شاید بارها و بارها از دوستان و آشنایان شنیده باشیم که «ما یک فرهنگ غنی و تاریخی آریایی ۶۰۰۰ ساله داریم که مایه ی مباهات ما است.» چنانچه بخواهیم نیمه ی پر لیوان را نگاه کنیم، به طور حتم چنین دیدگاهی به نظر صحیح می‌رسد؛ زمانی که ما سالیان سال دارای فرهنگ، تمدن، دانشگاه، حقوق بشر و … بودیم، سایر نقاط جهان در بربریت به سر می بردند. اما کمتر اتفاق افتاده تا کسی عینک تعصب را برداشته و به نیمه خالی لیوان نگاه کند! آیا اگر واقع‌گرایانه به فرهنگ فعلی خود نگاه کنیم باز هم به پیشینه ی ۶۰۰۰ ساله ی خود افتخار می‌کنیم؟ آیا اگر بدون تعصب به رفتارمان بیاندیشیم، باز هم اعتقاد داریم که اسلام ناب محمدی را پیاده‌سازی کرده‌ایم؟ چرا کشوری که تاریخ چند هزار ساله در ایجاد تمدن دارد با چنین موقعیت ضعیفی در جهان مواجه شده است؟ چرا متوسط کار ایرانیان زیر ۱ ساعت است؟ چرا سن سکته در ایران زیر ۴۰ سال است؟ چرا نرخ زنای محصنه اینقدر بالا است؟ چرا ملت ایران راهی را که ۵۰۰ سال است انتخاب کرده هنوز ادامه می دهد در حالی که این راه اقتصادی و این فرهنگ اجتماعی موجب انحطاط اش بوده است؟ چگونه ممکن است نسل شاهان ایران که از نسل کورش کبیر هستند از بیگانه رشوه بگیرند و منابع ملت را تاراج کنند؟ و بسیاری سؤال چالش برانگیز دیگر! این‌ها سؤالاتی است که قصد داریم پاسخ به آن‌ها را در این مقاله جویا شویم و ببینیم که مقصر اصلی این همه نکبت، حقارت و بدبختی کیست! به عبارت دیگر، قصد داریم گفتنی هایی را بازگو کنیم که احتمالاً بسیاری آن را می‌دانند ولی جرأت ابراز آن را حتی برای خودشان هم ندارند! پیش از هر چیز لازم می‌دانیم این نکته را یادآور شویم که اگر شما خواننده ی گرامی از کسانی هستید که از شنیدن خبر بیماری صعب العلاج فرزند، پدر، مادر، همسر و یا هر عزیز دیگرت از خود بی خود می‌شوی و ترجیح می‌دهی که مصیبت ها و گرفتاری هایت را از تو پنهان کنند و در بی‌خبری باشی، از خواندن این مقاله در سکان آکادمی صرف نظر کن!\nآن که با مادر خود زنا کند، با دیگری چه ها کند!\nبرای آن که آب پاکی را روی دستمان بریزیم و به عمق فاجعه پی ببریم، بد نیست سری به موتور جستجوی گوگل بزنیم. همه می‌دانیم که گوگل از یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی برای نمایش نتایج بهتر به جستجوی کاربرانش استفاده می‌کند؛ به طور مثال، بر اساس IP و منطقه یی که در آن سکونت داریم، پیشنهاداتی به ما می‌دهد چرا که فکر می‌کند چیزی که سایر افرادی که در یک منطقه ی خاص جستجو می‌کنند، ممکن است مد نظر سایر افراد آن منطقه نیز باشد:\nدر همین راستا، برای مثال کلیدواژگان «چگونه مادر» را در گوگل سرچ می کنیم با فرض این که می خواهیم ببینیم مثلا چگونه می توان مادر خود را سورپرایز کرد، یا او را از غم از دست دادن پدرش رهایی بخشیم. باتوجه به این که تعداد کسانی که در ایران عبارت «چگونه مادرم را …» را سرچ می‌کنند بسیار زیاد است (بهتر است خودتان یک بار گوگل را باز کرده و امتحان کنید)، گوگل یاد گرفته احتمالاً کسانی که به دنبال این موضوع هستند، در ایران زیادند و با قصد کمک به جستجوگران ایرانی، پیشنهاداتی از این دست به شما ارائه می‌دهد! (لازم به ذکر است که صفحه یی که این کیورد در آن تست شد Incognito بود است؛ به عبارت دیگر، تاریخچه ی جستجوها تاثیری در نتایج نشان داده شده نداشته است.)\nبه نظر شما چه اتفاقی افتاده که در کشوری که ادعا می‌کنیم شیعه ی دوازه امامی هستیم، شاهد چنین گناهان کبیره یی می باشیم؟ (واقعیت امر آن است که پاسخ به این سؤال را باید جامعه شناسان و رفتاردرمان ها که دید جامعی نسبت به بخش‌های مختلف جامعه دارند ارائه دهند و باتوجه به این که در این زمینه اصلاً صاحب نظر نیستیم، صرفاً طرح مسأله کرده و از هرگونه اظهار نظر شخصی اکیدا خودداری می‌کنیم.)\nمسلماً با طرح موضوع فوق الذکر، به سادگی می‌توان پی به وخامت اوضاع در شرایط فعلی برد و نیاز به خواندن ادامه ی مقاله نیست اما اگر از زمان کافی برای مطالعه ی یکسری حقائق برخوردارید، توصیه می‌کنیم که ادامه ی مقاله را از دست ندهید چرا که نیمه خالی لیوان بیش از آنچه فکر می‌کردیم، خالی است!\nدر زمینه ی جامعه شناسی و رفتارشناسی واقع‌گرایانه، تاکنون بزرگان زیادی دست به قلم شده‌اند و پرده از روی واقعیت برداشته اند که برخی از ایشان مورد هجوم انسان‌هایی کبک نما که دوست دارند سرشان را زیر برف کنند واقع شده‌اند؛ در واقع، کتاب‌هایی همچون «جامعه شناسی خودمانی» نوشته ی حسن نراقی، «چرا عقب‌مانده ایم؟» و «نجات» نوشته ی دکتر علی محمد ایزدی، «جامعه شناسی نخبه کشی» نوشته ی علی رضاقلی، «سازگاری ایرانی» نوشته ی مهندس مهدی بارزگان، «ما چگونه ما شدیم» نوشته ی دکتر صادق زیباکلام، «چرا ایران عقب ماند و غرب پیش رفت» نوشته ی دکتر کاظم علمداری، «خلقیات ما ایرانیان» نوشته ی سیدمحمدعلی جمالزاده و غیره، با آماری قابل استناد به دلایل فقر فرهنگی و عقب افتادگی مان اشاره کرده‌اند که در ادامه، بخش‌هایی از دیدگاه‌های حسن نراقی و دکتر علی محمد ایزدی که به بررسی عیب های اجتماعی ما ایرانیان پرداخته اند را به اختصار ارائه خواهیم داد.\nبه نقل از دکتر ایزدی در کتاب «چرا عقب‌مانده ایم؟»، ما پیش از هر چیز می بایست قبول کنیم که اولاً جامعه ی ما عقب افتاده است به این معنی که در آن جهل و فقر وجود دارد؛ ثانیاً بپذیریم که اکثر افراد جامعه ی ما از نظر روانی آسیب دیده اند و خلقیات و عقب‌ماندگی هایمان نیز معلول آن است.\nاگرچه که با ذکر معایب اخلاقی ایرانیان، عده ی زیادی از خوانندگان -به ویژه آن‌هایی که در ذهنشان از ایران و ایرانی بتی ساخته‌اند و به آن عشق می‌ورزند- ناراحت خواهند شد اما اگر عده یی مباحث مطروحه را مفید یابند، حداقل ۲۰ سال زمان نیاز خواهیم داشت تا شروع به کار فرهنگی روی نسل جدید کنیم تا لااقل ایران ۲۰ سال آینده، ایرانی با فرهنگ، مقتدر، مایه ی مباحات و گل سرسبد دنیا شود.\nبه طور کلی، قدم اول برای رفع گرفتاری‌های امروز جامعه ی ما این است که با دقت هرچه تمام تر بفهمیم که ما مردم ایران در حال حاضر که هستیم و چه می‌کنیم؟ چرا که اگر قرار باشد اصلاحی صورت گیرد، باید به دست همین نسل فعلی صورت پذیرد؛ لذا به جای این که وقت‌مان را صرف این کنیم تا بفهمیم فرهنگ مردم در گذشته چه بود و ایرانیان از چه قدرت و مکنتی برخوردار بوده‌اند، بهتر است تمرکز خود را روی شرایط فعلی بگذاریم. علم امروز به ما می‌گوید که شخصیت هر فرد معادله یی دارد به صورت شخصیت = صفات ارثی × محیط × زمان.\nاین را می‌دانیم که صفات ارثی افراد کمتر به علت محیط تغییر می‌کند؛ زمان هم که همیشه برای ما ثابت است بنابراین عامل اصلی سازنده تفاوت‌های شخصیت‌های انسانی، مربوط به محیط های مختلفی است که در آن رشد پیدا می‌کنند. یعنی از وقتی که متولد می‌شوند تا ۷ سالگی که بخش عمده یی از شخصیت فرد شکل می‌گیرد و بعد از آن که در اثر قرار گرفتن در محیط های تحصیلی و اجتماعی ساخته و پرداخته می‌شود.\nشخصیت کنونی ما ایرانیان در واقع ساخته و پرداخته ی محیطی است که در آن رشد پیدا کرده‌ایم و هیچ گونه ارتباط مستقیمی با این که قرن‌ها پیش در ایران چه اتفاقاتی افتاده ندارد. شاهد این ادعا هم آن است که اگر از یک پدر و مادر کاملاً ایرانی، فرزندی متولد شود و این فرزند در یک جامعه ی جهان اول و متمدن پرورش یابد، به سادگی فارغ از این که اجدادش چه خلقیاتی داشته اند، شخصیت وی مطابق با جامعه ی جدید شکل می‌گیرد.\nعقب افتادگی ها و یا پیشرفت‌های جامعه را باید به حساب همان خلقیات و باورهای اکثر مردم جامعه گذاشت؛ به عبارت دیگر، هر جامعه یی لیاقت همان شرایطی را دارد که بر او حاکم است؛ به عبارت دیگر، این مردم هستند که یا محیط پیرامون را خودشان می‌سازند و یا به شرایطی متناسب با لیاقتشان گردن می نهند.\nاینجا است که معنای آیه ی ۱۱ سوره ی رعد به خوبی صدق می‌کند با این مضمون که «… خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد قبل از آن که آن‌ها رفتار خود را تغییر دهند.» و یا در سوره ی انفال آیه ی ۵۳ می‌فرماید «… خدا نعمتی را که به قومی داده تغییر نمی‌دهد تا وقتی که آن قوم خلقیات خود را تغییر دهند.» و یا در سوره ی نساء آیه ی ۹۷ می‌فرماید «وقتی که در محیط ظلم قرار گرفتید و نتوانستید مبارزه کنید، مهاجرت کنید. زمین خدا وسیع است و اگر نکنید و قبول ظلم نمایید، مقصر و گناهکارید.»\nبه طور کلی، از آیه‌های فوق می‌توان این استنتاج را نمود که ملتی که از راه خدا منحرف شده، دروغ گویی، دزدی، تقلب، عهدشکنی و سمبل کاری را پیشه ساخته‌اند، سرنوشت محتومشان کم شدن تدریجی درآمد، خوشبختی و خوشحالی است و این‌ها رابطه ی علت و معلولی با یکدیگر دارند؛ به عبارت دیگر، تا زمانی که مردم دست از آن اعمال برندارند، خداوند هم سرنوشتشان را تغییر نخواهد داد! و شاهد این ادعا هم کتیبه های به جای مانده از دوره ی هخامنشی به‌خصوص دعای داریوش بزرگ با مضمون «خدایا این کشور را از دشمن، خشکسالی و دروغ نگاه دار» می باشد. به طور کلی، علل زیادی را می‌توان به عنوان دلایل احتمالی عقب افتادگی ایران قلمداد کرد که عبارتند از:\nدیدگاه های مختلفی در مورد تاثیر هر کدام از موارد فوق در میان روشنفکران وجود دارد اماباید اقرار کرد که قدرت هیچ کدام به اندازه ی مورد آخر -شخصیت اخلاقی- نبوده، نیست و نخواهد بود! برای روشن شدن مطلب، نیم نگاهی به تک تک عوامل ذکر شده می اندازیم:\nاگر استعمارگران -شوروی، انگلستان، پرتغال، فرانسه، آمریکا و غیره- دلیل اصلی عقب افتادگی ایران هستند، چرا همین کشورها نتوانستند موجبات عقب افتادگی مللی همچون هند، ژاپن، آلمان و غیره را فراهم آورند اما در ایران توانستند؟\nاگر نظام پادشاهی دلیل عقب افتادگی ایران است، پس چرا کشورهایی همچون انگلستان، سوئد، نروژ، دانمارک و … عقب افتاده نیستند و جزو کشورهای جهان اول محسوب می‌شوند و اگر حذف نظام سلطنتی باعث جلوافتادگی ملتی می‌شد، پس چرا کشورهای مصر، عراق، لیبی و ترکیه به توفیقات چندانی دست پیدا نکردند؟\nبرخی بر این باورند که نفت عامل بدبختی ما است؛ اگر ما نفت نداشتیم، چشم طمع دیگر کشورها از روی ما برداشته می‌شد اما این در حالی است که کشورهای جهان اولی همچون انگلستان و آمریکا دارای نفت هستند -آن هم از نوع درجه یک آن- و اصلاً بدبخت نیستند و در عین حال یکسری کشورهای بدبخت دیگر مثل سوریه، اردن، مراکش، افغانستان، ترکیه و … هم هستند که نفت ندارند اما باز هم از دید فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی به توفقیات چندانی دست نیافته اند.\nموقعیت سوق الجیشی ایران به عقیده ی برخی به ظاهر روشنفکران دلیل بدبختی ملت ایران است که این طرز تفکر بیشتر به مثابه لطیفه می‌ماند تا حقیقت! آیا جز این است که ایران چهار راه بازرگانی دنیا -جاده ی ابریشم- بوده و هست و آیا جز این است که ایران می‌تواند به سادگی تجارت غرب و شرق دنیا را به هم ربط دهد؟\nبی‌سوادی مردم -که الزاماً سواد در اینجا به معنی سواد خواندن و نوشتن نیست بلکه سواد سیاسی/اقتصادی است- از نظر برخی افراد یکی از علل بدبختی ملت ایران است. در مقابل این افراد این سؤال را باید پرسید که آیا دزدان بیت المال، خائنین به مملکت و رانت خوران جز این است که یا تحصیل کرده‌اند و یا دارای تحصیلات عالیه ی خارجی هستند؟\nبرخی دیگر هم هستند که اعتقاد دارند همان‌طور که اروپا پس از رنسانس، کلیسا را کنار گذاشت و پیشرفت غرب شروع شد، ایران هم چاره یی جز این ندارد که دین اسلام را کنار بگذارد که استارت رشد و ترقی این کشور بخورد. مشکل اینجا است که اکثر افرادی که دین اسلام را مانع پیشرفت ایران قلمداد می‌کنند، بر این باورند که در حال حاضر ما دین اسلام واقعی را پیاده‌سازی کرده‌ایم و مشکلات امروزی را به پای پیغمبر و ائمه می‌نویسند اما این در حالی است که اگر قرآن و سنت را یک طرف بگذاریم و بر آن اساس رفتار ایرانی جماعت را با آن بسنجیم، به خوبی درخواهیم یافت که اسلام واقعی در ایران پیاده‌سازی نشده است پس کم لطفی است که نکبت و بدبختی فعلی خود را به اسلام واقعی نسبت دهیم (توصیه می‌کنیم کتاب «تشیع علوی، تشیع صفوی» نوشته ی مرحوم دکتر علی شریعتی را مطالعه نمایید تا بیشتر با اسلام واقعی آشنا گردید.)\nدین غالب در کشور ژاپن بودایی است اما ژاپنی ها -به مانند آلمانی ها و آمریکایی ها که مسیحی هستند- در معاملات روزمره ی خود دروغ نمی‌گویند، عهد شکنی نمی‌کنند و در کارهای تجاری خود حقه‌بازی نمی‌کنند. کاری نداریم به این که این اعمال را از روی اعتقاد به دستورات الهی انجام می‌دهند یا نمی‌دهند، صرفاً ذات عمل را در نظر می‌گیریم که این منکرات را انجام نمی‌دهند. در نتیجه، در زمینه اقتصادی -که مورد بحث این مثال است- برکت و روزی دارند، ترقیات صنعتی و تجاری دارند. آلمان در تولید خودرو حرف های زیادی برای گفتن دارد، ایالات متحده در تولید فناوری حرف اول را در دنیا می زند و ژاپن هم که نیاز به توضیح ندارد!\nو اما می‌رسیم به مورد آخر که چیزی نیست جز شخصیت اخلاقی ایرانیان که می‌توان به عنوان دلیل اصلی عقب افتادگی ایران در نظر گرفت چرا که همین خلقیات ما است که اجازه می‌دهد استعمارگر به استعمار ما بپردازد، نفت و موقعیت جغرافیایی به جای یک فرصت، به یک تهدید تبدیل شوند، نظام پادشاهی بر خلاف آنچه در انگلستان است در ایران پیاده‌سازی شود (البته در گذشته)، بی‌سوادی مردم مایه ی سوء‌استفاده ظالمان شود و به جای تشیع علوی، تشیع صفوی در مملکت رونق گیرد.\nنکته ی دیگر که در این تحلیل باید مد نظر داشته باشیم، این است که هرگز منکر این نیستیم که عوامل خارجی، استکبار، دشمنان ایران و مخالفان اسلام در بدبختی و عقب‌ماندگی ما سهیم بوده‌اند، اما آیا تاکنون به این مسأله اندیشیده ایم که سهم من و شما در این عقب افتادگی چقدر است؟ آیا اوضاع و شرایط فعلی مهر تأییدی بر مفهوم آیه های فوق نیست که از ماست که بر ماست! در حقیقت، زمانی که ما انگشت اتهام به سمت کشوری، کسی و یا چیزی می‌گیریم، غافلیم از این که ۱ انگشت به سمت مقابل گرفته‌ایم اما ۳ انگشت دیگر دارد به خودمان اشاره می‌کند! لذا چشم هایمان را باید شسته و طور دیگری به محیط پیرامون خود می بایست بیاندیشیم. پیش از پرداختن به مشکلات فرهنگی ایران، بد نیست نیم نگاهی به نظرات برخی مورخین خارجی و برخی روشنفکران داخلی در مورد فرهنگ این مرز و بوم بیاندازیم:\nهرودوت -مورخ یونانی در دوره ی کوروش- در مورد ایرانیان می‌نویسد: چیزی که برای پارسی کردنش ممنوع است و گفتنش هم جایز نیست، دروغ‌گویی است. دروغ‌گویی را ننگین ترین عیب می‌داند و پس از آن شرم آورترین نقص، داشتن قرض است و جهت عمده ی آن از جمله این است که گویند مقروض مجبور است دروغ بگوید. در آن زمان ایرانیان دروغ نمی‌گفتند و یکی از باعزت ترین مردمان روی کره ی زمین بودند اما پس از یک قرن که به مرور زمان خلقیات ایرانیان عوض شد، به مرور هم نکبت و بدبختی به سوی این ملت روی آورد! (پس از این پس هر موقع که خواستیم بگوییم ما یک فرهنگ ۲۵۰۰ ساله داریم، بیشتر بیاندیشیم!)\nگرنفون شاگر معروف سقراط که تقریباً یک قرن پس از هرودوت می زیسته، در مقایسه ی بین ایرانیان عهد کوروش و عصر خودش -دوره ی اردشیر دوم- می‌آورد: این روزها خیلی‌ها فریب شهرت پارسی ها را از جهت وفای به عهد و حفظ سوگند می‌خورند ولی این روزها افراد متمول را مثل جانیان حبس می‌کنند تا از آن‌ها پول بگیرند؛ این روزها برعکس سابق، کسانی که به نفع شاه خیانت کنند مورد عنایت شاه قرار می‌گیرند. دیگر کسی نمی‌خواهد به قشون شاه ملحق شود، روح سلحشوری و ورزشکاری در ایرانیان به کلی مرده و به تن پروری و پرخوری روی آورده اند، مملکتی نیست مثل پارس که در آن این همه مردم از زهری که به دست هموطنان به آن‌ها خورانده می‌شود بمیرند یا علیل شوند، تقوای پارسی ها در آن‌ها خاموش شده و برخلاف گذشته بی عدالتی، حب منابع نامشروع و بی‌شرمی در نزد آن‌ها ترقی کرده. عده یی بیشمار گلدان و جام های گرانبها دارند و از داشتن آن به خود می بالند اما این که تمام این تجملات با وسائل شرم آور تحصیل می‌شود باعث شرمساری آنان نیست. خلاصه پارسی و مردمانی که تابع آنان هستند، این روزها تقدسشان نسبت به خدایان و احترامشان به والدین و انصافشان درباره ی خلق و شجاعتشان در موقع جنگ بسیار کمتر از آن است که در سابق بود.\nآمی ین مارلسین -مورخ معروف رومی که در قرن چهارم میلادی می زیسته- در کتاب خود ایرانیان را این‌گونه توصیف می‌کند که: بسیار پرگو و خودستا هستند، چه در موقع کامکاری و چه در اوقات مصیبت. همیشه لفظ تهدید و تخویف بر لب دارند. مکار و متکبر و بیرحم اند. راه رفتنشان بسیار سنگین و موقر و طبیعی و روان است. بهترین جنگجویان دنیا هستند ولی در کار جنگ، خدعه و مهارتشان بیشتر از شجاعتشان است. نسبت به غلامان و زیردستان و مردم خرده پا به استبداد رفتار می‌کنند و خود را مالک و صاحب اختیار جان و مال آن‌ها می‌دانند و نوکران و گماشتگان آن‌ها حق ندارند در حضور آن‌ها لب به سخن بگشایند.\nگرنت واتسون -مولف کتاب تاریخ ایران و دوره ی قاجاریه- از قول پوتینگر می‌نویسد: در میان خودی ایرانیان با هم ردیف و هم شان خویش مهربان و مؤدب اند ولی در مقابل برتر از خود خاضع و متواضع و نسبت به زیردستان زورگو و متکبرند.\nجمیس موریه ی انگلیسی در کتاب سیاحت ایران و ارمنستان و آسیای صغیر و استانبول در مورد خلقیات ایرانیان در زمان فتحعلی شاه قاجار می نویسد: در تمام دنیا مردمی به لافزنی ایرانیان وجود ندارد. لاف و گزاف اساس وجود ایرانیان است. هیچ ملتی همانند ایرانیان منافق نیست و چه بسا همان موقعی که دارند با تو تعارف می‌کنند باید از شرشان برحذر باشی. ایرانیان تا دلت بخواهد حاضرند به تو قول و وعده بدهند که اگر احیاناً اسبی، مرزعه یی، خانه یی و یا هر چیز دیگری را در حضورشان تعریف و تمجید نمایی، فوراً می‌گویند تعلق به خودتان دارد. عیب دیگری هم که دارند دروغ‌گویی است که از حد تصور خارج است. ایرانیان لبریزند از خودپسندی و شاید بتوان گفت که در تمام دنیا مردمی پیدا نشوند که به این درجه به شخص خودشان اهمیت بدهند و برای خودشان اهمیت قائل باشند.\nشاردن -سیاح بسیار مشهور فرانسوی که در عهد صفویه مکرر به ایران مسافرت می‌کرد و سال‌ها در ایران اقامت داشت- در باب اخلاق ایرانیان می‌نویسد: ایرانیان بیش از همه چیز دلشان می‌خواهد زندگی کنند و خوش باشند. آن سلحشوری سابق را از دست داده‌اند و تنها چیزی که از دنیا می‌فهمند عیش است و نوش و هیچ باور ندارند که عیش و عشرت و نشاط را در حرکت و تکاپو و کارهای خطرناک و پرزحمت هم می‌توان به دست آورد. از این گذشته، ایرانیان بسیار مخفی کار و متقلب و بزرگ‌ترین متقلبین عالم هستند و در دنائت و وقاحت هم بی همتا می‌باشند. به غایت دروغ‌گو هستند و کارشان همه پرگویی و قسم و آیه است و برای اندک نفعی حاضرند به دروغ شهادت بدهند. وقتی از کسی پول یا چیزی قرض می‌گیرند، پس نمی‌دهند و به محض این که دستشان برسد، خودی و بیگانه را فریب می‌دهند و با او به دغل معامله می نمایند. در خدمتگذاری عاری از صداقت هستند و در معاملات دوستی نمی‌فهمند و چنان در خدعه و فریب مهارت دارند که محال است انسان به دامشان نیفتد.\nاکلسی سولتیکوف -شاهزاده ی روسی- در حدود ۱۵۰ سال پیش به ایران مسافرت کرده و در کتاب سیاحت نامه ی خود در باب ایرانیان نوشته است: درستی صفتی است که در ایران وجود ندارد و همین خود کافی است که این مملکت در نظر خارجیان نفرت انگیز بیاید. دروغ به طوری در عادت و رسوم این طبقه -طبقه ی نوکر و کاسب و دکاندار- از مردم ایران ریشه دوانیده است که اگر احیاناً یک نفر از آن‌ها رفتاری به درستی بنماید و یا به قول و وعده ی خود وفا نماید، چنان است که گویی مشکل‌ترین کار دنیا را انجام داده است و رسما از شما جایزه و پاداش و انعام توقع دارد.\nگوبینو -دیپلمات مشهور فرانسوی- در کتاب سه سال در ایران در مورد ایرانیان می‌گوید: زندگانی مردم این مملکت سر تا پا عبارت است از یک رشته توطئه و یک سلسله پشت هم اندازی. فکر و ذکر هر ایرانی فقط متوجه این است که کاری را که وظیفه ی اوست انجام ندهد. ارباب مواجب گماشته ی خود را نمی‌دهد و نوکرها تا بتوانند ارباب خود را سرکیسه می‌کنند. از بالا گرفته تا پایین، در تمام مدارج و طبقات این ملت جز حقه‌بازی و کلاه‌برداری بی حد و حصر -و بدبختانه علاج ناپذیر- چیز دیگری دیده نمی‌شود و عجیب این که این اوضاع دلپسند آنان است و تمام افراد هر کس به سهم خود از آن بهره مند و برخوردار است و این شیوه ی کار و طرز زندگی روی هم رفته از زحمت آنان می کاهد و برای آسایش و بیکاری و بیعاری، میدان فراخی برای آن‌ها فراهم می‌سازد و رفته‌رفته این سبک زندگی برای آن‌ها حکم بازی و سرگرمی پرتفریح و تفننی را پیدا می‌کند که احدی حاضر نیست به این آسانی از آن دست بردارد.\nسر جان مکدونال انگلیسی می‌گوید: ایرانیان مردمانی مهمان نواز، نسبت به بیگانگان مهربان و در رفتار و کردار بی نهایت مؤدب و ملایم اند و حرکات و سکناتشان دلپذیر است. گفتارشان گیرنده و دلفریب و مصاحبت شان گوارا و دلپذیر است ولکن در عوض فاقد بسیاری از صفات پسندیده اند چنان که در تمام فنون مکر و حلیه و دورویی و ریاکاری ماهرند و نسبت به زیردستان شان شقی و غدار و در مقابل زبردستان افتاده و فروتن می‌باشند. از این گذشته، مردمی هستند بی رحم و کینه خواه و حریص و فاقد ایمان و محروم از صفات قدرشناسی و شرافتمندی.\nجیمس موریه -مولف کتاب مشهور سرگذشت حاجی بابای اصفهانی- درباره ی ایرانیان می گویند: یاران! به ایرانیان دل مبندید که وفا ندارند و آدم را به دام می اندازند. هر قدر به عمارت ایشان بکوشی، به خرابی تو می کوشند. دروغ ناخوشی ملی و عیب فطری ایشان است و قسم شاهد بزرگ این معنی؛ قسم های ایشان را ببینید، سخن راست را چه احتیاج به قسم است؟ به جان تو، به جان خودم، به مرگ اولادم، به روح پدر و ماردم، به شاه، به مرگ تو، به ریش تو، به سبیل تو، به سلام و علیک، به نان و نمک، به پیغمبر، به اجداد طاهرین پیغمبر، به قبله، به قرآن، به حسن و حسین، به چهارده معصوم و به دوازده امام از اصطلاحات سوگند ایشان است. خلاصه آن که از روح و جان مرده و زنده گرفته تا به سر و چشم مقدس و ریش و سبیل مبارک و دندان شکسته و بازوی بریده تا به آتش و چراغ و آب حمام، همه را مایه می‌گذارند تا دروغ خود را به کرسی بنشانند. این دروغ‌ها را باور نکنید.\nسر پرسی سایکس در کتاب هشت سال در ایران می‌نویسد: تباهی اخلاقی و بی صفتی ایرانی بدبختانه ضرب‌المثل است. از تمام صفاتی که سیرت ایرانی را تشکیل می‌دهند و بعد از خودخواهی بی حد و حساب در میان آن‌ها رواج بسیار حاصل کرده است، حرص پایدار در کسب مال و جمع ثروت از راه غیر حلال است.\nاستلین میشو -از استادان دانشگاه ژنو- در کتاب خود موسوم به نامه‌های مشرق زمین می‌نویسد: ایرانیان نمی‌توانند هیچ نوع کولتور و فرهنگی را که با فرهنگ خودشان بیگانه باشد بپذیرند. ایرانی همیشه شخصیت مخصوص به خودش را حفظ می نماید و این شخصیت عبارت است از یک نوع نرمی و انعطاف پذیری که به هر شکلی در می‌آید و برای یک نفر مغرب زمینی که معتاد به صراحت و تشخیص صریح بین خوبی و بدی است باعث انزجار خاطر می‌گردد. آنچه ما را در مورد ایرانیان به وحشت می‌اندازد این است که ما هرگز وقتی با یک نفر ایرانی سر و کار پیدا می‌کنیم، نمی‌توانیم بفهمیم که درستی عقیده ی او از چه قرار است و درباره ی امور چگونه فکر می‌کند. حتی اگر ۲۰ سال هم با او معاشر و محشور باشیم، ضمیر او بر ما مجهول خواهد ماند.\nونسان مونتی در کتاب ایران، در خصوص ضمیر و روح ما ایرانیان چنین نوشته است: در پشت پرده، روح ملتی پنهان است که از دوران طفولیت مهوب و درهم کوفته است چون به ناامیدی خو گرفته است.\nژان لارتگی -روزنامه نویس معروف فرانسوی- کتابی به نام ویزا برای ایران نوشته که در این کتاب ایرانیان را این گونه توصیف می‌کند: ایرانیان کهنه کار و نکته سنج هستند و ذوق توطئه دارند. برای پذیرایی های رسمی ساخته شده‌اند و دارای سنگینی و وقار و مجلس آرای و ناشی گری در زمینه ی تکنیک و راغب به خواب و خیال هستند که خود لازمه ی این قبیل مجامع و محافل است. ایرانی مدام عاشق آشوب و اغتشاش است و درهم و برهمی بوده است و خوشی او در این است که داد و فریاد راه بیندازد و یک فرد را -هر که می‌خواهد باشد- توانا و نیرومند و رستم دستان بخواند اما در عین حال در دل دشنامش بدهد و لغز بارش نماید و آهسته قاه قاه بخندد و خلاصه آن که همان صحنه ی کمدی خنده داری را بازی کند که مظهر زندگی ایرانی است. ما فرنگی ها وقتی در حق کسی می‌گوییم سخت و استوار است، مقصودمان تمجید و تحسین از اوست در صورتی که در ایران چنین آدمی را احمق و نادان می‌خوانند و وقتی که می‌خواهند کسی را تعریف کنند، می گویند خیلی نرم است! یعنی سهل الانعطاف است و حاضر است به آسانی به هر لباسی درآید و در صورت نیاز، حقیقت را به هر صورتی که مقتضی باشد جلوه گر سازد.\nتا اینجای کار ممکن است با خود به این فکر افتاده باشیم، خب کسانی که این چیزها را در مورد ما ایرانی‌ها نوشته‌اند، همگی خارجی بوده‌اند و این کار را از روی غضب انجام داده‌اند؛ اما بد نیست نیم‌نگاهی هم به نقطه نظرات چند ایرانی در مورد فرهنگمان بیندازیم:\nمیرزا آقاخان کرمانی در کتاب سی مقاله در حق هموطنان خود چنین نوشته است: کمتر کسی از اهالی ایران است که میرغضبی نداند و یا ستم و تعدی نتواند و ظلم و بی انصافی نپرورد. تمام سکنه ی آن ویران و خرابه از طبقه حکما و حکام و وزرا گرفته تا حمال و بقال، همه ستمگر و بی مروت و همه خونخوار و بی مرحمت و همه فریاد دارند که چرا ما میرغضب باشی نیستیم؟ و همه می‌خواهند ظالم منفرد و حاکم مستبد و جلادباشی باشند.\nرحیم نامور در مقاله یی در روزنامه شفق درباره ی هموطنانش می‌گوید: پای بند هیچ یک از ملکات اخلاقی نیستند و به شئون و مقدسات فردی و اجتماعی اعتنایی ندارند و جز پر کردن کیسه و اطفای شهوات مشئوم از زندگی چیزی نمی فهمند. دروغ می‌گویند، فریب می‌دهند، مانند خاکشیر به هر مزاجی می‌سازند و در مقابل هر بادی تسلیم می‌شوند و این کار را زبردستی و زرنگی می‌دانند. حقایق را زیرپا گذاشته و برای استرضای خاطر کسی که خود را محتاج به وی و او را قوی‌تر از خود تصور می‌کنند بله بله قربان و صحیح است صحیح است می‌گویند و از خود رأی و اختیاری ندارند. امروز از یک چیز تعریف می‌کنند و فردا با لحن زننده یی همان چیز را تکذیب می‌نمایند. مبالغه را در تعریف و خوشامدگویی به جایی می رسانند که مقام فرشتگان آسمانی را به یک نفر می‌دهند و لحظه یی بعد بدون این که گفته‌های سابق خود را در نظر بیاورند همان شخص را مجسمه ی وقاحت و جانشین ابلیس می‌خوانند.\nسیدمحمدعلی جمالزاده نویسنده ی کتاب خلقیات ما ایرانیان می‌نویسد: هرچه بیشتر با این مردم می جوشم و بیشتر با آن‌ها نشست و برخاست می‌کنم، کمتر اخلاقشان دستم می‌آید و کمتر از کار و بارشان سر در می‌آورم. با همه ی قیافه ی جدی که به خود می‌گیرند، هیچ کار دنیا را به جد نمی‌گیرند مگر در سه مورد مخصوص: یکی شکم، یکی کیسه و یکی تنبان. وقتی پای این سه چیز به میان می‌آید، یوسف را به کلافی و خدا را به خرمایی می فروشند. چطور می‌خواهی دلم به حال این مردم کچلک باز و دوز و کلکی مزاج نسوزد که برای حل و فصل معضلات امور و مشکلات دنیا تنها به سه طریقه معتقدند که عبارتند از: سرهم بندی، سیاست عالیه ی ماستمالی و روش مرضیه ی ساخت و پاخت. این هر سه از مبتکرات فکر بدیع و کشفیات قریحه ی سرشار خودشان است و در این میدان الحق که گوی سبقت را از جهان و جهانیان ربوده اند.\nجلال آل احمد در کتاب غرب زندگی ایرانیان را این‌طور ترسیم می‌کند: آدم غرب زده هرهری مذهب است. به هیچ چیز اعتقاد ندارد اما به هیچ چیز هم بی اعتقاد نیست؛ یک آدم التقاطی است. نان به نرخ روز خور و همه چیز برایش علی السویه است. خودش باشد و خرش از پل بگذرد، دیگر بود و نبود پل هیچ است. نه ایمانی دارد، نه مسلکی، نه مرامی، نه اعتقادی به خدا یا به بشریت. نه در بند تحول اجتماع است و نه حتی دربند لامذهبی و بی دینی. البته گاهی به مسجد می رود، همان‌طور که به حزب می‌رود یا به سینِما البته فقط تماشاچی است درست مثل این که به تماشای بازی فوتبال رفته است. همیشه کنار گود است و هیچ وقت او را وسط گود نمی‌بینی. هیچ وقت از خودش مایه نمی‌گذارد حتی به اندازه ی نم اشکی در مرگ دوستی یا توجهی در زیارتگاهی یا تفکری در ساعت تنهایی و اصلاً به تنهایی عادت ندارد. از تنها ماندن می گریزد و چون از خودش وحشت دارد، همیشه در همه جا هست. البته رأی هم می‌دهد اگر مد باشد البته به حزبی یا به مقتدری که امید جلب منفعت بیشتری به او می‌رود. هیچ وقت از او فریادی یا اعتراضی یا امایی یا چون چرایی نمی شنوی. آدم غرب زده آدم راحت طلب است، دم را غنیمت می‌داند و نه البته به تعبیر فلاسفه. آدم غرب زده شخصیت ندارد و چیزی است بی اصالت. چون تأمین ندارد تقیه می‌کند و در عین حال که خوش تعارف است، به مخاطب خود اطمینان ندارد.\nچنین ملتی از این سه مالیخولیای به در نیست: یکی مالخولیای بزرگ نمایی است در تظاهرات، در جواهرات بانک ملی، در وضع سر و لباس و به طور کلی در آنچه چشم پرکن است. دوم مالیخولیای تعقب مداوم است. این که هر روز دشمنی تازه و خیالی بسازی و مطبوعات و رادیو را از آن بینبازی تا مردم را بترسانی و بیشتر از پیش سر در گریبان فروشان کنی و واداری شان که به آنچه دارند شکر کنند. و سوم مالیخولیای افتخار به گذشته های باستانی، به لاف در غربت زدن، به کوروش و داریوش، به من آنم که رستم یلی بود در سیستان و این مالیخولیا نیز در جمیع وجوهش مغز پرکن است.\nمهدی بازرگان در کتاب سازگاری ایرانی می‌نویسد: وقتی بنا شد ملتی به طور جدی با دشمن رو به رو نشود، تا آخرین نفس نجنگد و بعد از مغلوب شدن سرسختی و مخالفت نکند، بلکه تسلیم اسکندر شود و آداب یونانی را بپذیرد، اعراب که می‌آیند در زبان عربی کاسه ی گرمتر از آش شده و صرف و نحو بنویسد، یا کمر خدمت برای خلفای عباسی بسته و دستگاهشان را به جلال و جبروت ساسانی برساند، در مدح سلاطین ترک چون سلطان محمود غزنوی که بر تختش می‌نشیند آبدارترین قصاید را بگوید، غلام حلقه به گوش چنگیز و تیمور و خدمتگذار و وزیر فرزندانش گردد، یعنی هر زمان به رنگ تازه وارد درآمده و به هر کس و ناکس تعظیم و خدمت کند، دلیل ندارد که نقش و نام چنین مردمی از صفحه ی روزگار برداشته شود. یکدنده و اصولی ها هستند که در برابر مخالفت و تجاوز می ایستند و به جنگش می‌روند: یا پیروز می‌شوند و یا احیاناً شکست می‌خورند و وقتی شکست خوردند، حریف چون زمینه ی سازگاری نمی‌بیند و با مزاحمت و عدم اطاعت رو به رو می‌شود، از پا درشان می‌آورد و نابودشان می‌کند.\nروح ایرانی چنان خالص الهی و استوار بر پایه‌های محکم تقوا و حق پرستی نبوده است. در اشعار فارسی اسم خدا را زیاد می‌بینیم و همین‌طور در همان ابیات اسم می و معشوق را. در شدیدترین دوران های تقدس و تشیع و در دربارهای صفویه و قاجاریه به حداکثر شرابخوارگی و زن بازی و عیاشی برمی‌خوریم. سفاکی یی که صفویه به مردم و حتی به افراد خاندان خود می‌کردند بی سابقه بوده است که البته خود را مروج تشیع و مخلص آستان ولایت می دانستند، پیاده از اصفهان تا مشهد می رفتند، گنبد و بارگاه تعمیر می‌کردند و … ولی در مجلسشان -به نوشته ی سیاحان اروپایی و شهادت نقاشی ها و گچ بری های موجود- به جای گیلاس، قدح شراب خورانده می‌شد و شب‌های جشن یک بازار قیصریه را با چراغانی و شراب و شیرینی پر از زن‌های مطرب و غیر مطرب طناز، اختصاصا برای شاه قرق می کردند. خم و پیاله از زبان و دل شاعران و از دست لوطیان و نوکران و اربابان و بزرگان نمی افتاده است. دروغ و تقلب شاید در میان هیچ ملتی اینچنین رایج نبوده است.\nآواره ی تهرانی\nآواره ی تهرانی در مقاله یی تحت عنوان «ماچاپلوسیم، ما پوسیده ایم» می‌نویسد: ما پوسیده ایم زیرا از چاپلوسی زاییده شده‌ایم. نطفه ی ما در زهدان چاپلوسی منعقد شده و ما در رحم یک مادر چاپلوس تربیت شده‌ایم. این چاپلوسی ننگ دیروز و امروزمان نیست؛ ننگی است که نشانه‌های آن را بر سراسر اوراق تاریخ مملکتمان دیده و خوانده‌ایم. روزی که اسکندر بر ما تاخت، آن سرداران نمک ناشناس داریوش بودند که در طریق چاپلوسی به ارباب تازه، ارباب ایرانی را فروختند و از همان روز ما یونانی شدیم. روزی که مغول به سرزمین ما سرازیر شد و در نیشابور جز سگ و گربه، نفس کشی را زنده نگذاشت، این ما بودیم که وزیرش شدیم، دبیرش شدیم، دلالتش کردیم و پیشانی خود را پیش پایش بر زمین گذاشتیم.\nای پوسیده! آیا تو تاریخ ایران باستان را خوانده ای که چون ساسانیان بر اشکانیان پیروز شدند، چاپلوسانی که مؤسس سلسله را احاطه کرده بودند در مقام چاپلوسی هفتصد سال تاریخ، ابنیه، سنگ‌نوشته‌ها و فرهنگ اشکانی را آنچنان از میان بردند که قرن‌ها کیفیات پادشاهی و تمدن اشکانی بر ما پوسیدگان مکتوم ماند؟ وای بر تو ای پوسیده ی چاپلوس! که هر روز پای یک منبر سینه می‌زنی و هر حرفی را که از دهان هر ضحاکی بیرون بیاید قبول می‌کنی و خود را به هر قلدری می‌فروشی و از این که مظلوم واقع بشوی لذت می‌بری و در انزوا بر مظلومیت خود گریه می‌کنی.\nو امیر کبیر هم در یک جمله ایران را این گونه توصیف می‌کند: غیرت از روح ایرانی رخت بسته است!\nآنچه نویسندگان خارجی و داخلی درباره ی ایرانیان قدیم نوشته‌اند مربوط به همان زمان ها است و این احتمال وجود دارد که برخی از صفات گذشته را در حال بیابیم و برخی را نه. به طور کلی، باید این نکته را یادآور شویم که معمولاً خصوصیات اخلاقی یک جامعه بر حسب این که اکثریت مردم اش چگونه اند ارزیابی می‌شود؛ به طور مثال، اگر آلمانی ها به خشونت معروف اند، نباید چنین استنباط شود که در آنجا اشخاص نرم و ملایم پیدا نمی‌شود بلکه چون اکثریت به این ویژگی متصف اند، آلمانی جماعت را ملتی خشن و تندخود در سراسر دنیا می‌شناسد.\nویژگی‌هایی که در ادامه می آوریم، ممکن است از دید برخی خوانندگان خلاف واقع، اغراق آمیز و حتی توهین آمیز تلقی گردد؛ در همین راستا همواره باید این نکته را مد نظر داشته باشیم که وقتی از یک صفت در مورد ایرانیان صحبت می‌کنیم، این بدان معنا نیست که صد در صد ایرانی‌ها این‌گونه اند بلکه منظور این است که افراد زیادی را می‌توان در جامعه یافت که از صفت مد نظر برخوردارند ولو این که در همین مملکت، افراد بسیار فرهیخته و روشنفکری را می‌توان یافت که بدون اغراق می‌توان نشان انسانیت، لیاقت، صلح و تقوا بر سینه ی ایشان کوبید هرچند که تعدادشان بسیار بسیار بسیار اندک است.\nنداشتن حافظه ی تاریخی\nبدون اغراق، ما ملتی هستیم که حافظه ی تاریخی کوتاهی داریم؛ به عبارت دیگر، فراموش می‌کنیم که از تاریخ درس بگیریم و همین مسأله منجر به این خواهد گشت تا اشتباهات گذشته ی خود را بارها و بارها تکرار کنیم. واقعیت امر آن است که ما بدون آگاهی از گذشته ی خود، هرگز قادر نخواهیم بود تا حال و آینده ی خود را بسازیم.\nچند نفر از ما به خوبی از تاریخ این مرز و بوم مطلع است؟ چند نفر از ما از دلایل شکست حکومت هایی که در این مملکت حکمرانی کرده‌اند مطلع است؟ چند نفر از ما از دلایل جرأت حمله ی سایر کشورهای به ایران مطلع است؟ و ده‌ها سؤال دیگر. واقعیت امر آن است تا زمانی که ما اطلاعات اندکی از گذشته ی خود داشته باشیم، به سختی خواهیم توانست در صورت مواجهه با رویدادهایی مشابه آنچه در گذشته تجربه کرده‌ایم، تصمیم درستی در آینده اتخاذ نماییم.\nبه طور کلی، ایرانی جماعت علاقه ی چندانی به رو به رو شدن با حقایقی که به هر دلیلی مطابق میل و سلیقه اش نباشد ندارد تا جایی که وقتی با این دست حقائق رو به رو می‌شویم، از اصطلاحاتی همچون «قسمت همین است»، «ان شاء الله که خیره» و غیره صورت مسأله را پاک می‌کنیم.\nاین قضیه وقتی که با بیماری‌های صعب العلاج، ورشکستگی، جنگ و غیره رو به رو می‌شویم به وضوح قابل مشاهده است؛ جالب اینجا است که عمق فاجعه را زمانی می‌توان به چشم دید که یکی از همین مردم با این طرز تفکر به جایگاه بالایی اجرایی مثلا رئیس جمهوری می‌رسد و زمانی که از وی خواسته می‌شود تا آمار و ارقامی از وضع مملکت ارائه دهد، به سادگی تورم بیش از ۵۰ درصد را تک رقمی اعلام می‌کند و سایر حقیقت گریزی هایی از این دست!\nزمانی که ما به اخبار داخلی نگاهی می‌اندازیم، پر است از آمار خیره کننده ی فساد، فحشا، جرم، جنایت، خودکشی، تورم، ورشکستگی، جنگ، فساد سیاسی و غیره در کشورهای غربی، اما همین رسانه‌ها ترجیح می‌دهند که وقتی پای آمار و ارقام داخلی به میان می‌آید، سکوت اختیار کنند. به طور مثال، ما همواره از این حقیقت طفره می‌رویم که ایران در زمینه ی «فساد اقتصادی» یکی از صاحب منصبان است. هیچ‌کس آمار دقیقی از مبتلایان به بیماری ایدز در ایران ارائه نمی‌دهد چرا که فکر می‌کنیم با کم جلوه دادن این آمار، بیماری مهلک ایدز ریشه‌کن خواهد شد. آمار زنای محصنه در ایران که بسیار وحشتناک است همواره پنهان باقی می‌ماند. اعتیاد به‌خصوص در دانش آموزان اصلاً علنی نمی‌شود و …\nتا زمانی که ما ایرانیان علاقه یی به دیدن واقعیت از خود نشان ندهیم، اوضاع بر همین منوال خواهد بود بلکه بدتر هم خواهد شد؛ در واقع همان‌طور که وقتی بیمار می‌شویم و به پزشک مراجعه می‌کنیم و بدون هرگونه رودربایستی، درد را بیان می‌کنیم تا پزشک بتواند در تشخیص خود عملکرد بهتری داشته باشد، در مورد مسائل اجتماعی و فرهنگی نیز می بایست شفاف باشیم و حداقل به خودمان دروغ نگوییم تا ریشه ی مشکلات نمایان شده و تازه درصدد رفع آن‌ها برآییم که در غیر این صورت، همچون آتش زیر خاکستری خواهد شد که به یک‌باره فوران خواهد کرد.\nتظاهر به خوبی، درستکاری، ادب، نزاکت، ثروت، قدرت و چندین صفت خوب دیگر که همواره دوست داشته‌ایم در شخصیت ما وجود داشته باشد، جزو شخصیت بسیاری از ما ایرانیان شده است. ما در شرایطی بزرگ شده‌ایم که همواره دوست داریم خود را بیش از آنچه که هستیم جلوه دهیم و این هم اصلاً تقصیر ما نیست بلکه جامعه این‌طور از ما می‌خواهد!\nیکی از بیماری‌های فرهنگی ایرانی جماعت این است که در حوزه های سیاست، اقتصاد (هم خرد و هم کلان)، کشاورزی، صنعت و بسیاری موضوعات دیگر صاحب نظر است! آن مثل معروف که «فلانی علمی دارد به پنهای یک اقیانوس اما به عمق یک سانتی متر» در مورد خیلی از ما ایرانیان صدق می‌کند؛ از مدرس دانشگاه گرفته تا راننده تاکسی و برنامه نویس ارشد، همگی از گفتن واژه ی نمی‌دانم واهمه داریم غافل از این که ندانستن یک چیز به مراتب بهتر است از به اشتباه راهنمایی کردن یک فرد دیگر. کمتر هم وطنی را می‌توان یافت که هنگامی که در مقابل سؤالی قرار بگیرد و پاسخ آن را نداند، از کمله ی «نمی دانم» استفاده کند. برخلاف آنچه شعار می‌دهیم «پرسیدن عار نیست، ندانستن عار است.» باطناً بیشتر علاقه داریم از ما بپرسند و ما هم حتماً جواب بدهیم حتی اگر جواب را حاضر نداشته باشیم.\nبی برنامگی در ایران دیگر چیزی نیست که نیاز به ثابت کردن داشته باشد؛ چه در زندگی شخصی، چه در زندگی کاری و چه در عرصه ی دولت، برای کمتر کاری پیش می‌آید که یک برنامه ی بلند و مدون داشته باشیم؛ با صرف چند میلیارد تومان جاده یی می سازیم، بعداً کاشف به عمل می‌آید که گسل های منطقه یی که جاده از آنجا عبور کرده از نظر زمین شناسی جوان بوده و اصلاً نمی بایست جاده یی در آنجا احداث می‌شد!\nبه عنوان مثالی دیگر، به برنامه ی افزایش جمعیت می‌توان اشاره کرد. درست کردن بچه کار بسیار راحتی است! اما این بچه ی معصوم در سن هفت هشت سالگی نیاز به مدرسه دارد، در سن هجده سالگی نیاز به دانشگاه دارد و مهم‌تر از همه این که پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، نیاز به کار دارد!\nنگاهی اجمالی به نتایج به دست آمده از سرشماری های عمومی سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۷۵ بیندازیم که بر آن اساس، از جمعیت ۲۵ میلیون نفری سال ۱۳۴۵، حدوداً ۳۸ درصد شهر نشین بودند و ۶۲ درصد روستانشین اما این آمار در سال ۱۳۷۵ تبدیل شده به حدوداً ۶۲ درصد شهرنشین و ۳۸ درصد روستا نشین! آیا این آمار جز این است که بی برنامگی ما باعث شده روستانشینی و کشاورزی که پایه پیشرفت بسیاری از کشورهای جهان اول است را به قهقرا بکشانیم!\nاز قدیم به ما یاد داده‌اند که دروغ سرمنشاء فساد است؛ وقتی پنهان کاری بکنی و لاجرم دروغ بگویی، قاعدتاً برای حفظ این موضع به تظاهر و ریا هم آلوده خواهی شد. وقتی که دولت تمام تلاش خود را به کار می‌بندد تا آمار و ارقام تحریف شده یی به سمع و نظر ملت برساند، همین ملت هم در موقع پرداخت مالیات به خودش حق می‌دهد که سر دولت را کلاه بگذارد و فرار مالیاتی کند و این تنها بخشی از تأثیرات مخرب دروغ است که داریم با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم.\nخیلی از ما گمان می‌کنیم که تاریخ شروع انحطاط و انحراف ایرانیان از حمله ی اعراب به این طرف بوده! اما واقعیت امر آن است که انحطاط ایران تقریباً از همان اواخر هخامنشی به بعد کم کم شروع می‌شود و پس از فروپاشی این سلسله و روی کار آمدن سلوکیان ادامه پیدا می‌کند و این قضیه تا جایی ادامه می‌یابد که امروزه ما در صدر یکی از نادرست ترین و دروغگوترین ممالک جهان بشمار می‌آییم.\nشاید اکثر ما شنیده‌ایم که دروغ مایه زایش تمامی فسادها است؛ اگر کمی تعمق کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که تمامی این بدبختی‌های ملت ایران ریشه در دروغ دارد؛ دروغی که بعضا حتی خاصیت بزرگ و کوچک هم ندارد چون فقط شده عادت و همین عادت زشت است که خودش نفاق می‌آورد، دورویی می‌آورد، خاکشیر مزاجی می‌آورد، بوقلمون صفتی می‌آورد، رنگ پذیری دقیقه به دقیقه می‌آورد، فرار از مسئولیت می‌آورد و هزار چیز دیگر.\nسرعت ایرانی‌ها در زود به رنگ حریف در آمدن واقعاً اعجاب انگیز است. به طور مثال، می‌توان نامگذاری ایرانیان قبل و بعد از انقلاب را مقایسه کرد؛ کسانی که اسامی آن‌ها فرح، ثریا، شهناز، کوروش، داریوش و … است، بیشتر مربوط به دهه ی ۵۰ هستند اما این در حالی است که در دهه ی ۶۰ -یعنی پس از انقلاب- شاهد رواج اسم‌هایی همچون عمار، یاسر، زینب و … بوده ایم.\nبه طور کلی، وقتی قرار شد تبی جامعه را فرا بگیرد، آن وقت هر پدیده و هر کالایی با پسوند یا پیشوند مورد پسند و رایج روز مزین می‌شود! در همین راستا، به مقاله یی تحت عنوان «مردمان بازیگر» از روزنامه ی مشارکت در سال ۱۳۷۷ به نقل از روبرتو چولی -سرپرست گروه بازیگران تئاتر آلمان- در مورد بازیگری در ایران اشاره می‌کنیم:\nمن پتانسیل قوی در بازیگران ایرانی می‌بینیم؛ این زبان و فرهنگ امکان بازیگری و نمایش را پدید می‌آورد که انحصاراً مربوط به تئاتر و جایگاه نمایش نیست و در جاهای دیگر هم وجود دارد. چند سال پیش که به ایران آمده بودم و به اصفهان رفته بودم، در یکی از روزهای تعطیل و عزاداری دسته یی را دیدیم. مطمئناً در آن روز من در بازار اصفهان تنها فرد خارجی بودم. در آن دسته شیون و گریه زاری زیادی می‌شد و انسان‌ها زیادی رنج می‌بردند. اما از آنجا که من شیعه نیستم، موقعیت بسیار مشکلی داشتم و تنها کسی بودم که در این دسته گریه نمی‌کردم. من بازیگر خوبی هستم ولی آنجا خجالت می‌کشیدم که گریه کنم. کنار من چند مرد ایستاده بودند که زار زار گریه می کردند؛ یکی از آن‌ها که به من نزدیک‌تر بود، هنگام عزاداری و وسط گریه زاری رو به من کرد و گفت می‌خواهی فرش بخری؟ و در عین حال به سختی گریه می‌کرد. این بزرگ‌ترین بازیگری بود که من دیده ام!\nما ایرانی‌ها چه دوست داشته باشیم که به این صفت متصف شویم و چه دوست نداشته باشیم، مردمی هستیم که در اکثر موارد احساساتمان در اتخاذ و انتخاب مسیرمان نقش تعیین کننده ای را ایفا می‌کند. اکثر ما ایرانیان هر پدیده یی را اعم از جریان، شخص، حزب، کالا، دوست، همسر، همکار و … را کلاً به صورت سیاه و سفید، خوب مطلق یا بد مطلق، دیو یا فرشته ارزیابی می‌کنیم و کمتر اتفاق می‌افتد که آرام و متین درباره ی یک نفر بگوییم فلانی این صفت و آن روحیه و آن رفتارش چنین است و در مقابل آن یکی ها چنان! به عبارتی، رفتارهایمان معتدل نیست به طوری که کینه هایی که گاهی می‌ورزیم قطب رو به روی مهرورزی های بی حد و حسابمان است.\nما ایرانیان از توطئه و توطئه گر کم ضربه نخورده ایم منتها در اینجا منظور این است که ما ایرانیان به دلایل خیلی زیاد از جمله ترس، احتیاط و یا کم کاری و به طور کلی در نتیجه ی ترس از عدم موفقیت علاقمندیم آن‌چنان دشمن بزرگی برای خود فرض کنیم و آن‌چنان خود را در مقابلش زبون و ناچیز جلوه بدهیم که این عدم موفقیت، توجیه قانع کننده ای داشته باشد که اگر من موفق نشدم، از ضعف من نبوده است بلکه از قدرت بیش از اندازه ی طرف مقابل بوده است. این توهم دائمی توطئه حتی در سینِما و تلویزیون ما هم رخنه کرده است به طوری که اگر سریال دائی جان ناپلئون را دیده باشید، تکیه کلام «کار، کار انگلیسی هاست!» را به کرات خواهید شنید.\nعدم پذیرش مسئولیت کامل یک چیز، مشکلی است که اکثر ایرانیان به آن دچار هستند. خیلی ساده نیم ساعت دیر به قرار می‌رسیم و وقتی که از ما سؤال می‌شود که چرا دیر رسیدی؟ ترافیک وحشتناک را یادآور می‌شویم و طرف مقابل هم به سادگی قبول می‌کند غافل از این که در نظر گرفتن ترافیک هم به عنوان بخشی از برنامه‌ریزی بوده که به سادگی از قلم افتاده است!\nما ایرانیان حتی از قوانینی که مطمئن هستیم برای آسایشمان تنظیم شده‌اند می گریزیم و این قانون گریزی حتی در فرهیخته ترین اقشار جامعه هم به وضوح قابل مشاهده است.\nما ایرانیان خیلی علاقه یی به گفتن کلمه ی «نه» نداریم؛ حاضریم خفت بدقولی، بد عهدی، دورویی و خیلی چیزهای دیگر را به خودمان تحمیل کنیم ولی در مقابل تقاضای دوست و یا همکار حتی خیلی صمیمی که چیزی از ما خواسته کلمه ی «نه» یا «نمی توانم» را به کار نبریم ولو آن که در همان لحظه خودمان قطعاً بدانیم که «نمی توانیم». برای امتحان، از اطرافیانتان کمی پول به صورت قرض بخواهید؛ محال است از بین تمامی مراجعه شوندگان جمله ی «دارم ولی نمی‌دهم» را بشنوید؛ همه یا ندارند و یا اگر دیشب گفته بودی، اگه یکم زودتر گفته بودی و … می توانستند پول را دو دستی تقدیم کنند!\nبه طور کلی، مسائل اجتماعی-فرهنگی مسائلی نیستند که هر کدام را بتوانی به تنهایی و مجزا از سایر مسائل بررسی و حل کنی؛ در واقع همچون قایقی می‌ماند با سوراخ گیرهایی به مراتب کمتر از سوراخ ها؛ چوب پنبه ها را از این سوراخ برمی داری و جای دیگر فرو می‌کنی تا مشکل فعلی‌ات حل شود اما غافل از این که یک جای دیگر مشکل ایجاد کرده ای!\nپیش از خاتمه ی کلام، لازم می‌دانیم به این سخن از مرحوم دکتر علی شریعتی اشاره یی داشته باشیم که:\nهمه پریشانی ها و شومی ها را به گردن عوامل خارجی انداختن، اغفال مردم از واقعیت‌های زشت داخلی است و نتیجه‌اش نادیده گرفتن و پوشاندن سرچشمه ی اصلی و کانون های نخستینی است که استعمار یکی از جوشش های آن است؛ همه گناهان را به گردن استعمار و امپریالیسم خارجی بار کردن، یک نوع تبرئه کردن عوامل حقیقی گناه و جنایت است که در پیش چشم ما هستند. این حقیقت که از آن اسطوره ی استعمار داریم بیش از آن که مبتنی بر تجزیه تحلیل منطقی و شناخت علمی واقعی باشد، با خرافه های افسانه یی و اساطیر آمیخته است. از قدرت و اثر خارجی به گونه یی حرف می‌زنیم که قدمای ما از غول و شیطان و جن و ارواح پلید موذی سخن می‌گفتند و این معلول دو عامل است: یکی عدم شناخت واقعی و عینی استعمار و عامل دیگر عدم بررسی علمی و تحلیلی استعمار است. زیرا در طول مبارزات ضد استعماری، ما و روشنفکران ما بیشتر به آن فحش داده‌اند و علیه آن میتینگ به پا کرده‌اند و کمتر از آن حرف زده‌اند و آن را به مردم شناسانده اند! این شیوه ی «لعن و نفرین» و «دعا و صلوات» و به عبارتی این سنت عاطفی در برخورد با مسائل روز را که از تربیت غلط مذهبی گونه خویش داریم در زمینه ی سیاسی و اجتماعی و در دوره روشنفکری خود نیز حفظ کرده‌ایم.\nدر پایان هم شعری از مرحوم ملک الشعراء بهار که حدوداً یک‌صد سال پیش سروده شده می آوریم:\nوین شعله ی سوزان که بر آمد از چپ و راست از ماست که بر ماست\nاز خویش بنالیم که جان سخن اینجا است از ماست که بر ماست\nکه کهنه چناریم که از باد ننالیم بر خاک ببالیم\nلیکن چه کنیم، آتش ما در شکم ماست از ماست که بر ماست\nنه جرم ز عیسی، نه تعدی ز کلیسات از ماست که بر ماست\nگوییم که بیدار شدیم! این چه خیالی است بیداری ما چیست؟\nآنچه در این مقاله آوردیم خلاصه یی بود از کتاب‌های «جامعه شناسی خودمانی» نوشته ی حسن نراقی و «چرا عقب‌مانده ایم؟» نوشته ی دکتر علی محمد ایزدی که به دلیل طولانی نشدن مقاله، به تمام موارد مطروحه در این کتاب‌ها اشاره نکردیم. علاقمندان به کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به اصل کتاب مراجعه نمایند.\nگوناگون سبک زندگی\n۱۳۹۵/۰۸/۲۳ 4331 52\nمفهوم سواد در قرن ۲۱ام: برخورداری از مهارت‌های Unlearn ،Learn و Relearn\nچه عواملی منجر می‌شوند تا تصمیمات نادرستی در کار و زندگی خود بگیریم؟\nبچه‌ها چقدر در روز می‌بایست تلویزیون تماشا کنند یا با تبلت خود بازی کنند؟\nبقچهٔ موفقیت: این ۷ کار را رعایت کنید و دیگر نگران هیچ چیز نباشید!\nتوسط جادی میرمیرانی\nسلام با عرض خسته نباشید به شما بابت این مطلب زیبا بنده دنبال مقاله اواره تهرانی گشتم ولی چیزی پیدا نکردم میشه متن کامل این مقاله را در اختیار من بگذارید\nنکات طرح شده از داخل کتاب‌هایی اقتباس شده که در ابتدای مقاله نام آنها ذکر شده است.\nاز شما که تحصیل کرده اید انتظار بیش از این است. این چه تحلیلی بود! ما باید نقادانه و علمی فکر کنیم و تحلیل کنیم.\nمقاله ی شما را خواندم و باید بگویم بیشتر این که آگاهی دهنده باشد ناراحت کننده بود. اما دقت کنید:\nظاهرا شما در کامپیوتر متخصص هستید. اما مقاله ی خود را با مسئله ای درباره ی سرچ های ایرانیان در گوگل شروع کردید که اگر نگوییم غلط، دست کم تا حد بسیاری گمراه کننده است. چون "نگاه آماری" موجود در آن درست نیست. خواننده با خواندن این بخش نتیجه ای می گیرد که شاید بسیار اغراق آمیزتر از واقعیت باشد. گفته اید:\n"باتوجه به این که تعداد کسانی که در ایران عبارت «چگونه مادرم را …» را سرچ می‌کنند بسیار زیاد است"\nاولین اشتباه شما همین است. "بسیار زیاد" یعنی چقدر؟ یعنی چند درصد از مردم؟ 1 میلیون؟ 10 میلیون؟ 1000 تا؟ چقدر؟ شما نمی دانید! اما فکر می کنید آنقدر زیاد بوده که گوگل آن را پیشنهاد داده. اما گوگل بر اساس چند تا جستجو چنین عبارتهایی را وارد لیست پیشنهادی خود می کند؟ شما می دانید؟! اصلا دقیقا از الگوریتم گوگل در این موارد خبر دارید؟ شاید بعضی از عبارت ها نه فقط بر اساس تکرار آنها بلکه بر اساس پارامترهای دیگر پیشنهاد می دهد.\nدر جواب من باید بگویم که من تاکنون در گوگل عبارت هایی به فارسی جستجو کرده ام که تقریبا یقین دارم حتی 1000 نفر هم جستجو نکرده اند، اما گوگل برای آن پیشنهادهای متناسبی داده است. شما اگر برای کلمات بسیار کم کاربرد هم جستجو کنید مثل "سنگ پا..." گوگل پیشنهادهایی می دهد! پس حرف شما از نظر آماری مبهم است و نمی توان آن را به همه تعمیم داد یا حتی نتیجه گرفت تعداد آن نسبت به جمعیت 80 میلیونی ایران چشمگیر است. قطعا در یک جمعیت 80 میلیونی همه جور آدمی پیدا می شود. حتی اگر پاکترین کشور دنیا باشیم! شاید جستجوی کلمات "چگونه" و "مادر" به تنهایی کم نباشد. اما جستجوی ترکیب این دو قطعا بسیار کمتر است. پس شواهد شما ناقص است. چون جامعه ی آماری به جای اینکه کمی باشد کیفی است!\nبسیاری از حرف هایی که در بالا گفته شد شاید درست باشد. اما تحلیل این مقاله قطعا یک تحلیل علمی نیست و اصلی ترین دلیلش هم این است که بیشتر کیفی است تا کمی! یکی از مهم ترین ایرادهایی که به این مقاله وارد است این است که می خواهد برای همه ی مشکلات یک "علت العلل" پیدا کند و آن "شخصیت ایرانی هاست"! در حالی که در واقعیت ممکن است هزاران و میلیون ها علت و پدیده دست به دست هم دهند تا یک پدیده شکل بگیرد. این از ساده انگاری ماست که می خواهیم برای پدیده های بزرگ اجتماعی یک "توجیه" پیدا کنیم. توصیه می کنم در این باره مقاله ی فوق العاده ی "روباه و جوجه تیغی" نوشته ی آیزایا برلین را حتما بخوانید: ترجمه ی آن در کتاب "متفکران روس" ترجمه ی نجف دریابندری، انتشارات خوارزمی موجود است.\nمن با چنین مقالاتی چندان موافق نیستم. یکی از عادات ما این است که نگاه متعادل نداریم! یا خودمون را تا عرش بالا می بریم یا تا لجن زار پایین می کشیم! من اعتقادی ندارم که ما ایرانیان از بقیه مردم دنیا خیلی پست تر و بی شعور تر و .... هستیم. رفتار امروز ما هم برآیند مسائل بسیاری است و در بسیاری از موارد معلول است نه علت!\nدر آخر به شما دو کتاب پیشنهاد میکنم که خیلی بهتر از کتاب های معرفی شده در این مقاله هستند:\n1- چرا کشورها سقوط می کنند، عجم اغلو، نشر دنیای اقتصاد\n2- Thinking fast and slow نوشته ی kahneman که باید به زبان اصلی بخوانید. چون ترجمش افتضاحه\nپیش از هر چیز باید بگم که کامنت شما را لایک کردم به ۱ دلیل آنهم اینکه روش نقد کردن را بلد بوده و در کمال احترام نظر مخالف خود را بیان می‌کنید؛ چیزی که این روزها کم دیده می‌شود.\nدر ارتباط با مسئلهٔ سرچ باید خدمت شما عرض کنم که شاهد مثال‌های به‌مراتب بیشتری وجود داشت اما به دلیل واهمه از فیلترینگ، به همین مورد بسنده کردم!\nچیزی که انتظار می‌رود از خوانندهٔ این مقاله مد نظر قرار دید، همان پاراگراف‌های ابتدایی است که عرض کردم این مقاله Authored نشده بلکه Compiled شده از چندین کتاب که توسط دکترها و جامعه‌شناسان ایرانی که مسلما هم سواد بیشتری از بنده دارند و نگاه آماری و دقیق‌تری تألیف شده‌اند! آنچه من انجام دادم، صرفاً جمع‌آوری مطالب بود.\nجایی اشاره فرمودید که ما نگاه متعادل نداریم اما بنده اعتقاد دارم که اگر سر خود را زیر برف کنیم و حقائق را نادیده بگیریم، زمانی متوجه خواهیم شد که دیگر خیلی دیر شده است. مثلاً یک نگاه عمومی این است که «ایرانی‌ها IQ خیلی بالایی دارند» که دکتر کلامی در مقالهٔ زیر ثابت کرده‌اند که این گزاره کاملاً اشتباه است:\nمتاسفانه ترجمهٔ کتاب Thinking fast and slow را نتوانستم بیش از چند صفحه بخوانم به همان دلیلی که فرمودید و در حال حاضر هم امکان خرید کتاب اورجینال نیست اما یکی از اهداف هم هست که حتما آن را بخوانم.\nدر پایان هم اعتقاد دارم که درد اصلی مملکت ما یک چیز است و آن هم چیزی نیست جز «بی‌فرهنگی» که متأسفانه یک شبه هم درمان نخواهد شد!\nبرادر ظاهرا من نتوانستم منظور خود را درست منتقل کنم. من بیشتر به بخش اول مقاله ی شما نظر داشتم.\nقطعا شما می توانید مثالهای بیشماری بیاورید. اما حرف من این بود که شما در مثالی که آوردید ادعایی کردید که نمی دانید در مورد چند نفر صادق است (اگر میدانید اعلام کنید). جامعه ی آماری شما مشخص نیست. فقط چون گوگل آن را پیشنهاد داده می گویید حتما تعداد بسیار زیادی چنین جستجویی کرده اند که گوگل پیشنهاد داده! سپس آن را به جمعیت 80 میلیونی ایران تعمیم می دهید! اما بسیار زیاد یعنی چقدر؟! من در نقض این ادعای شما گفتم مثالهایی می توان آورد که گوگل پیشنهاد می دهد، در حالی که شکی نیست که تعداد بسیار ناچیزی چنین عبارت هایی را جستجو کرده اند. برای مثال در گوگل بزنید: "چگونه مادربزرگ خود را... " یا "چگونه اسب خود را..." برای اینها هم گوگل پیشنهادهایی میدهد! در حالی که یقینا نسبت به جمعیت 80 میلیونی ایران تعداد فوق العاده کمی چنین جستجوی هایی کرده اند. مگر در ایران چند نفر اسب دارند و چند نفر از آنها چنین جستجویی در اینترنت کرده اند؟ همچنین آدم واقعا باید به سیم آخر زده باشد که جستجو کند "چگونه مادربزرگ یا مادر خود را..." اگر چنین افرادی در جامعه باشند، قطعا اندک هستند. البته به این مثال شما ایرادات دیگری هم وارد است.\nمن منکر وضع فاجعه بار خودمان نیستم. بلکه به "روش" شما ایراد گرفتم. از نظر آماری و علمی به روش شما اشکالات جدی وارد است.\nدر مورد حرف های کسان دیگری هم که از آن ها نقل قول کردید من منکر نیستم، اما به آنها نیز اشکالات گوناگونی مطرح است. یک اینکه این حرف ها سالهاست که زده شده. پس چرا تاثیری نداشته؟ چرا روزبروز وضع بدتر شده؟ یک پاسخ می تواند این باشد که چون این حرف ها "بسیار کلی" و کلیشه ای است. بیشتر به "نق زدن" شبیه است تا انتقادی مفید. چقدر از این حرف ها "راهکار عملی" ارائه داده اند. مشتی حرف های کلی که یکی دو روز در ذهن آدم می مانند و از یاد می روند.\nشما گفتید مشکل اصلی مملکت ما بی فرهنگی است. در این شکی نیست. حرف شما صحیح است. اما چنان کلی است که به هیچ کار نمی آید!\nموارد دیگری هم مطرح هست اما جای آن در بخش کامنتها نیست. اگر به دنبال یک تحلیل دقیق تر و علمی تر می گردید درباره ی اینگه چرا کشورهایی مثل کشور ما پیشرفت نمی کنند، کتابهای بسیار بهتری هست از جمله کتابی که پیشتر معرفی کردم: چرا ملتها سقوط می کنند نوشته ی عجم اوغلو\nمن از دو سال پیش با مقالات و مطالب آموزشی شما تو سایت های مختلف آشنا شدم\nو خیلی از اطلاعات پایه ای خودم در مورد برنامه نویسی رو مدیون شما هستم\nبه جرات میتونم بگم این مقاله بعد از مقاله "تاثیر اولین شغل در DNA کاری شما" یکی از بهترین ها بود و باعث شد به خیلی چیزها واقع بینانه فکر کنم\nمن واقعا از شما متشکرم :)\nاز اینکه دوست ۲ ساله‌ای همچون شما دارم، خرسندم.\nواقعا مقاله پرباری بود.روی من خیلی تاثیر گذاشت ، چند روزه وقتی میخام کارهایی رو انجام بدم همیشه یاد این مقاله می افتم.\nیکی از مشکلاتی دیگه ای هم که اکثر ایرانی ها دارند اینه که اهل عمل نیستند و فقط حرف میزنند ، به جرئت میتونم بگم 90 درصد افراد این مشکلو دارن\nتشکر آقای مرادی\nخیلی خوب بود. البته باز خیلی موارد دیگه هم هست که واقعا اصلا نمیشه اینا رو داخل یک مقاله جمع کرد و خودش یک کتاب میشه. نمیشه علت اصلی رو یک مورد دو مورد دونست همینجوری که گفتین. ولی بالاخره باید از یک جاهایی شروع کرد برای بهتر شدن یکی از شروع هاش همین مقاله عالی هست. حالا شما فکر کن تمامی سایت های معروف که بازدید کننده زیاد دارن فقط همین مقاله رو بزارن قطعا تاثیر بسیار زیادی میزاره.\nامیدوارم خود من بتونم حرف هایی که میزنم عمل کنم و به جایگاهی برسم که بتونم حداقل جرقه ای برای تغییر و بهتر شدن اوضاع فعلی بزنم. و نه تنها برای کشورم بلکه برای مردم کل جهان.\nمتن فوق العاده بی نظیر!!!\nیکی از مشکلات خیلی خیلی خیلی بزرگ ما ایرانیا دور شدن از فرهنگ قدیم گذشتمونه.\nممنون از وقتی که گذاشتی و این مقالرو نوشتی.\nدانیال جان ممنون از شما\nبهزاد جان تو جزو معدود برنامه نویس هایی هستی که مغز متحجری داری\nو هنوز پابند دروغ دغل هایی مثل اسلام و ادیان آسمانی هستی\nدر داغون بودن ما ایرانی ها شکی نست\nاین مردم هیچوقت درست نمیشن\nولی برای تغییر امثال تو باید طرز فکرشون رو عوض کنن\nپیشرفت و رسیدن به تعالی جز با شکستن تابو های فکری ممکن نیست\nاتق الله تق تق الله\nفارغ از اینکه آدم خدا باور ، خداناباور هست یا دین رو قبول داره یا نداره ، باید به اعتقادات بقیه احترام گذاشت.\nکه فکر میکنم خط آخر کامنت شما به وضوح این رو نقض میکنه...\nengima عزیز سلام\nدیدگاه شما برای بنده محترم است.\n... به خوبی درخواهیم یافت که اسلام واقعی در ایران پیاده‌سازی نشده است...\nمغالطه: اسکاتلندی واقعی\nآقای بهزاد مرادی عزیز من اصلا اهل کامنت گذاشتن نیستم فقط در یک کلام بگم متن شما بی نظیر بود.\nراستش من چیزی ننوشته‌ام فقط از کتب مختلف مطالب را جمع‌آوری کرده‌ام.\nبه هر حال ممنون از اظهار لطف شما کاربر گرامی\nچگونه مادر بورد کامپیوتر را تعمیر کنیم !!!!\nسلام من این مطلب رو خوندم و مفید دیدم که اون رو در مدرسه مون بیان کنم اگه اجازه میفرمایید به صورت پرینت و با ذکر منبع این کار رو انجام بدم .\nواقعیت امر آن است که مطالب مطروحه کمی برای جو مدرسه شاید مناسب نباشند اما هر طور شما صلاح بدانید و با هماهنگی مدیریت مدرسه‌تان می توانید این کار را انجام دهید و ما از این بابت مشکلی نداریم.\nمطلبتون عالی بود اقای مرادی کمتر جایی پیدا میشه بدون پرده واقعیت های موجود رو بیان کنه ممنون از شما و سایت خوبتون.\nامیدوارم بتونم نقص هایی که تو خودم میبینم رو اصلاح کنم...\nواقعا باید برای نسل های بعدی یک فکری کرد. اوضاع خیلی خرابه .\nممنون بابت مقاله ی پربارتون بسیار لذت بردم .\nاحسنت . ای کاش ما بعد از خوندن این مطالب به خودمون بیایم و راجع بهش فکر کنیم و سریع گردن جامعه و دولت و... نندازیم و نگین که من تافته ی جدا بافته ام و خودمون رو توی بوجود آوردن این بدبختیا شریک بدونیم در ضمن آیه ی ۹۷ سوره ی نسا خیلی جالب بود\nاحسنت... احسنت.. احسنت.... احسنتتتت افرین. به خدا قسم که این وقتی که گذاشتم این مقاله رو خوندم ، جزء با ارزش ترین لحظات عمرم بود ، یعنی اگر خدا مقابلم رو بگیره بگه یه کار مثبت که کردی رو بگو ببینم ، من این دقایقی که این مقاله رو خوندمو با سینه سپر کرده ، میگم... عالی بود من به واقع می پذیرم که خیلی از چیزایی که توی این مقاله بود رو در خودم می بینم و باید به مرور اصلاح کنمشون و اصلا هم نمیگم بقیه و... من از خودم شروع می کنم اون چند موردی که میدونم هست و باید اصلاح بشن. و واقعا مقاله زیبایی بود. به خود من یه تلنگر زد. اگر من بتونم خانواده ایندمو بر اساس دانش به چنین مقاله ها و کتاب هایی پرورش بدم و اونا هم نسل بعدشون رو ، خودش کلی کمکه به این کشور. و بدون شک افراد دیگه ای هم از این مقاله استفاده خواهند کرد.\nفقط کافیه یه روز تو متروی تهران و BRT باشید و رفتار هم وطنارو باهم دیگه ببینید تا بدونید این مقاله چقققققققدر زیباست.\nممنون از نظر شما خانم/آقای کریمی\nان شاء الله که خداوند همه ی ما را هدایت کند.\nسایت شب نامه راه اندازی شد : shabnaameh.ir . روایتی از دست های پشت پرده که " استارت آپ ها " را مورد نفوذ قرار می دهند . روایتی از توطئه ای جدید علیه ایران .\nفکر کنم این مستند فعلا تو دانشگاه ها به نمایش گذاشته میشه . منتظرش هستم.\nبله . فقط اینکه برای مطالعه ی مستندات بیشتر میتونی به کانال شب نامه مراجعه کنید : shabnaameh@ و حتی در کنال مربوطه میتونید به کنال ادمین هم دسترسی داشته باشید و با ایشان مکاتبه کنید : shabnaameh_admin@\nسلام به همه دوستان مقاله جالب بود ولی باید بگم این سایت در مورد مطرح کردن این چیز ها هست؟ به نظر میرسد جناب آقای مرادی نباید وارد این مباحث میشد، مگه ایشون جامعه شناس هستند؟ چرا در حوزه ای که تخصص ندارید و اطلاع کاملی ندارید وارد میشد؟ چرا از روی حرف دیگران و مردم عادی نتیجه گیری میکنید؟ جناب آقا مرادی و جادی عزیز خیلی برای من قابل احترام هستند ولی حوزه کاری خودشون دوست دارم بحث کنم نه در مورد اعتقاداتشون و یا تفکرشون چون برای من مهم نیست، این همه غرب به خصوص بریتانیای کثیف این همه بلا سر ملت آورده حالا شما چطور این همه ظلم رو فراموش میکنید؟ چطور بعضی ها غلام حلقه به گوش غربی ها میش؟ همینها مگه ملت ما رو چندین سال به عقب نکشوندند؟ حالا میگید دشمن رو زیادی بزرگ میبینیم، من هم معتقد هستم سوء مدیریت از داخل خیلی از این مشکلات رو به بار ورده و چشم رو از کار های استعمار نمیتونم ببندم،\nدوستان بی زحمت دیگه در این موارد تو این سایت بحث راه نیاندازید همون مباحث آی تی رو جلو برید خیلی خوبه\nمالک عزیز سلام\nبنده در جای جای این مقاله هم گفتم که بنده صرفا چیکیده یی از کتاب های ذکر شده رو آورده و اصلا اظهار نظر شخصی نکرده ام مگر در بحث «جستجوی ایرانیان در گوگل».\nکسانی که این کتاب ها رو نوشتن همه در این حوزه صاحب نظر بوده و اظهار نظر شخصی نکرده اند.\nمن هم کیوردهای «چگونه مادر ... » را سرچ کردم و متاسفانه مقاله درست می گه.\nآیا واقعا می شه کسی با مادر خودش این کار رو بکنه\nداشتم وبلاگ جادی رو می خوندم، به مقاله ی جالبی برخوردم تحت عنوان اخلاق دینی، اخلاق غیر دینی، جامعه ی ما و تجربه ی خرید از آمازون\nنقاط اشتراک من با شما\nphp , open source , زیبا کلام ، عدم اعتقاد به استعمار در همه زمینه ها ؛ به استعمار فحش نمیدم و نقدش میکنم\nغرب چگونه غرب شد دکتر زیبا کلام رو هم بگید دوستان بخونن خیلی خوبه در شناخت غرب\nنقاط تضاد البته در مقاله:\nاگر ایرانی ها اینقدر رذل هستند با این توصیفات جنگ 8 ساله با عراق و رشادتها رو کی میتونه نفی کنه؟ هرچند حاجی گرینوف کم نداشتیم اما مجید سوزوکی زیاد داشتیم خالص و بی الایش\nآقا کامران اگه منظورتون با من بود که خدمتتون بالا عرض کردم مردم هم که منو شما باشیم کم تقصیر کار نیستیم این همه نوشتم به خاطر چیزهایی بود که مشاهده کردم و اتفاقا بر اساس تجربیات خودم هم نوشتم که شاید در بعضی موارد ممکن بود خودمو در مقاله پیدا کنم!\nمن به عنوان یه ایرانی اعتراف میکنم که زمان مطالعه م کمه و جدا برای این مساله برنامه دارم همونطوری که اگه چندین نفر به این درد دچار باشن قطعا تاثیر بسزایی در جامعه ی خودشون میذارن و چه بسا جامعه ی تازه ای به وجود بیارن که اصلا خوشایند نیست که در مقاله چنین چیزی اشاره نشد\nاما حرف بنده اینه که همه چیزو سیاه سفید نبینیم اینطور که از نظرات پیداست باید گفت بعد از خواندن مقاله جو سیاه و سفیدی وجود داره و داره تبدیل میشه به صفحه ی شطرنج و الان سیاه ما هستیم!\nژاپن اگه شد ژاپن به خاطر این بود که توی مدارسشون اخر هر روزی یه ساعت میذاشتن که دانش آموزان به اشتباهاتشون در اون روز اعتراف کنن ولی وقتی سیستم آموزشی ما شده نمره بده نمره بیار چه اخر عاقبتی پیدا میکنه اون کشور؟؟ به نظرتون این یخورده عمیق نیست؟ اینکه یه بچه 7-8 ساله رو طور دیگه ای تحویل جامعه بدیم؟\nبه نظر میرسه کمی ریشه ای تر فکر کنیم به نتایج بهتری برسیم بعضی چیزارو نمیشه کتمان کرد با تمام احترام به شما عرض کردم\nکتابای پر از محتوای سنگینه که اگه بهشون نگاه کنی میفهمی که سعی دارن بچه ها رو به یک راه بکشن مثلا کتابی مثل عربی به چه دردی میخوره ولی همه این کتاب ها هدف داره و میخوان بچه هارو جوری تربیت کنن که مثل سربازهای کلون شده ی دولت باشن\nبنده کلا زیاد اهل کامنت گذاشتن نیستم ولی لازم دونستم نظرم رو بگم.\nاگه بادقت به کامنت ها نگاه کنیم مشخص میشه باز هم خیلی ها پس از خواندن مقاله بدون این که به رفتار های خودشون فکر\nکنن نظرات خودشون رو اعلام می کنن که بغضا اشتباهه\nدوستان قبل از این که به دنبال مقصر باشید به خودتون نگاه کنید . سعی کنید خودتون فرزندانتون و خانوادتون رو تو این اوضاع با احتیاط تربیت کنید\nتشکر بابت مقاله اما مساله اي که بايد بهش پرداخت اينه که خب کسي نيست انگار روي موارد فرهنگي کار کنه مثلا وزارت فرهنگ دقيقا کارش چيه؟؟؟ اين همه سال فقط کارش شده منتظر يه فيلم جنجالي باشه که قبل از اينکه بياد روي پرده ورش دارن يا توي خيابونا... من قبول دارم خودمون کمي شايد در مواردي بيش از حد حرف از ايراني بودن و اين چيزا ميزنيم ولي واقعا من نوعي وقتي تلاشمو کردم يه عده به راه راست هدايت بشن نشدن حالا مني که به تاريخ ايران افتخار ميکنم و به حال کنوني افسوس ميخورم چه کار ديگه اي از دستم برمياد؟ نکته همينه خيلي از ما ها اینجوری هستیم\nمن خدا شاهده ادعاي مغز کل بودنو اين چيزارو ندارم ولي حقيقتا وقتي به دانشگاه ميري توقع داري با 4نفر يه بحث خوبي داشته باشي که اخرش يه نتيجه بهت بده\nولي اصلا بحثي در کار نيست! دغدغه هاي بچه هاي امروز اصلا معلوم نيست! هرکي يه چيزي ميخواد که اونم يه چيز زورگذر هست و اينده نگرانه نيست. اونم توي اين شرايطي که اين نسل ها قراره اينده کشورو بسازن.\nو حالا اين افرادي که راجبشون گفتم بسيار زيادن ولي باز هم صدر رحمت به همونا! اينايي که توي مقاله اومده ديگه... خب حالا چه کسي در راس اين موارد هست؟ تا وقتي به من و شما وقتي چشم باز ميکنيم حرف زدن ياد ندن نميتونيم حرف بزنيم.يک جامعه همينطور که به وجود نمياد موارد زيادي درش دخيل هست همونطوري گفته شد توي امارها صداقت وجود نداره.\nدر مجموع با مقاله موافقم ولي خيلي بيشتر از ما مسوولين بايد به فکر اينروزا ميافتادن طوري که با پرداختن صرف به ارزشهاي مذهبي خواستن يکسري از مسائل رو اصلا حذف کنن! نه تنها نشد بلکه يه عده هم از اون ور بوم افتادن و همچيزو سياه و سفيد ديدن.یه گروه دیگه هم اومدن به فردوسی توهین کردن که ادب دانان میدونن چه نقش بزرگی رو برای زبان ما ایفا کرد. گروه سومي هم به وجود اومد که مقاله به اون اشاره کرده و بنده هم راجبش گفتم.همه ی اینا به خاطر این بود که هیچکس توجهی به نسلهای متوالی نکرد.\nمتاسفانه خيليها در اين کشور اصلا نميدونن يک کشور چرا بايد به يک ارزش احترام بذاره. صدا و سیما هم کلا شاهکاره با سریالاش و کاری میکنه که مردم برن سراغ ماهواره\nبخشي از اين مقاله به خوبي به افکار اين روزاي ما ايرانيا پرداخت ولي به اين مساله پرداخته نشد که بالاخره مسبب اصلي کيا هستن؟ مردم؟ شما کافيه مردم 30 سال پيش رو با الان مقايسه کنيد. پس ميبينيد که مردم شايد 20-30 درصد مقصر بودن.\nموارد ديگري هم در مقاله گفته شد تشکر.\nاین کاری که آقای patriot کرد راستش اصلا به دلم ننشست.\nمقاله خوب بود خوندم اومدم پایین تا این که به کامنت های اسپم گونه ی patriot رسیدم و خستگی خوندن مقاله ی طولانی آقای مرادی عزیز در تنم موند.\nاین کار خیلی غیر حرفه یی بود و به نظر توهین به حقوق سایر خوانندگان سایت است.\nسلام خدمت دوستان . باور کنید قصد ناراحت کردن دوستان را نداشتم ولی اگر در یک کامنت تمامی حرف های خودم را می زدم فکر می کنم خواندن آن بسیار سخت می شد . معذرت می خوام .\nآقای مرادی ، من بد حرف زدم ، من توهینی به حقوق کاربران کردم ، من spam نوشتم ؟. اگر اینگونه است باور کنید صد مرتبه معذرت می خوام .\nهمش برای شب نامه تبلیغ کردی\nخیلی ناراحت کننده بود اما واقعیت محض رو باید پذیرفت ، آقای مرادی عزیز ممنون از قلم خوبتون،در کمال خستگی خوندم اما ارزشش رو داشت\nاین که ما الآن نژاد پرست و بی فرهنگ هستیم شکی نیست.\nو داریم به یک فرهنگ ۲۵۰۰ ساله خیالی می بالیم.\nدغدغه ی امروز مردم ما شده پول و کسی به فرهنگ و اخلاق توجهی نداره! (به زبان دیگر : فرهنگ کیلویی چنده!)\nبا این مقاله خوبی که آقای مرادی نوشتن شاید یه تلنگری به بعضیامون بخوره ولی یک نفر باید یه راهکار بده.\nبه کجا داریم میریم خدا میدونه ...\nراستش من اومدم مقاله آقای مرادی بخونم الانم نیم ساعته درگیر خوندن کامنتهای جناب patriot هستم، لطفا نظرات تون رو در قالب یک کامنت بنویسید. ممنون\nمیدونستم اوضاع خرابه اما نه انقدر که وضعیت سرچ هم درین حد تاسف بار باشه. کاش کمی متمدنانه تر رفتار میکردیم.\nبه نظر می‌رسد این آقا یا خانم ملقب به patriot در کامنت‌ها، یک مقاله مستقل نوشته‌اند!\nدوستان دوباره تاکید دارم ، دوشمنان به تازگی فضای استارت آپ های داخل ایران را از طریق پروژه نفوذ مورد حمله قرار داده اند . ادعای این بنده ، مستند " شب نامه "\nآقای مرادی ، در رابطه ی با توطئه صحبت کردید : در کانال shabnaameh@ ، آقای بهروز افخمی که یکی از کارگردانان به نام هستند نیز در این باره صحبت کرده اند که در کنال شب نامه می توانید مشاهده کنید .\nآقای مرادی ، صرفا جهت اطلاعتون عرض کنم که دشمنان و بدخواهان این مملکت در کتب دانشگاهی نفوذ عجیبی کرده اند ، واقعا عجیب . عدم پیشرفت این مملکت خیلی چیزهاست ... نفوذ دشمنان و خائنین در این مملکت ریشه ای و سازماندهی شده است . دوستان این نکته را به یاد داشته باشید : دشمن در لباس دوست به شما ضربه خواهد زد . آن لباس دوست می تواند لباس مسئول باشد .\nآقای مرادی و دوستان به لینک روبرو سربزنید : https://goo.gl/JQw810 . در لینک قرار داده شده در رابطه ی با طرح نفوذ در کتب دانشگاهی و... بحث شده است . ( برنامه ثریا )\n6- آقای مرادی من از شما و دوستانی که این کامنت را می خوانند یک سوال دارم . آیا کشوری مثل : آمریکا، غیر از این است که توسط شرکت های چند ملیتی برای خود ابر قدرتی شده است ؟ . کشوری که با استفاده از امکاناتی که برای مغز ها در نظر گرفته ، موجب فرار مغز ها می شود .\n4- زیاده خواهی و حق کشی : همیشه عادت کردیم بیش از حق و استعداد خودمون چیزی را طلب و اختیار کنیم .\n5-ترویج فرهنگ غلط " مصرف گرایی " : که این فرهنگ توسط کشور های خارجی مانند: بازاریابی شبکه ای در ایران در حال برنامه ریزی می باشد .\nاین نکته را هم اضافه کنم : همیشه ادعا داریم ایران جزو کشور هایی است که بیشترین " مهندس " را پرورش داده است . من از شمایی که این کامنت را می خوانید می پرسم ؟ آیا شما خودتان را در جایگاه یک مهندس واقعی می بینید یا فقط خودتان را یک فرد " مدرک گرا " می بینید.\nاز ویژگی های یک مهندس واقعی : 1- از قبل مدرک دکترا را گرفته است . 2- خلاق . 3- فرصت سازی خواهد کرد . و....\nآقای مرادی در رابطه ی با دین اسلام صحبت کردند . نمیدونم اما همین دین اسلام ویژگی های خیلی بارز و عالی دارد که تمامی ما نسبت به این ویژگی خیلی غریبه هستیم و درک عمیقی از دین اسلام نداریم و حتی دین اسلام در جامعه ی ما رنگ و بویی ندارد . اگر ما به دین اسلام عمل می کردیم در حال حاضر وضع ما این نبود .... .\nبه جرأت میگم : اقای مرادی خیلی راحت ایران را با کشور هایی مثل : ژاپن ، مقایسه می کنند اما یکی از دلایلی که کشور ایران را با سایر کشور ها متمایز می کند همین دین اسلام است .\nو البته این را هم بگم که : بنده خودم را شبه مسلمان می دانم و نه یک مسلمان واقعی .\nسلام . ممنون از آقای مرادی .\nاول از همه این نکته را به تمامی دوستان بگم که ، مستند " شب نامه " که توسط بچه های دانشگاه صنعتی شریف تهیه شده است را تماشا کنید . شاید بپرسید از کجا؟ نمیدونم اما در تلگرام کانالی با همین نام وجود دارد .\nموضوع این مستند در رابطه ی با پروژه ی نفوذ در ایران می باشد . پروژه ی نفوذی که از طریق همین بازاریابی های شبکه ای در ایران وارد شده است .\nکانال تلگرام : shabnaameh@ و می توانید بُرش هایی از ای مستند را در آپارات مشاهده نمایید . اگر قصد اکران آن را در دانشگاه خود دارید به لینک روبرو مراجعه کنید : https://goo.gl/JblCkR


بلك ارمی بلک ارمی black-army ایران ارتش سیاه\nاشنایی با جنگنده چند منظوره F-16X\nشرکت لاکهید مارتین نسخه تاکتیکی بهبود یافته از اف 16 با نام F-16X رابه عنوان نسل بعدی جنگنده های چند منظوره نیروی هوایی ایالات متحده پیشنهاد کرده است . این طرح یک شاخه جدید بر اساس F-22 است و البته بدون سکان عمودی میباشد. این طرح قرار است دو برابر طیف وسیع F/A-18E/F و در حدود دو سوم از هزینه ی تولید شده ی این جنگنده ها را داشته باشد.\nپیشرفتهای طرح F-16X می تواند در نمونه های F-16C / D بلوک 50 در زمینه هایی همچون ترکیب نمایشگر رنگی کاکپیت، سیستم ناوبری زمین پایه، رادار ترکیبی و سیستم منفعل هشدار دهنده شناسایی موشک دشمن نمود پیدا کند . البته این تغیرات باعث اضافه شدن سیستم LANTIRN (سیستم غلاف شلیک موشک در هر شرایط آب و هوایی ) و همچنین افزایش ظرفیت سوخت در ستون فقرات جنگنده و قسمتهای داخلی آن خواهد شد .تولید طرح F-16X در سال 2010 آغاز شده و احتمالا این برنامه ی متهورانه ادامه خواهد یافت .\nبخش LMTAS در ناسا به تازگی تحقیقات خود در زمینه ی مطالعه F- 16XL بدون سکان عمودی و با ظرفیت بیشتر از مدل ایکس را آغاز کرده اما به دلیل کمبود بودجه هیچ قصدی برای انجام تحقیقات فنی فعلا و در حال حاضر وجود ندارد .\nدر این طرح مطالعاتی نیز قرار به برداشتن سکان عمودی و ارائه یک موتور جدید برای کنترل جهت به نام thrustvectoring و بال جدید بنام طرح wingtips برای حرکت و نرخ صعود سریعتر بهمراه فلپ های لبه ی بال خواهد بود . بال جدید در پلتفرم دلتا خواهدبود و یک جایگزین مناسب با هزینه ی کمتر به حساب خواهد آمد .\nشش ماه مطالعه با هزینه ای بالغ بر 250.000 دلار در پاییز سال 1995 آغاز شده و تحت عنوان پروژه ی "هواپیمای -X " در سازمان ناسا پیگیری شده است . ، از جمله مزایای این طرح می توان به عملکرد بالا .کاهش وزن و رادار گریزی و مقطع راداری کم و چابکی بالا طی استاندارد های شرکت لاکهید مارتین و بدون زاویه محدودیت حمله همسان در اف 16 تولید شده ی این شرکت می باشد.\nبرای نسخه های مختلف جنگنده ی F-16 موتور پرقدرت پرات اند ویتنی بنام F100 -PW-229 استفاده شده است که در حال حاضر در F-15 تحقیقاتی ناسا نیز فعال می باشد.قرار است در طراحی F- 16XL نیز از این موتور و البته با بروز رسانی و تقویت قطعات داخلی آن استفاده شود .\nگردآورنده : مهدی صفائی\nبرچسب ها: اشنایی با جنگنده چند منظوره F-16X، جنگنده چند منظوره F-16X، F-16X، جنگنده چند منظوره، پروژه ی "هواپیمای -X "،


لیست قیمت ماساژ در منزل (تعرفه مصوب) ✔ | ماساژ باما\nتعرفه خدمات در منزل\nشما می توانید بهترین متخصصین ماساژ رو از مجموعه ماساژ باما استخدام کنید ، تا در منزل یا محل کار شما خدمات ماساژ رو در بالاترین کیفیت ممکن ارائه دهند\nشصت دقیقه ماساژ در منزل زمان کافی را برای رفع خستگی و افزایش آرامش بدن به ماسور می دهد تا بهترین عملکرد را داشته باشد\nدر صورت گرفتگی عضلات یا احساس درد بهتر است از خدمات ماساژ با مدت زمان بیشتر استفاده کنید تا ماسور زمان کافی برای تمرکز بر روی قسمت آسیب دیده را داشته باشد\nاگر می خواهید یک تجربه بی نظیر از ماساژ داشته باشید نود دقیقه خدمات را امتحان کنید تا علاوه بر رفع خستگی بدنتان به آرامش کامل برسید و برای مدتی طولانی سرحال باشید\n120 دقیقه VIP\nماساژ 120 دقیقه برای آن دسته از عزیزانی توصیه می شود که دچار گرفتگی های شدید عضلانی هستند و پس از یک ورزش بسیار سنگین سعی در ریکاوری عضلات دارند\nتعرفه خدمات در سالن\nدر صورتی که امکان دریافت خدمات ماساژ در منزل برایتان مقدور نیست ، ماساژ باما فضایی آرامش بخش را برای دریافت ماساژ در سالن برای شما عزیزان فراهم کرده است\nرفع خستگی بدن به همراه کسب آرامش در محیطی آرام و دلپذیر\nهفتاد و پنج دقیقه ماساژ کمک می کند خستگی شما به صورت کامل برطرف شود و به رفع گرفتگی عضلات نیز کمک می کند\nخدمات ماساژ ویژه ماساژباما که شامل 90 دقیقه ماساژ می باشد سبب می شود احساس آرامش فوق العاده ای داشته باشید\nقیمت خدمات ماساژ به تناسب کیفیت ماساژ، میزان تبحر ماسور، بهره گیری از لوازم حرفه ای مانند روغن ، تخت ماساژ و … تصویب می شود.\nمرکز ماساژ باما که از معتبر ترین مراکز خدمات ماساژ در ایران می باشد به منظور شفاف سازی لیست قیمتی از انواع خدمات ماساژ در سبک های مختلف را برای شما عزیزان تهیه کرده است تا با استناد به آن از قیمت رسمی و مصوب خدمات ماساژ مطلع شوید.\nهر سبک ماساژی قیمت و تعرفه خاص خود را دارد و همانطور که می دانید هزینه های مختلفی نیز از طرف مراکز ماساژ مختلف از مشتری ها دریافت می شود.\nیافتن مرکز ماساژی که خدمات ماساژ را با کیفیت مناسب و با قیمت خوب ارائه کند کار نسبتا دشواری است. اما اگر راهنمای خوبی داشته باشید تا شما را بدون سانسور حقایق راهنمایی کند می توانید عالی ترین خدمات را از بهترین مرکز دریافت کنید.\nقیمت ماساژ در مراکز مختلف\nبرخی مراکز ماساژ هزینه های بسیار بالاتری از نرخ مصوب ماساژ از مشتری های خود دریافت می کنند ، پذیرش این موضوع در صورتی که خدمات آن ها باکیفیت تر باشد قابل قبول است. اما زمانی که متوجه می شوید کیفیت خدمات آن مرکز از مراکز دیگر نیز پایین تر است دود از سر ادم بلند می شود.\nبسیاری از مشتریانی که تجربه دریافت خدمات ماساژ در منزل از مرکز ماساژ باما را دارند به این نکته اشاره می کنند که برخی مراکز قیمت های نجومی دریافت می کنند و کیفیت نیز هیچ تفاوتی با خدماتی که در حال حاضر دریافت می کنند ندارد و حتی کیفیت شما بسیار بالاتر است و برخورد کادر شما محترمانه تر و حرفه ای تر است.\nبرخی مراکز با تبلیغات مختلف مثل استفاده از ماسور های خارجی سعی دارند که خدمات خود را حرفه ای تر نشان دهنده و هزینه بیشتری از مشتریان خود دریافت کنند. خوب است بدانید که در کشورمان اساتید برجسته ای زیادی فعالیت می کنند که سطح علمی آن ها در برخی موارد بسیار بالاتر از کشور های دیگر می باشد.\nنرخ تعیین شده برای هر ساعت ماساژ چقدر است ؟\nمرکز ماساژ باما به منظور شفاف سازی قیمت خدمات را به صورت کاملا مشخص در دسترس مراجعان قرار می دهد و به هیچ عنوان هزینه ای اضافه بر آن از مراجعه کننده دریافت نمی کند. برای مشاهده نرخ ماساژ برای یک ساعت لیست قیمت بالا را مشاهده کنید.\nما مفتخریم که با کادری مجرب ، حرفه ای، خوش برخورد و مورد اعتماد همکاری می کنیم تا بتوانیم فرهنگ استفاده از خدمات ماساژ با قیمت مناسب را در بین مردم ترویج دهیم.\nعلت تفاوت قیمت در سبک های مختلف؟\nسبک های مختلف ماساژ به نسبت میزان تخصصی بودنشان و انرژی و زمانی که ماسور می گذارد ارزش گذاری می شوند. البته نا گفته نماند که لوازم ماساژ باکیفیت نیز یک رکن اساسی است که باید به آن توجه شود.\nبدون شک ماسور هایی که سبک های خاص را دوره دیده اند مهارت بالاتری دارند و هزینه بیشتری دریافت می کنند.\nبه همین دلیل قیمت ماساژ در سبک های مختلف متفاوت است.\nهمانطور که می دانید هر سبک ماساژی احتیاج به تخصص خاصی دارد و ماساژور باید دوره آن را بگذارند تا آن را به صورت کاملا حرفه ای اجرا کند.\nمرکز ماساژ باما در زمینه ارائه خدمات ماساژ ریلکسی، سوئدی، تایلندی، بافت عمیق، ماساژ یومی هو تراپی و ماساژ صورت و چندین سبک دیگر با ماسور های حرفه ای همکاری می کند تا بتواند نیاز مشتریان را به صورت کامل برطرف کند و خدمات ماساژ را با قیمت مناسب در اختیار تمام علاقه مندان قرار دهد.\nماساژ در منزل گام جدیدی در راستای حمایت از ماسورها و اشخاصی است که وقت کافی برای استفاده از خدمات ماساژ به صورت حضوری را ندارند و یا علاقه مند اند تا در محیط آرامش بخش منزل یا محل کار خدمات ماساژ را تجربه کنند.\nبرای درخواست خدمات ماساژ فقط لازم است که بر روی دریافت خدمات ماساژ که با رنگ قرمز مشخص شده است کلیک کنید


به طور سنتی، زمان امتحانات مدارس که نزدیک می‌شود، همه به تکاپو می‌افتند! دانش‌آموزان به دنبال کامل کردن جزوه‌ها، مرور در درس‌های مانده، در صورت نیاز رفتن به کلاس‌های کمکی و... و والدین درصدد فراهم آوردن فضایی مناسب‌تر برای درس خواندن بچه‌ها. اما درس خواندن خود آداب و رسومی دارد . آداب و رسومی که باعث بالا رفتن کیفیت آن می‌شود و ضمناً، ضامن سلامتی نیز هست.\nگرچه همه ما کمابیش با آنها آشناییم، اما یادآوری آن، آن هم از دید متخصصان، خالی از لطف نیست. فاصله چشم تا کتاب، قوس طبیعی کمر، دمای اتاق، سروصدا و... از مهم‌ترین مواردی است که در کار خواندن و نوشتن تأثیر دارد . مطلب حاضر این موارد را از دید پزشکان مورد بررسی قرار داده است .\nدمای ۲۰ درجه را بیشتر کارشناسان، مناسب‌ترین دما برای مطالعه می‌دانند .\nپس از آنکه در مکان مطالعه قرار گرفتید، فوراً مطالعه را شروع کنید و به هیچ عنوان وقت را به بهانه انجام کارهای دیگر تلف نکنید .\n▪ وضعیت بدن:\nبهترین حالت برای مطالعه، حالت نشسته است و بعد از آن حالت ایستاده و بدترین حالت، حالت خوابیده یا درازکش است. مطالعه در حالت‌هایی نظیر درازکش روی شکم، به پشت خوابیدن، در حال راه رفتن، تکیه زدن به دیوار و امثال این‌ها به هیچ وجه توصیه نمی‌شود، چرا که مطالعه‌کننده در چنین موقعیت‌هایی به سختی می‌تواند تمرکز حواس خود را حفظ کند .\nهنگام مطالعه باید قوس طبیعی ستون فقرات حفظ شود. مطالعه در حالت خمیده به جلو، به ویژه برای یک مدت طولانی، با خطر ایجاد تغییر شکل در ستون فقرات و کمردرد همراه است. نگذارید خم شدن کمر به شکل عادت درآید .\nبهترین وضعیت پاها به هنگام مطالعه، وضعیتی است که فشار کمتری روی عضلات پا وارد شود. به همین دلیل توصیه می‌شود که در وضعیت ایده‌آل مطالعه ( که همان وضعیت نشسته است)، ترجیحاً از یک صندلی راحت استفاده شود که پاهای مطالعه‌کننده روی آن راحت باشد و بتواند کمی هم به سمت جلو مایل شود. بهتر است در فواصل مطالعه که به چشمتان استراحت می‌دهید، وضع نشستن خود را تغییر دهید تا خون در پاهایتان حرکت داشته باشد. رعایت آداب و رسوم خواندن و نوشتن، کیفیت آنها را بالا می‌برد.استفاده همیشگی از چراغ مطالعه خوب نیست، زیرا نور موضعی چشم‌ها را خسته می‌کند .\nاز آنجا که فرایند یادگیری یک فرآیند شرطی است، هر کسی می‌تواند خودش را به محیط یا زمانی خاص عادت بدهد و به اصطلاح، خودش را شرطی کند . عادت‌های تمرکز هر شخص هم با اشخاص دیگر متفاوت است. صندلی می‌تواند یکی از همین عادت‌های تمرکزی باشد، به نحوی که هر وقت روی صندلی مخصوصتان نشستید، تمرکزتان برای مطالعه و یادگیری افزایش پیدا کند. اما یادتان باشد که صندلی تان نباید خیلی هم راحت باشد، چرا که صندلی‌های بسیار راحت باعث لمیدن، چرت زدن و احساس خواب آلودگی می‌شوند .\nخودکار، کتاب و وسایل مورد نیاز: عادت کنید تمام آنچه را که برای مطالعه نیاز دارید، از ابتدا فراهم کنید و هر کار متفرقه‌ای که دارید قبل از مطالعه انجام دهید و پس از این که نشستید، فوراً شروع کنید به مطالعه .\nدر جایی که مطالعه می‌کنید، حتماً باید هوا به خوبی جریان داشته باشد و تنفس در آن محیط، راحت صورت گیرد .\nنور متوسط، برای مطالعه مناسب‌تر است. نور اطراف و قسمت‌هایی که در زاویه دید چشم‌ها هستند باید یکنواخت باشد. پس استفاده همیشگی از چراغ مطالعه خوب نیست، زیرا نوری که فقط روی کتاب می‌افتد، باعث خستگی چشم می‌شود. نور لامپ‌های مهتابی به خاطر اینکه نوسان دارد، برای مطالعه مناسب نیست. بهترین فاصله کتاب تا چشم نیز حداقل ۳۰ سانتیمتر است .\nممکن است حواس‌پرتی شما ناشی از گرسنگی و تشنگی شدید، بی‌خوابی، خستگی یا علل درونی دیگر باشد. در چنین موقعیتی هرگز مطالعه نکنید .\nمحرک‌های محیطی از قبیل صدای رادیو، تلویزیون، تلفن و... باعث حواس‌پرتی می‌شوند. آنها را از موقعیت مطالعه خود حذف کنید. ذهن نمی‌تواند در یک آن بر دو موضوع تمرکز داشته باشد. گوش کردن به موسیقی همزمان با مطالعه یعنی حواس پرتی .