بعضى از آنها قصد دارند حوادث را كنترل و احتمال زيان و ضرر را كاهش دهند. بعضى ديگر سعى ميكنند بازى را بدست حوادث بسپارند و با ايجاد شرايط بهتر و استفاده از قوه تشخيص خود، وضعيت را محاسبه و براى ادامه بازى تصميم بگيرند. بعضى شان خالصانه علاقمند به بازى و مكانيزم هاى آن هستند، بعضى ديگر به دفعات زيادى ببازى مىپردازند. يك روش معتبر براى پيشرفت در شطرنج، انتخاب يكى از استادان بزرگ و اجرا و مطالعه تعداد زيادى از بازيهاى اوست.سعى كنيد از\nهر يك از بازيكنان بزرگ گذشته و استادان بزرگ پيشگام امروز، راه و روش خاص خود را براى دستيابى به تكنيك و روانشناسى شطرنج داشته و دارند.\nبعضى از آنها قصد دارند حوادث را كنترل و احتمال زيان و ضرر را كاهش دهند. بعضى ديگر سعى ميكنند بازى را بدست حوادث بسپارند و با ايجاد شرايط بهتر و استفاده از قوه تشخيص خود، وضعيت را محاسبه و براى ادامه بازى تصميم بگيرند. بعضى شان خالصانه علاقمند به بازى و مكانيزم هاى آن هستند، بعضى ديگر به دفعات زيادى ببازى مىپردازند. يك روش معتبر براى پيشرفت در شطرنج، انتخاب يكى از استادان بزرگ و اجرا و مطالعه تعداد زيادى از بازيهاى اوست.سعى كنيد از او بعنوان يك مدل براى روش بازى خود و تاكتيكهاى شطرنجى تان استفاده كنيد. در اين بخش نگاهى داريم به تعدادى از قهرمانان گذشته و حال و خصوصيات و نكات جالب توجه زندگى شطرنجى شان را مورد كنكاش قرار مىدهيم.\n"غرور و اندوه شطرنج"، مورفى بازيكن بزرگى بود. اما مقام واقعى او وقتى با ديگران مقايسه ميشود حتى امروز بعد از گذشت نزديك به صد سال از مرگش، بصورت يك معما باقى مىماند.\nدر ميان تمام آنهائى كه در زمان خودشان بعنوان بهترين بازيكي شناخته شده اند، او كوتاه ترين دوره زندگى فعال را داشت و هرگز رقيبى را ملاقات نكرد كه او را تهديد به شكست كند.شهرت او نتيجه بيش از هفتاد و پنج بازى مهم و جدى و تعداد زيادى پيروزى هاى فىالبداهه درخشان است.\nمورفى زمانيكه بيش از ۱۲ سال نداشت بخاطر مغلوب ساختن استاد لونتال كه براى شركت در يك سرى مسابقات دوستانه از شهر زادگاه او، نيواورلئان بازديد ميكرد،اعجوبه ناميده شد.سپس د رسال ۱۸۵۷ اتفاقى رخ داد كه بگونه اى قابل نام و مقام مورفى را زبانزد همه ساخت. اين اتفاق، اولين گردهمائى شطرنج در آمريكا بود كه در نيويورك برگذار شدو خوشبختانه زمانى به وقوع پيوست كه مورفى از لحاظ تكنيكى در شرايط مطلوبى بسر ميبرد.\nنظير چنين خوش شانسى هائى در زندگى بعضى از بازيكنان از جمله- و برجسته تر از همه لاسكر و فيشر- پيش آمد.\nگردهمائى بعنوان يك سرى مسابقات ممتاز و عالى طبقه بندى شد و مورفى قبل از شكست لوئيس پالسن با نتيجه ۶ بر ۲ در فينال، بر هر سه رقيب اولش برترى يافت.\nپالسن بعدها حقانيت خود را بعنوان يك بازيكن عالى و يك استراتژيست به اثبات رساند. يك قرن بعد، بسيارى از ايده هاى او در مورد گشايش ها توسط استادان بزرگ مورد استفاده قرار گرفت. اينكه مورفى توانست اين استاد دفاع را شكست دهد شايد نشانه و دليل بهترى از توانائى او نسبت به پيروزى فوق العاده تحسين برانگيزش بر آندرسن باشد.\nموفقيت هاى مورفى نتيجه درك او از وضعيتهاى بسط يافته است: لزوم گسترش سريع مهره ها در گشايش هاى كلاسيك جناح شاه و بدست گرفتن ابتكار عمل با روشى صرفه جويانه بدون آنكه حركات زائد و اتلاف وقت انجام دهد. عموماً معاصران مورفى يا بدون برخوردارى از حمايت سيستم گشايشى دقيقى دست به حمله ميزدند يا نوعى شطرنج نمايشى بازى مىكردند كه توام با حركات نامربوط و زائد بود كه موجب تاخير در اجراى نقشه هايشان ميشد. صرفه جوئى مورفى در اتلاف انرژى و ميانه روى و اعتدال او در اين مورد، سادگى و روانى خاصى ببازى هاى او مىبخشيد . بهمين سبب در هر مرحله دقيق ترين حركت را مىيافت.مشهورترين پيروزى مورفى در فاصله اجراى يك اپرا در مقابل دو مقام عاليمرتبه كه حق مشورت داشتند انجام شد. اين بازى مجلل ترين و آموزنده ترين بازى دوستانه در تمام طول تاريخ است.\nمورفى در سال ۱۸۵۸ سفرى به اروپا كرد و تمام حريفانش را شكست داد و در كنار آن با نتيجه ۳-۸ بر آندرسن فائق آمد. آندرسن فاتح نخستين تورنمنت بين المللى بسال ۱۸۵۱ در لندن بود.\nقهرمان انگلستان، استانتون، از سعى و كوشش مورفى براى ترتيب يك مسابقه اجتناب كرد. در واقع براى استانتون بهترين دوران موفقيت سالهاى دهه ۱۸۴۰ بود و شكى وجود نداشت كه اگر مسابقه اى انجام ميگرفت مورفى برنده مسابقه بود.\nمورفى بعد از كسب برترى بر معاصرانش، بسرعت علاقه اش را به شطرنج از دست داد و از آن پس زندگيش بر اثر ابتلا به بيمارى روانى آسيب ديد و اين امر باعث پرهيزش از بازى براى ۱۵ سال باقيمانده از عمرش گرديد. اما مورفى چگونه ميتوانست در مقابل قهرمانان نسلهاى بعد بازى كند؟\nدانش راجع به گشايش بازى ها در فاصله سالهاى ۱۸۶۰ هنوز ابتدائى و ناقص بود و مورفى احتياج به گذراندن يك دوره سخت آموزش تئوريهاى نوين براى پيدا كردن شانسى جهت مقابله با استادان بزرگ امروز داشت.\nاو مطمئناً قادر به فراگيرى سريع چنين آگاهى هائىبوده است زيرا او تئورىهاى زمان خود را ميدانسته و يكى از پيروزيهايش بر آندرسن با استفاده از واريانت روى لوپز بدست آمده است.\nدر كتاب "معتبر درجه بندى شطرنج بازان گذشته و حال"نوشته بتسفورد كه شامل مقايسه بازى هاى استادان بزرگ امروزى و پيشينيان است، پرفسور آرپاد الو، مورفى را با امتياز ۲۶۹۰ ارزيابى ميكند. امتيازى كه د ر دوران فعلى كافى است او را قويتر از هر بازيكنى بجز قهرمان جهان و رقيبش نشان دهد.\nمن نسبت به اين راى ترديد دارم. چرا كه اين راى بر اساس شمار اندكى از بازيهاى او بنا شده و بيمارى مورفى را كه در نتايج بازيهاى او در بقيه عمرش موثر بوده ملحوظ نداشته، در صورتيكه اين موضوع درمورد روبنشتاين بحساب آمده است.اما اين ارزيابى بلحاظ تحليل مسابقات مورفى با آندرسن- كه خود از بازيكنان بزرگ تاييد شده است از ارزش خاصى برخوردار است.\nآخرين عمل مورفى قبل از دست كشيدن مسابقات، آوانس دادن يك پياده و اعطاى بيشتر به هر بازيكن در دنيا بود. جالب اينكه هيچ پيشنهادى براى گرفتن اين آوانس وجود نداشت-امروز اگر چنين پيشنهادى توسط هر يك از استادان داده شود، حادثه اى باور نكردنى است. نزديكترين نمونه امروزى، پيشنهاد آوانس يك اسب به هر بازيكن زن،در جهان، توسط فيشر بود.اما زمانى كه مسئولين شطرنج شوروى اشتياق خود را براى انجام مسابقه قهرمان جهان، نوناگاپرينداشويلى با او با يك شرط بندى قابل توجه ابزار داشتند، فيشر به سرعت پيشنهاد خود را پس گرفت\nويلهم اشتاينيتز ۱۹۰۰-۱۸۳۶\nاشتاينيتز اولين قهرمان شناخته شده جهان، بازيكن متفكر و بدعت گذار بود كه بصيرت و ژرف نگرى او در بازى دفاعى و استراتژيك .و مجموعه برترى هاى او در موقعيت هاى جزئى به اهميت سهم پيروزى هاى مورفى در بازى هاى بسط يافته بود\nدر حاليكه مورفى بطور طبيعى قهرمانى غريزى بود و با مثال و نمونه بيشتر از مطالعه كتابى آموزش يافته بود، اشتاينيتز بعد از ناكامى در اولين گام كه سعى كرد نام خود را با يكى از قهرمانهاى مرسوم همراه سازد، انديشه هاى خود را به تدريج در طول سالها گسترش داد با در نظر گرفتن استانداردهاى قهرمانى جهان، بازى او خالى از عيب و نقص نبود و عليرغم شكستهاى قبلى، بازيهاى بسيارى را به جهت وفادارى لجوجانه اش به شگرد غير مهم درجه دوم از دست داد. اشتاينيتز جوانترين عضو يك خانواده بزرگ يهودى بود. او در پراك متولد شد ،در وين تحصيل كرد ، در لندن سكنى گزيد.تا زمان اقدام نسبتاً مهم نانواها در حمايت مادى از او براى مقابله با آندرسن بسال ۱۸۶۶-كسى كه مجدداً پس از بازنشستگىمورفى بهترين بازيكن جهان شناخته شده بود- اشتاينيتز تنها موفقيت هاى متوسطى داشت. وى بطور اعجاب انگيزى مسابقه با آندرسن را با نتيجه ۸ بر ۶ برد و از آن پس برنده دائمى جوايز بزرگ مسابقه هاى دهه هاى ۱۸۷۰و ۱۸۶۰ بود.\nاشتاينيتز تئورى هايش را در كتابى بنام- آموزگار شطرنج مدرن – به تفصيل شرح داد.منظور اصلى او اين بود كه نشان دهد پيروزىهاى سريع مورفى و آندرسن بر عليه دفاع هاى ضعيف حريفانشان ميتوانست انجام نگيرد اگر كه حريف به سادگى مقاومت ميكرد، مهره هايش را بسادگى وارد عمل مىنمود و پياده هاى تقديمى نا مربوط را نمىپذيرفت.\nاشتاينيتز نشان داد كه د ريك بازى دقيق اقدام به يك حمله سريع كردن نادرست است،. بجاى آن بايستى بازى آرامى را سازمان داد، بدنبال برتريهاى جزئى بود: مثل فيل در مقابل اسب، بازى عليه پياده هاى دوبله يا پياده هاى منفرد خانه هاى جدا افتاده، تسلط بر ستون هاى باز، داشتن بيشترين پياده در جناح وزير،تلاش براى يافتن فضاى فرماندهى بيشتر. تئورى دفاع او سرسختى بود: او فكر ميكرد اگر بازيكن مدافع بتوانداز ضعف پوزسيونى اجتناب نمايد آنگاه بازى او دقيق و بىعيب ادامه خواهد يافت. بهمين جهت در تعدادى از بازيهاى مشهور اشتاينيتز، او نيروهايش را به رديف عقب مياورد تنها براى آنكه از ضعف پياده ها اجتناب كند. از ديگر انديشه هاى جدال آميز او اين بود كه شاه مهره اى جنگاور است. حتى در وسط بازى.\nاز اين رو قربانى اشتاينيتز را مطرح ساخت:\nجوهره اين انديشه در مات نمودن شاه تمركز يافته سفيد است. سياه نيروهايش را متعهد به انجام امرى مينمايد كه بعدا بتواند با اتلاف وقت به عقب باز گرداند. در پايان نيز سفيد مستقر در g1 به f3 ميايد تا با تهديد وزير سياه و وادار نمودن او به يك حركت اجبارى، خود كسب زمان نمايد.\nنسلهاى بعد انديشه هاى جدال آميزتر او را اصلاح و بعنوان نظريه هاى مشترك مورد پذيرش قرار دادند.\nلاسكر كسى كه بر اشتاينيتز بعنوان قهرمان جهان پيروز شد، بعد از شكست او گفت: انديشمند توسط بازيكن شكست خورد. و اين مطلب گواه اين باور است كه اشتاينيتز تنها بدليل تئوريهاى پيشرفته اش موفق بود و آگاهى كمى از روانشناسى شطرنج داشت، بهرصورت بطور كامل نميتوان اين عقيده را تاييد كرد.\nبجز زمانيكه اشتاينيتز درگير واريانتهاى مورد علاقه اش بود، ميتوانست مراقب و ناظر باهوشى نسبت به حالت فكرى رقيبش باشد و بازى اش را منطبق بر آن پيش ببرد. از اينرو قبل از شروع بازى حذفى اش با بلك بورن در وين سال ۱۸۷۳، مشاهده كرد كه استاد بزرگ انگليسى- كسى كه با يك شيوه قهوه خانه اى در دور پايانى از روزنتال شكست خورده بود در وضعيت نامساعدى قرار دارد. بنابراين اشتاينيتز متوسل به شيوه فريبكارانه شكاف و رخنه شد و هنگامى كه بلك بورن در هر دو بازى بگونه اى ضعيف ظاهر شد نتيجه مطلوب را بدست آورد.\nدر اولين مسابقه رسمى قهرمانى جهان، اشتاينيتز زوكرتورت ۱۸۶۶، اشتاينيتز شروع بدى داشت و بزودى ۱-۴ عقب افتاد. اما او پيشگامى و برترىاش را با استفاده از فرصت هاى استحقاقى با تركيبى از بازى دفاعى و استراتژيك حفظ كرد. به نحوى كه حالت عصبى زورتريك تحريك شد و پيامد حملات نادرست در موقعيت هاى ضعيف را همراه داشت. اشتاينيتز سرانجام زوكرتورت را با نتيجه۵/۷-۵/۱۲ مغلوب كرد.\nلاسكر اغلب مدت زندگيش را در برلين بسر برد اما دوران پيرى ابتدا به مسكو مهاجرت كرد .او مدت ۲۷ سال (۱۹۲۱-۱۸۹۴) قهرمان جهان بود و طول عمر قهرمانى اش استثنائى است.اولين درخشش او قربانى دو فيل در ۱۸۸۹ وآخرين پيروزى بزرگ او تصاحب جايزه سوم در مسكو بسال ۱۹۳۶ و در زمانى كه به سن ۷۰ سالگى ميرسيد. با وجود موفقيت هاى بيشمار او در مسابقات و تورنمنت ها، سبك و روش او بحث انگيز و پر رمز و راز باقى مانده است. با نگاهى اجمالى در مىيابيم كه لاسكر استراتژيست خوبى بود كه بازيش از بعد تاكتيكى والائى برخوردار بود و بعلاوه از يك آخر بازى عالى سود ميبرد. بهر حال مسابقه با حريفان قوى اجتناب ميكرد و از شانسهاى تصادفى در بازيهاى انحرافى لذت مىبرد. حتى اين نظر وجود داشت كه تعصب لاسكر به سيگارهاى قوى عملى بمنطور از پا در آوردن حريفانش بوده است. با اينهمه حقيقت اينست كه هيچ بازيكنى بدون داشتن مقياس عظيمى از مهارت و استادى در تمام زمينه ها، نميتواند بمدت طولانى در مقام قهرمانى جهان باقى بماند و يا به چنان پيروزىهاى مكررى در مسابقات دست يابد. در اغلب بازيهايش بلحاظ درك پوزيسيونى و استراتژيكى شطرنج از حريفانش پيش مىافتاد و در اغلب اوقات از وقت مقرر بازى خودش جلوتر بود تسلط او بر خانه هاى ضعيف، بازى در خانه هاى دور افتاده و تغيير جريان حمله بين دو پياده جلو رفته-قبل از فرمول بندى اين عقايد در كتاب كلاسيك ابتدائى، روش من نيمزويچ- با موفقيت بانجام رسيده بود. لاسكر مبانى و اوصول اشتاينيتز را بكار برد و آنها را براى ستيز و زد و خورد عملى در تورنمنت و مسابقه هاى شطرنج مورد اصلاح قرار داد لاسكر داراى بنيه و طاقت استثنائى بود و خونسرد و فعال با اغلب بازيهاى بحرانى برخورد ميكرد.شهرت و آوازه "جادوى سياه" او از آنجا برخاست كه توانست خودش را بعنوان يك شخصيت قويتر و محكم تر از رقيبش در تعدادى از بازيهاى بسيار دشوار به اثبات برساند:\nبراى مثال در پيروزيش بر شلختر در بازى فينال مسابقه سال ۱۹۱۰ كه لاسكر بايد براى حفظ عنوان قهرمانى جهان پيروز ميشد، در پيروزيش بر كاپابلانكا در سن پترزبورگ در سال ۱۹۱۴ كه جلوتر از رقيب اصلى اش جايره اول را بدست آورد، و در بازى دوم از مسابقه سال۱۹۰۸ با تاراش خوش درخشيد. در تمام اين پيروزى ها، لاسكر مهارتش را در تحت فشار قرار دادن حريفانش نشان داد به نحوى كه آنها نتوانستند بهترين بازيهايشان را ارائه نمايند.\nتوان و استقامت او همچنين از سابقه خوبش در دور آخر بازى ها و تكرار تحليل و بررسى رقيبانش در نيمه دوم يك تورنمنت آشكار ميشود-براى مثال در هستينگز ۱۸۹۵ وسه تورنمت سن پترزبورگ در سال ۱۸۹۶ و ۱۹۰۹ و ۱۹۱۴.\nپايدارى و مقاومت او درس مهمى براى بازيكنان باشگاهى معمولى و بازيكنانى كه تفريحى بازى ميكنند و نوجوانان بلند همت بود.از لحاظ تئورى، تمام بازيهاى شطرنج از ارزش يكسانى برخوردار هستند وپيروزى در دور نخست همان ارزشى را دارد كه پيروزى در دور پايانى. اما در تمرين اين چنين نيست.\nبراى مثال در تورنمنت هاى سيستم سوئيسى، بازيكنان با حساب مشابهى در مقابل حريفانشان قرار مىگيرند ويك شروع ضعيف يا يك باخت در دور ميانى ميتواند با پيروزى روى حريفان ضعيفتر در دور پايانى جبران گردد. پيروزى در دورهاى نهائى و بويژه در مسابقه آخر در حقيقت بار مضاعفى را حمل ميكند زيرا سرنوشت جايزه را تعيين مىنمايد.\nلاسكر در طول زندگيش نشان داد كه اهميت مراحل پايانى بازى را در تمام بازى ها و تمام تورنمنت ها دريافته است. در مراحل شروع يك مسابقه هر بازيكنى براى نتيجه بهتر مىجنگد اما وقتى بازى به پايان خود نزديك ميشود بعضى از بازيكنان علاقه يا اعتماد بنفس خود را از دست ميدهند. در حاليكه ديگران در جدال و ستيز براى دست يابى به يكى از مكانهاى بالاى جدول به تحمل فشار عادت كرده اند.در چنين موقعيتى بازيكن قوى و با تجربه راه دستيابى به موفقيت را ميداند و ميتواند مهارت تكنيكى عالى خود يا قواى تاكتيكى خود را براى فشار روى رقيب بمنظور به اشتباه انداختنش بكار گيرد.\nبهر حال يكى از واقعيت هاى گفته نشده در تمام تفسيرهائى كه روى روش و نتايج بازى او انجام گرفته توانائى او در حفظ تعادل خودش در تمام طول تورنمنت يا مسابقه بود و اين يكى از مهمترين ويژگى هاى لاسكر بود.\nلاسكر حد نصاب بىنطيرى در نتايج مسابقات داشت، ۱۹ پيروزى ۲ مساوى و تنها يك باخت به كاپابلانكا كه بعنوان جانشين او قهرمان جهان شد. اين موضوع تا حدى به علت مهارت او در انتخاب حريفانش بود.طى سالهاى۱۹۱۴-۱۹۰۰ او سه بار با حريف ضعيفى چون يانوسكى كه حامى ثروتمندى داشت مبارزه كرد در حاليكه رقيبان خطرناكى همچون ماروژى- روبنشتاين-كاپابلانكا براى مبارزه وجود داشتند.\nاما از نتايج مسابقات، مهارت بيش از حد او را در جنگ تن به تن ميتوان دريافت. برجسته تر از همه پيروزى ۰ -۸ بر مارشالو يانوسكى و ۰-۶ بر بلك برن است.\nلاسكر اولين استاد شطرنج بود كه بطور جدى سعى كرد بازى شطرنج را بعنوان يك حرفه مطرح سازد. اما بشكل كنايه آميز بايد گفت مردى كه سوداگر سر سختى براى دادن به نمايش با دستمزد بالا بود دوبار از لحاظ مالى ورشكست شد.بار اول بدليل تورم سالهاى دهه ۱۹۲۰ و بار دوم به علت به قدرت رسيدن نازى ها. بعيد به نظر ميرسد كه وى بدون اين تنزلهاى شخصيتى، دوران طويل قهرمانيش را حفظ كرده باشد. در سالهاى آخر دهه ۱۹۲۰ او بطور جدى تحصيل رياضيات را شروع كرد و بخاطر كار روى جبر محض موفق به دريافت دكترا شد .و مورد تشويق انيشتن قرار گرفت.بطور تفريحى روى فلسفه كار كرد زيرا بحث كردن را به تجزيه و تحليل حركات شطرنج ترجيح ميداد. در دستيابى ساده اش به گشايش ها لاسكر روشى را بنيان نهاد كه بوسيله از جانشينانش كه عناوين جهانى دارند دنبال شد –از جمله كاپابلانكا – پطروسيان و كارپف كه او يك خط اصلىى را براى دستيابى به اين شگرد در مراحل ابتدائى برگزيد. همچنين نحوه كاربردش از دفاع فرانسوى با مهره سفيد، برترى ايده هاى زير را نشان مىدهد:\nيك اشكال چنين روش غير كتابى با مهره سفيد، نحوه مقالبه آن با دفاع سيسيلى c5 e4 1.\nمهمترين خانه هاى مجاور مورب و دفاعى كه بيشتر از تمام گشايش ها تجزيه و تحليل شده است. اما لاسكر در سالهاى بعدى عمرش از عهده آن نيز برآمد. بهنگام بازى با مهره سياه، او به گسترش سريع ساده با حداقل حركت پياده ها توجه نشان داد. درست نظير دفاع لاسكر مقابل گامبى وزير:\nآيا چنانكه بعضى از مفسران ادعا كرده اند، لاسكر بزرگترين شطرنجباز بود؟ مطئناً چنانكه مورد تاييد معيار محاسباتى الو نيز هست او در زمره شش نفر قهرمانان برجسته جهان در طول تاريخ قرار دارد.\nبهر حال لاسكر يكى از بزرگتزين شطرنجبازان بود.او در رديف شطرنجبازان مدرن و بعنوان بزرگترين نماينده شطرنج عملى درجه بندى شده است\nهرى نلسون پيلز بورى ۱۹۰۶-۱۸۷۲.\nپيلزبرى يكى از معماها و رمز و رازهاى تاريخ شطرنج بوده است. فقط يكبار در دوران زندگى كوتاهش برنده اول جايزه بزرگ شد، و آن در سال ۱۸۹۵ در هستينگز بود كه قويترين رويداد زمان اوبود. شاهكار او شطرنج با چشم بسته و حافظه قوىاش ميباشد كه در نوع خودش بىنظير بود. بهترين بازى اش كه شامل آخرين پيروزيش بر لاسكر ميشود، نشانى از يك هنرمند بزرگ دارد. پيلزبرى شطرنج را در بوستون ماساچوست خيلى دير يعنى در ۱۶ سالگى آموخت كه در روزگار قابل تامل و تقريباً مانع سختى براى كسانى است كه ميخواهند استاد بزرگ قدرتمندى بشوند.اما او به سرعت پيشرفت كرد و فقط ۲۲ سالش بود كه امتياز پيروزىهاى غير منتظره اش در هستينگز بر لاسكر، اشتاينيتز، تاراش و چيگورين او را جلوتر از همه قرار داد.\nشايد برجسته ترين شاهكار فكرى او زمانى اتفاق افتاد كه دو پروفسور لغات مشكل و متفاوتى را جهت به خاطر سپردن به او دادند. پيلزبرى براى دقايقى به لغات نگاه كرد آنها را مطابق ترتيب داده شده تكرار نمود و سپس عكس دستور عمل كرد. روز بعد او قادر بود تمام لغات را از حفظ تكرار نمايد. يكى از عجايب شطرنج در اواخر قرن نوزدهم، آدم ماشينى جالبى بنام"عجيب" در اندامى تمام رنگ كه مانند فرمانروايان مقتدر آفريقائى جامه در بر كرده بود و با اهرامهائى كار ميكرد. در داخلش انواعى از ابزارها و دستگاههائى داشت كه تصور ميشد آنرا در سطح يك استاد قادر ببازى ميسازد. اما در حقيقت يك انسان متخصص در داخل آن پنهان شده بود و اهرام ها را بكار مىانداخت.مشكل اين بود كه مالك اول "عجيب"و گرداننده آن مرد كوچك اندامى بود و آدم ماشينىرا به اندازه قد و قواره خودش طراحى كرده بود. اما وى به زودى دريافت كه از نظر بدنى كار با آن بسيار سخت و دشوار است. هواى داخلى "عجيب" بسرعت مانده و گرم ميشد و او در روزهاى داغ تابستان خسته و بىرمق ميگرديد. از اينرو استادان شطرنج استخدام ميشدند تا داخل "عجيب" بنشينند اما آنها نيز دريافتند شرايط فيزيكى غير قابل تحمل است و جايگزينى سريع يكى بجاى ديگرى را مورد استفاده قرار دادند.\nپيلزبرى وظيفه كارگردانى "عجيب" را در سال ۱۸۹۰ بعهده گرفت و آدم ماشينى را با وقفه و استراحت براى تورنمنت هاى بين المللى بكار انداخت تا سال ۱۹۰۰ بكار خود ادامه داد كه تحمل و پايدارى او در اين كار در حد شاهكارهاى بازى شطرنج او با چشم بسته است. اما قد او ۱۸۰ سانت بود و عضلاتش بطور بدى درد را در داخلل ماشين تحمل ميكرد. گفته شده پيلز برى براى رهائى از درد هر روز مقدارى مشروب ميخورد رقيبان بىشمارى با "عجيب" دست و پنجه نرم ميكردند از جمله نويسندگان او هنرى(o Henry) از ميان هنرمندان سارابرنار و در ميان ورزشكاران كريستى ماتيوسون بسكتباليست. خيلى از مفسران و دوستان پيلزبرى معتقدند بازى هاى او با چشم بسته و شاهكارهاى وابسته به قوه حافظه اش انرژى بسيارى از او ميگرفتند و او را از فرصت هاى دستيابى به عنوان جهانى محروم ميساختند.\nپيلزبرى بازيكن ژرف انديش و اصيلى بود و اسلوب ويژه او با مهره سفيد در گامبى وزير رد شده، ميتواند به نحو موثرى توسط بازيكنان باشگاهى مورد استفاده قرار گيرد. فكر اصلى در اين روش ساده است:سفيد اسب f3 را در خانه e5 مستقر و با پياده f4 حمايتش ميكند. فيل خود را بر روى قطرh1-h7 قرار ميدهد و سپس وزير و رخ f1 را براى حمله شاه سياه به صحنه مياورد، تا زمان پيلزبرى بسيارى از استادان بزرك معتقد بودند كه گامبى وزير معمولى به جهت اكثريت پياده اىاش در جناح وزير مورد توجه سياه است. دكتر تاراش، تئوريسين پيشگام آنزمان، اين نظر را حفظ كرد و زمانيكه اسلوب جديد، او را در هستينگز ۱۸۹۵ مغلوب ساخت تاثير حمله پيلزبرى در شطرنج بهمان اندازه انقلابى بود كه روش ارتفاع فاسبورى از روى مانع.\nخوزه رائول كاپابلانكا ۱۹۴۲-۱۸۸۸\nكاپابلانكا بهترين شطرنجباز فطرى در تاريخ بازىها بود. استعداد و نبوغ او در بازى موضعى و مهارت او در پايان بازى، الهام بخش گروهى از معاصران و جانشينان از فلور و اسميسلوف تا فيشر و كارپف بوده است برخلاف رسم معمول جهان ورزش-كه تعريف از حريفان اغلب معدود و با رشك ورزى همراه است-او صادقانه به شناخت كاملى از ديگر قهرمانان جهان كه با او بازى كرده و او را ميشناختند دست يافت.\nماكس ايووه او را اينگونه مىنامد: بىهمتا در آخر بازى و در بازى پوزيسيونى. بوتوينيك بعنوان يك متخصص فنى بىرقيب در مورد او نوشت: او بزرگترين نابغه بود و بهترين تاثير را نسبت به ساير قهرمانانى كه ملاقات كرده ام بر من گذاشت.\nآلخين، اگر چه مدت پانزده سال با كاپابلانكا صحبت نميكرد او را بعنوان بزرگترين استعداد شطرنج مورد تمجيد و ستايش قرار ميدهد.\nزمانيكه لاسكر ميگويد: من شطرنجبازان زيادى را مىشناسم اما فقط يك نفر نابغه بود، كاپابلانكا، ميتوان گفت هيچكس همپاى او هرگز وجود نخواهد داشت .\nكاپابلانكا در ۳۰ تورنمنت از مجموع ۳۵ تورنمنت كه بازى كرد مقام اول يا دوم را بدست آورد. و در طول عمرش از مجموع ۵۷۶ مسابقه كه برگزار نمود تنها ۳۵ بازى را واگذار كرد – اين شامل يك دوره ۸ ساله (۲۴-۱۹۱۶) بدون حتى يك شكست است نسبت باخت هاى او رويهمرفته حدود ۵/۵ درصد – تقريباً نصف باخت هاى لاسكر و آلخين بود – و بعدها فقط در عالىترين دوران فيشر و كارپف چنين نتيجه اى بدست آمد كاپا، آنگونه كه دنياى شطرنج او را مىناميد، ذاتاً خوشتخت بود نه فقط بخاطر نبوغ خارق العاده اش بلكه به جهت افسون و جذبه شخصيتش.همه اين عوامل از او يك سفير طبيعى براى كوبا، سرزمين بومى اش ساخت و به عنوان نماينده تام الاختيار سيار براى بسط و توسعه حسن نيت كشورش برگزيده شد. كاپا به نحو درخشانى براى اين .وظيفه مجهز شده بود.وى قدرتمند و سرشار از توانمندى واطمينان در استعداد خودش بود او شخصيتى برازنده و دلپذير و عاشقى خردمند بود.\nنيم قرن قبل از ظهور فيشر، كاپا تنها استاد بزرگ شطرنج درغرب بود كه نامش را مردم ميدانستند و در گروه هاى بيشمار براى ديدن مسابقاتش ميامدند. براى چند دهه بطور مرتب در سراسر جهان گردش و در مسابقات سمولتانه (همزمان) شركت ميكرد، خيلى سريع بازى ميكرد و امتيازات بالائى – حتى زمانيكه حريف قوى بود –بدست مياورد.با استنداردهاى شطرنج، كاپابلانكا فطرتاً شطرنجباز بدنيا آمد.\nنحوه حركت مهره ها در چهار سالگى پيش خود ياد گرفت و در دوازده سالگى در مسابقه با قهرمان هاوانا برنده شد. در هيجده سالگى قبل از بازى در يك واقعه بين المللى مهم، قهرمان آينده آمريكا –مارشال – را در يك مسابقه با نتيجه ۱-۸ شكست داد در پى كسب اين نتيجه قوى، به تورنمنت بين المللى بزرگ سن سباستين ۱۹۱۱ دعوت شد. دكتر برنشتاين، يكى از رقباى مشهور، به شركت اين بازيكن ناشناس اعتراض كرد. درگزارش بازى ها آمده است كه كاپابلانكا به نحو درخشانى در دور نخست او را شكست داد .\nاو قصد داشت خود را بعنوان رقيب لاسكر تعيين نمايد. كاپا سپس به سفر دور اروپا رفت و مقام اول استادان را در دو مسابقه كوتاه بدست آورد. او تقريباً تمام انها را شكست داد.\nلاسكر بخطر افتادن عنوانش از جانب اين حريف جوان خطرناك را احساس كرد. اما با وجود تقاضاى رو به افزايش مردم، از ترتيب يك مسابقه تا آغاز جنگ جهانى اول و پايان موقتى فعاليت هاى شطرنجى اجتناب كرد. اما وقتى بازيهاى بين المللى از سر گرفته شد و كلوب شطرنج هاوانا ترتيب يك جايزه بيست هزار دلارى را داد، لاسكر كه به خاطر جنگ فقير شده بود موافقت خود را براى شركت در مسابقه اعلام نمود.او تمام مسابقه ها را با بى ميلى بازى كرد و كاپا قهرمان جهان شد.با نتيجه۴ برد و ۱۰ مساوى از يك سرى مسابقه كه در اصل براى ۲۴ بازى برنامه ريزى شده بود.\nموفقيت هاى آسان كاپابلانكا با پيروزيهاى قانع كننده در تورنمنت هاى بزرگ لندن ۱۹۲۲ و نيويورك ۱۹۲۷ ادامه يافت، در حاليكه هماورد او آلخين در هر دو واقعه مقام دوم رابدست آورد.مسابقه آنها بر سر عنوان جهانى با ۳۴ بازى بطول انجاميد (طولانىترين سرى مسابقات قهرمانى جهان.) در پايان آلخين در ميان شگفتى با نتيجه۳-۶ و با ۲۵ مساوى برنده شد.افسانه شكست ناپذيرى كاپا به پايان رسيد.توضيح مرسوم براى نتيجه بازى ها اينست كه كاپابلانكا كه حساب نتيجه ديدار قبلى اش مقابل آلخين ۰-۸ با ۷ مساوى بود، اينبار حريفش را بيش از حد دست كم گرفت. در حاليكه آلخين خود را به شدت ديوانه وارى آماده كرده بود. اما در حقيقت مسابقه ثابت كرد تركيبى از بازى هاى راكد، اغلب مساوى هاى كوتاه مدت، و پيروزى هاى قاطع ناشى از عدم دقت حريف بوده است. كاپابلانكا هرگز شكستش را نپذيرفت و بقيه عمرش را صرف سخنرانى درباره"عنوان من" و بحث هاى بيهوده راجع به حق بازگشتش كرد. در سال ۱۹۳۶ درتورنمنت مسكو اول شد و اما نتوانست برترى مطلق سالهاى ۱۹۲۰ را دوباره برقرار نمايد.آنچه نمايشش را ادامه داد استحكام و ظرافت و زيبائى طرح ها و آگاهى او در چگونگى تعويض مهره ها بود. مهمترين درس بازيهاى كاپابلانكا ارزش برتريهاى كوچك است مثل يك شاه فعال، كنترل ستون آزاد و آرايش عالى پياده اى.\nكاپابلانكا در سال ۱۹۴۲ در حاليكه فقط ۵۴ سال داشت بر اثر سكته قلبى در باشگاه شطرنج مانهاتان درگذشت. براى بزرگداشت او هر ساله در زادگاهش كوبا تورنمنت يادبود كاپابلانكا برگزار ميگردد. بازى هاى او هميشه نمونه و سر مشقى براى بازيكنان جوانى كه در طلب استادى هنر شطرنج پوزيسيونى هستند ميباشد.\nالكساندر آلخين (۱۹۴۶-۱۸۹۲)\nآلخين يكى از درخشانترين استادان تاكتيكى استراتژيكى همه دوران است و احتمالاً بجز فيشر، پركارترين بازيكن در دنياى شطرنج بود. وى حرص و اشتياق وافرى جهت كسب پيروزيهاى بدست آمده توسط همه بازيكنان بزرگ را داشت.براى برترى يافتن بر كاپابلانكا پنج سال تمام به تمرين پرداخت و كلكسيون بهترين بازيهايش و كتاب تورنمنت ۱۹۲۴ نيويورك انباشته از مدلهاى استراتژيكى است كه بگونه اى گسترده و مفصل مورد ارزيابى وى قرار گرفته است در دوران اوج قدرتش (۳۴-۱۹۳۰ ) برهمه رقبايش چيرگى يافت و در شهرهاى سان رمو (1۹۳۰) و بلد (۱۹۳۱) بترتيب ۵/۳ و ۵/۵ امتياز از حد نصاب كلاس جهانى بازيها را به پايان برد.در سالهاى بعد به مشروب خوارى افتاد و در زمان جنگ به همكارى با نازىها كشيده شد. اما تاريخ به واسطه بازيهاى زيبا به جا مانده از او و همچنين سهم بسيار او در تئورى شطرنج، نام وى را بعنوان يكى از قهرمانان جهان ثبت كرده است. آلخين در مسكو دوران اشرافيت زاده شد. برادر بزرگترش، آلكسى نيز يك شطرنجباز بود اما در آنزمان به آنها اجازه داده نشد كه در كلوپهاى شطرنج نامنويسى كنند از اينرو دو برادر مجبور شدند كه استعداد خود را از طريق شطرنج مكاتبه اى پرورش دهند. آلخين مثل مورفى يا كاپابلانكا اعجوبه نبود اما در طى دوران بلوغش بسرعت پيشرفت نمود و در ۱۵ سالگى استادان بسيارى را مغلوب ساخت. در سال ۱۹۱۴ در تورنمنت بزرگ پترزبورگ بعد از لاسكر و كاپابلانكا در رده سوم قرار داشت اما به زودى جنگ آغاز شد و بعد از آن انقلاب به وقوع پيوست. بعد از پيروزى در اولين مسابقات قهرمانى سال۱۹۲۰ شوروى را ترك گفت و تبعه فرانسه شد.\nگفته ميشود كه آلخين در اوايل سال ۱۹۱۴ احتمالاًً در انتظار يك مسابقه با كاپابلانكا –قبل از آنكه كاپابلانكا با لاسكر بازى كند –بوده است. او يكسرى از تورنمنتهاى بزرگ اوايل و اواسط سالهاى ۱۹۲۰ را با پيروزى پشت سر گذاشت و همه جا توجه و تحسين همگان را برانگيخت-مهمتر از اينها پشتيبانى مالى مردم از وى براى مسابقه با كاپابلانكا بود. جاذبه و گيرائى آلخين بيشتر به واسطه جسارت بازى تاكتيكى –منطقى وى بود كه اغلب با استفاده از پيشروى كند و آهسته حريفانش انجام ميگرفت. تفسير ماهرانه و درخشان او از بازى و شخصيت پرنفوذش از جمله مراتب برتريش بر ظرافت تن پرورانه كاپابلانكا بودند. نسبت به استرانژيستهاى كلاسيك مثل روبنشتين و تاراش سختگير بود.\nآلخين بعد از تصاحب عنوان قهرمانى جهان از كاپابلانكا، براى غلبه بر ديگر بازيكنان جهان مصرتر شد\nاوج قدرت آلخين در سان رمو بسال ۱۹۳۰ بود جائيكه او ۱۴ امتياز از ۱۵ امتياز بازيها را تصاحب كرد و در بازى فينال در حاليكه بر اثر گرما عرقش در آمده بود توانست يك پياده اش را به رديف آخر رسانده و آنرا به يك رخ تبديل كند. سال ۱۹۳۱ در بلد بازيهايش كمتر قانع كننده بود اما با كسب ۵/۵ امتياز و برنده شدن در مقابل فلوهر فاتح مسابقات شد.\nآخرين توفيق بزرگ آلخين در دوره اوجش مسابقات ۱۹۳۴ زوريخ بود. بعد از آن مشروب خواريش افزايش يافت و اين مسئله در جريان شكست غيره منتظره اش به ايوه در سال ۱۹۳۵ بر بازى و اخلاق و رفتارش تاثير گذاشت. در حالى كه از اين شكست تكان خورده بود به پرهيزگارى و رياضت كشيده شد و دو سال بعد عنوان قهرمانى را دوباره كسب نمود. وى هنوز حريفى مشكل براى شطرنجبازان بود. بوتوينيك تشريح ميكند كه چگونه آلخين در ناتينگهام بسال ۱۹۳۶ هنگام مواجه شدن با پوزيسيون پيچيده. بعد از اينكه حركت خود را انجام ميداد از جا برميخاست و مثل يك پرنده دور ميز ميگشت. در جريان بازى با بوتونيك، آلخين براى خلاصى يافتن از آن فشارروانى كه در موقعيت پيچيده اى از بازى رخ نموده بود بمدت بيست دقيقه مثل يك پرنده دور ميز ميچرخيده است.\nاين بازى براى هر دو بازيكن جنبه حياتى داشت. آلخين دراواخر سالهاى فعاليتش يك شركت كننده برجسته در تورنمنت هاى زمان جنگ نازى بودو يك رشته سخنان ضد سامى در زير نام وى منتشر شد بعد از سال ۱۹۴۳ بازى او بنحو چشمگيرى نزول يافت. در سال ۱۹۴۶ هنگامى كه مبارزه بر سر عنوان قهرمانى با بوتوينيك را پذيرفت و در حاليكه خود را براى اين مسابقه آماده ميكرد بطور ناگهانىدر شهر ليبسون دار فانى را وداع گفت. آلخين در طى زندگيش در ۸۷ تورنمنت شركت جست و در ۶۲ تورنمنت عنوان نخست را بدست آورد – بعد از ۱۹۱۲ وى تنها يكبار ، آنهم در ناتينگهام ۱۹۶۳، جزو چهار نفر اول نبود. مختصر آنكه اگر به شطرنج تاكتيكى علاقمنديد و نيز ميتوانيد از عهده بازى پوزيسيونى و استراتژيك برآييد، آلخين يك قهرمان ممتاز شطرنج در اين زمينه است.\nميخائيل بوتوينيك - ۱۹۱۱\nبوتوينيك فرد پيشگام در چيرگى و تسلط روسها بر جهان شطرنج بود، تسلطى كه به استثناى دوره كوتاه برترى بابى فيشر- بر تمامى قرن بيستم سايه افكنده است. مهمتر از آن اينكه وى اولين كسى بود كه به شطرنج از زاويه يك علم و يك ورزش نگريست و برنامه آموزشى كلاسيكى براى رقابت جويى در يك تورنمنت بين المللى تدارك ديد. اين شگرد جدى او در شطرنج با روش اشتاينيتز- كه بعد از غلبه كردن بر حريف به گشايشهاى نادرست روى مياورد – و با روش لاسكر و كاپابلانكا-كه بندرت خود را براى تورنمنتها آماده ميكردند-و حتى با شيوه آلخين – كه طرحهاى موشكافانه اش براى مقابله عليه رقبا با وضعيت فيزيكى بدنش جور نبود- مغايرت داشت. نقش و اهميت شطرنج درجامعه شوروى، نه فقط راه را به خود بوتوينيك – يك قهرمان بالقوه جهانى- بلكه به ديگران نشان داد. رهبر وقت شوروى خود از مشتاقان شطرنج بود. در اثر توجهات و نفوذ وى بود كه شطرنج بعنوان يك ورزش رسمى روسى شناخته شد و استادان اين رشته مورد حمايت مالى و حقوقى قرار گرفتند.\nبوتوينيك در سن ۱۲ سالگى ياد گرفت كه در سطح قهرمانى بازى كند.در ۱۴ سالگى در يك مسابقه گروهى همزمان كاپابلانكا را مغلوب ساخت و در سال ۱۹۲۷ براى نخستين بار در مسابقات قهرمانى شوروى حضور يافت. وى در رشته مهندسى برق از لينگراد فارغ التحصيل شد و حتى بعد از كسب عنوان قهرمانى به كار علمى اش ادامه داد.\nپيشرفت غيرمنتظره اش در اواسط سالهاى ۱۹۳۰ بمنصحه ظهور رسيد كه در دو رويداد شطرنجى مهم به برترى دست يافت و همراه با كاپابلانكا در ناتينگهام جلوتر از آلخين، لاسكر و ديگر رقباى قدرتمند قرار گرفت.\nدر سالهاى بعد فدراسيون شطرنج در پى آن برآمد كه براى بوتوينيك موقعيتى براى شركت در مسابقات قهرمانى جهان ايجاد نمايد.در اين زمان آلخين در گذشت و فدراسيون جهانى شطرنج براى تعيين قهرمانى اقدام به برگذارى تونمنتى بين المللى كرد كه بوتوينيك در اين مسابقات با قاطعيت براسميسلف، كرس، رشوسكى و ايوه پيروز گشت.\nوى قبل از تصاحب عنوان قهرمانى جهان و همينطور سالهاى جنگ و بعد از آن در بهترين شرايط خود قرار داشت. او اگر چه عنوان قهرمانى جهان را از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۳ يدك ميكشيد اما در مسابقات۱۹۵۱ (دور رفت ) به اسميسلف و تال باخت –در دور برگشت بر آنها غلبه يافت –و با پتروسيان مساوى نمود. در سال ۱۹۶۳ بعد از آنكه به پتروسيان باخت و قانون مسابقه برگشت لغو شد عنوان قهرمانى را به وى واگذار نمود و علائق شطرنجى خود را به دو پروژه براى آينده منتقل نمود: نخست اختراع يك برنامه كامپيوترى شطرنج و ديگرى كشف قهرمان آينده شوروى و آموزش دادن به وى. اولين پروژه اش پيشرفت چندانى نكرد اما دومى به موفقيت درخشانى دست يافت. كارپف و كاسپارف –قهرمانان مسلط سالهاى ۱۹۸۰ – هر دو از شاگردان بوتوينيك ميباشند.\nقدرت اصلى بوتوينيك بعنوان يك بازيكن، در استراتژى اش بود كه با استراتژى كاپابلانكا - هدايت بازى و رساندن آن به مرحله آخر بازى –تفاوت اساسى داشت. او علاقمند به موقعيتهاى پيچيده اى بود كه شانس پيشروى در هر دو جناح را دارا باشد، در اين گونه مواقع با تكيه بر توانايى اش در حركات مانورى، مترصد لحظه اى بود كه فرمان حركت بسوى آخر بازى را صادر كند. بوتوينيك متخصص سيستم دفاع فرانسوى و كاروكان با مهره سياه بود و بهنگام بازى با مهره سفيد استاد گشايشهاى جناح وزير مثل نيمزو هندى و دفاع اسلاو بشمار ميرفت.دو انديشه كه در اغلب بازيهاى او به چشم ميخورد عبارتند از: قربانى كردن رخ براى فيل يا اسب تا از اين طريق بتواند يك پياده مركزى فعال بوجود آورد و همينطور استفاده موثر از يك فيل در فواصل دور در "ميان بازى" بعد از معاوضه چند مهره.ايده اخير او بويژه ميتواند براى بازيكنان متوسط مفيد باشد.\nساموئل رشوسكى - ۱۹۱۱\nرشوسكى، بزرگترين شطرنجباز آمريكايى قبل از ظهور بابى فيشر، بواسطه فعاليت دراز مدتش در اين رشته ورزشى بعنوان بازيكنى پر قدرت و كوشا يك ركورد دار است و دراين زمينه حتى بر لاسكر تفوق دارد. در لهستان زاده شده و در هشت سالگى با گردش در اروپا به بازى گروهى ميپرداخته و در سن ده سالگى در سطح يك بازيكن ملى به بازى مشغول بود. رشوسكى در فاصله سالهاى ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ قويترين بازيكن اروپايى بود و ركورد برجسته او در شمار مجموعه مسابقاتش باعث شد تا اين فرصت را بيابد كه براى مبارزه بر سر عنوان قهرمانى در مقابل بوتوينيك قرار گيرد. شش بار قهرمان آمريكا شد و در مسابقات بين المللى سالهاى ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۰ برنده جوايز ممتاز رسمى بود. از جمله ويژگيهاى برجسته رشوسكى بعنوان يك بازيكن، انعطاف پذيرى رقابت جويانه، مهارت تاكتيكى و توانايى اش در ابقاى فشار زمانى است. و اين سه خصوصيت مهم را همپاى هم به پيش ميبرد. رشوسكى در اوج مهارتش بازى را به مرحله غامض تر نموده و بعد حتى از پوزيسيونهاى مشكوك سرافراز بيرون آمده و بر حريف پيشى ميگيرد. رشوسكى همچنين در بكارگيرى و استفاده از گشايشهاى متناسبى همچون گشايش انگليسى و سيستم نيمزو هندى يك كارشناس جهانى بود. وى در مواجهه با پوزيسيون هاى خسته كننده بزرگترين بازيكن نام گرفته است و تكنيك عموميش – كه همانا درهم كوبيدن حريف بعد از ساعتها مانور صبورانه است – هواخواهانى در سطح بين المللى مثل آندرسون .و هورت دارد.\nپاول كرس ۷۵-۱۹۱۶\nدر جمهورى استونى زاده شد و بعد از انضمام كشورش به شوروى به يك شهروند اتحاد شوروى تبديل شد. كرس در راه كست عنوان قهرمانى جهان يكى از بد اقبال ترين بازيكنان در تاريخ شطرنج است. از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۵ همواره در بين سه نفر اول كانديد مبارزه بر سر عنوان قهرمانى جهان بود كه هر بار شانس با اختلاف كمى از كنارش رد شد. در تورنمنت ۱۹۳۸ بالاتر از بوتوينيك، آلخين و كاپابلانكا صاحب جايزه اول شد اما جنگ مانع از آن گرديد كه با آلخين مسابقه دهد.\nدر سالهاى ۱۹۴۰ دريافت كه بوتوينيك نيز حريف خوبى براى وى است و در تورنمنتهاى كانديداتورى سالهاى ۵۰ و ۶۰ چهار بار متوالاً به پيروزى رسيد. در سال ۱۹۵۹ با اختلاف يك امتياز از تال عقب افتاد و در سال ۱۹۶۲ يك شكست در پايان بازيها وى را پشت سر تال قرار داد. كرس بازيكن خوش تكنيكى بود. در سالهاى جوانيش بازيكن تاكتيكى درخشانى بود و در سالهاى بعد به بازيكنى تمام عيار مبدل شد. گشايش مورد دلخواه او\n1.e4 بود و بسيارى از بازيهايش را با روش روى لوپز بر عليه دفاع سيسيلى و فرانسوى به پيروزى رساند. ديگر ويژگى او قدرتش در ميان بازى با يك رديف پياده مركزى بر عليه پياده هاى جناح وزير حريف بود در اينگونه مواقع كرس مهارتش را در ايجاد فرصت جهت وارد كردن ضربه بر روى ستون d يا براى تهاجم در جناح شاه حريف بخوبى بنمايش ميگذاشت.\nديويد برونشتين -۱۹۲۴\nبرونشتين از اهالى اوكراين و يكى از خلاق ترين و متفكر ترين استادان بزرگ است و از شگرد پيچيده اى در بازى برخوردار است كه كمترين كسى قادر به پيروى از آن ميباشد. بازيهايش – همچون ديگر بازيكنان تاكتيكى – نشانگر آن است كه اگر بازيكن به تمام حوادث بازى مسلط باشد ايجاد هر گونه قربانى عجيب و پوزيسيون غيرعادى امكان پذير خواهد بود. برونشتين تقريباً قهرمان جهان شد و ارتقا بدين پايه را تنها به اتكا كمى استحكام بيشتر و كمى هم تكنيك آخر بازى بهتر بدست آورده است بعنوان يكى از متعهد ترين بازيكن روس شناخته شده است در تورنمنت سال ۵۰-۱۹۴۸ برترى را از آن خود كرد و رقيب رسمى بوتوينيك شد. مسابقه ميان آنها به سال ۱۹۵۱ در حالى برگذار شد كه بوتوينيك از سال ۱۹۴۱ در هيچ تورنمنتى شركت نكرده و از تمرينات بدور بود در حاليكه رقيبش بطور مستمر در مسابقات رسمى كشور بازى كرده بود.بعد از كشاكشى چند، برونشتين يك امتياز جلو افتاد و اين در حالى بود كه دو بازى باقيمانده بود. اما هم قدرت و هم تكنيك آخر بازيش هر دو در مسابقه بيست و سوم شكست خوردند. او و شلاختر (كه با لاسكر مساوى كرد ) تنها بازيكنانى بودند كه در مبارزه بر سر عنوان قهرمانى جهان با حريفانشان مساوى كردند . برونشتين از سال ۱۹۵۱ موفقيتهاى بسيارى در تورنمنتها داشته است. اما آوازه اش بيشتر در مورد تعداد بيشمار بازيهايش است كه قدرت و توانائى فوق العاده اى را طلب ميكند. يكى از گشايشهاى مورد علاقه وى سيستم قربانى شاه 1.e4 e5 2.f4است كه او عليرغم انتقاد و عيبجوئى ديگر استادان شوروى آنرا بكار ميبرد. (قبل از مسابقه ميان تيمهاى آمريكا و شوروى در سال ۱۹۴۶،بوتوينيك وى را از بكار بردن اين گشايش "بى اعتبار" منع كرد ). اما برونشتين به بازى با اين گشايش ادامه داد و مجموعه درخشان پيروزيهايش به همه – از جمله اسپاسكى- ثابت نمود كه سيستم قربانى شاه بايستى از موزه قرن نوزدهم بيرون آورده شود.\nتيگران پتروسيان ۱۹۸۴-۱۹۲۹\nپتروسيان از اهالى ارمنستان و صاحب عنوان قهرمانى جهان از سالهاى ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ بود و منتقدان شطرنج نظر چندان خوشى به او نداشتند. او به واسطه فقدان روحيه تهاجمى و انجام تساويهاى كوتاه با حريفانش و روشش دفاع منفى اش مورد نكوهش ديگران قرار داشت. اما بايد اذعان داشت كه هيچكس بدون داشتن مهارت و استعداد بسيار قهرمان جهان نميشود و شطرنج پتروسيان نكات آموزنده و مفيدى براى بازيكنان متوسط دارد. در سنين جوانيش بازيكن پر استعدادى نبود و اعجابى در كارش نداشت و پيشرفت و ترقى اش به آرامى و با استحكام انجام گرفت. از ۲۴ سالگى يك حريف دائمى در مسابقات انتخابى براى قهرمانى جهان بود اما تا سال ۶۲ كه توانست جلوتر از كرس و گلر قرار گيرد عنوانى كسب نكرد. در سال ۱۹۶۳ –وقتيكه بوتوينيك به ۵۱ سالگى رسيده بود – به مسابقه بر سر عنوان قهرمانى جهان رسيد و استراتژى بردبارانه و استقامت بهترش در نيمه دوم بازيها نقش قاطى در پيروزيش ايفا نمود. پتروسيان تكنيك شطرنجى اش را بر اساس سنت و روش كاپابلانكا و نيمزويچ پايه ريزى نمود.\nتكيه بر مانور، ايجاد كنترل بر خانه هاى كليدى و انتقال به يك آخر بازى حاشيه اى داشت. در محاسباتش دقيق بود و پوزيسيون هاى ساده اى را دوست داشت كه در آنها عوامل اتفاقى و تصادفى نقشى نداشته باشد. او ترجيح ميداد فقط در حالتى كه بردش حتمى بود –نه مثل تال يا برونشتين براى تفكر بهتر – اقدام به قربانى دادن نمايد. بيش از آنكه خود را ملزم به يك تهاجم غافلگيرانه كند ترجيح ميداد كه به يك برترى مقطعى بسنده كند و موقعيت حريف را آنقدر تحت فشار قرار دهد كه فرو ريختن مواضع او بدون هيچ ريسكى امكان پذير گردد. اين روشى كاملاً حرفه اى و عمل گرايانه است و قابل ذكر است كه پتروسيان اولين استاد روس است كه سنن و اخلاقيات رسمى شطرنج شوروى را- كه همانا روشى شجاعانه و تهاجمى در شطرنج است – مورد انتقاد قرار داد.و ارزش تكنيكى مختص بخود را بعد از شكست اسپاسكى در سال ۱۹۶۶ – اگر چه سه سال بعد از او شكست خورد – به اثبات رساند. اما هدف نهائى اين روش پتروسيان آن است كه در تورنمنتها بيشتر از آنكه در انديشه تصاحب جوايز اول باشد در فكر بدست آوردن مكانهاى بالاى مسابقات است. در آغاز و اواسط بازى ضد شطرنج بازى ميكند .و دست از پا خطا نميكند تا اينكه حريف بردباريش را از دست ميدهد و پوزيسيونش را تعضيف مينمايد. مفيدترين جنبه بازى پتروسيان براى بازيكنان معمولى. همانا بازيهاى بسته وى است آنجا كه فعاليت مهره هاى حريف تعضيف و مسدودشده و حالت دلخواهى از آخر بازى پديد آمده كه يك رخ و اسب فعال بر عليه يك رخ و فيل حريف كه توسط پياده هاى خودش منفعل گشته اند به مقابله ميپردازند.ابتدا مثالى از تكنيك بسته وى مىآوريم. عملكرد خاص پتروسيان در پوزيسيونهاى بسته اقدام به حمله در هر دو جناح و تاخير در قلعه رفتن است. توصيه خوب او در اين مورد چنين است "اگر ميخواهيد يا مجبور هستيد،به قلعه برويد اما وقتى فقط توانائى انجام آنرا داريد،قلعه رفتن مناسب نيست."منطق پتروسيان اين است كه در موقعيتهاى بسته عمل و گشايش خطوط كه براى به خطر انداختن شاه حريف صورت ميگيرد –در جناحين انجام مىپذيرد. بنابراين توصيه پتروسيان در اينجا برخلاف روش معمولى –كه شاه در جستجو نقطه امنى در جناحين است – ميباشد.\nويكتور كورچنوى -۱۹۳۱\nويكتور كورچنوى افكار ورزشكاران ورزشدوست را در همه جا تسخير كرده است غير ورزشكاران نيز، وقتى از جريان روىگردانى اش از شوروى و پناهندگى اش به غرب در سال ۱۹۷۶ و انتشار بيوگرافى شخصى اش بنام –شطرنج زندگى من است – كه توسط خود او نوشته شده بود مطلع شدند، افكارشان متوجه وى گرديد. او در سن ۴۶ سالگى بر تمام نابرابرى ها و ناملايمات پيروز شد تا بتواند بعنوان كانديد مبارز بر سر عنوان جهانى كه يكبار ۲-۵ به كارپف باخته بود در بازى قهرمانى شركت جويد.كورچنوى مردى با قدرت بدنى زياد و انرژى فكرى بسيار است. بهرحال هركسىى در يك سنىى به نقطه اوج خود مىرسد و –همانطور كه در مورد اغلب استادان بزرگ اتفاق افتاد – بعد از طى دوران اوج كم كم افول كرده و نهايتاًًً به بازنشستگى مىرسد. اما استعداد كورچنوى، كه در همان دوران كودكى خود را نمايان ساخت، سالهاى بسيارى بطول انجاميد تا به بلوغ و كمال نهائى برسد. نخستين اوجش در سال ۱۹۵۴ بود كه ۲۳ سال داشت. قبل از آن او اولين تورنمنت بزرگ را در بخارست فتح كرد دومين اوجش در سال ۱۹۶۲ در ۳۱ سالگى، قبل از اولين دستيابى اش به نامزدى عنوان جهانى بود. پيشرفت غيرمنتظره اش به مدارج خيلى بالا در سالهاى ۷۵ -۱۹۷۳ شروع شد و آن زمانى بود كه او به عنوان حريف نهائى در مقابل كارپف برگزيده شد. مقامات رسمى شوروى بطور آشكارى به حريف جوانتر بذل توجه نشان ميدادند و كورچنوى كه فرد تك روئى بود بطور افزونى توسط اكثريت مجامع شوروى مورد بيمهرى قرار ميگرفت. او از اين مسائل اولين تاثير جدى را براى ترك شوروى و اقامت در غرب گرفت. ضمن اينكه در غرب بهتر ميتوانست جوايز نقدى مسابقات را تصاحب نمايد.\nتغير و تحول در نحوه زندگيش، انرژى از دست رفته را به او بازگرداند چنانچه او تمام اين انرژيها را براى دستيابى به آرزوى بزرگش كه اثبات خود بعنوان حريفى براى مبارزه با حريفانش در شوروى براى كسب عنوان جهانى كاناليزه كرد. در مسابقات انتخابى سال ۱۹۷۷، پتروسيان، پولوگايوسكى و اسپاسكى را به نحو گيرائى شكست داد و شكست كارپف قهرمان جهان نيز در زمره يكى از همين بازيها بود.\nقهرمان ايده آل كورچنوى لاسكر است كه بازى او سرشار از حركتهاى پويا و مالامال از ابتكار در موقعيت هاى مشكل ميسازد. اين روشى نيست كه بازيكنان معمولى بتوانند به آسانى از عهده اش برآيند و در واقع بسيارى از استادان بزرگ مىپذيرند كه آنها مراحل تفكر كورچنوى را به سختى درك كرده اند اما موضوعى كه از ويژگى هاى كورچنوى است و ميتوان از مطالعه بازيهايش آموخت، توانائى او در تركيب وزير با مهره هاى كوچكتر در تمام صحنه هاى يك حمله است. يك مثال خوب از اين شيوه كورچنوى يك قربانى گشايشى غير معمول است كه حريف را تحت فشار نگهميدارد و سرانجام دفاعش را مىشكافد.\nلارسن، اهل دانمارك، براى ساليان دراز يكى از بازيكنان پيشگام اروپا بوده است. اگر چه متوالياًً رقيب بد شانسى براى قهرمان جهان ميباشد. او به ناحق به عنوان يك رقيب ضعيف مشهور شده كه علت اصلى آن شكستهاى معروفش از اسپاسكى، كه او را به سختى در هم كوبيد و فيشر كه او با نتيجه ۰-۶ شكست داد، ميباشد.\nلارسن به راحتى گشايشهاى غير متداول را مورد استفاده قرار ميدهد، و اين تنها به خاطر شگفت انگيزى آنها نيست، بلكه به علت اين است كه او معتقد است اين گشايشها اساساً بىعيب و دقيق هستند و از جانب ديگر استادان بزرگ كم اهميت پنداشته شده اند. بهمين سبب او گشايش برد-1.f4 Bird Opening گشايش فيل\n1.e4 e5 2.Bc4 و همچنين آنچه هم اكنون بطور گسترده گشايش لارسن ناميده ميشود1.b3 را احيا و مشهور ساخته است بزرگترين نقطه قوت لارسن در وسط بازى و در روش ابداعى خودش است كه او را قادر ميسازد به نحو سلطه جوايانه اى براى پيروزى مبارزه نمايد.\nوى گفته است كه تاكتيكهاى استاندارد حرفه اى بازى براى كسب پيروزى با مهره سفيد، يا يك مساوى با مهره سياه را دوست ندارد. اگر درصد مساوى هايش كمتر از ديگر رقيبانش است به اين خاطر ميباشد كه به باخت هاى گاه و بيگاه اهميت نميدهد. نسبت به اغلب استادان بزرگ، حملات جناحى در بازى او بيشتر وجود دارد و اين عمدى است. در حمله جناحى كمتر احتمال هدايت بازى به سمت ساده شدن يا تساوى هست.\nاما حمله جناحى در بازيهاى لارسن از طريق هجوم با پياده ساده انجام نميگيرد،و به طور معمول با عمليات تركيبى مهره هاى سنگين صورت مىگيرد.\nيكى از تركيبات مهره اى مورد علاقه او تركيب وزير، اسب و پياده h عليه شاه قلعه رفته است. ديگرى وزير، رخ و فيل از فواصل دور است.\nقهرمان جهان در سالهاى ۶۱-۱۹۶۰. ميخائيل تال مورد عنايت و توجه بسيارى از خبرگان شطرنج بعنوان يكى از درخشانترين نوابغ فنى در تاريخ بازيها بوده است. تال داراى قدرت فوق العاده محاسبه، حافظه و متصور سازى وضعيتهاى غيرمعمول است. وقتى بچه هفت ساله اى بود، به كلاس درسى كه توسط پدرش – كه استاد دانشكده پزشكى بود – اداره ميشد رفت و شب هنگام كه به خانه برگشت تقريباً كلمه به كلمه درس را تكرار كرد. تال با نتايج خيره كننده اى از پيروزىها به قهرمانى جهان دست يافت.قهرمانى شوروى را در سالهاى ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ بدست آورد، بلافاصله به پيروزى در مسابقات بين منطقه اى انتخابى براى عنوان جهانى ادامه داد. اين تنها نتايج او نبود بلكه سبك و روش جذاب بىپرواى او كه تعجب عمومى را برانگيخت، .و همچنين شكستش از بوتوينيك در مسابقه برگشت سال ۱۹۶۱ بود، كه ايجاد شوك كرد. فقط بعدها بود كه فاش شد تال تنها دو سه هفته بعد از مرخص شدنش از بيمارستان مسابقه را برگذار كرده است. يك بيمارى مزمن كليه در تمام دوران بازيگريش او را آزرده و مانع اقتدار طولانى تر او در مراجع خيلى بالا شده است.\nاستعداد درخشان تال براى تركيب مهره ها، به سختى ميتواند توسط يك استاد پرقدرت آموخته شود چه برسد به يك بازيكن متوسط.اما درس بزرگى از بازى او مىتوان آموخت.اول، غوطه ور ساختن بازى در پيچيدگى هاى مبهم و نامفهوم اغلب حريفان را ناراحت ميكند و يك حمله همراه با قربانى در چنين شرايطى ممكن است كارگر افتد حتى اگر بطور عينى دقيق نباشد. دوم،همانگونه كه آلخين از آن برخوردار بود، ميل و خواهش رقابت جويانه از اهميت والائى برخوردار است.و سوم،تمرين و آزمايش واريانت هاا در بازى سريع.\nبوريس اسپاسكى -۱۹۳۷\nاسپاسكى، از اهالى لنينگراد، بعد از شكست بزرگش در مسابقه بر سر عنوان قهرمانى به بابى فيشر درريكياويك بسال ۱۹۷۲، مشهورترين بازنده شطرنج شد. در سنين كودكيش از او به عنوان يك اعجوبه نام برده ميشد و قبل از آنكه در فينال قهرمانى ملى حضور يافته باشد وى را براى يك تورنمنت بين المللى انتخاب نمودند. اين مسابقات در بخارست بسال ۱۹۵۳ بود و اسپاسكى با شكست دادن اسميسلف بازيكن برجسته اى در جهان (در آنزمان) ورودافسانه اى اش را به جهان اعلام داشت.\nاواسط دهه ۱۹۵۰ بسيارى بر اين عقيده بودند كه اسپاسكى بزودى قهرمان جهان ميشود. اما ضعف عصبى اش باعث شكست وى در بازيهاى حساس قهرمانى شوروى (سالهاى ۱۹۵۸و۱۹۶۱) در طى يك مسابقه در چند سال بعد، بوريس احساسش را در ضمن بازى حساسش با تال در ۱۹۵۸ – جائيكه عنوان قهرمانى شوروى مطرح بود -تشريح كرد:"بازى موقتاً تعطيل و به روز ديگرى موكول شد و من موقعيت خوبى داشتم، اما به واسطه تحليل زياد بازى خسته شده بودم و روز بعد بدون تراشيدن ريشم بازى را از سرگرفتم.معمولاً قبل از انجام بازيهاى مهم دوش ميگرفتم و بهترين لباسم را مىپوشيدم و سعى مىكردم در بهترين حالت خود باشم. اما آن روز من خيلى خودم را با تجزيه و تحليل بازى درگير كرده بودم و وقتى سر ميز بازى رسيدم خيلى ژوليده و نامرتب بودم. يادم است تال به من پيشنهاد تساوى داد اما من امتناع كردم. بعد احساس برترى افول كرد و رشته بازى از دستم خارج شد. حالا من پيشنهاد تساوى دادم و تال امتناع كرد. وقتى به ادامه بازى تن دادم سالن از هيجان منفجر شد، اما من گيج بودم و بسختى مىتوانستم بفهمم كه دارد چه اتفاقى مىافتد. احساس ميكردم دنيا روى سرم خراب ميشود. بعد از بازى به خيابان رفتم و مثل يك بچه گريستم.\nبحران زندگى شخصى كه حوالى سال ۱۹۶۰ گريبانگير اسپاسكى شد – با مربى قديمش بهم زد، بخاطر رفتار ناشايستش در بازيهاى المپيك شطرنج دانش آموزان براى يكسال از سفر خارجى محروم شد و از اولين همسرش با گفتن اين جمله كه:" ما مثل دو فيل با رنگهاى متضاد هستيم" طلاق گرفت-با گرفتن يك مربى جديد (بانداروسكى آرام و منطقى) به آرامش گراييد: اسپاسكى بالاخره همه موانع را با موفقيت پشت سرگذاشت و در سال ۱۹۶۶ بر سر عنوان قهرمانى جهان رودرروى پتروسيان قرار گرفت اما بگونه اى غيرمنتظره از او شكست خورد. او هنوز به اندازه كافى تكامل نيافته بود كه قهرمان جهان شود. اما در سال ۱۹۶۹ در فينال بازيها پتروسيان را قاطعانه شكست داد و شگردى كه در اين بازى به كار برد بنام تكنيك حمله اسپاسكى نام گرفت- كنترل مركز، سپس روانه ساختن مهره ها در روى خطوط باز.\nهنگاميكه اسپاسكى عنوان قهرمانيش را تثبيت نمود.شطرنج دوستان انتظار شكوفايى دوره جديد و متهورانه اى را داشتند كه روش خشك و بيروح پتروسيان به باد فراموشى بسپارد. اما همه با نااميدى روبرو شدند. اسپاسكى عنوان جهانى را بارى سنگين يافت و تنها خاطره بياد ماندنى كه از خود بجا گذاشت غلبه اش بر بابى فيشر آمريكايى در مسابقات المپيك شطرنج ۱۹۷۰ بود. هنگاميكه فيشر بالاخره براى جدال بر سر عنوان جهانى تعيين شد (سال ۱۹۷۲) و تهديد به باز پس گرفتن عنوان جهانى كرد،اسپاسكى اغلب بواسطه يك احساس قوى تسليم گرايانه، افسرده و غمگين بود.سرانجام عنوان قهرمانى را تسليم كرد و بدنبال آن جايگاه رفعيش در جامعه شوروى از دست داد، نيز توسط كارپف و كورچنوى از دو سرى مسابقه انتخابى براى عنوان جهانى حذف شد و بالاخره با زن فرانسوى اش –زن سوم- در نزديكى پاريس خانه نشين گرديد.\nصحبت از قهرمان جهان كه نبوغ و استعدادش هرز رفت كار چندان ساده اى نيست اما ارمغان طبيعى اسپاسكى براى ورزش شطرنج بحدى بود كه مىبايست زودتر از اينها قهرمان ميشد و آنرا براى مدتى طولانىترى نگه ميداشت. در مورد او كمى تنبلى و كمى عدم قاطعيت در بارآورى خردمندانه قرايح موجب واپس ماندگى شد.شايد با فداكارى و صرف انرژيى كه تال يا آلخين، بعنوان مثال،براى شطرنج بكار بردند اسپاسكى مىتوانست يكى از بزرگترين قهرمانان جهان باشد.\nبابى فيشر -۱۹۴۳\nروبرت جى.(بابى) فيشر،جنجاليترين بازيكن همه ادوار،بعد از تصاحب عنوان قهرمانى جهان از اسپاسكى و قبل از محروم شدن از مسابقات و تورنمنتها نام خود را بعنوان يك افسانه زنده در تاريخ شطرنج به ثبت رساند. عنوان جهانى، تايمانوف و لارسن (هر دو از استادان بزرگ جهان) را با نتيجه ۰-۶ و ۰-۶ شكست داد و بر اثر يك غفلت و اشتباه فاحش قبل از غلبه بر قهرمان جهان دو بازى را به وى واگذار نمود.\nفيشر شطرنج را در شش سالگى آموخت، اما بزرگترين حادثه براى او- بعنوان يك شطرنجباز جوان – وقتى رخ داد كه مادرش تصميم گرفت كه آنها در بروكلين اقامت كنند. زندگى شطرنجى در نيويورك – با كلوپهاى پررونق مانهاتان و مارشال و سالنهاى شطرنج – محيط مساعدى براى يك عده بازيكن شايسته استادى بزرگ ايجاد كرده است و فيشر مهارتهاى شطرنجىاش را با بازيهاى بيليتز و مطالعه تئوريهاى شطرنج شوروى افزايش ميداد. نتيجه اين تمرين و ممارست مفرط – كه با غفلت و اهمال از كار كلاسيك شطرنجى توام بود – آن شد كه در ۱۴ سالگى به مقام قهرمانى مردان ايالات متحده رسيد.\nفيشر احتمالاًً در آن زمان درست نميدانست كه پله هاى بعدى براى دستيابى به قهرمانى جهان – كه در آن زمان در دست بوتوينيك بود – چگونه هستند.در آن دوره او خود را براى تورنمنت انتخابى آماده ميكرد و در اولين تلاشش توانست در سن ۱۵ سالگى به مقام جوانترين استاد بزرگ دست يابد.گروه بهم فشرده استادان روس به آسانى رقيب كم تجربه شان را در سال ۱۹۵۹ و ۱۹۶۲ كنار زدند و فيشر سپس تقاضا كرد كه سيستم بازيها در مرحله يك هشتم از شكل تورنمنت به يك سرى مسابقه حذفى تغيير كند و اين درخواست پذيرفته شد .\nتحت اين سيستم بود كه در سال ۱۹۷۱ توانست رقبايش راشكست داده و بعد از يكسال نيز به اسپاسكى غلبه كند. مردم حتى فيشر را بيشتر از بازى بزرگش عليه اسپاسكى، بخاطر ستيزه جويى و غرابتش بياد دارند. مسابقه اش با رشوسكى در ۱۹۶۱ با يك رسوايى و مرافعه جنجالى پايان گرفت و بعد از سر و صدا و اعتراضى كه بر سر جدول بازى براه انداخت از شركت در مسابقات ۱۹۶۷ كناره گرفت. فقط هنگامى كه سرمايه گذار انگليسى ،جيم اسلاتر، جايزه پنجاه هزار پوندى را دو برابر كرد ترغيب شد كه براى رودررويى با اسپاسكى عازم ايسلند شود- البته ميانجيگرى هنرى كسينجر،وزير امور خارجه وقت آمريكا نيز بىتاثير نبود. سرانجام هنگاميكه فدراسيون جهانى شطرنج قانون قبلىاش – كه اگر مسابقه ۹-۹ خاتمه پذيرد عنوان قهرمانى همچنان در دست قهرمان سابق باقى خواهد ماند- را تغيير داد و اعلام كرد كه برنده كسى است كه ده بازى را برنده شود فيشر عنوان قهرمانى را بدون مبارزه به كارپف واگذار نمود.مطالبات رسمى فيشر غير قابل قبول بودند. وى براى مسابقه در نظر گرفته شده با كارپف و يك مسابقه برگشت با گليگوريك در ۱۹۷۹ – كه صورت نگرفت – يك ميليون دلار يا بيشتر مطالبه كرده بود. عليرغم وجوهى كه فيشر بجيب استادان معمولى شطرنج ميريخت تضاد شديدى ميان اين ارقام و ارقامى كه در تورنمنتهاى بين المللى تعيين ميشد وجود داشت. جدا از درخواست پول زياد، توقعات بسيار فيشر در رابطه با نور سالن، صداى تماشاچيان و جزئيات ديگر بازى نيز وجود داشت ولى همه اين بهانه ها دال بر اين بود كه فيشر در وضعيتى قرار گرفته كه ترس از شكست، ترس از بازى در حضور جمع بروى غلبه يافته است. وگرنه چه جز پيروزى بر كاسپارف يا كارپف ميتوانست شهرت و آوازه او را افزايش دهد.شايد قوانين رسمى روزى وى را وادار به بازى نمايد، اما احتمال بيشتر اين است كه او نيز بدنبال مورفى استاد بزرگ ديگرى خواهد رفت كه شطرنج را در اوج شهرتش كنار گذاشت. اما يك بازيكن معمولى از بابى فيشر چه ميتواند بياموزد؟ ابتدا تمايل به پيروزى. غريزه كشنده فيشر بر اين اساس بود كه پوزيسيونهائى را كه اغلب استادان به محض رسيدن به آن پيشنهاد تساوى مىدادند ادامه ميداد تا به فرصتهايى براى كسب برترى دست پيدا كند. جواب او به يك تقاضاى مساوى سريع اين بود "البته كه نه" بازى با او مشكل بود، از موقع شروع بازى صورت قوش وار و چشمان تيزبينش را به صفحه ميدوخت و بندرت سرش را براى ديدن بازيهاى ديگر بلند ميكرد.دستانى بلند داشت و انگشتانى كه با آنها مهره هاى مخالف را به هنگام تصرف همچون پرنده اى كه شكار را به چنگ گرفته در دست ميفشرد. تمايل به پيروزى وى را قادر ميساخت كه با ركوردهاى بالا در مقابل حريفانش پيروز شود.همچون آلخين داراى يكنوع تعصب فكرى بود اما برخلاف او، فيشر تا موقعيكه بازيكن فعالى بود سلامتى اش را در حالت خوبى نگهداشت. فيشر دانش عميقى راجع به خطوط گشايشى تند و تيزى كه غالباً قبل از تورنمنتها آنها را تجزيه و تحليل مىنمود داشت. استراتژىاش در پوزيسيونهاى ساده،آشكارا رسيدن به هدف كاپابلانكا بود. دانش گشايشىاش را خاصه بهنگام بازى با سفيد بخوبى بكار ميبرد در جائيكه كلاً فضا و كنترل بازى را در دست ميگرفت از آن به گونه اى پرقدرت استفاده كرده و حريف را مجبور به دفاع مىنمود تا اين كه مقاومتش در هم شكسته شود. در فاصله سالهاى ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ در وضعيت كناره گيرى بود اما هنگاميكه در" مسابقه قرن " از نو حضور يافت به يكباره بازى جانانه اى انجام داد.\nيكى از دلايل علاقه مردم به فيشر توانايى فوق العاده اش در خلق بازيهاى هيجان انگيز در مهمترين مقاطع مسابقه بود. اين اتفاق به هنگامى كه او دوباره در يكسال بعد با پتروسيان در آرژانتين رودررو شد اتفاق افتاد همانطور كه فيشر در مسابقات جلو ميرفت، جمعيت نيز افزايش مييافت و ازدحام تماشاچيان براى ديدن جدال استادان بزرگ افزون بر ۱۰۰۰۰ نفر مىشد.فيشر با ارائه يكى از بهترين بازيهاى عمرش به آن همه اشتياق مردم پاسخ داد.\nآناتولى كارپف -۱۹۵۱\nكارپف، قهرمان جهان از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵، بازيكنى است كه دوران شطرنجىاش از آموزش حركات تا كسب عنوان قهرمانى جهان – كه توام با سختى يك مانع جدى بود- متوالياً تحول يافت. كارپف شطرنج را در چهار سالگى ياد گرفت و اگر چه دور از شهرهاى مركزى شوروى زندگى ميكرد شهر كوچك زلاتست در اورال به سرعت پيشرفت كرد و در يازده سالگى نامزد عنوان استادى شد و زير نظر بوتوينيك تعليمات ويژه اى را فرا گرفت اولين پيروزى بين المللىاش در ۱۵ سالگى، تقريباً بگونه اى تصادفى روى داد، روسها فكر ميكردند كه دعوت به چكسلواكى براى يك مسابقه جوانان (زير ۲۰ سال) است.\nبه اين ترتيب كارپف براى تصاحب مقام قهرمانى زير ۲۰ سال جهان، عنوان استادى بزرگ و بدست آوردن مكانى در سرى مسابقات ۷۵-۱۹۷۲ براى تعيين حريف فيشر جلو رفت. در اولين تلاشش اسپاسكى و كورچنوى را شكست داد و به واسطه عدم حضور فيشر در مسابقه فينال، موفق به كسب عنوان قهرمانى جهان شدو\nركورد جوائز نخست وى (به عنوان قهرمان جهان) در تورنمنتها به حدى است كه شهرت تمام قهرمانان قبلى را تحت الشعاع قرار ميدهد. شيوه او يادآور تكنيك كاپابلانكا – با ظرافتى بمراتب بهتر از فيشر – ميباشد به عكس آمريكاييها او در هر موقعيتى تمايل به ادامه بازى تا به آخر را ندارد و به هنگام بازى با مهره سياه پيشنهاد تساوى را زود هنگام مىپذيرد.\nبه استثناى مرحله فينال سال ۱۹۷۸ (مسابقه براى دفاع براى عنوان قهرمانى) عليه كورچنوى، كارپف در اوج مرحله خستگى و طاقت فرسايى بازىاش، يكى از سر سخت ترين استادان براى شكست دادن حريف بود. بندرت پيش ميايد كه در هر دوره مسابقه اى بيش از يك بازى را به حريف واگذار كند. حريف بود.حريف قديمى كارپف، ويكتور كورچنوى در جايى گفته است كه قهرمان جهان همچون ماهى سرد كامپيوتر مانندى است و در برخورد با خارجىها يكنوع احساس دورى و جدائى در طرف مقابلش بر جاى ميگذارد. در ظاهر به نظر ميرسد كه به واسطه فشار تورنمنتها دچار ضعف و سستى شده باشد اما نتايج مسابقاتش عكس اينرا نشان مىدهد. او به عنوان قهرمان بر بهترين بازيكنان جهان غلبه يافته و در شمار بزرگترين استادان جهان – لاسكر، كاپابلانكا، آلخين،بوتوينيك و فيشر محسوب ميگردد. در زندگى خصوصى، كارپف مرد مرموزى است.تمبر جمع آورى مىكند و رساله اى در باب "مشكلات و مسايل فعاليتهاى فراغتى (آزاد)"براى دانشگاه لينگراد نوشته است. در تابستان ۱۹۷۹ ازدواج كرد اما همسرش در همان دوره اى كه مقام قهرمانيش از جانب كاسپارف مورد تهديد قرار گرفته بود وى را ترك نمود. كارپف در شوروى يك قهرمان ملى است و در ۱۹۷۸ (يكسال بعد از پيروزى بر كورچنوى) به عنوان مرد سال ورزش شوروى برگزيده شد و از دست برژنف جايزه گرفت.\nيك بازيكن معمولى از شطرنج كارپف چه ميتواند بياموزد؟ نخست، مهارت او در روش روى لوپز. همچون كاپابلانكا و فيشر – كه اين سيستم گشايشى مورد دلخواه آنها نيز بود – كارپف به ظرافتهاى اين شيوه دلبستگى داشته و آنرا در پى بدست آوردن امتيازهاى بالا در مسابقات (به هنگام بازى با مهره سفيد) به كار ميگيرد. در بازى شطرنج اين خيلى مهم است كه به گنجينه اى از واريانتهاى مختلف گشايشى – كه به آنها خوب مسلط باشيم –مجهز باشيم تا از شانس بيشترى در بازى برخوردار شويم. روش كارپف در بكارگيرى سيستم روى تكنيك "عنكبوت" ناميده شده است. در بازى سعى بر كنترل فضاى جناح وزير و بازى در جناح شاه دارد و هدف كلىاش محروم كردن حريف از خانه هاى مفيد، محدود نمودن تحرك مهره هاى حريف و سپس نفوذ به هر يك از دو جناح ميباشد.اغلب نتيجه آنست كه زنجيره پياده هآى كارپف كنترل صحنه را بدست ميگيرند.\nدومين ويژگى ممتاز كارپف كه مىتواند راهنماى بازيكنان باشد قدرت او در آخر بازى است. در طى يك مصاحبه در لندن بسال ۱۹۷۲، گروهى از بازيكنان باشگاهى از وى پرسيدند براى بهبود و پيشرفت شطرنج چكار بايد بكنيم؟ ما سيستمهاى گشايشى را به مقدار زياد مطالعه ميكنيم،و تمريناتمان نيز مرتب و منظم است، اما زياد به روشهاى آخر بازى تسلط نداريم . كارپف در جواب گفت: عكس آن را مطالعه كنيد، شيوه هاى آخر بازى را مطالعه كنيد!\nكارپف همچون فيشر تخصص بالايىى در اجراى آخر بازى رخ و فيل عليه رخ واسب دارد. اما در اين زمينه تعصب ندارد و هنگاميكه مناسب تشخيص دهد از اسب و رخ عليه فيل و رخ استفاده ميكند. در مونترال سال ۱۹۷۹ درجريان يكى از مشكلترين تورنمنتها – كه جوائز ۵۰۰۰۰ پوندى و ۱۲۵۰۰ پوندى بدنبال داشت - كارپف با تال به مقام اول رسيدند. در اين تورنمنت كارپف در طول يك بازى، نخست تفوق فيل عليه اسب را نشان داد و سپس برترى اسب عليه فيل را به نمايش گذارد.\nسومين و بويژه مهمترين درسى كه ميتوان از كارپف آموخت ارزش و اهميت جديت و نظم پيگير در مطالعه شطرنج ميباشد. او دو ساعت در روز بازى ميكند حتى مواقعى كه در جريان رقابت و مبارزه در تورنمنتى نيست، بازيهاى حريفان بلقوه اش را تحليل ميكند، براى يافتن روشهاى گشايشى بهتر به تفحص مىپردازد و ابداعات جديد را در تجربه مىآزمايد.\nشكى نيست كه وى به عنوان يكى از بزرگترين بازيكنان همه دوران در خاطره ها باقى خواهد ماند.\nتونى مايلز -۱۹۵۵\nتونى مايلز، اولين استاد بزرگ انگليسى، الهام بخش نسلى از بازيكنان جوان انگليسى براى كسب عنوان قهرمانى تيمى و انفرادى بوده است. او يك بازيكن حرفه اى موفق و استوار است كه تقريباً در تمام تورنمنتهاى سراسر جهان بازى مىكند و ركوردى عالى در مقابل اغلب شطرنجبازان روس بجز كارپف داشته است. مايلز شطرنج را در ۵ سالگى آموخت اما خيلى به كندى پيشرفت كرد. حتى وقتيكه برنده جايزه قهرمانى مسابقات زير چهارده سالان انگليس شد مشخصه ويژه اى را كه نشانگر استعداد خارق العاده اى باشد نشان نداد. اما هنگاميكه هنوز در سنين زير بيست سال قرار داشت برنده يك جايزه بين المللى جوانان در فرانسه شد و در ميدلند به برترى دست يافت. راى داوران بر آن شد كه انگليس را به مسابقات قهرمانى جوانان ۱۹۷۳ دعوت كردند و تونى مايلز و مايكل استين از اميدهاى اول اين مسابقات بودند.مايلز در اين مسابقات به مدال نقره دست يافت و در پشت سر بلياوسكى از شوروى قرار گرفت ولى در همانجا تصميم گرفت كه مدال طلاى سال بعد را از آن خود كند.\nدر مسابقات قهرمانى دانشجويان سال بعد در مانيل آشكارا بهترين بازيكن بود. با قاطعيت حريف شوروى را در يك بازى درخشان شكست داد و علاوه بر قهرمانى به كسب عنوان استادى بين المللى نيز نائل شد. دو سال بعد از قهرمانى بين المللى جوانان به مقام استادى بزرگ ارتقا يافت. سپس اظهار داشت كه "تنها چيزى كه باقى مانده است رودررو شدن با كارپف است" و در سال ۱۹۷۷ چيزى نمانده بود كه بعنوان حريف اصلى غربى وى شناخته شود. و اگر چه كارپف را دو بار در بازيهاى انفرادى در اسكارا سال ۱۹۸۰ و مسابقات بى.بى.سى ۱۹۸۳ شكست داد اما در نا اميدى رسيدن به دوره فعال و اوج جهت حضور در مسابقه بر سر عنوان قهرمانى دست و پا مى زد. در ۱۹۸۶ مايلز در يك سرى بازى معمولى رو در روى كاسپارف قرار گرفت اما با نتيجه خرد كننده ۵/۰ در مقابل ۵/۵ از وى شكست خورد.پس از بازى با او اظهار كرد "فكر ميكردم با قهرمان جهان مبارزه ميكنم نه با يك هيولاى ۲۲ چشم كه همه چيز را در نظر دارد " و اين گفته جزيى از فرهنگ شطرنج شده است.\nاما يك بازيكن از مايلز چه ميتواند بياموزد؟ بالاتر از هر چيز يك راه عملى براى دست يافتن به پيروزى. در اوايل به گشايش1.e4 علاقمند بود عادت داشتن شكل تند و تيزى از دفاع سيسيلى را با g6,c5 بكار ببرد اما چند شكست سنگين از حريفانش وى را متقاعد كرد كه بايد به مجموعه بيشترى از گشايشها مجهز باشد تا بتواند برعليه حريفان كمى ضعيفتر بدون هيچ ريسكى مبارزه كند. گشايشهاى حاضر و آماده براى بازيكنانى كه چنين روشهايى را برگزيده اند سيستم انگليسى و گشايش غير مشخص 1,Nf3 مىباشد.مايلز استفاده زيادى از اينگونه سيستمها مينمايد و در همان زمان ايده هاى خاص خود را در گشايشها اجرا ميكند.\nجايزه نخست مايلز در تيلبورگ ۱۹۸۴ بعنوان بهترين نتيجه اى كه انگليسها در تورنمنتها داشته اند ارزيابى شد و از لحاظ طبقه بندى جهان در رده چهاردهم بود و امتياز برجسته اش (۲۷۷۰) در سطح قهرمانى جهان بود. كمى بعد جان نان امتياز بالاتر ۲۸۰۰ را تصاحب نمود – اگر چه آنرا در المپيكهاى شطرنج تيمى در سالونيكا بدست آورده بود. در تيلبورگ، مايلز با امتياز ۱۱/۸ بر حريفانش غلبه يافت. پنج بازى در يك رديف را برد، سه آلمانى را شكست داد و پورتيش و اسميسلف، نامزدهاى عنوان قهرمانى را ناكام گذاشت. اين پيروزى مهمتر از رقابت اصلى اش براى كسب مقام مرد شماره ۱ اروپاى غربى بود.\nيكسال بعد، در تيلبورگ ۱۹۸۵ بطريقى غير عادى اول شد. با شروعى ضعيف آغاز كرد بعد كمرش آسيب ديد و روى ميز انتظاربيمارستان به بازيها ادامه داد. عده اى را شكست داد، حريفانش در مورد ميز اعتراض كردند اما داوران اعلام كردند كه احتياجى به نشستن آنها در پشت ميز بيمارستان نيست. يك استاد بزرگ بازى را بطور همزمان در محل ديگرى انجام داد نفر دوم روى يك صفحه جداگانه بازى كرد و سومى با حركات مضحكى به يك تساوى تن در داد.\nتكنيك ديگر مايلز امتناع از بازى با گشايشهاى فرعى و دست دوم است. انجام مسابقه در سطح بين المللى يعنى بالغ بر ده ساعت كار طاقت فرسا در روز، و اغلب كارشناسان ترجيح مىدهند كه بازيهاى بيشتر اما كوتاه ترى را كه انرژى فكرى كمترى را طلب مىكند انجام دهند.ساده ترين راه دستيابى به آن تساويهاى سريع است كه در مسابقات جهانى رخ ميدهد. اما اين كار فقط نيم امتياز نصيب طرفين ميكند و بازيكنى كه به رده هاى بالا چشم دوخته است بايستى كه قادر باشد كه حريفان ضعيفتز را بدون زحمت زياد شكست دهد.\nسال ۱۹۸۰ بعنوان نقطه عطفى در زندگى مايلز بشمار مىرود چرا كه وى براى اولين بار كارپف،قهرمان جهان را شكست داد و اولين حركت گشايشىاش بقدرى نا مانوس و عجيب بود كه نامى نداشت. مجلات شطرنج شوروى هفته ها درگير اين مسائله بودند كه چگونه مىتوانند خود را راضى به چاپ اين حركت كنند\nياسر سيروان -۱۹۶۰\nياسر سيروان موفقترين بازيكن نسل جديدى از جوانان آمريكايى است كه امتيازش را به تراز بين المللى رسانده است. در بيروت زاده شد و خانواده اش در همان اوان كه پسرك كوچكى بود به ايالت كاليفرنيا مهاجرت نمودند و همچون بسيارى ديگر، بر اثر تبليغات و هياهوى بازى فيشر و اسپاسكى به بازى شطرنج كشيده شد و از همان سنين كودكى به طور جدى بدين ورزش پرداخت. كاميابيها خيلى زود به سراغش آمدند. در سال ۱۹۷۹ برنده جايزه قهرمانى جوانان جهان شد و اولين درجه استادى بزرگ را در لون پاين كسب كرد.در سال ۱۹۸۱ مشتركاً قهرمان آمريكا شد و در ۱۹۸۶ بتنهايى به اين مقام رسيد. و در سال ۱۹۸۰ كورچنوى را شكست داد،در المپيك شطرنج سال ۱۹۸۲ كارپف و در ۱۹۸۶ كاسپارف را مغلوب كرد.آرزو نهايىاش كسب عنوان قهرمانى جهان است و بهترين مقامى كه تاكنون توانسته كسب كرده نفر دهمى مسابقات انتخابى ۱۹۸۶ بوده است .مشكل ياسر – مردى با علايق بسيار كه شيفته زندگى در بهترين حالاتش است –آنست كه چگونه اين آرمانهاى حرفه اى، بدور از گرايشات بيمارگونه و افراطى بابى فيشر، سامان دهد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ شواهد حاكى از اين بودند كه وى از نظر موقعيتى، به ده نفر برتر جهان شطرنج نزديكتر شده است. ياسر،به خلاف فيشر، از شخصيتى طبيعى و عادى برخوردار است و در هر تورنمنتى كه شركت جسته نماينده خوبى براى آمريكا بوده است.چندى پيش وى در هستينگز، انگلستان بازى كرد و نمايشى در مقابل ۲۵ دانشجوى جوان در كلوپ شبانه لندن ترتيب داد. قبل از بازى اصرار داشت كه با حريفش دست دهد و براى همه در آنها در آخر بازى جمله اى دلسوزانه در چنته داشت. ياسر در مقابل جوانى كه داشت شيرينى مىخورد و نميتوانست با او دست دهد ،مكثى كرد،تبسمى نمود،چشمانش را بست و دستهاى او را فشرد، بعد دستانش را پاك كرد و به بازى پرداخت. اما آنچه از ياسر ميتوان آموخت شطرنج پوزيسيونى قدرتمند – نمونه اى از روش آمريكايى- است .همچون روشوسكى و پيلز برى وى نيز با گشايشهاى استراتژيك آغاز ميكند. گشايش مورد دلخواه وى سيستم انگليسى است كه به خاطر انعطاف پذيرى و ويژگيهاى نا مشخص آن در ميان استادان شطرنج رواج دارد.سيروان تمايل دارد كه سيستم انگليسى را براى كسب فضا در جناح وزير بكار برده سپس از جناح ديگر از خطوط عقب به جناح شاه حمله ور شود.اين يك استراتژى قوى است اگر همه جانبه در آن دقت شود و سيروان از جمله كسانى است كه آنرا خوب بكار ميبرد.\nبازيهاى بين المللى سال ۱۹۸۰ نشان داد كه سيروان بعد از فيشر بزرگترين بازيكن آمريكا است. جايزه اول را مشتركاً با براون – سه بار قهرمان آمريكا – تصاحب كرد، با سه بازى باقيمانده به درجه استادى بزرگ رسيد و كورچنوى را حذف كرد.\nگرى كاسپارف -۱۹۶۳\nكاسپارف قهرمان جهان بازيكنى است كه تكنيك پويا، جاذبه شخصى و نتايج درخشانى كه تاكنون احراز نموده از او چهره قدرتمندى ساخته است كه مرد شماره يك همه رقابتهاى جهانى مىباشد. نام فاميل كاسپارف وينشتين بوده است اما آنها آن را تغيير دادند براى آنكه اين طور شايع شده بود كه مقامات شوروى تمايل ندارند كه ستاره جديدشان به نظر ديگران يهودى به نظر آيد. نخستين بازهايش را در سنين ۱۱-۱۰ سالگى، استعداد غير عادى وى را نشان مىدهد بگونه اى كه روزنامه گاردين پيش بينى كرد كه كاسپارف در سال ۱۹۹۰ قهرمان جهان خواهد شد. كاسپارف در كلاس مشهور بوتوينيك – جائيكه كارپف نيز درس قهرمانى را در آنجا آموخت – آموزش ديد.در ۱۱ سالگى امتياز خوبى در مقابل استادان بزرگ شوروى در يك مسابقه سيمولتانه بدست آورد و بازى خوب و سنگينى در مقابل كارپف و كورچنوى از خود ارائه داد.بعد يك دوره تنرل و پي رفت را گذراند. در سنين ۱۳ و ۱۴ سالگى دوبار در مسابقات قهرمانى زير ۱۷ سال جهان شركت كرد و در هر دوبار ناكام شد. ماها از او خبرى نبود و به نظر ميرسيد وى نتوانست آنگونه كه از وى انتظار مىرفت توفيق يابد. اما درخشش كاسپارف در سال ۱۹۷۸ به همه چيز پاسخ داد. ابتدا كاسپارف در يك تورنمنت پرقدرت دعوتى شوروى- يادبود سوكولسكى- به پيروزى رسيد سپس در يك تورنمنت سوئيس در مقابل ۶۴ تن از استادان و استادان بزرگ – كه وى را شانس اول قهرمانى شوروى قلمداد ميكردند – به برترى دست يافت.آغاز كارش باعث جنبش و هياهوى جهانى شد: پنجاه درصد امتياز آورد و پولوگائوسكى كانديد عنوان قهرمانى جهان را به شيوه اى جالب با قربانى نمودن يك فيل شكست داد.بدنبال اين موفقيت، فدراسيون شطرنج شوروى در تابستان ۱۹۷۹ وى را به يك تورنمنت قوى استادان بزرگ در بانجا لوكا، يوگوسلاوى، فرستاد – جائيكه او تنها فردى بود كه عنوان استادى بزرگ را نداشت. امتياز كاسپارف در بانجا لوكا حتى از امتياز اوليه فيشر و اسپاسكى نيز در گذشت.او به ترتيب،از سطح تراز استاد بين المللى – با ۵ دوره به پايان مانده-گذشت، مقام نخست تورنمنت را با سه دوره به پايان مانده بدست آورد و عنوان استادى بزرگ را نيز كسب نمود – كه فدراسيون جهانى شطرنج امتيازى اين عنوان را بالا برده بود –در حاليكه دو دور به پايان مسابقه باقيمانده بود. نتيجه درخشان او در تورنمنت به حدى بود كه اگر چنين تورنمنتى تكرار ميشد كاسپارف قدرتمندانه خود را به تراز امتياز كورچنوى رسانده و با وى مشتركاً رقباى انتخابى براى مبارزه با كارپف بر سر عنوان قهرمانى جهان ميشدند.امتيازات برجسته در اين رويداد تاريخى براى كاسپارف۵/۱۱ از ۱۵، سميجكال (چكسلواكى) و آندرسون (سود) ۵/۹ پتروسيان (شوروى) ۹ امتياز بود. در تابستان ۱۹۸۵ كاسپارف با كسب برترى در كوبا عنوان جوانترين استاد بزرگ جهان را تصاحب نمود.هنگاميكه كاسپارف هنور به شهرت نرسيده بود، بوتوينيك، مربىاش اظهار كرد " آينده شطرنج جهان در دستهاى اين پسر بچه است." پيش بينى بوتوينيك در -اين مورد كه كاسپارف قهرمان جهان خواهد شد – در آن روزها از طرف محافل شطرنجى با خنده روبرو شد – اما بانجالوكا دهان همه را بست.\nكاسپارف گامهايش را با استوارى به زمين نهاد. او خود اظهار نمود كه روياى قهرمانى را در سر پرورانده است، اما بر اساس اصل انتقاد از خود –كه سنت مورد دلخواه بوتوينيك بود – اعلام نمود كه فكر ميكند نقطه ضعفش در دفاع وبازى با پوزيسيونهاى ساده باشد. بوتوينيك خود توضيح مىدهد "در همان سالهايى كه كاسپارف بيش از دهسال نداشت من تحت تاثير توانايى كاسپارف در ارزيابى و تحليل سريع واريانتهاى پيچيده بودم كه از تمايل بسيارش به سلطه كامل بر همه جوانب ناشى مىشد.\nدر سالهاى بعد، كاسپارف آنچه را كه براى رسيدن به پرافتخارترين جايگاهاى جهانى لازم است بدست آورد. در سال ۱۹۸۱ قهرمان شوروى شد، بازيهاى قاره اى را با پيروزى پشت سر گذاشت سپس بلياوسكى كورچنوى و اسميسلف را در مسابقات انتخابى شكست داد و نامزد اصلى عنوان جهانى شد.بازى بر سر عنوان قهرمانى جهان با كارپف در سپتامبر سال ۱۹۸۴ آغاز گشت.پيروزى نصيب كسى ميشد كه جلوتر از ديگرى صاحب شش پيروزى شود. كارپف در همان حال كه حريف جوانترش در جذبه غرور و اطمينان بيش از حد بخود غوطه ور بود ۰-۴ جلو افتاد. سپس كاسپارف يك مسابقه استراتژى را آغاز كرد. او با هدف به درازا كشيدن مسابقه تا فرارسيدن فصل زمستان روسيه و از اين طريق به تحليل بردن قواى فيزيكى برجسته حريفش، به يكسرى تساوىهاى سريع تن در داد.مسابقات به گونه اى ملال آور ۱۷باربه تساوى انجاميد كه براى مسابقه فينال قهرمانى خود ركوردى محسوب ميشد و صداى كف زدن حضار را آهسته تر كرد و بالاخره به سوت كشيدن استهزا آميز آنها انجاميد.سرانجام كارپف دوباره به برترى دست يافت و ظاهراًبه اتكاى صبر و بردباريش به نتيجه ۰-۵ رسيد.سپس قهرمان جهان(كارپف) دست به كارى زد كه كاسپارف بعدها آنرا "يك طرح زمخت اشتباه آميز " ناميد. روياى آناتولى كارپف در مقام قهرمان جهان هميشه اين بود كه خود را به همان سطح امتياز بابى فيشر يا بالاتر از آن برساند. شهرت افسانه اى فيشر غالباً بر اثر پيروزىهاى ۰-۶ او در مقابل تايمانوف و لارسن مىباشد. و حالا كارپف نيز يك شانس پيروزى با نتيجه ۰-۶ را پيش رو داشت. از اين رو كارپف به برترى امتيازش تكيه كرد و منتظر لغزشى فاحش از طرف كاسپارف شد. اما مسابقه وارد چهارمين و پنجمين ماه خود شد و قدرت كارپف تحليل مىرفت.بعد از ۴۸ بازى بالاخره امتياز آنها به ۱-۵ و بعد از دو شكست كارپف به ۳-۵ رسيد. مسئولان شطرنج شوروى از نحوه ادامه مسابقه شرمنده شده بودند، و بازى را از گراند هال به هتل اسپرت نقل مكان يافت.بعد از ۴۸ بازى، فلونسيوكمپومانز، ريس فدراسيون جهانى شطرنج تصميم جهانى و بيسابقه ى مبنى بر لغو مسابقات گرفت. وى اين مساله رادر يك كنفرانس جنجالى مطبوعاتى در مسكو اعلام كرد –جائيكه كارپف و كاسپارف هر دو اعلام كردند كه مىخواهند به بازى ادامه دهند. فلونسيوكمپومانز بعد از آنكه تصميمش را مورد تاييد قرار داد هر دو استاد را به مباحثه خصوصى دعوت نمود. كارپف و كاسپارف هر يك ديگرى را مقصر قلمداد ميكردند، جهان شطرنج از پايان ساختگى و كاذبى- بسيارى بر اين تصور بودند كه براى رهايى كارپف از موقعيت متزلزلش ساخته شده – كه بعينه جلوى چشمش ميديد مبهوت شده بود. با اين همه حقيقت آن بود كه هنوز احتمال بسيار زيادى بود كه كارپف يك بازى را – قبل از آنكه كاسپارف ۳ بازى را ببرد- ببرد و سرى بعد مسابقات زير يك فشار روانى در سال ۱۹۸۵ انجام گرفت.\nكاسپارف به اين نتيجه رسيد كه هنوز چيزهايى هست كه او بايستى بياموزد به يك سرى مسابقه با رقباى غربى مدعى عنوان جهانى پرداخت و خوش درخشيد.\nدر نيمه نخست مسابقه ۱۹۸۵ (براى تعيين قهرمان جهان) كارپف در اين انديشه بود كه گويا ميتواند رقيب را ناكام بگذارد اكنون ۲۴ بازى باقى مانده بود، كافى بود كارپف بتواند اين ۲۴ بازى را ۱۲-۱۲ مساوى كند تا سرير قهرمانى را پيش خود نگه دارد. سرانجام امتياز آنها در نيمه به ۵/۴ به ۵/۵ رسيد، بازى بعدى از حساسيت خاصى برخوردار بود و روحيه كارپف خوب بود.اما استعداد و زيركى كاسپارف شكوفا شد و از آن لحظه همه چيز بر وفق مراد قهرمان جديد پيش رفت.\nدر نيمه دوم مسابقه، كاسپارف عمدتاً كنترل بازيها را در دست داشت و در حاليكه كارپف در پى جمع آورى امتياز بود مسابقه را قدرتمندانه با يك برد در بيست و چهارمين بازى (فينال) به اتمام رساند. دوره شطرنجى اخير كاسپارف آنچنان توام با موفقيت و پيروزى بوده است كه كمتر فرصت آنرا يافته است با مهارتهاى عجيب و قدرتمندش را عليه مقاومتهاى نا پايدار حريفانش به كار گيرد.كاسپارف مسابقات بروسلز ۱۹۸۶ را با اقتدار برنده شد، در المپيك شطرنج سال ۱۹۸۶ تيم شوروى را به مدال طلا رساند (انگليس به مدال نقره دست يافت) و تونى مايلز را با نتيجه درخشان ۵/۰-۵/۵ شكست داد.\nاين قدرت عظيم تكنيك شطرنجى كاسپارف است كه باعث مىشود تا او كنترل استراتژيك بازى را به خوبى حفظ كرده و تنها در لحضات قطعى قريحه تاكتيكىاش را به ميدان بكشاند.اين بلوغ و كمال غير عادى را از بوتوينيك نشات گرفته است.\nنيگل شورت -۱۹۶۵\nنيگل شورت قابليتهايش در سن ۱۴ سالگى برتر از كاسپارف بود و در اين رابطه شايد فقط قابل مقايسه با فيشر و مكينگ – كسانى كه قهرمان ملى بودند و در آن سن توانايى مبارزه در سطح جهانى را داشتند- باشد.شورت در ۱۴ سالگى براى تصاحب مقام قهرمانى انگلستان عزم كرد و ناكام شد. درست چند ماه قبل از اين مسابقات موفق به اخذ عنوان استاد بين المللى شده بود.\nيكى از خصوصيات بارز نيگل شورت- كه همه را شگفت زده ميكند- آن است كه وى جوانى عادى با رفتارى طبيعى و به دور از دمدمى مزاجى و تناقض گويىهايى است كه مردم به همه شطرنجبازان برجسته – و از جمله فيشر – منتسب ميكنند. شگفتى ديگر او مهارت بسيارش در پهنه موسيقى است.نيگل داراى غريزه طبيعى پيروى از اصول شطرنج است و همين موضوع پيشرفت سريع او را در شرايطى تضمين ميكند اما شانس ديگر او اين بود كه در خانواده اى متولد شده است كه منتهى سعى خود را در كمك به او جهت انجام تمرينات منظم و همچنين شركت مستمرش در مسابقات و تورنمنتها مبذول ميكردند.\nدر سن نه سالگى به يك تورنمنت مربيگرى گروهى از جوانان كشور معرفى شد و قادر بود براحتى با افراد بزرگتر از خودش بازى كند.قبل از آنكه برنامه شكوفايى استعدادها آغاز شود خيلى كم پيش ميامد كه بچه هاى نه ساله انگليسى با افراد خارج از گروه سنى خودشان بازى كنند اما اكنون ما براى اين رقابتهاى سنگين كودكان بر عليه جوانان و حتى افراد مسن ارزش قائليم.در بهار ۱۹۶۵ شورت بعد از پيوستن به اين گروه از جوانان توانست با موفقيت در مسابقات سالانه جرسى به رقابت بپردازد.يكى از خصوصيات اوليه نيگل كه وى را از ديگر جوانان تيز هوش جدا ميكرد اعتماد به نفس و صلابتش بود. در جرسى او يك رخ در آخر بازى از دست داد و پيتر كلارك (استاد) به وى مسيرى متفاوت را پيشنهاد كرد. نيگل به اين توصيه وى عمل نكرد و طرح خودش را به اجرا گذاشت.اين عكس العملى طبيعى از جانب كارشناسى مجرب بود اما اتكا به نفس اين جوان ده ساله غير عادى بود وقتى يازده ساله شد از اكثر تيزهوشان ديگر جلو افتاد و براى فينال قهرمانى مردان انگليس انتخاب شد و دكتر جاناتان را كه ركورددار دهسال قهرمانى كشور بود را شكست داد. اين ويژگى اعجوبه هاى شطرنج است كه معمولاً عملكرد خود را روى مقاصد استراتژيك شطرنج متمركز ميكنند، كارهاى ساده خوبى را ميتوانند انجام دهند و در آخر بازى قوى ميباشند.\nبعد از حضور نويد بخش در بازيهاى قهرمانى انگليس ،نيگل شورت همراه با چند شكست به پيشرفت خود ادامه داد.درسن ۱۲ سالگى در اولين حضورش در مسابقات بين المللى (بازيهاى۱۹۸۷ آئورونسون) موفق به كسب ۵/۵ امتياز از ۱۰ امتياز شد و تنها در مقابل بازيكنان برجسته شكست خورد. در دومين حضورش در مسابقات قهرمانى انگليس در نيمه راه قهرمانى متوقف شد و سپس مدالهاى نقره و برنز مسابقات قهرمانى زير ۱۷ سال را در سالهاى بعد تصاحب كرد- در اين مسابقات او يكى از جوانترين بازيكنان بود. در واقع او نتوانست مدال طلا را كسب كند اما كاسپارف نيز همچون او ناكام ماند.در اواخر ۱۹۷۸ و اوايل ۱۹۷۹ روند پيشرفت نيگل به كندى گراييد،بعد ناگهان در طى چند ماه از سطح استاد ملى به درجه استاد بين المللى ارتقا يافت. مديران موسسه جنوا براى اعلام رسمى موضوع، وى را به سويس دعوت نمودند. در استانه چهارده سالگى به نان (استاد بزرگ ) باخت. كمتر كسى ميتوانست چنين چيزى را حدس بزند براى آنكه او ۵ حريف سويسىاش را شكست داده بود و در فينال نيز مرد شماره يك فرانسه (در مسابقات تيمى قهرمانى جهان ۱۹۷۶) را مغلوب كرده بود.پيروزى بر پريسمان برايش يك جايزه ۳۵۰۰ فرانكى معادل ۱۰۰۰ پوند به ارمغان آورد. در بازى قاطعش با وى نشانه هايى از شيوه اوليه كاپابلانكا – نظم و ترتيب ، سرعت، گسترش و تركيباتى كوچك براى تحكيم برترى استراتژيك به چشم مىخورد.\nشورت با تاكيد و اهميتى كه به كنترل فضاى صحنه و بازى استراتژيك كلاسيك ميدهد بيش از آنكه به روش لاسكر، تال و كورچنوى –تاكتيكى، پيچيده، روانشناسانه و مقابله جوايانه – عمل كند پيرو شيوه مورفى، كاپابلانكا، فيشر و كارپف است.همچون بسيارى از كلاسيكها علاقمند بازى با 1.e4 و روش روى لوپز و دفاع فرانسوى مىباشد. كاپابلانكا و كارپف بعضى از اوقات از بازى با مهره سياه امتناع كرده ، بازى را مساوى ميكردند و نيروى اصلىاشان را براى بازى با مهره سفيد نگه مىداشتند در حالى كه شورت به هنگام بازى با مهره سياه به روش كورچنوى از واريانت وينا و در دفاع فرانسوى\nبه عنوان يك سلاح مقابله جويانه استفاده ميكرد.در مسابقات بين المللى ۸۰-۱۹۷۹ هستينگز ،نيگل شورت به اتكاى استعداد برجسته اش درخشش قاطعى از خود نشان داد. چهار استاد بزرگ – از جمله اندرسون سوئدى، برنده قبلى تورنمنت – را شكست داد. مسائله مهم نتيجه اى كه بدست آورد نبود بلكه چگونگى پيروزيهايش بود كه همه كارشناسان را تحت تاثير قرار داد.\nترقى وپيشرفت شورت همچنان تدوام داشت. در سن ۱۸ سالگى عنوان استاد بزرگ را اخذ كرد و در ۲۱ سالگى در رده ده نفر اول جهان محسوب شد.نتايجى كه در مسابقات ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بدست آورد مسائله انتخاب وى بعنوان بهترين بازيكن غربى رقيب كارپف و كاسپارف را افزايش داد.در ۱۹۷۸ قويترين استاد بزرگ تورنمنتهاى ويجك آتورىوريكياويك را شكست داد.مسئولين شطرنج شهر لندن وى را براى شش بازى سريع با كاسپارف مورد حمايت مالى قرار دادند.شورت بهتر از همه ديگر حريفان كاسپارف در مينى مسابقه بازى كرد و با نتيجه ۲-۴ از قهرمان شوروى شكست خورد. درخشش شورت در اوايل ۱۹۷۸ در يك بازى جالب با تيمان به حد اعلى رسيد.\nهنگاميكه كاپابلانكا اولين كوبايى بود كه به مقام قهرمانى جهان رسيد، ايووه از هلند به همين عنوان دست يافت و بابى فيشر توانست اسپاسكى را شكست دهد، وضعيت شطرنج در كشورهايشان بهبود يافت. در همين رابطه مردم جهان بيشتر علاقمندند كه در مسابقه براى كسب عنوان قهرمانى جهان يك رقيب غربى نيز حضور داشته باشد – به عوض آنكه هر دو مبارز روس باشند.چرا كه اين موضوع خود از طرفى بر جذابيت و هيجان بازى مىافزايد و از جانب ديگر موجب رشد ورزش شطرنج در ديگر نقاط جهان خواهد شد.\nمنبع: فدراسيون شطرنج جمهوری اسلامی ايران


عاطفه ولایی، نویسنده در مرکز آموزش و کوچینگ کارنیل\nراز نفوذ در قلب ها عاطفه ولایی\nخودشناسی ازدواج، موفقیت در زندگی مشترک\nبا کارنیل در مقاله ای با عنوان" راز نفوذ در قلب ها "همراه باشید.\nتسلیم خاطرات نشوید عاطفه ولایی\nبا کارنیل همراه باشید در مقاله ای با عنوان "تسلیم خاطرات نشوید" تسلیم خاطرات نشوید: تا حالا شده یاداوری یک سری خاطرات شما را عذاب دهد؟ ایا دوست دارید از دست این خاطرات درد اور رها شوید؟ همانطور که می دانید روزانه ۶۹۰۰۰ فکر به ذهن ما خطور می کنند حال اینکه چطور ...\nراهکار های رنجش زدایی عاطفه ولایی\n??? عشق علل رنجش و دلخوری انسانها از یکدیگر: چرا ما انسانها از همدیگر دلخور هستیم؟ چرا گاهی حتی حضور همدیگر را نمیتونیم تحمل کنیم؟ بعضی از ما ادمها همیشه در حال رنجش و ناراحتی از دیگران هستیم و از همدیگر کینه به دل می گیریم، مگر ما جانشین خدا بر روی زمین ...


خواص نوشیدنی های کافئین دار | کافی شاپ فرنون ❤ یک کافه خاص و بهترین کافی شاپ تهران\nمنتشر شده توسط مدیر کافه در اکتبر 5, 2021\nکافئین چیست ؟\nخواص نوشیدنی های کافئین دار : درصورتی‌که شما هم در طول روز ، حس بی انرژی بودن می‌کنید و نمی‌توانید به همه کار‌های خویش بپردازید ، استفاده از آشامیدنی کافئین‌دار عالی ترین جواب خواهد بود . شگفت آور می باشد بدانید ، 90 درصد انسان ها ، برای آن‌که انرژی بسنده برای اعمال وظیفه های خویش را داشته باشند ، به دنبال آشامیدنی های کافئین‌دار میروند . کافئین در ماده‌های غذایی و آشامیدنی های فراوانی وجود دارد؛ از جمله مهم‌ترین آن می‌توان به قهوه ، کاکائو ، دانه و میوه‌ها ، آشامیدنی های انرژی‌زا و نوشابه اشاره نمود .\nدر این نوشته تصمیم داریم درباره‌ی خصوصیات آشامیدنی های کافئین‌دار گفتگو کنیم . همراه ما باشید در فرنون بلاگ\nکافئین یک آلکالوئید (مواد آلی شیمیایی با ترکیب نیتروژن‌دار) خواهد بود . هیدروژن ، نیتروژن و کربن ، از محتویات کافئین می باشد . این ماده ، پودر سپید رنگ و تلخ مزه و معروف‌ترین ماده انرژی‌زا در جهان می باشد .\nمنابع طبیعی فراوانی وجود دارند که یکی از محتویات آن‌ها کافئین می باشد . قهوه جزو منبع‌های طبیعی می باشد که زیادترین حد کافئین را داراست . هرچند مقدار کافئین حاضر در اشکال قهوه مغایر خواهد بود . به‌طور غیردقیق حد کافئین حاضر در یک فنجان قهوه میان 90 تا 100 میلی‌گرم خواهد بود .\nکافئین سیستم عصبی را تحت اثرگذاری قرار می‌دهد و جزو دارو‌های محرک به‌حساب می‌آید .\nفواید آشامیدنی های کافئین‌دار\nهمانطور که می‌دانید استفاده کافئین اثرگذاری بسیاری در صحت کارکرد سیستم جسمی ما داراست . به همین علت می باشد که بدن‌ما احتیاج خواهد داشت ، به طور منظم به اندازه‌ی ضروری کافئین دریافت نماید . در امتداد به‌تفصیل به ویژگی آن می پردازیم .\n1 -کافئین برای سلامت کارکرد مغز\nزمانی‌که قهوه میل می کنید ، خون در معده جریان می‌یابد و به کبد می‌رود و بر کارکرد بخش های متعدد تن اثر می‌گذارد . اگرچه زیادترین اثر کافئین بر مغز می باشد . یکی از انتقال‌دهنده‌های عصبی که مغز را تحت اثربخشی قرار می‌دهد و سبب می گردد که مغز حس خستگی نماید ، آدنوزین است . کافئین اثربخشی آدنوزین بر مغز را از میان می‌برد . آنتی‌اکسیدان‌های پلی‌فنول حاضر در کافئین ، مهارت‌های فکری را عافیت می‌بخشند و کندذهنی را که در اثر ازدیاد سن ایجاد می گردد ، کسر می‌دهند .\n2 -کافئین برای کاهش وزن\nمصرف کافئین به کاستن وزن یاری می نماید یا به نوعی بازدارنده فربه شدن می گردد . در حقیقت با میل کردن قهوه ، شما در مدت زمان زیادی حس گشنگی نمی‌کنید و خواست میل کردن در شما کم خواهد شد .\n3 -کافئین برای هوشیاری\nیکی دیگر از خصوصیات کافئین این خواهد بود که تمرکز و بیداری را ازدیاد می‌دهد . در بیشتر موارد 75 میلی‌گرم از کافئین ، سبب ازدیاد دقت و هوشیاری خواهد شد . 160 تا 600 میلی‌گرم از آن ، به ازدیاد هوشیاری درونی و بهبود شتاب استدلال و نیرومندی حافظه یاری می نماید .\n4 -کافئین برای کارکرد های ورزشی\nکافئین کارکرد های فیزیکی را صحت می‌بخشد و بر ازدیاد وسعت طاقت اثر می‌گذارد . اگرچه کاربرد کافئین در کوتاه‌مدت ، اثرگذاری مثبتی بر اجرای راندمان های فیزیکی نخواهد داشت .\n5 -پیشگیری از ابتلا به مریضی آلزایمر با کافئین\nمصرف کافئین ، ریسک ابتلا به مریضی آلزایمر را کسر می‌دهد . برپایه تحقیقات ، افرادی‌که کافئین بسیاری استفاده می‌کنند ، کمتر‌از‌سایر اشخاص آلزایمر می‌گیرند .\n6 -کافئین برای کبد و روده بزرگ\nمصرف کافئین روده‌ی بزرگ را برای آندوسکوپی یا کولونوسکوپی فراهم می نماید . در حقیقت کافئین ، از تراوش صفرا در دیواره‌ی روده حفاظت می نماید . محققان عنوان می کنند ، کافئین سطح آنتی‌اکسیدان کلوتاتیون را ازدیاد می‌دهد . این آنتی‌اکسیدان به سم‌زدایی تن یاری می نماید . به اضافه اینکه کاربرد کافئین مقدار مریضی هپاتیت سی را کسر می‌دهد . درصورتی‌که سرطان کبد دارید ، حتما باید بدانید که کافئین ، علائم این مریضی را به دست‌کم می‌رساند .\n7 -مصرف کافئین برای ازبین‌بردن التهاب پلک چشم\nیکی دیگر از ویژگی های کافئین این خواهد بود که به برطرف کردن اختلالات چشمی یاری می نماید . بلفارواسپاسم یکی از مریضی های چشمی خواهد بود که با استعمال کافئین می‌توان آن را نظارت نمود . بی‌گمان چنانچه مریضی شما در اثر کارکرد غیرطبیعی مغز خواهد بود ، چشم به‌طور پی‌درپی چشمک می‌زند و گمان نابینا گشتن وجود خواهد داشت . ازاین‌رو ، قبل از استفاده کافئین ، حتما بایستی به دکتر رجوع نمائید و برای معالجه مریضی خود ، کارهای ضروری را اعمال دهید .\n8 -کافئین برای نیرودهی حافظه\nاگر در طول روز ، به‌طور مستمر ، کار می‌کنید و احتیاج به تمرکز لازم دارید ، کافئین صرف نمائید . به اضافه کافئین به نیرومندی حافظه‌ی بلندمدت هم یاری می نماید .\n9 -کافئین سودمند برای آب مروارید\nمحققان عنوان می کنند که کافئین از لایه‌های چشم حفاظت و با صدمه هایی که منتهی به آب مروارید خواهد بود ، مقابله می نماید .\n10 -کافئین برای جلوگیری از سرطان پوست\nدانشمندان عنوان می کنند که چنانچه کافئین به‌طور بی واسطه برای پوست و مو بکارگیری گردد ، با صدمه های اشعه ماورای بنفش مبارزه می نماید . در حقیقت ، صدمه های اشعه ماورای بنفش سبب سرطان پوست میشوند .\n11 -کافئین مانعی برای سنگ‌های کلیه\nبر اصل تحقیقات ، افرادی‌که کافئین استفاده می‌کنند و سنگ کلیه دارند ، کافئین بازدارنده انبساط سنگ‌های کلیه‌ی آنها می گردد و لطمه های احتمالی این عارضه را به دست‌کم میرساند .\n12 -پیشگیری از سرطان‌های دهان ، گلو و غیره\nبر پایه مطالعه‌ها ، افرادی‌که یومیه زیادتر از 4 فنجان کافئین می‌خورند در مقابل به افرادی‌که کافئین استفاده نمی‌کنند ، 49 درصد احتمال ابتلا به مریضی سرطان دهان در آن‌ها کمتر خواهد بود . همچنین استفاده کافئین ، ریسک ابتلا به مریضی سرطان‌های گردن رحم ، پروستات و گردن را کسر می‌دهد و از مراجعت دوباره سرطان سینه ، ممانعت می نماید .\n13 -کافئین برای بهبود افسردگی\nمحققان میگویند ، کاربرد کافئین برای کودکان سبب ازدیاد علائم افسردگی می گردد ، منتها استفاده کافئین به معالجه افسردگی در بزرگسالان یاری میکند.\n14 -کافئین و کاستن سکته مغزی\nاگر بدانید که استعمال کافئین تا چه مقدار می‌تواند ریسک ابتلا به سکته مغزی را کسر دهد ، دایماً میل می‌کنید .\n15 -بیماری‌های کیسه صفرا\nاگر در طول روز ، آشامیدنی هایی را که صرف می‌کنید ، 400 میلی‌گرم کافئین داشته باشند ، ریسک ابتلا به مریضی های کیسه صفرا کسر می‌یابد . خوب ترین اندازه استفاده کافئین برای کاستن ریسک ابتلا به مریضی های کیسه صفرا ، 800 میلی‌گرم خواهد بود .\n16 -مصرف کافئین برای هپاتیت سی\nبر مبنا تحقیقات ، استفاده کافئین ، صدمه های کبدی را کسر می‌دهد و برای عافیت مریضی هپاتیت سی سودبخش خواهد بود .\n17 -مصرف کافئین برای صحت دیابت گونه 2\nافرادی‌که بیشتر از یک فنجان کافئین بخورند ، 17 درصد ریسک ابتلا به عارضه دیابت گونه 2 در آن‌ها کمتر می گردد .\n18 -کافئین برای برطرف کردن سردرد میگرنی\nدر کنار استفاده دارو‌های موثر برای ازبین‌بردن درد ، میل کردن آشامیدنی های کافئین‌دار هم بر بهبود سردرد‌های میگرنی اثر می‌گذارند .\n19 -کافئین برای کاستن اشتباهات راننده\nمصرف کافئین برای عافیت کارکرد رانندگی سودبخش خواهد بود . در حقیقت آشامیدنی های کافئین‌دار ، اشتباهات متداول رانندگان را کم می‌کنند و تمرکز و ذکاوت آن‌ها را بیشتر می کند .\n20 -کافئین برای ازبین‌بردن سیاهی اطراف چشم\nکافئین خواص ضد التهابی خواهد داشت و ورم و التهاب اطراف چشم را کسر می‌دهد . به اضافه اینکه کافئین مانع جمع گشتن خون در پایین چشم می گردد و به ازبین‌بردن تیرگی چشم یاری می نماید .\n21 -کافئین برای حفاظت از پوست\nکافئین به حفاظت از پوست یاری می نماید و آب حاضر در سلول‌های چربی را خواهد گرفت . این عمل ورم پوست را کم می نماید و پوست نرم می گردد . به اضافه کافئین ، صدمه های پوستی را که در اثر اشعه ماورای بنفش به‌وجود می‌آید ، اصلاح می نماید . به اضافه این ماده ، بازدارنده نمو سلول‌های سرطان‌زا خواهد شد .\n22 -کافئین برای سلامت مو\nدر کنار تمام فوایدی که به آن پرداختیم ، استفاده کافئین به درخشندگی مو ، استقامت مو و محافظت صحت موها یاری می نماید .


بیمه ملی کارت طرح ارائه شده بانک ملی ایران جهت پوشش ضرر و زیان‌های ناشی از سرقت و سوء استفاده های احتمالی از ملی کارت های این بانک می باشد. هزینه بیمه برای هر کارت ۵،۰۰۰ ریال بوده و مدت زمان بیمه یکسال و قابل تمدید می باشد. کاربرانی که تمایل به بیمه نمودن کارت بانکی خود دارند می توانند از قسمت ثبت مشخصات بصورت آنلاین کارت مورد نظر را بیمه نمایند.\nمفاد توافقنامه بیمه ملی کارت\nماده اول: موضوع توافقنامه\nموضوع این توافقنامه عبارت است از جبران خسارات وارده به دارندگان کارتهای الکترونیکی بانکی صادره توسط بانک ملی ایران، ناشی از تحقق خطرات تحت پوشش با توجه به شرایط مندرج در مواد ذکر شده.\nماده دوم: خطرات تحت پوشش\nسرقت، مفقودی، جعل یا سوء استفاده از کارتهای الکترونیکی مورد استفاده در سامانه‌های ATM و POS و PIN PAD منجر به برداشت وجه از حساب هر یک از بیمه شدگان\nانتقال وجه از حساب هر یک از بیمه گذاران توسط دستگاه‌های ATM و POS و PIN PAD\nماده سوم: تعریف\nمفقودی: عبارتست از گم شدن کارت بیمه شده مشروط به اینکه وی هیچگونه قصد و اراده‌ای در تحقق این واقعه نداشته باشد.\nجعل: هرگونه شبیه سازی توسط جاعل یا جاعلین اعم از اینکه ناشی از سرقت باشد یا نباشد و اعم از اینکه منجر به برداشت وجه نقد یا انتقال و جابجائی وجه به حساب دیگری گردد.\nسوء استفاده: هر گونه برداشت وجه یا انتقال از طریق کارت بدون اطلاع و کسب اجازه از بیمه شده\nماده چهارم: تعهدات بیمه گر و میزان حق بیمه\nحداکثر تعهد بیمه‌گر در ارتباط با خطرات تحت پوشش عبارتست از:\nبرداشت ناشی از سرقت و سوء استفاده برای هر کارت الکترونیکی روزانه تا مبلغ ۲،۰۰۰،۰۰۰ ریال برای مدت ۵ روز و حداکثر تا سقف ۱۰،۰۰۰،۰۰۰ ریال\nبرداشت ناشی از جعل کارتهای الکترونیکی و انتقال منجر به دریافت نقدی یا جابجائی وجه به حساب دیگر برای هر نفر از دارندگان کارت ATM حداکثر تا مبلغ ۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰ ریال\nحق بیمه سالیانه برای هر یک از بیمه شدگان مبلغ ۵،۰۰۰ ریال می‌باشد.\nماده پنجم: وظایف بانک و بیمه گذاران\nصرف اعلام دارندگان کارت و بانک مبنی بر سرقت یا مفقود شدن، جعل یا سوء استفاده از کارت کفایت می‌نماید و نیازی به اخذ گزارش از مقامات انتظامی و سایر مراجع رسمی وجود ندارد.\nپس از اعلام سرقت، جعل یا سوء استفاده حداکثر ظرف مدت ۳ روز (با استثناء تعطیلات رسمی) نسبت به ابطال کارت مربوطه اقدام نماید.\nدر صورت اعلام خسارت، مدارک مثبته خسارت را در اختیار بیمه‌گر قرار داده و همکاری‌های لازم را با بیمه‌گر جهت بررسی اسناد و مدارک مربوطه بعمل آورد.\nماده ششم: وظایف بیمه‌گر\nبیمه‌گر موظف است در صورت وقوع سرقت، جعل یا سوء استفاده منجر به برداشت یا انتقال وجه از کارت، ظرف مدت ۱۵ روز پس از اخذ کلیه مدارک مورد نیاز نسبت به پرداخت خسارت اقدام نماید.\nماده هفتم: استثنائات\nخسارت‌های ناشی از عوامل زیر از شمول تعهدات بیمه گر خارج می‌باشد:\nخسارات ناشی از جنگ، شورش، اغتشاش، بلوا، عملیات خرابکارانه و سیل و زلزله (مفقودی و سرقت ناشی از بروز خطرات سیل و زلزله مستثنی است)\nاشتباه در محاسبه و اختلال در سیستم سامانه االکترونیکی\nتبصره: هر گاه بیمه‌گر به نحوی از انحاء تشخیص دهد که وقوع خسارت موضوع ماده ۲ ناشی از یکی از بندهای مستثنی شده در این ماده می‌باشد اثبات آن به عهده بیمه‌گر خواهد بود.\nماده هشتم: مدت اعتبار قرارداد و بیمه نامه\nمدت اعتبار قرارداد از ساعت ۲۴ تاریخ ارسال اطلاعات بیمه شده برای بیمه گر لغایت یک سال شمسی می باشد که پس از انقضای مدت مزبور، صاحب کارت در صورت تمایل به ادامه بیمه نمودن کارت خود می بایست به سامانه بیمه ملی کارت مراجعه نماید.\nتوجه: در صورت عدم تطابق شماره ملی کارت با کد ملی، بانک هیچگونه تعهدی در خصوص تعلق حق بیمه به کارت ثبت شده در سیستم ندارد.\nبرای بیمه ملی کارت خود بصورت آنلاین می توانید همین الآن اقدام کنید، فقط کافی است اینجا را کلیک کنید و به صورت آنلاین ثبت درخواست کنید.\nمنبع: بانک ملی و وبلاگ بانک روید\nبانک ملی ایرانبیمهکارت بانکی


تاریخ انتشار خبر: ۲۷ فروردین ۱۳۹۴ ۲:۳۱ ب.ظ\nدر نخستین ساعات بامداد پنجشنبه (3بامداد)وزیر بهداشت مورد استقبال گرم نماینده مردم صومعه سرا و مسئولین و پرسنل بیمارستان امام خمینی(ره) قرار گرفت.\nدکتر هاشمی ضمن بازدید از بخش های مختلف بیمارستان ، مشکلات و کمبودهای این بیمارستان بویژه کمبود فضای فیزیکی بخش اورژانس و تجهیزات و امکانات را مورد ارزیابی قرار داد. وزیر بهداشت نحوه خدمت رسانی در این بیمارستان را رضایتمند عنوان کرد و در خصوص توسعه بخش اورژانس و خریداری تجهیزات موردنیاز بویژه دستگاه CTscan و تجهیز بخش دیالیز قول مساعد داد.\nدر حاشیه این بازدید، دکتر محمدی رییس مرکز اورژانس استان نیز خواستار مساعدت در جهت جذب نیروی انسانی برای راه اندازی پایگاههای جدید اورژانس شد.\nگفتنی است: عملیات احداث ساختمان بیمارستان با زیر بنای 6000متر مربع در سال1356 آغاز و در سال1365 رسما افتتاح گردید. این بیمارستان دارای بخش های جراحی – کودکان – زنان و زایمان – اورژانس – دیالیز – CCU – تالاسمی – درمانگاه – پاراکلینیک – اتاق عمل و… می باشد.\nکلیدواژه ها: تصاویر، عکس، هاشمی، صومعه سرا، بهداشت، وزیر


زنان:پنج شنبه 2 مهر 1383 – 23 سپتامبر 2004\nبدون احتساب فعاليت زنان خانه دار نرخ فعاليت اقتصادي زنان ايراني از 170 كشور جهان كمتر است\nچهار شنبه 1 مهر 1383 – 22 سپتامبر 2004\nخبرگزاري فارس: گزارش شاخص توسعه انساني 2004 سازمان ملل بدون احتساب فعاليت زنان زحمتكش و پرتلاش خانه دار ايراني حاكي است: نرخ فعاليت اقتصادي زنان ايراني در بين 177 كشور جهان، از نرخ فعاليت اقتصادي زنان 170 كشور جهان كمتر است.\nبه گزارش خبرنگار اقتصادي خبرگزاري فارس، نرخ فعاليت اقتصادي زنان در ايران 30 درصد است و اين مساله حاكي از اين است كه از كل جمعيت زنان ايران،كمتر از يك سوم آنها در فعاليتهاي اقتصادي مشاركت مي كنند.\nاين گزارش حاكي است: نرخ فعاليت اقتصادي زنان در كشورهاي مالتا 3/26 درصد، ليبي 6/25 درصد، عمان 20 درصد، عربستان سعودي22 درصد، فلسطين 5/9 درصد و سوريه 2/29 درصد اعلام شد و تنها نرخ فعاليت اقتصادي زنان در اين كشورها از ايران كمتر است.\nبنابراين گزارش، زنان كشورهايي مثل رواندا، موزامبيك، تانزانيا، سولومون و كامبوج بيشتر نرخ فعاليت اقتصادي را در جهان دارند و رقمي بيش از 80 درصد را به خود اختصاص داده اند.\nفعاليت اقتصادي زنان ايراني در خانه در گزارش سازمان ملل محسوب نشده است. در غير اين صورت نرخ فعاليت زنان ايراني آن گونه كه هست از بالاترين نرخهاي جهان بود.\n5/26 درصد مطالب روزنامه‌ها در مردادماه به موضوع آسيب‌هاي اجتماعي اختصاص داشته است\nشوراي فرهنگي اجتماعي زنان اعلام كرد: نتيجه تحليل‌ها نشان مي‌دهد, از مجموع كل مطالب روزنامه‌ها در مردادماه 5/26 درصد آنها به آسيب‌هاي اجتماعي اختصاص داشته است.\nبه گزارش سرويس اجتماعي ايلنا, در گزارش شوراي فرهنگي اجتماعي زنان آمده است: 6/22 درصد مطالب به موضوعات فرهنگي, 3/17 درصد به مباحث اجتماعي و 6/7 درصد از آنها به مسايل سياسي اختصاص يافته است.\nبراساس اين گزارش, از مجموع موضوع كلي آسيب‌هاي اجتماعي 1/44 درصد به موضوع خشونت, مزاحمت, 3/14 درصد به موضوع ساير آسيب‌ها, 11 درصد به موضوع قتل و جنايت و 9/10 درصد به موضوع طلاق پرداخته شده است.\nهمچنين,1/8 درصد به موضوع فساد و فرار و 8/6 درصد به موضوع سرقت و كلاه‌برداري اختصاص داشته است.\nاين گزارش تصريح مي‌كند:3/36 درصد موضوعات اجتماعي موضوع توسعه و مشاركت اجتماعي, 25 درصد موضوع تامين و حمايت اجتماعي, 9/19 درصد موضوع اشتغال و 1/19 درصد آنها موضوع ازدواج و خانواده بوده‌اند.\nگفتني است, بالاترين عناوين خبري در مطبوعات اخبار مربوط به دادگاه زهرا كاظمي با 109 مورد, اخبار مربوط به جشنواره موسيقي گل ياس با 71 مورد و اخبار مربوط به هفتمين المپياد ورزشي دانش‌آموزان دختر با 41 مورد به ترتيب در رتبه اول تا سوم قرار گرفته است.\nخشونت عليه زنان در سراسر جهان ديده مى‌شود و به طور معمول بيشترين خشونت در خانه، در پهنه خصوصى است كه برزنان اعمال مى شود. سازمانهاى مدافع حقوق بشر دفاع از حقوق زنان را تنها در صورتى ممكن مى دانند كه بتوان دگرگونى اى در پهنه خصوصى به عنوان عرصه اى كه حفاظت از آن حق مردان است، به وجود آورد. اين دگرگونى همچنين زمينه ساز تحقق كنوانسيون رفع تبعيض از زنان است.\nهر روز در تمامى جامعه‌ها در سرتاسر اين كره خاكى، چه جامعه غنى باشد، چه فقير، واقعيت خشونتى كه عليه زنان اعمال مى‌گردد را مى‌توان مشاهده نمود. از هر سه زن در سراسر دنيا دست كم يك زن در دوران زندگانى‌اش كتك خورده، به وى تجاوز شده يا از وى به لحاظ جنسى سواستفاده شده است. به ويژه در مناطق جنگى و بحران‌زده زنان مدام در معرض اعمال خشونت جنسى هستند.\nخشونت عليه زنان اما در كنار خشونت عليه كودكان اغلب در پهنه خصوصى اعمال مى‌گردد. خانه مى‌تواند براى زنان، دست كم در دوران صلح، خطرناك ترين اقامتگاه باشد. اما به خاطر جدايى‌اى كه در اكثر جامعه‌ها ميان پهنه عمومى و پهنه خصوصى قائل مى‌شوند، مشكل مى‌توان از حقوق زنان و كودكان در اين پهنه دفاع كرد.\nزيرا در بسيارى جامعه‌ها اين مردان اند كه دارنده حق‌اند، و دارندگان حق اند كه رياست خانواده را نيز در دست دارند، و به رييس خانه است كه حق حفاظت از پهنه خصوصى به عنوان يكى از مهمترين حقوق وى داده مى‌شود. پس به بهانه دفاع از حريم خانه و خانواده خشونتى كه در خانه عليه كودكان و زنان اعمال مى‌گردد پنهان داشته مى‌شود.\nبراى رسيدن به پيشرفت آشكار در تحقق حقوق بشر براى زنان پهنه خصوصى بايد دگرگون شود و اگر ديوارى در آن مانع نفوذ انديشه و رفتار دموكراتيك است، برچيده شود. سازمانهاى مدافع حقوق بشر مرزى ميان پهنه عمومى و پهنه خصوصى نمى‌بينند. از اين رو دفاع از حيثيت و مصونيت جسمى و روانى در پهنه خصوصى را از بديهى‌ترين و مهمترين اهداف خود مى‌دانند و از دولتها مى‌خواهند كه قوانينى ر‌ا براى مجازات خشونت خانگى تدوين، تصويب و اجرا كنند.\nشاخه آلمان سازمان عفو بين‌الملل در اطلاعيه‌اى پس از برشمردن خشونتهايى كه در مناطق جنگى، اغلب به صورت تجاوز جنسى، عليه زنان اعمال مى‌شود، به گسترده بودن خشونت خانگى اشاره مى‌كند. اين سازمان از جمله به شدت به پديده ختنه زنان انتقاد مى‌كند كه در بسيارى كشورهاى افريقايى رواج دارد و سالانه دو ميليون دختر را قربانى خود مى‌سازد. سازمان عفو بين‌الملل از دولت آلمان درخواست كرده است كه ختنه زنان را به عنوان دليلى براى برخوردارى از حق پناهندگى بپذيرد.\nسازمان عفو همچنين تاكيد مى‌كند بر اينكه خشونت در خانواده مهمترين سبب مرگ يا آسيبهاى جسمى شديد زنان است. تنها در روسيه در سال ۱۹۹۹ حدود چهارده هزار زن به دست اعضاى مرد خانواده‌شان به قتل رسيده‌اند. در آلمان نيز سالانه ۴۵ هزار زن از دست خشونت، كه در خانه مى‌بينند، به خانه‌هاى زنان پناه مى‌برند. سازمان عفو بدين سبب از دولت آلمان خواسته است كه به ۳۸۹ خانه زنان موجود در آلمان كمك مالى كند تا بتوانند با توان بهترى به فعاليتهاى خود ادامه دهند.\nسازمان عفو بين‌الملل كمپينى را با شعار ”بنگريم و عمل كنيم“ آغاز كرده است. اين سازمان مدافع حقوق بشر مى‌خواهد با اين كمپين كه در دو سال آينده ادامه خواهد داشت، توجه افكار عمومى را به موضوع خشونت عليه زنان برانگيزد و از زنانى كه در عرصه حقوق بشر فعالند پشتيبانى كند.\nو اما پهنه خصوصى و اهميت دگرگونى آن در آنجا نيز مطرح مى‌شود كه سخن از پيوستن به كنوانسيونها به ميان مى‌آيد. از جمله اينكه تحقق مواد مهمترين كنوانسيونى كه در رابطه با حقوق زنان وجود دارد، كنوانسيون رفع تبعيض از زنان، بسته به آن است كه اين كنوانسيون از جمله از راه آموزش و تحولى فرهنگى قبول عام بيابد و در خانه و خانواده پياده شود.\nكنوانسيون رفع تبعيض از زنان در آذر ماه ۱۳۵۸ به تصويب مجمع عمومى سازمان ملل متحد رسيده، براى امضا به جامعه جهانى عرضه شد. كشورهايى كه به اين كنوانسيون ۳۰ ماده‌اى بپيوندند از جمله متعهد مى‌شوند كه اصل مساوات ميان زنان و مردان را در قانون اساسى و ديگر قوانين خود بگنجانند، قوانينى براى مجازات تبعيض‌گران تصويب كنند و قوانين تبعيض‌آميز خود را فسخ نمايند.\nاين كنوانسيون به تصويب مجلس ششم رسيد، اما با سد شوراى نگهبان مواجه شد. به قول آيت‌الله جنتى آيت‌الله خمينى رهبر جمهورى اسلامى گفته است: “از تساوى حقوق اظهار تنفر كنيد.”\nبه نظر برخى جامعه‌شناسان افكار عمومى در ايران پذيراى اين كنوانسيون است و از اين نظر در سطحى بس فراتر از مخالفان آن قرار دارد. از جمله خانم دكتر نيره توكلى با اشاره به ساختار طبقاتى ايران كه بخش وسيع آن را طبقه متوسط تشكيل مى‌دهد، چنين مى‌گويد:\n“من معتقدم كه افكار عمومى ايران بسيار جلوتر از استدلالهاى مخالفان تصويب كنوانسيون رفع تبعيض از زنان و قراردادهاى مشابه آن است. آمارهايى كه ما در سطح كشور داريم نشان دهنده شركت دختران دانشجو به صورت مثلا ۶۰ درصد در كنكور پزشكى است.\nنشانه هايى داريم از اينكه زنان ايرانى در حال پيدا كردن هويتى جديد هستند. مثلا بسيارى از دختران ايرانى مستقل زندگى مى كنند و براى خود داراى حيات اجتماعى هستند. آنها اين گونه فكر نمى كنند كه اولين كارى كه بايد بكنند اين است كه زندگى خانواده اى تشكيل بدهند و يك نفر ديگر از آنها حمايت بكند. خانواده ها هم در سطح خصوصى به دليل آنكه ما در ايران طبقه متوسط بسيار قوى اى داريم و اين طبقه متوسط ارزشهاى جامعه مدنى و جامعه دموكراتيك را ، كه بخشى از آن هم حق و حقوق براى زنان قائل است، پذيرفته است. اگر نپذيرفته بود، ما اين همه دختران دانشجو، اين همه زنان فعال نويسنده، كارگردان، هنرمند و شاعر نداشتيم. يعنى اينها اصلا نمى توانستند رشد بكنند.\nاينها معلوم است كه در سطح خانواده امكان رشد و پرورش مى يابند و مواضع خود را نيز بيان مى كنند. و چون اين زنان در همين خانواده هاى طبقه متوسط هستند، مى توانيم بگوييم كه بخش عظيمى از افكار عمومى ايران كاملا با پذيرش كنوانسيون همخوانى دارد. كسانى كه مخالف اند به نظر من نماينده اقليت اند“.\nتاكيد طبيعتا در شرايط كنونى بر اين است كه ايران به اين كنوانسيون بپيوندد و همه قوانينى كه در تضاد با اين كنوانسيون هستند، لغو شوند. اگر چه امضاى كنوانسيون رفع تبعيض از زنان به معناى آن نيست كه به يكباره ستمى كه ساليان دراز بر زنان شده و قوانين نيز بر آن صحه نهاده‌اند، از ميان مى‌رود.\nبا اين حال پيوستن ايران به اين كنوانسيون راه را براى مقابله با تبعيض عليه زنان هموارتر مى‌سازد. تنها در اين صورت است كه زنان امنيت حقوقى مى‌يابند و از پشتيبانى حقوقى برخوردار مى‌شوند.\nادامه كار در دست فرهنگ‌سازان، فرهنگ‌پروران، نهادهاى جامعه مدنى و به ويژه سازمانهاى زنان خواهد بود، كه بحث راجع به وضعيت حقوقى زنان را در پهنه همگانى مطرح كنند و آگاهى را به اعماق جامعه ببرند.\nدر باره ديگر جنبه‌هاى مثبت امضاى اين تعهدنامه خانم دكتر مهرانگيز كار، حقوقدان، در مصاحبه‌اى با صداى آلمان چنين گفته است: ”آنچه كه بسيار مهم است اين است كه زنان ايران و بخصوص آن بخش فعال زنان ايران، كه به تدريج دارند متوجه وضع نابسامان حقوقى خود مى‌شوند، اينها بعد از امضاى كنوانسيون مى‌توانند طلبكارانه برخورد كنند با نهادهاى تصميم‌گيرى و نهادهاى قانونگذارى كشور.\nدر حال حاضر شايد نتوانند مطالبات‌شان را مستند كنند به همه اسناد حقوق بشرى كه دولت ايران امضا كرده، چون بسيارى از اين اسناد را كه ارتباط پيدا مى‌كند با برابرى حقوق انسانها در دولتهاى پيش از انقلاب امضا شده و شايد دولت جمهورى اسلامى اساسا در نهاد و در باطن تصور مى‌كند كه اسنادى كه رژيم گذشته امضا كرده ديگر لازم‌الاجرا نيست. حال آنكه اين هم برخلاف قواعد و قوانين بين‌المللى است.\nبه هر حال امضا و الحاق به كنوانسيون محاسن بسيارى دارد و يكى از عمده‌ترين اين محاسن اين است كه كنوانسيون اولا دستور داده و تاكيد كرده بر اين كه هر كجا تبعيضى عمل بشود در مورد زنها، بايستى دادگاهها و مراجعى وجود داشته باشد كه بتوانند موضوع را در اين مراجع طرح بكنند، شاكى بشوند و رفع تبعيض بشود از آن زن و به اصطلاح مرتكب، مجازات هم بشود.\nاگر كه ما يك چنين كنوانسيونى را در كشورمان ببينيم كه دولت جمهورى اسلامى امضا كرده، طبيعى است كه، فكر مى‌كنم، در اولين قدم زنان ايران بايد محكمه‌اى تشكيل بدهند و در اين محكمه خود حاكميت و خود نظام جمهورى اسلامى را مورد محاكمه و استنطاق قرار بدهند، براى اينكه قانونگذارى كرده عليه حقوق انسانى زنان در تمام اين ۲۴ سال.”\nزنان ايران مبارزه‌اى همه‌جانبه را پيش مى‌برند. اين مبارزه در اعماق جامعه جريان دارد. شايد نمودهاى آن چندان قوى نباشد، اما آن هم به دليل آن است كه در ايران جلوى حركتهاى اعتراضى علنى و نمادين گرفته مى‌شود.\nاشتغال زنان در مشاغل سخت و زيان‌آور ممنوع است\nخبرگزاري فارس:رئيس بهداشت حرفه‌اي و كار سازمان تامين اجتماعي گفت: براساس قانون كار، اشتغال زنان در مشاغل سخت و زيان‌آور ممنوع است و در حال حاضر بيش از 90 درصد شاغلان مشاغل سخت وزيان آور را مردان تشكيل مي‌دهند.\nمهران ذوالفقاري در گفتگو با خبرنگار اجتماعي فارس افزود: زناني كه هم اكنون در مشاغل سخت و زيان‌آور مشغول به كار هستند در زمان اشتغالشان شغل آنها جزء مشاغل سخت و زيان‌آور محسوب نمي‌شده است.\nوي در ادامه گفت: سخت و زيان آور بودن شغل دركميته‌اي در تامين اجتماعي بررسي مي‌شود كه بعضي از شغلهايي چون خبرنگاري، فعاليت در بيمارستان‌هاي روحي- رواني و كار در زندانها به تازگي در آئين‌نامه‌هاي جديد مشاغل سخت و زيان‌آور جزء اين مشاغل محسوب مي‌شود.\nرئيس بهداشت حرفه‌اي و طب كارسازمان تامين اجتماعي اظهار داشت: بسياري از زنان امكان دارد در مشاغلي كار كنند كه به علت عدم رسيدگي و رعايت مقررات ايمني توسط كارفرما زيان‌آور به شمار آيد اما سخت و زيان‌آور محسوب نمي‌شود چون كارفرما مي‌تواند با سالم‌سازي كارگاه شرايط كار را بهبود بخشد.\nذوالفقاري تاكيد كرد: تفكيك جنسيتي در مورد شغلهاي سخت و زيان‌آور تاثيري بر روند كار تامين اجتماعي ندارد چون تامين اجتماعي تنها به ارائه خدمات يكسان بين بيمه شدگان توجه دارد.\nمنشور حقوق و مسؤوليت‌هاي زنان در نظام جمهوري اسلامي ايران تصويب شد.\nبه گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين منشور در جلسه شب گذشته شوراي عالي انقلاب فرهنگي كه به رياست حجت‌الاسلام والمسلمين سيدمحمد خاتمي تشكيل شد، مصوب شد. در اين منشور كه با بهره‌گيري از قانون اساسي جمهوري اسلامي، رهنمودها و ديدگاههاي حضرت امام خميني(ره)، مقام معظم رهبري، اعلاميه جهاني حقوق بشر اسلامي در پنج بخش تدوين شده، سعي شده است حقوق زنان در برنامه‌ريزيها و تصميم‌گيريهاي مربوط به زنان در سطوح مختلف جامعه رعايت شود.\nشوراي عالي انقلاب فرهنگي اعلام كرد: بخش اول منشور حقوق و مسؤوليت‌هاي فردي زنان، اموري چون حق بهره‌برداري از حيات شايسته و تماميت جسماني و مسؤوليت محافظت از آن در مقابل هرگونه بيماري، حادثه و تعدي و حق برخورداري از عدالت اجتماعي و حق داشتن نام و حفظ يا تغيير آن نسبت و حفظ آن آمده است.\nدر بخش دوم منشور حقوق و مسؤوليت‌هاي خانوادگي زن و دختران در تشكيل، حفظ و انحلال خانواده ذكر شده است. همچنين در بخش سوم اين منشور به حقوق اجتماعي زنان مانند مسؤليت سلامت جسمي و رواني زنان و مسؤوليت‌هاي فرهنگي و معنوي پرداخته است.\nبخش چهارم اين منشور به دو بخش حقوق و مسؤوليت‌هاي مالي زن در خانواده و اشتغال و مشاركت اقتصادي تقسيم شده است كه به بيان حقوق و مسؤوليت‌هاي اقتصادي زنان در جمهوري اسلامي ايران پرداخته است. در بخش مسؤوليتهاي سياسي زنان و حقوق سياسي زنان، اين فعاليت‌ها به 3 بخش تقسيم مي‌شود فصل اول حقوق و مسؤوليت‌هاي سياسي زنان در امور سياسي داخلي مانند حق آزادي قلم و بيان و تأسيس احزاب و تشكلها با رعايت موازين و قوانين، فصل دوم حقوق زنان در عرصه بين‌المللي مانند توسعه ارتباطات و تبادل اطلاعات سياسي زنده بين بانوان ايران و ساير نقاط جهان با رعايت مصالح ملي و بخش سوم نيز مسؤوليت‌هاي زنان در امور دفاعي مانند حق و مسؤوليت زنان در مشاركت و تلاش براي تأمين و تحكيم صلح عادلانه جهاني و حق بهره‌مندي از آموزش نظامي و تصدي مشاغل نظامي آمده است.\nبه گزارش ايسنا، در فصل پنجم اين منشور نيز به مسؤوليت قضايي و حقوق قضايي زنان پرداخته شده كه بر اساس آن زنان از حق برخورداري از وكيل و مشاور حقوقي در دادگاهها و ساير مراجع قانوني و اقامه دعوا و دفاع از خود در محاكم قضايي را دارند.