حق زندگی!: انقلاب اسلامی، اقتصاد جنسی‌اش و چپ\nنوشته: ژانت آفاری\nترجمه: مهدی حسینی\nانقلاب اسلامی ۱۳۵۷ بازگشتی یکسره به گذشته نبود؛ بلکه حکومت جدید عادات و رویه‌های جنسیتی و فرهنگیِ واپس‌گرایانه خاصی را بازسازی کرد و گستراند، و آنها را به‌سان آنچه فوکو «رژیم حقیقت» نامید از طریق تکنولوژی‌های مدرنِ قدرت عرضه کرد.\nحکومت اسلامی کمپین‌های سوادآموزی و سلامت‌افزایی دوره‌ی پهلوی را ــ به‌عنوان بخشی از پایبندی‌اش به مدرنیته ــ ادامه داد. همچنین مجموعه‌ای موازی از نیروهای شبه‌نظامی را در کنار ارتش و نیروی پلیس ساماندهی کرد. وقتی رژیم به‌درجه‌ای از قدرت و اقتدار رسید، در همان حال که الگوهای مدرن عشق و ازدواج را برمی‌انداخت، گفتمانِ حقوقیِ تازه‌ای درباره‌ی سکسوآلیته ترتیب داد که بنیادش اعمال قدرت بیشتر بر سکسوآلیته زنان و کارکردهای زادآورانه‌اش در قبال دولت و مردان بود. حکومت چندهمسری و ازدواج موقّت را تبلیغ می‌کرد و طلاق آسان را هم به مردان بازگرداند. در حالی که این اقدامات پیوندهای زناشویی را تضعیف می‌کرد، حکم پاداش را برای مردانی داشت که تن به سخت‌گیری‌هایِ حکومتِ دین‌سالارِ جدید داده بودند. مردان تمام طبقات اجتماعی، به‌نام اخلاق و تحت لوای صیانت از شأن و منزلت زنان، دسترسی آسان‌تر و ارزان‌تری به سکس در چارچوب ازدواج رسمی یا بیرون از آن یافتند. حکومت، در همان حال که سایر سبک‌های زندگی را برای زنان شاغل شهری محدود یا ممنوع می‌کرد، سن ازدواج را پایین آورد و شروع به ترویج مادریّت و تشکیل خانواده‌های بزرگ کرد. روزنه‌های کوچکی که برای سبکِ زندگیِ همجنس‌گرایانه مدرن در حلقه‌های الیتِ شهری پدیدار شده بود ناپدید شد، و جای خود را به بازگشتِ جزئی فعالیّت‌های دوجنس‌گرایانه‌ی پنهانی در فضاهایِ اجتماعیِ همجنسانه‌ی مردان و زنان داد.\nجنگ طولانی ایران ـ عراق به رژیم کمک کرد تا سیاست‌های تازه‌اش، منجمله سیاست‌های جنسی، را تحکیم بخشد. در شهریور ۱۳۵۸ صدام حسین به امید فتح سریع‌السیر به ایران حمله کرد. میهن‌دوستی عمیقی در سراسر کشور به‌راه افتاد، چنان‌که صدها هزار ایرانی برای دفاع از کشور بسیج شدند. عراق در ابتدا با پشتیبانی قدرت‌های غربی به پیروزی‌های منطقه‌ای دست یافت، امّا با نیرویی متشکل از ارتش ایران و سازمان‌های نظامی موازی ــ سپاه پاسداران و بسیج ــ به‌عقب رانده شد. سپس بیش از صد هزار سرباز ساده اعم از دانشجو، کارگر و کارمند دولت و هزاران جوان فقیر ــ که اغلب‌شان صرفاً پسربچّه‌هایی جهت انجام «عملیات شهادت‌طلبانه» بودند ــ با وعده‌ی بهشت بعد از مرگ به جبهه‌های جنگ اعزام شدند. کسانی که برای عملیات مین‌روبی به جبهه رفتند، به‌تناوب تلفات دادند. در ۱۳۶۲ صدام حسین نیروهایش را از مناطق اشغالی عقب کشید و کوشید تا بر سر آتش‌بس مذاکره کند، امّا آیت‌الله خمینی نظرش بر ادامه جنگ بود چراکه قدرت‌اش را تقویت می‌کرد و پایه‌های حکومت اسلامی را مستحکم می‌ساخت. جنگ تا ۱۳۶۶ ادامه یافت، تا این‌که ایران تحت فشار آتش‌بس پیشنهادی سازمان ملل را پذیرفت. هر دو کشور آسیب‌های فاجعه‌باری دیدند. بحث‌های زیادی بر سر شمار کشته‌ها و مجروحان شده است. طبق برآوردها جنگ دست‌کم ۳۰۰ هزار کشته (۲۰۰ هزار ایرانی و ۱۰۰ هزار عراقی) و ۶۰۰ هزار مجروح برجا گذاشت و آسیب جدّی‌ای به مراکز شهری و پالایشگاه‌های نفت زد (جنگ ایران ـ عراق، ۲۰۰۴ هیرو، ۱۹۹۴).\nدر داخل، جنگ به خمینی و هم‌پیمانانش اجازه داد تا به‌سرعت برنامه اسلامی خشونت‌آمیزشان را پیاده کرده و متحدانِ مسلمانِ میانه‌رو، ملّی‌گرا و چپ‌گرای‌شان را حذف کنند. جمعیّت سپاه پاسداران در ۱۳۶۴ به ۳۵۰ هزار نفر رسید که در یگان‌هایی گروه‌بندی شدند، از جمله یک نیروی دریایی و هوایی کوچک. بسیج ــ متشکل از پسران زیر ۱۸ سال، مردان بالای ۴۵ سال و کسانی که به‌تازگی خدمت سربازی را تمام کرده بودند ــ سه میلیون داوطلب مسلح را در ۱۱ هزار پایگاه، که بسیاری‌شان واحد خواهران داشتند، در سراسر کشور سازمان‌دهی کرد. پاسداران آموزش نظامی حرفه‌ای می‌دیدند و تمام‌وقت فعّال بودند، ولی در بسیج برخی کادر ثابت بودند و الباقی نیروی ذخیره. سپاه و بسیج حکم «چشم و گوش» جمهوری اسلامی را داشتند. هر دو نیرو تحت کنترل و نظارت مستقیم آیت‌الله خمینی و پیروان معتمدش فعالیّت می‌کردند، و تابع هیچ هیأت انتخابی‌ای نظیر ریاست‌جمهوری و مجلس نبودند (هیرو، ۱۹۹۰؛ ایران: مطالعه کشوری، ۲۰۰۴، ۱۱؛ پاسداران، ۲۰۰۷). با پایان جنگ تمرکز سپاه و بسیج بر پایش و سرکوب مردم داخل کشور بسیار بیشتر شد، کاری که قبل از جنگ نیز بر عهده داشتند. این دو نیرو، مجهز به جدیدترین سلاح‌ها و آموزش‌های پیشرفته‌ی ضدشورش، با پلیس مخفی همکاری کرده و به حذف مخالفان یاری می‌رساندند. در میان مردم جاسوسی می‌کردند. یکی از بارزترین فعالیّت‌های‌شان پرسه‌زنی در اطراف مدارس و کارخانه‌ها برای اجرای قوانین حجاب بود، که اغلب همراه می‌شد با بازداشت جوان‌ها به‌خاطر نوع لباس و رفتارشان. تخلف کوچکی مثل پوشیدن پیراهن آستین کوتاه می‌توانست مرد جوانی را به چنین دردسری بیاندازد. ماشین‌ها را نگه می‌داشتند تا احتمال مصرف مشروبات الکلی یا استفاده‌ی زنان از لوازم آرایش را بازرسی کنند؛ به عروسی‌ها می‌ریختند و مهمانان را به‌خاطر نوع پوشش، نوشیدن مشروبات الکلی یا استفاده از موسیقی غربی دستگیر می‌کردند. بعد از جنگ نیز به خانه‌ها یورش می‌بردند تا گیرنده‌های ماهواره را معدوم کنند. هماهنگی و سامان‌دهی این دست فعالیّت‌ها با مأموران خودخوانده‌ای بود که خود را حزب‌الله می‌نامیدند. حزب‌الله با آتش‌زدن کتاب‌فروشی‌ها، برهم‌زدن تجمعات اجتماعی و سیاسی و کشتار مخالفان روشنفکران را مرعوب می‌کرد (نیروی مقاومت، ۲۰۰۶؛ پاسداران، ۲۰۰۷).\nرژیم انقلابی جدید، در همان حین که محدودیت‌های بیشتری را بر حقوق شهروندان مدرن شهرها ــ به‌ویژه زنان ــ اعمال می‌کرد، زنان گوشه‌نشین طبقه متوسط قدیم را تشویق به فعالیّت سیاسی در حمایت از نهضت اسلامی کرد. به همین دلیل واکنش زنان ایران به سیاست‌های جمهوری اسلامی اشکال متفاوتی به خود گرفت. زنان شهری مدرن محکوم به پیروی از محدودیت‌های شاق رژیم جدید شدند ــ محدودیت‌هایی که آنان را از بسیاری از حقوق‌شان محروم می‌ساخت ــ امّا بسیاری از زنان طبقه متوسطِ قدیم از رژیم جدید استقبال کرده و عملاً حقوق بیشتری به‌دست آوردند. دسته دوم به آیت‌الله خمینی، انقلاب و مبارزه به‌منظور رهایی از قید خانواده‌های سخت‌گیر و پدرسالار و تبدیل‌شدن به اعضای کوشا و فعّال جامعه باور داشتند. باوری که پابرجا ماند، حتی وقتی که کوشندگی‌شان با تقبیحِ حامیانِ سکولارترِ حقوق زنان آغاز شد. موضوع متن پیش رو تشریح همین فرم‌های تاریخی ناهمخوان است.\nسراسر بین اسلامی\nفوکو در ۱۳۵۷ امیدوار بود که انقلاب ایران بدل به انقلابی ضدمدرن شود و فرم رادیکالی از معنویت سیاسی را برای ایران و کل جهان اسلام به‌ارمغان آورد. امّا خطاست اگر نظم اجتماعیِ اسلامی را ضدمدرن بنامیم. هم رژیم پهلوی و هم رژیم اسلامی از تکنیک‌های گوناگون مدرنیته، به‌ویژه تکنیک‌هایی که مستقیماً با بدن سروکار دارند، استفاده کردند. تکنولوژی‌های قدرتِ فوکو به ما کمک می‌کند تا شیوه‌های انضباطیِ مدرنِ دوره پهلوی و پلیس مخفی خشنش ـ ساواک ـ را تحلیل کنیم. ولی، علاوه بر این، می‌توانیم ابعاد قدرت در جمهوری اسلامی را هم از همین منظر ترسیم کنیم.\nچندی بعد از انقلاب شهروندان خود را زیر نظارت مداوم رژیم اسلامی یافتند، رژیمی که کنش‌های تنانیِ عمومی (و در پاره‌ای موارد، خصوصی) را پایش و کنترل می‌کرد (تصویر ۱). رژیم خمینی تمام عناصر یک سراسربین مدرن را داشت. کنش‌هایی که کم‌وبیش طی دوره پهلوی (و گاه قبل از آن) داوطلبانه و اختیاری بودند ــ نظیر روزه‌گرفتن در ماه رمضان، شرکت در نماز جمعه یا سوگواری آیینی در ماه محرّم ــ بعد از انقلاب به‌شدّت توسط حکومت ترویج شدند. غسل، نمازهای یومیه، روزه‌گرفتن و پرهیز از تماس با افراد «ناپاک» دیگر نه صرفاً دغدغه شخصی مسلمانان شیعه بلکه الزامات قانونی بود که دولت گاه وادار به رعایت‌شان می‌کرد. اجرای این قیدوبندها نسبتاً ساده بود. نظام سلسله‌مراتبی‌ای از رصد و پایش برپا شد که روحانیون در رأس آن قرار داشتند. مفسران مسلمانِ نوظهور نیز بر پایه اصول کهن شیعه احکام هنجارینی تدوین کردند، مجموعه دستوراتی که می‌باید در همه حال اجرا می‌شد. به‌زبانفوکویی، احکام مذهبی راه را برای هم‌سنجی، تمایزگذاری، پایگان‌بندی، همگن‌سازی و طرد هموار نمود: در یک کلام، نظم جدید شروع به «نرمال‌سازی» مردم کرد. مفهوم طهارت بار معنایی مضاعف یافت: زدودن تن و «پاکسازی نیروهایی که برای رژیم مقدّس خطرناک‌اند» (شفیق، ۲۰۰۶، ۸۸). سُنّی‌ها، نامسلمانان، اقلیّت‌های قومی طالب خودآیینی (کردها، ترکمن‌ها و بلوچ‌ها)، مسلمانان شیعه سکولار، اپوزیسیون چپ‌گرا، مدافعان حقوق زنان و یزدان‌شناسان شیعه‌ای که خوانش‌های روادارانه‌تری از قوانین اسلام داشتند، همگی تحت کنترل سفت‌وسخت درآمدند. چنان‌که وقتی از همراهی رژیم سرباز زدند، بدل به معاندانی شدند که کتک خوردند، به زندان افتادند، زیر شکنجه رفتند یا اعدام شدند. مقامات دوره پهلوی، رهبران جامعه بهایی و مردان همجنس‌گرا نیز ــ گاه بدون برگزاری دادگاه ــ اعدام شدند. صادق خلخالی، معروف به «قاضی اعدام»، نیروهایش را در جست‌وجوی مظنونین سیاسی و مذهبی به خیابان‌ها می‌فرستاد.\nحکومت اسلامی خمینی بی‌امان اطلاعات جمع می‌کرد، ابتدا از طریق پایگاه‌های امر به معروف و نهی از منکر و سپس با کمک پلیس مخفیِ نوپا، سپاه و بسیج. به‌علاوه بسیاری از شهروندان عادی خوی رژیم جدید را درونی کرده و مشتاقانه قواعدش را بر دیگران اعمال می‌کردند، خصلتی که حکومت برای رسیدن به اهداف‌اش به آن تکیه زد. بعد از انقلاب دیری نپایید که بسیاری از فضاهای عمومی تفکیک جنسیتی شد. فقط یک هفته بعد از این‌که خمینی قدرت را در ۲۲ بهمن ۵۷ در دست گرفت، لوموند گزارش داد که دانشگاه تهران «یکی از جاهای نادر، یا شاید تنها جایی‌ست که زنان دوشا‌دوش مردان حضور دارند و پا‌به‌پای آنان در بحث‌ها شرکت می‌کنند.» (بالتا، ۱۹۷۹). در خرداد ماه، تفکیک جنسیتی به سواحل دریای خزر رسید. در بهار ۱۳۵۸ با چاقو به زنان بی‌حجاب ارومیه‌ای حمله شد، و چندی بعد توسط کسبه بازار در بوشهر (طبری و یگانه، ۱۹۸۲، ۲۳۵). بسیاری از شهروندان بر ایدئولوژی رژیم مبنی بر تشکیل جامعه‌ای ملهم از دوران آغازین اسلام، چونان آرمانی که ایران را از یک قرن چرک و آلودگی غرب تطهیر می‌کرد، گردن نهادند. آنان گمان می‌کردند که سلسله‌مراتب جنسیتیِ رژیمِ جدید گامی مهّم در این جهت است.\nبعد از انقلاب، جمهوری اسلامی شماری از نهادهای پهلوی را اصلاح و از نو فعّال کرد. مساجد، نشست‌های یزدان‌شناسانه و محکمه‌های دینی بدل به مراکز تازه‌ی قدرت شدند. حکومت مدارس سکولار مختلط را بست و نهادهای آموزشی را بر مبنای جنسیت جدا کرد. منظومه‌ای مذهبی از دانش (قرآن، شریعت، نوشته‌های خمینی) بر سایر اشکال دانش (علوم انسانی، علوم اجتماعی، حقوق مدرن و حتی ریاضیات و علوم طبیعی) سایه افکند. در نتیجه، دانش‌آموزان جز با پشت‌سر‌نهادن امتحان مضاعفی با مضامین مذهبی نمی‌توانستند وارد دانشگاه شوند. دادگاه‌های دوره پهلوی خاتمه یافت، قضات سکولار جای خود را به روحانیون دادند و قضات زن همگی عزل شدند. حکومت کوشید تا فرایند سکولاریزاسیونی که با انقلاب مشروطه کلید خورده بود را وارونه کند. رژیم از جشن‌های ملّی غیراسلامی ـ نظیر نوروز ـ اهمیّت‌زدایی می‌کرد و بر آیین‌ها و تعطیلات مذهبی شیعه تاکید بیشتری می‌گذارد. نیز می‌کوشید تا پویش‌های تنانی خاص منجمله ورزش‌ها را، به‌ویژه برای زنان، حذف کند. ورزش‌های مستلزم تماس تنانی نظیر والیبال گناه‌آلود تلقی شد چراکه بدن‌ها را در معرض دید قرار می‌داد، هرچند محدودیت‌های جدّی‌ای بر مسابقات سنّتی کُشتی که در آن کشتی‌گیران تاحدی برهنه‌اند، اعمال نشد. برخی ورزش‌ها، به‌خاطر توجّه عمومی به آنها، با رویدادهای مذهبی رقابت می‌کردند؛ مثلاً گاه مسابقات فوتبال با اوقات شرعی تلاقی می‌یافت. در نتیجه تا سال ۱۳۸۰ تلویزیون پخش مسابقه را قطع می‌کرد و بعد از اذان و نیایش ادامه آن پخش می‌شد.1\nدر طول انقلاب چادر و حجاب بدل به نمادهای مقاومت علیه رژیم پهلوی شدند. این دو نمادْاتحّاد زنان و نیز مخالفت با هنجارهای غربی را ورای مرزهای اجتماعی و طبقاتی بازنمایی می‌کرد. بسیاری از زنان چپ‌گرا به احترام بخش‌های مذهبی‌تر و سنّت‌گراترِ جنبش انقلابی حجاب را رعایت می‌کردند. امّا در تیر ۱۳۵۹ حجاب و چادر نماینده هژمونی سیاسی و ایدئولوژیکی حکومت اسلامی شد. زنانی که کارمند دولت بودند اغلب باید چادری کاملاً مشکی، لباس موردپسند حکومت، را می‌پوشیدند. سایرین هم باید فرم معتدل‌تری از حجاب را رعایت می‌کردند. حجاب مورد نظر جمهوری اسلامی سخت‌گیرانه‌تر از گروه‌های اسلامی چپ‌گرایی چون مجاهدین خلق بود. حداقل حجاب تجویزی رژیم عبارت بود از مانتویی بلند و گشاد، همراه با شلواری گشاد و روسری‌ای بلند به رنگ مشکی، قهوه‌ای، سرمه‌ای یا خاکستری که موها و گردن را کامل بپوشاند. چهره می‌توانست پیدا باشد. مأموران خودخوانده مؤنث، ملقب به خواهران زینب، زنان را در همه جا زیر نظر می‌گرفتند؛ کوچک‌ترین تخطی‌ای از الزامات حجاب موجب انتقال زنان به پایگاه‌های امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر و برخورد با آنان می‌شد. گه‌گاه کشمکش‌ها بر سر حجاب یا ورزش زنان تبدیل به مسأله مرگ‌وزندگی [حکومت] می‌شد، چون حکومت اسلامی هویّت خویش را به‌میانجی مناسک تنانی‌ای تعریف می‌کرد که «ناپاکی‌ها» را پس می‌زد و سلسله‌مراتب جنسیتی را محفوظ می‌داشت. بیرون‌گذاشتن موها از زیر روسری، آرایش‌کردن یا پرداختن به اشکال دیگری از زیبایی‌شناسیِ مدرن بدن از جمله شیوه‌های مقاومت زنان بود.\nرژیم کنترلش را نه تنها از طریق اجبارهای وحشیانه بلکه به‌میانجی گفتمان فرهنگی منسجمی که دستاوردهای فمینیستی را شیطانی جلوه می‌داد پایه‌ریزی کرد، و حقوق زنان را به تصورات مذهبی از ناپاکی و طرح‌های امپریالیستی غرب در ایران پیوند زد. همچنین با برگزاری جشن میلاد فاطمه (مادر امام سوم شیعیان) در روزی تعطیل به‌عنوان روز مادر، بر نقش مادریّت زنان تاکید کرد. امّا، خلاف پندارهای کهنِ مادریّت، با بازتعریف این نقش بخش عمدهای از فضیلت مادر تربیت و تقدیم شهدا به نهضت اسلامی تعبیر شد. با وقوع جنگ در ۱۳۵۸، جامعه این تاکید ویژه را پذیرفت.\nتحقیرِ زنِ شهریِ مدرن\nدر بهمن ۵۷ قدرت واقعی در دستان شورای انقلاب، گروه کوچک و سرّی‌ای از روحانیون نزدیک به آیت‌الله خمینی، قرار گرفت. دولت نخست‌وزیر مهدی بازرگان (۱۳۵۷) ظاهری نسبتاً تکثرگرا داشت، دولتی بدون روحانیون و با چهار عضو جبهه ملّی در مقام وزرای کابینه. فمینیست‌ها با این واقعیت خود را تسلّی می‌دادند که همسر بازرگان مقید به حجاب نیست. با این حال، شورا‌ی خمینی بارها احکام نخست‌وزیرش را لغو کرده و با صدور فرمانی سیاست‌هایش را تغییر می‌داد. بازرگان حملات لفظی به «مارکسیست‌ها» را آغازید، تهدید کرد که چنان‌چه کشور را بی‌ثبات کنند با آنان برخورد خواهد شد. رژیم جدید دستگیری افسران شاه را هم در دستور کار قرار داد، که برخی‌شان بعد از محاکمه‌هایی شتاب‌زده اعدام شدند. کنترل سفت‌وسخت بر رسانه‌های خبری ادامه یافت. شلاق‌زدن در ملأعام به‌عنوان مجازات نوشیدن مشروبات الکلی باب شد.\nحزب توده، از جمله منابع بالقوه مخالفت با رژیم اسلامی، حمایت تمام‌قدش از خمینی را اعلام کرد. احسان طبری، نظریه‌پرداز برجسته حزب، نبرد میان شاه و خمینی را به نبرد یزید ــ خلیفه‌ی سُنی‌ها ــ و حسین ــ امام و شهید شیعیان ــ تشبیه و همه هواداران‌اش را دعوت به پشتیبانی کامل از خمینی کرد (هاشمی‌زاده، ۲۰۰۷، ۱۴). از آن‌جا که وفاداری حزب توده به مسکو زبانزد همگان بود، حمایت از خمینی معنایی جز موافقت شوروی با رژیم جدید نداشت. با این همه، دو گروهِ هماوردِ چپِ توده‌ای که از حمایت دانشجویی عمیقی برخوردار بودند ــ فداییان خلق و مجاهدین خلق ــ شروع به اتخاذ مواضع انتقادی دَم‌افزون کردند.\nکانون نویسندگان ایران در ۱۰ اسفند ۵۷ هشدار داد که «منش دموکراتیک انقلاب باید حفظ شود.» سانسور بازگشت، همراه با محدودیت‌هایی تازه بر آزادی بیان. مأموران خودخوانده روزنامه‌ها را تهدید می‌کردند و تجمعات و سخنرانی‌های عمومی را برهم می‌زدند. طبق گزارش کانون نویسندگان، کتاب‌های کتابخانه‌ها را «پاکسازی» کردند و «حقوق زنان، که نقش مهمّی در پیروزی انقلاب داشتند، را زیر پا نهادند» (کانون نویسندگان ایران، ۱۳۵۷). در هفته‌های اوّل انقلاب مجموعه‌ای از اقدامات خاص که بهویژه زن شهری مدرن را هدف قرار می‌داد، رسمیّت یافت. در ۷ اسفند ۵۷ خمینی با صدور فرمانی کوتاه قانون حمایت از خانواده، که نقطه عطفی برای حقوق زنان بود، را کنار گذاشت. در ۱۲ اسفند، رژیم جدید زنان را از کار در مقام قاضی منعکرد. روز بعد خمینی گفت که طلاق باید حق و امتیازی صرفاً مردانه باشد. در ۱۵اسفند وزیر دفاع اعلام کرد که زنان دیگر نمی‌توانند در ارتش خدمت کنند. در ۱۸ اسفند زنان از حضور در تیم‌های ورزشی من‌جمله تیم‌های اعزامی به المپیک منع شدند. بنابراین فقط چند هفته بعد از بازگشت خمینی به تهران، اراده حکومت برای وارونه‌سازی دهه‌ها اصلاحات جنسیتی پدیدار شد.\nلحظه دراماتیک مقاومت در برابر این رویکرد در ۱۷ اسفند ۵۷، روز جهانی زن، روز تظاهرات تاریخی زنان ایران، فرا رسید (تصویر ۲). این رخداد توجّه جهانی و حمایت فمینیست‌های برجسته اروپا و آمریکا نظیر سیمون دوبووار و کیت میلت را به‌خود جلب کرد (میلت، ۱۹۸۲، ۱۵۲). روشنفکران مترقّی و چپ‌گرای سراسر دنیا، به‌رغم همه تردیدهایی که درباره نقش مذهب در حکومتِ تحتِ رهبریِ روحانیون وجود داشت، عمدتاً از براندازی شاه حمایت کردند. در تظاهرات روز جهانی زن ماهیت استبدادی رژیم جدید ایران برای بسیاری از حامیان داخلی و خارجی‌اش عیان شد، حامیانی که از جهت‌گیری تازه انقلاب و پیامدهایش برای زنان به‌هراس افتادند.\nدر ۱۶ اسفند خمینی طی سخنانی در اجتماع هزاران نفری هوادارانش در قم اعلام کرد که گرچه مخالف کارکردن زنان نیست، کارکنان دولت باید در محل کار حجاب را رعایت کنند: «در وزارتخانه‌های اسلامی زنان نباید لخت [بی‌حجاب] باشند… مانعی ندارد بروند کار کنند، امّا با حجاب شرعی باشند» (خمینی، ۲۰۰۵، ۷۲). از قبل برنامه‌ریزی شده بود که فردای آن روز [۱۷ اسفند] چندین برنامه در بزرگداشت روز جهانی زن در دانشگاه تهران برگزار شود. امّا در واکنش به این فرمان خمینی هزاران نفر از زنان خشمگین تهران و مردان حامی‌شان روانه خیابان‌های نزدیک دانشگاه شدند تا تظاهرات عظیمی را علیه حاکمیت به‌راه اندازند. تظاهرات تا پنج روز ادامه یافت. در اوج تظاهرات ده‌ها هزار زن و مرد در تهران شرکت کردند. برخی مردان چپ‌گرا زنجیره‌ای انسانی را در اطراف زنان تشکیل دادند تا جلوی تهاجم نیروهای مسلح حزب‌الله را بگیرند. تظاهرکنندگان شعار می‌دادند «چادر نمی‌خوایم»، «مرگ بر استبداد» و حتی گاه «مرگ بر خمینی.» روی پارچه‌ای بزرگ نوشته شده بود «برای آزادی انقلاب کردیم، ولی به آزادی نرسیدیم»، و برخی فریاد می‌زدند «در بهار آزادی، جای آزادی خالی.» حزب‌اللهی‌ها در واکنش می‌گفتند «یا روسری یا توسری»، هرچند کنش‌های‌شان عمدتاً غیرکلامی بود: پرتاب سنگ، حمله با چاقو و حتی شلیک به زنان معترض. با ادامه تظاهرات، حکومت اعلام کرد که فرمان خمینی «بد فهمیده شده است»؛ این‌که موازین تازه پوشش صرفاً جنبه پیشنهادی دارد نه الزامی، و قانون حمایت از خانواده بازمی‌گردد سر جای‌اش. هر دو امتیاز موقّتی بودند. روز شنبه، ۱۹ اسفند، ۱۵ هزار زن تجمعی اعتراضی را در مقابل وزارت دادگستری برگزار کردند. تاکید زنان بر نقش مهمّی بود که در جنبش انقلابی ایفا کرده بودند و به مقامات یادآور می‌شدند که خمینی پیش از تصاحب قدرت حقوق اجتماعی و سیاسی را به همه زنان وعده داده بود. در ۲۱ اسفند تظاهرات زنان به سایر شهرها گسترش یافت. وقتی بعد از بحث‌وجدل‌های عمومی فراوان در دانشگاه تهران فداییان دست از حمایت از تظاهرات زنان برداشتند و سایر گروه‌های چپ‌گرا نیز بر لغو تظاهرات پای فشردند، هزاران نفر از زنان دوباره به خیابان‌ها آمدند. ولی این آخرین تظاهرات فمینیستی بزرگ بود. تجمع متعاقبی که جلوی ساختمان تلویزیون ملّی در اعتراض به پوشش سوگیرانه رخدادها انجام گرفت، به‌مراتب کوچک‌تر بود. بعد از این تجمع، جنبش زنان عمدتاً به‌خاطر فشارهایی که گروه‌های چپ‌گرایی چون فداییان ــ پرنفوذترین گروه در دانشگاه تهران ــ می‌آوردند، از تظاهرات عمومی‌اش صرف‌نظر کرد. فداییان معتقد بودند که اکنون مهّم‌ترین مسأله پرهیز از کشمکش و ستیز در فضای انقلابی است، چراکه می‌تواند بستری فراهم کند برای مداخله آمریکا (گایرس، ۱۹۷۹).\nدر واکنش به تظاهرات زنان، اسلام‌گرایان تظاهرات متقابلی تدارک دیدند که جمعیّت زنان آن بیش از تظاهرات فمینیستی چند روز قبل بود. در ۲۵ اسفند تظاهراتی ۱۰۰ هزار نفری در دفاع از خمینی و تقبیح تظاهرات هفته گذشته زنان در تهران به‌راه افتاد که بسیاری از شرکت‌کنندگانش زنانی ملبس به چادرهای مشکی بودند. این تظاهرات حمایت کامل رژیم را پشت سر خود داشت، اعم از حمل‌ونقل رایگان و حفاظت زنان از آزارها در خیابان. بدین‌ترتیب، رژیم از همان نخستین ماه‌های انقلاب زنانِ بخش‌هایِ مذهبی‌تر جامعه را تشویق به فعالیّت سیاسی کرد تا ابزاری باشند برای اعمال محدودیت بر حامیان حقوق زنان و به‌طورکلّی بر زنان شهری مدرن.\nچندین فمینیست ایرانی در بازگویی‌شان از این رخدادها بدین نکته اشاره کرده‌اند که وقتی تظاهرات زنان [مخالف حجاب اجباری] لغو شد، حامیان دموکراسی فرصتِ مهّمِ مقاومت علیه برنامه اسلامی‌سازی حکومت جدید را در اسفند ۱۳۵۷ از دست دادند. رژیم پهلوی با سکولاریزاسیون از بالا و انکار خودآیین طبقه متوسط جدید را تضعیف کرد و بسیاری را به‌سوی بی‌علاقگی و نومیدی سوق داد. سازمان‌های چپ‌گرای فراگیر ــ فداییان و مجاهدین ــ با تکرار اتهامات رژیم اسلامی، فعالان حقوق زنان را «عاملان فتنه‌انگیز»ی لقب دادند که قصد‌شان خارج‌کردن قطار انقلاب از ریل است (مغیثی، 1۱۹۹۶، ۱۴۳).2\nدر همان حال که جمهوری اسلامی حملاتش به حقوق زنان را شدّت می‌بخشید، نیروهای دموکراتیکی نظیر نشریه آهنگر (چاپ تهران) درباره تفکیک جنسیتی قریب‌الوقوع و تحمیل قوانین کیفریِ اسلامیِ سخت‌گیرانه هشدار می‌دادند (تصاویر ۳، ۴، ۵). اعضای چپ‌گرای سازمان اتّحاد ملّی زنان و سایر گروه‌های زنان مدام از فداییان و دیگر گروه‌های چپ‌گرای سکولار می‌خواستند که در سازماندهی جنبشی با محوریت موضوعات جنسیتی ــ منجمله تشکیل کمپینی علیه حجاب اجباری، اسلامی‌سازی قانون خانواده و تبعیض جنسی ــ کمک‌شان کنند. امّا درخواست‌های‌شان برای حمایت لجستیکی (اجاره سالن، اعلام تظاهرات) یکی پس از دیگری رد شد. بسیاری از فداییان مدعی بودند که «حجاب نه دغدغه زنان کارگر بلکه دغدغه زنان خرده‌بورژوا و بورژوا است» (بصیری، ۱۹۹۹، ۱۵۱)، و مجاهدین هم که فرم حفیف‌تری از حجاب را مدّت‌ها پیش از انقلاب بر اعضای مؤنث‌شان تحمیل کرده بودند.\nحتی با وجود این قسم سختی‌ها، فعالان زن برای مدتی با تشکیل کمپین‌های آموزشی و طرح مباحثه‌های اجتماعی و اقتصادی در شهرستان‌های کوچک حومه تهران برنامه‌های قابل‌توجّهی را تدارک دیدند. ولی احزاب چپ‌گرا اغلب سازمان‌های زنان را صرفاً به‌چشم میادینی برای جذب اعضای جدید به سازمان مطبوع‌شان می‌دیدند. چنان‌که علی کشتگر، عضو کمیته مرکزی فداییان، سال‌های بعد بازگو کرد:\n«[از نظر ما،] مسأله‌ی زنان حول زنان زحمتکش و زنان طبقه کارگر می‌چرخید. هدف [ما] عبارت بود از نفوذ در اتّحاد ملّی زنان، با استفاده از شماری از زنان مارکسیست ـ لنینیستِ هوادارِ خطِ مارکسیستی ـ لنینیستی، [سپس] جذب اعضای رهبری سازمان در حمایت از منافع توده‌ها‌ی زحمتکش و… ممانعت از ورود زنان روشنفکری که… مشکوک، خرده‌بورژوا و ضدانقلاب بودند.» (نقل از مغیثی، ۱۹۹۶، ۱۵۴).\nدر گفت‌وگوی بالا از اصطلاحات نظامی «نفوذ» و «جذب» استفاده شده است که نشان از خصومت عمیق رهبری جناح چپ‌گرا نسبت به سازمان‌های مستقل حقوق زنان دارد. سرانجام در اثر همین سیاست‌های کنترلی و مستبدانه و نیز از بیم دستگیری و شکنجه توسط دولت اسلامی ــ که روزبه‌روز تشدید می‌شد ــ بسیاری از فعالان اتّحاد ملّی زنان این سازمان را ترک کردند. آنان بعدها در نوشته‌های‌شان افسوس می‌خوردند که اتّحاد ملّی زنان یک سازمان چپ‌گرای عمدتاً فرقه‌ای باقی ماند و فراگیرتر نشد، دچار انشعاب‌های ایدئولوژیک شد و مبارزه‌اش را حول میهن‌شیفتگی [شووینیسم] مردانه و مظاهر اجتماعی‌اش در تمام بخش‌های جامعه‌ی ایران متمرکز کرد (آزاده، ۱۹۹۹، ۱۳۱ـ ۱۳۲).\nوارونه‌سازی‌های جدّی در حقوق زنان\nسرعت نهادینه‌شدن جمهوری اسلامی در ۱۳۵۷ اکثر فعالان شهری تحصیل‌کرده نامسلمانی که در انقلاب شرکت داشتند را مبهوت کرد. آنان گمان می‌کردند که برانداختن رژیم پهلوی جامعه دموکراتیک‌تری به‌ارمغان می‌آورد که حقوق زنان را در عرصه خانواده و ازدواج بهبود می‌بخشد. بسیاری از زنان، که طی انقلاب حجاب را به‌سان نمادی از اعتراض برگزیدند، متوجّه نبودند که وارونه‌سازی حقوق زنان عنصر اصلی این برنامه اسلامی است. اکنون آنها در شرف ازدست‌دادن اکثر آن حقوقی بودند که قدرش را ندانستند.\nقانون اساسی ۱۳۵۷ اصول حقوقی حکومت اسلامی نوپا را پی‌ریزی کرد، من‌جمله انتصاب یک روحانی در مقام رهبر. نظام قضایی به‌کلّ تغییر یافت و بسیاری از اصلاحات عصر مشروطه و پهلوی از بین رفت. قانون مدنی اسلامی حاوی بسیاری از عناصر قانون جزای شریعت بود. زنان و مردان، مسلمان و نامسلمان، دیگر از نگاه قانون برابر نبودند. شهادت دو زن [در دادگاه] برابر شد با شهادت یک مرد. شهادت احرازشده از مرد مسلمان در قیاس با زن مسلمان یا مرد نامسلمان ارزش دوچندان یافت. زندگی به‌ویژه برای زن شهری مدرن ناخوشایند شد. برای اجرای قانون از شلاق‌زدن، قطع عضو بدن و سنگسار استفاده شد، که مجازات آخر غالباً مختص زنان متهم به زنا بود (افشاری، ۲۰۰۱، ۵۵ ـ ۶۹).\nخمینی اعلام کرد که قانون حمایت از خانواده «غیراسلامی» است و خیلی زود برخی از مفاد این قانون بی‌اعتبار شد. حکومت اسلامی توش‌وتوان خود را وقف وارونه‌سازی گرایش‌های مدرن به‌سوی تک‌همسری کرد. به‌علاوه، از آنجا که مصمم به تضعیف فردیّت و خودآیینی زن شهری مدرن بود، حقوق و وظایف زن در قبال خویشاوندان مذکرش را تعریف‌وتبیین کرد. «ازدواج مطلوب» مبتنی شد بر سلطه مرد در خانواده و روابط آمرانه میان شوهران و همسران یا پدران و فرزندان. «بچّه‌آوری، بچّه‌داری و خانه‌داری» وظایف اصلی زن در خانواده تلقی شد، و در همان حال فرایند جامعه‌پذیری جنسیتی بر «نقش‌های زنانه و مردانه» تاکید گذارد (کیان، ۲۰۰۵، ۴۶).\nبه‌عنوان بخشی از یک «انقلاب فرهنگی»، که هدفش اخراج دانشجویان و اساتید مخالف‌خوان و نیز بازبینی در برنامه درسی بود، دانشگاه‌ها از بهار ۱۳۵۸ تا پاییز ۱۳۶۱ بسته شد. دولت با نفس تحصیل دختران مخالفت نکرد، بلکه کوشید تا از طریق اسلامی‌سازی فراگیر برنامه درسی مدارس ارشادشان کند. با اعمال مجموعه‌ای از سیاست‌های تفکیک جنسیتی نیز زنان شهری را در انتخاب‌های شغلی و دسترسی‌شان به آموزش عالی محدود کرد. روان‌زخم‌ها [تروماها]ی این دوره را خاطرات تکان‌دهنده آذر نفیسی، لولیتاخوانی در تهران (۲۰۰۳)، به‌خوبی شرح داده است.\nوقتی حکومت مهدکودک‌ها را بست، بسیاری از زنان تحصیل‌کرده به‌ناچار از مشاغل تمام‌وقت به مشاغل کم‌درآمد و نیمه‌وقت روی آورند (نعمانی و بهداد، ۲۰۰۶، ۱۲۷). با بازگشت به قانون شریعت اسلامی در سال ۱۳۶۱ که حقوق قانونی زن را نصف حقوق مرد می‌دانست، زنان با تحدیدها و تجاوزهای بی‌شمار به حقوق‌شان مواجه شدند.\nقوانین و مقررات جدید ازدواج کودک و چندهمسری را تشویق کرد و زنان را از ترک روابط زناشویی تحقیرآمیز و خشونت‌بار بازداشت، تا بدین‌ترتیب پا را از تحدیدهای عصر پهلوی فراتر بگذارد:\n• بازنهادن قیمومت مردان بر تصمیم‌های مهّم زندگی زنان، نظیر اجازه پدر برای ازدواج یا اجازه شوهر برای تحصیل، اشتغال، تغییر محل سکونت یا مسافرت.\n• پایین‌آوردن سن قانونی ازدواج تا بلوغ جنسی، که بار دیگر ۹ سال برای دختران و ۱۵ سال برای پسران تعیین شد. همچنین پدر یا ولی می‌توانست ازدواج پیشابلوغ را برای دختر یا پسرش ترتیب دهد (در عمل سن نخستین ازدواج زنان ثابت ماند).3\n• اتخاذ سیاست افزایش موالید؛ منع سقط جنین و نیز اعمال محدودیت‌هایی بر استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری.\n• بازگرداندن حق طلاقِ یک‌جانبه به شوهر. زوج‌ها باید شکایت اختلاف‌شان را به دادگاه می‌بردند، قاضی ابتدا آنان را به آشتی و مصالحه دعوت می‌کرد ولی در صورت بی‌میلی شوهر گواهی طلاق صادر می‌شد. ضمناً شوهر می‌توانست ظرف مدّت سه ماه ــ دوره عدّه [دوره انتظار زن برای ازدواج مجدد] ــ طلاقش را بدون رضایت همسر لغو کند.\n• بازگشت چندهمسری و حق مرد برای سه ازدواج دیگر بدون کسب اجازه از همسر اولش. همسر اوّل حق ارائه دادخواست طلاق در چنین مواردی را از دست داد.\n• اتخاذ سیاست‌های مشوّق ازدواج موقّت، رسمی که در دوره‌ی پهلوی تا حد زیادی محبوبیتش را ــ جز در شهرهای زیارتی و مناطق شهری فقیرنشین ــ از دست داده بود.\n• اعمال محدودیت‌هایی بر حق سرپرستی مادر؛ وارونه‌سازی قوانین حامی سرپرستی مادر بر کودکانش بعد از مرگ پدر.\n• صدور احکام آسان‌گیرتر برای شوهران، برادران و پدرانِ متهم به «قتل‌های ناموسی.»\nقوانین دیگر دسترسی زنان به فضاهای عمومی و مشاغل را محدود کرد و بیش از پیش آنان را به‌سان شهروندانی درجه دوم تعریف کرد:\n• حجاب اجباری برای زنان در اماکن عمومی. حتی تخطی‌های ناچیز از قانون حجاب مجازات سختی در پی داشت. متخلفان به ۷۴ ضربه شلاق یا حبس تا یک سال محکوم می‌شدند.\n• ممنوعیت هرگونه کلاس درس مختلط؛ بازتفکیک نهادهای آموزشی منجمله غذاخوری‌ها و بسیاری از فضاهای عمومی دیگر.\n• جداسازی نصف‌ونیمه‌ی پارک‌ها، رستوران‌ها، سینماها، سواحل، اتوبوس‌ها و همه‌ی فضاهای عمومی دیگر. در اتوبوس‌های عمومی زنان باید در انتهای اتوبوس می‌نشستند و مردان در جلو.\n• تحمیل انواع محدودیت بر زنان شاغل در اداره‌های دولتی، که به استعفا یا اخراج ۴۰ هزار معلّم بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۳ انجامید.\n• بستن مهدکودک‌های مورد حمایت دولت به‌منظور سنگ‌اندازی در اشتغال زنان.\n• عزل قضات زن از مناصب‌شان در دادگاه‌ها.\n• منع خوانندگی و رقص زنان در فضاهای عمومی.\n• منع حضور زنان در رخدادهای ورزشی عمومی.\n• وضع ممنوعیت‌هایی بر آرایش چهره در فضاهای عمومی و هر آنچه بر حضور تنانی زن جلوه می‌بخشید، منجمله لاک‌های رنگی براق یا لباس‌های بدن‌نما.\n• تدوین مقرراتی علیه جلوه‌های عمومیِ عشق‌ورزی میان مردان و زنان، که گاه به دستگیری زوج‌های نامزد یا متأهل می‌انجامید.\n• اعدام و سنگسار زنان متهم به زنا.\n• دستگیری و اعدام فعالان زن (و مرد) جوان، از جمله اعضای مجاهدین و فداییان، به‌اتهام مخالفت با رژیم (تصویر ۶).4\n• گاه قبل از دستگیری فعالان زن جوان در خیابان‌ها، حزب‌اللهی‌ها به روی‌شان چاقو کشیده یا اسید می‌پاشیدند. ده‌ها هزار مخالف اعم از دانش‌آموزان دبیرستانی و دانشجویان، روزنامه‌نگاران، پزشکان، معلّمان، کارگران و زنان خانه‌دار، پیر و جوان، زندانی و در برخی موارد اعدام شدند. شهلا شفیق صحبت از ظهور نوعی «فاشیسمِ آزارگرِ مقدّس» در درون زندان‌ها می‌کند، جایی که مردان و زنان به‌خاطر ماه‌ها حبس در انفرادی ضعیف و کم‌بنیه می‌شدند و تحت شکنجه و تجاوز قرار می‌گرفتند. این تعریف از آزارگری به‌شکل میل به کنترل مطلق بر دیگری بازنمایی شد (شفیق، ۲۰۰۶، ۱۰۰ ،۱۰۱). با پایان جنگ در ۱۳۶۶ به زندانیان سیاسی باقی‌مانده این شانس داده شد که به توابین مسلمان بپیوندند. در سال‌های اوّل انقلاب توابین به جمع پاسدارها می‌پیوستند و مجری قوانین زندان می‌شدند. زندانیانی که این پیشنهاد را رد کردند ــ بیش از چندین هزار نفر ــ اعدام شدند (آبراهامیان، ۱۹۹۹، ۲۱۵).\n• در اوایل دهه ۱۳۶۰ برخی زندانیان زن را صیغه زندانبانان‌شان می‌کردند. خانواده‌ها اغلب وقتی از اعدام دختران‌شان باخبر می‌شدند که زندانبان به در خانه‌شان رفته و اَجر دختران مرده‌شان (آنچه معمولاً شوهر [به‌سان مهریه] به زن صیغه‌ای‌اش می‌دهد) را پیشکش خانواده‌ها می‌کردند (شفیق، ۲۰۰۶، ۱۲۳). این قوانین و رویه‌های واپس‌گرایانه در تاروپود جامعه پیچید و زنان را به شهروندانی درجه دوم فروکاهید.\n• ازدواج و اقصادِ جنسی اسلام‌گرایی ایرانی\n• دیری نگذشت که حکومت و مردان عادی قدرت و نفوذ فراوانی بر ظرفیت‌های جنسی و زادآورانه‌ی زنان یافتند. پدران، پدربزرگان و عموها (در مقام قیّم‌های مذکر) گستره‌ی قیمومت‌شان بر روابط زنان افزایش یافت. بار دیگر اوضاع به‌گونه‌ای شد که پدر یا ولی می‌توانست دختر نابالغش را به نکاح مردی بسیار مسن‌تر از خودش درآورد (ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی). حکومت توانست، به‌رغم اختلاف‌نظر تاریخی علما بر سر نیاز زن به اذن ولی برای ازدواج اوّل، نسخه سخت‌گیرانه‌ترِ شریعت را در این باب مستقر کند» (ماده ۱۰۴۴ قانون مدنی). با وجود تمام محدودیت‌ها بر روابط مردان و زنان مجرد، ازدواج‌های نیمه‌سنتّی [بر پایه‌ی توصیه خانواده و بستگان و با مداخله اطرافیان] ضرورت فزاینده‌ای یافت. بنابراین، بار دیگر جمع‌های خانوادگی گسترده بدل به پهنه اصلی یافتن شریک زندگی شد (رایت، ۲۰۰۱، ۱۷۶).\n• قوانین حکومت رد تقاضاهای جنسی شوهر را برای زن متأهل تقریباً ناممکن ساخت. در دهه‌ی ۱۳۶۰ بهره‌کشی جنسی و روان‌شناختی در پیوند زناشویی به‌نوعی حق شوهر تلقی شد (کار، ۲۰۰۳؛ آقاجانیان، ۱۹۸۶، ۷۵۱). چندهمسری و ازدواج موقّت دسترسی آسان به شرکای جنسی مضاعف را برای مردان متأهل میسر کرد. به‌علاوه این حق قدرت مردان را در خانه افزایش داد، ولو آنان از امتیاز مذکور استفاده نمی‌کردند. فقدان اموال مشترک در ازدواج باعث شد تا روز‌به‌روز از قدرت و اختیار زنان متأهل، مطلقه و بیوه کاسته شود. این اقتصادِ جنسی صرفاً یک اثر جانبیِ کوچک از ایدئولوژی اسلامی نبود. بلکه دلیل و برهانی مهّم، هرچند اغلب ناگفته، را برای حمایت یا رضایت مردان از اسلامی‌سازی [جامعه] فراهم آورد.\n• انقلاب و جنگ روابط را در خانه تغییر داد. زنان شهری تحصیل‌کرده و جسور از ناهمسانی به‌وجود آمده در حقوق مردان و زنان هراسان شدند. در روزهای پایانی سال ۱۳۵۸ شیرین عبادی از مقام قضاوت عزل می‌شود. او بی‌درنگ منشی همان دادگاهی می‌شود که قبلاً بر کرسی ریاستش تکیه می‌زد. در حالی که در زمینه شغلی خلع قدرت شده، زیر بار پذیرش فرمانبری در رابطه زناشویی‌اش نمی‌رود. عبادی از شوهرش ــ جواد توسلیان ــ می‌خواهد که به دفتر اسناد رسمی بروند تا به او حق طلاق و حضانت از فرزندان احتمالی آینده‌شان را بدهد. توسلیان می‌پذیرد، چیزی که برای سردفتر بسیار تعجب‌آور بوده است، و بدین‌ترتیب پیوند مشترک‌شان را حفظ می‌کنند. (عبادی، ۲۰۰۶، ۵۳ ـ ۵۴). ولی اعطای چنین حقوقی کاملاً وابسته به نگرش شوهر بود.\n• بعد از انقلاب رهبران چندین حزب مخالف و چپ‌گرا اعضای‌شان را به ازدواج با یکدیگر تشویق کردند، بدان امید که ازدواج‌ها سوءظن‌های حکومت را رفع کنند. این دست «ازدواج‌های سیاسی سفارشی» و حتی بسیاری از وصلت‌های عاشقانه شکننده بودند. علاوه بر خطر مداوم دستگیری و احتمال اعدام، زوج‌های جوان اغلب می‌دانستند که ــ قطع‌نظر از اهداف سیاسی سازمان‌شان ــ اشتراکات کمی با یکدیگر دارند و به‌سختی هم را می‌فهمند (فراهانی، ۲۰۰۷).5ضمن این‌که زنان جوان چپ‌گرا تمهیدات به‌کار رفته توسط زنان متأهل قدیم را پس می‌زدند، این‌که شوهران‌شان را به‌میانجی نوعی تمکین متظاهرانه و درگیرکردن‌شان در شبکه‌ای از روابط خانوادگی مسلّط کنترل کنند. آنان آموخته بودند که دیدگاه‌های‌شان را بیان کنند، شورمندانه بر سر حقوق سیاسی و اجتماعی بحث می‌کردند و خواستار مشارکت برابر با مردان در فعالیّت سیاسی بودند. امّا انتظارات اجتماعی و خانوادگی اغلب مردان چپ‌گرا فرق چندانی با توقعات پدران‌شان نداشت، مضاف بر این‌که حکومت اسلامی نیز بر قدرت و اختیارشان افزوده بود. بر خلاف جواد توسلیان، بسیاری از مردان از اعطای این حقوق سرباز می‌زدند.\n• داستان زندگی وجیهه رضایی، عضو سازمان فداییان، در دهه ۱۳۶۰ چندان نامعمول نبود. او در ۱۳۴۸ بر خلاف نظر خانواده‌اش و از سر عشق و علاقه با مسعود رضایی ازدواج می‌کند. چند سال بعد به آمریکا می‌روند و وجیهه شروع به کار و تحصیل می‌کند، تا جایی که هر دو رهبرکنفدراسیون دانشجویان ایران می‌شوند. در بحبوحه‌ی انقلاب به ایران بازمی‌گردند. وجیهه ــ که مادر دو بچّه است ــ فعالیّت‌های سیاسی‌اش را بی‌سروصدا ادامه می‌دهد، در حالی که مسعود وارد دنیای تجارت شده است. وجیهه در ۱۳۵۹ بازداشت می‌شود و یک سال را در زندان دهشتناک اوین می‌گذراند. به هر حال پیش از این‌که مقامات زندان پی ببرند که وجیهه فعّال سیاسی مهمّی است، به‌واسطه آیت‌الله پرنفوذی از زندان آزاد می‌شود. وجیهه، در عین وحشت مدام از دستگیری مجدد، نگران زندگی مشترک و آینده فرزندان‌اش است. مسعود مدیر یک شرکت موفّق شده و رابطه عاشقانه صریحی با منشی‌اش دارد. وقتی وجیهه از او می‌خواهد که رابطه‌اش را با منشی قطع کند، مسعود بی‌محابا کتکش می‌زند و به او می‌فهماند که باید شرایط موجود را تحمل کند. این وضعیت چند ماهی ادامه می‌یابد. مثلاً طی سفری تفریحی به شمال مسعود معشوقه‌اش را هم با خود می‌برد، دو ویلای همجوار می‌گیرد و شام و نهارش را در ویلای منشی‌اش می‌خورد. وجیهه، ناامید از تغییر شرایط، سه راه پیش پای مسعود می‌گذارد: ترمیم رابطه‌شان و بازگشت به زندگی زناشویی‌اش؛ طلاق؛ حفظ ظاهر یک زندگی مشترک و در عین حال ورود هر یک به روابط آزادِ دلخواهِ خویش. مسعود هر سه راه‌حل را پس می‌زند: او میلی به طلاق‌دادن وجیهه ندارد؛ می‌خواهد به روابطش با منشی شرکت یا هر زن دیگری ادامه دهد؛ و به وجیهه اجازه نمی‌دهد که با کس دیگری باشد. نهایتاً وجیهه با بخشیدن مهریه و حق حضانت فرزندانش طلاق می‌گیرد. او برای گریز از دستگیری مجدد توسط جمهوری اسلامی از مسیر زمینی به ترکیه می‌رود (وحدتی، ۲۰۰۵؛ مصاحبه با رضایی، ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۷). همچنان‌که مردان آزادانه از قوانین جدید سوءاستفاده می‌کردند، هزاران زن متأهل نظیر وجیهه فهمیدند که شوهران‌شان [بعد از انقلاب] تغییر کرده‌اند. بسیاری از آنان در دهه‌ی ۱۳۶۰ کشور را ترک کردند، و در شهرهای بزرگ سراسر جهان ــ استانبول، برلین، وین، پاریس، لس‌آنجلس و لندن ــ جمعیتی از زنان ایرانی مجرد شکل گرفت. کارگری، آرایشگری، راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک یا بازگشت به تحصیل از جمله فعالیّت‌هایی بود که بدان اشتغال یافتند. اغلب این زنان خشم‌شان را در جهت کنشگری فمینیستی هدایت کردند.\n• مهرانگیز کار، وکیل حقوق بشر که دو دهه به دفاع از زنان در دادگاه‌های ایران پرداخت، انواع مختلف خشونت جنسی علیه زنان متأهل را مکتوب کرده است. البته این دست خشونت‌های جنسی قبل از انقلاب هم نسبتاً شایع بود، به‌ویژه در شهرهایی که دختران نابالغ به‌طور غیرقانونی شوهر داده می‌شدند. ولی در جمهوری اسلامی این عمل گسترده‌تر شد. پزشکان دائماً داستان‌هایی از این قرار گزارش می‌دادند:\n• «کارورز که بودم، در بخش اورژانس بیمارستان کار می‌کردم. پدیده‌ای داشتیم که به آن «دخول عروس» می‌گفتیم… تازه‌عروسی را به‌دلیل پارگی و خونریزی شدید [از ناحیه‌ی بکارت و واژن در شب زفاف] به بیمارستان می‌آوردند، و دکترها برای درمان‌اش به‌سرعت دست‌به‌کار می‌شدند.» (نقل از کار، ۲۰۰۰، ۴۷۶).\n• حق یک‌جانبه مردان برای طلاق (که زنان از آن محروم ماندند) اقتدار مردان را در ازدواج به‌طرز نابرابری افزایش داد (بند ۱۱۳۳ قانون مدنی اسلامی). در نخستین دهه انقلاب نرخ طلاق در تهران به ۲۰۰ درصد رسید، که سروصدایی را هم در مجلس شورای اسلامی به‌راه انداخت (مقصودی، ۲۰۰۵، ۱۴). حق حضانت زنان مطلقه محدود شد، در مورد پسران تا ۲ سالگی و دختران تا ۷ سالگی. همچنین، دوره عدّه دوباره برقرار شد. یعنی شوهری که ترجیح می‌داد تا همسرش را سه ماه بعد از طلاقی یک‌جانبه بازگرداند، به‌راحتی می‌توانست بدون درنظرگرفتن میل و علاقه زن چنین کند و دولت نیز این رویه را تقویت می‌کرد. دادگاه‌ها از زنان می‌خواستند که با اشکال مختلف سوءاستفاده جنسی، تنانی و روحی‌روانی در رابطه‌ی زناشویی‌شان کنار بیایند و به زندگی با شوهرشان ادامه دهند. فقط ناتوانی جنسی مرد، اعتیادش یا خشونت تحمل‌ناپذیرش (در این‌جا به‌معنای خشونتی بسیار گزاف) به‌عنوان دلایل درخواست طلاق از سوی زن پذیرفتنی بود. مردان، برای پرهیز از پرداخت نفقه، غالباً همسران‌شان را چندان آزار می‌دادند که خانه را ترک کنند؛ در این حالت شوهر شکایت می‌کرد و دعوی عدم‌تمکین را پیش می‌کشید (کار، b۲۰۰۰، ۱۴۰). در چنین مواردی نیز دادگاه‌ها اغلب به زنان توصیه می‌کردند که به خانه‌ی شوهران‌شان بازگشته و با آنان مصالحه کنند (کار، b۲۰۰۰، ۱۵۹ ۱۶۱).\n• قانون درباره حق‌وحقوق جنسی مردان صریح بود. بند ۱۱۰۸ قانون مدنی اسلامی ایران می‌گوید: «زنی که بدون توجیه شرعی معتبر از آمیزش جنسی با شوهرش امتناع کند، مستحق نفقه نیست» (کار، b۲۰۰۰، ۱۴۴). داده‌ها عمدتاً نسبت به اتهامات خشونت جنسی در زندگی زناشویی بی‌تفاوت بودند. گرچه قانون تشیع سفارش به اجتناب از آمیزش در طول دوره قاعدگی می‌کند، برخی روحانیون حتی این حق را هم از زنان دریغ کردند. مهرانگیز کار نتیجه می‌گیرد:\n• «در ایران، تصورات حقوقی و سنّت‌باورانه زن متأهل را فاقد هرگونه حقی در رختخواب می‌دانند. عدم‌تمکین در معنای جنسی خاص‌اش این حق را به مرد می‌دهد که بدون هر گونه دغدغه‌ای در قبال آمادگی تنانی و روانی همسرش، با او مقاربت کند. مقامات قضایی گاه تخطی جنسی مرد نسبت به همسرش را نادیده می‌گیرند و حتی آن را بدرفتاری نمی‌دانند.» (کار، b۲۰۰۰، ۱۴۳).\n• در دهه ۱۳۷۰ که سانسور اندکی عقب نشست، بحث خشونت علیه زنان مجددا در نشریات زنان ظاهر شد. عموم زنان به‌تجربه آموختند که مقامات مسئول معمولاً دعوی زنان راجع به بدرفتاری و آسیب‌های تنانی را نادیده می‌گیرند. بسیاری از زنان در معرض بدرفتاری‌های غیرانسانی بودند، منجمله آنانی که بدن‌شان با سیگار سوزانده می‌شد، آتش‌شان می‌زدند یا روی‌شان اسید می‌پاشیدند. دیگر داستانِ رایجِ بدرفتاری با زنان مربوط به کودکانی بود که بعد از طلاق تحت حضانت خانواده پدری‌شان قرار می‌گرفتند، مادران این کودکان نه حق حضانت داشتند و نه حتی حق دیدار هفتگی (کار، b۲۰۰۰، ۲۸۸، ۲۸۹).\n• ازدواج موقّت\n• در جریان جنگ و بعد از آن حکومت بر بیوه‌های جوان جنگ فشار می‌آورد که مجدد ازدواج کنند. هاشمی رفسنجانی، روحانی پرنفوذ و بعدها رئیس‌جمهور (۱۳۶۷ـ ۱۳۷۵)، از ازدواج موقّت به‌عنوان حربه‌ای برای تحمل هزینه‌های اقتصادی جنگ و حلِ دوراهی اخلاقیِ مرتبط با خیل بیوه‌های جوان حمایت کرد. جنگ در حدود ۵۶ هزار بیوه به‌بار آورد، که از بسیاری‌شان خواسته شد تا با مسلمانان متعهد یا جانبازان جنگ ازدواج موقّت کنند. همچنین، حکومت از قضیه بیوه‌های جنگ برای ترویج چندهمسری در بین همه زنان سود جست. در آن زمان حتی برخی زنان مسلمان با این منطق مشکل داشتند. اعظم طالقانی معتقد بود:\n• «جمعیت زنان کشور ما ۵۰۰ هزار نفر کمتر از مردان است… با این وصف می‌گویند که ما باید حق ازدواج مجدد شوهران‌مان را بپذیریم. من حتی نزد برخی از رهبران مذهبی‌مان رفته و از آنان پرسیده‌ام که به‌واقع حامی خانواده‌اند یا قصد نابودی‌اش را دارند؟ با این‌که واضح است وقتی پای زن دومی به‌میان می‌آید، زن اوّل طرد می‌شود و زندگی‌اش ویران می‌گردد… ولی باز هم آنها می‌خواهند زنان این کشور را مجبور به پذیرش چندهمسری کنند.» (نقل از امید، ۱۹۹۴، ۲۰۱).\n• به‌رغم تقاضای حکومت از مردان مجرد برای ازدواج با بیوه‌های جنگ، هنجار فرهنگی کهنی که متوقع بود ازدواج اوّل مرد با زنی باکره باشد، مانع از آن شد که بسیاری از بیوه‌ها شوهرانی مناسب بیابند (زاهدی، ۲۰۰۶، ۲۷۵). به‌علاوه، بیوه‌هایی که پا به روابط چندهمسری می‌گذاشتند بیشتر در معرض طلاق بودند (آقاجانیان، ۱۹۸۶، ۷۵۱). تا سال ۱۳۸۳ تنها ۴۸۶۶ بیوه جنگ ازدواج موفّقی داشته‌اند، و الباقی که به‌طور مرتب مقرری می‌گیرند یا بعد از ازدواج دوم جدا شدند یا تجرد را برگزیدند (خانواده شهدا، ۲۰۰۵، ۵۷).\n• حکومت ازدواج موقّت را به‌عنوان راه‌حلی برای سایر ناخوشی‌های اجتماعی نیز ترویج می‌کرد. کارزار رسانه‌ای شامل رادیو، تلویزیون، روزنامه‌ها، مساجد، کتاب‌ها و جزوه‌ها، و بعدها اینترنت، صیغه را به‌سان جایگزینی اخلاقاً مجاز برای دوست‌یابی به‌سبک غربی معرفی می‌کرد. بسیاری از این قبیل وب‌سایت‌ها، در زمان نگارش این متن، همچنان فعّال‌اند. آنان مردان و زنان را به بهره‌مندی از این «آیین دینی» دعوت می‌کنند و معتقدند که صیغه جایگزین اخلاقاً مناسبی برای خودارضایی و روسپی‌گری است.6 پوسترهای نصب‌شده در ادارات مدعی‌اند که «صیغه شیرین‌ترین لذتی‌ست که به زنان مسلمان عطا شده است» و «بهترین دوای هوای نفس است.»7 چنین اظهاراتی معمولاً به پیامبر و اولین و ششمین امام شیعیان منتسب شده‌اند. جزوه‌ها و کتاب‌ها نیز جوانان را به ازدواج موقّت، قبل از انعقاد عقد دائم، تشویق می‌کردند تا بدین طریق از احتمال طلاق زودهنگام جلوگیری شود (ازدواج موقّت، ۱۹۹۱).\n• در دهه‌ی ۱۳۷۰ مسئولین دبیرستان‌ها دانش‌آموزان را تشویق می‌کردند که به‌جای قرارهای عشقی وارد یک «ازدواج آزمایشی» صیغه‌ای شوند، هرچند اکثر دانش‌آموزان سرسختانه آن را نمی‌پذیرفتند. رفسنجانی در مقام رئیس‌جمهوری صیغه را به‌عنوان راهی برای دورزدن قوانین سخت‌گیرانه‌ی حکومت علیه هم‌آمیزی مردان و زنان پیشنهاد کرد (تیت، ۲۰۰۷). علاوه بر این به روسپی‌ها پیشنهاد شد که در سایه حمایت دولت در خانه عفاف ــ حُسن تعبیری برای روسپی‌گری قانونی ــ صیغه‌ی کوتاه‌مدّت پاسداران، بسیجی‌ها و سایر سربازان جنگ شوند. ولی طرح پیشنهادی بعد از انتقادهای عمومی فراوان به‌ناگزیر کنار گذاشته شد. صیغه در میان مردان و زنان مسلمانی که به سازمان‌های انقلابی مختلفِ مورد حمایت رژیم پیوسته بودند و در کنار هم فعالیّت می‌کردند، رایج‌تر بود (حائری، ۱۹۸۹، ۹۶ ـ ۱۰۰). بنابراین برخی از مجریان اخلاق اسلامی، که چادر مشکی بلند سر کرده و بیشترِ چهره‌شان را می‌پوشاندند، از جهاتی زندگی جنسی آزادانه‌تری از زنان سکولار جوانی داشتند که با اتهامات بی‌مایه‌ای چون قهوه‌خوردن با همکاران مرد در کافه دستگیر شده و شلاق می‌خوردند.\n• حکومت برخی از سخت‌گیرانه‌ترین اقداماتش را در دهه ۱۳۷۰ گستراند. در این برهه زمانی عادات جنسی دستخوش تغییر و تحولی سریع بود و برخی از شهرنشینان به‌طور دَم‌افزونی خودداری از سکسِ پیشاازدواج را کنار می‌نهادند. جامعه ایرانی ــ به‌سان واکنشی به حکومت دین‌سالار و نیز درنتیجه تأثیرپذیری از عادات جنسی غربی از طریق اینترنت، ماهواره و برهمکنش با مهاجران ایرانی ــ در حال گذار به جامعه‌ای کمتر مذهبی بود. در چنین فضایی، محدودیت‌های مرتبط با ازدواج موقّت کاهش یافت و بعضی کوشیدند تا از این آیین برای دورزدن مقررات حکومت بهره گیرند. در گذشته مردانی که به‌مدّت چند هفته یا ماه مسافر شهری دیگر می‌شدند، زنی را صیغه می‌کردند؛ حال برخی جوان‌ها که آمادگی ازدواج دائم را نداشتند از این آیین برای فرار از گرفت‌وگیرهای پلیس اخلاق بهره می‌بردند. دختران شهری سکولار صیغه دوست‌پسران‌شان می‌شدند تا با فراغ بال تفریح کنند و مدّت زمان طولانی‌تری دور از خانه باشند. مردان تحصیل‌کرده جوانی که از پس هزینه‌های ازدواج برنمی‌آمدند و دوست‌دخترهای‌شان را صیغه می‌کردند، وعده ازدواج دائم بعد از ثبات مالی را به آنان می‌دادند. مهریار، دانشجوی ۲۰ ساله، گزارش داده که به‌وقت تعطیلات او و دوستانش با دوست‌دختران‌شان صیغه می‌شدند تا به شمال بروند و در آنجا ویلایی را بدون هرگونه نگرانی از پلیس اخلاق اجاره کنند (شاکری‌فر، ۲۰۰۶).\n• به‌مرور که زنان در انتخاب شوهر سخت‌گیرتر شدند یا فهمیدند که مرد مورد نظرشان را نخواهند یافت، بسیاری‌شان برای رهایی از تنهایی و تنگناهای مالی رو به صیغه آوردند. افزایش بیوگی بعد از جنگ، نرخ بالای طلاق و بیکاری زنان بر جمعیّتِ زنانِ مهیّایِ ازدواج موقّت افزود. در ۱۳۶۱ نرخ طلاق به‌تدریج به ۸۸ مورد در هر هزار ازدواج کاهش یافت. به‌علاوه، نرخ ازدواج مجددِ زنان مطلقه نصف مردان مطلقه بود. اکثر مردان مطلقه، جز مردانی که پدر چندین بچه بودند، زنان کم‌سن‌وسالی را می‌گرفتند که هرگز ازدواجی نداشتند. چنان‌که آقاجانیان اشاره می‌کند:\n• «چون مرد عزب ایرانی کسر شأن خود می‌داند که با زنی مطلقه وصلت کند، حداکثر شانس این زن ازدواج با مردان بیوه یا آنانی‌ست که علاقمندند همسر دوم بگیرند. مردان بیوه معمولاً مسن‌تر از زنان مطلقه‌اند و تعدادی بچّه دارند. فقط در مواقع بسیار نادر است که زن مطلقه مجدداً ازدواج می‌کند و همسر دوم یک مرد می‌شود. در چنین شرایطی، بسیاری از مطلقه‌ها ترجیح می‌دهند بی‌شوهر بمانند.» (آقاجانیان، ۱۹۸۶، ۷۵۳).\n• زنان مطلقه معشوقه یا صیغه مردان متأهل می‌شدند، رسمی که باز هم در میان بازاریان و طبقه‌ی روحانیون شایع‌تر بود. زین‌رو برخی زنان طبقه‌ی متوسط شهری، با وجود بیزاری از این آیین، کراهاً معشوقه‌ی صیغه‌ایِ مردان متأهل ثروتمند شدند ــ مردانی غالباً هوادار حکومت دین‌سالار که برای معشوقه‌های صیغه‌ای‌شان ویلا و اراضی گران‌قیمت می‌خریدند و عضویت سالانه باشگاه‌های ورزشی را به آنان هدیه می‌دادند. اکثر مردان و زنان این قبیل روابط را تاحدی مخفی نگه می‌داشتند، چراکه ننگ مربوط به این آیین هنوز پابرجا بود. در این بین سروکلهی کارگزاران عشق نیز پیدا شد. از جمله روحانیونی که وب‌سایت‌هایی را برای درآمدزایی راه انداختند. کارگزاران عشق به زنان فقیر پیشنهاد می‌کردند که تعطیلات آخر هفته را در پناه مردان متأهلِ مرفه بگذرانند. مردان نیز، همچون دوران پیشامدرن، گاه با کمک کارگزاران عشق مجال دسترسی به زنان متأهل خسته و نومید را می‌یافتند. از یک سو کارگزار و ارتباطات‌اش اسناد جعلیِ ازدواج موقّت را برای گریزهای آخر هفته مردان فراهم می‌کرد، از دیگر سو نفوذ و ارتباطاتِ سیاسی مردان منجر به مصونیت ایشان و زن صیغه‌ای‌شان از آزار پلیس می‌شد.8\n• بازگشت فضاهای اجتماعی همجنسانه\n• جامعه ایران در اواخر دوره پهلوی با گام‌هایی استوار از همجنس‌گرایی موقعیت‌مند (آمیزش جنسی با همجنس بر حسب موقعیتِ سنی یا اجتماعی، که در آن یک طرف رابطه [مسن/ثروتمند] فاعل و دیگری [جوان/فقیر] مفعول محسوب می‌شود) و رسمِ فرهنگیِ دوجنس‌گرایی به‌سوی دگرجنس‌گرایی هنجاری و تحسین ازدواج توافقی در بین طبقه متوسط شهری نوظهور حرکت می‌کرد. در حلقه‌های کوچکِ الیتِ شهری نیز پذیرش تدریجی سبک زندگی همجنس‌گرایانه‌ی مدرن در دهه ۱۳۵۰ وجود داشت. بعد از انقلاب، حکومت اسلامی با مجازات اعدام به همجنس‌گرایی یورش برد و در همان سال‌های اوّل چندین نفر از کسانی که همجنس‌گرایی‌شان عیان بود را اعدام کرد.9 با این وصف، در حالی که ادعا می‌شد هویّت بی‌پرده گی و لزبین ناممکن شده است، جامعه به‌تازگی تفکیک‌جنسیتی‌شده بیشتر پذیرای دوجنس‌گرایی مخفیانه شد.\n• ن.ک، پزشک زن ۳۳ ساله‌ای که در اواسط دهه ۱۳۶۰ به دبیرستان دخترانه‌ای در تهران می‌رفته، فضایی را بازگو می‌کند که در آن جاذبه همجنسانه نسبتاً شایع بوده است. به‌گفته او در رویدادهای ورزشی، بهترین بازیکن یا کاپیتان تیم والیبال یا بسکتبال معمولاً کانون این جاذبه بود. دانش‌آموزان چنین روابطی را لزوماً هم‌ردیفِ روابط غیرعادی نمی‌دانستند، بلکه تجربه‌ای در زندگی یک زن جوان قلمداد می‌کردند که سرانجام ازدواج خواهد کرد. در دنیایی که والدین مدام به دختران می‌گفتند مراقب باکرگی‌شان باشند، دختران نیز در روابط همجنس‌گرایانه نسبتاً آسوده خاطر بودند:\n• «پدر و مادرم هرگز درباره سکس با من حرف نمی‌زدند. می‌دانستم که سکس تخطی از تابوی بکارت است. ولی هیچ‌یک از ما [دانش‌آموزان] چیز زیادی درباره بکارت نمی‌دانستیم و داستان‌های زیادی در این باب وجود داشت. بعضی‌ها فکر می‌کردند بکارت پوسته‌ای جعبه‌مانند است. بعضی هم خیال می‌کردند هفت لایه دارد. فقط دخترهایی که با مردها می‌خوابیدند می‌توانستند بکارت را برای‌مان توضیح دهند، که آنها هم ترجیحاً چنین نمی‌کردند. در دبیرستان بین دخترها نسبتاً عادی بود که با هم صمیمیت جنسی داشته باشند. امّا برخلاف آمریکا که افرادی با این خصایص را لزبین می‌نامند، در آنجا هیچ‌کس دیگری را با انگشت نشان نمی‌داد یا به چنین عناوینی خطاب نمی‌کرد. نیز، به دو دلیل، سکس با دختری دیگر ایمن‌تر از سکس با پسرها تلقی می‌شد: (1) اگر بزرگترها می‌فهمیدند، واکنش‌شان احتمالاً با پرخاش کمتری همراه بود. (2) خطر ازدست‌دادن بکارت وجود نداشت. بودن با یک زن این حس را می‌داد که دیگر مهّم نیست چه می‌کنی، چون بکارت‌ات را از دست نخواهی داد.»10\n• در طول جنگ روابط مشابهی در خطوط مقدّم جبهه نوپدید شد. جنگ، که به قهرمانی و برادری مردان در جبهه‌ها شهره بود، جانی تازه بخشید به بسیاری از جلوه‌های همجنس‌دوستی و همجنس‌کامگی [هومواروتیک] در میان مردان. چنان‌که مینو معلّم اشاره می‌کند، این دنیای همجنس‌دوستانه در پروپاگاندای جنگی این دوره تکریم شد:\n• «مردان، پیر و جوان، در میدان جنگ مشغول زندگی روزانه‌شان ــ بازی، ورزش، مطالعه، گفتگو، رزم‌آرایی، بغل‌کردن، خوابیدن، استحمام ــ هستند، چشم‌اندازی که هم واقعی‌ست و هم قابل‌تصور. منطقه‌ی جنگی جغرافیایی‌ست بین مرگ و زندگی، سرزمینی بدون زنان، که بیان همجنس‌کامگی را ممکن می‌سازد. در این دنیای همجنس‌دوستانه، مردان در مجاورت هم زندگی کرده و مراقب یکدیگرند. خبری از زنان نیست؛ این شهرِ مردانی از نسل‌های متفاوت است که در همجواری هماهنگ با هم زندگی می‌کنند. محتمل امّا همسو با دنیای واقعی، میدان جنگ نیز فضایی‌ست که در آن مردان می‌کوشند از تنهایی درآیند.» (معلّم، ۲۰۰۵، ۱۱۵).\n• در اشعار همجنس‌کامانه عرفانی‌ای که حول جنگ سروده شد، این فضای همجنس‌دوستی ستایش گردید. این تعریف و تمجید، که به عشق‌ومحبّت عمیق و دوستیِ یاران دلالت داشت، در اشارات زمان جنگ به شهادتِ تراژیکِ امام سوم شیعیان نیز ظاهر شد:\n• «اشعار میدان جنگ اشتیاق فرد به بوییدن و دیدن معشوق را توصیف می‌کند و وعده‌ی پیوستن شهید به معشوق، در انتهای راهی که معشوق منتظرش است، را می‌دهد. جان‌مایه‌ی این اشتیاقِ رمانتیک‌گونه و اروتیک‌وار در فضای شعر‌ی میدان جنگ در پیوند با حسین ادامه می‌یابد… طعنه‌آمیز آن‌که، تراژدی در پیوندِ همجنس‌کامانه مردان و پیوندِ همجنس‌کامانه مردان در تراژدی دگردیسی یافت.» (معلّم، ۲۰۰۵، ۱۱۶)\n• بعد از جنگ، کهنه‌سربازان بسیج ــ با واژه‌های خلسه‌ای و رمانتیکِ مشابه ــ به یادآوری جنگ و فداکاری‌هایش ادامه دادند. وب‌سایت‌ها و رسانه‌های چاپی بسیج، که در زمان نگارش این متن فعّال‌اند، مملو از چنین نامه‌ها و نوشته‌هایی‌اند. آنان جنگ را به‌سان «رخداد حماسی که در آن جوانان دلیر صحنه‌های شورانگیزی از عشق و ایثار آفریدند» توصیف می‌کنند. همچنین سرباز بسیجی را کسی می‌دانند که «تکلیف می‌پذیرد»، «شور و شوق نشان می‌دهد»، با شوریدگی «مست» می‌شود و سرانجام به‌دنبال چنین فداکاری‌هایی با «محبوب»اش «محشور می‌گردد». نوشته‌ها مکرراً بسیجی را فردی معرفی می‌کنند که «در پی عشق است». «بسیجی، عاشق است» و بسیج «مدرسه عشق»، جایی که او «الفبای عشق» می‌آموزد، «مشق شهادت می‌نویسد» و «به ابدیت می‌پیوندند.» (www.basijinews.com، بازبینی در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۶). آیا این اشعار صرفاً بازتولید استعاره‌های آشنای شعر عرفانی فارسی‌اند، ستایش ایثار معنوی به‌زبان همجنس‌کامانه شورانگیز؟ یا چیزهای بیشتری درباره روابط همجنس‌کامانه و همجنس‌خواهانه در منطقه جنگی به ما می‌گویند؟ فقط پژوهش‌های آتی می‌تواند پاسخ این پرسش‌ها را بدهد.\n• خارج از میدان جنگ، نهادها و فضاهای عمومیِ منفکِ جمهوری اسلامی نه تنها مجال احیا و استمرار جلوه همجنس‌دوستانه عشق بلکه همجنس‌گرایی مخفیانه را هم دادند. از آنجا که بوسیدن، بغل‌کردن و گرفتن دست‌ها بین مردان و بین زنان پذیرفته شده‌اند، همجنس‌گرایی و دوجنس‌گرایی پنهانی چندان به‌چشم نمی‌آمد. به‌گفته فعّال همجنس‌گرای ایرانی، قبل از انقلاب همجنس‌گرایان فقط می‌توانستند در برخی هتل‌ها و بارهای خاص یکدیگر را ملاقات کنند. اکنون امّا، برای مردی که ماشین و آپارتمان داشت، یافتن پارتنری مشتاق در پارک آسان بود. برخی حتی ایران را «بهشت همجنس‌گرایی» نامیدند (مصاحبه با ج.پ، ۳۰ جولای ۲۰۰۴).\n• بسیاری از غربی‌ها درباره‌ی جایگاه همجنس‌گرایی در جامعه‌ی ایران سردرگم بودند و تصور می‌کردند که تغییرات مزبور به‌معنای مدارای بیشتر با سبک زندگی همجنس‌گرایان است. در اواسط دهه ۱۳۷۰ پلیس اعتنایی نداشت به مردانی که در پارک‌ها و عرصه‌های عمومی جامعه مردان دیگر را برای سکس بلند می‌کردند، با این حال در ایران قانون رسمی یا مدارای اجتماعی‌ای در قبال سبک زندگی همجنس‌گرایانه آشکار وجود نداشت. دولت سوئد در سال ۱۳۷۴ بر پایه این تصور که همجنس‌گرایی رسم فرهنگی مقبولی [در ایران] است، درخواست یک همجنس‌گرای ایرانی برای پناهدگی را رد می‌کند. دعوی دولت سوئد متکی بر گزارش سرّی سفیرش در تهران است. گزارش مدعی‌ست که:\n• «در مورد وضعیت همجنس‌گرایان، مادام که رابطه همجنس‌خواهانه با احتیاط همراه شود، خطر اقدامات قانونی و آزار علیه آنان بسیار ناچیز است… پلیس و وزارت دادگستری نه برنامه‌ای جدّی برای برخورد با زندگی همجنس‌گرایانه دارند، و نه همجنس‌گرایان را فعّالانه تحت پیگرد قرار می‌دهند. در کلّ، وضعیت بالفعل [همجنس‌گرایان] در ایران عمیقاً متفاوت از آن چیزی‌ست که قانون جزایِ ملهم از شریعت به ذهن متبادر می‌کند… شرایط در اینجا نسبتاً بردبارانه است، چون همجنس‌گرایی به‌هیچ‌وجه در ایران امری نامعمول نیست. مثلاً “باشگاه‌های ورزشی” خاصی در تهران هستند که به محل رفت‌وآمد همجنس‌گرایان شهره شده‌اند. وانگهی، اصلاً نامعمول نیست که افرادِ آشکارا همجنس‌گرا در پیشامدهای اجتماعی خاص و مجزا از رویدادهایِ دگرجنس‌گرایان با هم دیدار کنند. از قرار معلوم، دیپلمات‌های همجنس‌گرای گمارده‌شده در ایران هیچ مشکلی برای ارتباط با “پارتنرها” ندارند. با توجّه به این‌که تماس تنانی میان مردان ــ بغل‌کردن، بوسیدن گونه، گرفتن دست‌ها ــ به‌لحاظ فرهنگی رفتاری مقبول است، واقعاً شرایط طوری است که همجنس‌گرایان در ایران راحت‌تر می‌توانند گرایش‌شان را پنهان کنند تا مثلاً در سوئد. [پس، مجازات‌شدن] یک زوج همجنس‍گرا مستلزم رفتاری توأم با بی‌ملاحظگی مفرط، یا شدیداً تحریک‌آمیز، در مکانی عمومی است.» (دولت سوئد فعّال همجنس‌گرا را غافلگیر کرد، ۱۹۹۶).11\n• بنابراین، در زمینه سکسوآلیته (دگرجنس‌گرا و همجنس‌گرا)، حکومت اسلامی بسیاری از الگوهای جنسیتی مدرن را پس زد امّا با الگوهای پیشامدرن مدارا کرد و مرتباً تقویت‌شان کرد. در همان حین که روابط دگرجنس‌گرا و همجنس‌گرای برابرانه‌تر ــ یعنی تأمین حقوق زنان و گی/لزبین‌ها ــ به‌عقب رانده شد، چندهمسری، ازدواج موقّت و همجنس‌گرایی پنهانی ــ یعنی روابط اجتماعی سلسله‌مراتبی‌ای که در آن پارتنری تابع دیگری می‌گردد ــ جایز گشت و، دو مورد اوّل، ترویج شد. ساویز شفایی، فعّال همجنس‌گرای ایرانی، نحوه اثرگذاری این سیاست‌ها بر روابط فردی را خلاصه‌وار بیان می‌کند:\n• «مجوز مشروطی برای سرگرمی‌های اروتیک یا حتی تجاوز، به‌عنوان ابزاری برای اعمال قدرت مردانه، وجود دارد. می‌توان وانمود کرد که این جُک یا سیاه‌نمایی است و به زندگی در آن وضع ادامه داد. ولی دشوار بتوان آن را عشق یا صداقت حقیقی و میل جنسی واقعی نامید. اگر کسی قوانین جنسی سنّت‌باورانه را زیر پا گذارد و تظاهر نکند که خواست نهایی‌اش سلطه بر یک زن است، فردی ذلیل و بی‌مایه به‌چشم می‌آید. اگر دل به هوی‌وهوس دهد و آن را پس نزند، محفوظ‌تر خواهد بود تا این‌که خواستار عشقی صادقانه باشد… چنین رابطه‌ی جنسی‌ای مبتنی بر توافق دوسویه، آزادی انتخاب دوسویه، قدرت سیاسی دوسویه یا میل و احساس دوسویه نیست. وقتی رابطه‌ای را فقط یک نفر با اجبار دیگری به تمکین کنترل نماید، چنین رابطه‌ای بیشتر شبیه بهره‌کشی جنسی و تجاوز می‌شود تا یک کشش جنسی سالم.» (نقل از نیکولز، ۱۹۹۷).\n• گفته‌های شفایی یادآور مقاله سوزان فار، هوموفوبیا حربه‌ای برآمده از سکسیسم، است. فار معتقد است که ضدیت با حقوق همجنس‌گراها برخاسته از زن‌ستیزی است، و مردانِ آشکارا همجنس‌گرا بدین دلیل به‌چشم تهدید نگریسته می‌شوند که روابط‌شان الگوهای سلطه/تابعیتِ جاری در روابط دگرجنس‌گرایانه‌ی سنّتی، و ــ به‌باور نگارنده ــ همجنس‌گرایی موقعیت‌مند را به‌چالش می‌کشد (فار، ۲۰۰۱، ۱۴۸). شفایی، با توصیف اوضاع در جمهوری اسلامی ایران، این تحلیل را تأیید می‌کند:\n• «وقتی زنان برچسب می‌خورند و موجوداتی پست‌تر از مردان تلقی می‌شوند، هر زن یا هر فردی به این باور می‌رسد که خصایص زنانه کم‌ارزش‌اند. این پیش‌فرض که همجنس‌گراها صفاتی زنانه دارند و از مرد کمترند، تخاصم مردان سلطه‌جو علیه آنان را توجیه می‌کند. رهایی جنسی در ایران بدون به‌چالش‌کشیدن ارزش‌های “مردانه” و سنّت‌های موجود علیه برابریِ پارتنرهای جنسی ممکن نیست.» (نقل از نیکولز، ۱۹۹۷)12\n• حکومت با اجرای این سیاست‌ها کوشید تا گرایش‌های مدرن به‌سوی ازدواج توافقی و سبک زندگی گی/لزبینِ مدرن را تضعیف کند. ولی بسیاری از شهروندان زیر بار سیاست‌های مذکور نرفتند، هرچند سایرین به‌نفع خودشان از آنها بهره بردند. مدرنیته ــ به‌ویژه در عصر جهانی‌شدن ــ تأثیر ژرفی بر جامعه ایران گذاشت، چندان‌که به‌راحتی تن به عقب‌گرد نداد.\n• * متن فوق ترجمه‌ای است از:\n• Janet Afary, Sexual Politics in Modern Iran, Cambridge University Press, 2009, pp. 265-291\n• پی‌نوشت نویسنده:\n• ۱- سپاس از مرتضی دهقانی بابت اطلاعات‌اش در این مورد.\n• ۲- بخش‌هایی از پاراگراف‌های بالا قبلاً در فصل چهارم کتاب آفاری و اندرسون (۲۰۰۵) منتشر شده است.\n• ۳- سن ازدواج، چنان‌که نعمانی و بهداد نشان داده‌اند، از ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۴ ثابت ماند (۱۷.۹ سال برای زنان روستایی و ۱۹.۰ برای زنان شهری)، در عین حال که سن ازدواج کودکان پیوسته کاهش می‌یافت (۲۰۰۶ جدول ۱).\n• ۴- بنگرید به طبری، ۱۹۸۴. خلاصه‌ای از این اتهامات در توحیدی (۱۹۹۱) و طبری و یگانه (۱۹۸۲) نیز آمده است. من همچنین استناد کرده‌ام به میرحسینی (۱۹۹۹)؛ کار a۱۹۹۹، b۱۹۹۹، a۲۰۰۰، b۲۰۰۰؛ افشار ۲۰۰۱؛ نعمانی و بهداد ۲۰۰۶، ۷۶ و روزنامه‌های مختلف گردآورنده این خلاصه. سپاس از شهلا اعزازی و سعید مدنی قهفرخی بابت خواندن دقیق این متن و تصحیح بسیاری از مباحث‌اش. نیز بنگرید به اعزازی (۱۹۹۸)؛ مدنی قهفرخی (۲۰۰۵).\n• ۵- از فتانه فراهانی بابت در اختیار گذاردن پایان‌نامه‌اش، بخش مربوط به این موضوع، سپاسگزارم.\n• ۶- برای اطلاعات بیشتر بنگرید به http://movaghat.blogsky.com\n• ۷- سپاس از هوشنگ شهابی و مژده فتوره‌چی بابت به‌اشتراک گذاردن این پوسترها با من.\n• ۸- مصاحبه با وجیهه رضایی، ۱۶ آوریل ۲۰۰۶.\n• ۹- سازمان جهانی لزبین‌ها و گی‌ها (ILGA) تخمین زده که از ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۵ حداقل ۸۰۰ ایرانی به‌اتهام لواط اعدام شده‌اند. عمدتاً گفته می‌شد که اعدامی‌ها بچه‌باز و قاتل‌اند، امّا تردیدهایی جدی درباره این دست اتهامات هست. برخی دیگر مخالفان سیاسی‌ای بودند که به‌دروغ برچسب همجنس‌گرایی خوردند. شمار افرادی که به دلیل اعمال همجنس‌گرایانه‌ی مبتنی بر رضایت طرفین اعدام شده‌اند همچنان نامعلوم است (از ایران می‌خواهیم به این وضع پایان دهد، ۱۹۹۷).\n• ۱۰- مصاحبه با ن.ک، ۱۳ نوامبر ۲۰۰۶.\n• ۱۱- در دهه ۱۳۶۰ شایعات زیادی وجود داشت مبنی بر این‌که دولت‌های اروپایی غالباً دیپلمات‌های همجنس‌گرای‌شان را به ایران می‌فرستند، چون زندگی برای همسران دیپلمات‌های متأهل در ایران دشوار بود و بسیاری از مردان متأهل از قبول چنین مسئولیتی سرباز می‌زدند.\n• ۱۲- شفایی (۱۹۵۰ ـ ۲۰۰۰) ابتدا به دانشگاه شیراز رفت و سپس در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه سیراکیوز فارغ‌التحصیل شد. او به‌عنوان فعّال همجنس‌گرای ایرانی برای صلح و عدالت مبارزه می‌کرد. مادرش، مهین، حامی همیشگی‌اش بود و اغلب برای دفاع از حقوق همجنس‌گرایان ایران در برنامه‌های او حضور می‌یافت. سپاس از مهین شفایی و آرشام پارسی بابت اطلاعاتی که راجع به شفایی در اختیارم گذاشتند.


حامد نبی زاده 2020/11/5 فارکس اسلامی در ایران\nو قبل از پرداختن به مقاله ، بیایید نگاهی بیندازیم به روند واریز و برداشت در 20 مقاله مقاله کسب درآمد در Olymp Trade . گزارشی ویدئویی از سوی مجله اشپیگل آلمان و دویچه زایتونگ منتشر شد و در پی آن دولت اتریش در بحرانی سیاسی و عمیق گرفتار آمد. این دولت که از ائتلاف دو حزب خلق و ازادیخواه تشکیل شده بود. تا کنون و پس از حدود دو سال از روی کار آمدنشان سیاست های ضد پناهندگی و ضد معرفی و بررسی بروکر هات فارکس (HotForex) خارجی بسیاری در این کشور اعمال کرده بودند. این ویدئو چهره واقعی هر دو جناح دولتی را برای مردم اتریش افشا کرده است. ما مستقیماً به ایجاد جدول می پردازیم. برای ایجاد یک جدول ، Dreamweaver یا هر ویرایشگر HTML دیگر را باز کنید. ما یک سند جدید ایجاد می کنیم یا یک نسخه از قبل ایجاد شده را باز می کنیم و در آنجا خود جدول را با 3 ردیف و 2 ستون ایجاد می کنیم:\nپاسخ: موسسه اعتباری ملل سود معرفی و بررسی بروکر هات فارکس (HotForex) سپرده ایشان را تا تاریخ ۱۳۹۶.۰۵.۱۱ تعدیل و محاسبه و طبق قاعده جاری تصفیه با سپرده‌گذاران اقدام می کند. سامانه رای‌دهی الکترونیکی که توسط بازار بورس نزدک راه اندازی شده و قابلیت حمایت از بیت کوین را نیز دارد، جایگاه آن در صدر فناوری blockchain است.\nداروی رمدسیویر برای درمان کووید 19 در اروپا مجوز گرفت! بنابراین ، او تصمیم می گیرد با انعقاد معاملات در یک حساب تجاری و بدون تحویل معرفی و بررسی بروکر هات فارکس (HotForex) وجوه واقعی ، خطر افزایش قیمت یورو را بپوشاند.\nهمه افراد مشهوری که موفقیت و مدیریت صحیح امور مالی شخصی را آموزش می دهند می گویند که شما باید پس انداز کنید: بودو معرفی و بررسی بروکر هات فارکس (HotForex) شفر ، رابرت کیوساکی ، وارن بافت.\nسعی کنید به جای مبالغ همیشه با درصدها سروکار داشته باشید. ساختار مغز انسان به شیوه‌ای است که در آن اگر همیشه یک مبلغ مشخص در نظر گرفته شود، همان را به عنوان واقعیت زندگی‌تان در نظر گرفته و از افزایش درآمد و پیشرفت مالی شما جلوگیری می‌کند. این معرفی و بررسی بروکر هات فارکس (HotForex) الگوها در بازار سرمایه به‌راحتی قابل‌شناسایی هستند، ولی لازمه آن شناخت درست و صحیح الگوها است. دسته اول است.چند نمونه جفت ارز کراس را در زیر مشاهده میکنید:\nنکته مهم: هر کدام از این قوانین می‌تواند در فاز صعودی/نزولی در نمودار مورد استفاده قرار بگیرد. اما دقت کنید که هیچ بایدی در این قوانین وجود ندارد. زیرا ما باید به‌عنوان یک تحلیل‌گر و یا معامله‌گر، انتظار هر نوع واکنشی را از قیمت داشته باشیم و سریعا نسبت به آن‌ها واکنش مناسب انجام دهیم. :برای مشاهده نرخ های امروز فارکس، فقط کافیست روی این لینک کلیک کنید جزئیات معامله فارکس برای مشاهده نرخ های امروز نفت/فلزات، فقط کافیست روی این لینک کلیک کنید: جزئیات معامله فلز/نفت برای مشاهده نرخ های امروز شاخص ها، فقط کافیست روی این لینک کلیک کنید: جزئیات معامله شاخص‌ها. به یاد داشته باشید که معامله‌گران در هر دو بازار گاوی و خرسی سود می‌کنند. در این مواقع، باید از بازه‌های بلند و کوتاه استفاده کنیم. یعنی خیلی نباید به مسیر بازار چسبید، زیرا تا زمانی که قیمت معرفی و بررسی بروکر هات فارکس (HotForex) در حال حرکت باشد، می‌توان سود کرد. فراگیری آموزش اندیکاتور ها برای انجام این کار به ما کمک می‌کنند.


نقد و بررسی بازی Ghostwire: Tokyo | داستان توکیو* | بازی‌نما\nنقد و بررسی بازی Ghostwire: Tokyo | داستان توکیو*\nدر توکیو بدون شهروند، تنها نیستید\nدر حالی که استودیوی «تانگو گیم‌ورکس» (Tango Gameworks) با تولید دو نسخه از The Evil Within نشان داده بود که در ساخت بازی‌های سبک وحشت بقا تبحر خاصی دارد، این استودیو نسل نهم را به شکلی متفاوت شروع کرده است. Ghostwire: Tokyo در اولین نمایش‌ها، فضای رعب‌آوری را به تصویر کشیده بود ولی حالا که بازی عرضه شده است، با اطمینان می‌توان گفت این بازی جدید، شباهت چندانی به دو بازی قبلی استودیوی سازنده‌اش ندارد که هیچ، شاید خیلی هم نتوان آن را با عنوان دیگری در بازار مقایسه کرد و منحصربه‌فردتر از آن است که انظارش را داشتیم. البته، منحصربه‌فرد بودن لزوما به معنای فوق‌العاده بودن نیست. با نقد و بررسی بازی Ghostwire: Tokyo همراه باشید تا با کند و کاو بیشتر در دل دست‌پخت جدید «تانگو گیم‌ورکس»، ببینیم که تغییر مسیر این استودیو به نفع‌اش بوده یا خیر.\nآکیتو، جوانی که به‌طرز معجزه‌آسایی به زندگی برمی‌گردد\nتنها یک بار زندگی می‌کنی\nدر Ghostwire: Tokyo هم با یک ماجرای هولناک دیگر طرف هستیم، با این تفاوت که دیگر خبری از یک کارآگاه نیست. به‌طرز مرموزی، به‌واسطه شیوع یک مه در سطح شهر توکیو، انسان‌ها غیب شده‌اند و این کلان‌شهر در شوک عجیبی فرو رفته. شخصیت اصلی داستان، یک جوان کاملا معمولی به نام «آکیتو» است. او در واقع جان خود را از دست داده؛ اما، روحی سرگردان به نام «کی‌کی» به کالبد «آکیتو» وارد می‌شود و به این ترتیب، او دوباره به زندگی بازمی‌گردد. حالا «آکیتو» و مهمان ناخوانده‌اش در کنار تلاش برای درست کردن اوضاع توکیو، قدم در مسیری شخصی می‌گذارند و در این راه باید با موجوداتی عجیب مقابله کنند.\nبا اینکه ذره ذره و با پیشروی در داستان، به‌شکل قطره‌چکانی جزئیات بیشتری از دلایل شخصی دو کاراکتر اصلی برای مقابله با اتفاقات عجیبی که در توکیو در حال رخ دادن است فاش می‌گردد، نکته مهم آن است که آیا این دلایل برای مخاطب هم اهمیت پیدا می‌کند؟ در جواب، باید به این قضیه اشاره کرد که به‌صورت کلی، با این‌که مرموز بودن حال و هوای بازی و بالتبع داستان آن پتانسیل همراه کردن مخاطب با خود تا پایان را دارد، کماکان به‌دلیل ضعف در دیالوگ‌نویسی‌ها وسرعت نامتوازن در ارائه جزئیات داستانی، رفته رفته اهمیت دلایل شخصیت‌ها برای تلاش در راستای درست کردن اوضاع به حاشیه می‌رود.\nداستان بازی دست روی مضامینی چون افسوس گذشته را خوردن و قدر زندگی را بیشتر دانستن می‌گذارد. بازی مدام تاکید دارد که ما یک بار زندگی می‌کنیم، پس تا آخرین لحظه باید قدر آن را بدانیم و سعی در لذت بردن از آن داشته باشیم. در این راه، بازی افسوس تصمیمات گذشته را خوردن نیز تقبیح می‌کند. به‌صورت کلی، می‌توان گفت که سازندگان در بیان حرف‌هایی که قصد داشته‌اند بزنند، موفق عمل کرده‌اند و به‌خوبی می‌توان تفکرات خالقان اثر را در جریان بازی لمس کرد.\nسیستم مبارزات بازی منحصربه‌فرد است ولی زودتر از آن‌چه که فکرش را می‌کنید رنگ تکرار به خود می‌گیرد\nقدرتِ دستان تو\nبر خلاف The Evil Within، این بار اعضای استودیوی «تانگو گیم‌ورکس» به سراغ سبک وحشت بقا نرفته‌اند. حتی اگر تریلرهای بازی را هم تماشا نکرده باشید، با انداختن نگاهی به باکس آرت بازی و مشاهده رده‌بندی سنی آن، متوجه تغییر جهت سازندگان نسبت به قبل خواهید شد. تغییر اساسی دیگر، زاویه دوربین بازی است. Ghostwire: Tokyo یک بازی اول‌شخص است. دیگر خبری از آن دوربین سوم‌شخص روی شانه به کار رفته در The Evil Within نیست و تانگو گیم‌ورکس با این تصمیم، قصد شنا در آب‌های ناشناخته را داشته و تا حدی، این تصمیم به بازی کمک کرده است. به لطف تغییرات ایجاد شده در سیستم مبارزات بازی نسبت به آثار قبلی استودیو، استفاده از دوربین اول‌شخص گام مثبتی در جهت لذت‌بخش‌تر شدن استفاده از قدرت‌های «آکیتو» است. با این حال، در حین عادت کردن به زاویه دوربین بازی هستید، باید با یکی از مشکلات آن یعنی سیستم حرکتی آن نیز خو بگیرید. «آکیتو» نسبتا کند راه می‌رود – خصوصا با در نظر گرفتن سرعت دشمنان – و این باعث ایجاد محدودیت برای بازیکن در بعضی مبارزات شده است.\nطراحی دشمنان کاملا با الهام از فرهنگ ژاپن صورت پذیرفته\nدیگر تغییر مهم نسبت به قبل، حذف سلاح‌های گرم از بازی‌ست. اگرچه هنوز هم یک تیروکمان در بازی وجود دارد و در گذشته هم شاهد وجود نوعی کمان در The Evil Within 2 بودیم، ولی هسته اصلی مبارزات روی قدرت‌های تازه به دست آمده «آکیتو» می‌گردد. این قدرت‌ها که متاثر از سه عنصر اصلی باد، آتش و آب هستند، هر یک به نحوی می‌توانند به شما در مبارزات پرشمار بازی کمک کنند. در کنار مبارزات مستقیم و رودررو، سیستم مخفی‌کاری هم در بازی پیاده‌سازی شده که به‌علت هوش مصنوعی نه‌چندان جالب دشمنان و غیرقابل‌پیشبینی بودن حرکات‌شان، خیلی نمی‌توان روی آن حساب کرد.\nبا این‌که هسته اصلی مبارزات Ghostwire: Tokyo در یکی دو ساعت اول بسیار جذاب عمل می‌کند، در ادامه خیلی حرف خاصی برای گفتن ندارد که این مسئله، چند عامل اصلی دارد. با این‌که چندین نوع از روح‌های تسخیرشده در بازی وجود دارند که هر کدام، به‌نوعی یک تهدید برای «آکیتو» و «کی‌کی» به حساب می‌آیند، ولی خیلی زود بازیکن خود را در شرایطی می‌یابد که می‌داند باید چطور به‌راحتی از شر هر کدام از آن‌ها خلاص شود. درخت مهارت‌های کاملا معمولی بازی هم کمکی به ایجاد تنوع در مبارزات نمی‌کند و هر چه که فکر می‌کنم، در یکی دو سال اخیر عنوانی را به یاد ندارم که تا این حد از حیث درخت مهارت‌ها ناامیدکننده و معمولی به‌نظر رسیده باشد.\nمراحل اصلی بازی بدون در نظر گرفتن قسمت‌هایی که این عنوان به ورطه تکرار می‌افتد، به‌صورت عمده وضعیت خوبی دارند و کوتاه بودن مدت زمان بازی هم کمک کرده تا خطر از دست رفتن جذابیت از مراحل اصلی دور بماند.\nسپس به مراحل فرعی می‌رسیم، که اگر صادقانه بخواهم شما را با تعداد آن‌ها آشنا کنم، باید از کلمه «خیلی» استفاده کنم! اگر تنها نگاهی به نقشه بازی بیندازید، متوجه تعداد پرشمار آیکون مربوط به مراحل فرعی بازی می‌شوید که عمدتا طراحی تکراری و شبیه به یکدیگر دارند.\nدر بعضی از حالت‌های گرافیکی بازی، شاهد استفاده از تکنولوژی ری تریسینگ هستیم که رنگ‌ولعاب بیشتری به بازی بخشیده است\nمی‌توان Ghostwire: Tokyo را به نامه عاشقانه‌ای از سوی سازندگان، به محل استقرار استودیوشان تشبیه کرد. در حالی که فرنچایز The Evil Within بیشتر به آثار غربی شباهت داشت، «تانگو گیم‌ورکس» نشان می‌دهد که با دست‌پخت جدیدش قصد داشته تا زیباترین تصویری که از توکیو در بازی‌های وید‌ئویی به یاد نگه خواهیم داشت را به ما هدیه دهد. بازی تماما در شب جریان دارد و آب و هوای بارانی توکیو، زیبایی شهر را دوچندان کرده است. به‌لطف استفاده از فناوری ری تریسینگ، کوچه و خیابان‌های خیس توکیو زیباتر از همیشه جلوه می‌کنند و همه‌چیز آماده مسحور کردن مخاطب است.\nعلی‌رغم این‌که توکیو در جریان بازی هیچ شهروندی ندارد، ولی همین سوت و کور بودن آن که در تضاد با ظاهر پرزرق و برق آن است، به‌خوبی حس ایزوله بودن در شرایط بغرنج توکیو را به مخاطب منتقل می‌کند. همه‌چیز در بازی، در خدمت فضاسازی است و با این‌که اساسا با یک بازی ترسناک طرف نیستیم، ولی Ghostwire: Tokyo بهتر از خیلی از دیگر عناوین ترسناک، به شما حس تنهایی و غربت را منتقل می‌کند.\nبا این‌که چندین نکته مثبت از لحاظ بصری در بازی به چشم می‌آید، عملکرد فنی ضعیف Ghostwire Tokyo سایه سنگینی روی باقی جنبه‌های گرافیکی آن انداخته است. بازی در کمال تعجب ۶ حالت گرافیکی مختلف روی پلی‌استیشن ۵ دارد! هر کدام از این حالت‌های گرافیکی اما نکات مثبت و منفی خود را دارند و هیچ‌یک حتی نزدیک به کم‌نقص هم عمل نمی‌کند.\nو این حیوانات دوست‌داشتنی که در توکیوی سوت‌وکور، تک‌وتنها مانده‌اند\nباید اعتراف کرد که Ghostwire: Tokyo یک بازی تجربی (Experimental) است که نمی‌توان آن را با جریان اصلی بازی‌های روز مقایسه کرد. ممکن است در عرض یک ساعت بازی شما را پس بزند و ممکن است علی‌رغم تمامی ضعف‌هایش، به آن عشق بورزید. چیزی که مسلم است، تلاش سازندگان برای ارائه تجربه‌ایست که خودشان از آن لذت برده‌اند. تغییر مسیری که تانگو گیم‌ورکس در قیاس با آثار پیشین‌اش داشته، باعث شده تا نتایج ضد و نقیضی به عمل آید. از برخی جهات، با یک بازی منحصربه‌فرد – از حیث مثبت – طرف هستیم که متاسفانه در اکثر لحظات، – به‌شکل منحصربه‌فردی – ایراداتی را با خود به همراه دارد. حتی اگر می‌خواهید برای چند ساعتی از بازار تکراری این روزهای دنیای بازی‌های وید‌ئویی فاصله بگیرید، بد نیست به Ghostwire: Tokyo شانسی بدهید. شاید شما هم قلب‌تان اسیر عجیب‌ترین توکیویی شد که در دنیای بازی‌های ویدئویی دیده‌اید.\n*نام فیلمی از یاسوجیرو ازو (Yasujirō Ozu)، فیلم‌ساز مطرح ژاپنی\nارائه تجربه‌ای منحصربه‌فرد نسبت به دیگر آثار روز، فضاسازی مسحورکننده، دست گذاشتن روی مضامینی جالب توجه در داستان\nضعف‌های روایی، هوش مصنوعی و تنوع پایین دشمنان، درخت مهارت، عملکرد فنی\nتاریخ عرضه: ۵ فروردین ۱۴۰۱


.:: استان 24 (استان نیوز) ::..:: برجام یک و سایر برجام ها ::.\nكد خبر: ON-185255 تعداد مشاهده: 7356 تاریخ : 16 /1 /1395 ساعت : 12:44 نسخه چاپي ارسال به دوست\nبرجام یک و سایر برجام ها\nاستان24- نصرالله شفیعی*: به عقیده ی من یکی از مهم ترین و در عین حال دردمندترین سخنان رهبر معظم انقلاب همین بیانات معظم له در اولین روز سال نو در حرم مطهر رضوی است. علاوه بر آن یکی از طولانی ترین سخنرانی های ایشان در طول چند سال اخیر می باشد. ابعاد مختلف سخنرانی ایشان نیاز به تحلیل و واکاوی دارد که به نظر می رسد با توجه به تعطیلات نوروزی فرصت زیادی برای این مهم توسط صاحب نظران فراهم نشده است. امید است این وظیفه و رسالت انقلابی در طول امسال به وادی فراموشی سپرده نشود.\nیکی از نکات مهم و فرازهای تکان دهنده سخنان ایشان موضوع برجام بود. رهبری معظم بر خلاف خیلی ها که در تبلیغات خود برجام را فتح الفتوح می نامند و تصویب آن را پیروزی بزرگ ملت ایران می پندارند ایشان چنین نگاهی ندارند. نه به دلیل اینکه نمی خواهد چنین اتفاقی بیفتد؛ مسلما دلسوزتر از حضرت آقا کسی را نسبت به مصالح ایران اسلامی نمی بینیم و بدون تردید اگر این برجام ضامن موفقیت های بزرگ برای کشورمان بود ایشان بارها و بارها از این موفقیت به نیکی یاد می کردند. کما اینکه از بیان جنبه های محتمل مثبت آن دریغ نکرده اند. اما چرا این گونه ایشان بدون هیچ گونه پرده پوشی به بیان واقعیت های برجام پرداختند. نکته ی مهمی که معظم له به آن اشاره کردند عبور از برخی خطوط قرمز بود که به نقل از آقای ظریف وزیر امور خارجه گفتند. در زمان مذاکرات، حضرت آقا بارها و بارها بر حفظ خطوط قرمز توسط تیم مذاکره کننده تأکید کردند؛ و حتی برای جلوگیری از هرگونه شائبه ای خطوط قرمز را نیز برای مردم و هیئت مذاکره کننده تبیین و تشریح کردند. مسلماً وقتی مقام رهبری به شکل علنی و رسمی خطوط قرمز را در مذاکرات ترسیم می کنند هدفش ایستادگی تیم مذاکره کننده روی این خطوط است به گونه ای که در هیچ شرایطی این خطوط زیر پا گذاشته نشود. ولی شاهد بودیم که ایشان به نقل از آقای ظریف گفتند که در برخی موارد ما مجبور بودیم از خطوط قرمز عبور کنیم یعنی تسلیم زورگویی و خواست نابحق آمریکایی ها شویم. و این یکی از خسارت های بزرگی است که در برجام به ملت ایران تحمیل شد. این خسارت از چند جهت قابل بررسی است؛ یکی از دست دادن منافع قانونی و حقوق مسلمی که با رنج دانشمندان، خون شهدای هسته ای و پایداری ملت ایران و تیم مذاکره کننده ی قبلی بدست آمده بود. دوم فتح بابی برای آمریکا برای دستیابی به این نتیجه که مسئولان ایرانی در برابر زیاده خواهی های او و طرف غربی تاب مقاومت ندارند و در نتیجه این شیوه می تواند آن را برای زیاده خواهی ها و اعمال فشارهای دیگر نیز تشویق کند کما اینکه بعد از برجام شاهد فشارها و تحریم های جدید هستیم. مسلماً این موضوع برای ملتی که 37 سال با اقتدار در برابر زورگویی های آمریکا مقاومت کرده و تسلیم خواسته های نابحق او نشده هزینه ی سنگینی است. نکته ی دیگر اینکه آمریکا دریافت که مسئولان ایران برای دست یابی به اهداف سیاسیشان در مذاکرات حاضرند از محکمات نظر رهبری نیز عبور کنند و این برای ابرقدرت ها که تضعیف جایگاه رهبری در ایران از آرزوهای دیرینه‌شان است موفقیت بزرگی محسوب می شود. آن ها دریافته اند که رمز شکست ناپذیری ایران اسلامی در برابر انواع توطئه ها اقتدار رهبری و تبعیت مردم و مسئولان از از رهبری است و مسلما با تضعیف این جایگاه از سوی هرکسی که باشد یک موفقیت برای گسترش سیطره سیاسی آن ها بر ایران خواهد بود.\nمسأله ی مهم صداقت مسئولان با مردم است. اگر مسئولان برای دستیابی به اهدافشان گزارش هایی برخلاف آنچه که پشت پرده می افتد به مردم بدهند علاوه بر سلب اعتماد مردم از مسئولان موجب می شود این تجربه فتح بابی شود تا سیاستمداران بدون نگرانی از اعتراضات مردمی در مذاکرات و قراردادها قبل از توجه به حقوق ملت به منافع سیاسی خود و جناحی که به دنبال پیروزی آن بر رقیب هستند توجه کنند و این یعنی فدا شدن منافع ملت به پای منافع جناحی و حزبی. در خواست آقای ظریف از طرف غربی که اگر مذاکرات به نتیجه ای نرسد ما باز هم خانه نشین خواهیم شد یکی از خفت بارترین مواضع سیاسی مسئولان نظام جمهوری اسلامی در 37 سال اخیر است. این نگاه با رویکرد عزتمندانه جمهوری اسلامی که در تمامی مواضع داخلی و خارجی متکی به خود است و کاری به اظهار نظر و مواضع خارجی ها ندارد کاملا در تضاد است. این حرف ها و مواضع انسان را به یاد دوران قبل از انقلاب اسلامی می اندازد که مسئولان کشورمان سیاست های خود را بر اساس منویات طرف غربی طراحی می کردند. البته این بدان معنا نیست که در حال حاضر مسئولان کشور ما این گونه قدم برمی دارند ولی اقدام آقای ظریف و برخی از سیاستمداران زنگ خطری است برای همه ی مردم و کسانی که استقلال سیاسی را یکی از مزیت های بی نظیر نظام جمهوری اسلامی تلقی می کنند. عبور از خطوط قرمز هسته ای در مذاکرات یکی از قدم های دیگر است که زنگ خطر را برای استقلال سیاسی کشورمان به صدا درآورده است. تأسف بار این است که دکتر ظریف پیش از آن با افتخار گفته بود که در برجام خطوط قرمز مورد نظر رهبری رعایت شده است؛ و این یعنی عدم شفافیت و صداقت در برخورد با مردم و افکار عمومی. البته اگر تأکیدات و رهنمودهای رهبری نبود در مذاکرات و برجام خسارت های بسیار سنگین تری به ملت ایران تحمیل می شد.\nو اما چرا رهبری این بار صراحتا از ادامه ی برجام ها تحت عنوان برجام دو و سه و جهار و پنج و غیره مخالفت کردند. به نظر من یکی اینکه اولین برجام که این همه رئیس جمهور محترم از آن دم می زنند از جهاتی خود یک خسارت است و تاکنون منافع قابل قبولی نصیب این ملت نکرده و طرف غربی به تعهداتش عمل نکرده و در آینده نیز بدین گونه عمل خواهد کرد. پس نمی توان آجرهایی بر این دیوار گذاشت که شالوده و بنیانش کج است. به قولی:\nنکته ی دیگر نگرانی رهبر معظم انقلاب از نفوذ است که طرف غربی خصوصا آمریکا به عنوان یک استراتژی و نقشه ی راه برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی در نظر گرفته است. هر چند که مسئولان دولت تدبیر و امید متوجه نباشند یا خود را به خواب زده باشند. در این میان احیای فتنه و زنده کردن فتنه گران و نقش آفرینی مجدد برای سران فتنه در معادلات سیاسی یکی از راهکارهایی است که آمریکا در پشت پرده و یا حتی علنی به دنبال آن است و مسئولان دولت تدبیر و امید نیز به دنبال آن هستند. اینکه رهبر فرزانه و بیدار انقلاب اسلامی بلافاصله پس از پیام نوروزی رئیس جمهور در مخالفت با سایر برجام ها سخن می گوید ناظر به همین نگرانی هاست. اینکه برخی -دانسته یا نادانسته- از برجام 2 به عنوان آشتی ملی یاد می کنند چیزی جز احیای سران فتنه نیست. همان موضوعی که عده ای قبلا در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری به عنوان دولت وحدت ملی از آن یاد کردند.\nستمی که فتنه گران و سران فتنه به کشور و ملت ایران روا داشتند چیزی نیست که به سادگی ملت ایران بتواند آن را فراموش کند؛ فتنه ای که به تعبیر رهبری نظام را تا لبه ی پرتگاه پیش برد. در سالی که رکود و تورم و مشکلات اقتصادی کمر مردم خصوصا حقوق بگیران را خم کرده و توجه به اقتصاد آن هم اقتصاد مقاومتی مهم ترین دغدغه های رهبری و توصیه ایشان به دولتمردان است بیاییم این موضوع را نادیده بگیریم و ذهن و قت و دغدغه ی مردم و مسئولان به دنبال چیزی برود که نتیجه اش احیای خائنان به این ملت باشد. به خصوص اینکه سال 95 سال پایانی دولت است و بسیاری از فعالیت ها تحت تأثیر برنامه های های انتخاباتی خواهد بود. مسلما این برجام نه تنها به آشتی ملی منجر نخواهد شد بلکه پوششی برای ضعف عملکرد دولت در حل معضلات اقتصادی مردم و عدم تحقق انتظاراتی که از برجام بوده خواهد بود.\nو این گونه است که رهبر با درایت و تیزهوشی و شجاعت و قاطعیت نقشه درست راه را بسان گذشته تبیین می کند. تجربه نشان داده که امام خامنه ای همچون پیر و مراد خویش امام خمینی (ره) آنجا که منافع نظام و انقلاب در میان باشد با هیچ کس تعارف ندارد کما اینکه در مورد آن ها که دنیای آینده را دنیای مذاکره معنی می کنند نه موشک، تعابیری به کار برد که جای هیچ گونه توجیه یا تأویلی را در اینکه مخاطب چه کسی است و مراد رهبری از سخنانش چیست نگذاشت. رهبر در وسط میدان محکم و مقاوم ایستاده با چشمان تیز بینش هر حرکت ناصواب و هر گونه کژی را به شدت مراقب است، او نخواهد گذاشت که انقلاب بدست نامحرمان و نااهلان بیفتد ولی در اینجا نقش عمارها و خواص حیاتی است. خواص بی بصیرت یا مصلحت اندیش همواره بزرگترین ضربه را به نهضت ها و حاکمیت های دینی زده اند. حتی ما از خواص نمی خواهیم که شفاف تر از رهبری سخن بگویند - هر چند که این رسالت را نیز بر عهده دارند - ولی نگذارند سخنان رهبر بر زمین بماند. مردم فدایی رهبر هستند و خواص نیز باید این را عملا به مردم نشان دهند چرا که مسئولیت آن ها سنگین تر است.\n* دانشجوی دکترای علوم قرآنی


جنبش راه سبز - قطع خطوط ارتباطی «داعش» میان سوریه و عراق\nتاریخ انتشار: ۲۰ اسفند ۱۳۹۳, ساعت ۶:۴۹ قبل از ظهر\nجرس: ائتلاف نظامی علیه «داعش» به رهبری آمریکا، می‌گوید نیروهای در حال نبرد با شبه‌نظامیان افراطی موفق شده‌اند خطوط ارتباطی و انتقال نیرو و ادوات آنها میان عراق و سوریه را، در شمال سوریه، قطع کنند.\nبه گزارش رادیو فردا، بیانیه‌ای از سوی ائتلاف علیه حکومت اسلامی می‌گوید نیروهای در حال نبرد با آنها، که از حمایت هوایی آن ائتلاف برخوردار هستند «موفق شده‌اند مقاومت داعش» را در شمال سوریه، نزدیک شهر استراتژیک تل حمیس، در هم بشکنند.\nبنا بر این بیانیه که ۱۹ اسفند منتشر شده است، این موضوع «آزادی گروه تروریستی در انجام مانورهایش در منطقه را سلب می‌کند».\nبه گفته ائتلاف علیه گروه داعش، بخش مهمی از جاده شماره ۴۷ در سوریه که به خط کلیدی انتقال ادوات و ارتباط اعضای آن در سوریه و عراق تبدیل شده بود، از کنترل آنها خارج شده است.\nدر عین حال نیروهای در حال نبرد با «داعش» موفق شده‌اند «۹۴ تن از روستاییان» به اسارت گرفته شده را نیز آزاد کنند.\nبه گزارش خبرگزاری فرانسه، جیمز تری، فرمانده نیروهای ائتلاف، در بیانیه خود -با استفاده از نام اختصاری گروه در زبان عربی؛ «داعش»- گفته است عملیات علیه آنها در سوریه نشان‌دهنده «توانانیی نیروهای ضد داعش در تحلیل نفوذ آن در منطقه است».\nبه گفته او برخی ادوات نظامی، خودروها و پایگاه‌های آن گروه نیز در این حملات منهدم شده‌اند.\nدر ۲۷ فوریه نیروهای کرد با حمایت جنگجویان عرب در سوریه، توانسته بودند کنترل شهر تل حمیس را در اختیار بگیرند، اما نبردها در مناطق اطراف همچنان ادامه داشته است.\nتل حمیس شهری در منطقه «قامشلی» سوریه در استان حسکه (کردی: حه‌سیچا) در شمال شرقی آن کشور است.\nوب‌سایت وزارت دفاع ایالات متحده نیز با اشاره به این بیانیه، از قول مقام‌های رسمی نقل کرده است که ائتلاف همچنان به حمایت از نیروهای در حال نبرد با «داعش» ادامه می‌دهد. به گفته وزارت دفاع آمریکا عملیات دو هفته‌ای در سوریه، هفتم مارس (چهار روز پیش) به پایان رسید.\nتازه‌ترین بیانیه ائتلاف زمانی منتشر شده که گزارش‌ها از عراق، دیگر کشوری که صحنه نبردها با شبه‌نظامیان افراطی‌ست، حکایت از آن دارند نیروهای وابسته به دولت عراق موفق شده‌اند بخش‌هایی از تکریت را از کنترل اسلام‌گرایان خارج کنند.\nدر پی پیشروی‌های اخیر در عراق، ارتش آن کشور و شبه‌نظامیان شیعه توانسته‌اند دو شهر اصلی در جنوب و شمال تکریت را در اختیار بگیرند.


آینه جانبی برای کامیون PK9583 تولید کننده و عرضه کننده | پل غربی\nPK9583 برای کامیون IVECO (برفک زدایی برقی) مناسب است. ما همیشه برخی از کارخانه های قابل اعتماد را برای تولید آینه عقب کامیون انتخاب می کنیم و گواهینامه سیستم مدیریت کیفیت ISO / 9001 / TS16949 را نیز دریافت کرده ایم. کارخانه ما دارای تجهیزات تولید و مونتاژ آینه عقب کامیون حرفه ای و همچنین تجهیزات پیشرفته بازرسی مونتاژ آینه کامیون است. بازارهای اصلی ما اروپا و آمریکا هستند.\nPK9583 برای کامیون IVECO (برفک زدایی برقی) مناسب است. ما همیشه برخی از کارخانه های قابل اعتماد را برای تولید آینه عقب کامیون انتخاب می کنیم و گواهینامه سیستم مدیریت کیفیت ISO / 9001 / TS16949 را نیز دریافت کرده ایم. کارخانه ما دارای تجهیزات تولید و مونتاژ آینه عقب کامیون حرفه ای و همچنین تجهیزات پیشرفته بازرسی مونتاژ آینه کامیون است. بازارهای اصلی ما اروپا و آمریکا هستند. ما به کارکنان و کیفیت کارکنان اهمیت زیادی می دهیم. "" فن آوری پیشرفته ، طراحی پیشرفته ، تحویل به موقع ، همکاری در زمینه شهرت "اصل ماست. ما هرگز پیگیری خود را برای کیفیت بهتر و توسعه بیشتر تغییر نمی دهیم. کارکنان شرکت ما می توانند کامیون های مورد نیاز مشتری را با بهترین قیمت فراهم کنند. ما ما سالها تجربه صادرات آینه های کامیون را داریم. ما نه تنها گواهینامه و مجوز صادرات آینه های کامیون و همچنین مدیریت دقیق کیفیت ، کانال سریع و راحت تحویل کالا ، بررسی دقیق کیفیت و کمیت محصولات ، بسته بندی حرفه ای ، حرفه ای و بارگیری قابل اعتماد کالاها ، تحویل به موقع و قیمت های رقابتی.\nما صمیمانه امیدواریم که برای گسترش بازار در کشور خود با شما همکاری کنیم!\nکاربرد کامیون IVECO\nREF نصب شده 5801334614 504369910 504150526\nقبلی: آینه جانبی کامیون PK9470\nبعد: آینه نمای جانبی کامیون PK9780


جام جهانی - شاید زمانی دیگر\nنویسنده : روح الله هاشمى طاهرى - ساعت ٢:٤٩ ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢٩ این روزها اکثرا تو همه جاها صحبت از جام جهانیه. اما دوست دارم از جنبه دیگه ای این موضوع رو بهش نگاه کنم. همیشه میخوندم که برد یک تیم ورزشی مخصوصا ورزشهای پرطرفدار نقش مهمی در اقتصاد یه کشور داره تا جایی که حتی مسئولین رده بالای سیاسی یه کشور نیز در زمینه تصمیمات مربوط به تیمهای ورزشی شون حساس و پیگیر هستند. چند روز پیش مقاله ای در مورد جام جهانی میخوندم که خیلی جالبه بود براتون خلاصه اش رو میزارم اگه وقت داشتید حتما بخونید اطلاعات جالبی داره...\n"*چرا برگزاری جام جهانی این قدر ارزشمند است؟ اول- اشتغال: در جام جهانی 2010 آفریقا بین 65 الی 100 هزار شغل دایم ایجاد شد. این رقم با در نظر گرفتن نرخ بسیار بالای بیکاری در این کشور که حدود 23.5 درصد است عددی قابل توجه است. این عدد با عددی مشابه برای مشاغلی که در طول مدت آماده سازی و میزبانی جام شاغل می شوند تقریبا می شود 150 هزار نفر که حتی برای 2-3 سال هم گره گشای دولت ها خواهد بود. جمعیت آفریقا حدود 50 میلیون نفر است. دوم- اسپاسنرهای برنامه و حامیان مالی: حمایت های مالی از مراسم جام جهانی در سال 1982 در حدود 2 بیلیون (میلیارد) دلار بوده است (منبع سایت فیفا) به نظر هیجان انگیز می رسد نه؟ ولی اگر بگویم 3 دوره بعدی به 16.5 و سه دوره بعدیش به 36 میلیارد دلار رسید چطور؟ حتما مهیج تر می شود! اسپانسر های اصلی جام جهانی تا کنون شرکت های مک دانلدز، آدیداس و کوکا کولا بوده اند. در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی با اضافه شدن ویزا، هواپیمایی امارات، سونی، کاسترول و شرکت ام تی ان انتظار می رود 80 درصد کل پول در جریان، حمایت حامیان مالی باشد. این رقم نسبت به دوره قبل 17% رشد دارد. سوم- صنعت تبلیغات: تعداد تابلوهای تبلیغاتی به عنوان نمونه ای از این امکانات در کشور آفریقا در شهر های برگزار کننده مسابقات 300% رشد داشته است. چهارم- توریسم: کشور میزبان جام جهانی از مدت ها قبل از شروع بازی ها با هزینه های حامیان مالیش کشور خود را تبلیغ و ترویج می نماید. این تبلیغات بی شک سیلی از توجه و سپس توریست و در نهایت دلار و یورو را به سوی کشور مقصد روانه می کنند. در طی بازی ها هم که بدیهی است سیل تماشگرانی که هر روز حداقل چند صد دلاری در هتل ها، بارها، رستوران ها، استادیوم و سایر مکان های توریستی خرج می کنند، روانه کشور میزبان خواهد نمود. پنجم- ایجاد اطمینان و جاذبه بیشتر برای سرمایه گذاری های مستقیم خارجی این مورد شاید مهم ترین مورد از موارد فوق باشد. این سرمایه گذاری ها در بخش های حمل و نقل، ورزشگاه ها، مراکز توریستی، تبلیغات و فرهنگ بومی آن کشور صورت می پذیرند.\n*در برابر این تاثیرات مثبت، جام جهانی و سایر رویدادهای ورزشی بزرگ جهانی، تاثیرات منفی نیز در بر دارند. به عنوان مثال: - افزایش جرم: در اثر ورود ناگهانی تعداد زیادی توریست دو اتفاق می افتد. اول اینکه خلافکاران کشور میزبان فرصتی جدید برای خالی کردن جیب توریست ها پیدا می کنند، دوم اینکه اختلافات و دعواهای بین طرفداران تیم های مختلف نیز رخ می دهد. به همین دلیل از مدتی قبل از بازی ها کشورهای میزبان دوره های آموزشی ضد جرم و ضد شورش و غیره برگزار می نمایند. ضمن اینکه طرفداران تیم هایی مانند انگلستان و کلمبیا و غیره ممکن است بسیار دردسر ساز تر از طرفداران تیم های سوئد و سوئیس باشند!\n*جام جهانی و آفریقای جنوبی در اینجا آماری از انتظارات کشور آفریقا جنوبی از جام جهانی 2010 ذکر می کنم: 21.3 میلیارد دلار تاثیر مثبت در درآمد ناخالص ملی کشور 159.000 شغل جدید شامل مشاغل تمام وقت، پاره وقت ، دائم و موقت چندین میلیون دلار هزینه بازسازی استادیوم ها و امکانات شهرها ساخت یک فرودگاه جدید که بزرگترین فرودگاه کشور خواهد بود حضور 32 تیم با 50 نفر در هر تیم، 14500 نفر VIP، 500 مقام رسمی و 10500 خبرنگار و رسانه چی و نیم میلیون بازدیدکننده خارجی که انتظار می رود هر یک متوسط 15 روز اقامت نمایند. " "منبع : سهمیران"


ندای مهدی | منصور هاشمی خراسانی\nشماره: 21 نویسنده‌ی نکته: سحر سبحانی تاریخ نکته: 1395/7/11\nدل‌ها رمیده‌اند و تن‌ها خسته و رنجور از جور زمانه! جان‌ها به گلو رسیده و خون به جوش آمده است.\nخواهرم، برادرم! وقت تنگ است.\nبپا خیز! خواب زمستانی را واگذار برای اهلش...\nبه هوش باش! چشم دل باز کن!\nآفتاب در حال طلوع است.\nمبادا خواب باشی و روشنایی هستی‌بخش آن را نبینی!\nمبادا خود را از این نعمت عظیم الهی محروم گردانی!\nتو آفریده شده‌ای که روزی به بهشت برین راه پیدا کنی!\nقیمت تو بهشت است، پس خود را جز به بهشت نفروش!\nسختی‌ها را در دنیا متحمّل گشته‌ای که آبدیده شوی، آزموده شوی، بهشتی شوی، ملکوتی شوی، مقرّب درگاه خداوند شوی و مورد رضای معبود قرار بگیری که بالاترین مقام است در نزد مقرّبان درگاهش.\nخواهرم، برادرم! پرده‌های غفلت را از برابر دیدگانت کنار بزن و به نور نگاه کن! گوش کن به ندای حق از زبان ناطق و ناصح سفیر حق...\nای انسان! او خواهد آمد. او در راه است. او دلسوزترین و مهربان‌ترین فرد امّت است. او امام بر حقّ توست، به جای امام‌های باطل. او تنها کسی است که می‌داند تو چه رنج‌ها برده‌ای و چه ستم‌ها کشیده‌ای! پا به پای تو رنج‌ها برده و دوشادوش تو قرن‌هاست که ستم دیده است. قرن‌ها آوارگی و راندگی و بلا دیده است؛ «إِنَّ أَهْلَ بَیْتِي یَلْقَونَ مِنْ بَعْدِي بَلائاً وَ تَطْرِیداً وَ تَشْرِیداً»! او در پیِ نجات تو و رساندن تو به سعادتِ ابدی است. امّا تاکنون در غربت و مظلومیتی ژرف به سر برده است! هر گاه ظلمی به تو و همنوعان تو روا داشته‌اند، او خون دل خورده و گفته است:\n«چرا به سوی من که به سان پدر شما هستم باز نمی‌گردید تا شما را از رنج مدام و تیرگی ایام برهانم...؟!»\nو اینک انگار با زبان حال می‌گوید:\n«ای رنج‌کشیدگان و دردمندان عالم!\nمن نمی‌آیم تا آن هنگام که زمینه‌ی ظهورم را بسازید! پس اگر راست می‌گویید و من را می‌خواهید با زمینه‌ساز ظهورم منصور که این روزها ندای دعوتش به سوی من را می‌شنوید، همراه شوید. به دعوت او لبیک بگویید و به واسطه‌ی او با من بیعت کنید و این گونه زمینه را برای آمدنم فراهم نمایید. زنجیرهای اهواء که پای دل‌هاتان را به بند کشیده است، بگشایید و از اسارت جهل و تقلید و تعصّب رهایی یابید! به دنیاگرایان و حکومت‌طلبان پشت کنید و دستتان را از دست آنان بیرون کشید؛ آنانی که ظلم را بر شما تحمیل کرده‌اند و از عدالت محرومتان نموده‌اند. همگی با هم ندای آزادی و رهایی از طاغوت‌های زمان سر دهید و این ندای آزادی‌بخش را به گوش عالَم برسانید. اگر مرا برای یاری‌تان صادقانه و با تمام وجود بخواهید، بی‌تردید برای آن کاری خواهید کرد و این درخواست خویش را در در عمل نشان خواهید داد. در این صورت است که من خواهم آمد و نجات‌بخش شما خواهم بود و با یاری خدا و امدادهای ظاهری و باطنی او، زمین را آباد و خلق خدا را از شرّ شریران آزاد خواهم کرد. من عدالت زیبای الهی را برایتان به ارمغان خواهم آورد تا آرام گیرید، کمر راست کنید و بچشید طعم خوشِ زندگیِ آسوده را به دور از ظلم و جور و جنگ و خونریزی و با چشمان حسرت‌زده‌ی خویش مرگ شیطان شرور را ببینید! آن گاه با آرامش و آسایشی مطلق در پرتوی انوار و الطاف الهی، عبد باشید و سر به سجده‌ی شکر بگزارید و خدای را بابت نعمت عظیم استقرار عدالت که برایتان فرو فرستاده است، شکر و سپاس گویید و قدردان و شکرگزار همه‌ی موهبات و نعمات بی‌پایانش باشید؛ چنانکه خود از پیش به شما وعده داده و فرموده است: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (نور/ 55)؛ «خداوند به کسانی از شما که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند وعده داده است که حتماً آنان را در زمین خلافت خواهد داد، همان طور که کسانی پیش از آنان را خلافت داد و حتماً دین آنان که برایشان پسندید را برایشان به مکنت خواهد رساند و حتماً پس از ترسشان به آنان امنیّت خواهد بخشید، تا من را بندگی کنند و چیزی را شریکم نسازند و هر کس پس از آن کفر ورزد آنان همانا فاسقان خواهند بود»!».\nاین ندای مهدی و زبان حال اوست که در جهان بلند شده، اما هنوز کسی آن را نشنیده و پاسخ نداده است.


بارسلونا به زودی خرید دپای را اعلام می نماید - درگ فایل\nبه گزارش درگ فایل، انتقال ممفیس دپای به جمع آبی واناری ها به زودی شکلی رسمی به خود می گیرد.\nبه گزارش خبرنگاران، نشریه هلندی تلگراف گزارش داد؛ ممفیس دپای در آستانه معرفی رسمی از سوی باشگاه بارسلونا به عنوان خرید جدید این تیم است. طبق این گزارش، انتظار می رود بارسلونا تا خاتمه هفته جاری (یکشنبه هفته آینده) فرایند انتقال مهاجم لیون به جمع آبی واناری ها را تکمیل کند.\nاز زمانی که رونالد کومان به عنوان سرمربی جدید تیم فوتبال بارسلونا منصوب شد، از این مهاجم 26 ساله به عنوان یکی از اصلی ترین اهداف نقل وانتقالاتی این مربی هلندی نام برده شد.\nاخیراً نشریه موندو دپورتیوو خبر داده بود، باشگاه لیون روی دپای 25 میلیون یورو قیمت گذاری نموده است، بازیکنی که تنها یک سال دیگر از قراردادش با این باشگاه فرانسوی باقی مانده است و برنامه ای هم برای تمدید قراردادش ندارد.\nدپای که اخیراً در چندین مصاحبه مختلف احتمال جدایی اش از لیون را رد ننموده، در نقل وانتقالات زمستانی 2017 پس از 18 ماه حضوری ناپیروز در منچستریونایتد به این تیم فرانسوی پیوست و در این تیم توانست دوباره به روزهای اوجش بازگردد.\nاین مهاجم هلندی تا به امروز در 140 بازی از رقابت های مختلف برای لیون به میدان رفته و پیروز شده است 57 گل هم به ثمر برساند.\nانتشار: 8 آبان 1399 بروزرسانی: 8 آبان 1399 گردآورنده: dragfile.ir شناسه مطلب: 640\nبه "بارسلونا به زودی خرید دپای را اعلام می نماید" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "بارسلونا به زودی خرید دپای را اعلام می نماید"


آیا صحت دارد که درصورت نگه داشتن دور موتور بین 1500 تا 2000 دور در دقیقه در خودروهای بنزینی در زمان افزایش دمای موتور، دما کاهش می‌یابد و آیا این موضوع درمورد خودروهای دیزلی نیز صادق است؟ - اخبار خودرو\nکد خبر: 230735\nتاریخ انتشار: ۲ شهریور ۱۳۹۹ - ۱۰:۱۱\nآیا صحت دارد که درصورت نگه داشتن دور موتور بین 1500 تا 2000 دور در دقیقه در خودروهای بنزینی در زمان افزایش دمای موتور، دما کاهش می‌یابد و آیا این موضوع درمورد خودروهای دیزلی نیز صادق است؟\nافزایش دمای موتور خودرو دلایل متعددی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به‌عدم کارکرد صحیح سیستم خنک‌کاری موتور، معیوب بودن سیستم جرقه‌زنی، خرابی درسیستم سوخت‌رسانی یا عدم تبادل صحیح حرارت میان قطعات و.... اشاره کرد.\nبه گزارش «اخبار خودرو»،افزایش دمای موتور خودرو دلایل متعددی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به‌عدم کارکرد صحیح سیستم خنک‌کاری موتور، معیوب بودن سیستم جرقه‌زنی، خرابی درسیستم سوخت‌رسانی یا عدم تبادل صحیح حرارت میان قطعات و.... اشاره کرد. اما درصورت وجود ضعف عملکردی سیستم خنک‌کاری یا جرقه‌زنی و افزایش تدریجی دمای موتور، می‌توان با حرکت دادن خودرو و ثابت نگه داشتن دور موتور بین 1500 تا 2000 دور در دقیقه، به‌دلیل افزایش هوای ورودی به‌سیلندر و کاهش مقدار سوخت در زمان احتراق، دما را تا حدی کاهش داد. اما درخودروهای دیزلی، این موضوع کاملا متفاوت است و اگر دراین‌گونه خودروها دمای موتور افزایش یابد، باید خودرو را متوقف کرد و اجازه داد که خودرو در دور آرام مقداری کار کند. زیرا دراین حالت کاری، هوای بیشتری به‌داخل پیشرانه وارد می‌شود که سبب کاهش چشمگیر دمای آن خواهد شد.\nدمای موتور خودرو


تاریخ ایرانی - امام به شهادت مصطفی خمینی یقین نداشت\nامام به شهادت مصطفی خمینی یقین نداشت\nتاریخ ایرانی: در اول آبان ۱۳۵۶ خبر درگذشت سید مصطفی خمینی، از نجف به تهران و قم رسید و به سیر تحولات انقلاب شتاب بخشید؛ مرگی که عادی به نظر نمی‌رسید و همین امر موجب شد بسیاری از انقلابیون از او به عنوان شهید یاد کنند، هرچند که امام خمینی با به کار بردن این عنوان برای فرزندش موافق نبود. درگذشت سید مصطفی خمینی که فارغ از نقش فرزندی یکی از مبارزان انقلاب و همراه امام در مبارزات علیه رژیم شاه بود، به عقیده محسن بهشتی‌سرشت مولف کتاب «زمانه و زندگی امام خمینی» نقطه عطفی در تاریخ انقلاب اسلامی است؛ چراکه پس از ۱۴ سال دوباره نام امام خمینی را بر سر زبان‌ها انداخت. در ادامه گفت‌و‌گوی او را با «تاریخ ایرانی» می‌خوانید:\nآیا درباره این روایت سید احمد خمینی از «مرگ غیرعادی» برادرش که «به احتمال قوی در اثر مسمومیت به وسیله ماموران رژیم پهلوی شهید شده است»، شواهدی یافت شده است؟\nمرحوم سید احمدآقا در اوایل انقلاب که مرگ سید مصطفی خمینی در هاله‌ای از ابهام قرار داشت گفتند این مرگ غیرعادی است. واقعا هم همین‌طور بود، فردی که تا ساعت ۱۰ شب قبل او را در کمال سلامتی دیدند صبح فردا با جنازه او روبه‌رو شوند! معلوم است که این مرگ مشکوک است؛ زیرا مرحوم سید مصطفی هم فرزند و بازوی رهبر بزرگترین انقلاب معاصر است و هم خودش از زمره مبارزان و مخالفان جدی رژیم شاه بود؛ اما امروز که ۴۰ سال از پیروزی انقلاب می‌گذرد، هیچ مدرک و نشانه‌ای از به شهادت رساندن ایشان به دست نیامده است.\nبه نظر شما چرا امام خمینی اجازه کالبدشکافی پیکر حاج آقا مصطفی را ندادند و هرگز راضی نشدند برای ایشان از لفظ «شهید» استفاده کنند؟\nبه نظر من امام یقین به قتل ایشان نداشتند و حتی احتمال قوی هم نمی‌دادند؛ لذا هیچ‌گاه از لفظ شهادت استفاده نکردند. البته مرگ مهاجران الی‌الله طبق آیات شریفه نوعی شهادت در راه خداست و از این جهت می‌توان او را شهید نامید ولی امام از این جهت هم از او به عنوان شهید نام نبرد. گرچه جنایات و مظالم رژیم شاه آن‌قدر زیاد بود که دلیلی برای کالبدشکافی باقی نمانده بود! یعنی مدارک و شواهد فراوانی برای رسوایی رژیم وجود داشت و دیگر نیازی به این کار نبود. ثانیا امام به عنوان یک عارف تسلیم تقدیر الهی بود و ارتحال فرزند را از الطاف خفیه الهی می‌دید؛ بنابراین پرداختن به کالبدشکافی از نظر او کاملا عبث و بی‌فایده بود.\nدرگذشت سید مصطفی خمینی چه نقشی در شتاب بخشیدن به روند اعتراضات مردم علیه رژیم پهلوی داشت؟\nوفات سید مصطفی نقطه عطف انقلاب اسلامی است. از اول آبان ۵۶ نام خمینی در ایران و جهان مجددا اوج گرفت. در حالی که رژیم از ۱۵ خرداد ۴۲ تلاش وسیعی کرد که نام او را از صفحه تاریخ پاک کند، ناگهان با رحلت آقا مصطفی با موج جدید خمینی‌خواهی روبه‌رو شد. آن‌ها آن‌قدر مست قدرت بودند که انوار جدید را ندیدند و با کمال حماقت و بلاهت اقدام به تدوین آن مقاله کذایی در دی‌ماه همان سال کردند که ناگهان طوفان انقلاب اسلامی توسط مردم رنجدیده ایران به پا خاست و طومار حیات رژیم پهلوی بعد از یک سال برچیده شد.\nيکشنبه 30 مهر 1396 17:43\nدوشنبه 2 آبان 1390 | سیدمصطفی خمینی به روایت تصویر\nآخرين تاريخ بازديد : شنبه 29 تير 1398 15:25:37\nکليد واژه هاي مرتبط : مصطفی خمینی ; بهشتی سرشت ;


Blackberry چیست؟ - حرف روز\nحرف روز > کامپیوتر > فناوری اطلاعات (IT)\n29-10-2009, 03:46 AM #1\n1 بار در ا پست از ایشان تشکر شده است.\nدستگاه بلک بری یکی از فناوری ها و پدیده های نوین فناوری اطلاعات است که با استفاده از این دستگاه می توان دیتا و صوت ارسال و دریافت کرد.در واقع این دستگاه را می توان یک دستگاه 2 کاره نامید که هم تلفن همراه است و هم رایانه. با استفاده از این دستگاه ضمن بهره گیری از تلفن همراه می توان اقدام به ارسال و دریافت ایمیل ها و بازکردن وب سایت ها نیز کرد. بلک بری هم چنین خدمات پیشرو بی سیم عرضه می کند و امکان دسترسی شما به طیف گسترده ای از انواع برنامه ها و دستگاه ها را در سراسر جهان فراهم می آورد. بلک بری در یک نگاه سرویس و امکاناتی نظیر ایمیل، تلفن همراه، پيامك، اینترنت بیسیم ، Instant Messaging پیام صوتی چت، دسترسی به دیتا و غیره را فراهم می کند.\nتاریخچه ای از بلک بری\nدر سال 1996 یک شرکت کانادايی به نام RIM یا Research In Motion با یک پیجر به میدان رقابت پا گذاشت که به کاربران این امکان را می داد تا ارتباط ایمیل 2 طرفه روی شبکه بیسیم ARDIS داشته باشند. اینک بعد از گذشت چندین سال انواع دستگاه های RIM با سرویس های مختلف به بازار عرضه شده اند به شکلی که بیش از 5 میلیون کاربر از دستگاه های BlackBerry که ترکیبی از تلفن، ایمیل و PDA است استفاده می کنند.\nبلک بری یک روش بی سیم\nترکیب روش های بیسیم و دستگاه های بیسیم با نرم افزار و سرویس های حرفه ای موبایل توانسته علاقمندان بسیاری را به خود جلب کند.مهم ترین دلیل برای انتخاب یک بلک بری آن است که این دستگاه قابلیت ارسال دیتا و صوت را پیش روی تان قرار می دهد. تصور این که می توانید از ایمیل دریافتی، یک صفحه وب را باز کنید، در عین حال از یک شماره تلفن روی صفحه وب اقدام به شماره گیری و تماس تلفنی کنید و از آدرس بوک ایمیل بفرستید ، میتواند جالب باشد.\nدستگاهی که همه گیر شد\nدستگاه بلک بری بعد از رونمایی و گسترش در سراسر جهان به سرعت همه گیر شد، به این دلیل که به شرکت های دیگر این امکان را می داد تا انواع برنامه ها را برای آن ساخته و خود را با آن تطبیق دهند و حتی تحت نام خود اقدام به فروش محصولات بلک بری کنند.\nبرنامه ها و سرویس های بلک بری\nبلک بری انواع برنامه ها و سرویس های بی سیم را کنار هم فراهم کرده است که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:\n1- ایمیل بیسیم\n2- تلفن همراه\n4- اینترنت بیسیم\n5- Instant Messaging\n6- دسترسی به دیتای شرکت\nمهم ترین مشخصه بلک بری\nیکی ازمهم ترین مشخصه های فن آوری بلک بری این است که امکان تبدیل به یک محیط استاندارد برای توسعه دهندگان ابزارهای جانبی فراهم شده است . قدرت بلک بری با یک مرورگر وب HTML، ابزار توسعه جاوا و سرورهای برنامه های دات نت و J2EE، بلک بری را به محیطی قدرتمند در دستان شرکت های دیگر تبدیل کرده است.به عنوان مثال می توان برای دیدن فایل های پاورپونیت متصل به ایمیل ها از ابزار ایمپاتیکا بلک بری استفاده کرد در واقع بلک بری انواع دستگاه ها را برای افراد، شرکت های تجاری کوچک و متوسط، شرکتهای دولتی و بزرگ فراهم می کند.\nblackberry, فناوری اطلاعات, فناوری اطلاعات چیست؟, بلک بری, تکنولوژی black berry, تکنولوژی فناوری اطلاعات, دنیای اطلاعات, دستگاه چندکاره\nDinosaurs - Fashion - Lawyer - Buy Metal detector - Outdoor - Superstar 1 - Buy Home - Early life of - Make money - Best Wear - Prehistoric Animals


اگر درگیر فیلم ها هستید ، المپیک تجارت فیلم های تجاری متنوعی دارد. برای وبینارها ، استراتژی ها و تجزیه و تحلیل های مکرر که به روز می شوند ، از کانال YouTube خود دیدن کنید. همچنین زمانی که میانگین متحرک تحلیل زمانی در فارکس با دوره کوچکتر میانگین متحرک با دوره بزرگتر را از بالا به پایین قطع کند، سیگنال فروش صادر شده است. 6ماهه منتهی به 98 / 06 / 31 ( حسابرسی نشده ) مبلغ 122 ریال سود به ازای هر سهم محقق نمود . 44 درصد افزایش سود نسبت به دوره مشابه سال گذشته @LiveBourse.\nمحتوایی که تیم‌های مجله نی‌نی‌سایت تولید می‌کنند، دقیقا براساس نیازهای کاربران است. به این صورت که ما تالار گفت‌وگو را بررسی و رصد می‌کنیم و براساس نیازها، مسائل و سوالاتی که کاربران در تالارهای گفت‌وگو مطرح می‌کنند، محتوایی تولید می‌کنیم که به این نیازها پاسخ دهد. بین سال‌های 1940و1944 تعدادی کولی و در حدود دویست هزار یهودی به شهر لودز در لهستان منتقل شدند، که گراسمن هم در میان آنها بود. گراسمن در بخش اداره آمار آلمان که نوعی سابقه رسمی "جمع آوری "میکرد مشغول به کار شد. او با به مخاطره انداختن جدی خود و به دور از چشم گشتاپو هزاران عکس به طور مخفیانه گرفت که همه گویای وضع فلاکت بار ساکنان تحلیل زمانی در فارکس این محله است.\nو قیمت اخر هم قسمت حساب کاربر شماست که لینک زیرمجموعه گیری و آمار دعوتی های شما و موجودی شما را نشان میدهد. كيفية جنى المال تحلیل زمانی در فارکس وكسبه استثمار المال عند إطلاق عملك يساهم في زيادة الدخل بشكل كبير.\nبعد از حساب آزمایشی اولیه ، دو تحلیل زمانی در فارکس گزینه متفاوت برای حساب ها وجود دارد. هنگامی که آماده شروع سرمایه گذاری واقعی هستید، می توانید از دو نوع اکانت زیر استفاده کنید:\nبیت کوین چیست و نحوه عملکرد Bitcoin ،چگونه یک استراتژی معاملاتی موفق ایجاد کنیم؟\nسلام من مقداری chilizبرپایهtrc20فرستادم به کیف پولی که بر پایهerc20بود در کوینکس.میشه راهنمایی کنید ارز ی که دارم می ره یا نه ممنون قربانی از شرکت تحلیل زمانی در فارکس های لیزینگ به عنوان بخش های مهم در اقتصاد کشور یاد کرد و گفت: لیزینگ ها هنوز جایگاه خود را در تامین مالی اقتصاد ایران نیافته اند در حالی که می توانند به ابزاری برای تامین مالی خرد در اقتصاد ایران تبدیل شوند. این الگوی شمعی با کندلی روبرو هستیم که قیمت باز و بسته شدن آن بسیار به‌هم نزدیک و یا برابر است. شکل این الگو شبیه صلیب یا علامت بعلاوه است. سایه‌های دوجی ممکن است طول‌ها متفاوتی داشته باشند.\nبرای حرکت به سمت بلوغ داده و داده‌کاوی در شرکت پرداخت نوین آرین اقداماتی از قبیل تعیین شاخص‌هایی برای سنجش کیفیت خدماتی که از طریق سوئیچ انجام می‌شود؛ به‌کارگیری، تحلیل و شناسایی الگوریتم‌های بخشی از فرایندهای عملیاتی شرکت در سامانه هوش تجاری صورت گرفت که به گفته حاتمی تیمی در راستای تحلیل داده و الگوریتم‌های لازم جهت استخراج داده جهت رسیدن به اتخاذ تصمیم نهایی در واحد طرح و برنامه شرکت تشکیل شد. پس اولین کاری که می کنید باید توانایی و تخصص های خود را شناسایی کنید. با توجه به همین توانایی ها می توانید در ادامه حوزه کاری خود را نیز انتخاب کنید. ولی اگر توانایی هایتان هم کم بود اشکالی ندارد باز هم تا حدودی در کسب و کارتان به دردتان می خورد! قبل از اینکه پول خود را وارد بازار واقعی فارکس کنید، باید بتوانید در حساب دمو یا برروی کاغذ، معاملات سودآوری انجام دهید. باید برای مدت ۳ ماه و ترجیحا ۶ ماه معاملات مجازی خود تحلیل زمانی در فارکس را رصد کنید و اطمینان حاصل کنید که در معاملات مجازی سود کرده اید.\nمعاملات باینری آپشن می تواند انتخابی عالی برای کسب درآمد آنلاین باشد، در حالی که نیازی به داشتن مهارت و دانش خاصی نیز در آن نیست. معامله گران می توانند از مزایای باینری آپشن از راه های زیادی بهره ببرند. اما همان طور که گفتیم باید همواره به یاد داشته باشید که باینری آپشن مستعد کلاهبرداری است. برای استفاده از سیستم ، به شاخص های حرکت ، قدرت ، روند و فیلتر نیاز دارید. این به بهبود اثربخشی استراتژی تحلیل زمانی در فارکس کمک می کند. برای اطلاع از زمان‌بندی همه ابزارهایی که مشمول تغییر می‌شوند، لطفاً به جدول زیر مراجعه کنید.\nایجاد صفحه‌ای چندرسانه‌ای برای درج عکس و فیلم لایو که جذاب باشد و بتواند، فالوور بیشتر جذب کرده تا فرصت تبلیغات فراهم شود. *** اعطاي ۲% سود سالانه به مانده حساب به صورت ماهيانه. در طی این سال هایی که بیت کوین راه اندازی شده است، مواردی متعددی از عدم توافق بین ماینرها و توسعه دهندگان وجود داشته که موجب بروز شکاف های بزرگ در جامعه کاربری این ارز دیجیتال شده است. در برخی اوقات گروه کاربران و ماینرها به توافق رسیده اند که پروتکل شبکه بیت کوین را تغییر دهند. این تحلیل زمانی در فارکس تغییر پروتکل عموماً با نام فورک (Fork) شناخته می شود که به سبب آن یک نوع جدیدی از Bitcoin با نام دیگر تولید شده است.\nنسخه دسکتاپ برنامه سیگنال بهترین گزینه برای ارسال پیام با استفاده از کامپیوتر های شخصی شماست تا بتوانید پیام های خود را از طریق کیبورد. بهترین نرم تحلیل زمانی در فارکس افزار سیگنال گزینه باینری. معامله گران پرایس اکشن نیازی به نرم افزارهای اضافی ندارند. کندل، بار، نقطه یا هر نوع نمودار دیگری می‌تواند اطلاعات لازم را به این تریدرها ارائه دهد. در این روش نیازی به خرید نرم‌افزارهای تحلیلی گران قیمت نیست. من تا حالا ندیدم یک کار هرمی تو ایران کلاه بردار نباشه


انتقامجویان ثور سرما دیوانگی غول\nآیا جنگ به عنوان ثور در برابر یک ارتش خزنده فراست غول! محافظت از عسگرد راه اندازی شده توسط چکش خود را در برابر خط مقدم دشمن در این آجر سبک شکن مینی بازی های کلاسیک.\nسوار در ماجراجویی با خاکستر برای تبدیل شدن به استاد بزرگ گوگل. هیولا در اطراف شهرستان پراکنده و هدف شما این است برای پیدا کردن آنها و گرفتن آنها را با توپ فشار با نوک انگشت خود را.\nعکس واقعی مربی بروید\nاضافه کردن شاهزاده خانم و رفتن عکس شکار با استفاده از نرم افزار گوگل برو. شخصیت های مورد علاقه خود را انتخاب کنید و شروع به rummaging از طریق مکان های مختلف در شهرستان در جستجوی Pokemons با استفاده از سلول های خود را پیشنهاد pokeballs خود را به تصرف خود در حداکثر\nقطع سفر در زمان طناب\nبازی برش طناب: سفر در زمان! تاریخ ام اسم او به عنوان سفر به عقب در زمان برای تغذیه اجداد خود را با آب نبات. برش طناب: زمان سفر ماجراجویی کاملا جدید پر از زمان سفر، آب نبات خرد، عمل مبتنی بر فیزیک است!\nما به دنبال دلیرترین فرد، که می توانید شوالیه کمک به صرفه جویی یار خود! آیا تا سرد نیست؟ پس وقت خود را هدر ندهید و حرکت بلوک در حالی که اجتناب از همه موانع در راه است. جمع آوری تمام پاداش و بازگرداندن زندگی kni شجاعت\nبازی فال ماهجونگ اتصال برای هالووین: حذف همه کاشی. حذف تمام کاشی در جفت با اتصال 2 از کاشی های مشابه. اتصال زمانی ممکن است که مسیر بین کاشی است حداکثر 2 90 نوبت درجه.\nOggy و سوسک شیدایی OGGY کامپیوتر\nدوست دارید به برنده این بازی فوق العاده؟ بنابراین عجله و حرکت این قطعه را به مسیر درست است. بسیار توجه کنید و سعی کنید به هر گونه اشتباه، باعث اگر توپ را به بالا برسد، این بازی بیش از.\nپدر و مادر نسبتا عجیب و غریب: شیدایی yugopotamia\nراهنما و Timmy را تهاجم بیگانه جادویی ناپدید می شوند!\nspongebob در Squarepants ماده چسبنده و لزج از تالاب ماده چسبنده و لزج\nبن مسابقه به گو مرداب، spongebob در Squarepants قسمت. بازی به عنوان بن و پاتریک در این Goo بازی Y هیئت مدیره، تاریخ مسابقه به گو مرداب


طلسم قطار شهری کرج سال ۹۹ شکسته می شود - خبرآنلاین\nکد خبر 1347963\nرییس کمیسیون عمران،حمل و نقل و ترافیک شورای اسلامی\nایرنا نوشت: رییس کمیسیون عمران،حمل و نقل و ترافیک شورای اسلامی شهر کرج اعلام کرد که خط ۲ قطار شهری کرج سال ۹۹ به مسافران درون شهری خدمات دهی می کند.\nمهدی حاج قاسمی اظهار کرد : ۲ رام قطار طی سال‌های گذشته برای این خط خریداری شده که مدتی در اختیار متروی تهران قرار گرفتند.\nوی ادامه داد: برای جلوگیری از استهلاک آنها با پیگیری فراوان این قطارها به استان البرز بازگردانده شد .\nاین عضو شورا بیان داشت: قرار است بخشی از خط ۲ قطار شهری کرج سال آینده راه‌اندازی شود و ما ناچاریم تا زمان بهره برداری از این خط، قطارها را در شرکت مپنا نگهداری کنیم.\nخط ۲ قطار شهری کرج به طول ۲۷ کیلومتر از سال ۸۵ عملیات احداث آن آغاز شده که تاکنون ۱۵ کیلومتر از تونل این خط حفاری شده است.\nدر اواخر دهه ۷۰، خط متروی تهران به میدان شهید سلطانی کرج متصل شد که روزانه بیش از ۳۰۰ هزار مسافر در این مسیر جابجا می شود.\nهمچنین پس از آن ۶ خط ریلی برای کرج پیش بینی شد که خط یک بین میدان شهید سلطانی و منطقه گلشهر کرج به طول ۱۰ کیلومتر در امتداد خط ریلی صادقیه تهران- میدان شهید سلطانی احداث و در نیمه اول دهه ۸۰ زیر بار ترافیک ریلی رفت .\nعملیات خط ۲ قطار شهری کرج به طول ۲۷ کیلومتر از سال ۸۵ بین کمالشهر کرج و شهرستان شهریار استان البرز آغاز شد که قرار بود که این خط در سال ۹۰ بهره برداری شود اما بنا به عللی مانند کمبود نقدینگی، ساخت و تکمیل آن به تاخیر افتاد .\nاکنون با گذشت حدود ۱۳ هنوز ۱۵ کیلومتر از تونل ۲۷ کیلومتری این خط بین میدان دانشگاه خوارزمی در غرب کرج و میدان شهید سلطانی در جنوب شرقی این کلانشهر حفاری شده که در این محدوده ۱۳ ایستگاه وجود دارد.\nعملیات ساخت خط ۲ قطار شهری کرج با استفاده از اعتبارات ملی و مدیریت شهری کرج آغاز شد که تحریم ها و مشکلات مالی دولت و کاهش درآمدهای مدیریت شهری سبب کندی تکمیل آن شده است.\nاینک حدود ۶ ایستگاه خط ۲ قطار شهری در مرحله تکمیل قرار دارد و پیش بینی می شود تا خرداد ماه سال ۹۹ بخشی از این پروژه بهره برداری شود.\nچهار خط دیگر متروی کرج تنها مطالعه آنها انجام شده است.