امیر تتلو سفیر صلح شد\nصفحه اصلی فرهنگ وهنر دنیای موسیقی امیر تتلو سفیر صلح شد\nنوشته شده در ۱۳۹۴-۰۷-۱۸\nبه گزارش جام جم آنلاین، امیر تتلو پس از حضور در موزه ی صلح تهران و دیدار با جانبازانی که این موزه را اداره می کنند، اعلام کرد که سفیر صلح این موزه شده است. امیر تتلو خواننده زیر زمینی در صفحه شخصی خود نوشت: “اینجانب امیر تتلو شماره هفت، از این به بعد به لطف عزیزانی که واقعا جان باختند برای کشورمون سفیر صلح هستم در ایران و از امروز خانواده ی بزرگ تتلیتی اضافه میشه به خانواده ی بزرگ صُلح در ایران و جهان”.\nموزه ی صلح تهران هم در سایت رسمی اش این خبر را تائید کرد: “موزه صلح تهران مهمان متفاوتی داشت. امیر تتلو از خوانندگان ایرانی، از طرف جانبازان شیمیایی و قطع نخاع برای ساخت کلیپ شهدا تجلیل گردید و به عنوان سفیر صلح این موزه معرفی شد”.\nاین خوانننده زیر زمینی در ادامه پست خود نوشت: “همه ی ما به کمک هم، بزرگ ترین گروه صُلح جهانی در جهان را اختصاص می دهیم به کشور عزیزمون ایران من از نزدیک به چشم دیدم عزیزانی که تو موزه ی صلح زحمت می کشن از زندگیشون و از سلامتی و حتی اعضای بدنشون گذاشتن واسه کشور و حالا برای این راه و ازتون این توقع رو ندارم که شما هم زندگیتون رو بذارین اما این توقع رو دارم که صدای کسانی که زندگیشون رو گذاشتن رو به گوش دنیا برسونین و این پیج رو حمایت کنید !! من خودم به شخصه باعث افتخارم هست اگه بتونم خدمتی کنم و به شما هم تبریک میگم که با حماییتون قدمی در جهت صلح جهانی خواهید برداشت.»”\nبرچسب هاامیر تتلو سفیر صلحتتلو سفیر صلح\nمطلب قبلی مصدومیت باران کوثری در سانحه رانندگی\nمطلب بعدی سوژه شدن تیلور سوئیفت به خاطر آرایش بد !!\nبیشتر در دنیای موسیقی\nتلاش ورزشکاران و هنرمندان برای آزادی امیر تتلو !\nچند روزی از بازداشت امیر تتلو می گذرد و گویا عده ای از ورزشکاران و هنرمندان در تلاش برای آ…\nزمزمه رفتن امیر تتلو از ایران در صفحه شخصی اش !!\nزمزمه رفتن امیر تتلو از ایران در صفحه شخصی اش !! امیر تتلو با انتشار عکس گذرنامه اش از سفر…\nعاشق که بشی با صدای احسان خواجه امیری منتشر شد\nجدیدترین تک آهنگ احسان خواجه امیری خواننده موسیقی پاپ کشورمان با عنوان ” عاشق که بشی…\nتمبر سالارعقیلی در مازندران رونمایی شد\nتمبر سالار عقیلی به عنوان اولین تمبر طراحی شده از یک هنرمند موسیقی در ایران رونمایی شد. تم…\nپسر بنیامین بهادری به زودی به دنیا می آید\nبنیامین بهادری در جدیدترین پست اینستاگرامش از پسردار شدن اش خبر داد و گفت پسرش به زودی به …\nبارگذاری در دنیای موسیقی


10 فعالیتی که در بازی ها مفرح هستند اما در زندگی واقعی طاقت فرسا | پلازامگ\nپلازا بازی و سرگرمی مقالات بازی 10 فعالیتی که در بازی ها مفرح هستند اما در زندگی واقعی طاقت فرسا\n10 فعالیتی که در بازی ها مفرح هستند اما در زندگی واقعی طاقت فرسا\n20 تیر 1397 20:00\nبعضی فعالیت‌ها هر چقدر که در دنیای بازی شیرین و لذت‌بخش‌اند، در واقعیت می‌توانند سخت و طاقت‌فرسا باشند. در این مطلب 10 کاری که در دنیای مجازی دوست داریم و در زندگی واقعی از انجام‌شان بیزاریم را مورد بررسی قرار خواهیم داد.\nچگونه غول های سرسخت بازی های ویدیویی را شکست دهیم\nهمه آنچه از بازی FIFA 19 می دانیم\nنکاتی جالب درباره بازی Cyberpunk 2077 که احتمالا نمی دانید\nبازی‌های ویدیویی هر جور ماجراجویی فوق‌العاده‌ای برایمان فراهم می‌آورند؛ از نبرد با هیولاهای غول‌پیکر گرفته تا جستجو در سیاهچاله‌های تاریک برای گنج‌های پنهان و رابطه عاشقانه با موجودات فضایی به جای نجات کهکشان. البته یکی از خواص بازی‌های ویدیویی این است که می‌توانند فعالیت‌های روزانه‌ای که به طور معمول خسته‌کننده و طاقت‌فرسا هستند را برایمان مفرح و لذت‌بخش کنند.\nنمی‌دانم House Flipper بازی کرده‌اید یا نه، اما این ماجراجویی بسیار احمقانه به ما یادآور می‌شود که انجام فعالیت‌هایی که در زندگی معمولی سعی داریم از آن‌ها دوری کنیم در زندگی مجازی چقدر لذت‌بخش می‌شوند؛ عجیب است نه؟ به نظر شما هم حقیقت تلخی پشت این قضیه پنهان شده؟ یعنی ما از زندگی در یک شبیه‌ساز نصفه و نیمه با کلی باگ و آدم‌های مصنوعی خوشحال‌تریم تا زندگی در واقعیت؟ یعنی جامعه اطرافمان اینقدر سیاه و غمزده است؟ یا ما افسرده‌ایم و نیاز به درمان داریم؟ برای جواب به این سوال باید نزد یک روانشناسی، جامعه‌شناسی، کسی بروید. من فقط یک گیمر بی‌سوادم که چیزی از مسائل پیچیده سرش نمی‌شود، در این مطلب هم قصد ندارم خلق‌تان را تنگ کنم. ولی دیدم همین موضوع سوژه جالبی برای یک مقاله است، گفتم بد نیست 10 تا از فعالیت‌های روزمره را که در دنیای بازی مفرح به نظر می‌رسند، با یکدیگر مرور کنیم.\n10 فعالیت خسته کننده دنیای بازی\n۴- شرط بندی\n۵- مدیریت خرت و پرت ها\n۷- هدیه دادن\n۸- صحبت با آدم های دیگر\n۹- آرایش شخصی\n۱۰- هر کاری غیر از بازی کردن\nخیلی وقتتان را نمی‌گیرم؛ این شما و این 10 فعالیت خسته‌کننده که فقط در بازی از آن‌ها لذت می‌بریم.\nراجع به این بازی در پاراگراف قبل هم توضیح دادیم. House Flipper مثالی بارز از چیزی است که فقط ترجیح می‌دهم در بازی تجربه‌اش کنم تا در زندگی واقعی. با وجود علاقه مادرم به برنامه «به خانه باز می‌گردیم»، نمی‌توانم گولش بزنم که این هم یک برنامه آموزشی مثل همان است. شما تی به دست سوراخ توالت فرنگی را تمیز می‌کنید (کی دیدید مجری تلویزیون از این کارها بکند؟)\nبه هر حال House Flipper کلی کیف می‌دهد و من عوض این که اتاق خودم را تمیز کنم، در و دیوار خانه مجازی را برق انداخته‌ام. اما چیزی که نظرم را بیشتر از همه به خودش جلب کرد تعمیر و تغییر دکوراسیون بازی است. شاید به این دلیل که مثل زندگی واقعی نیاز نیست در یک روز صد بار به الکتریکی بروید تا سه‌راه به‌دردبخور یا پریزی که برای وسیله‌تان مناسب باشد را بخرید یا شاید به این دلیل که در میانه کار موهایتان را با برق 220 ولت فشن نمی‌کنید (یک بار سر عوض کردن فیوز، برق یک ساختمان 14 واحدی را قطع کردم! آخر چرا زندگی واقعی Autosave ندارد؟)\nمن از باغبانی بیزارم، البته نه به اندازه نظافت خانه! ولی چه کنم که بازی‌های ویدیوی را دوست دارم. 2 سالی می‌شود که از اعتیاد به Stardew Valley پاکی دارم، اما فقط فکر کردن به آن باعث لغزشم می‌شود. «وای لابد تا الان در باغم کلی توت فرنگی تازه روییده که باید بچینم… ولی باید مقاومت کنم، من می‌توانم!»\nدلیل تناقض اشتیاقم برای باغبانی مجازی و واقعی کاملاً مشخص است. هرس کردن برگ و بوته و چیدن میوه در بازی تنها با یکی دوتا دکمه و در عرض چند دقیقه انجام می‌شود. در دنیای واقعی ماه‌ها صبر می‌کنید تا تمشک‌تان جوانه بزند؛ بعد یک کفتر لعنتی درست جلوی چشمتان با نوکش آن را از ریشه درمی‌آورد، در بلندترین نقطه ممکن می‌نشیند و هنگام کوفت کردن با آن چشم‌های بی‌روح و موذیانه‌اش به چشمتان خیره می‌شود و به ریشتان می‌خندد. در ضمن کار و کاسبی در دنیای بازی همیشه بر وقف مراد است، اگر با کاشت تمشک در دنیای واقعی هم مثل دنیای بازی پول به جیب می‌زدم، همین فردا با همکارانم در پلازامگ خداحافظی می‌کردم.\nاین یکی را دیگر خیلی قبول دارم. تمام تیر و طایفه‌ام عاشق ماهیگیری هستند (من شمالی هستم)، اما خودم زیاد علاقه‌ای به این کار ندارم. به نظرم پرتاب کردن دو تا بچه کوچک درون دریاچه و تماشای خفه شدنشان، وقتی در حال شکار دیگر بچه‌ها هستید، اسمش سرگرمی نیست. شاید با خودتان بگویید از بس به مانیتور و بازی‌های صد من یک غاز نگاه کرده، عقلش را از دست داده، که باید بگویم تا حد زیادی درست حدس زده‌اید، اما حتی دیوانگی من واقعیت را تغییر نمی‌دهد. با وجود اختلافات خانوادگی که سر قضیه ماهیگیری داریم، نمی‌دانم چرا از مینی‌گیم‌های ماهیگیری درون بازی این‌قدر خوشم می‌آید و وقتی یک ماهی چاق و چله گیرم می‌آید کلی کیفور می‌شوم.\nجالب اینجا است، ماه پیش دوستم درگیر یک بازی بیخود موبایل شده بود که اخیراً یک آپدیت ماهیگیری هم برای خالی کردن جیب ناگیمرهای از همه جا بی‌خبر به آن اضافه شده است. بازی که خزعبل محض بود و از قضا دوستم خیلی تبحری در آن نداشت اما از آنجایی که مرا یاد Stardew Valley می‌انداخت، مکانیک ماهیگیریش به جانم افتاد که یک دمی به خمره بزنم. با استعداد شگرفی که داشتم، ماهی‌ها را یکی پس دیگری به دام انداختم. پس از این که دوستم متوجه تخصصم شد، من شدم استاد ماهیگیری و او هم شد شاگردم. خانواده مطمئناً تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند و آن را تفریحی کودکانه خواهند دانست، اما حداقل دوستم قدر هنرم را می‌داند.\nبالاخره یک مثال هم پیدا شد که از انجام ندادنش در زندگی واقعی پشیمان نیستم. اگر از GTA San Andreas یک چیز یاد گرفته باشم، این است که من قمارباز خوبی نیستم؛ خدا پدر راکستار را بیامرزد.\nمن در San Andreas به اندازه کافی ثروت داشتم و اکثر پولم را هم از راه قاچاق مواد و شغل شریف آدمکشی و مدیریت باندهای خلافکار به دست آورده بودم. آبرومندانه‌ترین شغلم این بود که در مینی‌گیم‌های مسابقه‌ای شرکت کنم و با موتور کراس کمی پول حلال به جیب بزنم. به هر حال پس از مدتی به سرم زد که به یکی از باجه‌های شرط‌بندی اسب‌دوانی وارد شوم و روی یکی دو اسب خوش‌نفس شرط ببندم. با خودم گفتم اگر بردم که چه بهتر، اما اگر باختم دفعه بعد شرطم را دو برابر می‌کنم. راستش اولش حسابی جواب داد، اما بعدش یهو جواب نداد و تمام پول‌هایم به باد فنا رفت.\nکاشف به عمل آمد که این تکنیک شرط‌بندی از قرن 18 میلادی همه‌گیر شده و حتی از نظر افرادی که در چند صد سال پیش زندگی می‌کردند هم یک احمق بودم. ولی نیمه پر لیوان را ببینید، حداقل پول واقعی از دست ندادم و درس عبرت خوبی از قمار گرفتم. راستی بازی را دوباره از فایل ذخیره‌ام لود کردم که پول‌هایم برگردند.\nیک اعترافی باید بکنم؛ همان قدر که در دنیای واقعی خرت و پرت جمع می‌کنم، در بازی‌های ویدیویی هم این کار را انجام می‌دهم. کمدم در بازی Diablo III پر شده از چیزهایی رندوم و به درد نخوری که پیدا کرده‌ام. تنها فرق زندگی واقعی و مجازیم این است که در بازی تمام لوازم را مرتب می‌کنم و این ترتیب برایم به یک وسواس بیمارگونه شباهت دارد.\nعکس بالا تصویری از وسواس مدیریت لوازمم در Stardew Valley است. به تصویر بالا فقط به عنوان مثال کوچکی از چینش آیتم نگاه کنید. چیزی که می‌بینیم منابع ساخت و ساز از یک صندوق لبریز هستند؛ 999 سنگ ذخیره کرده‌ام چون سنگ راحت‌تر از دیگر آیتم‌ها به دست می‌آید. علاوه بر این 335 تا بال خفاش دارم که تا حالا هیچ چیزی با آن‌ها نساخته‌ام (راستش اصلاً نمی‌دانم چه چیزی می‌شود با آن‌ها ساخت.) از چیز‌هایی که در تصویر دیده نمی‌شود می‌توان به صندوقچه ابزارم، صندوقچه جواهرات، صندوقچه مواد اولیه، یخچال (که فقط چیزهای فاسد شدنی را در آن گنجانده‌ام، حتی با وجود اینکه چنین مکانیکی در بازی وجود ندارد)، صندوقچه مواد خشک و در نهایت صندوقچه خرت و پرت‌های متفرقه اشاره کرد.\nدر زندگی واقعی آن‌ها فقط خرت و پرت‌های به درد نخوری هستند که اگر در خانه نگه‌شان دارم، کفر مادرم در می‌آید.\nبرداشت غلط نکنید، من در خانه پایش بیافتد آشپزی هم می‌کنم، البته در حد نیمرو، املت یا نون و پنیر … مشکلی که در زندگی واقعی در مقایسه با زندگی مجازی وجود دارد، اشتیاقم برای کشف دستورالعمل‌ها و تجربه‌های جدید است. چنین چیزی می‌تواند با توجه به ماهیت آشپزی در بازی‌های ویدیویی واقعاً به درد بخور باشد؛ امتحان کردن دستورالعمل‌های مختلف تقویت کننده‌ها و قدرت‌های گوناگونی را در اختیار بازیکنان قرار می‌دهند. اما در زندگی واقعی در نهایت به گرسنگی تا 5-6 ساعت دیگر منجر می‌شوند.\nواقعاً جای بسی لذت دارد که تمام زحمت چند ساعته آقای سامان گلریز را تنها با فشار چند دکمه ناقابل انجام می‌دهیم. در دنیای واقعی پخت یک کوکوی ساده را برای شام آغاز می‌کنم و در آخر به عنوان صبحانه می‌خورم.\nیکی از وقایع فوق‌العاده وحشتناک که در دنیای بازی لذت‌بخش و در دنیای واقعی طاقت فرسا به نظر می‌رسد، خرید هدیه است به دو دلیل: 1- به یاد داشتن تولد طرف 2- پیدا کردن هدیه مناسب برای طرف. به خدا هرگز فراموش نمی‌کنم که برای خرید یک خرس 2 متری 7 ساعت در خیابان علاف بودم! آخر کدام #$&@ برای یک بچه 70 سانتی خرس دو متری می‌خرد؟\nدر زندگی واقعی غالباً 3-4 ساعت یا کل بعد از ظهرم را در سایت دیجی کالا یا همین پلازامگ خودمان صرف این میکنم که یک پاوربانکی، چیزی برای پسر عمه خودم بخرم (که در روز تولد من کوفت هم برایم نمی‌خرد!) ولی در دنیای بازی اصلاً آدم غرغرویی نیستم و همیشه کادوهای خوب به دوستانم می‌دهم. فقط تصور کنید که در واقعیت هم لوت باکس داشتیم: «بیا عزیزم، واست لوت باکس گرفتم، باز کن ببین چی از توش در میاد؟»\nبابا من اصلاً شخص آدم گریزی نیستم. اما این طور هم نیست که هر شل و ولی را در کوچه و خیابان پیدا کردم، خفتش را بچسبم و با چند تا چیزی که به من ربطی ندارد، سوال پیچش کنم (یارو به سوال دوم نکشیده، یک سیلی جانانه‌ای به گوشم خواهد زد… مخصوصاً خانم‌ها)، ولی جداً چرا باید چنین کار احمقانه‌ای را بکنم؟ خودم با چنین اشخاصی برخورد کرده‌ام، هیولایی هستند برای خودشان! راستش مکالمه با انسان‌ها را باید از مکالمه با NPCها کاملاً تفکیک کرد. در بازی بیشتر وقتمان را صرف خیره شدن به دیالوگ‌های قابل انتخاب در یک سکوت مطلق می‌کنیم و طرف هم خیره به چشمانمان ما را نگاه می‌کند. در دنیای واقعی یک قلچماق سیبیل کلفت را تصور کنید که 10 ثانیه به چشمتان زل زده و شما هم حرفی نمی‌زنید! چیز اضافه‌ای نمی‌گویم، فقط تصویر را در ذهنتان مجسم کنید.\nچه شد؟ قضیه چرا یک دفعه شخصی شد؟ انصافاً باید اعتراف کنم، بیشتر از این که موهایم را جلوی آینه سشوار بکشم، ساعت‌ها به منوی شخصی‌سازی کاراکتر بازی‌ام خیره مانده‌ام. معمولاً ساعت‌ها وقتم را صرف این می‌کنم که استایل ریش با موهایش ست شود و لباسی بر تن شخصیتم باشد که به خفن‌ترین شکل ممکن نمود پیدا کند. در زندگی واقعی هر روز قبل از بیرون رفتن یک دستی به سرم می‌کشم و ریشم را تنها موقعی که در دهانم فرو برود با قیچی کمی کوتاه می‌کنم. کلاً بهتر است بیخیال زندگی شخصی شویم، چون با توجه به Agility و Strength و Charisma و Intellect که دارم، لول یک هم نخواهم بود و تنها با Damage یک Giant Rat از پا می‌افتم.\nاین آخری با گذشت زمان دستخوش تغییر شده و قبلاً بیشتر با حال و روزم سنخیت داشت. شب و روزم را صرف بازی می‌کردم و به آدم‌های خوب و بد اطرافم توجهی نداشتم. از تعامل با افراد جامعه بیزار بودم و می‌شود گفت مثل جنگلی‌ها تقریباً هیچ چیز از فرهنگ عامیانه نیاموختم. مردم را NPC می‌دیدم و دعواهای روزمره‌شان را باگ! فحشا برایم مثل شوخی بود و مطمئن بودم زنان گرسنه‌ای که از ماشین یک کچل پولدار پیاده می‌شوند، مثل GTA در فاصله دور محو خواهند شد و خانه‌ای ندارند. فکر می‌کردم نوار گرسنگی، تشنگی، خواب و سرگرمی‌ام که پر باشد، نیاز به چیز دیگری نیست، ماشین‌ها احتیاجی به بنزین زدن ندارند و اگر خرابشان نکنید تا آخر دنیا برایتان راه می‌روند. اول زندگی ساندویچ را یک دلار می‌خرید و اگر به آخرای داستان برسید، گران نمی‌شود. شخصیت‌ها عمقی ندارند و قاچاقچی و تاکسی‌چی کارشان مشخص و مجزا است.\nتا این که شقیقه‌های سفیدم در آینه یادآور شدند که دوران بازی سرآمده و وقت مبارزه با غول زندگی است. این روزها اگر حال و پولش باشد به جای گشت و گذار در لوس سانتوس در حول و حوالی شهر و استان دوری می‌زنم و نفسی چاق می‌کنم. هنوز پاتوقم Cluckin’ Bell است، اما هر از گاهی هم سری به پاچینی سر کوچه می‌زنم، سکه‌هایی که از Contractهای ویچر می‌گیرم برکتشان بیشتر است، اما یک بخور و نمیری در می‌آورم. مدل موهای شخصیتم در Divinity را بیشتر دوست دارم، اما به قیافه خودم عادت کرده‌ام. با همه این‌ها بین خودمان باشد؛ اکثر مواقع به هوای شکار پوکمون از خانه بیرون می‌روم.\nمخلص کلام این که مثل بنده حقیر نباشید؛ دسته را زمین بگذارید و برای زندگی واقعی تمرین کنید (فقط آخر هفته‌ها بازی فراموش نشود!) همچنین می‌توانید نظرات و دیدگاه‌های خود را در انتهای همین صفحه با ما به اشتراک بگذارید.\nراهنمای جی تی ای وی انلاین ؛ آموزش بازی و دستگاه‌های ...\nمعین نسیم دوست 25 اسفند 1399 21:00\nمعرفی بازی Deathloop ؛ گیم پلی، تریلر، داستان، نقد و بررسی\nنسیبه عسکری 27 شهریور 1400 17:00


نسخه‌ی فیزیکی بازی The Wonderful 101: Remastered تاخیر خورد - گیمفا\nاستودیوی پلاتینیوم‌گیمز (PlatinumGames) در جدیدترین پیام خود اعلام کرد که انتشار نسخه‌ی فیزیکی بازی موردانتطار The Wonderful 101: Remastered با تاخیری نه چندان طولانی مواجه شده است. در ادامه می‌توانید شاهد جزئیات بیشتری در این زمینه باشید.\nهمان‌طور که در جریان هستید، بازی ماجراجویی و اکشن The Wonderful 101 چند سال قبل برروی کنسول Wii U منتشر شد اما نتوانست رضایت بازی‌بازان را جلب کند. در همین راستا، سازندگان تصمیم گرفتند تا نسخه‌ی بازسازی شده‌ی آن با نام The Wonderful 101: Remastered را برروی پلتفرم رایانه‌های شخصی و کنسول‌های پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس وان و نینتندو سوییچ در دسترس قرار دهند. البته ظاهرا نسخه‌ی اکس‌باکس وان این بازی با تاخیر در اختیار دارندگان این کنسول قرار می‌گیرد و زمان عرضه‌ی آن هنوز مشخص نشده است. به هر حال اگر از علاقه‌مندان به عناوین این سبک هستید، The Wonderful 101: Remastered می‌تواند انتخاب نسبتا خوبی برای شما باشد.\nطبق گفته‌های اعضای استودیوی پلاتینیوم‌گیمز، آگاه شدیم که نسخه‌ی فیزیکی The Wonderful 101: Remastered به دلیل مشکلات مختلف در ماه می عرضه نمی‌شود و در تاریخ ۱۰ تیر ۱۳۹۹ (۳۰ ژوئن ۲۰۲۰ میلادی) به دست هواداران خواهد رسید. این در حالی است که نسخه‌ی دیجیتالی بازی در همان تاریخ ذکر شده یعنی ۳۰ اردیبهشت (۱۹ می) به انتشار می‌رسد. در صورت دریافت اخبار بیشتر از بازی فوق، آن‌ها را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت.\nبرچسب‌ها: PlatinumGames ، The Wonderful 101 Remastered ، پلاتینیوم‌گیمز


سرمربی تیم فوتبال ماشین سازی گفت: ماشین سازی به خاطر شرایطش قبل از بازی بازنده است.\nبه گزارش وب سایت دی اسپورت، مهدی پاشازاده پس از شکست 2 بر صفر ماشین سازی مقابل ذوب آهن اظهار داشت: متاسفانه اصلا بازی به من نچسبید. هم اشتباهات فردی داشتیم هم تیمی. در ثانیه 30 بود که با آن وضع گل خوردیم و یک ضربه هم ایستگاهی بود که وارد دروازه ما شد. قبلا از بازی بازنده هستیم آن هم به خاطر شرایطی است که از قبل به وجود آمده است. امروز هم به حدنصاب نرسیدیم و تعویضی نداشتیم.\nوی افزود: با دست خالی می‌جنگیم. باز هم نسبت به تیم حریفی که دستش بازتر است و می‌تواند بازیکنانی بخرد که ما در خواب هم نمی‌بینیم، بازی کردیم.\nوی گفت: اشتباهات داوری هم در این بازی وجود داشت و بازی را به راحتی نگه می‌داشت و به دروازه بان حریف هم که وقت کشی می‌کرد، تذکر نمی‌داد. امروز همه چیز بد بود. گل‌هایی که خوردیم روی اشتباه فردی بود. مشکلات زیاد است و نمی‌دانید مدیریت چه تلاشی می‌کند که تیم آماده شود، اما بازیکنان تمرکز ندارند.\nسرمربی ماشین سازی تاکید کرد: کار سخت است و فوتبال حرفه‌ای این نیست. هیچ کس به داد این تیم قدیمی ایران نمی‌رسد. ماشین سازی بازیکن زیاد داشته است، اما هیچ کس نیامد که بگوید شما با 6، 7 بازیکن امید بازی کردید. حتی یکی از نفرات امید هم نتوانست ما را همراهی کند.\nپاشازاده عنوان کرد: باخت برای من است اشکالی ندارد، اما این را هم باید گفت که حداقل ها را نداریم. تیم داوری امروز هماهنگ نبود و به ضرر ما می‌شود. من خودم گفتم که 12 نفر داخل زمین هستند و وقتی بازی را نگه می‌دارید تمرکز بازیکنان ما به هم می‌ریزد.\nماشین سازی تبریز ذوب آهن اصفهان لیگ برتر ایران مهدی پاشازاده\nلینک کوتاه: dsport.ir/112326


سخنان امام جمعه قاهره در نماز جمعه تهران\nشناسه خبر: ۳۳۰۶۵ ۱۳۹۰/۰۳/۱۴ - ۰۲:۱۹ ۰ A\nامام جمعه قاهره با اشاره به وجود ۵۴ کشور اسلامی در جهان گفت: متاسفانه با وجود این تعداد کشور اسلامی، مسلمانان همچنان با مصایب رژیم صهیونیستی مواجه هستند، لذا باید برای مقابله با آن با هم متحد شوند.\nبه گزارش ايرنا ، جمال الدين قطب كه براي حضور در آيين هاي ويژه سالگرد ارتحال حضرت امام خميني (ره) به ايران اسلامي سفر كرده است روز جمعه در سخنراني پيش از خطبه هاي نماز جمعه تهران اين موضوع را مطرح كرد.\nوی گفت:  چه سعادتی بالاتر از اینکه دو ملت مصر و ایران پس از آزادی از نظام های طاغوتی خود امروز در جهان اسلام و در کنار یکدیگر برای تحقق وحدت مسلمانان و سربلندی اسلام عزیز در صف واحدی قرار گرفته اند.\nهمه ایرانیان مبلغ اسلام هستند\nامام جمعه قاهره با ابراز خرسندی از حضور در جمهوری اسلامی ایران گفت: هیچ سعادتی بالاتر این این نیست در کشوری که زمانی طاغوت حکومت می کرد اکنون نماز جمعه برگزار می شود و احکام اسلام در آن جاری است و من در این مدتی که در ایران هستم مشاهده کردم که همه ایرانیان مبلغ اسلام هستند.\nجمال الدین قطب اظهار داشت: ما چگونه می توانیم مبلغ اسلام باشیم در حالی که در کنار ما دولتهایی هستند که ملت های خود را تحت آزار و اذیت قرار می دهند.\nعضو شورای فتوای دانشگاه الازهر با بیان اینکه ملت های مسلمان در صورت تفرق نمی توانند اسلام را ترویج کنند، افزود: در حالی که مسلمانان در ۵۴ کشور زندگی می کنند، قدرت آنها کم است و صهیونیسم با جمعیت اندک توانسته است بر یک و نیم میلیارد مسلمان قدرت نمایی کند.\nامام جمعه قاهره تاکید کرد: طبق سفارش قرآن کریم ما باید با اتحاد و همدلی و تحت پرچم لااله الاالله و محمد رسول الله از هر جهت خود را تجهیز و تقویت کنیم تا در دل دشمن رعب ایجاد شود.\nاین مقام بلندپایه مذهبی مصر تاکید کرد: ملت های مسلمان برای مقابله و مبارزه با دشمن باید بصورت عملی اقدام کنند زیرا با شعار دادن کار به جایی نمی رسد.\nوی با تشریح این مطلب افزود: ما بایستی در ابعاد علمی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و نظامی خود را تقویت کنیم و اقدام نظامی مرحله آخر مبارزه است اگر بتوانیم در تمامی ابعاد خود را تقویت کنیم آن موقع می توانیم صهیونیسم جهانی را به خاک مذلت بنشانیم.\nامام جمعه قاهره خاطرنشان كرد: ملت ايران در ۱۱ فوريه سال ۱۹۷۹ و ملت مصر در ۱۱ فوريه ۲۰۱۱ پس از ۳۳ سال بر طاغوت پيروز شدند و ما اين اشتراك زماني را به فال نيك مي گيريم.


شرکت متالواینوست (MetalloInvest) پیشروی جهان در ذخایر سنگ ...\nمسکو، روسیه – 3 دسامبر 2021. شرکت متالواینوست، تولیدکننده و تامین‌کننده‌ی پیشروی سنگ‌آهن و آهن گرم کلوخه شده (Hot Briquetted Iron) در جهان و هم‌چنین یکی از تولیدکنندگان منطقه‌ای فولاد با کیفیت بالا، اعلام کرد که به دنبال ...\nبا توجه به اهمیت این فلز در دنیا، قیمت جهانی سنگ آهن بر اساس میزان عرضه و تقاضای آن تعیین می‌شود. اما در ایران، در زنجیره آهن و فولاد از اوایل دهه ۸۰ قیمت‌گذاری دستوری متداول شد و از آنجا که کل ...\nفاکتورهای مهم در تعیین قیمت هر تن کنسانتره سنگ آهن در فروش کنسانتره آهن صادراتی دو مورد است. اولین مورد تاثیر پذیری قیمت کنسانتره سنگ آهن 67 درصد تحویل fob بندرعباس از قیمت جهانی است. امروز قیمت فروش کنسانتره سنگ آهن ...\nبا توجه به اهمیت این فلز در دنیا، قیمت جهانی سنگ آهن بر اساس میزان عرضه و تقاضای آن تعیین می‌شود. ... سنگ آهن یک عنصر فلزی است که مطابق آمار منتشره در پایگاه خبری فولاد ایران، حدود ۵ درصد از ...\nافزایش سودآوری شرکت‌های سنگ‌آهنی - صدای بورس\nسنگ آهن با سهم ۵ درصدی از فراوان ترین عناصر کره زمین است. سنگ آهن ماده اولیه تولید فولاد بوده و ۹۸ درصد مقادیر استخراج شده آن در سطح جهان برای تولید فولاد به کار می‌رود. چین با سهم ۴۴ درصدی از تولید جهانی، بزرگترین ...\nرشد تولید استیل در چین رشد واردات سنگ‌آهن را در پی داشته است. بنابر آمار منتشر شده واردات سنگ‌آهن چین در ماه ژوئن بالغ بر 68/ 101 میلیون تن بوده که از اکتبر 2017 تاکنون بالاترین میزان بوده است.\nارزیابی دلایل افت تقاضای سنگ آهن در بازار جهانی - آرتان ...\nارزیابی دلایل افت تقاضای سنگ آهن در بازار جهانی. عالان در بازار، چشم انداز تقاضای بسیار نزولی را برای بازار سنگ آهن پیش بینی می کنند و نسبت به هر گونه بازگشت قیمت حداقل تا سه ماهه اول سال ۲۰۲۲ ...\nفولاد به نرخ جهانی و سنگ‌آهن با قیمت دستوری، عادلانه نیست! درحالی‌که انجمن فولاد نسبت به سیاست‌های وزارت صمت در حوزه بازار محصولات زنجیره فولاد و همچنین کشف قیمت کالاها از جمله آهن اسفنجی ...\nایران، رتبه نهم جهان در ذخایر سنگ آهن. بهرام شکوری، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران: از نظر آمار تولید فولاد در سال ۱۳۹۹ حدود 30 میلیون تن فولاد تولید شده است و ...\nرشد تقاضای جهانی برای برق رکورد زد - ایسنا\nآژانس بین‌المللی انرژی (iea) اعلام کرد تقاضای جهانی برای برق شش درصد در سال ۲۰۲۱ رشد کرد و به ۱۵۰۰ تراوات ساعت رسید که بزرگترین رشد درصدی از زمان احیای اقتصادی از بحران مالی جهانی در سال ۲۰۱۰ و بزرگترین رشد ثبت شده تاکنون ...\nپیش بینی قیمت جهانی آهن و فولاد بر مبنای عوامل بنیادی متغیر از قبیل عرضه و تقاضای داخلی کشورها، عرضه و تقاضای صدراتی، تعرفه صادراتی، کیفیت و رقابت با یکدیگر، قیمت مواد اولیه از جمله سنگ آهن ...\nسنگ آهن و تقاضای جهانی در سال ۲۰۲۲ - اقتصاد آنلاین\nدر شرایطی که تغییری در بخش عرضه سنگ آهن رخ ندهد، این افت تقاضا زمینه عقبگرد بیشتر نرخ سنگ آهن در سال جاری میلادی را فراهم می کند واردات سنگ آهن چین در سال 2021 به یک میلیارد و 120 هزار تن رسید که این رقم نسبت به میزان واردات ...\nبایگانی‌ها قیمت جهانی سنگ آهن - مرجع روز قیمت آهن مشهد\nآلیاژهای آهن; آمار معاملات فولادی در بورس کالا ... بالا رفتن تقاضای فولاد در منطقه ... کاهش قیمت جهانی سنگ آهن جذابیت صادرات را کاهش داد بازار سنگ آهن طی چند ماه اخیر از نوسانات شدیدی برخوردار بود.\nدر حال حاضر میزان موجودی سنگ‌آهن در معادن کل جهان بیش از 800 میلیارد تن تخمین زده می‌شود. میانگین عیار کانی‌های معدنی جهان حدود 60 تا 65 درصد است. براساس آخرین آمارها، میزان کنونی ذخایر آماده بهره‌برداری سنگ‌آهن در جهان، به160 میلیارد تن بالغ می‌شود. در گزارش زیر، آخرین اطلاعات درباره این معادن، میزان تولید، تقاضا، صادرات، قیمت و ...\nآژانس بین المللی انرژی: تقاضای جهانی برای زغال سنگ افزایش ...\nروزنامه گاردین نوشت، این سازمان در گزارش جدید خود بیان کرد که برق تولیدی از زغال سنگ بعد از افزایش تقاضای سوخت فسیلی برای کمک به بهبود اقتصادی بعد از دوران قرنطینه در سال جدید میلادی همزمان با احیای اقتصادی و تقاضای ...


سنجش دموکراسی :: نا محدود\nجمعه, ۲۰ فروردين ۱۳۹۵، ۰۲:۴۰ ب.ظ\nمتدولوژی ارزیابی دموکراسی که در سطح بین المللی گسترش یافته است، بخشی از سازوکار بین المللی است که توسط دانشمندان سیاسی از دهه 1950، سنجش دموکراسی، اداره دموکراتیک، و طول دوره حکومت دموکراتیک را، فراهم می کند. دکتر تود لاندمن ، مدیر مرکز حقوق بشر اسکس و معاون بررسی دموکراتیک در صف جلو جستجوی راههای ثابت سنجش دموکراسی و حقوق بشر قابل مقایسه در کشورهای مختلف بود. که هدف اصلی تست کردن یک سری موضوعات تجربی درباره بقا و ثبات دموکراسی در جهان بود.(30) لیپست در 1959 مشاهده کرد که "دموکراسی حالتی از یک سیستم اجتماعی نیست که هم موجود باشد هم نباشد، بلکه ترجیحا یک مجموعه از ویژگیهاست که ممکن است به راههای مختلفی دسته بندی شوند."به علاوه محققان دموکراسی را توسط ابزارهای مختلف، عملیاتی کرده اند که هر کدام چشم اندازی بی نظیر از آنچه در هسته "دموکراسی ایده آل" است، بازتاب می دهند.(31)\nمطالعه فرایند دموکراتیزاسیون نیازمند دموکراسی سنجی و یا سنجش شاخص‌های پیشرفت دموکراسی است. شاخص‌های دموکراسی، به میزان دموکراتیک شدن حکومت و استقرار حقوق و آزادی های دموکراتیک اشاره دارد. دموکراتیک شدن حکومت به میزان مسئولیت پذیری حکام و امکان مشارکت و رقابت در زندگی سیاسی وابسته است. طبعاً لازمه دموکراتیک شدن حکومت، به این معنا برقراری آزادی های مدنی و سیاسی به ویژه آزادی اندیشه و بیان و اجتماع است. تعیین میزان گسترش دموکراسی بر حسب این شاخص‌ها از چشم اندازهای مختلفی صورت گرفته است. در برخی مطالعات اولیه کشورها یا کلاً دموکراتیک و یا غیر دموکراتیک محسوب می شدند و حد میانه ای در نظر گرفته نمی شد. در مطالعات بعدی بر درجات دموکراتیزه شدن کشورها تاکید گذاشته شد. طبقه بندی ساده اولیه توسط سنجش های مبتنی بر استانداردهای دموکراسی که در مورد اداره دموکراتیک یک کشور بر خلاف معیارهای نظری حمایت شده داوری می کردند، کنار گذاشته شدند و از مقیاسهایی که به صورت عملی دسته بندی می شدند، استفاده شد. به علاوه برای چنین مقیاسهایی، دانشمندان سیاسی مقیاسهایی براساس بقا و براساس واقعیت تهیه کردند که از تکنیک های مختلف جمع آوری "داده" و مقیاس های نزدیک مکمل استفاده کردند.(32)\nامتیاز مطالعات اخیر آن است که پویایی نظام های سیاسی و فرایند دموکراتیزسیون در آن ها را در نظر می گیرد. دموکراسی سیاسی به معنای بالا، ممکن است با درجات مختلف و متغیر در نظام های سیاسی موجود باشد. رژیم سیاسی خاص ممکن است در عین حال دارای عناصر اقتدار گرایانه، الیگارشیک و دموکراتیک باشد. بنابراین در مورد بسیاری از کشورها نمی توان گفت که صددرصد در زمرة کشورهای دموکراتیک و یا غیر دموکراتیک قرار داشته باشند. بلکه آمیزه ای از عناصر گوناگون در آنها یافت می‌شود و نیز همواره باید به امکان تحول در آن ها توجه داشت. پس باید طیفی در نظر گرفت که از یک سو ویژگی های دموکراسی و از سوی دیگر ویژگی های دموکراسی حداقل را در بر بگیرد و سپس تجربة سیاسی کشورها را در درون آن طیف بررسی کرد. با کاربرد چنین روشی مطالعات تطبیقی میان نظام های سیاسی با استفاده از آمار و اطلاعات کمی ممکن می‌شود. به طور کلی سنجش دقیق تر دموکراسی نیازمند بهره گیری از شاخص‌ها و ملاک های عینی و ذهنی است.(33)\nدو اصل نظارت همگانی و برابری سیاسی، خطوط راهنمای هر سنجش دموکراتیک را تشکیل می دهند. این ها اصولی اند که به نهادها و شیوه های دموکراتیک غربی رسمیت می دهند و معیاری نیز فراهم می کنند تا بر حسب آن، دموکراسی آنها ارزیابی شود. اما این دو اصل خیلی کلی اند و مانند شاخص‌هایی که دیگر نظریه پردازان سیاسی مطرح کرده اند، باید به معیارهایی مشخص و قابل ارزیابی تبدیل شوند تا سنجش دموکراسی امکان پذیر گردد. معیارها یا شاخص‌های نظارت همگانی به چهار بخش به هم مرتبط تقسیم می شوند که مجموعاً ابعاد عمدة دموکراسی جوامع معاصر را تشکیل می دهند. این چهار بخش شامل: انتخابات آزاد و عادلانه، آزادی های سیاسی و مدنی، حکومت باز و پاسخگو، و جامعه مدنی است. شاخص‌های مورد نظر ما در میان این ابعاد (بخش ها) قرار می گیرند. حقوق و آزادی های مدنی و سیاسی مختص شکل خاص از دموکراسی نیستند، بلکه همگی عناصر ذاتی دموکراسی هستند. در هر سنجش دموکراتیک کاملی باید هر بخش به نوبة خود بررسی شود تا بتواند نه تنها کارآمدی عملی نظارت همگانی، بلکه میزان برابری سیاسی در هر حوزه را نیز ارزیابی کند: در مورد انتخابات، باید ببینند که آرا تا چه حد از ارزش برابر برخوردارند و تا چه حد فرصت افراد برای نامزد شدن، جدا از این که از چه بخشی از جامعه برخاسته اند مساوی است؛ در مورد حکومت پاسخگو باید دید آیا افراد یا گروه ها، به گونه ای نظام مند از دسترسی به حکومت، تاثیرگذاری در آن، یا اصلاح آن محروم شده اند؛ در مورد حقوق و آزادی های مدنی و سیاسی باید ببینید که آیا عملاً برای همة بخش های جامعه تضمین شده اند، در مورد جامعه دموکراتیک، باید ببینید فرصت برابر برای خود سازماندهی، دسترسی به رسانه ها، تظلم در مقابل ستم تشکل های اقتصادی خصوص قدرتمند و ... تا چه حد فراهم است.(34)\nاز نظرگاه سنجش دموکراتیک، مسئله این نیست که آیا، کشوری باید از یک منشور حقوق برخوردار باشد یا نه؛ بلکه مسئله این است که ترتیبات حقوقی و قانونی آن کشور تا چه حد برای حفاظت از حقوق و آزادی های مدنی و سیاسی کارآمد هستند. برای پاسخ به این سوال به معیارهایی نیاز است که به توان آنها را بر فراتر از آن کشور تعمیم داد. در این رابطه لازم است که تفاوت ابزارهای نهادی مورد استفاده کشورها برای دستیابی به هدفی مشابه را با تفاوت هایی که مربوط به درجة دموکراسی اند، از هم تمیز دهیم. لذا دموکراسی نه یک موضوع همه یا هیچ، بلکه مفهومی مقایسه ای است، و هر یک از شاخص‌ها به جای این که بیانگر بدیل های مطلق، دموکراتیک یا غیر دموکراتیک باشند، بیانگر نوعی پیوستار هستند. اما ایدة پیوستاری فی نفسه به ما نمی گوید که معیار دموکراتیک «خوب» چه باید باشد، و نقطة آغاز و پایان این پیوستار باید در کجا باشد. آیا چارچوب مرجع و معیار مقایسة ما، باید گذشته کشوری باشد، یا سطح دموکراسی در کشورهایی از یک سنخ اند، یا استانداردهای ایده آلی در کار است؟ معیار اول، یعنی مقایسة زمان حال یک کشور با گذشته آن، فرض را برا این می نهد که داده های مقایسه ای مناسبی از زمانی خاص در گذشته در دست است، که شاید این امر جز در مورد شاخص‌های اندک صدق نکند و در هر صورت، ممکن است این معیار به طور مستقل سطح مطلوبی از نیل به دموکراسی را نشان ندهد. معیار سوم (معیار ایده آل) از این نقیصه مبراست، اما به هزینه غلفت کامل از مسئله عملی بودن و حصول پذیر بودن. بنابراین، به نظر می رسد که مناسب ترین معیار عبارت است از ملاک هایی مبتنی بر ارجاع به دیگر کشورهای قابل مقایسه، به ویژه در جایی که بتوان از این مقایسه برای تعیین ملاک بهترین شیوه سود جست. چنین ملاکی برای بعضی از حوزه های سنجش دموکراتیک سراغ داریم، که برای مثال می توان به معیارهای پذیرفته شدة بین المللی در مورد مدیریت و اجرای انتخابات یا دفاع از حقوق مدنی و سیاسی اشاره کرد. در دیگر حوزه ها، سطوح بهترین روش در حال تدوین و تثبیت هستند؛ مثلاً، قانون ایالات متحده و سوئد در مورد آزادی اطلاعات معیاری حصول پذیر برای حکومتی باز، تعیین می کند. در دیگر حوزه ها نیز تحلیل مقایسه ای ممکن است به تعیین چنین معیارهایی که هنوز شناخته نشده اند، کمک کند.\nاین که آیا همین معیارها برای کشورهای در حال توسعه و دموکراسی های در حال توسعه مناسب هستند یا نه، مسائل پیچیده تری را مطرح می کند که از آن جمله می توان به اروپا محوری این معیارها اشاره کرد. تعریف دموکراسی بر حسب دو اصل کلی نظارت همگانی و برابری سیاسی، از لحاظ نظری اجازة نهادینه کردن این اصول را به شیوه های مختلف می دهد و ما را قادر می سازد که دموکراسی را به مثابة نوعی آرمان و آرزو در بسیاری از جوامع مختلف و در اشکال تاریخی گوناگون بپذیریم. اما به نظر بیتام تجربة مبارزات طولانی غرب برای کشیدن قدرت عظیم دولت مدرن به زیر نظارت همگانی و نظارت نهادهایی که از این مبارزه به وجود آمده اند، از اهمیتی جهان شمول برخوردار است، چرا که شکل دولت مدرن، با به انحصار در آوردن قانون گذاری و اعمال قدرت، اکنون قالبی جهانشمول به شمار می رود. به این بدیل های اعلام شده برای دموکراسی غربی یا لبیرال (پوپولیستی، جمع گرایی، تک حزبی یا هر چیز دیگر) معمولاً بنا به اشکال متفاوتی از دموکراسی، بلکه صرفاً به نظام هایی تبدیل می شوند که بسیار کمتر دموکراتیک هستند. ما می توانیم چنین چیزی بگوییم و در عین حال این را بپذیریم که خود گونه های «لیبرال دموکراسی» متنوعات مشهودی را نشان داده اند که برای مثال می توان به اشکال ریاستی و نخست وزیری، تک ساخت و فدرال، و اکثریتی و اجماعی اشاره کرد و توسعة گونه های دیگر را نیز نمی توان پیشاپیش رد نمود. (35)\nمانک و ورکویلن چارچوبی برای ساختن و ارزیابی "دیتاست" های دموکراسی فراهم نمودند. و به عملیاتی کردن و شاخص‌های آلترناتیو به جای یک مفهوم مثل دموکراسی پرداختند که شامل فرایند مفهوم سازی، سنجش، و تلفیق داده ها بود و از این طریق به ارزیابی شاخص‌های دموکراسی بکار گرفته شده توسط محققین مختلف پرداختند. ساختن شاخص‌های دموکراسی، همچون یک انتظار ممکن، که تمرکز عمده کوشش های دانشمندان مشهور را به مدت بیش از 15 سال به خود مشغول کرده بود، می باشد. بعد از این، دموکراسی بطور متناوب همچون متغییر مستقل یا وابسته در قالب های گوناگون تحقیقاتی در سیاست های مقایسه ای و روابط بین المللی استفاده شد. سرانجام، دانشمندان مختلف به این نتیجه رسیدند که داده های تلفیقی ارائه شده توسط این شاخص‌ها ممکن است تحت تاثیر منفی طرفداری یا تعصب سیستماتیک یا خطاهای عمده قرار گیرد. مانک و ورکویلن در مقاله "سنجش دموکراسی، ارزیابی شاخص‌های آلترناتیو" ضمن اشاره به سه مرحله فوق الذکر یا در واقع عملیاتی کردن مفهوم دموکراسی طی جدولی "دیتاست های" موجود دموکراسی را خلاصه وار آورده اند و هر شاخص را با نام محققی که کار کرده نشان داده اند. آنان همچنین به ارزیابی شاخص‌های مختلف پرداخته و طی جدولی نقاط ضعف و قوت آنها را بیان کرده اند.(36)\nتلاش های رایج برای سنجش مفاهیم در فرایند های سیاسی با چالش های مفهومی مواجه می باشند. چنانکه حدود (رنج) مفاهیم استفاده شده توسط محققان و سیاستمداران در فهم فرایند سیاسی رشد یافته است و همچنان در جستجوی مقیاس های مناسب هستند. چون مفاهیم اندازه گیری شده به طور سیستماتیک تعریف نشده اند، سنجش این مفاهیم مکررا دستخوش یک مشکل کلیدی شده‌اند. شاخص‌ها که تنها به طور مبهم برای یک مفهوم شرح داده شده اند به عنوان مقیاس ها استفاده شده اند. و شاخص هش توسط مقیاس های ترکیبی که احتمالا به عنوان بهترین مقیاس مفاهیم مختلف هستند، ایجاد شده اند. نتیجتا، در اعتبار مقیاس ها می توان شک کرد و آنها را زیر سئوال برد.(37) علاوه بر این، به طور معمول سنجش های دموکراسی استفاده شده در تحقیقات تجربی تحت تاثیر منفی محدودیت های جالب توجهی، و به طور عمده محروم سازی از مشارکت هستند. برخی مقیاس های استفاده شده در مطالعات پیشین تحت تاثیر منفی این محدودیت ها بودند. به عنوان نتیجه مطالعات کمی، ممکن است کمتر از ارزش واقعی اثر دموکراسی بر پیامدهای اجتماعی را نشان دهند یا وضع دموکراسی مسئول برای آن اثر را به غلط تفسیر کنند.(38) براتون و وان د.وال بر روی دموکراتیزاسیون و سطح دموکراسی در افریقا میان سال های 1988_1998 بر اساس داده هایی از 63 متغییر مطالعاتی داشتند. که در این تحلیل برخی کشورهای آفریقایی مورد بررسی قرار گرفتند و دو مدل جداگانه از دموکراتزاسیون و سطح دموکراسی تهیه کردند که در آنها به متغییرهای: دخالت نظامیان- شمار انتخابات- اعتراضات سیاسی- درصد کسب کرسی های مجلس توسط احزاب- همبستگی احزاب مخالف ومخالفان داخلی- و ... پرداخته شده است. اما این اندازه گیری هم دارای مشکلات زیادی بوده است به طوریکه به قول استفان لیندبرگ حتی مدل آنها به طور کافی و مناسب توسعه دموکراتیزاسیون در آفریقا را نه در دوره کوتاه و نه در دراز مدت محاسبه نمی کند. بنابر این اکثر اندازه گیری ها به دلایل مختلف و مشکلات موجود دقیق نیستند.(39)\nبه گفته وانهانن، ایجاد معیار دموکراسی، برای اندازه گیری درجه دموکراتیزاسیون، و جدا ساختن دموکراسی ها از غیر دموکراسی ها است. عملکردهای مختلف اندازه گیری دموکراسی در مطالعات تجربی فرموله و استفاده شده است. علاوه بر موارد فوق ایشان به مثال های زیر اشاره می کند. راسل فیتزگیبون (1951) حصول دموکراسی در کشورهای آمریکای لاتین را توسط یک تکنیک مبتنی بر ارزیابی توسط متخصصان اندازه گیری کرد. لیپست (1959) از یک طبقه بندی دو بخشی، بر اساس داوری خودش، در دموکراسی ها و دیکتاتوری ها استفاده کرد، اما فکر کرد که معیار دموکراسی ممکن است در مناطق سیاسی مختلف، متفاوت باشد. فیلیپس کاترایت(1963) تکنیک اندازه گیری دموکراسی توسط ساختن شاخص توسعه سیاسی تهیه کرد،که یک متغییر مداوم است. به هر کشوری درجه ای از صفر تا 63 طی یک دوره مطالعه 21 ساله بر اساس مشخصه های مقننه و مجریه حکومت داده شده بود. سپس، چندین مقیاس و شاخص‌های دیگر توسعه دموکراتیک یا دموکراسی فرموله شد و در مطالعات تجربی استفاده شدند. رابرت دال (1971) بین دو بعد نظری دموکراتیزاسیون تمایز قایل شد: مناظره عمومی و حق مشارکت، اما او این مفاهیم را عملیاتی نکرد. میکاییل کاپچ و ولفگانگ راینیک (1988) برای عملیاتی کردن این دو بعد دموکراتیزاسیون کوشش کردند. آنها یک مقیاس پلی آرشی ترکیب شده از پنج متغییر و 18 دسته به قصد اندازه گیری هشت "ضمانت نهادی" شمول و مناظره عمومی، ساختند. بنابر این، آنها دست کشیدند از اندازه گیری متغییر "حق رای" زیرا آن را به عنوان یک معیار پلی آرشی مفید نیافتند. نتیجتا، مقیاس نهایی شان تک بعدی و منطبق با مقیاس مناظره عمومی است. رایموند دی.گاستیل کشورهایی را با توجه به حقوق سیاسی و آزادی ها از 1970 بر شمرد و از این دسته بندی برای میزان درجه دموکراسی استفاده کرد. خانه آزادی در بررسی مقایسه ای آزادی از مقیاس های جدا برای حقوق سیاسی آزادی های مدنی استفاده می کند. پروژه سیاست یا طرز حکومت، توسط تد رابرت گر در 1970 بنیاد نهاده شد، که یک روش مختلفی برای اندازه گیری ویژگی های قدرت در تمام کشورهای بزرگ از 1800 به بعد را گسترش داد. یکی از این ویژگیهای قدرت به دموکراسی نهادینه شده مربوط می‌شود. به نظر وانهانن اغلب مقیاسهای استفاده شده توسط دیگر محققان خیلی پیچیده هستند و شاخص‌های زیادی دارند، که جمع آوری تجربی از تمام کشورهای جهان را خیلی مشکل و ناممکن می سازد. این ممکن است که مشکل باشد برای دیگر محققان که بر اهمیت نسبی شاخص‌های مختلف استفاده شده در این مقیاس ها توافق کنند. به علاوه، آنها بیش از حد به ارزیابی های موضوعی و داده های کیفی وابسته بودند. قصد ایشان درست کردن شاخص‌های کمی ساده می باشد که بتوانند در تمام کشورهای جهان پس از قرن 19 عملیاتی شوند و بکار گرفته شوند. به گفته ایشان باید معیارهای مشابه دموکراسی برای تمام کشورها را عملیاتی یا کاربردی کرد زیرا این فرض که طبیعت انسان در میان تمام جمعیت های انسانی به صورت کمتر یا بیشتر شبیه است، معقول است. (40)\nدر قلمرو سیاست، ما معمولاً با متغیرهای فراوانی سروکار داریم. چون مسائل و تصمیمات حکومتی دارای ابعاد و آثار متعدد و متنوعی می باشند که نادیده انگاشتن تنها یکی از آنها ممکن است تمامی فراگرد را تحت الشعاع خود قرار دهد. اساساً سیاست یک پدیده پویاست و همة متغییرهای تاثیرگذار در آن به طور مستمر و در یک چرخه علت و معلولی در تعامل هستند. انتخاب ها نیز تابع عوامل متعدد هستند و سیاستمدار و مدیر همواره باید اثرات متقابل آنها را هم به طریق کمی و هم به طور کیفی و ارزشی سنجش و ارزیابی کند. امروزه عوامل و متغیرهای فراوانی در نظام تصمیم گیری دخالت دارند که منظور کردن و دخالت دادن آنها به شیوه های کیفی و سنتی میسر نیست و این امر از ظرفیت اقدام سیاسی دولت ها می کاهد. مثلاً برای نیل به یک هدف، رفع یک خطر امنیتی، تامین یک خواسته سیاسی، خرید یک سیستم تسلیحاتی و ... . دولت ها ناگزیرند مقادیر معتنابهی از منابع و امکانات محدود اقتصادی خود را بسیج و صرف نماید.\nبهره گیری از شیوه های تطبیقی و کمی و مدل های ریاضی برای مقایسه، ارزیابی، دسته بندی و الگو پردازی پدیده های رفتاری در سطح ملی و بین المللی به پژوهشگران امکان می دهد با دید واقع گرایانه رخدادها، حوادث بحرانی، داد و ستدها و متغیرهای موثر در ایجاد آنها را تحلیل کرده و آثار مترتب بر هر وضعیتی را بررسی و روابط معنی دار و همبستگی های آماری بین آنها را تعیین نماید. از خلال این مطالعات امکان فرضیه پردازی، آزمون آنها و تعمیم قانونمندی های حاصله به شرایط و اوضاع مشابه به جهت پیش بینی آینده، فراهم می گردد. البته این اعداد به نحوی خود بازگو کننده کمیت مطلقی نیستند بلکه به صورت قراردادی تنظیم می گردد و ارزش آنها صرفاً برای مقایسه نسبی پدیده هاست. اکنون تردیدی وجود ندارد که روش های کمی برای تعیین رفتارها و تصمیمات کیفی در الگوهای علمی قابل استفاده و تعمیم، کمک شایانی به درک روابط علت و معلولی، همبستگی ها و تاثیرات متقابل متغیرها در پدیده های مبهم سیاسی نموده اند.(41) لذا همراه روش کیفی از روش های کمی در این تحقیق و در این بخش استفاده گردیده است.\nروی هم رفته در دهه های 1960 و اوایل 1970 علم سیاست آماری برای فرایند دموکراتیزاسیون، ثبات سیاسی و تاثیر دموکراسی بر برابری به کار گرفته شد. در دهه 1990 این علاقه به سنجش دموکراس به ویژه در پیوند با دموکراسی های جدید و مساله ثبات سیاسی دوباره زنده شد. برخی از معیارها نظری و برخی دیگر جنبه علمی داشته اند. در حال حاضر، محققان بر انتخاب کردن، خواه برای تعیین حدود طبقه بندی دموکراتیک با توجه به وضعیت دو حالتی ایده‌آلی- نوعی، یا شاخص جدول بندی متمرکز شده اند.(42) برای مثال بولن در مقاله ای با عنوان «دموکراسی سیاسی و زمان بندی توسعه» دموکراسی را به این معنا می گیرد که نخبگان پاسخگو باشند و بر حاکمیت مردم و آزادی سیاسی تاکید می کند. ایشان همچنین شاخص لیبدم خود را از پنج فاکتور بر اساس الزامات "دال" ساخت: حقوق سیاسی، حق رای، نفوذ قانونی، انتخابات قانونی و مشروعیت حزبی. این شاخص‌ها از 0-100 درجه بندی شدند، که صفر به معنی فقدان هرگونه گرایشات دموکراتیک و درجه 100 (که مشاهده نمی‌شود) برابر است با دموکراسی "کامل". آرت (1991) مقیاس اش را به طور مشابه شامل سنجش مشارکت، مشمولیت(فراگیر بودن)، و اجبار در درون هر کشور محاسبه کرد که درجات آن از 29-109 بودند.\nبه طور معمول در چند منبع دیگر، مانند " آزادی در اشکال جهانی" از گاستیل  درسال 1978 یا "راهنمای حقوق بشر" از هومانا، برای یکپارچه ساختن خیلی عوامل مختلف دموکراسی کوشش شده است و برای به آسانی گزارش دادن برنامه های طبقه بندی شده محدود شده اند. گاستیل برای مثال دو مقیاس طبقه بندی محاسبه کرد، مقیاس حقوق سیاسی در درجه بندی (0-32) و آزادیهای مدنی (0-52)، که سپس به هفت درجه (مقیاس) محدودشان کرد. او کشورها را نیز به سه دسته دموکراتیک مجزا: آزاد، تاحدودی آزاد، غیر آزاد محدود ساخت. پرزورسکی و کولیجس (2000) بطور مشابه طبقه بندی شان از انواع رژیم ها را به اتوکراسی، بوروکراسی، پارلمانتاریسم و ریاست جمهوری و نیز انواع مختلط محدود کردند. همچنین سنجشی که حتی بیشتر به ایجاد طبقه بندی دو حالتی دموکراسی و غیر دموکراسی محدود می شوند وجود دارد.(43) در یک مرور بر 9 پروژه جمع آوری داده در دموکراسی، مانک وورکویلن(2002) از تعاریف حداکثرگرا یا حداقل گرا که خیلی کم یا خیلی زیاد ویژگی های تئوریک دارند، انتقاد کردند. در تعاریف حداکثر گرا، خیلی به استفاده های آنالیزی کوچک توجه می‌شود. خانه آزادی هم، کشورها را به آزاد، تا حدودی آزاد، و غیر آزاد در درجاتی با بیست و پنج مفهوم از حقوق سیاسی و آزادی های مدنی طبقه بندی کرده است. زیرا برخی از این ویژگی ها ـ همچون حقوق اقتصادی اجتماعی، مالکیت خصوصی و رهایی از جنگ ـ منحصرا مربوط به دموکراسی نیستند و نمی‌شود به عنوان مقیاس های روشن دموکراسی ملاحظه شوند، حتی از میان محققان تجربی اول از آنها تحت این فرض مطلق که دولت های آزاد خیلی دموکراتیک هستند، استفاده می کنند. علاوه بر مقیاس "خانه آزادی"، " پلیتی" هم مقیاس عالی در خیلی از جنبه هاست. پلیتی شاخص‌های دموکراسی و اتوکراسی سالانه را برای ایجاد یک مقیاس کلی که از 10ـ (اتوکراسی خالص) تا 10+ (دموکراسی خالص) را در بر می گیرد، ترکیب می کند. این پوشش وسیع، با تعاریف روشن و قابل دسترسی، "دیتاست" های پلیتی مختلف را می سازد. بازهم، پلیتی، نیز تحت انتقادات مانک و ورکویلن قرار می گیرد چرا که یک رهیافت سنجش حداقل گرا ممکن است یک خواص ضروری برای یک تعریف کامل را حذف کند.(44)\nوانهانن در کتاب "دورنمای دموکراسی و بررسی 172 کشور" بر مساله رقابت و میزان و حدود مشارکت عمومی تاکید می کند. ایشان به دنبال استفاده از متغییرهای تجربی بود. تسهیم قدرت را شکل مهم دموکراسی می داند و به مشارکت عمومی، و نه مشارکت اکثریت، توجه داشت. ایشان بر این نظرند که توزیع رای ها و کرسی ها درجه مشارکت درگیری جمعیت در سیاست ها را اندازه گیری نمی کند، لذا یک شاخص توزیع قدرت ساخت و در مطالعات خودش سهم احزاب کوچکتر در رای گیریها یا در کرسی های پارلمان را با درجه مشارکت ترکیب کرد تا اکثر جمعیت درگیر کشمکش بر سرقدرت شوند. درجه رقابت و درجه مشارکت دو بعد مهم دموکراسی اند. که سهم احزاب کوچکتر در انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری و هیات وزیران یا مناصب دولتی برای اندازه گیری درجه رقابت و درصد جمعیت که در این انتخابات شرکت کردند به عنوان شاخصی برای درجه مشارکت استفاده شد. به گفته وانهانن وجود فرصت قانونی رقابت برای کنترل نهادهای سیاسی در سراسر انتخابات نشان می دهد که مردم و گروهها برای سازمان خودشان و مخالفت با حکومت آزاد هستند. این همچنین وجود حقوق سیاسی و آزادی ها برای گروههای مختلف که بتوانند به طور قانونی برای قدرت رقابت کنند، نشان می دهد. افزایش سطح مشارکت و رقابت همچون دو شاخص درجه دموکراتیزاسیون یک نظام سیاسی را نشان می دهد. اگر سهم احزاب کوچک خیلی پایین، برای مثال، کمتر از 30 درصد از رای گیری یا کرسی های مجلس باشد، تسلط بزرگترین حزب همچون قدرت غالبی است که به لحاظ اینکه در آن کشور دموکراسی رعایت بشود یا نه، مشکوک است و این به نوعی آستانه رقابتی دموکراسی است و 10-20 درصد آستانه مشارکتی دموکراسی است که هر دو ارزش های آستانه دموکراسی اند. لذا وانهانن آستانه 30 درصد و 10-20 درصد را برای رقابت و مشارکت احزاب و مردم در کشورهای مختلف در نظر گرفته است. بنابر این تمرکز قدرت در دستهای یک گروه، هر گروهی می خواهد باشد، مخالفت با دموکراسی را می نمایاند، زیرا تسهیم قدرت یک مشخصه قاطع دموکراسی است.(45)\nبه طور خلاصه همه معیارهای عددی مبتنی بر استفاده از انتخابات و بنیادهای مشارکت، رقابت، فقدان اجبار، حاکمیت عمومی و دسترسی به اطلاعات هستند. این معیارهای سنجش معمولاً از چند مولفه و عموماً با تاکید بر چهار مولفه، تشکیل می شوند. «فلانیگان» و «فوگلمن» در سال 1971 بر چهار عنصر توالی انتخابات، مشارکت، عدم سرکوب و رقابت تاکید کردند در حالی که آرت از معیارهای مشارکت، در برگیرندگی، رقابت و عدم اجبار استفاده کرد. روی هم رفته بسیاری از این معیارهای سنجشی با تعریف پژوهشگران از دموکراسی بستگی دارد.(46) در اغلب این سنجش ها ضعف هایی در رهیافت های رایج دیده می‌شود از آن جمله: - شباهت شاخص‌ها و اختلاف شرایط کشورها؛- در مطالعات مختلف از یک نوع از ویژگی ها در ارزیابی شان از دموکراسی برای مقایسه یافته ها استفاده می کنند که مشکل ساز است؛- اغلب سنجش ها از چندین جزء برای محاسبه مقیاس نهایی شان از دموکراسی استفاده می کنند، درصورتیکه در عمل، وضعیت دموکراتیک (یا به ویژه، غیر دموکراتیک) در این شاخص‌ها غالبا براساس یک جایگاه محدودشده‌ی این ویژگی هاست؛- انتقاد نهایی از استفاده از مقیاس های موجود بوده است، نه خود مقیاس ها. اینکه آیا جایگاه مشخصات، و ترکیبات آنها در کشورهای مورد بررسی، در ساختار مقیاس های موجود توسط محققانی که به طور واقعی این مقیاس ها را می سازند، خوب مطالعه، درک و کاربردی شده اند.(47)\nتوسعه دموکراسی و سنجش آن\nدر اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960، دانش پژوهان به طور اصولی به پیش شرطهای دموکراسی و توسعه دموکراسی توجه داشتند. در اواخر دهه 1960 همان گونه که ناظران زیادی اشاره کرده‌اند، دانشمندان سیاسی که درباره توسعه تحقیق می‌کردند بیشتر به مسائل نظم و ثبات سیاسی پرداخته بودند. این توجه در بخش عمده این دهه پابرجا ماند، تا این که در اوایل دهه 1980 مساله انتقال به مرحله دموکراسی بار دیگر مد نظر قرار گرفت. تامل دوباره بر دموکراسی در اوایل دهه 1980 با تغییر اقتصاد توسعه از برنامه ریزی به سوی توجه به بازار و با قبول توزیع نامتعادل درآمد که ممکن است از عملکرد بازار پدید آید، همزمان بود.(48)\nنظریه پردازی‌های اخیر بر روی اشکال، شیوه‌ها و زمینه‌های گذار از رژیم‌های غیر دموکراتیک به نظام‌های دموکراتیک در مفهوم حداقل آن یعنی گسترش سازوکارها و فرهنگ رقابت و کشمکش مسالمت آمیز و مشارکت در حوزه قدرت دولتی، تمرکز یافته است. ادبیات اولیه گذار به دموکراسی به وجهی که در نظریه‌های نوسازی سیاسی نمودار شد، اغلب بر نگرش تعیین کنندگی ساختارها تاکید داشت، که ساختار سیاسی و از آن جمله ساخت حکومتی را نیز شامل می‌شود. این ساختارها باید تسهیل کننده مشارکت هرچه بیشتر باشند. دموکراسی هنگامی گسترش می‌یابد که افراد و گروهها مشارکت بیشتری داشته باشند و برای حضور در صحنه‌های سیاسی از آزادی – در مفهوم مثبت آن – برخوردار باشند و برای بسط و گسترش آزادی های سیاسی، مدنی وحتی فردی شهروندان تلاش شود.(49)\nدموکراسی قبل از هرچیز با مجموعه‌ای از نهادهای سیاسی متنوع و مستقل متمایز می‌شود: یک قدرت اجرائی که کارگزاران آن در فواصل معین از طریق انتخابات تعیین می‌شوند، یک قدرت مقننه در قالب پارلمانی که از طریق رأی همگانی و در حالت رقابت آزاد بین احزاب سیاسی انتخاب شده باشد، یک قدرت قضایی مستقل مبنی بر اصل مساوات. ولی همین دموکراسی سیاسی یادآور الگوی مشخصی از فرهنگ سیاسی هم هست: این رژیم قابلیت اجرا پیدا نمی‌کند، مگر بر پایه خواست واقعی شهروندان و اطمینان به همبستگی و خود نظمی آنها، نخبگان سیاسی هم باید به نوبه خود پایدار، کارآمد و در مقابل صور مختلف افراط و تفریط مقاوم باشند. در عین حال تحقق چنین رژیمی به منزله پایان فرآیند توسعه نیست. شیلز یادآور می‌شود که دموکراسی هرگز به طور کامل برقرار نمی‌گردد و همیشه در حال تکامل باقی می‌ماند.(50)\nبنابراین زمینه‌های بحران در رژیم‌های غیر دموکراتیک و نیز عدم توسعه دموکراسی را به طور کلی می‌توان به دو دسته بزرگ تقسیم کرد. یکی زمینه‌های مربوط به ساختار قدرت دولت غیر دموکراتیک یا در واقع ساخت حکومت و دوم زمینه‌های مربوط به جامعه یا نظام اجتماعی یا در واقع بافت ترکیبی جامعه است.(51) از حکومت دموکراتیک انتظار می‌رود از شهروندان خود در مقابل کاربرد مستبدانه قدرت سیاسی، خواه به وسیله شاه، یا اشرافیت، یا سایر گروهها حمایت کند. تنها از طریق رای‌گیری، قرعه کشی، رقابت میان نمایندگان سیاسی بالقوه، تفکیک قوا و آزادی مطبوعات، بیان و تشکیل اجتماعات عمومی است که می‌توان «منفعت اجتماع در کل» را حفظ کرد.(52) بر همین اساس نوع ساخت حکومتی می‌تواند زمینه توسعه دموکراسی را فراهم کند.\nدر مورد پیش شرط‌های توسعه دموکراسی به موارد گوناگونی اشاره شده است. نویسندگانی مانند لیپست، هانتینگتون و دیگران به برابری اقتصادی به مشابه پیش شرط دموکراسی اشاره کرده‌اند و حتی گسترش طبقه متوسط را یکی از ضروریات توسعه دموکراسی هم قلمداد کرده‌اند. هرچند برابری شرط تحقق دموکراسی است. اما این برابری ضرورتاً برابری اقتصادی نیست و اساساً امکان چنین برابری در شرایط کنونی بسیار دور از ذهن می‌رسد و شاید در وضعیت مارکسیستی آن اینک قابل تحقق نباشد. دموکراسی عمدتاً باید به مفهوم برابری سیاسی پیوند بخورد. به این معنا که همه افراد صرف نظر از نابرابریهای دیگر هنگامی که در صحنه سیاسی ظاهر می‌شوند، به دیده افراد کاملاً برابر نگریسته شوند. دموکراسی نیاز به برابری سیاسی دارد، جایی که همه افراد و گروهها با یکدیگر به مشابه موجودات برابر رفتار کنند. لذا دموکراسی هنگامی توانایی تعمیق و گسترش را پیدا خواهد کرد که در دو سطح مفهوم شهروندی را بسط دهد. اولاً، شهروندی را از قید و بندهای خاص آزاد کند و هیچگونه قید و بند مذهبی، قومی، نژادی و غیره را بر آن تحمیل نکند و ثانیاً شهروندی جمعی و گروهی را نیز در کنار شهروندی فردی به رسمیت بشناسند.(53) بنابراین، توسعه اقتصادی و برابری اقتصادی به تنهایی نمی‌تواند منجر به توسعه دموکراسی شود و عوامل دیگر بخصوص عواملی همچون ساختار سیاسی و … نیز می‌توانند زمینه را برای توسعه دموکراسی فراهم کنند. چرا که گسترش اندیشه و پراکسیس دموکراتیک فقط به دلیل وجود رقبایی مثل استبداد، فاشیسم، کمونیسم و … و یا ترس مردم از آنها نیست، دموکراسی فی نفسه دارای ارزش هایی است که انسانها در طول تاریخ به دنبال تحقق آنها بوده‌اند. اصل خودمختاری، مشارکت، آزادی، برابری … از ارزش‌هایی هستند که امکان تحقق آنها در روابط و مناسبات دموکراتیک امکانپذیر است. لذا بر مبنای معیارها و ملاک‌های سنجش میزان دموکراتیزاسیون، برآورد دموکراسی واقعی از غیر واقعی بسیار دشوار بوده است. با این وجود لیپست، رابرت دال، داونز و دیگران معیارهایی برای این سنجش ها در اختیار قرارداده اند که عمدتاً کمی هستند و مبتنی بر وجود احزاب، پارلمان، رقابت سیاسی و … می‌باشند. (54)\nبنابراین، منظور از توسعه دموکراسی، گسترش و رشد شاخص‌های مختلف دموکراسی از جنبه‌های مختلف در یک کشور یا جامعه است، که ممکن است توسعه وجود داشته باشد یا وجود نداشته باشد و یا روند آن کند یا سریع باشد. لذا توسعه دموکراسی با سنجش میزان رشد شاخص‌های دموکراسی در آن کشور یا جامعه تعیین می‌گردد. توسعه دموکراسی زمانی رخ می‌دهد که مجموعه‌ای تغییر در رژیم حاکم و ساختار حکومتی، در فاصله زمانی کوتاه و در گروهی از کشورهای محدوده‌ای جغرافیایی، اتفاق افتد – همه این تغییرات در جهت دموکراسی بیشتر، و همه آنها بر اثر رویدادها یا فرآیندهای یکسانی واقع می‌شوند. سرانجام، جریان تغییر کمتر مسیر واحدی را طی می‌کند، موج تغییرات فروکش می‌کند، و مواردی از دموکراسی تحکیم یافته برجا می‌مانند.(55)\nدر اینجا با توجه به دموکراسی و شاخص‌های آن و آنچه که در بالا اشاره شد، می‌توان به موارد زیر در سنجش توسعه دموکراسی اشاره کرد : 1ـ میزان آزادی و تنوع احزاب (مصادیق آن همچون آزادی احزاب قومی) 2ـ میزان آزادی بیان و مطبوعات و تنوع آن (مصادیق آن همچون آزادی مطبوعات قومی) 3ـ میزان آزادی انتخابات 4ـ میزان توزیع قدرت سیاسی و مشارکت برابر گروهها، اجتماعات و مناطق مختلف در قدرت، 5ـ میزان یا سطح مشارکت سیاسی، 6ـ میزان پلورالیسم سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، میزان رعایت حقوق اقلیت ها 7ـ میزان وجود اپوزیسیون 8-درجه و میزان تمرکز یا عدم تمرکز و … . با سنجش این شاخص‌ها می‌توان به طور تقریبی گفت که دموکراسی در یک کشور با مشخصات ساختار‌های سیاسی – اجتماعی ویژه، توسعه داشته است یا نه.\nهمچنانکه اشاره شد دموکراسی مفهومی مناقشه آمیز است و تعاریف مختلفی در مورد آن ارائه شده است. اما واژه دموکراسی در ساده‌ترین بیان خود به معنی حکومت «تمام مردم» است. تاکید بر تمام مردم در اینجا به این معنی است که نمی‌توان آن را به گروه یا طبقه خاصی تقلیل داد. در همین راستا به قول بیتهام و از دیدگاهی حقوق بشری که جوهره اصلی دموکراسی است، دموکراسی شیوه‌ای از تصمیم‌گیری در مورد مقررات و سیاست هایی است که برای جمع الزام آور است و مردم بر آن نظارت دارند. دموکراتیک‌ترین ترتیبات آن است که همه اعضاء از حق برابر موثر برای شرکت مستقیم در تصمیم‌گیری بهره‌مند باشند، یعنی ترتیباتی که به بالاترین میزان ممکن اصول نظارت همگانی و برابری سیاسی را تحقق بخشند. دموکراسی را باید نظامی تصور کرد که در انتهای طیفی جای دارد که آن سوی دیگرش نوعی نظام حکومتی است که در آن مردم کاملاً از شرکت در فرآیند تصمیم‌گیری و هرگونه نظارت بر آن محروم شده‌اند.\nبنابراین، در تعریف کلی مدنظر ما، دموکراسی یعنی حکومت مردم بر مردم و همچنین توزیع و پخش قدرت و تولید آن از سوی خود مردم، که شامل اصل نظارت همگانی و برابری سیاسی است. در راستای همین تعریف و با توجه به مناقشات و دشواری ها اغلب اوقات دموکراسی حداقلی در حد پرداختن به دموکراسی سیاسی مدنظر است که از شاخص‌های گوناگون دموکراسی سه شاخص، آزادی بیان و مطبوعات، آزادی احزاب، مشارکت برابر در قدرت سیاسی، از مهمترین آنها هستند. در همین راستا منظور از توسعه دموکراسی گسترش و رشد شاخص‌های دموکراسی در جوامع مختلف است که با سنجش میزان این گسترش و رشد، میزان توسعه دموکراسی معین می‌گردد که مصداق‌هایی از سه شاخص مورد نظر مثلا مطبوعات قومی، احزاب قومی و مشارکت قومیت ها را می توان بررسی کرد. بنابراین همانطور که سیمور مارتین لیپست در سال 1959 صریحاً نشان داد که میان توسعه سیاسی به معنای دموکراسی و عوامل اجتماعی و اقتصادی رابطه همبستگی وجود دارد، توسعه دموکراسی در متن عوامل تاریخی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی صورت می‌گیرند و طبعاً نمی‌تواند در خلاء تحقق یابند.\n1ـ دیوید هلد، مدلهای دموکراسی، ترجمه: عباس مخبر، چاپ اول (تهران : انتشارات روشنگران، 1369). ص13.\n2ـ حسین بشیریه و دیگران، دفتر نخست گذار به دموکراسی (مباحث نظری)، چاپ دوم (تهران: نشر نگاه معاصر، 1384)، صص 90-89 و ص 139.\n3ـ ویلیام نلسون، در توجیه دموکراسی، ترجمه : علیرضا پارسا، (تهران: نشر دیگر، 1384)، ص7.\n4ـ دیوید بیتام، دموکراسی و حقوق بشر، ترجمه : محمد تقی دلفروز، چاپ اول (تهران: طرح نو، 1383)، ص12.\n5ـ ساموئل هانتینگتون، موج سوم دموکراسی، ترجمه : احمد شهسا، چاپ اول (تهران : انتشارات روزنه، 1373)، ص8.\n6ـ هلد، پیشین، ص16 و ص32.\n7ـ منصور انصاری، دمکراسی گفتگویی، امکانات دموکراتیک اندیشه‌های میخائیل باختین و یورگن‌هابرماس، چاپ اول (تهران، نشر مرکز، 1384)، ص26.\n8ـ همان، ص21-18.\n9ـ هلد، پیشین، ص114 و ص72.\n10ـ بیتام، پیشین، ص49.\n11ـ بیتام، پیشین، ص75.\n12ـ اندرولوین، طرح و نقد نظریه لیبرال دموکراسی، ترجمه: سعید زیبا کلام، چاپ اول (تهران: سمت، 1380)، ص24.\n13ـ هلد پیشین، ص397، و همچنین نلسون، پیشین، صص61-60.\n14ـ بشیریه و دیگران، پیشین، ص139-138.\n15ـ هلد، پیشین، ص14.\n16ـ نلسون، پیشین، ص13 و ص 29.\n17ـ بشیریه و دیگران، پیشین، ص12.\n18ـ بیتام، پیشین، ص115. و ص149.\n19ـ همان، ص150.\n20ـ همان، صص4-183.\n21ـ همان، ص149.\n22ـ انصاری، پیشین، صص86.\n23ـ انصاری، پیشین، ص22-21.\n24ـ همان، صص 6-45 و ص69.\n25ـ همان، صص 69-68.\n26ـ بی.سی.اسمیت، «ثبات، دموکراسی و توسعه»، ترجمه: امید محمد حاجی یوسفی و محمد سعید قائنی نجفی، اطلاعات سیاسی – اقتصادی، شماره 170-169، سال شانزدهم، شماره اول و دوم – مهرو آبان 1380، صص137-116.\n27ـ علی اصغر کاظمی، سیاست سنجی(روشهای کمی در سیاست و روابط بین الملل)،چاپ اول(تهران: انتشارات وزارت خارجه،1374)،صص92-91.\n28ـ هانتیگتون، پیشین، ص9.\n29ـ جان اریک لین واسونت ارسن، سیاست و جامعه در اروپایی غربی، ترجمه : جواد امام جمعه زاده، چاپ اول (اصفهان: دانشگاه اصفهان، 1382)، ص247.\n30- “comparing democracies”, Human Rihts Center, Available at:\nـhttp://www.democratic audit. com/dounlood/Eurostat.doc\n31- Bruce E moon and others, “ Voting counts: Participation in the Measurment of democracy” , 15 april 2006, ,p. 2. Available at:\n_ http://www.lehigh.edu/- bmo5/democracy/opus612.pdf.\n32- Human Rihts center, op.cit.\n33- بشیریه، آموزش دانش سیاسی، پیشین، ص9-457.\n34- بیتام، پیشین، صص251-248.\n35- همان، صص268-255.\n36-Gerardo h.Munck and Jay Verkuilen , “Measuring Democracy. Evaluating Alternative Indices”, Available at:\n_http://rboyd.web.wes/ eyan.edu/ wescourses/goolf/govt366/01/course%go Decuments/Munck -Verkuilen.pdf\n37-Gerardo h.Munck , “Measures of Democracy, Governance and Rule of how:An overview of cross-national Datasets”,P. 2, Available at:\n38-Bruce E.moon ,op.cit ,p.1.\n39-Staffan I.hindberg , “Problems of Measuring:Illustrations from Afica”, Available at:\n_ http://Journals. cam bridge.org /downloud.php?file\n40- Tatu Vaanhanen,” polyarchy dataset, measures of democracy 1810- 2002” Available at:\nhttp://www.prio.no/cscw/datasets/polyarchy% 20 dataset %20 measures%20 of %20 Democracy%20 1810- 2002 pdf.\n41- علی اصغر کاظمی، سیاست سنجی(روش های کمی در سیاست و روابط بین الملل)، چاپ اول(تهران: انتشارات وزارت خارجه، 1374،ص4 و صص21-18.\n42-Jimi adams & Dan Tope ,“Apples and oranges ,suffrage and Expression:Measuriog Democracy comparatively”,p.2, Available at at:\n43-Adams & Tope ,Ibid ,pp: 4ـ3.\n44-Bruce E.moon ,op.cit ,pp: 3ـ2\n46- انصاری، پیشین، ص 71-70.\n47-Adams & Tope ,op.cit ,pp: 5-7.\n48ـ مایرون واینر و ساموئل هانیتنگتون، درک توسعه سیاسی، مترجم: پژوهشکده مطالعات راهبردی، چاپ اول (تهران:\nانتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی، 1379) صص 38-37.\n49ـ بشیریه و دیگران، پیشین، ص25 و ص83 و ص281.\n50ـ برتران بدیع، توسعه سیاسی، ترجمه احمد نقیب زاده، چاپ اول (تهران: نشر قومس، 1379)، ص50.\n51ـ پل بروکر، رژیم‌های غیر دموکراتیک (نظریه‌ها، سیاست و حکومت)، ترجمه: علیرضا سمیعی اصفهانی، چاپ دوم (تهران : انتشارات کویر، 1384)، ص15.\n52ـ هلد، پیشین، ص107.\n53ـ انصاری، پیشین، صص75-73.\n54ـ همان، ص 1 و ص4.\n55ـ سیمورمارتین لیپست و همکاران، دایره المعارف دموکراسی، ترجمه:\nکامران فانی و همکاران، 3ج، ج1 (تهران، وزارت امور خارجه، 1383)، ص506.\nMunk & verkuilen\nBratton & van de walle