چقدر با عجایب هفتگانه ی جهان آشنایی دارید؟ می توانید آن ها را به آسانی نام ببرید؟\nزمان زیادی از شما نمی گیرد اگر با ما همراه باشید و کمی بیشتر با این شگفتی های دنیا آشنا شوید. اماکنی که با عنوان عجایب هفتگانه ی دنیا شناخته می شوند دو دسته هستند؛ اماکن و پدیده هایی که در قدیم به عنوان عجایب شناخته می شدند و پدیده هایی که از سال 2007 میلادی به بعد عنوان عجایب را کسب کردند.\nکارناوال به تک تک عجایب کهن و جدید سر زده و این بار می خواهد به سوی یکی از زیباترینشان برود؛ تندیس زئوس.\nتندیس زئوس جزو عجایب کلاسیک و یا قدیمی جهان است، مجسمه ای غول پیکر از خدای یونان، که از برترین خدایان باستان بوده است. این تندیس در المپیا قرار داشته جایی نام آشنا که مسابقات المپیک در آن برپا می شده، یکی از مشهورترین مناطق تاریخی در کل دنیا که در یونان واقع شده است.\nبه شما عزیزان کارناوالی پیشنهاد می دهیم که از مطالب دیگر ما در رابطه با عجایب هفتگانه نیز دیدن نمایید:\nعجایب هفتگانه باستان دنیا\nبا کارناوال همراه باشید تا این بار با تندیس زئوس در المپیا، یونان آشنا شویم.\nچرا تندیس زئوس؟\n- با دیدن آن با عظمت یونان باستان بیشتر آشنا می شویم.\n- با دیدن این تندیس زیبا بیشتر با پیشینه ی بازی های المپیک آشنا می شویم.\n- زمانی بزرگترین مجسمه ی ساخته شده در دنیا بوده است.\n- در زمان های دور ساخت چنین تندیسی کار غیرقابل باوری بوده است.\n- از عجایب هفتگانه ی قدیمی دنیا است.\nزئوس که بود؟\nزئوس یکی از مهم ترین خدایان یونان باستان بوده است، می توان گفت وی فرمانروای تمامی خدایان دیگر بود. نام زئوس برگرفته از لغت یونانی (dios) به معنای درخشان و درخشنده است. اعتقاد بر این بوده که زئوس خدای آسمان ها، ستارگان، طوفان و زمین می باشد. در داستان های اساطیری، روایات و توصیف های بسیار زیادی در رابطه با این خدا آمده، روایاتی که هر یک از آن ها سال ها زمان برای خواندن و آشناییشان لازم است.\nچند مورد از توصیفات زئوس را با هم مرور می کنیم:\n- به شدت از دروغ گویی متنفر بود.\n- کرونوس نام پدر زئوس بود و به این دلیل که پیش بینی کرده بودند، کرونوس به دست فرزندش کشته خواهد شد این خدا تمامی فرزندانش را می خورد و زئوس تنها فرزند او بود که سالم ماند.\n- زئوس بزرگ شد و در نهایت پدر خود را سرنگون کرد.\n- فرزندان دیگر کرونوس هم با خوردن معجونی از شکم پدرشان سالم بیرون آورده شدند.\n- پس از زئوس برادران او با قرعه یکی یکی فرمانروا شدند.\n- زئوس بزرگترین فرمانروای منطقه ی کوه های آلپ بود.\nآشنایی با تندیس زئوس\nیکی از مجسمه های فاخر که نامش به عنوان یکی از شاهکارهای هنری در عجایب هفتگانه ی دنیا در عالم طنین انداز شده تندیس زئوس است. این مجسمه در سال 435 پیش از میلاد توسط هنرمند ماهری به نام فیدیاس (Phidias) ساخته شد.\nهمانطور که اشاره کردیم این تندیس در المپیا که یکی از بزرگترین مراکز مذهبی یونان بوده، ساخته شده است. المپیا منطقه ای در جنوب غربی کشور یونان است و زئوس در المپیا یکی از معروف و مهم ترین خدایان باستانی بود که برای بزرگ داشتش در مناسبت های گوناگون جشن های مختلفی برپا می شد. به دلیل رتبه ی بالا و مهم بودن نقش زئوس برای یونانیان تندیس بزرگ و غول پیکری از او در المپیا ساخته شد، تندیسی که متاسفانه امروزه اثری از آن باقی نمانده اما محل ساخت آن کاملا مشخص است.\nاهمیت زئوس در گذر زمان بیشتر و بیشتر می شد تا این که در 2500 سال پیش، مردم یونان تصمیم گرفتند معبدی برای او بسازند که در خور عظمتش باشد، هنگامی که ساخت معبد به پایان رسید متوجه شدند که مجسمه ای در شان زئوس در آن وجود ندارد، به همین دلیل در صدد ساخت تندیس زئوس بر آمدند.\nتندیس زئوس 12 متر ارتفاع و 6 متر عرض داشته و در ساخت بدن آن از عاج فیل استفاده نمودند، سپس از طلا برای قسمت های ریش، مو و ردایش استفاده کردند. این مجسمه در مقایسه با ساختمان معبد بسیار بزرگ بود و طوری ساخته شد که سر زئوس با سقف برخورد می کرد. تاریخ دانان بر این باورند که سازنده ی تندیس با این کار می خواسته عظمت و شکوه زئوس خدای خدایان را به رخ بکشد.\nیک دست زئوس عصایی بود که روی عصا سر عقابی نقش بسته بود و در دست دیگرش نمادی از نیکه (خدای پیروزی) دیده می شد. برخی می گویند در یک سمتش عقابی طلایی هم وجود داشته و دیگران سخن از وجود دو شیر در دو طرف مجسمه می کنند که در صحت آن ها شک و تردید وجود دارد.\nسبک ساخت این تندیس کاملا یونانی بوده و از نوع تن پوش و چهره ی مجسمه می توان به وضوح متوجه شد که هنر دست هنرمندی یونانی است. این مجسمه که بزرگترین تندیس جهان باستان بود 850 سال در معبدش باقی ماند و سرانجام به دست برخی از اهالی یونان به ترکیه و شهر استانبول منتقل شد. متاسفانه تندیس زئوس سرنوشت تلخی داشت و در نهایت به دلیل وقوع آتش سوزی در محل نگهداری آن در آتش سوخت و از بین رفت (در سال 475 یا 425 میلادی). به همین دلیل در حال حاضر اثری از آن نیست.\nعلت اصلی این که تندیس زئوس به عنوان عجایب هفتگانه دنیا ملقب شد این بود که سازنده ی آن در ساختش از روشی استفاده کرد که با در نظر گرفتن این که از عاج فیل بهره گرفته بود مجسمه در طول قرن ها از بین نرود و سالم بماند.\nتندیس غول پیکر زئوس را در ویدئو تماشا کنید\nچگونگی ساخت تندیس زئوس\nروش ساخت این تندیس همان روشی است که امروزه در ساخت مجسمه های غول آسا استفاده می شود؛ یعنی اسکلتی از جنس فلز می سازند و پیکر مجسمه را حول آن بنا می کنند، برای بنای تندیس زئوس هم فیدیاس، اسکلتی از چوب ساخت و سپس در صدد ساخت دیگر اجزای تندیس روی آن بر آمد.\nپس از اتمام اسکلت چوبی، روی آن را با صفحاتی از جنس عاج پوشاندند، در حقیقت تندیس زئوس توخالی بود و متشکل از اسکلتی بود که رویش را با صفحاتی تزئین کرده بودند و سپس با استفاده از گچ و طلا به ساخت جزئیاتش پرداختند.\nفیدیاس تندیس را در 150 کیلومتری غرب شهر آتن و در المپیا و معبد زئوس بنا کرد و این کار را با دقتی توصیف نشدنی انجام داد طوری که این مجسمه کاملا توپُر و سنگین به نظر می رسید و جای تاسف است که اثری از آن وجود ندارد، اما افرادی که این مجسمه را دیده اند آن را این چنین توصیف کرده اند:\nزئوس است، خدای خدایان، نشسته بر روی تخت سلطنتی اش، پر غرور و حیرت انگیز، مجسمه ای از جنس آبنوس، برنز، طلا و چوب که با جواهرات تزئینش کرده اند.\nبه دلیل مواد و مصالحی که در ساخت مجسمه زئوس استفاده شده بود و هوای مرطوب المپیا نیاز بود که از مجسمه به صورت مداوم مراقبت و نگهداری شود. این کار دشوار از پس کسی جز سازنده اش بر نمی آمد، به همین دلیل فیدیاس خود مامور حفاظت و نگهداری و حفظ جلای این تندیس زیبا شد. او هر روز مجسمه را با روغن مخصوص (به احتمال زیاد روغن زیتون) چرب می کرد تا مجسمه که از جنس عاج فیل بود ترک بر ندارد و این روغن ها در انتهای روز در حوضچه ی کوچکی که در پایه ی مجسمه بود جمع می شد.\nبا آن که تندیس زئویس 12 متر ارتفاع (به اندازه ساختمان 4 طبقه ی امروزی) و 6 متر عرض داشت اما به دلیل آن که به صورت نشسته ساخته شده بود عظمتش را در نظر مخاطبان دو چندان می کرد زیرا هرکسی که مجسمه را می دید فکر می کرد که اگر زئوس از تخت سلطنتی اش بلند شود قطعا معبد فرو خواهد ریخت، ساخت این تندیس از سال ۴۴۰ تا 430 پیش از میلاد طول کشید.\nزمانی عظمت تندیس زئوس را متوجه خواهید شد که بدانید در اطراف آن و بر روی ستون های معبد محل ها و سکوهایی ساخته شد تا بینندگان روی آن ها بروند و بتوانند صورت زئوس را از نزدیک ببینند؛ صورتی که آن قدر با مهارت و ظرافت ساخته شده بود که چشمان همه را غرق در تماشا می کرد. بالاترین نقطه ی مجسمه تاجی به شکل برگ های زیتون و از جنس نقره بود.\nدر نهایت، مجسمه آن قدر زیبا شده بود که مورخی مشهور و پر آوازه به نام هرودوت از آن در نوشته هایش به عنوان یکی از عجایب دنیا نام برد.\nکارگاه فیدیاس سازنده تندیس زئوس: که اغلب اشیایش پس از حفاری به موزه ی لوور برده شده است.\nمرمت خیالی تندیس زئوس در تصویری که در سال 1572 نقاشی شد.\nمعرفی معبد زئوس\nمعبد زئوس نشان دهنده ی معماری باشکوه یونان باستان است؛ معبدی که مخصوص زئوس ساخته شد تا این خدا را برای همیشه در اذهان جهان جاودان کند.\n2500 سال پیش از میلاد مسیح تصمیم برای ساخت معبد گرفته شد و ساخت بنای آن از سال 470 تا 456 پیش از میلاد طول کشید. ساختمان معبد شش گوشه است و با سنگ های زیبایی به جنس آهک ساخته شده. از نکاتی که این معبد را از دیگر معابد یونان قابل تشخیص می کند 72 ستون است که در قسمت خارجی آن بنا شده؛ ستون هایی که نماد و سمبل معماری سبک یونان باستان است. همه ی این ستون ها با ظرافت بسیار و با گچ به دست معماری محلی به نام لیبون ساخته شدند.\nمعبد زئوس از مهم ترین و زیباترین معابد یونان بوده است به همین دلیل در ساختش نهایت هنر را به کار برده اند؛ سنگ هایی صیقلی، سنگفرش های دیدنی، صدها مجسمه ی کوچک و بزرگ، شصت مجسمه ی شیر ... تنها گوشه ای از معبد زئوس هستند. معرفی و توضیحی در خور معبد زئوس در این مطلب که اختصاصا برای آشنایی با تندیس زئوس نگاشته شده نمی گنجد به همین دلیل کارناوال در مطلبی جداگانه به معرفی آن خواهد پرداخت.\nخوب است بدانید که سر انجام این معبد خاص در زلزله ای که در سال ۵۲۲ میلادی، المپیا را لرزاند کاملا نابود شد و جز خرابه ای از آن بر جای نیست و در حفاری هایی که در قرن 19 و 20 انجام شد چند ستون از این معبد یافت شد، طبق برخی منابع دیگر این معبد در قرن پنجم بعد از میلاد مسیح در آتش سوخت.\nسازنده تندیس زئوس که بود؟\nهمانطور که در ابتدای مطلب بیان کردیم سازنده ی تندیس زئوس مجسمه سازی به نام فیدیاس بود، او را به عنوان مهم ترین پیکر تراش یونان باستان می شناسند. وی پسر خارمیدس، یکی از بزرگ ترین فلاسفه ی یونان باستان است.\nفیدیاس استاد تعداد زیادی از مجسمه سازان بزرگ یونان بوده است که نام دار ترینشان آگوراکتیروس و پانتارکس الیسی بودند. علاوه بر تندیس زئوس نیایشگاه آتنا از دیگر آثار مهم این هنرمند توانا به حساب می آید.\nدر رابطه با زندگی خصوصی فیدیاس اطلاعات چندان معتبری در دسترس نمی باشد، اما می دانیم که او مورد خشم یکی از پادشاهان زمانش قرار گرفت و به زندان افتاد و سرانجام هم در زندان جان سپرد اما مشخص نیست که فیدیاس پیش از زندان رفتن تندیس زئوس را ساخت و یا از زندان گریخت و تندیس را ساخت و دوباره به زندان افتاد. در هر صورت کاملا واضح است که این شخص از بهترین مجسمه سازان یونان بوده.\nفیدیاس در پاسخ به کسی که پرسید آیا او زئوس را از نزدیک دیده یا نه، گفت:\nمن برای ساخت مجسمه ی زئوس از اثر ایلیاد هومر الهام گرفتم، عبارتی که در آن گفته شده بود پسر کرونوس با ابروهای مشکی پر پشتش سری به سمت من تکان داد و از این حرکت المپیا به لرزه در امد.\nفیدیاس سازنده تندیس زئوس\nماجرای انتقال تندیس زئوس چه بود؟\nبا آن که در روایت ها آمده که تندیس زئوس در استانبول و در آتش سوزی سوخت و از بین رفت اما نظریه های متفاوت دیگری هم در این زمینه وجود دارد؛ برای مثال تندیس در راه انتقال افتاد و شکست. یا کاروانی که مجسمه را حمل می کرد آتش گرفت و مجسمه هم در راه سوخت. یا معبد زئوس آتش گرفت و مجسمه هنوز در معبد بود و همانجا سوخت و داستان هایی از این قبیل که نمی توان به قطعیت به هیچ یک استناد کرد.\nدر رابطه با سرانجام و نابودی این تندیس فوق العاده دو داستان بیشتر به حقیقت نزدیک هستند که مورد اول علت جابه جایی تندیس زئوس را هم مشخص می کند:\n1 ) امپراطوی به نام گایوس یولیوس سزار کالیگولا اگوستوس ژرمانیکوس در سال 37 میلادی پادشاه روم شد و از قدرت زیادی هم برخوردار بود. او دستور داد که تندیس زئوس را به روم ببرند، اما در همان ابتدای راه مجسمه افتاد و شکست.\n2 ) در سال 401 میلادی امپراطور روم فردی به نام فلاویوس تئودوسیوس بود، او دستور داد بازی های المپیک متوقف شوند و تمام بناهای موجود در المپیا نابود شوند، به همین دلیل تندیس زئوس هم در آتش سوخت و نابود شد و از معبد زئوس هم جز خرابه ای بر جای نماند. دلیل فرمان فلاویوس به تخریب بناها به دلیل مخالفتش با بت پرستی بوده است (391 میلادی).\nارتباط مسابقات المپیک با زئوس\nجشن هایی که به افتخار زئوس برگزار می شد در زمینه های گوناگونی بود و یونانیان از هر چیزی استفاده می کردند تا به زئوس ابراز علاقه کنند. از مهم ترین جشن های آنان برگزاری مسابقات ورزشی بود. اولین مسابقات المپیک هم ۷۷۶ سال پیش از میلاد در همین شهر و برای بزرگداشت زئوس برپا شد که امروزه در سراسر جهان پرآوازه است. گفته می شود تا سال ۳۹۳ پیش از میلاد هم هنوز المپیک در المپیا برگزار می شد، مسابقات ورزشی به خصوص المپیک برای بزرگداشت زئوس بود آن قدر مهم و حائز اهمیت بود که حتی جنگ ها را بخاطرش متوقف می کردند تا بازیکنان در امنیت کامل بازی کنند.\nجالب ترین حقایق درباره تندیس زئوس\nبه دلیل وجود نداشتن تندیس زئوس تا به امروز تحریف و حرف و حدیث نادرست در تاریخ و سرنوشت آن رخنه کرده است، به همین دلیل در این قسمت تصمیم دارم حقایقی که در رابطه با این مجسمه بیشتر روایت شده اند و بیشتر به واقعیت شباهت دارند را بیان کنیم:\n1) از ابتدا بازی های المپیک در المپیا هر چهار سال یکبار و به افتخار زئوس برپا می شد.\n2) مجسمه ی آتنا در یونان از نظر ساختار شباهت زیادی به مجسمه زئوس دارد.\n3) فیدیاس در غرب معبد زئوس کارگاهی داشت که بیشتر قسمت های تندیس را در آن ساخت و آماده کرد.\n4) از دلایل مهمی که تندیس زئوس نیاز به مراقبت همیشگی داشت اسکلت چوبی آن بود.\n5) اغلب اطلاعاتی که از تندیس زئوس در دست است از سنگ نوشته و سکه های کهن یونانی برگرفته شده است.\n6) برای جلا دادن به مجسمه ی زئوس از روغن های مخصوص استفاده می کردند.\n7) گویا در دست راست تندیس نمادی از پیروزی و در دست چپش عصای سلطنتی داشته است.\n8) گفته می شود مجسمه در 170 سال پیش از میلاد توسط زلزله آسیب دید و تعمیر شد.\n9) گفته می شود کنستانتین کسی بود که در حدود قرن چهارم میلای به مسیحیت گروید و دستور ویران کردن معابد یونان را داد.\n10) برخی می گویند به دلیل این که تندیس زئوس در نمایشگاه (Lausus) که در قسطنطنیه (استانبول) به نمایش در آید به این سرزمین برده می شد.\n11) هنوز کارگاه فیدیاس در یونان موجود می باشد.\n12) در سمتِ عصای زئوس، عقابی طلایی هم وجود داشت.\nسکه کهن یونانی با طرح مجسمه زئوس\nهمانطور که توضیح دادیم امروزه اثری از مجسمه ی زئوس نیست و به همین دلیل در فهرست جدید عجایب هفتگانه جایی نداشت و قاعدتا این مجسمه در جایی نیست که بتوانید به دیدن آن بروید اما محل معبد زئوس مشخص می باشد که از آن هم چند ستون بیشتر باقی نیست، که می توانید از بقایای آن دیدن نمایید.\nبرای بازدید از معبد زئوس 24 ساعت شبانه‌روز و 7 روز هفته می توانید به آدرس زیر مراجعه نمایید.\nآدرس: یونان، المپیا، معبد زئوس.\n.Address: Olympia 270 65, Greece\nتا به حال به یونان رفته اید؟\nاز سبک معماری یونانی چه می دانید؟ چه آثار تاریخی را در یونان دیده اید؟\nتجربیات و دیدگاه هایتان را با ما در میان بگذارید.\nدیدگاه خود را درباره تندیس زئوس در المپیا بنویسید\nواقعا معماریی جابی داشتند\nمعماری یونانی واقعا مهشره برای بار اول دیدن واقعا با اون چیزی که در عکس هستش خیلی متفاوته\nدقیقا بت پرستی دوران جاهلی هم همین شکل بود...\nسوغات و خوشمزه های یونان


سکه در ۱۴۰۰ چقدر گران شد؟\nکد خبر: 648584\nتاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۰۱/۰۳ ۱۶:۳۲:۳۴\nبراساس تحلیل ارائه‌شده از سوی نایب رئیس اتحادیه طلا و جواهر تهران و بررسی روند بازار سکه و طلای داخلی طی یک‌ساله ۱۴۰۰، به ترتیب نرخ ارز ۳.۵ درصد، سکه ۱۰ درصد، اونس جهانی طلا ۱۲ درصد و طلای داخل ۱۳ درصد رشد قیمت نسبت به ابتدای سال داشته‌اند و براین اساس کمترین میزان رشد و تورم را میان افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات طی سال ۱۴۰۰ به خود اختصاص داده‌اند.\nسالی که گذشت، سالی پر از فراز و نشیب برای بازار سکه و طلا و قیمت آن‌ها بود؛ قیمت سکه در طول سال ۱۴۰۰ به طور متوسط یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان افزایش داشت و براین اساس سکه در سالی که گذشت، افزایش ۱۰ درصدی قیمت را تجربه کرد.\nهر قطعه سکه تمام طرح جدید از متوسط ۱۱ میلیون و ٢٠٠ هزار تومان در اوایل سال به ۱۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان افزایش قیمت پیدا کرد که نشان از افزایش حدوداً ۱۰ درصدی افزایش قیمت در طول یک سال اخیر دارد.\nهمچنین هر گرم طلای ۱۸ عیار در ابتدای سالی که گذشت، یک میلیون و ۸۰ هزار تومان بود و در آخرین معاملات پایانی سال به یک میلیون و ۲۲۵ هزار تومان رسید. به طور متوسط هر گرم طلای ۱۸ عیار ۱۴۵ هزار تومان معادل ۱۳ درصد رشد قیمت را تجربه کرده است.\nنرخ ارز نیز در ابتدای سال گذشته، ۲۵ هزار و ۲۵۰ تومان بوده و در پایان سال به ۲۶ هزار و ۲۵۰ تومان رسید؛ هر دلار آمریکا به طور متوسط ۱۰۰۰ تومان در طول سال ۱۴۰۰، معادل ۳.۵ درصد افزایش قیمت داشته است؛ بنابراین قیمت ارز کمترین میزان رشد را داشته است.\nاز سوی دیگر قیمت اونس جهانی طلا نیز طی یک سال اخیر و با توجه به تحولات سیاسی- اقتصادی جهان در روزهای پایانی سال و به‌ویژه جنگ روسیه -اوکراین، از هر اونس ۱۷۳۵ تا ۱۹۴۲ دلار افزایش پیدا کرد که به طور متوسط ۱۲ درصد رشد قیمت را نشان می‌دهد.\nاین میزان افزایش قیمت‌ها در بازار ارز، سکه، طلای داخلی و جهانی به نسبت افزایش قیمت سایر کالاها طی یک‌ساله ۱۴۰۰، کمترین میزان رشد را در میان سایر کالاها و خدمات داشته که خود جای تامل و دقت بیشتر دارد.\nوضعیت بازار سال ١۴٠١ سکه و طلا به دو دلیل قابل پیش‌بینی دقیق نیست...\nدر این راستا، محمد کشتی‌آرای در رابطه با پیش‌بینی آینده بازار سکه و طلا در سال ۱۴۰۱ اظهار کرد: به طور معمول در روزهای پایانی هر سال می‌توان وضعیت بازار و قیمت سکه و طلا در بازار سال پس از آن را به صورت نسبی پیش‌بینی کرد؛ اما در حال حاضر دو فاکتور مهم پیش رو است که می‌تواند مسیر پیش‌بینی را تغییر دهد.\nوی افزود: علاوه بر بحث مذاکرات هسته‌ای، موضوع بحران سیاسی موجود (جنگ روسیه- اوکراین) وجود دارد؛ هر اتفاقی در رابطه با این دو موضوع و فاکتور مهم می‌تواند تاثیر عمده‌ای بر قیمت طلا و نرخ ارز داشته باشد. بنابراین با توجه به وضعیت فعلی، آینده بازار طلا قابل پیش‌بینی دقیق نیست.\nارز افزایش قیمت تورم رشد نرخ ارز\nپیش بینی اساسی از بازار طلا | ارزانی شدید طلا در راه است؟


فروش ۸ هزار میلیارد تومانی شرکت‌های نانو در سال ۹۹ - ایرنا\nکد خبر 84244923\n۹ اسفند ۱۳۹۹، ۱۴:۵۱\nکد خبر: 84244923\nبه گزارش ایرنا، سورنا ستاری روز شنبه در مراسم رونمایی از ۵۷ پروژه و طرح جدید حوزه فناوری نانو در سازمان پژوهش های علمی و صنعتی افزود: این سازمان با توجه به فعالیت هایی که در آن صورت می گیرد خود یک پارک فناوری است. در حال حاضر ۱۴۰ شرکت دانش بنیان در سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی فعال هستند\nستاری تصریح کرد: در حوزه نانو تکنولوژی در کشور با فعالیت هایی که ستاد توسعه فناوری نانو انجام داده اتفاقات بزرگی افتاده است. ایران در حال حاضر از لحاظ تعداد مقالات نانو چاپ شده، رتبه چهارم دنیا را دارد.\nمعاون علمی و فناوری ریاست جمهوری با بیان اینکه اتفاق بزرگ در این حوزه توسعه بازار نانو است، افزود: ۲۷۰ شرکت در حوزه نانو فعال هستند و پیش بینی می شود درآمد امسال آنها ۸ هزار میلیارد تومان خواهد بود.\nوی ادامه داد: این اتفاقات با این سرعت نشان می دهد این شرکت ها نزدیک به ۱۰۰ درصد رشد داشته اند و رشد فروش محصولات نانو را در کشور داریم.\n۴۰ طرح فناورانه صنعتی و ۱۷ طرح توسعه‌ای در حوزه نانو امروز با حضور معاون علمی و فناوری رییس جمهوری رونمایی شد.\nهمچنین چهار قرارداد فروش محصولات مبتنی بر نانو و تفاهم نامه میان شرکت‌های دانش بنیان و شرکت های متقاضی از صنایع بزرگ کشور با حضور معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری و دبیر ستاد ویژه توسعه فناوری نانو منعقد شد.\nتهران- ایرنا- دبیر ستاد ویژه توسعه فناوری نانو گفت: این ستاد چالش ها و نیازهای صنایع مختلف…\nتهران- ایرنا- ۴۰ طرح فناورانه صنعتی و ۱۷ طرح توسعه‌ای در حوزه نانو با حضور معاون علمی و فناوری…


93/07/01 - 93/07/3093/05/01 - 93/05/3193/03/01 - 93/03/3192/12/01 - 92/12/2992/11/01 - 92/11/3092/10/01 - 92/10/3092/09/01 - 92/09/3092/08/01 - 92/08/3092/07/01 - 92/07/3092/06/01 - 92/06/3192/05/01 - 92/05/3192/04/01 - 92/04/3192/03/01 - 92/03/3192/02/01 - 92/02/3192/01/01 - 92/01/3191/12/01 - 91/12/3091/11/01 - 91/11/3091/10/01 - 91/10/3091/09/01 - 91/09/3091/08/01 - 91/08/3091/07/01 - 91/07/3091/06/01 - 91/06/3191/05/01 - 91/05/3191/04/01 - 91/04/3191/03/01 - 91/03/3191/02/01 - 91/02/3191/01/01 - 91/01/3190/12/01 - 90/12/2990/11/01 - 90/11/3090/10/01 - 90/10/3090/09/01 - 90/09/3090/08/01 - 90/08/3090/07/01 - 90/07/3090/06/01 - 90/06/3190/05/01 - 90/05/3190/04/01 - 90/04/31آرشيو\nRSS تروریسم؛ علل، تاثیرات و بیرون رفت\nبدون شک در جهان امروز پدیده رو به گسترش تروریسم به بلندترین\nشمشیر چند لبه ای تبدیل شده است که بیشترین اثر را بر تحولات سیاسی، اجتماعی و\nاقتصادی دارا بوده و زندگی عادی بشریت را شدیدا متاثر ساخته و تقریبا جایگزین جنگ\nهای منظم در بین کشور ها و یا واحد های مقابل به هم شده است. خطر دسترسی و استفاده\nاز تسلیحات اتمی، کیمیاوی و بیولوژیکی توسط تروریست ها هر لحظه بر وحشت بشریت می\nافزاید و امکان نابودی یک بخشِ از جامعه بشری را هرچه بیشتر می کند. این درحالیست\nکه بخاطر برخورد چندگانه در برابر تروریسم، که ترکیبی از چند منفعت در سطوح مختلف در\nآن تبلور می یابد و خصوصا تروریسم دولتی؛ امکان تعریف، شناخت و بررسی دقیق آن و نیز\nمبارزه صادقانه و فراگیر جهت بیرون رفت از آن وجود ندارد و چه بسا محققانی حقیقت\nجو بوده اند که خطر این پدیده شوم را به صورت عمیق احساس کرده و صادقانه دست به\nقلم برده اند، ولی مورد تهدید های ترویست ها قرار گرفته اند. به هر صورت، اگر قرار باشد این پدیده را به صورت سیستماتیک\nو دقیق مورد بررسی قرار دهیم نیاز به تحقیق وسیع و چندین گفتمان در سطوح مختلف\nاست، اما در این مقاله به صورت اجمالی مطابق به عنوان به آن پرداخته می شود، تا بدون\nکسل کردن خوانندگان مطلب جمع بندی شود.\nواژه تروریسم پیش از قرن نوزدهم معمول نبود و\nتقریبا به همین معنی کلمه "سوء قصد" بکار برده می شد.\nدر لغتنامه دهخدا آمده است: "ترور ماخد از کلمه ای فرانسوی Terreur و به معنی قتل\nسیاسی به وسیله اسلحه در فارسی متداول شده است..." اگر به همین معنی به پدیده\nتروریسم پرداخته شود، در گذشته چون حاکمیت های مطلق العنان سیطره داشتند و قدرت\nمختص آنها بود، لهذا سوء قصد هایی برای کسب قدرت، سرکوب، انتقام و یا\nبرآورده شدن اهداف مشخص صورت می گرفت، اما مردم عام قربانی نمی شدند. ترور در\nزبان فرانسوی به\nمعنای دهشت و دهشت افکنی است و امروزه در فارسی نیز از آن به عنوان دهشت‌افکنی یا هراس‌افگنی استفاده می شود. در عصر حاضر و خصوصا با تحول نظام\nهای سیاسی، به گفته سامویل هانتینگتون، از سیستم اعمال قدرت اقتدارگرایانه به\nسیستم اعمال قدرت دموکراتیک، مردم تحت عنوان "ملت Nation"\nیکی از بازیگران عرصه قدرت سیاسی شدند. در نظام های دموکراتیک، بازیگران عرصه\nسیاست نمیتوانند مردم را نادیده بگیرند و باید لحاظِ خواستهای آنها را داشته\nباشند. چون دیدگاه های متفاوت با در نظر داشت منافع نسبت به تروریسم وجود دارد، با\nآنکه از تروریسم تعریف های زیاد شده است، ولی نمیتوان یکی از آنها را که بیانگر\nماهیت دقیق آن باشد، انتخاب کرد. ساده ترین تعریفِ را که از تروریسم می توان ارایه\nکرد، همانا انتخاب راه خشونت بحیث ابزار جهت\nتحت فشار قرار دادن طرف مقابل برای دستیابی به اهداف خاص و خصوصا سیاسی می باشد. در دهه های شصت و هفتادِ قرن بیستم اعمال تروریستی در اروپا و قاره های\nدیگر گسترش فوق العاده ای یافت و گروه هایی مانند "بریگاد سرخ" در\nایتالیا و "بادر ماینهوف" در آلمان پدید آمدند که تروریسم را به مثابه\nاستراتژی مبارزه سیاسی _ اجتماعی پذیرفته بودند. این گروهها اشکال و روشهای جدید تروریسم\nمانند آدم ربائی، گروگان گیری، بمب گذاری در مجامع عمومی، هواپیما ربائی، کشتی\nربایی و حتی اتوبوس ربایی را بکار بردند، اما با آنکه این اقدامات تروریستی و\nمشابه آنها در دیگر نقاط جهان، شگفت انگیز بود، ولی بدون شک به تنهایی عامل ارتقای\nتروریسم به سطح بحران بین المللی شده نمیتواند. تروریسم افسار گسیخته امروز که\nمرزهای جغرافیایی را شکسته است، در بطن خود اهداف استراتیژیکِ چندگانه را از صاحبانِ\nزیاد حمل می کند، که با هم ترکیب شده اند. جهت بررسی و درک بهتر پدیده تروریسم باید\nبه درون آن رفته و در جستجوی قصد و نیت تروریست ها و نهادهایی شد که بحیث ابزار از\nتروریسم استفاده می کنند. نویسندگان مختلف هر کدام تروریسم را نظر به عوامل مختلف\nبه انواع مختلف همچون دولتی، مذهبی، سیاسی، جنایتکارانه، ملیگرایانه، انقلابی، سمبولیک،\nسازمانی، نارکو، سایبر و غیره تقسیم کرده اند، اما این مقاله علل تروریسم دولتی و\nمذهبی/فرقه ای را که مهم ترین عامل بحران بین المللی کنونی و آفت شدید برای بشریت\nشده است، به بررسی می گیرد.\nعلل: خودکشی آدولف هیتلر در 1945م، منتج به ختم جنگ جهانی دوم شد. لشکر روس از طرف غرب و\nلشکر آمریکا از طرف شرق در برلین در برابر هم قرار گرفتند. وقتی صلح برقرار شد هر\nکدام مناطق تحت اشغال خود را برای خود نگهداشتند و رقابت گذشته شان دوباره شروع و\nتنش ها و کشمکش ها زبانه کشیدند. با آنکه زیربنا ها در اروپا تخریب شده بود، با\nآنهم اروپای غربی در حصار آمریکا و بخش شرقی آن در اختیار شوروی قرار گرفت. آمریکا نظام\nاقتصادی سرمایه‌داری و شوروی کمونیسم را برای\nدوباره‌سازی جهانِ پس از جنگ ترجیح می‌دادند. در اثر\nاین رقابت، آمریکا و شوروی هر کدام با پشتبانی اقتصادی و نظامی سعی در تحکیم و\nگسترش ساحه نفوذ شان بر کشورهای تازه استقلال یافته، اما با اقتصاد ورشکسته\nداشتند. تنش ها و کشمکش ها بخاطر ترس از برخورد هسته ای بود که منتج به جنگ نشد،\nاما جنگ سرد آغاز و تا فروپاشی شوروی یعنی 25 دسامبر 1991م، ادامه یافت. آمریکا برای\nشکست رقیبش از "دکتورین ترومن" که طی آن\nآمریکا به همه کسانی که علیه کمونیسم می‌جنگیدند کمک مالی و نظامی می کرد و طرح مارشال که طی آن به بسیاری از کشورهای اروپای غربی کمک کرد تا اقتصاد خود را پس از جنگ بازسازی کنند،\nاستفاده کرد و از طرف دیگر طرح مارشال یک برنامه ریزی بلند مدت برای خلق یک بازار توانمند برای\nخرید محصولات آمریکایی بود که عملاً از تسلط کمونیسم در\nاروپا باید جلوگیری می کرد. همچنان ضمن طرح های دیگر، آمریکا با متحدین اش دست به\nتاسیس سازمان پیمان آتلانتیک شمالی در چهارمِ\nاپریل 1949 میلادی به هدف دفاع جمعی زد. اگرچه\nدر عکس العمل به طرح مارشال، شوروی دست به راه اندازی طرح کمه‌کون زود و همچنان با\nمتحدین اش پیمان ورشو را در سال 1955م، تاسیس کرد که تا سالهای متمادی رقابتِ\nبرابر با پیمان ناتو می کرد، ولی در نهایت نتایج کشمکش ها و بسا عوامل دیگر سبب\nفروپاشی شوروی و ابرقدرت شدن آمریکا شد. در طول دوران جنگ سرد، اگرچه شوروی و آمریکا با هم نجنگیدند، ولی\nرقابت شان در عرصه های مختلف ادامه داشت. خصوصا در عرصه تسلیحات هسته ای، تکنولوژی،\nتبلیغاتی و مسابقه فضایی و غیره. علاوه بر آن حمایت هر دو ابرقدرت، موجب جنگ میان\nکشورهایی شد که هریک نماینده آمریکا یا شوروی بودند. بعد از فروپاشی شوروی، ناتو همچنان\nبرقرار ماند و اعضای این سازمان با تمركز بر ناتو به عنوان یك سازمان سیاسی مُتولی\nحفظ ثبات بین المللی در اروپا در صدد گسترش آن برآمدند. چنانچه تعداد اعضای آن که در\nزمان تشکیل 12 عضو بود، اینک به بیشتر از دو برابر اش رسیده است. در موجودیت نظام های دموکراتیک، چنانچه در بالا ذکر شد لحاظ اذهان\nعامه ضروریست. بعد از فروپاشی شوروی تا حتی باقی ماندنِ پیمان ناتو زیر سوال بود، اما آمریکا و ناتو به بهانه\nهای مختلف همچون دفاع از حقوق بشر، مبارزه با تروریسم و غیره، جهت برقرار گذاشتن\nتسلط دایمی شان برجهان و در اختیار داشتن منابع انرژی نفتی ناگزیز بودند، که دشمنانان\nفرضی برای شان بسازند و آنها را قدرتمند تر از آنچه هستند برای جهانیان نشان دهند و\nیا با استفاده از فرمول تفرقه بینداز و حکومت کن در بین کشورها، جنگ ها را\nسازماندهی کنند و سپس بعد از آماده سازی اذهان عامه، به اصطلاح مشروعیت لازم را\nکسب نموده و بنام مبارزه با بی ثباتی، کشتار، جلوگیری از تروریسم و غیره، خودشانرا\nمنجی صلح ساخته با اشغال مستقیم و یا غیر مستقیم کشور ها خود شانرا از پاسخ دهی رهایی\nبخشیده و به این صورت به هدف های پنهانی شان، خود را برسانند. با آنکه بعد از\nفروپاشی شوروی، فوکویاما پایان تاریخ را به رشته تحریر درآورد، ولی آنعده از کسانی\nکه همسو با پیشقراول تجاوز در راستای منافع ملی کشور شان قلم می زدند، همچون سامویل هانتینگتون تا حتی مساله برخورد تمدن ها را\nدر عصر حاضر اگرچه دقیقا مطابق به فرمول آمریکا نظم جهانی پیش نرفته\nاست، ولی با آنهم آمریکا یک طرف مجموع قضایای جهانیست. آمریکا با علم کردن و رشد\nدادن تروریسم دولتی و فرقه ای می خواست به خواست هایش به شکل بسیار آسان خصوصا در\nخاورمیانه برسد، ولی رشد سرسام آور اقتصادی چین و احیای دوباره اقتصاد روسیه سبب\nشده است، تا رقابت های گذشته یکبار دیگر سر از خاک بیرون آورد. امروز پیمان\nاقتصادی شانگهای خواسته یا ناخواسته حریف جدید در برابر پیمان ناتو است. همچنان\nروسیه در فکر بنیان گذاردن تشکیلات بین المللی (باشگاه انرژی) است، تا با همسو\nسازی کشورهای خاورمیانه کنترول انرژی را بدست گیرد. از اینرو است که کشمکش ها برای\nتسلط بر منابع خاورمیانه شدتِ بیشتر یافته است.\nهمانگونه که بعد از جنگ جهانی دوم، بخاطر ترس از استفاده از سلاح هسته\nای، کشمکش های دو ابرقدرت منجر به جنگ نشد، امروزه در حالی که کشورهای بیشتری\nدارای سلاح هسته ای است، ترس از استفاده از آن بیشتر شده است، لهذا کشورها بجای\nلشکر کشی منظم در مقابل یکدیگر، با استفاده ابزاری از تروریسم می خواهند به اهداف\nسیاسی و اقتصادی شان برسند و نمونه های موردی زیادی از تروریسم دولتی در سطح منطقه\nداریم. برایان جنکینس آمریکایی که از خبرنگاران مشهور در معضل تروریسم است از\nتروریسم دولتی به عنوان «جنگ از طریق قائم مقام» یاد می‌کند. وی می‌گوید: «این\nکشورها بر محدودیت‌های جنگ‌های متعارف واقف‌اند. بنابراین ترجیح می‌دهند از\nامکانات سازمان‌های تروریستی، که خود راساً آن‌ها را ایجاد کرده‌اند یا تغذیه مالی\nآن‌ها را بر عهده دارند، برای تهدید دشمن یا اخلال در ثبات سیاسی و اقتصادی آن\nکشور یا ایجاد بی‌ثباتی سیاسی و اقتصادی در آن مملکت بهره گیرند.» جنکینس معتقد\nاست که این شکل از تروریسم به سرمایه‌گذاری بسیار ناچیزی نیاز دارد (بسیار کمتر از\nیک جنگ متعارف)، دشمن را از پای می‌اندازد و می‌توان ارتباط با آن را (در مجامع\nبین‌المللی) به طور کلی منکر شد.\nهای مذهبی بر این باورند كه تلقی آنها از هستی و تحولات جاری زندگی افراد، ناب\nترین دیدگاه بوده و دیگرانی كه در خارج از دایره جهان بینی آنها قرار می گیرند\nكاملا باطل بوده و لذا یا باید به راه راست كه كیش و آیین آنهاست درآیند یا از بین\nبروند. پیروان این چنین فرقه هایی در صورت صلاحدید رهبران شان با توسل به خشونت؛\nتفكرات و برداشت های خاص شان را عملی می سازند. خشونتِ برخواسته از این دست\nاقدامات در چارچوب تروریسم مذهبی گنجانده می شود. این نوع از تروریسم تنها رهبری مذهب خود را پذیرفته و سایر مذاهب را با\nخشونت سركوب می كند. در این نوع از تروریسم، تمام كسانی كه به تروریسم روی می\nآورند، بر این باورندكه فعالیت های آنها از طرف خداوند، امری مقدس محسوب می شود. به\nعبارتی، تروریست های مذهبی به این دلیل دست به خشونت مقدس می زنند كه با كمك آن از\nجامعه شان دفاع كنند یا اینكه، بر این باورند که بهشت به آنها وعده داده شده است. آنچه\nامروزه سبب شده است تا تروریسم به بحران و وحشت بین المللی مبدل گردد، ترکیب یافتن\nتروریسم دولتی و مذهبی است. تروریسم دولتی در عین سردرگمی باز هم با برخورد دو\nگانه نسبت به تروریسم تمام امکانات لازمه را برای آن مهیا می کند و تروریسم مذهبی\nبا مقدس پنداشتن عمل شان در راه مشروع نه تنها در سطح منطقه بلکه در بُعد بین\nالمللی آن نیرو تهیه می کند. به گونه مثال، مطابق به آنچه ادوارد اسنودن در سایت\nویکی لیکس و نبیل نعیم عضو سابق القاعده و موسس شبکه النصره در مصاحبه اش با شبکه\nالمیادین افشا می کنند، داعش توسط آمریکا و همپیمانان منطقه ای اش تاسیس و به حد\nاعلی رشد می کند و نصف از عراق و سوریه را متصرف می شود. آمریکا هدفش از تشکیل\nداعش به تضرع انداختن دولتمردان عراق، همسو سازی آن و کشورهای\nهمجوارش به هر قیمتی با خود است، تا زمینه ای ورود مجدد به منطقه و لمیدن بر\nمنابع نفتی خاورمیانه را برایش مساعد کند، سلامتی اسراییل تضمین شود و جنایت هایش\nتحت شعاع جنایت های داعش قرار بگیرد، شکاف فرقه گرایانه و اختلاف در بین شیعیان و\nاهل تسنن هرچه بیشتر گردد و گسترش حوزه نفود روسیه مهار گردد. در حالیکه عربستان\nبخاطر جلوگیری از گسترش نفوذ هلال شیعی به سردمداری ایران در منطقه، توسط داعش سود\nمی برد. قضیه ای تروریسم در سوریه و افغانستان و جنگ در اوکراین و تا حتی کشمکش\nهای عمران خان و طاهر القادری با نواز شریف در پاکستان همه ی شان حول منافع قدرت\nهای بزرگ و قدرتهای منطقه ای می چرخد. در رابطه به افغانستان اگر از طرفی در\nاجلاس سران ناتو در ولز بریتانیا تعهد به افزایش یک ملیارد\nدالریِ کمک به وزیر دفاع افغانستان صورت می گیرد، از طرف دیگر در چهاردهمین نشست\nسران کشورهای عضو سازمان شانگهای در شهر دوشنبه، به حامد کرزی رییس جمهوری\nافغانستان وعده ای کمک های اقتصادی و نظامی داده می شود. بدون شک جنگ های منفعتی و\nعقیدتی در ابعاد منطقه ای و بین المللی آن، پدیده تروریسم را به پیمانه کنونی اش رشد\nداده است، که مهار کردنش از دست خودِ گردانندگانش تا حتی بیرون شده است. تاثیرات:\nدر رابطه به اینکه آمریکا و اروپا از تاثیرات منفی تروریسم رنج عمیق می\nبرند، شک وجود دارد، چون گردانندگان اصلی این پدیده شوم اند و بدون محاسبه دست به\nپرورش مار در آستین شان نمی زنند و مبارزه شان بر ضد آن فریبکارانه است. نظر به\nگفته ای سخنگوی CIA\n"راین تراپانی" با فرانس پرس، ده الی بیست فیصد نیروهای داعش را که در حدود شش\nهزار تن می گردد، شهروندان اروپایی تشکیل دهد، پس به این معنی است که بعد از برگشت\nاین شهروندان به اروپا با دید افراط گرایانه شان چالشهایی را فرا راه کشور های\nمطبوع شان قرار می دهند. از طرف دیگر بنیاد تروریسم را برتری گرایی، خشونت، عقده و\nنفرت تشکیل می دهد و اگر اهدافی که در تروریسم امروز ترکیب شده اند، دوباره تجزیه\nشود، خواسته و یا ناخواسته آمریکا در برابر تروریسم ایدولوژیکی و فرقه ای قرار می\nگیرد و با رشد سرسام آوری که تروریسم دارد، دور از احتمال نیست که تروریست ها به\nسلاح های کشتار جمعی دسترسی پیدا نموده و امنیت غرب را به شدت تهدید کند و یا هم\nبا استفاده از تروریسم سایبری، منافع اقتصادی غرب را ضربه بزند. در رابطه به اینکه\nمُتولیان منطقه ای چه سود و یا ضرر کرده اند، باید نگاشت که ضرر این پدیده نسبت به\nسود آن برایشان خیلی زیاد بوده است. خطر تروریسم، امروزه عربستان را بیشتر تهدید\nمی کند و پاکستان در حال جنگ با تروریسم در داخل کشورش است. عربستان و ایران در\nرقابت با هم، انگار با هزینه بیش از حد دست به خودکشی زده اند. تروریسم باعثِ خشونت،\nجو رُعب و وحشت، بی اعتمادی، تعصب مذهبی و تفرقه، فرار سرمایه ها و مغزها، رکود\nسختِ اقتصادی، بیکاری، عقب ماندگی، بی سوادی، آشفتگی روحی و روانی شده است. در کل\nپدیده تروریسم تمام ابعادِ زندگی شهروندان کشور های قربانی را شدیدا متاثر کرده\nیکی از راه های بیرون رفت از این\nپدیده شکست کامل یک طرف و چیره شدن طرف مقابل آن است، که با اطمینان می توان گفت\nبا در نظرداشت شرایط عینی نمیتوان منتظر آن بود. راه دیگر بیرون رفت از این پدیده،\nمتقاعد شدن جمیع کشور های دخیل و رهبران مذاهب مختلف ذیدخل به نادرست بودن و ضرر\nهمه جانبه آن است. اگر چنین ایده ای شکل بگیرد، آنجاست که باید به فکر بیرون رفت\nاز آن افتاد. با در نظر داشت توضیحات بالا دیده شد که پدیده شوم تروریسم امروزی بُعد بین\nالمللی یافته است و اگر بخواهیم راه بیرون رفت از این پدیده را دریابیم و یا حد\nاقل احتمال متضرر شدن از آنرا به حد اقل برسانیم، پس باید در بُعد بین المللی به\nمبارزه به آن پرداخته و به دنبال اهدافی که در بطن اش دارد بگردیم. بعد از یافتن\nاهداف آنها باید گفتمان های بین المللی و منطقوی شکل بگیرد و منازعات مورد کشمکش که\nعامل بوجود آمدن ذهنیت تروریستانه و استفاده ابزاری از آن شده است، در تمام سطوح حل\nگردند. آنگاه که تفکر و ذهنیت این پدیده از بین رفت، سپس برخورد چند گانه و گزینشی\nنسبت به این پدیده باید از بین رفته و با راه اندازی گفتگو ها در سویه های مختلف، تلاش\nصورت بگیرد تا بدون خشونت به راه حل های مناسب دست رسی صورت بگیرد. آنعده ای که در\nنهایت باقی می مانند، حمایت مالی، سیاسی و فکری شان قطع شود و در نهایت با عملیات\nهای ویژه و همه جانبه در سطح کوچک و بزرگ جلو تروریست که در حقیقت کلمه یک شخص\nبدون مشخصات و فقط اجرا کننده است، گرفته شود. مآخذ:\nتروریسم بین المللی و\nافراط گرایی اسلامی/ نوشته سید انور شاه خماروف\nتاریخچه و رهیافت ها/ فصلنامه سیاست\nتروریسم و جنگ/ هاوارد\nمجموعه مقالات سایت ویستا در رابطه به\nاز ديدگاه اسلام و غرب/ قاسم شبان‌نيا\nلغت نامه دهخدا، ویکی پدیا\nو بعضی سایت های خبری\nنوشته شده در 2014/9/26ساعت 2:29 PM توسط عبدالله رفیعی | مراسم رونمایی از آهنگ مشترکِ هزاره گی و میسودنیایی\nآهنگ مشترکِ هزاره گی و میسودینایی (مقدونیایی) به نام "دیشب من و تو" به صدای هنرمندان خوش صدا هر یک "انا سیمونویسکا و شاه عبدالله عالمی" طی یک محفل با شکوه روز یکشنبه 17/8/2014میلادی، در ملت شادی هال با حضور تعداد کثیری از فرهنگیان، هنرمندان، هنردوستان و عموم مردم رونمایی شد.مراسم رونمایی ساعت 6 عصر با انانسری خانم شمسیه شروع شد. در اول با قرآت کلام الله پاک مراسم صورت رسمی به خود گرفت و بعد انانسر محفل اجندای محفل را به خوانش گرفت و برای پذیرایی از مردم گروپ تیبلو را دعوت به اجرای شان کرد. در ادامه مراسم هنرمند خوش صدا شاه عبدالله عالمی دعوت شد تا در ضمن سخنرانی اش در مورد آهنگ مشترک هزاره گی و میسودنیایی معلومات دهد. شاه عبدالله عالمی در سلسله سخنانش برعلاوه از ارزش فعالیت هنری برای رشد یک جامعه در مورد اناسیمونویسکا و انگیزه ها و هدف شکل گیری آهنگ معلومات مفصل ارایه کردند. بعد مهم ترین بخش مراسم که همانا نمایش آهنگ "دیشب من و تو" بود، رسید. آهنگ بر روی پروجکتور توسط تیم تخنیکی به نمایش گذاشته شد و مورد استقبال بیش از حد مردم قرار گرفت و به اصرار مردم برای بار دوم نیز نمایش داده شد. بعد از نمایش آهنگ، پیام ویدیویی خانم اناسیمونیوسکا هنرمند میسودنیایی که در آهنک کار کرده بود تقدیم مردم شد. خانم اناسیمونویسکا در پیام شان گفتند که: "درود بر شما و تشکر از اینکه در مراسم رونمایی آهنگِ "سنتوشی من و تو" تشریف آورده اید. قبل از همه می خواهم بگویم که خوشحالم و احساس غرور می کنم که فرصت یافتم تا در پروژه بی نظیر آهنگ " سنتوشی من و تو" کار کنم. این پروژه مشترک، یک پروژه مبارزه طلب و خواهان وقت، تمرکز و زحمات زیاد بود، اما من خوشحالم که ما موفقانه آنرا به انجام رساندیم. من از همه کسانی که همکاری کردند متشکرم و به صورت ویژه از شاه عبدالله عالمی ممنونم که کلیک آغاز را زد. من شک داشتم که به موفقیت امروزی برسیم، اما شاه عبدالله عالمی یک شخص لایق و سخت کوش است. او نه تنها هنرمند چیره دست، بلکه یک آواز خوان خوش صدا نیز است. من آرزوی بهترین ها را برای وی دارم و آرزومندم در همچون پروژه ها هرچه بیشتر کار کند. ایده اصلی عقبِ این پروژه این بود که فراتر از تغییرات برویم و آنها را پیوند دهیم به هدف ساختن چیزی زیباتر. تا آنجایی که من میدانم این اولین پروژه در تاریخ هنر است که در آن هزاره گی و میسودنیایی یکجا شده اند تا قطعه ای زیبای هنری را شکل دهند. ما زبان جهانی موسیقی را انتخاب کردیم، زیرا یک از بهترین رابطه هاست تا هدف ما و پیام صلح و دوستی ما را به شکل احسن به همه برساند. یکبار دیگر می خواهم بگویم که موسیقی وسیله پیوند است و دو فرهنگ متفاوت را در کنار هم قرار داده است. این پروژه همچنان نشان می دهد که تفاوت ها، فاصله ها و مرز بندی ها در بین ما همه مصنوعی اند و ما باید تلاش کنیم تا زندگی خود را در صلح و هماهنگی بسر برسانیم. ما از فرهنگ ها و مذاهب مختلف درست، اما همه مربوط به خانواده بزرگتر آنهم نژاد انسانی هستیم که با قوت عشق و دوستی بهم پیوند می خوریم. تشکر خیلی زیاد"هنرمند با سابقه سخی جهانگیر سخنران بعدی بود که بعد از نمایش آهنگ به سخنرانی پرداختند. ایشان سخنانش را در دو بخش تقسیم بندی نموده بودند که در اول در مورد هنر موسیقی سخنرانی کردند و در بخش بعدی به نقد آهنگ پرداختند. در ادامه مراسم برای نمایش فرهنگ زیبای هزاره گی کت واک در نظر گرفته شده بود، که توسط هنرجویان هزاره آرت گروپ به اجرا گذاشته شد. کت واک بیش از حد مورد تحسین و تشویق حاضران در محفل قرار گرفت. در ادامه مراسم یکبار دیگر شاه عبدالله عالمی برای توضیح دادن در مورد ویدیویی خاطره ها فراخوانده شد. ایشان اینبار در ضمن تشکر از کسانی که با ایشان همکاری کرده بودند، در مورد ویدیویی خاطره ها معلومات مفصل به حاضران در محفل دادند و سپس ویدیویی خاطره ها که در آن شعری از خانم ذکیه بهروز ذکی با دکلمه ای خانم لطیفه عطایی تصویر بندی شده بود به نمایش گذاشته شد و مورد استقبال بیش از حد مردم قرار گرفت. سخنران آخر مراسم محترم استاد خادم حسین ضیا بودند، ایشان اولا در مورد تاریخ ارتباط هزاره ها با مقدونیایی ها معلومات مفصل دادند و سپس آهنگ را به انگلیسی ترجمه نموده و در مورد آن نقد و نظر شان را به شکل مفصل بیان نمودند. در آخر مراسم یکبار دیگر شاه عبدالله فراخوانده شد و ایشان اینبار به رسم تشکری شعر هایی از شعرا را که خودشان خوشنویسی کرده بود به کسانی دادند که در راستای شکل گیری مراسم افتتاحیه با ایشان بیش از حد همکاری کرده بودند. قابل یادآوریست که این آهنگ بعد از آنکه در مقدونیا نشر شده است، گزارش آن در بیشتر از ۲۰ روزنامه مقدونیایی نشر شده است و این کارِهماهنگِ هزاره گی و مقدونیایی بیش از حد مورد استقبال مقدونیایی ها قرار گرفته است و اناسمونویسکا بیش از حد تشویق شده است. این هم لینک آهنک در vimeohttp://vimeo.com/101591821\nنوشته شده در 2014/8/20ساعت 6:40 PM توسط عبدالله رفیعی | در نتیجه حمله تروریستان بر زایران در تقتان عده ای شهید و زخمی شدند.\nدیشب 8/6/2014م، حوالی ساعت هشتم و نیم، زمانی که اتوبوس های زایران از ایران وارد شهرک مرکزی تفتان شده بودند و در حال وارد شدن در هوتل ها بودند مورد حمله چهار تن تروریستان خودکش قرار گرفتند. قرار آخرین اطلاعات؛ تروریستان اولا با بمب های دستی حمله می کنند و سپس زایران را با تفنگ های خودکار شان هدف قرار می دهند و در آخر خودشانرا منفجر می سازند. در نتیجه این حمله تروریستان قرار آخرین اطلاعات 26 تن شهید و عده ای زیادی زخمی شده اند که در بین آنها زن ها و اطفال نیز قرار دارند. گفته می شود که شهدا و زخمی ها از کویته و منطقه کوهات و سوات می باشند. حکومت بلوچستان برای آوردن شهدا و زخمی ها طیاره به منطقه فرستاده است و از طرف دیگر زایران باقی مانده که تعداد شان به 300 نفر می رسد در پایگاه ایف سی انتقال داده شده اند تا از حملات احتمالی بعدی تروریستان در امان باشند. مسوولیت این حادثه اسفناک را جیش الاسلام به عهده گرفته است و سخنگوی آن اعظم طارق طی گفتگو با مرکز رسانه ها گفته است که این ها زایر نه، بلکه جنگجویانی بودند که از جنگ سوریه به طرف خانه های شان بر می گشتند و چون اینها در سوریه برادران اهلسنت را هدف قرار می دهند، لهذا ما آنها را هدف قرار داده ایم. +\nنوشته شده در 2014/6/9ساعت 11:23 AM توسط عبدالله رفیعی | از نوزدهمین سالیاد شهادت بابه مزاری (ره) در کویته بزرگداشت به عمل آمد\n14/3/2014م، از نوزدهمین سالیاد شهادت رهبر شهید عبدالعلی مزاری (ره)، در کویته - هزاره\nتاون بزرگداشت به عمل آمد. مراسم توسط ستاد برگزاری سالیاد رهبر شهید در مسجد بابه\nمزاری با حضور تعداد کثیری از سیاسیون، علما، فرهنگیان، روشنفگران، استادان مکاتب،\nرهروان بابه مزاری و عده ای کثری از مردم اعم از مردم و زن برگزار شد. مراسم حوالی ساعت\n2:30 بعد از ظهر با تلاوت کلام الله مجید شروع شد و در سلسله مراسم بزرگداشت دوستداران\nبابه مزاری سرودها، شعر ها و مقاله های شانرا به حاضرین در محفل تقدیم کردند. همچنان\nپیام های تهنیت شهادت بابه مزاری به خوانش گرفته شد. سخنرانان هر کدام\nنظریات شان را در رثای بابه مزاری بیان کردند. اولین سخنران محترم حاجی رحیمی بود،\nکه ایشان در سلسله شخنانش در ضمن یادآوری از مبارزات بابه مزاری گفتند که مزاری تجسم\nعینی از خواستهای مردم ستم دیده اش بود و منظور از تجلیل سالیاد وی بازخوانی اندیشه\nرهبر شهید و انتقال آن به نسل های آینده باید باشد. میراث بابه مزاری اندیشه و مکتب\nعدالت خواهانه وی می باشد که باید از آن پاسداری شود...\nسخنران بعدی محترم\nاختر محمد خان اچگزی، یکی از سران قوم اچگزی بودند، ایشان در اول سخنرانی شان یادآوری\nکردند که مزاری مربوط به یک قوم نیست، مزاری صدای مظلومان بود و مربوط به تمام اقوام\nاست. سپس وی بخاطر آنکه به شکل احسن بتواند در رثای بابه مزاری سخنرانی کند، از مردم\nاجازه خواستند و سخنان شانرا به زبان پشو بیان کردند...\nاستاد توکلی سخنرانی\nبعدی مراسم بودند، که درسلسله سخنانشان بر هوشیاری مردم زیاد تاکید کردند و یاد آور\nشدند که کسانی می خواهند تا ما اعتماد به نفس خود را از دست بدهیم و وابسته به دیگران\nگردیم. می خواهند بگویند، بدون دیگران ما کاری\nکرده نمیتوانیم...، اما ما باید به آنها اجازه ندهیم و آگاهانه برخورد کنیم...\nآقای تیموری بعد\nاز استاد توکلی سخنرانی کرده و گفتند که مردم ما باید مطابق به دستور بابه مزاری خودشان\nدر تعیین سرنوشت شان سهم بگیرند و نگذارند که دیگران برای شان سرنوشت تعیین کند...\nحاجی محمد محقق رهبر\nحزب وحدت اسلامی مردم افغانستان از طریق تلفون با مردم سخن گفتند. ایشان در سلسله سخنانشان\nاز مبارزات سخت و مدبرانه بابه مزاری یادآوری کردند و نیز گفتند، مردم باید هوشیار\nباشند و منافع ملی شانرا دقیق بدانند...\nآقای کهزاد، جنرل\nسکرتری حزب دموکراتیک هزاره، سخنران بعدی بودند که در سلسله سخنانشان گفتند که بابه\nمزاری یگانه شخصیتی است که سالگرد وی هه ساله موجی از بیداری را در بین مردم ما ایجاد\nمی کند. ایشان گفتند، که امروز موافق و مخالف\nوی از بابه ستایش می کنند. در ادامه یاد آور شدند که رهبر شهید با دادن خونشان حقوق\nحقه مردم ما را تثبیت کردند و جهان به حقوق ما اعتراف و آنرا قبول کرد، اما حالا بر\nرهبران و مردم ماست که حقوق تثبیت شده خویش را با درایت، پلان و پشتکار بدست آوریم....\nآخرین سخنران مراسم\nمحترم آقای رحمانی سخنور شهیر مردم ما بودند، که ایشان یاد آور شدند مزاری نیازی به\nبرگزاری مراسم از طرف ما ندارد، این ما هستیم که به این مراسم ها ضرورت داریم. مزاری\nخط مشی برای مردم ترسیم کرد و تجلیل واقعی زمانیست که ما بر خط ترسیم شده از طرف وی\nنه تنها حرکت نمایم، بلکه از آن پاسداری نیز بکنیم. رهبر شهید میخواست مردم ما مقتدر\nشود و این کار زمانی میسر است که ما بخواهیم. مردم ما باید سهم امام شانرا برای خودشان\nبه مصرف برسانند و فریب کسانی را که نقاب بر رخ دارند نخورند. گرگهای در لباس میش در\nبین مردم ما وجود دارند، که ما را بخاطر منافع شان تکفیر می کنند، اما باید هوشیار\nباشیم. بر ماست که با همدیگر همکاری کنیم و در کنار هم باشیم. مردم ما کسی را ندارند\nتا با آنها همکاری کند، بجز خودشان...\nنوشته شده در 2014/3/14ساعت 11:39 PM توسط عبدالله رفیعی | اهدای مخارج تحصیلی فرزندان شهدا، توسط نیمسو ارگنایزیشن\nره نيکمــــــــــردان آزاده گيــــــــــر چو ايستاده ای دست افتاده گیر شروع شدن سال تحصیلی جدید برای اکثریت دانش آموزان و والدین شان نشاط و خرسندی می آورد، اما هستند کسانی که در ضمن خرسندی، سایه ای دلهره و نگرانی\nنیز بر آنها مستولی می گردد. در این میان نگرانی بیشتر متوجه فرزندان شهدا\nو مادران شان است، که متاسفانه با فقر و ناداری دست و پنجه نرم می کنند. جای بسیار خرسندیست که افراد خیر همیشه بوده اند\nو هستند، که دست مستمندان را می گیرند و قرار توان شان به کمک فقرا می رسند، اما با تاسف همیشه بخاطر نبود یک پروسه شفاف کمک های جوانمردانه افراد بجای رسیدن به دست مستحقین، توسط بعضی سود جویان و شکم پرستان حیف و میل می شود. در حدود سه سال قبل توسط عده ای از دوستان خیر بخاطر\nنظم بخشیدن و شفافیت در شناسایی و تقسیم درست کمک به خانواده های شهدا و خصوصا فرزندان شان تا از فراگیری تعلیم و تربیت سالم پس نمانند، ارگنایزیشنی بنام "نیمسو" تاسیس شد. مسوول این ارگنایزیشن پروفیسور عبدالله\nمحمدی در اولین پروگرام آن اعلان داشت، که بر روی شفافیت بیش از حد توجه خواهد کرد، تا اطمینان کسانی را که به این ارگنایزیشن کمک می کنند حاصل کند\nو از طرف دیگر وسیله ای قابل اطمینان و مطمین شود تا کمک افراد خیر به نیازمندان حقیقی برسد. سالِ پار، اعضای این ارگنایزیشن به کمک فرزندان شهدا شتافتند و در ضمن تهیه نمودن لوازم درسی آنها فیس سالیانه شانرا نیز پرداختند. امروز شنبه 21/2/2014م، نیز شاهد کمک این ارگنایزیش به\nفرزندان شهدا بودیم. آقای محمدی در مراسم امروز در حضور مردم و کسانی که به این ارگنایزیش کمک نموده بودند تا به فرزندان شهدا سپرده شود، اولا آمار\nدقیق پولی را به مردم ابلاغ کرد تا همه باخبر باشد و بدانند که پول های کمکی آنها مصرف چه کارهایی شده است و سپس یاد آور شد که هر آنکسی که خواسته\nباشد آمار دقیق را به شکل کتبی نزد خود داشته باشد می تواند از آنها درخواست نماید... طی کمک امسالِ این ارگنایزیش به فرزندان شهدا، قرار است مصارف یونیفورم، کتاب، قرطاسیه کامل و فیس سالیانه در حدود 450 تن\nپرداخت شود. از این جمله در مراسم امروز به شکل کمک نقدی در حدود 250 تن از فرزندان شهدای هزاره تاون توانستند هدایای شانرا جهت خریدن کتاب، یونیفورم و قرطاسیه دریافت نمایند. همچنان عده ای در علمدار رود و باقی شان\nاز دفاتر این ارگنایزیشن می توانند کمک های شانرا دریافت کنند. من در آخر این نوشته از تمام افراد خیر که جرات کمک و گرفتن دست نیازمندان را می کنند تا حد اقل شگوفه ای لبخند بر لبان آنها نقش بندد، صمیمانه سپاسگزاری و تشکری می کنم. همچنان ممنونم از دوستان نیمسو ارگنایزیشن و تمام نهاد های خیریه دیگر که بدون توقع، عاشقانه در خدمت نیازمندان هستند و\nکمک به آنها را افتخار شان می دانند. سخن آخر اینکه آرزومندم روزی برسد که\nوضعیت مردم آنقدر خوب شود تا نیازمندی نداشته باشیم.\nنوشته شده در 2014/2/22ساعت 7:31 PM توسط عبدالله رفیعی | گلی گم گشته ام\nداستان از: سایره بتول\nپنجرۀ اتاقم نشسته بودم و به بیرون نگاه می کردم. به پیراهنِ سبز زمین، به آسمانِ\nآبی، به پروازِ پرندگان با صد شوق و ذوق، به گل های رنگارنگ، به درختانِ پُر بار\nمی دیدم. در همین لحظاتی که به بیرون نگاه میکردم، صدای زنگ تلفن به گوش ام رسید و\nناگهان از آن نگاه پریدم و بطرفِ تلفن دویدم. تلفن را برداشتم، صدای مردانه ای را\nشنیدم که میگفت:"سلام دخترم، خوبی؟" جواب دادم:"پدر جان، شما\nهستید؟" گفت:"آری، من ام. پدرت." خیلی شاد شدم. مدتِ هشت سال شده\nبود که صدای پدرم را نشنیده بودم. پدرم گفت:"دخترم من بر می گردم. چی برایت\nبیاورم؟" از بس که خوشحال شده بودم، گلویم پُر شده بود و اشکهایم خود بخود\nمی ریخت. گفتم:"پدر جان! من بجز محبت های تو دیگر چیزی لازم ندارم. پدر\nجان! لطفا زود تر بیا" پدرم گفت:"خوب است دخترم، مادرت و برادرانت کجایند؟"\nاولین سال در زندگی ام بود که مادرم و برادرانم رفته بودند تا برای ما وسایلِ مکتب\nبخرند. گفتم:"پدر جان! مادرم با برادرانم بیرون رفته اند." پدرم گفت:"دخترم،\nمن یک هفته بعد می آیم. هر چیزی که به کارِ تان بود، برایم بگویید." گفتم:"\nدرست است، پدر جانم. مادرم که آمد، برایش میگویم." بعد خدا حافظی کرده و تلفن\nرا قطع کرد. از بس خوشحال شده بودم، فورا رفتم خانۀ کاکایم که خانۀ شان نزدیکِ\nخانۀ ما بود. گفتم:"دخترا! پدرم یک هفته بعد می آید." دختران کاکایم نیز\nاز این مژدۀ من خوشحال شدند. دوباره برگشتم خانه. دیدم مادرم آمده بود. گریه کنان\nدویدم به طرف آغوش مادرم. مادرم فکر میکرد شاید از اینکه من تنها بوده ام، ترسیده\nام، اما گفتم:"مادرجان! پدرم یک هفته بعد می آید، وقتی که شما بیرون رفته\nبودید، تلفن کرده بود" آنروز ما خیلی خوشحال بودیم، برای اینکه پدرم می آمد.\nدر حالیکه مادرم خیلی خسته و مریض بود، گفت:"دست به دستِ همدیگر بدهیم تا\nخانه را جمع وجور کنیم." برای آمدنِ پدرم، خیلی آمادگی باید می گرفتیم. من هر\nروز لحظه شماری میکردم که چی وقت این هفته تمام می شود. خیلی آمادگی های زیاد می\nگرفتیم و در نهایت روزِ آخر هفته رسید. هیچ باورم نمی شد که امروز پدرم می آید. آنروز\nهمۀ ما خیلی وقت از خواب بیدار شدیم. ما سه فرزند خانواده تصمیم گرفته بودیم که\nامروز هیچ جایی نرویم. فقط خانه نشسته، برای آمدنِ پدرمان لحظه شماری کنیم. اما\nمادرم تصمیمِ ما را قبول نکرد و گفت:"نه، این کارِ شما درست نیست. بروید به\nدرس های خود رسیدگی کنید." ما را روان کرد به کورس های مان. داخلِ صنف بودیم،\nاما فکرهای ما به طرفِ پدرمان بود. آنروز خیلی طولانی شده بود، ساعت هیچ نمی گذشت.\nوقتی که از کورس به خانه برگشتیم، هر سۀ ما فکر می کردیم که پدرِ ما شاید آمده\nباشد، اما وقتی که خانه رسیدیم، دیدیم پدر ما نرسیده است. تنها مادرم و عمه ام کیک\nمی پختند تا از مهمانان پدرم پذیرایی کنند. آنروز ما ظهرانه نخورده بودیم و می\nگفتیم ما با پدرِ مان نان می خوریم. ساعتِ 6 شام بود، که تلفنِ پدرم آمد، همۀ ما\nبطرف تلفن دویدیم. عمه ام تلفن را بر داشت و گفت:"بلی، سلام!" پدرم گفت:"سلام\nخواهر جان! خوبی؟" عمه ام گفت:"شکرِ خدا، خوبم. برادر چه وقت می رسی؟"\nپدرم گفت:" خواهر جان! 15 دقیقه بعد. خیلی تشنه شده ام، برایم چای آماده کنید.\nخدا نگهدار تا 15 دقیقه بعد." چند دقیقه ای از تلفنِ پدرم نگذشته بود که پای\nتلویزیون نوشته شد:"هم اینک یک موتر موادِ منفجره، در راه کاروانی که از\nتفتان به طرف کویته می آمد منفجر شده است. از تعداد کشته شده ها و زخمی ها تا هنوز\nاطلاع دقیق در دست نیست." آن خبر، پای\nتلویزیون مرا به شدت ناراحت و دق کرد. نا امیدانه رفتم به طرفِ آشپزخانه، گفتم:"مادر!\nکاروانی که از ایران به این طرف می آمد، منفجر شده است." مادرم سیلی محکمی به\nصورتم زد و گفت:"از آدمِ بد، سخنِ بد شنیده می شود. دهنت را ببند" در\nهمین لحظه بود که زنِ کاکایم سراسیمه آمد و به مادرم گفت:"بیا زود که برویم. محمد\nزخمی شده است." مادرم چادرش را پوشید و رفت. بیشتر از چند ساعت نگذشته بود و من\nبی قرارتر از همیشه پیشِ آشپزخانه ایستاده بودم، که دیدم مردان جنازۀ ای را بر دوش\nشان به حویلی ما آوردند. فهمیدم که جنازه پدرم است. مردان همه شان دور ایستادند. من\nبه طرفِ جنازۀ پدرم دویدم و خودم را رویش انداختم و فریاد زنان بیهوش شدم. مادرم،\nزنهای کاکایم و عمه ام همه فریاد زنان می گریستند. من بعد از چند دقیقه به هوش\nآمدم، اما پدرم را برده بودند. گلی که سالها برای آمدنش، لحظه شماری می کردم از\nپیشم دوباره گُم گشت. فقط 15 دقیقه مانده بود که پیدایش کنم، ولی برای ابد از دستش\nنوشته شده در 2014/2/8ساعت 6:51 PM توسط عبدالله رفیعی | در نتیجه حمله بر اتوبوس زایران بیشتر از 25 تن شهید شدند\nدر نتیجه حمله بر اتوبوس زایرانی که امشب 21/1/2014م، از تفتان به طرف کویته می آمد، بیشتر از ۲۵ تن شهید و عده ای کثری زخمی شدند. حمله توسط یک موتری انفجاری که در آن در حدود صد کیلو گرام مواد منفجره جابجا شده بود صورت گرفت. اتوبوسها زمانی که از تفتان به طرف کویته می آمدند و در ساحه ای مستونگ می رسند، این حمله صورت می گیرد. بعد از حمله توسط موتر، عده ای از افراد مسلح بر اتوبوس ها شلیک نیز کرده اند. در اثر این حادثه تا اینک بیشتر از ۲۵ تن شهید و عده ای کثیری زخمی شده اند، وضعیت صحی اکثر از زخمی ها وخیم است و احتمال دارد تعداد شهدا بیشتر شود. در بین شهدا و زخمی ها زنان و اطفال نیز\nشامل اند. تا آنجایی که هویت زایران مشخص شده است، آنها اکثریت شان از علمدار رود اند. مردم و متعلقین شهدا و زخمی ها به شدت خشمگین اند و در ضمن\nرسیدن به ساحه و کمک به شهدا و زخمی ها بر ضد حکومت وقت شعار می دهند. نیروهای انتظامی ساحه را محاصره کرده است تا کدام حادثه ناخوشگوار دیگر رخ ندهد. اکثر از رهبران پاکستان مثل نوازشریف، عمران خان، زرداری، الطاف حسین و رهبران اهل تشیع حادثه را به شدت محکوم می کنند. حزب دموکراتیک هزاره در ضمن محکوم کردن شدید این حادثه، فردا را در شهر کویته هرتال اعلان کرد و نیز نهادی های شیعی سه روز را سوگ اعلان کرده اند.\nنوشته شده در 2014/1/22ساعت 1:24 AM توسط عبدالله رفیعی | هنرکده مصور نمایشگاه نقاشی را از آثار نوروزعلی مصور برگزار کرد\nگزارش از: علی تلاش نمایشگاه نقاشی تحت عنوان "Expression Of Love" بروز جمعه مورخ ١٧ جنوری، سال جاری در کتابخانه شهید منتظری هزاره تاون طی یک برنامه ی عالی با اشتراک کثیری از علاقمندان هنر نقاشی اعم از آقایان و خانم ها، تقریباً ساعت ١١:٣٠ قبل از ظهر افتتاح گردید. پیش از افتتاح این نمایشگاه، در برنامه افتتاحیه تعداد از اساتید در مورد هنر به سخنرانی پرداختند. نوروز علی مصور هنرمند زبده ی نقاشی که آثارش در این نمایشگاه به معرض دید مشتاقان هنر قرار گرفته بود، اولین سخنرانی بود که در مورد هنر و هدف برگزاری از این نمایشگاه سخن راند.\nوی که یکی از استادان خوب هنر نقاشی در هزاره تاون کویته- پاکستان است که از سالهای قبل بدین سو در این ساحه مصروف تعلیم این هنر به علاقمندان هنر نقاشی است. برعلاوه ی افتخارات برگزاری نمایشگاه های متعدد و اشتراک در نمایشگاه های منطقه ی و بین المللی، شاگردان خوبی را در این راستا نیز تربیت نموده است. بعد از وی استاد حسن علی هاتف در مورد آثار آقای مصور و جایگاه هنر به سخنرانی پرداختند. استاد عبدالله رفیعی سخنران بعدی بود که در مورد روند رشد هنر و خصوصا هنر نقاشی در کویته و تاثیر دست آورد های هنرمندان کویته بر رشد و بالندگی هنر در سطح منطقه سخنرانی گردند. در آخر محفل افتتاحیه آقای اخلاقی دعایه اختتامیه را خواندند. بعد از محفل افتتاحیه، نمایشگاه توسط استاد عبدالله رفیعی و استاد هاتف با بریدن نوار رسما گشایش یافت و هنردوستان به بازدید از آثار استاد نوروز علی مصور پرداختند. قابل یادآوریست که محترم آقا رضا عضو کابینه ایالتی بلوچستان نیز برای بازدید از نمایشگاه نقاشی تشریف آورده و هنرمندان را زیاد تشویق کردند. آثار استاد مصور بیش از حد مورد پسند علاقه مندان هر قرار گرفت و\nهر اثر وی گویای فریاد درونی هرمند بود که به شکل هنرمندانه و عالی به تصویر کشیده شده و به هنردوستان تقدیم شده بود.\nنوشته شده در 2014/1/20ساعت 1:2 AM توسط عبدالله رفیعی | چمدان\nقسمت دوم:نوشته: خاطره افضلیعلی با اهل وعیال خود خاک\nخدا دادی را بعد از سال‌ها مهاجرت و بی وطنی به آغوش گرفت. آن‌ها در مرز افغانستان\nبا انبوه از مسافرین تازه از راه رسیده ، با پای پیاده به سفر ادامه میدهند. قسمت\nاز راه را پیاده میروند. مردی چمدانی را به دست دارد، نوجوانی چمدان را بر کراچی\nمی‌کشاند، و خانمی هم چمدان را بر سر حمل می‌کند. همه در یک مسیر روان است. باز\nگشت به وطن. می‌گویند در این مسیر مسافر هر چه خاک آلود و ژنده پوش به نظر برسد،\nسفرش بی خطر و راحت‌تر است. راهزنان و طالبان از حمله کننده‌های استند که با وارسی\nظاهر و کف دست مسافرین تصمیم قتل آن‌ها را می‌گیرند. لذا هیچ مسافری پاک ، منظم و\nسر حال به نظر نمی‌رسد. موهای ژولیده، لباس‌های نا مرتب، لنگی یا کلاه، دستمال\nگردنی و چمدان‌های بوجی مانند با این همه وصف همه یک حرف دارند ما مسافرین راه\nوطنیم! دست فروشان اشیای خوراکه را\nبدست گرفته اند ، بعضی آن‌ها سیم کارت‌های افغانی )روشن و\nاتصالات( را می‌فروشند. تعریف‌های خود ساخته و بیش از حد معمول بسیاری از\nمشتریان را به خریداری آن وادار می‌کنند و فریب میدهند. در یک قسمت بزرگ این جاده\nحوالداری‌های گمنام و بی نشانی نشسته اند که پول‌های مختلف را رد و بدل می‌کنند. علی\nیک بسته از پول کلدار را به افغانی مبدل می‌کند. رفته، رفته\nبه کتاره‌های آهنی جالی مانند میرسیم که دو طرف جاده را بسته است، پولیس امنیتی\nپاسپورت‌ها را یکی به یکی از دید می‌گذرانند\nو بعد اجازه عبور میدهند. شخصی که سر و وضع درستی ندارد، آن طوریکه به نظر می‌رسد\nفقیر و نا توان است، قصد دارد مرز را عبور کند، ولی پاسپورت ندارد. پولیس چنان با\nچوپ او را میزند که داد و فغانش دنیا را می‌گیرد اما ترک مکان نمی‌کند. تا مرز\nآمده است، اما بدون پاسپورت، به چی دلیلی و چرا؟ کسی نمی‌داند. بعد از عبور از\nاینجا، با کمی پیاده روی به دشتی می‌رسیم که موترهای مسافربری با رانندگان آن\nآماده باش استند. اما نرسیده به آن ایست پولیس امنیتی دوباره به ارزیابی پاسپورت‌ها\nمی پردازد. این ایست، یک اتاقک چوبی مانند دو دروازه ای است. در چند قدمی این\nمنطقه مهر دفتر مرزی خروجی ودخولی به پاسپورت ها حک می‌شود. اینجا اسپین بولدک است. از\nهوتل‌های مشهور این منطقه هوتل جاوید و هزاره جات استند. وارد سرای بزرگی می‌شویم.\nمحوطه این سرای از موترهای پارک شده مملو است. موتر ما در نزدیکی هوتل جاوید ترمز\nمیزند. هوتل جاوید قبلا خرابه تمام بود، نه مسافرخانه. نظافت به ندرت مراعات می\nشد، اما حالا کمی بیشتر رسیدگی صورت می‌گیرد. سر و سامان گرفته است و جدیدتر به\nنظر می رسد. یک عمارت دو طبقه ای است، که با گج سفید شده است. در جلو یک راه پله\nآهنی دیده میشود که به منزل دوم راه دارد. در طبقه اول تختی بزرگی چوبی گذاشته\nاند. مسافرین مرد آنجا نشسته، خوابیده، یا هم لمیده اند. بعضی آنها چای و نان را\nبا خاک و هوای آلوده یک‌جا می‌نوشند و می‌خورند. آنطرف تخت، سالن مردانه است که از\nآن در تابستان‌ها استفاده می‌کنند. سقف سالن با بوریا رنگ رفته ی فرش شده است و در\nوسط دو پایه آهنی به چت وصل شده اند. در مجاور این سالن، حجره کوچکی برای خانم‌های\nمسافر در نظر گرفته شده است. این حجره دو دروازه دارد که یکی آن با ججیم ژولیده\nپرده گرفته شده و به سالن مردانه راه دارد. نصف آن با بوریا قدیمی فرش شده است . اگر چه جای عمومی برای خانم‌ها\nاست، اما مردان هم گاه گاهی رفت و آمد می‌کنند و این رسم سنتی را می‌شکنند. طوریکه\nپیش خدمت به بهانه جمع آوری پیاله های چای سر میزند و مسافرین به بهانه ی دیدن\nهمسفرهای خویش. .. تجمع رانندگان به اطراف\nعلی و دعوت او به تاکسی ها و بگو مگو به\nخاطر مزد سفر او را کلی گیج کرده بودند. حرف به حرفی نمی رسید و صدا را گوشی شنیده\nنمی توانست، انگار بازار سهام است که روی قیمت تجارت صحبت می‌شود، نه سلامتی و\nراحتی مسافرین. تا اینکه علی با دو نفر از\nهموطن خود یک تاکسی را دربست می‌گیرند. راننده برای این که مزد مسافربری را زیاد\nکرده باشد، اصرار افزودن یک مسافر دیگر را می‌کند. بعد از جر و بحث بلاخره مسافرین\nحاضر به پرداخت اضافی می‌شوند. راننده چمدان‌ها را طبق معمول با ریسمان سر تاکسی و\nدر صندوق عقبی می‌بندد. مسافرین در صندلی‌های چرکین و نمناک جا خوش کردند. راننده\nبا احمدگل در جلو ماشین، زلمی با علی و خانواده اش در عقب ماشین جا به جا شدند و\nموتر از سرک های نیمه خامه و پخته ی سپین بولدک به طرف مرکز قندهار آرام - آرام\nراه می‌افتد. بعد از مدتی کوتاهی به قندهار رسیدند. هوای قندهار گرم و غیر قابل تحمل ، اما سفر هنوز\nسفر در مسیر شاهراه قندهار\n– کابل شروع شد. بزرگترین شاهراه\nافغانستان که در طول سال بیشترین تلافات جانی و مالی را در قبال دارد. تاکسی به\nرنگ آبی تاریک است که اصلا به تاکسی شباهت ندارد. آینه بیرونی سمت راست ماشین شکسته\nاست. سنسور درب عقبی از کار افتاده است. در جلو آن یک نوار صوتی تقریبا فنا شده دیده می‌شود که آهنگ پشتو\n(پشتنه) را با والیوم بلند از بلندگو به\nصدا در آورده و چنان سردردی شدید به مسافرین ایجاد کرده که بعد از ساعت ها ختم سفر\nهنوز آهنگ پشتو به مغز آن‌ها انعکاس دارد. روی شیشه ی جلوی ماشین دشنه ( کاغذ خود\nچسب) های مذهبی و آیات از قرآن و دعای سفر چیده شده اند. آن آهنگ پشتو و این آیات\nقرآنی دو شیوه فکری متضاد که در جلو ماشین خود نمایی می‌کردند.\nعلی از آنجا که این شاهراه\nرا می‌شناخت، احساس بیم و ترس میکرد، نه اینکه با زندگی خدا حافظی خواهد گفت، بلکه\nبخاطر حسی به مخاطره گذاشتن همسر و فرزند ی بود که به همراه داشت. هر چه حرکت موتر\nبه منزل نزدیکتر می شد، بالمقابل استرس علی هم بیشتر می‌شد. هنوز هم یاد آن هفت\nجسد آغشته در خون خشکیده، روان او را آزرده می‌کرد. آن‌ها هر کدام در موترهای خود رو برای سپری کردن روز های عید\nبا خانواده‌های خویش، روانه سفر شدند، اما هرگز به منزل نرسیدند. بسیار بی رحمانه\nایست بازرسی‌های طالب آن‌ها را یکی به یک از موتر به عنوان کارمند دولت و دست داشتن با حکومت در\nساعات قبل از هشت صبح و بعد از دو ظهر توقیف و با ضرب گلوله از بین بردند. یکی از\nآن‌ها مدیر ولایت زابل بود، کسیکه روی بدن بی روح خود خراشیدگی‌های عمیق به جا\nگذاشته بود که آن‌هم در اثر درگیر شدن او با طرف به وجود آمده بودند. علی در این حالت چشم بسته\nبود و غرق در فکر بود که ناله و فریاد او را بیدار ساخت. چشم باز کرد. در دو طرف\nسرک مردم تجمع کرده بودند. قوای امنیتی و پولیس محل نیز دیده می‌شدند که با\nیونیفورم‌های ماشی و تفنگ‌ها به دست این\nطرف و آن طرف می دویدند. یک سوی جاده روح گل و همسرش زخمی در کنار سرک زار-- زار\nمی‌گرستند. آن طرف‌تر کنار موتر کرولای سفید دو لاش را چادر کشیده بودند. یکی دختر\nروح گل و دیگری محافظ او بودند که زندگی را وداع گفته بودند. از وحشت و ترس موی سر\nراست می‌شد . چهره‌ها خشمگین و غمناک به نظر می آمدند. چند ساعتی راه را عساکر\nامنیتی بسته بودند. همه موترها که می‌رسیدند، متوقف می‌شدند. حدودی چهار ساعت طول\nکشید تا شاهراه باز شد. این منطقه راه دای چوپان می‌نامند. مردم محل و مسافرین به\nاین کار طالبان لعنت وناسزا می‌گفتند.\nدو طرف شاهراه ریگی است.\nسنگ‌های بزرگ دور تر افتیده اند. کوه‌ها و تپه‌ها هم بعضی شان سبز و قهوه‌ی رنگ به\nچشم می‌خورند. به قره باغ نزدیک می‌شدیم. درختان و خانه‌های گلی از دید من پنهان\nنبودند. جا ، جای آن دهقان را در حال بیل زدن زمین در زیر نور آفتاب داغ و گاهی هم\nچوپانی را که چوبی به دست داشت و از عقب\nرمه هایش روان بود، میدیدم. هوا تاریک می‌شد و شب در راه بود. طبیعیت را می‌دیدم، بدور از خشونت\nگرایی و انسان کشی...در یک کلام...طبعیت ساده و زیبا. چقدر خوب می‌بود اگر دنیا\nهمین صحنه را برای همیشه ضبط میکرد. تاکسی در سمت راست جاده در\nحرکت بود. از رو به رو لاری که برای انتقال کانتینر‌ها استفاده می‌شود، به سمت چپ\nجاده با سرعت جلو می‌آمد. خوشبختانه که کانتینری در عقب نداشت. راننده جوان ظاهراَ\nبیست و دو ساله بود که عقب فرمان این لاری نشسته بود. همین طوری که به سرعت می‌آمد،\nیکبار از مسیر اش خارج شد و به سمت راست آمد، انگار کنترل را باخت. قسمت عقبی لاری کج شده و به طرف تاکسی دور خورد.\nچیزی نمانده بود که حادثه دلخراشی واقع شود . آهنگ پشتنه موتر وان را بی خیال\nساخته بود. احمد گل به یکباره چیغ زد و راننده را متوجه کرد . همه شوکه شده بودند\nو راننده هم که تازه فهمیده بود، بریک می‌زد اما انگار فرصت کم بود. به اندازه دو\nمتر فاصله بین این دو ماشین بود که راننده تاکسی را از سرک خارج کرد و در زمین\nخامه دور خورد. لاری که اشتباه کرده بود،\nانگار هیچی نشده. دوباره به راهش ادامه داد. راننده ، تاکسی را دوباره به سرک\nکشاند و از عقب آن لاری شتافت. لاری که\nدید تاکسی به عقبش می آید و اشاره میدهد که متوقف شود، به سرعت لاری افزود و راه\nفرار را می جست. اما تاکسی در جلو لاری ترمز زد. به ناچار لاری ایستاد شد. راننده\nتاکسی از ماشین پیاده شد. احمد گل، علی، و زلمی هم به دنبالش...\nبه یک چشم به هم زدن، در\nلاری را باز کرد و از یخن آن جوان گرفت تا پایین اش بیآرد. می‌خواست مشت به دهن او\nبزند، اما احمد گل مانع شد. راننده تاکسی می‌گفت: تو که رانندگی نمی‌فامی چرا لاری\nسوار شدی؟ جان مه که رفت، خو خیر، این مسافرین چه گناه کرده که بمیرند، آ؟ باز چرا\nایتو بیخار میری؟ مرد بی غیرت، ایقه اشاره میتوم ده نظرت نمی آیه! جوان راننده که\nنشه گونه بود، سرش تلو تلو میرفت، حرفی نداشت برای گفتن، فقط می‌گفت: من نکدم،\nخودش رفت. داد و بیداد شروع شده بود. تا اینکه میانجی‌ها موفق شدند راننده را به\nتاکسی بدون جنگ و خشونت به تاکسی برگردانند. حالا راننده چنان عصبانی شده بود که\nدر طول ده دقیقه دو سگرت را پک زد. فضای تاکسی کلی دودی شده بود. از بولدک تا حالا\nاین چندمین سگرتی بود که دود می‌شد. این وضع را همه تحمل میکرد، چون چاره‌ی دیگر\nنداشتند. هر کدام می‌گفتند:" خوب شد بخیر تیر شد." این بار آهنگ موتر\nعوض شد. یک آهنگ افسرده و غمگین پشتو شروع به خواندن کرد. درختان سبز و سر به فلک\nقره باغ از دور نمایان بودند. هر چه نزدیک تر میشدیم، سبزه و درختان و خانه‌های\nدهات بیشتر می‌شدند. موتر های سوخته در کنج و کنار جاده افتاده بودند. قطار\nموترهای نظامی ناتو در هر ده دقیقه موترهای مسافربری را متوقف می‌کردند. تاکسی در\nآخرین ردیف چند ثانیه ایست کرد، اما دوباره راننده از قسمت خامه سرک تاکسی را به\nراه انداخت. پیش و پیش رفت تا به اولین موتری رسید که در نزدیکی قطار نظامی ناتو\nایستاده شده بود. مسافرین سراسیمه از اینکه با کدام ماین جاده اثابت نکند، از\nراننده می‌خواستند تا بی ایستد. راننده ایستاد کرد. یک سر ناسزا می‌گفت به ناتو که\nهمیشه کار روزمره رانندگان را به عقب می‌اندازند.\nدر فاصله سه متری یک تانک ناتو به چشم می‌خورد که رنگ پلنگی و زرد داشت. در عقب آن\nدو ماشین آنتن دار بودند. از آن برای خنثی سازی بم‌ها کار می‌گرفتند. در بالای این\nتانک سه افسر نظامی دیده میشد که یکی از آن‌ها تفنگ میله دار را به طرف تاکسی ما\nنشانه گرفته بود. در کنار آن افسر دیگری که کانادایی بود، عینک‌های ضد آفتاب بزرگ\nو موهای زرد داشت ، به ما اشاره ایست را میداد. اما راننده اشاره میکرد که می‌خواهد\nحرکت کند. تا کمی از جا حرکت کرد، تفنگ و ماشه افسر به شکل آماده باش در آمد.\nمسافرین همه داد زدند: صبر کن، می‌خواهی ما را به کشتن بدهی؟ راننده دست نگه داشت و صبر\nکرد. با اولین اشاره افسر کانادایی راه افتاد و به سمت چپ جاده خامه دور خورد.\nمستقیما به کوچه و چند تا خانه‌های گلی وارد شد. تا سر کوچه نرسیده بودیم که ماین\nانفجار کرد، دقیق در پنج متری موتر ما. همه از ترس و وحشت فقط خدا- خدا میگفتند و\nخاموشی را اختیار کرده بودند. سرک خامه هوا را خاک‌آلود کرد. راننده هم تیز تر می\nراند. درست دیده نشد که این ماین چطوری خنثی شد. همه دعا می‌کردند که بخیر و به\nسلامت برسند. غزنی، شهر پر جمع و جوش! شهری که مردمانش از کانتینر‌ها\nدکان ساخته اند، و از خانه‌های گلی و نیمه لمبیده هوتل. پیش هوتل هایش بمبه‌های آب\nسرد است. کنار جاده‌ها درختان قد کشیده و سبز ردیف شده اند. کم و بیش تعمیرهای دو\nمنزله با کلکین‌های بزرگ ساخته شده اند. رنگ‌های سبز و آبی روشن این کلکین‌ها جلوه\nی دیگر به این شهر می‌بخشد. از طرف شب چراغ‌های ضعیف برق در خانه‌های گلی نمایان\nمی‌شوند. آخرین بار که علی اینجا آمده بود، چهل سال پیش بود. آن زمان مردم از موشک‌های(چراغ)\nتیلی استفاده می‌کردند، و چیزی به اسم برق وجود نداشت. خانه ها دور به دور ساخته\nمی شدند، اما حالا خانه بسیار به هم نزدیک بودند. آن زمان سر سبزی و زراعت بیشتر\nبودند، اما حالا بیشترین زمین ها خشک و بی علف جلوه می کردند. آن زمان ها از اسب\nبرای انتقال استفاده میکردند، اما حالا موتر سایکل و موتر های جیف بیشتر به حرکت\nاند. علی خوب یادش بود که آن زمان ها مادر اش پشم\nمی ریشید تا اذوقه اطفال خودش را مهیا سازد. نه تنها مادر علی، بلکه تقریبا همه\nخانم های جاغوری به پشم ریشی، نگه داری از حیوانات، و کشت و کار در مزرعه ها برابر\nمردها پا میگذاشتند. اما حالا مادرش نبود، سالهاست که او فوت کرده است...علی دوباره\nبه یاد مادرش افتاد و در نبود مادرش سخت گریست. اما خوش بود که بار دیگر به مادر\nثانی (وطن اش بعد از این همه سختی ها و مشکلات سفر) سالم رسیده است. دوستان و\nعقارب سر راه او ریختند و از او استقبال کردند. به خانم و نوزاد آنها خوش آمد\nگفتند. آنها را به خانه دعوت کردند. بعد از لحظاتی، خانم علی چمدان ها را باز\nمیکند، سوغاتی های آماده شده را به دوستان و اقارب میدهد. چمدان خالی و آماده برای\nسفر بعدی نگهداری میشود. +\nنوشته شده در 2013/12/4ساعت 2:15 PM توسط عبدالله رفیعی | تروریستان، شش تن از کارکنان کان کوله را به شهادت رساندند\nقرار اطلاعات امروز جمعه ۱/۱۱/۲۰۱۳م، در ساحه ای مچ، تروریستان شش تن از کارکنان هزاره کان کوله را مورد حمله قرار داده و به شهادت رساندند. حادثه زمانی رخ داد که کارگران کان کوله از ساحه بازار مچ بعد از خریداری کردن توسط یک موتر که هفت تن داخل آن بودند، دوباره به طرف کان کوله که محل کار شان بود، بر می گشتند. در مسیر برگشت شان، تروریستان که بر دو موتر سایکل سوار بودند آنها را مورد حمله قرار دادند که در نتیجه شش تن از کارگران شهید و یک تن شان به شدت زخمی شده است. شهدای حادثه را به شفاخانه مچ انتقال داده اند و یک تن زخمی را به کویته آورده اند تا به شکل بهتر تداوی گردد. قابل یادآوریست که بعد از شهر کویته در ایالت بلوچستان، هزاره ها به صورت کتلوی بیشتر در مچ زندگی می کنند. در آنجا در کان های کوله هزاره ها از زمان های قدیم کار می کردند. این اولین حادثه ای نیست که در ساحه مچ بر هزاره ها صورت گرفته است. این چندمین حادثه است که در مچ صورت گرفته است و خانواده های هزاره را سوگوار نموده است. قرار اطلاعات خانه های این کارگران در کویته است و جنازه ها قرار است به کویته انتقال داده داده شود. عبدالخالق\nهزاره، رهبر حزب دموکراتیک هزاره این حادثه اسفناک را به شدت محکوم نموده و گفته\nاست که مثل همیشه هزاره ها خواهان عملیات مشخص و با معنی بر ضد لانه های تروریستان\nمی باشد. بر علاوه حزب دموکراتیک هزاره، سران نهاد های دیگر هزاره ها و شیعیان نیز\nاین حادثه را به شدت محکوم کرده اند.\nنوشته شده در 2013/11/1ساعت 7:15 PM توسط عبدالله رفیعی | در آستانۀ عید\nمی تکاند گل من\nگرد دیوار و اتاق\nلکۀ پنجره را\nدختر ناز و عزیز\nچار چشمی جوید؛\nپاره کاغذ و نان و تره را\nپسر شوخ اما\nمی دواند روی دفترچه قلم؛\nمی نویسد کلمات سره را\nخانم از من پرسید:\nخبر از عید چه گفت؟\nعید قربان فرداست.\nمی کنم صاف دمی حنجره را\nبا کسالت گویم:\nکاش جای در و دیوار و اتاق\nمی ستردند شب دهشت\nاز این خاک و گل دلهره را\nغبار غم و اندوه و سیاهی دل و خاطره را\nصفر محمد محمودی 15/10/2013م، کویته\nنوشته شده در 2013/10/15ساعت 7:43 PM توسط عبدالله رفیعی | از "روز همبستگی ملی هزاره ها" طی سمیناری در کویته گرامیداشت به عمل آمد\nاول اکتوبر 2011م، یادواره ای از نسل کشی، کشتار، تارگت کیلنک، فریاد\nها، تحصن ها و اعتراض های هزاره های کویته است، که در نتیجه آن موجی از همدلی و\nهمصدایی را در بین هزاره های سراسر جهان ایجاد کرد و در همین تاریخ در بیشتر از 50\nشهر کوچک و بزرگ جهان هزاره ها به خیابانها ریختند و همدلی، همدردی و همصدایی\nشانرا با هم نسل های شان که در کویته و بهسود پرپر می شدند، سر\nدادند و تعهد شانرا در دفاع از آنها یاد کردند. به پاس یکجهتی و قرار گرفتن هزاره\nها در کنار هم این روز را بعد از آن همه ساله هزاره ها به نام روز همبستگی ملی\nهزاره ها گرامی می دارند. امسال نیز به همین مناسبت بر علاوه بامیان، استرالیا و\nجاهای دیگر در کویته دو مراسم برگزار شد، که مراسم اول چند روز قبل توسط حزب\nدموکراتیک هزاره در علمدار رود و سمینار دوم به تاریخ 6/10/2013م، توسط اتحادیه\nمحصلین هزاره در هزاره تاون بود. در سمینار هزاره تاون که در ماشاالله هال برگزار شد،\nسیاسیون، فرهنگیان، ادبا، استادان، دانش آموزان و عموم مردم به تعداد زیاد شرکت\nکرده بودند. سمینار با تلاوت کلام الله پاک شروع شد و با انانسری علی محمد برنامه به پیش رفت. سپس مسوول بخش یکی از حلقه های هزاره تاون ایچ ایس\nایف ناظر حسین رحیمی مطلب شانرا به همین مناسبت به خوانش گرفتند و بعد قطعه شعری توسط ذبیح الله به خوانش گرفته شد و در ادامه سخنرانان سمینار هر یک\nبه ترتیب عبدالله رفیعی، استاد زمان دهقانزاده، استاد عبدالغفور ربانی، محترم احمد\nعلی کهزاد جنرل سکرتری ایچ دی پی و رییس ایچ ایس ایف آقای عصمت الله یاری به ارایه\nنظرات شان پرداختند. سخنرانان روی سخنان شان در مورد هزاره ها، تاریخ هزاره، بررسی\nوضعیت هزاره ها در زمان حال، نیاز به همبستگی ملی هزاره ها و اهمیت آن برای آینده\nهزاره بود. مراسم که حوالی ساعت 4:30 شروع شده بود، تقریبا ساعت 7:30 با اختتام\nرسید. سمینار به روایت تصویر تلاوت کلام الله مجیدانانسر محفل، علی محمدناظر حسین رحیمیذبیح اللهعبدالله رفیعیآقای دهقانزادهآقای استاد عبدالغفور ربانی آقای احمد علی کهزاد آقای عصمت الله یاریحاضرین در سمینارحاضرین در سمینار\nنوشته شده در 2013/10/8ساعت 0:32 AM توسط عبدالله رفیعی | مژده به علاقه مندان شعر، مجموعه شعری "اینجا کویته است" به زیور چاپ آراسته شد\nهنگامی که خفاشان خوش آشام، با پرپر ساختن هزاره های بی دفاع کویته توسط\nهزاران کیلوگرام مواد منفجره رکورد بزرگترین انفجار را ثبت می کردند و در راستای\nپلان های استراتیژیک نظامهای نامریی، خویش را نیز انتحار می نمودند و در مقابل،\nپیام تبریکیه و زر از باداران بی رحم شان می ستادند، عده ای از شاعران متعهد و\nانسان دوست، دست و پا زدن کودکان مجروح، زنان بسمل شده و ضجه های مادران به غم\nنشسته را تحمل نتوانسته، با عواطف انسانی "انزجار از قساوت" را\nهنرمندانه فریاد کردند، سهم همدلی و مسوولیت تاریخی شان را در راستای آگاهی به\nآزادگان جهان و نجات کتله ی از مظلوم ترین قربانیان روزگار، ادا نمودند. شاعر گرانمایه محترم محمد حسین فیاض با تلاش و پشتکار زیاد، آثار شعری شاعران\nگرامی را جمع آوری نموده و بعد از ویرایش و تکمیل نمودن آن به کمک فرهیختگان محترم هر\nیک محترم محسن سعیدی و مریم احمدی در ایران، جهت به زیور چاپ آراسته شدنش به کویته\nفرستاند. در کویته انجمن علمی و فرهنگی کوشان که اعضای آن از جمله ی استادان مکاتب\nهزاره تاون است، همت نموده و با پرداخت هزینه اش، آنرا به زیور چاپ آراستند. اینک\nاین اثر گرانبها را علاقه مندان می توانند، از کتابخانه ها و استشنری های هزاره\nتاون و علمدار رود بدست آورند.\nاسم کتاب: اینجا کویته است\nگردآوری: محمد حسین فیاض\nویراستار: محسن سعیدی\nصفحه آرایی و طرح جلد: مریم احمدی\nناشر: انجمن علمی و فرهنگی کوشان – کویته\nوبلاگ کویته، در ضمن قدردانی از شاعران محترم که در مقابل نسل کشی هزاره های\nکویته سکوت ننموده و فریاد مظلومیت هزاره های کویته را سر دادند، خصوصا از شاعر\nگرامی محترم محمد حسین فیاض و انجمن کوشان قدردانی و سپاسگذاری می کند. +\nنوشته شده در 2013/9/16ساعت 7:42 PM توسط عبدالله رفیعی | فانوسِ شکسته\nلحظه ها اینجا سقط می کنند\nزایش شان مرده گان اند\nبار گران دفنِ جنازه ها به دوش ماست\nدر انتظار تولد ناب روح مان زمین گیر شده است\nنسیم خنک حکمِ سیلی تر را دارد\nچهچهه های پرندگان سوگ گرفته اند\nطلوع خورشید تاریکی می گستراند\nنفس ها گاز شیمیایی یکدیگر اند\nکویته فانوس همزیستی اش شکسته است\nشعله های کبریت به حکم فتوا؛\nدر روز روشن و شب خاموش می شوند\nدزدان دریایی بر دشت ها حکمروایی می کنند\nلحظه ها آزادی خواهد زایید\nجشن تولد گرفته خواهد شد\nروح مان برعکس آبشاران شادی کنان خواهد پرید\nنسیم همنفسِ لحظه های شادی مان خواهد شد\nچهچهه های پرندگان به وجد مان خواهد آورد\nطلوع خورشید نوید زندگی خواهد داد\nنفس ها پیام عشق هدیه خواهد کرد فانوس یکدیگر پذیری پر فروغ تر خواهد دمید\nشعله های کبریت بندِ بندگی خواهند سوخت\nدزدان دریایی یارای فرار نخواهند یافت\nاگر ما با عزم برخیزیم\nبا اندیشه به پیش خیزیم\nراه مان را خــود یابیم\nعدالت و آزادی را آرمان مان سازیم\nعبدالله رفیعی 28/8/2013م، کویته\nنوشته شده در 2013/8/30ساعت 5:1 PM توسط عبدالله رفیعی | گریه ی ابر\nنیزه های پیاپی خورشید\nقلب ابر را پاره پاره می کند ابر تمام هستی اش؛\nهفت رنگِ نازِ عشق را\nدانه دانه پیشکشِ خورشید می کند\nاما خریدارش نیست\nعاشقش بیشتر می تازد\nابر از ثقلِ گسستگی\nطاقت اش تمام می شود\nمی گرید پیوسته دانه دانه\nصدای گریه اش در پیرامون ما می پیچد\nما در انتظار آژیر سرمستی\nزیر باران لحظه ای\nعشق بازی می کنیم\nدرد کس را کسی حس نمی کند\nهمه خریدار عشق است\nنوشته شده در 2013/8/16ساعت 10:40 PM توسط عبدالله رفیعی | در نتیجه حمله تروریستان بر موتر تاکسی در قندهاری بازار چند تن شهید و زخمی شدند\nدر نتیجه حمله تروریستان بر موتر تاکسی زرد رنگ که مربوط به هزاره های شهر کویته است، در مرکز شهر کویته "قندهاری بازار" امروز دو شنبه ۲۲/۷/۲۰۱۳م، دو تن شهید و سه تن دیگر زخمی شدند. شهدا و زخمی ها به شفاخانه انتقال داده شده اند. با تاسف وضعیت صحی زخمی ها وخیم است، که احتمال شهادت را بیشتر می کند. این درحالیست که در این اواخر به دستور نواز شریف، نیروهای انتظامی در حالی عملیات بر ضد لانه های تروریستان در داخل شهر کویته و مناطق اطراف آن است. طی عملیات نیروهای انتظامی چند تن از اعضای لشکر جهنگوی که همیشه مسوولیت کشتار هزاره ها را می گیرد، کشته و دستگیر شده اند. همچنان روز جمعه نیروی استخباراتی آی بی، در کراچی مسوول جوخه مرگ لشکر جهنگوی را دستگیر کرد و در نتیجه تحقیقات از وی نیروهای امنیتی کشف کرده اند که لشکر جهنگوی تصمیم به عملیات تروریستانه بزرگ در کراچی، کویته و شهر های دیگر دارد.\nنوشته شده در 2013/7/22ساعت 4:55 PM توسط عبدالله رفیعی | در اثر حمله تروریستان چهار تن شهید شدند\nدقایق قبل از افطار امشبِ ۱۵/۷/۲۰۱۳م، در نتیجه حمله تروریستان بر موتر صاحب یکی از مغازه های لوازم الکترونیک در مسجد رود، چهار تن شهید شدند. تروریستان که تعداد شان به چهار تن می رسید و بر دو موتر سایکل سوار بودند زمانی هدف شان را مورد شلیک قرار دادند، که آنها مغازه شانرا بسته بودند و به طرف خانه شان می رفتند. جنازه های شهدا و زخمی ها به سول هسپتال انتقال داده شده است و در آنجا هزاره ها به تعداد بسیار زیاد جمع اند. از طرف دیگر جوانان به تعداد کثیر دست به تظاهرات در مقابل سول هسپتال زده و سرک جناح را با سرک های دیگر بسته اند.پولیس ساحه محل حادثه را جهت تعقیت تروریستان نامعلوم بسته اند، از طرف دیگر ایف سی و پولیس در اطراف سول هسپتال تعیینات شده اند، تا از کدام حادثه دیگر جلوگیری به عمل آورند. حادثه امشب را نواز شریف محکوم کرد و از طرف دیگر حزب دموکراتیک هزاره در عکس العمل به این حادثه فردا را هرتال عمومی در شهر کویته و نیز علمای اهل تشیع فردا را سوگ عمومی اعلان کرده اند. قابل ذکر است که تا به امروز مجموع حملات بر هزاره ها را در کویته لشکر جهنگوی به عهده گرفته است. اگرچه مسوولیت این حادثه را تا هنوز جریانی نگرفته است، ولی به احتمال زیاد لشکر جهنگوی این عمل غیر انسانی و ناجوانمردانه را انجام داده است.\nنوشته شده در 2013/7/15ساعت 9:25 PM توسط عبدالله رفیعی | چمدان\nنوشته از: خاطره افضلی\nدر بامداد خلوت و آرام نسیم ملایم سحرگاهی وزیدن گرفت. مؤذن همه را برای نماز\nفرا می خواند. ستارگان یکی پی دیگر با روشنایی که از حاشیه‌ی آسمان قد بر می‌افراشت\nناپدید می‌شد. مهتاب هم دیگر تاب و توان رقابت با نور آفتاب را نداشت. آهسته آهسته\nهوا روشن می‌شد و مهتاب نور می‌باخت.\nآفتاب از گوشه‌ی آسمان قد برافراشت و برهمه جا رنگ طلایی اش را می‌گستراند.\nاین طلوع خورشید همزمان بود با رسیدن موتر سرخ رنگ نوع تیوتا پشت دروازه‌ی خانه‌ی\nعلی. صدای بوق بلند شد. گرد و خاک نشسته بر در و پنجره‌ی موتر از سفر درجاده‌ی خاکی\nعلی با خانم وطفل کوچکش آماده سفر شده بودند. در کنار من جوالی بزرگ که\nاسباب و لوازم خانه را جمع نموده بودند،\nقرار داشت. جست و خیز موتر درجاده‌ی خاکی بر کهنگی جوال غلبه می‌کرد و نزدیک بود\nآنرا بترکاند. اسباب و لوازم گنجانیده شده در درون جوال از آن شکل عجیب ساخته بود\nو همه جا اش برآمدگی داشت. شبیه به بوجی کچالو می‌ماند.\nمن که دهانم قفل شده بود نمی‌توانستم چیزی بگویم. از مقایسه کردن آن باخودم هم\nعاجز بودم. امتیازی را که برای خود می دادم همان ساختم از جنس چرم بود که در مقابل\nانبوه از وسایل که به درونم انباشته شده بود، مقاومت می‌کردم. قفل را نوع امتیاز\nمی‌دانستم که به امنیت نسبی ام کمک می‌کند.\nاز لحظه‌ی که جایم را در صندوق عقب موتر ساخت، بیش از پیش دلم شکست و جایم تنگ‌تر\nشد. هرچند نوع امتیاز محسوب می‌شد که از یکطرف سبب امنیتم می‌گردید و ازطرف دیگر\nتنگی جا سبب خفقان و برآمدن نفسم می شد. جوال جایش نسبتا خوب بود. هوایی خنک\nبیرون را استشمام می‌کرد. در کنار آن، گرد وخاک بیرون هم راحتش نمی گذاشت.\nدر این جای تنگ به فکر روزگاری افتادم که دچار شده ایم. گیرودارهای زندگی و\nوابستگی‌های که ما را به خود وابسته ساخته است. درمیان انبوه از گیرودارهای زندگی\nیک دنیا لاف می‌زنیم اما چیزی جز هیولای که تنها نفس می‌کشد و زندگی نمی‌کند،\nتبدیل شده ایم. مدام می نالیم و می‌پریم این ور و آن ور.\nافسردگی و پریشان حالی برچهره‌ی هم‌نوعانم محسوس است. لذت را در گیرودارهای مفت\nکه به بال مگسی نمی‌ارزد، می‌جوییم. به جای دست یافتن به لذت و خوشی‌ها هر روز\nگرفتار یک مشکل دیگر می‌شویم. مثل همان قدیم را بخاطر آدم می‌آورد که میگفت: “خر بارکش شده است". درست گفته اند و این خوب\nدر خور حال ماست. شبیه به حسن غم کش"گل آغا" می‌ماند. گل آغا که زبان مادری اش پشتو است فارسی را شکسته - شکسته صحبت می‌کند. حین\nصحبت به علی می‌گفت: می پامی، ما باید د ساعت ده بجه د مرز باشیم. خلاص! از تو\nپاسپورت استه که نه؟ پاسپورت داری در این موتر بیشی اگه نداری در آن یکی دیگه\nعلی سر تکان می داد و گفت:"بلی، ما پاسپورت داریم".\nمسافر موتر که در آن افراد دارای پاسپورت نشسته بودند، کامل نشده بود. سه تن\nاز بی پاسپورت‌ها را در جمع آنان سوار کردند. با یک هماهنگی همه آماده شدند. چند\nدقیقه نگذشت که موتر حرکت کرد. موتر با سرعت به پیش می‌رفت. گل‌آغا تلاش داشت تا\nساعت ده خود را به مرز برساند. بی خیال و با سرعت تمام موتر را می‌دواند. به فکر\nمسافران کمتر بود. مسافران با سرعت که موتر به پیش می‌رفت نگران سلامتی خود بودند.\nبه راننده به دیده شک می‌نگریستند مبادا نیشه کرده باشد.\nآفتاب کامل برآمده بود. محل هزاره نشین را ترک می‌گفتیم. همه جا خاموش و\nبیگانه به نظر می‌رسید. چندی نگذشته بودیم که با ایستگاه بازرسی پولیس مواجه شدیم.\nدر سر دو راهه موقعیت داشت. پوسته بازرسی از خریطه‌های مملو از خاک ساخته شده بود.\nسربازان با تفنگ‌های دست داشته شان در داخل واطراف آن دیده می‌شد.\nیک تن از آنان که در وسط جاده ایستاده\nبود با تفنگ دست داشته اش به موتر که ما سوارش بودیم اشاره کرد. موتر هم ترمز کرد\nولی سرعت بیش از حد موتر سبب شد که کمی پیش‌تر از محل که سرباز اشاره کرده بود بی‌ایستد.\nهنوز موتر متوقف نشده بود که سرباز با تفنگش به دروازه‌ی موترکوبید، مثل این که\nنفهمیده باشد. شیشه شکست و همه وحشت زده شده بودند. شیشه‌ی شکسته پاین ریخت و لی\nبه من آسیب نرساند.\nراننده به عصبانیت از موتر پیاده شد. با نگاه خشمگین به عسکر می‌دید. مشاجره\nلفظی آن‌ها بالا گرفت. عسکری دیگری هم به جمع آنها پیوست. راننده می‌پرسید چرا\nشیشه موترش را شکسته است. سرباز کمتر حرف گل‌آغا را می‌شنید-- همه اش نا سزا می‌گفت.\nگل‌آغا روزش را بد روز دید و با اتحادیه‌ی مسافر بری تماس گرفت. خواست تا به\nقومندان این ساحه تماس گرفته و شکایت کند. سرباز دیگر که ترحم از صورتش معلوم می‌شد\nبه کمک گل‌آغا شتافته و پوزش خواست.\nمسافرین ساکت و خاموش به ماجرا می‌دیدند. این تنها گل‌آغا بود که هزینه\nپرداختن شیشه‌ی شکسته‌ی موترش را بی‌پردازد. راننده عصبانی بود. سربازان هم از\nبررسی و تلاشی اسباب و پاسپورت مسافرین خود داری نمودند. هزینه‌ی کمی نبود برای\nراننده‌ی که در بدل مزد کار می‌کند.\nبا نشستن دوباره و محکم زدن دروازه به چوکی رانندگی عقب فرمان ماشین نشست.\nزیاد می‌کوشید خونسردانه عمل کند اما نگاه به شیشه شکسته مجالش نمی‌داد. به سرعت\nتمام حرکت کرد و هر لحظه احتمال وقوع حادثه‌ی بدتر از این می‌رفت. اما وی دیگر\nتحملش به سر رسیده بود.\nجاده‌ی پخته و باریک از دور همانند مار باریک می‌ماند که در حال تب و پیچ\nخوردن است. جاده بعضا شکسته و خامه بود. با عبور از آن نقطه ها صدایی بلند و وحشتناک\nشنیده می‌شد و موتر هم پرش های کلان پیدا می‌کرد. سرنیشنان که شب هم خوب نخوابیده\nبودند با این جست وخیزهای موتر که تازه به\nخواب رفته بودند دوباره از خواب می‌پریدند.\nکودک خورد سال علی بی‌تابی می‌کرد و هوا گرم شده بود. مادر می‌کوشید که گریه‌ی\nاو را به هر نحوی ممکن آرام سازد. اطراف جاده خلوت و خاموش بود. در دور دست‌ها\nدرختان دیده می‌شد و بعضا خا نه‌های کهنه و کاه‌گلی کوچک روستایی تنهایی منظره ی\nبود که میشد دید.\nگل‌آغا مرد نرم دل بود. کمی که فرصت برایش دست می‌داد موتر را متوقف می‌ساخت و\nبه مسافرینش مهلت یک نفس کشیدن راحت را می‌داد. در ایستگاه های بازرسی بازهم چین‌های\nپیشانی گل‌آغا بیشتر می‌شدند. سربازان با گرفتن پول و نگاه تند و مسخره آمیزش به\nراننده و سرنیشینان موتر می‌دیدند. بعضا از راننده نصوار، سگرت و موادهای دیگر\nنیشه کننده را در خواست می‌کردند. بعضا تهدید می‌کرد و از زندان و شلاق هم چیزی به\nگوش راننده می‌خواند.\nبا خود می‌اندیشیدم عجب نظام وقانون، ولا! این همه افراد و وسایل بدون اینکه\nکوچکترین بازرسی جدی در آن صورت گیرد، خارج و داخل شهر می‌شوند. چی می‌دانیم درون\nآن چی باشد و چی چیزهای که در آن انتقال نکند. \nبه سرعت تمام قلعه‌ی عبدالله را پشت سرگذراندیم و به سوی کوتل پرخم و پیچ گوجگ\nبه پیش می‌رویم. به ایستگاه بعدی رسیدیم و گل‌آغا با بیرون کردن سرش از دریچه موتر\nبه سربازان سلام داد. و گفت" استلی ماسی! څنګه یی، وړوړه ؟\nسرباز با بی اعتنایی به احوال پرسی او به داخل موتر سرک کشید و همه مسافران را\nبا نگاهی گذرای از دیدگانش عبور داد. سرنشینان موتر را یک- یک شمرد و از آنان\nپاسپورت خواست. گل‌آغا پاسپورت‌ها را یک به یک به سرباز داد و از برخورد نادرست\nسربازان شکایت کرد. سرباز که مصروف بررسی\nپاسپورت‌ها بود هنوز متوجه شیشه شکسته ی وی نشده بود. با ابرو بر هم کشیده پرسید: "ډلته خو دوه پاساپورتونه دي، نوری چیری دي؟"\nگل آغا: "نښته، نلړی، وړوړه! مهاجرانو دي." پولیس:"ښه، داسی ووایه، نه. ږر څه ړاکړه."\nگل آغا که سه صد روپیه در کف دستش قایم کرده بود، طرف پولیس دراز کرد. پولیس هم پنهانی شمار کرد و ادامه داد: "دا خو لږ ده، زمونږ کار و بار په داسی روپیو نه چلیږی. زمونږ سیګار هم په دی بانډی نه خرڅوی، هلته ژر راښه. "\nگل‌آغا لرزان، لرزان از موترش پیاده شد و آن طرفتر نزد عامر عسکر با سرباز که پاسپورت را بررسی می‌کرد\nرفت. بعداز گفت و گو و سر وصدای زیاد توانست خود را با هفت صدکلدار از سربازان رها کند.\nبه "چمن"، منطقه ی که گوشه ی از خاک پاکستان است، رسیدیم. چمن با\nجمعیت بزرگ از قوم پشتون که با دروازه‌ی ورودی والسوالی بولدک ولایت قندهار\nدرهمسایگی واقع شده است، بازار کلان و بی نظم دارد. رانندگی دراین شهر سخت است،\nچون هیچ کس قواعد را مراعات نمی‌کند. موترگل آغا هم از آش همان دیگ می خورد. ساعت\nهنوز ده نشده بود، که همه مسافرین پیاده شدند.. جوال را کشان- کشان و من را با چرخ\nهایم به هوتل منتقل کردند. گل آقا پول هنگفتی را از مسافرین بی پاسپورت گرفت و رهسپار آدرس نامعلوم شد. مسافرین که خسته سفر\nبودند کمی اسراحت کردند وبعداز خوردن صبحانه تصمیم رفتن را گرفتند.\nبزرگترین حرفه‌ی که آنان دارند اموال را از خاک پاکستان به افغانستان توسط\nبایسکل، کراچی‌های دستی اسب گادی، موترهای کهنه‌ی دارسن انتقال می‌دهند. اکثریت\nاز بچه‌های کم سن و سال آن‌ها مصروف دست فروشی و کراچی وانی هستند. مکتبی و مراکز\nآموزشی یا علمی در این ساحات دیده نمی‌شود، اما مدرسه‌های کهنه‌ی دینی هنوز حاکمیت\nتمام عیار خود را دارد. مولویان از مدرسه خارج می‌شوند گویی که بعداز تولد هنوز\nفرصت و آب برای یکبار شستن سر وصورت شان نیافته اند. ریش انبوه و چرکین آنها بیش\nازهمه مایه‌ی تنفر و انزجار مردم می‌شود.\nاینان از خاک افغانستان به پاکستان و از خاک پاکستان به افغانستان افراد را به\nگونه‌ی غیرقانونی از کوچه‌های خرابه و باریک که در اطراف دروازه قرار دارند عبور\nداده و به آنسوی یا اینسوی مرز می‌کشانند. در وسط بازاری چمن زندان معروف ایست که\nاکثریت از شهروندان این منطقه با آن آشناست. عبور از این شهر ما را در کوتل پرخم و پیچ گوجک مواجه می ساخت. این کوتل داری خم وپیچ‌های زیاد است که جاده ان\nخاک و غیر اسفالت شده است. علی با خانم و طفل خویش سوار بر موتر تیوتا ناظر این مناظر بودند. در نشیب های کوتل کوجگ لاری بزرگی که از\nکانکریت های میوه بار شده بود، را دیدند، که بر اثر تاریکی هوا و برخورد با موتر\nمسافر بری تصادف کرده بود. آنچه بیشتر تاسف بر انگیز\nبود این که هیچ کسی برای کمک او نیامده بودند.\nپاسگاه‌های سربازان پاکستانی دراطراف این شهر دیده می‌شد.آنها در فراز کوه\nگوجک و نواحی آن همانند صندوقچه‌های کوچک نمایان بودند. اما برچ‌های مراقبتی\nسربازان به رنگ‌جگری در امتداد خط مرزی دیده می‌شدند که سربازان بر فراز آن شبیه\nبه عقاب‌های کوچک شکاری معلوم دار بودند.\nسربازان محلی با لباس‌های شخصی در وظیفه حاضر بودند. تفنگ‌هایشان در زیر\nچادرهای کلان که به گردن می‌اندازند دیده می‌شد. موتر سایکل‌های کهنه که شبیه به\nبخار ازعقب خود دود می‌دهند زیاد به گشت و گذار در آن نواحی مصروف بودند. در این\nسر زمین زنی دیده نمی شد که در شهر و خیابان قدم زند: شاید تنها مردان اند که در\nاین شهر زاده شده اند و از زنان خبری نیست، شاید تلخ ترین شلاق روزگار را همین\nزنان خورده باشند، شاید حصارهای کهنه وفرسوده‌ی بلند اطراف آنان را محاصره کرده، و\nشاید درچارچوبه ی دیوار محبوس شده باشند...شاید ...شاید...\nعلی که تازه در وطن خودش ریده بود اظهار خوشحالی می‌کند. به خانمش می‌گوید:\nخاک وطن احساس آرامش می‌دهد. کودک خورد سال اش را از آغوش خانمش گرفته با زبان\nکودکانه‌ی به تماشای وطن می‌خواند. آهسته آهسته به پیش می‌رود و با پسرش قصه می‌گوید.\nچند لحظه‌ی همین طور می‌گذرد که سوار موتر شده به سوی قندهار حرکت می‌کند. جاده‌ها\nپخته و بهتر از آنسوی مرز است. بعضا در گوشه و کناری جاده سربازان امریکایی با عساکر افغانی دیده می‌شود.\nجاده شلوغ است و بعضا با بندش راه همراه است. سربازان افغانی که با موترهای سبز و\nخاکی مجهز اند راه را برای عابرین باز می‌کند. کاروان‌اکمالاتی ناتو امریکایی بیش\nاز همه به مسدود کردن را ه می‌پردازند. کسی چیزی هم گفته نمی‌تواند نظامی است، قدرت\nنوشته شده در 2013/7/15ساعت 2:39 PM توسط عبدالله رفیعی | مبارزه با تروریسم در پاکستان\nنواز شریف به صراحت برای چندمین بار، بعد از سوگند اش بحیث نخست وزیر پاکستان گفته است، که معیشت پاکستان تا زمانی نمی تواند رشد کند، که امنیت برقرار نگردد و تروریسم از بین نرود. او تروریسم را نمی پذیرد و می گوید: "تا زمانی که تروریسم را به صورت کامل ازبین نبرم، آرام نمی گیرم." قرار بود به\nتاریخ دوازدهم جولای 2013م، جلسه ای مشتمل بر سران احزاب پارلمانی ترتیب\nیابد و طی آن بعد از مشوره، پالیسی جدید ملی در رابطه به امنیت و مبارزه جدی با تروریسم ترتیب یابد، اما این جلسه به تعویق افتاد. به تعویق افتادن این جلسه را من شخصا به فال نیک می گیرم، بخاطری که اگر قرار باشد از جلسه ای نتیجه گرفته شود، پس باید کارهای مقدماتی به صورت مکمل، قبلاً کامل گردد. قرار شده است قبل از برگزاری این جلسه آقای نواز شریف با سران احزاب به صورت خاص و همچنان با ارتش و سران سازمانهای استخباراتی مشوره کند و سپس\nیک مسوده ای را برای پالیسی جدید ملی ترتیب نموده و بعد جلسه سران احزاب پارلمانی را در آخر این ماه (جولایی) طلب کند. در همین راستا آقای نواز شریف بعد از چهارده سال، از دفتر مرکزی سازمان ستخباراتی پاکستان (آی ایس آی) دیروز 11/7/2013م، دیدن کرد. میجیر جنرال ضهیر الاسلام رییس قوی ترین سازمان استخباراتی پاکستان "آی ایس آی" در ضمن استقبال از آقای نواز شریف، به مدت پنج ساعت اوضاع داخلی و خارجی را برای وی تشریح کرد. قابل ذکر است، که ارتش پاکستان چندی قبل بزرگترین تهدید را برای پاکستان از طریق\nدشمنان داخلی اش دانسته بود. دولت پاکستان از یک طرف با طالبان پاکستانی روبروست، طالبانی که قانون اساسی پاکستان را نمی پذیرد و خواهان نافذ شدن شریعت محمدی در سراسر پاکستان است. از طرف دیگر در بلوچستان نیز دولت با حریت طلبان بلوچ روبروست، بلوچهای که از بی عدالتی و تقسیم نابرابر قدرت و ثروت و به تاراج رفتن سرمایه ها زیر زمینی بلوچستان می نالند و خواهان آزادی کامل بلوچستان اند. این دو جبهه جدی در مقابل دولت از یک طرف و از طرف دیگر امنیت داخلی پاکستان را افراطیون مذهبی همچون لشکر جهنگوی، که ممکن با دولت به صورت جدی و مستقیم روبرو نباشند، نیز بهم زده اند. ماهیت نا امنی کراچی و شهر کویته رنگ دیگری دارد و آن افراط گرایی مذهبی است. افراط گرایی خودش یک حقیقت است، با آنکه بدون شک بحیث روپوش جهت دستیابی به\nدیگر اهداف نیز از آن استفاده می گردد. آقای نواز شریف اینک که برای بار سوم سکان قدرت را در دست گرفته است و از تجربه کافی در زمینه حکومت داری برخوردار شده است، از قرار معلوم خواهان برقرار نمودن امنیت کامل و از بین بردن تمام انواع تروریسم، جهت کسب سرمایه گذاری های خارجی، حکومت داری خوب، ازبین بردن بحران معیشتی و دیگر مشکلات داخلی کشور است. وی\nنا آگاه نیست. اگر از یک طرف خواهان حل کردن معضله طالبان و حریت طلبان بلوچ است، از طرف دیگر بدون شک می داند، که ماهیت جنگ های فرقه گرایانه کراچی و کویته چیست؟ و از کجا آب می خورد. عده ای از صاحب نظران نیز طی مقالات و گفتگوهای شان به نهاد ها اخطار داده اند، که آنها وضعیت کشور را به لبه سقوط رسانده اند، اینک بگذارند تا پالیسی سازی مسوولیت اش به عهده حکومت منتخب ملکی باشد. اگر واضیح تر بنویسیم؛ قریب به اکثریت خواهان این است، که ارتش و سازمانهای استخباراتی نباید برای خودشان ترجیحات و پالیسی های جداگانه و مغایر با خواست حکومت منتخب ملکی داشته باشند و به صورت خودسرانه و بدون پاسخگویی وارد عمل شوند. چندی قبل کمیسیون تحقیق در مورد حادثه ایبت آباد (محل کشته شدن اسامه) گزارش اش به نشر رسید و طی آن گزارش نیز به صراحت یادآوری شده بود، که یکی از علت های بحران پاکستان، بالادستی ارتش، عدم پاسخگویی سازمانی های استخباراتی و عمل کرد های خودسرانه شان است. در گزارش درخواست شده است، که باید اجازه داده شود که پالیسی ها فقط توسط حکومت منتخب مردمی با در نظر داشت منافع ملی ساخته شود و عملی کردنش اش به عهده نهاد های دیگر باشد. بعد از باز دید از مقر سازمانی استخباراتی (آی اس آی)، آقای نواز شریف به درستی نشان داد، که پاکستان از دو حکومت متوازی، یعنی یکی مرکز اش در اسلام آباد و منتخب مردم و دیگری مقر\nارتش، راولپندی رنج می برد. اگر قرار است، در پاکستان مبارزه جدی بر ضد تروریسم به طور کامل صورت بگیرد و زمینه امنیت کامل و بقای پاکستان تضمین گردد، پس باید یک پالیسی جامع و قابل قبول توسط حکومت مردمی به کمک ارتش، سازمانهای هشت گانه استخبارتی و احزاب سیاسی و جامعه مدنی ترتیب گردد. هر آنگاه که پالیسی عادلانه ترتیب گردید و تمام نهاد ها دوگانه عمل نکردند و برای بیرون رفت از بحران تروریسم دست به دست همه داده و به کمک مردم دست رد\nبه سینه تروریستان زدند، شاید مردم پاکستان روی آرامش را ببینند. در غیر آنصورت جلسه و جلسه بازی ها و بیانیه های سیاسی سودی ندارد.\nنوشته شده در 2013/7/13ساعت 7:34 PM توسط عبدالله رفیعی | نتایج دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nانجمن علمی و فرهنگی کوشان؛ روز یکشنبه 23/6/2013م، دومین دور کانکور\nآزمایشی اش را برای لیسه و ارزیابی اش را برای دوره متوسط برگزار نموده بود. در کانکور آزمایشی متذکره بیشتر از ۱۶۰۰ دانش آموز از مکاتب هزاره تاون شرکت نموده بودند، که بعد از بررسی پاسخنامه های کانکور آزمایشی شان، انجمن علمی و فرهنگی کوشان نتیجه اش را قرار ذیل اعلان کرد. قابل یادآوریست که قرار بود انجمن کوشان، از دانش آموزان ممتاز دومین دور کانکور آزمایشی کوشان طی پروگرام باشکوهی تقدیر به عمل آورد و در همان روز نتیجه را اعلان کند، ولی بخاطر وضعیت نامناسب امنیتی و فضای سوگ در هزاره تاون تقدیر از دانش آموزان ممتاز را برای بعد از عید به تعوق انداخته است، اما نتیجه کانکور آزمایشی را اعلان کرد. انجمن علمی و فرهنگی کوشان بعد از عید از دانش آموزان ممتاز تقدیر به عمل می آورد. طبق پلان، نتیجه دانش آموزان به اساس سریال نمبر شان اعلان شده است، اما از هر صنف فقط دانش آموزان ممتاز، مشخصات شان به صورت کامل ذکر گردیده است. کویته بلاگفا کسب درجه های عالی را برای دانش آموزان ممتاز، اداره و استادان شان و فامیلهای گرامی شان تبریک گفته و آرزوی موفقیت هرچه بیشتر را برای عموم دانش آموزان می کند.نکته (۱): نتایج به صورت صنف وار در زیر این پست آمده است. البته فقط صفحه اول اش دیده می شود، ولی برای دیدن نتایج کامل هر صنف باید بر روی ادامه مطلب همان صنف کلیک کنید. نکته (۲): آن عده از دانش آموزانی که سریال نمبر های شانرا در پاسخنامه های شان ننوشته بودند، پاسخنامه های شان بخاطر نامشخص بودن بررسی نشده است. +\nنوشته شده در 2013/7/5ساعت 0:12 AM توسط عبدالله رفیعی | جدول نتایج "صنف دوازدهم" دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nنوشته شده در 2013/7/4ساعت 11:47 PM توسط عبدالله رفیعی جدول نتایج "صنف یازدهم" دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nنوشته شده در 2013/7/4ساعت 11:37 PM توسط عبدالله رفیعی جدول نتایج "صنف دهم" دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nنوشته شده در 2013/7/4ساعت 11:24 PM توسط عبدالله رفیعی جدول نتایج "صنف نهم" دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nنوشته شده در 2013/7/4ساعت 11:6 PM توسط عبدالله رفیعی جدول نتایج "صنف هشتم" دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nنوشته شده در 2013/7/4ساعت 10:42 PM توسط عبدالله رفیعی جدول نتایج "صنف هفتم" دومین دور کانکور آزمایشی کوشان\nنوشته شده در 2013/7/4ساعت 10:30 PM توسط عبدالله رفیعی فتوای علمای اهل تسنن در رابطه به حرام بودن حملات خودکش\nبه درخواست رهبر سنی اتحاد کونسل محترم\nصاحبزاده حامد رضا، با در نظر داشت حادثه های پشاور(حمله بر ارتش)، نانگا پربت\n(حمله بر سیاحان خارجی) و کویته (خودکش حملهِ بلخی چوک) به تعداد پنجاه تن از مفتی\nهای اهل تسنن فتوای دسته جمعی صادر کردند که در اسلام حملات خودکش حرام است و\nکشتار مهمانان خارجی از جمله گناهان کبیره است. در فتوا آمده است، که حمله بر\nزیارتگاه ها، شفاخانه ها، تشییع جنازه ها، بازار ها و نیروهای انتظامی جهاد نیست،\nبلکه فساد است. کسانی که خون بی گناهان را می ریزند سپاهی اسلام نه، بلکه خاین\nاند. کسانی که با تفسیر های خود ساخته شان بر ضد حکومت جنگ می کنند و به بهانه آن\nخون بی گناهان را می ریزند، جهنمی اند و بر حکومت وقت فرض است تا آنها را از بین\nببرد. در سلسله فتوا آمده است، که اسلام درس حفاظت از زنان و اطفال را می دهد و\nاجازه ضرر رساندن به زنان، اطفال و ریش سفیدان را در دوران جنگ نیز نمی دهد و تا\nحتی اجازه ضرر رساندن به نباتات را نمی دهد. اسلام حرمت جان یک انسان را بالاتر از\nحرمت کعبه و قتل یک انسان بی گناه را قتل انسانیت شمرده است، در چنین یک حالت قتل\nبی گناهان، زنان، کودکان چگونه می تواند جایز باشد؟ پس هر آنکسی که یک فرد نادان\nرا تحریک به عمل انتحار می کند، تحریک کننده و تحریک شوند، هر دو گناهکار اند و در\nعذاب الهی خواهد بود.\nدر اخیر فتوا\nآمده است، که تمام ایمه کرام بر این حرف متفق اند که هرگاه کدام گروه مسلح بر اساس\nتاویل های خودساخته اش، قانون یک دولت را نپذیرد و دست به عملکرد های فراقانونی\nمطابق به سلیقهِ خودشان بزنند، پس در آنصورت جنگ با آنها مباح است. بنابر این بر\nحکومت وقت لازم است که بر ضد تروریستان جنگ نماید. نخست وزیر پاکستان اعلان جهاد\nبر ضد آنها نماید و تمام قوم در جهاد شریک\nشود، زیرا آب از سر گذشته است و اگر حالا کاری نشود، سالمیت کشور به خطر می افتد. +\nنوشته شده در 2013/7/3ساعت 5:20 PM توسط عبدالله رفیعی | نواز شریف: آی ایس آی بر ضد تروریستان وارد عمل شود\nنخست وزیر جدید پاکستان محترم نواز شریف،\nبعد از حادثه اندوهناک بلخی چوک 30/6/2013م، که طی آن 30 تن شهید و عده ای کثیری\nزخمی شدند، به کویته آمدند. ایشان بعد از ورود شان به کویته، جلسه ای را در گورنر\nهاوس که در آن سران احزاب شامل حکومت، گورنر بلوچستان محترم محمد خان اچگزی، وزرای\nمرکزی و ایالتی و سرای نیروهای استخباراتی\nمثل آی ایس آی، ایم آی و آی بی و سران نیروهای انتظامی همچون ایف سی و پولیس موجود\nبودند، صدارت کردند. ایشان بعد از جلسه طی سخنانی به روزنامه نگاران گفتند، که؛\nشهر کویته بیشتر از 20 بازار و کوچه نیست، ولی چرا در آن امنیت تامین نمیشود؟ آقای\nنواز شریف ادامه دادند، که بعضی ها حملات اخیر را ناکامی حکومت تعبیر می کنند، ولی\nاینطور نیست. ما تلاش نهایی خود را بخرچ می دهیم تا در تمام پاکستان امنیت کامل\nبرقرار شود. ایشان گفتند که من به آی ایس آی و دیگر نیروهای که تحت فرمان حکومت\nمرکزی است حکم داده ام، که با داکتر عبدالمالک وزیراعلی بلوچستان جهت تامین امنیت\nبلوچستان همکاری جدی نمایند. همچنان ایشان گفتند که من به آی ایس آی گفته ام، که\nحادثه هزاره تاون را بحیت یک امتحان در نظر بگیرد و عاملان حادثه را به دست قانون\nبسپارد. قابل یادآوریست\nکه عده ای از سران هزاره های کویته نیز تحت ریاست محترم سید رضا آغا، با نواز شریف\nملاقات نموده و در رابطه به مسایل هزاره های کویته صحبت کردند. آقای نواز شریف قول\nداده اند، که بعد از برگشت از سفر چین، ایشان یک جلسه ای بزرگ که شامل سران احزاب\nسیاسی پاکستان خواهد بود، طلب کرده و در رابطه به تروریسم تصامیم جدی خواهد گرفت.\nایشان گفتند قتل و غارت گری را ایشان به هیچ صورت پذیرفته نمی توانند. (دیده شود،\nچه می شود) +\nنوشته شده در 2013/7/3ساعت 5:14 PM توسط عبدالله رفیعی | جنازه های شهدای بلخی چوک به خاک سپرده شدند\nجنازه های شهدای حادثه بلخی چوک که دیروز ۳۰/۶/۲۰۱۳م، به وقوع پیوست امروز حوالی ساعت ۲ بعد از ظهر بخاک سپرده شدند. جنازه های شهدای دیشب به امام بارگاه های مختلف تقسیم شده بودند، تا در میان یخ نگهداری گردند و فردا بخاک سپرده شوند. امروز جنازه ها از امام بارگاه های مختلف جمع آوری شده و با حضور پر شور مردم در میان آه و اشک عزیزان شان بخاک سپرده شدند. در مراسم تشییع جنازه شهدا که قرار آخرین گزارش تعداد شان به ۳۰ تن رسیده است، در ضمن عموم مردم، رهبران نهاد های مختلف نیز حضور یافته بودند، که طی سخنانی گفته های شانرا به مردم رساندند. فردا فاتحه عمومی برای شهدا در امام بارگاه علی ابن ابی طالب برگزار می گردد و قرار است که وزیر اعلی جدید بلوچستان محترم داکتر عبدالمالک در آن حضور یافته و در ضمن فاتحه گفتن با مردم از نزدیک در مورد مسایل شان گفتگو کند.\nنوشته شده در 2013/7/1ساعت 4:18 PM توسط عبدالله رفیعی | تعداد شهدای حادثه 30/6/2013م، در هزاره تاون به 28 تن رسیده است\nقرار آخرین گزارش ها از منابع مختلف و محل حادثه، از حادثه حمله خودکشِ ۳۰/۶/۲۰۱۳م، در بلخی چوک - هزاره تاون چنین اطلاعات حاصل می گردد، که شخص انتحاری که سن اش در حدود ۱۸ الی ۲۰ سال معلوم می شود، حوالی ساعت ۸ شب خود را با یک بایسکل اش در بلخی چوک می رساند. سپس وی مواد منفجره اش را منفجر می سازد. در نتیجه انفجارش، در ضمن مواد انفجاری، ساچمه های که در واسکت انتحاری اش جابجا شده بود به شدت خیلی زیاد به اطراف پخش می شود، که در نتیجه آن در آن محل شلوغ بازار، قرار آخرین اطلاعات ۲۸ تن شهید و بیشتر از ۶۰ تن زخمی شده اند (در بین شهدا ۱۰ تن شان زن و سه تن شان طفل اند) . خودکش، با خود دو دانه بمب دستی و یکدانه تفنکچه نیز داشته است، اما بمب ها منفجر نشده بودند، که بعدا توسط نیروهای انتظامی کنترول شد. در رابطه به اینکه هدف مشخص خودکش، مسجد علی ابن ابی طالب و یا کدام جای دیگر بوده است، چیزی نمیتوان اینک گفت. همچنان نمیتوان که علت استفاده نکردن از بمب ها و تنفگچه را مشخصا بیان کرد. بر علاوه با آنکه رسانه ها هویت خودکش را ازبک اعلان کرد، ولی از قرار چهره وی، نمیتوان هویت اش را دقیقاً ذکر کرد. بعد از انفجار، برق محل حادثه قطع شد و محل در تاریکی فرو رفت، اما جوانان با همت با آوردن چراغ ها و تلاش خستگی ناپذیر توانستند شهدا و زخمی ها را از محل بردارند. زمانی که شهدا و زخمی ها به شفاخانه عمومی برده شدند، با تاسف شفاخانه بخاطری حادثه ای که چندی قبل در آن به وقوع پیوسته بود، مسدود بود، لهذا در زمان مناسب به زخمی ها رسیدگی صورت نگرفت و سبب گردید که عده ای از زخمی ها به شهادت برسند. بعد از آن زخمی های حادثه به شفاخانه نظامی شهر، که در نزدیکی مهرآباد واقع است، جهت معالجه برده شدند. اینک شهدا از شفاخانه نظامی و دیگر جاها دوباره به هزاره تاون آورده شده اند و در امام بارگاه های مختلف تقسیم شده اند، تا فردا در مورد بخاک سپری آنها تصمیم گرفته شود. مسوولیت این حادثه اسفناک را سخنگوی لشکر جهنگوی کسی بنام ابوبکر صدق بعد از گفتگو ها با مرکز رسانه ها به عهده گرفته است. در ضمن یاد آور شده است که شیعیان نباید غافل باشند، که در زمان جنگ لشکر جهنگوی با حکومت، لشکر جهنگوی متوجه آنها نیست و به آنها کاری ندارد.... همچنان علاوه کرده است، که لشکر جهنگوی تا نافذ شدن نظام خلفای راشدین به حملات اش ادامه خواهد داد. ایچ دی پی فردا را در عکس العمل به این حادثه هرتال عمومی در شهر کویته اعلان کرده است و نهاد های مذهبی از سه الی هفت روز را سوگ عمومی اعلان کرده اند و همچنان اکثر از رهبران احزاب سیاسی پاکستان و مقامات دولتی اش، این حادثه را تاسف انگیز خوانده و محکوم کرده اند. +\nنوشته شده در 2013/7/1ساعت 3:47 AM توسط عبدالله رفیعی | مطالب قدیمی‌تر


دفاع ناشیانه از عملکرد ضعیف زاکانی در مدیریت بارندگی‌های اخیر | اقتصاد24\nدر حالی که آبگرفتگی شدید معابر، تردد را برای شهروندان طی روز‌های بارانی تهران سخت کرده بود، اما اعضای شورا نسبت به عملکرد شهرداری هیچ انتقادی را وارد ندانسته و حمایت صدرصدی خود را از زاکانی شهردار تهران و تیمش ابراز کردند!\nبه گزارش جامعه ۲۴ ، «اینجا تهران، اتوبان ستاری، از جداره پل‌ها سیل راه افتاده»، «تهران رو آب برد»، «نمیشه حد فاصل یه خیابون ۶ متری رو بدون اینکه توی چاله آب بیفتی طی کنی»، «اتوبان امام علی، رودخونه شد» و ... ؛ اینها توییت‌های مردم در واکنش به مدیریت فاجعه‌بار باران از سوی شهرداری تهران است. در عین حال در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی نیز ویدئوهایی از وضعیت اسفناک آبگرفتگی در معابر پایتخت منتشر شده بود.\nبا وجود آنکه علیرضا زاکانی و معاون خدمات شهری‌اش بار‌ها از آمادگی مناطق و ستاد شهرداری برای بارندگی‌های تهران گفته بودند، اما در اولین باران تهران که از روز پنج‌شنبه شروع شد و تا همین امروز نیز ادامه داشت، شهر با معابر قفل و آبگرفتگی شدید روبرو شد.\nترافیک‌های چند ساعته و چاله‌های آب چند متری، نتیجه عملکرد ضعیف مدیریت شهری بود که حتی امروز در صحن شورا نیز اعضا زیر بار آن نرفتند و برخلاف مدیران گذشته، به جای بهانه غافلگیری از گرفتگی جوی‌های آب گفتند و از زحمات مدیران که توانستند راه را بالاخره بعد از ساعت‌ها گرفتگی و البته لطف خداوند به آن‌ها برای فروکش کردن باران، باز کنند!\nمدیران شهری، علت آبگرفتگی شدید را حجم زیاد زباله اعلام کردند؛ زباله‌هایی که به جای جمع‌آوری در روز‌های پیش از بارش، در روز‌های بارندگی و زمانی که معابر آب را در چند متر به بالا پس می‌زدند جمع‌آوری شدند.\nبه‌طوری‌که معاونت خدمات شهری و محیط‌زیست اعلام کرد: «متاسفانه ظرف روز گذشته و امروز حجم بسیار زیادی از پسماند از انهار و جوی‌ها جمع آوری شده که بعضا همین پسماند موجب آبگرفتی در برخی نقاط شهر می‌شود هرچند پاکسازی انهار و جوی‌ها به صورت مستمر انجام می‌شود.»\nشهرداری وجود کوه‌های زباله را خبط شهروندان دانسته و اعلام کرده «اما با عدم رعایت برخی از شهروندان و با توجه به حجم و شدت بارش‌های اخیر در برخی نقاط دچار مشکل شدیم؛ لذا از شهروندان درخواست می‌کنیم در پاک ماندن انهار و جوی‌ها، شهرداری تهران را یاری کنند.».\nبیشتر بخوانید: دعوا‌های شهرداری و شورای شهر به صحن علنی رسید\nاما تعداد زیادی از اعضای شورا با وجود آنکه به وضوح شهروندان شاهد آبگرفتگی‌های شدید بودند نسبت به وضعیت اسفبار خیابان‌ها واکنش‌های مثبتی نشان دادند و از موضع نظارتی و انتقادگرانه خود شدیدا عقب‌نشینی کردند به طوری که مهدی چمران، رییس شورای شهر تهران در جلسه امروز صحن شورا گفت: «در ارتباط با مسائل چند روز پیش و تلاش‌های شهرداری در رفع آبگرفتگی‌ها و کار‌های خوبی که کردند، از تلاش‌های آن‌ها تشکر می‌کنیم.»\nمهدی علوی دیگر عضو شورا نیز تقدیر و تشکر کرد و مهدی پیرهادی، رییس کمیسیون سلامت، محیط‌زیست و خدمات شهری هم بدون اشاره‌ای به مشکلات، به طور صدرصد از عملکرد معاونت ذی‌ربط شهرداری تقدیر و تشکر کرده و اعلام کرد که تمام مشکلات رفع و رجوع شده است!\nحتی زمانی که ناصر امانی، دیگر عضو شورا از جمع‌آوری نشدن زباله‌ها پیش از بارندگی‌ها گلایه کرد، پیرهادی به جای معاون خدمات شهری شهرداری تهران پاسخ عضو شورا را داد و گفت: «جلساتی از قبل تشکیل شده و نقاط آبگیر شناسایی شده است. افرادی با شرایطی در آنجا قرار داده شده‌اند تا مسائل را حل کنند؛ در کل به نسبت عملکرد خوب بوده است.»\nپرویز سروری، اما هیچ اشاره‌ای به ضعف عملکرد شهرداری تهران در آبگرفتگی معابر پایتخت، نشان نداده و ضعف را متوجه حوزه اطلاع‌رسانی کرد و گفت: «ما مقصر شناخته می‌شویم، چون روایتگر، دشمنان ما هستند. ما دچار یک غفلت بزرگ در شهرداری هستیم و این غفلت سبب می‌شود که روایتگری را افراد دیگر انجام دهند. اگر قرار باشد روایتگری را دشمن انجام دهد، چه اتفاقی می‌افتد؟ روایتگری دست شهرداری نیست.»\nسروری اضافه کرد: «ما یک عملیات بسیار موفق را در همین چند روز انجام داده و دوستان ما چند ده هزار نفر را در شهر تهران فعال کردند. من خبر دارم شهرداران مناطق و نواحی در انهار آشغال جمع کرده و راه باز کردند، اما هیچکس از این موضوع اطلاع ندارد.»\nاین عضو شورا گفت: «کلیپ سال ۹۶ را فوروارد کرده و مردمی که در خانه نشسته‌اند فکر می‌کنند تهران را آب برده است. تهران نسبت به سال‌های گذشته و مقابله با آبگیری موفق بوده، اما تلقی مردم این نیست، برای اینکه دیگران روایتگری می‌کنند! باید این مدیریت را مورد تقدیر و تشکر قرار داد. کسی که زیر علم است، افراد دیگر باید عرقش را پاک کنند نه اینکه یک لگد بزنند تا با علم به زمین بخورد.»\nدر نهایت معاون خدمات شهری و محیط‌زیست شهرداری تهران نیز گزارشی فرمالیته از عملکرد خود در بارندگی‌های اخیر ارائه داد و در میان تقدیر و تشکر‌های اعضای شورا، به جایگاه خود بازگشت. واکنش‌هایی که حتی در زمان شهرداری محمدباقر قالیباف نیز تکرار نشده بودند و در همان زمان نیز اعضای شورا به عنوان نمایندگان مردم، مطالبه‌گری خود را کرده و انتقاداتی به عملکرد شهرداری وارد می‌کردند، اما شورای ششم در اولین آزمون خود موضع بسیار ضعیفی در مقابل عملکرد ضعیف شهرداری در پیش گرفته و در یک انفعال کامل، پشت شهردار بی‌تجربه خود آمده و مشاهدات مردم که ناشی از حضور و مواجه‌شان با شرایط اسفبار خیابان‌ها بود را به سخره گرفتند!\nاقتصاد۲۴ ، شورای شهر ، شهرداری تهران\nتوضیح چمران درباره واگذاری قطار‌های مترو تهران به قم\nوعده جدید مدیران شهری تهران برای نوسازی ناوگان حمل و نقل شهری