کد خبر: ۳۰۹۱۱۳\nتاریخ انتشار: ۲۷ آبان ۱۳۹۴ - ۱۹:۰۲\nبسته روزانه بولتن نیوز در حوزه فرهنگ/ 27 آبان 94\nافکار/علاقه سینماگران به «چهارشنبه»\nافکارپرس: از میان روزهای هفته، «چهارشنبه» بیشترین سهم را در میان اسامی فیلم‌های سینمایی دارد.\nعلی سرتیپی مدیرعامل فیلمیران که پخش «چهارشنبه 19 اردیبهشت » را عهده دار است، با بیان اینکه همزمانی اکران دو فیلم که از چهارشنبه در نامشان استفاده کرده‌اند قطعا تاثیر منفی در جذب مخاطبان خواهد داشت به ایسنا گفت: ما درخواست کردیم که نام فیلم را تغییر دهند اما قبول نکردند.\n«جمعه» فیلمی به کارگردانی حسن یکتاپناه ساختهٔ سال 78 روایت یک کارگر افغانی به نام جمعه است.\nاطلاعات/ستاری: فرهنگ کارآفرینی را با پول نفت سرکوب کرده‌ایم\nمعاون علمی و فناوری ریاست جمهوری گفت: باید نگاه ۱۵۰ ساله به نفت را در تمامی حوزه‌ها از قبیل بانکداری، آموزشی و اقتصادی در کشور کنار بگذاریم و باید تفکر کشور را به سمت فرهنگ دانش بنیان تغییر دهیم .\nبه گزارش ایرنا، دکتر سورنا ستاری در مراسم آغاز به کار نخستین نمایشگاه دستاوردهای خانواده فناوری دانشگاه شریف گفت: جوانان کشور سرمایه‌های این مملکت هستند نه چاه‌های نفت آن و جوانان ما می‌توانند پایه‌های اقتصاد این کشور را تشکیل دهند. وی گفت: انقلابی که در صنعت دنیا ایجاد شده صنعت کارآفرینی است و ما متاسفانه این فرهنگ را در کشور سرکوب کرده‌ایم و فرهنگ اصیل و قدیمی که در حوزه کارآفرینی داشته‌ایم را از بین برده‌ایم، دیگر با فروش سیمان و نفت نمی‌شود مملکت را چرخاند. دکتر سعید سهراب‌پور، قائم‌مقام بنیاد ملی نخبگان هم گفت: اگر نخبگان در این حیطه وارد نشوند به خارج از کشور خواهند رفت و ایده‌های خود را در خارج از کشور تجاری‌سازی خواهند کرد.\nاطلاعات/صالحی امیری: به فکر کتابفروشی‌های در حال تعطیلی باشیم\nرئیس کتابخانه ملی در افتتاحیه همایش ملی کتاب و نشر گفت: در این شرایط نباید به ناشر به چشم یک تولیدکننده نگاه کرد بلکه باید به چشم یک طبیب دید که کانون بازتولید معرفت است.\nبه گزارش خبرنگار مهر، اولین همایش ملی کتاب و نشر صبح دیروز سه‌شنبه ۲۶ آبان در کتابخانه ملی آغاز به کار کرد.\nدر ابتدای این همایش، داریوش مطلبی دبیر علمی این همایش به ارائه گزارشی از فعالیت‌های این همایش پرداخت. سپس سید رضا صالحی امیری رئیس مرکز اسناد و کتابخانه ملی گفت: مولف، مترجم، مخاطب، کتاب، کتابخانه و کتابدار همگی در کنار اقتصاد نشر، ارتباط زنجیره‌ای دارند که نگاه همه جانبه‌ای را در سیاست گذاری در این حوزه می‌طلبد.\nصالحی امیری گفت: فکر می‌کنم مسائل بنیادی در حوزه نشر ایران مانند یک زنجیر است و نیازمند سیاست‌گذاری جامع در این زمینه هستیم که این سیاست هم در نظام فرهنگی جا دارد تا در این خصوص یک بحث جامع و کامل داشته باشیم.\nوی افزود: هنوز مقوله ای به نام کتاب و کتابخوانی و نشر که دانه‌های یک تسبیح هستند، در مقایسه با سایر حوزه‌های اقتصادی کشور، نحیف و ضعیف است و کمتر به آن توجه شده است؛ گرچه در این دولت به این مساله توجه شده اما همچنان نحیف است. در کشور ما ۱۲هزار ناشر مجوز کار دارند ولی فقط ۴هزارتا از آن‌ها فعال هستند.\nیعنی از هر ۳نفری که مجوز گرفته‌اند تنها یک نفر فعال است. هر روز هم فعالان حوزه نشر کمتر می‌شوند. به نظرم مساله فراتر از چند موضوع کوچک است و به همان سیاست‌گذاری که به آن اشاره کردم، بر می‌گردد. چطور است که برای سوخت و محیط زیست چندین هزار میلیارد هزینه می‌کنیم؟ در حوزه سلامت سرمایه‌گذاری بیش از ۱۰هزار میلیاردی انجام شده و انصاف نیست که وقتی ریزگردها و آلودگی هوا را می‌بینیم، آلودگی فرهنگی را نبینیم.\nرئیس کتابخانه ملی ادامه داد: آلودگی هوا و ریزگردها مربوط به آلودگی جسمی و وضعیت کتاب و کتابخوانی مربوط به آلودگی روحی است. نمی‌توان جامعه را بدون معرفت، اخلاق و همگرایی اداره کرد. اگر وضع به همین منوال پیش برود، با جامعه سرد و بی روحی روبرو خواهیم بود و در جامعه سرد و بی‌روح پدیده طلاق و ناامنی های مختلف به چشم می‌آید.\nصالحی امیری گفت: طراحی سیاست در این زمینه، نیازمند تغییر نگرش در اولویت سنجی نیازهاست. مطمئن باشیم که حوزه معرفت از حوزه نفت، کم ارزش تر نیست. می توانیم فولاد و نفت و بنزین را وارد کنیم ولی نمی توانیم فضیلت و معرفت را وارد کنیم. چرا این روزها در جامعه ما وقتی افراد صبح از منزل بیرون می‌آیند، به هم سلام نمی‌کنند؟ گویی با هم بیگانه هستند. این نشان می‌دهد که ما به کتابخانه توجه نداریم پس نیازمند بازنگری هستیم. بیش از یک قرن از صدور اولین مجوز کتاب در ایران می‌گذرد. ۱۳۵سال پیش در دوره ناصری بود که اداره مربوط به کتاب تاسیس شد.\nدر مجموع ۲۲قانون، ۲۶آیین نامه، ۶۲تصویب نامه، ۱۹اساس نامه و ۲۵موافقت نامه در حوزه کتاب و نشر داریم ولی انباری از این قوانین کار ما را راه نینداختند چون کاغذهای بی روحی هستند که باید روح در آن‌ها دمیده شود.\nوی همچنین گفت: ما نیازمند بازنگری در صنعت فرهنگ هستیم. صنعت فرهنگ شامل کتاب، موسیقی، تئاتر، سینما و… می‌شود. صنعت فرهنگ می‌تواند جایگزین صنعت نفت شود. این تمدن، قطعا یکی از ۳تمدن بزرگ دنیاست و ظرفیت وسیعی برای صنعت فرهنگ دارد. این روزها اگر یک پالایشگاه تعطیل شود، همه متوجه می شوند و خیلی‌ها نگران می‌شوند اما وقتی در تهران هر روز یک کتابفروشی بسته می شود، کسی احساس درد می‌کند؟ در تهران هر روز کتابفروشی‌ها بسته می‌شوند و به جایشان پیتزافروشی‌ها و نمایشگاه‌های ماشین مانند قارچ بیشتر می‌شوند.\nدر ایران کمتر از ۳هزار کتابفروشی داریم که کمتر از هزارتایشان در تهران هستند. از این تعداد هم کمتر از ۱۰۰تا، کتابفروشی بزرگ هستند و حدود ۵۰۰تا کتابفروشی کوچک اند. رئیس کتابخانه ملی در ادامه سخنانش گفت: پایین بودن سرانه مطالعه در ایران، دلایل زیادی دارد که یکی از آن‌ها، اقتصاد نشر است. هنوز کتاب خریدن به یک ارزش ملی تبدیل نشده است. یکی از مسئولان چند روز پیش می‌گفت رهبر انقلاب در برنامه مطالعه روزانه شان، گاهی روزی ۳مرتبه مطالعه می‌کنند. آیا باقی هم همین طور هستند؟ اگر نیستند، نیازمند تحول هستیم. تا زمانی که مطالعه تبدیل به یک ارزش نشود، هیچ اتفاقی در نشر ما رخ نخواهد داد.\nمحمود آموزگار رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران نیز در این همایش گفت: آقای صالحی امیری مانند یک ناشر و کتابفروش صحبت می‌کنند و جان کلام را مطرح کردند که نیازمند یک سیاست جامع در زمینه کتاب و نشر هستیم. همه می‌دانیم که نشر و کتاب، مبنای همه هنرهاست و به طور کلی با مسائل فرهنگی جامعه گره خورده است. خوشبختانه هفته کتاب فرصتی را فراهم می‌کند که یادمان بیافتد مسائلی در این زمینه داریم.\nوی گفت: در هفته کتاب امسال، بارقه های امیدی را می‌بینیم که ما را بر بقای این کار امیدوار می‌کند. این همایش هم قطعا تاثیر خود را خواهد گذاشت و امیدواریم که صدای آقای صالحی امیری هم به جاهایی که باید برسد.\nدر این مراسم پیام آیت‌الله علوی گرگانی به همایش ملی کتاب و نشر در قالب کلیپ برای حاضران پخش شد که در این پیام ضمن اشاره به اهمیت حمایت از فرهنگ کتاب و کتاب خوانی و فرهنگ بومی کشور، بر لزوم جهت‌دهی به افکار عمومی و القای افکار صحیح در قالب کتاب تأکید شد.\nهمایش ملی کتاب و نشر در قالب برگزاری پنل‌های تخصصی ادامه یافت.\nمراسم پایانی همایش ملی کتاب و نشر\nدر مراسم پایانی همایش ملی کتاب و نشر دکتر سید عباس صالحی معاون فرهنگی وزیر ارشاد با اشاره به اهمیت جایگاه کتاب در جامعه گفت: وضع نشر و کتاب را در دوساحت «آنچه در آن قرار داریم» و «آنچه پیش رو داریم» باید مورد توجه قرار دهیم. چشم اندازی از آنچه که در آن قرار داریم حتماً از مقالاتی که در این همایش ارائه شده پیداست.\nدر واقع وضع موجود شرایطی رنگین کمانی دارد و شامل ترقیات، ضعف‌ها و رکودها از یک سو و از سوی دیگر اتفاقات خوب است. وی با اشاره به یکی از مصادیق این اتفاق‌های خوب گفت: در همین آبان ماه رقم انتشار کتاب پس از انقلاب اسلامی از یک میلیون عنوان کتاب گذشت. البته ممکن است در میان این عناوین کتاب‌های نه چندان مطلوب و کتابسازی هم باشد ولی در میان آن‌ها کتاب‌های خوب هم دیده می‌شود.\nوی تصریح کرد: جریان تولید علم در ۳۵ سال گذشته پویا بوده است و نباید داشته‌های خود را تحقیر کنیم. البته در عرصه کتاب حرف‌های تلخ و سختی هم وجود دارد همان طور که مقام معظم رهبری در کلیپی که در این مراسم پخش شد، فرمودند تیراژ ۲ تا ۳ هزار جلد کتاب برای این مملکت ناراحت کننده است. متأسفانه باید گفت رقم تیراژ از ۲۰۰۰ نسخه هم پایین‌تر آمده است و متوسط آن در هفت ماه اخیر به ۱۸۰۰ نسخه رسید. آنچه که به همین میزان تیراژ هم کمک کرده کتاب‌های درسی و کمک آموزشی بوده است.\nوی با اشاره به دوران پسا تحریم گفت: آینده پژوهی در بحث کتاب بسیار مهم است، اینکه بدانیم در دهه آینده چه اتفاقاتی در این عرصه رخ خواهد داد و چه عواملی در آن موثر هستند. در دوران پسا تحریم، اقتصاد و سیاست کشور وارد فضای جدیدی می‌شود. ما هم با نگاه داخلی و همچنین بین‌المللی باید بحث پسا‌تحریم را جدی بگیریم و در شرایط جدید نباید سر فرهنگ وکتاب کلاه برود. در دوره‌ای اهل فرهنگ در مضیقه بودند ولی در دوران پسا تحریم نباید اهالی مظلوم فرهنگ را از امکانات دور نگه داشت.\nوی با دعوت از اهالی فرهنگ، سیاست و رسانه و کسانی که متوجه جایگاه کتاب هستند، خواست که این مطالبات را به مطالبه‌ای اجتماعی تبدیل کنند.\nدر این مراسم حجت‌الاسلام والمسلمین سالک رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس هم گفت: موضوع کتابخوانی در نظام اسلامی مسأله‌ای اساسی برای متحول کردن اخلاق و علم است.\nدر قرآن هم برعلم آموزی و کتابخوانی تصریح شده است. در آیه دوم سوره بقره آمده که قرآن، تنها کتاب «لاریب فیه» است. وی افزود: قرآن تنظیم کننده زندگی همه انسان‌هاست و البته منحصر به بخشی از تاریخ نیست و برای افراد بشر در سراسر طول تاریخ است.\nدر پایان این همایش ملی از نویسندگان مقالات برتر همایش تجلیل به عمل آمد.\nایران/سیدعباس صالحی در اختتامیه جشنواره «قدردانی از برگزیدگان ترویج کتابخوانی» تشریح کرد\nایران/امروز با… نجمه شبیری (مترجم)\nوضعیت ترجمه آثار اسپانیایی فاجعه است\n«نامه‌های پرتب و تاب» از خورخه لوئیس بورخس، سال گذشته با ترجمه نجمه شبیری چاپ و منتشر شد. نجمه شبیری در کارنامه‌اش ترجمه «خاله تولا» از میگل اونا مونو «شش داستان از امریکای لاتین» به قلم کارپانتیه، کورتازار، خوان رولفو و... «گفته‌های بزرگان در سفر و در عشق» را دارد. او استاد دانشگاه علامه است و در روزهای 26 و 27 آبان کنگره‌ای تحت عنوان «میراث اندلس» را در دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار می‌کند که استادان و صاحبنظرانی از اسپانیا و دیگر کشورهای جهان سخنرانان این کنگره‌اند.\nخانم شبیری، پس از انتشار «نامه‌های پرتب و تاب» بورخس، آیا ترجمه دیگری هم در دست چاپ دارید؟\nچند وقتی است که درگیر برگزاری هرچه بهتر همایشی تحت عنوان «میراث اندلس» هستم، به‌همین خاطر فرصت نکردم کتاب «نسل 27» را آماده کنم و تحویل ناشر بدهم. حدود 10 سال این مجموعه را شروع کرده بودم. تقریباً به مراحل پایانی رساندم. حالا هم سه- چهار ماه فرصت لازم است تا کار را نهایی کنم. چون می‌خواهم تا عید نوروز آن را تحویل ناشر دهم.\nشاعران نسل 27 شامل چه شاعرانی می‌شود؟\nنسل 27 گروهی از شاعران برجسته و جوان اسپانیایی بودند که در سال 1927 در مراسم سومین سالگرد مرگ گونگورا، اسطوره ادبیات اسپانیا، گردهم آمدند که در میان آنها رافائل آلبرتی، خورخه گیین، آلونسو، پدرو سالیناس و لوئیس سرنودا حضور داشتند. پیوستن این گروه از شاعران به یکدیگر آغاز شکل‌گیری نسل شاعران 27 اسپانیا بود. این نسل، ادبیات اسپانیا را متحول کرد و دوران طلایی ادبیات رقم خورد.\nبا توجه به افزایش مترجمانی که از ادبیات اسپانیایی ترجمه می‌کنند، وضعیت ترجمه آثار اسپانیولی در ایران را چگونه می‌بینید؟\nاز من نخواهید که درباره ترجمه برخی مترجمان که آثار اسپانیایی را (شعر و رمان) ترجمه می‌کنند، نظر بدهم. چون فاجعه است. اما دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه علامه طباطبایی که دارند کار می‌کنند، خیلی خوبند و آینده درخشانی دارند. مثلاً وحید خدادادی با ترجمه کتاب «عصاکشی» یا علی فلاحی از کارلوس فوئنتس ترجمه می‌کند که ترجمه‌اش عالی است. خانم نازنین نوذری و دکتر جلال مقدم و... از جمله کسانی‌اند که مستقیماً از زبان اسپانیایی به فارسی ترجمه می‌کنند و به اعتقاد اغلب صاحبنظران بهترین ترجمه‌ها را ارائه می‌دهند.\nشما قبلاً گفته بودید لورکا تحت تأثیر ترجمه‌هایی که از غزل حافظ به زبان اسپانیایی انجام شده بود، قرار داشت.\nدرست است. من پای این حرف ایستاده‌ام و در همین کتاب نسل 27 هم به آن اشاره کرده‌ام. لورکا در اواخر کار از ترجمه اشعار حافظ متأثر بود و خودش هم به آن اذعان داشت. در این زمینه من یک مقاله علمی- پژوهشی هم نوشته‌ام که چاپ شده است.\nدر مورد کنگره «میراث اندلس» بگویید.\nاین کنگره در روزهای 26 و 27 آبان تحت عنوان «میراث اندلس، ایران- ایبریا» برگزار می‌شود. برگزار کننده آن هم دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی است. در این کنگره تأثیراتی که اندلس در ایران و ایبریا می‌گذارد مورد بررسی قرار می‌گیرد. دانشگاه مادرید، دانشگاه سه‌ویا، مرکز سه فرهنگ اسپانیا و سفارت اسپانیا در ایران در این برنامه مشارکت دارند و حوزه هنری هم یکی از اسپانسرهای این کنگره است. 18 نفر از خارج از کشور می‌آیند. 14 نفر از اسپانیا می‌آیند که استادان و صاحبنظران برجسته‌ای هستند.\nاز ایران چه کسانی در این کنگره حضور دارند؟\nحدود صد و اندی مقاله دریافت کردیم و چهل نفر از استادان هم در این کنگره سخنرانی می‌کنند. استادانی چون دکتر بهشتی، دکتر حیدری، دکتر مصلح، دکتر سلیمی، استاد باقر و... همه جزو بهترین چهره‌ها و استادان در ایرانند. بهترین مقالات این کنگره در قالب کتابی منتشر خواهد شد.\nمهران رجبی: پدر دانا به فرزندانش عشق می‌ورزد\nسرشب است که به موبایلش زنگ می‌زنم. جواب می‌دهد مثل همیشه با خوشرویی، خودم را معرفی می‌کنم به‌جا می‌آورد و یادآوری می‌کند، یادش بخیر برای فیلم زیر نور ماه هم با من مصاحبه کردی. مهران رجبی حضور ذهن خوبی دارد. مهربان است و می‌توان درباره همه چیز با او گپ زد. خوش صحبت است، نگاهش به زندگی مهربان است. قرآن را از بَر است و اشعار زیادی حفظ است که از آنها به عنوان چاشنی صحبت‌هایش استفاده می‌کند. دو دختر 23 و 19 ساله و یک پسر 11 ساله دارد.\nبه گزارش جام جم سیما ، این بار با مهران رجبی درباره زندگی گپ زدیم. وقتی در چمخاله بود و داشت سیر و ماست برای شام شب‌اش آماده می‌کرد.\n54 ساله! (با خنده) باز رفتید سر سن و سال؟!\nبه نظرتان سن شناسنامه‌ای با سن روان چه نسبتی دارد؟\nروان با جسم فرق می‌کند! روان پیر نمی‌شود، کامل می‌شود. آدم هر چه سنش بیشتر می‌شود، داشته‌های درونی‌اش هم بیشتر می‌شود. هر چقدر زحمت کشیده باشی، مطالعه کرده باشی، به جهان‌بینی رسیده باشی، دنیا را دیده باشی و... روانت کامل‌تر می‌شود. سن شناسنامه‌ای با جسم مرتبط است؛ با گذر عمر، جسم فرسوده می‌شود و این خانه به یکباره فرو می‌ریزد...\nدل آدم چی؟ چه ربطی با سن و سال دارد؟\nدل همان روح است. به قول شاعر «آن یکی دالش لقب دادش آن یکی الف»! یکی می‌گوید دل، یکی می‌گوید، عشق. اما همه اینها یکی است. هر آدمی دو بخش دارد جسم و روح. برای همین می‌تواند روحانی و جسمانی باشد.\nاین‌که می‌گویند دل آدم باید جوان باشد...\nیعنی روح و روانت جوان باشد. کسی که کامل می‌شود؛ طرب‌انگیز می‌شود. به نظرم هیچ آدم پیری دوست ندارد به کودکی یا نوجوانی برگردد، من حداقل این‌طوری نیستم .کوچک‌ترین پسرم 11 ساله است وقتی او را می‌بینم خدا را شکر می‌کنم که من چقدر کامل‌تر از این بچه هستم. من زودتر به مقصد می‌رسم، او باید چقدر زحمت بکشد تا به سن من برسد. خیلی گرفتاری دارد بزرگ شدن. اگر 12 ساله بودم و می‌دانستم که زندگی این همه زحمت دارد و باید مدام در حال دویدن باشم، خودم را می‌کشتم! چون ما رنج‌ها را بیشتر می‌بینیم. خوشی‌ها که دیده نمی‌شود. برای همین است که می‌فرماید: انسان را در رنج آفریدیم. همه زندگی سختی و رنج است. هیچ‌کس راحت سر به بالین نمی‌گذارد چه آن کسی که پولدار است و چه آن کس که فقیر است. طبع آدمیزاد این‌جوری است، دست خودش هم نیست، طماع است.\nگفتید پسرتان 11 ساله است و راه دراز و سختی در پیش دارد! شما برای راحت شدن راه او چه می‌کنید؟\nباید برایش پدری کنم. البته نباید بهش بگویم که راه سختی در پیش داری. هر کسی در هر موقعیتی از زندگی که هست از آن لذت می‌برد. بچه از بچگی‌اش لذت می‌برد. نمی‌توان به او گفت زود بزرگ شو من کار دارم! در این مسیر من وظیفه دارم برایش پدری کنم نه این‌که سرپرست خانواده باشم. تفاوت این دو خیلی ظریف است. پدر فقط وظیفه‌اش پول درآوردن و خرج کردن برای خانواده نیست. پدر بار معنوی دارد، نگاهش به فرزند جور دیگری است. علاوه بر این که مخارج او را تامین می‌کند، خدمات دلی هم دارد که پدر دانا آنها را می‌داند و انجام می‌دهد.\nپدر دانا چه می‌کند برای بچه‌هایش؟\nپدر دانا با فرزندانش زمزمه می‌کند، با آنها حرف می‌زند، برایشان شعر می‌خواند و بخشی از اوقات فراغت فرزندانش را پر می‌کند. جوری رفتار می‌کند که بچه‌ها متوجه معنویت او می‌شوند و با او عشق‌بازی می‌کنند و از همراهی با او لذت می‌برند. این همراهی باعث می‌شود که بچه‌ها هم قدر پدر و مادر را بیشتر بدانند. قدرشناسی والدین و فرزندان نسبت به یکدیگر یعنی به مقصد رسیدن است.\nبا این پرکاری و مشغله کاری چطور می‌توانید برای فرزندانتان پدر دانا باشید؟\nوقتم را مدیریت می‌کنم. بیشتر اوقات در تهران سرکار هستم و به اندازه کافی خانواده را می‌بینم. مثلا اگر راننده تریلی بودم کمتر وقت داشتم کنار خانواده باشم. اما الان وقت کافی دارم.\nامروزه زندگی پیچیده‌تر از گذشته شده، ما کمتر برای با هم بودن وقت می‌گذاریم ...\nبله! ما حاشیه‌های زندگی را زیاد کرده‌ایم برای همین باید مدام در حال دویدن باشیم. مرحوم سهراب رجبی سه پسر داشت؛ من، فرهاد و مهراب. همه ما در یک اتاق زندگی می‌کردیم و زمستان‌ها زیر یک کرسی می‌خوابیدم. یک اتاق مهمان هم داشتیم و یک آشپزخانه. باز هم فکر می‌کردیم که خانه ما چقدر بزرگ است. اما الان خانه‌ها آنقدر بزرگ است که هر کدام از اعضای خانواده یک گوشه آن زندگی می‌کنند. توقع‌مان خیلی زیاد شده و این خصلت تبدیل به آفت شده است. مثلا خانواده سه نفره در یک واحد آپارتمان 400 متری زندگی می‌کنند! این خیلی تلخ است که فاصله اعضای خانواده زیر یک سقف مثلا شده 20 متر شده 60 متر. پدر و مادر در یک طبقه زندگی می‌کنند فرزند آنها در طبقه دیگر. قدیم‌ها روابط گرم بود چون به هم نزدیک بودیم با هم معاشرت داشتیم، صحبت می‌کردیم، درددل می‌کردیم الان از هم دور شده‌ایم.\nو آدم‌ها روزبه‌روز تنهاتر می‌شوند.\nدقیقا ! وقتی می‌گویم داداشم! یعنی برادرم که کنارم هست، اما الان ماه به ماه خواهر و برادر یکدیگر را نمی‌بینند. تکنولوژی هم که رابطه‌ها را ضعیف‌تر کرده است. تلفن‌های هوشمند و گروه‌های مجازی جای صحبت کردن و رابطه چهره به چهره را گرفته است. حتی وقتی دور هم هستیم هر کسی سرش توی گوشی‌اش است.\nشما سرشار از انرژی هستید، منبع این انرژی کجاست این‌که با همه می‌توانید خوب ارتباط برقرار کنید؟\nبه نظرم همه اینها به 20 سال قبل از ازدواج پدر و مادر برمی‌گردد. نشاط یا غمی که در آدم‌ها به‌وجود می‌آید چیزی است که در پدر و مادر نهادینه شده و به بچه‌ها منتقل می‌شود. نتیجه‌اش می‌شود یکی مثل اکبر عبدی که بانمک است و یکی هم می‌شود صدام آدمکش!\nیعنی همه خصلت‌های آدمی ریشه در پدر و مادر دارد؟\nبه نظرم دو بخش دارد. شهید دکتر مطهری درباره فرق اخلاق و روان‌شناسی می‌گوید: اخلاق یعنی این‌که به خودت نگاه کن. به رفتارت، به گفتارت و خودت را مواخذه کن. روان‌شناسی فرافکنی می‌کند که مثلا رفیق ناباب و محله بد و... من هر دو تا را در کنار هم می‌بینم. هم ذات آدم‌ها و هم محیطی که در آن پرورش پیدا می‌کنند در رفتار و گفتار آدم نقش دارد.\nجام جم/بهترین مدرس «درامز» جهان درباره موسیقی ایران چه گفت؟ + تصاویر\nمیزبانان ورک‌شاپ تخصصی درامز و کارشناسان موسیقی به بررسی حضور 3 روزه یاست نیکل در ایران پرداختند.\nبه گزارش جام جم نوا به نقل از آنا، یاست نیکل نوازنده پرآوازه درامز اهل کشور آلمان برای سه روز و برای برگزاری کارگاه تخصصی درامز به دعوت موسسه سرنا به ایران آمده است. وی روز شنبه 30 آبان ماه ایران را ترک می‌کند.\nیاست نیکل درباره تصویر اروپائیان از موسیقی ایران و نه موسیقی ایرانی گفت: « ناآشنا بودنش با فضای موسیقی ایران موضوع عجیبی نیست چرا که در آلمان مردم حتی موسیقی پاپ و راک کشور همسایه‌شان یعنی فرانسه را هم نمی‌شناسند چرا که با آن زبان غریبه‌اند.»\nوی ادامه داد: «اگر خواننده یا گروهی شعرهایش را به زبان انگلیسی بخواند یا موسیقی اینسترومنتال(بی‌کلام) ارائه کند و این موسیقی از کیفیت لازم برخوردار باشد شناخته می‌شود اما درباره موسیقی ایران در آلمان شناخت زیادی وجود ندارد.»\nعلاقه یاست نیکل به موسیقی ایران\nنوازنده پرآوازه درامز همچنین اظهار کرد: «تصویری که از ایران در اروپا وجود دارد با واقعیت فاصله دارد و من علاقه دارم یک بار دیگر و این بار به اتفاق خانواده‌ام به ایران سفر کنم و شیراز و اصفهان را ببینم.»\nوی درباره این‌که چقدر با ریتم‌های نواحی مختلف ایران همچون جنوب و شهرهایی نظیر بوشهر و بندرعباس یا غرب کشور همچون صحنه و هورامان و یا ریتم‌های خراسانی آشنایی دارد گفت: «تاکنون این ریتم‌ها را نشنیده‌ام اما خیلی دوست دارم اگر فرصتش پیش بیاید با ریتم‌های مراسمی همچون مراسم «زار»(جنوب ایران) آشنا شوم.»\nعلیرضا طباطبایی: نیکل مدرس نوازندگان برتر دنیاست\nعلیرضا طباطبایی نوازنده درامز گروه آریان و مدیر مدرسه درامز ایران که زمینه دعوت از یاست نیکل به ایران و برگزاری این ورک‌شاپ را فراهم کرده است درباره ضرورت برگزاری این ورک‌شاپ و همچنین علت دعوت از این نوازنده و آموزش دهنده برجسته دارمز برای این ورک‌شاپ تشریح کرد: «در 15 سال اخیر ساز درامز پیشرفت بسیار زیادی کرده است. دیگر مثل قبل نیست که شما صرفاً یک متد را مقابل خودتان قرار دهید و بر اساس آن پیش بروید. هم از لحاظ تکنیکی، هم از لحاظ ساخت ساز و هم از لحاظ صدادهی.»\nوی افزود: «اصولا نوازندگان ایرانی این پبشرفت‌ها را از طریق اینترنت دنبال می‌کنند و شانس زیادی ندارد که با این دگرگونی‌ها از نزدیک آشنا شوند. به نظر من این نیاز وجود داشته که بچه‌های ایران به نوازندگی روز دنیا آشنا شوند و بدانند لهجه‌های ساز زدن امروز چیست.»\nطباطبایی همچنین یادآور شد: «پیش از این ما کلاوس هسلر که نوازنده و آموزش دهنده فوق‌العاده‌ای بود را به ایران آوردیم، مباحثش واقعا سنگین بود و البته هنرجویان هم بسیار از روش‌های او خوششان آمد، ولی یاست نیکل بسیار کارآمدتر از او با بچه‌ها کار می‌کند. این درس‌هایی که در کلاس‌ها می‌بینید که مربی آلمانی تدریس می‌کند همان چیزهایی است که هنرجویان ما با آن‌ها درگیر هستند. نیکل به واقع مدرس قابل اعتنایی است، خیلی راحت مباحث را منتقل می‌کند و همانطور که می‌دانید وی اکنون مدرس نوازندگان برتر جهان است.»\nنوازنده درامز: ورک‌شاپ‌ها نیاز به تنوع بیشتر دارند\nدر ادامه آرش مقدم نوازنده درامز که در این ورک‌شاپ نیز شرکت کرده است درباره خروجی‌های مناسبی که ورک‌شاپ یاست نیکل و به طور کلی این نوع ورک‌شاپ‌ها می‌تواند داشته باشد عنوان کرد: «کلیات در همه ورک‌شاپ‌ها مشترک است و تاثیر مطلوبی بر عرصه نوازندگی می‌گذارد.»\nوی افزود: «اینکه همه متوجه شوند شیوه‌های درست تمرین کدام شیوه است یا با چند طرح تمرین آشنا شوند. واقعا ساختن شخصیت نوازندگی با ابزارهایی که در دسترس ما است بسیار اهمیت دارد. اهمیت تمرین‌های پایه قطعا بسیار بالا است.»\nمدیرعامل موسسه «سرنا»: فرصت عقب‌گرد نداریم\nسعید خورزنی که به عنوان مدیرعامل موسسه «سرنا» میزبان این ورک‌شاپ است درباره دلیل حمایت از برنامه‌های آموزشی زیر نظر اساتید صاحب‌نام بین‌المللی تاکید کرد: «اگر نخواهیم حرف‌های کلیشه‌ای درباره ارتقای سطح فرهنگ و از این دست پاسخ‌ها بدهیم باید بگوییم که ما وارد مسیری شده‌ایم که نمی‌توانیم دور بزنیم و به عقب برگردیم. اگر بخواهیم به پیشرفت دارمز و نوازندگی درامز در ایران فکر کنیم، وقتی ابزارهای لازم برای انجام فعالیت در این زمینه همچون تاسیس مدرسه درامز، فراهم شده است، ما هم سعی می‌کنیم با دعوت از مربیان و اساتید صاحب‌نام و حرفه‌ای همچون یاست نیکل در همین راستا گام برداریم.»\nوی افزود: «جوانان ایرانی که اینجا جمع شده‌اند چنین افرادی را از نزدیک ندیده‌اند و این فرصتی است تا ببینند، بشنوند و بدانند که سطح علمی این برنامه‌ها بسیار بالا است.»\nخورزنی بیان کرد: «دلیل اصلی برگزاری این ورک‌شاپ به نظرم حضور شخص علیرضا طباطبایی، مدیر مدرسه درامز و باس ایران است. ذوق ما برای برگزاری این ورک‌شاپ از وجود وی سرچشمه گرفته است. در بخش‌های دیگر و سازهای دیگر هم اگر دوستانی مثل ایشان بیایند و حرکتی به مبحث آموزش بدهند ما قطعا از آن‌ها حمایت می‌کنیم.»\nعضو هیات مدیره شرکت سرنا: خوشحالی بابت شادی جوانان\nسعید کزازی عضو هیات مدیره شرکت سرنا نیز درباره دعوت از مربیان درجه یک بین‌المللی سازهای مختلف خاطرنشان کرد: «شاید با هیچ برنامه‌ریزی از پیش‌تعیین شده‌ای این کار را شروع نکرده باشیم. ما ابتدا توسعه سخت‌افزاری را در دستور کار قرار دادیم و بعد به نیاز هنرجوهای مدرسه درامز ایران در زمینه توسعه گستره آموزشی برخورد کردیم و به اینجا رسیدیم که علیرضا طباطبایی چنین پروژه‌ای را تعریف کند. ما یک زمین بازی را فراهم کردیم تا بازیکنانی که شایستگی‌اش را دارند به خوبی در آن بازی کنند.»\nوی ادامه داد: «این امر آثار جانبی هم برای ما دارد، نه این‌که فقط ما هزینه‌ای از جیبمان پرداخت کرده باشیم، اما شاد کردن جوان‌ها ما را هم خوشحال می‌کند. خیلی از افراد چنین امکانی در اختیار ندارند.»\nعلیرضا ایرانی‌نژاد و فرصتی برای تشخیص سره از ناسره\nعلیرضا ایرانی‌نژاد منتقد موسیقی و مدیر روابط عمومی شرکت سرنا در خصوص اهمیت ورک‌شاپ‌هایی در این سطح گفت: «از زاویه اهمیت برگزاری اگر بخواهیم نگاه کنیم با ماجرای متفاوتی روبه‌رو می‌شویم. هنر در ایران معضلی به نام آموزش وجود دارد. نمی‌دانم بر چه اساسی یک نفر که فقط چند سال در عکاسی، نقاشی، موسیقی و...سابقه دارد، به خودش اجازه می‌دهد تدریس کند. متاسفانه به مرور همین شخص تبدیل به اسطوره می‌شود چراکه الگوی درستی در آن زمینه وجود نداشته است بنابراین در چنین شرایطی طبیعی است که همه چیز به بیراهه رود.»\nایرانی‌نژاد تصریح کرد: «باید بپذیریم که درامز یک ساز وارداتی است. مثل سه‌تار نیست که الگوی ایرانی داشته باشد. درامز، بیس و گیتار الکتریک سازهایی غربی هستند و سرچشمه‌هایشان در جای دیگری ا‌ست و اهمیت چنین ورک‌شاپ‌هایی از چشمه سیراب شدن و ایجاد توان قیاس در هنرجویان است. »\nوی ادامه داد: «افرادی همچون یاست نیکل یا هسلر در ساز درامز معیارهایی استاندارد برای قیاس و تشخیص سره از ناسره هستند.»\nاین منتقد موسیقی افزود: «کسی که انتخاب می‌کند در چنین کلاسی شرکت کند صد درصد از نظر ذهنی و استدلالی آماده است و زحمت آن‌ها که در حال فعالیت اصولی و استاندارد هستند به هدر نمی‌رود. شاید با حضور چنین مربیانی که در حد و اندازه‌های بین‌المللی هستند،آ ن‌ها که در ایران اصولی تدریس می‌کنند به حق معنوی‌شان دست یابند. مگر حق معنوی یک معلم هنر چیست؟ این‌که شاگردانش باورش کنند. دست کم در بدیهیات باید باورش کنند.»\nجوان/هشتمين دوره جايزه جلال زير تيغ نقد\nروشنفكر‌ها جلال را به چاه مي‌كشانند\nهشتمين جايزه جلال در حالي شنبه به كار خود پايان خواهد داد كه به‌رغم موضع‌گيري‌هاي روشنفكر‌ها درباره دولتي و حاكميتي بودن اين جايزه، بيشترين نامزد‌هاي اين جايزه از ميان انتشاراتي‌هاي با رويكرد روشنفكري و نويسنده‌هاي منتسب به اين جريان است.\nهشتمين جايزه جلال در حالي شنبه به كار خود پايان خواهد داد كه به‌رغم موضع‌گيري‌هاي روشنفكر‌ها درباره دولتي و حاكميتي بودن اين جايزه، بيشترين نامزد‌هاي اين جايزه از ميان انتشاراتي‌هاي با رويكرد روشنفكري و نويسنده‌هاي منتسب به اين جريان است. حتي جايزه جلال براي دوره آموزشي خود از نويسندگان اصلاح‌طلب دعوت كرده است، مسئله‌اي كه انتقاد‌هايي را به وجود آورده است.\nجلال آل‌احمد اگرچه عمرش كفاف نداد تا انقلاب اسلامي را درك كند اما نوشته‌هاي انتقادي‌اش آنقدر قوت و قوام داشت كه نسلي كه انقلاب كرده است حساب وي را از حساب بسياري از نويسندگان پيش از انقلاب جدا كند و براي وي جايگاه ويژه‌اي قائل شود. خط فكري جلال را مي‌توان در آثار بسياري از نويسندگان پس از انقلاب نيز مشاهده كرد. وي بدون اينكه خودش بخواهد باعث شد تا يك نسل انقلابي با آثار وي شكل بگيرد. در اواسط دهه 80 و براي پاسداشت وي پيشنهاد برگزاري جايزه‌اي به نام اين نويسنده و متفكر ارائه شد. اين پيشنهاد در روزهاي پاياني فعاليت دولت هشتم تصويب شد اما اجراي آن به دولت بعدي رسيد. شوراي عالي انقلاب فرهنگي اساسنامه جايزه ادبي جلال را در جلسه 23 آبان 1385 به تصويب رساند و در آن هدف از برگزاري اين جايزه «ارتقاي زبان و ادبيات ملي و ديني و تشويق نوشته‌ها با هويت و خاستگاه ايراني» عنوان شد. جمله‌اي كليدي اما بسيار كلي كه همين كلي بودن باعث ايجاد مشكل مي‌شود. جايزه به نام جلال آل‌احمد است و لوگوي آن نيز شماي تصوير اين نويسنده است، پس آثاري كه قرار است برگزيده شود بايد حداقل نسبتي با تفكرات آل‌احمد و به خصوص نقد روشنفكري ايراني داشته باشند.\nجايزه جلال آل‌احمد در چهار بخش برگزار مي‌شود؛ 1-رمان و داستان بلند، ۲- مجموعه داستان، ۳- نقد ادبي، ۴- مستندنگاري و تاريخ‌نگاري.\nوزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، رئيس هيئت امناي اين جايزه است و دبيري آن براساس اساسنامه برعهده معاون فرهنگي وزير ارشاد قرار داده شده است، اما اجراي آن بر دوش بنياد شعر و ادبيات داستاني است.\nبا گذشت دو سال از مصوبه شوراي‌عالي انقلاب فرهنگي، اولين دوره جايزه جلال برگزار شد. اهداي 110 سكه طلاي بهار آزادي براي برنده اين جايزه باعث شد به سرعت نام جايزه جلال بر سر زبان‌ها بيفتد، گران‌ترين جايزه ادبي جمهوري اسلامي و وسوسه به دست آوردن 110 سكه باعث شد تا توجه نويسندگان به اين جشنواره جلب شده و هفت دوره پيشين برگزاري آن در كانون توجه‌ها باشد، به خصوص اينكه در اكثر مواقع داوران جايزه جلال هيچ اثري را لايق دريافت جايزه 110 سكه‌اي ندانسته‌اند.\nاما امسال، نه نويسندگان جبهه روشنفكري نه منسوبين به جبهه ارزشي، در موضع‌گيري‌هاي خود روي خوشي به جشنواره جلال نشان نداده‌اند. محمدرضا سرشار رئيس انجمن قلم، مي‌گويد: داوران جايزه جلال بي‌سواد هستند. وي همچنين پيشنهاد مي‌كند كه به جاي بنياد شعر و ادبيات برگزاري جايزه به انحمن قلم سپرده شود، موضوعي كه وزير ارشاد زير بار آن نرفته است.\nاز سوي ديگر ليلي گلستان، عضو كانون نويسندگان جايزه ادبي جلال را فاقد ارزش ادبي مي‌داند. اين نويسنده مي‌گويد: وقتي اسم دولت روي يك جايزه باشد، جايزه كمكي به پيشبرد هنر و ادبيات نمي‌كند حتي به نظر من كساني كه اين جايزه را برده‌اند از قدرشان در جامعه هنري كاسته خواهد شد. من اگر نويسنده بودم و اين جايزه به من داده مي‌شد، آن را نمي‌پذيرفتم.\nفرزانه طاهري، مديرعامل بنياد گلشيري نيز با زير سؤال بردن خاستگاه دولتي جايزه جلال مي‌گويد: وقتي دولت به عنوان متولي وارد مي‌شود علاوه بر اينكه نگاه ايدئولوژيكش را به هنر تحميل مي‌كند، مي‌خواهد همه جريانات را راضي نگهدارد. هميشه قسمتي از جوايز به اين منظور كنار گذاشته مي‌شود تا اين رويكرد تأمين شود.\nدر نقطه مقابل نظرات طاهري هستند، منتقداني نيز كه نداشتن ايدئولوژي انقلاب اسلامي را در آثار منتخب جايزه جلال مهم‌ترين ضعف اين جايزه مي‌دانند و معتقدند جايزه‌اي كه به نام انقلاب و يك نويسنده با تفكراتي انقلابي به وجود آمده است، نبايد نسبت به اصل خود بي‌تفاوت باشد.\nدر كنار اين ماجرا كه اغلب بر سر اجرا و چگونگي اجراي جشنواره جلال در سطح كلان است، منتقدان ديگري نيز هستند كه به طور اخص به دوره هشتم و برنامه‌اي اين دوره نگاه انتقادي دارند. در اين دوره قرار است پس از اجراي اختتاميه برنامه‌اي آموزشي براي نويسندگان جوان برگزار شود. يكي از مدرسان اين دوره مهدي يزداني‌خرم است. يزداني‌خرم، دبير بخش ادبيات نشريات زنجيره‌اي و نويسنده‌اي متوسط به شمار مي‌آيد. «هفت راه» طي گزارشي به انتخاب اين نويسنده براي تدريس انتقاد كرده و مي‌نويسد: تشت رسوايي شبه‌روشنفكران وطني خيلي وقت است كه از بام افتاده است. سياست با دست پس زدن و با پا پيش كشيدن آنها در قبال امكانات مختلف دولتي خيلي وقت است كه آبرويي براي آنها باقي نگذاشته است. آنها كه عموماً در نوشته‌ها و مصاحبه‌هاي خود بد و بيراه نثار «فرهنگ حكومتي» مي‌كنند و به استهزاي اين نوع فرهنگ و امكانات در اختيار آن مي‌پردازند، وقتي فرصتش مهيا شود از كوچك‌ترين امكانات دولتي و حكومتي براي عرض اندام غفلت نمي‌كنند! نمونه اخيرش تدريس يكي از اين افراد در دوره‌هاي داستان‌نويسي جايزه جلال است در حالي كه سال گذشته بدترين فحش‌ها را نثار اين جايزه كرده بود!\nدر ادامه اين گزارش آمده است: يزداني‌خرم در يكي از پرونده‌هاي مطبوعاتي خود كه سابقاً در يكي از نشريات محمد قوچاني منتشر شد، با تيترهايي مانند «جايزه‌اي براي خودي‌ها»، «رنگ پول»، «جايزه‌اي براي هيچ‌كس»، «جايزه حاشيه‌ساز»، «در جوايز ادبي نبايد ايدئولوژي وجود داشته باشد» به استقبال جايزه ادبي جلال آل‌احمد رفته و آن را مورد طعن و تمسخر قرار داده بود. حال اينكه يكي از مهم‌ترين سرشاخه‌هاي ادبي و ژورناليستي محمد قوچاني قرار است در بنياد شعر و ادبيات داستاني و زير چتر نام جلال آل‌احمد به داستان‌نويسان جوان، از ادبيات بگويد نيز خود از طنزهاي تلخ روزگار ماست.\nجايزه جلال شنبه هفته آينده به كار خود پايان خواهد داد. آثار زيادي از نويسندگان شناسنامه‌دار كه تناسبي با اهداف جايزه ندارند در بين اسامي منتخبان بخش‌هاي مختلف اين جايزه ديده مي‌شود. آيا به گفته سرشار داوران با بي‌سوادي آنها را بر مي‌گزينند يا قرار است با ادامه تصدي بخش خصوصي بر مديريت جايزه جلال آل‌احمد، نويسندگان جوان زير نظر نويسندگان نشريات اصلاح‌طلب آموزش خواهند ديد؟!\nجوان/انتقاد از نشان دادن جزئيات تشييع و تدفين در سريال نفس گرم\nمراقب تأثیرات روانی نمایش صحنه‌های تدفین روی کودکان باشیم\nپخش جزئيات سكانس‌هاي تشييع و تدفين در سريال «نفس گرم» در شرايطي كه هيچ گونه هشداري از قبل در خصوص نشان دادن اين صحنه‌ها به مخاطب داده نشده بود، انتقادهاي زيادي را به نمايش اينگونه صحنه‌ها از رسانه ملي در پي داشت.\nماجرا مربوط به امروز و ديروز نيست، سال‌هاست كه سكانس‌هاي تشييع و تدفين به يكي از ضرورت‌هاي تغييرناپذير سريال‌ها و فيلم‌هاي تلويزيوني ما بدل شده است. كافي است كه كنترل تلويزيون را روي يكي از شبكه‌هايي كه در حال پخش سريال هستند تنظيم كنيد و چند قسمتي از سريال را هم ببينيد، در اكثر قريب به اتفاق موارد سكانس‌هايي از تشييع و تدفين و نماهايي از غسالخانه و قبرستان خواهيد ديد. همه ما در تمام سال‌هايي كه پاي تماشاي فيلم‌ها و سريال‌هاي تلويزيوني نشسته‌ايم، بارها با اين سكانس‌ها روبه‌رو شده‌ايم، سكانس‌هايي كه جز ايجاد اندوه و حالت‌هاي بد، تأثير چنداني در سير داستاني سريال ندارد و در غالب موارد كارگردان مي‌تواند بدون پخش چنين سكانس‌هايي سير روايي داستان خود را پيش ببرد. اما انگار براي اكثر كارگردان‌هاي فيلم و سريال، بدون سكانس‌هاي مربوط به مراسم تشييع و تدفين يك جاي كار مي‌لنگد و تمام تلاششان را به كار مي‌گيرند تا يكي از كاراكتر‌هاي داستانشان فوت شود تا به اين بهانه بتوانند چند سكانس بيمارستان، ابراز تأسف پزشك پس از خروج از اتاق عمل، تشييع، غسالخانه و تدفين را در اثرشان بگنجانند. اين در حالي است كه به باور روانشناسان پخش صحنه‌هاي مربوط به تشييع و تدفين باعث افسردگي و نااميدي در ميان مخاطبان مي‌شود. به‌رغم تأثيرات رواني و اجتماعي منفي پخش سكانس‌هاي تشييع و تدفين در سريال‌ها و فيلم‌هاي تلويزيوني اما انگار ممنوعيتي براي پخش چنين صحنه‌هايي در تلويزيون وجود ندارد و هر كارگرداني مي‌تواند هر چقدر كه دوست دارد صحنه‌هاي غم‌انگيز را در مجموعه‌اش جا دهد و در اين ميان تنها مسئله‌اي كه انگار داراي كمترين درجه اهميت است، تأثير منفي تماشاي اين سكانس‌ها در ميان مخاطبان، به خصوص كودكان و نوجوانان است. حميد يعقوبي، استاد دانشگاه و روا‌نشناس در گفت‌وگو با ايسنا درباره تأثير پخش صحنه‌هاي غم‌انگيزي همچون تشييع جنازه روي كودكان اظهار كرده است: «اين سريال در ساعتي نشان داده مي‌شود كه ساعت خواب كودكان است و ما در اين ساعت انتظار نداريم كه بيننده كودك داشته باشد، اما حرف من اين است كه يك كودك، جوان و بزرگسال نيز از تماشاي صحنه تشييع جنازه چه لذتي مي‌برد و اصلاً چرا بايد اين صحنه‌ها نشان داده شوند؟»\nجوان/تكذيب سخنان سخنگوي ارشاد توسط فرزند آيت‌الله مكارم‌شيرازي\nجنتی درخواست ملاقات نداد، اگر هم درخواست مي‌داد، نمي‌پذيرفتيم\nفرزند آیت الله مکارم شیرازی ادعای سخنگوی وزارت ارشاد را مبنی بر اینکه علت دیدار‌نکردن اين مرجع تقليد با وزیر ارشاد کسالت آیت‌الله بوده است، تکذیب کرد.\nحسين نوش‌آبادي، سخنگوي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در نشست هفتگي خود در پاسخ به سؤالي درباره عدم ديدار وزير ارشاد با آيت‌الله مكارم‌شيرازي طي سفر به قم گفته بود: وزير ارشاد ارتباط خوبي با حوزه و مراجع عظام تقليد دارند و هميشه تعامل ميان‌شان برقرار بوده است و ايشان تاكنون در طول دولت يازدهم هم با بزرگان حوزه ديدار داشته‌اند.\nدر سفر اخير هم با تعدادي از مراجع ديدار داشتند كه ملاقات‌هاي خوب و ارزشمندي بوده كه نتايج خوبي را هم در پي داشت، اكثريت مراجع عظام از اقدامات مثبت وزارت ارشاد حمايت كردند و در عين حال توصيه‌هايي را كه لازم بود، ارائه كردند و جناب جنتي هم گزارش‌هاي خوبي به مراجع ارائه دادند.\nسخنگوي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي بدون در نظر گرفتن ديدار محمدجواد ظريف در همان روز با آيت‌الله مكارم‌شيرازي در ادعايي عجيب اظهار داشت: اينكه با بعضي از مراجع ملاقات نداشتند به دليل برنامه‌ريزي از قبل اين دفاتر بوده است. كسالت آيت‌الله مكارم‌شيرازي دليل عدم ديدار ايشان با وزير ارشاد بود و بحث اينكه آيت‌الله مكارم ايشان را نپذيرفتند، مطرح نبوده است. وزير امور خارجه نيز روز پنج‌شنبه به ديدار آيت‌الله مكارم‌شيرازي رفته بود. نوش‌آبادي درباره اين ديدار نيز گفت: اين دو ملاقات همزمان نبوده و گاهي ممكن است انسان در يك زمان حالش خوب باشد و يك ساعت بعد كسالت داشته باشد، در اين مورد اگر بحث ديگري بوده، بي‌اطلاع هستم فقط مي‌دانم اين دو ديدار همزمان با هم نبوده است.\nاين سخنان در حالي در نشست سخنگوي وزارت ارشاد رسانه‌اي شد كه بلافاصله فرزند آيت‌الله مكارم‌شيرازي به آن واكنش نشان داده و اينگونه توضيح مي‌دهد كه: «نه كتباً و نه شفاهاً از سوي دفتر ايشان(وزير ارشاد) از ما درخواست وقت براي ملاقات نشده بود، ولي اگر درخواستي هم مي‌شد آقا قبول نمي‌كردند، هرچند اين درخواست انجام نشده بود.» حجت‌الاسلام مسعود مكارم‌شيرازي فرزند اين مرجع تقليد در ادامه توضيحات تصريح مي‌كند درخواست ملاقاتي نشده است.\nظاهراً آيت‌الله مكارم نسبت به مشكلاتي راجع به كتاب‌هايي كه اجازه چاپ گرفته‌اند و تك‌خواني زن‌ها و موارد ديگر گلايه‌مند هستند.\nجوان/سلام شبكه اجتماعي وطني «سلام» به كاربران ايراني\nنرم‌افزار شبكه اجتماعي پيام‌رسان كاملاً ايراني با نام «سلام»، به عنوان شبكه اجتماعي جوانان ايراني فعاليت آزمايشي خود را آغاز كرد.\nنویسنده : مصطفي محمدی\nخيلي از نهادهاي مختلف جهاني و اينترنتي با اهداف گوناگون كه مهم‌ترين آنها تجاري و تبليغاتي است، دست به راه‌اندازي شبكه‌هاي اجتماعي زده يا درصدد خريد سهام مهم‌ترين شبكه‌هاي اجتماعي دنيا هستند. معمولاً شبكه‌هاي اجتماعي ساختاري اجتماعي يا گروهي است كه از گروه‌هايي (كه عموماً فردي يا سازماني هستند) تشكيل شده است كه توسط يك يا چند نوع خاص از وابستگي مانند دوستان و خويشاوندان به هم متصل مي‌شوند. شبكه‌هاي اجتماعي در قالب يك نوع انقلاب در زمينه سرعت بخشيدن به مبحث و موضوع انتقال اخبار قابل ترجمه و تفسير هستند. بسياري از خبرگزاري‌ها، امروزه در شبكه‌هايي همچون توييتر، يوتيوب و فيس‌بوك فعاليت دارند و اخبار را با سرعت بالايي انتقال مي‌دهند. امروزه ديگر يك فرد به راحتي و تنها با خواندن تيتر‌هاي اصلي مطالب در اين سايت‌ها مي‌تواند از اخبار روز دنيا اطلاع پيدا كند. اين موضوع باعث شده است كه اخبار به وسيله كاربران صدها شبكه اجتماعي يا گروه‌هاي مختلف تشكيل شده در فضاي مجازي بي‌درنگ و فوري در سرتاسر دنيا منتشر بشوند. بنا بر اعلام دست‌اندركاران اين نرم‌افزار وطني، شبكه اجتماعي موبايلي كاملاً ايراني «سلام»، حاصل تلاش جمعي از اساتيد و دانشجويان ايراني و پژوهشكده فضاي مجازي است كه تاكنون هفت نسخه آن مورد آزمايشات مختلف و متعدد قرار گرفته است و اكنون نسخه هفتم و آماده به كار آن ديروز همزمان با روز بزرگداشت سلمان فارسي فعاليت خود را در فضاي مجازي آغاز كرد. پيام‌رسان «سلام» همچنين مانند همه شبكه‌هاي اجتماعي متعارف و مورد استفاده كاربران داراي بخش‌هاي مختلف گفت‌وگوي خصوصي، چت گروهي، اشتراك‌گذاري تصاوير، امكان كمپين‌سازي و هشتگ‌گذاري، جست‌وجو در بين كاربران و تگ‌ها و دهها قابليت ديگر را دارد و به زودي نسخه رايانه‌اي آن نيز عرضه خواهد شد. نكته جالب اينكه در نسخه 7 اين پيام‌رسان همچنين به مناسبت اربعين حسيني، افزونه ويژه اربعين فعال و امكانات ويژه اربعين شامل نقشه‌هاي پياده‌روي اربعين از مرزهاي مختلف كشور (شلمچه، چزابه، مهران)، نقشه شهرهاي كربلا، نجف، كاظمين، هتل‌هاي اقامتي، نكات ايمني سفر، دستورالعمل‌هاي پياده‌روي، معرفي اماكن زيارتي كربلا و نجف، زيارتنامه‌ها و ادعيه بارگذاري شده است. بخش ويژه مسابقه اربعين نيز در اين شبكه فعال و به بهترين عكس‌ها، فيلم‌ها و دلنوشته‌هاي زائران اربعين امسال جوايز ارزنده‌اي تعلق خواهد گرفت.\nحمایت/در همایش ملی کتاب و نشر مطرح شد\nمسئله مهم تغییر سیاست‌های حوزه نشر و کتاب است\nصبح دیروز اولین همایش ملی کتاب و نشر با حضور «سید رضا صالحی امیری» رئیس کتابخانه ملی، «محمود آموزگار» رئیس اتحادیه ناشران و «همایون امیرزاده» با پیام آیتالله علوی گرگانی برگزار شد.\nتغییر سیاست د رحوزه نشر الزامی است\nرئیس کتابخانه ملی در این همایش ضمن اشاره به سیاست‌گذاری در حوزه نشر گفت: می‌توان فرهنگ را به یک سرمایه بزرگ مادی و معنوی تبدیل کرد تا جایگزین صنعت نفت بشود.صالحی امیری افزود: باور من این است که ما نیازمند یک تغییر نگرش و سیاست در حوزه کتاب هستیم که زنجیره‌ای از مؤلف، ناشر، کتابدار و کتاب‌خوان را شامل می‌شود. چراکه اقتصاد نشر گرهی وثیق به حوزه‌های دیگر دارد و ازاین‌جهت نگاه همه‌جانبه نگر و سیاست‌گذار به آن بسیار مهم است. وی ادامه داد: در مورد مسئله بنیادی نشر در ایران، باید یک تغییر سیاست شکل بگیرد. کتاب، کتاب‌خوانی و نشر که همانند دانه‌های تسبیح با یکدیگر به هم وصل شده‌اند، در مقایسه با سایر حوزه‌های اقتصادی کشور ضعیف هستند و کمتر به آن توجه شده است. البته بااین‌وجود که دولت تلاش‌های زیادی انجام داده اما آمارها هنوز از ضعف در این حوزه حاکی است. به همین جهت می‌توان گفت مسئله فراتر از موضوعات کوچکی است که اکنون بررسی می‌شود. در حقیقت مسئله مهم تغییر سیاست‌های حوزه نشر و کتاب است.وی به نگاه به یک ناشر به‌عنوان طبیب جامعه اشاره کرد و ادامه داد: نباید به یک ناشر به منظر کسی که در یک اتاق به تولید کتاب می‌پردازد نگاه کنیم بلکه به ناشر باید از منظر یک طبیب نگاه شود . کتابخانه هم به‌عنوان یک فضای مقدس همچون مساجد باید دارای اهمیت باشد.\nنشر کمتر از نفت ارزش ندارد\nصالحی امیری اضافه کرد: اولین نیاز جامعه نشر طراحی سیاست و الگوی کلان برای این قشر و طبقه است، این طراحی نیازمند تغییر نگرش در اولویت‌هاست. مطمئن باشید که حوزه نشر ارزش کمتر از حوزه نفت ندارد. می‌توانیم فولاد و سوخت را وارد کنیم اما نمی‌توانیم فضیلت، اخلاق و معرفت را وارد کنیم. فضا به‌گونه‌ای شده است که انگار انسان‌ها باهم بیگانه هستند و همسایه از همسایه خود بی‌اطلاع است. در تهران روزی 100 طلاق شکل می‌گیرد باید این‌گونه باشد که وقتی یک خانواده فرومی‌پاشد جامعه بلرزد اما هیچ اتفاقی نمی‌افتد دلیل این موضوع این است که حوزه نشر و کتاب‌خوانی اهتمام درست ندارد. برای مثال می‌بینید که 108 سال قبل آئین‌نامه‌های حوزه نشر شکل‌گرفته است 22 قانون، 26 آیین‌نامه، 9 اساسنامه و 25 موافقت‌نامه چیزی بیش از 100 قانون در حوزه نشر را تشکیل داده است اما همه این‌ها را فراموش کردیم. این کاغذها خود روح ندارند و ما باید این روح را به آن‌ها بدهیم. روح آن معلمی است که با سر قلم خود معرفت را تولید و کتابداری است که زمینه کتاب‌خوانی را فراهم می‌کند.\nنیازمند بازنگری در فرهنگ هستیم\nوی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: ما نیازمند یک باز مهندسی در صنعت فرهنگ هستیم. صنعت فرهنگ که خود شامل صنعت کتاب، موسیقی، سینما، صنایع‌دستی و... است می‌تواند جایگزین مناسبی برای صنعت نفت باشد. جامعه ما با داشتن صبغه فرهنگی درخشان و با اتکا به ظرفیت‌های خود یعنی وجود انسان‌های فرهیخته، وجود تمدن درخشان اسلامی و منابع انسانی قوی در صنعت فرهنگ استفاده کند و تبدیل به سرمایه بزرگ مادی و معنوی و جایگزینی برای صنعت نفت بشود. ما چقدر نگران صنعت نشر هستیم آیا نگران 8 هزار ناشر در کشور که فعالیتشان را متوقف کردند هستیم؟ آیا کتاب‌فروشی‌هایی که هرروزه در تهران بسته می‌شود کسی برای آن احساس درد می‌کند. در تهران روزانه چندین کتاب‌فروشی بسته می‌شود و به‌جای آن پیتزافروشی، بنگاه املاک، نمایشگاه و آرایشگاه مثل قارچ رشد پیدا می‌کند. در ایران کمتر از 3 هزار کتاب‌فروشی و در تهران کمتر از هزار کتاب‌فروشی داریم. آیا با این آمارها می‌توانیم ادعای توسعه فرهنگی داشته باشیم.\nصالحی امیری همچنین به پایین بودن سرانه مطالعه در ایران پرداخت و خاطرنشان کرد: ما با چالشی بنیادی مواجه هستیم و آن پایین بودن سرانه مطالعه در ایران است. آمار سرانه مطالعه در ایران پایین است و دلیل آن اولاً به اقتصاد نشر و کتاب در سبد زندگی خانواده‌ها برمی‌گردد و دوم نیازمند یک کار فرهنگی است تا کتاب خریدن به یک ارزش ملی تبدیل شود. من از یک منبع موثق شنیدم که مقام معظم رهبری در برنامه روزانه خود 3 بار مطالعه می‌کنند آیا جامعه هم این‌گونه است؟ اگر این‌گونه نیست نیازمند یک کار زیرساختی فرهنگی داریم و این کار را باید از مدرسه و مهدکودک شروع کرد و در ادامه به خانواده و جامعه رساند.\nوی همچنین اظهارکرد: تا زمانی که کتابخوانی ارزش ملی نشود نمی‌توان انتظار پیشرفت داشت. صنعت نشر با کتاب‌خوانی و کتاب خریدن گره‌خورده است و در آنجا است که می‌توان کتاب‌خوانی را به ارزش تبدیل کنیم تا این چرخه خرید آغاز شد. برای کشور ما که فرهنگ تمدن عالی دارد شایسته نیست سرانه مطالعه کمی داشته باشد. باید بپذیریم که نیاز به یک بازنگری در سیاست‌هایمان داریم.\nمسائل فرهنگی جامعه گره محکمی با موضوع کتاب و نشر دارد\n«محمود آموزگار»، رئیس اتحادیه ناشران نیز در اولین همایش ملی نشر و کتاب گفت: ما نیازمند یک سیاست جدی و جامع که دربرگیرنده همه حوزه‌های مربوط به نشر و کتاب باشد داریم. نشر و کتاب مبنای همه هنرها است و به‌طورکلی مسائل فرهنگی جامعه گرهی وثیق با موضوع کتاب و نشر دارد.وی ادامه داد: هفته کتاب موقعیتی را فراهم می‌کند تا مشکلات این حوزه را بررسی کنیم؛ اما واقعیت این است که در سال‌های اخیر و در این هفته بارقه‌های امیدی را می‌بینیم که ما را به درصحنه ماندن امیدوار می‌کند.\nروزان/فیلم «آوازهای سرزمین من» سفیر ایران علیه داعش\nروزان نیوز- فیلم «آوازهای سرزمین من» به شهید سردار همدانی تقدیم شد.\nامیرحسین شریفی تهیه کننده فیلم «آوازهای سرزمین من» این اثر سینمایی را به شهید سردار حسین همدانی و شهیدان حرم تقدیم کرد که توسط نیروهای داعش به شهادت رسیدند.\nنشست رسانه ای فیلم سینمایی «آوازهای سرزمین من» به تهیه کنندگی امیرحسین شریفی و کارگردانی عباس رافعی صبح امروز ۲۶ آبان ماه برگزار شد.\nدر ابتدای این نشست امیر حسین شریفی درباره چگونگی تولید این فیلم گفت: این فیلم ابتدا در قالب طرح به چند مرکز ارائه شد اما مورد قبول نبود تا اینکه معاونت بین الملل سازمان صدا و سیما از این کار استقبال کرد و پیشنهاد داد تا در قالب تله فیلم جلوی دوربین برود.\nوی افزود: باتوجه به اینکه ما به تولید سینمایی این اثر فکر می کردیم با این پیشنهاد موافقت نشد و سرانجام به این توافق رسیدیم که در تولید این فیلم سینمایی سازمان صداوسیما مشارکت داشته باشد. این فیلم با مشکلات زیادی ساخته شد و مصایب فیلمبرداری در لبنان بسیار زیاد بود چون از هر ارگانی که مجوز می گرفتیم نهادی دیگر مانع کار می شد. از طرفی همه بازیگران فیلم عرب بودند و ما در مرحله انتخاب بازیگر سختی های زیادی داشتیم چراکه برخی از آنان به خاطر موقعیت خود راضی به حضور در این پروژه نمی شدند.\nشریفی اظهار کرد: با همه این مسایل فیلم تولید شد و علی رغم جوایز جهانی که به دست آورد در جشنواره فیلم فجر سال گذشته مورد بی مهری قرار گرفت و اگرچه علی جنتی وزیر فرهنگ تاکنون دوبار فیلم را دیده و در راستای حمایت از این اثر دستوراتی هم صادر کرده اما شاید دوستان مسوول از گرین کارت های شان ترسیدند که هیچ حمایتی از «آواز های سرزمین من» نکردند. همه جا شعار می دهیم که باید فیلم های ارزشی ساخته شود ولی در عمل هیچ اتفاقی نمی افتد و حتی ممانعت هم ایجاد می کنند.\nوی افزود: چندی پیش از طرف ریاست جمهوری چچن دعوتنامه ای مبنی بر نمایش فیلم در این کشور ارسال شد و با اینکه این اثر مورد توجه کشورهای دیگر است اما مسوولان خودمان انگار آن را نمی بینند. این فیلم را از صمیم قلب به سردار حسین همدانی و شهیدان حرم تقدیم می کنم که توسط نیروهای داعش به شهادت رسیدند. من از نزدیک با سردار همدانی آشنایی داشتم و می دانم امروز در جایگاه رفیعی هستند.\nدر ادامه عباس رفیعی گفت: جمهوری اسلامی ایران از سوی کشورهای دیگر به تروریست بودن متهم شده و این عنوان بارها از رسانه های خارجی دیده و شنیده می شود. در گفتگوهای دیپلماسی به شکل های مختلف وزرا و دیپلمات های ما علیه این تهمت ها ایستادگی و دفاع کرده اند اما متاسفانه در عرصه فرهنگ متولیان حوزه ادبیات، نمایش و سینما واکنشی نشان نمی دهند.\nوی ادامه داد: ما در این فیلم تلاش کردیم خاستگاه سیاسی و اجتماعی داعش را همانگونه که هست نشان دهیم و بگوییم اینها هیچ نسبتی با اسلام راستین ندارند. با اتکا به تحقیقات قبل از فیلمبرداری نشان دادیم همان کسانی که ما را به تروریست بودن متهم می کنند برای داعشی ها اسلحه و مهمات می آورند. هیچ گروهی تا الان حاضر به نمایش چنین واقعیاتی نشد. ما حتی دو سال پیش در این اثر پیش بینی کرده بودیم که این فاجعه چگونه عاقبت دامن خودشان را می گیرد و همانطور که متاسفانه در کشور فرانسه شاهد هستیم این واقعه امروز در رسانه ها منتشر شده است.\nرافعی گفت: «آوازهای سرزمین من» یک اثر داستانی است که کاملا به مدیوم سینما وفادار مانده و در این قالب سعی دارد داستانی کاملا واقعی را به نمایش بگذارد. ما با تولید این فیلم سعی کردیم به دنیا نشان دهیم که تروریست پشت در خانه تان ایستاده و باید هوشیارتر از این عمل کرد. ما در این فیلم نشان می دهیم که زنان در اردوگاه داعش چه شرایطی دازند و این فیلم سینمایی دقیقا همان ماجراهایی را رویت می کند که امروز در رسانه های دنیا تصاویرش منتشر می شود.\nدر ادامه این نشست محسن صادقی مدیر جبرائیل فیلم گفت: اکران این فیلم از پنج هفته دیگر آغاز خواهد شد. ما همین الان هم آمادگی داریم با مسئولیت خودمان «آوازهای سرزمین من» را در هر جای دنیا اکران کنیم. همچنین برای نمایش داخلی همزمان با اکران از محیط های اندیشمندانه ای مثل دانشگاه هم استفاده خواهیم کرد چرا که دیده شدن این فیلم بیش از هر موضوع دیگری برای مان اهمیت دارد.\nهمچنین عباس رافعی اشاره کرد: این فیلم به دلیل نداشتن بازیگر چهره ایرانی قطعا اکران سختی خواهد داشت اما آنچه برای ما مهم است انتقال پیام فیلم و داستانی است که باید همه در جریانش قرار بگیرند.\nشریفی نیز ادامه داد: این فیلم در مجلس شورای اسلامی و کمیسیون فرهنگی و امنیت ملی نمایش داده شد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. این اثر به زبان عربی تولید شد و با زیرنویس فارسی اکران می شود همچنین دوبله روسی و زیرنویس انگلیسی آن هم آماده است و بعد از اکران با همکاری معاونت بین الملل صداوسیما برای پخش تلویزیونی هم آماده می شود.\nرافعی در ادامه بیان کرد: سال های گذشته معاونت سینما نسبت به جریانات منطقه واکنش نشان می داد و از زمان تولید «بازمانده» تا «۳۳روز» شاهد این جریان بودیم اما متاسفانه در دوره جدید مسئولان حساسیتی نسبت به اتفاقات منطقه نشان نمی دهند. آنها سینما را به عصر یخبندان سوق داده اند. با اینکه برای سومین بار است در لبنان فیلم می سازم اما تا کنون هیچ مشکلی بابت ویزا نداشتم چون ما سینماگر هستیم و سیاستمدار نیستیم که از چنین مسایلی واهمه داشته باشیم. تلاش کردم تا این اثر مصرف داخلی نداشته باشد و بتوانیم همه جای دنیا آن را در معرض نمایش بگذاریم.\nشریفی در این نشست اظهار کرد: خوشحالم جوایزی که از این فیلم گرفتم نشان صلح و دوستی و سرباز مقاومت از کشورهایی مثل روسیه بود که گرفتن این نشان و وحدت و همدلی بین ادیان برای من بیش از جایزه فجر ارزشمند است. امیدوارم در پخش دوستان همکاری و حمایت کنند تا «آوازهای سرزمین من» آن طور که شایسته است دیده شود.\nوی در پایان با تشکر از امیر بوالی برای مشاوره در فیلم، گفت: این فیلم سفیر ایران علیه داعش است. اگر مسوولان بخواهند این سفیر را داشته باشند باید از آن حمایت کنند ضمن اینکه بر اساس دستور مستقیم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هیچ سهمیه ای به این اثر تعلق نخواهد گرفت و تنها با سرگروه اکران خواهد شد.\nاین نشست با حضور سارا صوفیانی مشاور تاریخی پروژه، جعفری صمدی و مهدی شریفی مدیران تولید برگزار شد.\nسیاست روز/رائفی‌پور مطرح کرد\nاستعمارگران دیروز مدیران امروز رسانه‌های جهان\nکارشناس رسانه و ارتباطات گفت: بمب‌گذاری‌های اخیر در پاریس مشابه حملات ۱۱ سپتامبر رقم می‌خورد.\nبه گزارش نسیم، علی‌اکبر رائفی‌پور در جمع دانشجویان دانشگاه اصفهان و علوم پزشکی اظهار کرد: کشورهای استعمارگر به اهمیت رسانه پی برده‌اند و امروز مدیریت رسانه‌های جهان در اختیار استعمارگران دیروز است. وی در ادامه افزود: بمب‌گذاری‌های اخیر در پاریس مشابه حملات ۱۱ سپتامبر رقم می‌خورد و رسانه‌ها طوری به مردم القا می‌کنند که حاضر باشند از آن‌ها جاسوسی و مکالماتشان شنود شود اما امنیتشان بازگردد.\nاین کارشناس رسانه با اشاره به تغییرات متعددی که فضای مجازی و رسانه‌ها در زندگی مردم داشته است خاطر‌نشان‌کرد: معماری خانه‌های قدیم ایرانی دارای اندرونی و بیرونی و مطابق با فرهنگ ما بود، اما امروزه خانه‌ها به شکل یک مستطیلی درآمده که همه جایش با هم در ارتباط است و این طراحی جدید، سبک زندگی غربی را می‌طلبد.\nرائفی‌پور ادامه داد: از مقتضیات رسانه است که هر چه مخاطب بیشتر در محتوای آن مشارکت داشته باشد، بیشتر اثر می‌گیرد و در همین راستا ساختن سریال‌های ترکیه‌ای مطابق میل مخاطب باعث شده این کشور در این زمینه پیشرفت کند. وی وسعت و ماندگاری پیام را از ویژگی‌های رسانه خواند و اظهار داشت: همه ما، بازیگران شخصیت‌های ماندگاری چون مالک اشتر و مختار را به این اسم‌ها می‌شناسیم و در صورت مشاهده عکس و فیلمشان به یاد آن نقش می‌افتیم.\nکارشناس رسانه و ارتباطات گفت: در فضای مجازی و در برنامه‌هایی مانند فیسبوک و تلگرام، تولید محتوا به خود کاربران سپرده شده که باعث می‌شود هر انسانی آن شبکه را از خودش و جزوی از وجودش بداند. وی افزود: در برنامه‌های مذکور انسان‌ها تلاش می‌کنند به چشم بیایند و کار به جایی می‌رسد که برای دیده شدن، «لایک» در بسته‌های چندتایی خرید و فروش می‌شود که این، توهم دیده شدن را ایجاد می‌کند.\nرائفی‌پور با اشاره به اهداف رسانه‌های غربی در جهت‌دهی به افکار عمومی جهان تصریح کرد: شبکه خبری مانند بی‌بی‌سی که به کشور انگلیس تعلق دارد، در این کشور ۱۵۰ پوند برای ارائه خدمات از بینندگانش پول می‌گیرد اما به ۳۷ زبان و برای همه مردم دنیا به صورت رایگان پخش می‌شود. وی ادامه داد: حتی زمانی که هنوز تلویزیون و ماهواره مطرح نبود، بی‌بی‌سی در رادیو پیشتاز بود و معروف است که رمز عملیات کودتای ۲۸ مرداد از رادیو بی‌بی‌سی در کشور ما پخش شد.\nاین استاد دانشگاه به ترفندهای این رسانه نیز اشاره داشت و گفت: شبکه بی‌بی‌سی هنوز از لفظ پیکارجویان به جای تروریست برای داعش استفاده می‌کند.\nوی ایجاد آمادگی در مقابله با تهاجمات نرم دشمن را در گرو سواد رسانه‌ای دانست و افزود: در گذشته آموزش شمشیر‌زنی و سوارکاری می‌دیدند تا بتوانند در جنگ‌ها پیروز شوند، سال‌های اخیر آموزش کار با اسلحه‌های گرم برای دفاع نیاز بود و البته هنوز هست؛ اما ابزار مقابله در جنگ‌های امروز سواد رسانه‌ای بالا و آشنایی به فضای مجازی است.\nرائفی‌پور با اشاره به یکی از تاثیرات رسانه و شبکه‌های ماهواره‌ای توضیح داد: شروع درگیری‌های سوریه با چند شبکه ماهواره‌ای بود و بلایی بر سر امن‌ترین کشور خاورمیانه آوردند که بیشتر شهرهای آن خرابه است؛ کشوری که هم توریست سیاحتی بسیاری داشت و هم توریست زیارتی اما چند ماه پیش که آن‌جا بود هیچ‌کس باور نمی‌کند که اینجا، همان‌جا باشد.\nفرهیختگان/«حکایت عاشقی» اکران نشد\nآیا پای بهرام رادان در میان است؟\nگروه ادب‌و‌هنر: قرار بود از امروز اکران سراسری «حکایت عاشقی» به کارگردانی احمد رمضان‌زاده و تهیه‌کنندگی، مسعود جعفری‌جوزانی شروع شود. گرچه تبلیغات این فیلم شروع شده بود، اما دیروز شورای صنفی نمایش از اکران آن جلوگیری کرد. «جوزان فیلم» که پخش این فیلم را به عهده داشت، اعتراض خود را نسبت به این اقدام به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسانه‌ای کرد. بعد از این اعتراض بود که غلامرضا فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش اکران نشدن این فیلم را به دلیل تراکم بالای فیلم‌ها دانست و گفت: «به دلیل تراکم بالای فیلم‌ها شورای صنفی نمایش تصمیم گرفته است که در گروه آزاد هیچ فیلمی اکران نشود.» فرجی همچنین توضیح داد: «قراردادی نیز برای اکران فیلم حکایت عاشقی به شورای ارائه نشده و در آن مقطعی که این قرار‌داد باید ارائه و ثبت می‌شد، این قرارداد ارائه نشده است.» در فیلم حکایت عاشقی که نسبت به نسخه نمایش داده شده در جشنواره فیلم فجر، 10 دقیقه کوتاه‌تر شده است، بهرام رادان، قطب‌الدین صادقی، بهمن زرین‌پور، شیلان رحمانی و شوان عطوف بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون اقلیم کردستان و عراق و... بازی می‌کنند. «حکایت عاشقی» داستان عشق یک خبرنگار ایرانی به یک رزمنده شیمیایی است که در مسیر این عشق برایش اتفاقاتی می‌افتد. این فیلم فاجعه بمباران شیمیایی را در بستری عاشقانه روایت می‌کند. «حکایت عاشقی» نخستین فیلمی است که این‌قدر صریح و واقعی به مساله عشق و حلبچه می‌پردازد. این فیلم که روایتی عاشقانه دارد و برای بیان قصه آن، زبانی نو انتخاب شده است، داستان یک عکاس ایرانی را روایت می‌کند که اولین نفری است که بعد از بمباران شیمیایی حلبچه، وارد این شهر می‌شود و از آن عکاسی می‌کند. این عکاس طی این سفر، با دختری آشنا می‌شود و ماجراهای عاشقانه‌ای میان آنها اتفاق می‌افتد. برخی گمانه‌زنی‌ها علت این توقف را به بازی بهرام رادان نسبت داده‌اند. شایعه‌ای نیز درباره پخش نشدن برنامه ضبط شده بهرام رادان در خندوانه منتشر شده که این شایعه از سوی رامبد جوان تکذیب شده است. این در حالی است که رادان در صفحه شخصی‌اش خبر از رفتنش به برنامه خندوانه داده بود.\nفرهیختگان/گفت‌وگو با آرنه برو در حاشیه سی‌و‌دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران\nبیان شخصی در مستند\nسی‌و‌دومین جشنواره فیلم کوتاه لحظات پایانی خود را سپری می‌کند و در کنار پخش فیلم‌های مختلف، کارگاه‌هایی نیز برپا شده است. در حاشیه برگزاری این جشنواره مراسم بزرگداشت منتقد فقید سینما، زاون قوکاسیان هم اجرا شد. از استادان بسیار خوب سینمای ایران، احمد الستی نیز در این نشست‌ها و جلسات شرکت کرده بود و سخنانی را درباره چگونگی فیلمسازی بر زبان راند. اما یکی از جالب‌ترین نشست‌ها و کارگاه‌ها، حضور یک زوج فیلمساز دانمارکی در این دوره بود. آرنه برو و همسرش، لاته میک مایر میهمانان مهم این دوره بوده‌اند. نکته جالب این است که اگر به سوال‌ها و نحوه برخورد جوانان علاقه‌مند به این کارگردانان دانمارکی توجه می‌کردید، از کم بودن «مطالعه» و همچنین ضعف «اندیشه انتقادی» آنها تعجب می‌کردید. کارگردان «انگیزه» (۱۹۸۳) بسیاری از سوال‌ها را بی‌پاسخ می‌گذاشت و سعی می‌کرد تمرکز خود را با چنین پرسش‌های پی‌در‌پی و آشفته‌ای مغشوش نکند. به هر حال، بعد از نشست «زبان شخصی فیلمساز» که در سالن چارسو و با تدریس آرنه برو برگزار شد، به سوی این کارگردان صاحب‌فکر در مستندسازی رفتم و گفت‌وگویی با او انجام دادم که آن را پیش رو دارید.\nشیوه «personal language» (زبان شخصی) چه نوع اندیشه‌ای در فیلمسازی مستند است؟\nاین شیوه بیشتر یک متد فیلمسازی است که ما در آن بر زبان شخصی خیلی تاکید می‌کنیم. اولین چیز مهم برای این شیوه «فضا» است. هر انسانی، فضایی مخصوص به خود دارد. مثلا اگر شما می‌خواهید با یک انسان دیگر دست بدهید، وارد فضای یک انسان دیگر می‌شوید. شما یا وارد فضای یک دیگری می‌شوید یا فضای او را می‌شکنید. برخورد با یک اثر هنری هم چنین است. اگر یک نفر «خجالتی» است؛ از سوژه‌هایش فاصله می‌گیرد و سعی می‌کند موضوع خود را از نظری دور و فضایی بیرونی به تصویر بکشد. یا موضوعات خود را در یک هاله قرار می‌دهد. اما وقتی یک انسان برون‌گرا است و علاقه دارد به موضوعاتش نزدیک شود، سعی می‌کند به لایه‌های درونی آن نفوذ کند. او سعی می‌کند فضای موضوع خود را بشکند. شما باید آن زبان شخصی خود را پیدا و همان را تقویت کنید. من فیلم‌هایی از یک مستندساز خجالتی را در کارگاه خود نشان داده‌ام و به هنرجوها گفته‌ام ببینید از فیلم او مشخص است که او فردی خجالتی است. اما او در فیلم آخرش توانسته است زبان شخصی خود را کشف کند و به تصویر بکشد.\nبرخورد شما با هنرجوها چگونه است؟\nبه نظر من یک هنرمند باید با خودش راحت باشد و سعی کند از زندگی لذت ببرد و روی دغدغه‌هایش کار کند. یک فیلمساز باید به زبان شخصی خودش برسد و صدای خودش را به نمایش بگذارد.\nاگر زبان شخصی استیلای بسیار زیادی بر هنر فیلمسازی انداخت، چگونه می‌شود؟ مخاطب از دست نمی‌رود؟\nشما کار خود را انجام بدهید و سعی کنید زبان و شیوه خود را پیدا کنید. بالاخره آدم‌هایی هستند که مثل فیلمساز فکر و با او ارتباط برقرار کنند و قسمت‌هایی از فیلم شما را بفهمند.\nشما در بخش اعظم ورک‌شاپ‌تان فیلم نمایش داده‌اید، چرا این‌گونه بوده است؟\nمن در ابتدا کمی صحبت می‌کنم و توضیح می‌دهم چه چیزی را می‌خواهم بیان کنم. عنوان می‌کنم که نظراتم چیست. سپس براساس فیلمی که به نمایش درآمده است، شیوه کارگردانی و شخصیت خود کارگردان را بررسی می‌کنم.\nدر‌واقع «personal space» (فضای شخصی) برای شما بسیار مهم است؛ حتی نظریه‌های پسااستعماری در اندیشه شما بسیار رسوخ دارد. درست است؟\nهر کارگردانی یک فضای شخصی و دنیایی مختص به خودش دارد. حتی، شناسایی فضای «خارج از قاب» بسیار روی شناخت مخاطب از کارگردان تاثیر می‌گذارد. ما به «adaptation» [انطباق و وفق] هنرمند یا موضوع مورد بررسی‌اش بسیار بها می‌دهیم. فیلم‌های جدید تبدیل به یک کاتالوگ فرهنگی شده‌اند. در‌واقع شما می‌توانید کاتالوگ یک انسان را حین دیدن آن فیلم ورق بزنید.\nقدس/ا «محمدرضا ورزی» درباره علاقه بی‌حد و مرزش به ژانر تاریخی و تازه‌ترین سریالش «معمای شاه»؛\nگاهی دکمه سر آستین بازیگر در کار تاریخی می شود گاف!\nحامد مظفری - محمدرضا ورزی جزو معدود کارگردانان ایرانی است که خیلی زود تکلیفش را با سینما و تلویزیون مشخص کرد...\nاو دانش‌آموخته تاریخ بود و علاقه به تاریخ بود که او را به خواندن این درس در دانشگاه رهنمون کرد و سبب ساز آن شد که وقتی پا به عرصه تصویر می‌گذارد چه در کمدی، چه در درام، ژانر تاریخی را دنبال کند؛ البته این تأکید بر ژانر تاریخ خیلی زود هم خودش را نشان داد.\nدر شرایطی که بعد از علی حاتمی بجز حسن فتحی و معدود تجربیاتش، کسی جرأت آن را نداشت که سراغ گونه تاریخی برود و دردسرهای مختلفی را - که این ژانر دارد- تجربه کند؛ همین که ورزی توانست حدود یک دهه در این گونه بماند و البته پله به پله جلو آید باعث مباهات است.\nاولین تجربه سینمایی ورزی، داستانی تاریخی - مذهبی بود؛ داستانی درباره زندگی حضرت ابراهیم (ع) و تلاش‌هایی که وی برای ساختن خانه کعبه و اتمام رسالتش انجام می‌داد. این فیلم «ابراهیم خلیل‌ا... (ع)» نام داشت و ورزی کوشید حین ساخت آن با کمک بخش عمده بازیگرانی که در سال‌های قبل و بعدتر، آن‌ها را در رسانه ملی دیده بودیم، اثری در حد و اندازه یک جوان سی ساله خلق کند.\nالبته گرفت و گیرهای دراماتیک «ابراهیم خلیل ا... (ع)» و بخصوص خطی بودن بیش از حد داستان آن در برخی جاها آزاردهنده می‌شد، اما همین که ورزی جوانی بود در آغاز راه باعث می‌شد، بسیاری از مشکلات بر وی بخشیده شود. این شد که ورزی دومین کار سینمایی خود «مظفرنامه» را نیز در گونه تاریخی و این بار با مایه‌های طنز ساخت. «مظفرنامه» بازه زمانی ترور ناصرالدین شاه تا امضای فرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه را روایت می‌کرد.\nاکران نه چندان قابل قبول «ابراهیم خلیل‌ا...(ع)» و «مظفرنامه» اما سبب ساز آن شد که ورزی سومین فیلم سینمایی اش را در گونه کمدی بسازد؛ اثری به نام «نظام از راست» با خط داستانی تکراری جابه‌جایی یک دزد و پلیس با بازی‌های اکبر عبدی و میرطاهر مظلومی هرچند به لحاظ علقه‌های تاریخی چیزی برای ورزی نداشت، اما سازوکار سینمای گیشه پسند را به وی آموخت.\nاما این نقطه‌ای نبود که ورزی از ماندن و امتداد آن لذت ببرد. این طور شد که باز هم به تلویزیون رفت و این بار سریالی با عنوان «تبریز در مه» را ساخت؛ سریالی که یکی از پرحرف و حدیث‌ترین ادوار تاریخی معاصر ایران زمین یعنی جنگ‌های ایران و روسیه تزاری را روایت می‌کند. ورزی در این مجموعه تلویزیونی، ماجرای جنگ‌های ایران و روسیه را در زمان فتحعلی شاه و عباس میرزا به تصویر کشیده و روایتگر جنگ‌های این دو کشور از آغاز تا مرگ عباس میرزا بود. در این سریال او کوشش فراوانی کرد تا مطالعات آکادمیک تاریخی خود را به منصه ظهور برساند و تا حدودی نیز موفق بود.\nاز اینجا به بعد، دیگر تمرکز کامل ورزی بر تصویرسازی تاریخی بود و او آثاری چون «عمارت فرنگی» و «معمای شاه» را کارگردانی کرد که در هر دوی این‌ها مروری دارد بر اتفاقات مربوط به سلطنت پهلوی اول و دوم. «معمای شاه» تازه‌ترین سریال ورزی که بتازگی هم پخش آن آغاز شده، پروسه طولانی تولید را پشت سر گذاشته و حین فیلمبرداری به دلیل گرفت و گیرهای مالی چندین باری معلق شد اما بالاخره از نیمه آبان ماه، روی آنتن رفت.\nبا ورزی درباره وقفه‌های پیش آمده حین تولید «معمای شاه» و برخی ویژگی‌های این سریال و همین طور علایق سریال سازی‌اش گفت‌وگو کرده ایم؛ که هم اینک، پیش روی شماست.\nاز «معمای شاه» شروع کنیم. این سریال حین تولید چند بار به دلیل مشکلات بودجه متوقف شد. آیا این توقف‌ها شما را اذیت نمی‌کرد که قید کار را زده و سراغ کار دیگری روید؟\nچون کار را خودم شروع کرده بودم و بیشتر از نیمی از آن را هم گرفته بودم اینکه رها می‌کردم و به سراغ پروژه دیگری می‌رفتم واقعاً با روحیاتم سازگار نبود. شاید اگر در هفته یا ماه ابتدایی فیلمبرداری، این کمبودها و گرفت و گیرها به وجود می‌آمد راحت‌تر می‌شد قید کار را زد و سراغ کار جایگزین رفت اما وقتی نیمی از فیلمبرداری را انجام داده‌ای مثل این است که فرزندی را تا 5 سالگی خودت پرورش داده‌ای و ناگهان رهایش کنی در میان یک مشت غریبه. این شد که سعی کردم با همه کمبودها کنار بیایم و خودم پای کار باشم و شده هفته‌ای یک دقیقه فیلم بگیرم، اما کار را رها نکنم. خوشحالم که آن صبر و استقامت سرانجام جواب داد و کار روی آنتن رفت.\nیادمان می‌آید علی حاتمی هم به هنگام ساخت مجموعه «هزاردستان» بارها به دلیل کمبودهای مالی، کارش به بن بست خورد و در این میان می‌کوشید با دست گرفتن فیلم‌هایی مانند «کمال الملک» وقتش را بهتر صرف کند و به بیان بهتر از اتلاف وقت جلوگیری کند.\nمن نمی‌دانم مرحوم حاتمی در چه وضعیتی کار می‌کرد، اما اینکه بخواهی در دل یک پروژه بناگاه سراغ پروژه دیگری بروی بیش از هر چیز نیازمند آن است که شما تکلیف کار را بدانی. من وقتی حتی از یک هفته آینده خودم هم خبر نداشتم، طبیعی بود که نمی‌توانستم برنامه ریزی کنم برای انجام یک کار موازی. حاتمی اگر حین «هزاردستان» می‌رود و «کمال الملک» را می‌سازد، قطعاً برنامه زمانی لازم برای این کار را احتساب کرده اما من و گروه تولید واقعاً نمی‌دانستیم چه زمانی پول می‌رسد که براساس آن بازه زمانی، برنامه‌ریزی کنیم برای استفاده بیشتر و بهتر از فراغت پیش آمده. پس نتیجه اینکه منتظر می‌ماندم تا بودجه برسد.\nآیا این کمبودهایی که هنگام کار به وجود آمد، باعث از هم پاشیدگی گروه نشد؟ یعنی مجبور نشدید بازیگری را جایگزین کنید؟\nبه هر حال من قبلاً هم برای رسانه ملی کار کرده بودم و می‌دانستم کار کردن طولانی مدت برای مدیوم تلویزیون چه دردسرهایی دارد، بخصوص وقتی برخورد کنید با تغییر مدیریت که به تبع آن مدیریت‌های میانی را دچار تغییر می‌کند و همین، عاملی می‌شود برای آن که کار، گره بخورد اما خوشبختانه آمد و رفت مدیران جدید رسانه ملی به نفع کار تمام شد. محمد سرافراز مدیر تازه رسانه ملی نیز با روی باز و نگاه مثبت به این سریال نگاه کردند و کوشید مشکلات را مرتفع کند تا سریال، زودتر آماده شود. این نکته خیلی ویژه‌ای بود که بهار امسال مدیر رسانه ملی شخصاً به پشت صحنه «معمای شاه» سرزده و با عوامل، خوش و بش کردند و البته سعی کردند درباره کمبودها و نقصان‌ها از ما اطلاعات بگیرند.\nجالب است که مدیر رسانه ملی در آن دیدار بر اهمیت برهه‌ای از تاریخ که محور داستانی «معمای شاه» بود، به صراحت صحبت کردند.\nخوشبختانه ایشان دید بازی دارند و بر وقایع تاریخی مهم مملکت ما اشراف دارند و واقعاً آمدنشان سرصحنه به نفع ما و گروه شد که بتوانیم دست‌کم بخشی از درددل‌ها را برایشان بازگو کنیم و ایشان نیز انصافاً تمام تلاش خود را کردند تا مشکلات حل شود و چرخ سریال به درستی بچرخد. یادم می‌آید مدیر رسانه ملی در آن دیدار، اهمیت روایت «معمای شاه» را از چند جنبه دانسته بود؛ یکی از جنبه حضور مردم در دل مبارزات علیه رژیم شاه مخلوع و دیگری نحوه زندگی دربار و سیر و سلوک شاه و دیگری روش مبارزاتی امام خمینی(ره) و نهضتی که موسوم شد به نهضت امام(ره). مدیر رسانه ملی این‌ها را ارکان مختلفی می‌دانست که داستان را پیش می‌برند و مرتب بر این امر تأکید داشت که اگر یکی از این ارکان درست و بجا در دل داستان قرار نگیرد همه سریال ممکن است زیر سؤال برود.\n«معمای شاه» ابتدا بنا بود 50 قسمت باشد. چه شد که به ناگاه به 80 قسمت رسید؟ آیا این بالا رفتن تعداد قسمت‌ها به افت کیفی نمی‌انجامد؟\nدر ابتدا بنا بود 50 قسمت سی دقیقه‌ای داشته باشیم اما چون باید زمان تیتراژها را هم احتساب می‌کردیم، خواه ناخواه از مقدار داستان هر قسمت کم شد و این شد که تعداد قسمت‌ها بالا رفت و زمان آن‌ها پایین آمد، اما این قول را به شما می‌دهم که این 80 قسمت هم تک تک زمینه لازم برای کشش مخاطب را دارند و هیچ گاه سعی نکرده ایم بی‌دلیل و خدای نکرده با آب بندی، وقت مخاطب را تلف کنیم.\nدر «معمای شاه» بازیگران مختلفی داشته اید، آن هم در سنین مختلف که از جوان گرفته تا پیشکسوت را شامل می‌شود. کار کردن با این همه بازیگر دردسر نداشت؟\nوقتی بناست سریال تاریخی بسازید باید به این نکته هم دقت کنید که برای ملموس بودن وقایع چاره‌ای ندارید جز آن که بخش عمده شخصیت‌های تأثیرگذار تاریخی را وارد داستان کنید و وقتی شخصیت‌ها وارد داستان می‌شوند کنار هر کدام، شخصیت‌هایی فرعی قرار می‌گیرند و به این ترتیب همیشه کاراکترها زیاد می‌شوند. داشتن کاراکتر زیاد، از یک طرف بازیگردانی را دشوار می‌کند و از طرف دیگر شخصیت پردازی را. درباره شخصیت پردازی سعی من بر این بود که با کمک دستیارانم حتی جزیی‌ترین اسناد تاریخی را که پیرامون یک شخصیت وجود دارد، بیرون بکشیم و براساس آن شخصیت را پی‌ریزی کنیم. در «معمای شاه» حدود 1600 شخصیت داشتیم و دلم هم نمی‌خواست حتی یکی از آن‌ها هرز برود، پس تا توانستم بر شخصیت پردازی کاراکترها در پیش تولید وقت گذاشتم و وقتی به مرحله انتخاب بازیگر رسیدم دیگر شمایی کلی از هر کاراکتر را برای بازیگر تشریح می‌کردم. این کار باعث می‌شد بازیگران هم با خیال راحت جلوی دوربین بروند. درباره اینکه دردسر نداشت؛ مطمئناً هر کار تاریخی کاری سخت و دشوار است. اینکه در آپارتمان، دوربین تان را بکارید و فیلمی معاصر بسازید به مراتب راحت‌تر از زمانی است که دارید کار تاریخی می‌کنید و می‌خواهید کاری هم کنید که حتی یک مورخ سختگیر هم نتواند از شما گاف بگیرد.\nشاید علت اینکه در سینما و تلویزیون ما آدم‌های زیادی سراغ ژانر تاریخی نمی‌روند، همین دردسرها باشد؟\nقطعاً همین است. در کار تاریخی، دقت مخاطب به چندین برابر می‌رسد. حالا مهم هم نیست خودش در آن بازه زمانی که داستان شما می‌گذرد زندگی کرده باشد یا نه. کافی است نکته‌ای را مثلاً درباره دکمه سر آستین در آن دوره شنیده باشد تا همان بشود برایتان گاف و دیگر تا آخر داستان را باور نکند. برای همین، تولید فیلم و سریال در ژانر تاریخی کار پردردسری می‌شود بخصوص که اگر برخی از منتقدان تاریخی هم مخاطب سریال شما باشند که در آن صورت دردسرهایتان چند برابر می‌شود. مثلاً درباره گویش کاراکترها در دوره پهلوی دوم هم هنوز نمی‌دانیم چطوری باید ادبیات را لحاظ کنیم.\nالبته شما انگار کوشیده اید زیاد عقب نروید و از همین ادبیات معاصر و مرسوم در دوران حاضر استفاده کنید.\nمن حین تحقیقاتم فهمیدم شهروندان در آن دوره به لحاظ گویش، بیشترین شباهت را به زمان کنونی داشته اند و به جای اینکه به سمت ادبیات کتابی برویم، سعی کردم ادبیات محاوره‌ای را در دستور کار قرار دهم. برخی از ضرب المثل‌ها و عبارات هم که برآمده از تاریخ ادبیات ایران است و ربطی به دوره خاصی ندارد و این است که این ضرب المثل‌ها را هم می‌توان بی‌تغییر، وارد دیالوگ‌ها کرد.\nدر سریال‌ها یا فیلم‌هایی که با محوریت زندگی پیامبران می‌گذرد، این انتخاب بازیگر نقش پیامبر است که اهمیتی دوچندان دارد. درباره «ابراهیم خلیل ا... (ع)» از محمد صادقی که یک بازیگر آکادمیک است در این نقش استفاده کردید و در «مظفرنامه» از اکبر عبدی در نقش مظفرالدین شاه بهره بردید. می‌خواهم بدانم در انتخاب بازیگران این نقشها بیشتر به سمت بازیگران علاقه‌مند به تاریخ می‌روید یا آن‌هایی که چهره‌هایشان گریم‌خور خوبی دارد؟\nبه نظرم جفتش باید رعایت شود. بدیهی است بازیگری که علاقه‌ای به شخصیتی تاریخی نداشته باشد، هرچقدر هم که بازیگر ماهری باشد باز هم یک جای کار شما را لنگ می‌گذارد؛ پس ترجیح آن است که به سراغ علاقه‌مندان به تاریخ بروید؛ البته که علاقه به تاریخ به معنای آشنایی با تاریخ به صورت علمی آن نیست. به نظرم بازیگران فیلم‌های تاریخی بد نیست که با تاریخ و نقش‌هایی که بازی می‌کنند آشنایی داشته باشند، اما اگر این آشنایی بیش از حد باشد ممکن است حتی برایشان دردسرآفرین هم بشود. در «معمای شاه» دو کاراکتر مهم داشتیم یکی رضا شاه بود که جعفر دهقان با خیال راحت برایم ایفا کرد و دیگری محمدرضا پهلوی که آن را به حسین نورعلی سپرده بودیم.\nدرباره جعفر دهقان که از قدیم او را می‌شناخته اید بحثی وجود ندارد. حسین نورعلی را چطور آماده نقشی تا این حد خطرناک کردید؟\nمنظورتان از خطرناک چیست؟\n...یعنی نقشی که ممکن است آینده حرفه‌ای‌اش را دستخوش تغییر کند؛ یعنی یا آن قدر خوب از کار دربیاید که مواجهش کند با انبوهی نقش مشابه، یا آن قدر بد از کار دربیاید که از بازیگری محوش کند. خطر کلیشه شدن هم که همیشه وجود دارد.\nاگر یادتان باشد، حسین نورعلی در «عمارت فرنگی» هم نقش محمدرضا پهلوی را بازی کرده بود و همان جا فهمیدم بازیگر مستعدی است و گریم هم که روی صورتش جواب داده بود؛ پیش خودم گفتم چه بهتر که خودش را برای «معمای شاه» هم داشته باشم؛ البته که امیر دژاکام از استادان تئاتر ایران هم خیلی روی او کار کرد و مدت‌ها به او آموزش داد. او الآن یک بازیگر خوب شده است، چون هم از نظر تجربی یکی از سخت‌ترین نقش‌های عمرش را گذرانده و هم از نظر آکادمیک، زیر نظر دژاکام که نام معتبری است کار کرده. بعد از این سریال، باید فقط کمی باهوش باشد.\nیکی از بزرگ‌ترین ایرادهای سریال‌هایی که تعداد قسمت‌هایشان بالا می‌رود، آن است که داستان‌ها بیشتر از حد کش پیدا می‌کند تا به واسطه آن ردیف بودجه‌ای که در اختیار کار قرار گرفته توجیه لازم را پیدا کند. می‌خواهیم بدانیم درباره «معمای شاه» هیچ گاه مجبور نشدید از این ترفند برای پوشش مشکلات مالی استفاده کنید؟\nما در این پروژه مشکل مالی خیلی داشتیم و از ماه‌های پنجم و ششم مرتب درگیری‌های مالی داشتیم که البته برایمان غیرطبیعی هم نبود، اما به دنبال آب بندی به سریال نبودیم به یک دلیل مهم و آن هم اینکه دلم می‌خواست حاصل کارم قابلیت ماندگاری در آرشیو تلویزیون را داشته باشد. می‌خواستم اگر 10 سال بعد یک دانشجوی تاریخ آمد و خواست درباره پهلوی دوم تحقیق کند یک دامنه تصویری خیلی خوب جلوی رویش باشد. برای همین تا توانستم از اضافات کم کردم و به اصل اضافه کردم. مخاطب سریال را قبل از همه خودم دیدم و وقتی خودم را گول نزدم، طبیعی است که کسی نمی‌تواند ادعا کند او را گول زده‌ام.\nاز امیر دژاکام گفتید. چطور شد مسؤولیت انتخاب و هدایت بازیگران را به وی سپردید؟\nدژاکام از حدود چهار سال قبل که وارد پیش تولید و پروسه انتخاب بازیگر شدیم کنارما بود. هم با بازیگران انتخابی کار می‌کرد و هم اینکه سعی می‌کرد، بازیگران مفید و مؤثری را که کمتر دیده شده بودند، جذب کار کند. دژاکام دقت بالایی دارد و بسیاری از ریزه کاری‌هایی را که شاید کارگردان یک کار نبیند، می‌بیند و البته ساعت‌ها می‌تواند درباره دلایل انتخابش با شما گپ بزند. او یکی از تئاتری‌های اصیل است و من به انتخاب‌هایش احترام می‌گذارم.\nتعدد لوکیشن یکی دیگر از سختی‌های پروژه بوده است. شما در لوکیشن‌های مختلفی فیلمبرداری کردید، از کاخ گلستان گرفته تا کاخ نیاوران و موزه عبرت. هماهنگی‌های استفاده از چنین لوکیشن‌هایی چقدر باعث تأخیر در کار می‌شد؟\nبسیاری از این کاخ‌ها در زمره مدیریت سازمان میراث فرهنگی هستند و طبیعی است که برای استفاده از آن‌ها باید هماهنگی با میراث فرهنگی را می‌داشتیم. کاخ سعدآباد، نیاوران، کاخ موزه گلستان، شمس العماره و موزه عبرت از جمله لوکیشن‌های ما بود که البته سعی شد با طراحی صحنه درست و اصولی شرایط استفاده درست از آن‌ها را فراهم کرد. به مانند همیشه بخش‌هایی از لوکیشن‌ها هم در شهرک سینمایی غزالی بود که سال‌هاست به لوکیشن ثابت آثار تاریخی ما بدل شده است. برای استفاده از تک تک این لوکیشن‌ها نیاز داشتیم به هماهنگی‌های قبلی و این هماهنگی‌ها نیز باعث می‌شد، بخشی از پروسه فیلمبرداری صرف نامه نگاری‌های مربوط به استفاده از این لوکیشن‌ها شود.\nساخت آثار تاریخی زمانبر و انرژی بر هستند و همین باعث می‌شود چهره‌هایی که در این ژانر کار می‌کنند بخصوص در کشور ما که نظام استودیویی درستی برای تولید این قبیل کارها وجود ندارد، خیلی زود خسته و دلزده شده قید کار را بزنند. این خستگی برای شما حین پیشبرد پروژه به وجود نیامد؟\nخستگی که هست، اما بستگی دارد به اینکه چقدر عاشق کارتان باشید. اگر ژانر تاریخی ژانری باشد که واقعاً به آن علاقه داشته باشید، سختی‌هایش هم برایتان کمتر می‌شود و مطمئناً می‌توانید در درازمدت هم بیاموزید و هم لذت ببرید و به عبارت بهتر آموزش توأم با لذت داشته باشید، اما اگر به این کار به چشم یک تکنسین نگاه کنید، حتماً اذیت می‌شوید بخصوص در ساز و کار حاکم بر کشور ما که نه سینما صنعت شده و نه تصویربرداری تلویزیونی. در این راه قطعاً شکست می‌خورید، اگر عشق و علاقه قلبی برایتان وجود نداشته باشد. شخصاً به همه جوانان فیلمساز علاقه‌مند به گونه تاریخی توصیه می‌کنم تا می‌توانند مطالعه کنند و وقتی وارد کار شدند هم تا می‌توانند صبر داشته باشند. منتظر نباشند یک شبه نتیجه کارگردانی که سالیان سال است کار کرده برایشان حادث شود. آرام پیش بروند، اما با ممارست.\nادامه کار خودتان را چطور می‌بینید؟ آیا آدمی هستید که ژانر تاریخی را ادامه می‌دهید یا آنکه ممکن است شما هم به مانند بسیاری دیگر تغییر مسیر دهید و سینما یا سریال بعدی‌تان را در ژانری کم دردسرتر بسازید؟\nراستش را بخواهید سختی‌های کار آن قدر هست که بعد از تولید هر کدام از آثار تاریخی همین به فکرم رسیده که قید این کار را بزنم، اما بعد که مدتی گذشته و خستگی‌ها برطرف شده و واکنش‌های مثبت مخاطبان را دیده‌ام پیش خود گفته‌ام وظیفه‌ام این است که از تجربه‌ای که برایم فراهم آمده استفاده بهتری داشته باشم.\nقدس/شاعران پیشکسوت انجمن ادبی رضوی، میهمان ویژه کنگره شعر عاشورایی می شوند\nسی امین کنگره شب شعر عاشورایی شیراز با حضور سیدرضا موید خراسانی و محمدرضا غفورزاده(شفق)، دو شاعر پیشکسوت انجمن ادبی رضوی، برگزار می شود.\nبه گزارش قدس آنلاین به نفل از پایگاه اطلاع رسانی آستان قدس رضوی، کنگره شب شعر عاشورایی شیراز، امسال در سی امین دوره برگزاری، با 25 برگزیده بخش اصلی، 11 میهمان از استان فارس، 9 میهمان از بخش آفرینش ها و خیمه شعر عاشورا و 12 میهمان شاعر کشوری و عضو هیئت داوران، در تاریخ چهارم و پنجم آذر ماه در شیراز برگزار می شود.\nسیدرضا موید خراسانی و محمدرضا غفورزاده(شفق)، دو شاعر پیشکسوت انجمن ادبی رضوی و دارای تالیفات متعدد در حوزه شعر آیینی از جمله افرادی هستند که در داوری آثار نقش داشته و در این کنگره به شعرخوانی می پردازند.\nبه مناسبت سی امین کنگره شب شعر عاشورایی شیراز که موضوع محوری آن فضایل و مناقب امام حسین(ع) است، کتاب «امام حسین(ع)؛ امام فضیلت و زیبایی» در اختیار هنرمندان شعر آیینی قرار گرفته است تا شاعران با مطالعه این کتاب که ناگفته هایی از زندگانی امام سوم بیان می کند، اشعار خود را به دبیرخانه کنگره ارسال کنند.\nلازم به ذکر است؛ کنگره شب شعر عاشورایی شیراز، در سی امین سال برگزاری، با بخش هایی چون نقد شعر با هدف تنویر اذهان شاعران و بررسی ابعاد و زوایای مختلف شعری، نشست های علمی، کارگاه های تخصصی و حلقه های مختلف ویژه شعرا، میزبان شعردوستان و هنرمندان کشور است.\nمردم سالاری/وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي‌در صحن علني مجلس:\nممنوعيت به کارگيري اسامي‌و اصطلاحات بيگانه قانون است\nوزير فرهنگ و ارشاد اسلامي‌با اشاره به قانون ممنوعيت به کارگيري اسامي‌بيگانه گفت: اجراي اين قانون نيازمند هماهنگي و همکاري دستگاه‌هاي مرتبط است. به گزارش برنا، علي جنتي در نشست علني ديروز مجلس شوراي اسلامي‌در پاسخ به سوال ملي علي مطهري با بيان اينکه پاسداري از زبان فارسي و ممنوعيت به کارگيري اسامي‌و اصطلاحات بيگانه يک قانون است گفت: اين قانون در سال 1375 به تصويب رسيده و در سال 78 به صورت يک آيين‌نامه در دولت تصويب شده است که به دستگاه‌ها و نهادهاي دولتي همانند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، وزارت کشور، فرهنگستان زبان و ادب فارسي و برخي نهادهاي انقلاب اسلامي‌ابلاغ شده که اين قانون بايد اجرا شود.\nوي با اشاره به اينکه در حوزه مطبوعات بسته حمايتي تصويب شده در سال 93 برخي از امتيازات براساس محتوا به نشريات داده شده است، افزود: نشريات و خبرگزاري‌هايي که اقتصاد مقاومتي، ترويج زبان و ادبيات فارسي، فرهنگ ايراني و عقايد اسلامي‌و قرآني را رعايت کنند مشمول اين بسته حمايتي مي‌شوند. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي‌افزود: از زمان تشکيل دولت يازدهم از همه دستگاه‌هايي که در اين زمينه فعاليت مي‌کنند همانند شهرداري، صدا‌و‌سيما، فرهنگستان زبان و ادب فارسي دعوت به عمل آمده و بقيه دستگاه‌هايي که در اين زمينه مسئوليت داشته‌اند درخواست همکاري شده است. عضو کابينه دولت يازدهم با اشاره به اينکه با حضور معاون اول رئيس‌جمهور جلسه‌اي براي حل اين مشکلات تشکيل شد ادامه داد: در اين جلسه وزير آموزش و پرورش، علوم، کشور، صنعت و معدن و تجارت، حداد عادل نماينده رئيس فرهنگستان زبان و ادب فارسي، سالک رئيس کميسيون فرهنگي، سازمان ثبت اسناد شرکت داشته و اشکالات آن براي آنها بيان شد. جنتي با بيان اينکه براي داشتن ضمانت اجرايي اصلاحيه‌اي به دولت داده شده است، اظهار داشت: اين اصلاحيه در کميسيون فرهنگي دولت تصويب شده تا الزام اجرايي براي همه دستگاه‌ها ايجاد کند. وي با بيان اينکه سامانه‌اي براي عدم استفاده از اصطلاحات و عناوين بيگانه طراحي شده است افزود: در اين سامانه از نظارت مردمي‌استفاده مي‌شود تا کالاها و فروشگاه‌هايي که از اسامي‌خارجي استفاده مي‌کنند به اطلاع مسوولان برسد. جنتي با اشاره به اينکه در حوزه مطبوعات بسته حمايتي تصويب شده در سال 93 برخي از امتيازات براساس محتوا به نشريات داده شده است، افزود: نشريات و خبرگزاري‌هايي که اقتصاد مقاومتي، ترويج زبان و ادبيات فارسي، فرهنگ ايراني و عقايد اسلامي‌و قرآني را رعايت کنند مشمول اين بسته حمايتي مي‌شوند. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي‌با بيان اينکه در طرح رتبه‌بندي روزنامه‌ها و خبرگزاري‌ها که براي اولين بار اجرا مي‌شود يکي از شاخص‌ها پرهيز از استفاده واژگان بيگانه است ادامه داد: نشريات، روزنامه‌ها و خبرگزاري‌هايي که کمتر از واژگان و اصطلاحات بيگانه استفاده کرده‌اند مي‌توانند رتبه بهتري احراز کنند. وي با اشاره به اينکه سالانه يک روزنامه سراسري، استاني و خبرگزاري به عنوان رسانه برتر انتخاب مي‌شود اظهار داشت: در جشنواره مطبوعات رسانه‌اي که کمتر از واژگان، عناوين و اصطلاحات بيگانه استفاده کرده بود به عنوان رسانه برتر انتخاب شد. جنتي با بيان اينکه ابلاغ تخلفات به دستگاه‌هاي ذي‌ربط وظيفه وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامي‌است افزود: ما به طور مداوم و مستمر تابلوهاي خياباني را رصد مي‌کنيم و برخي از آنها که با قانون مغايرت داشته باشد به نيروي انتظامي‌معرفي مي‌کنيم.\nوي با اشاره به اينکه براي استفاده از کلمات جايگزين بيگانه از فرهنگستان زبان و ادب فارسي استعلام مي‌شود ادامه داد: همه دستگاه‌ها بايد همکاري کنند تا از زبان فارسي که تأکيد مقام معظم رهبري است پاسداري شود. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي‌با بيان اينکه اشکالات وارده نسبت به استفاده از لغات، اصطلاحات و عناوين فارسي مورد قبول وزارت فرهنگ است تصريح کرد: قانون تمام دستگاه‌ها را موظف کرد که از کلمات فارسي استفاده کند اما متأسفانه حتي در مکالمات و مکاتبات اداري، فارسي‌نويسي و فارسي‌گويي رعايت نمي‌شود. وي افزود: براي رفع اين اشکال چه بايد کرد؟ تمام کارها و وظايف در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي‌خلاصه نمي‌شود از کارهاي جديد دولت لايحه اصلاح قانون تبليغات است که 15 ماده آن در دولت تصويب شده است. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي‌با بيان اينکه سازمان ثبت شرکت‌ها، شهرداري، صدا‌و‌سيما نقش موثري در اجراي اين قانون مي‌توانند ايفا کنند اظهار‌داشت: در خارج از کشور نمايندگي‌هاي ما براي گسترش زبان فارسي فعاليت موثر و مفيدي انجام مي‌دهند که اميد است با حمايت نمايندگان در خصوص لايحه قانون تبليغات بر اين مشکل فايق آييم.\nمردم سالاری/مجري سابق برنامه هفت با انتقاد از بهروز افخمي:\nافخمي‌بايد‌از زردبازي و حاشيه دور شود\nمحمود گبرلو مجري سابق برنامه هفت بعد از گذشت چند ماه سکوت، درباره برنامه هفت و نحوه جدايي‌اش از اين برنامه صحبت کرد. وي با اشاره به آمارهاي بينندگان برنامه هفت بهروز افخمي گفت: نبايد به اين آمار‌هاي دروغين استناد کرد، اين دروغ‌ها نبايد به کل بدنه رسانه ملي تعميم پيدا کند، چطور ظرف 3 هفته «هفت» افخمي به 15 ميليون مخاطب رسيده است، به نظر من اين مجري از حاشيه و زردبازي مطبوعاتي پاي خودش را کنار بکشد، زماني اجرا اين برنامه بر من واگذار شد که با احترام تمام با فريدون جيراني برخورد کردم و همانطور که مخاطبان برنامه تماشا کردند زماني که جيراني در برنامه حاضر شد، نشستن بر صندلي اجرا برنامه را به ايشان واگذار کردم.\nمجري سابق برنامه هفت با گلايه از بهروز افخمي، ادامه داد: فعلا نبايد انتقاد يا تحليل خاصي را نسبت به اين برنامه ارائه داد ولي از مجري برنامه گله مند هستم، چطور مخا‌طبان برنامه من 1 ميليون و مخاطبان برنامه وي 15 ميليون بوده است، منبع اين آمار کجاست، اصلا هيچ آمار دقيق و درستي در صداوسيما وجود ندارد، همان کساني که به وي از آمار 15 ميليوني برنامه سخن گفتند به من هر هفته از امار مخاطب 20 ميليوني برنامه‌هاي بنده سخن مي‌گفتند. محمود گبرلو گفت: نحوه جدايي من از «هفت» حاصل بداخلاقي يا کج‌انديشي مدير شبکه بود. وي در گفت‌وگو با برنا، با اعلام اينکه اين برنامه ارثيه پدري من نبوده و براي هيچکس هم نخواهد بود، اظهار داشت: اصراري براي نشستن در صندلي برنامه هفت نداشتم ولي اي کاش مديران شبکه سه برخورد محترمانه‌تري را لحاظ مي‌کردند. اين اشتباه را مدير شبکه مرتکب شد که براي خود وي هم تبعاتي را به بار آورد، لذا بدون کوچکترين صحبتي با بنده برنامه را قطع کردند و مجبور به مصاحبه‌هاي در اين رابطه شدند که براي خود شبکه حاشيه‌هاي را به وجود آورد، با اين حال براي تيم اجرايي فعلي «هفت» آرزوي موفقيت مي‌کنم. همچنين وي در رابطه با قراردادي که با مدير شبکه سه جهت اجراي برنامه انعقاد کرده بود، گفت: براي اجراي اين برنامه قراردادي با من بسته شده بود که تقريبا زمان يا تاريخ اين قرارداد رو به پايان بود، مطمئنا خيلي راحت و در فضاي آرام مي‌توانستيم قطع همکاري کنيم و در يک فضا مطلوب اجراي برنامه را به گروه بعدي محول مي‌کرديم. اين نحوه جدايي حاصل يک بداخلاقي و کج انديشي مديران شبکه مربوطه بود.گبرلو يادآور شد: اين مسئله و حواشي مخصوص به آن نبايد به صداوسيما تعميم پيدا کند، مطمئنا هستم اگر جناب سرافراز و پور محممدي از اين مسئله باخبر مي‌شدند، حتما از بروز چنين مسائلي جلوگيري مي‌کردند. اين مجري با اعلام اينکه به هيچ وجه قصد دخالت يا تحليل نسبت به شمايل جديد برنامه «هفت« نخواهم داشت، يادآور شد: هنوز خيلي زود است که نسبت به محتوا فعلي اين برنامه بپردازيم، نظر خاصي هم در اين رابطه ندارم، همانطور که تحليل مشخصي را درباره  مديريت اين برنامه سينمايي توسط فريدون جيراني نداشته‌ام.\nوي ادامه داد: بهروز افخمي‌هم سلايق خودش را دارد و در درجه اول مهم خدمت به سينما ايران پس از آن تاثير و بازخورد برنامه مهم است، 220 برنامه با اجراي گبرلو به روي آنتن رفت که اين آمار در زمان فريدون جيراني به توليد 100 برنامه انجاميد، تمام تلاش خود را به کار گرفتم تا ميزان آرامش و وحدت را در بين اهالي سينما ارتقا بدهم، چون احساس مي‌کردم اگر چنين حرکتي را انجام بدهم هنر سينما ايران را شکوفا خواهم کرد، هنرمند در فضا آرام مي‌تواند از استعداد‌هاي خود استفاده کند. تفرقه و اختلاف بين سينماگران تنها به مردم و سينما ايران ضربه مي‌زند، هنرمند هيچوقت نبايد درگير مسائل درون صنفي شود و نبايد فضا اين چنيني به وجود آورد، شايد به قول برخي از منتقدان گبرلو در «هفت» هيچ کاره بود که يک واژه هم توسط يک فرد کم هوش و سطحي گر نسبت به من مطرح کرد مبني بر اينکه «هفت گبرلو» خنثي و بي‌خاصيت است، اگر حضور بنده در جريان کل برنامه بي خاصيت بود، اين همه از هنرمندان در برنامه حاضر نمي‌شدند. جذاب‌ترين و داغ‌ترين مناظره‌هاي «هفت« مانند همايون اسعديان و محمدحسين فرح بخش يا ماني حقيقي و مسعود فراستي شکل نمي‌گرفت يا به مسئله خانه سينما خيلي راحت و بي پرده نمي‌پرداختيم. وي در ادامه بيان کرد: طي جلسه اي که با رييس وقت صداوسيما برگزار کرديم از جناب ضرغامي‌پرسيدم استراتژي شما براي فضا تحليلي در برنامه «هفت« چيست که ايشان گفتند: بايد فضا و بستر را براي صحبت‌هاي مخالفان و موافقان فراهم کنيد تا اصحاب سينما و منتقد آزادانه به گفت‌وگو بپردازند، نهايتا خود مخا‌طبان برنامه يا مردم قصاوت کنند. ولي مجري موضع خاصي در اين برنامه از خود نشان ندهد که مورد موافقت من هم اين مسئله قرار گرفت. وي با ابراز خوشحالي از اينکه اين استراتژي بدون موضع وي در «هفت» جواب داد، گفت: خوشبختانه از اين نحوه برخورد با چالش‌ها بهترين جواب را دريافت کرده‌ام که مصداق آن حضور تعداد بي شماري از سينماگران در اين برنامه است، مقطعي که توسط فريدون جيراني اين برنامه روي آنتن مي‌رفت، کانون کارگردانان نامه مبني بر حضور نداشتن فيلمسازان در اين برنامه منتشر کرده بود يا انجمن منتقدان ديگر ماهيت اين برنامه را سينمايي قلمداد نمي‌کرد. طي 3 سال اجرا هفت که بر عهده من واگذار شده بود، هيچوقت شاهد بروز چنين مسائلي نبوده ايم و شاهد حضور منتقد و تحليل‌هاي مستقل آنها بوده‌ايم، هنرمندان و منتقدان مشتاقانه به استوديو برنامه هفت مي‌آمدند، خيلي جالب است که بگويم به هيچ يک از مهمانان برنامه هديه نقدي يا غير نقدي داده نمي‌شد.\nمردم سالاری/خسرو سينايي در سي‌ودومين جشنواره بين‌المللي فيلم کوتاه تهران:\nسينما نوکر ادبيات نيست\nسخنان خسرو سينايي در نشست «کتاب‌و‌سينما» و تقدير از اين کارگردان سينما، پايان بخش سي‌ودومين جشنواره بين‌المللي فيلم کوتاه تهران شد. به گزارش ايسنا، 25 آبان ماه در روز پاياني جشنواره فيلم کوتاه تهران علاوه بر نمايش فيلم‌هاي شرکت‌کننده، شاهد برگزاري نشست تخصصي «کتاب و سينما» با حضور خسرو سينايي و احمد مسجد جامعي (عضو شوراي شهر تهران) بود. در اين نشست که در هفته کتاب و به مناسبت همزماني اين هفته با جشنواره فيلم کوتاه تهران در پرديس «چهارسو» برگزار شد، خسرو سينايي درباره اهميت قصه و خواندن کتاب در فرايند فيلمسازي توضيح داد و گفت: در کودکي براي ما قصه‌هايي تعريف مي‌کردند و اين قصه‌ها در ذهن ما فضاهايي مي‌ساخت که براي هرکس منحصر به فرد بود و ما از اين راه، خيال کردن را ياد گرفتيم بنابراين قصه، پايه اصلي آموختنِ و خيال کردن است. وي ادامه داد: جملات کتاب‌ها ذهني هستند؛ يعني ذهن را آزاد مي‌گذارند که هرطور دوست داشت فضاها را بسازد اما در سينما شخصيت‌ها ساخته‌شده و آماده هستند، بنابراين اگر از کودکي قصه نخوانده باشيم و ذهنمان ساخته نشده باشد وقتي به سينما مي‌پردازيم تخيل قدرتمندي نخواهيم داشت. اگر مي‌خواهيد سينماگر باشيد، بايد تخيل خود را تقويت کنيد. اگر ذهن را نساخته باشيم نمي‌توانيم سينماگر خوبي باشيم حتي اگر بهترين ابزارها را در اختيار داشته باشيم. خيال اصل ماجراست. کارگردان «عروس آتش» افزود: اگر قوه تخيل را توسط کتاب، شکوفا کنيم، حتما مي‌توانيم با کمي شانس فيلمساز خوبي شويم؛ در غير اين صورت با يکي دو ايده کارمان تمام مي‌شود. خسرو سينايي در مورد بحث اقتباس ادبي در سينما نيز توضيح داد: من معتقدم سينما نوکر ادبيات نيست و بايد بتواند مستقل باشد. در تاريخ هنر، گاهي هنر متکي به ادبيات است و گاهي فارغ از آن. مشکل اساسي ما اين است که از يک بعد به سينما در مملکت ما توجه شده است و ما هم آن را تنها با قصه مي‌سنجيم. اما ابعاد ديگر را نديده‌ايم. مي‌شود فيلم‌هايي ساخت که اصلا قصه نداشته باشد. گرچه نمي‌توان گفت که آن فيلمي که قصه دارد بهتر است يا آنکه که ندارد. هر کدام جايگاه خود را دارند. سينمايي که قصه ندارد مثل موسيقي است که ملودي ندارد يا نقاشي که فيگور ندارد و براي ديدنش بايد نگاهي مخصوص به آن داشت. وي ادامه داد: فيلمي که بر اساس کتاب ساخته مي‌شود، در عين حال که نبايد به کتاب لطمه‌اي بزند، بايد به زبان سينما برگردد. ذهن سينماگر و نويسنده اگر با هم رشد کرده باشد مشکلي نخواهد بود، زيرا ذهن نويسنده‌اي که براي سينما تربيت نشده است، با ذهن نويسنده سينما تفاوت دارد.\nوطن اموز/نگاهی به نمایش «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی»\nروایتی از غارتگری\n«پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی» یکی از آثار شاخص ماتئی ویسنی‌یک، نمایشنامه‌نویس چیره‌دست رومانیایی بوده که شکل نگارش آثارش عمدتا رئالیسم جادویی و گاه فانتزی است. در عرصه هنر تئاتر درباره نسل‌کشی و قتل‌عام مسلمانان در بوسنی یک متن بشدت می‌درخشد؛ «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی». چنانکه نمایشنامه ماتئی ویسنی‌یک، نویسنده رومانیایی در زمان انتشار خود مورد اقبال قرار گرفت. در این اثر، رئالیسم تلخ و گزنده جنگ، کشتار و تجاوز، به نوشته فضایی رسمی، جدی و واقع‌گرایانه شکل می‌دهد و در طول روایت، تقریباً به هیچ نشانه استعاری برنمی‌خوریم. روایت مانند گزارش‌های یک ژورنالیست از میادین جنگ بوسنی و به‌صورت برش‌هایی کاملاً تصویری جلو می‌رود. گزارش‌هایی که به‌دلیل روان و یکدست بودن نثرشان، ما را به‌یاد فضاهای داستانی همینگوی می‌اندازد. داستانی از دورا، زنی از اهالی بوسنی که در یک آسایشگاه در سوییس و متعلق به ارتش آمریکا بستری است. او با هیچ‌کس صحبت نمی‌کند تا آنکه کیت، روانشناسی اهل بوستون، دورا را به عنوان یک مورد مطالعاتی درمان می‌کند. دورا و کیت آرام آرام به یکدیگر نزدیک می‌شوند اما این نزدیکی زخم‌های عمیق میان این 2 زن را باز می‌کند. دورا حامله است و این حاملگی در راستای پاکسازی قومی صرب‌ها صورت گرفته است. در مقابل کیت 2 «بیان نمایشی» همرسانی کند. روایت او از این موضوع یک روایت دراماتیک است اما قطع نظر از برخی ضعف‌هایی که ویژگی ذاتی هر روایت است، زیرا امر واقع، بویژه امر واقع فاجعه‌بار در قالب تنگ و محدود «روایت» نمی‌گنجد، ساحت‌های فلسفی- اخلاقی، بویژه بعد روانکاوانه کار او پیچیده‌تر از آن است که بتوان این اثر را در حد یک درام ساده فروکاست. به گزارش تسنیم، پانته‌آ میرفصیحی، کارگردان جوان با انتخاب این متن، نمایشی مدرن از اثر ماتئی ویسنی‌یک ارائه کرده است. مدرن بودن این نمایش از چند منظر قابل بررسی است؛ نخست آنکه نمایش در محلی اجرا می‌شود که به هیچ‌وجه نمودهای یک سالن نمایش را ندارد. کارگردان با عدول از چارچوب‌های مرسوم، نمایشش را در یک زندان اجرا می‌کند؛ زندان قصر. بند سیاسی زندان سابق قصر که در دوران ما یک موزه محسوب می‌شود، مکانی است که میرفصیحی برای اجرا انتخاب کرده است. انتخاب زندان به مثابه مکان رخداد وقایع، می‌تواند در قالب یک نشانه مکانی در خدمت اجرا باشد. البته این نشانه توانایی‌های خود را از بطن متن به دست آورده است. دورا به عنوان فردی که ناخواسته در آن آسایشگاه بستری است، بارها از گریز و رهایی سخن می‌گوید. او توانایی این انتخاب را ندارد که از آن چهاردیواری فرار کند. به علاوه جنینی که روحش را آزار می‌دهد، او را در یک زندان فرزندش را رها کرده و خواهان آن است نوزاد دورا را با خود به آمریکا ببرد. دورا نسبت به آمریکا نفرت دارد؛ نفرتی که در دیگر آثار هنری مردم بوسنی نیز مشهود است. ویسنی‌یک کوشش می‌کند، این موضوع را با میانجی روایت هنری و به صورت مشخص فیزیکی - روانی اسیر کرده است. این مساله درباره کیت نیز صادق است. ناخودآگاه کیت پر است از تصاویری از ایرلند؛ کشوری که در اسارت کشوری دیگر به سر برده است. برای القای درد زندان، اجراگران از مخاطبان می‌خواهند در سلول‌ها ساکن شوند و اجرا در فضای راهرو رخ می‌دهد. در سلول بسته می‌شود و به شکل مجازی تماشاگر در سلول خود اسیر می‌شود. اگرچه به شکل نمادین چنین کاری می‌تواند ذهن مخاطب را درگیر کند اما او را به سمت تهییج نمی‌برد و حتی کارکردی فاصله‌گذارانه ندارد. شاید اگر به در سلول قفلی زده می‌شد و توجه مخاطب به قفل کمی معطوف می‌شد، هراسی در دل او پدید می‌آورد. دومین نشانه‌ای که نمایش را از قالب کلاسیک خارج می‌کند، تغییرات صحنه است. راهروی زندان مکانی سلب برای یک اجراگر به حساب می‌آید. فضای تنگ قدرت مانور را از اجراگر می‌گیرد؛ پس هنرمند دست به خلاقیت می‌زند و به جای تغییر صحنه، مکان تماشاگر را تغییر می‌دهد. شاید این رویه از گونه‌های تئاتر خیابانی به عاریه گرفته شده باشد ولی کارکردش در اینجا کاملاً متفاوت است. این بار خروج تماشاگر از یک سلول و ورودش به سلول دیگر کارکرد فاصله‌گذارانه دارد؛ آزادی و دوباره اسارت. شاید نمایشنامه ویسنی‌یک چنین پویایی نداشته باشد ولی انتخاب این شیوه اجرایی کمک شایانی به تمرکز کردن مخاطب روی اثر می‌کند. حرکت کردن، برداشتن صندلی و انتقال از یک مکان به مکان دیگر، به عنوان زمان‌های تنفس کمک شایانی به وضعیت مخاطب نسبت به اثر دارد، بویژه آنکه در بازی بازیگران چندان فراز و فرودی وجود ندارد.\nاگرچه شخصیت دورا در ابتدا به آرامی زبان می‌گشاید ولی بخش عمده‌ای از نمایش بیان عقده‌های سربرآورده این 2 زن در فضایی عصبی است. میرفصیحی با خوانشی زنانه از متن نمایشنامه‌نویس بوسنیایی، چه در مقام کارگردان و چه در مقام بازیگر، به آن ابعاد احساسی داده است. نمونه مهم این خوانش زنانه توجه زیاد او به زن به مثابه یک نشانه است؛ همان‌گونه که نام نمایشنامه با عنوان «پیکر زن» آغاز می‌شود. با توجه به اینکه نمایش «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی» اولین کار حرفه‌ای پانته‌آ میرفصیحی است، پاره‌ای از نواقص اثر قابل اغماض است. برای مثال پرده پایانی نمایش که به سمت ویدئوآرت می‌رود خنثی است و با توجه به اینکه پیش‌تر در کلیت نمایش، نوشته‌ها از طریق پخش صدا منتشر می‌شد، حرکت به سمت ویدئو چندان منطقی نیست.\nوطن امروز/انتقاد حمیدرضا نعیمی، کارگردان تئاتر در نشست نمایش «ترور»:\nآقای رئیس‌جمهور بیایید و تئاتر ببینید\nحمیدرضا نعیمی در نشست خبری «ترور» با گلایه از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از وی پرسید چرا در سال تئاتر تنها 20 درصد بودجه تئاتر بدان اختصاص یافته است. وی در این نشست از کاستی‌های تئاتر شهر سخن گفت ولی افزود تئاتر شهر از امنیت صددرصدی برخوردار است. این کارگردان شناخته‌شده تئاتر افزود: «کجاست حمایت و توجه رئیس‌جمهور به تئاتر؟ آقای رئیس‌جمهور بیایید و تئاتر ببینید. بدون محافظ بیاید، چرا که در تئاتر کسی به شما گزندی وارد نخواهد کرد و بدانید تئاتر اتفاق خوبی است». وی با اذعان به این مساله که در ایران کسی که تئاتر کار می‌کند یک درد دارد و کسی که تئاتر کار نمی‌کند هزاران درد، از هزاران زخمی که طی به سامان رسیدن این پروژه متحمل شده است سخن گفت و افزود: «90 روز به مدت 8 ساعت در دخمه‌ای به نام پلاتوی شماره یک تمرین کردیم که به گفته کارشناسان از بهترین مکان‌های تمرین در جهان است؛ ولی بازیگرانم با ماسک تمرین می‌کردند».\nوی با انتقاد از مسؤولان فرهنگی که محقق شدن وعده‌های عملی نشده را منوط به رفع تحریم می‌دانستند، تاکید کرد تا 100 سال پس از برداشته شدن تحریم، فرهنگ اولویت آقایان نخواهد بود و گفت: «در ترکیه در یک سال کتابی 3 بار به تعداد میلیونی منتشر می‌شود. کشور یاشار کمال به کجا رسیده و کشور چوبک و جلال و هدایت به کجا رسیده است. خواهش می‌کنم کار کنید و بگذارید کار کنیم. ما هم خواهیم مرد و خیالتان راحت خواهد شد». وی در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه مخاطبان نسبت به تئاتر مذهبی گارد دارند و ممکن است با دیدن نمایش سالن را ترک کنند، گفت: «هر تماشاگری به محض ورود از سالن بیرون رفت، چون نمایش درباره شهادت حضرت علی(ع) است، پولش را بدهید». وی با فاجعه خواندن عدم انتشار کتابی درباره شخصیت‌هایی همچون شمر و ابن‌ملجم که آنان را همواره در قالب انسان‌هایی احمق و بی‌شعور به تصویر می‌کشند، تاکید کرد «ترور» نمایشی برای دشمن‌شناسی است و افزود: «باورهای ما نسبت به اولیا احساسی است چون دشمن‌شناسی نکردیم. می‌خواستم در این نمایش ابن‌ملجم شناخته شود تا بتوانیم به زیبایی امام را بشناسیم».\nوطن امروز/تکذیب سخنان سخنگوی ارشاد\nتوسط فرزند آیت‌الله مکارم‌شیرازی\nفرزند آیت‌الله مکارم‌شیرازی ادعای سخنگوی وزارت ارشاد مبنی بر کسالت آیت‌الله مکارم شیرازی را که سبب عدم دیدار وزیر ارشاد با ایشان در پنجشنبه گذشته شد به صراحت تکذیب کرد. به گزارش فارس، سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در نشست خبری با ادعایی عجیب اظهار داشت: اینکه با بعضی از مراجع ملاقات نداشتند به دلیل برنامه‌ریزی از قبل این دفاتر بوده است. کسالت آیت‌الله مکارم‌شیرازی دلیل عدم دیدار ایشان با وزیر ارشاد بود و بحث اینکه آیت‌الله مکارم ایشان را نپذیرفتند مطرح نبوده است. این سخنان در حالی بیان شد که فرزند آیت‌الله مکارم‌شیرازی به آن واکنش نشان داده و اینگونه توضیح می‌دهد: «نه کتبا و نه شفاها از سوی دفتر ایشان(وزیر ارشاد) از ما درخواست وقت برای ملاقات نشده بود، ولی اگر درخواستی هم می‌شد آقا قبول نمی‌کردند هرچند این درخواست انجام نشده بود». وی پیرامون مواردی که آیت‌الله مکارم نسبت به آنها گلایه‌مند هستند، گفت: مشکلاتی راجع به کتاب‌هایی که اجازه چاپ گرفته‌اند و تکخوانی زن‌ها و موارد دیگر از جمله این موضوعات است.\nوطن امروز/اطیابی فیلمی درباره فتنه 88 می‌سازد\nسیدمسعود اطیابی گفت: فیلم جدیدم درباره رویدادهای سال ۸۸ است و مخاطب شاهد ماجرایی انسانی در دل اتفاقی سیاسی خواهد بود. به گزارش فارس، سیدمسعود اطیابی در ارتباط با پروانه ساخت فیلمنامه «ماه‌گرفتگی» که به تازگی دریافت کرده است، گفت: در حال حاضر در پیش‌تولید به سر می‌بریم و هنوز به طور دقیق مشخص نیست چه زمانی وارد پروسه تولید خواهیم شد اما اگر همه چیز طبق برنامه‌ریزی‌ای که انجام داده‌ایم، پیش برود هفته آینده فیلم را کلید می‌زنیم. وی در ادامه افزود: لوکیشن فیلم «ماه‌گرفتگی» در تهران و مشهد است و همچنین برخی صحنه‌ها را در قطار فیلمبرداری خواهیم کرد. اطیابی در ارتباط با قصه فیلمش گفت: «ماه‌گرفتگی» ماجرایی انسانی است که در دل یک واقعیت سیاسی رخ می‌دهد و مخاطب شاهد آن خواهد بود البته در این فیلم به حوادث و رویدادهای سال 88 می‌پردازیم و می‌توان گفت فیلمی «پلیسی - معمایی» را شاهد خواهیم بود. این کارگردان در ارتباط با انتخاب بازیگران فیلمش گفت: قطعاً از بازیگران چهره استفاده خواهیم کرد و تمام تلاشمان این است بتوانیم فیلم‌مان را به سی‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر برسانیم.\nبرچسب ها: آفتاب یزد ، اعتماد ، فرهنگ


Magiran | نشریه مطالعات قرائت قرآن، پیاپی 3 (پاییز و زمستان 1393)\nنشریه مطالعات قرائت قرآن\nپیاپی 3 (پاییز و زمستان 1393)\nنقد دیدگاه محدث نوری در استلزام اختلاف قرائات با تحریف قرآن\nمحمد فاکرمیبدی، علیرضا محمدی فرد صفحات 11-30\nیکی از پیش نیازهای حجیت الفاظ قرآن کریم و مبانی فهم و تفسیر آن، در اختیار داشتن قرائت ابلاغ شده از سوی پیامبر(ص) است. دانشمندان قرآنی تلاش کرده اند قرائات نقل شده از قرآن را جمع کنند که اصطلاحا به آن «قرائات مشهوره» گفته می شود. محدث نوری در دلیل دهم از دلایل دوازدهگانه خود بر اثبات تحریف قرآن، با زیر سوال بردن انعکاس قرائت نبوی در مصحف کنونی، به طرح و تایید نظریه تحریف قرآن می پردازد. وی با استناد به قرائات متعدد از قرآن و بعد از بیان چند مقدمه، چنین نتیجه می گیرد که قرآن بر یک قرائت نازل شده است، ولی مصحف کنونی مصون از راه یابی قرائات دیگر به آن نبوده؛ بنابراین مصحف کنونی، دقیقا همان قرآن نازلیافته بر نبی اکرم(ص) نیست. البته از آن جا که ایشان مقدمات را در اثبات این نتیجه کافی نمی داند، به تکمیل دلیل خود رو می آورد و با تمسک به تتمیم به عدم قول به فصل و طریق اولویت، از مقدمات مذکور نتیجه می گیرد که اختلاف قرائات موجب تحریف قرآن است. بررسی دقیق و علمی استدلال محدث نوری در لازم آمدن تحریف به خاطر وجود اختلاف قرائات، نشان می دهد که استدلال وی، به هیچ وجه مثبت تحریف قرآن نیست. از مهم ترین اشکال های وارد بر سخن وی این است که: اولا اساسا تمسک به اجماع در این موضوع صحیح نبوده و ثانیا اجماع ادعایی ایشان در میان دانشمندان قابل اثبات نیست.\nکلیدواژگان: قرائات، محدث نوری، فصل الخطاب، تحریف قرآن\nشکل گیری علم قرائات از دیدگاه بلاشر\nمحمدحسن زمانی، محمد مهدی الله وردی ها صفحات 31-52\nاختلاف قرائات نزد بلاشر و برخی دیگر مستشرقان، بهانه ای، برای خدشه دار کردن اتقان و سلامت قرآن از تحریف است. بلاشر برای اثبات این ادعای خویش، دلایلی می آورد. در این نوشتار، ما بعد از بیان معنای لغوی و اصطلاحی قرائات، به بررسی و بیان زمینه ها و عوامل شکل گیری علم قرائات از نگاه بلاشر می پردازیم که مخالفت ها و مواجه های اعتقادی و اجتماعی، پدیده استناد به پیامبر(ص) در جهت دفع شبهه بدعت از نظرات خود، پایبندی علماء نحو به قواعد صرف و نحو، تجویز اجتهاد در قرائت برای خود و نیز مکاتب موجود در بصره و کوفه و یا إعراب و حرکت نداشتن قرآن های موجود در آن زمان و احیانا تاثیر مراکز علمی که قاریان در آن تحصیل می کردند از جمله این عوامل است که زمینه های شبهه و تردید و دامن زدن به اختلاف قرائات را پدید آورده است.\nکلیدواژگان: قرائات، بلاشر، خاورشناسان، استناد، علم قرائت\nنقش زبان شناسی در شناخت وقف و ابتدا در قرآن\nمحمدرضا حاج اسماعیلی، محسن توکلی صفحات 53-74\nدانش های زبانی را باید از جمله دانش های موثر در وقف و ابتدا به شمار آورد. از آنجا که این دانش ها با گذر زمان تغییر و تحول یافته اند، زبانشناسی جدید می تواند تحولی در شیوه آموزش و تحلیل این علم پدید آورد. در این نوشتار تاثیر زبانشناسی جدید در دانش وقف و ابتدا، با شیوه توصیفی تحلیلی بررسی شده است. نتیجه این تحقیق حاکی از آن است که موارد وقف، با تقسیم زبان به گروه، جمله، جمله مستقل و بند کاملا مربوط است و در صورتی که ملاک های روشنی از این تقسیم بندی ارائه شود، جایگاه وقف در آیات قرآن، به سادگی قابل تشخیص و آموزش خواهد بود.\nکلیدواژگان: قرآن، زبان شناسی، وقف و ابتدا، گروه واژگانی\nبررسی دلایل تواتر قرائات رایج\nسیدمحسن کاظمی صفحات 75-110\nنوشتار پیش رو، مروری کوتاه بر نظریه تواتر قرائات و نقد ادله آن است. قرائت یا همان «ویژگی های زبانی و گفتاری واحد مقروء»، از غالب مورد اتفاق، و اندک مورد اختلاف میان قراء، تشکیل یافته است. در این نگاشته، به بررسی شرایط انتساب قرائت به نبی اکرم(ص) از مجرای احراز تواتر آن می پردازیم. به نظر نگارنده ادله مورد استناد قائلان به تواتر، ناتمام است؛ زیرا این ادله نهایتا، قرائت واحد یا قرائات متعدد را تا عصر نزول به پیش می برند، لیک دلیلی بر تقریری بودن آن ها و بر فرض تقریری بودن، دلایلی بر وحیانیت آن ها نیست. البته هر اختلافی در قرائت، لزوما به تغییریافتگی در قرآن نمی انجامد و بر فرض بروز تغییر نیز به معنای تحریف نخواهد بود.\nکلیدواژگان: قرآن، قرائت، تواتر، شهرت، قرائت ناس، قرائت منزله، قرائت معتبره\nنواهای حرام در اسلوب موسیقیایی تلاوت\nحمید ایمان دار صفحات 103-137\nمشروعیت استعمال فنون موسیقایی در آواهای مذهبی به یکی از چالش های جامعه دینی امروز تبدیل شده به گونه ای که بررسی فقهی و تطبیقی در این حوزه را به ضرورتی اجتناب ناپذیر بدل کرده است. نوشتار حاضر، در یک بررسی جامع و فراگیر صوت، عرفا مطرب را به عنوان موضوع حرمت غناء معرفی می کند. به علاوه، مدعای انصراف مفهوم غناء به غنای لهوی و شبهات مطرح حول موضوع غناء اعم از شبهات مفهومیه و مصداقیه نمی تواند مقید اطلاق حرمت غناء باشد. نگارنده با تطبیق نتایج بحث بر اسلوب تلاوت حرفه ای عقیده دارد، دلایلی چون تنگناهای تجویدی و حساسیت های شرعی سختگیرانه در جنبه موسیقایی تلاوت، موجب شده در قیاس با دیگر آواهای مذهبی آسیب کمتری در زمینه ورود اصوات محرم متوجه تلاوت حرفه ای باشد. در همین راستا، این نکته بیان شده که صوت لهوی حرمت مطلق نداشته، اما استعمال آن در تلاوت قرآن حرام است. روایات مشتمل بر استحباب تغنی و ترجیع در تلاوت نیز نمی تواند مخصص حکم حرمت مطلق غناء باشد. همچنین در فقه شیعی مانعی برای استعمال الحان موسیقی عربی در تلاوت نیست، به شرطی که این الحان، غنایی و لهوی نباشند و موجب سبکی و وهن کلام الهی نشوند. اهل سنت مناط صحت یا عدم صحت شرعی استعمال الحان را بر حکم شرعی غناء متوقف نمی دانند. نوشتار حاضر بازخوانی و برداشت های نوینی از مدلولات برخی روایات مشهور مرتبط با حوزه زیباخوانی قرآن کریم ارائه کرده است.\nکلیدواژگان: غناء، صوت لهوی، ترجیع، تغنی، الحان عرب، تلاوت حرفه ای\nبررسی سندی دلالی روایات تحزین در قرائت\nکامران اویسی، عبدالحسین شورچه صفحات 139-169\nتلاش برای نزدیک شدن به قرائت معصومان(ع) امری است که برای قاریان مسلمان، به ویژه شیعه، مهم به نظر می رسد. در برخی روایات، حزن یکی از ویژگی های قرائت قرآن کریم شمرده شده است. حزن که در قرائت قرآن کریم هم در قاری و هم در مستمع اثرگذار است، اصل تحزین نامیده می شود. معنا شناسی و تبیین تحزین القرائه با استفاده از روایات می تواند، قرائت قاریان را به قرائت رسول خدا(ص) و ائمه(ع) نزدیک کند. حزن در قرائت، نتیجه تدبر در آیات عذاب و احوال و اهوال قیامت و تاسف از فراق و شوق به وصال الهی است.\nکلیدواژگان: قرآن، تحزین، تدبر، ترتیل، قرائت\nمستشرقان قرائت پژوه و زمینه های پژوهشی آنان\nحسن رضایی هفتادر، حسن فروغی صفحات 171-188\nقرآن پژوهان مسلمان باید شناخت دقیقی از دیدگاه های خاورشناسان درباره قرائت قرآن و زمینه های پژوهشی داشته باشند تا بتوانند این دیدگاه ها را به بوته نقد گذارند. تحقق این امر مستلزم آشنایی پژوهشگران با مستشرقان قرائت پژوه و آثار آنان است. نوشتار حاضر در پی ضرورت این شناخت به معرفی اجمالی مهم ترین قرائت پژوهان مکتب آلمان، فرانسه، انگلستان، ایالات متحده آمریکا، هلند و مجارستان می پردازد. بررسی آثار مستشرقان پیرامون قرائت قرآن نشان می دهد که برخی از آنان یا اثری مستقل درباره قرائت قرآن به جای گذاشته اند یا در کنار مباحثی چون جمع قرآن، مصاحف صحابه، تحریف ناپذیری قرآن و... به مبحث قرائت پرداخته اند.\nکلیدواژگان: قرآن، مستشرقان، قرائت، زیست شناخت، زمینه های پژوهشی\nBi-Quarterly Scientific PropagationalStudies of Quran Reading\nحجت الاسلام دکتر محمد فاکرمیبدی\nتلفن نشریه: ۰۲۵-۳۷۱۱۰۵۸۷


معتادان افغانستان | برخورد نامناسب طالبان با معتادان این کشور در خیابان\nتاریخ نشر :چهارشنبه 15 سپتامبر 2021 مشاهده : 1205\nدر این ویدئو رفتار عجیب طالبان با معتادان افغانستان را در سطح شهر می بینید\nنیروهای تروریستی طالبان چند هفته ای است که حکومت این کشور را به دست گرفتند و یکه تازی می کنند. مردم افغانستان وحشت زده در انتظار قوانین و رفتارهای عجیب و غریب حکومت جدید هستند. امروز در پرشین وی می خواهیم ویدئویی برای شما قرار دهیم که در آن رفتار عجیب طالبان با معتادان افغانستانی را نشان می دهد\nرفتار طالبان با معتادان افغانستان\nویدئویی از رفتار عجیب طالبان با معتادان افغانستان در سطح شهر منتشر شد.\nویدئویی از رفتار طالبان با معتادان\nجزییات بیشتر درباره جنایت های طالبان علیه زنان افغانستان را ببینید\nکریمه رحیم‌یار، از فعالان مدنی حوزه زنان در افغانستان می گوید:\nطالبان در ۲۰ سال قبل، رفتارهای وحشیانه‌ای داشتند که در تهاجم فعلی،\nما شاهد وحشی‌تر شدن آن‌ها هستیم. از این جهت که در آن زمان،\nطالبان افغان بودند و در وضعیت فعلی ما به وضوح شاهد این هستیم که ,\nنیروهای طالبان به زبان بلوچستان پاکستان و ایالت پنجاب این کشور حرف می‌زنند.\nبه بهانه رفتار بد با معتادان افغانستان درباره حکومت جدید این کشور بیشتر صحبت می کنیم.آن‌ها مردان را کشته و زنان را به اسارت می‌گیرند و حتی به دفعات شاهد بوده‌ایم که پدر و مادر خانواده‌ها را کشته و فرزندان کوچک آن‌ها را هم شکنجه می‌کنند.\nهمسایه شرقی ایران، این روزها یکی از سخت‌ترین روزگار تاریخ خود را سپری کرده و مردان و زنان افغان در اوج استیصال شاهد پیشروی‌های روزمره و با توسل به خشونت افسارگسیخته از سوی طالبان هستند.\nدر همین رابطه کریمه رحیم‌یار، از فعالان مدنی حوزه زنان در افغانستان که این روزها پس از فرار اجباری از شهر قندوز در کابل به سر می‌برد ضمن اشاره به وضعیت کنونی در این کشور، اظهار داشت: ما طی سالیان طولانی در قندوز ساکن بودیم که به دلیل پیش روی و ارعاب طالبان در این منطقه، تمام دار و ندار و منازل خود را رها کرده و به کابل فراری شدیم. ما به همراه ۱۲ خانواده از اعضای فامیل خود به پایتخت آمدیم و در این فرار اجباری، بیش از دو هزار شهروند اهل قندوز نیز دست به این مهاجرت زدند.\nطالبان حتی پس از کشتن برخی از مردم، اجازه دفن آن‌ها را هم در قندوز نمی‌دهند\nبرترین ها و ۵۵آنلاین\nتیرباران بازداشتی ها توسط طالبان در پنجشیر\nزمزمه سرود ” سرزمین من “دختران کابلی در فرودگاه کابل افعانستان


رئیس باشگاه رئال مادرید برای بارسا کری خواند\nسه طلاقه کردن زنان مسلمان در این کشور جرم شد!\nرسوایی یک مدرسه دیگر این بار در تبریز!\nخبر خوش از اردوی السد برای پرسپولیس\nشناسه خبر: ۷۳۱۶۶۴ ۱۳۹۷/۰۱/۲۱ - ۲۰:۳۲ ۰ A\nرئال مادرید که در بازی رفت یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان در زمین یوونتوس پیروز شده، فردا در بازی برگشت قصد تمام کردن کار بیانکونری را دارد.\nکهکشانی‌ها در ۴ سال اخیر سه بار فاتح لیگ قهرمانان شده اند و به عقیده بسیاری، امسال هم شانس اول قهرمانی هستند.\nفلورنتینو پرز، رئیس باشگاه رئال در مصاحبه با گاتزتا دلو اسپورت گفت: «سانتیاگو برنابئو رئال مادرید افسانه‌ای را بنا نهاد و با دی استفانو افسانه ما تداوم یافت. برنابئو مرجع ماست و هدف من به عنوان رئیس باشگاه، رسیدن به رکورد ۶ عنوان قهرمانی او در اروپاست (پرز ۴ بار این عنوان را کسب کرده). ما بهترین باشگاه قرن بیستم معرفی شدیم و تلاش می‌کنیم در قرن ۲۱ نیز از عنوان خود دفاع کنیم.»\nپرز سپس به تمجید از زیدان پرداخت و گفت: «او یک بازیکن افسانه‌ای بود و حالا روی نیمکت رئال نیز فوق العاده کار کرده است. زیدان نابغه است و هیچ مربی‌ای در رئال مثل او در دو سال ۸ جام برای باشگاه نیاورده است. با او سال ۲۰۰۲ نهمین عنوان قهرمانی اروپای خودمان را کسب کردیم و حالا او در مقام مربی هم دو قهرمانی دیگر را به ویترین افتخارات رئال اضافه کرده است.»\nال کلاسیکو در فینال: «ابتدا باید از سد یوونتوس بگذریم و هنوز بازی برگشت باقیمانده است. مطمئنم که در صورت صعود، به بایرن در نیمه نهایی برخورد می‌کنیم، چون همیشه همینطور بوده. احتمال ال کلاسیکو در فینال هم وجود دارد، اما مشکلی نیست. ما همین چند ماه پیش بارسا را در سوپرکاپ اسپانیا دبل کردیم.\nرئال مادرید زیدان بارسا\nدلیل موفقیت ایسکو در تیم ملی اسپانیا از زبان زیدان\nتوصیه ای که زیدان به رونالدو کرد\nوقتی رویای زیدان برابر رئال مادرید بر باد رفت