نابرابری اجتماعی: انواع، علل و پیامدها | پایگاه دانش فقرپژوهی\nبلاگ صفحه اصلی پایگاه دانش فقرپژوهی کتاب‌ها نابرابری اجتماعی: انواع، علل و پیامدها\nنابرابری اجتماعی: انواع، علل و پیامدها آذر ۴, ۱۳۹۸\nنویسنده کتاب: چارلز ای. هورست\nکتاب نابرابری اجتماعی: انواع، علل و پیامدها برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ به چاپ رسید که ترجمه حاضر مربوط به چاپ هشتم آن در سال ۲۰۱۶ می‌باشد. تالیفات پیشین هورست که سابقه تدریس چندین ساله حوزه نابرابری را در دانشگاه نیز در کارنامه خود دارد نشان می‌دهد که دغدغه اصلی پژوهشی وی حوزه نابرابری‌های اجتماعی می‌باشد.\nکتاب نابرابری اجتماعی: انواع، علل و پیامدها در چهار بخش و پانزده فصل تدوین شده است که البته در ترجمه فارسی آن فصل هفتم تحت عنوان «جهت‌گیری جنسی، هویت جنسیتی و نابرابری» حذف شده و تنها چهارده فصل آن به فارسی برگردانده شده است. مترجم کتاب در مقدمه کتاب علت این حذف را چنین بیان داشته است: «به دلیل اینکه تقریبا همه مباحث آن به همجنس‌بازی و مظالم راجع به آنها اختصاص دارد و صرفا مشکل خاص جامعه ایالات متحده را بیان می‌کند و چندان قابل تعمیم به سایر جوامع نیست، حذف شده است».\nفصل اول کتاب خارج از چهار بخش اصلی کتاب تالیف شده است که می‌توان آن را به نوعی مقدمه‌ای برای ورود به بحث دانست. هورست در این فصل با به کار بردن مثال‌های فرضی گوناگون از فراز و نشیب‌های زندگی افراد مختلف سعی بر آن دارد تا برخی مسائل اساسی مناقشه‌برانگیز در باب نابرابری را نظیر اینکه آیا نابرابری اجتناب‌پذیر است؟، نابرابری مطلوب است یا نامطلوب؟ و آیا سرمایه‌داری و دموکراسی می‌توانند همزیستی داشته باشند؟ مطرح کند. هدف وی از این کار، نه ارائه پاسخی صریح به این سوالات که آشنایی مخاطب با این حوزه و ایجاد دغدغه ذهنی برای وی بوده است.\nبخش اول کتاب تحت عنوان گستره و اشکال نابرابری اجتماعی شامل فصول دو تا هفت می‌باشد. فصول ۲، ۳، ۴، و ۵ به اشکال خاص نابرابری پرداخته و سعی بر آن دارد که انواع نابرابری‌ها را به عنوان پیامدهای عوامل مختلف در زمینه‌های مختلفی همچون طبقه، درآمد و ثروت (فصل ۲)، فقر و رفاه(فصل ۳)، نابرابری پایگاهی (فصل ۴) و نابرابری سیاسی (فصل ۵) تشریح کند. در دو فصل پایانی این بخش یعنی فصل ششم (جنس و نابرابری جنسی) و فصل هفتم (نابرابری نژادی و قومی) نیز نه تنها نابرابری‌های جنسی و نژادی را به عنوان نوعی نابرابری مورد بررسی قرار می‌دهد بلکه آنها را به عنوان یکی از عوامل تبیین‌کننده سایر نابرابری‌ها مورد واکاوی قرار می‌دهد.\nبخش دوم با عنوان تبیین‌های متداول از نابرابری در دو فصل تدارک دیده شده است. فصل هشتم به تبیین‌های کلاسیک نابرابری پرداخته و شامل آرا و نظریات چهار چامعه‌شناس کلاسیک یعنی کارل مارکس، ماکس وبر، امیل دورکیم و هربرت اسپنسر می‌باشد. هورست در این فصل به طور مختصر بنیان‌های نظری این اندیشمندان را بررسی کرده و سعی کرده خطوط کلی نظرات آنها را بیان کند. در ادامه و در فصل نهم تبیین‌های معاصر نابرابری را بررسی کرده و انواع نظریات مهم معاصر در این حوزه را باز به صورت مختصر و صرفا جهت آشنایی مخاطب مطرح کرده است. نظریاتی که در این فصل مورد اشاره قرار گرفته‌اند عبارتند از نظریه کارکردگرایی قشربندی، نظریه‌های بازتولید اجتماعی، نظریه‌های بازار کار، نظریه‌های بازار کار نئوکلاسیک و نظریه‌های نابرابری جهانی.\nهورست در چیدمان فصول کتاب نوعی نوآوری را به کار برده است، بدین ترتیب که در ابتدا بخش اول را به ابعاد نابرابری موجود در جامعه اختصاص داده و در بخش دوم به مبانی نظری و نظریات می‌پردازد. وی درباره دلیل این کار چنین بیان می‌دارد: «به نظرم دانشجویان بیشتر تمایل دارند وقتی نظریه‌ها را مطالعه کنند که میزان و گستردگی نابرابری را در جامعه بفهمند. با اینکه دانشمندان اغلب قیاسی فکر می‌کنند، دانشجویان به احتمال زیاد همراه با زندگی خودشان شروع به تامل می‌کنند و قبل از اینکه شروع به کنجکاوی درباره علل رخدادهای جامعه کنند، می‌بینند که در حول و حوششان چه می‌گذرد.»\nبخش سوم پیامدهای نابرابری را مورد واکاوی قرار می‌دهد که شامل سه فصل می‌شود. پیامدهای مورد بررسی در این سه فصل عبارتند از تاثیر نابرابری بر بخت‌های زندگی شخصی، پیامدهای اجتماعی نابرابری و تاثیر نابرابری اجتماعی بر جنبش‌های اجتماعی. در این سه فصل هورست تشریح پیامدهای ممکن نابرابری را از سطح فردی و حتی روانی شروع کرده و در ادامه به سطح اجتماعی و آسیب‌های اجتماعی منتج از نابرابری همچون جرم می‌پردازد. همچنین نقش نابرابری را در کنترل و یا ایجاد جنبش‌های اجتماعی از جمله جنبش‌های کارگری و جنبش‌های حقوق مدنی و زنان مورد بررسی و مداقه قرار می‌دهد.\nکتاب در بخش پایانی با دوفصل سیزده و چهارده تحت عنوان ثبات و تغییر در نظام نابرابری اجتماعی به پایان می‌رسد. در فصل سیزدهم به این امر پرداخته می‌شود که تا چه میزان تحرک اجتماعی در راستای کاهش نابرابری می‌تواند امکان‌پذیر باشد و از طرفی دیگر در این صورت چه عللی می‌توانند این تحرک را تحقق بخشند. فصل چهاردهم نیز به ریشه‌های مشروعیت‌بخشی به نابرابری پرداخته و به دنبال پاسخ به این سوال است که چه بنیان‌های مشروعیت‌بخشی در سطح فردی و فرهنگی-نهادی، وجود نابرابری را در جامعه موجه جلوه می‌دهند؟\nدر پایان بایستی اشاره کرد که هرچند کتاب نابرابری اجتماعی: انواع، علل و پیامدها بر اساس مسائل و شرایط موجود در ایالات متحده تدوین شده است، اما رویکرد جامع آن به مسائل مربوط به نابرابری اجتماعی از یک‌سو و جهانی شدن بسیاری از مسائل بیان شده از سوی دیگر، می‌تواند راهگشایی به سوی بررسی نابرابری در جامعه ایران باشد. به علاوه آن که کتاب با ارائه بنیان‌های نظری کافی، می‌تواند منبعی مناسب برای آشنایی با نظریات این حوزه و نحوه به کارگیری آنها در بررسی مسائل باشد. نکته حائز اهمیت دیگر درباره این کتاب این امر است که در پایان هر فصل سه بخش جذاب وجود دارد. بخش تفکر انتقادی با طرح سوالاتی جذاب، مخاطب را به تفکر هرچه بیشتر در برخی مسائل و رویدادها وامی‌دارد. بخش ارتباطات وبی نیز به معرفی پایگاه‌های اینترنتی مرتبط با موضوع فصل می‌پردازد که می‌تواند داده‌ها و اطلاعات مناسبی در اختیار افراد قرار دهد و بخش بسیار جذاب توصیه‌های فیلمی، فیلم‌های مرتبط با موضوع هر فصل را معرفی می‌کند و سعی بر آن دارد که مساله را به صورت عینی‌تر در برابر چشمان مخاطب قرار دهد.\nهورست، چارلز ای (۱۳۹۶)، نابرابری اجتماعی، انواع، علل و پیامدها، ترجمه علی شکوری، تهران: انتشارات دانشگاه تهران


آتش‌سوزی در مناطق توریستی جنوب ترکیه | دی دی سفر DDSafar\nآتش‌سوزی در مناطق توریستی جنوب ترکیه\n09 مرداد 1400 - 13:47 - ویرایش شده : 09 مرداد 1400 - 14:02\nبه‌دنبال آتش‌سوزی در مناطق گردشگری جنوب «ترکیه»، از جمله «آنتالیا»، صدها گردشگر به‌ناچار به خارج از محل اقامت خود منتقل شدند.\nدی دی سفر- آتش‌سوزی جنگل‌های استان‌های جنوب ترکیه از جمله «مرسین»، «عثمانیه»، «آدانا»، «آنتالیا»، «قهرمان‌مرعش» در طی چند روز گذشته آغاز شده و خسارات زیادی را بر جای گذاشته است.\nدر طی مهار این آتش‌سوزی، حدود ۱۰۰ گردشگر روسی از هتل «تایتانیک دلوکس بدروم» (Titanic Deluxe Bodrum) خارج شده و به هتل‌های «لوجو هتل بدروم» (Lujo Hotel Bodrum) و « لا بلانچ ریزورت بدروم» (La Blanche Resort Bodrum) منتقل شدند. اگرچه این هتل خود در آتش قرار نداشت، اما از آنجایی که ساختمان‌های مجاور آن در حال سوختن بودند، بنابر احتیاط گردشگران از آن خارج شدند.\nبر اساس اطلاعات منتشر‌شده، تا روز جمعه ۳۰ جولای (۸ مرداد) آتش‌سوزی در ۵۷ منطقه از ۷۱ منطقه‌ی درگیر آتش‌سوزی، مهار شده یا به‌طور کامل خاموش شده است و ده‌ها روستا و برخی هتل‌ها به‌طور کامل تخلیه شده‌اند. تلاش‌ها برای مهار کامل آتش ادامه دارد.\nجدیدترین اخبار گردشگری ترکیه را از دی دی سفر مطالعه کنید\nلینک کوتاه : https://ddsafar.com/?p=17042\nآسیا اخبار اخبارـبین‌المللی اخبارـتوریستی اخبارـروزـگردشگری اخبارـگردشگری‌ـ‌جهانی اخبار_جهانی اخبار_خارجی اروپا استانبول ترکیه سال_2021 گردشگری‌ـ‌بین‌المللی گردشگری‌ـجهانی


بالابردن میل جنسی با مواد غذایی - مرکز مشاوره خانواده روانشناسی ندای مهر\nسوالی که گهگاه پس از مشارکت جنسی برای طرفین پدید می آید این است که آیا مواد غذایی خاصی میتوانن میل جنسی\nانسان را کم یا زیاد کنن؟؟ مواد غذايي مختلف هم مي‌توانند بر روي احساسات جنسي ما تاثير بگذارند.ميل جنسي و برخورداري از عملکرد جنسي مناسب يکي از مهم ترين نيازهاي انسان و ضامن تداوم و موفقيت در زندگي زناشويي به شمار مي رود. بر اساس مطالعات تمايلات جنسي انسان ها تحت تاثير عوامل مختلفي از جمله شرايط روحي، بيماري هاي جسمي، داروها، تغذيه و... است.\nمطالعات متعدد نشان داده اند که مواد غذايي مختلف هم مي‌توانند بر روي احساسات جنسي ما تاثير بگذارند. بر اساس مطالعه اي که در آمريکا\nانجام شده است، کمبود اسيد فوليک (يکي از ويتامين هاي گروه B) تمايل به برقراري رابطه جنسي را کاهش مي دهد. اين نکته به ويژه در ميان خانم ها مشاهده شده است، زيرا اغلب آنها به ميزان کافي ويتامين هاي گروه B را دريافت نمي کنند. اسيد فوليک که با نام فولات يا ويتامين B9 نيز شناخته مي شود در حبوبات به ويژه عدس، سويا، غلات سبوس دار و سبزيجات سبز تيره مانند اسفناج، جعفري، کلم بروکلي، نخود فرنگي و مارچوبه يافت مي شود.\nيکي ديگر از مواد مغذي مهم در ميل جنسي خانم ها، ماده معدني آهن است. فقر آهن و کم خوني ناشي از آن، خلق و خوي زنان را به شدت تحت تاثير قرار مي دهد و موجب کاهش تمايلات جنسي آنها مي شود. جگر و انواع گوشت ها به ويژه گوشت قرمز، حبوبات، سبزيجات سبز و زرده تخم مرغ منابع غني آهن به شمار مي روند.\nبهرحال میتوان نتیجه گرفت همانطور که مواد غذایی میتوانند بروی خصوصیات رفتاری انسان تاثیر بگذارند و این تاثیر در انسانهای مختلف متفاوت است میتوان همین استنباط را نیز در مورد تاثیر مواد غذایی بروی رفتار جنسی و متعاقبا میل جنسی انسان کرد\nمشاور روانپزشک دکتر محسن مظفری\nمشاور روانشناس بالینی رامین کریمی\nمشاور روانپزشک دکتر میرفرهاد قلعه بندی


کلاس های درس قابل حمل برای دانش آموزان عشایر کشور\nمعاون عمرانی وزارت آموزش و پرورش گفت: کلاس های درس پیش ساخته و قابل حمل جایگزین کلاس های چادری و کپری عشایر در مناطق مختلف کشور می شود تا دانش آموزان عشایر در مقاطع پایین تحصیلی نیز از داشتن فضای آموزشی استاندارد بهره مند شوند.\nکلاس‌های درس قابل حمل برای دانش آموزان عشایر کشور\nمعاون عمرانی وزارت آموزش و پرورش گفت: کلاس‌های درس پیش ساخته و قابل حمل جایگزین کلاس های چادری و کپری عشایر در مناطق مختلف کشور می شود تا دانش آموزان عشایر در مقاطع پایین تحصیلی نیز از داشتن فضای آموزشی استاندارد بهره مند شوند.\nمرتضی رئیسی در خصوص کلاس های قابل حمل عشایر گفت: طرح جایگزینی کلاس های درس پیش ساخته و قابل حمل با کلاس های چادری و کپری، در سازمان نوسازی مدارس کشور و وزارت آموزش و پرورش مطرح شده و در حال پیگیری است. وی افزود: در حال حاضر بخشی از دانش آموزان عشایر در مقاطع پایین تحصیلی از داشتن فضای آموزشی مجهز در یک مکان مشخص بی بهره اند.\nرئیسی ادامه داد: با توجه به اینکه تعداد کلاس های کپری در کشور بسیار کم و در حدود صفر است و تعداد کلاس های چادری نیز در مقایسه با 530 هزار کلاس درس کشور عدد کوچکی است، اجرای این طرح اعتبار زیادی نیاز ندارد و امیدواریم تعداد قابل توجهی از این کلاس ها در سراسر کشور مستقر شود.\nوی همچنین درباره پروژه های نیمه تمام آموزش و پرورش اظهار داشت: حدود 5 هزار و 400 پروژه ناتمام در آموزش و پرورش سراسر کشور موجود است و تلاش بر این است که تا پایان سال 94 این عدد به 3 هزار و 400 برسد.\nوی گفت: سیاست عمرانی اتخاذ شده در وزارت آموزش و پرورش مبنی بر این است که شروع پروژه های جدید تا اتمام کار پروژه های نیمه تمام، مگر در مواقع ضروری متوقف شود و بخش قابل توجهی از اعتبارات عمرانی صرف تکمیل این پروژه ها شود.


یکی از کاربران توییتر در صفحه شخصی خود به لقب یک چاقو به دست در خیابان‌های کشورهای مختلف اشاره کرده است.\nبرچسب ها: شهدای ایران ، کاربر توئیتر ، لقب ، چاقو به دست ، خیابان ها ، کشورهای مختلف ، تروریست ، متعصب ، ایران ، فعال مدنی ، اغتشاشات ، اغتشاشگران\nانتقاد گلایه‌وار جعفرزاده از دست روحانی؛\n10 آذر 1398 ساعت 11:41\nگروه سیاسی جهان نیوز: غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی، رئیس فراکسیون مستقلین مجلس که جزو یاران لاریجانی و حامیان روحانی محسوب می‌شود در واکنش به اقدام اخیر دولت در افزایش ناگهانی قیمت بنزین گفته است: «آقاي روحاني قصد داشت در سال گذشته قيمت بنزين را افزايش بدهد. اين در حالي است که ايشان به‌تازگي با خنده عنوان مي‌کند من تازه صبح جمعه متوجه شدم قيمت بنزين افزايش پيدا کرده است. اين چه حرفي است که رئيس قوه مجريه مي‌زند و مردم را مسخره مي‌کند». وی در بخش دیگری ضمن گلایه از روحانی گفته است: «این رسمش نبود» و آقای روحانی با این کار انتخابات مجلس را خراب کرد چرا که خودش دیگر به رای مردم نیاز ندارد. موضوع نهفته در اظهارات این نماینده حامی دولت ناراحتی از اثرات منفی این حرکت شوک آور بر میزان آرای لازم برای حضور در مجلس یازدهم است.\nتاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۹۸ - ۲۱:۴۴\nروزنامه دولتی ایران در شماره دیروز خود در گزارشی با عنوان «موج سواری انتخاباتی روی طرح بنزین» نوشت: «... همگی بخوبی می‌دانند چه شرایط و عواملی باعث شد تا دولت به ناچار مجری طرحی باشد که آخرین گزینه‌اش در لیستی بود که برای تمشیت امور کشور در نظر گرفته شده بود. در واقع اگر آنان [منتقدان] نیز در رأس قوه مجریه بودند، احتمال اینکه در سال 93-94 مجبور به احیای طرح سهمیه‌بندی بنزین بشوند، خیلی بالاتر از این بود که در سال 98 ناگزیر از اجرایش شوند.»\nدولت روحانی ازسال 1392 تاکنون همه جانبه به عراق کمک، حمایت و پشتیبانی می کند ولی متاسفانه مردم نجس و حشی، بی ادب، بی فرهنگ و بی شخصیت عراق به کنسولگری ایران درکربلا و نجف اشرف حمله می کنند شرم آور است.\nدولت روحانی ازسال 1392 تاکنون مشکلات اقتصادی مردم ایران را رها کرده است همه جانبه به عراق کمک، حمایت و پشتیبانی می کند ولی متاسفانه مردم نجس و حشی، بی ادب، بی فرهنگ و بی شخصیت عراق به کنسولگری ایران درکربلا و نجف اشرف حمله می کنند شرم آور است.\nسرویس جهان مشرق - مذاکره ایران با عربستان راهکاری است که برخی از مسئولان و کارشناسان داخلی آن را برای کاهش تنش در منطقه غرب آسیا تجویز می‌کنند. این گروه معتقدند که تنها در خلال گفت‌وگو و رایزنی فی‌مابین ممکن است که انبوه اختلافات به وجود آمده بین این دو کشور حل و فصل شود.\nنظر به همین مساله در این نوشتار تلاش می‌شود به این سوال پاسخ گفته شود که چرا امکان نتیجه بخش بودن مذاکره با عربستان سعودی در شرایط فعلی نزدیک به صفر است.\n** عدم وجود پیش شرط‌های اولیه مذاکره\nبدیهی است که استقلال سیاسی، شرط اولیه هر مذاکره بین المللی و منطقه ای است. نظر به همین مهم چگونه می‌توان با کشورهایی وارد مذاکره شد که مطلقاً قدرت و اجازه تصمیم گیری مستقل را ندارند. کشوری مانند عربستان سعودی که حتی برای انتخاب پادشاه و ولیعهد خود به موافقت دولت آمریکا نیاز دارد، اساساً آیا توانایی مذاکره مستقل و اجرای آن را دارد؟\nدر این میان وابستگی ارتش سعودی و امارات به تسلیحات آمریکایی در کنار سلطه غربی‌ها بر شرکت‌هایی از قبیل آرامکو و همچنین درگیر بودن بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار اوراق بهادار عربستان در بورس آمریکا دلایلی واضح بر این مدعا هستند که عربستان کشوری کاملاً وابسته به آمریکا است.\nهمچنان که غرب و به ویژه آمریکا نیز به هیچ وجه تمایل ندارند که کشورهای حاشیه خلیج فارس را وارد حیطه تصمیم‌گیری و توافقات خود کنند. در این باره می‌توان به برجام اشاره کرد که با وجود اصرار شدید عرب‌ها، سیاستمداران غربی هرگز حاضر نشدند کشورهای عربی را به عنوان همپیمانان خود در مذاکرات شرکت دهند.\nاین درحالی است که با روی کار آمدن ترامپ و برملا شدن چهره واقعی دولت آمریکا بیشترین تعرض به عربستان صورت گرفته و کار به جایی می‌رسد که ترامپ مدعی می‌شود: «اگر آمریکا نبود، سعودی‌ها فارسی صحبت می‌کردند!»\n** منشاء اختلافات ایران و عربستان چیست؟\nموضوع دیگری که در مورد مذاکره ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس از قبیل عربستان سعودی مطرح می‌شود دستور کار مذاکرات است. برای نمونه عربستان سعودی همواره ایران را به دخالت در امور همسایگان خود متهم کرده است اما نگاهی بی‌طرفانه به وضعیت منطقه نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران نه تنها در منطقه نقش مخرب نداشته بلکه همواره با حضور بیگانگان و تقویت تروریسم در غرب آسیا مخالفت و مقابله کرده است.\nمساله دیگری که باید مدنظر داشت این است که نقش مستشاری ایران در سوریه و عراق، با مجوز دمشق و بغداد بوده و به درخواست دولت‌هایی است که سازمان ملل به آنها مشروع بخشیده است. در مقابل این عربستان سعودی است که در دو دهه اخیر به ترویج تروریسم و افراطی گری در منطقه دامن زده است.\nچه کسی می‌تواند نقش عربستان در ایجاد عناصر سلفی در افغانستان برای مقابله با شوروی را منکر شود؟ سنگ بنای القاعده را چه کشوری بنا نهاد؟ آیا عربستان سعودی نبود که تسلیحات بی شماری را به گروه‌های تکفیری در سوریه ارسال کرد؟ مگر نه این بود که کمربندهای انتحاری و ماشین‌های بمب گذاری شده در عراق با دست‌های پنهان آل سعود هزاران تن از مردم بی گناه را به کام مرگ گرفت؟ دانشکده‌های دینی عربستان سعودی آیا جز مفتی‌های تکفیری دستاورد دیگری برای جهان اسلام داشته اند؟ و سوال بنیادین اینکه چگونه می‌توان با کشوری با این تاریخچه و با این عملکرد برای تامین امنیت منطقه وارد گفت‌وگو شد و از آن مهم‌تر به توافق رسید؟\n** لجام گسیختگی سیاسی عربستان سعودی\nعربستان سعودی به واسطه رویکرد سیاسی خود نشان داده هرگز کشوری نیست که بتوان به آن اعتماد کرد و در این راستا جنگ یمن یکی از ده‌ها نمونه ای است که می‌توان بر آن استناد کرد. ایران نه تنها نباید با افرادی که مسئول کشتار شمار بسیاری از مردم بی گناه یمن است وارد مذاکره شود بلکه باید تلاش کند که ضمن محکوم کردن آن در محافل بین المللی، عاملان این جنایت را به عنوان جنایتکار جنگی معرفی کند.\nپیش از این نیز عربستان نشان داده بود که با هرگونه خیزش مردمی که منجر به روی کار آمدن دولت مستقل در کشورهای عربی و اسلامی شود به شدت مخالفت می‌کند. حمایت حکومت سعودی از دیکتاتورهایی مانند بن علی، حسنی مبارک، علی عبدالله صالح و دیگران گوشه‌ای از مخالفت آنها با خواست و اراده مردم است.\nجمهوری اسلامی با چه حکومتی بر سر میز مذاکره بننشیند؟ رژیمی که جز ناامنی و تباهی و حمایت از دیکتاتورها آورده‌ای برای منطقه نداشته است! سران رژیم سعودی طی این سالها چه آورده‌ای حتی برای مردم کشورهای متحد خود داشته‌اند؟ تونسی‌ها، سودانی‌ها، بحرینی‌ها، لبنانی‌ها و یمنی‌ها چه بر سر کشورشان آمد؟ کشورهایی که روزگاری با سعودی‌ها روابط بسیار خوبی داشتند و یا حتی دارند اما عاقبتی جز دیکتاتوری و جنگ برایشان رقم نخورد. شیعیان بحرینی که اکثریت این کشور را شامل می‌شوند، برای حقوق حداقلی خود می جنگند، روسای جمهوری مانند عبدالله صالح که روزگاری نیروی سعودی‌ها در یمن بود به چشم بر هم زدنی فراموش شد و یا ملت یمن برای دستیابی به دموکراسی سالها باید هزینه جنگ را متحمل بشود.\nاز این مثال‌ها برای سعودی‌ها بسیار است، از کمک به تروریست‌ها در عراق و سوریه تا پناه دادن به دیکتاتورهایی که از سمت مردم کشورشان طرد شده اند. حال با چنین کشوری با چنین سیاستی چگونه می توان مذاکره کرد؟ کشوری که به بی تعهدی و بی مسئولیتی در قبال متحدین خود مشهور است. از کجا می توان به عهدی که می‌بندد مطمئن بود؟\nاز طرفی دیگر خیانت آل سعود به آرمان فلسطین را نمی‌توان در این راستا نادیده گرفت. آنها درحالی پشتیبانی ایران از حماس و جهاد اسلامی را محکوم می‌کنند که خود با صهیونیست‌هایی که انواع و اقسام جنایت را در نوار غزه مرتکب شده اند وارد روابط دوستانه شده و روند عادی سازی روابط با آنها را در پیش گرفته‌اند.\nکشور لبنان هم از این دایره مستثنی نبوده و کینه آل سعود نسبت به حزب الله لبنان و سید حسن نصرالله هم ریشه در همین همپیالگی آنها با صهیونیست‌ها دارد. از این گذشته، لجام گسیختگی سیاسی آنها به حدی می رسد که "سعد الحریری" نخست وزیر همپیمان خود را به خاطر کوچک ترین نافرمانی سیاسی زندانی می‌کنند و این مساله را تبدیل به یک مساله بین المللی می کند.\nاز سوی دیگر رسانه‌های وابسته به آنها همچون العربیه درحالی شب و روز ایران را به نقض حقوق بشر متهم می‌کنند که رسوایی قتل خاشقچی و اعدام شمار بسیاری از شیعیان بی گناه، آبرویی برای آنها در مجامع حقوقی باقی نگذاشته است.\n** چرایی ضرورت تغییر ماهیت عربستان سعودی\nچندی پیش بود که "محمد جواد ظریف" وزیر امور خارجه کشورمان طرحی را ارائه داد که در آن کشورهای حاشیه خلیج فارس با تعهد به عدم تعدی به یکدیگر، به بیگانگان نیز اجازه ندهند که از خاک خود برای تجاوز به کشور همسایه استفاده کنند.\nبا توجه به شناختی که نسبت به رویکرد عمومی کشورهای حاشیه خلیج فارس به ویژه عربستان سعودی، امارات متحده و بحرین وجود دارد آیا می‌توان تصور کرد که این کشورها جلوی آمریکا را در هرگونه اقدام خصمانه احتمالی علیه ایران بگیرند؟ طبیعتاً پاسخ به این سوال منفی است.\nمگر نه آنکه پایگاه‌های نظامی آمریکا در عربستان، بحرین، امارات، قطر و کویت اساساً با هدف اقدام علیه ایران تاسیس شده‌اند؟ در این میان کدام عقل سلیم می‌پذیرد که با توجه به شرایط کنونی وارد گفت‌وگو با کشوری شود که در هیچیک از موارد مورد نیاز از استقلال و اختیار کافی برخوردار نیست.\nبدین ترتیب برای رسیدن به هرنوع توافق با عربستان سعودی باید ابتدا شاهد تغییر رفتار این رژیم باشیم. آل سعود با فاکتورهای کنونی نه تنها خواهان همکاری با ایران نیست بلکه حتی چنین اختیاری از خود ندارد که بخواهد آن را عملی کند. آنها در سال‌های اخیر همه گزینه ها برای ضربه زدن به ایران را تجربه کردند اما جز ناکامی بهره ای نداشتند. اکنون نیز چشم امیدشان به بروز جنگ بین ایران و آمریکا است که البته بارها از سوی سیاستمداران آمریکایی چنین فرضیه ای منتفی تلقی شده است!\nماجرای ناآرامی‌های عراق چیست؟ به خاطر بی ادبی، بی فرهنگی و بی شخصیتی مردم عراق و کمک، حمایت و پشتیبانی توسط آمریکا، عربستان سعودی، امارات، کویت، بحرین و اسرائیل به سرکردگی کاخ سفید!\nدولت ناتوان روحانی افزایش ۳۰ میلیون تومانی قیمت تویوتا راو ۴ +جدول اطلاع ننداشت؟\nآمریکا جنایتکار شماره یک همراه با چند کشور جنایتکار شماره یک دیگر و با کمک مالی عربستان سعودی جنایتکار شماره یک تروریست های داعش را از مرزهای عراق و افغانستان و پاکستان وارد خاک ایران می کند/ ولی متاسفانه دولت روحانی ازسال 1392 تاکنون با سران بی ادب عراق، پاکستان و افغانستان همه جانبه گفت، مذاکره، ملاقات، دیدار و همکاری می کند شرم آوراست.\nبا آمریکا جنایتکار شماره یک و کشورهای اروپایی جنایتکار شماره یک درباره صلح آمیز هسته ای گفت وگو و مذاکره می کند شرم آوراست.\n۱۳۹۸/۰۹/۱۰ - ۱۲:۳۲ ۰ A\nبه گزارش افکارنیوز، لوان جاگاریان عملیات ساخت واحد دوم نیروگاه بوشهر را یکی از مهم‌ترین پروژه های همکاری دوطرفه روسیه و ایران توصیف کرد و افزود: کشورهایی همانند آمریکا به روسیه فشار می آورند تا همکاری خود را با ایران نه‌تنها در این زمینه، بلکه در سایر بخش ها نیز متوقف کنیم اما باید بگویم که روسیه، کشوری مستقل است و سیاست خارجی مستقل خود را دنبال می کند. روسیه کشوری نیست که بخواهد برای همکاری خود با ایران از فرد و یا کشوری بویژه آمریکا اجازه بگیرد.


671-19056 تاریخ ایجاد :\n۱۳۹۲ پنج شنبه ۲۴ بهمن تعداد بازدید : 425\nخودتان را با دروغ گول نزنید ؛ انسانها برای اینکه دچار عذاب وجدان نشوند و در پی راحتی باشند حقیقت را از خود هم مخفی میکنند. این احسس راحتی مبالغه آمیز است. علت کتمان\nانسانها برای اینکه دچار عذاب وجدان نشوند و در پی راحتی باشند حقیقت را\nاز خود هم مخفی میکنند. این احسس راحتی مبالغه آمیز است. علت کتمان واقعیت به خودتان یک گونه ترس نامشخص است. ولی باید این کارهارا نکنید و دست بکشید از این کارهای احمقانه می دانید چرا چون در آینده سبب ناراحتیتان میشود و آزرده خاطرمی شوید\nشما به خود دروغ می گوئید چون به دنبال راحتی هستید. راحت طلبی مبالغه است. دلیل دروغ گفتن شما به خودتان ترس از ناشناخته هاست. اما باید از این کار دست بکشید. دروغگویی سوهان روح تان می شود و باعث رنج های بسیاری در آینده برایتان می شود.\nدروغ چیزی است که شما آن را باور می کنید تا زندگی را کمی آسان کنید. دروغ الگویی است که شما تحت آن عمل می کنید تا از درد و رنج دوری کنید. دروغ شما را از درون و برون از بین می برد. دروغ چیزی است که می خواهید باور کنید زیرا فکر می کنید که عکس آن به نفس شما صدمه می زند.\nگاهی اوقات تفاوت بین دروغ و حقیقت می تواند لطیف باشد. گاهی اوقات ذهن سعی می کند تا به طور «منطقی» شما را فریب دهد آن دروغ را باور کنید. نمی توانم راهنمایی قطعی به شما بدهم که چطور این دو را از هم متمایز کنید. من شما نیستم و شرایط خاص شما ، انگیزه ها و آرزوها یتان را درک نمی کنم. اما می توانم برخی نکات را برای راهنمایی به شما بدهم تا تصمیماتی بگیرید که به\nخوبی به شما کمک کند.\nشما زمانی به خود دروغ می گوئید که:\nسخت تلاش می کنید تا خود را در قالبی قرار دهید که به شما لطمه می زند.تصمیمی می گیرید که از لحاظ منطقی درست است، اما وقتی با صدای بلند آن را می گوئید چیزی است که این احساس را خاموش می کند.دائما اضطراب دارید.بدنبال چیز آشنایی می روید، اگر چه می دانید نمی توانید بواسطه آن رشد کنید.احساسات خود را انکار می کنید و از دنبال کردن آنچه شما را به هیجان می\nآورد ناکام می مانید, بدون توجه به اینکه آن چیست. این انکار بالاترین درجه بودن و خود واقعی تان است. این غیر عادلانه و بی احترامی به خودتان است.فکر می کنید به تنهایی می توانید همه این را انجام دهید.نیازهای شخصی دیگران را بالاتر از نیازهای خود قرار می دهید. شما زمانی به خود دروغ می گوئید که به مراقبت از خود بی توجهی اید.برای دور شدن از چیزهای واقعیمانند مشکلات سخت حواس خود را پرت\nمی کنید— به جای تلاش کردن برای حل مشکلات واقعی که شما را تا آخرین حد ممکن آزار می دهد طفره می روید.هر چیزی –را می پذیرید. فکر می کنید سزاوار بیش از آنچه به شما تحویل داده شده نیستید.به شدت به آنطور که دیگران در مورد تان فکر می کنند اهمیت می دهید — اجازه می دهید نظراتشان اعمال شما را رنگ کنند.شما قادر نیستید که با کیفیت تمام کار کنید.اما کلا می توانید اینطور باشید. شاید ناکامی در نشان دادن بهترین نسخه خود، به معنای این باشد که در\nشغل اشباهی قرار دارید.حس آن درد و رنج شدید دائمی را در دل خود نادیده می گیرید.به جای اصالت، به دنبال محبوبیت و نفع شخصی هستید.به جای تصمیم گیری از ذهنی منطقی و آرام از ذهنی پر استرس تصمیمات شتابزده می گیرید.\nمی توانید دروغ گفتن به خودتان را با این راهکارها متوقف کنید:\nبه اندازه کافیبرای اتخاذ یک تصمیم قطعی شجاع باشید. حتی اگر ترسناک است به جلو پیش بروید.مسئولیت آنچه رخ داده است، آنچه در حال رخ دادن است و آنچه قرار است اتفاق بیفتد را بر عهده بگیرید.خود را از خیال زندگی در گذشته جدا کنید.حرکت کردن– تلاش فعالانه برای پیدا کردن محلی که درون شما طنین انداز است. عمل کنید.گفتن چیزی سخت به کسی. به دیگران بگوئید که مدتی است به آنها و به خود دروغ می گوئید.کاری شگرف انجام دهید، به شیوه ای عالی. ریسک کنید.انجام ندادن کاری صرفاً به این خاطر که دیگران دارند این کار را\nمی کنند یا به شما گفته اند که این کار را انجام دهید. در ابتدا فکر کنید که کاری که انجام می دهید با شما همخوانی دارد یا نه. اگر چنین نیست، آنوقت\nانجامش ندهید حتی اگر همه افراد دیگر آن کار را می کنند.با واقعیت روبرو شوید، حتی اگر به شما لطمه می زند.همین امروز تصمیمی برای دروغ نگفتنبه خود بگیرید.برای این مدت طولانی که به خود صدمه زدید خود را ببخشید.بر آنچه می دانید تمرکز کنید تابسیار با اهمیت شوید.مراقبه کنید — بی حرکت بمانید و خود را در مکانی آرام مشاهده کنید.از یک مربی یا دوست مورد اعتماد بپرسید با توجه به کارهایی که در حال حاضر انجام می دهید نظرش راجع به آینده شما چیست.با افرادی که ارزشهایشان با شما متفاوت است معاشرت نکنید.\nمن شما را تشویق می کنم تا واقعاً به این ایده ها عمل کنید. فکر کردن و خواندن منفعلانه سرگرم کننده است. ممکن است با خود بگوئید که خواندن ثمر بخش است. با این وجود، آنچه که برای مدت کوتاهی خوانده اید، را فراموش می کنید. شما با خواندن این مقاله و عمل نکردن به آن واقعاً وقت خود را هدر می\nبنویسید که ایده های این مقاله چطور به زندگی شما مربوط می شوند. تغییراتی را انجام دهید. ویرایش کنید، پاک کنید، بازنویسی کنید. این زیبایی\nزندگی است: اکثر چیزها ارادی است، و هیچ چیز تا زمان مرگ شما دائمی نیست. و\nشما می میرید، پس زندگی خود را با دروغ نگذرانید. / سایت جنی / دکتر سلام منبع: http://newspool.ir/fa/ndt/4942858/خودتان-را-با-دروغ-گول-نزنید\nبرچسب ها: دروغ , روانشناسی دروغ , دروغ گفتن , روانشناسی


نحوه شهادت سه دانشجوی دانشگاه تهران به روایت اسناد - معاونت فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت\nسه‌شنبه ۹ آذر ۱۴۰۰ - ۱۹:۵۲\nنحوه شهادت سه دانشجوی دانشگاه تهران به روایت اسناد\n۱۶ آذر در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران روز دانشجو نام گرفته است؛ روزی که سه دانشجوی ایرانی (آذر شریعت رضوی، مصطفی بزرگ‌نیا و احمد قندچی) به دست عاملان رژیم پهلوی به جرم اعتراض به حضور معاون رئیس‌جمهوری وقت آمریکا کشته شدند. به همین مناسبت نگاهی به کتاب‌های منتشر شده در این حوزه داریم.\nبه گزارش مفدا، در طول بیش از شش دهه‌ای که از شهادت سه دانشجوی دانشگاه تهران و کودتای ۲۸ مرداد سال ۳۲ می‌گذرد وقایع روز دانشجو و جنبش دانشجویی بارها دستمایه آثار مکتوب و کتاب‌های مختلف قرار گرفتند. در اینجا مروری بر کتاب‌هایی خواهیم داشت که با موضوع دانشجو و محور جنبش دانشجویی نوشته و تدوین شده‌اند.\n«اسنادی از جنبش دانشجویی در ایران»، علیرضا اسماعیلی، نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی\nاسناد گردآوری شده در این کتاب متعلق به بایگانی نخست‌وزیری و اداره کل حفاظت نخست‌وزیری است که اکنون در مرکز اسناد تاریخی معاونت خدمات مدیریت و اطلاع‌رسانی ریاست جمهوری نگهداری می‌شود.\nاسناد کتاب از نظر محتوا در دو دسته جای می‌گیرند؛ دسته نخست شامل گزارش‌ها و مکاتبات دانشگاه‌ها، سازمان‌ها، وزارتخانه‌ها، استانداری‌ها و دیگر مراکز دولتی با نخست‌وزیری و مکاتبات نخست‌وزیری با دفتر مخصوص شاهنشاهی درباره وقایع و حوادث روزانه دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی است. دسته دوم نیز دربردارنده گزارش‌های تحلیلی درباره علل بروز جنبش دانشجویی و راه‌حل‌های پیشنهادی برای رفع آن است.\nبه‌طور کلی مضامین اسناد کتاب شامل جریان ملی شدن صنعت نفت، واقعه ۱۶ آذر ۱۳۳۲، انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی، حادثه کشته شدن دکتر ابوالحسن خانعلی در فروردین ۱۳۴۰، حادثه اول بهمن ۱۳۴۰ و ورود نیروهای نظامی به دانشگاه تهران، تظاهرات و اعتصابات دانشجویی در سال ۱۳۴۶ در اعتراض به میزان و نحوه وصول شهریه دانشگاه‌ها، تظاهرات و اعتراضات سراسری به رهبری دانشجویان در اسفند ۱۳۴۸ در اعتراض به افزایش قیمت بلیط اتوبوس‌های شرکت واحد در تهران، اعتراضات گسترده علیه انقلاب سفید و جشن‌های آن و سفر نیکسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا به ایران در سال ۱۳۵۱.\n«شانزده آذر به یاد حماسه و مقاومت دانشگاه»، مصطفی چمران، انتشارات نهضت آزادی»\nاین کتاب دربردارنده خاطرات شهید دکتر مصطفی چمران از وقایع ۱۶ آذر ۱۳۳۲ است. اهمیت این اثر به این دلیل است که جزو معدود تک‌نگاری‌های به جای مانده از حادثه ۱۶ آذر به‌شمار می‌رود.\nشهید چمران در این کتاب که در سال ۱۳۴۱ به رشته تحریر درآورد خاطرات روز ۱۶ آذرماه ۱۳۳۲ را بازگو می‌کند و حال و هوای آن روز را در قالب کلمات به تصویر می‌کشد.\nبه عقیده شهید چمران مجموعه حوادث و رویدادهایی منجر به شکل‌گیری واقعه ۱۶ آذر شد؛ افتتاح سفارت انگلستان و آمدن دنیس رایت، کاردار سفارت، تصرف مجدد نفت ایران از سوی کمپانی‌های نفتی و سفر نیکسون، معاون رئیس‌جمهوری وقت آمریکا به ایران. به عقیده وی تمام این وقایع همچون حلقه‌های زنجیر به هم مرتبط بودند و موجبات نارضایتی دانشجویان ایران را فراهم آوردند.\n«تاریخ جنبش دانشجویان ایرانی در خارج از کشور»، افشین متین، ترجمه ارسطو آذری، نشر شیرازه\nاین کتاب به بررسی تاریخ تحولات جنبش دانشجویی ایران از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۷ می‌پردازد و دربردارنده گزارش جامعی از تاریخ کنفدراسیون جهانی محصلان و دانشجویان ایرانی است.\nکتاب در چندین فصل با عناوین «تحصیل در خارج و تاثیر آن بر ایران تا اواسط قرن بیستم»، «خاستگاه جنبش دانشجویی در ایران و خارج تا سال‌های پایانی دهه ۱۳۳۰»، «دانشجویان، پیشگامان اپوزیسیون در ایران، اروپا و ایالات متحده»، «کنفدراسیون دانشجویان و محصلین ایرانی، اتحادیه ملی»، «زبان گلوله‌ها: به‌سوی چرخشی جدید در گفتار و عمل»، «رادیکالیسم و مبارزه مسلحانه»، «دانشجویان ایرانی به رویارویی جهانی می‌پیوندند»، «توطئه بزرگ ضد ایرانی و غیرقانونی شدن کنفدراسیون» و «نقش دانشجویان در جنگ تبلیغاتی پیش از انقلاب» تهیه و تنظیم شده است.\n«جنبش دانشجویی در دو دهه از ۱۳۲۰ تا ۱۳۱۰»، ابراهیم یزدی، شرکت انتشارات قلم\nموضوع این کتاب، بررسی جنبش دانشجویی در ایران طی دو دهه ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ است. نویسنده معتقد است جنبش دانشجویی در این دوره، تحت تاثیر سه جریان فکری و سیاسی «جنبش کمونیستی (مارکسیستی)»، «جنبش ملی» و «جنبش اسلامی» قرار داشت. یزدی با این تقسیم‌بندی، تاریخچه، اهداف، اقدامات و سرگذشت این سه جریان و پیوند آنها را با دانشگاه و جنبش دانشجویی بررسی می‌کند.\nنویسنده کتاب در دوران نهضت ملی شدن صنعت نفت به رهبری دکتر مصدق در سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۲، در دانشگاه تهران تحصیل می‌کرده و نماینده منتخب دانشجویان در شورای مرکزی سازمان (ملی) دانشجویان دانشگاه تهران و عضو هیات دبیران بوده است. وی پیش از ورود به دانشگاه در انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران فعالیت می‌کرد و پس از ورود به دانشگاه، سال‌ها عضو شورای مرکزی انجمن و عضو هیات تحریر ارگان‌های آن بود. یزدی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به نهضت مقاومت ملی پیوست و رابط کمیته مرکزی با کمیته دانشگاه بود. بر همین اساس، بخشی از مطالب کتاب متکی بر خاطرات نویسنده است.\n«تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران»، غلامرضا نجاتی، موسسه خدمات فرهنگی\nاین کتاب در دو جلد به شرح وقایع و جریان‌های سیاسی تاریخ معاصر ایران به‌ویژه دوران ۲۵ ساله بین کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و پیروزی انقلاب اسلامی می‌پردازد.\nعلل شکست نهضت ملی ایران و پیامدهای آن، مقاومت در برابر رژیم کودتا، بررسی علل و عواملی که محمدرضا شاه و دولت‌های دست‌نشانده او توانستند به مدت ۲۵ سال با خودکامگی بر ملت ایران حکومت کنند، شناخت مردانی که در آن دوران، رهبری گروه‌های اپوزیسیون را در مبارزه علیه رژیم به عهده داشتند، بررسی و تحلیل عملکرد سیاسی و علل عدم موفقیت آنها و عواملی که موجبات شکست برنامه‌های رفورم شاه را فراهم کرد مضامین جلد نخست کتاب را تشکیل می‌دهد.\nجلد دوم کتاب نیز به بحث درباره موضوع‌هایی نظیر زمامداری کارتر، بازدید شاه از آمریکا، کابینه شریف امامی، ایران در آستانه انقلاب،مشکل حضور شاه در ایران، دیدار شخصیت‌های خارجی با امام خمینی(ره)، فروپاشی رژیم پهلوی می‌پردازد.\n«تاریخ شفاهی جنبش دانشجویی مسلمان»، محمدحسن روزی‌طلب و امیرحسین ثابتی منفرد، مرکز اسناد انقلاب اسلامی\n«تاریخ شفاهی جنبش دانشجویی مسلمان»، دربردارنده روایت‌ها و خاطرات دانشجویان قدیم و فعلی، از روند جنبش دانشجویی در دوره‌های مختلف و شرح میزان اثرگذاری آنان در سیر حوادث اجتماعی و سیاسی است.\nنویسندگان در این کتاب تلاش می‌کنند مقاطع مهم و سرنوشت‌ساز تاریخ جنبش دانشجویی کشور را تحلیل و بررسی کنند. آشکار کردن نقش دانشجویان در مقاطع مهم و تأثیرگذار تاریخ ۳۳ ساله انقلاب اسلامی هدف اصلی گردآوری این کتاب بوده است. «غلامحسین الهام»، «فاطمه رجبی»، «علیرضا زاهدی»، «سجاد صفار هرندی» و «سعید زیباکلام» برخی از خاطرات و روایات این کتاب را قلم زده‌اند.\n«جنبش دانشجویی در ایران از تأسیس تا پیروزی انقلاب اسلامی»، علیرضا کریمیان، مرکز اسناد انقلاب اسلامی\nنویسنده در این کتاب با توجه به جایگاه ویژه سیاسی - اجتماعی دانشجویان به بررسی جایگاه این گروه به‌عنوان یکی از اجزای پدیده انقلاب اسلامی می‌پردازد. کتاب با مقدمه نسبتا مفصلی درباره شکل‌گیری جنبش دانشجویی آغاز می‌شود و در ادامه به علل گرایش دانشجویان به سیاست و گونه‌شناسی فعالیت سیاسی دانشجویان به عنوان جنبش اجتماعی می‌پردازد و در این رابطه به نظریه‌ها و دیدگاه‌های جامعه‌شناسان و صاحب‌نظران مسائل سیاسی چون هابرماس، باتامور، سی‌رایت میلز و هربرت مارکوزه درباره جنبش دانشجویی استناد می‌کند. در هر فصل نیز به بررسی جنبش‌های دانشجویان ایرانی در برهه‌های مختلف می‌پردازد.\n«جنبش دانشجویی پلی‌تکنیک تهران (دانشگاه امیرکبیر) ۱۳۳۸-۱۳۵۷»، عباس عبدی، نشر نی به سفارش پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی\nعباس عبدی در کتاب «جنبش دانشجویی پلی‌تکنیک تهران (دانشگاه امیرکبیر) ۱۳۳۸-۱۳۵۷» تاریخ دانشگاه را تا انقلاب ۱۳۵۷ به چهار دوره تقسیم کرده و به جزئی‌ترین فرایند فعالیت سیاسی دانشجویان آن دانشگاه پرداخته است. «حساسیت به روابط دختر و پسر» یکی از مسائلی به‌شمار می‌آید که نویسنده به آن اشاره کرده است.\nوی مبنای این تقسیم‌بندی را میزان فعالیت‌های سیاسی در این دانشگاه به‌شمار آورده که گذر از هر مرحله آتش آن را تندتر کرده است. نویسنده بین قوام جنبش سیاسی در این دانشگاه، با افزایش سن آن رابطه‌ای مستقیم برقرار می‌کند و با نزدیک شدن به انقلاب نشان می‌دهد تب سیاست در آن چگونه تندتر شده است.\nعبدی دوره اول را که از بدو تأسیس این دانشگاه یعنی ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۳ به طول می‌انجامد، «غروب همه را به خانه می‌آورد» نامگذاری می‌کند تا نشان دهد جو غالب دانشگاه، بر پایه تحصیل و علم‌آموزی بوده و دانشجویان به‌جز عده‌ای که وابستگی‌هایی به جبهه ملی داشته‌اند، اگر هم اعتراضی می‌کردند در چارچوب صنفی و آرام بوده بدون آن‌که شیشه‌ای شکسته و جایی تخریب شود.\nنویسنده دوره دوم را از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۷ تقسیم‌بندی و این دوره را «آرامش پیش از طوفان» قلمداد می‌کند و فضای سیاسی دانشگاه را به‌جز یکسری اعتصابات دانشجویی و دو حادثه مرگ تختی و تظاهرات هفتم و چهلم آن (به رهبری سازمان صنفی دانشگاه) و گرامیداشت ۱۶ آذر در رکود می‌داند. بااین‌حال به دلیل ما به ازای تحولات سیاسی در جامعه این دوره را با وجود رکود کامل نوعی آتش زیر خاکستر می‌داند که منتظر جرقه‌ای بوده است.\nدر دوره سوم، در فاصله سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۲ «جرقه‌ای بر این هیزم تر» زده می‌شود؛ دوره‌ای که مهم‌ترین ویژگی آن وضوح وجه سیاسی و مبارزاتی فعالیت‌های دانشجویان است؛ مبارزه‌ای که کمابیش رنگ و بوی مخفی و براندازانه علیه رژیم شاه را می‌دهد. فضای دانشگاه در این دوره برخلاف دوره‌های پیشین نسبتاً رادیکال و حتی با خشونت و تخریب همراه می‌شود و بسیاری از دانشجویان این دانشگاه به عضویت دو گروه فداییان خلق و فلسطین درمی‌آیند.\nدوره چهارم که همزمان است با «ترکیدن حباب قدرت»، فضای سیاسی دانشگاه به فراخور رادیکالیسم سیاسی جامعه و افزایش دانشجویان ورودی دانشگاه و ورود دانشجویانی از طبقات پایین‌تر با زمینه‌های خانوادگی مذهبی‌تر به دلیل حذف شهریه، رادیکال‌تر می‌شود.


ضامن ميلاني-فرناز 2020/07/29 سود در فارکس\nمن را یادگیری سریع از گزینه های باینری از ابتدا برای مبتدیان. با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای ۲۱ صفحه است در اختیار داشته باشید. 4-1- نظریهپولی قبل ازکلاسیکها: این نظریه مربوط به گروهی از اقتصاددانان مانند ویلیام پتی ، جان لا، سیگنال‌های MQL5 در هات‌فارکس ریچارد کانتیون، و دیوید هیوم می باشد که در طول سالهای1650 تا 1776 میزیستهاند. عمدهی نظریات این افراد بر پایهی دو محور اساسی یعنی پول محرک اصلی تجارت است و تاکید قابل توجه پول بر حجم تولید و اشتغال استوار بوده است. به عبارت دیگر این نظریات اثرات پول بر روی سطح قیمت ها را نادیده میگیرند. در واقع این افراد اعتقادی به خنثی بودن پول نداشتهاند.\nبسوزند چوب درختان بىبر سزا خود همين است مر بىبرى را ! مشخصه یابی و تشخیص مواد سیگنال‌های MQL5 در هات‌فارکس آلی (جامدات، پودرها، فیلم ها و مایعات) محاسبه میزان کمی O و H در سیلیکون و H در ویفرهای SiN (یعنی Si-H و N-H) مشخصات فنی سیگنال تشخیص …\nمانیتورینگ : در انتظار پرداخت از تاریخ ۱۳۹۹/۸/۲۷ – وضعیت سیگنال‌های MQL5 در هات‌فارکس کلی تمامیه سایت ها در یک نگاه


ارسال به دیگران پرینت ۱۴۰۰/۱۰/۱۸ ۱۵:۴۲:۴۸\nتهدید تغییرت آب و هوایی در قطب شمال\nدانشمندان نسبت به افزایش شمار رعد و برق در قطب شمال به دلیل تغییرت آب و هوایی و تهدیدی که این موضوع برای جوامع محلی ساکن در این منطقه و زیرساخت ها دارد، ابراز نگرانی کردند.\nبه گزارش روز شنبه ایرنا به نقل از تارنمای روزنامه گاردین، قطب شمال شاهد افزایش چشمگیر رعد و برق در سال ۲۰۲۱ بوده که می تواند نشانگر وضعیت غیرعادی بحران آب و هوایی باشد.\nبه گزارش گاردین، در منطقه ای که زمانی مشاهده رعد و برق بسیار نادر بود، در سال ۲۰۲۱ هفت هزار و ۲۷۸ مورد رعد و برق رخ داده که نزدیک به دو برابر تعداد رعد و برق های مجموع ۹ سال گذشته است.\nدانشمندان می گویند هوای قطب شمال معمولا فاقد گرمای همرفتی مورد نیاز برای ایجاد رعد و برق است، بنابراین آخرین یافته‌هایی که در گزارش سالانه رعد و برق شرکت فنلاندی Vaisala (یک شرکت فنلاندی سازنده و پخش‌کننده محصولات محیط زیستی و اندازه‌گیری صنعتی) منتشر شده، دانشمندان را نسبت به بروز شرایط کنونی نگران کرده است.\nدرواقع سه چیز برای ایجاد رعد و برق مورد نیاز است؛ رطوبت، ناپایداری و بالا رفتن ابرها. در این میان ناپدید شدن یخ دریاها در این قسمت از زمین بدان معنی است که آب بیشتری تبخیر شده و به رطوبت جو اضافه می شود. همزمان دماهای بالاتر و ناپایداری اتمسفر شرایط عالی برای رعد و برق ایجاد می کند. بنابراین نظارت بر چگونگی تغییر روند رعد و برق در قطب شمال می تواند چیزهای زیادی در مورد چگونگی تغییرات جوی در واکنش به تغییرات اقلیمی آشکار کند.\nاز طرفی، آتش‌سوزی‌های ویران‌کننده‌ای که تابستان گذشته در سراسر اروپا و آمریکای شمالی شعله‌ور شد، تا حدودی توسط رعد و برق به وجود آمد. به طور معمول کمتر از ۱۵ درصد از آتش‌سوزی‌های جنگلی سالانه به دلیل رعد و برق بروز می کند؛ آتش‌سوزی‌هایی که مساحت بیشتری را نسبت به آتش سوزی های با منشا انسانی تحت الشعاع قرار می دهد.\nاز سوی دیگر، اگرچه دانشمندان معتقد هستند خطر برخورد صاعقه در قطب شمال هنوز کم است، اما افزایش احتمال بروز رعد و برق می تواند تهدیدی برای جوامع ساکن در این مناطق بشمار رود، از جمله مردم ساکن تندرا که در برابر صاعقه آسیب پذیر هستند و رعد و برق می تواند زیرساخت های گوناگون را در این منطقه در معرض خطر قرار می دهد.\nدر ایالات متحده که در سال ۲۰۲۱ بعد از برزیل بیشترین تعداد صاعقه را داشت، بیش از ۱۹۴ میلیون مورد رعد و برق مورد ردیابی قرار گرفته و مشخص شده است که تعداد این موارد ۲۴ میلیون بیشتر از شمار رعد و برق های سال ۲۰۲۰ بوده است.\nپیش از این و در سال ۲۰۱۴ نتایج یک پژوهش افزایش ۱۲ درصدی دفعات صاعقه را با هر درجه سانتیگراد افزایش دمای کره زمین پیش بینی کرده بود و دانشمندان نسبت به خطری که افزایش دما در بروز صاعقه و تهدید جوامع محلی دارد، هشدار داده بودند.\nیخچال‌های طبیعی هیمالیا\nیخچال‌های طبیعی هیمالیا به سرعت در حال ذوب شدن است\nتحقیقات جدید هشدار می‌دهد که افزایش سرعت ذوب شدن یخچال‌های طبیعی در کوه‌های هیمالیا، تامین آب میلیون‌ها نفر در آسیا را تهدید می‌کند.\nاین کار تحقیقی با هدایت دانشگاه "لیدز" نتیجه‌گیری می‌کند که طی دهه‌های اخیر یخچالهای هیمالیا ۱۰ بار سریعتر از آخرین مورد توسعه یخچالها در مدت ۴۰۰ تا ۷۰۰ سال پیش موسوم به "عصر یخبندان کوچک" ، ذوب شده و یخ‌های خود را از دست داده اند.\nاین تحقیق همچنین حاکی است که یخچالها و توده‌های یخی هیمالیا با سرعت بیشتری نسبت به یخچالها در بخشهای دیگر جهان کوچک می‌شوند. این مقاله که در نشریه "گزارش‌های علمی" منتشر شده حاکی است که محدوده یخچالهای کوهستانی در هیمالیا از ۲۸ هزار کیلومتر مربع به کمتر از ۲۰ هزار کیلومتر مربع کاهش یافته است. در همین مدت همچنین حجمی معادل ۳۹۰ کیلومتر مکعب یخ از بین رفته و آب ناشی از ذوب شدن این یخها موجب بالا رفتن سطح دریا در جهان به میزان بین ۰.۹۲ تا ۱.۳۸ میلی‌متر شده است.\nدکتر جاناتان کاریویک معاون دانشکده جغرافی دانشگاه لیدز در این خصوص گفت: یافته‌های ما حاکی است که یخ‌های هیمالیا با سرعتی حداقل ۱۰ برابر سده‌های گذشته در حال از دست رفتن هستند که این مساله در دهه‌های گذشته ایجاد شده و ناشی از تغییرات آب و هوایی بر اثر اقدامات انسان است.\nرشته کوه‌های هیمالیا سومین مقادیر بزرگ یخ در جهان بعد از قطب جنوب و قطب شمال است و اغلب از آن به عنوان "قطب سوم" یاد می‌شود. شتاب گرفتن روند ذوب شدن یخ‌های هیمالیا پیامدهایی برای صدها میلیون نفری دارد که برای غذا و انرژی خود به سامانه رودخانه‌های بزرگ آسیا متکی هستند.\nضامن کارمند هم را برای گرفتن وام حذف کردیم\nوام ازدواج ۱۵۰ میلیون تومان می‌شود + ویدئو\nاسماعیلی» نماینده مجلس: دولت در بودجه ۱۴۰۱ وام ازدواج را کلی دیده بود اما مجلس قبول نکرد، زیرا نظارت مجلس را زیر سوال می‌برد.\n- اسماعیلی» نماینده مجلس: دولت در بودجه ۱۴۰۱ وام ازدواج را کلی دیده بود اما مجلس قبول نکرد، زیرا نظارت مجلس را زیر سوال می‌برد.\n- ۱۵۰ میلیون برای زوج و ۱۵۰ میلیون برای زوجه (جمعا ۳۰۰ میلیون) و برای تشویق به جوانان به ازدواج، ۱۰۰ میلیون برای دختران زیر ۲۳ سال و ۱۰۰ میلیون برای پسر‌های زیر ۲۵ سال مازاد بر ۱۵۰ میلیون با بازپرداخت ۱۰ ساله در نظر گرفته شده است.\n- ضامن کارمند هم را برای گرفتن وام حذف کردیم.\nحجم ویدیو: 4.64M | مدت زمان : 00:02:48\nایالات متحده رعد و برق زمین قطب شمال دانشمندان\nگرمایش زمین، عامل اصلی آتش‌سوزی‌های غرب آمریکا\nتلاش دانشمندان آمریکایی برای پیش‌بینی زمین‌لرزه


کار مرمت موزه هنرهای معاصر به کجا رسید؟ - مرجع مطالب دانشجویی\nبه گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، نهم اردیبهشت سال ۹۷ بود که اعلام شد موزه هنرهای معاصر به دلیل انجام تعمیرات و مرمت تا پایان تابستان تعطیل خواهد بود. ؛ تاریخی که در آن موزه هنرهای معاصر به دلیل آنچه از سوی مسئولان امر ترمیم و به‌سازی موزه نامیده شد، تعطیل شد. در آغاز کار، مدیران وقت مرکز هنرهای تجسمی و موزه هنرهای معاصر پیش‌بینی کرده بودند کار مرمت این بنای تاریخی و هنری نهایتا ظرف پنج الی شش ماه به پایان خواهد رسید؛ اما در ادامه مشخص شد زمان برآورد شده دقیق نبوده و بدون در نظر گرفتن تمام جبهه های کاری صورت گرفته است.\nحالا بیش از ۱ سال و یک ماه است که مخاطبان هنگام مراجعه به سایت موزه هنرهای معاصر با تصویری حامل این پیام روبه رو می‌شوند: “موزه هنرهای معاصر تهران به دلیل بازسازی تا اطلاع ثانوی تعطیل خواهد بود”.\nهادی مظفری مدیرکل مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد در یکی از مصاحبه های خود در این باره اعلام کرد که پیش بینی می‌شود فرایند ترمیم و مرمت موزه هنرهای معاصر یک سال به طول انجامد.\nوی درباره چرایی طولانی شدن روند بازسازی موزه هنرهای معاصر نیز اظهار کرده بود که در ابتدا مدیران وقت مرکز هنرهای تجسمی و موزه هنرهای معاصر پیش‌بینی کرده بودند این پروژه ظرف چهار پنج ماه به پایان می‌رسد. اما در این زمان‌بندی دو نکته محاسبه نشده بود؛ نخست آنکه برنامه زمان‌بندی حدسی بوده و مدیریت پروژه و جبهه‌های کاری در آن لحاظ نشده بود و دومین مورد به پیش‌بینی مالی پروژه مربوط بود که در این مدت دچار نوسانات شد. از آنجاکه پروژه از اردیبهشت ۹۷ آغاز شده بود طبیعتاً در اردیبهشت ۹۸ پروژه به پایان خواهد رسید و نه شهریور ۹۷٫\nاما اکنون پس از گذشت بیش از ۱ سال یک ماه از تاریخ تعطیلی موزه، کار به‌سازی و ترمیم بافت موزه هنرهای معاصر هنوز به پایان نرسیده است و درهای این مکان فرهنگی هنری کماکان به روی علاقه‌مندان حوزه فرهنگ و هنر بسته باقی مانده است.\nمی‌توان گفت در حال حاضر تاریخ دقیق بازگشایی موزه مهم ترین پرسش و مطالبه ای است که ذهن مخاطبان و علاقه‌مندان حوزه تجسمی را به خود مشغول ساخته است.\nدر همین راستا، هادی مظفری در گفتگوی امروز خود با خبرنگار تجسمی خبرگزاری تسنیم، از برگزاری یک نشست خبری به منظور تشریح آخرین وضعیت ترمیم و بازسازی موزه هنرهای معاصر در هفته جاری خبر داد.\nحال باید منتظر ماند و دید استدلال تازه مدیران حوزه تجسمی نسبت به طولانی شدن فرایند ترمیم و به‌سازی موزه هنرهای معاصر چیست و آیا آنها همچنان می‌توانند افکار عمومی را نسبت به چرایی طولانی شدن فرایند ترمیم موزه هنرهای معاصر اقناع کنند یا خیر.\nمجموعه آثار موزه را می‌توان در سه گروه آثار موجود در مخزن (گنجینه)، آثار ارائه شده در گالری‌ها و فضاهای درون موزه و نیز تندیس‌های موجود در محوطه بیرونی طبقه بندی کرد.\nآخرین فعالیت رسمی موزه پیش از تعطیلی رونمایی از مجسمه اهدای «تونی کرگ» با عنوان «ریشه‌ها و سنگ‌ها» بود که روز یکشنبه ۹ اردیبهشت ۹۷ با حضور این مجسمه‌ساز آلمانی ـ انگلیسی برگزار شده بود.


اصلاح‌طلبان و حامیان دولت پس از حادثه پلاسکو درحالی‌که محمدباقر قالیباف درحال مدیریت بحران بود به او\nدر حالی که شهر در غم از دست دادن فرزندان خود بود ناگهان عده‌ای اهل سیاست به‌بهره‌کشی از وضعیت ویژه جامعه پرداختند.\nآنچه در تهران و در خیابان جمهوری رخ داد تنها ریزش یک ساختمان چند‌طبقه با ده‌ها مجروح و جان‌باخته نبود. این مساله آنچنان توسط اهل سیاست با تحلیل‌های متفاوت در آمیخت که یکباره تبدیل به یک موضوع و مساله مهم سیاست ایران شد.\nیک سمت ماجرا محمد‌باقر قالیباف را نشانه رفته و با انواع و اقسام حرف و حدیث‌ها او را مقصر دانسته و خواستار استعفایش شدند و در سمت دیگر ماجرا بررسی تصویب‌نامه‌ها و برخی انسداد دیگر نشان از قصور دولتی‌ها داشت.\nمقصر واقعی کجاست؟\nدرست سه سال پیش؛ حادثه‌ای در همین خیابان برای یک کارگاه تولید پوشاک رخ داده بود؛ دو زن جوان از پنجره آویزان شده بودند و به‌رغم تلاش‌های آتش‌نشانان برای خنک‌کردن آنها، خود را برای فرار از آتش به پایین پرتاپ کرده و هر دوی آنها فوت کردند. پس از این حادثه انگشت اتهام سریعا به سمت شهرداری تهران و سازمان آتش نشانی چرخید؛ برخی معتقد بودند که این سازمان از تجهیزات کافی برای پایین آوردن افراد گرفتار برخوردار نبوده، در حالی که دقایقی بعد از این حادثه یکی از مردان گرفتار در آتش توسط نردبان نجات به پایین منتقل شد و نجات پیدا کرد.\nپس از این حادثه رئیس‌جمهور دستور پیگیری حادثه و ایجاد کمیته‌ای برای یافتن مقصر اصلی این واقعه را صادر کرد؛ دستوری که برخی احساس می‌کردند به‌دنبال مقصری خاص در این ماجرا می‌گردد. در این میان زمزمه‌هایی وجود داشت که به کارگاه حریق زده پیش از این هشدارهایی مبنی‌بر ناایمن بودن کارگاه داده شده و ماموران آتش نشانی نیز این هشدارها را کتبا به دستگاه‌های دیگر ابلاغ کرده بودند؛ ولی این زمزمه‌هادر میان هیاهوی رسانه‌هایی که سعی داشتند افراد خاصی را مقصر جلوه دهند، پنهان ماند.ماجرا به اینجا ختم نشد؛ دولت به دلیل حساسیت موضوعات مربوط به کلانشهرها و به ویژه تهران، اقدام به تاسیس کمیسیونی با عنوان «کمیسیون خاص امور کلانشهر تهران و سایر کلانشهرها» کرد که در این کمیسیون مقررات و سندهای مختلف اداره این کلانشهرها، مورد بررسی اعضای هیات دولت قرار گرفت؛ کمیسیونی متشکل از 10 وزیر و معاون رئیس‌جمهور.\nبحث‌ها و بررسی‌های این کمیسیون در نهایت در اواخر دی ماه 93 و در سالگرد حادثه خیابان جمهوری و کشته‌شدن دو کارگر زن ، به نتیجه رسید و در قالب مصوبه‌ای با عنوان «تصویب‌نامه هیات وزیران در بخش آتش‌نشانی و امور ایمنی» در قالب بخشی از سند آسیب‌شناسی کلانشهرها، به تصویب هیات دولت رسید و در خرداد ماه سال بعد از سوی معاون اول رئیس‌جمهور در قالب تمامی سند آسیب‌شناسی کلانشهرها به دستگاه‌های مربوطه ابلاغ شد. اما بررسی این مصوبه هیات دولت می‌تواند بخشی از گره‌های ماجرا را باز کند؛ در این سند به روشنی به وظایف وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی درباره ایمن‌سازی واحد‌های تولیدی، صنفی و تجاری اشاره شده؛ در بخشی از این مصوبه آمده است: «قرار گرفتن گزارش‌های سازمان‌ها و واحدهای آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری‌های کشور در خصوص کارگاه‌های ناایمن شهری در اولویت بازرسی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی است.»\nاین ابلاغیه دولت صریحا به وظیفه این وزارتخانه پیرامون لزوم ایمن‌سازی و دریافت گزارش از آتش‌نشانی و سازمان‌های ایمنی و رسیدگی به آنها تاکید دارد؛ اما رئیس نوذرپور، معاون امور شهرداری‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های وزارت کشور، پس از ابلاغ این قانون، درباره جزئیات آن نکات قابل تاملی را مطرح می‌کند؛ نکاتی به روشنی وظایف تمامی سازمان‌ها و نهادهای ذی ربط در حوادث این چنینی را مشخص می‌کند.\nنوذرپور در مصاحبه‌ای که در 13 تیرماه سال 94 با روزنامه ایران به بهانه ابلاغ سند آشیب‌شناسی کلانشهرها با عنوان «نوشدارویی قبل از مرگ کلانشهرها!» انجام داده است، درباره دلایل ایجاد این سند می‌گوید: «این سند با رویکرد تعاملی بین دولت و مدیریت‌های محلی شکل گرفته و تاثیرگذار هم است. در حقیقت این سند نخستین سندی است که در دولت‌های ایران شکل می‌گیرد و رابطه دولت و شهرداری‌ها را به نوعی بازتعریف کرده و مشکلاتی که به علت نبود مدیریت یکپارچه وجود دارد را برطرف می‌کند. چراکه به‌جز شهرداری، سازمان‌های دولتی زیادی مثل سازمان آب و برق هم هستند که خدمات شهری ارائه می‌دهند و اینها باید با هم هماهنگ باشند.»\nوی در ادامه به نکته مهمی اشاره می‌کند: «الان شما حوزه آتش‌نشانی را در نظر بگیرید، یکی از وظایف بازرسان وزارت کار، بررسی ایمنی کارگاه‌های سطح شهر است؛ همه ما هنوز حادثه آتش‌سوزی خیابان جمهوری را که موجب مرگ دو زن شد به خاطر داریم، درآن حادثه مأموران آتش‌نشانی بارها نا‌ایمن بودن کارگاه را اعلام کرده و حتی رونوشت آن را هم به وزارت کار داده بودند، با این حال وزارت کار برای خود هیچ الزامی قائل نشده بود تا این کارگاه را پلمب کند. آنها گزارش را گرفته و در برنامه‌شان گذاشته بودند تا یک روزی به آن بپردازند. الان کارگاه‌های ناایمن زیادی در سطح شهر وجود دارد که از دست آتش‌نشانی هم کاری بر‌نمی‌آید.»\nنوذرپور در ادامه در پاسخ به این سوال که آیا این سند می‌تواند وزارت کار را ملزم کند که بحث عدم ایمنی کارگاه‌ها را تمام کند؟ تاکید می‌کند: «براساس این سند، دولت وزارت کار را موظف کرده به محض ارائه گزارش آتش‌نشانی، این مسأله را در اولویت کاری بازرسی‌اش قرار دهد.\nاین حکم است و نمی‌توان از آن سرپیچی کرد. یا دولت، شورای عالی حفاظت فنی را هم موظف کرده تا ضوابط و مقررات ایمنی و آتش‌نشانی کارگاه‌ها و واحدهای صنفی، تجاری و تولیدی که وزارت کشور تهیه می‌کند را در نخستین فرصت تصویب کند. اگر این مصوبه در گذشته وجود داشت، بسیاری از این ضوابط و مقررات را می‌توانستیم زودتر از اینها لازم‌الاجرا کنیم.»\nدر ادامه خبرنگار روزنامه دولتی ایران صریحا از معاون امور شهرداری‌های معاونت شهرداری‌ها و دهیاری‌های وزارت کشور می‌پرسد: «پس اگر این سند اجرایی بشود، دستگاهی که در حادثه کوتاهی کرده باید جواب بدهد، در اینجا یعنی وزارت کار نه سازمان آتش‌نشانی، درست است؟» می‌گوید: «بله، درحقیقت مقصر اصلی باید جوابگو باشد و به نوعی اینکه چه کسی کوتاهی کرده، روشن شده و این بلاتکلیفی‌ها تمام می‌شود؛ در همین سند آمده اگر آتش‌نشانی در بازدیدهای موردی خود با یک اشکال فنی در تأسیسات دولتی برخورد کرد و تشخیص داد در صورت بر‌طرف نشدن، خطر مالی و جانی برای مردم به همراه دارد، دستگاه مسئول مکلف است رفع خطر کند. درحالی که در گذشته این الزام وجود نداشت و در حد یک تذکر بود.»\nاظهارات این مقام مسئول درباره سند آسیب‌شناسی کلانشهرها به وضوح مشخص می‌کند که وزارت تعاون، کار و امور اجتماعی بر‌اساس سندی که خردادماه سال گذشته ابلاغ شده، موظف بوده بنابر گزارش‌های ارسالی از شهرداری، رسیدگی به این گزارش‌ها را در اولویت کاری خود قرار دهد؛ اما شاید به گفته نوذرپور گزارش‌های مشابه درباره پلاسکو نیز به سرنوشت گزارش‌های آتش‌نشانی درباره ناایمن بودن کارگاه تولید پوشاک در خیابان جمهوری دچار شده و در کشوی بازرسی وزارت کار خاک می‌خورد! در این بین اما برخی تاکید دارند که شهرداری تهران بر‌اساس قانون شهرداری‌ها (مصوب سال 1345) موظف به رسیدگی به مواردی نظیر پلاسکو بوده است.\nنوذرپور در مصاحبه دیگری در 16 مهرماه سال جاری با خبرگزاری دولتی ایسنا به نکته قابل تاملی اشاره می‌کند: «در گذشته در ارتباط با واحدهای ناایمن شهری بازرسی این وزارتخانه کار نظارت را برعهده داشت و شهرداری‌ها حق نظارت مستقیم را نداشتند اما در این سند به‌عنوان یکی از بندها سازمان‌های آتش‌نشانی شهرداری‌ها می‌توانند گزارشات ناایمن بودن کارگاه‌ها را به وزارت کار ارجاع کنند و این وزارتخانه نیز باید رسیدگی به این گزارش‌ها را در اولویت کاری خود قرار دهد.»\nاین مقام دولتی صراحتا اشاره می‌کند که شهرداری‌ها «حق نظارت مستقیم به واحد‌های تجاری و تولیدی را نداشتند» ولی پس از تصویب این قانون آتش‌نشانی تهران و سایر کلانشهرها به‌عنوان زیر‌مجموعه شهرداری می‌تواند گزارش ناایمن بودن اماکن تجاری و تولیدی را به وزارت کار ارسال و این وزارتخانه نیز موظف به پیگیری ماجراست.\nاصلاح‌طلبان علیه قالیباف\nبه رغم این اسناد اما یکباره اصلاح‌طلبان و حامیان دولت با سوءاستفاده از فضای احساسی و اجتماعی پدید آمده تلاش کردند تا پیکان انتقادات را به سمت محمد‌باقر قالیباف ببرند. شهرداری که از همان ساعات اولیه وقوع حادثه در کنار عوامل آتش‌نشانی و امدادی در حال انجام عملیات بود یکباره یک موج سنگین در فضای مجازی ساماندهی شد که خواستار استعفای شهردار شدند؛ یک فرصت ویژه آن هم در آستانه آغاز فعالیت‌ها برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده.\nنگاهی به اقدامات این طیف صحنه را روشن‌تر خواهد کرد. احمد مسجدجامعی، فعال اصلاح‌طلب و عضو شورای شهر تهران که اخیرا درخواست استعفای خود را به هیات‌رئیسه شورای شهر تقدیم کرده بود، پس از وقوع فاجعه در ساختمان پلاسکوی تهران در پستی اینستاگرامی نوشته است: «من تا تکلیف این موضوع (فاجعه ساختمان پلاسکو) روشن نشود هیچ جا نمی‌روم و در شورا می‌مانم.» وی تاکید می‌کند: «برای احقاق حقوق شهروندان، تا اتمام آواربرداری‌ها و مشخص شدن مقصران این حادثه، در شورا می‌مانم، پیگیری می‌کنم و به مردم گزارش خواهم داد.»\nدر اظهارنظری دیگر در این مورد «حسام‌الدین آشنا» مشاور رئیس‌جمهور روحانی هم در یک توئیت خود با اشاره به فاجعه پلاسکو نوشته است: «کارکرد اصلی حوادث واقعی جابه‌جا کردن اولویت‌بندی‌های ساختگی است. سیاستگذاری‌های شهری باید تابع ضرورت‌ها باشد نه منافع حامیان و آمران و مباشران!»\nرحمت‌الله حافظی، منتقد همیشگی شهردار تهران نیز در مصاحبه با روزنامه شرق گفته بود: «قاعدتا شهرداری تهران که از عمق فاجعه نبود ایمنی در پلاسکو بیش از هر نهاد دیگری آشنایی داشته است (نباید) به چند تذکر کتبی بسنده نمی‌کرد؛ اگر در شهر یک ساختمان با کاربری تجاری یا مسکونی شرایط ناایمن یا تغییر کاربری را داشته باشد، مأموران شهرداری بدون فوت وقت اقدام ضربتی و قلع‌وقمعی دارند و برخورد جدی می‌کنند و حداقل یک نیوجرسی (بلوک سیمانی بزرگ) در مقابل ورودی‌ها می‌گذارند اما درباره این ساختمان در طول دوره متوالی اقدامی جدی صورت نگرفته و به نظر می‌رسد در جاهایی که منافع حکم نمی‌کند از این قوه قهریه استفاده نکرده‌اند.»\nاصلاح‌طلبان و مسجدجامعی در حالی مقصّر قابل پیش‌بینی خود را به مردم معرفی خواهد کرد که شهرداری تهران تکالیف قانونی خود درباره ساختمان ناامن پلاسکو را بارها انجام داده است و در جریان این فاجعه نیز هیچ‌یک از شهروندان عادی که به هشدارهای شهرداری و آتش‌نشانی توجه کرده‌اند آسیب ندیده‌اند.\nواکنش‌های اهل سیاست علیه سیاست‌بازی\nدر برابر این رفتارها برخی از نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و شورای شهر تهران این اقدام را اخلال در اقدامات مدیریت شهری و حاشیه‌سازی نامیدند. جواد کولیوند، رئیس کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه فرمایشات مقام معظم رهبری درخصوص حادثه آتش‌سوزی و فروریزش ساختمان پلاسکو باید فصل‌الخطاب تمامی جناح‌های سیاسی واقع شود، گفت: «وقتی حادثه‌ای با این ابعاد گسترده رخ می‌دهد دیگر محلی برای رفتارها و بازی‌های سیاسی وجود ندارد و همه دستگاه‌ها فقط و فقط باید طبق فرمایشات رهبری به فکر نجات جان انسان‌ها باشند و سپس به بررسی ابعاد حادثه پرداخته شود.» حسین مقصودی، سخنگوی کمیسیون شوراهای مجلس هم با تاکید بر اینکه امروز زمان نیش و کنایه‌زدن‌های سیاسی نیست، خاطرنشان کرد: «الان زمان آن است که همه به فکر مردم باشیم، به جای اینکه به‌دنبال صید ماهی‌های سیاسی باشیم.» وی که سابقه شهرداری سبزوار را در کارنامه خود دارد، یادآور شد: «وقتی شهرداری تهران بارها تذکرات کتبی مبنی بر ناایمن بودن ساختمان پلاسکو ارسال کرده این وظیفه قانونی استانداری، شورای تأمین شهر تهران و فرمانداری تهران بوده که با صدور حکم و حضور ضابطان قضایی به این ساختمان ورود کرده و شرایط تأمین امنیت را فراهم می‌کردند.» مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران نیز در سخنرانی پیش از خطبه‌های نمازجمعه با انتقاد از عملکرد برخی افراد در فضای مجازی و رسانه‌ها گفت: «بهتر است برخی افراد در فضای مجازی با انتشار شایعات با جان انسان‌ها بازی نکنند و کاسبی سیاسی در این شرایط درست نیست.» پرویز سروری، رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی شورای اسلامی شهر تهران هم با بیان اینکه بهره‌برداری سیاسی از فاجعه ساختمان پلاسکو اگر یک خیانت بزرگ نباشد، یک غفلت بزرگ محسوب می‌شود، اعلام کرد: «هنگامی که موضوعی سیاسی شود به‌طور دقیق و کارشناسانه به آن نگاه نمی‌شود.»\nسروری با تاکید بر اینکه بهره‌برداری سیاسی از فاجعه ساختمان پلاسکو یک آفت بزرگ است، خاطرنشان کرد: «متأسفانه اقداماتی که امروز انجام شد به‌طور کامل رنگ و بوی سیاسی به‌خود گرفته بود.» علی‌اصغر یوسف‌نژاد، نماینده مردم ساری هم گفت: «در شرایطی که عده‌ای داغدار هستند، همه نگرانند و شرایط عده‌ای هم برای خانواده‌هایشان نامشخص است، متاسفانه برخی از این شرایط در جهت منافع سیاسی یا نقدهای غیر‌منصفانه استفاده می‌کنند که این امر از نظر اخلاقی جایگاهی ندارد.» وی افزود: «اکنون وقت رسیدگی به حادثه است و مجلس، دولت، دستگاه‌های اجرایی و مدیران شهری باید به اصل حادثه رسیدگی کنند نه اینکه به حواشی آن بپردازند و دستگاه‌ها را متهم کنند یا اینکه دستگاهی برای اینکه خود را تبرئه یا توجیه کند، اسناد و مدارک ارائه کند و نظرات مردم را به جای دیگری حواله دهد.» نماینده مردم ساری در مجلس با تاکید بر لزوم تسریع در روند امداد‌رسانی و عملیات آوار‌برداری تصریح کرد: «بهره‌برداری سیاسی و گروهی از حادثه پلاسکو وجاهتی ندارد و به دور از اخلاق و وجدان انسانی است.»\nدر اظهارنظری دیگر دادستان تهران هم از تلاش برخی افراد در جهت دادن رنگ و بوی سیاسی به حوادث و از جمله حادثه ساختمان پلاسکو انتقاد کرد و افزود: «انضباط اجتماعی یعنی اینکه مردم، صدا و سیما، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های عمومی در مهار حوادث کمک کنند و به‌گونه‌ای عمل نشود که اصل حادثه فراموش شود و مسائل جانبی بزرگنمایی شود.»\nدر تحولی دیگر یک عضو هیات‌رئیسه شورای اسلامی شهر تهران با بیان اینکه وقوع حادثه پلاسکو خانواده شهرداری را عزادار و داغدار کرده است، گفت: «افرادی که از حادثه فاجعه‌بار ساختمان پلاسکو بهره‌برداری سیاسی می‌کنند، شرافت انسانی را زیر پا می‌گذارند.» محسن پیرهادی با بیان اینکه برای افرادی که از حادثه ساختمان پلاسکو بهره‌برداری سیاسی می‌کنند باید دعا کرد که اصلاح شوند، اظهار کرد: «ما با رخ دادن این فاجعه بزرگ غمگین و ناراحت هستیم چرا که تعدادی از هموطنان و همکاران ما در این حادثه جان خود را از دست داده‌اند، این در حالی است که برخی از این حادثه سوء استفاده می‌کنند و به نوعی شرف انسانی را زیر پا می‌گذارند.»


با کمال تعجب ، برخی از حداقل مناطق ناراحت کننده برای لیزر موهای زائد برای خانم ها ، سینه ها هستند. علاوه بر این ، لیزر موهای زائد در مناطق پستان می تواند به سرعت انجام شود ، در بیشتر موارد فقط چند دقیقه طول می کشد. مشتری از پوستی صاف و شفاف باقیمانده است ، و با افتخار می تواند هرگونه لباس کم و لباس شنا را با اطمینان کامل بپوشد.\nاز بین بردن موها در این نواحی اغلب به صورت دائمی انجام می شود ، در صورت عدم رشد مجدد پس از درمان. اگر رشد مجدد وجود داشته باشد ، آنقدر سبک است که به سختی قابل درک است. با پیشرفت فناوری لیزر ، سطح راحتی برای مشتری بهبود یافته و درمان نتایج به دست آمده بیشتر و دائمی می شود. در نتیجه ، از بین بردن موهای زائد لیزر برای خلاص شدن از شر موهای ناخواسته برای زنان و مردان به طور فزاینده ای رواج پیدا می کند.\nراه حلهای مختلفی برای موهای زائد مانند اصلاح ، اپیلاسیون ، لک زدن ، دفع و لیزر وجود دارد. از بین بردن موهای دائمی پزشکی با هیچ یک از این روش ها امکان پذیر نیست. اگرچه ، لیزر موهای زائد می تواند رشد مو را به میزان چشمگیری کاهش دهد تا جایی که فرد می تواند از نگرانی متوقف شود. بنابراین ، متخصصین پوست ، آن را راه حل طولانی مدت برای رشد بیش از حد مو روی سینه ها می دانند.\nلیزر با تمرکز سلول های رنگی موجود در فولیکول مو و از بین بردن آن از ریشه ، موها را منحصراً تشخیص می دهد. تنها در چند جلسه لیزر موهای زائد ، می توان کاهش چشمگیر رشد مو را تجربه کرد. به همان اندازه که در هر قسمت دیگر بدن موثر است عمل می کند و حتی می تواند کوچکترین رشد مو را از بین ببرد.\nایده آل ترین گزینه برای شما برای از بین بردن موهای پستان ، تحت درمان با لیزر موهای زائد است. درمان با لیزر برای رفع موهای زائد راهی مطمئن و مطمئن برای از بین بردن کلیه موهای سینه بدون ایجاد عوارض جانبی و آسیب دیدگی است. لیزر به پوست ظریف شما آسیب نمی رساند یا به آن آسیب نمی رساند و هیچ علامتی باقی نمی گذارد. اگر به طور مکرر انجام شود ، درمان با لیزر موهای زائد یک راه حل دائمی ارائه می دهد و تمام موهای سینه شما را به خوبی از بین می برد.\nاگر سینه های موی سر دارید از آن ناامید نشوید زیرا این یک ویژگی مشترک در بسیاری از خانم ها است. اما این بدان معنی نیست که شما باید با آن زندگی کنید. روش درمانی موهای زائد لیزر خود را امروز شروع کنید و با پوست صاف بدون مو و ابریشمی زندگی کنید ، که همیشه می خواهید\nلیزر موهای واژن\nلیزر موهای زائد از نور پالس برای جستجوی رنگدانه مو و غیرفعال کردن فولیکول های مو استفاده می کند. درمان های متعدد مورد نیاز است زیرا موها هنگام مرحله رشد باید "از بین بروند". به طور کلی ، لیزر موهای زائد بر روی موهای تیره و رنگ های روشن تر پوست بهتر عمل می کند زیرا نور پیگمان های تیره تری به دنبال دارد ، به این معنی که می تواند به رنگدانه های پوستی تیره نیز آسیب برساند. با این وجود پیشرفت هایی در فناوری لیزر انجام می شود و بیشتر افرادی که موهای روشن تری دارند یا پوست های تیره تری دارند ، با پیشرفت فن آوری می توانند با خیال راحت و به طور مؤثر درمان را دریافت کنند.


كورش زعيم در نشست جبهه ملي در تبريز - سالگرد ملي شدن صنعت نفت\nبمناسبت سالگرد ملی شدن صنعت نفت\nسخنرانی کورش زعیم در گردهمايي جبهه ملي تبریز\nامروز، سالگرد 29 اسفند 1329، نباید روز ویژه ای برای ما ایرانیان باشد. پنجاه و پنج سال است که به بهانه ملی شدن صنعت نفت و نیز برای دموکراسی، این عزیز از دست رفته، سالگرد می گیریم و مویه می کنیم. ملی شدن صنعت نفت را سالگرد می گیریم، خلع ید را سالگرد می گیریم، سی تیر را سالگرد می گیریم و 28 مرداد را. ما براستی یک ملت سوگوار هستیم. از آن زمان که مرگ سیاوش ما را سوگوار کرد تا سوگواری حمله تازیان، سوگواری امام حسین و عاشورا، سوگواری حمله مغول و تاتار و سوگواری برای دهها مصیبت دیگر. ولی آنچه به راستی ما را سوگوار می کند، از دست رفتن دموکراسی و آزادی است. ما آن را در مشت خود داشتیم؛ و اگر هنوز آن را می داشتیم، دیگر ملی شدن صنعت نفت و کوتاه کردن دست بیگانگان و باز پس گیری استقلال سیاسی و اقتصادی و حفظ منافع ملی برایمان افتخاری نبود، زیرا آن را هر روز انجام می دادیم. این وظیفه هر دولت می بود. هر روز این دهه های از دست رفته، دولتهای ملی ما، دولتهای مستقل و خردمند و درستکار برگزیده مردم ما در پی حفظ و افزایش منافع ملی می بودند. اگر فقط می توانستیم مشتمان را ببندیم.\nدر این شش دهه اندوه بار، جهان شش دهه دیگر از ما جلو زد و اکنون ما را زیر چکمه های خود دارد. چکمه هایی که فقط یک لنگه اش ساخت خارج است. دیگران با توان علمی ما بجای ما به ماه و مریخ می روند و ما هنوز یک افتخار قرن گذشته را سالانه در ذهن خود بازسازی می کنیم تا از شکسته شدن غرورمان و اعتماد به نفسمان جلوگیری کنیم. ما ملت ایران که روزی با همبستگی و هم آوایی دولتی ملی بوجود آوردیم که جهان را از عظمت خود لرزاند و به ستایش واداشت، اکنون فقط از خاطره آن افتخارآفرینی زودگذر تغذیه می کنیم. در این شش دهه کجا بوده ایم و چکار کرده ایم؟ کاری که نکرده ایم، ولی می توانم بگویم چکار شده ایم. دهان بسته شده ایم، ترسانده شده ایم، غارت شده ایم، زندانی شده ایم، کشته شده ایم، سنگسار شده ایم، دست و پایمان قطع شده است، تودهنی خورده ایم، توهین شده ایم، منفور جهان شده ایم، گریزان از میهن خود شده ایم، مجبور به مهاجرت شده ایم، فقیر شده ایم، معتاد شده ایم، فاسد شده ایم، تجاوز فرهنگی شده ایم، خاک ما مورد آزمندی کوتوله ها قرار گرفته، تاریخ ما تحریف و میراثمان ویران شده و جهانی متحد علیه ما شمشیر کشیده است. مهم نیست در این مدت چه کسانی بر ما حکومت کرده بوده باشند، همیشه بی خردی، ناهوشمندی، خودخواهی، خودکامگی و فساد نصیب ما بوده است. بجای تولید و توسعه اقتصادی بمب اتم خواسته ایم، انگار ژاپن و آلمان ویران شده، که اکنون دومین و سومین اقتصاد و قدرت جهانی را تشکیل می دهند، با بمب اتم به عظمت رسیدند. همیشه برای عزیز شدن، به بیگانگان باج داده ایم، چه در رژیم گذشته که سرمایه مان خرج دیگران می کردیم یا تسلیحات غیرضروری می خریدیم تا بگویند ما بزرگیم؛ و چه در رژیم کنونی که سرمایه مان خرج گروه های ستیزگر و یاغی می کنیم تا بگویند ما بزرگیم. همیشه این ملت ما بوده که با کیسه تهی شده روبرو بوده است، نه مانند دولت مصدق که با یک کیسه تهی جهان را وادار کرد بگویند ما بزرگیم. نه کمک گرفت و نه کمک داد، فقط به نیاز ملت اندیشید.\nجنبش ملی کردن صنعت نفت، فقط کوتاه کردن دست بیگانگان از منابع نفت کشور نبود، بلکه زمینه را برای استقلال اقتصادی و سیاسی کشور، که دو سده از آن محروم بودیم، فراهم نمود. در دوران جنبش ملی کردن صنعت نفت، دکتر مصدق برای نخستین بار در تاریخ، کشور را دارای یک دولت ملی و مردمی کرد. او همچنین با ملی کردن صنعت نفت و شکست دادن یک ابرقدرت مدعی، به مردم نشان داد که می توانند به رای خود و اراده خود اعتماد کنند. مصدق نشان داد که چگونه می شود بدون اتکا به هیچ قدرت بیگانه، یکی از بزرگترین قدرتهای سیاسی و نظامی جهان را بدون جنگ، بدون عملیات تروریستی، بدون ستیزگری و خشونت، بدون فحاشی، بدون بالارفتن از دیوار سفارتشان، بدون گروگانگیری، آنهم در سرزمین خودشان، با منطق و قانون خودشان، با رعایت همه قواعد و قانونهای بین المللی، شکست داد. این اعتماد به نفس و قدرتی بود که مصدق توانست به ملت ایران بازگرداند. ملتی که می تواند در برابر هر ابرقدرتی، با خرد و هوشمندی، برای حفظ منافع خود رویارو شود، و بجای منفور شدن و منزوی شدن، عزیز مردم جهان هم بشود، احترام مردم جهان را هم جلب کند و قهرمان مردم جهان هم بشود. رفتار مصدق نماد فرهنگ و سرشت راستین ایرانیان بود.\nدر زمینه اقتصاد، او سنگ بنای یک اقتصاد وابسته به تولیدات صنعتی و کشاورزی و صادرات را گذاشت؛ و ثابت کرد که بی درآمد نفت هم می شود کشور را بخوبی اداره کرد و تراز مثبت داشت. اگر همین بی اهمیت شدن درآمد نفت برای هزینه های جاری، و تکیه بر تولید داخلی ادامه می یافت، و از درآمد نفت فقط برای سرمایه گذاری، نه هزینه های جاری، استفاده می شد، کشور ما اکنون شاید یکی از پنج قدرت اقتصادی جهان می بود، نه ذلیل و منفور و فقیر و عقب افتاده ای که اکنون هستیم. اگر این صدها میلیاردها دلار درآمد نفت که دستاورد جنبش ملی کردن صنعت نفت و سیاستهای خردمندانه دکتر مصدق است، بجای دزدیده شدن و اتلاف یا فرار به کشورهای بیگانه، صرف توسعه صنعت و زیرساختهای این کشور می شد، ما اکنون در کجا می بودیم؟\nاکنون، ما بجای تکرار خاطرات شیرین گذشته، که برای دو نسل اخیر کشور فقط شعار و کتاب تاریخ است، باید دنبال سیاست و راهکاری برای نجات کشور باشیم. نجات کشور، یعنی روی کار آمدن افراد شایسته، کارآمد، میهن پرست و درستکار؛ یا دستکم باسواد و بافرهنگ، که در طی سه دهه گذشته، بویژه در چند سال اخیر، حتا از این حداقل هم بی بهره بوده ایم. چگونه می توان افراد شایسته را روی کار آورد؟ تنها راهی که به ذهن من می رسد انتخابات آزاد است. چگونه می توان انتخابات آزاد برگزار کرد؟ ما پنجاه و پنج سال است انتخابات آزاد نداشته ایم. دلبری بود که گوشه چشمی به ما نشان و از دنیا رفت و ما را به سوگ خود نشاند. انتخابات ما همیشه فرمایشی دیکتاتورها بوده است. انتخابات سال 58 هم که تا حدودی آزاد بود، توسط اتحاد روحانیان و حزب توده و چپگرایان مذهبی کنترل و محدود و انحصاری شد. اکنون هم که فقط توسط روحانیان و تندروان مذهبی کنترل می شود.\nاکنون دیگر اجرای کامل قانون اساسی موجود هم به ما نوید انتخابات آزاد را نمی دهد. برای یک انتخابات آزاد ما باید امنیت حیثیتی، جانی و حقوقی داشته باشیم و هر از هرگونه تعرض مصون باشیم. اصل 22 قانون اساسی این اطمینان را به ما می دهد، ولی آیا تا کنون اجرا شده؟\nبرای یک انتخابات آزاد باید بتوانیم عقاید خود را آزادانه بیان و از آن دفاع کنیم. اصل 23 این حق را به ما می دهد، ولی آیا می توانیم؟\nبرای یک انتخابات آزاد باید مطبوعات آزاد باشند و بدون هیچ تبعیضی دیدگاههای نامزدان و منتقدان آنان را منتشر کنند و خود اظهار عقیده کنند. این اصل 24 قانون اساسی است. در حالیکه نشریات فقط آزادند دیدگاههای مراکز قدرت را بازتاب دهند.\nبرای یک انتخابات آزاد باید ترسی از استراق سمع و ضبظ مکالمات تلفنی و پیام های تلفنی و مکاتبات اینترنتی نداشته باشیم. ماده 25 این اطمینان را به ما میدهد، ولی کدام فعال سیاسی یا مدنی این اطمینان را حس می کند یا تجربه کرده است؟\nبرای یک انتخابات آزاد، فعالیت آزاد حزب ها، انجمن های سیاسی و صنفی یک اصل است، آنهم اصل 26 قانون اساسی. حزب ها هستند که برای اداره کشور برنامه تدوین می کنند، سیاستگذار و سیاست مرد می پرورانند و بهترین را از میان خود برای نامزدی انتخابات بر می گزینند. کدام رییس جمهور یا نماینده مجلس در طی این سی سال برای کار خودش بجز مشتی شعار برنامه ای داده، کدام یک از حزب های فرمایشی درون حاکمیت که همیشه فقط باهم در کشمکش تقسیم غنائم بوده اند، تا کنون برنامه ای برای اداره کشور یا حل مسائل مردم داده اند و یا برنامه خود را در معرض داوری مردم گذاشته اند؟\nبرای یک انتخابات آزاد باید بتوان گرد هم آمد. باید بتوان نشست های انتخاباتی تشکیل داد و بایستی بتوان با مردم رو در رو سخن گفت. اصل 27، به ما حق تشکیل اجتماعات را می دهد. ولی ما حتا نمی توانیم سالگرد مردگان خود را بگیریم یا بزرگان خود را تجلیل کنیم.\nفرض کنیم که جمهوری اسلامی یک شبه دگردیس شد و از فردا همه این اصل های قانون اساسی خودشان را که سی سال است زیر پا گذاشته می شود، اجرا کرد. با فیلترهای غیرقانونی چکار کنیم؟ اصل های 91 تا 99 تشکیل یک شورای نگهبان قانون اساسی را توضیح می دهد. نگهبانی از قانون اساسی کاریست ضروری. همه کشورها نهادی برای نظارت بر رعایت قانون اساسی در قانونگذاری دارند. در اصل 99، وظیفه شورای نگهبان را نظارت بر انتخاب رییس جمهور، انتخابات مجلس شورای ملی و همه پرسی تعیین کرده است. در این شرح وظایف، ما وظیفه گزینش نامزدان انتخابات را نمی بینیم. کسی که گزینش میکند، دیگر حق نظارت ندارد، چون نمی تواند نسبت به گزیده های خود بی طرف باشد. دخالت شورای نگهبان در فرایند گزینش نامزدان، یک تخلف آشکار از قانون اساسی است. در سال 58 هم همین شورای نگهبان نام مجلس شورای ملی بطور غیرقانونی تبدیل به "مجلس شورای اسلامی" نمود و نظارت استصوابی را تایید کرد. دهها تخلف دیگر از قانون اساسی از جمله پشتیبانی صریح از یک نامزد انتخابات علیه دیگری از شورای نگهبان سر زده است. پس این شورای نگهبان خودش قانون اساسی را پیوسته و بیش از همه زیر پا گذاشته و متخلف است.\nاز سوی دیگر، شورای نگهبان وظیفه خود را که نظارت بر درستی و سلامت انتخابات است انجام نمی دهد و هر بار پس از انتخابات افشاگری های زیادی از سوی شخصیت های درون حاکمیت در اعتراض به تقلب های گسترده چه در اخذ رای، چه در شمردن رای و چه در اعلام نتایج انتخابات عنوان می شود. همیشه آمارهای انتخاباتی که وزارت کشور اعلام می کند با آنچه شورای نگهبان اعلام می کند، و هر دو آنها با آنچه سازمان آمار اعلام می کند، متفاوت هستند. بنابراین، تا غربال گزینشی و رفتار ضد قانون اساسی شورای نگهبان قانون اساسی را داریم، انتخابات آزاد نخواهیم داشت.\nحال فرض کنیم از غربال شورای نگهبان هم گذشتیم، یا شورای نگهبان کنار گذاشته شد، یا تعهد کرد به انجام شرح وظایف قانونی خودش بپردازد. اکنون فقط یک هفته وقت داریم مبارزه انتخاباتی کنیم. این قانون من درآری فقط برای جلوگیری از فعالیت داوطلبان ناخودی در عرصه انتخابات است. نامزدان مورد تایید نظام از ماهها پیش در رسانه هایی که در دست خودشان است، معرفی و تبلیغ می شوند، هر جا که خواستند صحبت می کنند، مصاحبه می کنند و همه مطبوعات نظام جمهوری اسلامی آنها را مطرح می کنند. ولی داوطلبان غیر خودی حتا اگر از موانع و فیلترها هم بگذرند، در فقط یک هفته چکار می توانند بکنند، بجز اینکه شماری پوستر با عکس هایشان به در و دیوار بچسبانند؟ ما هم اکنون نامزدان بالقوه و بسیار شایسته ای داریم که شهرت بین المللی دارند، ولی در جمهوری اسلامی رسانه ها حق بازتاب دادن دیدگاههای آنان را ندارند. اکثریت مردم که دسترسی به دنیای مجاز اطلاعات و ارتباطات ندارند، نام آنان را شاید شنیده باشند، ولی از دیدگاههایشان ناآگاه هستند. جمهوری اسلامی هم با کنترل شدید رسانه های داخلی، تتمیع رسانه های خارجی و حتا فیلتر کردن رسانه های مجازی، بودجه سرسام آوری را از جیب ملت هزینه می کند که ملت صدای من و شما را نشود. از سوی دیگر، امنیت فعالان سیاسی ناخودی هم همیشه در خطر است.\nاکنون می آییم به قلب مسئله. فرض کنیم که یک نامزد شایسته از فیلترهای متعدد گذشت و جمهوری اسلامی برای نمایش آزاد بودن انتخابات اجازه داد چنین شخصیتی برای نخستین بار شرکت کند. فرض کنیم که در رای گیری هم هیچگونه تقلب نشد، دسته های رای بدون اینکه حتا کش بسته بندی آنها را باز کنند در صندوق ها پیدا نخواهد شد، مردگان رای نخواهند داد، شناسنامه های تقلبی بکار برده نخواهد شد، با مهر نزدن شناسنامه ها برخی افراد تشویق به رای مکرر نخواهند شد، با اتوبوس رای دهنده با مراکز خاص نخواهند آورد و رای اشخاص نیازمند و فقیر را با پول نخواهند خرید.\nافزون بر آن، در خواندن رای هم هیچ تقلب نخواهد شد، رای ها را عوض نخواهند کرد، رای های باطله را برای نامزدهای خودشان نخواهند خواند یا رای های رقیب را باطله اعلام نخواهند کرد، و هیچ صندوق رایی هم گم نخواهد شد. پس از خواندن رای و پیش از اعلام نتایج انتخابات هم دستکاری در شمار رای های شمرده شده نخواهد شد. و در نتیجه نامزد شایسته ما انتخاب خواهد شد.\nحالا این فرد شایسته بیرون از حاکمیت، در مقام ریاست جمهوری چکار خواهد توانست بکند؟ هیچ اختیاری بر نیروهای نظامی و انتظامی ندارد. یعنی حتا به یک پاسبان توی خیابان هم نمی تواند دستور بدهد. امنیت خودش در دست سازمانهایی است که هیچ حرف شنوی از او ندارند. بیش از 60% درآمد کشور و اقتصاد تحت کنترل دولت او نیست و نمی تواند بر آنها نظارت داشته باشد یا ساماندهی کند. صدها نهاد و سازمان ایدئولوژیک غیرسازنده بخش عمده ای از بودجه را تناول می کنند و به هیچ کس حساب پس نمی دهند. مجلس فرمایشی یا جناحی که بیشترشان نماینده راستین حوزه انتخابیه خود نیستند، هر حرکت او را باز می دارند و یا لایحه هایی برای فلج کردن او تصویب می کنند. اگر مجلس زروش نرسید، حکم حکومتی می تواند تمامی نقشه ها و برنامه های او را متوقف کند. به گفته آقای حاتمی، می توانند هر 9 روز یک بحران بزایند. دولت قدرت سیاستگذاری نخواهد داشت، سیاست کلان کشوری را گروه های فشار و منافع جناحی تعیین خواهد کرد. سیاست خارجی از اختیارات رییس جمهور خارج خواهد یا دستکم مقامات دیگر می توانند موافقت های بین المللی دولت را نفی کنند و جلوی اجرای آن را بگیرند. وقتی اقتصاد و سیاست خارجی و نیروهای نظامی در دست رییس جمهور نباشد، به گفته شادروان بازرگان، چاقوی دولت بی دسته می شود و یا به گفته آقای خاتمی رییس جمهور یک تدارک چی. مسئله ما در انتخابات با برگزیدن یک نامزد شایسته حل نمی شود و برای چهار سال دیگر بازیچه خواهیم شد.\nمشکل بنیادین ما برای دستیابی به آزادی انتخابات و نوعی دموکراسی، افزون بر عمل نشدن به اصول عنوان شده از قانون اساسی، وجود چند ماده ضد آزادی و دموکراسی هم هست. به عقیده من این قانون اساسی مجموعه ای از تضادهاست که خود خود را خنثی و فلج می کند. در فصل پنجم می گوید رهبری باید با پذیرش اکثریت مردم تعیین شود. معنای پذیرش اکثریت یا انتخاب آزاد است یا همه پرسی. در جای دیگر می گوید این فقیهان مجلس خبرگان هستند که باید رهبری را معرفی کنند و طبق اصل 110 برگزیدن فقیهان مجلس خبرگان در آغاز از اختیارات رهبری بوده است که آکثر آن برگزیدگان هنوز حضور دارند. بنابراین، نهاد رهبری با اطمینان به اینکه خود برگزیده خود بوده است، اختیارات گسترده ای را می تواند بدست بگیرد، و این دور تسلسل ادامه مییابد. وقتی مجبور نباشید به مردم پاسخگو باشید و خود را خود انتخاب می کنید، اگر فراقانونی هم عمل کنید کسی نیست که بتواند شما را باز بدارد، چون مطابق قانون عمل کرده اید. از این لحاظ قانون اساسی کنونی جمهوری اسلامی در جهان بی همتاست، زیرا کسی که به قدرت برسد می تواند قانون را قانونا در دست خود بگیرد و یا آن را نقض کند. برای هر اصل قانون اساسی، اصلی در تضاد با آن می یابید و هر اصل را با اگر و مگرهای آن می توان جوری تعبیر کرد. بنابراین، تا این قانون اساسی، به این شکل وجود دارد و دستاویز صاحبان قدرت است، ما در ایران رنگ آزادی انتخابات و دموکراسی را نخواهیم دید.\nدر کشور ما اصولا شهوت و ترس حکومت می کند. شهوت ثروت و قدرت، و ترس از مردم.\nدر آغاز انقلاب گروهی فرصت طلب که خود را در میان انقلابیون راستین جا زدند، با تصرت پایگاههای قدرت به جان دارایی ثروتمندان آن زمان افتادند و با مصادره ها و ترساندن ها و فراری دادن ها و کشتن ها، دارای خانه های مجلل و لوازم مجلل و پولهایی شدند که خوابش را هم نمی دیدند؛ و البته در مسیر آن پایه های اقتصاد کشور را نیر تخریب نمودند. پس از چشیدن لذت ثروت بی زحمت، به دنبال افزایش قدرت، یعنی تبدیل قدرت موقتی انقلابی به قدرت پایدار سازمان یافته، رفتند. با ثروت بدست آمده و یا با کنترل ثروت کشور، اهرم های قدرت را به دست گرفتند. آنگاه می بایستی این قدرت را تثبیت می کردند تا تعرضی به خودشان و ثروتهای بادآورده شان نشود. در فرایند تثبیت و حفظ این قدرت، بسیاری از افراد ملت فدا شدند، مخالفت ها سرکوب شد و بسیاری هستی یا جان خود را از دست دادند یا جلای وطن کردند. کم کم هرم های قدرت، چیزی شبیه یک حکومت ملوک لطوایفی مالی شکل گرفت. هر هرم با قدرتی مستقل و با رعایت منافع هرم های دیگر به افزایش ثروت و قدرت پرداخت. بهمین دلیل است که در انتخابات ها و در هر مسئله ای دعوا در میان خودشان است، و همانگونه که برخی شخصیت های این هرم ها گفته اند رای مردم بی ارزش است یا رییس جمهور را خدا یا امام زمان تعیین می کند، نشانگر همین واقعیت است که کشور ما را این هرم ها یا "خانواده ها" اداره می کنند که ما آنها را برای دلخوش کردن خود "جناح های سیاسی" می خوانیم. هیچ نامزد انتخابات نمی تواند بودن موافقت کلی این "جناح ها" موفق شود یا حتا از فیلترها بگذرد.\nدر طی این مدت مشاهده کرده ایم که در حالیکه تولید و اشتغال و رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی رو به نزول گذاشت، این خانواده های قدرت روز بروز ثروتمندتر شدند و بحپجای کارخانه و کشاورزی و فعالیت های اشتغالزا، با ایجاد بنگاههای وام دهی، بدون هیچ فعالیت اقتصادی بر ثروت خود افزودند.\nپس از پایان جنگ عراق علیه ایران، و بازگشت جوانان داوطلبی که با کلید بهشت به جبهه فرستاده شده بودند، و در آنجا سختی ها کشیده، فدارکاری ها کرده، زخمی و کشته داده بودند، به خانه هایشان بازگشتند با خانه و کشوری ویرانه، بیکاری و فقر روبرو شدند، در حالیکه آنان که کلید بهشت را داده بودند خود دارای ثروت های هنگفت و مقام های قابل توجه شده بودند. این صاحبان نوپای ثروتمند و قدرت به وحشت افتادند، ولی برای مشغول کردن این ناراضیان مدعی فرماندهانشان را وارد جریان ثروت اندوزی فراقانونی کردند تا از طریق فعالیت آنها بلکه برای رزمندگان بازگشته اشتغال بوجود آید. موج ثروت اندوزی جدید با دست اندازی به درآمدهای کشور آغاز شد.\nدر جریان این ثروت اندوزی ها و تثبیت قدرتها و قدرت نمایی ها، بسیاری آزادی خود را از دست دادند، به زندان افتادند یا جلای وطن کردند؛ و بدتر از همه، چشم به کشورهای همسایه به عنوان منجی برای گریز از سلطه دولت مرکزی جمهوری اسلامی دوختند. سیر نزولی اقتصاد کشور تشدید شد، تولید و اشتغال کاهش بیشتر یافت و مردم فقیرتر و ناراضی تر شدند. اکنون جمهوری اسلامی و این هرم های ثروت و سلطه که یکی دوتا هم به آنها افزوده شده ک قدرت قهریه را در اختیار دارند، در برابر نارضایتی همگانی و انزجار ملت قرار گرفته اند و با وجود اعمال سیاستهای رعب آور، محدودکننده و خشونت آمیز با مردم، گستردگی فزاینده مخالفت و دشمنی با آنها، ترس بر وجودشان مستولی شده است.\nترس از مردم. از دست دادن قدرت مساوی است با حساب پس دادن و شاید تلافی ها و انتقام جویی های آنهایی که موجودیت خود و خانواده هایشان فدای این شهوت ثروت و قدرت و فرایند تثبیت و حفظ قدرت شده است. اکنون در واقع این ترس است که بر حاکمیت ما چیره است و این ترس است که بر ما حکومت می کند. این آقایان از کوتاه آمدن، از آزادی ها و از شل کردن یوغی که بر ملت نهاده اند وحشت دارند. وحشت از کارنامه خود دارند و از حسابرسی ملت. و تا این ترس بر وجود این حاکمیت مستولی است، ما انتخاباتی راستین را تجربه نخواهیم کرد. اکنون بهیج وجه نمی توانند عقب نشینی کنند و آنقدر مقاومت خواهند کرد، ستم خواهند کرد، با آزادیهای ملت تجاوز خواهند کرد و آنقدر انسان های بیگناه را زندانی و نیست خواهند شد تا خودشان و کشور را به نابودی بکشانند. ما اگر براستی بخواهیم میهن خود را نجات دهیم و به سوی انتخابات آزاد و دموکراسی پیش برانیم، نباید آنها را بیشتر بترسانیم و از عاقبت خود هراسان کنیم، یا کشور را با جنبش های ستیزگرانه خیابانی به آشوب بکشانیم؛ بلکه باید با خرد ایرانی و بزرگمنشی، بردباری و روح بخشایندگی که ویژگی ایرانیان است، شرایطی بوجود آوریم که دیگر از ملت نترسند.