بازدید : 308868 &nbspتاریخ درج : 1389/7/21\nاین مقاله، نگاهی عمیق و دقیق به جزئیات زندگانی حضرت امام(ره) دارد، و در پی آن است تا با معرفی افرادی كه از اساتید امام بوده اند و یا آن رهبر بزرگوار تحت تأثیر شخصیت انقلابی یا نفوذ آنان واقع شده بودند، تركیب شخصیت انقلابی این اسوه عظیم الشأن را به تصویر بكشد. نویسنده در جای جای این مقاله از افرادی سخن می گوید كه نمونه والای علمای واقعی و دلسوز بودند؛ انسانهایی كه به گفته مؤلف «هوای نفسانی خود را خدا نگرفته بودند». وی از شهادت پدر بزرگوار امام و از ظلم ستیزی ایشان سخن گفته و شخصیت انقلابی آیت الله شاه آبادی، استاد عرفان حضرت امام، فقیه، فیلسوف و عارف بالله را مورد نقد و بررسی قرار می دهد تا نمایان گردد امام(ره) تا چه اندازه این بزرگان را الگوی خویش قرار داده اند.\nمؤلف در قسمتی از مقاله، از شخصیت انقلابی و خاص آیت الله مدرس سخن می گوید و به نكاتی اشاره می كند كه در تركیب شخصیت انقلابی امام(ره) نیز بارز است. بنابراین، مخاطب در سراسر مقاله با شخصیت های انقلابی طراز اول و برجسته ای آشنا می گردد كه «الگوی رفتار انقلابی برای رهبر بزرگوار انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره)» بوده اند.\nنقش اساسی مرحوم امام خمینی رضوان اللّه علیه در نهضت اسلامی ملت مسلمان ایران، به مدت شانزده سال به طول انجامید، و رژیم دو هزار و پانصد ساله شاهنشاهی در ایران را به زباله دان تاریخ انداخت، هم درباب این موضوع نیاز به بحث و استدلال و اثبات نمی باشد بلكه باید گفت: آغازگر این راه، آن بزرگوار بود كه با پایمردی وی نیز ادامه یافت، و همچنین با بینش الهی خاص آن عزیز بزرگوار هم به نتیجه رسید.\nاگر در سال 1341 و در واقعه انجمن های ایالتی و ولایتی، موضع گیری قاطع حضرت امام از بیان و قلم قوی برخودار نبود، آن غائله با شكست دولت اسدالله علم مواجه نمی شد، و چنانچه در دور دوم نهضت، اقدام سریع و جدی امام، در مقابل رفراندوم شاه و نیز بیانات كوبنده ایشان در روز عاشورا؛ 12 خرداد 1342 كه منجر به بازداشت ده ماهه ایشان در تهران گردید، نبود آوازه نهضت به سراسر جهان نمی رسید، و اگر بیانات آن فقیه و فیلسوف و عارف بالله در دور سوم نهضت در دوران محكومیت كاپیتولاسیون و مصونیت قضایی و سیاسی دادن به اتباع آمریكا نبود، بیاناتی كه سبب تبعید یازده ماهه ایشان به تركیه، و اقامت اجباری سیزده ساله معظم له در نجف اشرف، و در آخر هجرت چهار ماهه آن رهبر شایسته به پاریس و بازگشت پیروزمندانه ایشان به كشور نبود، انقلاب پیروز نمی شد، و جمهوری اسلامی ایران بر ویرانه رژیم شاهنشاهی استوار نمی گردید. آری، همه این جریانات بسیار شاق كه نویسنده در یازده جلد كتاب «نهضت روحانیون ایران» آورده است، بر اثر اقدام به موقع و مقاومت مردانه امام، و پایمردی دلیرانه آن مرجع عالی قدر شیعیان جهان بود.\nحال باید دید چه عواملی موجب بروز و ظهور این نهضت بی نظیر تاریخ، توسط حضرت امام گردید؟ و چه انگیزه هایی در تركیب شخصیت سیاسی دینی او تأثیر داشت كه او، در این راه پر مخاطره قدمی چنان سترگ برداشت و تا كار راست نشد، از پای نایستاد؟!\nبا اینكه درباره تمام ابعاد زندگانی امام، و شخصیت ذاتی برازنده او، و عللی كه آن نهضت بزرگ را به وجود آورد، سخن های بسیار گفته اند و مطالبی چند، نوشته اند، و بیش از همه خود نویسنده نیز، غیر از آن یازده جلد كتاب، در آثار دیگرش هم، از مصاحبه های كتبی و شفاهی و نگارش مقاله ها سهیم بوده است، ولی آنچه در این نوشتار می آید، كاملاً تازگی دارد و احتمالاً كسی تا كنون در این باره، مقاله ای با این تفصیل نگاشته است.\nاینك در ذیل فرازهایی چند از نظر خوانندگان گرامی در این باره می گذرد، كه انتظار می رود مورد توجه خوانندگان این مقاله قرار گیرد، و اگر چنانچه به خطا رفته ایم به نقد آن بپردازند:\nویژگی خاص امام از نظر جسم و جان\nحضرت امام خمینی(ره) از نظر ساختمان جسم و جان، ویژگی خاصی داشته اند كه به مصداق: «به هركس هرچه لایق بود دادند»، خداوند به آن حضرت موهبت كرده بود، و چیزی نبود كه دیگران بتوانند تمرین كنند تا آن را كسب نمایند، بلكه ویژگی خاص او بود؛ «حاجت مشاطه نیست حسن خدا داده را». امام در همان سخنرانی كه یك روز بعد از درس مسجد اعظم قم ایراد كردند و نویسنده نیز در آن حضور داشت و نیز دستشان را به طرف جمعیت گرفته بودند، (امام نیز از چنین صحنه ای عكس هم دارند) فرمودند: «والله من تاكنون از كسی و چیزی نترسیده ام.»! فكر كنید قسم است، آن هم از یك مرجع تقلید!! چقدر باید روح سالم، و جسم قوی باشد كه قادر به چنین ادعایی باشد.\nدر طی 16 سال نهضت هم این معنی به ظهور رسید، و جهانیان فهمیدند كه واقعاً این مرد غیر از خدا از هیچ چیز و هیچ كس نمی ترسد، و غیر از خدا چیزی برایش مطرح نیست. خود آن بزرگوار هم در سخن كوتاهش كه بعضی روزها لحظه ای قبل از اذان ظهر از رادیو پخش می شود، فرموده است كه: ما همه هیچیم، هرچه هست اوست. این از لحاظ شخصیت ذاتی و تركیب وجودی حضرت امام. حال باید بررسی كرد كه عواملی كه امكان دارد در بینش سیاسی دینی او دخالت داشته باشد، چیست؟\nشهادت پدر امام در راه مبارزه با ظلم و ظالمان\nحضرت امام از همان خردسالی متوجه شده بود؛ پدرش كه روحانی محل بوده با ظلمه و خوانین زورگو روبرو شده، و آن قدر از مردم ستمدیده دفاع كرده، و در آن راه، مقاومت نموده بود كه جانش را بر سر آن گذاشت، و در جوانی به دست آن دژخیمان به شهادت رسید. این خاطره دردناك در تكوین شخصیت كودكی كم سن و سال؛ با هوش و استعداد خدادادی نیز اثر مثبت و راسخی داشته كه در تمام عمر روی اندیشه او تأثیر بخشیده بود، به خصوص كه او می دانسته عمه مكرمه اش صاحبه خانم، و برادرانش سید مرتضی و سید نورالدین كه از وی بزرگتر بودند، به قدری قضیه قتل برادر و پدر را دنبال كردند، تا به دستور عین الدوله رئیس الوزراء وقت قاتلان را پیش چشم آنها در میدان اعدام تهران، به جزای عمل ننگین خود رساندند.\nهمین یك موضوع برای «سید روح اللّه»؛ آن پسر بچه حساس، كافی بود كه از همان زمان كودكی بداند، باید مانند پدر با ظلم و ظالم مبارزه كرد و به دفاع از مظلومین برخاست، حتی اگر آن راه به شهادت ختم شود.\nقیام حاج آقا نورالله اصفهانی\nدر مهرماه سال 1306، حاج آقا نورالله اصفهانی از فقهای بزرگ و روحانی اول اصفهان به منظور جلوگیری از خودكامگی های رضاخان پهلوی كه دوسال بود با تشكیل مجلس مؤسسان و تغییر در قانون اساسی، سلسله قاجاریه را منقرض كرده بود و خود نیز شاه ایران گشته بود، با جماعتی از علمای اصفهان به قم آمد تا در كنار حوزه علمیه صدای خود را رساتر به گوش رضاخان برساند. او از علمای شهرهای دیگر هم دعوت كرد كه برای كسب آن منظور، در قم به وی بپیوندند، و پیوستند و بر اثر آن جمعیت زیادی از علما در قم اجتماع كردند.\nدر طی مدت دو ماه، آمد و رفت نمایندگان رضاخان از جمله؛ تیمورتاش وزیر دربار، بین قم و تهران برقرار بود. قیام حاج نورالله در سراسر كشور انعكاس یافت، و رضاخان را به این فكر انداخت كه مبادا قیام، طولانی و دامنه دار شود و به جای باریكی بكشد. دو ماه بعد حاج آقا نورالله رهبر قیام به طرز مرموزی در همان قم درگذشت و شهرت یافت كه او را به دستور رضاخان با آمپول هوا به قتل رسانیدند و بر اثر آن علمای مهاجر پراكنده شدند و نهضت نیز شكست خورد.\nامام خمینی(ره) كه در آن زمان بیست و پنج سال داشته و از فضلای جوان بودند، ناظر آن حركت انقلابی و قیام علما و شكست آن بوده اند، كه در دی ماه 1356 در تبعید نجف اشرف، از آن قیام ناكام یاد كرده و می فرمایند:\n«در زمان این مرد سوادكوهی رضاخان كه اهل سوادكوه مازندران بوده است در زمان رضاخان، قلدر نانجیب، یك قیام از علمای اصفهان شد. ما حاضر واقعه بودیم. علمای اصفهان از اصفهان آمدند به قم و علمای بلاد هم جمع شدند در قم، و نهضت كردند، ولی رضاخان و اعضای دولت او نهضت را شكستند. اینها كه زور نداشتند، یا آنها را فریب دادند، یا هرچی كه بود، نهضت را شكستند.»\nحادثه ناگوار تبعید مرحوم بافقی\nسه ماه پس از شكست قیام حاج آقا نورالله، در نوروز سال 1307 كه زن و دختران رضاخان برای تحویل سال جدید به قم آمده بودند، چون حجاب درستی نداشته اند، مورد تعرض و نهی از منكر مرحوم شیخ محمدتقی بافقی؛ از علمای اوتاد حوزه كه متصدی پرداخت شهریه طلاب بوده، واقع می شوند. خبر به تهران می رسد، و رضاخان خود با جمعی از افسران مسلح به قم می آید، و در حرم، مرحوم بافقی را زیر مشت و لگد می گیرد، سپس دستور می دهد كه او را در شهربانی قم زندانی كنند. آنگاه پس از چند ماه، ایشان را به شهر ری تبعید می كند و این بزرگوار، تا پایان دوره رضاخان در آنجا به حال تبعید به سر می بردند. از حادثه ناگواری كه برای مرحوم بافقی اتفاق افتاد، طلاب قم سخت منقلب می شوند، ولی كاری از آنها ساخته نبود؛ جز اینكه كینه آن قلدر بی رحم را به دل بگیرند. امام خمینی(ره) از جمله آن افراد بوده و در قم حضور داشته اند. مرحوم بافقی در حضرت عبدالعظیم(ع) كه منبر می رفته نیز، از رضاخان انتقاد می كرده و ساكت نبوده است.\nاستاد و پدر استاد\nحضرت امام خمینی(ره) در سال 1307 شمسی، كه آیت الله میرزا محمدعلی شاه آبادی از تهران به حوزه قم منتقل می شود و در آن اقامت می كند و به تدریس اشتغال می ورزد، حدود هفت سال عرفان اسلامی را در محضر ایشان تحصیل كردند.\nآیت الله شاه آبادی فقیه و فیلسوف و عارف بالله بوده اند، و یكی از فقهای بزرگ، به شمار می رفتند. آشكار است كه در آن مدت طولانی، كاملاً با روحیه استاد؛ كه سخت به او دل بسته بود و همچنین با سابقه علمی و مبارزاتی وی و پدرش آیت الله میرزا محمدجواد بیدآبادی اصفهانی متوفای سال 1312 قمری آشنا شده بود.\nاز استاد شنیده بود كه پدرش، آیت الله میرزا محمدجواد بیدآبادی اصفهانی از شاگردان فقیه اعظم صاحب جواهر، به امر معروف و نهی از منكر و اجرای اوامر الهی اهتمام زیادی داشته است. از این رو در اصفهان به اقامه حدود شرعی می پرداخته، چون این خبر به ناصرالدین شاه قاجار می رسد، از این عمل سخت ناراحت شده، و ایشان را از این كار منع می كند، اما آیت الله بیدآبادی بدون توجه به دستور شاه، به اجرای فرامین الهی ادامه می دهد.\nشاه قاجار كه دستورهای مكرر خود را بی نتیجه می بیند، تصمیم می گیرد كه ایشان را به تهران تبعید كند، تا عملاً از كار وی جلوگیری به عمل آورد. براین اساس در سال 1304 قمری او را بادو فرزندش محمدعلی (آیت الله شاه آبادی) و علی محمد به تهران می آورد، تا در آنجا سكونت ورزد. مرحوم بیدآبادی در یكی از مساجد تهران، به اقامه نماز جماعت مشغول می شود.\nاز آن مسجد تا منزل او، مغازه كنت ارمنی قرار داشت كه در آن مشروبات الكلی دربار ناصرالدین شاه تأمین می شد. آیت الله بیدآبادی، نخست از باب نهی از منكر او را نصیحت می كند كه دست از آن كار خلاف شرع بردارد، و چون كنت ارمنی اعتنایی نمی كند، یك روز پس از اقامه نماز جماعت با نمازگزاران مسجد، در حالی كه دو فرزندش میرزا محمدعلی و علی محمد را همراه داشته، به طرف مغازه كنت شراب فروش می روند. در مغازه، وی شخصا خمره بزرگ شراب را در چاه سرازیر می كند و مریدانش هم تمام ظرف های شراب را در چاه خالی می كنند، اما به دستور او از شكستن ظرف ها، كه مالیات داشته است، خود داری می نمایند.\nناصرالدین شاه كه از این واقعه باخبر می شود، به آقا پیغام می دهد؛ این چه كاری بود كه انجام دادی؟ آقا در جواب می گوید: «این عمل را از باب نهی از منكر انجام داده ام، من خیال می كردم تو ناصر دینی ولی حالا فهمیدم كاسر (شكننده) دینی». شاه كه این را می شنود دستور می دهد؛ قضیه را دنبال كنند. آیت الله میرزامحمد جواد هم كه می بیند، می خواهند برایش دردسر درست كنند، تصمیم می گیرد به اصفهان مراجعت كند.\nچون این خبر در اصفهان به ظل السلطان فرزند ناصرالدین شاه حكمران خودكامه اصفهان می رسد، به پدرش اطلاع می دهد، كه هر طور هست آیت الله را در همان تهران نگاه دارد و بازگشت او به اصفهان به صلاح تاج و تخت نمی باشد. آن گاه، رضا قلیخان سراج الملك را بر آن می دارند كه آیت الله را ملاقات نموده و با نرمش او را از بازگشت به اصفهان منصرف سازد. آیت الله بیدآبادی به این شرط حاضر می شود، در تهران بماند كه مغازه شراب فروشی كنت ارمنی را خریداری كرده، و به مسجد تبدیل كنند. سراج الملك هم محل را خریداری نموده و آن را به صورت مسجد در می آورد، و این همان مسجد كنونی سراج الملك در خیابان امیركبیر است. وقتی مسجد ساخته می شود، آیت الله شاه آبادی در آن اقامه جماعت می كند. هنوز هم این بیت بر سر در آن مسجد نقش بسته است:\nحسن توفیق بین كه مسجد كرد سطح میخانه را سراج الملك\nآری، سید روح الله خمینی(ره) از این واقعه كه پدر استادش با آن مواجه بوده، و به همان جهت هم استادش در تهران اقامت می كند، با خبر می شود و خدا می داند كه چقدر در روحیه او برای مبارزه با طاغوتیان زمان اثر می گذارد.\nآیت الله میرزامحمدعلی شاه آبادی، فرزند آن پدر و استاد عرفان امام خمینی(ره) كه در نجف اشرف و سامره از شاگردان آیت الله آخوند خراسانی، و آیت الله میرزا محمدتقی شیرازی بود، پس از بازگشت به ایران سال ها در همان مسجد سراج الملك به اقامه نماز جماعت، و در منزلش به تدریس، و جمعا تبلیغ دین اشتغال داشته است.\nاو نیز مانند، پدری روحانی، مبارز و بیدار بود و مراقب، كه هرجا لازم شد در مقابل كژی ها، از هركه باشد، مردانه بایستد. وی زمانی كه آیت الله سید حسن مدرس، با رضاشاه، مبارزه می كرد، متوجه ریاكاری ها و تظاهر وی نسبت به دین داری شد. و شركت رضاخان سردار سپه در مجالس عزاداری و آمد و رفت او به خانه علما و دست بوسی آنها، را دلیلی آشكار برای چاپلوسی های وی دید. چنانكه، آیت الله حایری مرجع تقلید در قم، طی نطقی در مجلس چهارم گفت: «هرچند رضاخان ضررهایی دارد، اما منافع او بیشتر از ضررهایش می باشد، و باید سعی كرد ضررهای او مرتفع شود، تا منافعش عاید مملكت گردد»، آیت الله شاه آبادی به او گفت: «مردك الان كه به قدرت نرسیده است، این چنین به دست بوسی علما و مراجع می رود و تظاهر به دینداری می كند و از محبت اهل بیت(ع) دم می زند، لكن به محض آنكه به قدرت رسید، به همه علما پشت می كند، و به اول كسی هم كه لگد می زند خود شما هستید»!\nمعلوم شد كه این حدس آن مرحوم چگونه علنی شد، و رضاخان آیت الله مدرس را تبعید كرد، و بعد هم دستور داد او را مسموم كنند، و آن بزرگوار را به شهادت رسانید. همین كه دسیسه های رضاخانی و بی اعتنایی او به دیانت و علما، به مرور ایام آشكار شد، وی دیگر شاه مقتدر مملكت شده بود، اما همچنان آیت الله شاه آبادی او را با همان لقبش «پالانی» یاد می كرد.(2) و برای جلوگیری از نفوذ و اقتدار بیشتر او از علمای تهران، خواست كه دست جمعی به عنوان مخالفت با اعمال ناروای وی به آستانه عبدالعظیم(ع) رفته و متحصن شوند و از آن جا صدای اعتراض خود را بلند كنند.\nعده زیادی از علمای تهران (حدود هفتاد نفر) به ندای آن رادمرد لبیك گفتند و به منظور تحصن و اعتراض به حكومت رضاشاه، اعلام آمادگی كردند، اما متأسفانه علماء كه مرعوب شده بودند، به موقع همراهی نكردند، ناچار آیت الله شاه آبادی فقط با دو نفر راهی آستانه حضرت عبدالعظیم(ع) شدند، و در آن جا تحصن اختیار كردند.\nآنها در آن جا بودند تا این كه ماه محرم فرا رسید و مجالس عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) برپا گردید. آیت الله شاه آبادی در آن مجالس منبر می رفت و در آن سنگر به افشای اعمال ضددینی رضاشاه می پرداخت، و در سخنانش او را «چاروادار و قاطرچی» خطاب می كردند.\nآیت الله شاه آبادی در مدت تحصن، نامه هایی به علمای دیگر شهرستان های ایران و عراق نوشت، و در آنها ضمن اشاره به خطراتی كه از طرف رضاخان متوجه اسلام شده بود، از آنها خواست كه آنان نیز در منبر، جنایات رضاشاه را برای مردم بازگو كنند. یكی از علمای نجف كه طی نامه ای علت تحصن را از وی جویا شده بود، ایشان در جواب نوشتند:\n«... ما وارث دینی هستیم كه از زمان رسول خدا (ص) تاكنون گذشته از شهادت ائمه و اصحاب و یارانشان و علما... و هزاران شهید در به ثمر رساندن آن فداكاری كرده اند. الآن ثمره آن ایثارها به دست ماست و ما وظیفه داریم در حفظ آن بكوشیم و اینك كه می بینیم این امانت الهی در معرض دستبرد و نابودی از ناحیه این حكومت جبار است، بایستی با تمام وجود از آن محافظت كنیم و معتقدیم خون ما رنگین تر از خون گذشتگان نیست.»\nقبل از تحصن آیت الله شاه آبادی، در مرقد امام زاده حمزه كه در جوار حضرت عبدالعظیم(ع) است مراسم تعزیه خوانی برپا بود، آیت الله شاه آبادی مراسم را تعطیل كردن و به جای آن جلسات سخنرانی تشكیل دادند و خود نیز، در آن به سخنرانی پرداختند و در آخرین روز سخنرانی فرمودند:\n«خدایا تو شاهد باش كه من به علمای اعلام در نجف و قم و مشهد و اصفهان و سایر بلاد چه چیزی نوشته؟ نامه؟ نوشتم و بر آنها اتمام حجت كردم، و در این ده شبانه روزهم، اگر این مرتبه را هم بگویم، جمعا سی مرتبه گفته ام و برای افراد مختلف نیز اتمام حجت كرده ام كه این «چاروادار» با من دشمنی و عناد ندارد، او با اسلام و قرآن مخالف است، و چون من و امثال مرا حامی و حافظ اسلام می داند، مخالفت می كند، و اگر به او مهلت داده شود، اسلام و قرآن را در این مملكت از ریشه خشك خواهد كرد.»\nدر مدت تحصن آیت الله شاه آبادی در آستانه حضرت عبدالعظیم(ع)، رضاخان تمام سعی خود را برای راضی كردن ایشان و شكستن تحصن وی به كار گرفت، حتی حاضر شد خود به نزد ایشان برود و مذاكره كند. كالسكه شاهی را هم برای برگرداندن ایشان به تهران فرستاد، ولی آیت الله شاه آبادی هیچ كدام را نپذیرفت.\nمدت تحصن ایشان، حدود یازده ماه به طول انجامید، پس از آن جمعی از علمای تهران مانند؛ آیت الله شهید سید حسن مدرس، و آیت الله شیخ عبدالنبی نوری و علمای شهرهای دیگر به حضرت عبدالعظیم(ع) رفتند، و از ایشان خواستند به تحصن خود پایان دهد.\nآیت الله شاه آبادی هم چون با قدرت گرفتن روزافزون رضاخان نتیجه ای در ادامه تحصن خود نمی دید، تحصن را شكست و به تهران بازگشت و اندكی بعد دیگر در تهران نماند، و راهی شهر مذهبی قم شد.\nاین واقعه در سال 1347 قمری مطابق 1307 شمسی اتفاق افتاد. در آن سال بود كه امام خمینی(ره) از ایشان خواستند، درس عرفانی بگویند، و آن بزرگوار پذیرفت و حدود هفت سال؛ امام از محضر آن عارف بالله به استفاده پرداخت.(3)\nآیت الله شاه آبادی پس از هفت سال اقامت در قم و اشتغال به تدریس، به تهران منتقل شد، و چون در مسجدی در محله شاه آباد تهران اقامه جماعت می كرد، میان مردم معروف به «شاه آبادی» شد.\nحضرت امام خمینی(ره) از این استاد بزرگوارش در موارد مختلف به خوبی یاد كرده است، و همه جا او را «شیخ ما» گفته اند. از جمله مطلب جالبی كه ازوی نقل كرده، و چند جا، و امروز هم در «صحیفه امام» یا «صحیفه نور» آمده، این است كه می فرمایند: «شیخ ما دعاهای ائمه اطهار را «قرآن صاعد» می دانست، در مقابل كتاب آسمانی كه قرآن نازل است.\nامام بارها به اشخاص مختلفی فرموده بود: «من آدمی به این لطیفی، یا به این نفیسی ندیده ام.»\nحضرت امام نه تنها در سال های استفاده از انفاس قدسیه استادش آیت الله شاه آبادی، اقدامات او را در مقابل رضاخان از وی شنیده بود و قطعاً هم بیش از مطالبی است كه در این نوشتار ذكر شده است، و اخبار مدت یازده ماه تحصن آن مرحوم در حضرت عبدالعظیم(ع) كه در پایان هم به قم آمد، این اخبار می باشد به حوزه علمیه هم می رسیده و شاید همان خبرها موجب شده بود كه امام اصرار داشتند در نزد وی عرفان اسلامی بخوانند، و بیشترین مدت تحصیلشان را در خدمت آن استاد برجسته باشند. امام خمینی(ره) در پیامی كه به مناسبت شهادت حجت الاسلام آقای شیخ مهدی شاه آبادی فرزند استاد خود دادند و او را «استادزاده خود» خواندند، نوشته اند:\n«این شهید عزیز.... فرزند شیخ بزرگوار ما بود كه حقا، حق حیات روحانی به این جانب داشت كه با دست و زبان از عهده شكرش بر نمی آیم.»\nو در جایی دیگر می گویند:\n«شاید بتوانم ادعا كنم كه هیچ كس به اندازه من، ایشان را نشناخته است.»\nاز آیت الله سبحانی شاگرد خاص امام خمینی(ره) نقل شده كه، آیت الله شاه آبادی فرموده است: «من شاگردی دارم به نام «آقا روح الله». اگر به او تنها چند دقیقه درس بدهم، نمی گوید كم است، و اگر چند ساعت هم درس بدهم نمی گوید كافی است». امام هم فرموده است: اگر هفتاد سال آیت الله شاه آبادی تدریس می كرد، من در محضرش حاضر می شدم، چون هر روز حرف تازه ای داشت. و به قول آیت الله آقاشیخ محمد شاه آبادی فرزند ارشد استاد امام، آیت الله شاه آبادی همیشه شاگرد برازنده اش را با همان نام «روح الله» می خوانده است.\nامام در دیدار با خانواده شهید شیخ مهدی شاه آبادی (9/2/1363) از جمله فرمود:\n«مرحوم آیت الله شاه آبادی، علاوه بر این كه یك فقیه و عارف كامل بود، یك مبارز به تمام معنی هم بودند!»\nحضرت امام خمینی(ره)، روی شخصیت نافذ دینی و سیاسی آیت الله شهید مدرس، بیش از دیگران حساب می كرد. از نزدیك او را دیده بود، با زندگیش آشنایی داشت. به مجلس شورا رفته بود، و نطق های آن روحانی مبارز سرسخت را شنیده، و اثر وجودی او را در مجلس و میان نمایندگان موافق و مخالف نظاره گر بود. در مجلس درس او در مدرسه سپهسالار هم شركت داشته است. مرحوم مدرس پس از آن همه مبارزات برضد رضاخان، در مهرماه 1307 به دستور او به خواف تبعید شد، سپس به كاشمر منتقل و پس از ده سال تبعید در آن منطقه، به سال 1317 به وسیله مأمورین اعزامی رضاخان مسموم شده و به شهادت رسید.\nامام بارها در سخنان خود از شخصیت ممتاز آیت الله شهید مدرس یاد می كرد، و موضع گیریهای مثبت و سازنده او را به خوبی می ستود.\nامام از جمله ضمن سخنان خود در حسینیه جماران(4) فرمودند:\n«شما تاریخ مرحوم مدرس را دیده اید. یك سید خشكیده لاغر، با لباس كرباس، یك همچو آدمی در مقابل آن قلدری كه هركس آن وقت را درك كرده، می داند كه زمان رضاشاه غیر زمان محمدرضاشاه بود. او یك قلدری بود كه شاید تاریخ ما كم مطلع باشد، مرحوم مدرس در مقابل همچو كسی ایستاد، در مجلس، در خارج، تا جایی كه یك وقت رضاخان گفته بود: سید، تو از جان من چه می خواهی؟ و او گفته بود: می خواهم تو نباشی!\nمن درس ایشان یك روز رفتم. می آمد مدرسه سپهسالار كه حالا مدرسه شهید مطهری است. مثل اینكه هیچ كاری ندارد، فقط طلبه ای است كه دارد درس می دهد. این طور قدرت روحی داشت، در صورتی كه آن موقع در كوران مسائل سیاسی بود، كه مثلاً حالا باید برود مجلس و آن بساط را درست كند.\nاز آن جا رفت مجلس. وقتی هم كه به مجلس می رفت، یك نفری بود كه همه از او حساب می بردند، من مجلس آن وقت را هم دیده ام. كأنّه مجلس منتظر بود كه مدرس بیاید، با این كه با او بد بودند، ولی وقتی مدرس نبود كأنّه مجلس احساس نقص می كرد. وقتی مدرس می آمد، مثل این بود كه چیز تازه ای واقع شده است!\nاین برای چه بود؟ برای این بود كه یك آدمی بود كه نه به مقام اعتنا می كرد و نه به دارایی و امثال ذلك، هیچ اعتنا نمی كرد. نه مقامی او را جذب می كرد، و نه دارایی. ایشان وضعش این طور بود.\nوقتی فرمانفرما وارد منزلش شده بود، حالا كه من می گویم فرمانفرما، شما به ذهنتان نمی آید یعنی چه؟ مرحوم مدرس به او گفته بود: حضرت والا من آب قلیان را می ریزم، تو آتش درست كن، یا بعكس. از این جا آنقدر او را كوچك می كرد كه دیگر نمی توانست طمع دیگری بكند.\nوقتی این طور با او رفتار می كرد كه بیا این آتش سرخ كن را گردش بده، آن آدمی كه همه برایش تعظیم می كردند، شخصیت اورا طوری از بین می برد كه مبادا طمع كند و در امور سیاسی از ایشان چیزی بخواهد.\nمن در آن جا بودم، در زمان قدرت رضا شاه كسی چیزی به او نوشته بود. آن وقت رضا شاه، شاه نبود، قلدر نفهمی بود كه هیچ چیز را ابقا نمی كرد. آن شخص آمد و گفت من چیزی نوشته ام برای عدلیه شما بدهید ببرند پیش حضرت اشرف كه ببیند. مرحوم مدرس گفت: رضا خان كه اصلاً نمی داند «عدلیه» را با «الف» می نویسند یا با «عین»! من بدهم او ببیند؟! نه این كه این را در غیاب آنها می گفت، در حضورشان هم می گفت. وضع ایشان این جوری بود. برای این كه وارسته بود. وابسته به هواهای نفسانی نبود، اتخذو الهه هواه(5) هوای نفسانی را خدای خود نگرفته بود. او برای خدا عمل می كرد. كسی كه برای خدا عمل كند، وضع زندگیش هم آن بود. دیگر از آن بدتر نمی شد. برای چه دیگر چه كند؟ از هیچ كس هم نمی ترسید.\nوقتی كه رضاخان ریخت به مجلس و قلدرهای اطرافش گفتند: زنده باد رضاخان، زنده باد سردار سپه، مدرس ایستاد و گفت: مرده باد سردار سپه، مرده باد رضاخان زنده باد خودم! شما حالا نمی دانید ایستادن در مقابل او رضا خان یعنی چه؟! این برای این بود كه از هواهای نفسانی آزاد بود، وابسته نبود.»\nو در مسجد شیخ انصاری ضمن مجلس درس، در دهم آبان ماه 1356 فرمودند:\n«... مرحوم مدرس رحمه الله، من ایشان را دیده بودم. او هم از اشخاصی بود كه در مقابل ظلم ایستاد، در مقابل ظلم آن مرد سیاهكوهی، یعنی رضاخان قلدر ایستاد. ایشان را به عنوان طراز اول علما فرستادند تهران. با گاری، از اصفهان، آمد تهران. از قراری كه آدم موثقی نقل می كرد، در آن جا یك گاری خریده بود و اسبش را هم گاهی خودش می راند تا آمد تهران. آن جا هم خانه مختصری اجاره كرد.\nمن مكرر منزل ایشان رفتم، مكرر خدمت ایشان رسیدم. رضوان الله علیه به عنوان طراز اول آمد تهران طراز اولی كه از اول موضوعش منتفی شد. بعد ایشان وكیل مجلس شد، وكیل اول تهران. ایشان تنها در مقابل ظلم می ایستاد و صحبت می كرد. اشخاص دیگری از اقلیت مجلس هم بودند از قبیل ملك الشعرای بهار و دیگران هم دنبال او بودند، اما او بود كه می ایستاد و برخلاف ظلم برخلاف تعدیات آن شخص رضاخان صحبت می كرد.\nدر همان وقت دولت روسیه اولتیماتومی فرستاد برای ایران، سربازانش، سالداتش به اصطلاح خودشان تا قزوین آمدند، آنها مطلبی را می خواستند كه تقریبا اسارت ایران بود (نقض بی طرفی ایران در سال 1914 و جنگ بین الملل اول) و می گفتند: باید از مجلس بگذرد، آن را به مجلس بردند و همه اهل مجلس ماندند كه چه بكنند.\nدر یك مجله خارجی نوشته بود یك روحانی با دست لرزان آمد پشت تریبون ایستاد و گفت: حالا كه بناست از بین برویم، خودمان خودمان را از بین ببریم؟! این را گفت و رأی مخالف داد، بقیه هم جرأت پیدا كردند و رأی مخالف دادند، و اولتیماتوم را رد كردند. آنها هم هیچ غلطی نكردند.\nبنای سیاسیون همین معنی است كه یك چیزی را تشر می زنند، ببینند طرف چه جوری است، اگر طرف در مقابلشان ایستاد عقب می زنند، و اگر آن بیچاره عقب رفت، اینها جلو می آیند. حیوانات هم همین جورند كه اول می آیند جلو ببینند چه آدمی است، اگر آن آدم ایستاد، و دستش را بلند كرد، فرار می كنند اگر آدم فرار كرد، حیوان دنبالش می كند! این خوی حیوانی است. شما نباید قدر روحانی را بدانید؟!»\nو در بیانات 14 دی ماه 1359 در حسینیه جماران از جمله فرمودند:\n«مردم را هیچ به حساب نمی آوردند. من خود در خمین بچه بودم و شاهد بودم، مرد متدین محترمی كه در بازار، رییس تجّار بود، به دستور حاكم فاسد در حضور جمع پایش را به فلك بستند و چوب زدند. مثلاً یك عالمی برای ملاقات نزد آنها می رفت، در حضور آن عالم بیچاره ای را می آوردند چوب می زدند، برای این كه بفهمانند تو باید اطاعت كنی. آن وقتها همچو وضعی بود، و از این بدتر، عملی كه سفرای حضرت رسول(ص) انجام می دادند، عمل ساده بزرگی بود. از اول شخصیت آن فرعون را می شكستند.\nمرحوم مدرس هم این عادت را داشت. توی حیاطش فرش انداخته بود، و آن جا می نشست. وقتی هم می خواست قلیان چاق كند خودش پا می شد و شروع می كرد به درست كردن. در آن خلال مثلاً فرمانفرما وارد می شد. فرمانفرمای آن وقت شاید شما نمی دانید چه مسئله ای بود. ایشان، قلیان را به دست او می داد و می گفت شما آب توی آن بریز تا من آتش درست كنم یا به عكس این برای این بود كه برخورد با آن مغزهای فاسد گاهی باید طوری باشد كه از اول طمع به طرف نكنند. اگر با تواضع و خضوع، آن طوری كه آن وقتها متداول بود با آنها رفتار می كردند، او طمع می كرد كه اگر مطلبی دارد تحمیل كند، اما وقتی برخورد، برخورد این طوری بود، ساده و لكن كوبنده، دیگر او نمی توانست مطلب را به او تحمیل كند.\nرضاخان از مدرس می ترسید، برای این كه مدرس انسان بود. از قراری كه نقل كرده اند در آن زمان مدرس از جمله گفته بود: «در مجلس ما یك مسلمان است و آن هم ارباب كیخسرو (زردشتی) است!». رضاخان رقیب خودش را مدرس می دانست، به دیگران اعتنا نداشت. وقتی مدرس می ایستاد و صحبت می كرد همه را متزلزل می كرد. وضع زندگیش هم آن بود كه شما شنیده اید و من دیدم. منزلش یك منزل محقر از حیث ساختمان، زندگی او یك زندگی مادون عادی بود. لباسش از كرباس بود از خود ایران.»\nو در ضمن بیاناتی كه در 16 آبان 1357 در نوفل لوشاتو ایراد كردند از جمله، فرمودند:\n«باز در همان زمان یكی از اشتباهات این بود كه مردم یا آنهایی كه باید مردم را آگاه كنند، پشتیبانی از مدرس نكردند. مدرس تنها مرد بزرگی بود كه با او رضاخان مقابله كرد و ایستاد و مخالفت كرد. در مجلس بعضی ها موافق با مدرس بودند و بعضی سرسخت مخالفت می كردند. در آن وقت جناح هایی می توانستند پشت سر مدرس را بگیرندو پشتیبانی كنند. اگر پشتیبانی كرده بودند، مدرس مردی بود كه با منطق قوی و اطلاعات خوب و شجاعت و همه اینها موصوف بود. ممكن بود در همان وقت شر این خانواده كنده شود، و نشد.»\nامام بزرگوار در وصیت نامه تاریخی خود (سال 1360) از آیت الله شهید مدرس و رهنمود او هم سخن گفته و از جمله می نویسد:\n«... و وصیت من به گروه های مسلمان كه از روی اشتباه به غرب و احیانا به شرق تمایل نشان می دهند... آن است كه بر سر اشتباه خود پافشاری نكنید و با شهامت اسلامی به خطای خود اعتراف و با دولت و مجلس و ملت مظلوم برای رضای خداوند هم صدا و هم مسیر شده، و این مستضعفان تاریخ را، از شر مستكبران نجات دهید، و كلام مرحوم مدرس، آن روحانی متعهد پاك سیرت و پاك اندیشه را به خاطر بسپرید كه در مجلس افسرده آن روز گفت: اكنون كه باید از بین برویم، چرا بادست خود برویم.»\n«من هم امروز به یاد آن شهید راه خدا به شما برادران مؤمن عرض می كنم، اگر ما با دست جنایتكار آمریكا و شوروی از صفحه روزگار محو شویم و با خون سرخ، شرافتمندانه با خدای خویش ملاقات كنیم، بهتر از آن است كه در زیر پرچم ارتش سرخ شرق و سیاه غرب زندگی اشرافی مرفه داشته باشیم.»\nو در آغاز پیام خود خطاب به آقای هاشمی رفسنجانی كه ایشان را ترور كرده بودند، نوشته اند:\n«مرحوم مدرس كه به امر رضاخان ترور شد، از بیمارستان پیام داد: «به رضاخان بگویید من زنده هستم» مدرس حالا هم زنده است. مردان تاریخ تا آخر زنده هستند.»\nاز مجموع آنچه از سخنان امام درباره آیت الله شهید مدرس نقل شد، به خوبی پیداست كه آن شهید راه دین، چه اندازه در نظر امام، بزرگ جلوه كرده بود، و امام هم چقدر از او الگو گرفته بود. جالب است كه سرانجام نیز به دستور حضرت امام خمینی(ره) در جمهوری اسلامی ملت ایران، مرقد شهید آیت الله مدرس به طرز آبرومندی بازسازی شد، و با اینكه در جای دوری قرار گرفته، زیارتگاه مجاور و مسافر است. خدا را شكر كه نویسنده همراه خانواده، توفیق یافتیم كه در كاشمر، مرقد آن مرد نامی تاریخ معاصر را زیارت كنیم و بر عامل تبعید و شهادت او؛ رضاخان، لعنت فرستیم.\nتبعید مراجع و فقهای نامی عتبات به ایران\nدر سال 1341 قمری به واسطه تحمیلات مقامات نظامی و سیاسی انگلیس كه عراق را اشغال كرده و حكومت دست نشانده خودشان ملك فیصل را برسركار آورده بودند، مراجع و فقهای نجف اشرف و كربلا و كاظمین دست جمعی به عنوان اعتراض، عراق را ترك كرده و به كشور بازگشتند و در واقع تبعید شدند. آن بزرگان؛ آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، میرزا محمدحسین نایینی، شیخ محمد حسین اصفهانی، میرزا علی شهرستانی، سیدعبدالحسین حجت، سیدعلی تبریزی، و در آخر هم آیت الله شیخ مهدی خالصی كه عرب نژاد و از رهبران قیام برضد قوای اشغالگر انگلیس بود، به آنها پیوست، و همگی در قم اقامت گزیدند.\nدوست دانشمند و متتبع فقید، مرحوم آقا شیخ محمد رازی اجمال ماجرا را به نقل از كتاب های ریحانة الأدب، و علمای معاصرین، و احسن الودیعه كاظمینی بدین گونه آورده است:\n«... چون به اختیار به كربلا وارد شدند، روز دیگر دولت مستعمره عراق به امر ارباب ستمگر خود برای ارعاب مردم، آن مراجع عالی قدر را به ایران تبعید نمود، سنه 1341 از هجرت. خبر تبعید حضرات كه به شاه ایران مرحوم احمدشاه و مردم ایران رسید، از یك جهت بسیار متأثر و محزون، و از جهت دیگر كه كشور اسلامی ایران به قدوم ایشان نورانی می شود، بی نهایت خرسند گشتند. از دربار و وزارتخانه ها و تجار و كسبه و عموم طبقات و به خصوص علما و روحانیون آن عصر ایران، قدوم شریفه آنان را گرامی شمرده و تا سر حد ایران، یعنی خسروی و قصر شیرین استقبال نموده، و با عزت هرچه تمام تر به شهرستان های قصر شیرین و كرمانشاه و همدان و ملایر و اراك تا قم وارد نمودند. در ورودشان به قم تمام شهر تعطیل، از آیت الله حایری و سایر علما و دانشمندان و طلاب و تمام طبقات دیگر، غیر از مردمی كه از تهران آمده بودند تا چندین فرسخ استقبال شایانی كرده به شهر واردشان كردند.\nروز دیگر احمدشاه شخصاً برای دست بوسی و زیارتشان با جمعی از وزرا و وكلا و هیأت های دیگر دولت به قم آمده و به محضرشان مشرف و اظهار تأثر و ابراز علاقه و ارادت و انقیاد كردند، و تا مدت هشت ماهی كه درقم توقف داشتند، همه روزه از تمام نقاط دور و نزدیك ایران و از همه طبقات وارد قم شده و به زیارت حضرات مشرف می شدند.\nآیت الله حایری به احترام میهمانان عزیز مباحثه و تدریس خود را تعطیل و به آنها واگذار نمود، و حضرات بنابر دیدن و عادت كریمه خودشان كه همواره به تدریس و مباحثه می گذرانیدند، عین مدت كوتاه هشت ماه را هم مباحثه و تدریس شروع نموده و فضلا و دانشمندان رااز فیوضات علمی خود برخوردار نمودند.... تا آن كه مرحوم آیت الله حاج شیخ محمدحسین اصفهانی غروی پس از چند ماه به نجف اشرف بازگشته، و به اتفاق حاج میرزا مهدی كفایی پسر بزرگ مرحوم آخوند خراسانی و شیخ جواد علاوی جواهری كه از مشاهیر شیوخ و اشراف نجف بود به قم آمده و حضرات مراجع و آیات عظام را به نجف حركت دادند و با احترام و تجلیل زیادی وارد عراق تا به نجف عاصمه تشیع و حوزه علمیه نهصدساله با استقبال بی سابقه نزول اجلال فرمودند.»\nدر آن زمان كه این حادثه مهم رخ داد، و حوزه قم تا هشت ماه پذیرای آیات عظام تبعیدی بود، آقا روح الله خمینی(ره) طلبه جوان بیست و یك ساله در قم، شاهد و ناظر آن وقایع بوده است. این هم موضوعی بود كه در فكر آن طلبه جوان حساس اثر محسوسی برجای گذاشت و او را بیش از پیش متوجه وضع دنیای اسلام و تشیع و روحانیت كرد، و با آن بزرگان كه در عتبات عالیات بودند آشنا ساخت، به خصوص مرحوم آیت الله نایینی نویسنده كتاب «تنبیه الأمة» و نظرات نو او در آن كتاب.\nامام خود از آن واقعه بدین گونه یاد می كند:\n«عراق را میرزای شیرازی دوم (میرزا محمدتقی) این شخصیت عظیم الشأن، این شخص بزرگ، این شخص عالی مقام در علم و عمل نجات داد و او بود كه حكم جهاد داد و مردم را فرستاد به جلوگیری قوای انگلیس عشایر هم از علما تبعیت كردند. جهاد كردند و كشته دادند و كشته شدند. تمام آن افتخارات با جدیت علمای عراق واقع شد. علمای عراق را كه به ایران تبعید كردند برای مخالفتی بود كه با دستگاه ها می كردند، مرحوم آقا سید ابوالحسن، و مرحوم آقای نایینی، و مرحوم شهرستانی، و مرحوم خالصی اینها را تبعید كردند از عراق به ایران، برای این بود كه اینها برخلاف آنها صحبت می كردند. خلاف این دستگاه حرف می زدند... خودمان دیگر اینها را شاهدیم.»\nدر واقعه حمله قوای اشغالگر انگلیس به عراق، پس از جنگ بین الملل اول كه بسیاری از علما و روحانیون ایران و عراق به ریاست مرحوم آیت الله سید مصطفی كاشانی؛ پدر آیت الله سید ابوالقاسم كاشانی رهبری بسیج مردمی عراق را برای دفاع از آن كشور به عهده داشتند، پس از آن كه انگلیسی ها، هواپیما وارد جبهه كردند وملیون شكست خوردند، علمای متنفذی كه در جبهه برضد انگلیسی ها جنگیده بودند، توسط آنها تبعید یا تحت تعقیب قرار گرفتند.\nاز جمله آنها مرحوم آیت الله سید محمد تقی خوانساری بود كه انگلیسی های اشغالگر او را به جزیره «هنگام» واقع در خلیج فارس، نزدیك جزیره قشم تبعید كردند. آیت الله خوانساری پس از گذراندن دوران تبعید، به كشور بازگشت و در قم رحل اقامت افكند و به تدریس پرداخت، و از محضر رئیس حوزه؛ مرحوم آیت الله حاج شیخ عبدالكریم حایری هم، در درس خارج فقه و اصول استفاده می كرد.\nامام خمینی(ره) قسمتی از دروس سطح را نزد ایشان خوانده است، و به او سخت علاقمند بود آیت الله خوانساری از سیاست و قداست و نفس خاصی برخودار بود. آن بزرگوار پس از رحلت آیت الله حایری در سال 1315، از مراجع تقلید، نیز همراه آیت الله حجت و آیت الله صدر؛ سه مرجعی بودند كه حوزه قم را تا آمدن آیت الله بروجردی به قم، در سال 1324 اداره كردند و به (آیات ثلاث) معروف هستند.\nامام، اغلب اوقات در مدرسه فیضیه پشت سر آیت الله خوانساری نماز جماعت می خواند، و چون تنها او بود كه نماز جمعه برگزار می كرد، امام هم مقید بود هر روز جمعه از بالای شهر كه منزل ایشان در آنجا بود به پایین شهر برود و در نماز جمعه استادش كه در مسجد جامع بزرگ قم برگزار می شد، شركت كند. در آن زمان بیشتر مراجع نماز جمعه را واجب نمی دانستند، ولی آیت الله خوانساری آن روحانی انقلابی، این فریضه را واجب می دانست و آن را برگزار می كرد و شاگرد برازنده اش حاج آقا روح الله خمینی(ره) هم مقید به شركت در آن بود. ارادت خاص امام به آن فقیه عالی قدر با سابقه انقلابی كه داشته، قابل توجه است!\nامام خمینی(ره) از زمان جهاد و اسارت و تبعید آیت الله خوانساری بدین سان یاد می كنند:\nدر قضیه عراق اگر مجاهدات علمای عراق، كه طی آن پسر آقا سید كاظم كشته شده، نبود چه می شد؟ علمای عراق تفنگ به دوش گرفتند، و رفتند به مقابله انگلیسی های اشغالگر. مرحوم آقا سید محمد تقی خوانساری رضوان الله علیه به حبس رفت. یعنی؛ با یك عده دیگر گرفتند و اسیر كردند و بردند به خارج.\nیعنی؛ خارج عراق و همان جزیره هنگام:\nایشان می فرمودند: مارا می شمردند، یك، دو، سه، چهار، تحویل كسی می دادند. بعد گفتند: اینها آدم خورند. این كه آنها را می شماریم برای این است كه اینها آدم خور هستند، ما آنها را می شماریم، مبادا شما را بخورند.!\nمرحوم آیت الله حاج آقا حسین طباطبایی قمی از مراجع بزرگوار و سرآمد فقهای مشهد مقدس بودند. در واقعه اتحاد شكل رضاخانی و مقدمه بی حجابی زنان ایران، توسط آن عامل سیاست انگلستان، چون در مشهد مقدس خواستند برنامه را پیاده كنند، به تهران آمد تا رضاخان را ملاقات كند، و او را از فكر خانمان برانداز منصرف سازد. رضاخان در سفرهای قبل كه به مشهد مقدس می رفت، با آیت الله قمی ملاقات می كرد، و از شخصیت نافذ و شهامت و شجاعت او اطلاع داشت. به همین، جهت وقتی آن مرحوم برای آن منظور وارد تهران شد، و در باغ سراج الملك واقع در شهرری جنب آستانه مقدسه حضرت عبدالعظیم به سر برد، رضاخان نه تنها وقت ملاقات به ایشان نداد، بلكه پس از چند روز به دستور او باغ را محاصره كردند و از هر گونه آمد و رفت مردم به نزد ایشان جلوگیری به عمل آوردند.\nوقتی این خبر به مردم مشهد رسید، واقعه مسجد گوهرشاد روی داد و طی آن جماعت زیادی از مردم معترض را به گلوله بستند و شهید و مجروح كردند. پس از آن هم آیت الله قمی را به عتبات عالیات تبعید نمودند، قیام او ناكام ماند. واقعه در تیرماه 1314 روی داده بود. واقعه مسجدگوهرشاد و تبعید آیت الله قمی به دستور رضاشاه، حادثه بسیار تلخ و ناگواری بود كه از جمله امام خمینی(ره) آن را به یاد داشت، وحتی آن روزها ایشان نیز در تهران بودند. امام در یكی از بیانات خود از آن روزها این طور یاد می كنند:\n«یك وقت مرحوم آقای قمی خودش تنها پا شد راه افتاد، آمد، تهران، كه من تهران بودم. ایشان به حضرت عبدالعظیم آمدند و ما رفتیم خدمت ایشان، و ایشان قیام كردند، منتهی حبسش كردند و بعد هم تبعیدش نمودند.»(6)\nفكر كنید آن واقعه، چقدر حاج آقا روح الله خمینی(ره) 38 ساله را كه از فضلا و مدرسین حوزه علمیه قم بوده رنج داده است.\nآیت الله مجاهد و نویسنده نابغه بزرگ مرحوم آقا سید عبدالحسین شرف الدین عاملی، در زمان خود روحانی اول لبنان، و مردی فقیه و متكلم و عالمی مبارز و خستگی ناپذیر بود. انبوه كتاب های ارزشمند او مخصوصا «الفصول المهمه» و «المراجعات» و «النص و الاجتهاد» كه این یكی را كه آخرین اثر بوده است، نویسنده ترجمه كرده و تاكنون هفت بار به نام «اجتهاد در مقابل نص» چاپ و منتشر شده، همگی نماینده فكر بكر و اندیشه ژرف و شهامت و شجاعت او در دفاع از كیان تشیع و مكتب اهل بیت عصمت و طهارت و پاسخ های كوبنده به نامردانی است كه از صدر اسلام تا زمان او، پا بر روی حق و حقانیت نهاده، و چهره اسلام ناب محمدی را مشوش ساخته اند.\nبه علاوه آیت الله شرف الدین، با جهاد پی گیر علمی، كه تا آخرین لحظه حیات پربارش ادامه داشت. در سال 1920 كه وطن او «لبنان و سوریه» در جنگ بین المللی اول به اشغال فرانسویان درآمد برای نجات مرز و بومش به جهاد عملی پرداخت و در این راه دچار مصایب بی شماری شد.\nشرح احوال او به خصوص در آن دو جهاد علمی و عملی را، در مقدمه مفصل «اجتهاد در مقابل نص» آورده ایم. در این جا فقط اشاره ای به مبارزات او بر ضد قوای اشغالگر فرانسه و جهادش در راه وطنش نموده و تفصیل را به آن مقدمه، و شرح كامل آن را نیز به كتاب «بغتة الراغبین» كه در دو جلد در شرح حال خود و افراد خاندان بزرگ دینی و علمیش نوشته است، حوالت می دهیم.\nزمانی كه استعمار، فرانسه سوریه و لبنان را اشغال كرد و كشور را به فساد كشانید و احكام اسلامی را تعطیل كرد و این چنین به مردم فشار وارد آورد كه كاسه صبر همه لبریز شد، سید بزرگوار قد علم كرد و برضد قوای اشغالگر قیام نمود. روح مبارزه بر ضد دشمن اشغالگر را در مردم به خصوص روحانیون دمید، و لزوم قیام برضد استعمار فرانسه را به همگان گوشزد كرد. او در این باره كنگره ای مركب از روحانیون و زعمای قوم را تشكیل داد، و در آن فتوای جهاد بر ضد اشغالگران صادر كرد و عموم حضار، فتوای او را تأیید نمودند. فرانسویان خانه اش در شهر صور و بعد هم در شهر (شحور) كه به آن پناه برده بود را آتش زدند، و كتابخانه اش را كه محتوی بهترین كتاب های چاپی و خطی؛ مخصوصا مؤلفات خطی خودش بود، به غارت بردند.\nآیت الله شرف الدین، پیوسته بر اثر تعقیب فرانسویان جای خود را عوض می كرد تا این كه به شام، و از آن جا به فلسطین رفت، و سپس روانه مصر شد. در سال 1338 مصر را ترك گفت و به فلسطین، كه در اشغال انگلیس بود، مراجعه كرد. در آن جا نیز مبارزات خود را دنبال كرد، تا اینكه به وساطت دایی زاده اش سید محمد صدر، كه تحت تعقیب انگلیسی ها بود، و به همین جهت فرانسویان به وی احترام می كردند، به وطن مألوف بازگشت. آیت الله شرف الدین پس از آن ماجراها و در زمانی كه در اوج شهرت بود، سال 1350 قمری (1310 شمسی) به قصد زیارت حضرت امام رضا(ع) به ایران آمد، و در بازگشت وارد قم شد و مورد تكریم مرحوم آیت الله حایری؛ رئیس حوزه علمیه و عموم علما و فضلا و طلاب قرار گرفت. آیت الله نجفی مرعشی محل نماز جماعت خود را در صحن بزرگ حضرت معصومه (ع) به ایشان واگذار كرد، و تا زمانی كه در قم بود در آن جا اقامه نماز جماعت می نمود.\nدر آن زمان حاج آقا روح الله خمینی(ره) سی ساله كه از چهره های درخشان فضلای حوزه بود به خدمت ایشان می رسید و در نمازش شركت داشت، و سخت تحت تأثیر جاذبه آن روحانی بزرگوار واقع شده بود.\nوقتی در سال 1336 شمسی، خبر رحلت آن بزرگ مرد علم و دین و جهاد در لبنان به قم رسید، حضرت امام خمینی(ره) پس از درس خارج اصول، كه بنده نیز حضور داشتم، ضمن بیاناتی، شخصیت نافذ علمی و جهادی وی را ستود، و كلماتی به زبان آورد كه شایسته شأن او بود. افسوس كه ضبط نشد تا امروز عینا در اینجا نقل شود.\nآیت الله حاج شیخ محمد حسین كاشف الغطاء\nمرحوم آیت الله حاج شیخ محمد حسین كاشف الغطاء نیز از علمای مجاهد و مبارز و مدافع دین مبین اسلام و آئین پاك تشیع و از فقهای بنام نجف اشرف و دارای آثار فكری و قلمی گرانقدری بودند كه هر كدام در جای خود بی نظیر است.\nآیت الله كاشف الغطاء در كنگره هایی كه به منظور وحدت بین مسلمین،یا برای دفاع از حقوق مردم فلسطین در مصر و فلسطین و سوریه و اردن تشكیل می شد از چهره های درخشان مدعوین، و از سخنوران مهم كنگره بود. بیانات و مقالات و كتاب های او در دفاع از اسلام و تشیع، و احقاق حقوق ملت مظلوم فلسطین و مبارزه با سلطه مسیحیان شهرت فراوان دارد.\nاز جمله؛ زمانی كه نویسنده در نجف اشرف مشغول تحصیل بودم، هیأتی آمریكایی از ایشان دعوت كرده بود كه با گروهی از دانشمندان مسیحی و مسلمان در شهر (بحمدون) لبنان حضور یابند، تا پیرامون نحوه جلوگیری از پیشرفت مرام كمونیستی مذاكره كنند و اقداماتی به عمل آورند.\nمرحوم كاشف الغطا به آن همایش نرفت، و در پاسخ آمریكاییها كتابی نوشت به نام «المثل العلیا فی الاسلام لا فی بحمرون» و در آن از جمله نوشت ما پیشرفت شیوعی ها و كمونیست ها را حتی در نجف از چشم شما می بینیم! حالا شما می خواهید با همایش و سینما جلو آن را بگیرید؟!\nاین كتاب در دنیای اسلام انعكاس وسیعی یافت و آن را نشانه فكر مواج و اندیشه ژرف آن علامه نامدار دانستند كه قبلا او را با جهادهای علمی و مبارزات قلمیش می شناختند.\nكتاب دیگر مرحوم كاشف الغطاء «اصل الشیعه و اصولها» است كه بیش از سی بار تاكنون چاپ شده و به سراسر دنیا رفته است.\nمرحوم كاشف الغطا، نویسنده ای چیره دست، با منطقی قوی و شاعر توانا با اطلاعی وسیع از اوضاع جهان، به طور عموم و دنیای اسلام و تشیع بود. او چند بار به ایران آمد، اولین بار در زمان آیت الله حایری بود كه وارد قم شد و عموم علمای حوزه از وی دیدن كردند، و در تجلیل و بزرگداشت وی تلاش فراوان نمودند.\nمرحوم رازی می نویسد: «حضرت آیت الله فی الوری، آقای حاج شیخ محمد حسین آل كاشف الغطا؛ از مراجع عصر حاضر در نجف اشرف و از مردان بزرگ علم كلام و مناظره و صاحب قلم و بیان و تصنیفات و تألیفات بسیار است. در سال 1350 هجری وارد قم شده و در منزل آیت الله حایری نزول و از هر جهت مورد تجلیل آیت الله واقع شده و در صحن مقدس منبر بسیار مهمی رفتند و پس از مدتی به نجف مراجعت نموده وتاكنون یعنی؛ سال 1373 قمری، در قید حیات بوده و به تدریس و مرجعیت عرب و تألیف اشتغال دارد.\nدر گنجینه دانشمندان جلد یك صفحه 251 به نقل از علماء معاصرین صفحه 196 می نویسد: «پس از مراجعت از ایران، بنا بر دعوت فرق اربعه، اهل سنت برای اتحاد فرق مسلمین، مسافرتی به بیت المقدس نموده و در مسجدالاقصی اقامه جماعت نموده و تمامی فرق از جعفری و حنفی و شافعی و مالكی و حنبلی، به وی اقتداء نموده، و در روز دوشنبه چهارم شعبان سال 1350، در قدس شریف، خطبه تاریخی را انشا كرد.... و در آخر وفاتش را در كرند، سال 1382 نوشته كه اشتباه و سال 1373 درست است.\nورود این شخصیت عالی مقام علمی و مبارز كوشا به قم هم، در همان سالی اتفاق افتاد كه مرحوم شرف الدین به قم آمده بود. پیداست كه ملاقات او و استفاده از منبر وی هم، تأثیرات به سزایی در روحیه حاج آقا روح الله خمینی(ره) داشته است.\nمرحوم آیت الله سید ابوالقاسم كاشانی، فقیه مبارز و مجاهد بزرگ نیز از كسانی است كه مورد توجه خاص حضرت امام خمینی(ره) واقع شده است. آیت الله كاشانی در سن 25 سالگی همراه پدر بزرگوارش آیت اللّه سید مصطفی كاشانی كه رهبر انقلاب عراق بر ضد استعمار انگلیس بود در جبهه جنگ، با انگلیس شركت داشت، و در همان سن و سال از چهره های برجسته علمای انقلابی به شمار می رفته است. پس از شكست انقلابیون و اشغال عراق توسط انگلیسی های اشغالگر، چون انگلیسی ها، مقدمات دستگیری و اعدام ایشان را فراهم می كردند، از راه پشت كوه وارد قم می شوند، و مورد استقبال علما و طلاب حوزه قرار می گیرند، و پس از چندی نیز، به تهران می روند و در آن جا اقامت می ورزند.\nآیت الله كاشانی، در زمان اشغال ایران توسط متفقین، در جنگ جهانی دوم، به جرم همكاری با آلمان ها برضد متفقین، دستگیر و 28 ماه تمام در اراك و كرمانشاه و رشت زندانی می شوند. در خرداد 1324، بار دیگر دستگیر و 22 ماه تمام در بهجت آباد قزوین تبعید بودند. مجددا در سال 1327 دستگیر و نخست به قلعه فلك الافلاك خرم آباد و پس از چند روز به لبنان تبعید شدند.\nآیت الله كاشانی در حال تبعید بود كه پس از كشته شدن هژیر، وزیر دربار محمدرضا پهلوی توسط فداییان اسلام در انتخابات تهران، به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب و پس از 16 ماه، با استقبال بی نظیری كه نویسنده هم شركت داشتم وارد كشور شدند.\nاعلامیه ها و نطق ها و موضع گیری های مثبت و سازنده آیت الله كاشانی، سهم اساسی در ملی شدن صنعت نفت ایران و خلع ید از شركت غاصب انگلیس داشت، به طوری كه اگر او و فداییان اسلام نبودند، نفت ایران ملی نمی شد، و خلع ید انگلیسی ها نیز، تحقق نمی یافت.\nولی با كمال تأسف پس از آن همه مبارزات ضد استعماری آن بزرگوار، و عوامل استعمارو مزدوران انگلیسی ها، میان دكتر مصدق رئیس دولت و جبهه ملی و او جدایی انداختند، و در جراید به تضییع آن رهبر بزرگ روحانی پرداختند، و بدان وسیله، انتقام استعمار را از او گرفتند.\nاز همان زمان كه آیت الله كاشانی، حضرت امام خمینی(ره)، آن مجتهد مبارز سرسخت ضد استعمار و مجاهد جوان انقلابی كه وارد قم شد، را از نزدیك دید، در تهران نیز به ملاقات ایشان می رود و از نزدیك با وی آشنایی پیدا می كند، حتی آیت الله كاشانی در مجلس عقد امام خمینی(ره) در تهران حضور داشته، و پس از مذاكراتی با وی، به پدر همسر امام، مرحوم آیت الله میرزا محمد ثقفی می گویند: «این اعجوبه را از كجا پیدا كرده ای!»\nاز آن جا كه منزل پدر همسر امام، آیت الله ثقفی در محله پامنار تهران نزدیك منزل آیت الله كاشانی بوده است، امام خمینی(ره) هر بار كه به تهران می آمدند، میان ایشان و آیت الله كاشانی مراسم دید و بازدید به عمل می آمد، و مراوده كامل داشته اند.\nامام خمینی(ره) در سال 1340 شمسی، كه فقیهی نامی و از مدرسان بزرگ حوزه علمیه قم بودند، وقتی از كسالت آیت الله كاشانی اطلاع می یابند این نامه را به ایشان می نویسند و احوال پرسی می كنند:\nبه عرض عالی می رساند: پیوسته سلامت وجود مبارك را از خداوند تعالی خواستار است. امید است انشاءالله این كسالت به زودی مرتفع شود. مخلص دعاگوی وجود محترم هستم، و از اشخاصی كه می آیند مستفسر هستم. بنده هم از موقعی كه از تهران آمدم چندین مرتبه مبتلای به تب مالت و غیرآن شدم، و الآن هم در كسالت به سر می برم. از وجود مسعود ملتمس دعا هستم.\nمرحوم آیت الله كاشانی، به صراحت لهجه و شوخ طبعی معروف بودند و گاهی رجال مملكت را نیز، مچل می كرد، حتی نسبت به علاقمندانش هم آن صراحت را داشته و اغلب آنها را «بی سواد» خطاب می كرد. امام خمینی(ره) در یكی از بیاناتی كه در 14 آبان سال 1359 در حسینیه جماران داشتند، فرمودند:\n«.... قضیه كشف حجاب را با آن فضاحت و به آن رسوایی درست كردند. خدا می داند كه در كشف حجاب، چه جنایت هایی اینها كردند، حتی به علمای بزرگ هم پیشنهاد می كردند كه شما مجلس بگیرید با خانمهایتان بیایید در مجلس، برای این كه فرموده اند؛ یعنی دستور است.\nنقل كررند كه یكی شان رفته بود پیش مرحوم آقای كاشانی گفته بود: فرموده اند كه شما باید در آن مجلس كه مختلط است شركت كنید. ایشان فرموده بودند: فلان خوردند؟!. او گفته بود كه آن بالایی ها گفته اند. گفته بود: من هم همان بالایی ها را می گویم!\nو در روز سوم دی ماه 1359 هم، ضمن بیاناتی در جماران از جمله: از آیت الله كاشانی یاد كردند، و فرمودند: «از مرحوم حاج آقا روح الله خرم آبادی(7) شنیدم كه می فرمودند:\nوقتی مرحوم آقای كاشانی رحمة الله علیه را تبعید كردند به خرم آباد، و در قلعه فلك الافلاك محبوس كرده بودند، من از رئیس ارتش (فرمانده لشكر خرم آباد) خواهش كردم كه مرا ببرد خدمت مرحوم كاشانی، قبول كرد و مارا بردند پیش ایشان. آن رئیس، و من بودم و آقای كاشانی آنجا بودیم. آن شخص (سرلشكر) شروع كرد صحبت كردن، و رو كرد به آقای كاشانی كه:آقا شما چرا خودتان را قریب به این معانی به زحمت انداختید؟ آخر شما چرا در سیاست دخالت می كنید؟ سیاست در شأن شما نیست، چرا شما دخالت می كنید. از این حرف ها شروع كرد به گفتن. آقای كاشانی فرمودند: خیلی خری!\nشما نمی توانید بفهمید، كه این كلمه در آن وقت مساوی با قتل بود. یعنی اگر من در سیاست دخالت نكنم،چه كسی دخالت كند؟ یك قصه هم من خودم دارم.\nوقتی ما در حبس بودیم، رئیس امنیه آن وقت سرلشكر پاكروان رئیس كل ساواك كه در دادگاه انقلاب محكوم و اعدام شد آن جا حاضر بود. مارا بردند پیش او، وی ضمن صحبت هایش گفت:\nآقا! سیاست عبارت از دورغگویی است، عبارت از خدعه است، عبارت از فریب است. عبارت از پدر سوختگی است. این را بگذارید برای ما. من به او گفتم: این سیاست مال شماست! می بینید كه چقدر امام با مرحوم آیت الله كاشانی مأنوس بوده اند كه لطیفه او را به یاد داشته و به طرز دیگری به كار برده اند.\nحضرت امام از عاقبت آیت الله كاشانی پس از آن همه مبارزات و مصایبی كه ایشان تحمل نموده بودند، سخت اندوهگین شدند. ما این را در حوزه علمیه قم از ایشان می دیدیم و كاملاً از نزدیك اطلاع داشتیم.\nامام فقید، ضمن بیانات خود در حسینیه جماران 26 آذر 1362 كه اعضای نهادهای وابسته به نخست وزیری به ملاقات آمده بودند، درباره پیامد نقش علما در تأسیس مشروطیت و سهم اساسی آیت الله شهید حاج شیخ فضل الله نوری كه سر انجام چه بر سر او آوردند، فرمودند:\n«امروز مغتنم است كه من در حضور آقایان مطلبی را عرض كنم. این مطلب مال همه است، هم مسئولین كشور و هم مردم».\nما از تجربه هایی كه بر ایمان نقل شده است، یا از تجربه هایی كه خودمان در جریانش بودیم، مطلبی را در نطر داشته باشیم. در دوران مشروطه كه همه آقایان شنیده اند، عده ای نمی خواستند كه در این كشور، اسلام قوت داشته باشد، آنها دنبال این بودند كه اینجا را به طرف اروپا بكشند.\nجوسازی كردند، به طوری كه مانند مرحوم آقا شیخ فضل الله نوری كه آن وقت یك آدم شاخصی در ایران بود بدون هیچ علتی در میدان توپخانه، دار زدند و پاهای وی را نیز كتك زدند، این یك نقشه بود تا اسلام را مستعزل كنند و كردند، و از آن به بعد دیگر، مشروطه ای باشد (همان طور كه علمای نجف می خواستند) حتی قضیه مرحوم آقا شیخ فضل الله را در نجف جوری ساختند كه در ایران و سایر جاها، جوسازی، اسباب این شد كه آقا شیخ فضل الله را با دست بعضی از روحانیون (1) در خود ایران به دار كشیدند، و پای آن هم ایستادند، كف زدند و در آن وقت اسلام را شكست دادند، و مردم غفلت داشتند از این عمل، حتی علما هم كه این جا بودند نیز، غفلت داشتند.(8)\nآن گاه حضرت امام، از سرنوشت آیت الله كاشانی، پس از آن همه مبارزات طولانی یاد می كنند و می گویند:\n«ما در زمان خودمان هم آقای كاشانی را دیدیم. آقای كاشانی از جوانی در نجف، یك روحانی مبارز بودند. مبارز با استعمار. آن وقت مبارزه با انگلستان بود.در ایران هم كه آمدند تمام زندگیشان صرف همین معنی شد.\nمن از نزدیك ایشان را می شناختم. در یك وقت وضع ایشان طوری شد كه وقتی از منزل می خواست حركت كند، فرض كنید؛ بیایند به مسجد شاه، مسجد شاه مطلع می شد، و آمدن ایشان اعلام می شد. اول وضع ایشان این طور بود. بعد دیدند كه اگر یك روحانی در میدان باشد، لابد اسلام را در كار می آورد. این حتمی است و همین طور بود.\nاز این جهت شروع كردند به جوسازی، طوری جوسازی كردند كه عینك به چشم سگی زدند، و به نام آیت الله و از طرف مجلس به این طرف آوردند.\nمن خودم در مجلس بودم كه مرحوم آقای كاشانی وارد شد، مجلس روضه بود. هیچ كس پا نشد: من پاشدم و یكی از علمای تهران كه الان هم هستند(9) من جا دادم به ایشان. این جور درست كرده بودند برای آقای كاشانی كه دیگر از منزلش هم نمی توانست بیرون بیاید و با این كارشان مسلمین را شكست دادند.\nآنگاه امام هشدار می دهند كه در جمهوری اسلامی هم از همین حالا؛ یعنی سال 1362! ایادی استعمار و مزدوران اجانب دست به كار شده اند و مسئولین و مردم باید مواظب باشند:\nمن حالا می خواهم هشدار به آقایان بدهم. مسئله الان به وضعی در آمده كه انسان می بیند مشغول جوسازی هستند و به تدریج می خواهند این كار را عملی كنند. یعنی منفور كردن اسلام را می خواهند ... این دفعه اگر تسلط پیدا كنند برای ما هیچ نمی گذارند. اینها ادراك كرده اند كه اگر این جمهوری رشد پیدا بكند، نخواهد گذاشت كه اینها منافع خودشان را ببرند. اگر اسلام این جا سیلی بخورد، بدانید كه دیگر تا آخر، نمی تواند سر بلند كند ....»\nنهضت های علمای دیگر\nبه علاوه، امام دیده بود كه چگونه آیت الله میرزا محمدآقازاده، پسر بزرگ آیت الله آخوند خراسانی را پس از واقعه مسجد گوهرشاد در تهران محاكمه كردند و خلع لباس نمودند و طوری از نظر افتاده بود كه در گوشه ای از خیابان نشسته بود و كسی اعتنایی به او نداشت.\nامام دیده بود كه آیت الله میرزا صادق آقا تبریزی و آیت ا... سید ابوالحسن ابطحی، از علمای بزرگ آذربایجان در ارتباط با مقاومت در مقابل تحمیلات رضاخان، چگونه نخست به كردستان و سپس به قم تبعید شدند. آیت الله میرزا صادق آقا در آخر در قم ماند و همان جا از دنیا رفت. امام با این دو بزرگ تبعیدی هم در قم ملاقات داشته و خدمت آنها می رسید و از نزدیك با علل قیام و تبعید آنها آشنا گشته بود.\nامام در سال 1356، ضمن بیان سخنانش در نجف اشرف؛ كه قسمت هایی از آن را قبلاً نقل كردیم، درباره سران نهضت های دیگر علما می گویند:\n«یك نهضت هم، نهضت علمای خراسان و واقعه مسجد گوهرشاد بود. مرحوم آقازاده و مرحوم آقاسیدیونس اردبیلی و سایر علمای آن وقت همه را گرفتند. آوردند در محبس تهران من خودم مرحوم میرزا احمد آقازاده (رضوان اله علیه) را دیدم كه جایی بدون عمامه نشسته بود، با این كه تحت مراقبت بود و كسی حق نداشت پیش او برود. ایشان را بدون عمامه می بردند در خیابان، به دادگستری و محاكمه می كردند.\nآن وقت هیچ خبری از این احزاب نبود، كه سرو صدا راه بیندازند. در قیام هایی كه علما كردند اصلاً از احزاب خبری نبود، بعضی هم كه بودند مرده بودند.\nیك نهضت هم از آذربایجان بر پا شد. مرحوم آقامیرزا صادق آقا و مرحوم انگجی، آنها هم نهضت كردند. آنها را هم گرفتند و بردند. مرحوم آقامیرزا صادق آقا، بعد از تبعید آزادی دیگر نرفت آذربایجان، در صورتی كه مردم آذربایجان او را خیلی گرامی می داشتند، در قم ماندند و تا آخر عمرشان هم در قم بودند و ما هم خدمتشان می رسیدیم».\nامام دیده بود با همه احتیاطی كه استاد بزرگوارش آیت الله حایری مؤسس حوزه علیمه قم در برخوردی كه با رضاخان داشته، پس از اصرار بسیاری از علمای حوزه، تلگرافی در امر اتحاد شكل به رضاخان كرد و آن دیو سركش كه قبلاً با خضوع به حضور ایشان می رسید و خود را مقلد او می دانسته، چگونه جواب سربالا داد و حاج میرزا خلیل كمره ای، هم درس امام را كه فقط رونوشتی از آن تلگراف برداشته بود، دستگیر كرده و به تهران بردند و محبوس نمودند.\nآری، امام درست به یاد داشت كه چگونه از بیم تعرض پاسبانان و مأمورین نظمیه، اغلب اوقات با هم درسان به باغ های اطراف قم می رفتند و در آن جا مشغول مباحثه می شدند و دیده بود، و دیده بود، و دیده بود،...\nاین رباعی امام یادگار آن دوران تاریك و سیاه است:\nاز جور رضاشاه كجا داد كنیم زین دیو، بر كه ناله بنیاد كنیم\nآن دم كه نفس بود، ره ناله ببست اكنون نفسی نیست كه فریاد كنیم\nدورنمای مطلب در یك جمع بندی\nنویسنده، این مطالب را به این خاطر به تفصیل آورده است، تا زمینه ای باشد برای پژوهشگرانی كه می خواهند راجع به تكوین و تركیب شخصیت انقلابی امام خمینی(ره)، كاوش و بررسی كنند.(10)\nامام از اوایل سن و سال و ایام جوانی در قم، شاهد آن حوادث دردناك بوده و همه را به دقت در نظر داشته است و گویی خود را آماده كرده بود تا در فرصتی مناسب، تلافی همه آن رنج ها و مصایب را كه مراجع و بزرگان دیدند، بر سر خاندان پهلوی و عمال آنها خالی كند و درسی فراموش ناشدنی به اربابان آنها بدهد كه سرمشق سایر انقلابیون دنیا باشد.\nجالب است كه نویسنده درست به یاد دارد، زمانی كه تازه به قم آمده بودم، یعنی سال های ملی شدن صنعت نفت كه دنیا نظر به ایران داشت و شخصیت بارز روحانی آیت الله كاشانی در آن مبارزه حاد ضد استعماری حرف اول را می زد، حضرت امام عصرها نزدیك غروب می آمدند در حجره مقبره آیت الله شهید حاج شیخ فضل الله نوری واقع در صحن بزرگ حضرت معصومه(ع)، ربع ساعتی با چند نفر از علمای هم فكر، پیرامون اوضاع روز گفتگو داشتند و پس از آن نیز همان جا نماز می خواندند و ساعتی بعد پراكنده می شدند.\nهرگز دیده نشد كه امام، در جای دیگری، غیر از حجره مرقد حاج شیخ فضل الله، در حجره دیگری بنشینند و نماز بگذارند. این موضوع نیز، اگر یك تصادف نبود، به خوبی می رسانید كه رهبر آینده انقلاب اسلامی، همیشه به یاد آن رهبران راستین نهضت های دینی و روحانی بوده و سرانجام نیز، خلف صالح و شایسته ای برای آنها بود و با قیام مردانه خود، انتقام همه آنها را از استعمارگران و نوكران آنها گرفت.\nاگر خوانندگان در بیانات و مصاحبه های شفاهی و اعلامیه ها و پیام های كشوری و فرمان های حكومتی كه امام داشته اند چه در داخل و چه در خارج درست دقت كنند، خواهند دید كه امام به همه مصایبی كه روحانیون قبل از وی در راه نهضت هایی كه داشته اند نیز، اشاره نموده اند و حتی، جزیی از آنها را هم یاد كرده اند. بدین ترتیب، این نوشتار، اجمالاً منظور و مقصودی بود كه نویسنده در این مقال در پی آن بود است، حال تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.\n1.نویسنده و محقق علوم اسلامی.\n2. رضاخان بعدها لقب «پهلوی»، اسم خانوادگی میرزا محمودخان عضو وزارت پست، و عنوان تلگرافی بانك شاهنشاهی انگلیس، به جای پالانی كه مشابه همان بود، برای خود انتخاب كرد و شد رضاخان پهلوی.\n3. در شرح حال آیت الله شاه آبادی و پدرشان از كتاب «شاه آبادی بزرگ آسمان عرفان» استفاده شده است.\n4. 7 شهریور 1360.\n5. سوره فرقان، آیه 63. یعنی هوای نفسانی خود را خدا گرفته است.\n6. همان، به نقل از صحیفه نور، ج 8، ص 31.\n7. دوست صمیمی امام كه در قم به موازات درس فلسفه امام، ایشان هم درس فلسفه داشتند، و بعدها به شهر خود خرم آباد رفتند و حوزه علمی آن جا را دایر كردند. در حوزه علمیه قم به هر دوی آنها «حاج آقا روح الله» می گفتند.\n8. شیخ ابراهیم زنجانی وكیل دعوی عدلیه و مورخ معروف.\n9- گویا مرحوم آقاسید محمدصادق لواسانی دوست دیرین امام بودند.\n10. فرزند فرزانه ام محمدحسن رجبی(دوانی) نیز اجمالی از آن را در «زندگینامه سیاسی امام خمینی(ره)» آورده و به اختصار به تحلیل آن پرداخته است.\nمجله اندیشه انقلاب اسلامی، شماره 2، دوانی، علی؛ به نقل از :hawzah.net


۱۰ دی ۹۸ - ۸:۱۵\n۹ دی ۹۸ - ۱۵:۲۰\nجشنواره فرهنگی هنری چشمان آسمانی انقلاب اسلامی برگزار می‌شود\nمراسم اختتامیه سومین جشنواره فرهنگی هنری چشمان آسمانی انقلاب اسلامی در فرهنگ سرای ارسباران برگزار خواهد شد.\nرزمنده دوران دفاع‌مقدس:\nفتنه‌ها علیه کشورمان همواره در جریان است\nیک رزمنده دوران دفاع‌مقدس گفت: فتنه‌ها علیه کشورمان همواره در جریان است و اگر از آن‌ها غفلت شود، کشور آسیب می‌بیند.\nحماسه ۹ دی مانند دفاع مقدس قطعه‌ای از تاریخ انقلاب است\nفرمانده سپاه انصارالحسین(ع) استان همدان با تأکید بر اینکه حماسه ۹ دی را باید هر ساله با توان بیشتری گرامی بداریم، گفت: حماسه ۹ دی یکی از یوم الله تاریخ انقلاب شده و ماندگار خواهد شد بنابراین هر ساله باید با شکوه تر این روز را گرامی بداریم تا دشمنان بدانند وقتی خطایی انجام می‌دهند مردم چگونه مقابل آنها می‌ایستند.\nعبدی در یکی از مأموریت‌های برون مرزی توسط شخصی به نام «ابونبیل» در محل قراری در خیابان الرشید بغداد، لو رفت و اسیر چنگال بعثیون عراق شد. طبق اسناد به دست آمده عبدالزهرا در یکی از زندان‌های عراق اعدام و به شهادت رسیدند.\n۹ دی ۹۸ - ۹:۱۳


متن پیاده شده‌ی قسمت اول برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان (اختصاصی عرفان حلقه) در شبکه جهانی ولایت – انجمن نجات از حلقه\nخانه/محتوای نقد فرقه عرفان حلقه/فایل های صوتی نقد حلقه/سخنرانی های موضوعی نقد حلقه/متن پیاده شده‌ی قسمت اول برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان (اختصاصی عرفان حلقه) در شبکه جهانی ولایت\nمتن پیاده شده‌ی قسمت اول برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان (اختصاصی عرفان حلقه) در شبکه جهانی ولایت\n0 37 زمان تقریبی مطالعه 31 دقیقه\nآقای طباطبائی: بسم الله الرّحمن الرّحیم. «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلاَمُ». عرض سلام خدمت شما بینندگان عزیز شبکه‌ی جهانی ولایت. برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان را تقدیم حضورتان می‌کنیم. در خدمت کارشناس محترم برنامه جناب حجت الاسلام و المسلمین امین شمشیری از مدیران موسسه نجات از حلقه. عرض سلام خدمت شما جناب استاد شمشیری و سپاسگذارم از حضورتان.\nحجت الاسلام شمشیری: خواهش می‌کنم. بسم الله الرّحمن الرّحیم. خدمت آقای طباطبائی عزیز و بینندگان عزیز برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان سلام دارم و این ایّام را که متعلق است به حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها تسلیت عرض می‌کنم امیدوارم بتوانیم با توسل به خود حضرت برنامه‌ی خوبی را داشته باشیم و بتوانیم در این مورد روشنگری داشته باشیم ان شالله.\nآقای طباطبائی: ان شالله. ما هم خدمت شما و خدمت همه‌ی بینندگان عزیز این ایّام را تسلیت عرض می‌کنیم. و امیدواریم که ادامه دهنده‌ی راه حضرت صدیقه‌ی کبری فاطمه‌ی زهرا سلام الله علیها باشیم. جناب استاد شمشیری ما در اوّلین بخش از برنامه‌ی عرفان حلقه بد نیست که یک توضیحِ مختصری از شما بشنویم درباره‌ی این عرفان، ماهیت و چیستی عرفان حلقه.\nحجت الاسلام شمشیری: در خدمت شما هستم. ما البته پیش از این در برنامه‌ی نجات از حلقه که مرتبط با آسیب دیدگان این فرقه بود به تفاریق در مورد ماهیت این فرقه صحبت کردیم. در واقع 24 قسمت تهیّه شد که هفته‌ی آینده به اتمام می‌رسد.\nحجت الاسلام شمشیری: اما چیزی را که در این سلسله برنامه‌ها قصد داریم به آن بپردازیم در مورد سیر و سلوک این فرقه است. که عرفان حلقه یک سیر و سلوکی را آغاز می‌کند و می‌رسد به یک مسئله‌ای به نام مذهب اشتراکی در واقع. یعنی معتقدم که عرفان حلقه می‌خواهد یک آلترناتیو و بَدیل و جایگزین بشود برای دین. یک ساز و کاری را طراحی کرده‌اند که حالا اشاره خواهیم کرد حتماً و از یک نقطه‌ای شروع می‌کنند آنها که آموزه‌های دینی و خودِ دین را حذف می‌کنند، سپس یک روش سیر و سلوکی به نام اتّصال به موهومی به نام شبکه‌ی شعور کیهانی را ارائه می‌دهند که خودش البته لوازماتی دارد به آن هم خواهیم پرداخت، تا آخر الامر برسیم به چیزی به نام مذهب اشتراکی. که در واقع غایت عرفان حلقه است، که متّصل می‌شوند به چیزی به نام شبکه‌ی شعور کیهانی و آنجا یک مرام و یک مکتب و یک دین جدید در واقع به نام مذهب اشتراکی بنیان گذاری می‌کنند، کسی هم اگر بخواهد نزدیک بشود به این دین و مرام و آئین که تغییری در آن ایجاد بکند یا نوآوری در آن داشته باشد، بدعت گذار می‌شود، فریب کار می‌شود، متقلب می‌شود اینها عباراتی است که در عرفان حلقه وجود دارد. در واقع هدف آنها این است که منتهی بشود این روششان به چیزی به نام همین مذهب اشتراکی.\nکه حالا عنوان مذهب هم اشتباه است، ایشان یعنی آقای محمد علی طاهری در جعل واژه‌ها استاد هستند، اما گاهی هم دیده می‌شود که واژه‌ها را ناشیانه به کار می‌برند. الزامات خاصّی وجود دارد که ما می‌خواهیم بدون هیچ گونه قضاوتی عرضه کنیم این عرفان را به قرآن و عترت ان شالله تا بتوانیم بسنجیم که آیا واقعاً ایرانی و اسلامی است آنچنانی که آقای طاهری گفته‌اند یا خیر.\nآقای طباطبائی: نکته‌ای که هست اینکه وقتی عرفان حلقه را حالا با توضیحاتی که در موردش فرمودید آن شعور کیهانی و اینها که به آن وصل می‌شوند و یک تفکّر جهانی را می‌خواهند، تفکر عرفانی و معنویت جهانی را می‌خواهند ارائه بکنند می‌بینیم که با برخی از تفکّرات دیگر مثل اندیشه‌ی معنوی نوین حالا یا اندیشه‌ی معنوی جهانی، تعبیراتی از این دست که حالا زیاد به کارمی رود می‌بینیم با آنها یک همخوانی هم دارد و این آن شائبه را تقویت می‌کند که اگر قرار باشد این جایگزین دین بشود همینطور حالا که اصلاً خود عنوان معنویت یا عنوان عرفان هم این شائبه را بیشتر تقویت می‌کند که به هر حال معنویت و عرفان به فرض اینکه حالا بپذیریم بخشی از دین هستند، تمام دین نیستند و قاعدتاً در کنار شریعت می‌توانند تکمیل شوند که اینها این را ندارد.\nحجت الاسلام شمشیری: دقیقاً. بله حالا اگر اجازه بفرمائید شروع کنیم و من یک مطالبی را عرض کنم تا برسیم\nحجت الاسلام شمشیری: اصل، زنده باشید. آن مذهب اشتراکی. ببینید افرادی که وارد عرفان واره ی حلقه می‌شوند یا حالا کسانی که می‌خواهند انتخاب کنند این روش را به عنوان یک روش سیر و سلوکی ما توصیه می‌کنیم که چند نکته را مد نظر داشته باشند. بعد هر مدلی که خواستند خودشان به قضاوت بنشینند.\nدر دین مبین اسلام در قالب آیات و روایات، بسیار تاکید شده که در مقابل آن راه مستقیمی که وجود دارد یک راه‌های انحرافی هم وجود دارد. حالا در مقابل یا در کنار این راه، راه‌هایی هستند که در واقع رهزن هستند. قرآن به صراحت به این اشاره کرده. می‌فرماید خداوند متعال «وَ أَنَّ هذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لاَ تَتَّبِعُوا السُّبُلَ». دقیقاً اشاره می‌کند «فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ»؛ این راه مستقیم من است از آن تبعیت کنید از راه‌های انحرافی تبعیت نکنید که شما را از حق دور می‌کند. بعد در پایان اشاره می‌کند این وصیّت خداست به شما، شاید پرهیزگار بشوید.\nآقای طباطبائی: این نکته هم در آیه خیلی جالب است که «هذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيماً» را، این صراط را تحت عنوان یک راه و به صورت مفرد به کار برده و آن سُبُل متفرقون یا سبل متفرقه را به صورت جمع به کار برده.\nحجت الاسلام شمشیری: مرحبا دقیقاً.\nآقای طباطبائی: راه‌های متکثر در واقع نفی می‌شوند، آن تکثر گرایی، پلورالیسم نفی می‌شود و این صراط مستقیم به عنوان یک راه حق در واقع تائید می‌شود وچیزی که حالا در عرفان حلقه می بینیم برعکس این است و به نوعی آن بحث نسبیت گرایی و پلورالیسم را تائید می‌کند.\nحجت الاسلام شمشیری: بله مرحبا. در آیه اولاً: اشاره می‌کند که راه‌های انحرافی به گفته‌ی حضرتعالی وجود دارد، ثانیاً: دارد خداوند به یک صراط مستقیمی که گویا 27 بار در قرآن تکرار شده، همه جا هم مفرد آمده، یعنی چیزی ما به نام صراط‌های مستقیم نداریم که برخی روشنفکران مدّعی آن هستند.\nحجت الاسلام شمشیری: این را در قالب یک سفارش هم خداوند بیان می‌کند «ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ» و نهایتِ امر اشاره می‌کند که پیمودن راه‌های انحرافی نتنها شما را نزدیک نمی‌کند و قُربی برای شما ندارد، بلکه بُعد هم برای شما دارد. یعنی یک کسی که خیال می‌کند اگر در طریقه‌ی عرفان حلقه یا سایر جریان‌های نوظهور وارد شد برای او قُرب می‌آورد، دارد اشتباه می‌کند. برای او یک بُعدی را خواهد داشت.\nیک آیه‌ی دیگری را هم من اشاره می‌کنم که به اصلمان زودتر برسیم. می‌فرماید که، به اصل بحث [زودتر برسیم].\n«أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبّاً عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيّاً عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ»؛ آیا آن کسی که به رو افتاده و به قول معروف سینه خیز دارد حرکت می‌کند، اُفتان حرکت می‌کند به هدایت نزدیک‌تر است یا آن کسی که با قامت ایستاده و سر بالا در صراط مستقیم دارد حرکت می‌کند؟ خُب آیه اشاره می‌کند که و تشبیه بسیار زیبایی را دارد البته که این دو مساوی نیستند. یک کسی که سر پائین است و افتاده [است] و سینه خیز دارد حرکت می‌کند، اصلاً راه را نمی‌شناسد.\nحجت الاسلام شمشیری: نمی‌داند چه میزان از مسیرش باقی مانده است، تجزیه و تحلیل درستی از مسیر ندارد با یک کسی که در یک راه درستی و با قامت ایستاده دارد حرکت می‌کند. پس اگر یک فردِ حلقه‌ای واقعاً از سرِ فطرت و به دنبال حقیقت وارد این مرام و مکتب شده، بایستی حالا قبل از ورود یا حالا اگر وارد شده خدای نکرده، به خودش بیاید و یک نهیبی بزند، نکند این راه، راهی نیست که من را به خدا برساند، نکند این یک راهی است که انحرافی است، نکند این راهیست که برای من قُربی را در پی ندارد و بلکه بُعد را دارد.\nما انتظارمان این است از دوستان عرفان حلقه و کسانی که متاسفانه در اثر تبلیغات زیاد این فرقه وارد این جریان شده‌اند و می‌خواهند به عرفان یا درمان نائل بشوند این برنامه را مشاهده کنند و باز اگر پرسشی هم بود در حین برنامه ما در خدمتشان هستیم.\nآقای طباطبائی: این نکته هم قابل تأمل و قابل تصدیق است که ما گاهی به خصوص حالا در مورد عرفان حلقه، عرفان را با درمان و درمانگری کنار هم می‌گذاریم، قاعدتاً یکی از کارکردهای این نوع عرفان‌ها که خودشان ادّعا می‌کنند، همان بحث درمانگری در رسیدن فرد به آرامش است.\nآقای طباطبائی: در درمان بخصوص بیماری‌های روحی و غیره که حالا این هم جای توضیح دارد از زبان شما ما بیشتر بشنویم که اینها این عرفان را به چه وسیله‌ای می‌خواهند به عنوان درمانگری استفاده بکنند.\nحجت الاسلام شمشیری: بله خیلی سؤال به جائی است، من یک نموداری را تقدیم می‌کنم در رابطه با ماهیت عرفان حلقه. اگر دوستان زحمت بکشند در اتاق فرمان نشان بدهند. ما قصد داریم ماهیت عرفان حلقه را با توجّه به سوالی که شما بزرگوار فرمودید پاسخ بدهیم و اَسنادی را هم به نمایش بگذاریم و بعد بپردازیم به اصل سیر و سلوکی که مد نظرمان است در عرفان حلقه.\nببینید ماهیت عرفان واره ی حلقه دو ادّعاست. یک ادّعای درمان و یک ادّعای عرفان. در واقع در این فرقه یک شِبه عرفانی وجود دارد و یک شِبه درمانی وجود دارد. یک عرفانی را مطرح می‌کنند، یک درمانی را مطرح می‌کنند که واقعیت ندارد. البته این به این معنا نیست که عرفان و درمان در این فرقه یکسان هستند، درست است که آنها دامشان و بساطی که پهن می‌کنند درمانی است. یعنی خُب نود درصد کسانی که تقریباً با آمار و استقرائی که در انجمن [نجات از حلقه] آسیب دیده‌ها و افراد جدا شده رجوع کردند[به ما]، وقتی بررسی می‌کنیم 90 الی بیش از 90 درصد به خاطر درمان وارد این فرقه می‌شوند. از طرفی هزینه‌های درمانی ممکن است سرسام آور باشد و خودِ دنیا هم اصلاً محل تلاقی انسان و بیماری است.\nحجت الاسلام شمشیری: در ساحَت دنیا اینجوری است که هر کدام از ماها با سطوحی از بیماری روبروئیم. حالا یا سطحی، یا متوسط، یا بغرنج خدای نکرده. فلذا آنها دامشان را بر یک جایی پهن کرده‌اند که بسیار مُبتلی به است و می‌بینیم جامعه‌ی تأثیر عرفان حلقه و جامعه‌ی جذبِ عرفان حلقه نسبت به سایر فرقه‌ها بسیار بیشتر است. به خاطر اینکه دست روی یک چیزی گذاشته‌اند که واقعاً…\nآقای طباطبائی: مُبتلی به است.\nحجت الاسلام شمشیری: بله واقعاً تلاقی دائمی دنیوی داریم ما با بیماری‌ها در عرصه‌ی حیاتمان در ساحت دنیوی. اما این دو مساوی نیستند، آن‌ها می‌خواهند برسند به یک مسئله‌ای.\nحجت الاسلام شمشیری: که من حالا نشان می‌دهم و مستند سعی می‌کنیم پیش برویم. ببینید در عرفان حلقه می گویند که درمان یک مقدّمه است. یعنی درمان یک ابزار آلی است[با الف]، که می‌خواهند به یک عرفان اَصالی در واقع مردم را برسانند. یعنی در واقع عرفان حلقه دامش را جایی پهن کرده که به بهانه‌ی درمان مردم را می‌کشاند، می‌گوید اگر شما درمان شدید، که عرض می‌کنیم آیا درمان می‌شوند واقعاً در این فرقه یا نه.\nحجت الاسلام شمشیری: بعد می‌خواهد آنها را متحوّل بکند. ببینید محمد علی طاهری در صفحه‌ی 75 اگر دوستان لطف کنند نشان بدهند، می‌گوید که درمان برای بیمار به عنوان یک حرکت عرفانی برای متحوّل کردن او به کار گرفته می‌شود، زیرا در این مکتب شفای جسم بدون تحوّلات مثبت درونی فاقد ارزش است. حالا راه درمانش چیست؟ از [طریق] اتّصال به شبکه‌ی شعور کیهانی یا باز اشاره کرده‌اند جای دیگری ایشان، باز در صفحه‌ی….\nآقای طباطبائی: شعور کیهانی را اینجا تحت عنوان شعور الهی چیز کرده بود. به همان عنوان است؟\nحجت الاسلام شمشیری: بله عنوان‌های متفاوتی دارد، شعور کیهانی، شعور الهی البته با آن شعور قرآنی ما بسیار متفاوت است.\nحجت الاسلام شمشیری: در اینجا گاهی جبرئیل می‌شود این شبکه‌ی شعور کیهانی، یعنی آقای طاهری خواسته است که بین ماده و معنا تلفیق کند، بعد یک چیزی خارج شده است از آن که ملائکه مثلاً اتم می‌شوند. ما در جلسات آینده در بحث مذهب اشتراکی حتماً به شبکه‌ی شعور خواهیم پرداخت.\nباز در کتاب انسان از منظری دیگر در مبحث فرادرمانی در صفحه‌ی هشتاد و پنجم اشاره می‌کنند که درمان در دید این مکتب فقط یک وسیله است برای ایجاد تحوّل. باز اینجا اشاره می‌کنند. یکی دو تا سند دیگر را هم اگر اجازه بفرمائید من زودتر بررسی کنم تا به\nحجت الاسلام شمشیری: آن اصلِ مطلب برسیم ان شالله. باز ایشان اشاره می‌کنند در صفحه‌ی هشتاد و دوم از همان کتاب انسان از منظری دیگر: «پس فرادرمانی ضمن فراهم کردن امکان درمان ما را به خداشناسی عملی نیز رهنمون می‌شود». یعنی اگر در این مکتب اگر کسی بتواند درمان بکند، یعنی مَستر این فرقه یا خودِ بنیان گذار این فرقه، خداشناسی عملی و عبادت عملی را انجام داده است. و به واسطه‌ی این عبادتِ عملی مثل چیزی که متصوّفه می گویند که ما «عبادت به جز خدمت خلق نیست».\nحجت الاسلام شمشیری: این‌ها هم یک تعبیر دیگری از همان گذاره دارند و می گویند که اگر کسی این حرکت [درمان] را انجام بدهد لاجرم دارد عبادت عملی را انجام می‌دهد. پس اگر بخواهیم نتیجه گیری کنیم در این فرقه، عرفان و درمان با همدیگر گره خورده‌اند، از هم جدا نمی‌شوند، مسیری که هر دو طی می‌کنند ، عرفان و درمان، از راه اتّصال به شبکه‌ی شعور کیهانی است. این یک مختصری است در مورد ماهیّت این فرقه.\nآقای طباطبائی: حالا در مورد روش سیر و سلوکی عرفانیشان اگر بخواهیم بیشتر بدانیم و برای شنوندگان عزیز توضیح بدهیم چه روشی را اینها پیش می‌گیرند برای سیر و سلوک عرفانیشان که چون حالا به هر حال آن درمان به نوعی بهانه‌ای است برای سیر و سلوک عرفانی و قرار است آن جایگزین دین بشود قاعدتاً روش درمانگری که جایگزین دین قرار نیست بشود، روش درمانگری بیشتر یک بهانه‌ای است برای اینکه آن روش سیر و سلوکی را پیاده بکنند و بگویند شما می‌توانید از این طریق به سیر و سلوک برسید و نیازی به دین ندارید.\nحجت الاسلام شمشیری: دقیقاً. بله حالا این را من عرض بکنم که قبل از اینکه وارد آن مبحث بشوم. در این فرقه یک دیدگاه نسبیت گرایی به همه چیز دارند. خُب ما در مورد عرفان و درمانشان صحبت کردیم که یک ماهیّت عرفانی دارد و یک ماهیّت درمانی. آن‌ها دامنه‌ی بیماری‌ها را آنقدر در این فرقه وسیع تعریف کردند که همه‌ی مردم بیمار هستند. حتّی خودِ بنیان گذار این فرقه هم وقتی کتابهایش را بررسی می‌کنیم با ادبیّات و گفتار خودش که امیدوارم در این سلسله برنامه‌ها بتوانیم به آن بپردازیم، یک فرد بیمار است حتّی.\nآقای طباطبائی: با تعریف خودش.\nحجت الاسلام شمشیری: با تعریف خودش. در این دیدگاه هر چیزی که تعریف می‌شود نسبی است. یعنی آنها مطلق گرایی را نوعی بیماری می‌دانند. یک سندی است که دوستان اگر لطف بکنند و نشان بدهند، در کتاب بینش انسان صفحه‌ی هشتادم (80) که یکی از کتابهای این فرقه است، ایشان گفته است در دیدگاه نسبی که به همه چیز به طور نسبی نگاه می‌شود نه مطلق. بعد در ادامه ایشان اشاره می‌کنند «اما درک دیدگاه نسبی کمک می‌کند که دچار کثرت نشویم و تبعات ناشی از بینش غلطِ مطلق بینی را که برای ما بیماری و ضرر و زیان‌های مادی و معنوی را به همراه داشته باشد نداشته باشیم». در ظاهر…\nآقای طباطبائی: چرا دچار کثرت نشویم؟ دچار بشویم. یعنی وقتی دیدگاه نسبیتی در واقع حاکم بشود باید دچار کثرت بشوند. می‌گوید دچار کثرت نشوند.\nحجت الاسلام شمشیری: در این دیدگاه یک وحدت و کثرتی هست که البته با وحدت و کثرت اسلامی تفاوت دارد. وحدتی که آنان می گویند وحدت عرفان اسلامی نیست. آن‌ها می گویند که انسان‌ها باید به همدیگر نزدیک بشوند، آخر یک ماجرایی دارند به نام تن واحده‌ی هستی و تفکر اینتریونیورسال.\nحجت الاسلام شمشیری: می گویند ریشه‌ی همه‌ی مسائل یکی است. همه‌ی انسان‌ها با همدیگر یک وحدتی دارند. و ایشان اشاره می‌کند که دیدگاه نسبیتی کمک می‌کند که به وحدت برسیم نه به کثرت. یعنی مطابق با آن دیدگاه interuniversal که دارند. یعنی این‌ها می‌خواهند دائر مدار، بیشتر بحث‌هایشان چه در مباحث خانوادگی، چه در مباحث عرفانی چه در مباحث اخلاقی به این برسند که دچار کثرت نشوند، یعنی به وحدت برسند. البته خُب این یک مغالطه‌ی اشتراک لفظ است.\nحجت الاسلام شمشیری: بینندگان عزیز دقت بکنند با آن وحدت و کثرت اسلامی فرق دارد.\nآقای طباطبائی: حالا بد نیست اینجا یک توضیح کوتاه هم داده بشود دیگر قاعدتاً این که می گویند به وحدت برسیم، یعنی همه‌ی به تعبیری آئین‌ها به همدیگر نزدیک بشوند به این معنا.\nآقای طباطبائی: به وحدت برسند.و از کثرت مثلاً جدا بشویم از کثرت دوری کنیم یعنی بتوانیم از همه‌ی آئین‌ها در واقع جذب نیرو داشته باشیم. افراد بیشتری را جذب بکنیم. ولی آن وحدت و کثرتی که در عرفان اسلامی گفته می‌شود، یعنی دوری از راه‌های متفرق، سُبُل متفرقون.\nحجت الاسلام شمشیری: بله دقیقاً.\nآقای طباطبائی: و نزدیک شدن به صراط حق و صراط مستقیم که صراط خداوند است.\nحجت الاسلام شمشیری: بله. دقیقاً. و آنها اشاره‌ی خوبی کردید شما بزرگوار. این دامنه را آنچنان باز گذاشتند که بعد حالا اشاره خواهیم کرد که دین و مذهب و ذکر و این‌ها نمی‌خواهد، یک افرادی هم وارد می‌شوند، یعنی همه‌ی مردم می‌توانند وارد بشوند. خُب به چه خاطر؟ برای اینکه همه هم خُب بیمار بودند دیگر.\nحجت الاسلام شمشیری: علّت بیماری‌شان هم یک موجوداتی است به نام موجودات غیرارگانیک که از عرفان ساحری کارلوس کاستاندا وام گرفته که ارواح هستند و جنّیان. اواح سرگردان.\nحجت الاسلام شمشیری: می‌گوید که همه بیمار هستند و همه بیائید هیچ گونه مطلق گرائی هم مد نظر نیست همه می‌توانند بیایند همه راهی دارند به سوی حق، پلورالیسم معرفتی.\nحجت الاسلام شمشیری: این نسبیت گرایی به جایی می‌رسد [که] دوستان اگر لطف بفرمایند یک صوتی است مرتبط با این دیدگاه نسبیتی. شاید بینندگان عزیز بگویند خُب بد نیست حالا نسبی گری را ما ترویج کنیم به نوعی. یعنی در هر چیزی نگاه صفر و صدی نداشته باشیم. نه مد نظر ما این نیست، ببینید در عرفان حلقه کار به جایی می‌رسد که قرآن متناقض دانسته می‌شود.\nآقای طباطبائی: در واقع بالعکس آنها مطلق گرایی را بیماری می‌دانند. یعنی کسی که به دنبال یک حقِّ ثابت، یک حقِّ واحد باشد آنها بیمار می‌دانندش و باید درمانش کرد به نظر آنها.\nحجت الاسلام شمشیری: بله و اینجوری می گویند و علت بیماری‌ها هم این است که یک جن در وجود شما رفته است یا یک موجود غیرارگانیکی که روح سرگردان است. که این‌ها اصلاً چیزی به نام روح سرگردان ما در اسلام نداریم. اگر دوستان آن صوت را پخش بفرمایند ممنون می‌شویم در مورد نسبیت گرایی است، اگر آماده ست البته.\nآقای طباطبائی: بسیار خوب پس اجازه بفرمائید که یک فرصتی داشته باشیم در این قسمت\nآقای طباطبائی: و میان برنامه‌ای را ببینیم و ان شالله بعد آن قسمت را هم خواهیم دید به اتفاق بینندگان عزیز. همراه ما باشید با برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان.\nبسیار خوب عزیزان بیننده‌ی شبکه‌ی ولایت برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان را مشاهده می‌کنید، بخش‌هایی از صحبت‌های جناب آقای طاهری را که از سردمداران عرفان حلقه است [را] شنیدید. در خدمت کارشناس محترم برنامه جناب حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای شمشیری هستیم که پاسخگوی سؤالات شما هم خواهند بود، پیامک‌هایی هم رسیده به دست ما که در پایان برنامه ان شالله پاسخگو خواهیم بود.\nدر خدمتتان هستیم جناب استاد شمشیری.\nحجت الاسلام شمشیری: خواهش می‌کنم. خُب خیلی واضح بود در این صوت که مرتبط با کمیته‌ی عرفان فرقه حلقه است. اشاره می‌کردند که ما بایستی این نگاه را در جامعه ترویج کنیم که قرآن یک اندیشه‌ی نسبی است و پیامبر آن را نوشته است و سخن الهی نیست و قرآن خودش العیاذبالله نمی‌دانسته چه گفته و همه می‌دانند که قرآن خودش با خودش مشکل دارد [و گفتند که] این را در قالب یکی دو مقاله بایستی به خیلی تدریجاً وارد جامعه کنیم. یعنی یکی از اهداف عرفان حلقه ست. هر چند که در این فرقه روشان این است که وقتی اینجور فایل‌هایی از آنها به جامعه انتقال پیدا می‌کند فوراً می‌آیند و خودشان را طرفدار قرآن و طرفدار مُنجی و طرفدار امام حسین علیه السلام می‌دانند.\nآقای طباطبائی: یا وانمود می‌کنند که اینها را در واقع به ما نسبت داده‌اند.\nحجت الاسلام شمشیری: بله یا بُرش زدیم. حالا ما چند دقیقه دیگر پخش کردیم، دیگر امکان برش زدن 30 ثانیه‌ای مثلاً نبود.\nحجت الاسلام شمشیری: اما یکی دو نکته را عرض کنم و بعد برویم سراغ اصل بحث. همه‌ی مسیر سیر و سلوک این فرقه آنچنانی که بینندگان عزیز می‌توانند ببینند در کتاب انسان از منظری دیگر، نشر بیژن، صفحه‌ی 19. از اتّصال به شبکه‌ی شعور کیهانی و حلقه‌های آن صورت می‌گیرد. یعنی ما در این سلسله برنامه‌ها اگر می‌خواهیم به این بپردازیم که عرفان حلقه روش سیر و سلوکی‌اش چیست، ببینید خودشان دارند می گویند، همه‌ی مسیر سیر و سلوکش، نه بعضِ آن. همه‌ی مسیر سیر و سلوک آنها از اتّصال به این شبکه ست. یعنی اگر درمانی اتّفاق بیفتد از اتّصال به این شبکه‌ی شعور است، اگر عرفانی اتّفاق بیفتد، اگر تزکیه‌ای اتفاق بیفتد، هر چیزی تحت عنوان درمان و این جامعِ عرفان و درمان درآید، همه‌اش، باز تاکید کرده، همه‌ی مسیر سیر و سلوک. یا در جاهای دیگری باز ایشان به این مسئله پرداخته‌اند. به عبارت دیگر اساس حرکت عرفانی اتّصال و ارتباط با خداوند است. خُب چطور این محقق می‌شود؟ باز در صفحات بعد به این دقیقاً اشاره کرده‌اند. خداوند آن فردی را که متّصل می‌شود به صورت فردی و جمعی از آن رحمت خودش به قول معروف بهره مند می‌کند و تسهیلات را در اختیارش قرار می‌دهد. این ارتباطات هم دو سنخ هستند یا فردی به این شکل که مشاهده می فرمائید یا در صفحات بعد باز داریم به شکل جمعی است که در کتاب انسان و معرفت باز اشاره کرده است.\nاینجا هم اشاره می‌کند که تمام مسیر سیر و سلوکشان در اتّصال جمعی توسط اینجور حلقه ایست. که خداوند یک عضوش است، من، تو و هوشمندی یعنی روح القدس یا جیرئیل اینجور حلقه‌ای را تشکیل می‌دهند فوری وصل می‌شوند به خداوند و فی الفور درمان و عرفان صورت می‌گیرد.\nحجت الاسلام شمشیری: دیگر ذکر و دین و اینها در این مرام جایگاهی ندارد. پس این را دقت بفرمایند دوستان عزیز این آخرین سند را هم اگر ببینید که دیگر تکمیل بشود اسنادمان. در اساس نامه‌ی این فرقه در صفحه‌ی 35 آمده است که برای بهره برداری از عرفان عملی در این فرقه نیازِ به اتّصال به حلقه‌های شبکه‌ی شعور است. و اینها اصل لاینفک این شاخه‌ی عرفانی است. هر کاری بخواهند بکنند بایستی به این حلقه‌ها مرتبط بشوند. پس تا اینجا اگر خلاصه کنیم ماهیت این فرقه عرفان و درمان است. این‌ها از طریق اتّصال به شبکه‌ی شعور کیهانی و حلقه‌های آن رخ می‌دهد و تمامِ و همه‌ی مسیر سیر و سلوکشان این است. یعنی اینطور نیست که بگویند از نماز یا از ذکر یا از روزه ما این اتّصالات را داریم. اگر اینجوری بود خُب با ما فرقی نداشتند. در واقع همه‌ی مسیر سیر و سلوک آنها که حالا می‌خواهیم بررسی‌اش کنیم اگر وقت باشد، بهره برداری از این حلقه‌های شبکه‌ی شعور است.\nآقای طباطبائی: یک نکته اینجا قابل ذکر است به تعبیری دفع دخل مقدریست برای کسانی که حالا گاهی مقایسته هایی می‌کنند بین عرفان حلقه و برخی از توصیه‌هایی که مثلاً قرآن کرده یا در روایات توصیه شده. این‌ها مثلاً وقتی بحث اتّصال به این شعور کیهانی را مطرح می‌کنند می گویند خُب این می‌تواند شبیه نوعی تفکّر و تدبّری باشد که در قرآن هم آمده «أَ فَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا» یا «ا فلا یتفکرون» یا «أَ فَلاَ تَعْقِلُونَ» این تفکر یا «تَفَكَّرْ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ» و غیره، این‌ها به هر حال یک نوعی مشابهت هست، شما چرا ردّ می‌کنید این نوع اتّصال ما که با نوعی به هر حال، حالت تمرکز و اینها انجام می‌شود. این تمرکز می‌تواند نوعی تدبر و تفکر باشد شما با این چه مشکلی دارید؟\nحجت الاسلام شمشیری: این تفکّر و تدبّر فی نفسه اشکالی ندارد اما ما شاخصه داریم دیگر. به هر حال بینندگان عزیز هم که الان این برنامه را مشاهده می‌کنند آمده‌اند روی یک فرکانس خاصّی، یک آدرسی داشته‌اند، یک ساعتی داشته‌اند، برنامه را دیده‌اند و اِلا می‌رفتند یک برنامه‌ی دیگر.\nحجت الاسلام شمشیری: هر کسی می‌تواند هر روشی را ارائه بدهد امّا شاخصه داریم، آدرس داریم. آن شاخصه قرآن و عترت است و مسائل دینی هم خُب در نفسُ الامر و مقام ثبوت، حکم واقعیت را دارند، مثل چراغ راهنمایی و رانندگی نیست که ما اعتبار کنیم مثلاً که اگر زرد شد، اگر قرمز شد، فلان شود. یا مثل فرمان اتوموبیل نیست [که] در برخی کشورها سمت راست است در برخی کشورها سمت چپ.\nحجت الاسلام شمشیری: مسائل عرفانی و مسائل دینی پَرده از یک حقیقت برمی دارد. حالا هر کسی حرفی زد، آقای طاهریست، یک آیه الله است، یک آدم معمولی است. ما شاخصه داریم، بر شاخصه یعنی قرآن و عترت می‌سنجیم آن تفکّر را، آن حرف را، مقابله با آن نمی‌کنیم در درجه‌ی اوّل. اگر مطابقِ قرآن و عترت بود، سَلَّمنا، روی چشممان می‌گذاریم، می‌پذیریم. اگر خلاف قرآن و روایت بود نمی‌پذیریم.\nتمام سخنان آقای طاهری به عنوان یک روش عرفانیِ به ظاهر اسلامی که مدّعی هستند خلاف قرآن است که به آن خواهیم پرداخت ان شالله.\nآقای طباطبائی: حالا این نکته هم باز در اینجا شاید قابل ذکر باشد که ان شالله در طول فرمایشاتتان حتماً به آن خواهید پرداخت و توضیحات کافی خواهید داد. به نظر می‌رسد که آن تفکّری که اینها دست آویز قرار می‌دهند برای اینکه توجیه عقلانی از آن نوع اتّصالشان به آن شعور کیهانی ارائه بکنند، بیشتر نوعی تخیّل و توهّم است، آن چیزی که در دین اسلام اتفاقاً مذموم شناخته شده. یعنی «يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ» ما در آیات قرآن داریم. یعنی تخیّلات و توهّماتی که اتفاقاً مذموم هستند و مغایر با تفکّر هستند. تفکّر، نوعی در واقع متمرکز شدن روی مسئله‌ای است که آن مسئله کاملاً مسئله‌ی عقلانی و سیری است برای رسیدن به مطلبی. یعنی آن تفکّر یک سیر خاصّ خودش را دارد برای رسیدن به مطلبی. این که تخیّل کنیم و توهّم کنیم مطلبی را، و بعد احساس کنیم که به نوعی شعور کیهانی متّصل شده ائیم به نظر می‌رسد نمی‌تواند تفکّر باشد.\nحجت الاسلام شمشیری: بله دقیقاً آقای طاهری یک فردیست که قوّه‌ی خیال بسیار قوی‌ای دارد، بعد یک سری مسائل را عَلَم کرده و آنها را باور کرده برای خوش و دیگران، اما اینها پوچ و تُهی هستند و این مسائل به هر حال خیال می‌کنند که کار خیر می‌کنند به گفته‌ی قرآن. بله کاملاً تهی است به آن خواهیم پرداخت ان شالله.\nآقای طباطبائی: آن روش را در خدمتتان هستیم.\nحجت الاسلام شمشیری: چشم. حالا ما برویم و یک بحثی داشته باشیم اینجا خدمت بینندگان عزیز. مسیر سیر و سلوکی که ما می‌خواهیم مطرح کنیم در عرفان حلقه در این سلسله برنامه‌ها در این 3 تا پارادایم می‌شود دسته بندی‌اش کرد. بله بینندگان هم تصویر را می‌بینند. در گام اول دین و آموزه‌های آن مثل ذکر، مثل نذر مثل اینکه آیات قرآن را باید از منازلتان جمع کنید و روی دیوار چیزی نداشته باشید، این‌ها همگی حذف می‌شوند. در درجه‌ی اول خودِ دین حذف می‌شود ما مستنداتی را بر این عرضه خواهیم کرد. و بعد دوستان حلقه‌ای هم می‌توانند تماس بگیرند، می‌توانند پیامک ارسال بکنند و به چالش بکشند بحث را. دین حذف می‌شود، آموزه‌های دینی هم حذف می‌شود، در گام دوّم به جای آن اتّصال و لوازمات اتّصال [جایگزین می‌شود] شروطی دارد [لوازمات اتصال] مثلاً اگر دین شرط نیست و هیچ گونه تاثیری ندارد، به جایش حضور در کلاس‌ها الزامی است، به جایش گرفتن چیزی به نام لایه‌ی محافظ که به آن می‌پردازیم الزامی است. به جایش تسلیم شدن در مقابل آقای طاهری الزامی است. یعنی اینها اگر نباشند اتّصالی نمی‌شود، اما دین باشد یا نباشد هیچ تاثیری ندارد، ذکر اگر باشد تازه اختلال هم ایجاد می‌کند در اتّصال به شبکه‌ی شعور کیهانی. خب در گام اوّل دین و آموزه‌های آن حذف می‌شوند، در گام دوّم اتّصال و لوازماتش آلترناتیو و جایگزین دین می‌شوند در گام سوم می‌رسیم به مذهب اشتراکی. که ما ان شاء الله در این سلسله برنامه‌ها به این خواهیم پرداخت. و این مطالب را دنبال خواهیم کرد.\nآقای طباطبائی: ان شاء الله. اگر موافق باشید من برخی از این پیامک‌ها را بعد از اتمام پاسخش باشید حضرتعالی. سؤال اول پرسیدند که گویا جناب آقای طاهری خودکشی کرده و در واقع اقدام به خودکشی کرده رئیس عرفان حلقه و این چقدر صحّت دارد؟ و نظر این مکتب در مورد خودکشی چیست؟ حالا بیشتر شاید این بخش دومش مربوط باشد به برنامه‌ی ما حالا با افراد در واقع ما خیلی در این برنامه کاری نداریم که آیا اینکه خودکشی کرده‌اند یا نکرده‌اند.\nآقای طباطبائی: یا این اقدام مورد تائید قرار گرفته یا نه. جناب آقای اوحدی از تبریز این پیامک را ارسال کرده‌اند.\nحجت الاسلام شمشیری: درسته. متاسفانه در عرفان حلقه که حالا من مستنداتی را هم نشان خواهم داد. اگر دینی‌اش را بحث کنیم خداوند فرموده است این تصویر را اگر دوستان به نمایش بکشند. در سوره‌ی مبارکه ی نساء آیه بیست و نهم «وَ لاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ» خودتان را نکشید. حُرمت خودکشی از نظر قرآن خب واضح و مسلم است در روایات شیعی هم این مطرح شده ما در کتاب اصول کافی، یعنی این کتاب، داریم این متنی است که از روایتی است که از امام باقر علیه السلام بیان شده.\nحجت الاسلام شمشیری: اگر دوستان زحمت بکشند و نشان بدهند، «إنّ المؤمنَ يُبتَلى بكُلِّ بَليَّةٍ ويَموتُ بكُلِّ مِيتَةٍ إلّا أنّهُ لا يَقتُلُ نفسَهُ». در اصول کافی آمده است این مطلب که مؤمن….\nآقای طباطبائی: مانیتور گویا قطع شده و نمی‌توانند نشان بدهند.\nحجت الاسلام شمشیری: بله اشکال ندارد.\nآقای طباطبائی: بفرمائید.\nحجت الاسلام شمشیری: مؤمن به هر چیزی مبتلا می‌شود به هر مرگی از دنیا می‌رود. ولی خودکشی نمی‌کند. حالا بیائیم در عرفان حلقه.\nحجت الاسلام شمشیری: این مطلبی است که عرفان حلقه‌ای‌ها منتشر کرده‌اند، در دفاعیاتی که محمد علی طاهری بنیان گذار این فرقه داشته است، در صفحه‌ی 6 از 7 اعترافاتش به قاضی می‌گوید که 15 بار اقدام… اگر می‌شد حالا تصویر بود، نشان بدهند دوستان، خیلی خوب می‌شد.\nآقای طباطبائی: یک چند لحظه‌ای می‌خواهید اجازه بفرمائید فرصتی را داشته باشیم و در خدمتتان خواهیم بود.\nحجت الاسلام شمشیری: بله. خواهش می‌کنم.\nآقای طباطبائی: بسیار خوب بینندگان عزیز شبکه‌ی ولایت برنامه‌ی ناگفته‌های ادیان را مشاهده می‌کنید در خدمت کارشناس محترم برنامه جناب استاد شمشیری هستیم. در خدمتتان هستیم سوالی شده بود در مورد خودکشی و آیا اینکه عرفان حلقه این را قبول دارد که در مورد خودِ آقای طاهری هم چنین چیزی مشهود شده اینکه خودکشی کرده؟\nحجت الاسلام شمشیری: خُب در این مدّتی که ایشان به هر حال در زندان بوده‌اند، طبق مطلبی که نشان دادیم و بود در اعترافات ایشان و در دفاعیات ایشان در صفحه‌ی ششم، من آدرس هم می‌دهم آنجا اشاره کرده‌اند که 16 بار اقدام به خودکشی کردند. حالا ببینیم خودکشی در دیدگاه این فرقه چیست؟\nدر صفحه‌ی 151 کتاب انسان از منظری دیگر اگر دوستان بتوانند نشان بدهند، در بحث مشکلات ذهنی آقای طاهری گفته‌اند یکی از مشکلات ذهنی تمایل به خودکشی است. یعنی مطابق گفته‌ی خودشان ایشان الان مشکل ذهنی دارند.\nحجت الاسلام شمشیری: خب کمی جلوتر برویم، در فصل دّوم کتاب موجودات غیرارگانیک که از کتایهای ایشان است، یکی از علائم و آسیب‌های ناشی از حمله‌ی موجودات غیرارگانیک، یعنی چیزی که آقای طاهری می‌خواهد از وجود مردم اینها را بیرون بکند، اختلالات ناشی از ویروس‌های غیر ارگانیک است. ببینید در صفحه‌ی چهل و نهم این کتاب دارد به نمایش داده می‌شود.\nآقای طباطبائی: و این اختلالات ناشی از موجودات غیرارگانیک باعث خودکشی می‌شود.\nحجت الاسلام شمشیری: بله. مشکلات ذهنی یکی از اقسام اینهاست و سپس در صفحه‌ی پنجاه و یکم اشاره می‌کنند که تمایل به خودکشی یکی از نشانه‌های حمله‌ی موجودات غیرارگانیک و تسخیر شدن است. پس در دیدگاه اسلام خودکشی حُرمت دارد، حرام است، مؤمن، حالا آقای طاهری ادّعای عارف بودن را دارد، حتّی یک مؤمن معمولی هم به خودکشی از دنیا نمی‌رود، یعنی کسی که در آن لحظه خودکشی می‌کند در حالت شرک یا کفر است. آقای طاهری پانزده بار، شانزده بار اقدام به خودکشی کردند.\nآقای طباطبائی: و خودشان هم معتقدند این کار مذمومی است و از نشانه‌های\nحجت الاسلام شمشیری: حمله‌ی آن موجودات غیر ارگانیک.\nآقای طباطبائی: حمله‌ی موجودات غیر ارگانیک.\nحجت الاسلام شمشیری: خُب چه پاسخی دارند عرفان حلقه‌ای‌ها بر این مطلب؟\nآقای طباطبائی: از یک طرف مدعی هستند که موجودات غیر ارگانیک را ذهن مردم دور می‌کنند\nحجت الاسلام شمشیری: بله علت بیماری همین است مثلاً\nآقای طباطبائی: ولی از ذهن خودشان نمی‌توانند این را دور بکنند.\nحجت الاسلام شمشیری: خُب چطور نتوانسته‌اند حالا دور کنند؟ و جالب این است که ما انتظار عرفان از آقای طاهری نداریم، برای ما مسلَّم است که ایشان بدعت گذار و یک فرد شیّادی است. اما خود اهلِ حلقه هم اگر شاخصشان قرآن و عترت است این را مد نظر خواهش می‌کنم قرار بدهند.\nآقای طباطبائی: حتّی اگر شاخصشون کتاب خود ایشان باشد.\nآقای طباطبائی: حتّی اگر قرآن را قبول ندارند. و شاخصشون کتاب‌ها و گفته‌های خود ایشان است خُب این نوعی تناقض است دیگر. تناقض را باید یک جوری حلش کنند.\nحجت الاسلام شمشیری: دقیقاً. واقعاً و خودکشی دیگر هیچگونه دفاعی فکر نمی‌کنم داشته باشد.\nآقای طباطبائی: خُب خانم رکسانا تشکر کردن از اینکه به این مطلب پرداخته شده و گفتند که، گله کردند در واقع که چرا قبلاً در این برنامه به این مطلب پرداخته نشده بود و دوستِ عزیز دیگری با شماره‌ی بله 718 و پایانه‌ی شماره 0938 گفتند که جناب استاد طاهری نفرمودند اعتقاد به دین نیاز نیست، بلکه در کتاب‌هایشان فرموده‌اند که اعتقاد به فرادرمانی نیاز نیست. شما چرا بی دقتی کردید و این نکته را به بی اعتقادی به دین نسبت دادید؟\nحجت الاسلام شمشیری: صحبت خوبی است یعنی در واقع این بیننده‌ی محترم که پیام را فرستاده‌اند می‌خواهند بگویند که کارشناس برنامه، شما دچار یک مغالطه‌ی اشتراک لفظ شده ایید. ایشان گفته‌اند اعتقاد نیاز نیست اما مُتعلَّقِ اعتقاد چیست؟\nآقای طباطبائی: فرادرمانی.\nحجت الاسلام شمشیری: آفرین. ولی شما دارید می گویید که دین و اعتقاد به دین و مذهب نیاز نیست.\nدر صورتی که یک جا، خُب ما که نقد می‌کنیم الا و لابد اینها را دیده ائیم که نقد می‌کنیم. ایشان فقط یک مورد، حالا من هست اگر دوستان بتوانند نشان بدهند، در صفحه‌ی هفتاد و پنجِ انسان از منظری دیگر اشاره کرده‌اند که اعتقاد به فرادرمانی نیاز نیست.\nآقای طباطبائی: تصویرمان قطع است.\nحجت الاسلام شمشیری: بله اما در بیش از 11 مورد حداقل که من می‌توانم نشان بدهم که حالا در برنامه‌ی بعد نشان خواهم داد، ایشان، نمونه آدرس می‌دهم من. در اصل اوّلِ عمومی اساس نامه ی عرفان حلقه می گویند دین، مذهب و عقاید شخصی نیاز نیست. باز در صفحه‌ی پنجاهم اساس نامه‌شان می گویند که دین تاثیری در دریافت ماورائی ندارد. دین را به کار می‌برند، دیگر کلمه‌ی اعتقاد نیست که ما بگوئیم…\nجای دیگری گفته‌اند که تفکّرات و اعتقادات هیچگونه تاثیری در دریافت آگاهی ندارد. صفحه‌ی نود و سوم کتاب انسان از منظری دیگر بخش فرادرمانی. باز در صفحه‌ی پنجاه و یکم اساس نامه‌شان گفته‌اند که هر انسانی صَرف نظر از دین و ملّت خواهان تحوّل و کمال پذیری بوده، می‌تواند در صراط مستقیم قرار بگیرد. یعنی منهای دین. یعنی عرفان حلقه یک معنویت منهای دین است.\nآقای طباطبائی: در حالی که خودِ لفظ صراط مستقیم یک اصطلاح دینی است. چطور می‌توانند آدم بدون دین در صراطِ مستقیم قرار بگیرد. اصلاً این صراط مستقیم را شما از دین اقتباس کرده ایید. مگر می‌شود شما یک چیزی را از دین اقتباس کنید و بگویئید بدون دین ما به آن چیز می‌رسیم.\nحجت الاسلام شمشیری: بعد علیه دین استفاده‌اش هم بکنید.\nآقای طباطبائی: مثل این است که ما بگوئیم که ما بدون دین هم می‌توانیم مسیرِ قرآن را طی کنیم. قرآن مالِ دین است. مالِ دین اسلام است.\nحجت الاسلام شمشیری: بله دقیقاً. در صفحه‌ی صد و سی و چهارِ انسان از منظری دیگر، می گویند که خیلی جالب است اینجا. بنابراین موارد زیر، تفکرات و اعتقادات و یک سری مسائل دیگر هیچگونه تاثیری در استفاده از حلقه‌های عرفان کیهانی حلقه و کمال پذیری انسان ندارد. باز اسناد دیگری هست که در برنامه بعدی…\nآقای طباطبائی: بسیار خوب فکر می‌کنم، کافی باشد. بیینده عزیزی از لرستان هم تشکر کردند و گفته‌اند که ان شالله که این برنامه ادامه داشته باشه تا تمامی جوانب و انحرافات این فرقه مشخص بشود. بیننده بزرگوار دیگری پشت خط ارتباطی ما هستند و ما خدمتشان هستیم. بفرمائید، سلام علیکم.\nخانم علیزاده: سلام عرض می‌کنم خدمت شما و کارشناس محترم برنامه. علیزاده هستم از آلمان با شما تماس می‌گیرم.\nآقای طباطبائی: در خدمتتان هستیم سرکار خانم علیزاده.\nخانم علیزاده: خیلی ممنونم، سلامت باشید. خیلی خوشحالم که امکان تماس برقرار شده و همچنین تشکر ویژه دارم بابت برنامه‌ی زنده‌ای که در زمینه‌ی نقد و بررسی رمالی‌های مدرن و نوظهور به خصوص رمالی نوعِ جدیدش که آقای طاهری آن را بنیان گذاری کردند، تحت عنوان عرفان حلقه، ترتیب دادید.\nخانم علیزاده: در واقع من برای اولین بار است که در سطح جهانی برنامه‌ای را می‌بینم که به صورت زنده به نقد و بررسی این قبیل شِبه عرفان‌ها و شِبه درمان‌ها پرداخته که هم از منظر دین، هم از لحاظ دینی و اعتقادی آن را بررسی می‌کند و هم از نظر علمی، روان شناسی، علم پزشکی و روان درمانی به آن می‌پردازد. درست است که تا به حال برنامه‌ها و مطالعات زیادی در این زمینه داشتم ولی یا این مطالعات این نتیجه را به من می‌دادند که یا در زمینه‌ی علمی بررسی شده این قبیل اعتقادات و یا اینکه فقط از نظر دینی به آن‌ها پرداخته شده. ولی مطمئن هستم که با ورود متخصصین دین مبین اسلام به عرصه‌ی نقد علمی رمانی‌های مدرن، پرونده این تفکّرهای متحجّرانه و فسیل شده و غیر انسانی برای همیشه بسته می‌شود.\nآقای طباطبائی: ان شالله. سپاسگزارم از شما.\nخانم علیزاده: امیدوارم. سلامت باشید، خواهش می‌کنم. علّت این که با شما تماس گرفتم این است که سوالی داشتم در رابطه با ماهیت اتّصالات درمانی. ولی قبل از اینکه پاسخ این سوالم را از شما بشنوم در واقع می‌خواهم یک توضیحی درباره پیشینه‌ی آشنایی خودم با عرفان حلقه داشته باشم و آن را با شما در میان بگذارم.\nآقای طباطبائی: تقاضا می‌کنم. می‌شنویم.\nخانم علیزاده: سلامت باشید. در واقع من دانشجوی سال چهارم هستم که برای این که به یک آرامش و بله به یک آرامش جسمی و روحی برسم از خستگی‌هایی که خُب در طول زندگی روزمره بر آدم وارد می‌شود به یک کلاس‌هایی در دانشگاه شرکت کردم که کلاس‌های کاملاً عادی هستند تحت عنوان K Körper und Seele im Einklang که تقریباً ترجمه فارسی آن می‌شود هماهنگی روح و جسم.\nخانم علیزاده: در این کلاس‌ها یک خانم دانشجوی دیگری هم بودند که آن خانم به من پیشنهاد کردند که می‌توانم در کنار این کلاس‌ها به یک کلاس‌های دیگری هم بیایم. که در واقع آن کلاس‌ها هم اسلامی هستند و هم اینکه روش‌های مدیتیشنی به من آموزش می‌دهند که در واقع هم روشِ درمانی است و هم روش عرفانی. که من به ایشان گفتم من بیمار نیستم، من فقط می‌خواهم به آرامش برسم و هیچ قصد خاصّی ندارم که به این کلاس آمده‌ام. که گفتند که بله آن اسمش روانی، یعنی درواقع عرفانی و درمانی است ولی در آنجا شما تمام مشکلاتتان حل خواهد شد.\nخانم علیزاده: به هر حال به پیشنهاد ایشان گوش دادم و به این کلاس‌ها رفتم، شرکت کردم. به مرور زمان احساس کردم که یک خستگی و آشفتگی بیشتری بر من وارد شده است. نمی‌توانستم تمرکز کنم، خواب‌های آشفته‌ای داشتم، اخلاق و رفتارم تقریباً داشت به کلی تغییر می‌کرد. یعنی با خانواده اخلاق نامناسبی داشتم ولی نمی‌دانستم منشأ این مشکلات کجاست. در این کلاس‌ها که می‌رفتم تنها چیزی که ذهن مرا درگیر می‌کرد این بود که این انرژی کیهانی، اتّصالات کیهانی که از آن صحبت می‌کنند چیست؟ آیا خداوند انرژی است و روح القدس در اینجا چه نقشی دارد؟ سوالاتم را در کلاس که مطرح می‌کردم هیچ جوابی به آن‌ها نداشتند و به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسیدم. فقط می‌گفتند که شما به طور شخصی باید به جواب این سوالاتتان برسید و ما هرگز نمی‌توانیم شما را در زمینه‌ی این سؤال‌ها راهنمایی کنیم.\nخانم علیزاده: خُب، کلاس‌های دانشگاه هم که به موازات این کلاس‌ها بود و من در آنجا با پروفسور هوبر صحبت کردم، پروفسور هوبر استاد بیوشیمی ما هستند که از ایشان پرسیدم که نظر شما در رابطه با این نوع انرژی درمانی‌ها چیست که ایشان به طور خیلی خلاصه‌ای توضیح دادند که این نوع انرژی‌ها به این دلیل که قابل اندازه گیری نیستند و حتّی واحد اندازه گیری برای آن‌ها نمی‌شود قرار داد و تغییرات آن‌ها قابل بررسی نیستند و همچنین همچین مواردی اصلاً وجود ندارد و اینکه این چیزهایی که در حال حاضر تحت عنوان انرژی درمانی مدرن باب شده و اسم‌های مختلفی مثل Bioenergeti c ، Quanten-medicine درمرکزهای درمانی حتّی برای آن تشکیل شده و دستگاه‌هایی گاها معرفی می‌کنند همه‌شان فاقد کارایی هستند.\nخانم علیزاده: و علت اینکه هیچ کدام از این‌ها در بیمه‌ی سلامت تحت پوشش قرار ندارند همین است که اصلاً یعنی قابل استناد نیستند درمان‌های این‌ها و اصلاً درمان‌های این‌ها پذیرفته نیست و درمانی در واقع صورت نمی‌گیرد.\nآقای طباطبائی: به تعبیری قابل نفی و اثبات هم نیستند این‌ها. چرتکه ندارند، چوب خط ندارند که مشخص باشند که واقعاً به چه شکل می‌شود اصلاً وجودشان را اثبات کرد.\nخانم علیزاده: بله دقیقاً همین طوره. و ایشان در ادامه توضیح دادند که به اصطلاحِ آلمانی این همان H Handauflegen است یعنی درمان با استفاده از حرارت دست و انرژی که اصلاً باز هم اعتبار ندارد و همان اعتقاداتِ ازوتریکی است که قرن‌ها پیش در اروپا در واقع به ورطه‌ی نابودی کشانده شد با به وجود آمدن علم و با پیشرفت علم.\nخانم علیزاده: بله، این بود از پیشینه‌ی در واقع آشنایی من با عرفان حلقه و اما سوالی که داشتم در رابطه با\nآقای طباطبائی: بله سوالتان را بفرمایید.\nخانم علیزاده: بله، در رابطه با ماهیّت این اتصالات سؤال داشتم، می‌خواستم بدانم که ماهیّت این اتصالات درمانی چیست در عرفان حلقه؟\nآقای طباطبائی: بسیار عالی، تشکر می‌کنم از این که با ما تماس گرفتید و سؤالات خودتان را مطرح کردید. در خدمت جناب استاد شمشیری به پاسخ این سؤال خواهیم پرداخت.\nحجت الاسلام شمشیری: خواهش می‌کنم خیلی تشکر می‌کنم سؤال بسیار خوبی بود ماهیت اتصالات فرقه حلقه ترکیبی از چند مسئله است که خیلی گذرا سعی می‌کنم به آن اشاره بکنم. در گام اول آنها برای اینکه فرد را به یک درمانی برسانند که منتهی بشود به یک عرفان بعدش، می‌آیند یک مقبولیت برای فرد ایجاد می‌کنند. که در صفحه‌ی 123 از کتاب انسان از منظری دیگر در اصول مهمّ فرادرمانی آقای طاهری اشاره می‌کند: فراردمانی تابع اصولی است که توجّه به آنها مسیر را هموارتر می‌کند. یعنی مسیر درمان و عرفان را. و بعد در صفحه‌ی 124 اشاره می‌کند که بایستی این موضوع که فرد از طبّ مدرن و طب معمول و طبّ رایج نتوانسته است درمان بگیرد به فرد تفهیم بشود. پس گام اول برای اینکه فرد را درمان کنند، در رابطه با این سؤال که فرمودند، ماهیّت این اتّصالات چیست. گام اول این است که مقبولیت و تفهیم ایجاد کنند، به فرد تفهیم می‌کنند واژه‌ی، کلمه‌ی تفهیم را عیناً به کار برده بودند.\nحجت الاسلام شمشیری: در گام دوم یک شلوغ پلوغ رسانه‌ای را اینها دارند، تبلیغ می‌کنند به شدّت که ما می‌خواهیم شما را پیش یک کسی ببریم، درمان می‌کنیم شما را، فرد یک مقبولیت برایش ایجاد می‌شود. در گام دوّم می‌آیند تلقین می‌کنند، ببینید در طب یک مسئله‌ای هست به نام اثر پلاسبو. به اثبات رسیده است که، مثلاً یک فردی را آوردند و به او گفتند که (در زندان) در غرب این اتّفاق افتاده است که ما می‌خواهیم آب جوش در صورت شما، روی صورت شما بپاشیم. دو هفته این را تکرار کردند به این فرد. بعد از 15 روز آب سرد ریختند، او تاول زد.چرا چون تلقین کرده بود. یا یک کسی مثلاً در اثر سرمای زیاد در حال یخ زدن بوده، تلقین می‌کند به خودش و گرما زده می‌شود اصلاً. تلقین و اثر پلاسبو مسئله‌ای است که در طب به اثبات رسیده در برنامه‌ی نجات از حلقه با حضور دکتر شفیعی ما به این مسئله پرداختیم، آنجا مفصل می‌توانند دوستان رجوع بکنند. من خیلی خلاصه فقط کُد عرض می‌کنم.\nحجت الاسلام شمشیری: پس چیزی وجود دارد به نام اثر پلاسبو، به یک عدّه‌ای دارو نما می‌دهند و می‌بینند که اتفاقاً بیشتر جواب هم گرفتند از کسانی که داروی واقعی مصرف می‌کردند. بعد از مشروعیت سازی و تفهیم به فرد که راه درمان شما این است از طب نتیجه نگرفتید شما، تلقین هم وجود دارد. در گام سوم از انرژی درمانی هم استفاده می‌کنند. خود اینها در کتابهایشان گفته‌اند کار ما انرژی درمانی نیست. در صورتی که آقای طاهری دو سال را در کشورهایی مثل ژاپن و شرق آسیا بوده، آنجا با رِیکی آشنا شده، اصطلاحات زیادی و مشابهت‌های زیادی و تفکرات اشتراکی شومی بین عرفان حلقه و رِیکی وجود دارد. اصلاً ریکی، یعنی انرژی کیهانی همین انرژی کیهانی عرفان حلقه است.\nآقای طباطبائی: شعور کیهانی\nحجت الاسلام شمشیری: بله انرژی کیهانی و شعور کیهانی را هم جایی گفته‌اند، خود واژه‌ی انرژی کیهانی را هم دارند. گام سوم انرژی درمانی است که اگر درمانی هم اتّفاق می افتد به واسطه‌ی انرژی درمانی است. در گام چهارم از جن استفاده می‌کنند. ما برای همه‌ی اینها دلایلی داریم اگر کسی سؤال بپرسد که شما طبق چه چیزی می گوئید از جن استفاده می‌کنند؟ ما می گوئیم به علّت مخالفت با ذکر، به علّت مسئله‌ای به نام تشعشع آیات و شناخت کامل از اجنّه که اینها را در روش سیر و سلوکی توضیح خواهم دادان شالله. به امانت بماند ان شالله.\nآقای طباطبائی: بسیار عالی تشکر می‌کنم از شما جناب استاد شمشیری.\nآقای طباطبائی: فرصت برنامه به پایان رسیده. بینندگان عزیز دیگری جناب آقای عباسی از تهران و جناب آقا یا خانم ناصری از تهران سؤال داشتند به صورت تلفنی که فرصت نیست به آن بپردازیم. ما از شما بینندگان عزیز هم عذر خواهی می‌کنیم که فرصت ما به پایان رسیده و وعده می‌دهیم کهان شالله در برنامه‌ی آینده خدمتتان باشیم و به پرسش‌های شما پاسخ بدهیم در خدمت کارشناس محترم برنامه جناب استاد شمشیری. از شما تشکر می‌کنیم که تا پایان برنامه با ما همراه بودید و با شما خداحافظی می‌کنیم. و التماس دعا داریم. خدا نگهدار.\n– انعام؛ 153.\n– ملک؛ 22.\n4) صوت قسمت چهارم برنامه ناگفته های ادیان با موضوع بررسی روش سلوکی عرفان واره حلقه\n۱8) صوت قسمت هجدهم برنامه ی نجات از حلقه\n9) صوت قسمت نهم برنامه نجات از حلقه\n2) صوت قسمت دوم برنامه نجات از حلقه


با این گردن‌بند ویدیوهای خود را به‌صورت زنده در شبکه‌های اجتماعی پخش کنید\nدوربین جدیدی که داخل گردن‌بند قرار می‌گیرد\nبا دوربین جدید FrontRow لحظه‌های زیبای زندگی را از دست نمی‌دهید و همیشه به محیط اطراف‌تان توجه دارید در حالی‌که دوستان شما در شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیسبوک در همان لحظه در تجربه شما شریک هستند.\nشاید با فناوری‌های جدید امکان پخش زنده روی اسمارت‌فون بسیار ساده شده باشد اما به‌همان اندازه ما را از "در لحظه" حضور داشتن دور می‌کند. به‌جای این‌که، رویدادها و وقایع را از نزدیک ببینیم و تجربه کنیم، آن‌ها را از طریق یک صفحه شیشه‌ای مشاهده می‌کنیم.\nاما شاید زمان آن رسیده تا این روند تغییر کند. دوربین FrontRow از شرکت Ubiquiti یک دوربین جدید پخش زنده است که داخل یک گردن‌بند دایره‌ای شکل تعبیه می‌شود. به‌این ترتیب، شما به‌جای این‌که فیلم‌بردار باشید می‌توانید از محیط اطراف‌تان لذت ببرید.\nاندازه این دوربین خاص مشابه یک ساعت هوشمند است و از طریق یک اپلیکیشن به دستگاه‌های iOS یا آندرویدی متصل می‌شود. لنز اصلی این دوربین 8 مگاپیکسل و میدان دید آن 140 درجه است. یعنی دید شما با این دوربین با دوربین معروف گوپرو هیچ تفاوتی ندارد. علاوه بر این، یک دوربین ثانویه 5 مگاپیکسلی با میدان دید 85 درجه نیز در این دستگاه وجود دارد.\nرزولوشن دوربین اصلی 2.7K است ولی پیش‌فرض آن روی 1080p تنظیم شده است. پیش‌فرض دوربین دوم هم 1080p است اما می‌تواند تا رزولوشن 2000 بالا برود. هم‌چنین، دوربین اصلی از یک تثبیت کننده تصویر اپتیکال برخوردار است که باعث می‌شود تصاویر خوب و باثباتی ضبط شود. میزان حافظه داخلی آن برای ضبط ویدیوها 32 گیگابایت است.\nبا این دوربین می‌توان تا 2 ساعت به‌طور مداوم فیلم‌برداری کرد، ولی در حالت تایم‌لپس تا 16 ساعت و در حالت استندبای تا 48 ساعت کار می‌کند. اما این دوربین به یک پورت USB-C مجهز است و به‌سرعت شارژ می‌شود.\nعلاوه بر مواردی که در بالا گفته شد Ubiquiti می‌گوید این دوربین از پخش ویدیو در توییتر، فیسبوک و یوتیوب پشتیبانی می‌کند. هم‌چنین، با دراپ‌باکس، اسپاتیفای و سرویس‌هایی از این قبیل یک‌پارچه می‌شود. هنوز قیمت و زمان احتمالی ورود آن به بازار مشخص نیست.\nدوربین - گردن‌بند\nنشانی منبع: https://www.shabakeh-mag.com/news/world/9211/%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D8%B5%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%BE%D8%AE%D8%B4-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF


* بیکارستان * - «دوستت دارم»، ویروسی که در اینترنت ۱۰ ساله شد\nویروس معروف "لاوباگ" که با آلوده کردن بیش از 50 میلیون رایانه نقطه عطف مهمی در تحول بدافزارها به شمار می رود، 10 ساله شد.\nبه گزارش ایسنا، هنگامی که این ویروس 10 سال پیش منتشر شد کاربران تصور می کردند که واقعا یک نامه عاشقانه دریافت کرده اند، فایروال های شخصی فعال نبوده و ضمیمه های قابل اجرا در درگاه های ای میل مسدود نمی شدند.\nشرایط آن زمان به ویروس لاوباگ اجازه داد با آلوده کردن میلیون ها رایانه در جهان در عرض یک هفته، حدود پنج تا هشت میلیارد دلار خسارت به بار بیاورد.\nشرکت امنیتی MessageLabs که اکنون به مالکیت سیمانتک درآمده یکی از نخستین شرکت هایی بود که ویروس لاوباگ را در چهارم ماه می سال 2000 شناسایی کرده و شاهد رشد این ویروس ارسال شونده انبوه از یک در هزار ای میل به یک در 28 ای میل بود.\nویروس نویسان از تکنیک مهندسی اجتماعی برای ارسال این ویروس به شکل فایل ضمیمه متنی در ای میلی که حاوی عنوان فریب آمیز "دوستت دارم" بود، استفاده کرده بودند و هنگامی که کنجکاوی گیرندگان باعث می شد ضمیمه را باز کنند، اسکریپت ویژوال بیسیک مخربی خود را به نشانی های ای میل موجود در کتاب آدرس آنان ارسال می کرد.\nاین ویروس محصول زمانی بود که دورنمای تهدید به جای جرائم سازمان یافته تحت تسلط حملات هکرهای تازه کار بود و همانند امروز انگیزه های مالی در میان نبودند.\nارسال در تاریخ پنجشنبه 1389/06/11 توسط سالار


بایگانی‌ها التهاب تاندونی - فیزیوتراپی آرامش سعادت آباد\n28 ژانویه, 2018 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته لیزر پرتوان فیزیوتراپی, مفصل شانه\nشانه درد و التهاب تاندونی در نوازندگان\n5 نوامبر, 2017 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته آسیبهای اسکلتی نوازندگان\nدر مقاله پیشین علل رایجی که منجر به درد و آسیب نوازندگان میشود را بررسی کردیم. در این مقاله و مقالات بعدی با مشکلاتی که\nلیزر درمانی فیزیوتراپی\n12 جولای, 2016 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته روش های درمانی\nدر حضور درد، لیزر با تحریک بدن موجب ترشح مواد ضد درد در بدن میشود. در حقیقت بجای اینکه دارو به صورت مصنوعی درد را پایین بیاورد، خود بدن مسکن هایی همچون انکفالین و اندورفین را ترشح کرده و درد را سرکوب میکند. لیزر با افزایش سطح کلاژن، انبساط عروق، ساخت و ساز DNA و RNA موجب ترمیم بافتها میشود.\n14 ژوئن, 2016 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته مطالب آموزشی, مفصل شانه\nدرمان التهاب تاندون شانه در صورت اقدام بموقع و صحیح موجب جلوگیری از پیشرفت عارضه و پاره شدن کامل تاندونها میشود. علاوه بر پیشرفت آسیب\nالتهاب تاندونهای شانه\n31 می, 2016 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته مطالب آموزشی, مفصل شانه\nدرد تاندونیت بیشتر در قسمت سر شانه و خارج بازو احساس میشود. این درد در فعالیتهایی مانند پوشیدن و درآوردن لباس و بردن دست به پشت سر و پشت کمر تشدید میشود. لمس تاندونها در محل اتصالشان به سر شانه دردناک است. برخی از عضلات اطراف گردن و کتف به اسپاسم رفته و سفت میشوند که خود میتواند منشا درد باشد. از سوی دیگر برخی عضلات ضعیف میشوند. عضلات ضعیف شده، معمولا همان عضلات تاندونهای درگیر هستند که با تستهای عضلانی یا MMT توسط فیزیوتراپیست مشخص میشود\nکینزیوتیپ در درمان فیزیوتراپی مبحثی است که در این مقاله به آن خواهیم پرداخت، این روش یکی از محبوبترین مدالیته های فیزیوتراپی خصوصا در بین\n15 نوامبر, 2015 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته مطالب آموزشی, مفصل آرنج\nآرنج تنیس بازان یکی از آسیب های رایجی است که با استفاده بیش از حد از عضلات ناحیه آرنج، ساعد و مچ دست بوجود می آید و موجب ایجاد درد در قسمت خارجی مفصل آرنج می شود. اگر در آرنج خود درد احساس می کنید، و تا بحال تنیس بازی نکرده اید، بدین معنی نیست که به آرنج تنیس بازان دچار نیستید! اصطلاح “آرنج تنیس بازان” به دلیل اینکه این عارضه در بازیکنان تنیس رایج است، برای نام گذاری آن استفاده می شود، لذا این بیماری جزو آسیب های ورزشی نیز محسوب می شود.\n30 اکتبر, 2015 - فیزیوتراپیست صادق زراعتکار - در دسته روش های درمانی\nاولتراسوند درمانی در فیزیوتراپی روشی برای تحریک بافت های زیر سطح پوست با استفاده از امواج مافوق صوت دارای فرکانس بسیار بالاست (فرکانسی بین ۵۰۰۰۰۰ تا