خانهرسانه اخبار و مصاحبه ها ختنه زنان چیست؟ مصاحبه های در خصوص ختنه زنان در ایران به رسم ختنه کردن زنان نه بگویید و به قانون ممنوعیت این کار آری بگویید\nرسم ختنه کردن زنان\nخشونت علیه زنان و دختران مشکلی نسبتا همه‌گیر است. دست‌کم یک زن از هر سه زن در سراسر دنیا کتک‌خورده، وادار به ایجاد ارتباط جنسی شده و یا به هر نحو دیگر در طول زندگی خود مورد آزار قرار گرفته است\nو در اغلب موارد هم شخصی که به وی آسیب‌زده از نزدیکان او است. شاید فراگیرترین نقض حقوق بشر که امروزه ما آن را به رسمیت می‌شناسیم، مواردی است که زندگی‌ها را ویران می‌کند، جوامع را از کار می‌اندازد و جلوی پیشرفت را می‌گیرد.\nبر اساس اخبار ارائه شده توسط AFP در 4 ماه گذشته 82 نغر زن در کردستان عراق در اثر چیزی که اصطلاحا به آن قتل ناموسی گفته می‌شود کشته‌شده‌اند، این مقدار نشان‌دهنده شرایط سختی است که زنان کرد در آن زندگی می‌کنند.\nتقریبا همه ما تلاش خود را می‌کنیم تا جلوی خشونت علیه زنان را بگیریم و همه با هم نسبت به ختنه زنان نه بگوییم. این عمل هنوز هم در برخی مناطق دنیا مانند کردستان عراق و ایران اجرا می‌شود. ما باید همه باهم سعی کنیم قوانینی علیه این عمل به تصویب برسانیم.\nمن اخیرا برای انجام تحقیقاتم سفری به کردستان داشتم و از اینکه دیدم چقدر نسبت به مساله ختنه شدن زنان در مناطق کردستان بی‌توجهی صورت می‌گیرد واقعا ناراحت شدم.\nحاصل سفر من به این مناطق تهیه یک فیلم بود که در فستیوال آینده فیلم‌های کرد در لندن به به نام سنت کوتاه مردم شناسی / انسان‌شناسی به نمایش در خواهد آمد :\nداستان این فیلم زندگی یک دانش‌آموز جوان را در مدت دو هفته نشان می‌دهد، وی اخیرا از مادرش شنیده است که ختنه شده است و این فیلم تلاش می‌کند با صحبت مستقیم با محلی‌ها، والدین، فرد روحانی، پزشکان و همچنین افرادی که از این راه امرارمعاش می‌کنند به این موضوع بپردازد.\nداده‌ها و تحقیقات اخیر من نشان دادند که تقریبا درصد بالایی از دختران در ایران (شرق کردستان) هنوز ختنه می‌شوند و این میزان % 56 در میان زنان ختنه شده در کردستان عراق است که توسط WADI گزارش شده است.\nسوابقی در زمینه ختنه زنان (معیوب سازی جنسی زنان)\nبر اساس تحقیقاتی که جدیدا انجام شده است عمل معیوب سازی جنسی زنان اقدامی سنتی است که تقریبا از 8000 سال پیش در آفریقا آغاز شده است. در ابتدا این عمل یک کار فرهنگی بوده است و ارتباطی با مذهب نداشته است؛ اما برخی از مذاهب ختنه زنان را در دستورات خود گنجانده‌اند.\nاین اقدام آن‌قدر در این فرهنگ‌ها جا افتاده است که تبدیل به بخش اصلی آن‌ها شده است. برای اینکه این اقدام متوقف شود باید این باور را متوقف کنیم که در صورتی که یک دختر ختنه نشود تبدیل به یک زن بالغ نمی‌شود\nعبارت عقیم‌سازی جنسی زنان اشاره به برداشتن همه یا بخش‌های بیرونی دستگاه تناسلی زنان. سه روش مختلف برای این کار وجود دارد که عبارت‌اند از:\n1 سنت ختنه 2: شامل برداشتن پوست ختنه‌گاه (بخش قابل جدا شدن پوست، یا هود) و / یا نوک کلیتوریس. سنت به زبان عربی به معنی «رسوم» است\n2 کلیتوریدکتومی 3: که شامل برداشتن کل کلیتوریس (پوست ختنه گاه و غدد) و حذف لب مجاور می‌شود.\n3 بستن کل آلت تناسلی برای جلوگیری از عمل جماع (4 ختنه فارونیک) که شامل اجرای عمل\nکلیتوریدکتومی و حذف کل لب مجاور می‌شود. سپس کل محل بخیه شده و فقط یک سوراخ کوچک باقی می‌گذارند تا ادرار و خون پریود بتواند از آن سوراخ خارج شود.\nدر آفریقا 26 درصد موارد ختنه زنان شامل کلیتوریدکتومی است و 16 درد آن‌ها کل آلت تناسلی را می‌بندند. در برخی موارد فقط پوست رویی برداشته می‌شود.\nسن، روش مورداستفاده و اثرات منفی این کار چیست؟\nروش اجرای این ختنه‌ها متفاوت است و در برخی افراد در زمان تولد انجام می‌شود اما در برخی دیگر بعد از اولین حاملگی این کار را می‌کنند، اما در بیشتر مواقع بین سنین 4 تا 2 سالگی شاهد این اقدام هستیم.\nدر اغلب موارد این کارها بدون نظارت یک فرد دارای تجربه آموزش‌های پزشکی انجام می‌شود که دلیل این مساله عدم سواد کافی یا امکانات پزشکی است. به ندرت از مواد بی‌حسی استفاده می‌شود.\nزنان مسن‌تر دختر را نگاه می‌دارند تا حرکت نکند. وسایل مورداستفاده توسط ماماها خیلی متفاوت است و شامل موارد ذیل می‌شود: شیشه شکسته، درب حلبی، تیغ ریش‌تراشی، چاقو، قیچی و یا هر جسم نوک‌تیز دیگر.\nاین آیتم‌ها معمولا قبلا استفاده شده یا بعدا باز هم استفاده می‌شوند و ضدعفونی نمی‌شوند. وقتی دستگاه تناسلی بریده شد بچه را بخیه می‌کنند و پاهای او را برای مدت 40 روز می‌بندند.\nاین کار می‌تواند تبعات گوناگونی برای دختر داشته باشد که حتی شامل مرگ هم می‌شود. برخی از نتایج آن عبارت‌اند از عفونت‌های جدی، آلودگی به HIV، آبسه شدن و تومورهای خوش‌خیم کوچک، خونریزی، شوک و کیست کلیتوریس.\nاثرات طولانی‌مدت نیز ممکن است شامل سنگ کلیه، نازایی، اختلال عملکرد جنسی، افسردگی، عفونت‌های مختلف دستگاه ادراری، مشکلات گوناگون زنان و زایمان باشد.\nبرای اینکه این دختر بتواند رابطه جنسی همراه با دخول داشته باشد باید این بخش‌های بخیه شده باز شوند و حتی در برخی موارد بریده شوند. بعد از تولد کودکان برخی زنان دوباره دوخته می‌شوند تا آلت تناسلی‌شان برای همسرشان مجددا تنگ شود.\nاین عمل فرهنگی است یا مذهبی؟\nدر یک جامعه که در آن عمل ختنه کردن زنان مرسوم است یک دختر تا زمانی که این عمل روی وی انجام نشده باشد یک بزرگسال در نظر گرفته نخواهد شد. همچنین در بسیاری از فرهنگ‌ها یک زن تا زمانی که ختنه نشده باشد نمی‌تواند ازدواج کند.\nنوع روش مورداستفاده بر اساس شرایط خاص متفاوت است و این شرایط شامل گروه‌های اخلاق زنان، کشوری که در آن زندگی می‌کنند، مناطق شهری و روستایی و همچنین شرایط اقتصادی و اجتماعی آن‌ها می‌شود.\nختنه کردن زنان یک عمل فرهنگی است. در فرهنگ‌هایی که این اقدام را برای شروع زن شدن یک دختر لازم می‌دانند این کار به تعریف یک گروه واحد کمک می‌کند. بیشتر جوامعی که در آن‌ها ختنه کردن زنان لازم است فکر می‌کنند که اگر یک دختر این کار را نکند یعنی بزرگ نشده و حذف این اقدام از این فرهنگ سبب از بین رفتن فرهنگ آن‌ها می‌شود.\nجوامعی که دست به این اقدام می‌زنند ادعاهای زیادی در مورد دلایل این اقدام خود دارند که به شرح ذیل است:\nدر اغلب جوامع دارای فرهنگ ناقص سازی جنسی زنان یکی از باورهای بسیار مهم این است که این کار سبب کاهش میل جنسی زنان می‌شود و به همین دلیل آن‌ها کمتر به سراغ خیانت به همسران خود می‌روند.\nاین مساله در این جوامع بسیار حیاتی است چراکه شرافت وی برای خانواده وابسته به این است که بخش تناسلی دختر قبل از ازدواج باز نشده باشد.\n1 برخی فکر می‌کنند کلیتوریس و فرج بخش‌های مردانه اندام زن هستند و بنابراین برداشتن آن‌ها سبب\nافزایش حالت زنانه دختر می‌شود.\n8 همچنین این باور وجود دارد که در صورتی که یک دختر این کار را انجام نداده باشد ناپاک است و نباید غذا و آب تهیه کند.\n3 برخی از گروه‌ها بر این باور هستند که در صورتی که کلیتوریس با آلت یک مرد تماس داشته باشد آن مرد خواهد مرد. همچنین این در صورتی که سر بچه با کلیتوریس تماس داشته باشد نوزاد می‌میرد، یا اینکه شیری که از سینه‌زن ختنه نشده بیرون می‌آید سمی است.\n4 این باور که زنان ختنه نشده نمی‌توانند نطفه ببندند بنابراین باید آن‌ها را ختنه کرد تا بارور شوند.\n5 بوی بد دستگاه تناسلی زن تنها با برداشتن کلیتوریس و لب قابل درمان است.\n6 از سرطان واژن جلوگیری می‌کند.\n7 کلیتوریس اصلاح نشده می‌تواند منجر به خود ارضایی یا همجنسگرایی دختران شود.\n8 جلوی عصبی شدن زنان و دختران را می‌گیرد.\n9 جلوی زرد شدن رنگ صورت را می‌گیرد.\n10 چهره زن را زیباتر می‌کند.\n11 مردان مسن‌تر ممکن است نتوانند خود را با خواسته‌های جنسی همسرشان مطابقت دهند. –\n12 کلیتوریس دست‌نخورده می‌تواند سبب برانگیختگی جنسی شود و در زنان در صورت سرکوب این میل می‌تواند منجر به عصبی شدن شود.\nاین عمل ختنه زنان به پیش از اسلام بازمی‌گردد اما اغلب مسلمانان این کار را انجام نمی‌دهند.\nاین عمل همچنین توسط یهودی‌های اروپا نیز انجام می‌شد. جوامعی که هنوز هم این اقدام را انجام می‌دهند از سنت‌های مذهبی آنیمیست پیروی می‌کنند.\nدر کشورهایی که مسلمانان اقدام به ختنه کردن زنان می‌کنند می‌توانند این عمل خود را با حدیث حضرت محمد توجیه کنند که در دو مورد از احادیث اهل سنت آمده است:\nیک بحث بین محمد و ام حبیبه ثبت شده است. این زن عمل بستن کل آلت تناسلی برای جلوگیری از عمل جماع را روی برده‌ها انجام می‌داد.\nاو گفته بود به این کار خود ادامه می‌دهد مگر اینکه «این کار ممنوع باشد یا شما دستور دهید من این کار را نکنم» پیامبر (بر اساس یک ترجمه) به وی گفته بود این کار مجاز است. «نزدیکتر بیا تا خودم به تو یاد بدهم.\nاگر می‌بری نباید این کار را زیاد انجام دهی چون این کار صورت را درخشان می‌کند و برای شوهر لذت بیشتری دارد.»\n2 بر اساس شواهد ارائه شده توسط اهل سنت محمد با همسران انصار سخن می‌گفت: «به آرامی و بدون زیاده‌روی ببرید.» روی ببرید، چون این کار برای همسران شما لذت فراوانی دارد.\nاین متون از اعتبار و صحت بسیار اندکی در بین مسلمین برخوردار است و با قرآن تناقض دارد:\nگویا خداوند تنها کلیتوریس را به منظور ایجاد لذت آفریده است.\nاین بخش از بدن هیچ کاربرد دیگری ندارد. هیچ دستوری در قرآن یا از طرف حضرت محمد صادر نشده که نشان دهد باید کلیتوریس با جراحی تغییر پیدا کند؛ بنابراین خداوند حضور آن را تائید می‌کند. همچنین نباید این بخش از بدن برداشته شده و یا تغییری در سایز آن ایجاد شود.\nدر قرآن آمده است که شوهر باید در زمان داشتن روابط جنسی به همسرش لذت بدهد. در صورتی که عمل ختنه سبب کم شدن یا کلا از بین رفتن لذت زن از رابطه می‌شود.\nبرآورد می‌شود تعداد 136 میلیون زن و دختر در حال حاضر ختنه شده اند و هر سال 8 میلیون نفر در خطر انجام این کار هستند. این کار در آفریقا در 82 کشور، در خاورمیانه و بخش‌هایی از آسیا و شمال آمریکا، آمریکای لاتین و همچنین اروپا اجرا می‌شود.\nامروزه باور بر این است که مبدا این اقدام آفریقا بوده و در آنجا این عمل یک رسم فرهنگی بوده است. به لینک ذیل مراجعه کنید تا با برخی شواهد مطابق با این نتیجه‌گیری مواجه شوید.\nسازمان عفو بین‌الملل امروزه مبارزه با این اقدام را که سبب ناقص شدن میلیون‌ها دختر در سال می‌شود آغاز کرده است. امروزه ختنه زنان تبدیل به یک مساله حقوق بشر شده است و در سطح بین‌الملل موردتوجه قرار گرفته است.\nختنه زنان جز چهارچوب جهانی حمایت حقوق بشر که در سال 1962 در سازمان ملل نوشته شد قرار داشت. در طی دهه سازمان ملل برای زنان بین 1926 تا 1926 بود که کارگروه اقدامات سنتی موثر بر سلامت زنان و کودکان سازمان ملل تاسیس شد.\nاین گروه به توسعه و تهیه طرحی برای حذف اقدامات سنتی مضر و موثر بر سلامت زنان و کودکان کمک کرد. سازمان بهداشت جهانی، صندوق کودکان سازمان ملل و صندوق جمعیت‌های سازمان ملل در آوریل 1992 برنامه‌ای تهیه کردند که قرار بود بر آن اساس مقدار ختنه زنان در مدت 10 سال کاهش شدیدی پیدا کند و ظرف سه نسل کلا این اقدام ریشه‌کن شود.\nدکتر نهلد توبیا از سودان و استاد بالینی CSPH در زمینه جمعیت و سلامت خانواده در این خصوص می‌گوید: ختنه زنان یکی از نشانه‌های توانایی ازدواج در زنان است چراکه نماد کنترل اجتماعی بر لذت جنسی آن‌ها از طریق بریدن کلیتوریس یا بستن مجرای دخول است.\nدکتر توبیا همچنین باور دارد که ختنه زنان مشکلات حقوق بشری خیلی زیادی به همراه دارد که عبارت‌اند از حقوق تناسلی افراد، حمایت در برابر خشونت، حقوق زنان و مخصوصا کودکان، چراکه اغلب این عمل روی دختران 4 تا 10 ساله شکل می‌گیرد.\nحتی با وجودی که هیچ پایه و اساس تئوری برای عمل ختنه زنان وجود ندارد تا زمانی که ما نتوانیم به درک صحیحی از باورهای فرهنگی برسیم نمی‌توانیم این اقدام را ریشه‌کن کنیم.\nپروفسور استفان ایزاکس، متخصص مسائل حقوق بشر می‌گوید: حقوق بشر در تعریف فراتر از نسبیت فرهنگی است؛ اما بحث‌های فرهنگی و مذهبی باید برای اجرای این سیاست‌ها مدنظر قرار بگیرند.\nاما توبیا اعتقاد دارد که هدف پایان دادن به ختنه زنان نباید هیچ‌گاه فراموش شود. هیچ تعریف اخلاقی نمی‌توان برای ادامه اقدام فرهنگی ارائه کرد که به‌سلامت زنان آسیب میزند و در فعالیت جنسی آن‌ها تداخل ایجاد می‌کند.\nبه‌زودی در کشورهای غربی هر نوع اقدام برای ختنه کردن زنان غیرقانونی خواهد شد و به‌زودی در آفریقا نیز شاهد تصویب این قانون خواهیم بود.\nبرچسب ها:ختنه زنانختنه زنان در ایرانfgmختنه کردن زنانناقص سازی زنانناقص سازی جنسی زنان\nقبلی عمر «ازدواج سفید» و آمارهایی درباره آن\nبعدی تبیین اجتماعی علل و پیامدهای ختنه زنان در ایران


بورس های تحصیلی پاییز ۲۰۲۰ منچستر مت\nدانشگاه متروپولیتن منچستر در هر سال تحصیل برای دانشجویان بین المللی پذیرفته شده در یک برنامه کارشناسی ارشد تمام وقت که از سپتامبر ۲۰۲۰ شروع می شود ، یک بسته بورس تحصیلی ۲۰۰۰ پوندی ارائه می دهد.\nبرای واجد شرایط بودن ، دانشجویان باید پیشنهادی را برای ساندویچ تمام وقت تدریس شده یا ۳ ساله ، ۴ ساله یا با یک برنامه سال پایه یکپارچه برای ورود به سپتامبر ۲۰۲۰ داشته باشند ، و هم اینکه خود سرمایه گذاری کنند و به عنوان خارج از کشور برای شهریه طبقه بندی شوند. اهداف هزینه معیارهای کامل را می توان در اینجا یافت.\nمنچستر مت در بین ۲۰۰ دانشگاه برتر جهان زیر ۵۰ سال رتبه بندی شده است ، این یک میزان از تعهد خود برای ارائه و پشتیبانی از تحقیق و آموزش با کیفیت است. این کشور دارای جمعیت متنوعی از دانشجویان بین المللی ۳۵۰۰ نفر از بیش از ۱۴۰ کشور جهان است.\nآیا شما علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحصیل در منچستر مت هستید؟ آنها را در کارگاه متقاضیان ما در ۱۲ ماه مه ملاقات کنید! امروز برای رزرو وقت رایگان خود ثبت نام کنید.\nApplicant Workshop on May 12th


خانه مرموز وینچستر در کالیفرنیا | مکانی با تاریخچه ترسناک\nخانه مرموز وینچستر (Winchester Mystery House)، کالیفرنیا\nشاید از جمله عجیب ترین مقصدهای سفر بعدیتان، این خانه که به شکل هزار تویی هیجان انگیز ساخته شده باشد تا ارواح سرگردان را در خود جای دهد نظرتان را جلب کند.در این مطلب در خصوص مشخصات ، ویژگی های منحصر به فرد و تاریخچه خانه مرموز وینچستر به شما توضیح خواهیم داد.\nمشخصات خانه مرموز وینچستر\nخانه مرموز وینچستر که به آن خانه ارواح می گویند یک عمارت ویکتوریایی و یک مقصد توریستی پرطرفدار است که در حومه سان خوزه کالیفرنیا قرار دارد. تصور بر این است که این خانه ۱۶۰ اتاق دارد اما چون نقشه اصلی آن هرگز پیدا نشده است، شاید اتاق های بعدی هم یافت شود. این عمارت به پلکان، درب ها، اجاق های ظاهرا بلااستفاده، گذرگاه های مخفی و اتاق های مخفی عجیب و غریبش معروف است. این خانه، باغ های ویکتوریایی و چند نمایشگاه موزه هم دارد؛ از جمله موزه سلاح های تاریخی و موزه هدایا و تولیدات خاص.شما میتوانید با گرفتن وقت سفارت آمریکا از جاذبه های مرموز این خانه دیدن کنید.\nخدمات و تفریحات خانه مرموز وینچستر\nاین ملک تقریبا دو هکتاری یکی از بناهای مهم تاریخی کالیفرنیا است که هر سال هزاران نفر به دیدنش می روند. سه نوع تور در آن برگزار می شود: ملک بزرگ، عمارت و پشت پرده. تور دسترسی ویدئویی هم برای کسانی مهیا است که نمیتوانند با پای خودشان به آن جا بروند. رویدادهای خاص مانند تور فلش لایت به علاقمندان تاریخچه ماورای طبیعی خانه فرصت می دهد شب به آن جا بروند. به دلیل نمای گیج کننده ساختمان، به بازدید کننده ها توصیه می شود اگر نمی خواهند مدت زیادی در این خانه محبوس بمانند، دست به ماجراجویی نزنند.\nویژگی های منحصر به فرد خانه مرموز وینچستر\nخانه وینچستر الهام بخش رمان Rose Red نوشته استیفن کینگ بود. خانم وینچستر، مالک و طراح آن معتقد بود که این خانه جن زده است. رویا و آمال او برای ساختن آن خانه به علاوه راه های مخفی و درب هایی که به هیچ کجا باز نمی شود باعث منحصر به فرد بودنش شده است. سلیقه گزاف او در معماری و طراحی ویکتوریایی زیبا، پنجره های تیفانی، شمعدانی های طلایی و نقره ای و کف چوبی ماهونی، زبان گنجشک سفید، بلوط، بلسان بنفش، و افرای آن مشهود است. عدد ۱۳ در کل ساخت خانه به کار رفته و چالش کشف تعداد پله ها، پنجره ها، طاق ها و بقیه بخش های ساختمان بینندگان را به چالش می کشد.\nتاریخچه خانه مرموز وینچستر\nسارا وینچستر، وارث این ملک و اسلحه سازی وینچستر که بابت فوت همسرش، مالک آن شد، پول خود را صرف ساخت این خانه کرد. خانم وینچستر به شدت به ماوراء الطبیعه علاقه داشت و کار ساخت بنا اغلب متوقف می شد یا موقت تغییر می کرد تا نظر ارواح را به خود جلب کند. کار ساخت در سال ۱۸۸۴ شروع شد و ۳۸ سال طول کشید تا خانم فوت کرد. می گویند این خانم به سمت غرب نقل مکان کرد و برای آرامش کسانی که با اسلحه وینچستر کشته شده بودند و برای موفقیت این اسلحه ساختمان را ساخت. ثروت او زمان مرگش در سال ۱۹۲۲ به مزایده گذاشته شد اما آن قدر مصالح در محل انبار شده بود که برای بازسازی امروزی بنا به کار رود.\nتهدیدها برای خانه مرموز وینچستر\nاین خانه و ملک اطرافش به خوبی حفاظت شده اند و به عنوان ملک تاریخی مهمی توجه زیادی به خود معطوف کرده است. اما نگه داری چنین مکانی به شکل مطلوب بسیار سخت است و فقط درآمد کافه ها، تورها و خرید توریست ها برای آن خرج می شود. ۲۰ هزار گالن رنگ فقط برای نمای بیرونی مورد نیاز است. وسواس در نگهداری بنا به همان شکلی که بوده به این جا رسیده که حتی ترک های ناشی از زلزله سال ۱۹۰۶ در بخشی از خانه هم مانده ولی افزایش نیافته. کمپانی فیلم سازی هامر (Hammer) زیرمجموعه اکسکلوسیو مدیا (Exclusive Media) این مجوز را دریافت کرد که درباره عمارت وینچستر در محل این خانه، فیلم بسازد.


خانه مبلمان انتخاب مبلمان مناسب و اثرات آن بر زیبایی خانه شما + تصاویر\nامروزه در بازار مبل با مدل های مختلف مبلمان در طرح ها و رنگ های مختلف رو به رو می شویم که هر یک از آن ها می تواند جلوه ای خاص به منزل ما ببخشد. در مطالب گذشته درباره موفقیت در خرید مبلمان جدید با یکدیگر بحث کردیم در این مطلب نیر چند فاکتور مهم و ضروری برای داشتن مبلمان مناسب در منزل را با هم بررسی می نماییم. ابتدایی ترین نکته در انتخاب مبلمان جدید برای منزلتان دانستن ابعاد منزل و در نظر گرفتن ابعاد مبل انتخابی شماست مثلا برای خانه های بزرگ مبلمان ال شکل بسیار پر کاربرد تر و زیباتر می باشد. از طرف دیگر باید در نظر بگیریم که ظرفیت مبلمان ما باید متناسب نیازهای ما باشد. امروزه از مبل های هفت تا نه نفره استقبال بیشتری می شود با این وجود ظرفیت ملبمان را نیاز منزل شما تعیین می نماید. از کلیدی ترین نکات باقی مانده در انتخاب مبلمان مناسب انتخاب رنگ مبل بر اساس رنگ دیوارها و رنگ فرش و پرده منزل شماست بهتر است در اتاقی با رنگ دیوار سرد و بی روح از مبلمان با رنگ گرم استفاده شود. نکته حائز اهمیت دیگر در انتخاب مبلمان مناسب انتخاب جنس به کار رفته در بدنه مبلمان مخصوصا روکش مبلمان است. در ادامه تصاویری از مبلمان های متفاوت در منازل مختلف را با هم مشاهده می نماییم.\nدر انتخاب مبلمان نکات بسیار دیگری نیز میتواند نقش داشته باشد از جمله انتخاب ارتفاع مبلمان متناسب با ارتفاع میز تلویزیون که می تواند تاثیر زیبایی را در منزل شما افزایش دهد.\nبرچسب‌هاراهنمای خرید مبلمانمبلمبلمان راحتی\nدسامبر 31, 2014 در 12:32 ب.ظ\nبعضی هاشون خوب بودند….\nژوئن 14, 2015 در 11:03 ق.ظ\nشما سلیقت خوبه زحمت منزل ما رو میکشید؟\nآوریل 20, 2015 در 9:38 ق.ظ


اگر برای شما هم این سوال پیش آمده است که منظور از مدیریت ارتباط با مشتری چیست بهتر است در ادامه ی این مقاله با ما همراه باشید تا آن را به طور کامل برای شما توضیح دهیم.\nعناوین مهمی که در ادامه با آن ها آشنا خواهید شد:\n• CRM چیست؟\n• آشنایی با چهار تعریف رایج مدیریت ارتباط با مشتری\n• آمار های مربوط به استفاده از CRM\n• کارکرد سیستم مدیریت ارتباط با مشتری چیست؟\nدر ادامه با گروه برنامه نویسی پرین پرواز همراه باشید تا این مفاهیم را برای شما توضیح دهیم.\nواژه CRM مخفف شده عبارت Customer Relationship Management می باشد. معادل فارسی آن مدیریت ارتباط با مشتری تعریف شده است.\nمدیریت ارتباط با مشتری یک فرآیند نیست و ترکیبی از چند فرآیند و فناوری می باشد. در واقع منظور از مدیریت ارتباط با مشتری مجموعه فناوری هایی است که باعث ایجاد توسعه، نگهداری و بهینه سازی هایی در رابطه بین شرکت و مشتری در طولانی مدت می شود.\nمدیریت ارتباط با مشتری ترکیبی از عوامل داخلی و خارجی است که در نتیجه ی آن مشتری های جدید جذب شرکت شده، باعث افزایش مقدار سود می شود و همچنین باعث حفظ شدن مشتری ها می شود.\nرشته های مورد استفاده\nبرای این که یک نرم افزار مدیریت ارتباط با مشتری تولید شود نیاز است تا از دانش و همکاری چندین رشته استفاده شود. رشته هایی مانند مهندسی صنایع که به بهبود فرآیند بازاریابی و فروش کمک کرده و یا مهندسی کامپیوتر که برای تولید نرم افزار استفاده می شود.\nاین مفهوم تنها به منزله بازاریابی ارتباط با مشتری نمی باشد و مفهومی بسیار گسترده تر از آن دارد. این مجموعه فعالیت ها شامل تولید، منابع انسانی، مدیریت خدمات، فروش، تحقیق و توسعه می باشد.\nاستفاده از این سیستم حیاتی است\nهمان طور که گفتیم این مفهوم صرفا در بازاریابی ارتباط با مشتری ارتباط ندارد و بسیار فراتر از آن است. در واقع CRM در تمام سطوح کسب و کار نقش دارد و تمام فعالیت های روزمره ای که با مشتری سرو کار دارد را در بر می گیرد. در نتیجه استفاده از همچین سیستمی برای موفقیت یک شرکت امری حیاتی به شمار می رود.\nآشنایی با چهار تعریف رایج مدیریت ارتباط با مشتری\nسی آر ام یک تعریف مشخص ندارد و برای آن چندین تعریف گفته شده است. در این بخش برای شما چهار تعریف رایج را توضیح خواهیم داد.\n1 - منظور از عبارت CRM این است که بتوانیم ارتباط با مشتریان شرکت و نحوه پاسخ دهی به نیاز آنان را به بهترین و منظم ترین شکل مدیریت کنیم. این امر به طور قطع باعث پیشرفت شرکت و موفقیت هرچه بیشتر آن می شود.\n2 - منظور از CRM در واقع استراتژی نحوه تعامل و مشارکت به طور فعال با مشتریان یک مجموعه است. یک CRM موفق در اصل کسب و کار را از دید مشتری مورد بررسی قرار می دهد. این مجموعه برای برنامه ریزی های خود از تجربه مشتری الهام می گیرد. اگر به دید مشتری به مجموعه نگاه شود خلا ها و شکاف های موجود شناسایی و بر طوف می شوند.\n3 - باید این نکته را در نظر بگیرید که CRM فقط به یک نرم افزار خلاصه نمی شود. اکنون سی آر ام علاوه بر حالت نرم افزاری در مدل های دیگری مانند آنلاین و تحت وب نیز در دسترس کاربران قرار دارد. این برنامه ها به سازمان ها و شرکت ها این اجازه را می دهند تا هرچه بیشتر بر روی فعالیت ها و موارد مربوط به مشتریان، خریداران و همکاران خود تمرکز کنند.\n4 - منظور از CRM مجموعه ای است از فرآیند های سازمانی، افراد و تکنولوژی های مورد استفاده.\nآمار های مربوط به استفاده از CRM\nدر قسمت های قبلی شما را با سیستم مدیریت ارتباط با مشتری آشنا کردیم و به شما گفتیم که استفاده از چنین سیستمی برای موفقیت هر شرکت و سازمانی یک امر حیاتی به شمار می رود. حال شاید برای شما این سوال پیش بیاید که استفاده از این سیستم دقیقا چقدر تاثر دارد و منظور ما از «حیاتی» بودن این سیستم چیست. در این قسمت به شما آمار هایی را اعلام می کنیم که از تاثیر استفاده از سی آر ام در یک سازمان می گویند.\n• بیشتر از 80% مدیرانی که از این سیستم در کسب و کار خود استفاده کرده اند می گویند CRM تجربه مشتری را بسیار بهبود داده است.\n• بر اساس آمار افراد و سازمان هایی که در زمینه ارائه تجربه خوب به مشتری پیشرو هستند بیشتر از 3 برابر عملکرد بهتری نسبت به سایرین در بازار دارند.\n• اگر نرخ نگهداشت مشتری تنها به اندازه 5 درصد افزایش پیدا کند می تواند سود را تا 95 درصد افزایش دهد.\nکارکرد سیستم مدیریت ارتباط با مشتری چیست؟\nدر این بخش می خواهیم به سه موردی اشاره کنیم که استفاده از یک سیستم سی آر ام برای شما و شرکتتان به همراه خواهد داشت.\nبا استفاده از سیستم سی آر ام می توانید روابط بین خود و مشتریانتان را محکم تر کنید. همچنین می توانید برنامه هایی برای فروش برای آنان تدارک ببینید.\nیک قانون بسیار مشخص در کسب و کار وجود دارد. نگه داشتن مشتریان فعلی بسیار کم هزینه تر از چذب مشترین جدید است. پس منطقی است که برای نگه داشتن مشتریان خود همه ی تلاش خود را بکنید. باید به موقع به مشتریان خود سر بزنید و نیاز های آنان را بشناسید.\nشما از راه های مختلف مانند شرکت در نمایشگاه ها و یا تبلیغ کسب و کار خود در پلتفرم های مختلف برای خود مشتری تازه جذب می کنید. استفاده از سیستم مدیریت ارتباط با مشتری این امکان را به شما می دهد که بتوانید یک برنامه ریزی درست برای مشتریان خود تنظیم کنید و آن ها را از مشتریان بالقوه به مشتریان بالفعل تبدیل کنید.\nدر این مقاله سعی کردیم شما به با مفهوم سی آز ام و یا همان سیستم مدیریت ارتباط با مشتری آشنا کنیم. برای هیچ مدیر عاملی چیزی بهتر از تماشای موفقیت روز افزون شرکتش وجود ندارد.\nما در گروه برنامه نویسی پرین پرواز این امکان را برای شما فراهم کرده ایم تا بتوانید با استفاده از نرم افزار «دستیار کسب و کار یارا» مشتریان خود را مدیریت کنید و پیشرفت روز افزونی را برای شرکت خود به ارمغان آورید.


رابطه سرگرمی و امنیت ملی در ایران (1)\nآکاایران: رابطه سرگرمی و امنیت ملی در ایران (1)\nمسیرهای گوناگونی را طی کرده است. از «عروس» و «شوکرانِ» پرسروصدایی که مورد عتاب طیف سنتی واقع شدند، تا همین «روباه»ی که قرار بود سرگرم کننده و پرمخاطب باشد، اما نشد.\nبه گزارش آکاایران: مسیرهای گوناگونی را طی کرده است. از «عروس» و «شوکرانِ» پرسروصدایی که مورد عتاب طیف سنتی واقع شدند، تا همین «روباه»ی که قرار بود سرگرم کننده و پرمخاطب باشد، اما نشد و در برزخ سوءتفاهم میان مخاطب و فیلم های سفارشی گیر کرد. مسیر دیگرش راهی چهارساله به «بهارستان» بود که آن هم در نوع خودش جالب بود و جنجال آفرین. اما امروز راه بهروز افخمی دیگر نه به بهارستان منتهی است و نه به «چپ» و «راست» سیاست افخمی که ثابت کرده است اهل یک جا نشستن و رها کردن گیشه و سینما و مخاطب نیست.\nاین روزها مسیرش از «جام جم» می گذرد. برنامه هفت مدتی است که با اجرای افخمی حال و هوایش به کل دگرگونه شده و شاید قضاوت درباره موفقیت آن هنوز کمی زود باشد. اما از مدتی پیش مسیر کارگردان «سن پترزبورگ» به تحریریه «صدا» هم رسید. از او دعوت کردیم تا در گفت و گویی درباره نسبت فرهنگ و سیاست بگوید، اما گفت و گو تمام نشده بود که به پیشنهاد افخمی مسیر عوض کرد و به موضوع سرگرمی در سینما و تلویزیون و ارتباط آن با امنیت ملی رسیدیم.\nدرباره رابطه سینما و سرگرمی این سوال مطرح است که آیا سرگرمی ذات سینماست یا عرض آن؟ به عبارت دیگر آیا سینما پدید آمده برای اینکه سرگرم کند یا یکی از عوارض آن سرگرم کردن است؟\nموقعی که دوربین فیلم برداری اختراع شد، خود برادران لومیر فکر می کردند که وسیله ثبت حرکت است. ملیس وقتی نزد آن ها رفت که دو دوربین بخرد، از ملیس پرسیدند دوربین ها را برای چه می خواهی؟ ملیس گفت می خواهم فیلم داستانی بسازم. گفتند این کار را نکن؛ ما مهندسیم و نمی خواهیم از این طریق پول در بیاوریم و برایت دو تا دوربین بسازیم که تو ببری و بعد ورشکست بشوی.\nاین دستگاه وسیله ای است برای ثبت حرکت و ما می خواهیم ببینیم که حرکت چگونه اتفاق می افتد و با این نمی شود. فیلم داستان ساخت، مردم خسته می شوند. ملیس چون خودش عکاس بود و ترفندهای عکاسی را هم بلد بود، گفت: اشکالی ندارد؛ من پولش را می دهم؛ شما دوربین را برای من بسازید. تا مدت ها بعد از اختراع دوربین همه فکر می کردند این وسیله ای است برای نمایش حرکت که در گوشه ای از سیرک چادری برپا کنند و تماشاچیان روی صندلی بنشینند و حرکات را تماشا کنند. مثلا تصویر متحرک خروج کارگردان از کارخانه، یا حرکت قایق روی ورد سن. بعد کم کم به جایی می رسد که از بومیان افریقا که برای مردم جالب هستند فیلم می گیرند. فکر می کردند همه تصاویری را که دیدنی است ثبت می کنند و مردم هم می بینند و بعد از چند وقت هم از تصاویر متحرک خسته می شوند.\nنهایت تصورشان از دوربین و فیلم، ثبت وقایع بود؟\nبله تا 1910 هنوز سالن های بزرگ و جدا از سیرک، که ساختمان های محکم داشته باشد، ساخته نشده بود. اکثریت سالن ها زیر چادر یا در چیزی شبیه به سوله بود و ساختاری خیلی ساده با نیمکت های چوبی داشت. درواقع آماده بودند که بساط فیلم سازی را به کل جمع کنند و فکر نمی کردند که فیلم سازی دوامی داشته باشد. فیلم های بلند هم تا 1910 ساخته نشده بود. فیلم ها معمولا همان مجموعه نمایش تصاویر متحرک از دیدنی ها بود. کم کم تعداد فیلم های داستانی یک حلقه ای- که به معنی 15 دقیقه است- و بعد دو حلقه ای، زیاد شد، که غالبا هم وسترن و کمدی بودند.\nهمین موضوع سبب شد تا تعداد این نوع سالن های ارزان قیمت در گوشه خرابه ها و زمین های بایر زیاد بشود و بعد کم کم سر و کله فیلم های بلند پیدا شد؛ مثل فیلم های دیوید وارک گریفیت. مثلا «تولد یک ملت» یکی از نخستین فیلم های طولانی و یکی از اولین ها بود و فیلم های بلند پنج حلقه ای و هفت حلقه ای، مثلا صد دقیقه یا نود دقیقه یا بیش از این ها، ساخته شد، اما حتی تا ابتدای دهه بیست هم خیلی ها فکر می کردند سینما ماندگار نیست. یعنی فکر می کردند که مگر تا کی می شود با این وسیله ثبت حرکت داستان سر هم کرد و مردم را سرگرم کرد؟ در دهه بیست کم کم آن هایی که می گفتند سینما ماندگار نیست، ساک شده بودند. بعد از این که سینما ناطق شد، دیگر کاملا این حرف ها را- که می گفتند سینما نمی ماند- فراموش کردند.\nیعنی «صدا» سینما را نجات داد؟\nپس از آن دیگر مشخص بود که سینما پدیده ماندگاری خواهد بود کسانی مانند چاپلین و کیتون و دیوید وارک گریفیت و پیش از این ها، پورتر و خود مِلیِس، نشان دادند که سینما می تواند داستان گو و سرگرم کننده باشد. واقعیت عینی و تاریخی نشان می دهد که سینما روی دوش گیشه و بلیت هایی که خیلی ارزان قیمت بود، برای مردمی که به صرف وقت گذرانی به سینما می رفتند، به وجود آمد. یعنی ماهیت سینما طبق واقعیت عملی اش، یک وسیله وقت گذرانی بود. در همان سینمای اولیه مردم می توانستند از صبح وارد سینما بشوند و بعدازظهر خارج شوند.\nسینما از صبح بسیار زود شروع به کار می کرد و این طور هم نبود که شما بعد از پایان هر فیلم مجبور باشید از سالن خارج شوید. مثلا یک فیلم نیم ساعتی را ممکن بود تا بعدازظهر بیست دفعه تکرار کنند و افراد هم می توانستند در سالن بمانند. یعنی سالن سینما جایی بود برای نشستن افراد در تاریکی سالن و وقت گذرانی، حتی اگر خوابیده باشند. بنابراین اولین چیزی که باعث ماندگار شدن سینا شد، خرید بلیت به منظور سرگرم شدن یا استراحت کردن بود.\nاز چه زمانی کارکرد انتقال پیام و مفهوم به سینما اضافه شد؟\nاز همان اول خیلی از داستان ها به گونه ای بود که تماشاگر احساس می کرد چیزی به تجربیات او هم اضافه می شود. مثلا به او کمک می کند که چیزهایی درباره زندگی بداند که اگر خودش به تنهایی در موقعیت مشابه واقعی بخواهد تجربه کند، ممکن است تاوان سنگینی پرداخت کند. جذابیت سینما همان جذابیتی بود که رمان و داستان گویی در قرن نوزدهم داشت. آن هایی که در قرن نوزدهم رمان می خواندند، با تجربیات و روحیات دیگران آشنا می شدند و می خواستند تجربه شان در زندگی گسترش پیدا کند؛ برای این که خودشان رد زندگی خسارات زیادی نپردازند. یعنی اگر در نهایت مخاطب احساس کند چیزی بیش از سرگرمی هم دریافت کرده است، خوب است و کسی هم با این قضیه مخالفتی ندارد.\nبحث درباره سینما به عنوان یک ابزار سرگرم کننده، با بحث در مورد سینما به عنوان ابزاری به منظور انتقال پیام، دو موضوع متفاوت است. در این میان هم دیدگاه ها و اهداف مختلفی وجود دارد. مثلا عده ای می گویند سینما برای ما ابزاری است که می خواهیم به وسیله آن حرف های مان را بازگو کنیم.\nواضح است که کسی را نمی شود به زور وارد سالن سینما کرد. کسی که داوطلبانه بلیت می خرد، قاعدتا برای دریافت کردن پیام یا مثلا گوش کردن به یک سخنرانی به سالن سینما نمی رود. وقتی هم یک نفر سخنرانی می کند، قاعدتا از مردم پول بلیت درخواست نمی کند. کسی که می خواهد پیامی را به مردم برساند، معمولا این کار را مجانی انجام می دهد. سخنرانان بزرگ و آنان که خطابه ایراد می کنند که پول بلیت نمی گیرند.\nاگر سینما را یک رسانه در نظر بگیریم، مثل روزنامه، سینماگر هم با حفظ چارچوب و قواعد سینمایی می تواند همان نقش انتقال پیام را برای فیلمش درنظر بگیرد.\nهمان طور که گفتم، با کسی که می خواهد از ابزار سینما برای نقل حرفش استفاده کند، هیچ مخالفتی نداریم. فقط می گوییم اگر بلد نیست مردم را سرگرم کند یا اگر مردم از دیدن فیلمش خسته می شوند، او نه تنها پیامی را منتقل نکرده است، بلکه کار ابتدایی تر سرگرم کردن مردم را هم نتوانسته است انجام بدهد.\nدر این میان حد وسطی هم وجود دارد. یعنی فیلم سازانی هستند که علاوه بر سرگرم کردن، مفاهیم خاصی را هم در فیلم نمایش می دهند.\nکسی که فیلم می سازد و بلد است که بسازد. در وهله اول باید حواس مخاطب را به خودش جلب کند. خب طیف عظیمی از انواع فیلم سازان وجود دارد. چرا باید چنین تقسیم بندی هایی بشود که بگوییم یک طرف پیام دادن خالص است و یک طرف سرگرم کردن خالص و بعد یک حد وسطی هم بخواهیم در نظر بگیریم؟ هر فیلم سازی که شروع می کند به داستان گفتن، در وهله اول باید بلد باشد جلب توجه کند و حوصله مردم را سر نبرد. در نهایت ممکن است که دیگران احساس کنند او بیش از یک سرگرم کننده صرف است و دارد کارهای دیگری هم می کند. از طرفی شاید خودش هم متوجه این موضوع باشد و شاید هم نباشد.\nاین دوگانه کردن نقش سینما زمانی مطرح می شود که بحث هنر متعهد را مطرح می کنند.\nدر آن صورت این دوقطبی کردن کاملا تصنعی است و دوقطبی ای است که در ذهن بعضی کسانی که می خواهند چنین بحث هایی راه بیندازند، وجود دارد نه در عالم واقع. فیلم سازانی که مهم اند و بیش از یک سرگرم کننده صرف هستند، معمولا اهمیتی برای پیام دادن در کارشان قائل نیستند یا به آن فکر نمی کنند. آن جنبه والای هنر- که چیزی بیش از سرگرمی است- در سطح ناخودآگاه به وجود می آید. اصلا آثار هنری در سطح ناخودآگاه به وجود می آید. اصلا آثار هنری در سطح ناخودآگاه به وجود می آیند.\nاگر کسی به طور آگاهانه متوجه باشد و فکر کند و سعی کند که چیزی بیش از سرگرمی تولید کند، به این خاطر که پیامی را انتقال بدهد، معمولا به فیلم ساز خسته کننده ای تبدیل می شود که همان سرگرمی را هم نمی تواند حفظ کند.\nبرخی ممکن است بگویند تقلیل دادن سینما به سرگرمی، سینما را مبتذل می کند و سطح آن را پایین می آورد.\nاین لزوما تقلیل دادن نیست؛ برای اینکه اصلا ممکن است تعالی سینما با سرگرمی باشد. صرف این که کسی پیام دارد برای کار او ارزشی ایجاد نمی کند. ممکن است کسی که سرگرمی را بلد است و می تواند در سطح باسلیقه تری این جلب توجه و سرگرمی را ایجاد کند، کارش ارزشمندتر از کسی باشد که تصور می کند دارد پیام مهم و اندیشمندانه ای می دهد، ولی حتی نمی تواند جلب توجه کند. چه کسی می گوید کسی که فیلمش پیامی دارد، اما جلب توجه توجه بلد نیست، سطح کارش بالاتر از کسی است که صرفا سرگرمی درست می کند؟ گاهی این سرگرمی بسیار باشکوه و جذاب و حیرت انگیز است. من اصلا این فرض را که پیام داشتن خود به خود ارزش تلقی بشود، قبول ندارم.\nعده ای از افرادی که وارد عرصه هنر و سینما می شوند برای خودشان رسالتی قائل هستند و تصور می کنند باید دیگران را به راهی فرا بخوانند و فیلم های شان هم اسم های مختلفی ممکن است داشته باشد؛ معنا گرا و متعهد و...\nهر کسی که این تصور را از خودش دارد که رسالتی دارد و می خواهد مردم را به سوی نوعی از اندیشه یا نوعی از زندگی راهنمایی کند، و به این خاطر است که فیلم می سازد، از اول به نظر من مشکوک تلقی می شود.\nچرا مشکوک؟ کسی که اندیشه ای دارد دوست دارد آن را در اثرش متجلی کند.\nمنظور من کسی است که «ادعا»ی اندیشه ورزی داشته باشد. مثلا برخی با الفاظی صحبت می کنند که تلویحا این معنا را دارد که من اندیشمند و روشنفکر هستم و رسالتی برای خودم احساس می کنم. این طبیعی است که ما با شک و تردید با آن برخورد کنیم. چون اگر حقیقتا فیلم سازی بلد باشد، باید بداند که درخصوص آن جنبه رسالت گونه هنرش نباید مستقیما حرف بزند وگرنه می شود از آن فیلم ساز پرسید که چرا مستقیما پیامت را نمی گویی؟ چرا کار پیچیده پردازش داستان و شخصیت و حوادث را انجام می دهی؟\nچون تاثیرگذاری اش بیشتر است.\nدقیقا نکته همین است که باید از فیلم ساز پرسید اولا تاثیرگذاری را بلد است یا خیر. اگر تاثیرگذاری را بلد است باید بداند که حرف زدن مستقیم از رسالت و پیام و داعیه روشنفکری داشتن، آن تاثیر را خراب می کند. تاثیرگذاری درست به این دلیل به وجود می آید که ما وقتی داستانی می پردازیم؛ درواقع دنیایی را ترسیم می کنیم و نمی گوییم ما پیامی داریم. می گوییم این داستان را نگاه کنید؛ شاید اتفاق افتاده یا ممکن بود اتفاق بیفتد. و ما اگر هوشیار باشیم متوجه می شویم با فیلم سازی طرفیم که دنیایی را به طور منظم در جهت هدفی که مد نظر دارد، خلق کرده است.\nپس سینماگر باید ناخودآگاه مخاطب را هدف قرار بدهد و نه خودآگاهش را؟\nبله، دقیقا داستان گوهای بزرگ ناخودآگاه مخاطب را هدف قرار می دهند و خودشان هم با ناخودآگاه سر و کار دارند. یعنی داستان های خوب از ناخودآگاه بر می خیزد؛ به این معنا که ممکن است خود آدم نتواند تحلیل کند و توضیح بدهد که چه پیامی در داستانش نهفته است؛ اما عجالتا بداند کاری که انجام می دهد با هدف هایی غیر از سرگرمی هم همراه است. همین کافی است و درست هم هست. اصولا داستان گوهای خوب کسانی هستند که خیلی خیره به هدف داستان شان نگاه نمی کنند. بیشتر حواسشان به این است که اجزای داستان با هم هم خوان هستند یا خیر. مثلا وقتی کسی شعر می گوید، چندان به هدف شعر نمی اندیشد، بلکه به قواعد شعر و وزن و قافیه و عنصر خیال و... در شعرش فکر می کند، اما این که فکر کند من پیامم ارزشمند است و بنابراین شعرم هم ارزشمند است، معنایش این است که او اصلا شاعری بلد نیست.\nبحث دیگری که خوب است به آن بپردازیم رابطه سینما و تلویزیون است. سوالی که مطرح می شود این است که با وجود تلویزیون و نماش فیلم در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی، سینما چه معنایی دارد؟ چگونه توانسته است جایگاه و کارکرد خودش را در برابر تلویزیون حفظ کند؟\nاگر فکر کنیم که این ها همه رسانه هستند و برای پر کردن اوقات فراغت مردم به کار می رود؛ اکنون دیگر دلیلی ندارد سینمایی وجود داشته باشد. از این منظر سینما می تواند برچیده شود و پایان یافته تلقی بشود یا اگر در آینده حذف سینما اتفاق افتاد، بگوییم که این اتفاق قابل پیش بینی بود، اما واقعیت این است که سینما به دلیل تاثیری که بر ناخودآگاه می گذارد، شبیه هیپنوتیزم است و تفاوت ماهیتی با تلویزیون دارد. هم به دلیل دیدن فیلم به صورت دسته جمعی و در تاریکی و روی پرده بزرگ نمایش، و هم به این دلیل که شما امکان انتخاب های دیگری ندارید؛ یعنی نمی توانید کانال را عوض کنید. فقط یک انتخاب دارید و می توانید از سالن بیرون بروید.\nقاعدتا وقتی یک فیلم را انتخاب کردید و وارد سالن سینما شدید، در شرایطی که شبیه به شرایط هیپنوتیزمی است قرار می گیرید روی صندلی ای می نشینید که هرچقدر هم راحت باشد، بعد از مثلا شصت دقیقه آزاردهنده می شود. در چنین شرایطی مخاطب چقدر باید در فیلم غرق شده باشد و در جنبه سرگرم کننده فیلم فرو رفته باشد که اصلا احساس نکند صندلی اش ناراحت است.\nیکی از تهیه کنندگان قدیمی هالیوود وقتی یکی از فیلم هایی که در استودیو ساخته شده بود را دید، به کارگردان گفت: فیلم خیلی خوبی ساختی، ولی بیست دقیقه اش زیاد است؛ چون من وقتی که متوجه شدم پاهایم خواب رفته به ساعتم نگام کردم و دیدم که صد دقیقه از فیلمت گذشته و بیست دقیقه دیگر باقی مانده است. این وضعیت که یک نفر در تاریکی روی یک صندلی نشسته و دارد فیلم تماشا می کند وضعیت ناراحتی است.\nدر حقیقت کسانی که فیلم سازی بلدند، می دانند که از همین حالت ایزوله شدن؛ یعنی فرو رفتن در تاریکی و مصادره شدن چشم و گوش تماشاچی توسط فیلم ساز، چگونه استفاده کنند. کسی که واقعا سینما را بلد باشد می گوید من این مبارزه را می پذیرم که تماشای را به سالن سینما بیاورم و از همه چیز محروم باشد و در عین حال خسته هم نشود و اصلا فراموش کند که دو ساعت گذشته است. برای همین می گویم سینما به کل و ماهیتا با تلویزیون متفاوت است. اما ما الان در سینمای ایران اصلا فیلم سینمایی نداریم. نمایش اغلب این فیلم ها در تلویزیون حتی بهتر هم هست و مخاطب فیلم را که در تلویزیون تماشا می کند، رضایت بیشتری دارد تا در سینما، علتش هم این است که می تواند وسط فیلم به یک تلفن هم جواب بدهد یا فیلم را متوقف کند. معنایش این است که آن فیلم ساز، فیلم ساز سینما نیست.\nالان تلویزیون رقیب بخش سرگرم کننده سینما شده است. در این رقابت جایگاه هر کدام از این دو کجاست؟\nچیزهایی هست که تلویزیون نمی تواند فراهم کند؛ از جمله حالت استادیومی سالن سینما. مخصوصا وقتی سالن های سینما خیلی بزرگ باشند که البته سالن های بزرگ امروز در سینمای ایران متروک شده اند و علتش هم این است که ما اصلا فیلم هایی که برای نمایش استادیومی مناسب باشد، نداریم. فرض کنید شما دارید فیلم «بن هور» یا یک فیلم پرتحرک هیجان انگیز را در یک سالن هزار نفری می بینید.\nوقتی سالن با هزار نفر پر می شود، حال و هوایی ایجاد می شود که تلویزیون هیچ وقت نمی تواند آن فضا را ایجاد کند. شبیه همان حال و هوایی که در استادیوم های رُم باستان اتفاق می افتاد و گلادیاتورها با اسب و... می آمدند جنگ می کردند؛ برای این که مردم سرگرم بشوند. شما اگر فیلم های پرفروش سینمای آمریکا را نگاه کنید، خواهید دید که این ها فیلم هایی است که مناسب پرده بزرگ و در حضور جمعیت است. مثلا شما نمی توانید تجربه دیدن فیلم کمدی در سینما را در خانه و تلویزیون داشته باشید.\nوقتی در ایران فیلم کمدی را در سینما می بینیم گاهی خنده ها و مَتلک ها مُخل فیلم دیدن می شوند.\nاتفاق این جزو سینما است. یکی از چیزهایی که در سینمای امروز اتفاق افتاده، این است که تماشاچی را از سینما بیرون کردیم به خاطر اینکه زیادی می خندد یا شلوغ کاری و شیطنت می کند. این نوع فیلم و این نوع تماشاچی که در آن لازم باشد سکوت را رعایت کند، متعلق به جشنواره است. مثلا در جشنواره کن اگر دیده باشید که تماشاچی ها چگونه فیلم تماشا می کنند، متوجه می شوید تماشاچی های باقیمانده در سینمای ایران هم دارند ادای همان تماشاچی های جشنواره کن را در می آورند.\nخاطرم هست در جشنواره کن- زمانی که فیلم گاوخونی هم در این جشنواره اکران داشت- فیلم Kill Bill تارانتینو نمایش یک سره داشت. تارانتینو پیش از اکران فیلمش، رفت بالای سن و از مردم تشکر کرد و گفت: این اولین باری است که Kill Bill به صورت یک سره؛ یعنی برای چهار ساعت پشت سر هم نمایش داده می شود؛ از شما تقاضا می کنم هنگام نمایش رودربایستی نکنید و هر کجا به نظرتان آمد دست بزنید یا اعتراض کنید یا بخندید... هر عکس العمل معمولی که دوست دارید نشان بدهید، فقط یک کار نکنید؛ آن هم اینکه با موبایل صحبت نکنید.\nخودش هم در تمام طول مدت نمایش فیلمش، به نظر می آمد برای اینکه به مردم جشنواره کن یادآوری کند که فیلم دیدن یعنی چه، مدام می خندید و سر و صدا می کرد و مثلا می زد روی پای خودش و... یعنی این طوری باید فیلم تماشا کرد.\n«گاوخونیِ» شما چه شد؟\nگاوخونی که در یک سالن کوچکتری نمایش داده شد و در مراسم دیگری بود. البته سالن پر و شلوغ بود. ولی تماشاچیان همان طور جدی داشتند نگاه می کردند و سعی می کردند از مثلا مفاهیم داخل فیلم سر در بیاورند. ما الان تماشاچی های واقعی را از سالن ها بیرون کرده ایم و حدود یک میلیون نفر از تماشاچی های ایرانی سالی چهار- پنج دفعه سینما می روند. یک جمعیت یک میلیونی دیگری هم برای دیدن کمدی های سینما می روند، ده میلیون بلیت می شود، شاید هم کمتر. بقیه سینما نمی روند. یعنی تمام آن تماشاچیانی که ما خواستیم آن ها را تربیت کنیم و فیلم دیدن یادشان بدهیم، سینما را ترک کردند؛ به همین راحتی.\nدر شرایط طبیعی این ده میلیون بلیت باید فقط برای دو فیلم باشد و این ده میلیون بلیت در سال برای جمعیت هشتاد میلیونی تقریبا یعنی هیچ...\nبله، یعنی هیچ. من که دائما می گویم سینما تعطیل است. ما سعی کردیم تماشاچیان را ارتقا بدهیم و به سطح تماشاچیان جشنواره برسانیم، اما آن ها در عوض سالن های سینما را ترک کردند.\nتماشاچی های جشنواره ای و حرفه ای هم که در طول جشنواره می آیند و فیلم ها را می بینند، پس با این حساب بقیه سال هم سینماها را تعطیل کنند دیگر!\nمی شود تعطیل کرد. اتفاق خاصی نمی افتد. جز این که سینماها دیگر خیالشان راحت می شود و تغییر کاربری می دهند و کاسبی دیگری راه می اندازند.\nآن سرگرمی ای که شما می گویید اولویت سینماست، اکنون غایب سینمای ماست. سوال اینجاست که چرا مثلا در دهه شصت هفتاد چنین فیلم های سرگرم کننده و مهیجی ساخته می شد و مخاطب هم داشت؟\nعلتش این است که دولت در کار سینما دخالت می کند.\nآن موقع هم دولت دخالت می کرد.\nآن موقع تقریبا به طور کامل دولتی بود. یعنی فیلم ها بدون کمک دولت اصلا ساخته نمی شد. به اصطلاح، سهمی مساوی یا نسبتا مساوی برای ساخت همه فیلم ها داده می شد. الان در بیست سال اخیر، شورای پروانه ساخت، فیلم هایی را که سرگرم کننده و سینمایی نباشند تصویب می کند و بعد کمکی می کند که ورشکستگی آن ها پوشانده شده و این فیلم ها تولید می شود. یک سری فیلم ها هم هستند که با ریسک شخصی خود تهیه کننده ها تولید می شود، که ممکن است پرفروش هم بشوند ولی این ها تعدادشان در هر سال دو یا سه فیلم است. بقیه فیلم ها با پوشاندن ورشکستگی و حمایت دولت و با پروانه ساختی که به قصد سرگرم کننده نبودن صادر شده، ساخته می شود.\nسینما ابزار سرگرمی است و می تواند اوقات فراغت مردم را پر کند؛ قاعدتا باید از سینما رفتن مردم استقبال بشود، پس این سینما نرفتن به نفع چه کسی است و از این موضوع چه چیزی ممکن است عاید دولت بشود که بخواهد در مقابل آن بایستد؟\nجریانی است که تدریجی پیش آمده است. می گویند سری را که درد نمی کند دستمال نبند. به طور کلی سازمان دهی سینما بر این اساس است که دردسر ایجاد نکند و نتیجه این نوع سازمان دهی می شود همینی که الان هست.\nچرا دردسر؟ مگر این سرگرم کردن به امنیت ملی کمک نمی کند؟\nچرا، موضوع این است که تماشاچیان امروز در دنیا غالبا کودکان و نوجوانان هستند. از دهه نود به این سو سازمان دهی تولید و نمایش فیلم در امریکا براساس هدف گرفتن کودکان و نوجوانان تغییر کرد. تلویزیون ها که بزرگ شد، تمام فیلم هایی که برای بزرگ سالان ساخته می شود، در تلویزیون قابل دریافت شد؛ مثلا داستان های ملودرام و عاشقانه و خانوادگی و... برای پخش نهایی یا به دست آوردن مشتری در تلویزیون تولید می شود و ممکن است در 100 سینما هم نمایش داده بشود ولی معمولا پخش دو هزار تا سه هزارتایی در سینما ندارد.\nمگر به دلایل استثنایی؛ مثلا این که فیلم درباره تبعیض نژادی باشد یا مثلا فیلمی باشد که کلیساها در آمریکا دیدن آن را توصیه کرده اند. گاهی هم فیلمی ظاهرا ملودرام است ولی به دلیل اینکه مساله تبعیض نژادی هم در آن مطرح شده است، مورد حمایت سیاه پوستان قرار می گیرد. فیلمی که ملودرام خالص باشد دیگر به فروش های بزرگ نمی رسد و از ابتدا برای فروش بزرگ تولید هم نمی شود. هر فیلم ملودرامی را که دیدید پرفروش شده، نگاه کنید و ببینید که چه جذابیت دیگری همراهش بوده است؛ مثلا درباره موسیقی است، مثل فیلم Whiplash که با پول خیلی کم ساخته شد و الان فکر می کنم به فروش حدود چهل میلیون دلار رسیده است. البته باز هم در سطح پرفروش ترین فیلم های سینمای امریکا نیست، ولی این رقم برای فیلمی مثل Whiplash خیلی خوب است.\nتولید فیلم برای کودک و نوجوان در کشوری مثل آمریکا هدایت شده است و برای این موضوع طرح دارند؟\nبله معلوم است. آن ها ابتدایی ترین اصول بازاریابی را انجام دادند و دیدند فیلم های کودک و نوجوان می فروشد، برای همین تولید این دست فیلم ها را افزایش دادند. این جا بازاریابی انجام نشده؛ برای اینکه دولت پول شکست فیلم ها را می دهد.\nبا توجه به این که فیلم کودک و نوجوان در سینمای جهانی بیشترین مخاطب را دارد، چرا در ایران، به جز معدود فیلم هایی مثل شهر موش ها و کلاه قرمزی و...، بقیه فیلم های سینمای کودک عملا ورشکسته اند؟\nبرای این که انگیزه ای برای ساختن فیلم های پرفروش وجود ندارد. خیلی از این فیلم های کودکان هم باز با سفارش و نظارت دقیق سازمان هایی ساخته می شود که نمی خواهد فیلم پرفروش بسازند؛ بلکه می خواهند فیلمی بسازند که به مسئولین امر نشان بدهند.\nچه دشمنی با فیلم پرفروش دارند؟\nانگیزه ندارند، نه این که دشمنی داشته باشند. وقتی پول شان را از دولت می گیرند دیگر انگیزه ای برای ساختن فیلم پرفروش ندارند.\nپس درواقع تنبل هستند و تصور می کنند چون پول می آید، لازم نیست تحرک خاصی داشته باشند. اما مگر افزایش مخاطب سینما به نفع خود دولت هم نیست؟\nبله، دقیقا. مسئله این است که انگیزه ای برای مدیر دولتی در بخش سینما وجود ندارد؛ برای این که آن جا مسئله امنیت ملی و رها شدن اوقات فراغت مردم خیلی عمده نیست. این موضوع در تلویزیون مهم و عمده است. مدیران تلویزیون وقتی که متوجه بشوند برنامه ای که چهل میلیون بیننده داشته حالا بیننده اش به زیر ده میلیون رسیده است، احساس نگرانی می کنند. این قبیل مسائل برای مدیران تلویزیون کاملا جدی است. ولی در سینما این مسئله کاهش مخاطب چندان جدی تلقی نمی شود.\nپس چرا مخاطب تلویزیون هم رو به کاهش بوده و افزایش نداشته است و در عوض مخاطبان کانال های ماهواره ای اضافه می شوند؟\nطبیعتا وقتی ماهواره می آید، می تواند تعداد زیادی از تماشاچیان تلویزیون را با خودش ببرد، اما اگر قرار باشد بگوییم که تلویزیون به همان اندازه سینما ورشکسته است، این حرفی دل بخواهی است و دلیل بیرونی برایش نداریم. هر قسمت سریال «پایتخت» در ماه رمضان گذشته، چهار برابر کل تماشاچیان سینمای ایران در سال مخاطب داشت. یعنی حدودا چهل میلیون نفر این سریال را می دیدند. بنابراین تلویزیون با سینما تفاوت دارد.\nکاهش مخاطب و عدم موفقیت تلویزیون را که نباید با سینما مقایسه کنیم بلکه باید با کانال های ماهواره ای قیاس کنیم و ببینیم مثلا در سال چند درصد مخاطب شبکه های تلویزیونی بودند و چند درصد مخاطب کانال های ماهواره و در سال این درصدها چه وضعیت و نسبتی دارند.\nمعلوم است که تلویزیون در مقابل هجوم ماهواره ها تا حدی تماشاچی اش را از دست داده؛ اما این که بگوییم تلویزیون الان دیگر تسلیم شده و مردم دیگر تلویزیون ایران را نگاه نمی کنند، اصلا درست نیست. این را می توانید از روی قیمت آگهی ها متوجه بشوید. صاحبان کالاها هزینه گران قیمت آگهی را زمانی پرداخت می کنند که بدانند مردم تلویزیون نگاه می کنند. بنابراین وضعیت تلویزیون اصلا قابل مقایسه با وضعیت سینما نیست.\nمساله دیگر این است که تلویزیون برای جذب مخاطب نیاز به ستاره دارد ولی سیاست هایی که در تلویزیون اعمال می شود در عمل مانع از ایجاد ستاره سازی است.\nاگر بخواهیم راجع به تلویزیون صحبت کنیم خیلی مسائل تلویزیون وسیع است و مشکلات خیلی زیادی هم دارد که بحث دیگری است، اما من می گویم سینمای ایران مرده یا در وضعیت مرگ مغزی قرار دارد. یعنی مانند موجودی است که دیگر هیچ ارتباطی با دنیای اطرافش نمی تواند برقرار کند، و به دستگاه هایی وصل است که به او خوراک می رسانند. به محض این که این دستگاه ها را قطع کنیم معلوم می شود که این یک جسد است. این وضعیتی است که نیاز به شوک و درمان های اورژانس دارد.


روسیه : هشدار بمب‌گذاری _ تحت عنوان "حمله سایبری بزرگ"\nبرای چهارمین روز متوالی، هزاران نفر از مردم روسیه با دریافت هشدارهای فوری بمب‌گذاری که منبع ارسال آنها مشخص نیست، ناچار به تخلیه منازل و محیط کار خود شده‌اند.\nدهها مدرسه، مرکز خرید، ایستگاه قطار و ساختمان‌های عمومی در چهار روز گذشته با دریافت این هشدارهای مرموز تخلیه شده‌اند.\nتا این لحظه، همه این هشدارها غیرواقعی و ظاهرا بخشی از یک "فریب‌کاری" سازمان یافته بوده‌اند و بر همین اساس مقام‌ها از مردم خواسته‌اند خونسردی خود را حفظ کنند.\nتحقیقات درباره سرمنشاء این هشدارهای قلابی هنوز مشخص نیست اما یکی از مقام‌های دولت روسیه گفته به نظر می‌رسد منبع ارسال کننده آنها خارج از خاک روسیه است.\nاین مقام شهر چلیابینسک به خبرگزاری اینترفکس روسیه گفته: "دلایلی برای باور این که این‌ها از خارج سازمان یافته وجود دارد."\nروز چهارشنبه (۱۳ سپتامبر ) هشدار بمب‌گذاری در یکی از مراکز خرید لوکس مسکو که در نزدیکی کاخ کرملین واقع شده، خریداران را هراساند و آن طور که گزارش شده تنها در مسکو، پایتخت، این هشدارها برای ۵۰ هزار نفر ارسال شده است.\nبرخی رسانه‌های روسیه از جمله تلویزیون دولتی این کشور از این هشدارها تحت عنوان "حمله سایبری بزرگ" یاد کرده، وسعت آن را در سطح ملی اعلام کرده‌اند و انگشت اتهام را به سوی اوکراین گرفته‌اند.\nدر گزارش‌های دیگر، برخی از اشتباهات نرم افزاری و اختلال در شبکه‌های اینترنتی خبر داده‌اند و یکی از مقام‌ها هم این هشدارها را بخشی از مانور عمومی برای مقابله با حملات تروریستی خوانده، گمانه‌زنی که تاکنون از سوی کرملین تایید نشده است.\nاین هشدارها نخستین بار روز یکشنبه برای مردم ارسال شد اما ابعاد آن تنها از روز سه شنبه (دیروز) مورد توجه همگان قرار گرفت هنگامی که در شهر چلیابینسک برای هزارانتن فرستاده شد و منجر به تخلیه فوری ۱۰ ساختمان بزرگ و حدود ۱۱ هزار نفر از مردم این شهر روسیه شد.\nسپس در شهر پرم، در شمال شرقی روسیه، حدود ۵۷۰۰ نفر ناچار به تخلیه مدارس و محل کار خود شدند.\nبه گزارش تلویزیون دولتی روسیه، در شهر استاوروپل در جنوب هم ۱۵۰۰ هشدار تلفنی بمب‌گذاری برای مردم ارسال شده است.\nاز آن هنگام در چندین شهر دیگر روسیه از جمله مسکو، این هشدارها برای هزاران نفر ارسال شده و هنوز هیچ کس مطمئن نیست که سرمنشاء ارسال آنها کجاست و هدف از این ایجاد هراس عمومی چیست.


بانک جهانی: افغانستان در سال 2021 یک در صد رشد اقتصادی خواهد داشت - روزنامه افغانستان\nصفحه نخست » افغانستان » بانک جهانی: افغانستان در سال 2021 یک در صد رشد اقتصادی خواهد داشت\nبانک جهانی: افغانستان در سال 2021 یک در صد رشد اقتصادی خواهد داشت\nبانک جهانی با نشر گزارشی جدید اعلام کرده که چالش‌های موجود امنیتی و سیاسی و همچنان احتمال کاهش میزان کمک‌های بین‌المللی روند بهبود اقتصادی افغانستان را که از شیوع ویروس کوید-۱۹ شدیداً متاثر کرده بود، بطی کرده است.\nگزارش اقتصادی بانک جهانی روز دوشنبه 16 حمل تحت عنوان تعیین مسیر بهبود اقتصادی منتشر شد، نشان می‌دهد که رشد قوی سکتور زراعت در افغانستان در سال ۲۰۲۰ توانست تا حدودی موجب تامین ثبات اقتصادی در کشور شود، اما با وجود این هم رشد اقتصادی کشور در این سال حدود دو درصد کاهش داشته است که این کاهش نسبت به تخمین‌های قبلی اندکی کمتر بوده است. هم چنان وضع قرنتینه، کاهش میزان سرمایه گذاری‌ها و اختلال در روند تجارت ضربات سنگینی به سکتور ارایه خدمات و صنایع وارد کرد که در نهایت سبب دشواری‌های اقتصادی و افزایش بیکاری در شهرها شده است.\nبانک جهانی پیشبینی می‌کند که افغانستان در سال ۲۰۲۱ یک درصد رشد اقتصادی داشته باشد و در سال ۲۰۲۲ در صورتی که بحران کووید-۱۹ کمرنگ شود، این میزان رشد به حدود ۳ درصد بلند برود. گزارش بانک جهانی هم چنان نشان میدهد که به دلیل رشد سریع جمعیت در افغانستان، بعید است که درآمد سرانه تا سال ۲۰۲۵ به سطح قبل از کووید-۱۹ برگردد.\nهینری کرالی، رییس دفتر بانک جهانی برای افغانستان در این مورد گفت: ”اوضاع مبهم سیاسی و امنیتی افغانستان باعث شده است تا اقتصاد این کشور به سختی بتواند خود را از تاثیرات مخرب کووید-۱۹ دوباره احیاء کند. کندی بهبود اوضاع اقتصادی به معنی این است که نرخ بیکاری بلند بوده، میزان عواید دولت کاهش یافته و در نهایت شرایط زندگی مردم افغانستان دشوارتر خواهد شد». بانک جهانی می‌گوید بهبود کامل اوضاع اقتصادی در کشور بسیار چالش برانگیز خواهد بود زیرا تعداد زیادی از کارخانه‌ها و شرکت‌ها بسته شده اند و بسیاری از کسب و کارها از بین رفته اند.\nدر گزارش آمده که اعتماد سکتور خصوصی بالای اوضاع به دلیل شرایط سخت امنیتی و نگرانی‌ها از نتایج گفتگوهای صلح، خروج احتمالی نیروهای خارجی و کاهش قابل توجه کمک‌های بین المللی، به شدت کم شده است.\nعلاوه بر آن پیش بینی شده که افغانستان در سال ۲۰۲۱ با خشک سالی مواجه شود که این امر به نوبه خود موجب کم شدن فعالیت‌های زراعتی شده و عامل دیگری در کاهش رشد اقتصادی کشور خواهد شد.\nگزارش اقتصادی بانک جهانی تاکید می کند که همکاری قوی و دوامدار میان دولت افغانستان و شرکای بین‌المللی‌اش می‌تواند نقش حیاتی در بهبود اوضاع اقتصادی و همچنین اعاده اعتماد سکتور خصوصی بازی کند.\nبانک جهانی می‌گوید که دولت افغانستان باید به منظور بهبود وضعیت حکومت داری، تطبیق اصلاحات، مبارزه با فساد، جمع آوری عواید و تقویت تجارت را شدت بخشد. در عین حال ، حامیان مالی و شرکای بین‌المللی نیز می‌توانند با تعهد کمک‌های دوامدار و چندین ساله و توافق روی اولویت‌های اصلاحی که منجر به ادامه حمایت های مالی گردد در ایجاد اعتماد دوباره در میان سکتور خصوصی نقش بنیادی ایفا کنند. گزارش اقتصادی افغانستان بخشی از گزارش انکشاف اقتصادی حوزه جنوب آسیا است که سالانه دو بار از سوی بانک جهانی نشر می گردد. این گزارش تحولات اقتصادی و چشم اندازهای منطقه جنوب آسیا را بررسی کرده و چالش‌های را که کشورهای این حوزه در بخش پالیسی مواجه می گردند، تحلیل می کند.\nگزارش جدید اقتصاید جنوب آسیا که تحت عنوان «جنوب آسیا واکسین می شود» در ۳۱ مارچ ۲۰۲۱ به نشر رسید نشان می دهد که فعالیت‌های اقتصادی در جنوب آسیا در حال از سرگیری است. با این حال اما رشد اقتصادی در این حوزه کم بوده، بهبود وضعیت اقتصادی شکننده است و دور نمای اقتصادی نیز ناروشن است. این گزارش همچنین بر روی ابعاد مختلف پیشرفت در پروسه واکسیناسیون تمرکز کرده و تحلیلی را از مصرف و فایده تطبیق واکسین کوید-۱۹ در این منطقه ارایه می‌کند.


۲۸ : ۲۲ سه‌شنبه ۰۲ بهمن ۱۳۹۷\n۱۷ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۴۶\nبه گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، مشهد مقدس در سالروز شهادت امام رضا(ع) غرق در عزا و ماتم است و مردم از سراسر ایران اسلامی خود را به حرم مطهر رضوی می رسانند تا در سوگ این امام همام به عزاداری و عرض تسلیت بپردازند.\nمردم ایران اسلامی همچون سال های گذشته طبق رسمی دیرینه از اقصی نقاط کشور اسلامی ایران طی مسیر کرده تا در سالروز شهادت امام رضا(ع) در حرم مطهر ایشان گردهم آمده و در سوگ امام مهربانی ها به عزاداری بپردازند.\nاما چیزی که امسال این حرکت مردم را متمایز از سال های دیگر کرده حضور پرشور مردم است که در قالب دسته های پیاده خود را از اقصی نقاط کشور به مشهد مقدس می رسانند.\nامسال جاماندگان پیاده روی اربعین حسینی از شهرهای مختلف کشور با پای پیاده، سختی راه و برودت هوا را به جان خریده و به جاده عشق زدند تا در سالروز شهادت امام رضا(ع) در حرم ایشان به عرض ارادت بپردازند.\nمسیرهای ورودی شهر مقدس مشهد شاهد خیل مشتاقان علی ابن موسی الرضا(ع) است که خود را به پابوسی امام رضا(ع) می رسانند و آنطور که گفته شده جمعیتی حدود 4 میلیون نفر هستند.\nآستان قدس رضوی و خیران استان خراسان نیز در مسیرهای منتهی به مشهد مقدس با برپایی موکب ها و ایستگاه های صلواتی پذیرای زائران پیاده امام رضا(ع) هستند و گرد خستگی را چهره آنها می زدایند.\nبرخی از مردم مشهد نیز با آماده کردن منازل خود پذیرای زائران علی ابن موسی الرضا(ع) هستند و با این اقدام خیرخواهانه عشق و ارادت خود را به ساحت مقدس امام رضا(ع) نشان می دهند.\nمسیرهای منتهی به حرم امام رضا(ع) در سالروز شهادت امام مهربانی ها مملو از جمعیت است و دسته های عزاداری و زائران پیاده خود را به حرم مطهر رضوی می رسانند تا در سوگ ایشان به عزاداری و عرض ارادت بپردازند.\nعزاداران و ارادتمندان اهل بیت عصمت و طهارت در سالروز شهادت امام رضا(ع) پس از تجمع در صحن های حرم رضوی و عزاداری و مرثیه سرایی نماز جماعت ظهر و عصر را به امامت آیت الله علم الهدی نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی اقامه کردند.\nمدیحه سرایی و ذکر مصیبت امام رضا(ع) از سوی مداحان و ذاکران اهل بیت عصمت و طهارت از برنامه های سالروز شهادت حضرت علی ابن موسوی الرضا(ع) در حرم رضوی است.\nمراسم شام غریبان امام علی ابن موسی الرضا(ع) نیز امشب با حضور عزاداران و ارادتمندان خاندان نبوت برگزار می شود.\nبرچسب ها: پیاده روی امام رضا رسا مشهد\nلینک کوتاه rasanews.ir/002S5B


هریسه سنتی ، میراث ناملموس بوشهر - غذاهای ایرانی - سفر در ایران\nسفر در ایران » فرهنگ » خوراک و غذای ایرانی » غذاهای ایرانی » هریسه سنتی\n06/18/1399 06/18/1399 Reisen Iran\nهریسه سنتی یا حلیم فرنگی غذایی اصیل و سنتی است که از دیرباز در منطقه خاورمیانه رواج بسیاری داشته است. این خوراک مقوی که امروزه بیشتر در مناطق جنوبی کشور رواج دارد، شباهت زیادی به حلیم دارد. حتی بسیاری از افراد بر این باور هستند، که حلیم هم از همان هریسه سنتی سرچشمه گرفته‌است. این غذای سنتی از غذاهای ایرانی در شهریور ماه سال 1395 به عنوان یکی از آثار ملی ناملموس بوشهر ثبت شد. در ادامه این مطلب نخست به شرح گسترش هریسه دلنشین سنتی در کشورهای خاورمیانه می‌پردازیم. سپس به بررسی تاریخچه پیدایش هریسه سنتی می‌پردازیم. در ادامه از خواص هریسه می‌گوییم و به رستوران‌های معروفی که هریسه سنتی سرو می‌کنند اشاره می‌کنیم. در انتها مواد لازم و طرز تهیه هریسه سنتی ایرانی را شرح می‌دهیم.\nگسترش هریسه سنتی در کشورهای خاورمیانه\nتاریخچه پیدایش هریسه سنتی\nبهترین هریسه سنتی را کجا بخوریم؟\nرستوران و قنادی عروس لبنان تهران\nطرز تهیه هریسه سنتی\nهریسه سنتی امروزه علاوه بر شهرهای جنوبی ایران، در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، آذربایجان، ترکیه، ارمنستان، هند، پاکستان و بنگلادش هم از محبوبیت زیادی برخوردار است. البته این غذا در کشورهای مختلف با نام‌های گوناگونی از جمله حلیم، هریسه، هریسا، کشک، اریزا و اسامی دیگر شناخته می‌شود. حلیم یا هریسه در کشورها و مناطق مختلف به انواع گوناگونی تهیه می‌شود. اما اساس و رکن همه آن‌ها یکی است. در واقع این غذای سنتی از ترکیب آب یا شیر به همراه غلات و یا حبوبات کوبیده شده به دست می‌آید. البته ممکن است در ترکیبات آن مانند حلیم از گوشت و شکر هم استفاده کنند.\nقوام هریسه باید به گونه‌ای باشد که مانند پوره جدا کردن ترکیبات از یکدیگر میسر نباشد. مصرف این حلیم خوشمزه هنوز هم در ایران و کشورهای خاورمیانه از جمله ارمنستان رواج زیادی دارد. پیدایش این غذا در ارمنستان را به دره آرارات نسبت می‌دهند. گویا نخستین بار آن را در دره آرارات ارمنستان تهیه کرده‌اند. امروزه اهالی ارمنستان هریسه را به شکل حلیم غلیظ مرغ درست می‌کنند و برای تهیه آن آرد گندم را به همراه گوشت مرغ در آب می‌پزند. البته ارامنه در برخی روزهای خاص به سبب اعتقادات خود از مصرف گوشت قرمز یا سفید پرهیز می‌کنند. به همین علت در این روزها برای طبخ آن به جای مرغ از سبزیجات استفاده می‌کنند.\nهمان گونه که گفتیم هریسه سنتی غذایی اصیل است که از دیرباز تا کنون در ایران رواج داشته‌است. اگرچه ریشه پیدایش آن به طور قطع مشخص نیست. اما آن چه که واضح است اصالت دیرینه این غذای سنتی است. کتاب ابن جوری که متعلق به دوران حکومت آل بویه است، قدیمی‌ترین اثر مکتوبی است که به هریسه اشاره کرده‌است. در این کتاب این گونه نوشته شده :\n” در سال ۳۵۲ قمری معزالدوله دیلمی دستور داد مردم در روز عاشورا جمع شوند و اظهار حزن کنند. در این روز بازارها بسته شد، خرید و فروش متوقف گردید، قصابان گوسفند ذبح نکردند، هریسه پزها هریسه نپختند”\nهمچنین روایت شده که خداوند به انبیای الهی وحی کرده که برای رفع ضعف بدن، هریسه مصرف کنند. ابن بطوطه در سفرنامه خود از هریسه به عنوان خوراکی ایرانی یاد کرده‌است. او در سفرنامه کازرون در خصوص هریسه این گونه نوشته:\n” در اینجا معمولا به مسافر، هرکس که باشد، هریسه می‌دهند. هریسه غذایی است مرکب از گوشت و گندم و روغن و آن را به صورت هلیم می‌خورند”\nاما از این‌ها که بگذریم، هریسه رد پای خود را در جای جای فرهنگ غذایی جنوب کشورمان هم بر جای گذاشته‌است. در روستای اسلام آباد خوزستان در شب عاشورا هریسه سنتی می‌پزند که حاوی آب، گندم کوبیده و گوشت خروس است. همچنین اهالی بوشهر برای رفع خشکسالی‌های پی در پی و بارش باران با پختن هریسه از خداوند طلب یاری می‌کردند. بنابراین ایرانی بودن اصالت این غذای سنتی چندان هم دور از انتظار نیست.\nارزش غذایی و خواص هریسه با وجود ترکیباتی از جمله گندم و غلات و حبوبات دیگر تقویت شده است. این غذا به سبب چربی پایین و فیبر بالا تنظیم کننده اشتها و فوق‌العاده انرژی بخش است. به همین سبب مصرف آن در ماه رمضان به عنوان سحری و افطاری مرسوم است. همچنین هریسه به تقویت استخوان‌ها و بازیابی عضلات کمک می‌کند و نقش موثری در انتقال اکسیژن دارد. وجود ویتامین‌های گروه ب در ترکیبات بلغور به بهبود عملکرد دستگاه گوارش هم کمک بسزایی می‌کند. می‌توانید به بخش غذا و خوراک در سایت نیز مراجعه فرمایید.\nاگرچه امروزه پیدا کردن هریسه سنتی اصیل کار چندان ساده‌ای نیست. اما بدون تردید اگر به محله‌های بومی نشین در استان‌های جنوبی کشور سفر کنید حتما هریسه اصیل ایرانی را پیدا خواهید کرد. به علاوه در ادامه این مطلب دو غذاخوری معروف هم معرفی کرده‌ایم که هریره‌های خوشمزه‌ای برایتان سرو می‌کنند.\nرستوران عروس لبنان یکی از غذاخوری‌های واقع در خیابان بهشتی تهران است. این رستوران هریسه سنتی خوشمزه‌ای دارد که با سرشیر درست می‌شود. برای دسترسی به مجموعه عروس لبنان، کافیست با مترو خود را به خیابان بهشتی برسانید. از آن‌جا با تاکسی یا پیاده به مجموعه عروس لبنان بروید. عروس لبنان بین خیابان اندیشه و سهروردی واقع شده‌است.\nخانه بومیان کیش یکی از خانه‌های بومی کیش است که به موزه مردم شناسی و بخشی از جاذبه‌های دیدنی کیش تبدیل شده‌است. اگرچه این خانه رستوران نیست اما از بازدید کنندگان با چای و خرما پذیرایی می‌کند. به علاوه اگر قصد خوردن هریسه یا دیگر غذاهای سنتی جنوبی را دارید، می‌توانید با هماهنگی با مدیران مجموعه درخواست خود را ثبت کنید. سفارش شما توسط بومیان محلی کیش آماده می‌شود. به این ترتیب هریسه سنتی اصیل نوش جان می‌کنید.\nبرای دسترسی به خانه بومیان کافیست با تاکسی یا اتومبیل شخصی و یا تورهای همواره دایر کیش گردی به جاده کناره بروید و از آن جا وارد خیابان بهشت شوید. پس از چند متر به خانه بومیان کیش می‌رسید. البته اگر به این موزه رفتید بازدید از اسکله میرمهنا را هم فراموش نکنید. این اسکله در نزدیکی خانه بومیان در راستای همان خیابان بهشت قرار دارد. کافیست از خیابان بهشت به سمت شرق رفته و وارد بلوار پیامبر شوید. اسکله میر مهنا در شمال این بلوار قرار دارد. همچنین دیدار از بازار ماهی فروشان هم خالی از لطف نیست. این بازار در چند قدمی خانه بومیان قرار گرفته است.\nطرز تهیه هریسه سنتی در مناطق و فرهنگ‌های مختلف متفاوت است. اما اگر از ترکیبات آن صرف نظر کنیم، اصول طبخ این غذای مقوی و قوام دار تقریبا یکسان است. مهم‌ترین اصل برای تهیه این غذای سنتی پخت آرام و هم زدن مداوم آن است. در قدیم بیشتر از گندم پوست نکنده برای این غذا استفاده می‌کردند و آن را آن‌قدر می‌کوبیدند تا کاملا نرم شود. اما امروزه گندم پوست کنده یا بلغور گندم را برای طبخ هریسه استفاده می‌کنند. به این ترتیب بافت غذا به خوبی نرم و لطیف می‌شود. در ادامه این مطلب طرز تهیه این غذای سنتی ایرانی را برایتان قرار داده‌ایم.\nمواد لازم برای تهیه هریسه\nگندم یا جوی پوست کنده یا بلغور\nگوشت گوساله یا گوسفند یا مرغ\nنمک دارچین زردچوبه\nابتدا گندم یا جو را به مدت چند ساعت خیس کنید تا بافت نرمی پیدا کنند.\nسپس در یک قابلمه مناسب روغن بریزید و آن را روی حرارت داغ کنید.\nزمانی که روغن داغ شد گوشت را در قابلمه بریزید و دو طرف آن را کمی تفت دهید تا رنگش عوض شود.\nکمی زردچوبه و دارچین به آن اضافه کنید که طعم ادویه‌جات به خورد گوشت برود.\nدر این مرحله آب غلات را خالی کنید و آن را به مواد اضافه کنید.\nسپس روی مواد آب یا شیر بریزید و بگذارید خوب بپزد.\nدر اواخر پخت مقدار مناسبی نمک اضافه کنید.\nفراموش نکنید زمانی که آب غذا به خوبی کشیده شد، باید مدام آن را به هم بزنید، که به قابلمه نچسبد و به اصطلاح ته نگیرد. اکنون مواد را به خوبی با گوشت کوب بکوبید، تا بافت آن کاملا پوره مانند شوند.\nزمانی که مواد به صورت خمیری با غلظت مناسب در آمد غذای سنتی شما آماده است. می‌توانید قابلمه را از روی حرارت بردارید. به آن شکر و دارچین اضافه کرده و نوش جان کنید.\nنکته1: برای این که مواد بهتر با یکدیگر مخلوط شوند می‌توانید از میکسر یا مخلوط کن استفاده کنید. البته در قدیم برای این کار از گوشت کوب‌هایی که از چوب درخت نخل تهیه می‌شد، استفاده می‌کردند. در حقیقت این بخش دشوار طبخ ابن غذای سنتی بوده است. حتی در بسیاری مواقع چندین نفر مسئولیت این بخش را به عهده می‌گرفتند و به نوبت هم می‌زدند.\nنکته 2: استفاده از گوشت در این غذا ضروری نیست.\nعکس‌های این پست را سرکار خانم مهدیه زمان‌خوانپور عزیز ثبت نموده‌اند.\nهریسه سنتی یا حلیم فرنگی غذایی اصیل که از دیرباز در خاورمیانه رواج داشته. در مقاله بالا به معرفی، دستور پخت و رستوران‌های سرو کننده آن پرداختیم. این غذا یکی از آثار ملی ناملموس بوشهر است.


6 تیم لیگ رجحان همچنان بلاتکلیف هستند - گفتمان برتر\nبه گزارش گفتمان برتر، سمیرا شیرمردی، پیش از آغاز هر فصل، شایعه های زیادی در خصوص سرمربیان تیم های لیگ فزونی به وجود می آمد اما این فصل شرایط انگار کمی متفاوت است. دیگر از آن حواشی و شایعه های عجیب و غریب که طولانی می شد، خبری نیست چون اکثر تیم های لیگ فزونی ترجیح دادند زودتر تکلیف سرمربی خود را معین نمایند. یک سری از تیم ها، قرارداد سرمربیان خود را تمدید کردند و تعدادی دیگر هم خیلی زود دست به کار شدند و سرمربی جدید را انتخاب و معرفی کردند. در این میان، سپاهان، پدیده مشهد، ذوب آهن و سایپا ترجیح دادند با سرمربیان قبلی خود کار را ادامه دهند. نکته جالب این است که فقط امیر قلعه نویی و یحیی گل محمدی از ابتدای فصل گذشته در تیم شان حضور داشتند و قرار است باز هم با همان تیم ادامه دهند. در ذوب آهن، علیرضا منصوریان پیش از آغاز نیم فصل دوم لیگ هجدهم به سبزپوشان اصفهانی اضافه شد و قرار است با همین تیم در فصل نوزدهم هم کار را ادامه دهد. ابراهیم صادقی سرمربی جوان سایپا هم در هفته های پایانی لیگ هجدهم، جای علی دایی را گرفت و سرمربی نارنجی پوشان در لیگ نوزدهم خواهد بود.\nبه جز این تیم ها، فولاد خوزستان، پارس جنوبی جم و استقلال خیلی زود دست به کار شدند و سرمربی جدید خود را انتخاب کردند. فولاد خوزستان که فصل متفاوت و پرتغییری را گذراند، بعد از به توافق نرسیدن با افشین قطبی، به سراغ جواد نکونام رفت و او را به خدمت گرفت تا زودتر کارها را پیش ببرند. پارس جنوبی جم شرایط متفاوتی داشت. این تیم در 3 فصل گذشته با مهدی تارتار کار کرد و نتایج خوبی هم گرفت اما دیگر قرار نیست با این سرمربی کارش را دنبال کند. دلیل آن هم چیزی نیست جز بی پولی پارس جنوبی جم. با این شرایط، حالا فراز کمالوند راهنمایی پارسی ها را به عهده گرفت تا به لیگ برتر برشود. نکته مهم این است که کمالوند معمولا به تیم هایی نمی رود که مشکل اقتصادی داشته باشند. بر این اساس احتمال می رود که مشکل اقتصادی پارس هم با رفتن تارتار حل شده باشد که خیلی عجیب است. استقلال هم برخلاف فصل های گذشته که خیلی دیر کار را آغاز می کرد، این بار خیلی زود به حاشیه ها خاتمه داد و با استراماچونی به توافق رسید تا این سرمربی ایتالیایی راهنمایی تیم را به عهده بگیرد. استراماچونی قرار است سه شنبه (21 خرداد) به ایران بیاید تا این قرارداد را نهایی کند. از آنجایی که استراماچونی شناخت چندانی از فوتبال ایران ندارد، مسئولان باشگاه استقلال قبل از حضور او، دست به کار شدند و چند بازیکن جدید به خدمت گرفتند.\nشاهین بوشهر و گل گهر سیرجان 2 تیم لیگ یکی هم که به لیگ برتر صعود کردند، تصمیم دارند با همان سرمربیان قبلی خود یعنی عبدا... ویسی و وینگو بگوویچ کار را پیش ببرند. نکته جالب این است که ویسی هم در هفته های خاتمهی راهنمایی شاهین بوشهر را به عهده گرفت اما توانست این تیم را بعد از سال ها به لیگ برتر بیاورد تا خیلی زود نظر مسئولان باشگاه را برای تمدید قرارداد جلب کند.\nتنها تیمی که از قبل با سرمربی خود قرارداد داشت، پیکان است. زمانی که مجید جلالی از سرمربیگری پیکان اخراج شد، مسئولان این باشگاه خودروساز با حسین فرکی قراردادی به مدت 5،1 فصل امضا کردند که برای فصل نوزدهم مسئله ای نداشته باشند. این ها تنها تیم هایی هستند که تکلیف سرمربی خود را خیلی زود معین کردند اما یک سری تیم باقی ماندند که همچنان بلاتکلیف هستند. مهمترین آن هم پرسپولیس است. قرمزپوشان تهرانی که با برانکو ایوانکوویچ به افتخارات مهمی دست پیدا کردند، حالا برای تمدید قرارداد این سرمربی کروات، مانده اند چه نمایند. برانکو پیشنهادی جدی از الاهلی مصر دارد و به باشگاه اعلام نموده در صورتی که در مدت معین شده، مطالباتش پرداخت نشود، دیگر با پرسپولیس ادامه نمی دهد. باتوجه به اینکه مهلت برانکو رو به خاتمه است، طرفداران استرس زیادی دارند که قرارداد برانکو تمدید نشود که باید منتظر ماند و دید شرایط به چه صورت می شود.\nتراکتورسازی تبریز هم با محمدرضا زنوزی به دنبال جذب سرمربی بزرگ خارجی است. تراکتوری ها فصل گذشته تغییرات زیادی در کادرفنی داشتند و حالا می خواهد سرمربی جدید انتخاب نمایند که آنها را دچار تغییرات زیاد نکند. در این مورد باز هم نام تونی اولیویرا به گوش می رسد که باید دید او به ایران برمی شود یا نه. نساجی دیگر تیم بلاتکلیف لیگ فزونی است که البته مسائل زیادی دارد. ظاهرا مهدی تارتار هم گزینه اصلی این تیم مازندرانی است اما هنوز رسما معرفی نشده. ماشین سازی تبریز شرایط متفاوتی دارد و دلیل آن هم این است که قرار بود امتیاز باشگاه واگذار شود اما این اتفاق نیفتاد. پس احتمالا سبزپوشان تبریزی هم با رضا مهاجری ادامه می دهند اما تکلیف 2 تیم نفتی خوزستان یعنی صنعت نفت آبادان و نفت مسجدسلیمان هنوز معین نیست که این مساله طرفداران را خیلی نگران نموده. این در حالی است که مربیان زیادی منتظر تماس هستند تا راهنمایی یک تیم لیگ فزونی را به عهده بگیرند.\nانتشار: 9 مرداد 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: gofteman-bartar.ir شناسه مطلب: 147\nبه "6 تیم لیگ رجحان همچنان بلاتکلیف هستند" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "6 تیم لیگ رجحان همچنان بلاتکلیف هستند"


فوتبالی‌ترین | منصوریان: به خاطر اشتباه کمک داور نادان تحت فشار قرار گرفتیم/ تا VAR نیاید، به کل فوتبال شک دارم\nفیس‌بوک: بازدیدها: ۲۳۳ تاریخ: ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ (14 May 2022)\nسرمربی صنعت نفت آبادان با انتقاد از داوری دیدار تیمش با آلومینیوم گفت: تا زمانی که VAR ما نیاید، به کل فوتبال شک دارم. به گزارش خبرگزاری تسنیم، علیرضا منصوریان در نشست خبری پس از شکست ۲ بر یک تیمش مقابل آلومینیوم گفت: هواداران و لیدرها به من محبت داشتند و از مدیرعامل باشگاه آلومینیوم تشکر می‌کنم که ما را با قاب عکس و شاخه گل خوشحال کرد. خستگی سال گذشته ما از تن ما با حضور هواداران و مدیرعامل فهیم باشگاه در رفت. بازی همیشه برد و باخت دارد و نمی‌توانید بگویید کدام تیم پیروز می‌شود. بعضی اتفاقات، ما را دچار شبهه می‌کند. دچار به‌هم‌ریختگی ذهنی شدیم و نمی‌دانیم باید چه کنیم.\nوی با بیان اینکه گروسیان توپ را با دست از دروازه درمی‌آورد، اما دستکش او وارد دروازه می‌شود، خاطرنشان کرد: این آدم نادان (کمک داور) این صحنه را در دقیقه اول گل اعلام می‌کند و ما ۴۵ دقیقه تحت فشار قرار می‌گیریم. مگر نباید تمام توپ از خط دروازه عبور کند؟ کمک داور باید کنار پرچم کرنر باشد و دقیقاً افق را ببیند تا متوجه شود چه اتفاقی افتاده است.\nسرمربی صنعت نفت با بیان اینکه از دیدار با فولاد آزرده‌خاطر است، عنوان کرد: خداداد افشاریان می‌داند دربی فولاد - صنعت نفت، کم از دربی تهران ندارد و با دربی‌های کرمان و اصفهان برابر است. افشاریان باید زبده‌ترین داور خود را به این مسابقه می‌فرستاد که این کار را نکرد. تارخ قضاوت خوبی در هفته‌های گذشته داشت، اما مانند بازیکنی که ۲۰ هفته خوب است و در هفته بیست‌ویکم از لحاظ ذهنی و بدنی خراب می‌شود، داوری بسیار ضعیفی داشت.\nوی با تمجید از ایمان کهیش، داور مسابقه تصریح کرد: داور چهارم بسیار مودب و جنتلمن بود. داور وسط هم به کمک‌های خود نگاه می‌کند. صحنه گل (مردود شده) ما به اراک هم فاجعه است. اگر بازی ۲ بر یک می‌شد، به سراغ پلن B می‌رفتیم و بیت‌سعید و ممی‌زاده کنار خط قرار می‌گرفتند تا حریف حمله کند. ۹۰ دقیقه مالک بازی بودیم و طبیعی بود حریف پس از گل عقب‌نشینی کند. هفته پیش علاوه بر فولاد، باید با داور کمک داور سمت نیمکت فولاد بازی می‌کردیم.\nمنصوریان با بیان اینکه هنوز پای صحبت‌های سال گذشته خود ایستاده است، خاطرنشان کرد: به اندازه کافی آلودگی داریم و برای ما شبهه ایجاد شده است. در این فصل ۲۵ موقعیت پنالتی داشتیم که برای ما اعلام نکردند و تنها تیمی هستیم که هیچ پنالتی به سودش اعلام نشده است. اگر پنالتی ناحق به سودمان بگیرند هم می‌گویم ناحق است. این دو اتفاق (دو اشتباه داوری)، تیم ما را از بین برد و سه امتیاز را از صنعت نفت گرفت؛ تارخ هم یک امتیاز مقابل فولاد از ما گرفت.\nمنصوریان در مورد اینکه چرا درباره یک عضو هیئت مدیره آلومینیوم که با او به مشکل خورد، صحبت نمی‌کند، گفت: من ۵۰ ساله هستم و بازی خودم را بلدم. در اراک یک نفر که فوتبال نمی‌فهمید، مرا خسته کرد. ادبیات نشستن او در هیئت مدیره بسیار زشت بود. وقتی کنار بزرگترت می‌نشینی، دستانت باید روی میز باشد و نباید پای چپ خود را روی پا بیندازی. نباید در جلسه هیئت مدیره با ماسک بازی کنی.


نمایندگی ال جی نزدیک تهران | نتیجه جستجو در دایرکتوری مشاغل کتاب اول\n1. خواستار - نمایندگی ال. جی (LG)\n2. شرکت خدمات گلدیران - نمایندگی ال. جی (lg)\n3. شرکت گلدیران - دفتر مرکزی - نمایندگی ال. جی (lg)\n5. بشیر - نمایندگی ال. جی\n6. پارس الکتریک - نمایندگی ال. جی (LG)\n7. پروین - نمایندگی ال. جی (LG)\n8. تایمر - نمایندگی ال. جی (LG) و آبسال\n9. تماشا - نمایندگی ال. جی (LG)\n10. تندیس - نمایندگی ال. جی (LG)\n11. جهان نما - نمایندگی ال. جی (LG)\n12. حق شناس - نمایندگی ال. جی (LG)\n13. دفینه - نمایندگی ال. جی (LG)\n14. دنیای صوت - نمایندگی ال. جی (LG)\n15. دی - نمایندگی ال. جی (LG)\n16. زندگی بهتر 33 - نمایندگی ال. جی\n17. سام رایانه - نمایندگی ال. جی (LG)\n18. سانترال - نمایندگی ال. جی (LG)\n19. شبکه جوان - نمایندگی ال. جی (LG) و ایرانسل\n20. شرکت پردان رایانه - نمایندگی ال. جی (LG)\n21. عماد - کد 1210122 - نمایندگی ال. جی (LG)\n22. قدم علی اسلامیان - نمایندگی ال. جی (LG)\n23. کیوان - نمایندگی ال. جی (LG)\n24. گلستان - نمایندگی ال. جی (LG)\n25. مارال - نمایندگی ال. جی (LG)\nمورد ۱ تا ۲۵ از مجموع ۴۳۸۸ مورد درباره "نمایندگی ال جی" نزدیک "تهران"


بلاغ مازندران - گوينده خبر سیما: مراقبم حجابم كمرنگ نشود\nتاریخ انتشار : يکشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۴۹\nبه گزارش بلاغ، بي‌شك حجاب مقوله‌اي مهم در جامعه اسلامي محسوب مي‌شود كه به‌خصوص رعايت آن توسط چهره‌هاي شناخته‌شده حائز اهميت است. با اين وجود چهره‌هاي باحجابي كه به دور از تظاهر و نمايش در رسانه ملي حضور دارند، اندك‌شمار هستند. يكي از اين افراد كه تقريباً هر روز مهمان خانه‌هاي ايرانيان است فضه‌سادات حسيني گوينده جوان خبر سيماست كه در بخش‌هاي مختلف خبر اعم از خبر ساعت ١٤، شبكه قرآن و گفت‌وگوي ويژه خبري اجرا دارد. او همچنين مترجم عربي و انگليسي و داراي دكتراي حقوق دانشگاه تربيت مدرس است. ما با وي در زمينه كار و فعاليت‌هايش همچنين پوشش برتري كه انتخاب كرده است گپ وگفتي انجام داده كه پيش روي شماست.


پلیس ادمونتون ایجاد تغییرات ارشد پاسبان رتبه نشان\nپلیس ادمونتون خدمات. ایان Kucerak / Postmedia فایل\nSharp-eyed Edmontonians ممکن است متوجه یک تغییر به شهر لباس پلیس در ماه های آینده.\nبه ادمونتون پلیس کمیسیون اخیرا رای به نفع یک تغییر ارشد پاسبان رتبه نشان را بهتر منعکس آموزش کامل و سال خدمات.\nدر سال 1992 ادمونتون Police Service (EPS) معرفی شده نشان epaulettes نمایش یک شورون به توسط پاسبان که به پایان 11 سال از خدمات. در طول زمان نشان رشد نیز به نمایندگی از اعضای که به اتمام موقت اقدام واجد شرایط آزمون.\nیکی شورون epaulettes خواهد شد در حال حاضر فرسوده توسط پاسبان که را با موفقیت به اتمام موقت اقدام البته برای پاسبان (TACC). این TACC در دسترس است به کاربران با پنج سال از پایان خدمت یا سه سال با یکی دیگر از خدمات و دو سال با EPS.\nدو شورون epaulettes فرسوده خواهد شد توسط ارشد پاسبان که به پایان 11 سال خدمت و با موفقیت به اتمام TACC. این تغییر را به طور مستقیم تحت تاثیر 455 از 477 پاسبان بین پنج و 10 سال خدمات که را با موفقیت به اتمام TACC همراه با تمام 479 پاسبان با بیش از 11 سال خدمت که به اتمام TACC.\nقابل مشاهده است نمایش دستاورد و تجربه اجازه می دهد تا دیگران در این سرویس به راحتی شناسایی اعضای که می تواند انتظار می رود به ارائه یک استاندارد سطح رهبری و دانش گفت: به پلیس گزارش کمیسیون.\nاین تغییر پس از بخش منابع انسانی از ادمونتون پلیس وظیفه بود با reimagining جوایز و شناخت برنامه در ماه جولای.\nMaskwacis ستاد تماس بگیرید و برای آرامش; تجمع برنامه ریزی شده پس از نژادپرستانه تصویری سطوح… Maskwacis ستاد تماس بگیرید و برای آرامش; تجمع برنامه ریزی شده پس از نژادپرستانه تصویری سطوح…


اردوان کامکار؛ نوازنده و آهنگسازی مؤلف که نوازندگی «سنتور» را از کودکی آغاز کرده و در همان جوانی اثری چون «کنسرتینوی سنتور» نوشته و نگرشی نو به این ساز بخشیده است. می‌توان به «ریزدانه‌های الماس» پرداخت. به «بر فراز دریا»، «بر تارک سپیده» و «دریا» که همه‌شان آثاری قابل‌اعتنا و ماندگار در تاریخ موسیقی این سرزمین‌اند. حتی موسیقی فیلم «سنتوری» که خودش دوست‌اش ندارد و بسیاری از مردم با آن سال‌ها زندگی کرده‌اند.\nاما مگر می‌شود از «اردوان» گفت و از خانواده‌ی غنی‌اش در موسیقی نگفت؟ خانواده‌ای که یک‌تنه بخش مهمی از اعتبار موسیقی ایران را بر دوش می‌کشند. مگر می‌شود از اردوان گفت و از آن چهار دقیقه و ده ثانیه‌ای که در آن بعداز ظهر تابستانی از سر گذراند، نگفت؟ «ایست قلبی» یا نمی‌دانیم اسمش را باید چه گذاشت؟ «مرگ قطعی»؟ چقدر بار دارد این کلمه. تصورش هم سخت است. «اردوان کامکار» اما این تجربه را از سر گذراند. چهار سال قبل. در آخرین روز تابستان. بعد از آن اما انگار تولدی دیگر پیدا کرد. خودش می‌گوید که آن تجربه کافی بود برای اینکه فکر کند که باید بیشتر تلاش کند. خیلی بیشتر از قبل.\nشما مدتی قبل دچار بیماری‌ای شدید که متأسفانه بسیار هم جدی بود. بگذارید صحبت را از این‌جا آغاز کنیم. این مسأله چه‌قدر روی نگرش شما تأثیر گذاشت؟ روی سازتان، موسیقی‌تان و به‌طور کلی، فلسفه زندگی و جهان‌بینی‌تان؟\nخیلی زیاد. خیلی. من مرگ را به شکل واقعی تجربه کردم. چهار دقیقه و چند ثانیه مرگ قطعی رخ داد اما بعد از آن، انگار انرژی مضاعفی وارد زندگی‌ام شد. فکر کردم که انسان می‌تواند تلاش کند و به تمام مشکلات غلبه کند. می‌دانید؟ انگار کسی به من گفت: «دیگر دیر است. تا الان کوتاهی کرده‌ای و از الان به بعد باید بجنبی.» یک نوازنده تنها تا یک سنی می‌تواند بنوازد. اصلاً هم به قدرت و تکنیک نیست. این کار سن و سالی دارد. گاهی با خودم فکر می‌کنم من اگر جای فلان استاد بودم، دیگر ساز نمی‌زدم. برای همین فکر می‌کنم باید کسانی را تربیت کنم که جای من را بگیرند. استادانی که این کار را نکرده‌اند، خودشان در سنین بالا همچنان می‌نوازند و خب دیگر به قدرت گذشته‌شان نیستند و این برای من مایه افسوس است. به‌هرحال بعد از آن اتفاق، به این نتیجه رسیدم که فرصت برای نوازندگی و ارائه هنر بسیار کم است. من بیش از 15-20 سال دیگر نمی‌توانم کار کنم و نباید این فرصت را از دست بدهم.\nحالا دوران نقاهت تمام شده است؟\nبله، البته زمان زیادی طول کشید تا دوباره بتوانم به کارهایم برسم. بعد به موسیقی به شکل عمیق‌تری فکر کردم. ببینید، در موسیقی شگردی وجود دارد به اسم «گول زدن مخاطب» که اتفاقاً فرمول ساده‌ای دارد. یعنی یک هنرمند می‌تواند به شکل مقطعی، کارهایی کند و المان‌هایی در موسیقی‌اش به کار گیرد که برای مدتی کار خود را پیش ببرد. اما بعد از آن باید چه کرد؟ این ماجرا فکر مرا بسیار به خود مشغول کرد. من می‌دانم که این کاری که می‌کنم، در آینده می‌ماند. هیچ شکی در آن ندارم، پس باید کاری قابل دفاع باشد.\nشما بعد از «ریزدانه‌های الماس» برای مدتی طولانی فعالیت چندانی نداشتید. حالا اما به نظر می‌رسد که برنامه‌های متعددی در دست دارید. از برگزاری مسترکلاس‌هایی که از همین هفته آغاز می شود تا کنسرت و همچنین انتشار کتاب. در این خصوص توضیح می‌دهید؟\nتا «ریزدانه‌های الماس» من هر کاری انجام دادم، طرز چیدمان قطعات به یک شکل بود؛ چون می‌خواستم هر کسی که این قطعات را می‌شنود، صرف‌نظر از اینکه ملودی‌ها چیست و چگونه پرورش پیدا کرده، بداند که این فرم مخصوص من است. به این ترتیب ملودی‌ها از یک قطعه آرام شروع و به تدریج تند می‌شد و پایانش نیز با قطعه‌ای سریع بود. بعد از آن، می‌خواستم کار متفاوتی انجام دهم که فرم چیدن قطعات به این شکل نباشد. یعنی قطعات را جا‌به‌جا کنم و بعد از آن فکر کنم که چه‌طور می‌توانم به همدیگر وصل‌شان کنم. می‌خواستم کارهای دیگری روی سنتور انجام دهم و این زمان زیادی می‌برد. نمی‌خواستم همان کارهای معمول را انجام دهم و مثلاً بداهه‌نوازی کنم. اگر بداهه‌نوازی صرف باشد، می‌توانم از الان تا چهار روز دیگر بنوازم و نه ملودی کم بیاورم و نه ریتم. اما چیزی که قابل ارائه و دارای ارزش بوده و در راستای کارهای خودم باشد و متعالی‌تر، خیلی زمان گرفت. در این میان مسأله بیماری هم پیش آمد.\nپس ما می‌توانیم این امیدواری را داشته باشیم که از این پس حضور پررنگ‌تری داشته باشید.\nحتماً. من کارهای خیلی زیادی در دست دارم که حالا نمی‌توانم درباره‌اش صحبت کنم. با هنرمندی که خودش دفتر هنری دارد، قراردادی بسته‌ام که قرار است کنسرت‌هایی داخل و خارج از کشور برگزار کنیم و خودم از این اتفاق بسیار خوشحالم.\nبرسیم به شیوه سنتورنوازی معاصر. این ایده از کجا شکل گرفت؟ آن زمان کسی هم از شما حمایت کرد؟\nمن وقتی خواستم به این شیوه کار کنم، استادان چندان روی خوشی نشان ندادند. برای مثال، روزی به استاد «پاپور» که من همیشه عاشق‌شان بودم، گفتم فرصتی به من بدهید تا قطعه‌ای را که نوشته‌ام، گوش کنید. بعد از اینکه کار را گوش کردند، گفتند بد نیست. یعنی نگفت خوب است. تنها گفتند: «فقط قسمت آخری که زدی خوب است.»\nقسمت آخر چی بود؟\nچیزی که در سنتورنوازی قدیم وجود نداشت و آن تحرک بود. استاد پایور همیشه دوست داشت ساز تحرک داشته باشد؛ اما می‌توانم بگویم از 20 استادی که آن زمان بودند، 19 تایشان می‌گفتند این کارت اشتباه است.\nکسی حمایت‌تان کرد؟\nبله، خانواده‌ام همیشه حامی بودند.\nغیر از خانواده که همیشه پشتیبان من بودند، فقط دو سه نفر بودند که در همان لحظه‌ای که کار را شنیدند، هیجان‌زده شدند و تشویق‌ام کردند و گفتند حتماً باید این کار را ادامه دهی. از جمله این اساتید، استاد فخرالدینی و استاد شهبازیان بودند. من آن زمان تنها 16 سال داشتم؛ اما این دو استاد هیچ با خودشان فکر نکردند که بگویند این پسر کوچک است و نباید حمایت‌اش کرد و کاملاً تشویقم کردند. البته یک بار «کلک» هم زدم! یک‌بار به سفر رفته بودم. وقتی برگشتم، قطعه‌ای نواختم و گفتم قطعه‌ای از «امین‌الله حسین» پیدا کرده‌ام و آن را نواختم! همه از این قطعه تعریف کردند و گفتند چه‌قدر عالی است. بعد از اینکه مدتی گذشت، گفتم برای خودم بوده است!\nواکنش‌شان بعد از اینکه ماجرا را فهمیدند چه بود؟!\nخب طبیعی است که گفتند چرا همان زمان نگفته‌ام. به هر حال کسی تحسین‌ام نکرد. من هم الان این کار را نمی‌کنم. تحسین کردن کسی که اول راه است، اصلاً خوب نیست. ممکن است او را از ادامه کار بازدارد. هنرجو باید همیشه تشنه آموختن باشد و بعد که همه‌چیز را دانست، مورد تحسین قرار بگیرد. یک‌بار آقای «فخرالدینی» به من گفتند: «حالا این ملودی‌هایی که شما ساختید، معلوم است برای کجا است؟ من اگر اینها را بشنوم، می‌گویم می‌تواند برای یک عرب یا ترک باشد یا هر جای دیگری. من باید بفهمم که این ملودی‌ای که نواخته می‌شود، برای کجا است. این مسأله در کارهای تو مشخص نیست.» همین نکته در کار من تأثیر بسیار زیادی گذاشت. من آقای «میلاد کیایی» را هم بسیار دوست دارم. آن زمان که من در اوج هیجانات نوجوانی بودم، مرا نصیحت کردند و گفتند: «کار تو خوب است؛ اما نباید زود به بلوغ برسی.» خودم هم در حال حاضر همین ایده را دارم، چون نوازنده‌ای که زود به بلوغ برسد، دیگر کاری نمی‌کند.\nاما شما زود به بلوغ رسیدید و همچنان کارهای زیادی انجام دادید.\nمن هیچ‌وقت فکر نکردم که به بلوغ رسیده‌ام؛ چون تا الان از خانواده‌ام نشنیده‌ام که کسی بگوید که تو خوب ساز می‌زنی!\nحتی آقای هوشنگ کامکار؟\nاما ایشان همواره از شما به شکل ستایش‌آمیزی یاد می‌کند.\nممکن است همواره پیش شما بگوید، شاید در روزنامه هم بگوید؛ اما تا به حال به خود من نگفته که تو نوازنده خوبی هستی.\nشما شیوه سنتورنوازی معاصر را ابداع کرده‌اید؛ اما انگار ادعایی روی آن ندارید. نه هیچ‌زمانی اسم «سبک» روی آن گذاشتید و نه حتی به نام خودتان معرفی و ثبت‌اش کردید. چرا؟\nاسم خودم را روی آن بگذارم که خنده‌دار است. (خنده) من همیشه فکر می‌کنم «تاریخ» روی جزئی‌ترین رفتارهای ما تأثیرگذار است. علاوه بر آن، اگر بگویم «سبک اردوان کامکار» اشتباه است. سبک معنای خودش را دارد. سبک یعنی اینکه شما بتوانید یک نوازنده را از دوران کودکی تا عالی با یک شیوه تربیت کنید. آیا این اتفاق می‌تواند با این شیوه رخ دهد؟ شاید باید زمان بگذرد و خودم این شیوه را تکمیل کنم و بعدها شاگردان‌ام روی آن کار کنند تا پیشرفته‌تر شود. همین الان دارم کارهایی انجام می‌دهم. کتاب اول را شروع کرده‌ام تا نشان دهم کسی که می‌خواهد سنتور بنوازد، چه کاری باید انجام دهد؟ چه قطعاتی بنوازد؟ کتاب‌های بعدی را باید بچه‌ها به سرانجام برسانند. به تعدادی از شاگردانم مثل «سیاوش کامکار»، «مهیار طریحی» و «مصطفی مؤمنیان» بسیار امیدوارم. انرژی‌شان خوب است. همه‌شان مطالعه دارند. سخت کار می‌کنند و انسان‌های سالمی هم هستند. اینها می‌توانند این شیوه را کامل کنند.\nکسی که می‌خواهد در این شیوه نوازندگی کند، باید ردیف را کامل بداند؟\nدر شیوه ما نیازی به اینکه موسیقی سنتی به شکل کامل فراگرفته شود، نیست؛ اما لازم است هنرجو درباره موسیقی نواحی بداند و مطالعه کند. موسیقی سنتی از موسیقی ردیف تغذیه می‌کند؛ اما موسیقی‌ای که من کار می‌کنم، از موسیقی مناطق ایران.\nکه کار را سخت می‌کند، چون گستردگی این موسیقی زیاد است.\nبله، خیلی زیاد است. شما اگر ملودی‌های «ریزدانه‌های الماس» را تحلیل کنید، شاید اصلاً متوجه نشوید که این ملودی‌ها برای کدام مناطق ایران است که این‌چنین پشت سر هم قرار گرفته‌اند.\nاتفاقاً می‌خواستم در همین زمینه سؤال کنم. شما از همان کارهای ابتدایی، به موسیقی نواحی توجه زیادی داشتید. این در حالی است که آن زمان این کار متداول نبود و حتی گاهی از آن نهی هم می‌شد.\nاما حالا به تازگی رجعت به این موسیقی را در کار آهنگسازان بیشتر می‌بینیم.\nمن باید توضیحی در این خصوص بدهم. اولاً اینکه اگر ما از موسیقی کُردی استفاده کردیم، برای این بود که به خوبی این موسیقی را می‌شناختیم؛ اما موسیقی مناطق دیگر را تنها شنیده بودیم و به شکل کامل آن را نمی‌شناختیم. یعنی دانش‌مان از آن عمیق نبود. برای مثال، موسیقی شمال یا جنوب خراسان را نمی‌شناختیم؛ اما من به‌شخصه خودم این کار را کردم و دنبال این نوع موسیقی‌ها رفتم. مثلاً دو سال روی موسیقی بلوچستان کار کردم.\nاستاد مستقیمی هم داشتید؟\nاین موسیقی استاد نمی‌خواهد. شما باید تحقیق کنید و افراد مختلف را دیده و بدانید کدام اصل است و کدام بدل. کسانی هستند که این ملودی‌ها را عوض می‌کنند تا مردم بیشتر خوش‌شان بیاید. یعنی از اصل آن غافل می‌شوند. من بیشتر دنبال آدم‌هایی بودم که موسیقی اصیل مناطق‌شان را ارائه می‌دادند. خودشان هم نمی‌دانستند که این موسیقی چیست. فقط نسل به نسل به آنها رسیده بود. شما وقتی در موسیقی مناطق مختلف ایران دقیق می‌شوید، به دنیای عجیب و غریبی برمی‌خورید. مثلاً ساز بسیار پیشرفته‌ای مثل «بانجو» در ایران ساخته شده است. ملودی‌هایی که می‌شود با «بانجو» زد، با رباب -که در بلوچستان خیلی مرسوم است- بسیار فرق می‌کند و بی‌نظیر است. من فردی بلوچ که در نروژ زندگی می‌کند و تحصیلات موسیقی دارد و این ساز را می‌نوازد، پیدا کردم و چیزهای بسیاری از او یاد گرفتم.\nموسیقی شمال یا جنوب خراسان پیچیدگی وحشتناکی نداشت؛ اما «موسیقی بندر» از عباس گرفته تا چابهار بسیار با هم فرق می‌کند. این موسیقی‌ها خیلی غنی است و باید روی آن تحقیق شود. من در موسیقی آذری هم تحصیلاتی کردم. می‌دانم که موسیقی سنتی آذری یعنی چه و از چه دستگاه‌هایی در آن استفاده می‌کنند. موسیقی آذربایجان بیشتر حالت مینور دارد، اما یک جایی در آذربایجان هست که از شور هم زیاد استفاده می‌کنند. در نزدیک مرز که کردها و ترک‌ها با هم ترکیب می‌شوند، موسیقی «کُرمانجی» می‌شود. در موسیقی ترکی استانبولی این دو موسیقی با هم ترکیب شده‌اند. موسیقی پاپ ترکیه، بیشتر موسیقی کُردی است؛ چون موسیقی خود ترک‌ها بسیار ساده و روان است و هیچ تحرکی در آن وجود ندارد و این تحرکی که شما هم‌اکنون می‌بینید، به خاطر اختلاط این موسیقی‌ها با هم است. این مسأله در زبان هم وجود دارد. زبان کردی‌ای که من صحبت کنم، زبان اصلی کردی است. سقز و مهاباد کمی لهجه ترکی دارد یا برخی کلمات ترکی را دارد. در کرمانشاه، کردی کلهری با گویش لکی و لری شباهت دارد.\nموسیقی هم همین است. شما از اینجا به گرمسار یا خوانسار و یزد که بروید، می‌بینید هر کدام موسیقی خودشان را دارند. البته استفاده از موسیقی محلی چیز جدیدی نیست و نمی‌توانم بگویم من این کار را انجام داده‌ام. آهنگسازان بسیار موفقی به همین شکل عمل کرده‌اند. شما فرض کنید یکی مثل «کورساکف»، از ملودی‌های محلی استفاده کرده است. البته ما تنها کشوری هستیم که موسیقی سنتی و نواحی داریم و اینکه چرا این اتفاق افتاده، خودش داستان مفصلی دارد. جای دیگر این‌طور نیست. در یونان موسیقی سنتی یکی است. جنوب یونان همان موسیقی‌ای وجود دارد که در شمال خراسان هست؛ اما لهجه‌اش فرق می‌کند. موسیقی سنتی ایران کمی از این موسیقی بهره برده اما موسیقی ما مختصات خودش را دارد. طی سال‌ها نوازندگان یا آهنگسازانی که توانایی نداشتند که کار کنند، به چیزی چسبیده‌اند و می‌گویند: «این مرکز زمین است، بیایید و آن را متر کنید. تنها ردیفی که در ایران معتبر است، آنی است که من می‌گویم.» برای مثال آقای دوامی می‌گفتند هیچ ردیفی جز این ردیف وجود ندارد. آقای کریمی هم همین اعتقاد را داشتند. در این میان مثلاً آقای لطفی با اساتید مختلف کار و ردیفی را تدوین کرد. البته این موضوعات دیگر این روزها کاربردی ندارد.\nتأکیدتان بر فیزیک نوازنده و قدرت دست‌ها برای چیست؟\nدر موسیقی سنتی -ردیف- هر چه ثبت و ضبط شده، بر اساس ساز تار بوده است. اینکه بخواهی ملودی‌های تار را با سنتور بنوازی، خنده‌دار است؛ اما ردیف خیلی ساده نواخته می‌شود. چون ملودی‌های تار است و با یک دست هم می‌شود آنها را زد. آقای پایور برای اولین‌بار فکر کرد که فرم «حبیب سماعی» جواب نمی‌دهد و شروع به تکامل این ساز کرد. اول اینکه اندازه این ساز را استاندارد کرد و تکنیک‌هایی آورد که شاید الان ساده به نظر بیاید؛ اما ایشان کار بسیار بزرگی در آن زمان کرد. من در نوجوانی فکر کردم آن هم جواب من را نمی‌دهد و به همین خاطر، روی این شیوه کار کردم و همان‌طور که شما گفتید، نواختن در آن به دو دست نیاز دارد.\nشما در زمینه موسیقی کردی، موسیقی فولک مناطق مختلف ایران، اصول آهنگسازی غربی و موسیقی ردیف کار کرده‌اید. اینها چگونه در موسیقی شما به تجمیع رسیده‌اند؟\nمن نمی‌توانم ادعا کنم تمام اینها را در سطح عالی می‌دانم؛ اما وقتی شما اینها را با هم فرا می‌گیرید، می‌دانید که چه‌طور به آنها چفت و بست بدهید. من اکنون به این نتیجه رسیده‌ام که ملودی‌هایی که در برخی نقاط ایران است، به هیچ‌عنوان با هارمونی‌ای که الان می‌شناسیم، هم‌خوانی ندارد. آقای حنانه تجربه موفقی در این زمینه داشتند. ایشان از تمام ملودی‌های مناطق مختلف، یک هارمونی برای خودش استنتاج می‌کرد که موفق بود. ایشان ملودی‌های محلی و نواحی و سنتی را تنظیم می‌کرد و نتیجه به شکلی بود که شما به هیچ عنوان فکر نمی‌کردید از حیطه خودش خارج شده است. این اتفاقات حالا کمتر رخ می‌دهد، چون متأسفانه موسیقی ما دچار سردرگمی است.\nببینید یک موسیقی برای موسیقی عروسی است، یک موسیقی برای کافه و رستوران و... در کنار اینها یک موسیقی جدی هم وجود دارد. البته من به هیچ‌عنوان نمی‌گویم آن موسیقی که برای عروسی تولید می‌شود، بد است. خودش یک تخصص است که من بلد نیستم. کسی که در کافه‌ای در نیویورک ساز می‌زند، تخصص این کار را دارد و می‌تواند کاری کند که مخاطب‌اش با خوردن ناهار و شام کیف کند. کسی که موسیقی کافه‌ای کار می‌کند، کارش در کافی‌شاپ است؛ نه اینکه ما او را ببریم در تالار وحدت و بگوییم اجرا کن!\nاما در تمام دنیا همین رویه است.\nمگر من گفتم دنیا خوب است؟ (خنده) این معضل بزرگی است که فقط به ایران محدود نیست. من خیلی مواقع دیده‌ام که یک کنسرت در سبکی لایت در تالار وحدت برگزار کرده‌اند و همه مجبورند با جدیت به آن گوش دهند. در حالی که وقت اجرای این قطعات، مخاطب باید سر و دست بشکند. در موسیقی جدی هم همین است. اگر کسی وسط اجرای بتهوون، بالا و پایین بپرد، دیگران چه واکنشی نشان می‌دهند؟ از سالن بیرون‌اش می‌کنند! خب عکس این مسأله هم صادق است دیگر.\nبرسیم به فیلم «سنتوری» با توجه به موفقیتی که موسیقی آن فیلم داشت، آیا بار دیگر امکان اتفاق افتادن آن تجربه هست؟\nبه من پیشنهاد دادند که این کار را انجام دهم؛ اما من نکردم. «سنتوری» برای من تجربه بدی بود.\nمن این داستان را بارها گفته‌ام. وقتی آقای مهرجویی با من تماس گرفتند، گفتند داستان نوازنده بسیار معروفی است که بنا به دلایلی به مشکلاتی مواجه می‌شود و به همین خاطر، ناچار خودش هم می‌خواند و می‌نوازد. من موسیقی فیلم را نوشتم و بعد اتفاقاتی رخ داد که فکر کردم تجربه بسیار بدی رخ داده است.\nاما با همان فیلم، ساز سنتور بیشتر بین مردم شناخته شد.\nهیچ‌وقت دل‌تان نخواست دوباره با آن میزان مخاطب همراه شوید؟\nنه. دوست ندارم. (خنده) من مخاطبان آگاه خودم را دارم.\n14 آوریل 2017 5,443 0\nوحید شکری\tاون کیه که روح ایمانه\nباراد\tبه تو رسیدم\nبابک رادمنش\tای دوست\nمهدی رسولی\tکاروان دل قدم قدم\nمهدی رسولی\tمنن اولا محضریوه سلام\nآرش یوسفیان\tنامرد\nمحسن چاوشی\tشهد مسموم\nمحمود کریمی\tثمر ریاض دل علی\nگروه پالت\tخانه بر دوش\nسیروان خسروی\tمن عاشقت شدم\nامیرعباس گلاب\tعشق تو\nهمایون شجریان\tکولی\nعلیرضا طلیسچی\tهمه دنیام توئی\nمحسن یگانه\tنفس های بی هدف\nرضا یزدانی\tهنوز دلم واسه تو تنگ میشه\nامیر عظیمی\tمعجزه\nمحمود کریمی\tآرزوی وصل تو آتش به جانم ریخته


کدام کرم ضد آفتاب و با چه میزان SPF برای پوست شما مناسب است؟ – گیسون\nشواهد علمی قادر درباره اثرات سوء ناشی از قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش در مقابل اثرات منفی خیالی ضد آفتاب بر سالمی شما وجود دارد. بایستی کرم ضد آفتاب را قبل از قرار گرفتن در معرض آفتاب، به طور سخاوتمندانه (به میزان مضاعف و کافی) و یکنواخت بزنید تا مواد فعال حساس پوست شما پیوند بخورند. اشخاصی که به مواد شیمیایی موجود در ضد آفتاب آلرژی یا این که عدم تحمل آنان را دارا هستند می بایست به دنبال محصولاتی مهم تیتر “بدون مواد شیمیایی ” باشند. استعمال از کرمها به طور معمول به جهت شکل راحتتر میباشد که غلظت بالایی دارا هستند و روی پوست سُر نمیخورند و سپس از مدتی وارد چشمها نمی شوند. 50 در حدود 98 % اشعه ها را مسدود می نماید یعنی تنها یک % بیشتر از spf 30. به خاطر داشته باشید که هیچ ضدآفتابی نمی تواند 100 % اشعه های UVB ای که به پوست می رسند را بلاک کند. همین دو ماده اهمیت دیده را نمی سوزاند. البته، ضد آب بودن کرم ضد آفتاب، به همین مضمون نیست که کل روز یک بار استعمال نمایید کافی است، بهترین زمانه برای تمدید کرم های ضدآفتاب فواصل زمانی 2 ساعته است.برای این‌که کرم ضدآفتاب بیشترین و مؤثرترین مقدار مراقبت از پوست را در برابر اشعه های مضر UVA و UVB داشته باشد خوب تر میباشد هر 2 ساعت یکبار ضدافتاب را بر روی پوستتان تمدید و نوسازی کنید. اعتنا به این نکته اهمیت هست که هیچ ضد آفتابی 100 درصد اشعه ماورا بنفش را مسدود نمی‌کند و هرچقدر هم که SPF یک فرآورده بالا باشد، در مدت روزگار نگهداری آن از پوست تفاوتی وجود ندارد. بهعنوان مثال، یک کف دست، برای هر بازو و یک کف دست برای هر چه کرم ضد آفتاب برای پوست خشک پا. اشعه ماورا بنفش را میتوان اساسی نگهداری روزانه در برابر آفتاب توسط پوشش مناسب، کلاه و عینک آفتابی به شدت کمتر اعطا کرد ولی استعمال از کرم ضد آفتاب در بازه بارداری به به عبارتی ترازو حیاتی می باشد که در هر روزگار دیگری اهمیت دارد. اگر از تایپ کردن این مطلب لذت بردید و مطمئنا می توانید داده ها بیشتری در آیتم کرم ضد آفتاب طب سنتی لطفا از کاغذ ما بخواهید.


تشخیص سموم مرگبار آب تنها با بررسی یک قطره - ایسنا\nچهارشنبه / ۵ تیر ۱۳۹۸ / ۱۲:۵۳\nکد خبر: 98040502938\nمحققان آمریکایی یک دستگاه ساختند که می‌تواند تنها با یک قطره آب، میزان سمی بودن آن را تشخیص دهد.\nبه گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، زمانی که آب سرشار از سیانوباکترها باشد، یک ماده خطرناک و سمی به نام "سیانوتوکسین" تولید می‌کند. با این اتفاق شکوفایی جلبک سبز و آبی هم ایجاد می‌شود که برای انسان و حیوان مرگبار است.\nبه زودی می‌توان وجود این توکسین‌ها را تشخیص داد. معمولاً روش‌های فعلی تشخیص نشانه‌های اولیه "شکوفایی جلبکی" در رودخانه‌ها و دریاچه‌ها به این نحو است که محققان از آب نمونه‌برداری می‌کنند و به آزمایشگاه می‌فرستند.\nزمانی که این نمونه‌ها تجزیه و تحلیل می‌شوند، شاید شکوفایی جلبکی به اندازه‌ای رشد یافته باشد که باید به مردم هم هشدار داده شود.\nدر این راستا محققان دانشگاه ایالتی "کارولینای شمالی" دستگاهی برای هشدار اولیه آلودگی آب ساخته‌اند.\nاین دستگاه اولین سیستم قابل حمل تشخیص سیانوتوکسین در جهان است.\nطریقه کار با این دستگاه بسیار آسان بوده و کافی است کاربران یک قطره آب را روی یک تراشه بریزند تا پس از آن نتایج روی دستگاهی نمایش گذاشته شود که به گوشی‌های هوشمند متصل می‌شود.\nتراشه ساخت این محققان می‌تواند هرگونه مولکول هدف در نمونه آب را با خاصیت فِلورِسانس نشان دهد.\nدر نتیجه، تنها در عرض ۵ دقیقه، یک اپلیکیشن روی گوشی قادر است حضور و سطح چهار نوع رایج سیانوتوکسین یعنی "آناتوکسین-ای"( anatoxin-a)، " سیلیندروسپرموپسین"(cylindrospermopsin)،"نودولارین"(nodularin) و "میکروسیستین-ال‌آر"(microcystin-LR) را به کاربر خود هشدار دهد.\n"شینگشان وی" محقق ارشد این پروژه گفت: فناوری ساخت ما می‌تواند این سموم را در سطح "سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا"(EPA) تشخیص دهد و مهم است که بدانید دستگاه ساخت ما هنوز قادر نیست این سیانوتوکسین‌ها را در سطح استانداردهای "سازمان جهانی بهداشت" شناسایی کند.\nمحققان پروژه همچنین اظهار کردند که دستگاه ساخت آن‌ها در مقیاس تجاری هم نسبتاً ارزان خواهد بود.\nاخیراً تولید دستگاه کمتر از ۷۰ دلار هزینه برداشته و هر تراشه هم زیر یک دلار قیمت دارد.\nنتایج این پژوهش در مجله "Analytical Chemistry" انتشار یافت.


ده خرید گران‌قیمت بارسلونا در دوره بارتومئو - آی اسپورت\nده خرید گران‌قیمت بارسلونا در دوره بارتومئو\nفوتبال جهان پنجشنبه، ۸ آبان ۱۳۹۹، ۲۱:۳۰\nآی اسپورت - جوزپ ماریا بارتومئو، رییس باشگاه بارسلونا پس از حدود هفت سال، علی رغم میل باطنی اش از ریاست این باشگاه استعفا کرد. در دوره بارتومئو، استفاده از محصولات لاماسیا کم تر از گذشته شد و به جای به کارگیری از جوانان آکادمی، سیاست خرید ستارگان بزرگ و گران قیمت در دستور کار قرار گرفت. این یکی از دلایلی بود که هواداران بارسلونا به مدیریت بارتومئو انتقاد داشتند. با این حال بارتومئو در اوایل دوران ریاست خود، توانست از نظر مالی، باشگاه بارسلونا را تقویت کند و به پشتوانه این امر توانست خرید های بزرگ و گران قیمتی انجام دهد؛ خریدهایی که بعضا برای بارسلونا کاربردی نبودند و به ارزش پولی که برایشان پرداخت شد، نتوانستند نمایش درخوری در بارسلونا نشان دهند. در طرفداری، نگاهی داریم به ده خرید گران قیمت بارسلونا در دوره ریاست بارتومئو:\n۱۰- کلمنت لنگلت؛ ۳۵.۹ میلیون یورو (?-۲۰۱۸)\nشاید کلمنت لنگلت ارزش پولی که برایش پرداخت شده را داشته باشد. لنگلت در سال ۲۰۱۷ از سویا به بارسلونا پیوست و با توجه به مصدومیت های اومتیتی، توانسته جایگاه ثابتی در ترکیب بارسلونا پیدا کند. لنگلت جزو بهترین مدافعان جهان نیست اما بازیکنی بی حاشیه و قابل اتکا برای بارسلونا بوده است. خرید لنگلت برای بارسلونا را می توان موفق دانست.\n۹-آندره گومز؛ ۳۷ میلیون یورو (۱۸-۲۰۱۶)\nآندره گومز، هافبک پرتغالی والنسیا در تابستان ۲۰۱۶ با انتقالی پر سر و صدا به عنوان یکی از پدیده های لالیگا راهی بارسلونا شد و به نوعی بارسا توانست او را از یوونتوس هایجک کند. بارسلونا برای آندره گومز، مبلغی معادل ۳۷ میلیون یورو به والنسیا پرداخت کرد، در حالی که می توانست میرالم پیانیچ که بازیکنی ثابت شده تر بود را با قیمت پایین تری به خدمت گیرد. آندره گومز در بارسلونا عملکردی فاجعه بار داشت و نتوانست به مهره ثابتی در این تیم تبدیل شود. بارسلونا ابتدا او را به اورتون قرض داد و سپس با انتقالی ۲۵ میلیون یورویی، این هافبک پرتغالی را به تافی ها فروخت تا حداقل بخشی از مبلغ خرید او جبران شود.\n۸- پائولینیو؛ ۴۰ میلیون یورو (۱۹-۲۰۱۷)\nپائولینیو یکی از خریدهایی بود که تعجب هواداران بارسلونا را برانگیخت؛ هافبک تقریبا مسنی که در لیگ چین شاغل بود و سبک بازی اش با بازی همیشگی بارسلونا کاملا تفاوت داشت. همه این ها در حالی بود که بارسلونا برای جذب او 40 میلیون یورو به گوانگژو اورگرانده پرداخت کرد. با این حال پائولینیو خیلی هم بد کار نکرد و توانست گل های مهمی برای بلوگرانا به ثمر برساند. بارسلونا بابت خرید پائولینیو از نظر مالی ضرر نکرد و توانست با همان مبلغ ۴۰ میلیون یورو، او را به گوانگژو بفروشد. خرید پائولینیو را می توان متوسط و البته غیر ضروری تلقی کرد.\n۷- مالکوم؛ ۴۱ میلیون یورو (۱۹-۲۰۱۸)\nمالکوم برزیلی یکی از پر سر و صدا ترین خریدهای سال های اخیر بارسلونا بود. در حالی که رم به صورت رسمی خبر جذب مالکوم را اعلام کرده بود، بارسلونا توانست این پدیده بوردوی فرانسه را هایجک کند و برای جذب او ۴۱ میلیون یورو هزینه کرد. با این حال ارنستو والورده، سرمربی بارسلونا اعتقادی به مالکوم نداشت و این وینگر برزیلی اغلب اوقات نیمکت نشین بود. مالکوم پس از سپری کردن یک فصل ناموفق در بارسلونا، با انتقالی ۴۰ میلیون یورویی به زنیت روسیه پیوست تا حداقل پول خوبی از فروش او کسب شود.\n۶- میرالم پیانیچ؛ ۶۰ میلیون یورو (?-۲۰۲۰)\nیکی از آخرین خریدهای بارتومئو در بارسلونا. میرالم پیانیچ می توانست در سال ۲۰۱۶ به بارسلونا بپیوندد اما راهی یوونتوس شد و سال های موفقی را در تیم تورینی سپری کرد. پیانیچ در تابستان ۲۰۲۰ در معاوضه با آرتور ملو به بارسلونا پیوست و بارسا برای جذب او ۶۰ میلیون یورو هزینه کرد. بسیاری از هواداران بارسلونا از خرید پیانیچ به خاطر سن نسبتا بالای او (۳۰ سال) و از دست دادن آرتور ملو ناراحت هستند اما پیانیچ به تازگی راهی بارسلونا شده و زمان نشان خواهد داد که بارسلونا با جذب این هافبک بوسنیایی موفق بوده یا نه.\n۵- لوییس سوارز؛ ۸۱.۷ میلیون یورو (۲۰-۲۰۱۴)\nلوییس سوارز را شاید بتوان بهترین خرید بارسلونا در دوره ریاست بارتومئو و حتی بهترین خرید دهه بارسلونا دانست. سوارز پس از درخشش در جام جهانی ۲۰۱۴ و باشگاه لیورپول، در انتقالی گران قیمت و حدودا ۸۲ میلیون یورویی به بارسلونا پیوست و البته ارزش هایش را هم ثابت کرد. سوارز با بارسلونا به تمام افتخارات ممکن رسید و سومین گلزن تاریخ کاتالان ها شد. سوارز در تابستان ۲۰۲۰ به خاطر درخواست رونالد کومان، بارسلونا را ترک کرد.\n۴- فرنکی دی یونگ؛ ۸۶ میلیون یورو (?-۲۰۱۹)\nفرنکی دی یونگ، استعداد برتر باشگاه آژاکس به تیم مورد علاقه اش بارسلونا پیوست. استعداد فرنکی دی یونگ انکار ناپذیر است اما هنوز این بازیکن هلندی نتوانسته تمام پتانسیل و توانایی هایش را در بارسلونا به نمایش بگذارد. دی یونگ را نیز می توان یکی از خریدهای خوب و منطقی دوران ریاست بارتومئو در بارسلونا دانست.\n۳-آنتوان گریزمان؛ ۱۲۰ میلیون یورو (?-۲۰۱۹)\nآنتوان گریزمان که در اتلتیکو مادرید یکی از بهترین بازیکنان دنیا بود، در انتقالی جنجالی و گران قیمت، راهی بارسلونا شد اما عملکرد گریزمان در بارسلونا تا به امروز اصلا در حد انتظار نبوده است. گریزمان در بارسلونا هرگز در پست تخصصی اش به میدان نرفته و این مسئله باعث افت شدید این مهاجم فرانسوی شده است. گریزمان با والورده و ستین به مشکل خورده بود و ظاهرا با کومان هم رابطه خیلی خوبی ندارد. شاید بتوان گفت که انتقال گریزمان به بارسلونا آن هم با مبلغ هنگفت ۱۲۰ میلیون یورو اشتباه بوده است و بارسلونا می توانست به جای خرید غیر ضروری گریزمان، یک وینگر چپ خریداری کند. سن گریزمان هم کم کم به ۳۰ نزدیک می شود و شاید بارسلونا نتواند از فروش گریزمان، مبلغ قابل توجهی کسب کند.\n۲- عثمان دمبله؛ ۱۳۰ میلیون یورو (?-۲۰۱۷)\nعثمان دمبله به عنوان جانشین نیمار راهی نیوکمپ شد اما این وینگر جوان فرانسوی حتی یک درصد هم عملکردی مشابه با نیمار در بارسلونا نداشته است. دورتموند وقتی فهمید بارسلونا با فروش نیمار پول دار شده، قیمت هنگفتی برای فروش دمبله طلب کرد و بارسا هم ناگزیر به موافقت بود. دمبله در بارسلونا حواشی، بی نظمی ها و البته مصدومیت های متعددی داشته و هرگز نتوانسته درخششی که در دورتموند داشت را در بارسلونا تکرار کند. شاید این فصل، آخرین فرصت دمبله در بارسلونا باشد و در صورت عدم درخشش، دمبوز باید بارسا را ترک کند.\n۱- فیلیپه کوتینیو؛ ۱۴۵ میلیون یورو (?-۲۰۱۸)\nگران ترین خرید تاریخ بارسلونا و دومین خرید گران قیمت تاریخ فوتبال، عملکردی نزدیک به فاجعه داشته است. با وجود کشمکش های طولانی بر سر انتقال فیلیپه کوتینیو از لیورپول به بارسلونا، این هافبک برزیلی اصلا نتوانست در ترکیب بارسلونا جا بیفتد. بازی در پست های غیر تخصصی و نمایش های ضعیف باعث شد بارسلونا تنها پس از یک فصل و نیم به فکر فروش کوتینیو بیفتد. راه حلی جز انتقال قرضی به بایرن مونیخ پیدا نشد و البته کوتینیو در بایرن مونیخ هم نتوانست عملکردی نزدیک به دوران حضورش در لیورپول ارائه دهد. دردناک ترین قسمت ماجرا، بریس کوتینیو مقابل بارسلونا در شکست ۸-۲ مقابل بایرن مونیخ بود. حالا رونالد کومان در تلاش است با بازی دادن به کوتینیو، او را به روزهای خوبش نزدیک کند.\nجوزپ ماریا بارتومئو مستقیما در خریدهای بارسلونا نقش نداشت اما مدیران ورزشی که با نظر مستقیم او در بارسلونا فعالیت کردند، مشخصا از تجربه و کفایت لازم مدیریت باشگاه بزرگی چون بارسلونا برخوردار نبودند. اریک آبیدال، مثال خوبی در این خصوص است؛ او بدون تجربه کافی، خریدهایی انجام داد که با وجود پرداخت ارقام بالا، کارایی چندانی در ترکیب بارسلونا ندارند و در عین حال نقاط ضعف بارسلونا همچنان پابرجاست. شاید بتوان عملکرد بارتومئو در زمینه اقتصادی بارسلونا را موفق دانست اما عملکرد مدیریت ورزشی بارسلونا در زمان ریاست بارتومئو، یک افتضاح کامل بود. از ده خرید گران قیمت زمان ریاست بارسلونا، فقط لوییس سوارز فوق العاده عمل کرده و خرید فرنکی دی یونگ و کلمنت لنگلت را هم می توان خوب ارزیابی کرد.


اگر تحریم لغو شود، اقتصاد ایران به كجا می رسد؟ | آچار\nاگر تحریم لغو شود، اقتصاد ایران به كجا می رسد؟\nبه گزارش آچار اتاق بازرگانی ایران در گزارشی جدید، به بررسی نقاط ضعف و قوت اقتصاد ایران پرداخته و ریسک عملیاتی موجود در این اقتصاد را ارزیابی کرده است.\nبه گزارش آچار به نقل از ایسنا، مرکز پژوهش های اتاق بازرگانی، در گزارشی به وضعیت ریسک اقتصادی ایران و پیشبینی های ۱۰ ساله از وضعیت اقتصادی کشور پرداخته که تا حدودی نگاه سرمایه گذاران خارجی به اقتصاد کشور را معلوم می کند.\nدر این گزارش درباره ریسک اقتصادی آمده است: اقتصاد ایران بعد از اعمال تحریم های ثانویه ایالات متحده، به علت کاهش صادرات نفت و سرمایه گذاری تضعیف شده است. علاوه بر آن، همه گیری کووید-۱۹ سبب ایجاد اختلال در فعالیت ها شده است. در نتیجه ریال همچنان ضعیف و تورم همچنان بالا باقی خواهد ماند. درصورتیکه تحریم ها به تدریج لغو شود، رشد اقتصادی ایران در سال ۲۰۲۱ معادل ۴.۳ درصد و برای سال ۲۰۲۲ معادل ۸.۲ درصد پیشبینی می شود.\nمحیط کسب و کار پرچالش ایران بعد از تحریم های مجدد ترامپ درکنار نتایج همه گیری کووید ۱۹ دستخوش وخامت بیشتر شده است. علاوه بر این، وابستگی شدید ایران به هیدروکربن ها، اقتصاد را در وضعیت بسیار صدمه پذیری قرار داده است. ریسک های دیگر ازجمله موانع مختلف تجاری، انحصارات و ممنوعیت های قانونی بر سر راه مشارکت خارجی در بعضی حوزه ها، قوانین سختگیرانه کار، وجود فساد و ضعف حاکمیت قانون، همینطور تسلط نهادهای دولتی بر صنایع مهمی چون بانکداری هم وجود دارد که ثبات اقتصادی را تهدید می کند. امتیاز شاخص ریسک عملیاتی ایران نمره نامناسب ۴۲.۸ از ۱۰۰ است که رتبه ۱۲ را از میان ۱۸ کشور خاورمیانه، بالاتر از کشورهای به طور عمده درگیر جنگ مانند یمن، عراق و سوریه، برای ایران تعیین کرده است.\nدر ادامه گزارش درباره تحلیل نقاط قوت و ضعف و چالش ها و فرصت های (سوات) اقتصادی عنوان شده: منابع عظیم نفت، گاز و منابع معدنی پرارزش در کنار بخش کشاورزی از نقاط قوت اقتصاد ایران هستند. در مقابل، تحریم های بین المللی، بخش بانکی ضعیف و ناکارآمدی محیط قانونی بعنوان چالشی برای سرمایه گذاری خارجی و حضور پررنگ دولت در اقتصاد، از نقاط ضعف اقتصاد کشور به حساب می آید. دو فرصت مهم اقتصاد هم توسعه منابع گازی و بازار بزرگ مصرفی داخلی است. در مقابل، مهم ترین تهدیدهای احتمالی هم کاهش تولید نفت و وابستگی اقتصاد ایران به درآمدهای نفتی است.\nهمینطور در تحلیل سوآت سیاسی در گزارش تاکیده شده است: نقاط قوت شامل روابط تجاری با کشورهای چین، روسیه و ترکیه و تداوم کنترل قیمت کالاهای اساسی توسط دولت از راه پراخت یارانه است که به حفظ ثبات کمک میکند. نقطه ضعف اساسی هم عدم وجود اجماع سیاست گذاری در سطح کلان است. مهم ترین فرصت ها شامل نقش آفرینی مجلس شورای اسلامی در مدیریت اقتصادی و تصمیم به ازسرگیری مذاکرات هسته ای است. در کوتاهمدت مهم ترین تهدیدهای پیش رو از یک سو شکست مذاکرات هسته ای، ادامه تحریم های قبلی و افزایش تحریمهای جدید امریکا و اروپا و از طرفی نرخ بالای بیکاری جوانان است.\nدر بخشی از این گزارش به چشم انداز رشد اقتصادی ایران اشاره شده است: تولید ناخالص داخلی ایران در ۱۰ سال آینده به علت ادامه تنش با ایالات متحده و به دلیل تداوم ریسک های سیاسی و موانع ساختاری متعدد، بسیار پایین تر از ظرفیت های بالقوة آن پیشبینی می شود. میانگین رشد تولید ناخالص داخلی واقعی در طول دوره ۲۹- ۲۰۲۰ حدود ۴.۳ درصد و بسیار پایین تر از میزان اوج خود در دوره قبل از اعمال تحریم ها پی بینی می شود.


اخبار دنیای ورزش - جای خالی بانوان ایرانی در ورزشگاه آزادی\nحضور جمع زیادی از بانوان سوری در میان تماشاگران حاضر در ورزشگاه آزادی نکته جالبی بود که از دید کسی پنهان نماند.\nدیدار تیم های ایران و سوریه در حالی آغاز شد که مهمان را نمی توان غریبه و بدون هوادار دانست. شاگردان حکیم در حالی در این بازی به میدان آمدند که تعدادی از هواداران شان در ورزشگاه حاضر شده و به حمایت از آنها پرداختند.\nنکته جالب این که تعدادی از هواداران این تیم را بانوان فوتبالدوست سوری تشکیل دادند که برای تشویق بازیکنان سوریه راهی ورزشگاه آزادی شدند و بدون این که ممانعتی از ورود آنها دیده شود در کنار مردان سوری به تماشای بازی پرداختند.\nبا دیدن این اتفاق تنها یک افسوس برای ما باقی ماند جایی که یک بار دیگر جای خالی بانوان ایرانی و فوتبالدوست را در ورزشگاه آزادی به وضوح دیدیم در حالی که مسلما اگر زمینه برای ورود بانوان فراهم می شد زیبایی های جشن صعود تیم ملی بیشتر هم می شد.