کتاب نیوز | اطلاع رسانی و نقد کتاب - امیل زولا، پول و زندگی در گفت‌وگو با علی اکبر معصوم بیگی\n«پول و زندگی» [L'Argent یا Money] عنوان رمانی است از امیل زولا که به تازگی با ترجمه علی اکبر معصوم بیگی در نشر نگاه تجدیدچاپ شده است. زولا در این رمان به روابط پولی و مالی سرمایه مالی پرداخته و نقش پول در جامعه سرمایه داری را به تصویر کشیده است. زولا که نویسنده ای سوسیالیست بوده، برای نوشتن رمان «پول و زندگی» به بازخوانی آثار مارکس پرداخته و در طول این رمان بخشی از ایده های مارکس مثل نظریه ارزش و نظریه ازخودبیگانگی دیده می شوند.\nزولا به واسطه توصیف بورس پاریس در سده نوزدهم، به نوعی تصویری از آینده سرمایه داری هم به دست داده و ازاین حیث این رمان هنوز هم امروزی به نظر می آید. به مناسبت چاپ دوم رمان «پول و زندگی» با معصوم بیگی درباره امیل زولا و سبک نویسندگی او، ویژگی های ناتورالیسم و تاثیر زولا بر ادبیات و به خصوص ادبیات داستانی ایران گفت وگو کرده ایم. گفت وگو همچنین، به ارتباط روشنفکری و نویسندگی و ادبیات داستانی امروز ایران هم پرداخته و معصوم بیگی در جایی از این گفت وگو، تاکید دارد که ادبیات از کلیت بدنه ای که ساختار اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی امروز ما را می سازد جدا نیست و درباره ادبیات این سال های ایران می گوید: «رمان امروز، رمانی تک خطی است که قرار نیست شما را با روایت های مختلف درگیر کند، بلکه می خواهد با روایتی مستقیم شما را به دنبال خودش بکشد و هرگز هم از یک محدوده شخصی و محلی فراتر نمی رود.»\nشما دو رمان از زولا با نام های «شاهکار» و «پول و زندگی» ترجمه کرده اید که این دومی به تازگی تجدیدچاپ شده است. چرا سراغ ترجمه زولا و این دو اثر رفتید؟\nبله، تاکنون دو اثر زولا با ترجمه من منتشر شده ولی کتاب سومی هم از زولا با عنوان «سایه های شب» ترجمه کرده ام که الان در ارشاد است. من زمانی به سراغ زولا رفتم که او را خوب می شناختم و آثار مشهورش مثل «ژرمینال»، «نانا»، «دارایی خانواده روگن»، «آسوموار» و خیلی کارهای دیگرش را خوانده بودم. سال ۶۸ کتابی ترجمه کردم با اسم «زندگی و هنر سزان». در آنجا به این برخوردم که زولا و سزان که دوستان دوره کودکی هم بودند، در بزرگسالی هرکدام راهی پیش گرفتند و یکی نویسنده شد و دیگری نقاش. زولا این تصور را داشت که سزان نقاشی شکست خورده است و کوشش های او برای دریافت طبیعت و ثبت آن در آثارش را یک شکست می دانست. به همین دلیل رمان «اثر» یا «شاهکار» را نوشت که درباره یک نقاش است که تمام تلاشش را می کند تا طبیعت را به چنگ آورد و آن را همان طور که هست در کارش ثبت کند، ولی در این کار ناکام می ماند و سرانجام دست به خودکشی می زند و خانواده اش را هم نابود می کند. آشکارا معلوم است این رمان درباره سزان است؛ سزانی که بعدها ثابت شد یکی از بزرگ ترین نقاشان سده نوزدهم است و به جرات می توان گفت بنیانگذار اکسپرسیونیسم و کوبیسم است. وقتی این کتاب را درباره سزان ترجمه کردم با خودم فکر کردم چه خوب است رمانی را که زولا درباره سزان نوشته پیدا کنم و بخوانم. بعد که خواندم دیدم رمان جذابی است و دنیای هنری پاریس در سده نوزدهم را به طور درخشانی تصویر کرده و از این نظر رمانی پیدا نمی شود که به پای کار زولا برسد. زولا به خوبی آن عصر را می شناخت. او هم با سالن ها و نمایشگاه های سالانه معروف نقاشی آشنا بود و هم با سالن های مردودان، یعنی نقاش هایی که مورد نظر آکادمیسین ها و پیرپاتال های آکادمی نبودند و مردود شمرده می شدند و به سالن راه نمی یافتند. او اشراف کاملی به این قضیه داشت و بنابراین رمان او در این زمینه بسیار پرشور است. از این بابت من جذب زولا شدم و کتاب بعدی ای که از او ترجمه کردم همین رمان «پول» بود.\nشما تاکنون در حوزه های مختلفی از علوم اجتماعی گرفته تا نقد ادبی و رمان ترجمه کرده اید. شاید نقطه پیوند ترجمه هایتان را بتوان نقد سرمایه داری دانست و به نظر می رسد که رمان «پول و زندگی» را هم برهمین اساس انتخاب کرده اید. این طور نیست؟\nبله، من به دلیل علایق خودم به زمینه های اجتماعی و نگرش اجتماعی زولا به سراغ ترجمه او رفتم. زولا روشنفکری متعهد و سوسیالیست بود و به برابری آدم ها اعتقاد داشت. او در ماجرای محاکمه دریفوس نشان داد که پیرو راستین فردی مثل ولتر است. روشنفکر متعهدی که فکر نمی کند فقط نویسنده است و کارش تنها داستان نوشتن است؛ بلکه فکر می کند هم نویسنده است و هم باید به آنچه در اطرافش می گذرد حساس باشد. این بود که رمان «پول» را برای ترجمه دست گرفتم؛ رمانی که درباره مساله بورس، زدوبندها، رونق ها و ورشکستگی های بورس بازی است.\nزولا به عنوان نویسنده ای ناتورالیست شناخته می شود، به نظرتان مهم ترین ویژگی های سبکی زولا چیست؟\nزولا در مقدمه رمان «ترز راکن» می گوید من ناتورالیست ام، اما باید روشن شود که ناتورالیسم چیست؟ ناتورالیسم از دل رئالیسم سربرآورد و تفاوت هایی با آن دارد. بنیانگذار رئالیسم در رمان نویسی را به نوعی می توان بالزاک دانست و به دنبال او استاندال و فلوبر، اما زولا در عصری سربرآورد که عصری خاص است و علم و علم پرستی در آن رواج دارد. عصری که داروین ظهور کرده، بیولوژی مسلط است و علم به بدن انسان رشد کرده است. در این عصر زولا تحت تاثیر چند گرایش بود: گرایش داروینی، گرایش اگوست کنت پوزیتیویست، گرایش کالبدشناسانه کلود برنارد و نگرش علمی-زیستی هیپولیت تن به رمان. نگرش زولا براین اساس بر دو پایه محیط و وراثت استوار است و انسان را تحت تاثیر این دو عامل می داند. به اعتقاد زولا از دوره پدیدآمدن رئالیسم به بعد هر نگرشی که انسان را از نظر روحی و مسایل مابعدطبیعی توضیح دهد منسوخ است. زولا و دیگر نویسندگان ناتورالیست-رئالیست معتقد بودند نباید چیزی در مورد انسان مخفی شود و هرآنچه هست باید نشان داده شود. حال آنکه تا قبل از دوره رئالیسم، نویسندگان رمانس ها از جنبه هایی مثل افسانه ها و اسطوره های مذهبی به انسان می پرداختند که هیچ ربطی به زندگی مادی و واقعی آدم ها نداشت. در حالی که زولا معتقد بود باید انسان را تشریح کرد و آنچه را هست، خوب یا بد، زشت یا زیبا نشان داد. پس اگر در کار زولا یا پیروان او نوعی رئالیسم عریان، یا به قول هنری جیمز «رئالیسم کثیف» دیده می شود به این دلیل است که این نویسندگان خودشان را ملزم به رعایت امور وآداب معمول و ملاحظه های ریاکارانه نمی دانند و آنچه را هست به طور دقیق و موشکافانه می نویسند. مثلاتوصیفی که زولا در «نانا» از اسب دوانی به دست داده به قدری دقیق است که به قول لوکاچ، می توان راهنمای کامل اسب دوانی از آن بیرون بکشید. زولا خود را مبدع «رمان تجربی» می داند.\nزولا چقدر بر نویسندگان بعد از خودش تاثیر داشته است؟\nاو تاثیری زیاد بر نویسندگانی مهم گذاشت. زولا بر چخوف، تولستوی و به خصوص ماکسیم گورکی تاثیر داشت. نمایشنامه «در اعماق» گورکی اساسا به عنوان یک کار اولترا ناتورالیست شناخته می شود و اثر به شدت سیاهی است. ایبسن، استیون کرین، جورج گسینگ، جورج مور، اگوست استریندبرگ، گرهارت هوپتمان، موپاسان، فرانک نوریس، جوزف کنراد، سینگلرلوییس، تئودوردرایزر و بسیاری دیگر از نویسندگان تحت تاثیر زولا بوده اند.\nرمان «پول» چه جایگاهی بین آثار زولا دارد؟\nدر سال۱۸۷۱ زولا شروع به نوشتن سلسله رمان های ۲۰جلدی «خانواده روگن ماکار» کرد که این همزمان با سقوط پاریس و سربرآوردن کمون پاریس بود. بعد از ۲۲سال و در سال۱۸۹۳ این رمان ها به پایان رسیدند. در این ۲۰ سال یک جایی زولا متوجه شد که در حال عقب افتادن از تحولات عصر است و اگر بخواهد ماجرای این خانواده را دنبال کند باید با تحولات عصر هم همراهی کند. او در رمان «خوشبختی بانوان» به ظهور فروشگاه های بزرگ پرداخت، چیزی که امروز در همین تهران نمونه های عینی اش را داریم. در رمان «سایه های شب» یا «هیولای درون»، زولا به شبکه گسترده راه آهن در فرانسه و دنیا می پردازد. رمان «پول» هم به مساله بورس بازی، سفته بازی، گسترش سرمایه داری، سربرآوردن سرمایه در همه اطراف و اکناف فرانسه و اروپا می پردازد و حتی تا حدی به بین المللی شدن سرمایه هم توجه دارد. همه این ماجراها به گونه ای است که گویی زولا دقیقا در سال ۲۰۰۷ ظهور کرده و حباب های مالی و ترکیدنشان را دیده و حالابه نوشتن رمان «پول» پرداخته است. رمان این پرسش ها را مطرح می کند که پول چه نقشی در زندگی دارد و پدیدآورنده خوشبختی است یا بدبختی؟ تمدن ساز است یا نابودکننده روابط میان آدم ها؟ در انتها زولا پاسخی نمی دهد و قضاوت را به عهده خواننده می گذارد، چون روش او کنارایستادن و تماشای فعل و انفعالات است. او در این رمان همچنین به قضیه استعمار خاورمیانه و شرق هم توجه داشته است. زولا در این رمان به جنبه ای از زندگی اجتماعی و سیاسی فرانسه که مقارن با سربرآوردن غول سرمایه داری است توجه دارد. ازاین حیث بین آثار زولا اهمیت «پول» در پرداختن به روابط سرمایه دارانه در عصر جدید ممتاز است.\nدر این رمان آشنایی زولا با سوسیالیسم و افکار مارکس به وضوح دیده می شود، آشنایی او با آثار مارکس تا چه حد بوده است؟\nمارکسیسم در فرانسه همیشه زیر سایه امثال سن سیمون بود و تا وقتی سن سیمون و پرودون بودند مارکس جایی در فرانسه نداشت. با وجود این زولا نویسنده خاصی بود که برای هر اثرش به تحقیقات زیادی می پرداخت. زولا با افکار مارکس آشنا بود و کم و بیش آثار مارکس به دستش رسیده و خوانده بود. اما برای نوشتن «پول» آثار مارکس را بازخوانی کامل کرد. «پول» نشان می دهد که زولا بسیار خوب مارکس را می شناخته، طوری که در یکی از شخصیت های داستان به نام «سیژیسمن»، کسی را می بینیم که پیرو مارکس است و طرحی از آینده دارد و می گوید ما می خواهیم کار مزدی و پول را از بین ببریم.\nدر یکی از دیالوگ های سیژیسمن، عینا بخشی از نظرات مارکس را می بینیم، او یک جا می گوید: «هیچ چیز جز کار معیار ارزش نخواهد بود. دستمزد طبعا برخواهد افتاد چون در نظام سرمایه داری کنونی دستمزدها هرگز معادل درست و دقیق کار نیستند، بلکه دست بالالقمه بخورونمیری است که کارگر را روزانه سرپا نگه می دارد.... » در این دیالوگ، هم نظریه ارزش مارکس و تفاوت مزد و ارزش نیروی کار وجود دارد و هم اشاره ای به منشاء سود و کار اجتماعی لازم و کار اضافی در شیوه تولید سرمایه داری شده است.\nدقیقا همین طور است. زولا برای نوشتن این رمان مثل هر اثر دیگرش تحقیق و مطالعه زیادی کرد. او مثل بالزاک با مسایل مالی چندان آشنا نبود و مجبور بود درباره این مساله هم تحقیقاتی انجام دهد و از نزدیک در جریان امور قرار بگیرد. زولا از تحقیقاتش یادداشت هایی برمی داشت و ضمنا چنان که گفتم برای نوشتن «پول» آثار مارکس را بازخوانی کرد. آشنایی زولا با آثار مارکس پیش از نوشتن این رمان وجود داشت چنانچه در «ژرمینال» هم به رابطه کار و سرمایه پرداخته است. اما در رمان «پول» هم به سرمایه داری از وجه بورس بازی می پردازد و هم به نحوه مبارزه با آن -که شاید شخصیت مرکزی این مبارزه همین سیژیسمن باشد.\nیکی دیگر از ایده های مارکس که در رمان «پول» دیده می شود، نظریه ازخودبیگانگی و حاکم شدن سرمایه بر سرنوشت انسان است. این دقیقا در رمان دیده می شود و حتی از تعبیر «زندگی برده وار» برای گوندرمن که سرمایه دار است، استفاده شده. زولا در این رمان تجسم مادی به پول بخشیده و مثلادر تصاویری که از ساختمان بورس به دست داده، به غوغای بورس و آدم هایی که بر روی پله های این ساختمان مثل مورچه در رفت و آمدند، اشاره کرده است. نظرتان در این مورد چیست؟\nزولا وقتی این آدم ها را به مورچه تشبیه می کند، درواقع آنها را به شکل حیوانات انسان نمایی نشان می دهد که اسیر دست نیروهایی هستند که با آنها بیگانه اند. تقریبا هیچ جا در این رمان دیده نمی شود آدم ها از پولی که درآورده اند لذت ببرند. انگار پول نه برای لذت بردن بلکه صرفا برای انباشت بیشتر است. اما آیا با این انباشت آدم ها خوشبخت ترند؟ می شود گفت در سراسر رمان هیچ آدم خوشبختی پیدا نمی شود. شاید تنها کسی که رویی به سمت خوشبختی دارد و معمولازاویه ای با آدم های دیگر رمان دارد، خانم کارولین باشد که به هرحال می خواهد با هرکاری که می کند قدمی به سمت بهبود شرایطی که در جامعه حاکم است بردارد. وگرنه ساکار از پولی که به دست می آورد هیچ لذتی نمی برد، پسرش ماکسیم و دیگر شخصیت های داستان هم به همین ترتیب. ظاهرا هدف فقط به چنگ آوردن پول است، پولی که باید انبار شود برای اینکه بتواند پول بیشتری به همراه بیاورد. شاید این تعبیر درست باشد که پول و به تبع آن سرمایه شباهتی به اتومبیل ندارد که بتوان کنار خیابان یا در پارکینگ خانه پارکش کرد. پول به اسب می ماند، که وقتی مدام دوانده شود یک دفعه نمی شود نگه اش داشت، عرق می کند و می میرد. حرکت باید ادامه داشته باشد و هدف دواندن اسب است نه سواری گرفتن. در رمان زولا آدم ها اسیر یک عنصرند، عنصر پول که قرار بوده خوشبختی بیاورد اما فقط شوربختی به همراه دارد. درست مثل کار بیگانه، کاری که قرار بوده قوا و نیروهای خلاقه آدم را پرورش دهد اما حالابه چیز بیگانه ای تبدیل شده که جز زحمت، ملالت و سرخوردگی چیزی به همراه ندارد. فضایی که در رمان پول وجود دارد، تصویر همین فضای خاکستری و صلبی است. خیلی جاها وقتی هوا توصیف می شود کاملاخاکستری است و درخشش آفتابی را در هیچ جا نمی بینیم.\nدر رمان زولا حتی می توان آینده سرمایه داری و وقوع جهانی سازی را هم دید. این طور نیست؟\nدقیقا. در بخشی از شخصیت های رمان مثل گوندرمن یا شخصیت ایتالیایی داستان سرمایه ای که وطن نمی شناسد و فراتر از مرزها می رود را به عینه می بینیم. وقتی سرمایه وطن نشناسد، مهم نیست که کجا باشد و فقط سود مهم است.\nزولا در عین باور به ناتورالیسم چقدر گرایش های سوسیالیستی اش را وارد داستان هایش کرده است؟\nزولا در عین اینکه به سوسیالیسم باور داشت اما سوسیالیست بی تعصبی هم بود. زولا را بنیانگذار رئالیسم سوسیالیستی می دانند نه به این معنا که او تحت این عنوان اثری نوشته باشد بلکه به این معنا که زولا یک سوسیالیست و رئالیست بود و طبیعتا با افکار سوسیالیستی اش می نوشت. اما در عین حال در داستان هایش تعصبی ندارد و قرار نیست از شخصیت خاصی در رمانش جانبداری کند. چون دلبستگی ناتورالیستی اش به او می گوید از جانبداری کنار بکشد. به قول خود زولا ناتورالیسم می گوید آدم ها مثل مواد آزمایشگاهی اند. شما دو یا چند ماده را در ظرف آزمایشگاهی کنار هم می گذارید تا ببینید چه واکنشی نشان می دهند. زولا می گوید کار شما ثبت واکنش های شیمیایی است و حق قضاوت ندارید. البته ساده انگارانه است اگر بگوییم هیچ قضاوتی در کار نیست. برداشت ناتورالیسم چپ با ناتورالیسم راست کاملافرق دارد. طبیعی است که زولا هم به عنوان نویسنده چپ از این قاعده مستثنا نیست. البته زولا را می توان یک سرنویسنده چپ دانست. چون تا پیش از او نویسنده چپی وجود ندارد که زولا شباهتی به او داشته باشد. هرچند استاندال طرفدار انقلاب فرانسه بود و گرایش های چپ داشت اما زولا آشکارا چپ است. حتی می توان گفت بزرگ ترین رمان کارگری قرن نوزدهم را زولا با نوشتن «ژرمینال» خلق می کند و بزرگ ترین رمان ضد سرمایه در قرن نوزدهم را نیز او می نویسد که همین «پول» است. بنابراین، زولا چنین نگرشی دارد و طبیعی است که تاحدی تحت تاثیر شخصیت هایش باشد. مثلااو هیچ گرایشی به گوندرمن نشان نمی دهد اما به سیژیسمن که آدمی مسلول هم هست نوعی حس دلسوزی و همدلی دارد یا به خانم کارولین که بیش از هرچیز اومانیست است گرایش هایی نشان می دهد. این گرایش ها در کارهای زولا دیده می شود اما آنقدر غلیظ نیستند که بگوییم زولا در آثارش جهت گیری فکری یا ایدئولوژیک کرده است.\nزولا به لحاظ ادبی چقدر تحت تاثیر نویسندگانی مثل بالزاک و استاندال و فلوبر بوده است؟\nاین سه نفر الگوی زولا در نویسندگی بودند. زولا از شیفتگان بالزاک بود. استاندال را دوست می داشت و مجذوب شیوه فلوبر در «مادام بوواری» بود که درست یک شیوه ناتورالیستی دقیق با تشریح کلمه به کلمه را در داستان به کار می بندد. توصیف های فلوبر در «مادام بوواری» دقیق و به معنای واقعی کلمه موشکافانه است و مثل تشریح یک جسد می ماند. زولا به خصوص به کناره گرفتن فلوبر در روایت رمان توجه داشت. فلوبر در دیگر کارهایش هم از شخصیت ها و روایت داستان فاصله می گیرد و این در «سالامبو» هم به وضوح دیده می شود.\nزولا با نویسندگان روس چقدر آشنا بوده، به لحاظ زمانی زولا فاصله کمی با داستایفسکی داشته، آیا با آثار او هم آشنایی داشته است؟\nزولا تورگنیف را می شناخت و حتی گفته می شود شخصیت آنارشیستی که در «ژرمینال» هست برگرفته از چیزهایی بوده که زولا از تورگنیف شنیده. اما الان دقیقا نمی توانم درباره آشنایی زولا با داستایفسکی چیزی بگویم و به رابطه این دو پرداخته نشده است. اما به طور قطع رمان فرانسوی به شدت تحت تاثیر رمان روسی است.\nاز ویژگی های زبانی رمان «پول» یکی تفاوت لحن شخصیت های مختلف رمان است و دیگری به کاربردن اصطلاحات و تعابیر عامیانه و محاوره ای زیاد به خصوص در دیالوگ ها. شما براساس چه معیارهایی با این ویژگی های متن روبه رو می شوید؟\nهر ترجمه گزارشی است از زبانی به زبان دیگر. طبیعی است شما تا حد امکان سعی می کنید از چیزی که به ترجمه رنگ ملی و داخلی بدهد خودداری کنید. ولی چون ترجمه را در درجه اول معادل زبانی به زبان دیگر می دانید، ناچارید ببینید که در زبان خودتان چه معادلی برای آن زبان پیدا می کنید. من در ترجمه «پول» سعی کردم آنچه را به عنوان مراتب زبانی در کار زولا بوده رعایت کنم. زولا زمانی که خودش صحبت می کند زبان خودش را دارد که طبیعتا زبان آدم های تحصیل کرده است. ولی وقتی از زبان آدم های داستانش حرف می زند، ما با مراتب زبانی آن آدم ها سروکار داریم. به عبارت دیگر یکی اشراف زاده است، دیگری دربان، آن یکی شرخر و دیگری تاجر و غیره. فکر می کنم کلماتی در زبان است که هیچ چیزی نمی تواند جای آنها را پر کند. برای مثال «پا پی کسی شدن» اصطلاحی عامیانه است که واقعا نمی توان چیزی جای آن گذاشت و الان جزو زبان ما شده است. در ترجمه می توان از اصطلاحاتی این چنین استفاده کرد. اما اگر این مساله آنقدر پررنگ شود که گویی داستان در فضای ایران می گذرد ترجمه به راه نادرستی وارد شده است.\nآثار نویسندگان شاخص معاصر ایران سرشار از اصطلاحات عامیانه و محاوره ای است، شما برای درآوردن این زبان و به طورکلی در ترجمه ادبی چقدر از داستان های نویسندگانی مثل غلامحسین ساعدی، آل احمد، احمد محمود و... استفاده می کنید؟\nمن کم و بیش با برخی از این نویسندگان هم نسل بوده ام، مثل دولت آبادی و گلشیری که از دوستان من بوده اند. یا اگر با برخی شان هم نسل نبودم اما هم عصرشان بوده ام؛ مثل احمدمحمود، چوبک، ساعدی، آل احمد و کم و بیش هدایت. نویسندگانی که مدنظر شما هستند، اکثرا آنقدر به زبان فارسی مسلط بودند که امروز گنجینه بزرگی برای ما باقی گذاشته اند. آشنایی من با نویسندگان ایرانی، با هدایت و جمالزاده شروع شد، حوالی سال۴۵ و تا همین امروز ادامه داشته است. کمتر نویسنده ایرانی بوده که کارش را نخوانده باشم. حتی روزگاری کارهای عامیانه و داستان هایی را هم که به صورت پاورقی منتشر می شدند می خواندم. عمری با نویسندگان مهم معاصرمان محشور بوده ام و از کارهای شان یادداشت برداشته ام. آل احمد یکی از ذخایر بزرگ زبان فارسی است، او حتی در نامه هایی که می نویسد این ویژگی را دارد، مثلایک جا نوشته «قورما کردن پول نفت». از این نظر آنها با نویسنده های جوان دوره کنونی قابل قیاس نیستند چرا که دایره لغات شان بسیار گسترده بود. یا احمد شاملو که بعد از هدایت و دهخدا کار فرهنگ مردم رادر «کتاب کوچه» با آن عظمت در دست گرفت و تاثیر فرهنگ و زبان عامیانه در کارش به وفور دیده می شود. طبیعی است که من این زبان را جذب کنم چرا که تمام زندگی ام صرف گلاویز شدن با زبان شده است. گمان می کنم هر مترجمی علاوه بر زبان رسمی فارسی که در متون کهن ما و نیز در آثار بهترین نثرنویس های معاصر ما، مثل محمدعلی فروغی شاخص است؛ به زبان عامیانه هم نیاز دارد. به عبارتی، نویسندگان و مترجمان امروز ما نیازمند ترکیبی از زبان رسمی با زبان عامیانه هستند. فکر می کنم آنچه زبان ما را نجات خواهد داد تلفیق زبان رسمی با زبان عامیانه یا گفتاری مردم است. زبان گفتاری و زبان نوشتاری باید به هم نزدیک شوند. بنیان گذاران زبان جدید ما یعنی امثال فروغی و هدایت و جمالزاده و حتی قبل از آنها یعنی کسانی که در عصر مشروطه نثرنویسی کرده اند، اساسا قصدشان این بود که زبان را از تصنع های بی روحی که به خصوص در دوره انحطاط کامل نثر فارسی، در دوره قاجار، پیش آمد نجات دهند و زبان را به سمت هرچه ساده تر شدن ببرند. به اعتقاد من هیچ چیز دشوارتر از ساده نویسی نیست و هیچ چیز ساده تر از پیچیده گویی و پرت و پلاگفتن نیست.\nسبک نویسندگی زولا یا به عبارتی سبک ناتورالیسم چقدر در نویسندگان ایرانی تاثیر گذاشته است؟ معمولاچوبک را متاثر از ناتورالیسم می دانند، چه نویسندگان دیگری را می توان در این دسته جای داد؟\nتاثیر زولا را نمی توان در هدایت و چوبک نادیده گرفت. کار عظیمی مثل «سنگ صبور» بی تاثیر از زولا و نویسندگان ناتورالیست نیست. زولا و ناتورالیسم بر حلقه وسیعی از نویسندگان تاثیر داشته اند، از موپاسان در فرانسه گرفته تا کسانی مثل جورج گسینگ و ایبسن و گورکی و دیگران؛ و همین طور در ایران و بر نویسندگان مهم خودمان. تاثیر زولا در این نویسندگان دیده می شود. چه بسا برخی آثار مستقیما تحت تاثیر زولا نوشته نشده اند اما از پس لرزه های آثار دیگر این تاثیر را پذیرفته اند. مثل آثار درویشیان و منصور یاقوتی یا بهرام صادقی با آن دید تلخش. مارسل پروست زمانی آرزو می کرد مثل امیل زولا بشود، خب شد مارسل پروست که می توان گفت ارتباطی با هم ندارند اما به هرحال آرزویش این بود. بنابراین زولا تاثیر زیادی بر ادبیات داشته و در نویسندگان ایرانی هم می توان آن را جست وجو کرد. در دولت آبادی و به خصوص در نمایشنامه «تنگنا» این تاثیر دیده می شود اگرچه ممکن است آقای دولت آبادی در آن دوره زولا را عمیق نمی شناخته اما تحت تاثیر نویسنده ای مثل گورکی و نمایشنامه «در اعماق» بوده که او از زولا تاثیر گرفته بود. یا حتی در نویسندگان ایرانی که کمتر هم شناخته شده اند می توان تاثیر ناتورالیسم را دید. مثلاامیر گل آرا کتابی دارد با عنوان «نکبت» که داستانی بسیار تلخ است و تحت تاثیر هدایت و زولا نوشته شده است. به طور کلی حال و هوای این آثار حال و هوای زولا یی است. زولا از جمله اولین نویسندگانی است که در آثارش به بازنمایی فقر سیاه پرداخت و در ایران هم این نگاه در نویسنده ای مثل درویشیان، چه در داستان های کوتاهش و چه در رمان «سال های ابری»اش دیده می شود. زولا بر نسلی از نویسندگان ایرانی که چوبک و ساعدی و دیگران متعلق به آن بودند تاثیر زیادی داشت و بخشی از این تاثیر به دلیل شرایط اقتصادی و اجتماعی تلخی بود که ما در آن سال ها داشتیم. در مقابل نویسندگانی که دید خوش بینانه تری به زندگی داشته اند کمتر بر نویسندگان ما تاثیر گذاشته اند. با اینکه تا حدی هژمونی ادبیات چپ در ایران آن سال ها وجود داشت و هژمونی چپ قرار بوده دید خوش بینانه ای به آینده بروز دهد، اما آنقدر شرایط اقتصادی و اجتماعی ایران ناجور بوده که خیلی از نویسنده های ایرانی خواه ناخواه تلخ می نوشتند. یکی از نمونه های برجسته اش غلامحسین ساعدی است به خصوص در دو داستان کوتاه شاهکارش، یکی «گدا» و دیگری «خاکسترنشین ها». فقر سیاه در این دو قصه و خیلی دیگر از کارهای ساعدی دیده می شود. اینها بی تردید چه مستقیم و چه باواسطه تحت تاثیر نوع داستا ن نویسی زولا بوده است. به طورکلی نویسنده هایی که تحت تاثیر زولا و سبک ناتورالیسم بوده اند در ایران شاخه بسیار نیرومندی تشکیل می دهند.\nبه وضعیت اجتماع و تاثیر آن بر ادبیات اشاره کردید، اما در سال های اخیر ادبیات داستانی ایران خیلی کمتر از گذشته با اجتماع خود درگیر است و بیشتر به سمت نوعی رئالیسم شخصی کشیده شده است. این طور نیست؟\nدرست است. در حالی که مثلانویسنده ای مثل گلشیری که چندان خود را متعهد به شیوه رئالیستی هم نمی دانست، در بزرگ ترین اثرش یعنی «شازده احتجاب» به شدت متعهد است. «شازده احتجاب» رمانی است اجتماعی و متعهد به عناصر اجتماع. اساسا کمتر کاری در میان آثار گلشیری دیده می شود که تعهد به جامعه در آن وجود نداشته باشد. حالاامروز کسانی که آن شیوه های غیررئالیستی را پس می زنند و به رئالیسم روی می آورند، با شرایط پیرامون شان ارتباطی ندارند و اثری کاملاشخصی پدید می آورند. می توان این طور گفت که رمان امروز، رمانی تک خطی است که قرار نیست شما را با روایت های مختلف درگیر کند بلکه می خواهد با روایتی مستقیم شما را به دنبال خودش بکشد و هرگز هم از یک محدوده شخصی و محلی فراتر نمی رود.\nچرا این اتفاق در ادبیات این سال های ما افتاده است؟\nآنچه را در حال حاضر در داستان نویسی فارسی یا حتی در شعر فارسی اتفاق افتاده نمی توان جدا از کلیت بدنه ای دانست که ساختار اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ما را شکل می دهد. اتفاقی در اینجا افتاد و به واسطه آن نسلی سربرآورد که وارث چیزی بود که خودش در آن شرکت یا نقش اساسی نداشت. این وضعیت تشنجی را پدید آورد و بازتاب این تشنج در فضای ادبی و روشنفکری هم دیده می شود. بعد از نسلی که مهم ترین ویژگی اش آرمان گرایی بود، نسل بعدی تبدیل به نسلی شد که خیلی ریشه خودش را در زمین نمی دید و خود را متعهد به گذشته نمی دانست. انگار گسستی نسلی و گسستی تاریخی پیش آمده بود، گسستی که به صورت شکافی بزرگ بین نسل آرمان خواه گذشته و نسل سرگردان بعدی بروز کرد. نسلی که آرمان خواه نیست و بیشتر مشغول زندگی شخصی اش است و فاقد هر نوع کانون و مرکزی است و دایم به او القا کرده اند که «جمع» تو را بلعیده و نگذاشته زندگی کنی. شاید حالاهم باید دوره ای از شرایط اجتماعی و اقتصادی و نیز شرایط فکری ای که آن نسل سرگردان را به وجود آورد بگذرد تا به تدریج نسلی سربرآورد که طور دیگری فکر کند. طوری که حتی اگر می خواهد فرم های جدید هم بیافریند، باور داشته باشد که آفرینش فرم با نشستن و مراقبه کردن بر روی تخم های فرم درست نمی شود. فرم های شاخص و ارزنده در کار نویسندگان بزرگ و امثال پروست و جویس و زولا و بالزاک و دیگران، به گواه تاریخ ادبیات حاصل درگیرشدن نویسنده ها با مسایل واقعی هر عصر و حساسیت مشددشان به شرایط اطرافشان بوده است. حالااین شرایط هرچه می خواهد باشد. نویسنده بدون داشتن حساسیت و درگیر شدن با مسایل حساس زمانه اش حقیتا ماندگار نیست. شاید باید نسلی بگذرد تا آثاری پدید آید که به نوعی حدیث نفس یک نسل سرگردانی باشد که تمام قطب نماهای فکری اش را از دست داده است. برعکس نسل قبلی که می دانست چه می خواست. نسلی که ما در آن می زیستیم کتاب خواندن را برای تغییر می خواست. کتاب خواندن به ماهو کتاب خواندن برایش معنی نداشت. اگر کتاب می خواند می خواست ببیند می تواند با این کتاب ها دنیا را تغییر دهد؟ ولی وقتی کتاب برای شما تبدیل به سرگرمی صرف شود، طبیعتا همه چیز برایتان بازیچه می شود. شاید باید دوباره نسل آرمان خواهی به وجود بیاید تا بتواند هم به زندگی خودش و هم به زندگی مردم حساسیت نشان دهد. به زندگی کارگران، کودکان کار وخیابان و تبعیض و مسایل دیگر حساسیت نشان دهد. یعنی به عنوان یک نویسنده، روشنفکر هم باشد و اگر می بیند در حق یک افغانستانی که جز تلاش و زحمت کار دیگری نمی کند تبعیضی روا شده آن را ثبت کند و آنچه می تواند به عنوان مایه هنری مطرح باشد را از دل این حساسیت ها بیرون بکشد. از هیچ نویسنده بی روح و خنکی که هنر را برای هنر خواسته باشد چیزی درنیامده است. در نسل ما هیچ کسی را نمی بینید که نسبت به جامعه و فضای اطرافش حساسیت نداشته باشد. شاعر بزرگی مثل نیما را در نظر بگیرید که در کنج یوش اش دلش برای همه عالم می تپید و شعرش به شدت شعری اجتماعی است. نویسندگان و شاعرانی که در یوش و روستا هم نبودند مثل شاملو و فروغ و اخوان و آتشی و دیگران هم به همین ترتیب. ولی من تمام امیدم این است که این وضع به تدریج در حال تغییر است و نویسندگان و شاعران جوان ما کم کم این حساسیت ها را پیدا خواهند کرد و فضای سردی که در این سالیان وجود داشت و سرگردانی نویسندگانی که نمی دانند چه می خواهند و حتی در سیاست مطالعاتی و کتاب خوانی شان نمی دانند چه باید بخوانند رفته رفته می شکند و از این فضا بیرون می رویم.\nبه رابطه نویسندگی و روشنفکری اشاره ای کردید. اتفاقا در این سال ها تلاش بسیاری شده تا بین نویسندگی و روشنفکری فاصله ایجاد شود و نویسنده فقط به عنوان کسی که داستان می نویسد مطرح باشد. نظرتان در این مورد چیست؟\nبله، تلاش بسیاری شده تا نویسنده از روشنفکر جدا شود. روشنفکر را آدم منفی بافی تلقی کرده اند که اساسا دنبال غرغرکردن است و نمی خواهد با شرایط کنار بیاید. در واقع تلاش شد تا مدل روشنفکری ای را که بعد از هدایت پرچمدارش شاملو بود از نویسندگی جدا کنند و بگویند ادبیات مقوله ای است خودایستا که نباید هیچ پیوندی با پیرامونش داشته باشد. این تصور به وجود آمده که ادبیات یک قاره است و اجتماع قاره ای دیگر و حتی وقتی از نویسندگان بزرگ این عصر مثل مارکز و فوئنتس نام بردند به تعهد در آثار آنها اشاره ای نمی کردند. حتی نویسنده ای مثل یوسای راست گرا کاملامتعهد است و حالاالبته تعهدش به آن طرف است. اما اثری از او پیدا نمی کنید که فقط رنگ شخصی داشته باشد و گرفتار بازی های فرمی باشد. این نویسندگان تا مغز استخوان متعهدند و نسبت به جامعه و اطرافشان حساسیت دارند اما هیچ اشاره ای به این وجه آنها نمی شود. این نویسندگان به آزادی و برابری و بالاتر از اینها به انسانیت متعهدند و به زیبایی پرستی صرف فکر نمی کنند چرا که زیبایی پرستی صرف، یکی از وجوه وحشتناک فاشیسم است. حال آنکه بزرگ ترین رمان های ما را نویسندگانی خلق کردند که نسبت به جامعه شان حساسیت داشتند. بزرگ ترین نویسندگان و شاعران ما کسانی بودند که به جهان اطرافشان بی اعتنا نبودند و هیچ تعارضی بین هنر و اجتماع برایشان وجود نداشت. هنرمند می تواند تماما به هنرش بپردازد اما ضمنا شما در اجتماع زندگی می کنید و ناگزیر از آن تاثیر می پذیرید و نمی توانید به آن بی تفاوت باشید.


کارت مغناطیسی Loco طلایی از جنس PVC و دارای ضخامت 760 میکرون می باشد. کارت مغناطیسی LOCO طلایی با یک نوار مغناطیسی LOCO تجهیز شده است.\n*کارت مغناطیسیLOCO طلایی\nکارت مغناطیسی LOCOطلایی یکی از کارت‌های دیجیتالی خام از جنس PVC است که با یک نوار مغناطیسی LOCO تجهیز شده است و توانایی انتقال داده به دستگاه‌های RFID را دارد، ولی در عوض دوام مغناطیسی پایینی دارد.\nکارت مغناطیسی LOCO طلایی دارای ابعاد استاندارد CR-80 می باشد. در کارت مغناطیسی LOCO طلایی منظور از کلمه loco مقدار برد مغناطسی است. با توجه به تراکم ذرات مغناطیسی در نوار، نوار مغناطیسی را می توان به عنوان loco coactivity ( نوار مغناطیسی کم) طبقه بندی کرد.\n* کلیات کارت مغناطیسی LOCOطلایی\nکارت مغناطیسی LOCOطلایی به حالت خام بوده و کاربر می‌تواند طرح‌ها و نوشته‌های دلخواه خود را بر روی آن چاپ کند. جنس این کارت از PVC بوده و امکان چاپ آن با دستگاه پرینتر استاندارد PVC وجود دارد و می‌توان انواع طرح‌های براق و مات را بر روی آن اجرا کرد.\nکارت مغناطیسی LOCOطلایی همانند سایر کارت‌های طلایی اندازه بزرگ‌تری نسبت به سایر کارت‌های اعتباری دارند و اندازه آن ها 67 × 99 میلی‌متر است، بنابراین هنگام چاپ آن ها باید این اندازه را مد نظر داشت. از طرفی این اندازه بزرگ‌تر فضای بیشتری در اختیار طراحان قرار می‌دهد، و می‌توانند مواردی مانند عکس مشتری، نوشته‌های دلخواه، طرح‌های رنگی و طرح‌های تبلیغاتی بر سطح آن ها پیاده کنند.\n* مشخصات فنی کارت مغناطیسی LOCOطلایی\nکارت مغناطیسی LOCOطلایی به دلیل اندازه بزرگ‌تر خود از سایر کارت‌ها متمایز است و نوار مغناطیسی LOCOبه‌کاررفته در آن به‌صورت یک نوار قهوه‌ای روشن در پشت کارت ظاهر می‌شود. قطر این نوار مغناطیسی 5/0 میلی‌متر بوده و کاربرد کارت را تحت شعاع قرار می‌دهد.\nنوارهای LOCO توانایی نگهداری فرکانس مغناطیسی بالایی ندارند، به همین دلیل استفاده از این کارت‌ها در کاربردهای بلندمدت مانند کارت ملی چندان توجیه ندارد. اما در عوض این کارت‌ها در سیستم حمل‌ونقل عمومی، کارت کتابخانه یک‌ساله، کارت عبور خوابگاهی، کارت تخفیف، و کارت هدیه کاربرد دارند.\nکارت مغناطیسی LOCOطلایی را معمولاً از جنس PVCمی‌سازند و هنگام پایان عمر بازیابی می‌کنند، اما اخیراً امکان استفاده از کارت‌های زیست‌تخریب‌پذیر در مورد آن ها به وجود آمده است.\n* خصوصیات کارت مغناطیسی LOCOطلایی\nضخامت کارت: 760 میکرون\nنوار مغناطیس: دارد و از نوع LOCOمی‌باشد\nاندازه کارت: 67 × 99\nقابلیت شخصی‌سازی: دارد و می‌توان آن ها را همراه با دستگاه RFID رمزنگاری کرد.\nمشخصه ظاهری: وجود نوار قهوه‌ای‌رنگ در پشت کارت\nمحدوده دمایی فعالیت: 25- تا 50 سانتی‌گراد


آلیس مونرو، نویسنده ی برجسته و جریان ساز کانادایی است که در سال 2013 برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات شد.\nداستان های کوتاه مونرو با جمله ای منحصر به فرد آغاز می شوند، انتخابی اشتباه که مسیر زندگی را تغییر می دهد و درکی ناگهانی توسط شخصیت ها به وجود می آیند. نیروی محرکه ی داستان های این نویسنده ی بزرگ، نه طرح داستانی بلکه تصمیمات و شکل گیری کاراکترها است؛ شخصیت هایی که آن قدر هنرمندانه و نزدیک به واقعیت خلق شده اند که هر کدام از ما قادر خواهیم بود خودمان را در موقعیت آن ها تصور کنیم و به اصطلاح، با کفش آن ها در مسیر زندگی قدم بزنیم.\nبسیاری از نویسندگان در سراسر دنیا، مونرو را شخصی می دانند که باعث علاقه ی آن ها به نویسندگی شد. او در اوایل دوران حرفه ای نویسندگی خود دریافت که بهترین داستان ها به وسیله ی حقیقت شکل می گیرند. مونرو برای نگارش آثارش به دنیای پیرامون می نگریست، به آن گوش فرا می داد و با شگفتی تمام، آثار نویسندگانی چون آنتون چخوف و جیمز جویس را از نظر می گذراند. داستان سرایان متعددی در جای جای این کره ی خاکی از مونرو به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان بر شیوه ی نگارش خود نام می برند.\nآلیس مونرو را می توان به عنوان پدیده ای ادبی با جِین آستین مقایسه کرد. کنایه ها و حس وارونه گویی این نویسنده، بیش از آن که کاراکترهایش را در بر بگیرند، به خود او اشاره دارند. مونرو همیشه خود را نویسنده ای با سبک نگارش قدیمی در نظر گرفته است. او خود را داستان سرایی می داند که درباره ی جهانی روستایی می نویسد که زمانی می شناخته اما اکنون دچار تغییرات بنیادینی شده است. در این مورد باید گفت اگرچه جامعه در طول زمان تغییر کرده اما ذات و سرشت آدمی پابرجا باقی مانده و همین دلیلی است بر این که چرا شیوه ی نگاه مونرو به زندگی و داستان های این نویسنده همچنان حرف های بسیاری برای گفتن دارند.\nمونرو به تدریج و با دقتی مثال زدنی، داستان هایش را همانند یک مهندس معمار خلق می کند. در داستان های او، زندگی انسانی به تصویر کشیده می شود و با پیشروی قصه، لایه های سطحی و ظاهری زندگی آن فرد زدوده شده و مخاطب به ژرفای تجارب شخصیت مورد نظر دسترسی پیدا می کند. بیشتر داستان های مونرو در مناطق روستایی و نیمه روستایی جنوب غربی اونتاریو، محل زندگی او در کودکی، اتفاق می افتند. مونرو قبل از ورود به دانشگاه اونتاریو، نویسندگی را آغاز کرده بود. در حقیقت او از دوازده سالگی، مشاهدات و برداشت های خود را از اتفاقات پیرامون به روی کاغذ می آورد. مونرو در پانزده سالگی تصمیم گرفت که می خواهد «رمانی بزرگ» خلق کند. جالب است که او به عنوان یکی از برترین نویسندگان دنیا، تنها یک رمان یعنی کتاب «سرنوشت زنان و دختران» را به رشته ی تحریر درآورده که در سال 1971 به انتشار رسید.\nمعرفی کتاب سرنوشت زنان و دختران اثر آلیس مونرو\nنبوغ و نقطه ی تمایز مونرو، در خلق داستان های کوتاه، خود را نشان می دهد و همین موضوع، بردن جایزه ی نوبل توسط او را ویژه تر می سازد. او دومین نویسنده ی کانادایی است که توانسته این افتخار را نصیب خود کند. سال بِلو، نویسنده ی آثار ارزشمندی چون «مرد معلق» و «دم را دریاب»، در سال 1976 موفق به کسب این جایزه شد، اگرچه خانواده ی اش زمانی که او تنها نُه سال داشت، از مونترال به شیکاگو نقل مکان کردند و بلو پس از آن به یکی از برترین نویسندگان در حوزه ی ادبیات آمریکا مبدل گشت.\nکسب جایزه ی نوبل ادبیات توسط مونرو، علاوه بر بیش از پیش مطرح کردن نام این نویسنده، ارزش و اهمیت ویژه و دوچندانی به هنر نوشتن داستان های کوتاه بخشید. او سیزدهمین زنی است که در طول تاریخ توانسته چنین افتخاری را از آن خود کند. مونرو علاوه بر نوبل ادبیات، جایزه ی بین المللی «مَن بوکر» را در سال 2009 کسب کرد. او یکی از معدود نویسندگانی است که جرأت انتخاب راه سخت تر را داشته و مسائل عادی زندگی را، به جای پرداختن به موضوعات جنجال برانگیزی چون «فمینیسم»، دستمایه ی خلق آثار خود قرار داده است.\nمسیر شهرت و اعتبار\nبسیاری از مخاطبان و منتقدان در ابتدا از طریق مجله ی «نیویورکر» با مونرو آشنا شدند. شهرت و اعتبار او در ادامه با خلق آثاری چون کتاب «می خواستم چیزی بهت بگم» و تنها رمان او، «سرنوشت زنان و دختران» رو به فزونی گذاشت. زمانی که پنجمین مجموعه از داستان های کوتاه مونرو با نام «رگه های عجیب و غریب» منتشر شد، مخاطبینی بین المللی جذب آثار او شدند. مونرو در سال 1994 بیان کرد که بیش از پیش به تاریخ علاقه مند شده و داستان هایی نوشت که از دهه ی 1850 تا دو جنگ جهانی را در برمی گرفت.\nمونرو همچنین از طریق گذشته ی شخصیت هایش به کاوش در رابطه ی نزدیک و اغلب رنج آور کانادا و بریتانیا، به خصوص اسکاتلند، پرداخته است. او با درک مشکلات نهفته در این روابط و فهم تنش های فرهنگی موجود، کاراکترهایی را به تصویر کشید که در میان کشمکش های بین این دو کشور گرفتار شده اند. این تِم، در کتاب تقریباً خودزندگی نامه ایِ «دورنمای کاسل راک» دوباره خود را مطرح کرد؛ کتابی که باعث ایجاد دودستگی میان طرفداران مونرو شد اما کسانی را که برای اولین بار با آثار این نویسنده رو به رو می شدند، بسیار جذب خود کرد.\nمعرفی کتاب دورنمای کاسل راک اثر آلیس مونرو\nاو با نگارش کتاب «عشق زن خوب» نشان داد که هنوز حرف های بسیاری برای گفتن درباره ی زندگی زنان دارد. مونرو در آثار خود ثابت می کند که در یک داستان کوتاه می توان نسبت به یک رمان، حرف های بسیار بیشتری را مطرح کرد؛ حقیقتی که کمیته ی نوبل با اشاره بر توانایی مونرو در انتقال مفاهیمی زیاد تنها در چند صفحه، بر آن صحه گذاشت. کتاب «خوشبختی در راه است» در سال 2009 منتشر شد و کتاب «زندگی عزیز» نیز که یکی از برترین مجموعه داستان های کوتاه او است، در سال 2012 به چاپ رسید. گفتنی است که مونرو پس از انتشار این کتاب اعلام کرد که قصد بازنشستگی دارد و می خواهد نویسندگی را کنار بگذارد.\nآلیس مونرو، ظاهرِ کوچک، ظریف و بسیار زنانه ای دارد. برخلاف مارگارت آتوود، نویسنده ی کتاب های «آدمکش کور» و «سرگذشت ندیمه»، که بسیار سریع و پرجنب و جوش است و مواضع خود را بدون درنگ و تردید مشخص می کند، مونرو، شخصیتی آرام و دوستانه دارد و با مسائل روشنفکرانه و جنجال برانگیز، فاصله ای عامدانه می گیرد.\nمونرو بسیار عملگرا و بدون تظاهر است و هر کسی که با او نشست و برخاست داشته، دیر یا زود متوجه احساسی از «حضور هوشیارانه» در او شده که این نویسنده از زندگی و تجارب خود به دست آورده است. موضوعات اندکی از چشم تیزبین مونرو پنهان می مانند و او بدون مرعوب کردن اطرافیان، بسیار پرجذبه و تأثیرگذار است. مونرو علاوه بر هنرمند بودن، متفکر و فیلسوفی است که همیشه تفاوت بنیادین میان افراد بادانش و افراد خردمند را به کامل ترین شکل ممکن درک کرده است.\nتحسین و تمجید از مونرو، تحسین و تمجید از ادبیات است. او نه به خاطر سیاست و مسائل جنجالی، بلکه به خاطر هنرش مورد احترام قرار می گیرد. اگرچه می توان اینگونه نیز گفت که موضوع اصلی آثار این نویسنده ی بزرگ، «سیاست های زندگی» است؛ موضوعی که مشخص می کند چرا داستان های مونرو همچنان به زندگی خود ادامه می دهند و در آینده هم خواهند داد.\nجولین بارنز، نویسنده ی کتاب «درک یک پایان» در مورد آلیس مونرو می گوید:\nمونرو قادر است شخصیت هایش را به گونه ای در زمان جا به جا کند که هیچ نویسنده ی دیگری نمی تواند. در داستان های مونرو، شما متوجه گذر زمان نمی شوید و فقط می فهمید که زمان گذشته است؛ از همین رو، مخاطبین شبیه کاراکترهایی می شوند که ناگهان درمی یابند زمان گذشته است و زندگی هایشان—بدون این که بفهمند چگونه، چه زمان و چرا—دچار تغییر شده است. این توانایی کم نظیر توضیح می دهد که چرا داستان های کوتاه او از تراکم و پرمایگی رمان های سایر نویسندگان برخوردار است. من چند باری تلاش کرده ام بفهمم که مونرو چگونه این کار را انجام می دهد اما هیچوقت موفق نشده ام، و از این عدم موفقیت خوشحال هستم چرا که هیچکس دیگری نمی تواند—و نباید هم بتواند—که مثل آلیس مونروی بزرگ بنویسد.\nجومپا لاهیری، نویسنده ی کتاب «گودی» در مورد این نویسنده ی بزرگ بیان می کند:\nآثار او زمانی که اولین بار با آن ها مواجه شدم، پیشگامانه به نظرم رسیدند و هنوز هم همین طورند. او به من یاد داد که داستان های کوتاه، قادر به انجام هر کاری هستند. مونرو، فُرم را دگرگون کرد و باعث شد که من به کاوش های ژرف تری دست بزنم و از محدودیت های بیشتری عبور کنم. آثار او ثابت می کند که اسرار روابط انسانی و روانشناسی بشر، همچنان اصل و نیروی محرکه ی ادبیات باقی مانده است. من، بینهایت احترام برای او قائلم و برای مخاطبینی خوشحال هستم که در سراسر جهان به کشف ارزش ها و استعدادهای کم نظیر مونرو ادامه می دهند.\nخودِ مونرو درباره ی این که چگونه در ابتدا نوشتن داستان کوتاه را آغاز کرد، می گوید:\nچرا من نوشتن داستان کوتاه را دوست دارم؟ خب، قطعاً در ابتدا چنین قصدی نداشتم و می خواستم یک رمان بنویسم. و هنوز! هنوز هم ایده هایی برای نوشتن رمان به ذهنم می رسد. حتی گاهی اوقات نگارش رمان هایی را آغاز می کنم اما اتفاقی برای آن ها می افتد. آن ها در هم می شکنند. به کاری که واقعاً می خواهم با ایده هایم بکنم، می نگرم اما این ایده ها هیچوقت به رمان تبدیل نمی شوند. اما، زمانی که جوانتر بودم، مسئله ام فقط زمان بود. من بچه های کوچکی داشتم و کسی نبود که بتواند کمکم کند. هیچ راهی نبود که بتوانم وقت این کار را داشته باشم. نمی توانستم به آینده نگاه کنم و بگویم که این کار قرار است یک سال زمان ببرد، چون فکر می کردم هر لحظه ممکن است اتفاقی بیافتد و تمام آن زمان را از من بگیرد. بنابراین، بخش بخش و در زمان های محدودی می نوشتم. شاید به مرور زمان به ایده هایی عادت کردم که می توانستند در این زمان محدود به سرانجام برسند.\nحقایقی جالب درباره ی آلیس مونرو\n۱) پایان کتاب «پری دریایی کوچک» نوشته ی هانس کریستین اندرسن، باعث ناراحتی مونرو در کودکی شد. او پایان این کتاب را در ذهنش به پایانی خوش تغییر داد. مونرو از این اتفاق به عنوان شروع دوران نویسندگی خود یاد می کند.\n۲) مونرو در چهارده سالگی فهمید که می خواهد نویسنده شود. او در این باره می گوید:\nاما در آن زمان نمی توانستید بروید و چیزی شبیه به این را اعلام کنید. شاید دلیلش کانادایی بودن و یا زن بودن بود. شاید هم دلیلش هر دوی این ها بود.\n۳) اولین مجموعه از داستان های کوتاه مونرو در فاصله ای پانزده ساله نوشته شد. زمانی که او نسخه هایی از این کتاب را از ناشرش گرفت، آن ها را در کمدی پنهان کرد تا مجبور نباشد نگاهشان کند. اما یک شب، بالاخره نسخه ای را درآورد و آن را خواند. مونرو پس از خواندن این کتاب به خود گفت:\nآن قدرها هم که فکر می کردم، بد نبود.\nهمین کتاب در سال 1968 برنده ی جایزه ی «گاورنر جنرال» شد.\n۴) به گفته ی مونرو، هیچکس در شهر محل زندگی اش در اونتاریو نمی داند او کیست و اگر هم بداند، اندکی از این موضوع شرمنده است. مونرو در این باره می گوید:\nخوشحالم که اینجا هیچکس به نوشتن و نویسندگی اهمیتی نمی دهد. این به من اجازه می دهد که کاملاً احساس آزادی کنم.\n۵) مادر آلیس مونرو، آن لِیدلا، در زمان سیزده سالگیِ او به بیماری پارکینسون مبتلا شد. مونرو به عنوان بزرگترین فرزند خانواده مجبور بود که بخش عمده ی کارهای خانه را به تنهایی انجام دهد. او در این باره می گوید:\nاین تجربه، حسی از مسئولیت پذیری، هدف داشتن و مهم بودن را به من بخشید و اصلاً برایم اذیت کننده نبود.\n۶) ضرابخانه ی سلطنتی کانادا در سال 2014 به منظور گرامیداشت بردن جایزه ی نوبل توسط این نویسنده، سکه ی یادبود آلیس مونرو را تولید کرد.\n۷) مونرو از 25 تا 35 سالگی می ترسید که استعداد لازم را برای نویسنده شدن نداشته باشد. او در خلال این دوره، بیشتر داستان هایش را به جای تمام کردن از بین می برد و دچار اضطراب شدیدی شده بود.\n۸) نوشتن هر داستان به طور معمول یک ماه از آلیس مونرو وقت می گیرد و او آثارش را قبل از تمام شدن به هیچکس نشان نمی دهد.\nکتاب های «دره اتاوا»، «عشق جایش تنگ است» و «گریزپا» از دیگر عناوین ارزشمند این نویسنده ی برجسته ی کانادایی هستند.\nملکه ی سرزمین داستان های کوتاه\nکتاب البرز اصفهان\nحسابان جامع کنکور خط ویژه گاج\nشیمی دوازدهم کنکور میکرو جلد اول گاج\nفیزیک جامع پایه دوازدهم رشته ریاضی جلد اول مهروماه\nپاسخ فیزیک جامع پایه دوازدهم رشته علوم تجربی جلد دوم مهروماه


ویژگی اتوکپشن به استوری اینستاگرام اضافه شد - ایستنا | اخبار فناوری و مخابرات\nکد خبر: 123727 چهارشنبه، 15 اردیبهشتماه 1400 00:26 May 5, 2021\nویژگی اتوکپشن به استوری اینستاگرام اضافه شد\nسال گذشته اینستاگرام ویژگی زیرنویس یا کپشن خودکار را به ویدیوهای IGTV اضافه کرد تا تجربه کاربری بهتری در اختیار کاربران قرار گیرد. اکنون این قابلیت برای کاربران انگلیسی زبان و در برخی کشورها به بخش استوری اینستاگرام اضافه شده است.\nویژگی جدید به کاربران اجازه می‌دهد تا بتوانند ویدیوهایی استوری را به همراه زیرنویس منتشر کنند. در واقع، گفتار ویدیوها به صورت خودکار برای کاربران در استوری به صورت نوشتاری نمایش داده می‌شود که به آن «اتوکپشن» یا «زیرنویس خودکار» می‌گویند.\nویژگی زیرنویس خودکار برای استوری اینستاگرام با استفاده از یک استیکر ساده در حال حاضر در دسترس کاربران انگلیسی زبان و برخی کشورهایی که به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند، قرار گرفته است. به زودی این ویژگی کاربردی برای کاربران سایر کشورها و بقیه زبان‌ها ارائه خواهد شد. براساس اعلام اینستاگرام، به زودی امکان تهیه زیرنویس خودکار در ریلز (Reels) نیز فراهم می‌شود.\nاضافه شدن زیرنویس خودکار در IGTV باعث شد کاربران بتوانند تجربه کاربری بهتری با این شبکه اجتماعی در اختیار داشته باشند. این ویژگی برای افراد ناشنوا یا کم شنوا یا حتی افرادی که به زبان انگلیسی تسلط کافی ندارند، گزینه مناسبی است تا بتوانند ویدیوهای منتشر شده در IGTV و اکنون در استوری‌های اینستاگرام را مشاهده کنند. حتی گاهی کاربران در شرایطی قرار دارند که نمی‌توانند ویدیوها را با صدای بلند گوش ببینند، در نتیجه ویدیو به همراه زیرنویس می‌تواند برای چنین افرادی نیز مناسب باشد.\nکاربران می‌توانند با توجه به سلیقه و نیاز خود، زیرنویس‌های خودکار استوری را از نظر رنگ، فونت و سایز نوشته به راحتی تنظیم کنند. همچنین امکان ویرایش متن زیرنویس‌ها از نظر علایم نگارشی یا غلط‌های املایی نیز وجود دارد. بی‌شک زیرنویس خودکار دقت بسیار بالایی ندارد و خصوصا وقتی گفتار ویدیو همراه با لهجه‌ای خاص یا حتی گفتار غیرمعمول باشد، میزان خطاهای زیرنویس بیشتر می‌شود. در نتیجه موضوع ویرایش کپشن‌ها در چنین شرایطی بسیار مهم‌تر نیز خواهد بود.\nدر حال حاضر گزینه‌ای برای های‌لایت کردن متن در اختیار کاربران قرار داده نشده، اما برای بهتر دیده شدن کپشن‌ها، کاربران می‌توانند از سایر ابزارهایی که در اختیار دارند به راحتی استفاده کنند.\nدردسرهای انتشار جزئیات زندگی شخصی برای مردم عادی\nسیگنال افشا کرد؛ فیس بوک داده های کابران را می فروشد\nاینستاگرام عبارات و ایموجی‌های توهین‌آمیز را فیلتر می کند\nراه اندازی نسخه لایت اینستاگرام در ۱۷۰ کشور\nاینستاگرام اخبار جعلی به کاربرانش پیشنهاد می کند


قالب فعالیت وزرشی وردپرس Spyn نسخه 1.3 - پرشین اسکریپت\nقالب فعالیت وزرشی وردپرس Spyn نسخه 1.3\nخانه » قالب فعالیت وزرشی وردپرس Spyn نسخه 1.3\nدسته بندی: قالب وردپرس , | 16 دانلود تاریخ: 3 هفته قبل\nSPYN یک قالب وردپرس است که برای تمام فعالیت های ورزشی طراحی شده است. قالب SPYN از صفحه ساز Elementor ساخته شده تا شما بتوانید سایتتان را بدون نیاز به دانش برنامه نویسی طراحی کنید. این امکان برای شما وجود دارد تا صفحات مختلفی برای اطلاعات بیشتر باشگاه در سایت ایجاد کنید. سفارش سازی در این قالب بسیار آسان و ساده است. تم وردپرس SPYN برای همه ورزش‌ها مانند تنیس، اسکاش، پینگ پنگ و بسیاری از ورزش‌های دیگر مناسب است. در این قالب یک افزونه پرکاربرد و کاملا ریسپانسیو به نام Revolution Slider وجود دارد که محتوای شما را به روشی نوین و خلاقانه به کاربران سایت نمایش می دهد. برای دانلود این قالب منحصر بفرد میتوانید به سایت پرشین اسکریپت مراجعه کنید و به صورت رایگان آن را دریافت کنید.\nویژگی ها و امکانات مهم قالب ورزشی وردپرس Spyn نسخه1.3\nدارای 9 دمو در صفحه اصلی\nدارای ابزارک ها و افزونه های کاربردی\nدانلود نسخه 1.3 / 38 مگابایت


کدام کنسول بازی را بخریم؟ [بایگانی] - انجمن فروشگاه های اینترنتی ایران\nانجمن فروشگاه های اینترنتی ایران > بازارچه > بازارچه محصولات سخت افزاری > کنسول های بازی و لوازم جانبی > کدام کنسول بازی را بخریم؟\nتوجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : کدام کنسول بازی را بخریم؟\nاینکه کدام کنسول بازی (https://www.plaza.ir/mag/category/video-game/)بهتر است، یکی از سوالات اصلی کاربران هنگام خرید محسوب می‌شود. در این مطلب مروری بر کنسول های مختلف داشته و در نهایت، بهترین کنسول بازی موجود در بازار را معرفی می‌کنیم.\nکدام کنسول بازی را بخرم؟ آیا PS4 بخرم یا ایکس باکس وان؟ شاید هم بهتر است که یک دستگاه هیبریدی مثل نینتندو سوییچ خریداری کنم؟ کنسول های قابل حمل مثل انویدیا شیلد چطور است؟ این‌ها سوالاتی است که قبل از خرید کنسول در ذهن کاربرانی که به دنبال بهترین کنسول بازی برای خرید هستند، نقش می‌بندد. در این مطلب همه این کنسول های بازی را مورد بررسی قرار می‌دهیم تا به شما در انتخاب بهترین کنسول بازی برای خرید کمک کنیم. البته نسل بعدی کنسول‌ها در راه هستند و اگر می‌توانید، بهتر است تا یک سال دیگر هم صبر کنید. برای آشنایی با کنسول بعدی مایکروسافت می‌توانید به این مطلب و برای آشنایی با پلی استیشن 5 می‌توانید به این مطلب مراجعه کنید.\nکدام کنسول بازی بهتر است (https://www.plaza.ir/mag/139807/41505/%d8%a8%d9%87%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%da%a9%d9%86%d8%b3%d9%88%d9%84-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84-2018/#best-consoles-to-buy) :\nمایکروسافت ایکس باکس وان ایکسمایکروسافت ایکس باکس وان ایکس (Microsoft Xbox One X) کنسولی بسیار قدرتمند است که قیمت بالایی دارد. اما در مقایسه با کامپیوتر، قیمتش می‌ارزد. اگر تلویزیون 4K ندارید هم باز می‌توانید از این قدرت گرافیکی بیشتر این کنسول در بازی‌ها بهره‌مند شوید. اگر یکی از طرفداران بازی هایی همچون Forza ،Assassin’s Creed یا Gears of War هستید، این کنسول می‌تواند شما را وسوسه کند. در نهایت لازم به ذکر است که دستگاه وان ایکس برای همه نیست، اما اگر تلویزیون 4K دارید و قدرت گرافیکی بیشتری را می‌خواهید داشته باشید، بهترین استفاده را می‌توانید از این دستگاه بکنید.\nبازی‌های انحصاری: Halo 5 ،Gears 5 ،Forza Motorsport 7 ،Cuphead ،Sea of Thieves و …\nبهترین کنسول بازی برای: گیمرهای هاردکوری که از نظر پول مشکلی ندارند و یا گیمرهایی که دارای تلویزیون 4K هستند و به دنبال بهترین دستگاه برای نشان دادن نمایشگر جدید خود هسند.\nکنسول PS4 Pro ساخت سونیآخرین کنسول ساخت سونی ps4 pro ام دارد و برای آنهایی که به این برند علاقه دارند، گزینه بسیار خوبی است، هرچند که پلی استیشن 4 اسلیم یکی دیگر از گزینه های آنها می‌تواند باشد.\nدستگاه PS4 Pro علاوه بر خروجی 4K پویا، می‌تواند، تصاویر ویدئویی HDR را نمایش دهد؛ هر دوی این موارد به لطف GPU قدرتمند این کنسول پیشرفته فراهم شده است. رزولوشن 4K مانند دستگاه ایکس باکس وان اس، محدود به پلی بک تصاویر ویدئویی نیست، هر چند که سونی اعلام کرده که بسیاری از بازی‌های این کنسولبه صورت 4K کامل اجرا نمی‌شوند و از رزولوشنی پایین‌تر آپسکیل می‌شوند. نبود یک درایو بلوری 4K در این کنسول کمی عجیب است، اما PS4 Pro دارای یک هارددرایو یک ترابایتی است. در حال حاضر، این دستگاه، قوی ترین کنسول موجود در بازار است، اما مشخصات آن به ایکس باکس وان ایکس نمی‌رسد.\nبازی‌های انحصاری: The Last of US II ،Marvel’s Spider Man ،Horizon: Zero Dawn ،Uncharted 4 ،God of War ،Ghost of Tsushima و …\nبهترین کنسول بازی برای: گیمرهایی که به دنبال تنوع بیشتر بازی‌های آنلاین و تک نفره به همراه VR هستند. بهترین کنسول بازی اقتصادی برای 4K بازی کردن.\nمایکروسافت ایکس باکس وان اسدستگاه مایکروسافت ایکس باکس وان اس (Microsoft Xbox One S) نوعی پیشرفته نیست، اما برای بسیاری از علاقه‌مندان بازی، بهترین کنسول برای خرید است که قیمت مناسب‌تری هم دارد.\nاین دستگاه از ایکس باکس وان کوچک‌تر و سبک‌تر است و قسمت پاور دستگاه درون آن قرار دارد که اقدام بسیار خوبی محسوب می‌شود. نسخه اولیه این دستگاه دارای یک حافظه دو ترابایتی است. اگرچه ایکس باکس وان اس از رزولوشن 4K پیشتیبانی می‌کند، اما محدود به پلی بک تصاویر ویدئویی است، بنابراین، باید به دنبال ایکس باکس وان ایکس باشید تا با آن به بازی‌های 4K بپردازید یا این که دستگاه PS4 Pro را خریداری کنید.\nبهترین کنسول بازی برای: دانش آموزان یا نوجوانان (و پدر و مادر آن‌ها که نگران بودجه هستند) که می‌خواهند یک کنسول بازی مناسب برای انجام بازی‌های آنلاین محبوب یا استفاده از سرویس‌های استریمینگ داشته باشند. بازی‌های زیادی برای انتخاب وجود دارند و سازگاری بکوارد باعث می‌شود بتوانید بازی‌های قدیمی را هم به قیمت پایین، بازی کنید.\nنینتندو سوییچدستگاه نینتندو سوییچ (Nintendo Switch) آخرین مدل از ساخته های شرکت نینتندو به طور قابل پیش بینی غیرمعمول است. سوئیچ نوعی کنسول خانگی و دستی هیبریدی است که می‌توانید آن را به تلویزیون خود متصل کرده و بر روی صفحه نمایشی بزرگ با آن بازی کنید یا اینکه به عنوان یک دستگاه قابل حمل قدرتمند هر جایی که خواستید آن را با خود ببرید، در حالی که پیکربندی‌های کنترلی مختلفی برای هر نوع تنظیمات دارد.\nمدل سوئیچ، به عنوان جدیدترین کنسولی که به بازار آمده، دارای باریک‌ترین بدنه ممکن در میان کنسول‌های بازی است؛ بنابراین اگر به دنبال کنسول‌های بزرگ با قدرت سخت‌افزاری زیاد هستید، این دستگاه بهترین کنسول بازی برای شما نیست. با این وجود، تنها کنسولی است که شما می‌توانید آخرین نسخه از بازی‌هایی همچون Zelda و Mario را در آن داشته باشید و اگر می‌خواهید به بازی عناوینی همچون Skyrim به صورت پرتابل بپردازید، این مدل انتخاب خوبی برای شما است.\nبازی‌های انحصاری: The Legend of Zelda: Breath of the Wild ،Super Mario Odyssey ،Super Mario Kart 8 Deluxe ،Splatoon 2 ،Bayonetta 2 و …\nبهترین کنسول بازی برای: کودکان و خانواده‌ها و همچنین گیمرهایی که با محصولات نینتندو بزرگ شده‌اند و پس از شکست وی یو، به دنبال دلیلی برای بازگشت به سمت این شرکت هستند.\nپلی استیشن 4 اسلیمکنسول جدید PS4 Slim درست مانند نامش باریک (Slim) است و نسخه کوچک‌تری از PS4 اصلی است که با یک نوع طراحی کوچک‌تر و گردتر ارائه شده است.\nصاحبان PS4 کنونی لازم نیست که دستگاه خود را ارتقا دهند، چرا که قسمت‌های داخلی این دستگاه جدیدتر کاملاً مشابه قبلی است. هرچند این مدل باریک‌تر PS4 دارای امکان پشتیبانی از HDR است، با این وجود این ویژگی اختصاصی نیست و در آپدیت های جدید مدل‌های PS4 ارائه شده است.\nبهترین کنسول بازی برای: نوجوانان، دانش آموزان، بزرگشالان و هرکسی که به دنبال آنلاین بازی کردن و تنوع زیادی از بازی‌ها است. اگر تاکنون کنسول نخریده‌اید، پیشنهاد می‌کنیم پلی استیشن 4 پرو را بخرید، مگر اینکه بودجه آن را نداشته باشید.\nنینتندو 2DS XLدستگاه جدید 2DS XL طراحی کشویی مانند مدل جدید 3DS XL را دارد و صفحه نمایش آن برجسته است تا قیمت آن مشابه با مدل‌های ارزان قیمت‌تر 2DS شود و در عین حال قابلیت‌های جدیدی به آن اضافه گردیده است. این کنسول با حدود 130 تا 150 دلار قیمتی به صرفه همچون مدل‌های خانواده 3DS دارد و کاربران با آن می‌توانند دسترسی کاملی به بازی های DS و همین طور 3DS داشته باشند.\nنینتندو 3DS XLاگر به مدل 2DS XL علاقه دارید، اما از نبود قابلیت‌های 3D ناراحت هستید، مدل جدید 3DS XL کاملاً برای شما مناسب است. این مدل نسخه به روز شده و جدیدتر 3DS است، البته کاربران می‌توانند با جستجویی در اینترنت مدل‌های قدیمی‌تر این نسخه را بیابند.\nکاربران به خاطر قابلیت 3D کمی بیشتر از نسخه‌های قبلی باید هزینه کنند، اما این کنسول ارزشش را دارد و کمپانی نینتندو به صورت مداوم بازی‌هایی را برای این پلتفرم ارائه می‌کند که می‌توانند مورد توجه بازار کنسول‌های بازی قرار گیرد.\nانویدیا شیلد تی ویدستگاه انویدیا شیلد تی وی (Nvidia Shield TV) با قیمتی حدود 200 دلار دارای حافظه ای 16 گیگابایتی است و شاید کمی برای یک کنسول بازی گران به نظر برسد، اما بازی‌های آن ارزان است. در حالی که مدل شیلد تمامی قابلیت‌های لازم یک دستگاه پخش (استریم) ویدیوی استاندارد را دارد، در عین حال دارای بازی‌هایی اختصاصی است که مخصوص شیلد و نسبتاً قدرتمند هستند. اگر اشتراک آن را خریداری کنید، می توانید از مجموعه بازی های بسیار زیاد آن بهره ببرید که ارزش پول اشتراکش را دارد.\nپرفروش ترین کنسول های بازی تاریخ\nکنسول بازی Xbox One با فروش 41 میلیون نسخه\nکنسول بازی SNES/Super Famicom با فروش 49.10 میلیون نسخه\nکنسول بازی Nintendo Switch با فروش 52.48 میلیون نسخه\nکنسول بازی NES/Famicom با فروش 61.91 میلیون نسخه\nکنسول بازی Nintendo 3DS با فروش 75.71 میلیون نسخه\nکنسول بازی PlayStation Portable با فروش 80 میلیون نسخه\nکنسول بازی Game Boy Advance با فروش 81.51 میلیون نسخه\nکنسول بازی Xbox 360 با فروش 85 میلیون نسخه\nکنسول بازی PlayStation 3 با فروش 87.5 میلیون نسخه\nکنسول بازی Nintendo Wii با فروش 101.63 میلیون نسخه\nکنسول بازی PlayStation با فروش 102.4 میلیون نسخه\nکنسول بازی PlayStation 4 با فروش 106 میلیون نسخه\nکنسول بازی Game Boy/Game Boy Color با فروش 118.69 میلیون نسخه\nکنسول بازی Nintendo DS با فروش 154.02 میلیون نسخه\nکنسول بازی PlayStation 2 با فروش 159 میلیون نسخه


تعویض گلس موبایل | تعویض فوری گلس موبایل در محل\nگلس در واقع شیشه ای است که در سطح بیرونی گوشی و به عنوان محافظ ال سی دی روی صفحه نمایش قرار می گیرد. گلس هایی که در گوشی های مختلف به کار رفته است، هر یک میزان مقاومت به خصوصی دارند و جنس آن ها نیز متفاوت است. برای نمونه در برخی گوشی های جدید تر، از شیشه های مقاوم نسبت به ضربه و رطوبت از جنس گوریلاگلس استفاده می شود. اما با این وجود، هنوز هیچ فناوری نتوانسته گلس های به کار رفته در گوشی های همراه را ضد ضربه کند و شکستن و خرابی گلس گوشی ها امری اجتناب ناپذیر است.\nتعویض گلس موبایل، یکی از خدمات تعمیراتی است که حتما باید در یک مرکز تخصصی و معتبر انجام شود. دلیل آن هم نکات و مواردی است که در ادامه بحث تعویض گلس ال سی دی گوشی می خواهیم به آن بپردازیم. سامانه زود کمک یکی از مراکز معتبر و حرفه ای در زمینه انواع خدمات موبایل و دستگاه های الکترونیکی است که می توان تنها با یک کلیک و در سریع ترین زمان ممکن برای خدمات مختلف از جمله تعمیر موبایل و تعویض گلس موبایل از آن ها درخواست سرویس در محل کرد.\nثبت درخواست تعویض گلس موبایل\nبرای تعویض گلس موبایل به شکل تخصصی، زودکمک کنار شماست. با کلیک بر لینک و یا از طریق اپلیکیشن زودکمک، می توانید درخواست تعویض گلس موبایل را به صورت آنلاین ثبت کرده و منتظر تماس همکاران ما باشید. سرویس پذیرش و تحویل در محل دستگاه در شهرستان های تهران و کرج (رایگان) هم به شما این امکان را می دهد که بدون خروج از منزل، گلس موبایل خود را توسط مجرب ترین تکنسین های تعمیرات موبایل، ترمیم کرده و مجددا از آن استفاده کنید.\nچرا به تعویض گلس موبایل نیاز داریم ؟\nاول از همه بهتر است ببینیم که چه آسیب هایی متوجه گلس گوشی است و در چه مواردی آسیب وارد شده می تواند به تعویض گلس ال سی دی گوشی ختم شود. در کل می توان انواع آسیب های فیزیکی نظیر ضربه خوردن، وارد آمدن فشار به نمایشگر، زمین خوردن، پرت شدن وسیله ای سنگین روی صفحه و مواردی از این دست را عامل آسیب به گلس در نظر گرفت. هر یک از این آسیب ها می توانند به ال سی دی نیز آسیب برسانند. اما اگر خوش شانس باشید، آسیب وارد شده تنها به گلس وارد شده است. تعویض گلس گوشی نسبت به تعویض و تعمیر ال سی دی بسیار مقرون به صرفه تر و راحت تر است. اما با این حال یک موضوع حائز اهمیت این است که تعویض گلس با تعویض گلس محافظی که بعد از خرید گوشی روی آن نصب می کنید، تفاوت دارد و کار آسانی نیست.\nتفاوت گلس ال سی دی موبایل با گلس محافظ\nاگر به ترتیب بخواهیم نمایشگر یک گوشی را بررسی کنیم، از داخل ابتدا ال سی دی سپس پنل تاچ، قاب، گلس ال سی دی و در بیرونی ترین بخش نیز گلس محافظ صفحه را داریم. گلسی که آن را به عنوان گلس محافظ صفحه می شناسیم، یک صفحه طلقی شکل یا مواردی مشابه است که بعد از خرید می توان آن را نصب کرد. در واقع این لایه که محافظت چندانی هم ندارد از وارد شدن برخی ضربه های سطحی و خط و خش به گلس محافظ ال سی دی جلوگیری می کند. اما گلس ال سی دی در زمان ساخت گوشی با دستگاه های مخصوص روی ال سی دی پرس می شود و از جنس شیشه ای نازک و با مقاومت بالا است. همین تفاوت پروسه تعویض گلس موبایل را با گلس محافظ صفحه متمایز می کند و دلیلی است که چرا باید تعویض گلس ال سی دی گوشی را در یک مرکز معتبر انجام داد.\nتعویض گلس یا ال سی دی گوشی ؟\nزمانی که یک آسیب به صفحه نمایش گوشی وارد می شود، اولین کاری که باید تعمیرکار موبایل زود کمک انجام دهد تشخیص این مهم است که آیا آسیب تنها به گلس وارد شده یا این که ال سی دی نیز آسیب دیده و نیاز به تعمیر و تعویض دارد. اگر تنها شکستگی در صفحه وجود داشته باشد و نمایش تصویر و محتوا بدون هیچ مشکلی ارائه شود، احتمال زیاد تنها گلس گوشی شکسته و با تعویض گلس موبایل مشکل حل می شود.\nاز کار افتادن پنل تاچ، تیرگی و تغییر رنگ تصویر، از دست رفتن بخشی از تصویر در صفحه، نمایش خطوط افقی یا عمودی در نمایشگر، سیاه شدن صفحه نمایش و مواردی از این دست به این معنی است که دیگر تعویض گلس ال سی دی گوشی جواب گو نیست و باید کل پنل ال سی دی تعمیر یا تعویض شود. به همین ترتیب نیز هزینه های تعمیر و کل پروسه تعمیر و تعویض مورد نیاز برای دستگاه افزایش خواهد یافت.\nنکات مهم تعویض گلس ال سی دی گوشی\nبعد از تشخیص این که آسیب وارد شده به گلس گوشی آسیب رسانده است، نوبت به تعویض آن می رسد. در خصوص تعویض گلس موبایل باید به چند مورد مهم توجه داشت. اول از همه این که انجام این کار را نمی توان شخصا انجام داد چرا که به ابزار ها و مهارت های لازم نیاز است. از این رو حتما باید تعویض گلس را در یک مرکز تعمیراتی انجام داد. از طرفی این کار را باید به افراد با تجربه سپرد، چرا که به دلیل حساسیت ال سی دی و پنل تاچ، اگر مهارت و دقت لازم در خصوص تعویض گلس گوشی صورت نگیرد، می تواند به بخش های حساس تر گوشی نیز آسیب برساند.\nنکته مهم دیگر در خصوص استفاده از یک گلس اصلی و سازگار با مدل گوشی مورد نظر است. این قطعه نقش مهمی در محافظت از صفحه نمایش و ال سی دی دستگاه دارد و از این رو حتما باید از گلس های اورجینال مخصوص خود گوشی استفاده شود. استفاده از گلس های تقلبی می تواند کیفیت و دوام نمایشگر را تحت تاثیر قرار دهد. این مورد نیز نشان می دهد که چرا باید تعویض گلس موبایل در یک مرکز تعمیرات تخصصی معتبر انجام شود.\nمراحل تعویض گلس موبایل به چه صورت است؟\nبعد از این که مشخص شد گلس آسیب دیده و نیاز به تعویض دارد، اولین مرحله برای تعویض گلس ال سی دی گوشی، برداشتن و جدا کردن ال سی دی از فریم است که این کار با استفاده از دستگاهی به نام سپراتور در دمایی به خصوص انجام خواهد شد. در قدم بعدی گلس شکسته شده با ابزار های مخصوص از ال سی دی جدا می شود. دستگاه و ابزاری که برای این مرحله استفاده می شود، به نوع نمایشگر دستگاه ( نمایشگر مسطح یا دارای منحنی ) بستگی دارد. حال با پاک کردن چسبی که بین گلس قبلی و ال سی دی است، گلس جدید روی آن نصب می شود.\nدستگاه به خصوصی برای این کار مورد استفاده قرار می گیرد که کار آن پرس کردن گلس جدید روی ال سی دی است. در ادامه تعویض گلس موبایل، از دستگاه حباب گیر که یک دستگاه وکیوم تخصصی است، استفاده می شود و تمام حباب های احتمالی ال سی دی گرفته می شود. در نهایت با قرار دادن ال سی دی و گلس نصب شده روی فریم، کار تعویض گلس ال سی دی گوشی به اتمام می رسد.\nتعویض فوری گلس موبایل در محل با زود کمک\nهمان طور که مشاهده کردید، مراحل تعویض گلس موبایل برخلاف تصور بسیار پیچیده و تخصصی است. تمام دستگاه ها و ابزار هایی که برای این منظور مورد استفاده قرار می گیرند، هر یک باید بهترین کیفیت و کارایی را داشته باشند. از این رو می توان متوجه شد که چرا در شروع بحث بر اهمیت مراجعه به یک مرکز تعمیرات تخصصی حرفه ای برای تعویض گلس ال سی دی گوشی تاکید کردیم. مرکز جامع زود کمک که در زمینه تعمیرات حرفه ای موبایل، تبلت و انواع دستگاه های الکترونیکی فعالیت می کند یک سامانه جامع آنلاین است که می توان با مراجعه به سایت و ثبت سفارش آنلاین، از سرویس ثبت پذیرش دستگاه در محل بهره مند شد. کارشناسان حرفه ای در سریع ترین زمان ممکن دستگاه را از شما در محل تحویل گرفته و کار تعمیرات آن را انجام می دهند.\nتعویض فلت ال سی دی گوشی سامسونگ