سالانه ۴۰ هزار فرهنگی بازنشسته می‌شوند - عیارآنلاین\n۵ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۵۲\nصافی، مشاور وزیر آموزش و پرورش: هر ساله در آموزش وپرورش حدود ۴۰ هزار نفر بازنشسته می شوند و باید برای پرداخت بموقع پاداش آنها فکر اساسی کرد. /اصلاح قانون مدیریت خدمات کشوری در مجلس و همچنین تاکید بر برنامه ششم توسعه، از راهکارهای اساسی برای بهبود وضعیت سالمندان و بازنشستگان هستند که باید از سوی نمایندگان مجلس و سازمان برنامه و بودجه مورد توجه قرار بگیرند.\nبه گزارش عیارآنلاین، احمد صافی ۶۰ سال معلمی کرده و در دهه ۶۰ پس از فعالیت در بخش‌های مختلف آموزش و پرورش از جمله شورای عالی آموزش و پرورش بازنشسته شده است. وی دوران بازنشستگی را بهترین لحظات عمر خود می‌داند و در این مدت ۳۵ کتاب تالیف کرده است؛ به اکثر شهرهای ایران سفر کرده و به عنوان مشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان تلاش کرده است به کاهش مشکلات بازنشستگان آموزش و پرورش کمک کند.\nایسنا،به مناسبت فرارسیدن روز تکریم خانواده و بازنشسته و همچنین هفته سالمند درباره تکریم بازنشستگان و سالمندان و دغدغه‌های آنها گفت‌وگویی با احمد صافی انجام داد.\nوی در این گفت‌وگو با بیان اینکه خانواده یکی از بنیان های اساسی جوامع است اظهار کرد: خانواده یکی از موثر ترین نهادهای اجتماعی است زیرا پایه گذار شخصیت انسان است.\nوی افزود: تربیت انسان‌ها از فضای خانواده شروع می‌شود و فضای عاطفی، اقتصادی، اخلاقی، معنوی و اجتماعی خانواده زمینه ساز شکل گیری شخصیت افراد است. به عبارتی رشد آدمی از قبل تولد شروع می‌شود و پس از آن در دامان مادر و فضای خانه ادامه می‌یابد.\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان به نقش برجسته مادر و خانواده در تربیت افراد بویژه در تعالیم اسلامی اشاره کرد و گفت: اگر روزی را به خانواده اختصاص داده و از تکریم جایگاه والدین سخن بگوییم، بسیار بجاست چرا که جامعه سالم در گروی خانواده سالم است.\nصافی با تاکید بر اینکه همه ما از جمله مسئولان و برنامه ریزان کشور باید باور کنیم که سالمندی یک فرصت است و نه یک چالش گفت: هر جامعه ای که بتواند از سرمایه انسانی خود از جمله بازنشستگان و سالمندان استفاده بهینه کند یک جامعه مترقی و پیشرفته است.\nوی به ضرورت تکریم از بازنشستگان و سالمندان تاکید کرد و گفت :به لحاظ شرعی، اخلاقی، مذهبی، اجتماعی و ملی مسئولیت داریم که از سالمندان تکریم کنیم.\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان با بیان اینکه به ۲۰ طریق می‌توان از سالمندان و بازنشستگان تکریم کرد اظهار کرد: به چند مورد از مهمترین روش‌های تکریم سالمندان اشاره می‌کنم. تکریم توسط همسر نخستین راه است. یک زوج باید همه جا از یکدیگر تکریم کنند تا فضای گرم عاطفی سالمی ایجاد شود. اکنون بازنشسته آموزش و پرورش در منزل است و با همسرش اوقات می‌گذراند. تکریم شادی و فراهم کردن فضای نشاط در منزل است.\nوی افزود: دومین راه تکریم، تکریم فرزندان از پدرومادر مسن است. سومین راه، تکریم توسط اقوام و صله رحم است. در جمع بودن باعث ایجاد نشاط و شادی می‌شود و دیدار کوچکترها از بزرگترها و سالمندان در روحیه سالمند اثرات خوبی خواهد داشت.\nصافی ادامه داد: راه چهارم، تکریم به وسیله دولت و مقامات کشور هم در گفتار و کردار و هم در پاسخ دادن به چهار نیاز بازنشستگان شامل نیاز جسمی، روانی، اجتماعی و نیاز معنوی است.\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان با تاکید بر اینکه سالمندان نباید در خانه بمانند گفت: ما باید تا آخرین لحظه حیات، اجتماعی بودن را برای بازنشستگان نهادینه کنیم.\nوی با اشاره به وجود ۳۰۰ کانون بازنشستگی و ۷۷۰ هزار بازنشسته در آموزش و پروش اظهار کرد: تقریبا ۶۲ درصد بازنشستگان کشور در وزارت آموزش و پرورش هستند. این بازنشستگان از طریق کانون‌های بازنشستگی دور یکدیگر جمع شده، با هم صحبت می‌کنند، به تفریح و گردش می روند و جلسات هم اندیشی و قرآن دارند. باید این روند تقویت شود و بازنشسته همیشه در جمع دوستان و همکاران باشد.\nصافی در ادامه به انتظارات بازنشستگان از دستگاه های مختلف اشاره کرد و گفت: اولین مرجعی که می تواند انتظارات بازنشستگان را محقق کند نمایندگان مجلس هستند. نمایندگان پیش از ورود به مجلس وعده‌های خوبی می دهند اما انتظار این است که در مجلس تحقق این وعده‌ها را دنبال کنند.\nوی اولین مسئله بازنشستگان در آموزش و پرورش را فاصله حقوقی‌شان با بازنشستگان سایر دستگاه‌ها و همچنین در مقایسه با گذشتگان دانست و گفت: جدای از فاصله حقوقی کارکنان آموزش و پرورش با سایر دستگاه ها، حقوق شخصی که ۲۰ سال پیش در خود آموزش و پرورش بازنشسته شده است نیز با کسی که امروز بازنشسته شده متفاوت است.\nنمایندگان مجلس قوانین موثر برای بازنشستگی تصویب کنند\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان ادامه داد: این در حالی است که هزینه‌های زندگی بالاست و از نوه و عروس و داماد و اقوام به دیدار فرد بازنشسته می روند باید به لحاظ معیشتی در وضعیت بهتری قرار داشته باشد تا نزد خانواده شرمنده نباشد. در این شرایط دست مجلس برای این امر باز است و می‌توانند به کمک بیاید. تصویب قوانین در حوزه بازنشستگی اعم از بیمه درمان، ترمیم حقوق و ارتقای رفاه بسیار حائز اهمیت است.\nوی با اشاره به اینکه دومین مرجع رسیدگی به امور بازنشستگان دولت و بویژه سازمان برنامه و بودجه است اظهار کرد: وعده داده شده بود که فاصله حقوقی بازنشستگان کاهش یابد و به سلامت همه جانبه بازنشستگان توجه شود. ما خواستار آن هستیم که این وعده‌ها در برنامه ششم توسعه مورد توجه جدی قرار بگیرد.\nصافی ادامه داد: اصلاح قانون مدیریت خدمات کشوری در مجلس و همچنین تاکید بر برنامه ششم توسعه، از راهکارهای اساسی برای بهبود وضعیت سالمندان و بازنشستگان هستند که باید از سوی نمایندگان مجلس و سازمان برنامه و بودجه مورد توجه قرار بگیرند.\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان سومین مرجع رسیدگی به امور بازنشستگان را وزارت رفاه دانست و گفت: انتظار همه بازنشستگان این است که چهار نیاز جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی آنها با طرح های مختلف و پشتیبانی وزارت رفاه برطرف شود. همچنین وزارت بهداشت که سند سلامت ایران را اجرا می‌کند باید با همکاری وزارتخانه‌های دیگر بخصوص صندوق بازنشستگی زمینه ساز حل مشکل همه مردم در سنین سالمندی باشد و بیماران سالمند را در اولویت قرار دهد.\nقید شدن استفاده بهینه از تجربه‌های بازنشستگان در سند تحول\nوی در ادامه به اقدامات وزارت آموزش و پرورش برای بازنشستگان اشاره کرد و گفت: در سند تحول بنیادین نظام آموزش و پرورش استفاده بهینه از تجربه‌های بازنشستگی و طراحی نظام خاص بازنشستگی قید شده است. آموزش و پرورش یباید از بازنشستگان به عنوان مشاور سازمانی و نه در یک پست سازمانی استفاده کند.\nصافی ادامه داد: سال گذشته بخشنامه‌ای در این خصوص از سوی وزیر به استان‌ها ارسال شد و اکنون در برخی مناطق از حضور بازنشسته‌ها استفاده می شود.\nبیکاری فرزندان، مهمترین مشکل بازنشستگان آموزش و پرورش\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان با بیان اینکه اگر امکانات بیشتری به ما داده شود بهتر می توانیم به این قشر رسیدگی کنیم گفت: از مهمترین مشکلات بازنشستگان آموزش و پرورش بیکاری فرزندان آنهاست. باید برای فرزندان بازنشستگان آموزش و پرورش و حتی شاغلان فکری اساسی کرد. دغدغه بعدی بازنشسته‌ها بیمه و درمان و سوم تبعیض حقوقی و فاصله حقوقی آنها با سایر بازنشستگان است.\nوی همچنین بر پرداخت بموقع پاداش پایان خدمت بازنشستگان تاکید کرد و گفت: به موجب قانون به هر کدام از کارکنان دولت پس از ۳۰ سال خدمت پاداشی تعلق می گیرد متاسفانه در وزارت آموزش و پرورش به علت تخصیص دیر هنگام بودجه، پاداش پایان خدمت به تعویق می افتد.\nسالانه ۴۰ هزار فرهنگی بازنشسته می‌شوند/پاداش بازنشستگان به موقع پرداخت شود\nصافی ادامه داد: البته تلاش‌هایی صورت گرفته است و پاداش بازنشستگان در سال ۹۳ تسویه شده است اما برای مطالبات سال ۹۴ منتظر تخصیص بودجه هستند. این امر در رضایت خاطر بازنشسته‌ها که تعداد کمی ندارند تاثیر می گذارد. هر ساله در آموزش وپرورش حدود ۴۰ هزار نفر بازنشسته می شوند و باید برای پرداخت بموقع پاداش آنها فکر اساسی کرد.\nمشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان به نقش صندق بازنشستگی کشوری در بهبود وضعیت بازنشستگان نیز اشاره و اظهار کرد: صندوق بازنشستگی نیز اقداماتی خوبی در دست دارد اما باید بیشتر بر روی استفاده بهینه از سرمایه های که طی این سال‌ها جمع شده است تکیه کند. البته مسئولان صندوق معتقدند در حال افزایش بهره وری کارخانه ها و شرکت های خود هستند اما صندوق باید سرمایه داشته باشد تا بتواند به بازنشسته‌ها رسیدگی کند.\nقانون مدیریت خدمات کشوریمشاور وزیر آموزش و پرورشمعلمان بازنشسته\nامسال ۴۰ هزار فرهنگی بازنشسته می شوند (48.0)\nفانی: ۳۸ هزار فرهنگی امسال بازنشسته می‌شوند (46.0)\n۳۷ هزار معلم امسال در آموزش و پرورش بازنشسته می شوند (42.3)\n۳۸ هزار معلم بازنشسته می‌شوند/ خطر فاجعه ملی کمبود ۴۰ هزار کلاس را گذراندیم (38.6)\nنقش «بسته حمایتی» در حل برخی معضلات آموزش و پرورش/ ۳۰ هزار فرهنگی بازنشسته شدند (37.2)\nآیا ۳۶ هزار نیروی بازنشسته از آموزش و پرورش خارج می شوند؟ (36.4)


سیما پردازان آداک [ویدئو پروژکتور/ دیتا پروژکتور اپسون - EPSON Video Projector/Model X18]\nویدئو پروژکتور / دیتا پروژکتور اپسون EPSON مدل: EB-X18\nویدئوی مدل EB-X18\nبلندگوی داخلی ?\nویدئو پروژکتور اپسون مدل EB-X18 با وزن کم و ابعاد کوچکی که دارد میتواند در مصارف پرتابل و نیز کلاسها و اتاق جلـسات بـزرگ مـورد استفاده قـرار گیـرد. ایـن دستگاه با تکـنولوژی ســاخت 3LCD تصویــری با شدت روشنایی 3000 انسـی لومنز و رزولوشن واقعـی XGA ارائـه مـی کند.\nورودی تصـویری USB، RGB و HDMI از مـزایای ایـن ویدیو پروژکتور پرفروش است. همچنین امکان اصـلاح تصاویر ذوزنقه ای تا 30 درجه عمودی و امکان خواندن حافظه های USB از دیـگر ویژگیهای این پروژکتور اپسون است.


چهارشنبه 22 مرداد 1399 - 02:03\nبه گزارش تجارت آنلاین؛ آیت محمد ولی درباره وضعیت بازار طلا و سکه در روز جاری اظهار داشت: قیمت ها امروز در بازار طلا و سکه کاهشی بوده که البته یکی از دلایل عمده آن، ریزش قیمت ارز است.\nوی در پاسخ به این سوال که آیا مانند بازار ارز، در بازار طلا و سکه نیز فروشنده ها زیاد شده اند؟ تصریح کرد: الان کسانی که در قیمت های بالا خرید داشته اند نسبت به فروش طلا و سکه اقدام می کنند که بیشتر دچار ضرر و زیان نشوند.\nرئیس کمیسیون طلا و جواهر در خصوص پیش بینی ادامه روند نزولی قیمت ها در روزهای آینده گفت: اگر دلار در بازار تثبیت شود و با قیمت واقعی عرضه شود؛ قیمت طلا نیز با قیمت جهانی باید یکی شود و باید انتظار داشته باشیم قیمت طلا هم کاهشی باشد.\nمحمد ولی با بیان اینکه تا زمانی که دلار ثابت نشود قیمت سکه نیز ثابت نخواهد شد، افزود: خریدوفروش در بازار مصنوعات طلا نسبت به 20 روز قبل بهتر شده است و امیدواریم روز به روز بهتر شود.\nبه گفته رئیس کمیسیون طلا و جواهر هم اکنون قیمت هر مثقال طلا در بازار یک میلیون و 343 هزار تومان شده که نسبت به دو روز قبل 60-70 هزار تومان کاهش یافته است.\nوی با بیان اینکه هر گرم طلای 18 عیار هم اکنون 310 هزار تومان شده است که نسبت به دو روز قبل 30 هزار تومان کاهشی بوده است، تصریح کرد: امروز قیمت سکه تمام بهار آزادی طرح جدید 3 میلیون و 550 هزار تومان است، سکه طرح قدیم 3 میلیون و 400 هزار تومان، نیم سکه یک میلیون و 800 هزار تومان، ربع سکه یک میلیون و 35 هزار تومان و سکه گرمی 640 هزار تومان شده است.\nبرچسب ها: جواهرات، طلا، زندگی آنلاین، قیمت ظلا، نرخ روز طلا، قیمت سکه، بازار طلا و سکه، خرید طلا، پیش بینی آینده قیمت طلا پنجشنبه 22 آذر 1397 - 00:34 تعداد بازديد: 785 تعداد نظرات: 0


معرفی شرکت های فعال در حوزه امنیت کارت‌های اعتباری\nجمعه ۱۸ آبان ۱۳۹۷ , ۱۰:۵۷ کد خبر : ۱۹۸۶۳۲\nاستارتاپ‌ها به دنبال روشی برای کمک به مشتریان جهت حفظ اطلاعات و امنیت کارت‌های اعتباری هستند؛ زیرا تعداد افرادی که از این طریق دچار ضرر زیان‌های مالی شده‌اند، به طور چشم‌گیری بسیار زیاد است.\nبه گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، نفوذ اطلاعاتی توسط هکرها روز به روز درحال افزایش است؛ اما روش‌های بسیاری جهت کاهش زیان‌های مالی وجود دارد. با ظهور تجارت الکترونیکی و استفاده از تلفن‌های همراه هوشمند جهت انجام امور بانکی و سایر ابزار پرداخت دیجیتالی، میزان هک شدن توسط هکرها نسبت به روش‌های پرداخت سنتی بسیار بیشتر شده است. استارتاپ‌ها به دنبال روشی برای کمک به مشتریان جهت حفظ اطلاعات و امنیت کارت‌های اعتباری هستند؛ زیرا تعداد افرادی که از این طریق دچار ضرر زیان‌های مالی شده‌اند، به طور چشم‌گیری بسیار زیاد است.\nطبق گفته Michael Kaiser، رئیس کل امنیت ملی، شرکت‌های بزرگ حجم عظیمی از اطلاعات محرمانه را از دست می‌دهند و این پدیده، باعث از بین رفتن اعتماد مردم نسبت به شرکت‌ها در رابطه با حفظ اطلاعات آن‌ها می‌شود.\nدر ماه مارچ ۲۰۱۷، آقای Neiman Marcus در پرونده 2013 Attack، که اطلاعات کارت اعتباری مثل ویزا کارت ۳۵۰ هزار مشتری به سرقت رفته بود، به میزان ۱/۶ میلیون دلار جریمه شد. گروه‌های بزرگ هکری از جمله Home Depot ،Wal-Mart و CVS در ۵ سال اخیر بزرگ‌ترین ابزار هک را در اختیار داشته‌اند، که هر کدام شامل میلیون‌ها اطلاعات فاش شده کارت‌های اعتباری هستند؛ در حقیقت با افزایش این حملات سایبری اعتماد مردم نسبت به ارگان‌هایی که اطلاعات شخصی آن‌ها را حفظ می‌کنند، از بین می‌رود.\nAaron Frank و Alex Cramer جزو قربانیانی بودند که اطلاعات کارت اعتباری آن‌ها دزدیده شده و کارت اعتباری آن‌ها در طول روز نامعتبر شده بود؛ آن‌ها هنگام خرید غذا متوجه شدند که کارتشان نامعتبر است. در مسیر برگشت Frank و Cramer مطلع شدند که آن‌ها جزوه ۴۰ میلیون نفری بودند که اطلاعات آن‌ها در دسامبر ۲۰۱۳ به سرقت رفته بود. به همین جهت تصمیم گرفتند که راه‌حلی بیابند و سرانجام از میان شرکت‌های بسیاری که در تلاش برای حفظ و تحت کنترل داشتن تراکنش‌ها و امنیت کارت‌های اعتباری بودند، استارتاپ را انتخاب کردند.\nاکوسیستم پرداخت، تحت تغییرات بسیار است؛ ولی با این حال یک گسستگی میان امنیت اطلاعات شخصی مشتری و موسسه‌ها وجود دارد. شرکت‌هایی همچون Final ،Ondot و Billguard در زمینه امنیت کارت‌های اعتباری و امنیت اطلاعات مشتری فعالیت می‌کنند.\nپس از اتفاقی که در اروپا افتاد، Cramer و Frank اظهار کردند که تجربه یک شخص فقیر را داشته‌اند. از این رو وارد بازار کار کارت‌های اعتباری شدند. این تجربه تلخ و نفوذ اطلاعاتی، موجب شد تا شرکت امنیتی Final را تاسیس کنند.\nFinal یک ویزا کارت اعتباری است که به کاربران اجازه می‌دهد برای حفاظت از اطلاعات کارت اعتباری خود با ایجاد ارتباط با کارت مجازی بتوانند معاملات آنلاین خود را انجام دهند. ویزا کارت مجازی دارای رمز منحصر به فرد است که در هر فروشگاه یا سرویس خرید آنلاین می‌توان از آن استفاده کرد و به کارت اعتباری فیزیکی شما متصل است. این کارت‌های اعتباری مجازی دارای نرم‌افزار قابل نصب بر روی تلفن همراه هستند.\nاگرچه سازندگان Final بازار کارت‌های اعتباری را در اختیار دارند، Rachna Ahlawat، بنیان‌گذار Ondot، پلتفرمی ایجاد کرده که بانک‌ها و صادرکننده‌های کارت می‌توانند به مشتریان خود از طریق کارت‌های موجود خدمات ارائه دهند. پلتفرم‌های موجود بانک‌ها در نرم‌افزارها به گونه‌ای طبقه‌بندی شده‌اند که کاربر می‌تواند به چندین شکل، کارت اعتباری خود را کنترل کند.\nکاربر می‌تواند کارت اعتباری خود را به GPS تلفن همراه خود متصل کند؛ در این صورت فقط اجازه خرید در ناحیه‌ای که حضور دارید را به شما می‌دهد؛ در صورت گم شدن کارت می‌توانید به طور موقتی آن را غیر فعال کنید و همچنین می‌توانید هر نوع داد و ستد و خرید را متوقف کنید. در کنار این مزایا، هر کاربر به راحتی برنامه را مورد انتقاد قرار می‌دهد. از نظر Ahlawat هنگامی که هویت و اعتبار در خطر باشد و یا از کارت‌های اعتباری سو استفاده شود، ضربه عظیمی برای امنیت شخصی فرد است.\nبیل گارد (BillGuard)\nبیل گارد با صدای تیک تیک در حال اجرا در وب‌سایت خود در هر زمان، نشان می‌دهد که چه مقدار از پول مشتریان را از به سرقت رفتن نجات داده است. BillGuard در تلاش است تا رسانه‌های اجتماعی را با امنیت کارت‌های اعتباری ترکیب کند. BillGuard برنامه‌ای است که به کاربر اجازه می‌دهد در صورت شناسایی موردی مشکوک در کارت اعتباری خود، به دیگر کاربران هشدار دهد. افرادی که در جستجوی این نرم‌فزار هستند، در APP STORE تحت عنوان Prosper Daily موجود است.\nدر این برنامه می‌توانید تمام حساب‌های خود را مشاهده کنید و درصورت مشاهده تهدید، آن را با گذاشتن علامت مشخص کنید تا دیگر کاربران هم مطلع شوند. این در حالی است که برای خود شخص مشکوک این علامت دیده نمی‌شود. علاوه براین، نرم‌افزار به مشتری هشدار می‌دهد که در موقعیتی که حضور دارد و خرید انجام می‌دهد، سرقتی از کارت اعتباری صورت گرفته است و کاربر را مطلع می‌کند. برخلاف Ondot این نرم‌افزار به اظهار نظرات پاسخ نمی‌دهد.\nدر عصر دیجیتال Final ،Ondot و Billguard تقریبا نرم‌افزارهای قدرتمند حال حاضر هستند که به مشتری کمک می‌کنند تا حساب‌های خود را از طریق دستگاه هوشمند خود نظارت و کنترل کند. با امنیت ایجاد شده برای کارت‌های اعتباری، کاربران بار دیگر اطلاعات خود را به طور امن در اختیار دارند. این سیستم‌های امنیتی امیدوار هستند که محیط امن‌تری ایجاد کنند.


نقد فیلم Maze Runner: The Death Cure - فرنام پردازش ،اخبار آی تی و تکنولوژی\nنقد فیلم Maze Runner: The Death Cure\nاگر بهتان بگویم «دونده‌ی هزارتو: علاج مرگ» (Maze Runner: The Death Cure) یکی از بهترین اکشن‌های چند وقت اخیر است تعجب می‌کنید؟ احتمالا تعجب نمی‌کنید. بلکه در عوض مثل من اولین واکنش‌تان چیزی شبیه به این خواهد بود: «آخیش، پس اشتباه فکر نمی‌کردم!». سه‌گانه‌ی «دونده‌ی هزارتو» که از روی رمان‌های جیمز دشنر اقتباس شده است یکی از اندک فیلم‌های ژانر فانتزی نوبالغان بود که توانست در این زیرژانر شلوغ و اشباع‌شده و پرهرج و مرج که هر استودیویی که از مادر گرامی‌اش قهر می‌کند به دنبال کتاب‌هایی برای اقتباس کردن می‌گردد سری توی سرها در بیاورد. فیلم‌های زیرژانر نوبالغان، فیلم‌هایی هستند که معمولا حول و حوش نوجوانانی جریان دارند که باید در دنیای دستوپیایی پسا-آخرالزمانی‌شان که توسط حکومتی جرج اورولی اداره می‌شود علیه سیستم شورش کنند. بعد از موفقیت غول‌آسای «هری پاتر»، «گرگ و میش» و «هانگر گیمز» بود که استودیوهای مختلف هالیوودی تصمیم گرفتند تا آنها هم برای برداشتن لقمه‌ای از سر سفره‌ای که پهن شده است دست به کار شوند. بعضی از آنها مثل سری «واگرا» (Divergent) آن‌قدر از همان ابتدا ضعیف ظاهر شدند که نصفه کاره رها شدند و بعضی از آنها هم فیلم‌هایی هستند که شاید فقط اسمشان به گوش‌مان خورده باشد و برخی دیگر فیلم‌هایی که با سودای تبدیل شدن به مجموعههای چند صد میلیون دلاری شروع کردند و سپس طوری ناپدید شدند که ردپایی بیشتر از آنها باقی نماند. سری «دونده‌ی هزارتو» یکی از معدود فیلم‌های این حوزه است که توانست سه‌گانه‌اش را کامل کند. یکی از معدود فیلم‌های این حوزه که توانست طرفداران کم و بیش قابل‌توجه‌ای به دست بیاورد. یکی از دلایلش به خاطر این بود که این فیلم‌ها شاید در چارچوب تکراری ادبیات دستوپیایی نوبالغان قرار می‌گرفتند، ولی موفق شده بودند آن‌قدر از دوز آنها بکاهند یا حداقل معرفی کلیشه‌های این ژانر را آن‌قدر عقب بیاندازد که به عنوان چیزی متفاوت مورد توجه قرار بگیرد. فیلم اول مجموعه با نوجوانانی شروع می‌شد که توسط یک آسانسور به سطح زمین منتقل می‌شوند و در حالی که چیزی از گذشته به یاد نمی‌آورند خود را وسط هزارتوی عظیم‌جثه‌ای پیدا می‌کنند که باید راهی برای فرار از آن پیدا کنند و مواظب باشند که سر راه لای دیوارهای متحرک هزارتو له و لورده نشوند و توسط هیولای مکانیکی‌ای که در راهروهایش پرسه می‌زند تکه و پاره نشوند. نیمه‌ی اول فیلم که حالتی «لاست»گونه داشت آن‌قدر درگیرکننده بود که بلافاصله طرفداران زیادی به خود جذب کرد و خبر از مجموعه‌ی پتانسیل‌دار جدیدی می‌داد که می‌شد چشممان را روی نیمه‌ی دومش که به دام تکرارِ مکرراتِ سازمان‌های پشت‌پرده و انقلاب‌های نوجوانانه می‌افتاد ببندیم و اشتباهاتش را به خوبی خودمان ببخشیم.\n«دونده‌ی هزارتو: آزمون‌های اسکورچ» با وجود اینکه زمین بازی را به کل تغییر داده بود و کاراکترها را از فضای سرسبز و بسته‌ی هزارتو به کویرهای سوزاننده‌ی شهری آورده بود، ولی یک عقب‌گرد بزرگ برای این مجموعه محسوب می‌شد. الهام‌برداری‌های کورکورانه‌ی سازندگان از روی هر فیلم زامبی‌محوری که گیرشان آمده بود به فیلمی تبدیل شده بود که انگار می‌خواست پُز کلکسیون دی‌وی‌دی‌های کارگردانش را بدهد! بماند که تماشای کاراکترهایی که بیش از دو-سوم فیلم را در حال فرار کردن تا سر حد مرگ از دست چیزی تهدیدبرانگیز هستند نه تنها اکشن نیست، بلکه از جایی به بعد حال‌به‌هم‌زن می‌شود. بنابراین «آزمون‌های اسکورچ» کاری کرد تا امید چندانی به آخرین فیلم مجموعه «علاج مرگ» نداشته باشیم. مخصوصا با توجه به جراحتِ دیلان اُبرایان، بازیگر نقش اصلی فیلم که منجر به عقب افتادن زمان اکران فیلم به مدت یک سال شد. تازه فاکس قرن بیستم تصمیم گرفت تا فیلم را در ماه ژانویه‌ای اکران کند که به ماهی که استودیوها جنس‌های بنجلی که روی دستشان باد کرده را بیرون می‌دهند تا خودشان را از شرشان خلاص کنند معروف است. از همه مهم‌تر اینکه «علاج مرگ» در دوران پسا-مرگِ اقتباس‌های ادبیات نوبالغان راهی سینما می‌شد. شاید این فیلم‌ها زمانی روی بورس بودند، ولی در سال‌های اخیر دچار چنان افولی شده‌اند که دیگر مردم با شنیدن اسم فیلم جدیدی در این ژانر نه تنها برای دیدنش هیجان‌زده نمی‌شوند، بلکه با تکرار جمله‌ی «بازم یکی دیگه از اینا!» از کنارش عبور می‌کنند. شکست این فیلم‌ها در نوآوری در فرمول قابل‌پیش‌بینی و متحول کردن ساختار کهنه‌شان منجر شد تا تماشاگران از قبل دستشان را خوانده باشند. از قبل بدانند در این فیلم با چه چیزهایی روبه‌رو خواهند شد. پس «علاج مرگ» قرار بود در دورانی روی پرده برود که شخصا بعد از خاطره‌ی تلخی که با «هانگر گیمز» تجربه کردم، دیگر حوصله‌ی یک فیلم دیگر درباره‌ی نوجوانانی که برای پایین کشیدن یک حکومت آخرالزمانی در یک شهر آینده‌نگرانه اسلحه به دست می‌گیرد را نداشتم. اما در کمال شگفتی خلافش بهم ثابت شد. «علاج مرگ» تمام معادلات و پیش‌بینی‌هایم را با خاک یکسان کرد. در اینکه زیرژانر اقتباس‌های ادبیات نوبالغان به پایان کارش رسیده است شکی وجود ندارد. در اینکه «علاج مرگ» نمی‌تواند جلوی نابودی این ژانر را بگیرد تردیدی وجود ندارد.\nاما دو نوع مرگ داریم. نوع اول مرگی است که فرد برای ساعت‌ها باید درد و رنج و آشفتگی را تحمل کند و نوع دوم مرگی با خیال آسوده و آرامش است که در یک چشم به هم زدن اتفاق می‌افتاد. در نگاه اول «علاج مرگ» حکم مرگ عذاب‌آور این ژانر را داشت. به نظر می‌رسید مجبوریم دو ساعت دیگر به تماشای دست و پا زدن و آه و ناله‌ی این ژانر برای مُردن بنشینیم. اما خوشبختانه «علاج مرگ» تبدیل به فیلمی می‌شود که اجازه می‌دهد قبل از مرگ، این ژانر را برای بار آخر در روزهای اوجش ببینیم. تبدیل به فیلمی می‌شود که نه تنها این سه‌گانه‌ی متزلزل را رستگار می‌کند، بلکه اجازه می‌دهد تا خداحافظی آبرومندانه‌تر و شکیل‌تری با این ژانر داشته باشیم. می‌گویند انسان‌ها قبل از مرگ نسبت به خیلی چیزها احساس پشیمانی می‌کنند و عذرخواهی می‌کنند. «علاج مرگ» انگار بیانه‌ای از سوی این ژانر است. انگار این ژانر است که دارد بهمان می‌گوید اگر تلاش می‌کردم تا فیلم‌های بیشتری شبیه به این تحویل‌تان بدهم شاید الان بیشتر زنده می‌بودم. شاید الان خاطراتِ شیرین بیشتری ازم داشتید. به عبارت دیگر «علاج مرگ» حکم فیلمی را دارد که با فاصله گرفتن از اکثر کلیشه‌های خسته‌کننده‌ی فیلم‌های این ژانر و تمرکز روی چیزی که مردم واقعا از این ژانر و تمام سینما می‌خواهند بدل به فیلمی می‌شود که خیلی از مجموعه‌های هالیوودی باید از آن درس بگیرند. البته که «علاج مرگ» شاهکار ازلی و ابدی سینما نیست که در کلاس‌های درس سینما مورد آموزش قرار بگیرد، اما فیلمی است که جلوه‌ای از سینمای اکشن جریان اصلی را بهمان نشان می‌دهد. چیزی که خیلی از فیلم‌های پرخرج هالیوودی در فراهم کردن آن ناتوان هستند. «علاج مرگ» نشان می‌دهد حتی اگر قرار است به فیلم فراموش‌شدنی‌ای تبدیل شوی، حداقل می‌شود قبل از فراموش شدن لحظات دل‌انگیزی را برای مخاطبان ایجاد کرد.\nیکی از ویژگی‌هایی که سری «هزارتو» نسبت به فیلم‌های هم تیر و طایفه‌اش دارد این است که با هر فیلم ریبوت می‌شود. با هر فیلم توانایی از نو شروع کردن را دارد. اگر فیلم اول یک فانتزی رازآلود با رگه‌هایی از فیلم‌های هیولایی بود، «آزمون‌های اسکورچ» تبدیل به یک ماجراجویی کاملا زامبی‌محور شد و «علاج مرگ» هم یک اکشنِ تمام‌عیار است. این موضوع خیلی به کمکش آمده است. حتما دلیلی دارد که بهترین بخش‌های این مجموعه مربوط به نیمه‌ی اول فیلم نخست و کلِ فیلم آخر می‌شود. این مجموعه در این بخش‌ها چه چیزی داشته یا بهتر است بگویم چه چیزی نداشته است که باعث شده در جذاب‌ترین حالتش قرار بگیرد؟ دنیاسازی‌ها و تاریخ‌پردازی‌های حوصله‌سربر. یکی از بزرگ‌ترین آفت‌های فیلم‌های این ژانر این است که به جای کاراکتر و اکشن و روایت یک داستان درگیرکننده، علاقه‌ی فراوانی به غنی‌سازی اسطوره‌شناسی‌شان دارند. البته که همیشه دنیاسازی و پرداخت گذشته‌ی دنیای فیلم اهمیت دارد، اما نه به حدی که دیگر بخش‌های فیلم را تحت شعاع قرار بدهد و نه به شکلی که توی ذوق بزند. «آزمون‌های اسکورچ» بزرگ‌ترین ضربه‌اش را از این موضوع خورده بود. آن فیلم حکم همان قسمتی را داشت که قهرمانان‌مان را از هزارتو بیرون آورده بود و حالا قصد داشت تمام چم و خم و گوشه و کنار این دنیا را بهشان نشان بدهد. بنابراین فیلم بیشتر از اینکه درباره‌ی این کاراکترها و سفر شخصیتی‌شان باشد، شبیه درسِ تاریخ و سیاست دنیای این مجموعه بود که هر از گاهی برای تنوع سروکله‌ی چهارتا زامبی عربده‌کش هم پیدا می‌شد. دقیقا به خاطر همین مشکل بود که بعد از تماشای «هانگر گیمز: مرغ‌مقلد» پشت دستم را داغ کردم که دیگر نزدیک دنباله‌ی این مجموعه‌ی خواب‌آور نشوم. یکی دیگر ویژگی‌های «علاج مرگ» نسبت به فیلم‌های هم‌سبکش این بود که کتاب آخر مجموعه برای تبدیل شدن به دو فیلم تقسیم نشده بود. سنتی که «هری پاتر» آن را باب کرد و حالا همه‌ی مجموعه‌های دیگر هم با تکرارش، تمام ریتم و حرکت رو به جلوی شکل گرفته در فیلم‌های قبلی مجموعه که در حال سرریز شدن در فینال بود را با یک وقفه‌ی بزرگ روبه‌رو می‌کردند. این‌جور مواقع هدف قسمت اولِ فینال مجموعه چیزی نیست جز اینکه داستان را تا آنجا که می‌تواند کش بدهد و بعضی‌وقت‌ها این کار همان چیزی است که علاقه‌ی مردم به تماشای فیلم نهایی را پایین می‌آورد یا مثل چیزی که در رابطه با «هابیت: نبرد پنج ارتش» دیدیم، به ضرر داستانگویی فیلم آخر منتهی شود. اگر کتاب آخر آن‌قدر محتوا داشته باشد که تقسیم کردن آن به دو فیلم به اقتباس بهتری منجر شود خیلی هم خوب است، اما معمولا این کار با هدف طمع‌کاری استودیوها صورت می‌گرفت.\nاما در زمینه‌ی «علاج مرگ» دیگر فرصتی برای طمع‌کاری باقی نمانده است. فاکس باید هرچه زودتر با اکران فیلم آخر، این سه‌گانه را به هر ترتیبی که هست به سرانجام می‌رساند. پس «علاج مرگ» از همان ابتدا از دوتا از دام‌های فیلم‌های هم‌سبکش قسر در رفته بود؛ با یک فینال یک قسمتی طرفیم که از مقدار بسیار کمی دنیاسازی بهره می‌برد و فقط می‌خواهد به سرعت این داستان را به انتها برساند. یکی از شجاعانه‌ترین حرکاتی که این فیلم انجام می‌دهد و یکی از اولین چیزهایی که باعث شد با دقت بیشتری فیلم را دنبال کنم در همان اولین ثانیه‌های فیلم اتفاق می‌افتد؛ یا بهتر است بگویم اتفاق نمی‌افتد. فاصله افتادن دو سال بین این قسمت و قسمت قبلی یعنی انتظار داشتم تا فیلم با صحنه‌هایی شروع شود که قصد یادآوری اتفاقات گذشته را دارند یا اطلاعاتی از کاراکترهای اصلی بهمان بدهد. ولی در عوض وِس بال، کارگردان هر سه فیلم، «علاج مرگ» را با سکانس اکشنی شروع می‌کند که هر چیزی که لازم است بدانیم را از طریق ماموریت کاراکترها بهمان منتقل می‌کند. تنها چیزهایی که باید بدانیم این است که دیلان اُبرایان (توماس)، توماس برودی-سنگستر (نیوت)، روزا سالازار (برندا)، گیانکارلو اسپوزیتو (خورخه) و بَری پپر (وینس) قهرمانان داستان هستند، پاتریسیا کلارکسون (دکتر پیج) و ایدن گیلن (جنسون) بدمن‌های داستان هستند و کایا اسکودلاریو (ترسا) در نقش معشوقه‌ی کاراکتر توماس هم همان کسی است که در پایان فیلم دوم برای پیدا کردن واکسن به قهرمانان‌مان خیانت کرد. این وسط هدف قهرمانان‌مان این است تا مینهو (با بازی کی هونگ لی) که زندانی حکومت است را نجات بدهند. راز موفقیت «علاج مرگ» این است که از همین مهره‌های اندک برای روایت یک داستان اکشنِ سرراست درگیرکننده استفاده می‌کند. مثل فیلم‌های قبلی خبری از هیچ‌گونه تلاشی برای زدن به بیراهه یا کاستن از سرعت ضرباهنگ فیلم نیست. تلاشی برای وانمود کردن به پرداخت این کاراکترها یا پیچیده کردن این داستان بیشتر از چیزی که هست صورت نمی‌گیرد. تماشای این فیلم مثل تماشای تردستی یک نفر با پنج‌تا توپ کوچک است. البته که تماشای یک نفر در حال بالا و پایین انداختن پنج‌تا توپ در حد تماشای آکروباتیک‌بازی هنرمندی که روی پشتِ فیل‌های در حال دویدن می‌ایستد یا در فاصله‌ی پنج متری زمین روی طناب راه می‌رود دیوانه‌کننده نیست، ولی مسئله این است که همیشه انجام یک تردستی ساده اما بی‌نقص بهتر از ایستادن پشت فیل‌های دونده و بعد افتادن و له شدن زیر پاهایشان است. مسئله این است که فیلم‌های هالیوودی اندکی هستند که همین تردستی ساده را هم بلد باشند.\n«علاج مرگ» شاید شاهکار سینمای اکشن نباشد، اما بدون‌شک یک اکشن قابل‌احترام است و اکشن‌های قابل‌احترام هم آنهایی هستند که پایه‌ای‌ترین قانون و اصل کارگردانی اکشن را رعایت می‌کنند. رعایت این اصل حرف اول و آخر را در اکشن می‌زند. مهم نیست چقدر قهرمانان‌مان را دوست داریم و مهم نیست چقدر برای رسیدن آنها به هدفشان اهمیت می‌دهیم. البته که داشتن شخصیت‌های خوب به معنی غرق شدن هرچه بیشتر تماشاگر در بحبوحه‌ی نبرد است، اما رعایت این قانون حیاتی‌ترین و پایه‌ای‌ترین قانونی است که باید در کارگردانی اکشن و جذب نظر تماشاگر رعایت شود و آن قانون چیزی نیست جز کنش‌ها و واکنش‌های متوالی قهرمان برای رسیدن به هدفش است. موفقیت‌ها و شکست‌های متوالی قهرمان در حین مبارزه. تغییر بی‌وقفه‌ی ترازوی قدرت بین قهرمان و موانعش. یک لحظه قهرمان در حال لبخند زدن است و لحظه‌ی بعد چشمانش از ترس درشت می‌شوند. این موضوع در سکانس اکشن آغازین «علاج مرگ» به بهترین شکل ممکن رعایت می‌شود. برای مثال بگذارید ردپای این عنصر اکشن‌سازی را در سکانس افتتاحیه‌ی فیلم را مرور کنیم. حمله با شلیک برندا به لوکوموتیوران‌ها آغاز می‌شود. راننده‌های قطار از این حمله‌ی غیرمنتظره شوکه می‌شوند (پیروزی). بلافاصله راننده‌ها جنگنده‌ی خودی که آن اطراف پرسه می‌زند را برای پشتیبانی خبر می‌کنند (مانع). توماس و وینس از این فرصت برای نزدیک شدن به قطار از پشت استفاده می‌کنند (پیروزی). اما محکم نگه داشتن ماشین روی ریل‌های قطار و نزدیک شدن به آن برای وصل کردن قلاب به پشت قطار آسان نیست (مانع). توماس با موفقیت روی قطار می‌پرد (پیروزی). وینس روی کاپوت ماشین می‌پرد. هر لحظه امکان چرخیدن فرمان بدون راننده و چپ شدن ماشین وجود دارد. در همین فکر هستیم که لاستیک می‌ترکد (مانع). وینس در لحظه‌ی آخر روی قطار می‌پرد. ماشین کله‌معلق می‌شود. (پیروزی). سروکله‌ی نیروی پشتیبانی هوایی دشمن پیدا می‌شود و با تیراندازی به ماشین برندا و خورخه، آنها را مجبور می‌کند تا از منطقه فرار کنند (مانع). توماس و وینس به حرکت آزادانه‌شان رو به جلو ادامه می‌دهند (پیروزی) تا اینکه سروکله‌ی نیروهای امنیتی قطار پیدا می‌شود. توماس باید تا زمان کار گذاشتن بمب برای جدا کردن واگن‌ها از یکدیگر، سربازان دشمن را عقب نگه دارد (مانع). بمب منفجر می‌شود و سربازان جدا می‌افتند (پیروزی).\nاین روند تقریبا در همه‌ی اکشن‌های فیلم ادامه پیدا می‌کند. درست برخلاف «آزمون‌های اسکورچ» که اکثر صحنه‌های به‌اصطلاح اکشنش پیرامونِ پیدا شدن سروکله‌ی چهارتا زامبی یا بلاهای آسمانی و بعد فرار کاراکترها می‌چرخید، اینجا با اکشن‌هایی مواجه‌ایم که ساختار کلیدی اکشن‌های خوب را رعایت می‌کنند؛ هدف ساده‌ای که قهرمان می‌خواهد به آن برسد و موانع غیرمنتظره‌ی پیچیده‌ای که سر راهش سبز می‌شوند. از سکانس افتتاحیه‌ی «علاج مرگ» بهتر این است که فقط اکشن‌های فیلم براساس این ساختار طراحی نشده‌اند، بلکه کلِ فیلمنامه بر این اساس به نگارش در آمده است. در واقع سکانس اکشن افتتاحیه حکم نسخه‌ی کوچک‌تری از داستان اصلی را دارد. کلِ داستان این قسمت حول حوش تلاش توماس و بقیه برای نفوذ به داخل شهری محافظت‌شده برای نجات دوستشان مینهو است. همین و بس. چیزی که «علاج مرگ» را به فیلم قابل‌احترام و جذابی تبدیل می‌کند این است که تقریبا کل ۱۴۰ دقیقه‌ی فیلم به تلاش گروه توماس برای ورود مخفیانه به خطرناک‌ترین منطقه‌ی دشمن و نجات رفیقشان اختصاص دارد. آنها نه قصد نجات دنیا را دارند، نه می‌خواهند پیش‌گویی‌های قدیمی را به واقعیت تبدیل کنند، نه می‌خواهند رژیم ظالمی را از بین ببرند و نه هیچ چیز دیگری. آنها فقط قصد دارند چیزی که می‌خواهند را از دل دشمن بیرون بکشند و زنده فرار کنند یا در این راه کشته شوند. و راستش چه چیزی بزر‌گ‌تر و تاثیرگذارتر از تلاش چندتا دوست که جانشان را برای نجات دوستشان به خطر می‌اندازند. البته که این وسط قهرمانان‌مان به بازمانده‌های شورشی که به دنبال راهی برای نابودی حکومت هستند برخورد می‌کنند و البته که در این میان دکترهای حکومت بی‌وقفه در تلاش هستند تا واکسنی برای پایان دادن به ویروسی که در حال همه‌گیر شدن است پیدا کنند. پس، البته که در کنار تلاش توماس برای نجات دوستش، خرده‌پیرنگ‌هایی هم در رابطه با انقلاب و نجات دنیا و سرنوشت‌سازی وجود دارد، اما اینها بیشتر از اینکه در مرکز توجه قرار داشته باشند، چیزهایی هستند که قهرمانان‌مان سر راه بهشان برخورد می‌کنند. اینها چیزهایی هستند که بیشتر از اینکه هدف اصلی داستان باشند، در گوشه و کنارهای قصه قرار می‌گیرند. از این نظر «علاج مرگ» در تیر و طایفه‌ی اکشن‌هایی نظیر «مد مکس: جاده‌ی خشم» قرار می‌گیرد. در وهله‌ی اول یک اکشنِ بی‌توقف هیجان‌انگیز و در وهله‌ی دوم پرداختن به تم‌های داستانی عمیق. اگرچه بحث‌هایی در رابطه با شکنجه و قتل‌عام بچه‌ها توسط حکومت برای پیدا کردن واکسن که می‌تواند به نجات بشر منجر شود به میان کشیده می‌شود تا آنتاگونیست‌ها را خاکستری ترسیم کند، اما فیلم هیچ‌وقت فراموش نمی‌کند که چه چیزی است و پایش را از گلیمش درازتر نمی‌کند. «علاج مرگ» می‌داند که هیچ چیزی نباید جلوی سرعت پیشروی فیلم را بگیرد. بنابراین فیلم هیچ‌وقت خودش را درگیر بازی‌های پیچیده و فلسفه‌تراشی برای اینکه عمیق‌تر از چیزی که هست به نظر برسد نمی‌کند.\nیکی از نکات کلیدی یک داستانگویی صاف و ساده اما محکم و درگیرکننده در فیلم‌های اکشن، تعریف انگیزه‌های کاراکترها و استخدام بازیگران خوب برای قابل‌باورسازی آنهاست. چون برای بررسی روانشناسی همه‌ی این کاراکترها وقت نیست. اگر هم باشد، این کار به چیزی جز کُند شدن ریتم فیلم منجر نمی‌شود که برای یک فیلم اکشن، سم است. دقیقا به خاطر همین است که کسی مثل کیانو ریوز برای نقش آقای جاناتان ویک استخدام می‌شود. ریوز با نگاه و نحوه‌ی راه رفتنش می‌تواند سنگینی غم و اندوه کاراکترش و با شکلِ به دست گرفتن اسلحه و تعویض خشابش می‌تواند حرفه‌ای‌بودن کاراکترش را در یک چشم به هم زدن ثابت کند. به این ترتیب فقط ما می‌مانیم و اکشن. «علاج مرگ» نمره‌ی قبولی را در این زمینه می‌گیرد. تنها چیزی که دربا‌ره‌ی توماس باید بدانیم این است که به‌طرز دیوانه‌واری حاضر است تا دوستش را نجات بدهد. دیلان اُبرایان این عشق برادرانه را با بازی‌اش ثابت می‌کند. تنها چیزی که درباره‌ی برندا باید بدانیم این است که او دختر جسوری است که هوای دوستانش را دارد و روزا سالازار کاری می‌کند تا این حس را باور کنیم. تنها چیزی که درباره‌ی دکتر پیج باید بدانیم این است که در عین ناراحت بودن از کاری که می‌کند، برای نجات دنیا به انجامش اعتقاد دارد و پاتریشیا کلارکسون با نحوه‌ی نگاهش به قربانی‌های آزمایشاتشان که خالی از هیجان و جنون است، این حس را نشان می‌دهد. خب، حالا که انگیزه‌های همه‌ی کاراکترها مشخص شد، فقط کافی است تا آنها را سر تقاطعی بدون چراغ راهنما با سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت در یکدیگر بکوبیم.\nگرچه پرده‌ی سوم فیلم در نگاه اول یکی از همان پایان‌بندی‌های کلیشه‌ای هالیوودی است که پیرامونِ انفجارهای بزرگ و تخریب آسمان‌خراش‌ها می‌چرخد، اما وس بال با هوشمندی موفق شده تا آنجا که می‌تواند از جنبه‌ی منفی این پایان‌بندی‌ها بکاهد. اول از همه نه قهرمانان‌مان به وجود آورنده‌ی آتش‌بازی‌های پایان فیلم هستند و نه بدمن‌ها. بلکه در عوض قهرمانان‌مان حکم کسانی را دارند که خود را وسط هیاهویی به وجود آمده پیدا می‌کنند و باید راهی برای فرار از بحبوحه‌ی مرگبار انقلابی که در حال وقوع است پیدا کنند. اینجا بودجه‌ی پایین ۶۰ میلیون دلاری فیلم خیلی بهش کمک کرده تا با سودای غلت زدن در جلوه‌های کامپیوتری قصد جلب نظر کاذب مخاطب را نداشته باشد. وس بال به جای اینکه دوربینش را بردارد و با گذاشتن وسط انفجارهای غول‌آسا خوش‌گذرانی کند، عقب می‌ایستد و از این طریق تا چندین برابر به تاثیرگذاری جنگِ نهایی فیلم کمک می‌کند. او اکثر هرج و مرج‌های گسترده‌ی جنگ نهایی فیلم را از نقطه نظر کاراکترها فیلمبرداری می‌کند. بنابراین به جای اینکه به اشتباه از جنگ به وجود آمده هیجان‌زده شویم، این جنگ را از زاویه‌ی ترسناکی به تصویر می‌کشد. دقیقا همان حسی که در چنین موقعیتی باید ایجاد شود. اینها به‌علاوه‌ی لحظات نوآورانه‌ای مثل جایی که دوربین همراه با توماس از پنجره ساختمان به بیرون می‌پرد تا فرو ریختن دلِ قهرمانان از سقوط از فاصله‌ی بلند را منتقل کند و شوخی بامزه‌ای که در سکانس اتوبوس می‌شود به فیلمی منجر شده که بارها و بارها بهمان یادآوری می‌کند که اکشن واقعی یعنی چه.\nهمچنین با اینکه در پایان توماس به عنوان نجات‌دهنده‌ی بشریت معرفی می‌شود و اگرچه به محض اینکه این موضوع فاش می‌شود شاهد تکرار سناریوی قهرمان برگزیده‌ی کلیشه‌ای هالیوودی هستیم، اما فیلم حتی این کلیشه را هم با تغییرات جزیی‌ای مواجه می‌کند. وقتی معلوم می‌شود توماس همان کسی است که خونش می‌تواند به تولید واکسنی که انسان‌ها در به در دنبالش هستند منجر می‌شود، به نظر می‌رسد که همه‌چیز قرار است به خوبی و خوشی تمام شود. بالاخره مهم‌ترین چیزی که دنیا را به هرج و مرج کشیده و بین انسان‌ها دعوا راه انداخته است، ترس از انقراض بشر است که با سرعت به آن نزدیک می‌شوند و توماس با استفاده از خونش می‌تواند به هری پاتری تبدیل شود که وولدمورتش را از بین می‌برد و آینده‌ی بهتری را بنا می‌کند. اما چنین اتفاقی نمی‌افتد. زمانی که اهمیت خون توماس مشخص می‌شود، دکتر پیج کشته می‌شود و در لحظاتی که جنسن در حال تهیه‌ی واکسن از خون توماس است، انقلابی‌ها و ارتش در حال کشتن یکدیگر و از بین بُردن آخرین قلعه‌ی بشر هستند. مسئله این است که مشکلِ بشریت هیچ‌وقت داشتن خونی برای ساختن واکسن برای جلوگیری از انقراض نبوده است. مشکل بشر این است که فکر می‌کند چیزی که برای بهتر شدن اوضاع نیاز دارد واکسن است و در نتیجه حاضر است تا تمام خصوصیات خوب انسانی‌اش را برای به چنگ آوردن آن بفروشد. توماس به این دلیل که خونش می‌تواند ویروس سمجی که به جان انسان‌ها افتاده را درمان کند قهرمان برگزیده نیست، بلکه به خاطر اینکه یکی از اندک کسانی است که ویژگی‌های خوب انسانی‌اش را نباخته است و آنها را در نزدیکانش زنده می‌کند قهرمان برگزیده‌ای است که بشریت برای بقا به او و خیلی‌ها شبیه به او نیاز دارد. چیزی که بشریت را در برابر بحران‌هایی که با آنها برخورد می‌کند موفق می‌کند نه خونی منحصربه‌فرد، بلکه انسانیتی است که به هیچ‌وجه از مسیر مستقیمش به بیراهه کشیده نمی‌شود. «دونده‌ی هزارتو: علاج مرگ» فیلمی نیست که شگفت‌زده‌مان کند، ولی فیلمی است که احتراممان را به دست می‌آورد. فیلمی نیست که تاکنون بهترش را ندیده باشیم، ولی فیلمی است که فکر و خلاقیت خرج آن شده است. فیلمی است که اگرچه فقط ۶۰ میلیون دلار بودجه دارد، اما از پروداکشن و حال و هوای یک فیلم ۱۲۰ میلیون دلاری بهره می‌برد. «علاج مرگ» فیلمی است که خوش‌بینی‌مان به این مجموعه را بالاخره جواب می‌دهد. این مجموعه نشان داده بود که فقط با کمی زور زدن می‌تواند به چیزی بهتر تبدیل شود و «علاج مرگ» ثابت می‌کند که اشتباه نمی‌کردیم. شاید دیر، اما بهتر از هرگز.\nبرای تماشای آنلاین فیلم Maze Runner: The Death Cure به وب‌سایت فیلیمو مراجعه کنید\n← قبلی اسمارت‌فون گیمینگ ZTE در راه است\nآموزش تغییر فونت در گوشی های سامسونگ بعدی →


منتشر شده در سه شنبه, 15 مرداد 1398 00:43\nوزیر امور خارجه رمزگشایی کرد\nوزیر امور خارجه ایران روایت خود از دعوت به کاخ سفید را تشریح کرد و گفت در سفرم به نیویورک گفته شد که ظرف دو هفته تحریم می‌شوم، مگر اینکه پیشنهاد دیدار با ترامپ در کاخ سفید را بپذیرم که نپذیرفتم. پیش‌تر نشریه نیویورکر در گزارشی، ماجرای دعوت محمد‌جواد ظریف به اتاق بیضی کاخ سفید را روایت کرده بود.\nدر همین خصوص محمد‌جواد ظریف در نشست خبری به مناسبت روز خبرنگار که با حضور گسترده رسانه‌های داخلی و خارجی برگزار شد با بیان اینکه امروز ایالت متحده در دنیا تنها است و نمی‌تواند ائتلاف ایجاد کند، گفت: «کشورهای دوست‌شان هم خجالت می‌کشند که با آنها در یک ائتلاف حضور پیدا کنند.» ظریف در ادامه نشست خبری خود اظهار کرد: «خدا را شاکر هستیم که آنها با رفتار خودشان به دنیا نشان می‌دهند که در چند حوزه محدود که توانایی دارند، در سایر مسائل باز مانده‌اند.»\nظریف در ادامه به تحریم خودش اشاره و اظهار کرد: تحریم وزیر امور خارجه یعنی چه؟ یعنی شکست در گفت‌وگو و در دیپلماسی، امروز در دنیا تفاوت این دو گفتمان مشخص است. دنیای کنونی ما دنیای سلطه نیست. بازیگران و کنشگران متنبه شده‌اند. مراکز قدرت جابه‌جا شده است. انسان‌ها هم قدرتمند شده‌اند. حتی یک خبرنگار با یک موبایل یک برنامه مجازی می‌تواند دنیا را تسخیر کند. این ارزش دنیای ما است. کاری که رسانهمی‌تواند انجام دهد، به خاطر جابه‌جا شدن قدرت است.\nوزیر خارجه در آغاز پاسخ به سوالات خبرنگاران در پاسخ به سوالی درباره دیدار با رند پال، سناتور آمریکایی و اینکه گفته شده در آن نشست پیشنهاد دیدار با ترامپ مطرح شده، گفت: «من بارها گفته‌ام که در زمان حضورم در نیویورک برای شرکت در جلسات مجمع عمومی سازمان ملل و سایر جلسات می‌روم و حضور من به این محدوده محدود است. البته محدود شدن همکاران من عمل غیرانسانی است. او ادامه داد: من از صبح تا آخر وقت ملاقات دارم و در جلسات مختلف و دیدارها هستم. ملاقات‌های من شفاف است و با افراد خارج از قوه مجریه آمریکا دیدارهایی دارم همچنین با اصحاب رسانه. وزیر امور خارجه با بیان اینکه آمریکا با وجود تاکید بر آزادی بیان معتقد به آزادی بیان نیست، افزود: آنها برای کسانی که در جلسات با بنده هستند دردسر ایجاد می‌کنند، اما من هیچ وقت نگفتم که با چه کسی دیدار می‌کنم. ما برای طرف‌های مقابل البته منعی برای اعلام دیدارهایشان نداریم.\nظریف ادامه داد: نکته دیگر اینکه به‌عنوان دیپلمات باید بتوانم مذاکره کنم و طرف مقابل هم باید احساس کند که می‌تواند مذاکره کند، نه مصاحبه. اگر قرار باشد مسائل را بیرون مطرح کنم یعنی طرف باید بیاید و یکسری کلیشه بیان کند و این برای دیپلماسی سم مهلک است. یک وظیفه دیپلماسی عمومی داریم، اما آن را با دیپلماسی رسمی نباید قاطی کنید و اگر قرار باشد صورت مذاکره را بیرون بدهیم دیگر با ما مذاکره نمی‌کنند. بنابراین خبرهای ما از ملاقات‌ها مختصر است. البته تاکید می‌کنم ما حرفی نداریم که بخواهیم به دیپلمات‌ها بگوییم، اما به مردم نگوییم. درباره آنچه در مذاکرات اتفاق افتاده چیزی مطرح نمی‌کنم، اما در سفرم به نیویورک گفته شد که ظرف دو هفته تحریم می‌شوم مگر اینکه آن پیشنهاد را بپذیریم که نپذیرفتم.\nاو همچنین در پاسخ به سوالی در مورد تحریم خودش از سوی آمریکایی‌ها گفت: تنها بهانه‌ای که آنها برای تحریم بنده دارند این است که من از طرف مردم ایران در عرصه جهانی صحبت می‌کنم و تلاش کردم که صدای مردم ایران باشم. این اقدام آمریکایی‌ها نشان می‌دهد آنها به دیپلماسی و گفت‌وگو علاقه ندارند. برخی از مقامات آمریکایی حتی با دیپلماسی دشمنی دارند. وی ادامه داد: این اقدام آمریکایی‌ها حتما به ضرر ما تمام نمی‌شود.\nپیش‌تر نشریه نیویورکر در گزارشی، ماجرای دعوت محمد‌جواد ظریف به اتاق بیضی کاخ سفید را روایت کرد. بنابر ادعای نیویورکر، رند پال، سناتور جمهوری‌خواه ایالت کنتاکی با ظریف تماس بر‌قرار می‌کند و در جریان آخرین سفر ظریف به نیویورک دیداری بین دو طرف در محل اقامتگاه سفیر ایران در خیابان پنجم محله منهتن انجام می‌شود. به ادعای نیویورکر، در این دیدار ظریف چند پیشنهاد به سناتور پال ارائه می‌کند. پال هم پیشنهاد ملاقات با ترامپ را در اتاق بیضی کاخ سفید مطرح می‌کند که البته ظریف آن را نمی‌پذیرد.\nدر جریان این دیدار یک ساعته، ظریف ایده‌هایی را به پال ارائه داد تا به نگرانی‌های آمریکا پاسخ مناسب داده شود. او بعد از این دیدار بخشی از مشروح این گفت‌و‌گوها را به خبرنگاران و به‌طور ویژه به من (گزارشگر نیویورکر) گفت. او تاکید کرد: «به‌عنوان یک دیپلمات، من همواره باید به راهکارهای جایگزین بیندیشم.» در میان این پیشنهادها این موضوع مطرح شد که مجلس ایران می‌تواند فتوای سال ۲۰۰۳ و ۲۰۱۰ مقام معظم رهبری ایران را به‌صورت یک قانون بگذراند. مقام معظم رهبری پیش‌تر در سال ۲۰۱۰ در این‌باره تاکید کرده بود که استفاده از این دست از تسلیحات را حرام می‌دانیم و بر این باوریم که همه باید تلاش کنند تا بشریت را در برابر این بحران محافظت کنند.\nظریف اما تصریح کرد که اگر ترامپ خواستار بیش از این است باید امتیازات بیشتری را نیز بدهد. پیشنهاد دیگر ظریف آن بود که ایران طبق یکی از بندهای توافق هسته‌ای با قدرت‌های جهانی که ترامپ، آمریکا را از آن خارج کرد، تصویب پروتکل الحاقی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را در صورت امکان طی سال‌جاری انجام دهد. این درحالی است که براساس برجام این پروتکل باید در سال ۲۰۲۳ به تصویب برسد. این پروتکل که البته به امضای ایران رسیده اما هنوز در مجلس به‌صورت قانون به تصویب نرسیده است امکان انجام بازرسی‌های گسترده‌تر را برای بازرسان سازمان‌ملل از تاسیسات هسته‌ای کشورها فراهم می‌کند.\nوزیر امور خارجه ایران در ادامه نشست خبری با خبرنگاران داخلی و خارجی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه برخی از مقامات آمریکایی مدعی هستند که شما در سیاست خارجی ایران نقشی ندارید و اگر قرار است مذاکره‌ای صورت بگیرد باید با مقامات عالی‌رتبه ایران صورت بگیرد و به همین دلیل شما را تحریم کرده‌اند، اظهار کرد: ترامپ قبل از اینکه من را تحریم کند مقام معظم رهبری را تحریم کرده‌اند و صحبت‌هایی که آنها در این زمینه مطرح می‌کنند حرف‌های بی‌اساسی است.\nاو ادامه داد: برخی اوقات آمریکایی‌ها حرف‌های بزرگ‌تر از دهان‌شان می‌زنند که چه کسی در ایران مسوول است و چه کسی نقشی ندارد، در حالی‌که سیاست خارجی ایران بر اساس یک پروسه جمعی شکل می‌گیرد و هیچ‌کس در این روند به تنهایی تصمیم نمی‌گیرد. روند تصمیم‌گیری در این زمینه امری مشارکتی است و بنده نیز به‌عنوان یک عضو کوچک در این فرآیند حضور دارم. او با بیان اینکه مقام معظم رهبری با دقت در جلسات به اظهارنظر افراد گوش می‌دهند و با سعه‌صدر به افراد دستور می‌دهند که نظرات کارشناسی خود را مطرح کنند، ادامه داد: گاهی در یک جلسه نظر ایشان چیز دیگری بوده ولی براساس نظرات مختلفی که در جلسه مطرح می‌شود نظرشان را تغییر می‌دهند چراکه با سعه‌صدر نظرات مختلف را می‌شنوند و تاکید دارند که در بیان نظرات، افراد خودسانسوری نکنند و این از نعمات ما است.\nظریف ادامه داد: برخی در داخل کشور یا بیرون از آن می‌خواهند تصویر غلط ارائه دهند در حالی که من همیشه از محبت‌ها و الطاف مقام معظم رهبری برخوردار بوده‌ام و از این بابت از ایشان سپاسگزارم. مقام معظم رهبری همواره در موضوعات مختلف تاکید دارند که مسوولان نظر خود را بدون خودسانسوری و آزادانه بیان کنند اما برخی می‌خواهند تصویر دیگری ارائه کنند. من همیشه مورد لطف مقام معظم رهبری بوده‌ام که مورد آخر آن را نیز در گزارش‌ها دیدید و من نمی‌دانم چگونه برخی ادعای ولایتمداری دارند اما توهین می‌کنند.\nاین دیپلمات عالی‌رتبه در پاسخ به این سوال که برخی از منتقدان شما ادعا می‌کنند که شما قصد دارید در انتخابات ۱۴۰۰ کاندیدا شوید و شاید علت برخی از فشارهای داخلی به شما در این چارچوب باشد، تصریح کرد: من پیش از این نیز در این زمینه اعلام موضع کرده و گفته‌ام که قصد ندارم در این حوزه ورود پیدا کنم. من اکنون در برابر تمام جهان اعلام می‌کنم که من آن کار را بلد نیستم و دنبال آن کار نمی‌روم و به کسانی که نگران ۱۴۰۰ هستند، می‌گویم نگران ۱۴۰۰ نباشند و بگذارند ما کاری را که بلدیم انجام دهیم و به خاطر نگرانی از ۱۴۰۰ مانع کار ما نشوند، من مخلص این افراد نیز هستم. ظریف ادامه داد: اگر این دوستان بخواهند حاضرم در محضری که آنها می‌گویند حضور پیدا کنم و تعهد محضری بدهم که من در ۱۴۰۰ در خانه هستم یا در دانشگاه و قصد ورود به عرصه‌ای که آنها نگرانش هستند را ندارم.\nاو با اعتقاد بر اینکه اقدام انگلیسی‌ها در توقیف این نفتکش همراهی با تروریسم اقتصادی آمریکا علیه ملت ایران است، افزود: در واقع انگلیسی‌ها با این اقدام خود در تروریسم اقتصادی آمریکا علیه ایران شریک شده‌اند و این کار قطعا تبعاتی دارد. این دیپلمات عالی‌رتبه کشورمان با بیان اینکهجمهوری اسلامی ایران دارای بزرگ‌ترین ساحل در منطقه خلیج‌فارس است، ادامه داد: ما مسوول امنیت در منطقه خلیج‌فارس هستیم و همواره امنیت این منطقه و تنگه هرمز را حفظ کرده‌ایم. ظریف تاکید کرد: ما در جریان اجرای وظایف خود برای حفظ امنیت خلیج‌فارس برخی اوقات از بعضی تخلفات چشم‌پوشی می‌کردیم و اکنون دلیلی ندارد که در برابر تخلفات انگلیسی‌ها در این منطقه چشم‌پوشی کنیم. اقدام ما در توقیف نفتکش انگلیسی یک عمل متقابل نبود بلکه ما از تخلفات نفتکش انگلیسی چشم‌پوشی نکردیم و باید این تخلفات در دادگاه‌های ایران مورد بررسی قرار بگیرد.\nوزیر امورخارجه همچنین در مورد خروج ایران از برجام با اجرای گام سوم گفت: گام سوم نه آخرین قدم است و نه خروج از برجام. این اقدام در چارچوب برجام است البته برجام چیز مقدسی نیست و اگر لازم باشد از برجام خارج می‌شویم ولی الان لازم نمی‌دانیم این کار را انجام دهیم. ظریف با بیان اینکه اروپایی‌ها نمی‌توانند از مکانیزم ماشه استفاده کنند، افزود: اقدامات ایران خلاف برجام نیست و در داخل برجام است و ما در چارچوب برجام اقدام به کاهش تعهدات خود کرده‌ایم. آنها نمی‌توانند علیه ما در شورای امنیت اقدامی انجام دهند؛ مگر اینکه در این زمینه به زور متوسل شوند و شما می‌دانید که اقدام زور با اقدام قانونی فرق دارد. ظریف در ادامه درباره تعهدات برجامی اروپایی‌ها با توجه به اینکه آمریکا از برجام خارج شد هم گفت: در مواد ۱، ۲ و ۳ برجام هم به این تعهدات اشاره شده است. البته تعهدات اروپایی‌ها معطوف به اقدام نیست، معطوف به نتیجه است.\nظریف در بخش دیگری از صحبت‌های خود در این ارتباط گفت: برای ادامه کار و اینکه جمهوری اسلامی ایران اقدامات خود را به قبل از کاهش تعهدات برجامی بازگرداند بر دو موضوع تاکید ویژه کرده‌ایم؛ از جمله اینکه میزان فروش نفت ما به قبل از می۲۰۱۸ یعنی قبل از خروج آمریکا از برجام بازگردد و منابع مالی آن به ایران بازگردد، این کف تعهدات اتحادیه اروپا در برابر ایران است و ما بر آن تاکید داریم. البته آنها تعهدات دیگری نیز دارند که باید آن را انجام دهند.\nظریف در ادامه تاکید کرد: علم مذاکره در اختیار ما و در دست ما است. هیچ وقت علم مذاکره در دست آمریکا نبوده و نخواهد بود. وزیر امور خارجه در پاسخ به سوال دیگری درباره به کار بردن تعبیر تیم B از سوی خودش و اینکه تفاوت ترامپ با این تیم چیست، گفت: من نه ترامپ را از نزدیک دیده‌ام و نه ملاقاتی با او داشته‌ام. اینکه ترامپ دنبال چه چیزی است؛ به این معنی است که آنچه از سخنرانی‌های او قبل از انتخابات مطرح می‌شود این است که جنگ همیشه خسارت داشته و جز خسارت برای آمریکا چیزی به دنبال نداشته است. بنابراین آنچه شنیدم به این مفهوم است که ترامپ به دنبال جنگ نیست. البته بولتون و نتانیاهو دنبال جنگ هستند. حتی خود ترامپ به این موضوع اذعان دارد. نتانیاهو هم که از سال‌ها قبل می‌گوید ایران یک سال دیگر به بمب اتم می‌رسد. آنها حتی می‌گفتند جنگ عراق تغییرات اساسی در خاورمیانه ایجاد می‌کند. این افراد آنقدر بی‌حیا هستند که دروغشان را تکرار می‌کنند. ظریف تاکید کرد: بنابراین از قرائن بر می‌آید که آنها هدف‌شان تغییر نکرده است. برای نتانیاهو هم اهمیتی ندارد که چند هزار سرباز آمریکایی کشته می‌شوند. حکام منطقه هم اهداف خود را به قیمت آخرین سرباز آمریکایی به دست می‌آورند و این سیاست‌ها را باید آمریکایی‌ها تشخیص دهند و چقدر دردناک است که گفته می‌شود سیاست‌های آنها در واشنگتن اتخاذ نمی‌شود. خوشبختانه اعضای گروه B هم کم می‌شوند.\nگفت‌وگو به نفع عربستان سعودی است\nظریف در بخش دیگری از این نشست خبری درباره اینکه با توجه به تحولات اخیر در منطقه آیا وقت تنش زدایی فرا نرسیده است، گفت: بنده در ابتدای مسوولیتم در وزارت خارجه در اولین مقاله‌ای که نوشتم دعوت به گفت‌وگو کردم، هم پیشنهاد گفت‌وگو با مقامات سعودی دادم. بنابراین در گفت‌وگو باز است، ما آمادگی داریم، گفت‌وگو به نفع منطقه، عربستان سعودی و همه کشورهای منطقه است. او افزود: باید مجمع گفت‌وگوهای منطقه‌ای ایجاد شود. این موضوع را ضروری می‌دانیم. البته این مساله در نامه آقای ولایتی به دبیرکل سازمان ملل متحد در سال ۱۹۸۵ هم اعلام شده بود. بنابراین پیشنهاد جدیدی نیست اما آنها بودند که استقبال نکردند. راه گفت‌وگو و امنیت منطقه باز است و در گفت‌وگوی جمهوری اسلامی ایرانبرای همسایگان بسته نیست. ظریف در مورد تماس ولیعهد سعودی هم گفت: بنده از تماس خبر ندارم. از درون ولیعهد سعودی خبر ندارم. آماده‌ایم وضعیت در منطقه تغییر کند. بمباران مردم یمن متوقف شود.\nظریف همچنین در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه در پی مدت اخیر شاهد چرخش ناگهانی سیاست امارات متحده عربی نسبت به ایران بوده‌ایم و آیا این احتمال وجود دارد که شاهد چنین چرخشی از سوی عربستان نیز باشیم و آیا کانال ارتباطی پنهانی بین ایران و عربستان وجود دارد، گفت: اجازه بدهید که من از عبارت چرخش ناگهانی استفاده نکنم. ما بارها بر آمادگی خود برای مذاکره با کشورهای همسایه و منطقه تاکید کرده‌ایم. سفره مذاکره برای گفت‌وگو با کشورهای منطقه از جمله امارات و عربستان باز است و هرگاه آنها تمایل داشته باشند که در سیاست‌های خود اصلاحاتی ایجاد کنند و مذاکره را بر درگیری ارجح بدانند و آن را انتخاب کنند، ما از این موضوع استقبال می‌کنیم.\nاو با بیان اینکه آنچه را که شما اشاره کردید چرخش ناگهانی یا اصلاح بوده است را به گذشت زمان ارجاع می‌دهیم، ادامه داد: درمورد بحث پشت پرده نیز من اطلاعی از این موضوع ندارم که آن را بعید می‌دانم. البته گفت‌وگویی بین مسوولان حج ایران و عربستان صورت گرفته است. من از نحوه میزبانی مردم عربستان از مردم ایران،تشکر می‌کنم و امیدوارم که این گفت‌وگوها نتایجی فراتر از حج داشته باشد و اگر چنین اتفاقی بیفتد. ما از این موضوع استقبال می‌کنیم.


جهان نيوز - تازه‌ترین رده‌بندی جهانی ایرانی‌ها در تکواندو\nتازه‌ترین رده‌بندی جهانی ایرانی‌ها در تکواندو\nدوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۲۷\nفدراسیون جهانی تکواندو، رنکینگ ورزشکاران را در ابتدای ماه آگوست اعلام کرد.\nبه گزارش جهان نيوز، فدراسیون جهانی تکواندو، رنکینگ ورزشکاران را در ابتدای ماه آگوست اعلام کرد که امتیازات این رنکینگ تا پایان مسابقات ماه جولای 2018 محاسبه شده است.\nدر این رنکینگ امتیازات ماه جولای سال 2014 به طور کل از جدول رده‌بندی حذف و از امتیازات ماه‌های دیگر از این سال 75 در صد کم شده است؛ امتیازات 2015، 50 درصد (ماه جولای 75 درصد)؛ امتیازات 2016، 25 درصد (ماه جولای 50 درصد) کاهش پیدا کرده و از امتیازات ماه جولای سال 2017 نیز 25 درصد کسر شده است.\nملی‌پوشان تکواندو کشورمان در گروه مردان پس از بیست و سومین دوره مسابقات قهرمانی آسیا تاکنون در هیچ رویدادی حضور پیدا نکرده‌اند اما در گروه زنان نمایندگان کشورمان در تورنمنت بین‌المللی کره‌جنوبی شرکت کرده و موفق به کسب 5 مدال رنگارنگ شدند.\nدر رده‌بندی اعلام شده، فرزان عاشورزاده نماینده وزن اولی کشورمان با 289/04 امتیاز جایگاه خود در رده پنجم حفظ کرده و آرمین هادی‌پور دیگر نماینده ایران در وزن نخست با 243/35 در رده هفتم قرار دارد.\nدر وزن 68- کیلوگرم ابوالفضل یعقوبی با 167/43 امتیاز همچنان در رده چهاردهم قرار گرفته است. مهدی خدابخشی نماینده وزن 80- کیلوگرم کشورمان 186/81 امتیاز رده شانزدهم را به خود اختصاص داده است. سجاد مردانی تکواندوکار وزن 80+ کیلوگرم نیز با 273/40 امتیاز همچنان در رده ششمی قرار دارد.\nدر گروه زنان اما ناهید کیانی در وزن 49- کیلوگرم با 98/82 امتیاز رده سی و هفتم را به نام خود ثبت کرده و مبینا نژاد دیگر نماینده تکواندو ایران در این وزن با 80 امتیاز در جایگاه پنجاه و یکم قرار گرفته است.\nکیمیا علیزاده نماینده وزن 67- کیلوگرم با 82/42 امتیاز جایگاه چهل و یکم را در اختیار دارد و ملیکا میرحسینی دیگر نماینده کشورمان در این وزن که در تورنمنت کره‌جنوبی موفق به کسب مدال طلا شد با 48/07 امتیاز و 27 پله صعود در جایگاه شصت و شش قرار دارد.\nدر سنگین وزن نیز زهرا پوراسماعیل با 101/21 امتیاز رده 30 را به خود اختصاص داده و اکرم خدابنده نیز با 69/58 در چهل و پنجمی خود را حفظ کرده است.\nرنکینگ المپیکی ورزشکاران به شرح زیر است:\n1- تای هون کیم از کره‌جنوبی 558/28 امتیاز\n2- میخاییل آرتامونف از روسیه 337/85 امتیاز\n3-خسوس تورتوسا از اسپانیا با 337/39 امتیاز\n4- کارلوس ناوارو از مکزیک با 306/46 امتیاز\n5- فرزان عاشورزاده از ایران با 289/04 امتیاز\n6- سزار رودریگس از مکزیک با 277/87 امتیاز\n7- آرمین هادی‌پور از ایران با 243/35 امتیاز\n51- محمد کاظمی از ایران 68/65 امتیاز\n53- ابراهیم صفری از ایران 67/64 امتیاز\n1- دای هون لی از کره جنوبی 557/87 امتیاز\n2-الکسی دنسینکو از روسیه 356/50 امتیاز\n3- جوآد آچاب از بلژیک 356/15 امتیاز\n14- ابوالفضل یعقوبی از ایران با 167/43امتیاز\n30- میرهاشم حسینی از ایران با 114/36 امتیاز\n32- سروش احمدی از ایران با 109/82 امتیاز\n41- امیرمحمد بخشی از ایران با 97/70 امتیاز\n1- چیک سی سه از ساحل عاج با 514/32 امتیاز\n2- میلاد بیگی از آذربایجان با 387/45 امتیاز\n3- ماکسیم خراماتکوف از روسیه با 387/25 امتیاز\n16- مهدی خدابخشی از ایران با 186/81 امتیاز\n44- احمد محمدی از ایران با 95/19 امتیاز\n1- ولادیسلاو لارین از روسیه با 484/99 امتیاز\n2- رادیک ایسایف از آذربایجان با 385/07 امتیاز\n3-عبدل ایسوفو از نیجر با 362/19 امتیاز\n6- سجاد مردانی از ایران با 273/40 امتیاز\n24- سعید رجبی از ایران 132/25 امتیاز\nمنبع: فدراسیون تکواندو\nکد مطلب: 632141


20 نوع مختلف فلز که باید بدانید - آهن نیو\nمدتهاست که از فلزات استفاده می شود. ما می توانیم تاریخچه را از روزهای عصر برنز تا به امروز بیاد آوریم. انواع مختلفی از فلزات همراه با درجه بندی آنها برای اهداف مختلف استفاده شده است. 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید\nاز آنجا که هر نوع فلز دارای خصوصیات منحصر به فردی است ، کاربرد یا کاربرد آن نیز متفاوت است. کارگاه فولاد و انواع آن\nهر روز این احتمال وجود دارد که با فلزات مختلفی روبرو شده باشید. در این مقاله قصد داریم انواع و خصوصیات فلزات را بررسی کنیم.\nبدون تردید فولاد همچنان محبوب ترین نوع فلز در جهان است. البته ، دلایل بی شماری وجود دارد که این مسئله همچنان وجود دارد.\nطبق تعریف ، فولاد اساساً آلیاژی از آهن و کربن است. در بیشتر موارد ، نسبت این دو عنصر به ترتیب 99٪ به 1٪ است. با این حال ، ممکن است تغییرات جزئی در این ترکیب وجود داشته باشد. چگونه فولاد دوام ساختار را تقویت می کند\nیکی از خصوصیات کلیدی فولاد مقاومت در برابر کشش و مقاومت آن است. این فلز به راحتی تغییر شکل نمی دهد. همچنین دارای نسبت استحکام به وزن بالایی است که این ویژگی باعث سبکی آن می شود.\nانواع دیگری از فولاد وجود دارد که ما از آنها به عنوان انواع مختلف فلزات یاد می کنیم. 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید\nفولاد ضد زنگ در اصل آلیاژی از فولاد است که به دلیل مقاومت فوق العاده و مقاومت در برابر خوردگی معروف است.\nیکی از قابل توجه ترین ویژگی های این فلز میزان کروم موجود در آن است. فولاد ضد زنگ حداقل 11 درصد کروم دارد. این ترکیب از آهن در برابر زنگ زدگی محافظت می کند. 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید\nمقادیر بالای کروم همچنین باعث می شود این فولاد در برابر خوردگی مقاوم باشد. از طرف دیگر ، درصد بسیار کمی کربن دارد. دامنه آن بین 0.003٪ تا 1٪ است. اهمیت تحلیل آنلاین در حسابداری متالورژی\nعناصر دیگری که در فولاد ضد زنگ یافت می شود شامل نیتروژن ، آلومینیوم ، مولیبدن ، سیلیکون ، سلنیوم ، تیتانیوم و گوگرد است.\nهمانطور که از نامش پیداست ، این نوع آلیاژ فولاد حاوی درصد نسبتاً بیشتری محتوای کربن است. ممکن است به 2.1٪ هم برسد. با این حال ، عناصر دیگر مانند سیلیکون ، تیتانیوم ، نیکل ، مولیبدن ، تنگستن حداقل مقدار مشخصی ندارند.\nوجود کربن به این فلز دوام ، نقطه ذوب پایین و قابلیت انعطاف پذیری بالاتری می بخشد. همچنین در بحث توزیع گرما باعث کارآیی بیشتر آن می شود. 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید\nاز نظر کاربرد ، از فولاد کربن برای ساخت اتومبیل ، پل ، یخچال ، سیمهای با مقاومت بالا ، ابزارهای برش در میان سایر محصولات سنگین استفاده می شود.\nفولاد آلیاژی اساساً نوعی فولاد است که با انواع مختلفی از عناصر آلیاژ یا مخلوط می شود. ترکیب آلیاژ بسته به نوع عناصر مورد استفاده بین 1.0٪ تا 50٪ را تشکیل می دهد. این مخلوط به بهبود خواص مکانیکی فولاد کمک می کند.\nفولاد آلیاژی بیشتر به دو دسته گسترده تقسیم می شود. اینها فولاد آلیاژی کم و فولاد آلیاژی بالا هستند. باز هم ، همه چیز به مقدار آلیاژهای استفاده شده بستگی دارد. مارتمپرینگ ( Martempering )\nبرخی از عناصر یا آلیاژهای معمول استفاده شده شامل منگنز ، کروم ، مولیبدن ، وانادیوم ، بور ، تیتانیوم ، کبالت ، مس ، تنگستن و نیوبیوم است.\nفولاد آلیاژی دارای آرایه ای از ویژگی های مطلوب مانند مقاومت مکانیکی ، سختی ، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر حرارت است.\nاین فلز برای کاربردهای منحصر به فرد از جمله ساخت موتورهای جت ، موتورهای خودرو ، پره های توربین و غیره استفاده می شود. 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید\nاگرچه همیشه از آن به عنوان فلز قدیمی یاد می شود ، اما نمی توان به راحتی از سودمندی آهن چشم پوشی کرد. این فلز هنوز هم از طیف گسترده ای از کاربردها در دنیای مدرن برخوردار است.\nاین واقعیت که آهن ماده اصلی است معنی زیادی دارد. این اساساً به این معنی است که بدون آهن ما فولاد نخواهیم داشت.\nاز آهن برای ساخت ظروف آشپزی و منقل استفاده می شود. این گزینه ایده آل برای ساختن سطح نچسب بیشتر وسایل آشپزی است.\nاین فلز همچنین برای ساخت قطعات خودرو ، قطعات ماشین آلات و حتی قطعات ساختمانی / ساختمانی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.\nاگرچه همیشه به عنوان یک عنصر در نظر گرفته می شود ، آلومینیوم نیز نوعی فلز است. این یک فلز سفید نقره ای است ، ظاهری که آن را براق جلوه می دهد. 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید\nآلومینیوم به طور طبیعی وجود ندارد. دلیل آن این است که به راحتی با عناصر دیگر مانند اکسیژن واکنش داده و یک ترکیب را تشکیل می دهد. متداول ترین آلومینیوم طبیعی که اتفاق می افتد سولفات ها هستند.\nاولین آلومینیوم در سال 1824 کشف شد و پس از سالها ، مردم یاد گرفتند که چگونه مقدار زیادی آلومینیوم برای استفاده تجاری تولید کنند.\nنسبت مقاومت به وزن عالی یکی از دلایل محبوبیت فلز آلومینیوم است. این فلز بسیار قابل انعطاف است از این رو می توان برای تولید طیف وسیعی از محصولات استفاده کرد. عملیات حرارتی را بیاموزید\nغیر آهنی بودن ، آلومینیوم به راحتی زنگ نمی زند. با این حال ، در صورت مخلوط شدن با سایر مواد شیمیایی ، می تواند اکسید شده و خورده شود.\nمس یکی دیگر از فلزات “به سبک قدیمی” است که حتی در دنیای مدرن نیز هنوز به طور گسترده ای شناخته شده است. فلز مس خالص درخشش نارنجی دارد و تمایل دارد کمی براق باشد.\nمس بسیار شکل پذیر و بسیار شکل پذیر است. این بدان معنی است که می توان آن را به راحتی به محصولات مختلف تبدیل کرد. این توضیح می دهد که چرا از مس برای ساخت مواردی از این دست استفاده می شود 20 نوع مختلف فلز که باید بدانید


خبرگزاری زومیت | پنج‌شنبه | ساعت 09:00\nکنفرانس I/O سال ۲۰۱۳ گوگل یکی از جذاب‌ترین رویدادهای تاریخ این شرکت بود. از محصولات قابل‌توجه آن سال می‌توان به سامسونگ گلکسی S۴ نسخه‌ی گوگل اشاره کرد که توجه کاربران و کارشناسان را به‌همراه داشت. نکته‌ی مهم‌تر رویداد سال ۲۰۱۳، جلسه‌ی پرسش و پاسخی بود که لری پیج با حضار داشت. او به سؤال‌های شرکت‌کنند‌ه‌ها که اغلب توسعه‌دهنده بودند، پاسخ داده و چشم‌انداز شرکتش را برای آینده‌ی فناوری شرح داد.\nوال استریت ژورنال در هفته‌ی گذشته گزارشی از یک پروژه به‌نام Nightingale در گوگل منتشر کرد که بین آن‌ها و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خدمات سلامت آمریکا به‌نام Ascension در جریان بود. پروژه‌ی مذکور، دسترسی به اطلاعات پزشکی بیش از ۵۰ میلیون آمریکایی را به غول موتور جست‌وجو می‌داد. چند ساعت پس از انتشار گزارش،  گوگل با افتخار جزئیات پروژه را شرح داد که آن‌چنان هم خطرناک نبود، اما به‌هرحال آسیبی جدی به اعتبار آن‌ها وارد شده بود.\nرسانه‌های متعدد،  پروژه‌ی Nightingale را به‌صورت رویکرد مخربی دیگر از شرکتی نشان دادند که مشهور به جمع‌آوری داده بود. رویکردی که با اشاره به جنس اطلاعات یعنی داده‌های پزشکی، پروژه را خطرناک‌تر نشان می‌داد.\nرویکردهای روابط عمومی گوگل و واکنش‌هایی که سخنگوها نسبت به اخبار منتشرشده داشتند، تأثیری در کاهش نگرانی مردم نداشت. آن‌ها قبلا هم درباره‌ی فعالیت‌های خود در صنعت سلامت با شفاف‌سازی صحبت کرده بودند. پروژه‌های متعدد از پیاده‌سازی G Suite برای بیمارستان‌ها تا تحقیقات مبتنی بر هوش مصنوعی روی بیماری‌هایی همچون دیابت و پارکینسون، قبلا توسط خود اهالی مانتین ویو به رسانه‌ها اعلام شده بود. به‌علاوه گوگل در ماه ژوئیه درباره‌ی پروژه‌ی مشترک با Ascension اطلاع‌رسانی کرد. امروز می‌دانیم که دسترسی آن‌ها به داده‌های سلامت، تحت قوانین و تنظیم‌گری‌های شدید قرار دارد و اشتراک داده‌های سلامت در صنعت مذکور، رویکردی رایج محسوب می‌شود.اخبار جمع‌آوری داده توسط گوگل، با وجود توضیحات شرکت، اثر منفی بالایی دارند\nبسیاری از قابلیت‌هایی که گوگل توانایی ارائه در روز اول عرضه‌ی استیدیا ندارد، برای بازی کردن کاربران در مراحل ابتدایی الزامی نیستند؛ اما به‌هرحال شرایط کنونی نشان می‌دهد استیدیا برای ارائه به‌عنوان سرویسی کامل،  آماده نیست. به‌هرحال گوگل تلاش می‌کند تا هرچه سریع‌تر سرویس عرضه شود و قطعا بسیاری از متخصصان، تمایلی به استفاده از یک سرویس ناقص در روزهای ابتدایی ندارند.\nکارشناسان متعدد تأیید می‌کنند که گوگل در سال‌های فعالیت، نقش مهمی در فعالیت‌های به‌سود بشریت داشته است. به‌عنوان مثالی مشهود می‌توان سیستم‌عامل اندروید را نام برد که میلیاردها نفر را در سرتاسر جهان با دنیای آنلاین آشنا کرد. البته قطعا اکثر کمک‌های گوگل به جامعه‌ی بشری، در خدمت درآمدزایی خود شرکت هم بوده‌اند، اما این حقیقت از اهمیت رویکردها نمی‌کاهد. به‌علاوه فعالیت‌های کنونی ساکنان مانتین ویو همچون یادگیری ماشین و رایانش کوانتومی، می‌تواند همه‌چیز را در دنیای انسان‌ها تغییر دهد و قطعا ارزش زیادی دارد.گوگل عملکرد آن‌چنان نامناسبی ندارد اما در دیدگاه عمومی،  شیطانی به‌نظر می‌رسد


عللبارداری و زایمان با تغییرات شدید هورمونی همراه اند که خود این مساله بر روح روان شخص تأثیر گذار است. این که نوزاد شیر خوار را به صورت 24 ساعته نگه داری کند و استرس هایی که از او به مادر وارد می شود خود یک مساله ای هست که همه ی مادران به راحتی به آن تن نمیدهند و باعث بروز افسردگی در آنها می گردد حتی اگر بچه اول آنها نباشد\nآیا زنانی که افسردگی پس از زایمان دارند به کودک خود آسیب می رسانند ؟مادران افسرده اغلب نگران هستند که آنها ممکن است این کار را انجام دهند، اما این بسیار نادر است. گاهی اوقات، به دلیل خستگی مطلق و ناامیدی ، شما ممکن است احساس کنید که میخواهید به کودک خود ضربه بزنید و یا او را تکان دهید. بسیاری از مادران و پدران گاهی اوقات این حس را دارند و این فقط مخصوص کسانی که افسردگی پس از زایمان دارند نیست. با وجود داشتن این احساسات ، اکثر مادران هرگز این عمل را نمی کنند. اگر شما این احساس را دارید، با کسی در میان بگذارید.زنان اغلب نگران این هستند که اگر به کسی بگویند که چه حسی دارند ، نوزادشان را ازشان بگیرند. در واقع دکتر شما، مراقب بهداشت و ماما می خواهند به شما کمک کند که بهترشوید. این به معنی است که شما می توانید در خانه از کودک خود مراقبت کنید واز آن لذت ببرید.اقدام برای درمان افسردگی بعد از زایمان بسیار مهم است. هر چه سریعتر درمان افسردگی بعد از زایمان آغاز شود، افسردگی سریعتر بهبود می یابد و می توانید از بچه دار شدنتان لذت ببرید.\nتشخیص افسردگی پس از زایماندر صورت مشاهده ی علائم افسردگی بعد از زایمان به پزشک مراجعه کنید. پزشک پس از انجام معاینات بالینی، سوالاتی را در مورد علائم این بیماری از شما خواهد پرسید.حتما در مورد تمام علائم غم و اندوه بعد از زایمانی که تجربه کرده اید و یا می کنید به پزشکتان توضیح بدهید. پزشک شما تمام احساس های شما را پیگیری می کند تا بتواند مشکل احتمالی شما را تشخیص دهد.\nدرمان افسردگی بعد از زایماندرمان افسردگی بعد از زایمان به کمک دارو های ضد افسردگی و مشاوره انجام می شود. زنانی که افسردگی بعد از زایمان آنها خفیف است ممکن است تنها با مشاوره درمان شوند. اما در بسیاری از موارد هر دو روش مشاوره و دارو های ضد افسردگی لازم می شود. تصور می شود که برخی از دارو های ضد افسردگی برای مادرانی که به نوزاد شیر خودشان را می دهند، بی خطر باشد.برای اینکه بتوانید سریعتر بهبود بیابید حتما رژیم غذایی مناسب و سالم داشته باشید، هر روز کمی ورزش کنید و به اندازه کافی بخوابید. از خانواده و دوستانتان بخواهید که از شما حمایت کنند.سعی کنید از این قضیه که شما به این بیماری مبتلا شده اید نسبت به خودتان احساس بدی نداشته باشید. این به این معنی نیست که شما مادر بدی هستید. بسیاری از زنان از افسردگی بعد از زایمان رنج می برند. کمی زمان می برد اما شما با استفاده از روش های درمانی به مرور بهبود می یابید


کدخبر: 39258 ارسال به دیگران پرینت\nپیودرماگانگرونوزوم یک بیماری ایجاد کننده زخم اولیه است که به واسطه نوتروفیل های فعال شده ایجاد می شود. به طور معمول، تظاهر اولیه آن یک ندول التهابی یا یک پوسچول عمیق است که متلاشی می شود و زخمی با لبه کبود ایجاد می کند. معمولا دردناک است و به تدریج از نظر عمق و پهنا، وسعت می یابد. همواره رد کردن عفونت، واسکولیت و بعضی اوقات سایر بیماری هایی که می تواند مشابه PG باشد، اهمیت دارد. 50 درصد از موارد ابتلا با یک بیماری سیستمیک مانند کولیت اولسرو، بیماری کرون، آرتریت روماتوئید، اختلالات خونی، گاموپاتی مونوکلونال و بیماری کبدی مزمن ارتباط دارد. از آن جا که برای درمان این بیماران به دوزهای بالای کورتیکواستروئید نیاز است، این بیماران باید به یک متخصص ارجاع شوند. محتمل ترین علل خارش بدون بیماری واضح پوستی چیست؟\nخارش، بدون هیچ گونه علت درماتولوژیکی اولیه می تواند به علت نارسایی مزمن کلیه، بیماری کبدی کلستاتیک، هیپر یا هیپوتیروئیدی، بدخیمی نهفته (به ندرت)، کمبود آهن احتمالی و معمولا با رد سایر علل، به علت عوامل روانشناسی باشد. یک بیماری ویژه ولی متمایز، خارش ناشی از آب است (خارش در تماس با آب) که می تواند یک نشانگر مهم در تشخیص پلی سیتمی ورا بشاد. چه بررسی های معمولی در موارد خارش سودمند است؟\nکمبود آهن سطح ۱ مطالب برگزیده بیماری کرون تست های کبدی علایم موضعی شکمی


فریماه فرجامی از زندگی شخصی و ماجرای بازیگر شدنش می گوید ! / برادرهایم مخالف بودند !\nکد خبر: ۸\nتاریخ انتشار: 2015 April 22 - ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۲:۰۳\nبرای نسلی كه سینما را تنها روی پرده دنبال می‌كرد و هنرمندانش را با كارهایش می‌شناخت نه با تصاویر رنگارنگ سلفی شبكه‌های اجتماعی، بعضی هنرمندان مفهوم واقعی ستاره بودند و هنوز هم ستاره هستند. در بحبوحه‌ای كه سینمای ایران آثار فاخر خود را در پیك نبوغ و خلاقیت فیلمسازان یكی پس از دیگری رو می‌كرد، گاهی جرقه‌هایی زده می‌شد كه بعدها تبدیل به روشنایی جاویدان سینما و هنر ما شدند.\nفریماه فرجامی یكی از آن جرقه‌ها بود كه در مسیر كاری‌اش تبدیل به شعله‌ای شد كه هرگز حتی اگر بخواهید هم نمی‌توانید او را خاموش كنید. فرجامی به حق شایسته عنوان بانوی سینمای ایران است. درخشش فرجامی زمان زیادی طول نکشید و او درست با دومین فیلمش، خط قرمز نشان داد كه سینمای بعد از انقلاب اسلامی، در كنار سوسن تسلیمی رقیب تازه‌نفسی را در سیمای بازیگران زن خود یافته است. مجموع فیلم‌های سینمایی فرجامی به ۲۰ عدد نمی‌رسد اما نیمی از آنها از كارهای شاخص و فراموش‌نشدنی تاریخ سینمای ماست.\n۱۱ سال دوری از سینما و این اواخر هم بیماری این بانو باعث نشد حتی درصدی از محبوبیت و شهرت او كم شود و حالا بعد از بیش از یك دهه سكوت با فیلم «تاول» شاهد بازگشتش هستیم. راستش باید اعتراف كنیم آن قدری كه فرجامی به گردن سینما و هنر ما حق دارد سینما دینش را هرگز به او ادا نكرده‌است. او نمونه‌ای از اسطوره‌ای است كه در ۶۲سالگی، هنوز بیش از هر ستاره دیگری در این سینما می‌درخشد. حتی وقتی از او می‌پرسیم آیا از كسانی كه در این سال‌ها حتی خبری از او نگرفته‌اند دلخور است یا نه، تنها می‌گوید: من همه را بخشیده‌ام!\nوقتی به كارنامه فریماه فرجامی در این سال‌ها نگاه می‌كنیم یك نكته بارز خودنمایی می‌كند؛ آن هم حضور در فیلم‌هایی است كه عمده آنها خروجی بسیار خوبی را داشت؛ امری كه قطعا برحسب تصادف و شانس نبوده و عنصر هوشمندی در انتخاب و قرار گرفتن در مسیر درست به خوبی دیده می‌شود. البته فرجامی معتقد است كه وجود همدلی و هماهنگی تیم سازنده بسیار مهم است و می‌گوید: «از نظر من، مهم‌ترین چیز در یك فیلم وجود عوامل خوب است. وقتی تیم سازنده فیلم٬ درست باشد٬ نتیجه كار هم درست از آب درمی‌آید.»\nبانوی سینمای ایران می‌گوید: «من كار كردن با جوان‌ها را دوست دارم. به نظرم بهتر است به جوان‌ها بهای بیشتری داده شود. ما پیشكسوت‌ها باید تا آنجا كه می‌شود به آنها كمك كنیم.» فرجامی ثابت كرده كه این حرف یك شعار صرف نیست و در كارهایی مانند «زهر عسل» به خوبی ثابت كرده كه اهل اعتماد كردن به جوان‌هاست. اگرچه فرجامی هنگامی كه وارد سینما شد ۲۸ ساله بود اما باز هم جوان نوآمده‌ای بود كه نیاز به اعتماد داشت.\nخودش می‌گوید: «برای خود من هم همین‌طور بود. وقتی با آدم‌های باتجربه مثل رخشان بنی‌اعتماد، واروژ كریم‌مسیحی، علی حاتمی و مسعود كیمیایی كار می‌كردم از آنها خیلی چیزها یاد گرفتم. حالا ما هم باید به جوان‌ها یاد بدهیم. یك بده‌بستان و احترام متقابل است. بازیگرها باید به هم كمك كنند. بازیگر باید به بازیگر مقابلش میدان بدهد و هوایش را داشته باشد.»\nسینمایی كه فرجامی با آن رشد كرد٬ سینمای آدم‌های خاصی بود كه بازگیری برای‌شان اهمیت ویژه‌ای داشته و دارد. كیمیایی، مهرجویی، كریم‌مسیحی و بنی‌اعتماد آدم‌هایی نبودند كه سرسری از مقوله بازیگری رد شوند و البته بازیگرها هم در كارهای آنها به نوعی رشد و بالندگی می‌رسیدند كه در مسیر حرفه‌ای‌شان تاثیرگذار بود.\nبا این حال فرجامی معتقد است ماجرای بازیگری در زمان آنها كمی متفاوت بود و ادامه می‌دهد: «من با كارگردان‌هایی كار كردم كه به توانایی بازیگر اعتماد می‌كردند. تشخیص‌شان این بود كه خلاقیت بازیگر و درك او از صحنه مهم است. به نظرم یك بازیگر باید نگاه خوبی داشته باشد. این نگاه خوب بحث گسترده‌ای است؛ از درك صحیح شما نسبت به سینما تا تفكر خوب و حتی اهمیت به بازیگر مقابل‌تان شروع می‌شود تا چیزهای كلی‌تر. این نگاه درست، باعث خلق سینمای درست می‌شود.»\nاگر قرار باشد برای یك بازیگر حرفه‌ای پیشكسوت ویژگی‌هایی را تعریف كنیم، قطعا یكی از آنها میل به یاددادن اندوخته‌ها و تجاربی است كه طی سال‌ها به دست آورده و فرجامی مدعی است همیشه برای این كار آمادگی دارد و ادعا می‌كند: «خیلی دوست دارم به بازیگرهای مقابلم كمك كنم. البته به شرطی كه خودشان بخواهند.\nمتاسفانه بعضی بازیگرها هستند كه اگر بخواهید به آنها كمك كنید فكر می‌كنند ژست بازیگری گرفته‌اید و به آنها برمی‌خورد. البته گاهی شده جوان‌ترها از من خواسته‌اند كه بگویم چگونه بازی كنند؛ خب در این مواقع تجربیاتم را می‌گویم. فرد مقابل باید خودش بخواهد. آن سال‌ها گاهی آقای كیمیایی از من می‌خواست برای راهنمایی و كمك به هنرآموزان به كلاس‌های بازیگری ایشان بروم.»\nلانگ‌شات به جای كلوزآپ\nبانوی سینمای ایران می‌گوید: «بازیگری اتفاق عجیب و غریبی است حتی به نوعی عشق و خون در رگ‌های من است.» نظر فرجامی در طی این سال‌ها هنوز عوض نشده و اگر این جمله‌اش را با یكی از آخرین مصاحبه‌هایش در بیش از یك دهه پیش قیاس كنید به خوبی متوجه می‌شوید كه نگاهش در این سال‌ها درباره لذت بازیگری عوض نشده است. فرجامی در آن مصاحبه گفته بود: «بازیگری چیز عجیب و غریبی است. آدم وقتی وارد آن می‌شود بیرون آمدن از آن برایش مشكل است.» آنهایی كه كارهای خاص فرجامی را به یاد دارند محال است ارزش نگاه‌ها و میمیك صورت او را در كلوزآپ‌های كارهایی چون نرگس، بی‌پناه، مادر، پرده آخر و حتی آب و آتش از یاد برده باشند. با این حال او می‌گوید: «ظاهر شدن جلوی دوربین برایم باارزش بوده. نه اینكه فقط چهره‌ام را نشان بدهم. اتفاقا برعكس بعضی‌ها من لانگ‌شات را بیشتر از كلوزآپ دوست داشتم چون شما فرصت بیشتری برای نشان دادن خودتان دارید.»\nبانوی سینما سال‌هاست كه از سینما دور بوده اما به‌رغم این فاصله‌ای كه سینما از او گرفته سعی كرده همچنان تا حدی هم كه شده پل ارتباطی‌اش را حفظ كند و می‌گوید: «در این سال‌ها اگرچه سینما نرفته‌ام اما بعضی كارها را دیده‌ام. فیلم‌های خوب هنوز مرا جذب می‌كنند و آنها را با علاقه می‌بینم.» نگاه این بازیگر به ماهیت سینمایی كه ۱۱ سال در آن حضور نداشته خوب است اما معتقد است رشد چندانی در زمینه بازیگری نداشته‌ایم و می‌گوید: «احساسم این است كه سینما در بازیگری تا حدی عقب رفته است. خیلی‌ها فقط دنبال ایجاد جذابیت ظاهری هستند و به ریشه ماجرا نگاه نمی‌كنند. سینما یك جاذبه باطنی دارد و بازیگر باید در سینما شخصیت پیدا كند.»\nكارگردان‌های محبوب من\nانتخاب بهترین كار برای فرجامی در آثاری كه وارد كارنامه‌اش كرده كار ساده‌ای نیست اما تعدادی از نام‌ها بیشتر در حافظه‌اش خودنمایی می‌كنند. او با علاقه عجیبی از كارهایی كه در آنها بازی داشته صحبت می‌كند و می‌گوید «پرده‌آخر» و «نرگس» در میان كارهایی كه بازی كرده برایش بسیار ارزشمند هستند. اعتراف می‌كند: «بارها آنها را در این سال‌ها دیده‌ام. البته فیلم خط‌قرمز هم جزء فیلم‌هایی بود كه دوستش داشتم. راستش من كلا با كارگردان‌های خوبی و در كارهای خوبی همكاری كردم كه همه آنها برایم عزیز هستند. من با كارم زندگی می‌كردم.»\nقتلی كه توقیف شد\nفرجامی از سال ۱۳۵۵ با گویندگی نمایش‌های رادیویی و بازی در نمایش تلویزیونی «آدمك مومی» فعالیت هنری خود را آغاز كرد. بعد هم كارهای پژوهشی متعددی را انجام داد. به نوعی فرجامی هنرمندی چندمنظوره است. می‌گوید: «در كنار بازیگری دستی هم به قلم داشتم. خودم حتی فیلمی ساختم كه آن زمان توقیف شد. اسم فیلم قتل است. داستانش درباره زنی است كه وارد زندان زنان می‌شود و شروع به آدم‌كشی در آن محیط می‌كند. كار را با دوربین هندی‌كم فیلمبرداری كردم.»\nاو هم معتقد است بازیگری هنری است كه نیاز به درك ویژه خودش دارد و باید ارزش زیادی برای این حرفه قائل شد او می‌گوید: «می‌گویند هنرمند بودن یك سری تفاوت داشتن‌هاست؛ تفاوت در نوع رفتار، بینش، نشست و برخاست در نوع صحبت كردن و خلاصه متفاوت بودن.» او كه همیشه جزو خوش‌چهره‌های بازیگران زن سینما محسوب می‌شد درباره ترجیح زیبایی چهره بر هنر در بعضی بازیگران می‌گوید: «متاسفانه حس می‌كنم بعضی بازیگرهای خانم جدید تنها به فكر نمایش زیبایی‌های ظاهری خود هستند و باطن سینما را از یاد برده‌اند.\nشاید حتی به محتوای كار هم توجهی نكنند. برای من آن سال‌ها كارگردان و فیلمنامه بسیار مهم بود. پیشنهادهای زیادی را رد كردم و خوشحالم كه در هر كاری بازی نكردم.» او سال‌ها قبل در مصاحبه‌ای از ارزشی كه بازیگری برایش داشت صحبت كرده و گفته بود :«هروقت قرار بود در فیلمی بازی كند از چند ماه قبلش ناخودآگاه به آن فكر می‌كرد، ورزش می‌كرد، صداسازی می‌كرد و اگرچه واقعا معتقد بود سینما در لحظه اتفاق می‌افتد، اما با این حال نمی‌توانست به آن فكر نكند.»\nفرجامی اگرچه اعتراف می‌كند كه عشق عجیبی به بازیگری دارد اما در عین حال معتقد است این عشق چیزهایی را هم از او گرفته است و ادامه می‌دهد: «بازیگری خیلی چیزها را در آدم می‌كشد.» او جزو نسل تحصیلكرده بازیگری است كه بلافاصله بعد از انقلاب اسلامی كارش را در عرصه تصویر شروع كرد؛ شروعی كه شاید كمی در ابتدا تصمیم قاطعی هم برایش نداشت. فرجامی در این‌باره می‌گوید: «تصمیم داشتم لیسانس را كه گرفتم درسم را ادامه بدهم و به خارج بروم اما در واقع آن قدر افكارم گسیخته بود كه نمی‌دانستم بالاخره می‌خواهم چه کار کنیم. مرتب از این شاخه به آن شاخه می‌پریدم و حتی چند ماهی در رادیو بازیگری كردم.»\nفریماه فرجامی می‌گوید: «كار با واروژ كریم‌مسیحی برای من خاطره بسیار خوبی است. واروژ كارگردان فوق‌العاده‌ای بود كه به جزئی‌ترین مسائل اهمیت می‌داد.» او بعد از سال‌ها به این شكل از فیلم محبوبش یاد می‌كند. فیلمی كه برای بازی در آن از نهمین جشنواره فیلم فجر جایزه بهترین بازیگر زن را گرفت و در یادآوری خاطرات آن كار اشاره می‌كند: «پرده آخر، فیلم بسیار سختی بود. طراحی صحنه و لباس كار معركه‌ای بود. واروژ باید بازیگر را با گریم و لباس كامل نقش می‌دید و اگر احساس می‌كرد كاراكتر شكل‌گرفته او را وارد صحنه می‌كرد. این فیلم برای من یك استثنا بود.»\nفرجامی می‌گوید: «سینما همیشه عشق من بوده طوری كه گاهی در خانه هم برای خودم بازی می‌كنم. در این سال‌ها برای تئاتر خیلی نه اما برای سینما بسیار دلتنگ بودم چون با آن زندگی كردم. وقتی كار نمی‌كنم حالم بد است. راستش من ول‌كن سینما نیستم و باز هم كار خواهم كرد.» این صحبت فرجامی نگاه پرامید او را به عرصه محبوبش نشان می‌دهد و علاقه به حضوری كه شاید زمانی برایش اصلا شكلی جدی نداشت؛ طوری كه سال‌ها پیش در مصاحبه‌ای در نقب به روزگار قبل از بازیگری‌اش، گفته بود: «برای آن فریماه هر آینده‌ای متصور بود، جز بازیگری!»\nفریماه فرجامی اول اردیبهشت 1331 در تهران به‌دنیا آمد. اینكه چطور شد به بازیگری علاقه‌مند شد، اتفاقی در ناخودآگاهش بوده اما نشان داد كه این علاقه با چاشنی استعداد همراه است. او می‌گوید: «دبیرستان كه بودم به سینما علاقه‌مند شدم اما نه آنقدر كه بخواهم بازی كنم.\nحتی در دانشكده هم بیشتر به درس خواندن علاقه داشتم. وقتی موقعیتش پیش آمد دیدم عاشق این كار هستم و ادامه دادم.» این جمشید مشایخی بود كه او را برای كار به اداره تئاتر دعوت كرد. خودش می‌گوید: «در خانواده ما كسی اهل هنر نبود. برادرهایم حتی مخالفت می‌كردند. اولین‌بار كه بازیگری را تجربه كردم 18سال داشتم. همان موقع حس كردم متعلق به سینما هستم. كیمیایی می‌گفت تا یك دو سه را بگوییم فریماه حركت می‌كند.»\nاز كسی دلخور نیستم\nاینكه چرا در این سال‌ها كسی سراغی از بانوی سینمای ایران نگرفته هنوز مشخص نیست، اما اینكه بعضی افراد قصد تخریب او را داشتند عجیب‌تر از بی‌توجهی بعضی دیگر نسبت به او بود. با همه این حرف‌ها هنرمندی با محبوبیت او، سعی كرده همه بدی‌ها را ببخشد و می‌گوید: «اگر در این سال‌ها از كسی دلگیر بوده‌ام تمام شده است. دلخوری ریشه‌داری نبود. همه چیز را فراموش كرده‌ام. من آنقدر سینما، بازیگرها و كارگردان‌ها را دوست دارم كه به این دلخوری‌ها اهمیت نمی‌دهم.» البته فرجامی سبك دوری و دوستی را انتخاب كرده و عنوان می‌كند رابطه‌اش با اهالی هنر خیلی كم است و حتی تلویزیون نمی‌بیند.\nامید در نگاه فرجامی كه می‌رود تا شروع تازه‌ای را در سینما رقم بزند، شكل گرفته و این حتی در جملاتی كه می‌گوید هم مشهود است. او حتی به آینده سینمای ایران و بازیگرها هم نگاه پرامیدی دارد و می‌گوید: «گاهی برخوردها خوب نیست. بعضی اهالی سینما كمی پرادعا شده‌اند و كار آدم را قبول ندارند. اما من خوش‌بین هستم و می‌گویم درست می‌شود.»\nفرجامی یكی از تحسین‌شده‌ترین بازیگران سینمای ایران است كه به قول خودش از همان اولین نمایشی كه بازی كرد این جمله را شنید؛ «تو خیلی با استعدادی!» استعدادی كه سال‌ها بعد در عرصه تصویر بارها خودش را نشان داد و نتیجه‌اش كارنامه‌ای درخشان و انبوهی از تحسین‌ها بود. فرجامی می‌گوید: «جایزه‌های مختلفی گرفتم اما هرگز فقط به صرف گرفتن جایزه كار نكردم. به‌نظرم همه آدم‌ها تشویق شدن را دوست دارند.» این صحبت صادقانه فرجامی كاملا نشان می‌دهد كه او فراتر از اندیشه‌ها و هدف‌های گذرا به این مقوله نگاه كرده و پرداخته است.\nبانو فرجامی می‌گوید: «من همیشه به‌خاطر مردم كار كردم و می‌دانستم كه در ذهن‌شان می‌ماند چون سعی كردم خوب كار كنم. فقط می‌خواستم كاری را ارائه بدهم كه مورد قبول تماشاگر باشد. مردم مرا دوست داشتند و می‌گفتند كه دوباره كار كن.» ادعای فرجامی درباره شكل محبوبیتش بی‌اغراق است. بازیگری كه هر دو سمت مخاطب و منتقد را راضی نگه داشته و در كلامی عاری از غرور و در كمال فروتنی می‌گوید: «این فقط به‌خاطر ظاهر نبود، به‌خاطر حس بازی من بود. من حسی دارم كه روی بیننده اثر می‌گذارد و در بده بستان بین مخاطب و بازیگر درست عمل می‌كند. اگر شما نقش خود را درست ارائه بدهید مخاطب آن را می‌پذیرد، ضمن آنكه سعی كردم حس قلبی‌ام را به مخاطب منتقل كنم.»\nسیمای زن متفكر و در خود فرو رفته‌ای كه غالبا در كارهای او دیده‌ایم، ریشه در واقعیتی دارد كه شاید برای نسل حاضر سینمایی ما الگو باشد. فریماه به‌شدت اهل مطالعه است. می‌گوید: «كتابخانه بزرگی دارم و همیشه كتاب می‌خوانم. مطالعه همیشه بخشی از زندگی من بوده چون اصلا ویراستار و پژوهشگر رادیو بوده‌ام.»\nبانو فرجامی تعریف بسیار زیبایی از بازیگری دارد و معتقد است: «بازیگری را از جنس زندگی می‌دانم و چون از یك جنس‌اند با انسان یكسان رفتار می‌كنند، انسان را پیر می‌كنند و بسیاری چیزها را از آدم می‌گیرند.» البته وقتی او را از نزدیك می‌بینید، چیزی از آن ابهت و حس غریبی كه روی پرده داشت، كم نشده و در آخر صحبت‌هایش خالصانه می‌گوید: «من همه شما را دوست دارم. عشق به شما و سینما مرا نگه داشته و زندگی من، شماها هستید.\nدر این 11 سال کسی سراغی از من نگرفت و زنگی نزد. اگر تماسی هم گرفتند توهین می‌كردند كه تو فكر می‌كنی كی هستی و چرا فكر می‌كنی مطرحی و... اما من همه را می‌بخشم.»\nلنز مشكی در نرگس\nیكی از فرموش‌نشدنی‌ترین آثار فرجامی در سال‌های درخشش او بازی در فیلم اجتماعی و زن‌محور نرگس بود؛ مسئله‌ای كه برای فرجامی اهمیت خاصی داشت و دلش نمی‌خواست نقش زنی را در فیلمی بازی كند كه تاثیری در روند داستان نداشت، تا جایی كه می‌گوید: «یكی از دلایلی كه باعث شد بازی در پرده آخر را قبول كنم این بود كه دیدم در این سناریو زن‌ها نقش مهمی دارند، نه اینكه كار زنانه باشد، ولی نقش آنها به‌گونه‌ای بود كه اگر آنها را از ماجرا حذف می‌كردیم، سناریو به هم می‌ریخت.»\nبازیگر چشم‌رنگی سینما به مورد جالبی از حضورش در نرگس اشاره می‌كند و می‌گوید: «برای این فیلم لنز مشكی گذاشتم كه اذیتم می‌كرد. این را به رخشان بنی‌اعتماد گفتم. نقشم در آن كار بسیار سخت بود. خوشحالم كه با فیلم‌هایی چون نرگس خدمتی به سینمای مملكت كرده‌ام و خوشحالم كه این فیلم‌ها در یادها می‌ماند.»\nفرجامی دانش‌آموخته دانشكده هنرهای دراماتیك است. در سال ۱۳۵۶ از این دانشگاه لیسانس كارشناسی دراماتیك دریافت كرد و در همان سال در مركز مطالعات و هماهنگی فرهنگی شورای‌عالی فرهنگ و هنر و فصلنامه فرهنگ و زندگی به عنوان ویراستار، محقق و پژوهشگر مشغول به كار شد اما به قول خودش همیشه دوربین و نگاه رو به دوربین را دوست داشت: «اینكه آدم تماشا كند، چیز یاد بگیرد و چیزی یاد بدهد همیشه برایم جالب بوده. با همین علاقه هم سمت بازیگری آمدم. عاشق سینما و تئاتر بودم و كارم را عاشقانه شروع كردم. اگرچه در دانشكده تئاتر خواندم اما جادوی دوربین سینما را دوست داشتم. همین حالا هم وقتی فیلم خوبی می‌بینم واقعا كیف می‌كنم.»\nنه‌تنها در این فاصله ۱۱ ساله دوری از سینما بلكه حتی در آن سال‌ها هم فرجامی علاقه چندانی به گفت‌وگو نداشت و به قول خودش اهل رسانه و مطبوعات نبود؛ چون رسانه‌ها خیلی اهل بروز واقعیات نبودند. حتی می‌گوید: «مصاحبه‌های محدودی كردم كه برای هفت‌پشتم بس بود. حس می‌كردم رسانه‌ها آنچه باید را نشان نمی‌دادند و باعث تخریب بازیگر می‌شدند.» نمونه یكی از مصاحبه‌های جنجالی وی در این مدت، حضورش در برنامه سینمایی هفت بود كه منجر به بروز اختلافات بسیاری در جامعه هنری شد و حتی بسیاری از اهل هنر، اقدام فریدون جیرانی را برای آوردن او به برنامه در حالی كه حال خوشی نداشت اقدامی نادرست عنوان كردند.