پيدا شدن انگشتر بعد 21 سال\nby niloofar on Sat Dec 20, 2008 10:20 am\nانگشتري مردي در تگزاس با نگيني آبي رنگ كه نامش روي آن حك شده بود بعد از 21 سال توسط يك ماهيگر پيدا شد.\nبه گزارش آسوشيتدپرس، اين ماهيگر كه كنار درياچه سم ريبرن در حال ماهيگيري بود يك انگشتر با يك جواهر آبي رنگ در بين ماهي هاي صيد كرده خود پيدا كرد. اين انگشتر كه نام صاحبش "جو ريچاردسون" روي آن حك شده بود حدود 100 مايل دورتز از جايي كه صاحبش آن را گم كرده بود پيدا شد.\nماهيگر با كمك اينترنت توانست صاحب آن را پيدا كند.\nآقاي ريچاردسون 41 ساله صاحب انگشتر كه حالا مهندس مكانيك است گفت اين انگشتر را پدر و مادرم به مناسبت فارغ التحصيل شدن از دانشگاه در سال 1987 به قيمت 200 دلار به من هديه داده بودند. جايي نبود كه من دنبال آن نگشته باشم هميشه از گم شدن آن تاسف مي خوردم.\nبا گذشت 21 سال نگين اين انگشتر هيچ آسيبي نديده است و از آن جدا نشده است.


سایتِ تحلیلیْ انتقادیِ معماریْ شهرسازی اتووود دیوید کلوزز و صومعه ی سنت فرانسیس, باززایی شاعرانه ی اثر\nدیوید کلوزز و صومعه ی سنت فرانسیس, باززایی شاعرانه ی اثر\nمـنـــــــبـع : http://www.archdaily.com/\nتعداد بازدید : 4021\nمداخله ی مدبرانه در کلیسا ی صومعه ی سنت فرانسیس - واقع شده در کاتالان شهر سنت پیدور - به منظور تبدیل ساختمان به یک مرکز فرهنگی صورت گرفت. دو فاز از تدبیر اجرایی, ساختمان را به یک سالن سخنرانی و فضای فرهنگی چند منظوره بدل کرد. انتظار می رود که در اینده یک مرحله ی دیگر طبقه ی فوقانی را به منظور استفاده از یک آرشیو فرهنگی تغییر دهد.\nمجموعه ی صومعه ی سنت فرانسیس در قرن 18 توسط کشیشان فرانسسین ساخته شد, صومعه شامل کلیسای بازسازی شده ای است که بین سالهای 1721 و 1729 بنا گردید. کاربری این مجموعه تا سال 1835 صومعه بود, و در سال 2000 توسط دولت تخریب شد. تنها بخشی از کلیسا و دیوار محیطی صومعه آن هم در شمایلی بسیار ضعیف باقی ماند. بازسازی کلیسا در سال 2003 انجام گرفت. ساختمان هرگز تجزیه نشد, اما یک بخش لاینحل از تمام مجموعه بود.\nدر واقع طبقات فوقانی موجود در اطراف نمازخانه ی کلیسا واحدهایی بودند که صرفاً از طبقه ی اول کلیسا قابل دسترس بودند, نه از خود کلیسا. با تخریب صومعه کلیسا که در اصل دو دیوار داشت ابه یک کلیسای چهار دیواره تغییر صورت داد. کلیسا به علت کیفیت ساخت نسبتاً پایینش در حال تخریب بود, و به جز سقف منحدمش تاب هیچ چیز را نداشت. طاق های شبستان کلیسا و نمازخانه تا حدی فروریخته بود. کلیسا از چشم انداز بیرونی صرفاً از نقطه نظر تاریخی جالب بود. داخل بنا علی رغم - وضعیت تخریب گونه اش – کیفیت های فضایی قابل توجه خود را نمایان می کرد. با بامی مضمحل و سقفی فروریخته, ینا به شکل شگفت انگیزی فضای داخلی خود را به واسطه ی سقف مخروبش با جریان نور طبیعی بهود بخشیده بود. داخل کلیسا عملا هیچ نور طبیعی دریافت نمی کند, اما یک اتمسفربا شکوه را تولید کرده بود.\nارائه ی مداخله ی پروژه در پی حفظ ابعاد و کیفیت فضایی شبستان کلیسا و هم چنین نقش مهم نور طبیعی در فضا به انجام رسید. تلاش برای حفظ ورود نور در نقاط مختلفی منجر به ارائه ی راه حل های متفاوتی شد. یک پنجره ی رو به آسمان بزرگ بر جبهه ی شمالی محراب و یک پنجره ی رو به آسمان با چشم اندازی به برج ناقوس کلیسا که از داخل شبستان امکان پذیر بود, نمازخانه ی اصلی گشوده و برشی در سمت راست بام در ابتدای شبستان نور را تأمین می کند و به داخل دیوار ورودی می رساند.\nبازسازی بنا با هدف تغییرعناصر جدید ساخته شده توسعه یافت( بکار گیری سیستم ساخت معاصر و بیانی نو) اما با این رویکرد که تمام وجوه قدیمی بنا حفظ شود. بازسازی مد نظر این بار نشانه های آسیب و صدمه ها را پنهان نکرده است, بلکه آنها آشکارا به شکلی غمناک باقی ماندند, گودال هایی که زمانی تزئینات بودند و نشانه هایی از عناصر از بین رفته.\nچالش های دیگر در حفظ ابعاد شبستان کلیسا, حتی با حجم های جدید برای مصارف و نیازهای کلیسا که پیش از این به چشم نیامده بود پدید آمد: پله ها برای دسترسی به طبقه ی بالا, توالت و اتاق تجهیزات. برای حفظ درک فضا و یکپارچگی درون کلیسا این احجام خارج از ساختمان واقع شدند و در مسیری قرار گرفتند تا بتوانند چشم اندازی از فضای یکپارچه در هر دو سالن و نمازخانه را تأمین نمایند.\nمجموعه ی پلکان و رمپ ساختمان جدا از فراهم آوردن دسترسی به طبقه ی فوقانی کلیسا, مسیری مدور در سرتاسر ساختمان تعیین کردند که بیشتر به یک موزه می ماند. این مسیر دایره وار اجازه می دهد شما در مسیر برگشت کلیت کیسا را از جبهه های مختلفی مشاهده نمایید.\nساختار و روش های ساخت و ساز در این پروژه برای تقویت کلیسا بدون حذف نشانه های ساختمانی که آسیب دیده است, به کار برده شدند. بازسازی در پی نگاهداشت بازمانده های تاریخی ساختمان با اضافه کردن ارزش های جدید آن را بهبود بخشیده و یک صومعه ی باستانی با فرمی معاصر و منحصر به فرد را باز تولید کرده است.\nطرح پیشنهادی کلیسای والر از فرانچسکو فیاتی\nکلیسایی برای ارتباط فرهنگ ها


Get دستگاه آسیاب خشک آگات Price\nشما می توانید قیمت دستگاه آسیاب خشک آگات و نماینده A&C طی یک روز کاری با شما تماس می گیرد.\nدستگاه خشک کن; دستگاه آسیاب کود به طور کلی قیمت فروش دستگاه آسیاب کود توسط خود کارخانه های تولید کننده این کالا ها تعیین می شود. این نرخ ها به روش های مختلفی به اطلاع مشتری ها می رسند.\nدستگاه آسیاب خشک آگات Relation


روزنامه آرمان ملی: ریشه مشکلات اقتصادی\nدرباره حذف ارز ترجيحي نکاتي چند وجود دارد. نخست اينکه وقتي ارز 4200 توماني حذف مي‌شود و قرار است بر مبناي قيمت ارز واقعي، قيمت کالاي وارداتي تعيين شود، اين افزايش قيمت‌ها طبيعي خواهد بود. در حقيقت مبناي افزايش قيمت‌هايي که داريم به‌خصوص در بخش ماکاروني و آرد صنف و صنعت چون 20 درصد آرد کشور به بخش صنف و صنعت اختصاص داده مي‌شود و 80 درصد آرد هم صرف فروش نان‌هاي سنتي است که مردم روزانه مي‌خرند. الان بحثي که مطرح است و اطلاعاتي که در دسترس است، قيمت آرد صنف و صنعت تغيير يافته با اين فلسفه که اگر اين قيمت تغيير نکند، آرد کشور قاچاق مي‌شود. در مورد بنزين هم همين موضوع مطرح بود که تا قيمت بنزين واقعي نشود، بنزين يا فرآورده‌هاي نفتي قاچاق مي‌شوند، اما حلقه مفقوده اقتصاد اين است که ما با اقتصاد جزيره‌اي برخورد مي‌کنيم. يعني هرجا احساس مي‌کنيم مشکل يا بحراني ايجاد مي‌شود سراغ حل آن بحران مي‌رويم. مثلا يکبار قيمت بنزين و بار ديگر قيمت آرد، روغن يا کالاي ديگر است. درحالي که واقعيت مطلب اين است که براي اقتصاد بايد طبق يک برنامه اقدام کرد و طبيعتا برنامه‌اي را مي‌شود طراحي کرد که زمينه اجراي آن هم وجود دارد. مثل اين مي‌ماند که بيمار شما نياز به يک عمل جراحي خيلي سختي دارد، اما شرط عمل جراحي اين است که زمينه جراحي و ابزار جراحي و مضاف بر همه اينها خود بيمار را براي جراحي آماده کنيد. از اينها که بگذريم، بيمار به پزشک جراح خودش هم اعتماد داشته باشد و از همه اين نکات ذکر شده هم که بگذريم، حداقل انتظار اين باشد که شوک جديدي چه داخلي چه بيروني به اقتصاد وارد نشود. به عبارت ساده‌تر؛ هر نوع اصلاح ساختاري اگر زمينه‌اش فراهم نشود، طبيعتا ممکن است به ضد خودش تبديل شود. همان‌طور که در ابتدا اشاره شد، علت اين افزايش قيمت به دليل حذف ارز 4200 توماني است اما نکته کليدي اين است که آيا جراحي اين قسمت از اقتصاد، مشکل اقتصاد را حل خواهد کرد. مشکل اقتصاد ايران اين است که سياست پولي و مالي و ارزي را در مقاطع زماني مختلف به تناسب به سراغ اصلاح آن نرفته‌ايم. آن ام‌الفسادي که در اقتصاد ايران وجود دارد، بحث تورم‌هاي دورقمي است که ريشه اين تورم دورقمي هم يا در سياست‌هاي پولي يا سياست‌هاي مالي است. منظور از سياست‌هاي مالي در قوانين بودجه دولت‌هاست و منظور از قوانين بودجه اين است که دولت‌ها به رغم اينکه منابع ندارند اما مصارف را پيش‌بيني مي‌کنند و غالبا مصارف هم بيش از منابع آنهاست که اين ايراد اساسي است که در سياست‌هاي مالي وجود دارد. در سياست‌هاي پولي هم وقتي دولت‌ها به هر دليلي دچار کسري مي‌شوند يا مستقيما سراغ بانک مرکزي مي‌روند يا از طريق بانک‌ها سراغ بانک مرکزي مي‌روند که نتيجه هر دوي اينها مي‌شود افزايش حجم پول و افزايش نرخ تورم و وقتي تورم افزايش پيدا کرد، اين تورم به عنوان ام‌الفساد در اقتصاد وادار مي‌کند که قيمت بقيه کالاها هم افزايش پيدا کند. از جمله آن کالاها مي‌تواند نرخ ارز باشد و وقتي نرخ ارز تغيير کرد، قيمت تمام کالاهاي وارداتي تغيير خواهد کرد. لذا بايد به ريشه پرداخت و تا زماني که يک فکر اساسي که همه هم مکلف به اجرا باشند، تدبير نکنيم، طبيعتا هرچند وقت يکبار شاهد چنين افزايش قيمتي در يکي از کالاها يا خدمات خواهيم بود. در کنار اين بخش بازرگاني خارجي ما مطرح است. وقتي به هر دليلي صادرات و واردات ما دچار اخلال است و وقتي به هر دليل نقل و انتقالات پولي دچار اخلال است، عوارض آن را در همين بحران‌هاي گاه و بيگاه در کالاهاي مختلف شاهد خواهيد بود.


سازمانیابی مبارزه برای جهانی دیگر،\nمصاحبه با پیران آزاد\nچگونه میتوانیم مبارزه جمعیمان را علیه سرمایهداری سازمان دهیم که قادر به درهم شکستن آن و رفتن به سوی دنیای دیگر شویم ؟ روش و شیوه مبارزه جمعی و به عبارت دقیقتر مبنا و منطق شیوهی مبارزه جمعی و متشکل برای این مهم چست؟ آیا به کارگیری "منطق ساماندهی" مناسبات سرمایهداری میتواند در مبارزه علیه آن به کار آید ؟ اگر چه طی بیش از یک قرن مبارزه متشکل علیه سرمایه این سئوالها همواره مطرح بوده و در هر مرحله رگههای دیگری برای سازمانیابی نمایان شده – مثلاً خودرهانی به جای رهانیدن (توسط مارکس) یا منطق نوع جدید اداره امور در کمون پاریس در (130 پیش) یا اعلام عدم انطباق"ماشین دولتی بورژوازی " با دنیای دیگر در پیش ار انقلاب اکتبر و همه تلاشهای نحلههای مختلف در قرن بیستم – کماکان این سئوالها پیش روی ماست و هر لحظه هم تازه میشود. غفلت از این مسئله و یا خوابیدن در سایه روش و استراتژی عادت شده که طی قرن گذشته که با شکست روبرو شده و نتیجه کاربرد آن بازسازی مناسبات سرمایهداری بعد از همه انقلابهای آن قرن بوده جز رکود و تکرار دور باطل نخواهد بود. ما نیاز به بحث و کنکاش مدام در این موضوع داریم .\nآنچه در این نوشته آمده حاصل گفتگوی رفیق محمد رحیمی با من است. این گفتگو در اصل بخشی از پروژه تحقیقاتی او برای پایاننامه تحصیلی تکمیلی بوده که در ماه مه 2006 انجام شده است. حالا با اضافه کردن و تشریح بیشتر آن گفتگوی اولیه این متن به عنوان طرح بحثی در همان مسئله مطروحه منتشر میشود. در این گفتگو ضمن تشریح منطق سازماندهی در سرمایهداری روشهای سازماندهی درجنبش سنتی سوسیالیستی در عدم گسست از آن منطق نقد شده است.\nعلاوه بر آن بر دگم شدن ساختار فکری و سازمانی و عدم توجه به تاثیر مبارزه طبقاتی در پدید آوردن تحول در سرمایهداری و لاجرم تغییر ترکیب مداوم نیروی اجتماعی مبارزه کمونیستی طبقه کارگر تاکید شده است. زمینه این بحث تشریح و بررسی جوانب مبارزه جنبش روبه گسترش جدید جهانی است.\nسالهای نود شاهد انشعابات احزاب کمونیست بود. علاوه بر کمبودهای ساختاری و برنامهای به نظر میرسد دیگر یک حزب کمونیست واحد که بتواند تمام بخشهای جامعه را سازمان دهد نمیتواند ادامه حیات دهد و این دلیل اصلی تجزیه احزاب کمونیست است. نظر شما چیست؟\nبله همین طور است. اما به نظر من اگر از نقطهنظر مبارزه سوسیالیستی و کمونیستی به تجربه صد سال گذشته نگاه کنیم، این گونه احزاب، احزاب سنتی کمونیستی، پیش از دهه نود هم نه تنها موفق نبودهاند بلکه ظرفیت پیش بردن چنین مبارزهای را هم نشان ندادند. اگرچه این احزاب به ویژه بعد از انقلاب اکتبر تاثیر مهمی در پیش بردن رفرم و اصلاحات در زندگی و اصلاحات در زندگی طبقه کارگر و نیروی کار و مردم تحت سلطه در تمام جهان داشتند. اینکه چرا در دورههای اخیر دیگر این گونه احزاب نمیتوانند عمل کنند و پژمرده میشوند و اینکه دیگر یک حزب واحد کمونیست نمی تواند تمام بخشهای جامعه را سازمان دهد، در درجه اول برمیگردد به تحول مهمی که در ساختار نیروی اجتماعی مبارزه سوسیالیستی، نیروی کار و طبقه کارگر، به وجود آمده است که این نیرو را هم بسیار گسترده و بزرگ کرده و هم تنوع (Diversity )و گونهگونگی زیادی ایجاد کرده است. تحولی که مدام هم در جریان است. این نیروی عظیم که در مناسبات کالائی تولید سرمایهداری مورد بهرهکشی قرار دارد، از خود بیگانه میشود و به ویژه در دوره کنونی نئولیبرالیسم فشار بر خود و محیط زیست خود را به روشنی میبیند و بی ثباتی زندگی خود را لحظه به لحظه تجربه میکند، به درجات مختلف با علت اصلی همه این مصیبتها یعنی سرمایهداری درگیر میشود و از این نظر رشته مشترکی همه این نیرو را به هم میپیوندد. اما همان تنوع و گستردگی، زمینههای متفاوت زندگی و تجربه و فرهنگ برای آن به وجود آورده که لاجرم مبارزه خود را بر بستر همین تنوع پیش میبرد. یک حزب واحد کمونیست سنتی، با تعریف ساختار سنتی، در تضاد با واقعیت زندگی نیروی اجتماعی کمونیسم قرار میگیرد.\nاحزاب کمونیست سنتی در دوره رشد صنایع کارخانهای و سازماندهی فوردستی تولید صنعتی شکل گرفتند. در دورهای که در قرن بیستم صنایع اتومبیل و فلز به لحاظ تعداد شاغلین و تاثیر در کل اقتصاد، بخش اصلی به شمار میرفت. احزاب سنتی کمونیستی بر این نیرو متکی شد و با فراز و فرود این بخش همراه شدند. در نیمه اول قرن بیستم که جنبش کارگری به ویژه در این بخشها قوی بود، این احزاب هم احساس قدرت میکردند. سرمایهداری بعد از جنگ دوم و به ویژه بعد از دهه شصت میلادی در مقابله با مبارزات جنبش کارگری برای برای حفظ نرخ سود و سودآوری، تحولی در سازماندهی خود و ساختار نیروی کار به وجود آورد. از جمله با حرکت سرمایه در بخشهای مختلف، سهم بخش خدمات بالا رفت و تعداد کارکنان آن افزایش یافت و رشتههای جدیدی که نقش مهمی در کل اقتصاد دارند اما تعداد کارکنان آن مانند صنایع کلاسیک زیاد نیستند، فعال شدند مانند "صنایع نیمه هادیها"((semiconductor. با پیشروی برنامه نئولیبرالی به ویژه از دهه هشتاد به بعد با برنامه "کار منعطف" و کاهش شدید در تعداد کارهای ثابت و تمام وقت، هم تعداد کارکنان نیم وقت و پاره وقت رشد کرده و هم بخش غیر رسمی نیروی کار، "کار سیاه" و یا قراردادهای کوتاه مدت و بدون حمایت، افزایش انفجاری پیدا کرده است. این بخشها به هیچ وجه نمیتوانند از مدلها و شیوههای سازمانیابی کلاسیک یعنی "اتحادیه" که مدل پایهای احزاب سنتی کمونیست هم بوده، برای سازمانیابی استفاده کنند. اگر بخش بیکاران جامعه را هم در نظر آوریم و اگر به زنان خانهدار توجه کنیم، که با هر معیاری بسنجیم تحت بهرهکشی هستند و بدون مزد و حقوق بخش مهمی از رشتههای "هتلداری"، آموزش و پروش" و "خدمات تندرستی" را در خانهها به نفع اقتصاد سرمایهداری انجام میدهند به نحوی که در بعضی از کشورها مجموعه خدمات زنانخانه دار حدود یک سوم کل تولید ناخالص(GDP) می شود، به همین ترتیب اگر به بخش مهمی از دانشجویان جوان نگاه کنیم که در کنار تحصیل به کار نیمه وقت برای گذران زندگی مشغول اند، متوجه میشویم که گستردگی و تنوع نیروی بالقوه احتماعی مبارزه کمونیستی بیش از آن است که بتوان با ساختار مونولیتی احزاب سنتی و یا یک حزب واحد همخوان شود. احزاب سنتی کمونیستی تا مدتها این تحولات را حتی درنیافتند و از طبقه کارگر همان دریافت اوائل قرن بیستم خود را داشتند (که همان موقع هم درک محدودکننده ای بود) و از کارگر و طبقه کارگر فقط کارگران کارخانهها را، آن هم فقط آنها که به کار یدی مشغول بودند، مراد میکردند.\nزمانی هم که تحول خود را تحمیل کرد، دریافتها از آن محدود بود. حداکثر آنکه توجهی به کارکنان بعضی از رشتههای بخش خدمات شد. هنوز همه کارکنان خدمات مورد توجه پارهای از نیروها نیستند. حال آنکه آموزش و پرورش و خدمات فردی(personal service) و خدمات به بخش تولید(producer service) بخشهای مهم اقتصاد سرمایهداری شده و نقش بیشتری پیدا میکنند. این عدم توجه، با آگاه نشدن به ناهمخوانی ساختار سنتی این احزاب با سازمانیابی این گستره متنوع از نیروهای اجتماعی بالقوه مبارزه کمونیستی همراه است.\nاضافه بر آن و به همان اندازه مهم، متاثر شدن شیوهها و فرهنگ سازمانیابی این احزاب از سنتها و شرائط زیست و کار این بخشهای نیروی کار در اوائل قرن بیستم است. واقعیت اجتماعی و شرایط تولیدی آن دوره نقش مهمی در تاثیر مستقیم "فرهنگ کارخانهای" آن زمان بر فرهنگ همه احزاب و هم چنین بر تشکلهای غیر سیاسی داشت. وجود آن نوع کارخانهها در دل شهرها و شکلگیری محلات زیست کارکنان به دور کارخانهها در شهرها، که هر دو ناشی از محدودیت گسترش و امکانات حمل و نقل بود، این تاثیرگذاری را تسهیل میکرد. زندگی شهرها با موجودیت این کارخانهها در آمیخته بود. همه چیز با نبض کارخانه "عصر جدید" میزد.\nهمانطور که "شیفتگی صنعتی" و "ایدئولوژی توسعه" در دل سوسیالیستها و کمونیستها راه پیدا میکرد، فرهنگ "انظباط و دیسیپلین تولیدی" جانکاه کارخانهای در میان آنها رواج مییافت. فراموش نکنیم که مبارز و اندیشمند مهمی چون لنین که از رساترین صداهای ضدسرمایه داری بود هم همیشه دیسیپلین و فرهنگ کاری کارگران کارخانههای آلمانی را تحسین و با حسرت از آن یاد میکرد. گوئی این سئوال کارساز نمیشد که چه رابطهای بین این "دیسیپلین و فرهنگ کاری" با ضرورتهای تولید سرمایهداری وجود دارد. آیا این انظباط جز برای پیروی از قانون انباشت سرمایه و بالا بردن نرخ سود است. جز در خدمت تشدید از خود بیگانه کردن انسان استثمار شده است. آیا می توان از همین روال در تولید سوسیالیستی هم استفاده کرد؟ مگر تفاوت بنیادی هدف تولید در سوسیالیسم و کمونیسم نباید تفاوت در روشها را، که رابطه ارگانیک و دو طرفهای با هدف دارد، نمایان کند. آیا میتوان با ادعای "انباشت سوسیالیستی" از همان دیسیپلینی استفاده کرد که لازمه تشدید بهره کشی در "انباشت سرمایه" است؟ تجربه صد ساله جنبش بزرگ ما حاکی از آن است که اگر با هژمونی فرهنگی سرمایهداری در همه جنبه های زندگی مبارزه نکنیم، مجال این را پیدا می کند که حتی در مبارزه علیه خود سرمایه هم قد علم کند. یعنی خطری که به دلیل آلوده بودن به "منطق" سرمایهداری در کمین است.\nنکته دیگر آن که بسیاری از این احزاب سنتی شیوه و مناسبات سازمان درونی و "سازماندهی" اجتماعی خود را به دلیل شیوه تفکر ایدئولوژیکی و متافیزیکی، در حد "اصول" در آورده و دگم شده اند. تجربه صد ساله اگر هنوز برای کسی روشن نکرده باشد که این شیوه و ساختار برای مبارزه کمونیستی موثر نبوده و برعکس شکست خورده است، هیچ بحث دیگری هم کمککننده نیست و فقط میشود گفت شب به خیر!\nدر سالهای نود چپ، نوع جدیدی از سازماندهی سیاسی را در کشورهای آسیا، اروپا و آمریکای لاتین به وجود آورد. سازمانهای جدید علاوه بر طبقه کارگر گروههای اجتماعی دیگری را در بر میگیرد. به عنوان مثال رسپکت(Respct) در انگلیس شامل زنان، اتحادیهها، طرفدار محیط زیست و مذهبیها (مثلا اتحادیه مسلمانان) و جنبش صلح است. شما چگونه این سازماندهی را تعریف میکنید؟\nبرای تعریف کردن این نوع سازمانها به نظرم باید بر آنچه که خود آنها به عنوان هدف معین کرده اند، توجه کرد و همچنین به ترکیب اجتماعی آنها و حوزههای مبارزه و همینطور به شیوه سازمانیابی و مناسبات درونی آنها برای پیشبرد مبارزه اجتماعی نگاه کرد. نمونه عمومیتر از مثال شما، فورومهای اجتماعی و هم چنین گونههای دیگر از سازمانیابی "چتری" است که این روزها فعال اند. آنچه به روشنی دیده میشود این گونه سازمانیابی توانسته مبارزه وسیعی علیه نئولیبرالیسم را پیش ببرد و ترمزی به پیش روی نئولیبرالیسم بزند. اغلب این سازمانیابیها خود را ضدسرمایه داری نئولیبرالی مینامند. نیروهای با افق سوسیالیسم و کمونیسم در آنها فراوانند و این ظرفیت وجود دارد که این چشمانداز روشنتر شود. حوزههای مبارزه این جنبشها همه جانبهتر از حوزه مبارزاتی احزاب سنتی است و جنبههای مختلف زندگی زیر سلطه و فشار نابود کننده سرمایهداری را پوشش میدهد. این سازمانیابیها به جای ساختارهای متمرکز و هدایت شده از بالا به ابتکارهای از پایین راه می دهند و ساختار متناسب با "جنبش" دارند و نه ساختار عمودی متناسب با بوروکراسی و فرماندهی. تنوع را سازمان میدهند تا بتوان به عمل مشترک دست زد، اساسا بر جنبشهای موجود در جامعه متکی اند و فضا و بستر کار و عمل آنها میشوند. ساختار و مناسبات و جهتگیری مبارزه در آنها زمینه مناسبی برای هماهنگ شدن مبارزه در سطح جهان و فراتر رفتن از مبارزه محدود کشوری فراهم می کند.\nدر مانیفست کمونیستی، مارکس کمونیستها را آگاهترین بخش طبقه کارگر میداند. چگونه مارکسیسم سازمانی را میپذیرد که فراتر از هدف اصلی خود میرود که همانا سازماندهی طبقه کارگر برای سوسیالیسم است ؟\nبله، ببینیم کارل مارکس چه چیزهای دیگری در همین مانیفست میگوید. او گفت کمونیستها بخش آگاه طبقه کارگر اند و اضافه کرد که کمونیستها حزبی در مقابل احزاب دیگر کارگری نیستند و در درون طبقه و در مبارزه مشترک ضد سرمایهداری، خطوط عمومی و افقهای آینده را طرح می کنند، از همه بخشهای طبقه دفاع میکنند و مسئله همه کارگران در همه کشورها مسئله آنهاست و در هر لحظه مبارزه آنرا به میان میکشند، و اصول و آئین خاصی ندارند که جنبش طبقه را در آن قالبگیری کنند، هم چنین گفت که نتایج تئوریک کمونیستها به هیچ وجه بر مبنای عقاید و یا اصول کشف شده و یا ساخته شد توسط این یا آن مصلح جهانی نیست بلکه بیان عمومی مناسبات واقعی است که از مبارزه طبقاتی موجود بیرون میآید. به نظرم این گفته درخشان مارکس ما را به مسائل "مبارزه طبقاتی موجود" و واقعی فرا میخواند تا رجوع به مسلکها و مکتبهای فکری و غیره. با این مقدمه به اصل سئوال برمیگردم.\nموضوع اصلی مطرح شده در این سئوال این است که "آیا سازمانهای که فراتر از هدف اصلی خود میرود که همانا سازماندهی طبقه کارگر برای سوسیالیسم است " مورد پذیرش است. مسئله اصلی سئوال همان "فراتر" است. این "فراتر" هم در مورد "طبقه کارگر" (یعنی ترکیب آن) و هم در مورد حوزههای مبارزه مطرح است. به نظر من با در نظر گرفتن آنچه در مقدمه جواب این سئوال گفتم، یعنی توجهی که مارکس به مسائل مبارزه طبقاتی موجود و مسائل آن است که هر لحظه نو می شوند. در مورد تنوع نیروهای اجتماعی این سازمانها باید به دو نکته توجه کرد.\nتوجه به ساختار متحول طبقه کارگر و نیروی اجتماعی مبارزه کمونیستی. در پاسخ سئوال یک در این مورد صحبت کردم و به تغییر در ترکیب نیروها اشاره شد. فکر میکنم با نگرش دیگری باید به نیروی کار و نیروی بالقوه مبارزه برای سوسیالیسم پرداخت.\nاما تنوع نظر و مسلک و "ایدئولوژی" در این نیروها. تنوع فکری و مسلکی نیروهای اجتماعی و مثلا وجود نیروهای که باور مذهبی دارند، در این سازمانها با معیارهای سازمانهای سنتی، یعنی بر مبنای "وحدت ایدئولوژیکی"، همخوان نیست و سئوال برانگیز شده است. چون کمونیسم و مبارزه کمونیستی در نظر احزاب سنتی با مارکسیسم یکی شده بود. یعنی برخلاف نظر خود مارکس، نتایج تئوریک کمونیستها به اندیشه یک "مصلح جهانی" محدود شده و "ایدئولوژیک" شد. "ایدئولوژی" از مقوله های متافیزیکی است و جزمی میشود و ایستا. اندیشه انقلابی و کمونیستی برعکس آن، دیالکتیکی است و هر لحظه نو به نو میشود و متحول. ایدئولوژی و متافیزیک بر "بودن" (ising) و "هویت" تکیه دارد. اندیشه انقلابی کمونیستی بر "شدن" استوار است. "هویت" ثابت نمیپذیرد و پیوسته در حال دگرگونی است. مناسبات سرمایهداری چون بر محور سرمایه و انباشت سرمایه است و همه چیز را به "کالا" تبدیل میکند تا به این هدف برسد. کار انسان را هم کالا و از خود انسان جدا میکند. برای این منظور مجبور است انسان و کار او را که ماهیتی اجتماعی دارد، از اجتماع بودن خارج کند. در مناسبات سرمایهداری، انسانها به عنوان "ابزارهائی" جدا از هم مشغول اند و هر کس به کاری. در این مناسبات، فقط سرمایه از "خود تعیینکنندگی" برخوردار است، و همه کس اسیر و به فرمان ناپیدای حرکت انباشت سرمایه اند و برای این "خدا" کار میکنند و ارتباط اجتماعی زنده انسانی را از دست دادهاند. هیچ کس دیگر خودش نیست و جای آن را "هویتهای توهمی"(illusionary) گرفته است. سرمایه داری برای قابل پذیرش کردن همه این مصائب، آنها را به صورت مجموعه معیارها و ارزشهای "پایدار" یعنی "ایدئولوژی" می پراکند. چپها که با تلاشهای کسانی چون کارل مارکس به این راز پی بردند برای مقابله با این ایدئولوژی، متاسفانه همان منطق سرمایهداری را به کار گرفتند و در مقابل ایدئولوژی او مجموعهای به نام "ایدئولوژی علمی" (به اصطلاح آموزههای مارکس) مطرح کردند. در حقیقت از همان منطق سرمایهداری استفاده شد که انسان را از سوژه بودن به آبژه بودن میکشاند،. چپهای بعد از مارکس بر همین "منطق" خواستند با یک "دستگاه فکری" به طبقه کارگر (یا تودهها) به عنوان آبژه کمک کنند (آگاهی برسانند) تا بتوانند به اصطلاح مبارزه کنند. در حقیقت نقش "رهاننده" (مسیح رهاییبخش) توده کارگران از ظلمت به ملکوت را به عهده گرفتند. گذشته از این سیر بلاخیز که با "خودرهائی" بیگانه است باید پرسید آیا اساسا امکان دارد که به وسیله "ایدئولوژی" و انسجام ایدئولوژیک جنبش طبقه کارگر را متحد کرد. جدا از خیلی عوامل دیگر که چنین امری را غیر ممکن میکند، یک سوال ساده این است که اگر متحد کردن حول یک ایدئولوژی مثلا "مارکسیسم" مورد نظر است، کدام "مارکسیسم". حالا صد و شصت سال بعد از مانیفست شاید به تعداد صد و شصت بتوان از گرایشهای مارکسیستی صحبت کرد که هر کدام خود را درست میداند. قاضی کیست؟ میگفتند خود طبقه تعیین خواهد کرد. صد سال گذشته نشان داده که توده طبقه یکی از این گرایشها را انتخاب نکرده و وحدت از این طریق پیش نرفته، بدتر از آن بر اساس این منطق همه چیز شقه شقه شده و زیر پرچمهای "هویت توهمی" گروهها و فرقهها درآمده است. با این بحث دراز حالا جای این سئوال است که آیا هنوز باید به تنوع مسلکی و ایدئولوژیک در درون سازمانهای جدید به عنوان نقطه ضعف نگاه کرد. اما موضوع دیگر، گستردگی حوزه فعالیت این سازمانهاست. آیا این حوزههای متنوع مبارزه با استراتژی مبارزه کمونیستی و برای براندازی سرمایه داری همخوان است؟ واقعیت آن است که احزاب سنتی مبارزه خود را در حوزه تولید، آنهم با محدود نگری که قبلا اشاره شد، متمرکز میکردند. آنها مدعی بودند که حوزه تولید صنعتی چون بخش اساسی و سازمانده سرمایهداری است، که ادعای اشتباهی نیست. اگر توسط کارکنان آن و با رهبری حزب فتح شود و حزب قدرت سیاسی را در دست گیرد همه بساط سرمایهداری برچیده میشود. در این استراتژی، حوزههای گوناگون زندگی اجتماعی که تحت سیطره مناسبات سرمایهداری است و می تواند زمینهساز بازتولید هر لحظه سرمایهداری و سلطه طبقاتی شود مورد توجه قرار نمیگیرد و گرفتن قدرت توسط حزب، با ادعای نمایندگی طبقه، کانون اصلی مبارزه میشود. تجربه یک قرن گذشته نشان میدهد که این استراتژی که از اکتبر به بعد در کشورهای متعدد عملی شد به چیزی بیشتر از "رفرم"هایی برای زندگی زحمتکشان منجر نشد. براندازی سرمایهداری عملی نشد و زمینه سوسیالیسم فراهم نیامد و با فواصل زمانی کوتاه بعد از پیروزی اولیه "مناسبات سرمایهداری" باز تولید و مستحکم شد و جامعه طبقاتی ادامه یافت. سرمایهداری برخلاف شیوههای سلطه ماقبل آن تنها توسط قدرت عریان دولت اعمال نمیشود، اگرچه قدرت سیاسی و دولت حلقه اصلی و متراکم سلطه آن است. بلکه سرمایهداری به عنوان یک مناسبات از حوزه اقتصاد و تولید شروع میشود، شبکهوار همه حوزههای زندگی را در بر میگیرد. همانطور که نتیجه کار (محصول) را از انسان جدا میکند و به شکل سرمایه متراکم میکند، قدرت را هم از آدمیان میگیرد و به شکل سلطه در دولت متراکم میکند و همچنین این سلطه(pawer over) را در هر رابطه میان انسانها برقرار میکند. رابطه سلطه سرمایه دارانه در هر گوشه زندگی اجتماعی تنیده شده. چه در رابطه میان زن و مرد، میان والدین و فرزندان، میان دوستان و همکاران، معلم و شاگرد و میان انسان و طبیعت و.. بنابراین مبارزه برای برانداختن سرمایهداری، جنگی همه جانبه برای پاره کردن و برچیدن همه این شبکه است و نمیتواند فقط به "قدرت دولتی" محدود شود که از گرههای اصلی شبکه است. حتی به صورت موقت و مقدم. با این ترتیب، کشانده شدن مبارزه در سازمانهای جدید به گوشههای مختلف زندگی، بستر واقعی براندازی سرمایهداری و مقابله با بازتولید آن را فراهم میکند. به طور خلاصه، به نظرم سازمانهای جدید بدلیل راه دادن به "ابتکار از پایین" و دوری از اتوریته و تمرکز و فضا دادن به عمل مشترک جنبش های واقعی اجتماعی و درگیر شدن با سرمایهداری در هر گوشه زندگی و پذیرش تنوع و تلاش برای زیست و عمل مشترک آنها، ظرفیت آن را دارند که سازمانیابی مناسب مبارزه کمونیستی را طی روشنتر شدن افقها به وجود آوردند.\nبه نظر شما آیا این سازمانها قادرند که طبقه کارگر و بخشهای بزرگ جامعه را به دموکراسی و سوسیالیسم رهبری کنند؟\nبرای پاسخ به این سئوال به نظرم باید نگاه مجددی به مفاهیم رهبری و دموکراسی و سوسیالیسم کرد که در پرسش آمده. درکهای متفاوت از این مفاهیم پاسخهای متفاوت دارند.\nبه نظر من رها شدن از بند سرمایهداری و ساختن "دنیای دیگر" (کمونیسم) با خودرهانی میسر است. فکر میکنم آنچه که منطق مبارزه برای رها شدن را طی تاریخ چند هزار ساله به دو دوره پیش از مارکس و بعد از مارکس تقسیم میکند همین مفهوم "خودرهانی" است. همه شیوههای مبارزه که بدون "خودرهانی" باشند، هرچند توسط فرشتگان باشد، "سلطه" را بازتولید میکند. همانطور که در تمام تجربههای گذشته علیرغم درجاتی از رفرم و آزادی، چنین شده است. در مناسبات سرمایه داری که "سلطه" به صورت "ارگانیک" در آمده این اصل با تاکید بیشتری مطرح است. خودرهانی یعنی "برپای خود ایستادن" با مغز خود فکر کردن و با "دست خود گرفتن" و به زندگی و هویت اجتماعی واقعی انسان شکل دادن.\n"رهبری" در درک و شیوه احزاب سنتی یعنی: سازمانی از عناصر آگاه برنامهای برای رهایی تهیه می کنند تا توده طبقه (بخش بزرگ جمعیت) را یا از طریق "مشروعیت انقلابی" و یا به وسیله رای به "برنامه" خود جلب کنند، به دنبال خود کشانده و "رهبری" کنند تا با تحقق "برنامه حزب"، یعنی گروه پیشرو یا "برگزیده" و "نخبه"، پیروزی حاصل شود. در این مدل از هر منظر که نگاه کنیم، گروه پیشتاز چون خود را جداگانه سازمان داده، خود را پیشتاز و پیشرو میداند و با مرزهای مشخصی از توده طبقه فاصله میگیرد و وظیفه رهبری و طراحی را برای خود در نظر میگیرد، در پروسه مبارزه نقش "سوژه")کنشگر- subject (را دارد و توده طبقه را به نقش "ابژه" در میآورد. یعنی همان منطق سازماندهی که در مناسبات سرمایهداری بین "سرمایه" و نیروی کار جاری است. الگوی سازماندهی در جامعه طبقاتی بر دو محور "نخبهگرایی" و "سلسله مراتب" شکل میگیرد و این دو شاخص "سازماندهی" در همه حوزههای زندگی طی قریب ده هزار سال جامعه طبقاتی از جمله درسرمایه داری نمایان است. حزب سنتی نه تنها این منطق را در رابطه با توده طبقه به کار میگیرد، بلکه سازماندهی درونی خودش هم بر همین روال است. "برجستهترینها" یعنی نخبهها، در مرکزیت قرار میگیرند و از آن میان هم آنکه از همه برتر و ممتازتر است، رهبر تعیینکننده میشود.\nتقریبا همه احزاب سنتی یک چهره برجسته داشتهاند که نقش محوری داشته و به عبارت دیگر، اعضای حزب به درجات متفاوت "ابژه" میشوند و این دور باطل به دلیل آنکه "نهادی" میشود، زمینه بازتولید جامعه طبقاتی و سلطه را فراهم میکند. بی جهت نیست که این الگوی حزبی احزاب باصطلاح کمونیست به فوریت از جانب احزاب آشکار و رسمی سرمایهداری پذیرفته شد و همه احزاب ضد سوسیالیسم و کمونیسم هم تقریبا بر همین روال سازمان داده شدهاند. چون با هدف و منطق سازماندهی آنها تفاوت و تضادی نداشته است.\nبی تردید در هر عمل جمعی انسانی، "هماهنگی" فعالیتها برای پیشروی ضروری است. اما این هماهنگی در مناسبات متفاوت زندگی اجتماعی، معنی، شکل و مشخصات یکسانی ندارد. جامعه طبقاتی طی ده هزار سال این عمل را ز طریق رهبری، از بالا به پائین و با مشخصات ذکر شده، جاری و به فرهنگ مسلط تبدیل کرده است. این فرهنگ در مبارزان ضد سرمایهداری هم جان سختی می کند و در پاسخ به مسئله "هماهنگی" فعالیت و مبارزه به آسانی به جلو کشیده میشود. گوئی تن آسائی و راحتطلبی ذهنی مجال نمیدهد که تلاش کنیم، عرق بریزیم و مکانیسمهای هماهنگی به دور از "رهبری" را دریافته و به کار گیریم تا راه خودحکومتی را هموار کنیم. اگر اسیر "ارزشهای" سرمایهداری که برای مناسبات تولیدی و اجتماعی آن مفید است، نشویم و اگر از "معیارهای موفقیت" که آنها همه جا رواج میدهند دوری کنیم، آن وقت میشود پرسید: آیا "رهبری" و این گونه سازماندهی با "خودرهانی" و مبارزه با کمونیسم همخوانی دارد؟\nبه نظر من هنوز سازمانهای جدید به ساختارهای هم خوان با " خودرهانی" دست نیافتهاند اما زمینهها و ظرفیت آن را نشان میهند. "خودرهانی" با توانا شدن هر مبارز و هر فرد نیروی بزرگ اجتماعی سوسیالیسم برای شرکت همهجانبه در پیش بردن مبارزه، عملی جاری میشود. سازمان یابی کمونیستی میباید منطق سازماندهی در مناسبات سرمایهداری را به تمامی طرد کند. نمیتوان با به کار گرفتن منطق سرمایهداری با آن مبارزه کرد. چون این منطق مجریان خود را به بازتولید مناسبات وا میدارد. نمیتوان با این بهانه که "ما به هر حال در جامعه سرمایهداری زندگی میکنیم و گریزی از به کارگیری ابزارهای آن نیست" عذر بدتر از گناه آورد. چون این یعنی شدیدترین پذیرش "رئال پولیتیک" که متضاد با اندیشه انقلابی است که "نه به دنبال تفسیر جهان بلکه دگرگونی جهان است". سازمانهای جدید باید آن چنان زمینه ابتکار از پایین را فراهم کند تا هر کس به توانائی دست یابد. اگر وظیفه سازمان کمونیستی محدود به کسب قدرت سیاسی نشود بلکه تلاش و یاری برای توانا شدن توده طبقه برای "خودرهانی و خودحکومتی" باشد و اگر به دور خود به عنوان مرکز رهبری حصار نکشد بلکه با جنبشهای همیشه موجود در ارتباط زنده، نه رابطه رهبر و رهرو، قرار گیرد، بده بستان فکری و عملی کند، با ساختن مناسبات نوینی که برخلاف منطق سازماندهی و از جمله "رهبری" در جامعه سرمایهداری است، زمینه براندازی سرمایهداری و جلوگیری از باز تولید آن را فراهم میکند.\nالبته این بحث متوجه حذف "نخبهها" نیست. معمولا در هر جمعی کسانی هستند که به دلیل بیولوژیکی (مثلا ژنتیکی که برجستگی فعالیت مغزی را باعث شود) و یا امکانهای اجتماعی از دیگران متمایز میشوند و با ضریب هوشی و فعالیت ذهنی میتوانند جلوتر قرار گیرند و یا در مبارزه عملی برجسته شوند. آنچه مورد نظر است نه طرد و نفی آنان و نه انکار این تفاوتهاست. بلکه مسئله آن است که بر اساس این تفاوتها ساختارها شکل بگیرند و این تفاوتها به صورت نهادی شده در آیند و "بالا و پایین" نهادی شده و ساختار هیرارشیک ایجاد شود و یا ساختار سلسله مراتبی زمینه اعمال نفوذ "نخبهها" را فراهم کند. بحث بر سر آن است که ساختارها و روالها چنان باشد که با شرکت مستقیم تمام افراد در مراحل "تصمیمگیری"، اجرای تصمیم و "نظارت بر اجرا" از قرار گرفتن امور در دست برجستگان و نتیجه نهایی آن "تمرکز قدرت" جلوگیری شود و الگوی قدرت سرمایه تکرار نشود. این گفته رزا لوکزامبورگ را فراموش کنیم که در "ساختن سوسیالیسم، کار فرد فردِ پرولتاریاست". این یعنی آنکه نباید عدهای مهندس طراح باشند و تودهی طبقه، و نقش کارگران ساختن آن جامعه ادعائی را داشته باشد. چون آن چنان جامعهای دیگر سوسیالیستی و کمونیستی نخواهد بود. ما به سازمانیابی مناسب مبارزه کمونیستی نیاز داریم. مبارزه ای که تنها ضامن برچیدن مناسبات سرمایهداری و رفتن به "دنیای دیگر" است. کار مشکلی در پیش است ولی چارهای جز انجام آن نیست.\nبدون یک برنامه تفصیلی، یک سازماندهی متمرکز و مناسبات درونی منضط، آیا چشمانداز این سازمانهای چند بخشی محدود و وابسته به جامعهای نمی شود که درجهای از دموکراسی در آن وجود دارد. به عبارت دیگر پیش شرط موجودیت و توسعه آنها چیست؟ آیا راه و روشی برای توسعه آینده آنها وجود دارد؟\nبخش اول این سئوال مربوط به پیش شرط فعالیت این گونه سازماندهی است. یعنی میپرسد که بدون حدی از دموکراسی آیا این سازمانها موجودیت مییابند. در این مورد باید گفت شرائط سخت استبدادی در یک جامعه موجودیت و فعالیت هر نوع سازماندهی را تهدید میکند. یک سازمان منضبط و با برنامه تفصیلی در شرائط استبدادی مصونیت بیشتری ندارد. ظاهرا انضباط درونی یک سپر دفاعی است. اما این تا حد محدودی کارآئی دارد. تجربه مشخص ما در ایران در برخورد با یک استبداد و سرکوب وشبه پلیسی حاکی از آن است که هر نوع سازماندهی به اصطلاح منضبط در حد محدودی کارآئی دارد. اما به ویژه اگر به جنبش وسیع اجتماعی نظر داشته باشیم و هدف از فعالیت سیاسی کسب قدرت سیاسی توسط یک حزب منضبط با اتکا به نیروی حزب و کشاندن توده به زیر رهبری آن نباشد و بلکه به دنبال از بین بردن قدرت سیاسی حاکم و جایگزینی آن با "خود حکومتی" باشیم، نحوه سیاست کردن و فعالیت سیاسی جز در بستر جنبش طبقاتی و اجتماعی معنی نخواهد داشت و حزب هم، تعریف، وظیفه و کارکرد دیگری پیدا میکند. واقعیت دیگر آن است که در شرایط استبدادی هم فعالیت جنبشها بدون برنامه تفصیلی و بدون به اصطلاح انظباط و مرکزیت رهبری و غیره، شاید صدمهپذیری کمتری داشته باشد و پیش رود. به ویژه که راهها و وسائل ارتباطی شرائط زمینه دیالوگ در سطح وسیع را سیر میکند که نیازی نباشد برای پخش و رساندن چند اعلامیه و برگ کاغذ، از آن گونه باصطلاح سازماندهی منضبط و "آهنین" استفاده کرد. مگر آن سازماندهیهای "آهنین" چه کردند؟ جز تلاش برای ایجاد ارتباط؟ تجربه در ایران استبدادی نشان میدهد که حرکتهای جنبشی عمل میکنند و با یکدیگر مرتبط میشوند و از هم حمایت میکنند. یعنی ارتباطات برقرار میشود. اما در مورد آینده و شرایط توسعه، باید منتظر بود و شرایط آینده را دید. اما برای توسعه در آینده یکی دو نکته و اصل را اگر در نظر داشته باشیم و حفظ کنیم به بیراهه نخواهیم رفت. آنها همان نکاتی است که قبلا گفته شد. به طور خلاصه تلاش برای رد کردن همه معیارهای سرمایه داری و شکستن هژمونی آن، در کنار رد کردن همه نهادها و دستگاههای سیاسی مستقر سرمایه جهانی و مبارزه بی امان با همه آنها، میباید در درون اردو و جنبش ضد سرمایهداری با حداکثر انعطاف و فضای باز برای گفتگو و راه دادن به همه تلاشها برای ساختن آینده بدون سرمایهداری عمل کرد. در این جنبش هر نیرویی جای خود را دارد و جای دیگری را تنگ نمیکند. "نه به هژمونی و نه به هژمونی" راهکار این جنبش است. سازمانهای متشکل شده که در این بستر مبارزه میکنند هم با همین روحیه در درون خود میتوانند پیش بروند. باید مجال داد که عناصر برنامه از دل عمل و مبارزه مشترک تک تک انسانهای شریک در مبارزه علیه سرمایهداری بیرون آید. اگر از "خود تعیین کنندگی" صحبت میکنیم یعنی همه آن اراده آزادی که "سرمایه" در مناسبات سرمایهداری از انسان سلب می کند و او را برده سرمایه میسازد. پس هیچکس و نیرو و عامل دیگری نباید با هر نیتی بر جای سرمایه بنشیند و به انسانهای شریک در مبارزه، برنامه بدهد و از آنها "بازیگران منفعل" بسازد. برعکس باید با بیشترین فضا برای فعال شدن تک تک پرولتاریا (یعنی اکثریت بسیار بزرگ انسانها)راه باز کرد. برای بررسی عملیتر شما را به روشها و متدهای مبارزاتی که در حال حاضر در امریکای لاتین (به ویژه مکزیک و آرژانتین) در جریان است رجوع می دهم. این روشها احتمالا راه توسعه و پیشرفت سازمانهای مورد نظر است. بررسی آنها بسیار مهم است.\nمشترکات و تفاوتهای این سازمانهای جدید با سازمانهای استالینیستی و سوسیال دموکرات چیست؟\nبه روشنی میتوان دید که در هدف و روش (که این دو رابطه ارگانیک باید با هم داشته باشند) این گونه سازمانها با سازمانهای استالینی و سوسیال دموکرات متفاوت اند. سوسیال دموکراتها و احزاب سوسیالیستی در ابتدا بر تغییر نظام با کسب قدرت دولتی توسط حزب خود بودند. سوسیال دموکراتها خیلی زود از تغییر نظام به طور آشکار و رسمی دست برداشتند و به رفرم در سرمایهداری رو آوردند. شرکت در دستگاه قدرت بورژوائی و اداره آن هموارکننده راه این استحاله بود که آنها را در خود ذوب کرد. انقلابیها با انقلاب، قدرت را در پارهای کشورها در دست احزاب انقلابی گذاشتند. علیرغم ادامه ادعا در برچیدن نظام سرمایه، آنها هم (اغلب ناخواسته) این نظام را حفظ کردند. اگر چه رفرمهای به مراتب مهمتری در نظام کردند که در خدمت محرومان بود ولی سرمایهداری را نگه داشتند. چون باز هم ماشین سرمایهداری که "منطق" آن از جانب انقلابیون به کار گرفته شده بود، کار خودش را کرد. اگر مسئله انقلاب و مبارزه جهانی علیه سرمایهداری، شرائط مشخص این انقلاب در آن دورههای مشخص و عدول انقلابیون آن دورهها از این موضوع و غیره که جای بحثاش اینجا نیست را علیرغم نقش مهم آن کنار بگذاریم، بی شک روش آنها و نوع نگاه آنها به "قدرت سیاسی" نقش مهمی در شکست داشت.\nاین نگاه بیش از آنکه بر "خودحکومتی" متکی باشد، علیرغم شعار "همه قدرت به دست شوراها" بر قدرتگیری گروه انقلابی و حزب پیشرو (به نمایندگی طبقه) استوار بود و این چیزی نبود جز سازگاری با الگوی "قدرت سیاسی" (نمایندگی گروه نخبه) در سیاسیت بورژوائی (و طبقاتی). این نگاه و برداشت، در روش مبارزاتی همه مراحل پیش از کسب قدرت، در مرحله کسب قدرت و در مرحله اداره قدرت نمایان بود. وقتی که این برداشت با اصل مورد قبول آنها یعنی نمایندگی طبقه توسط فقط یک حزب و یک برنامه جمع شود، نتیجه منطقی آن چیزی جز دستگاه "دولت – حزب" نخواهد بود. تصادفی نیست که در هر کجا که این احزاب قدرت گرفتند، چنین ساختاری شکل گرفت. این نگاه و روش کار منطبق بر آن، زمینه فعال شدن آحاد طبقه و توده زحمتکش را فراهم نمیکند و برعکس مجال آن را تنگ کرده و توده منفعل شده در مناسبت سرمایهداری را اگر به مبارزه هم بکشاند، نه در هیات کسانی "برپای خود" "بر فکر خود" "با دست خود" بلکه به صورت پیروانی که به دنبال برگزیدهگان میروند خواهد بود که به فاصله کوتاهی هم از راه باز میمانند. چنان که در روسیه و سایر جاها پیش آمد، و قدرت سیاسی به جای برگشتن به دستان انسانهای زیر سلطه سرمایه کماکان هم چون در مناسبت سرمایهداری در نقطهای متمرکز شد. تغییر در تابلو و نام، که در سرمایهداری "دولت سرمایهداری" و در جوامع ما بعد انقلابی "دولت – حزب انقلابی" بود تفاوت ماهوی ایجاد نکرد. بر همین روال مناسبت سرمایهداری به جای آنکه برچیده شود مستحکم شد، و انسانها، همچون در مناسبات سرمایهداری منفعل و جدا از اعمال اراده ماندند.\nتجربه گرانبهای جنبش انقلابی ما در صد سال گذشته حاکی از آن است که: سوسیالیسم و کمونیسم فقط از پایین ساخته میشود. زمینه "خودحکومتی" در هر لحظه از مبارزه و مقدم بر کسب قدرت باید پرورده شود. خود حکومتی با مکانیزم "نمایندگی" متحقق نمی شود. شبکه سلطه سرمایه بر همه جنبههای زندگی را در هر لحظه و هم زمان باید زیر ضرب گرفت. وانهادن این امر به بعد از کسب قدرت دولتی، اگر چه گره اصلی شبکه است، کار ساز نیست.\nاحزاب و سازمانهای جدید (به طور عام، منظور سازمان معینی نیست) این تجربههای تاریخی را در اختیار دارند. هم استحاله سوسیال دموکراتها را و هم بن بست و شکست انقلابیون قرن بیستم را. در حالتی که هدف تغییر نظام را داشته باشند، چون در حوزههای مختلف زندگی مبارزه میکنند، بهتر و واقعیتر میتواند به نظام و سیستم تعرض کنند. اگر بر شرکت فعالانه نه پیروانه مبارزان تاکید کنند و هر کس برای خود حکومتی توانا شود و دخالت کند، مجال متمرکز قدرت در یک گروه باقی نمی ماند و قدرت بعد از سرمایهداری در دستان معینی متمرکز نمیشود. البته احزاب و سازمانهای که به وجود آمدهاند (در اروپا) چه در هدف و چه در روش کمبودهای زیادی دارند ولی به هر حال با احزاب استالینی (تروتسکیستی و مائوئیستی و دیگران هم) و سوسیال دموکراتها متفاوتند. باز هم فکر می کنم برای یافتن نمونههایی که بیشترین اختلاف را با موارد مورد نظر سئوال و بیشترین نزدیکی را با مدلهای مورد نظر من دارند باید به امریکای لاتین نگاه کرد. مدلهایی که در جنبش مکزیک عمل میکنند (زاپاتیستی)، مد نظر اند.\nدر باره جبهه کارگری که به وسیله انترناسیونال سوم طرح شد که تروتسکی آن را زمینه هژمونی حزب کمونیست میدانست چه؟ آیا سازمانهایی مانند رسپکت باید زمینه رهبری حزب کمونیست را فراهم کنند؟\nفکر میکنم در این مورد در پاسخهای قبلی گفتهام. به هرحال من توافقی با نظرگاه تروتسکی و سایر انقلابیون اوائل قرن بیستم در این مورد که به دنبال هژمونی "حزب" بودند و همه چیز را از طریق قدرت گیری "حزب" میخواستند پیش ببرند، ندارم. سرنوشت مبارزه صد ساله اخیر نشان داده که با گرفتن قدرت سیاسی توسط حزب، چنانکه پیشتر گفتم، سیستم و نظام سرمایه برچیده نمیشود و "قدرت متمرکز" باقی مانده، سیستم سرمایه را احیا و ادامه میدهد.\nپس بنابراین فکر میکنم باید به دنبال نوع دیگری از "سیاست کردن" بود، که سازمان سیاسی در خدمت توانا شدن همه افراد برای برگرداندن قدرت از نقطه متمرکز شده آن در سیستم سرمایهداری (یعنی دولت سرمایه ) به دست خود انسان استثمار شده باشد. خودرهانی و خود حکومتی. پس جبهه کارگری نباید بدنبال تامین هژمونی حزب باشد بلکه باید آنچنان جنبش زنده، دگرگونکننده و در هر لحظه درگیر با مناسبات سرمایه در همه جنبهها (نه فقط در حوزه اقتصادی و در بنگاه و محل کار بلکه در همه روابط میان انسانها و میان انسانها و نهادهای جامعه طبقاتی و رابطه انسان و طبیعت) باشد که هر فرد کارگر را از حالت "ابژه" بودن خارج کند و همه "سوژه" و کنشگر خلاق شویم. شکستن هژمونی سرمایه یعنی شکستن واز بین بردن معیارهای آن از جمله در حوزه قدرت و قدرت سیاسی و تن ندادن به اینکه رهبری شویم. بلکه خودرهانی و خود حکومتی کنیم.\nحزب کارگران برزیل که خانه تروتسکیستها، استالینیستها، عناصر جنبش چریکی، اتحادیهها، گروههای مذهبی و جنبش زنان و جنبش دهقانان بی زمین و.... است. آینده این حزب را چه می بیند، رادیکال شدن به سمت سوسیالیسم یا خزیدن به سوسیال دومکراسی؟\nآینده حزب کارگران برزیل تا حد زیادی به نحوه برخورد به شرکت در دولت و اداره نظام سرمایه دارد. حزب کارگران برزیل در قدرت قرار گرفته و به جای سوسیال دموکراتهای قبلی نظام را اداره می کند. با رفرمهای بیشتر. اگر پایه حزب به این مسئله رضایت دهد و رهبری را به حال خود گذارد که به این کار ادامه دهد، چیزی یک حزب سوسیال دموکرات نخواهد بود. باید توجه داشت در حزب کارگران برزیل علیرغم دوره اولیه آن، بسیاری از عناصر ساختاری و سازمانی سنتی احزاب مانند یک کادر رهبری و یک چهره برجسته (لولا) و هیراشی وارد شده و نهادی شده است و این مانع بزرگی است. اما تحولات در امریکای لاتین گسترش یابنده است و معلوم نیست نیروی پایه حزب به همین حال بماند. جنبش تودهای در برزیل از توان خوبی برخوردار است تا در تحولات امریکای لاتین و از جمله در این حزب تاثیر گذار باشد.\nدر ایران، چپها دو اتحاد سوسیالیستی و اتحاد کارگری ایجاد کردند. در ترکیه فقط گروه کوچکی از چپها از این نوع اتحادیهها حمایت و شرکت کردند. این نشان میدهد که گروههای مارکسیستی درک متفاوتی از اتحاد چپها دارند. آیا تشکیل سازمانهای "چند بخشی" ( Multifactional) باید به عنوانی یک حرکت مترقی دیده شده و از جانب مارکسیستها حمایت شوند. یا باید آنرا به عنوان استحاله (Matamorphosim) به سوسیال دموکراسی دید و مخالفت کرد.\nدو اتحادیه مورد نظر شما در ایران هیچ کدام موافق نبود. یکی بعد از چند سال خود را منحل کرد و دیگری بعد از بیش از یک دهه، چیزی بیشتر از فعالیت عدهای فعال سیاسی که در اروپا و امریکا حمایت اتحادیهها را از حرکتهای کارگری در ایران جلب میکنند، که درجای خود ارزشمند است، نیست. اضافه بر دلائل مشخص عدم موفقیت هر کدام از آنها به نظرم اغلب سازمانها و نیروهای نسل گذشته کمونیستها و چپهای ایران هنوز موضع ضد سرمایهداری ایستادهاند، در حول و حوش همان نگاه "قدرت گیری حزبی" عمل میکنند و تغییر بینشی در سطح گسترده در میان آنها دیده نمیشود. لاجرم گردهمایی اغلب تکرار همان نمونههای جبهه سازی برای قدرتگیری است که پیشینه چندان موفقی در هیچ کجا نداشته است. این هر دو اتحاد هم چه در جریان تشکیل و چه در فعالیت تا حد زیادی از همان روال پیروی کرد. اگر چه لااقل در مورد یکی از آنها (اتحاد چپ کارگری) تاکید و تکیه بر همکاری گرایشهای مختلف بود و میتوانست وضع دیگری پیدا کند. اما کماکان از پلاتفرم برنامهای و شیوههای تشکیلات سازی تقریبا مشابه با گذشته استفاده شد و شتاب در تشکیل آن مجال نداد که هم زبانی و هم فکری و هم دلی از پائین ساخته شود برعکس این تصور را به وجود آورد که عدهای و سازمانی متولی کار هستند و دیگران باید به آنها بپیوندند که البته تصور و تصویر خیلی دقیقی نبود. در هر دو این اتحادیهها، چنانچه در سطح عمومیتر، نگاه به قدرت گیری حزبی یا بلوکی قوی بود و همین مسئله رقابت و هژموی را به درون آنها میکشید.\nاما در مورد سازمانها چند بخشی آنها از دو جنبه قابل بررسی اند. گرد آمدن گرایشهای مختلف و همراه شدن بخشهای مختلف مبارزاتی که بر جنبههای مختلف از سلطه سرمایه تاکید دارند. همانطور که پیشتر آمد، من متحد شدن برای مبارزه علیه سرمایهداری و برای کمونیسم را در بستر و برای گسترش جنبش طبقاتی اجتماعی و تودهای آن میبینم که این به هیچ رو نمیتواند و نباید به گرایش معین و یا بخشی مشخص محدود و استوار شود. بنابراین و از این منظر سازمانیابی چند بخشی و چند گرایشی راه کار درست و قابل اتکاست و همانطور که پیشتر آمد سازمانیابی تک گرایشی و تک بخشی که تجربه شکست خوردهای است، نه زمینهای دارد و نه به نتایج مورد نظر می رسد. از جنبه تنوع حوزههای مبارزه یعنی مبارزه با مناسبات سرمایه در همه حوزههای زندگی، در اقتصاد، در سیاست در روابط احتماعی در رابطه زن و مرد در مسئله اقلیتها و در رابطه با طبیعت، من نه تنها آن را مترقی بلکه تنها راه مبارزه علیه سرمایهداری و برای کمونیسم میدانم. به سرمایه، باید به عنون یک سیستم که به صورت شبکهای تار عنکبوتی تمام زندگی انسان را گرفته حمله کرد و این شبکه را در هر گوشه آن زد و برچید. بر این اساس مبارزه علیه سرمایهداری حتی به یک کشور و یک منطقه محدود نمیشود. امری است جهانی. بنابراین افق و گستره مبارزه هم باید در همین سطح تعریف شود. دریافت این اصل مهم که حالا بعد از تجربه صد ساله جنبش انقلابی ما قاعدتا نباید مشکل باشد، وقتی با دو مشخصه بالا همراه شود، به نظرم روشنگر راه است.\nاما در مورد استحاله و تبدیل شدن به اشکالات سوسیال دموکرات، و جنبهای که در سازمانهای چند گرایشی و چند بخشی نام برده شد به همان دلائلی که گفته شد میتواند نقطه قوت آنها در مبارزه کمونیستی باشد. در عین حال اگر به این دو جنبه با نگاه دیگری عمل شود و آنها در بستر مبارزه قطعی برای برچیدن سرمایهداری قرار نگیرند و برعکس به عنوان اهرمهای کسب قدرت و حفظ آن ولاجرم در خدمت رفرم به کار روند، به متامورفوس مورد سئوال می رسد. البته یادآوری این نکته هم مهم است که استحاله در مورد احزاب ک گرایشی هم بهمان اندازه مطرح است و از این نظر چیزی تغییر نمیکند.\nآیا راه دیگری برای گردآوری حمایت از کمونیستهای چپ به جز شرکت اکثریت چپها در تشکلهای چتری وجود دارد؟\nمنظور از حمایت از کمونیستهای چپ چیست؟ اگر منظور همان هژمونی حزبی است که قبلا در باره آن صحبت کردم. در مورد نحوه عمل و گرود آمدن کمونیستها در بستر پیش برد و یاری به جنبش طبقاتی موجود فکر میکنم خطوط عمومی سازمانیابی را از طریق تشریح سازماندهی در سرمایهداری و نقد و طرد آن تا آنجا که در امکان ام بود، گفتم. بیشتر از آن را باید از دل فعالیت مشترک بیرن کشید. در این راه در بحث و گفتگو همیشه باز باید باشد.\nخود این نوع سازمانها هم اعتراف میکنند که در مرحله گذار هستند. بدن شک هر تلاش برای نهائی کردن ساختار سازمانی، سیاستها و اصول منجر به اختلاف شدید میشود. آیا به نظر شما باید همینطور ادامه دهند و اتحاد را حفظ کنند و مسائل حل نشده را به عقب بیاندازند یا آنکه بر یک برنامه تفصیلی متمرکز شوند و مناسبات درونی منضبط ایجاد کنند؟\nجواب سئوال یازده:\nباید دید اتحاد برای چیست؟ اتحاد برای اتحاد احزاب و حداکثر آن قوی شدن گروه کمونیستها، یا اتحاد برای توانا شدن جنبش طبقاتی اجتماعی تودهای برای برپائی خود حکومتی. اگر مورد اول است، خوب قاعدتا به صحبت مینشینند تا اختلافها را حل کنند. کاری که سالهاست کردهاند و همیشه شکست خورده و تکرار این عمل جز دل مشغولی و خود مشغولی نیست. در مواردی هم که در قرن گذشته آن نوع حزب بزرگ و متحد و یکپارچه را به وجود آوردند، در روسیه و در چین در ویتنام و سایر جاها، مگر چه کردند جز احیا و تقویت سرمایهداری. در سایر کشورها و با گرایشهای دیگر از همین متد شناخته شده "متحد و منسجم شدن" در همه موارد و موضوعات مگر به کجا رسیدند، جز شکست از تجربه صد سال مبارزه بزرگ و جانفشانه انبوه مبارزان کمونیست درس گرفت. پس اتحاد برای هدف قوی شدن حزب و قدرتگیری حزب نتیجه خود را داده است. چرا نباید به روح و بن مایه مانیفست مارکس برگشت و متحد شدن را برای پیش برد جنبش طبقاتی اجتماعی در نظر داشت. در چنین صورتی متحد شدن در مسیر همکاری برای پیشبرد جنبش عملی می شود و نه مقدم بر آن، مسائل آن هم در درون همین جنبش واقعی طرح و بررسی می شود و احتمالا جواب پیدا می کند و نه از طریق بحث و جدل برنامه ای گروه و احزاب و یا دل بستن واهی به معجزه تشکیلات همه چیز دان منضبط و خداگونه یعنی فتیش (Fitisch) حزبی.


وقتی موز جان شما را نجات می‌دهد! - طبیب من\nبه گزارش طبیب من به نقل از عصر ایران، موز میوه ای سرشار از پتاسیم است، که این ماده معدنی نقش مهمی در حفظ سلامت قلب دارد. کمبود پتاسیم موجب می شود شریان ها عملکردی مطابق با آن چه انتظار می رود، نداشته باشند. اما آیا مصرف یک موز در روز می تواند از بیماری قلبی پیشگیری کند؟\n“ایزی هلث آپشنز”، قلب یک عضله است و پتاسیم به تحریک این عضله برای انقباض و پمپاژ خون به سراسر بدن کمک می کند. پتاسیم به حفظ ریتم قلب و فشار خون دیاستولیک (فشاری که قلب برای پمپاژ خون از طریق شریان ها ایجاد می کند) سالم کمک می کند.\nهمچنین، پتاسیم به عنوان یک رگ‌گشا عمل می کند، و با ایجاد آرامش در رگ های خونی در سراسر بدن، به جریان آزادانه خون، با کاهش احتمال شکل گیری لخته های خون و انسدادهایی که به سکته مغزی منجر می شوند، کمک می کند.\nبا گنجاندن میوه ها، سبزیجات و پروتئین های مختلف در رژیم غذایی خود می توانید به میزان کافی پتاسیم دریافت کنید و قلب شما نیز سپاسگزار این شرایط است.\nپتاسیمجلوگیری از سکته مغزیفواید موزموز


تاریخ انتشار : ۲۳ بهمن ۱۳۹۲ - ۰۹:۱۸\nآفتاب‌نیوز : آفتاب: متقاضیان خرید مسکن از گردونه تقاضا خارج نشده‌اند بلکه با وام‌های 50 و 35 میلیون تومانی توان خرید مسکن را ندارند.\nفرهاد سعید‌لو - کارشناس مسکن - در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: شکوفایی و رکود مسکن مسیر متفاوتی است که با افزایش تسهیلات مسکن ایجاد نمی‌شود چرا که افزایش تسهیلات 35 میلیون تومانی تاثیری بر تورم مسکن ندارد.\nبه گفته وی با وام‌های فعلی مسکن قدرت خرید مردم بالا نمی‌رود و وام 35 میلیون تومانی ایجادکننده تورم در بازار مسکن نیست.\nسعیدلو اظهار کرد: وام ساخت بیش از وام خرید و در کوتاه‌مدت موثیر خواهد بود به دلیل این‌که وام ساخت عرضه مسکن را افزایش می‌دهد و باعث رونق کسب و کار در این صنعت بزرگ می‌شود.\nبرچسب ها: خرید مسکن ، وام ساخت ، سعیدلو


نمی شد فقط در مواردی در مطب های خصوصی یا انجمن های خیریه صورت می گرفت. اولین اقدام مؤثر از سال 1334 با تأسیس اداره بهداشت مادران و كودكان در وزارت بهداشت آغاز گردید ، در همان سال انجمن خیریه راهنمای خانواده با كمك صندوق یک مرد قبیله ای در حاشیه ورود رئیس جمهور چین به پاپوآ گینه نو. مراسم نماز غایب درآمد در بازار فارکس برای جمال خاشقجی در استانبول ترکیه. حادثه مرگبار آتش سوزی یک اتوبوس در زیمباوه و کشته شدننفر\nدر مجموع بررسی‌های مطالعه مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد مهم‌ترین عوامل افزایش تورم در تابستان 1397، افزایش سرعت گردش پول، نقدینگی افزایش یافته در سال‌های اخیر و افزایش نرخ ارز بوده است. همچنین بررسی‌ها نشان می‌دهد بخش زیادی از کالاهای اساسی که با ارز 4200 تومانی وارد می‌شوند نیز افزایش قیمت را تجربه کرده‌اند. در درآمد در بازار فارکس این مطلب بررسی می شود که چه کسانی ما را به این نتیجه رساندند که جهان در حال انبساط است و چگونه تئوری بیگ بنگ بر این اساس بنا شد. فارکس یک بازار بین بانکي است که در سال 1971 زماني که. سلام،ببخشید من توی چند تا سایت آدرس بیت کوین دادم تقریبا ۵۰۰۰ ساتوشی هم کلاَ از چند تا سایت گرفتم چرا هنوز تو حساب بیت کویینم چیزی نیومده؟\nمذاکرات تا هنگامی که با تحریم ها و دیگر عناصر استراتژی که در اینجا خلاصه کردم پشتیبانی شوند و تا هنگامی که کاملا با متحدان منطقه ای ما کاملا هماهنگ گردند نه به معنی دادن امتیاز به ایران اند و نه نشانۀ ضعف. بلکه بیانگر روشی برای دادن علامتی به ایران اند که ما و متحدان منطقه ای ما خواهان رابطه ای سازنده و عادی آن کشور هستیم و حتی مایلیم موقعیت او را به عنوان قدرتی درآمد در بازار فارکس منطقه ای بپذیریم اگر او خواهان تغییر رفتار آشوب برانگیز خود به صورتی بنیادی باشد. در واقع اگر ایرانیان ثابت کنند که مایلند در مذاکراتی جدی در موضوعات فوق وارد شوند، ما حتی باید آماده باشیم تمایل خود را در مورد برداشتن تحریم های دو جانبه به آنها نشان دهیم؛ یعنی در کنار چماق، هویج را هم روی میز بگذاریم. دانلود کرک فیکس بازی Call Of Duty Black Ops 2. یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۳ … لپ تاپ من cori5 512 vga 4 g ram هست مدل Cw26fx sony لطفا راهنمایی کنید البته من اخرین … جایگاه تاریخی متفکران اولیه فدائی کجاست؟\nچگونه برای شروع کسب و کار سنگ خرد کردن در نیجریه چگونه برای شروع یک کسب و کار معدن. شرحبا نگاه به محیط اطراف ایده‌ای برای شروع . تحقیقات فراوانی در حوزه حفاظت دیجیتال در حال انجام است. هر سال كارگروه‌هایی طی بررسی و ارزیابی عملکردها به ارائه راه‌کارهای مناسبی در این زمینه می‌پردازند. لازم است مدیران مراکز اطلاع‌رسانی و کتابخانه‌ها ضمن آشنایی با مفاهیم حفاظت دیجیتال، با رویکردی منطقی، همزمان با ارزیابی موقعیت فعلی خویش، اهداف سازمان و استانداردهای موجود، به انتخاب راهبرد مناسب بپردازند و به این ترتیب از میراث معنوی امروز حفاظت نمایند.\n4- میانگین سود ماهیانه این ارز بر روی یه جفت ارز چند درصد میباشد؟ 93. کار کردن در حوزه ای که به آن علاقه دارید و از آن سررشته دارید کمک می کند کار و کسبتان رشد چشمگیری پیدا کند. اگر واقعاً دوست داشته باشید به دیگران کمک کنید و در رشد صنعت خود مشارکت داشته باشید، درآمد در بازار فارکس این علاقه و دانش قبلی کاتالیزور فروش آینده تان خواهد بود- جیمز بارنز\nبرای مشاهده نرخ های امروز نفت/فلزات، فقط کافیست روی این لینک کلیک کنید: جزئیات معامله فلز/نفت رسانه‌های مختلفی وجود دارند که اخبار را به روش‌های مختلف منتشر می‌کنند. شما می‌توانید اخبار کانال‌های مختلف را جمع‌آوری کنید. خوانندگان خوشحال خواهند شد از ایده‌ی تمامی کانال‌ها و جریانات سیاسی در یک‌جا مطلع شوند.\nتوانایی P. برای همکاری با Ts در مرحله رکود اقتصادی، اما برای L helpless او می تواند اخراج شماری از کارکنان شرکت کيترينگ "گيت گورمه" اعتصاب سراسری کارکنان هواپيمايی بريتيش ايرويز را برانگيخت. لغو صدها پرواز به سرگردانی بيش از صد هزار مسافر انجاميد. تخمين زده می درآمد در بازار فارکس شود اين شرکت بيش از ۵۰ ميليون دلار زيان ديده باشد.


پرسن گرام - عطاالله حکیمی\nعطاالله حکیمی در سال 1342 در "رودبار" از توابع استان "گیلان" به دنیا آمد.\tحکیمی دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی است. تدریس در دانشگاه، نمایندگی مردم "رودبار" در مجلس هفتم و مجلس نهم شورای اسلامی از جمله سوابق اجرایی حکیمی است.\tحکیمی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در سال 1392، در ستاد حمایت از دکتر حسن روحانی حضور داشت اما در جریان بررسی رأی اعتماد به کلیت کابینه این دولت، در مخالفت با کلیت کابینه سخن گفت.\tدر شهریور ماه 1392، تصدی استانداری گیلان از سوی وزارت کشور به حکیمی پیشنهاد شد و او نپذیرفت. او با ارسال نامه ای به دفتر خبرگزاری فارس در گیلان ضمن رد پیشنهاد تصدی استانداری گیلان، خود را خدمتگزار مردم در مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. او در نامه خود با قدردانی از پیشنهاد دولت، به مسئولیت خود در دفاع از نظام و ولایت و حقوق قانونی و شرعی مردم گیلان به ویژه مردم رودبار اشاره کرد.\nعطاالله حکیمی در سال 1342 در "رودبار" از توابع استان "گیلان" به دنیا آمد. حکیمی دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی است. تدریس در دانشگاه، نمایندگی مردم "رودبار" در مجلس هفتم و مجلس نهم شورای اسلامی از جمله سوابق اجرایی حکیمی است. حکیمی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در سال 1392، در ستاد حمایت از دکتر حسن روحانی حضور داشت اما در جریان بررسی رأی اعتماد به کلیت کابینه این دولت، در مخالفت با کلیت کابینه سخن گفت. در شهریور ماه 1392، تصدی استانداری گیلان از سوی وزارت کشور به حکیمی پیشنهاد شد و او نپذیرفت. او با ارسال نامه ای به دفتر خبرگزاری فارس در گیلان ضمن رد پیشنهاد تصدی استانداری گیلان، خود را خدمتگزار مردم در مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. او در نامه خود با قدردانی از پیشنهاد دولت، به مسئولیت خود در دفاع از نظام و ولایت و حقوق قانونی و شرعی مردم گیلان به ویژه مردم رودبار اشاره کرد.\nنماینده ادوار هفتم و نهم مجلس شورای اسلامی\nمجلس هفتم\tعطاالله حکیمی در اول اسفند ماه 1382 در انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله اول با کسب 61030 رأی به عنوان نماینده مردم "رودبار" از توابع استان گیلان به مجلس هفتم راه یافت.\tمجلس نهم\tعطاالله حکیمی در 12 اسفند ماه 1390 در انتخابات مجلس نهم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله اول به عنوان نماینده مردم "رودبار" به مجلس راه یافت. حکیمی در 4 سال حضور خود در مجلس نهم عضویت در کمیسیون اقتصادی را برعهده داشت. برخی از طرحهایی که توسط او در این مجلس به امضا رسیده است عبارتند از:\t-طرح ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان\t-طرح استانی شدن حوزه های انتخابیه انتخابات مجلس شورای اسلامی\t-طرح ساماندهی خدمات رسانی به روستاها\t-طرح ادغام سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان جنگل ها و منابع طبیعی\t-طرح تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری\t-طرح ساماندهی تخصیص ارز در شرایط اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید ملی\nمجلس هفتم عطاالله حکیمی در اول اسفند ماه 1382 در انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله اول با کسب 61030 رأی به عنوان نماینده مردم "رودبار" از توابع استان گیلان به مجلس هفتم راه یافت. مجلس نهم عطاالله حکیمی در 12 اسفند ماه 1390 در انتخابات مجلس نهم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله اول به عنوان نماینده مردم "رودبار" به مجلس راه یافت. حکیمی در 4 سال حضور خود در مجلس نهم عضویت در کمیسیون اقتصادی را برعهده داشت. برخی از طرحهایی که توسط او در این مجلس به امضا رسیده است عبارتند از: -طرح ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان -طرح استانی شدن حوزه های انتخابیه انتخابات مجلس شورای اسلامی -طرح ساماندهی خدمات رسانی به روستاها -طرح ادغام سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان جنگل ها و منابع طبیعی -طرح تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری -طرح ساماندهی تخصیص ارز در شرایط اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید ملی\nطرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم، در 19 مهر ماه 1391 با امضای 102 نماینده مجلس نهم به هیأت رئیسه مجلس تقدیم و پس از آن به کمیسیون برنامه و بودجه ارجاع داده شد؛ این طرح در جلسه علنی 14 آبان ماه 1391 مجلس شورای اسلامی با 76 امضای نمایندگان از جمله امضای عطاالله حکیمی توسط هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد.\tنابسامانی بازار ارز، علت استفاده از ارز خارجی برای واردات خودرو و افزایش واردات گندم به عنوان موضوع سؤال نمایندگان از رئیس جمهور مطرح شد.\tاین دومین بار بود که طی یک سال گذشته نمایندگان مجلس طرح سؤال از محمود احمدی نژاد را در دستور کار خود قرار دادند؛ نخستین بار طرح سؤال از رئیس جمهور پس از حدود یک‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، 5 تیرماه 1390 با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از کشمکش‌های فراوان، حدود 5 ماه بعد، یعنی 30 آذر ماه 1390، هیات رئیسه مجلس اعلام کرد که طرح سؤال از احمدی نژاد با 79 امضا دریافت و به کمیسیون‌های مربوطه ارسال شده است. در نهایت، محمود احمدی نژاد روز چهارشنبه 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، رئیس جمهور برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد.\tلغو طرح سؤال از رئیس جمهور\tدر جریان اجرای دومین طرح سؤال از احمدی نژاد، 1 آذر ماه 1391، رهبر معظم انقلاب در جمع بسیجیان و فعالان طرح صالحین، طرح سؤال از رئیس جمهور و سایر مسؤلان اجرایی را نشان دهنده احساس مسؤلیت نمایندگان ملت در قبال مسائل کشور دانستند و افزودند: «مسئولان اجرایی نیز با اعتماد به نفس و شجاعت برای توضیح و پاسخ اعلام آمادگی کرده اند. اقدام قوه مقننه در عمل به وظیفه و نیز اعتقاد قوه مجریه به صحت و صداقت اقدامات خود، امتحان خوبی برای دو قوه بود اما معتقدم این حرکت تا همین جا کافی است و دیگر ادامه نیابد. مردم هم با بصیرتند و تشخیص می دهند که ادامه این کار، همان چیزی است که دشمن می خواهد.»\tپس از آن علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس در 12 آذر ماه 1391، در نطق پیش از دستور خود با بیان اینکه مجلس سیر حرکت قوای دیگر و نظارت بر آنها را بر عهده دارد تصریح کرد: «در این راه حق سوال و استیضاح به مجلس داده شده و این امر جزء حقوق ذاتی مجلس است. در سوال اخیر برخی نمایندگان از رئیس جمهور نیز مجلس به تکلیف خود عمل کرد و همانگونه که ملاحظه نمودید رهبر معظم انقلاب این اقدام مجلس تحسین نمودند که به وظیفه خود عمل نمود اما ادامه آن را مفید ندانستند.»\nطرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم، در 19 مهر ماه 1391 با امضای 102 نماینده مجلس نهم به هیأت رئیسه مجلس تقدیم و پس از آن به کمیسیون برنامه و بودجه ارجاع داده شد؛ این طرح در جلسه علنی 14 آبان ماه 1391 مجلس شورای اسلامی با 76 امضای نمایندگان از جمله امضای عطاالله حکیمی توسط هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد. نابسامانی بازار ارز، علت استفاده از ارز خارجی برای واردات خودرو و افزایش واردات گندم به عنوان موضوع سؤال نمایندگان از رئیس جمهور مطرح شد. این دومین بار بود که طی یک سال گذشته نمایندگان مجلس طرح سؤال از محمود احمدی نژاد را در دستور کار خود قرار دادند؛ نخستین بار طرح سؤال از رئیس جمهور پس از حدود یک‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، 5 تیرماه 1390 با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از کشمکش‌های فراوان، حدود 5 ماه بعد، یعنی 30 آذر ماه 1390، هیات رئیسه مجلس اعلام کرد که طرح سؤال از احمدی نژاد با 79 امضا دریافت و به کمیسیون‌های مربوطه ارسال شده است. در نهایت، محمود احمدی نژاد روز چهارشنبه 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، رئیس جمهور برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد. لغو طرح سؤال از رئیس جمهور در جریان اجرای دومین طرح سؤال از احمدی نژاد، 1 آذر ماه 1391، رهبر معظم انقلاب در جمع بسیجیان و فعالان طرح صالحین، طرح سؤال از رئیس جمهور و سایر مسؤلان اجرایی را نشان دهنده احساس مسؤلیت نمایندگان ملت در قبال مسائل کشور دانستند و افزودند: «مسئولان اجرایی نیز با اعتماد به نفس و شجاعت برای توضیح و پاسخ اعلام آمادگی کرده اند. اقدام قوه مقننه در عمل به وظیفه و نیز اعتقاد قوه مجریه به صحت و صداقت اقدامات خود، امتحان خوبی برای دو قوه بود اما معتقدم این حرکت تا همین جا کافی است و دیگر ادامه نیابد. مردم هم با بصیرتند و تشخیص می دهند که ادامه این کار، همان چیزی است که دشمن می خواهد.» پس از آن علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس در 12 آذر ماه 1391، در نطق پیش از دستور خود با بیان اینکه مجلس سیر حرکت قوای دیگر و نظارت بر آنها را بر عهده دارد تصریح کرد: «در این راه حق سوال و استیضاح به مجلس داده شده و این امر جزء حقوق ذاتی مجلس است. در سوال اخیر برخی نمایندگان از رئیس جمهور نیز مجلس به تکلیف خود عمل کرد و همانگونه که ملاحظه نمودید رهبر معظم انقلاب این اقدام مجلس تحسین نمودند که به وظیفه خود عمل نمود اما ادامه آن را مفید ندانستند.»\nمواضع حکیمی در قبال کابینه یازدهم\nمخالفت با کلیت کابینه\tحسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم، اواسط مرداد ماه 1392 کابینه پیشنهادی خود را به مجلس نهم معرفی کرد؛ جلسه علنی مجلس در 21 مرداد ماه 1392، با دستور کار رأی اعتماد به کابینه پیشنهادی روحانی به ریاست علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس، آغاز بکار کرد؛ در این جلسه برای رأی اعتماد به کلیت کابینه، پس از سخنان روحانی، 5 نماینده به عنوان موافق و 5 نماینده به عنوان مخالف اظهار نظر کردند.\tبراساس قرعه کشی از میان 18 نفر ثبت نام کننده برای مخالفت با کلیت کابینه، عطاالله حکیمی یکی از 5 نفری بود که انتخاب شد. حکیمی در مخالفت با کلیت و خط مشی کابینه پیشنهادی، نخست در توضیح حزب وفاق ملی به عنوان دبیر کل آن، گفت: «حزب وفاق ملی از سال گذشته  رسماً شروع به یارگیری کرد و اسفندماه رسماً ستاد ما شکل گرفت و کار اصلی ستاد با سفرهای استانی و حضور مناطق جنگی جنوب، دیدار با علما و ائمه جمعه استان‌ها آغاز شد اما متاسفانه از اوایل اردیبهشت ماه سال جاری  بتدریج اصحاب فتنه در ستاد حضور یافته و ما رسماً به آقای روحانی اعلام کردیم بعنوان اصولگرا نمی‌توانیم با آنها همکاری کنیم...»\tوی ادامه داد: «متاسفانه بعد از انتخابات افرادی در ستاد شما جمع شدند که از اصحاب فتنه بوده و در انتخابات نیز هیچ نقشی نداشتند و در هیچ سفری هم همراه شما نبودند که تعدادی از این افراد تئوریسین‌های فتنه 88 هستند... اکثریت قریب به اتفاق اعضای کابینه مدنظر آقای روحانی یا از اعضای فتنه‌اند یا تحصیل کرده غربی. پس کجاست آن همه تعریف و تمجید از نخبگان داخلی؟»\tحکیمی افزود: «البته شاید پاسخی داشته باشید ولی عملا چینش کابینه و تیم دولت این خروجی را به ذهن متبادر می‌کند. امیدوارم هر چه سریعتر با هماهنگی بزرگان نظام تغییرات اساسی داشته و در خط و مسیر نظام و ولایت حرکت کنید. میانگین عمر مفید کابینه بالای 62 سال است، با این دولت پیری که معرفی کرده‌اید اگر خدای ناکرده با وضعیت فعلی تحریم برای تعدادی از آنها اتفاق بیافتد تکلیف چیست؟ کابینه‌ای که باید جنب و جوش داشته باشد...»\tحکیمی گفت: «نکته دیگری که باید در کنار بحث فتنه عرض کنم این است که کابینه شما بوی امنیتی می‌دهد شما به دنبال زنده کردن برخی مسائلی هستید که کشور از انها راحت شده بود، یعنی توسعه سیاسی با هدف تسلیم در برابر غرب و سوال دیگر اینکه آیا در این کشور این همه دانشگاه و نخبه جوان که جویای نام و دارای تحصیلات عالیه هستند نباید در کابینه جایی داشته باشند...\tامیدوارم که در مسیر انقلاب و ارزشهای نظام و منویات مقام معظم رهبری حرکت کنید و آنهایی که رای اعتماد نمی‌آورند در بخش‌های خصوصی و سایر بخش‌ها به کارگیری شوند و در پست‌های کلیدی دیگر بکارگیری نشوند که به تنش‌ها دامن زده شود.»\tمخالفت با وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش\tحسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم، اعضای کابینه خود را در 13 مرداد ماه 1392 به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. عطاالله حکیمی از جمله نمایندگانی بود که مخالفت خود را با محمد علی نجفی، وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش اعلام کرد. نام او به عنوان یکی از ناطقان مخالف وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش در 21 مرداد ماه توسط هیئت رئیسه مجلس اعلام شد.\nمخالفت با کلیت کابینه حسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم، اواسط مرداد ماه 1392 کابینه پیشنهادی خود را به مجلس نهم معرفی کرد؛ جلسه علنی مجلس در 21 مرداد ماه 1392، با دستور کار رأی اعتماد به کابینه پیشنهادی روحانی به ریاست علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس، آغاز بکار کرد؛ در این جلسه برای رأی اعتماد به کلیت کابینه، پس از سخنان روحانی، 5 نماینده به عنوان موافق و 5 نماینده به عنوان مخالف اظهار نظر کردند. براساس قرعه کشی از میان 18 نفر ثبت نام کننده برای مخالفت با کلیت کابینه، عطاالله حکیمی یکی از 5 نفری بود که انتخاب شد. حکیمی در مخالفت با کلیت و خط مشی کابینه پیشنهادی، نخست در توضیح حزب وفاق ملی به عنوان دبیر کل آن، گفت: «حزب وفاق ملی از سال گذشته  رسماً شروع به یارگیری کرد و اسفندماه رسماً ستاد ما شکل گرفت و کار اصلی ستاد با سفرهای استانی و حضور مناطق جنگی جنوب، دیدار با علما و ائمه جمعه استان‌ها آغاز شد اما متاسفانه از اوایل اردیبهشت ماه سال جاری  بتدریج اصحاب فتنه در ستاد حضور یافته و ما رسماً به آقای روحانی اعلام کردیم بعنوان اصولگرا نمی‌توانیم با آنها همکاری کنیم...» وی ادامه داد: «متاسفانه بعد از انتخابات افرادی در ستاد شما جمع شدند که از اصحاب فتنه بوده و در انتخابات نیز هیچ نقشی نداشتند و در هیچ سفری هم همراه شما نبودند که تعدادی از این افراد تئوریسین‌های فتنه 88 هستند... اکثریت قریب به اتفاق اعضای کابینه مدنظر آقای روحانی یا از اعضای فتنه‌اند یا تحصیل کرده غربی. پس کجاست آن همه تعریف و تمجید از نخبگان داخلی؟» حکیمی افزود: «البته شاید پاسخی داشته باشید ولی عملا چینش کابینه و تیم دولت این خروجی را به ذهن متبادر می‌کند. امیدوارم هر چه سریعتر با هماهنگی بزرگان نظام تغییرات اساسی داشته و در خط و مسیر نظام و ولایت حرکت کنید. میانگین عمر مفید کابینه بالای 62 سال است، با این دولت پیری که معرفی کرده‌اید اگر خدای ناکرده با وضعیت فعلی تحریم برای تعدادی از آنها اتفاق بیافتد تکلیف چیست؟ کابینه‌ای که باید جنب و جوش داشته باشد...» حکیمی گفت: «نکته دیگری که باید در کنار بحث فتنه عرض کنم این است که کابینه شما بوی امنیتی می‌دهد شما به دنبال زنده کردن برخی مسائلی هستید که کشور از انها راحت شده بود، یعنی توسعه سیاسی با هدف تسلیم در برابر غرب و سوال دیگر اینکه آیا در این کشور این همه دانشگاه و نخبه جوان که جویای نام و دارای تحصیلات عالیه هستند نباید در کابینه جایی داشته باشند... امیدوارم که در مسیر انقلاب و ارزشهای نظام و منویات مقام معظم رهبری حرکت کنید و آنهایی که رای اعتماد نمی‌آورند در بخش‌های خصوصی و سایر بخش‌ها به کارگیری شوند و در پست‌های کلیدی دیگر بکارگیری نشوند که به تنش‌ها دامن زده شود.» مخالفت با وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش حسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم، اعضای کابینه خود را در 13 مرداد ماه 1392 به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. عطاالله حکیمی از جمله نمایندگانی بود که مخالفت خود را با محمد علی نجفی، وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش اعلام کرد. نام او به عنوان یکی از ناطقان مخالف وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش در 21 مرداد ماه توسط هیئت رئیسه مجلس اعلام شد.\nاعتراض به مطهری در خصوص مسئله حصر\nدر 21 دی ماه 1393، علی مطهری در نطق میان دستور خود پیرامون مسئله حصر صحن علنی مجلس را متشنج کرد. مطهری در بخش پایانی نطق خود با اشاره به موضوع حصر سران فتنه گفت: «اینجانب حصر خانگی آقایان موسوی، کروبی و خانم رهنورد را پس از پایان آشوب‌های خیابانی بدون حکم قضایی خلاف اصول متعدد قانون اساسی دانسته و ادامه آن را به زیان انقلاب اسلامی می‌دانم.» پس از طرح این موضوع از سوی علی مطهری تعدادی از نمایندگان با اعتراض شدید به این اظهارات خواستار پایان یافتن نطق وی شدند.\tحجت‌الاسلام سید محمد‌حسن ابوترابی نایب رئیس وقت مجلس پس از تشنج در هنگام نطق جنجالی علی مطهری اعلام تنفس جلسه علنی را اعلام کرد و نشست پارلمان غیرعلنی شد.\tعطاالله حکیمی از جمله نمایندگانی بود که در اعتراض به مطهری در جلوی تربیون جمع شده بود.\nدر 21 دی ماه 1393، علی مطهری در نطق میان دستور خود پیرامون مسئله حصر صحن علنی مجلس را متشنج کرد. مطهری در بخش پایانی نطق خود با اشاره به موضوع حصر سران فتنه گفت: «اینجانب حصر خانگی آقایان موسوی، کروبی و خانم رهنورد را پس از پایان آشوب‌های خیابانی بدون حکم قضایی خلاف اصول متعدد قانون اساسی دانسته و ادامه آن را به زیان انقلاب اسلامی می‌دانم.» پس از طرح این موضوع از سوی علی مطهری تعدادی از نمایندگان با اعتراض شدید به این اظهارات خواستار پایان یافتن نطق وی شدند. حجت‌الاسلام سید محمد‌حسن ابوترابی نایب رئیس وقت مجلس پس از تشنج در هنگام نطق جنجالی علی مطهری اعلام تنفس جلسه علنی را اعلام کرد و نشست پارلمان غیرعلنی شد. عطاالله حکیمی از جمله نمایندگانی بود که در اعتراض به مطهری در جلوی تربیون جمع شده بود.\nمخالفت با رویکرد دولت در مذاکرات هسته ای\nعطاالله حکیمی در 2 آذر ماه 1393، یک روز قبل از پایان مهلت توافقنامه موقت ایران و 1+5 موسوم به توافقنامه موقت ژنو، در نطق پیش از دستور خود در صحن علنی مجلس شورای اسلامی گفت: «آقای رئیس جمهور شما در تبلیغات انتخاباتی خود به مردم اعلام کردید برنامه شما به گونه‌ای است که هم چرخ هسته‌ای بچرخد و هم چرخ زندگی مردم اما حدود یک سال و نیم است که چرخ هسته‌ای متوقف شده و از طرف دیگر با رکود شدید فعلی، چرخ زندگی مردم به ویژه محرومان و مستضعفان نیز کاملا متوقف شده است...\tآقای رئیس جمهور مگر می‌خواهید با دانش هسته‌ای موجودیت نظام را نیز به دشمنان انقلاب، نظام و اسلام هدیه کنید که ما را محرم نمی‌دانید؟ مگر نمی‌دانید بعد از متوقف کردن چرخ‌های هسته‌ای نوبت به موشک‌های بالستیک، حقوق بشر و بهانه‌های واهی دیگر خواهد رسید؟ آیا نمی‌دانید دشمنان از اساس با اسلام مشکل دارند؟\tآقای رئیس جمهور ژنرال‌هایی که با خود آورده‌اند یا همه بیمارند، یا بیماری جسمی دارند و یا بیماری اقتصادی و هر روز حاشیه برای نظام درست می‌کنند و با توهین خود، عصاره ملت را کوچک شمرده و در حد شنیدن گزارش اقدامات چند ژنرال بیمار در حوزه‌های بین‌الملل اقتصاد و فرهنگ نمی‌دانند...\tآقای روحانی نه تنها فرزندان و ژنرال‌های بازنشسته دولت شما در هشت سال دفاع مقدس حضور نداشته‌اند، بلکه در همان زمان نیز در خارج از کشور و در بهترین دانشگاه‌های دنیا در حال تحصیل بودند و یا مشغول تفریح، گرچه خود شما نیز در زمان جنگ مسئولیت‌هایی در پشت جبهه داشته‌اید...\tاطلاع کامل دارم بعضی از ژنرال‌های دولت نیز پاسپورت دول بیگانه را دارند، بنابراین دولتی که به نظر می رسد بعضی از اعضای دولت و خانواده‌هایشان نسبت به این آب و خاک حساسیتی ندارند، حق ندارند هر طور که می‌خواهند تفاهم کنند و فاتحه انقلاب و نظام را بخوانند.»\nعطاالله حکیمی در 2 آذر ماه 1393، یک روز قبل از پایان مهلت توافقنامه موقت ایران و 1+5 موسوم به توافقنامه موقت ژنو، در نطق پیش از دستور خود در صحن علنی مجلس شورای اسلامی گفت: «آقای رئیس جمهور شما در تبلیغات انتخاباتی خود به مردم اعلام کردید برنامه شما به گونه‌ای است که هم چرخ هسته‌ای بچرخد و هم چرخ زندگی مردم اما حدود یک سال و نیم است که چرخ هسته‌ای متوقف شده و از طرف دیگر با رکود شدید فعلی، چرخ زندگی مردم به ویژه محرومان و مستضعفان نیز کاملا متوقف شده است... آقای رئیس جمهور مگر می‌خواهید با دانش هسته‌ای موجودیت نظام را نیز به دشمنان انقلاب، نظام و اسلام هدیه کنید که ما را محرم نمی‌دانید؟ مگر نمی‌دانید بعد از متوقف کردن چرخ‌های هسته‌ای نوبت به موشک‌های بالستیک، حقوق بشر و بهانه‌های واهی دیگر خواهد رسید؟ آیا نمی‌دانید دشمنان از اساس با اسلام مشکل دارند؟ آقای رئیس جمهور ژنرال‌هایی که با خود آورده‌اند یا همه بیمارند، یا بیماری جسمی دارند و یا بیماری اقتصادی و هر روز حاشیه برای نظام درست می‌کنند و با توهین خود، عصاره ملت را کوچک شمرده و در حد شنیدن گزارش اقدامات چند ژنرال بیمار در حوزه‌های بین‌الملل اقتصاد و فرهنگ نمی‌دانند... آقای روحانی نه تنها فرزندان و ژنرال‌های بازنشسته دولت شما در هشت سال دفاع مقدس حضور نداشته‌اند، بلکه در همان زمان نیز در خارج از کشور و در بهترین دانشگاه‌های دنیا در حال تحصیل بودند و یا مشغول تفریح، گرچه خود شما نیز در زمان جنگ مسئولیت‌هایی در پشت جبهه داشته‌اید... اطلاع کامل دارم بعضی از ژنرال‌های دولت نیز پاسپورت دول بیگانه را دارند، بنابراین دولتی که به نظر می رسد بعضی از اعضای دولت و خانواده‌هایشان نسبت به این آب و خاک حساسیتی ندارند، حق ندارند هر طور که می‌خواهند تفاهم کنند و فاتحه انقلاب و نظام را بخوانند.»\nتاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۱:۳۶\nآخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۱:۳۷\nعطاالله حکیمی، نماینده اصولگرای مجلس شورای اسلامی که به عنوان نماینده مردم "رودبار" از توابع استان گیلان سابقه حضور در مجلس هفتم و مجلس نهم شورای اسلامی را دارد.


امین جعفری: «برف» روایتی ملموس از یک زندگی است\nکد خبر : 60097 زمان انتشار : 08 دی 1392 10:01:00\nفیلمبردار فیلم سینمایی «برف» این اثر را فیلمی واقع گرایانه و از جنس زندگی دانست.\nبه گزارش سينما خبر؛ امین جعفری گفت: «برف» را به شیوه دوربین روی دست فیلمبرداری کردم ، چون فیلمنامه برای دوربین روی دست مناسب بود . دکوپاژ آقای رحمانی هم بر همین اساس نوشته شده بود. ما وقتی درباره فیلمنامه حرف می زدیم به این نتیجه رسیدیم که اجرا به این شکل باشد، فیلم یک قصه واقعی است. ماجرای «برف» یک روز کامل از صبح زود تا زمان خواب یک خانواده را روایت می‌کند. اتفاق‌ها در فیلم بسیار ملموس و نزدیک به زندگی است . بنابراین فیلمبرداری دوربین روی دست، بسیار کمک کننده بود.\nوی در پاسخ به این سوال که آیا به سیمرغ جشنواره فکر می کند، گفت: بله فکر میکنم و برایم مهم است. ولی در وهله اول، دوست دارم فیلم مورد توجه واقع شود و در بخش مسابقه حضور داشته باشد. ضمن اینکه تایید اساتید سینما برایم اهمیت دارد. فیلم مهدی رحمانی به سبب ثابت بودن لوکیشن، بستر خوبی برای خلاقیت های من ایجاد کرد، مشکلات و سختی های زیادی در اجرا داشتیم، وقتی قرار باشد قصه یک فیلم در یک مدت زمان طولانی مثلا چند روز یا چند سال روایت شود، می‌توان از زیر بار خیلی از ریزه کاری ها فرار کرد، اما همانطور که گفتم «برف» قصه یک روز است و به همین دلیل حفظ راکوردهای نور و رنگ، دقت خاص خود را می طلبید، همانطور که بازیگر باید راکورد حسی خود را برای یک روزحفظ کند، ما این قصه یک روزه را در حدود ۲۵ روز فیلمبرداری کردیم و در هوای ابری و آفتابی و صبح و غروب، باید آن یکسانی مطلوب رعایت می شد و این امر تلاش همه از جمله گروه فیلمبرداری را در پی داشت.\nبه گزارش سوره سينما، امین جعفری درباره فیلم «پرویز» توضیح داد: این فیلم، اثر سینمایی خیلی خوبی است که متاسفانه در حق آن کم لطفی هایی صورت گرفت. در جشنواره سال ۹۱ در بخش جنبی حضور داشت و آنجا هم سه بار بیشتر نمایش نداشت. این فیلم متفاوت، در جشنواره های جهانی جوایز زیادی از جمله جایزه فیلمبرداری گرفته، اما ما فیلم را برای مخاطب ایرانی ساخته ایم و دیده شدنش توسط مخاطب ایرانی برای ما مهم است. امیدوارم به زودی در سالن‌های سینمای ایران، تماشاگر ایرانی فیلم «پرویز» را ببیند.\nنمایی از فیلم «برف» به کارگردانی مهدی رحمانی\nاین فیلمبردار سینما که «قاعده تصادف» را نیز با شیوه دوربین روی دست فیلمبرداری کرده، درباره این شیوه کاری گفت: در چند سال اخیر استفاده از دوربین روی دست بیشتر شده، اما باید دید آیا فیلمنامه چنین روشی را می پذیرد یا نه. این چیزی است که تشخیص آن در وهله اول برعهده کارگردان است و بعد فیلمبردار نظراتش را می‌گوید. یادم هست دوست کارگردانی که از داوران جشنواره هم بود بعد از دیدن فیلم بهنام بهزادی گفته بود می شد در «قاعده تصادف» روی سقف ریل چید و فیلم را به آن شیوه فیلمبرداری کرد و شاید به خاطر کمبود امکانات و بودجه بوده که دوربین روی دست گرفته اند. من می گویم آن فیلم اساسا بر مبنای این شیوه فیلمبرداری نوشته شده بود و مساله ما نه کمبود امکانات بود، نه کمبود بودجه.\n«برف» با بازی رویا تیموریان، افشین هاشمی، محمدرضا غفاری، آناهیتا افشار، مینا ساداتی، رابعه مدنی، شیرین یزدانبخش و میلاد کی مرام در جشنواره فجر سال آینده رونمایی می‌شود.\nکلمات کلیدی: «برف» , واقع گرایانه ,


آغاز جاذبه زيارت حسيني...\nاربعين، تجلي عشق به تربت و مرقد سيّدالشّهدا(ع) و آغاز جاذبه حسيني است كه با وجود گذشت قرن هاي متمادي، همچنان دل همه دوستداران اهلبيت و همه آزادگان جهان را به سوي رستگاري و عزت و افتخار مي‌كشاند.\n«آموزه هاي اربعين» در نگاه رهبر معظم انقلاب\n۲. گسترش فرهنگ عاشورايي\nاربعين در حادثه كربلا يك آغاز بود. بعد از آن فاجعه بزرگ در كربلا، بايد حادثه اسارت‌ها، پيام حماسه سيدالشهداء را منتشر مي‌كرد و خطبه‌ها و افشاگري‌ها و حقيقت گويي هاي حضرت زينب و امام سجاد(ع) مثل يك رسانه پرقدرت، بايد واقعه عاشورا و هدف و جهت گيري آن را در محدوده وسيعي منتشر مي‌نمود، و اين كار انجام شد. رهبر انقلاب در تبيين اين حركت مي‌فرمايد:\n«خاصيت محيط اختناق اين است كه مردم فرصت و جرئتِ اين را پيدا نمي‌كنند كه حقايقي را كه فهميده اند، در عملِ خودشان نشان بدهند؛ چون اولاً دستگاه ظالم و مستبد نمي‌گذارد مردم بفهمند و اگر فهم مردم از دست او خارج شد و فهميدند، نمي‌گذارد به آنچه فهميده اند، عمل كنند. در كوفه، در شام، در بين راه، خيلي‌ها از زبان زينب كبري يا امام سجاد يا از ديدن وضع اسرا، خيلي چيز‌ها را فهميدند، ولي كي جرئت مي‌كرد، كي توانايي اين را داشت كه در مقابل آن دستگاه ظلم و استكبار و استبداد و اختناق، آنچه را كه فهميده است، بروز دهد؟ مثل يك عقده اي در گلوي مؤمنين باقي بود. اين عقده روز اربعين اولين نِش‌تر را خورد؛ اولين جوشش در روز اربعين در كربلا اتفاق افتاد. مرحوم سيد بن طاووس و بزرگان نوشته اند كه وقتي كاروان اسرا، يعني جناب زينب(س) و بقيه در اربعين وارد كربلا شدند، در آنجا فقط جابر بن عبدالله انصاري و عطيه عوفي نبودند؛ «رجال مِن بني هاشم»؛ عده اي از بني هاشم، عده اي از ياران بر گرد تربت سيدالشهدا جمع شده بودند و به استقبال زينب كبري(س) آمدند. شايد اين سياستِ ولايي هم كه زينب كبري اصرار كرد كه برويم به كربلا ـ در مراجعت از شام ـ به خاطر همين بود كه اين اجتماع كوچك اما پرمعنا، در آنجا حاصل شود. حالا بعضي استبعاد كردند كه چطور ممكن است تا اربعين به كربلا رسيده باشند. مرحوم شهيد آيت الله قاضي يك نوشته مفصلي دارد؛ اثبات مي‌كنند كه نه، ممكن است كه اين اتفاق افتاده باشد. به هر حال آنچه در كلمات بزرگان و قدما هست، اين است كه وقتي زينب كبري و مجموعه اهلبيت وارد كربلا شدند، عطيه عوفي و جناب جابر بن عبدالله و رجالي از بني هاشم در آنجا حضور داشتند. اين نشانه و نمونه اي از تحقق آن هدفي است كه با شهادت‌ها بايد تحقق پيدا مي‌كرد؛ يعني گسترش اين فكر و جرئت دادن به مردم. از همين جا بود كه ماجراي توابين به وجود آمد. اگرچه ماجراي توابين سركوب شد، اما بعد با فاصله كوتاهي ماجراي قيام مختار و بقيه آن دلاوران كوفه اتفاق افتاد و نتيجه، در هم پيچيده شدن دودمان بني اميه ظالم و خبيث بر اثر همين برچيده شد. البته بعد از او سلسله مرواني‌ها آمدند؛ اما مبارزه ادامه پيدا كرد؛ راه باز شد. اين خصوصيت اربعين است.\nيعني در اربعين افشاگري هم هست؛ عمل هم هست؛ تحقق هدف هاي آن افشاگري هم در اربعين وجود دارد».\n۳. آغاز جاذبه زيارت حسيني\nدر نگاه مقام معظم رهبري، اولين جوشش هاي چشمه جوشان محبت حسيني ـ كه رود هميشه جاري زيارت را در طول اين قرن‌ها جاري كرده ـ در اربعين پديد آمد. جاذبه قوي حسيني، اولين دل‌ها را در اربعين به سوي خود جلب كرد. رفتن جابربن عبدالله و عطيّه به زيارت امام حسين(ع) در روز اربعين، سرآغاز اين حركت پُربركت بود. در طول قرن‌ها تا امروز، پيوسته اين حركت پُرشكوه‌تر، پُرجاذبه تر و پُرشور‌تر شده است و نام و ياد عاشورا را روزبه روز در دنيا زنده‌تر كرده است.\nرهبر معظم انقلاب مي‌فرمايند:\n«چه آمدن خاندان پيغمبر در روز اربعين به كربلا ـ كه بعضي روايت كرده اند ـ درست باشد يا درست نباشد، ظاهرا در اين ترديدي نيست كه جابربن عبدالله انصاري به همراه يكي از بزرگان تابعين ـ كه نام او را بعضي عطيه گفته اند، بعضي عطا گفته اند و احتمال دارد عطيه بن حارث كوفي حمداني باشد؛ به هرحال يكي از بزرگان تابعين است كه در كوفه ساكن بوده ـ اين راه را طي كردند و در اين روز بر سر مزار شهيد كربلا حاضر شدند. شروع جاذبه مغناطيس حسيني، در روز اربعين است. جابربن عبدالله را از مدينه بلند مي‌كند و به كربلا مي‌كشد. اين، همان مغناطيسي است كه امروز هم با گذشت قرن هاي متمادي، در دل من و شماست. كساني كه معرفت به اهلبيت دارند، عشق و شور به كربلا هميشه در دلشان زنده است. اين از آن روز شروع شده است. عشق به تربت حسيني و به مرقد سرور شهيدان».\nدرنگ در فرازي از زيارت اربعين\nرهبر معظم انقلاب مضامين زيارت اربعين امام حسين(ع) را بسيار پرمغز و در خور تأمل و تدبر دانسته، با اشاره به اين فراز از زيارت اربعين «ليستنقذ عباده من الجهالة و حيرة الضلالة» هدف از قيام حسيني را برطرف كردن ابرهاي جهل و غفلت از افق زندگي انسان‌ها و هدايت حقيقي آنان مي‌داند. معظم له با اين ديدگاه، حقيقت نهضت امام را اينگونه تحليل مي‌كنند:\n«فقره هاي اوّل (زيارت) آن، دعاست كه گوينده اين جملات را خطاب به خداوند متعال عرض مي‌كند: «و بذل مهجته فيك»؛ يعني حسين بن علي، جان و خون خود را در راه تو داد. «ليستنقذ عبادك من الجهالة» تا بندگان تو را از جهل نجات دهد. «و حيرة الضّلالة» و آن‌ها را از سرگردانىِ ناشي از ضلالت و گمراهي برهاند. اين يك طرف قضيه، يعني طرفِ قيام كننده حسين بن علي عليهالسّلام است. طرف ديگر قضيه، در فقره بعدي معرفي مي‌شود: «و قد توازر عليه من غرّته الدنيا و باع حظّه بالارذل الأدني». نقطه مقابل، كساني بودند كه فريب زندگي، آن‌ها را به خود مشغول و دنياي مادّي، زخارف دنيايي، شهوات و هواهاي نفس، از خود بيخودشان كرده بود. «و باع حظّه بالارذل الأدني»؛ سهمي را كه خداي متعال براي هر انساني در آفرينش عظيم خود قرار داده است ـ اين سهم عبارت است از سعادت و خوشبختي دنيا و آخرت ـ به بهاي پست و ناچيز و غير قابل اعتنايي فروخته بودند. اين، خلاصه نهضت حسيني است. با مداقّه در اين بيان، انسان احساس مي‌كند كه نهضت حسيني در واقع با دو نگاه قابل ملاحظه است، كه هر دو هم درست است؛ اما مجموع دو نگاه، نشان دهنده ابعاد عظيم اين نهضت است. يك نگاه، حركت ظاهري حسين بن علي است كه حركت عليه يك حكومت فاسد و منحرف و ظالم و سركوب گر ـ يعني حكومت يزيد ـ است؛ اما باطن اين قضيه، حركت بزرگتري است كه نگاه دوم، انسان را به آن مي‌رساند، و آن حركت عليه جهل و زبوني انسان است. در حقيقت، امام حسين(ع) اگرچه با يزيد مبارزه مي‌كند، اما مبارزه گسترده تاريخي وي با يزيدِ كوته عمرِ بي ارزش نيست؛ بلكه با جهل و پستي و گمراهي و زبوني و ذلّت انسان است. امام حسين با اين‌ها مبارزه مي‌كند».\nدر نگاه ايشان، ويژگي حكومت پيامبر اين بود كه به جاي ابتنا بر ظلم، بر عدل بنا شده بود. به جاي شرك و تفرقه فكري انسان، متّكي بر توحيد و تمركز بر عبوديت ذات مقدس پروردگار بود. به جاي جهل، متّكي بر علم و معرفت بود. به جاي كينه ورزي انسان‌ها با هم، متّكي بر محبّت و ارتباط و اتّصال و رفق و مدارا بود؛ يعني يك حكومتِ از ظاهر و باطن آراسته. انساني كه در چنين حكومتي پرورش مي‌يابد، انساني باتقوا، پاكدامن، عالم، بابصيرت، فعّال، پُرنشاط، متحرّك و رو به كمال است. اما با گذشت فقط پنجاه سال، وضعيت عوض شد. اسم، اسم اسلام ماند؛ نام، نام اسلامي بود، اما باطن ديگر اسلامي نبود. به جاي حكومت عدل، باز حكومت ظلم بر سر كار آمد. به جاي برابري و برادري، تبعيض و دودستگي و شكاف طبقاتي به وجود آمد. به جاي معرفت، جهل حاكم شد. در اين دوره پنجاه ساله، هرچه به جلو‌تر مي‌آييم، اگر انسان بخواهد از اين سرفصل‌ها بيشتر پيدا كند، صد‌ها شاهد و نمونه وجود دارد كه اهل تحقيق بايد اين‌ها را براي ذهنهاي جوان و جوينده روشن كنند.\nرهبر انقلاب در تحليلي ديگر، معتقدند:\n«بشريت هميشه دستخوش شيطنت شيطان هاست. هميشه شيطان هاي بزرگ و كوچك، براي تأمين هدف‌هاي خود، انسان‌ها و توده هاي مردم و ملت‌ها را قرباني مي‌كنند... بايد به بشر كمك كرد؛ بايد به بندگان خدا مدد رساند، تا بتوانند خود را از جهالت نجات بدهند و از سرگرداني و گمراهي خلاص بشوند».\nايشان در اين بخش، از فداكاري امام حسين(ع) در نجات امت چنين ياد مي‌كند:\n«چه كسي مي‌تواند اين دست نجات را به سوي بشريت دراز كند؟ آن كساني كه چسبيده به مطامع و هوس‌ها و شهوات باشند، نمي‌توانند؛ چون خودشان گمراهند. آن كساني كه اسير خودخواهي‌ها و منيت‌ها باشند، نمي‌توانند بشر را نجات بدهند. بايد كسي پيدا بشود و خودشان را نجات بدهد، يا لطف خدا به سراغ آن‌ها بيايد تا اراده آن‌ها قوي بشود و بتوانند خودشان را رها كنند. آن كسي مي‌تواند بشر را نجات بدهد، كه داراي گذشت باشد؛ بتواند ايثار كند و از شهوات بگذرد؛ از منيت و خودپرستي و خودخواهي و حرص و هوا و حسد و بخل و بقيه گرفتاريهايي كه معمولاً انسان دارد، بيرون بيايد، تا بتواند شمعي فرا راه بشر روشن كند».\nامروز [کاربر - صفحه] : ۳۲۷۸ / ۴۶۰۰


کرمان برگزاری کرسی آزاداندیشی در مدرسه علمیه فاطمه الزهرا بم - معاونت پژوهش\nکرسی آزاد اندیشی با موضوع «جهاد شیعه در عصر حاضر، تعدد فرزند یا تربیت فرزند؟» در مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(سلام الله علیها) بم برگزار شد.\nدر این جلسه که با حضور استاد داور خانم شهبازی، طلاب، اساتید و کادر مدرسه در سالن اجتماعات این مدرسه برگزار شد در ابتدای این جلسه، طلبه ارائه کننده بیان داشت : یکی از بحث هایی که در سال های اخیر در محافل علمی مطرح شده است، موضوع تعداد فرزندان و نقش آن در تربیت فرزندان است. برخی دو فرزند را برای خانواده کافی و برخی دیگر مخالف این نظر بوده اند. متاسفانه در این سال ها برنامه ریزان در امر کنترل جمعیت دچار افراط شده اند که شاهد رشد جمعیت نزدیک به صفر هستیم. بدیهی است ادامه این روند می تواند کشور را از لحاظ امنیتی، تربیتی و اجتماعی با آسیب های جدی رو برو نماید.\nدر ادامه طلبه موافق تعدد فرزند به بیان ارائه دلیل پرداخت و افزود: پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله و سلم) فرموده اند: «با یکدیگر ازدواج کنید و فرزند بیاورید؛ چرا که من در قیامت بر زیادی امتم بر دیگر امت ها مباهات می کنم». همچنین در آیه 151 سوره انعام می فرماید: «فرزندانتان را از بیم فقر نکشید،ما شما و آن ها را روزی می دهیم» و در آیه 72 سوره نمل از فرزند به عنوان نعمت الهی یاد شده است. بنابراین با توجه به آیات و روایات و همچنین تاکیدات مکرر مقام معظم رهبری، باید تعداد فرزندان افزایش پیدا کند و از ترس شرایط اقتصادی نباید جلوی فرزند آوری گرفته شود. گاهی می گویند اگر تعداد بچه ها زیاد شد، تربیت آن ها دچار مشکل می شود. این نظر، نظر نادرستی است؛ چرا که علاوه بر تاکید اسلام، نظر روان شناسان متعهد نیز بر این است که خانواده ای می تواند از لحاظ تربیتی موفق باشد که بیش از دو فرزند داشته باشد.\nسپس طلبه مخالف تعدد فرزند به بیان دلایل خود پرداخت و افزود: رسول خدا (صلی الله علیه واله) فرموده اند : «فرزند صالح گلی از گل های بهشت است». همچنین با توجه به آیات و روایات، تربیت از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است، در عصر حاضر اهمیت این مسئله دو چندان می شود. سه عنصر وقت، حوصله(انگیزه) و آگاهی، سه پایه اصلی تربیت دینی در دنیای امروز است.رفع نیازهای فرزند و محبت به او ، زمینه تعالی و نیل او به مراحل بالای تربیتی را فراهم می آورد. بنابراین در یک تربیت منطقی، مقوله تربیت در حکم هدف و غایت برای دیگر مقوله های ارتباطی با فرزند قرار می گیرد. سختی و ناگواری ها و همچنین ترس اضطراب و استرس های روز افزون و شرایط بد اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی ،خانواده ها را دچار آسیب هایی می کند که ترس از بدنیا آمدن فرزند دارند. لذا تربیت فرزند بر تعدد فرزند اولویت دارد.\nدر پایان استاد داور به جمع بندی مطالب پرداخت. وی با بیان روایتی از امام صادق (علیه السلام) در رابطه با فرزند دار شدن گفت: فرزند دار شدن ارزش است و باعث ایجاد شادی در فضای خانه می شود ، مشکلات اقتصادی نمی تواند جلوی فرزند آوری را بگیرد. اگر شما درست مدیریت کنید و مدیریت اقتصادی خانه را خوب انجام دهید، مشکلات اقتصادی بسیار کمتر می شود. باید به رزاقیت خداوند ایمان داشته باشیم. در روایتی آمده است پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله)می فرمایند: «من حتی به بچه های سقط شده امت خودم هم مباهات می کنم». فرزندآوری از دیدگاه اسلام دارایآثار و فوائد متععددی است که عبارتند از:\n1.وجود انسان در وجود فرزندانش تداوم خواهد یافت.\n2.روابط افراد با همسرشان مستحکم تر خواهد شد.\n3.کانون خانه گرم و با صفا خواهد شد.\n4.زندگی از یکنواختی خارج می شود.\nکسی که یک فرزند را بتواند خوب تربیت کند،دارای این توانمندی خواهد بود که فرزندان متعدد را نیز خوب تربیت کند. همچنین تربیت فرزند اول بسیار مهم است؛ زیرا فرزندان بعدی از فرزند اول الگو می گیرند . بنابراین با مدیریت زندگی می توان هم فرزندان متعدد داشت و هم آن ها را درست تربیت نمود.\nكرمان - بم - فاطمة‌الزهراء«عليهاالسلام» مدرسه علمیه\nکرمان برگزاری کرسی آزاداندیشی با عنوان: متفاوت بودن انسانها، عدل یا ظلم؟ در مدرسه فاطمیه ریگان\nکرمان برگزاری کرسی آزاداندیشی در مدرسه الزهرا رمشک


نشست نمایندگان اتحادیه اروپا درباره شیوع کرونای جدید در انگلیس - مجله جگوار\nبه گزارش مجله جگوار، به گزارش خبرنگاران به نقل از خبرگزاری رویترز، اسپانیا امروز یکشنبه در واکنش به پیدایش گونه جدید ویروس کرونا در انگلیس خاطرنشان کرد که از شورا و کمیسیون اروپا خواسته است تا پاسخ هماهنگی از سوی اتحادیه اروپا به این موضوع نشان داده گردد.\nبر اساس اعلام رویترز، منابع مطلع در این خصوص اعلام کردند که نمایندگان اتحادیه اروپا قرار است به زودی با برگزاری نشستی درباره شیوع نوع جدید کرونا در انگلیس مصاحبه و گفتگو نمایند.\nلازم به ذکر است، در حالیکه با پیدایش گونه جدید کرونا در بریتانیا شماری از کشورهای اروپایی سفر به انگلیس را ممنوع کردند، آلمان در حال آنالیز ممنوعیت سفر به این کشور است تا از گسترش آن جلوگیری کند.\nمقامات بهداشتی انگلیس گفته اند که شواهدی وجود ندارد که نشان دهد این گونه جدید از ویروس مرگبارتر از قبلی است و یا در مقابل واکسن کرونا واکنش متفاوتی دارد. اما آنها گفته اند که میزان سرایت این نوع جدید تا 70 درصد بیشتر است.\nانتشار: 13 بهمن 1399 بروزرسانی: 13 بهمن 1399 گردآورنده: hoseinjaguar.ir شناسه مطلب: 1442\nبه "نشست نمایندگان اتحادیه اروپا درباره شیوع کرونای جدید در انگلیس" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "نشست نمایندگان اتحادیه اروپا درباره شیوع کرونای جدید در انگلیس"


همزمان با چهل سالگی انقلاب و در ششمین روز از دهه مبارک فجر 10 طرح عمرانی در گلزار بردسیر افتتاح و کلنگ پنج طرح دیگر نیز به زمین زده شد.\nاین طرحها شامل سایت موبایل ایرانسل گلزار با اعتبار 400 میلیون تومان، احداث باغات جدید سیب و گلابی با آبیاری قطره ای به میزان 12 هکتار با اعتبار 300 میلیون تومان و پروژه راه روستایی تلمبه خداداد به طول یک کیلومتر با اعتبار 350 میلیون تومان می باشد.\nفرماندار بردسیر کلنگ احداث 30 آلاچیق و طرح توسعه سایت گردشگری گلزار با اعتبار 700 میلیون تومان و کلنگ احداث بلوار کوثر به طول 2 کیلومتر با اعتبار 2 میلیارد تومان را به زمین زد.\nکلنگ طرح هادی و 600 متر زیرسازی و آسفالت روستای زارچوئیه در جوار کوه هزار با اعتبار 160 میلیون تومان نیز به زمین زده شد.\nپروژه‌های بوستان روستای صاحب آباد با مساحت 600 متر مربع با اعتبار 50 میلیون تومان و خانه بوم گردی (هزار) با 200 میلیون تومان اعتبار افتتاح شد.\nدر ادامه بازدید مسئولان از منطقه گلزار، خط تولید قوطی کنسرو (اسکودا) با اعتبار 700 میلیون تومان در شهرک صنعتی گلزار افتتاح شد.\nدر این کارگاه روزانه 45 هزار قوطی تولید و 25 هزار قوطی بارگیری می شود و خط تولید اسکودا برای 6 نفر اشتغال ایجاد کرده است.\nهمچنین پروژه آسفالت روستای چهارطاق و باب بیدوئیه هریک به متراژ 6000 متر مربع و اعتبار 180 میلیون تومان افتتاح شد.\nدر ادامه کلنگ احداث شهرک 150 قطعه ای شیرینک و واگذاری اراضی به مردم روستا، و پروژه حفر چاه آب شرب روستای چهارطاق با اعتبار 600 میلیون تومان به زمین زده شد.\nگلزار یکی از مناطق پنجگانه شهری بردسیر و منطقه ییلاقی خوش آب و هوایی است که در فصل تابستان پذیرای مهمانانی از نقاط مختلف ایران است.\nگلستانهای گل محمدی، سیب و گلابی این منطقه زبانزد است. در همین راستا شهرستان بردسیر از سرمایه گذاری در زمینه بسته بندی میوه های سردسیری گلزار دعوت به همکاری می نماید. این شهر در فاصله 59 کیلومتری جنوب غربی مرکز کرمان و در فاصله 60 کیلومتری جنوب شرقی بردسیر قرار دارد\n۰۰:۱۴ - ۱۳۹۸/۰۵/۱۸\nبا بهره برداری از معدن درآلو بردسیر گلزار و بردسیر پیشرفت خوبی داشته باشند...انشآل


دوست ندارم داور بازی فینال باشم | عصر قائم\nکد خبر : 272983\nتاریخ انتشار : یکشنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۰ - ۹:۰۵\nدوست ندارم داور بازی فینال باشم\nگلاره ناظمی به بزرگ‌ترین آرزوی ورزشی‌اش رسیده است؛ سوت‌زدن در جام‌جهانی مردان.\nبه گزارش عصرقائم، روزنامه «همشهری» در ادامه نوشت: شهریور جام جهانی ۲۰۲۱ فوتسال در لیتوانی برگزار می‌شود و ناظمی و ابراهیم محرابی افشار، ۲ داور ایرانی این جام هستند.\nناظمی در جام باشگاه‌های جهان، المپیک جوانان، مقدماتی جام‌جهانی در منطقه آسیا و … برای فوتسال مردان داوری کرده اما جام‌جهانی برای او متفاوت از همه است.\nبا این حال، دلش نمی‌خواهد داور فینال این جام باشد: «دوست دارم تیم ایران در فینال جام باشد.»\nآرزویی بالاتر از داوری در جام‌جهانی هم دارید؟\nنه. این نهایت آرزویی بود که در داوری داشتم. قضاوت در جام‌جهانی اتفاقی است که هر کسی نمی‌تواند تجربه‌اش کند. هر بار که من در مسابقه مهمی داوری کرده‌ام، گفته‌ام و این بار هم می‌گویم این ثمره تلاش همه داورانی است که در ایران کار می‌کنند.\nنخستین‌بار است که داور زن ایرانی به این مسابقات دعوت می‌شود. داوران کشورهای دیگر تجربه داوری در جام‌جهانی را دارند؟\nنه. برای نخستین‌بار است که داوران زن به جام‌جهانی دعوت شده‌اند. اروپایی‌ها هم با اینکه در لیگ مردان و دیگر مسابقات تجربه قضاوت دارند و داوری مسابقات مردان برایشان عادی است، برای نخستین‌بار بهشان فرصت داده شده است تا در جام‌جهانی داوری کنند. لیست را نگاه کردم، همه داوران را نمی‌شناسم و اسم بعضی از آنها هم مشخص نمی‌کند که مرد هستند یا زن، ولی از بین داورانی که می‌شناسم، داور ایتالیایی و یک داور روسی در لیتوانی هستند. به‌احتمال خیلی زیاد از منطقه آمریکا هم داور زن داریم.\nغیر از شما، زری فتحی هم نامزد داوری این مسابقات بود که انتخاب نشد.\n۴ داور ایرانی نامزد بودند. این خودش اتفاق مهمی است. ما تنها کشوری هستیم که ۴ داور در این سطح داریم. این قدرت و توان داوران ما را نشان می‌دهد.\nاما همیشه در لیگ‌های ایران انتقاد از داوری زیاد است.\nداور و داوری با اعتراض گره خورده است. کم پیش می‌آید در یک بازی ۲ تیم از داوری راضی باشند. قبول دارم همیشه اشتباه هست ولی تعداد داوران فوتبال و فوتسال ما و توانایی‌هایشان بی‌نظیر است. من خودم را نماینده این داوران می‌دانم. مثل گلاره ناظمی و بهتر از او خیلی در ایران هستند که خیلی بیشتر هم زحمت کشیده‌اند ولی دیده نشده‌اند.\nاگر محدودیت حضور مردان در فوتبال و فوتسال زنان نبود، شاید این موفقیت به‌دست نمی‌آمد.\nقبول دارم. خیلی از جاها زنان توانمند ما کنار گذاشته شده‌اند. این محدودیت باعث شکوفایی شد.\nدر بالاترین سطح فوتسال جهان به شما داوری داده‌اند. حسرت نمی‌خورید که چرا در ایران امکان داوری مسابقات مردان برایتان وجود ندارد یا اینکه چرا وقتی در سطح جهانی داوری می‌کنید، خیلی دیده نمی‌شوید؟\nاز سال ۱۳۸۰ تا به امروز داوری کرده‌ام. مسیر طولانی بود و به لطف رسانه‌ها دیده شده‌ام. اینطور نیست که بگویم حتما باید برای مردان قضاوت کنی تا دیده شوی. هر کسی، هر جایی بهترین عملکرد خودش را به نمایش بگذارد، دیده می‌شود. بی‌انصافی است اگر بگویم حمایت نیست. من برای داوری در مسابقاتی که قبل از این دعوت شده‌ام، هیچ‌وقت مشکلی نداشته‌ام. هیچ‌کس به من نگفت نمی‌توانی بروی. فدراسیون و بقیه همیشه حمایت کرده‌اند. تیم ما در جام‌جهانی هست، خبرنگاران هم در مسابقات حضور دارند. آنها هم مثل همیشه از من حمایت می‌کنند.\nدر این چند روز حتما خیلی پیام تبریک داشته‌اید. کدام پیام بیشتر به دلتان نشست؟\nاز قشرهای مختلفی پیام داشتم حتی از کسانی که هیچ ارتباطی با فوتسال و داوری ندارند. از اینکه می‌بینم مردم ما از موفقیت‌های همدیگر خوشحال می‌شوند، خیلی خوشحالم. بهترین پیام از دوستی رسید که او را نمی‌شناسم؛ به نام من درختی را کاشته است. دوستانی هم بودند که شیرینی و کیک پختند و اسم من را رویش نوشتند. همه این پیام‌ها برایم هیجان‌انگیز بود.\nدوست دارید بازی کدام تیم در جام‌جهانی را سوت بزنید؟\nدر جام باشگاه‌های جهان دوست داشتم بازی بارسلونا را سوت بزنم که زدم. اینجا هم خیلی تیم‌ها برایم فرقی نمی‌کند ولی دوست دارم بازی برزیل را داوری کنم فقط به‌خاطر فالکائو.\nنه، دلم نمی‌خواهد داوری فینال به من برسد. فینال تنها بازی‌ای است که اصلا نمی‌خواهم بهش فکر کنم. دوست دارم تیم ایران به فینال برسد.\nبرچسب ها :جام‌جهانی ،فینال،بارسلونا


منیره برادران :\nاینها تاریخ گذشته های دور نیست. گذشته ای است که نگذشته، نه فقط به این دلیل که هنوز سن ما به آن قد می دهد و خاطره های دردناک زنده هستند، بلکه به این دلیل ساده که جمهوری جنایت هنوز برسر قدرت است. حتی اگر نباشد هم تا روشن شدن حقیقت و جایگاه مسئولیت‌ها، چالش با گذشته ادامه خواهدیافت. بنای جنایت در آن زمان پی‌ریزی شد در این بنای ننگ و خون دستان پدر شما بیش از همه به آن آلوده است. بر آن بنا بود که دهه 60، کشتار زندانیان در 67، قتل های سیاسی پائیز 77، قتلهای خارج از کشور، کهریزک و به گلوله بستن مردم در 88 و… رخ دادند. این بختک که همچنان بر جامعه چنگ انداخته و می‌خواهد جامعه را با خود به قعر ببرد، بدست مردانی مثل پدر شما ساخته شد.\nشما باید از تجربه های دیگر کشورها و از بحثهای سیاسی اطلاع داشته باشید که هیچ تغییر و حتی اصلاحی که ظاهرا به آن معتقدید بدون نقد گذشته و چالش با حوادث ننگین آن امکان پذیر نیست. در آلمان اگر جوانان نسل دهه 60 میلادی علیه پدرانشان نشوریده بودند، فاشیسم همچنان در فکر و فرهنگ و حتی در سیاست به حیاتش ادامه می داد. آنها پدران و همچنین مادران شان را با این پرسش مواجه ساختند که شما چه کردید؟ فقط آلمان نبود، در تمام کشورهای آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی هم که گذار از دیکتاتوری به دموکراسی را تجربه کرده‌اند، با تشکیل کمیسیون های حقیقت، با این چالشها مواجه بوده‌اند. و خط پایان هم بر این چالشها نیست.\nمنیره برادران، 19 مرداد 1396


خانه » عمومی و متفرقه » آموزش های جالب » آموزش ساخت دستبند چرمی\nدر اینجا درست کردن دستبندی که دارای یک گره ی پاپیونی شکل می باشد و جنس آن از چرم است را به شما نشان می دهم . برای تکه ی چرمی آن می توانید از پارچه ی چرمی یکی از کیف های قدیمی تان استفاده کنید که کاری بسیار مقرون به صرفه هم می باشد\n۱ – یک تکه پارچه چرمی را از یک کیف پول یا کیف دستی قدیمی تان در نظر گرفته و آن را برش بزنید.\n۲ – چند نوار باریک که به یک اندازه باشند را از این پارچه چرمی تهیه کرده و آنها را تقریبا به یک اندازه برش می زنیم و با کمک سوزن کلفتی آنها را به هم می دوزیم.\n۳ – از یک نوار بی رنگ برای چسباندن پاپیون درست در وسط آن استفاده می کنیم.\n۴ – حلقه را وارد دستبند کرده و نوار را از داخل آن عبور داده تا هنگامی که دستبند دور دست پیچیده شد این پاپیون دقیقا روی دست قرار گیرد.\nمنبع : سایت بزرگ بیتوته\nبرچسب ها : آموزش دوخت دست بند چرمی , آموزش ساخت دستبند , آموزش ساخت دستبند چرمی , آموزش سرمه , اموزش دستبند چرم , اموزش ساخت دستبند چرم , بافت دستبند چرم , خرید دستبند چرم , خرید دستبند چرم مردانه , خرید دستبند چرمی , خرید دستبند چرمی مردانه , دستبند های چرم , دستبند های چرمی , دستبند چرم , دستبند چرم زنانه , دستبند چرم شیک دخترانه , دستبند چرم فشن , دستبند چرم مردانه , چرم دوزی , گونی


فروشگاه اینترنتی خرید ساعت مچی ارزان دخترانه و پسرانه - ساعت طرح کاسیو G-shock مدل 5081\nکمپانی ژاپنی کاسیو، در میان ساعت‌های تولیدی خود، مجموعه های مختلفی را ایجاد کرده است که سلایق و صد البته کاربردهای مختلف را تا حد ممکن پوشش دهد و پاسخگوی هر نوع سلیقه و نیازی باشد. سری جی شاک ساعت‌های کاسیو مخصوص افرادی است که تحرک و فعالیت روزانه زیادی دارند و نیاز به یک ساعت بسیار مقاوم دارند که امکانات متعددی نیز داشته باشد. G-shock مدل طلایی 5081 یک ساعت بسیار کامل، خوش ساخت و البته زیبا است که به خاطر قطر 53.5 میلی متری خود بیشتر مناسب افرادی است که مچ بزرگ‌تر از اندازه متوسط دارند. به علت استفاده از رزین در ساخت این ساعت، وزن آن تنها 93 گرم است که برای ساعتی با این ابعاد مناسب به نظر می‌رسد.\nساعت مچی G-shock مدل 5081 دارای عقربه و شمارنده دیجیتال می باشد برای همین ساعت جی شاک پلنگی به ساعت دوزمانه نیز معروف است. صفحه نمایش نئون و تکنولوژی بالا نسب به مدل های دیگر این ساعت را در بین ساعت های دو زمانه متفاوت ساخته است.


احساس میکنم زشت هستم :: مجله زیبا، برای خانواده های ایرانی\nاینکه احساس می کنید زشت هستید یک احساس منفی گرایانه است و همین باعث می شود اعتماد به نفس خود را از دست بدهید و در زندگی به جای پیشرفت پس رفت کنید\n* زشت بودن تلقینی است که خود ما عامل ایجاد آن هستیم و در حقیقت شاید هیچوقت صحت نداشته باشد و این تنها تصور ماست که خود را زشت میبینیم.\n* در واقع شما می توانید انسان بهتری باشید و از طریق شخصیت تان جذابیت کسب کنید. در این مطلب به شما خواهیم گفت راه حل هایی که کمک تان میکنند با زشت بودن تان کنار بیایید چه هستند.\nبیشتر بخوانید: با این خوراکی ها وزن خود را کم کنید\n* بیایید روراست باشیم\nبیشتر بخوانید: داشتن موهای نرم و مرطوب با مواد طبیعی\n* از خودتان توقع زیاد و خارج از توانایی تان نداشته باشید.\n* لبخند بزنید.\n* هر روز وقتی بیرون می روید، خوب لباس بپوشید و به خودتان برسید.\nبیشتر بخوانید: نکات مهم برای آرایش لب خانم ها\n* شما شانس بیشتری برای ایجاد یک رابطه ی موفق و بلند مدت دارید\n* به این دلایل امکان دارد خودتان را زشت ببینید\n* بیماری افسردگی\n* مجرد بودن\n* خوردن ناهار\n* چرخه قائدگی\n* اشتباه مغز\nچرا من زشتم؟\nمجله زیبا نظرات آرایش و زیبایی , دوشنبه, ۱۸ آذر ۱۳۹۸، ۱۱:۲۳ ق.ظ\n۱۴۷ کاربر این مطلب را دیده اند و تعداد کل بازدید ها از این پست : ۱۵۵\nبرچسب ها : آرایش و زیبایی , راز زیبایی , زیباشو ,


ابزارهای معاملاتی ،غولهای فارکس\nاکبر سنگی 2019/06/15 ابزارهای معاملاتی\nکریمی گفت: در حال حاضر، صندوق هایی غولهای فارکس براساس این شاخص ها طراحی و تشکیل می شود و ابزارهای جدیدی با استفاده از شاخص در اختیار سرمایه گذاران و فعالان بازار قرار می گیرد. آنچه من به اشتراک می گذارم ، برای من مفید است ، مطمئن نیستم که برای شما مفید خواهد بود. می توانید همه چیز را دوباره طراحی کنید: از نحوه یافتن سیگنال معاملاتی یا نحوه افتتاح سفارش در Olymp Trade .\nنخبگان بروکسل به طبقه متوسط یونان اجازه داد تا در توهمات خود «اروپائی مرفه» باشند٬ زیرا آن ها اهرم های تعئین کننده ای را از طریق وام و انباشت بدهی حفظ کردند. از مزایای تحلیل بنیادی غولهای فارکس این است که می توان به تمام سوالات زیر پاسخ مناسب داد:\nاولین و مهم‌ترین اشتباهی که معامله گر تازه کار مرتکب می‌شوند، معمولا منبع دلیل اصلی تمام اشتباهات محسوب می شود. به گزارش بورس نیوز ، این اطلاعیه براساس تصمیمات کارگروه مقابله با فعالیت های غیر قانونی در بازار ارز خارجی، بورس ها و فرابورس کشورهای دیگر، متشکل از غولهای فارکس نمایندگان دادستان کل تهران، وزارت اطلاعات، بانک مرکزی و سازمان بورس و اوراق بهادار منتشر شد.\ncom Web site description for shekaiat. همانطور که می غولهای فارکس دنید فارکس سک سیستم تجارتی بسیار سودآور و ایمن در بازارهای جهانی می باشد.\nبررسی بروکر Hot Forex - غولهای فارکس\nمنطق اصلی کانال های قیمت و عملکرد آن ها این است که بسیاری از معامله گران آنها را شناسایی کرده غولهای فارکس و از آنها برای تجارت استفاده می کنند. هرچه معامله‌گران بیشتری با استفاده از شناسایی یک کانال تجارت کنند ، برای تولید سیگنال های ورودی و خروجی، کانال معتبر و قوی تر خواهد بود. در این باره مثال دیگری میزنیم . به تصویر زیر دقت کنید ، در یک روند صعودی بازار به حالت خنثی درآمده پس از سه بار برخورد کف و اوج قیمت با خطوط حمایتی و مقاومتی ، تغییر روند به سمت نزول صورت گرفته است . در مثال های زیر به وضوح مشاهده می شود موج ۴ وارد محدوده موج ۱ نشده و در عین حال موج ۳ کوتاه ترین موج نمی باشد.


پایگاه خبری تفکر جوان، به نقل از خبرگزاری ایرنا افشین حیدری در آیین افتتاحیه سومین نمایشگاه تخصصی ورزش و تجهیزات ورزشی خوزستان در اهواز اظهار داشت: ما باید زیرساخت های لازم برای ورود بخش خصوصی به امر ورزش را فراهم کنیم لذا انتظار داریم که نمایندگان مجلس ورود پیدا کنند و برای شرکت‌ها و ارگان های استان مشوق‌هایی در نظر گرفته شود تا در این حوزه به فعالیت بپردازند.\nوی با بیان اینکه برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی لازم است تا بتوانیم شرکت‌های تولیدکننده را به مردم معرفی کنیم افزود: طی چند روز آینده نیز مراسم تجلیل از قهرمانان برگزار خواهد شد که این مراسم تفاوت‌هایی با آیینهای قبلی دارد. در این مراسم از برخی باشگاه‌ها و شرکت‌های بزرگ که در ورزش فعالیت می‌کنند، تجلیل خواهد شد که یکی از این شرکت‌ها، فولاد خوزستان است.\nمدیرکل ورزش و جوانان خوزستان ضمن قدردانی از شرکت و باشگاه فولاد خوزستان که از کادر فنی و بازیکنان این تیم به خوبی حمایت می کنند افزود: استاندار نیز نگاه ویژه‌ای به باشگاه فولاد دارد و امیدواریم این باشگاه بتواند به روزهای خوب خود برگردد.\nحیدری افزود: در آینده نیز جلسه ای با مدیرکل امور مالیاتی استان، مدیرعامل باشگاه فولاد و چند شرکت دیگر در خصوص استفاده از ظرفیت‌های قانونی بحث مالیات ارزش بر افزوده و سایر قوانین مالیاتی، خواهیم داشت.\nوی با اشاره به اینکه سومین سالی است که نمایشگاه ورزش خوزستان برگزار می‌شود گفت: تمام هدف ما این است که بتوانیم به سمتی برویم که از تولیدکنندگان داخلی به ویژه آن‌هایی که در خوزستان کار تولیدی انجام می‌دهند، حمایت کنیم. ما به دنبال این هستیم که تولیدکنندگان استان را به مردم معرفی کنیم.\nمدیرکل ورزش و جوانان استان گفت: نمایشگاه امسال نسبت به سال های گذشته از کیفیت بهتری برخوردار است همچنین امسال شاهد حضور بیشتر تولیدکنندگان نسبت به نمایشگاه‌های قبلی بودیم. امیدوارم به سمتی برویم که نمایشگاه ورزش خوزستان بتواند یکی از نمایشگاه‌های معتبر در کشور شود.\nوی با بیان اینکه استقبال مردم از نمایشگاه خوب بود گفت: نمایشگاه ورزش استان در ابتدای راه خود قرار دارد، امسال بیش از ۳۰ واحد جدید درخواست حضور در نمایشگاه تخصصی ورزش را داشتند که این موضوع ما را نسبت به آینده امیدوارتر می کند.\nبرچسب ها: افشین حیدریفوتبال خوزستانمدیرکل ورزش و جوانان خوزستان\nپیشخوان روزنامه های ۱۹ اسفند ۱۳۹۵


فدراسیون والیبال - پیکان ششم آسیا شد - صاحب‌خبر\n[بانک ورزش] والیبال بانوان جام باشگاه‌های آسیا\nتیم پیکان ششم شد\nوالیبال بانوان جام باشگاه های آسیا-قزاقستان؛ بانوان پیکان به مقام ششم رسیدند\nچهارشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۷ - ۱۲:۵۶ شناسهٔ خبر: 26793433 - سرویس بین‌الملل\nتیم والیبال بانوان پیکان در ششمین بازی خود از سری مسابقات جام باشگاه های آسیا برابر گارودا اندونزی سه بر صفر مغلوب شد.\nبه گزارش روابط عمومی فدراسیون والیبال، در آخرین روز از رقابتهای والیبال بانوان جام باشگاه های آسیا تیم پیکان قهرمان فصل گذشته لیگ برتر والیبال باشگاه های کشور به مصاف گارودا اندونزی رفت و با نتیجه سه بر صفر مغلوب شد.\nبا این باخت تیم والیبال پیکان پرونده نوزدهمین دوره رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا را با عنوان ششمی به پایان رساند و نماینده اندونزی در جایگاه پنجمی ایستاد.\nاین دیدار را کوآتبک آیداربکف از قزاقستان به عنوان داور اول٬ ان گوین تی از ویتنام به عنوان داور دوم و ژو نوریهیتو به عنوان داور ذخیره قضاوت کردند.\nست نخست دیدار تیم های پیکان تهران گارودا اندونزی با نتیجه 25 بر 27 به نفع نماینده اندونزی رقم خورد.\nدر این ست شاگردان شعبانیان با توجه به آنالیزی که از بازی گذشته مقابل این تیم داشتند با آمادگی و شناخت بالا در برابر حریف کار را آغاز و دنبال کردند٬ مهار والیبالیست شماره 9 اندونزی که بازیکن اصلی و کلیدی آن‌ها محسوب می‌شد در دستور کار سفیدپوشان ایران قرار گرفته بود و به خوبی مقابل توپ‌های بلند این دریافت کننده قدرتی دفاع کردند.\nشعبانیان هر زمان که شاگردانش در امتیازآوری از حریف دچار مشکل می شدند با گرفتن وقت اضافه سعی کرد نکات فنی را به آن ها گوشزد کند.\n**** ست دوم\nتیم والیبال بانوان پیکان در ست دوم دیدار برابر تیم گارودا اندونزی با نتیجه 25 بر 18 مغلوب شدند.\nدر این ست بازیکنان تیم پیکان پرقدرت‌تر از قبل کارشان را آغاز کردند اما توپ‌گیری خوب آبی پوشان حریف مانع از امتیازآوری بیشتر را به آن‌ها می داد.\nخط دفاعی اندونزی در این ست محکم‌تر از قبل بود به طوری که مقابل اسپک‌های سفیدپوشان پیکان به خوبی ایستادگی کردند و مانع از به امتیاز تبدیل شدن حملات نماینده والیبال بانوان کشورمان شدند.\nاندونزیایی که آنالیز دقیقی از بازی پیکانی‌ها داشتند توانستند با تغییر تاکتیک بازی خود در این ست به خوبی شاگردان شعبانیان را در امتیازآوری مهار کنند و با توپگیری خوب‌شان مانع از امتیازآوری ایرانی‌ها شوند.\nتیم والیبال بانوان پیکان در ست سوم دیدار برابر تیم گارودا اندونزی\n25 بر 19 شکست خورد.\nدر این ست مهتاب رحمانی از ابتدا به جای مهسا کدخدا در پست دریافت کننده در ترکیب قرار گرفت و توانست امتیازات خوبی را هم برای پیکان به دست آورد.\nدریافت کننده قدرتمند تیم اندونزی نقطه قوت آن ها بود و توانست به خوبی با اسپک‌های قدرتی‌اش بازیکنان کلیدی تیم پیکان را از کار بیاندازد.