معرفی کتاب Archives - گالینگور\nآثار میخائیل بولگاکف\nباسلام به همراهان گالینگور.\nما سعی کردیم طی سه اپیزود زندگینامه، تفکرات و آثار میخائیل بولگاکف رو بررسی کنیم.\nطنز ظریفی که توی اکثر آثار میخائیل دیده میشه، یکی از راه‌هاییه که بولگاکف انتخاب کرده برای اینکه بتونه سختی ها و فشارهای زندگی در شوروی رو برای مخاطبینش جذاب تر کنه. فضای فانتزی و پر استعاره هم تنها شیوه‌ای بوده که میشده با استفاده از اون، حقایق پنهانِ جامعه ی شوروی رو به تصویر بکشه.\nهمین توانایی‌های بولگاکف در نثر و نگارش بوده که حتی سال‌ها بعد از مرگش هم، همچنان اسمش رو به عنوان یه نویسنده‌ی خوب و ارزشمند سر زبون‌ها نگه داشته.\nاز آثار بولگاکف میتونیم به مرشد و مارگاریتا، دلِ سگ، برف سیاه، تخم مرغ های شوم، داستان های کوتاهِ احضار ارواح و یادداشت های یک پزشک جوان، نمایشنامه های خانه زویا، ایوان واسیلویچ و جنگ و صلح اشاره کنیم.\nنکته ی مهم:\nشما میتونید برای خرید تمامی کتاب‌های بولگاکف با تخفیف ۲۰ درصدی، به سایت کتابچی برید و از کد تخفیف اختصاصی ما (GALINGOR) استفاده کنید.\n2020-10-11 /0 دیدگاه /توسط احمد\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png 0 0 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-10-11 01:50:482020-10-11 01:50:48آثار میخائیل بولگاکف\nرمان پرنده‌ی من\nپرنده من رمانی است کوتاه. با بخش بندی‌های دو-سه صفحه‌ای از روایت‌های زنی خانه‌دار. در هر بخش موضوعی خاص مطرح می‌شود. اوایل ماجرا فکر می‌کردم تا انتها تنها اندیشه‌ها و تصورات و روایات در زندگی یک زن خانه‌دار را که بعد از سال‌ها اجاره نشینی، مالک خانه شده، خواهم خواند.\nاما از اواسط کار که نویسنده (یعنی همان زن خانه دار) شروع به بررسی خاطرات و گذشته‌اش می‌کند کاملا سکه بر می‌گردد. بیان گذشته به صورت جدی و برای یافتن «پرنده» از جایی شروع می‌شود که شوهرِ زن تصمیم می‌گیرد خانه را بفروشد تا به کانادا مهاجرت کنند. امیر، یا همان شوهر، معتقد است در ایران به هیچ آرزو و خواسته‌ای دست نخواهد یافت و کانادا برایش کشوری است که تمام خواسته‌ها در آن ظهور پیدا خواهند کرد.\nدر جایی از گذشته از امیر نقل می‌شود که معتقد است: «عشق آدم‌ها را نجات می‌دهد، ولی این جا هیچ کس نمی‌تواند کسی را نجات دهد. آدم‌های گرفتار و فلک زده با هم رابطه بر قرار می‌کنند و اسمش را می‌گذارند عشق. ولی این بیشتر هرزگی است، تا عشق.»\nدر این داستان فرزندان این خانواده، شاهین و شادی، دو خواهر و مادر زن نیز حاضر و اثر گذارند. اما بیشترین اثر بر زندگی زن از طرف شوهرش و پدر مرحومش است. او با پدرش رابطه‌ی خوبی نداشته. پدری بداخلاق و مردی زنباره که بچه ها برایش مانند نقش روی قلیان هستند.\nپدر در آخر عمر دچار زوال عقل می‌شود و در نهایتِ بیچارگی می‌میرد. همین بیچارگی آخر عمر پدر او را بسیار متاثر کرده است. احساس می‌کند مادرش در این دوران به پدرش خیانت کرده. شاید دلیل وفاداری زیاد و تحمل تمام سختی‌ها در زندگی با امیر، به خاطر همین است که نمی‌خواهد مانند مادر باشد.\nدر تمام خاطرات زن یک نقش سربار را در خانه دارد. بچه‌ها نیز در وقت سختی سربار زن می‌شوند. امیر به دنبال پیشرف و ترقی و رسیدن به رویاهایش است اما خانواده‌اش مانعش می‌شوند. در آخرین تلاش برای از بین بردن مانع امیر تصمیم به فروش خانه می‌گیرد و زن با تمام وجود با او مخالفت می‌کند. اما امیر توجهی ندارد. حالا زن تصمیم می‌گیرد برای پیدا کردن «پرنده»اش و برای شناخت جایگاهش در زندگی، خاطراتش را مرور کند.\nاو به گذشته نگاه می‌کند تا بتواند جایگاه امروزی‌اش در خانه و خانواده را بشناسد و تصمیم درستی برای مقابله با امیر و حفظ پیروزی و افتخاری که تازه نصیبش شده، بگیرد. جایی امیر به او می‌گوید که چسب است. این صریح‌ترین توضیحی است که در وصف تصور زن از وضعیت خودش داده می‌شود. خرس قطبی صفت دیگری است که امیر به او داده. هدفش هم از این صفت اشاره به رخوت و بی‌حرکت بودن زن است.\nآیا دلم کبوتری است؟\nهر کس پرنده‌ای دارد که هر جا این پرنده باشد، آدم را به سمت خودش می‌کشد. مثل پرنده‌ی فریدون مشیری که در شعر کوچه بر لب بام معشوقش می‌نشیند. پرنده‌ی امیر هم در کانادا نشسته. اما پرنده‌ی زن کجاست؟ در قسمتی از نمایش مرگ یزدگرد بهرام بیضایی، پادشاه تلاش می‌کند تا زن آسیابان را اغوا کند. پادشاه به این فکر می‌کند که دخترک و آسیابان را بکشد و با زن آسیابان فرار کند.\nزن آسیابان، هم میترسد هم این آمادگی را دارد تا اغوا شود. برای توصیف این حال میگوید «آیا در دلم کبوتری است؟». کبوتری که در آسیاب منزل کرده اما به نظر میاید از آسیاب بیزار است. حالا ممکن است برق زیورهای پادشاه او را به سمت خود بکشد. این بیزاری است که کبوتر را بلند می‌کند تا بر جای جدیدی بنشیند. اتفاقی که در پرنده من میافتد رشد همین بیزاری است. بیزاری تمام وجود زن را فرا می‌گیرد و او را به سخت‌ترین مقابله وا می‌دارد.\nوقتی امیر خانه را به مشتری نشان می‌دهد، زن خانه را ترک می‌کند. پرنده از آن خانه پر می‌کشد. «کسی که پرنده‌اش از جایی پر بکشد، مشکل می‌تواند همانجا بماند.» جالب‌ترین بخش داستان برای من همین پرنده‌ای است که وقتی در جایی نشسته تمام سختی‌ها را آدم تحمل می‌کند، ولی وقتی ببیند جایگاه کم ارزشی دارد، وقتی که آدمی از بیزاری سرشار می‌شود، پر می‌کشد و می‌رود. می رود تا کاری بکند. تا طرحی نو بسازد. این آغاز یک انقلاب درونی است که در تمام وجوه آدمی فعلیت پیدا می‌کند.\nنویسنده: سینا نریمان\n2020-04-05 /0 دیدگاه /توسط احمد\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2020/04/encuo4kruzrd-1.jpeg 480 480 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-04-05 17:54:112020-04-05 18:51:21رمان پرنده‌ی من\nگزیده‌ی کتاب شام در رستوران دلتنگی\nهنگامی که پِرل تال در آستانه ی مرگ بود، نکته ی بامزه ای به ذهنش خطور کرد. همین فکر هم بود که باعث شد گوشه ی لبش تکانی بخورد و نفسش به خِس خِس بیفتد. احساس کرد پسرش، که کنار تختش نشسته و مراقبش بود، خم شد تا صدایش را بهتر بشنود. پرل به پسرش گفت: “بگیر… باید… بگیری…”\nبا این حرف در واقع میخواست بگوید باید مادری یدکی بگیری. یعنی همان طور که خودش بعد از این که فرزند اولش مریض شده بود، فرزند یدکی آورده بود. فرزند اولش، کودی، پسر بزرگش، نه این اِزرا که الان کنار تختش نشسته بود. کودیِ دردسرساز. بچه ی مشکل آفرینی که پرل در سنِ بالا به دنیا آورده بود. زن و شوهر تصمیم گرفته بودند دیگر بچه دار نشوند.\nبعد بچه حناق گرفته بود. این ماجرا مربوط به سال ۱۹۳۱ بود که حناق هنوز نوعی بیماری خطرناک محسوب می شد.\nبیماری بچه، پرل را وحشت زده کرده بود. روی گهواره ی بچه پارچه ی فلانل کشیده بود. روی گاز باکتری و ماهیتابه و قابلمه آب گرم می کرد و بعد آن ها را روی تخت بچه می گذاشت. گاهی هم پارچه را کنار می زد تا کمی از بخار بیرون برود. نفس های بچه خشک و کوتاه بود. انگار چیزی را از توی یک گونی قلوه سنگ بیرون می کشیدند. پوستش از فرط عرق می درخشید و موهایش به شقیقه هایش چسبیده بود. دم دم های صبح بود که بچه خوابید. پرل هم که روی صندلی نشسته بود، کم کم سرش سنگین شد و خوابش برد. انگشتانش همچنان دور میله ی نرده ی فلزی و عاجی رنگ تختِ بچه گره خورده بود. بِک بخاطر کارش خانه نبود و وقتی آمد که دیگر آب ها از آسیاب افتاده بود و کودی داشت تاتی تاتی کنان در خانه راه می رفت. از مریضی اش هم فقط آبریزش بینی باقی مانده بود و سرفه ای ملایم و نه چندان خطرناک که بِک اصلاً متوجه آن نشده بود.\nیکی از شنبه شب های سال ۱۹۴۴ بود که بِک گفت قصد دارد از پرل جدا شود. گفت قرار است او را به نورفولک منتقل کنند و این که فکرهایش را کرده و متوجه شده بهتر است تنها برود. بِک احساس کرد ناگهان ته دلش خالی شد. انگار یک نفر محکم با مشت توی شکمش زده بود. اما در عین حال ته دلش احساس می کرد انگار جدایی موضوعی بود که از مدت ها پیش خودش هم به آن علاقه مند بوده است. انگار این موضوع بخشی از یک قصه بود. پرل در کمال آرامش پرسید: “چرا؟” بک جواب دنداد. “بک، پرسیدم چرا؟” بک تنها به مشت هایش نگاه کرد. شده بود عین پسر مدرسه ای شلوغ که بیرون کلاس منتظر تنبیه بود. پرل لحنش را آرام تر کرد. برایش مهم بود علت این تصمیم را بداند. یعنی بک قصد نداشت حتی علت کارش را توضیح دهد؟ شاید هم بک قبلاً علتش را گفته بود. پرل که می لرزید، زانوانش خم شد و روی صندلی روبرویی بک نشست. به شقیقه چپ بک که داشت می پرید، چشم دوخته بود. شاید این هم یک احساس گذرا بود. حتماً فردا صبح که بیدار می شدند، بک نظرش را عوض می کرد. پرل گفت: حالا امشب موقع خواب بهش فکر میکنیم.\nاما بک گفت: ولی من همین امشب میرم.\nدیگر زمان آن شده که پرل موضوع را به بچه ها بگوید. راستش حالا که فکرش را می کرد خودش هم تعجب می کرد که چطور توانسته بود آن همه مدت آن راز را در دلش نگه دارد. یعنی همیشه می شد بچه ها را به آن آسانی فریب داد؟ گفتن ماجرا یک حسن هم داشت: حتما بچه ها با شنیدن این خبر بیش تر به پرل توجه می کردند. دلش نمی خواست قبول کند اما مدتی بود که پسرها از کنترلش خارج شده بودند. به جای کمک کردن به او _مثلا این که آشغال ها را بیرون ببرند یا مثل مرد به او کمک کنند و سایه شان بالای سر پرل باشد_ انگار کم کم داشتند متمرد می شدند. بله، حتی اِزرا. بچه ها حتی همان کارهای خانه را که قبلا انجام می دادند، ديگر زیر بارشان نمی رفتند چه برسد به وظایف جدید. راستش کودی که اصلا هیچ وقت خانه نبود. اِزرای رویاباف و فراموشکار هم هیچ وقت دوست نداشت وسط یک کار به کمک پرل بیاید. پرل فکر می کرد موقعی که آن ها را از کم و کِیف ماجرا باخبر کند حتما بچه ها از این که آن قدر او را اذیت کرده اند، ناراحت می شوند. حتما می پرسیدند چرا پرل آن همه وقت موضوع را از آن ها مخفی کرده و این که چه فکری کرده است که چیزی به آن ها نگفته است.\nجواب پرل هم فقط می توانست این باشد که نمی توانسته به آن ها بگوید!\nگاهی اِزرا می توانست آدم را شگفت زده کند. همین اِزرا. می گذاشت یک نفر هرچقدر که دلش می خواست به او بتازد، اما بعد در لحظه ای که اصلا فکرش را نمی کردی، ناگهان نشان می داد که چقدر آدم سرسختی است. پرل آهی کشید و پتویش را صاف کرد. انگار کمی آب روی پتو ریخته بود.\nیاد دوران بچگی ازرا، آن موقع که هنوز دبستان می رفت، افتاد. یک بار ازرا گفته بود: ” مامان، اگه معلوم شه قراره درخت ها میوه پول بدن، فقط و فقط هم یه بار برای ابد، بعد تو میذاشتی من اون روز مدرسه نرم و بمونم خونه پول بچینم؟”\nپرل گفته بود: نه.\nچون دَرسِت مهم تره.\nولی شرط میبندم مادرای بچه های دیگه می ذاشتن.\nمادرای بچه های دیگه برنامه ریزی نکردن بچه هاشون به جاهای بالا بالا برسن.\nاما فقط یه روز؟\nبعد از مدرسه پول بچین. یا قبلش. صبح یه کم زودتر بیدار شو. زنگ ساعتت رو برای یه ساعت زودتر کوک کن.\nازرا گفت: یه ساعت! یه ساعت کوچولو! اون هم برای موضوعی به این مهمی که فقط یه بار تو تموم دنیا اتفاق می افته!\nپرل گفت: ازرا لازمه این قدر ادامه بدی؟ درسته این رفتار رو با من بکنی؟ چرا این قدر یک دنده ای؟\nاما حالا، زیرِ این پتوی نم دار، تازه به این فکر افتاده بود که چرا آن روز پاسخ مثبت نداده و نگفته بود که ازرا می تواند آن یک روز را در خانه بماند. اگر قرار بود یک روزی روی درخت پول سبز شود، خب می گذاشتی هرچقدر دلش می خواهد بچیند! باید قبول می کرد. مگر چه فرقی می کرد؟\nهنگامی که کودی دبیرستانش تمام شد، تازه اِزرا سال دوم دبیرستان بود و جنی که دیگر دختر جوان بلندقدی شده بود، کلاس هشتم بود. احتمالاً بک دیگر آن ها را نمی شناخت. و احتمالاً آن ها هم بک را فراموش کرده بودند. هیچ وقت هیچ چیز راجع به او نمی پرسیدند. به نظر شما این بدین معنی نبود که چقدر اهمیت وجود پدر در خانه ی آن ها کم بود؟ مرد نامرئی. حضوری غایب. این فکر نوعی احساس شادی دردناک برای پرل به همراه داشت. ظاهراً پرل توانسته بود آن مرحله را پشت سر بگذارد. چنان از آن مرحله به خوبی عبور کرده بود که آب توی دل بچه هایش تکان نخورده بود. آن موضوع بزرگ ترین پیروزی زندگی اش بوده است. (چقدر حیف که کسی نبود تا پرل این موضوع را به رخش بکشد و بابتش فخر بفروشد.) بعد هم بدون این که خودش متوجه باشد، کم کم دیگر به کلیسای بپتیست ها هم نرفت. دیگر در حرف هایش هم اشاره ای به بک نمی کرد. البته هنوز هم وقتی برای اقوامش در رالی کارت تبریک کریسمس می فرستاد، می نوشت که اوضاع کاروبار بک سکه است و سلام او را به همه می رساند.\nپرل چقدر از وجودش را روی بچه هایش سرمایه گذاری کرده بود و چه کسی باورش می شد دوران بودن بچه ها با او تا به آن حد کوتاه باشد؟\nوقتی به مراحل سنی مختلف فرزندانش فکر می کرد، این که اول به او چسبیده بودند و بعد هرکدام جدا شده و به سمتی رفته بودند، یاد چراغ سرسرا می افتاد که شب ها برای این که بچه ها نترسند آن را روشن می گذاشت. بعدها در هر خانه ای که زندگی می کردند، چراغ دستشویی انتهای راهرو را روشن می گذاشت تا اگر یکی از آن ها شب دیروقت برگشت، خانه روشن باشد. بدین ترتیب میزان رشد بچه ها را نوری که شب ها به داخل اتاق خوابش می تابید مشخص می کرد طوری که انگار بچه ها شعاعی از نور اطراف خود داشتند که هرچه از او دورتر می شدند این نور نیز ضعیف تر می شد.\nگاهی فکر می کرد باید برای این دوران برنامه ریزی بهتری می کرد. باید چند دوست می گرفت یا عضو باشگاهی می شد. اما پرل از آن نوع زن ها نبود. حتی این کارها نیز به او آرامش نمی داد.\nکودی یک اشکال داشت. در واقع همه ی بچه های پرل اشکالی داشتند. همه ی آن ها خیلی آدم های کسل کننده ای بودند. البته جذاب و دوست داشتنی هم بودند. اما هرسه آن ها به نحوی انگار در برابر مادرشان خیلی راحت نبودند و پرل هم هرچه فکر می کرد علت این موضوع را متوجه نمیشد. و احساس می کرد هریک از آن ها نقصی در زندگی اش دارد که انگار آن نقص علامت مشخصه ی زندگی آن هاست. کودی همواره بی خود و بی جهت عصبانی می شد، جنی خیلی سر به هوا بود و اِزرا هم هیچ وقت واقعاً شایسته ی توانایی هایش زندگی نمی کرد. (ازرا در خیابان سن پاول یک رستوران داشت و این اصلاً آن چیزی نبود که پرل برای آینده ی فرزندش برنامه ریزی کرده بود.) یعنی بچه ها او را به خاطر موضوعی مقصر می دانستند؟ در مهمانی های خانوادگی (در حالیکه عروس و دامادش و نوه هایش کمی جدا از آن ها می نشستند، چون هیچ وقت نمی توانستند اعضای واقعی یک خانواده محسوب شوند) پرل که همیشه نزدیک به جمع می نشست، می شنید که انگار فرزندانش بیش تر مایلند خاطرات مربوط به فقر و بی کسی گذشته را بازگو کنند. مثل اسباب بازی هایی که پرل وسعش نرسیده بود برایشان بخرد یا مهمانی هایی که آن ها را دعوت نکرده بودند.\nمخصوصاً کودی خیلی از تندمزاجی پرل یاد می کرد و برای این کار طوری با چهره های بچه گانه و مسخره و در عین حال غمگین و آزاردهنده، ادای پرل را در می آورد که حتی خود پرل هم نمی فهمید آن اداها چه ربطی به او داشت. فکر می کرد واقعاً نباید در خانه قانونی برای محدود کردن این رفتارها وجود داشته باشد؟ بالاخره کِی بنا بود کودی او را ببخشد؟ کودی میانسال بود و دیگر حق نداشت او را مقصر بداند.\n2020-03-17 /0 دیدگاه /توسط احمد\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2020/03/IMG_20200317_012014_306.jpg 1080 1080 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-03-17 01:33:572020-03-17 01:33:57گزیده‌ی کتاب شام در رستوران دلتنگی\nنمایشنامه ژاک و تسلیم\nتسلیم و تربیت\nاز دوران نوجوانی همیشه یکی از درگیری‌های اصلی والدینم با من بر سر آداب سلام و احوال‌پرسی بوده. آرام سلام می‌کردم، شل دست می‌دادم، احوالپرسی تقریبا بلد نبودم و برای تشکر کردن از ساده‌ترین عبارت‌ها استفاده می‌کردم. در زندگی این ویژگی‌ها باعث سرافکندگی است. اما وقتی ژاک و تسلیم را می‌خواندم حس خفیف افتخاری به من دست داد. شاید من فقط خجالتی باشم. اما به هر حال با خجالتی بودن هم، اندکی در برابر این سنت‌های کوچک که بدون دلیل موجهی از طرف خانواده تحمیل می‌شد مقاومت کرده‌ام. هربار که درمورد آداب سخن گفتن در خانواده بحث می‌شد؛ می‌پرسیدم برای چی باید اینطور باشد؟ تنها جواب این بود که چون مودبانه است. خوب چرا مودبانه است؟ قصد ندارم آدابی که در زندگی رعایت می‌کنیم را زیر سوال ببرم. تنها می‌خواهم به پوچ و بی‌معنی و بی‌علت بودن این‌ها اشاره کنم.\nدر مقدمه‌ی نمایشنامه‌ی دیگری از اوژن یونسکو از او نقل شده بود که زبان برای ما به عادت تبدیل شده است. یعنی ما در موقعیت‌هایی تکراری کلماتی تکراری را بر اساس استانداردهای مشخص انتخاب می‌کنیم، بدون توجه به معنی آن‌ها. به عبارتی زبان به جای اینکه ابزار اندیشیدن باشد، تبدیل به وسیله‌ای کوچک برای برقراری ارتباط (آن هم ارتباطی پوچ و بی‌معنا) شده است. بازی‌های زبانی یونسکو در اکثر نمایشنامه‌هایش به این موضوع اشاره دارد. مخصوصا جایی که هم آوا و هماهنگ بودن کلمات مهمتر از ساختن معنی می‌شود. در نمایشنامه‌های او عبارت‌ها و جملات زیادی هستند که معنی دقیقی نمی‌دهند، اما حاوی کلماتی هم‌آوا و هماهنگ‌اند. همچنین او از ترجیع در نمایشنامه بسیار استفاده می‌کند. اوژن یونسکو ابتذال زبان را به خوبی در آثارش به نمایش می‌گذارد. هرگاه به ابتذال زبان در آثار یونسکو فکر می‌کنم، اولین نمونه‌ای که به ذهنم می‌رسد احوال‌پرسی است. احوال‌پرسی برای ما تبدیل به عادتی شده که در روز بارها و بارها بدون هیچ معنی‌ای تکرار می‌شود. در قسمتی از سریال سربداران، قاضی شارع تلاش می‌کند تا برای پیش برد منافعش از درویشی فتوا بگیرد. درویش از سخن گفتن با او امتناع می‌کند. قاضی به درویش دو بار سلام می‌کند و درویش پاسخ نمی‌دهد. قاضی می‌گوید: «سلام سنت است و جواب آن واجب.» این دقیقا مفهوم عملی و صریح ابتذالی است که از آن صحبت می‌کنم. درویش با این ابتذال مقابله می‌کند. پاسخ می‌دهد: «سلام یعنی از من به تو گزندی نمی‌رسد، آیا سلام تو چنین بود؟». درویش با اشاره به معنی «سلام»، با قاضی شارع و به ابتذال کشیده شدن زبان مقابله می‌کند.\nدر نمایشنامه ژاک و تسلیم، علاوه بر اشاره به پوچ بودن زبان، هیچ بودگیِ تربیت و الگوهای خانواده و سنت نیز به نمایش در می‌آید. در ابتدای نمایش همه‌ی خانواده‌ی ژاک، تلاش می‌کنند او را متقاعد کنند که سیب زمینی سرخ کرده دوست داشته باشد. همه‌ی خانواده انواع فشارها را بر او وارد می‌کنند تا ذائقه ی ژاک با ذائقه‌ی خانواده هماهنگ شود. ژاک مقاومت می‌کند. طرد می‌شود. همه او را تنها م‌یگذارند. پدرش به او می‌گوید که باعث ننگ خاندانشان است. اما در نهایت خواهرش با حیله‌ای موفق می شود به او سیب زمینی بخوراند. این یعنی تسلیم و شاید به گونه‌ای معنی تربیت را بدهد.\nپس از آن ژاک را در موقعیت ازدواجی از قبل چیده قرار می‌دهند. ازدواجی که بیشتر شباهت به یک معامله دارد. ژاک باز تلاش دارد از این سنت سرپیچی کند. او می‌خواهد در برابر خانواده ایستادگی کند. برای همین می‌گوید «روبرت به اندازه کافی زشت نیست، من زنی می‌خواهم که سه دماغ داشته باشد.» اما خانواده ژاک برای این هم برنامه‌ریزی کرده است. آن‌ها روبرت ۲ را می‌آورند که سه دماغ و ۹ انگشت دارد. دیگر زشت‌تر از او ممکن نیست. ژاک دوباره مجبور به تسلیم شدن می‌شود. ما پس از این شاهد یک نمایش از روحیات حیوانی هستیم. آن‌ها همدیگر را مانند حیوانات، به طرز منزجر کننده‌ای، بو می‌کنند. ژاک و روبرت در مورد اسب‌ها و اصطبل حرف می‌زنند و شیهه می‌کشند. (گفت و گو درمورد اسب ها بسیار جذاب است اگر نمایشنامه را مطالعه کنید قطعا از خواندن این بخش لذت زیادی خواهید برد و به شور خواهید آمد.) در نهایت ژاک و روبرت که تنها شده‌اند تصمیم می‌گیرند به جای تمام کلمات، از کلمه‌ی «گربه» استفاده کنند. آن‌ها با تکرار کلمه گربه با هم حرف می‌زنند. در آغوش هم می‌روند و نمایش ژاک و تسلیم به پایان می‌رسد.\nآینده از آن تخم مرغ‌هاست\nپس از ژاک و تسلیم، آینده از آن تخم مرغ‌هاست آغاز می‌شود. این نمایش دقیقا از جایی شروع می‌شود که ژاک و روبرت در آغوش هم هستند. خانواده ژاک و روبرت تلاش می‌کنند که آن‌ها را از جدا کنند. در اینجا وقت آن می‌شود که ژاک آداب جدیدی را آموزش ببیند: آداب سوگواری کردن. ژاکِ پدربزرگ می‌میرد. ژاکِ مادر بزرگ روسری سیاه بر سرش می‌اندازد. اما ژاک نمی‌تواند از نشانه‌ها، مرگ پدر بزرگ را بفهمد. حتی زمانی که به\nاو می‌گویند «پدر بزرگ دیگر آواز نمی‌خواند»، «پدر بزرگ مرده است»، باز هم متوجه این نیست که باید سوگواری کند. اما اینبار بسیار سریع یاد می‌گیرد. او عزاداری می‌کند. با تمام وجود عزاداری می‌کند. همه به ژاک تسلیت می‌گویند. دیگر ژاک مقاومتی نمی‌کند. تنها یاد می‌گیرد و می‌پذیرد. او دیگر کاملا مطیع و تسلیم سنت‌هاست. حتی شورش را هم در می‌آورد. عزاداریش را متوقف نمی‌کند تا اینکه خانواده از او کلافه می‌شوند و در نهایت با سیلی مادر دست از سوگواری بر می‌دارد. ژاک بودگی سنتی است که تمام و کمال از خانواده به ژاک منتقل می‌شود. این شیوه‌ی تربیت است که خانواده در پیش گرفته. به نوعی می‌توان گفت جامعه نیز در این زمینه همدست خانواده است. در آخرین بخش، یونسکو علیه قوی‌ترین سنت دنیای امروز ما طغیان می‌کند. جایی که پدر به او می‌گوید حالا وقت تولید است. زمان آن رسیده که ژاک آینده را تولید کند. کشیش‌ها، کارمندها، انقلابیون، ضد انقلابیون، سیاست مدارها، مخالفا، بدبینا، گوشت‌های سوسیس، انسان‌گراها، ملی‌گراها و املت‌ها؛ همه از تخم مرغ‌هایی قرار است به عمل آیند که روبرت تولید میک‌ند.\nبخش تولید بسیار زیبا و گویاست. روبرت در اتاقی می‌رود و «قد قد قداک» می‌کند؛ ژاک بر روی صحنه ابتدا مانند زائو درد می‌کشد و پس از تولید تخم‌مرغ‌ها وظیفه‌ی نشستن بر آن‌ها و ایفای نقش ماشین جوجه کشی را برعهده می‌گیرد. در اینجا ژاک صدای «توف توف» در می‌آورد، روبرت همچنان به «قد قد قداک» ادامه می‌دهد و بقیه‌ی اعضای خانواده تخم‌مرغ‌ها را دور ژاک می‌چینند تا روی آن‌ها بخوابد. پدر به او می‌گوید: «روشون بخواب،بخواب به خاطر شکوه و عظمت ملت، برای جاودانگی». پدر با شعار «زنده باد تولید، زنده باد نژاد سفید» از اینکه سنت اجدادش ادامه می‌یابد اعلام شادی می‌کند. در انتها همه فریاد می‌کشند «تولید تولید» و صدای «قدقد» و «توف توف» همچنان ادامه دارد. چیدن تخم‌مرغ‌ها در کنار ژاک همراه با ضرب آهنگ قدقد و توف توف صحنه‌ی نمایش را به کارخانه‌ای شبیه می‌کند. تمام خانواده تبدیل می‌شوند به ماشین‌هایی برای تولید. برای تولید «آینده».\n2020-03-04 /0 دیدگاه /توسط احمد\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2020/03/ezzs0sygxvoj.jpeg 1110 1400 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-03-04 07:06:422020-03-04 07:06:42نمایشنامه ژاک و تسلیم\nگزیده‌ی کتاب مرد گچی\nسر دختر روی تلی از برگ نارنجی قهوه‌ای آرام گرفته بود. چشم‌های بادامی اش به چتر درختان چنار، بلوط و راش بالای سرش خیره مانده بود، اما انگشت های نامطمئن آفتاب را که از میان شاخه‌ها سیخونک می زد و روی زمین رنگ طلایی می‌پاشید، نمی‌دید. سوسک‌های سیاه براق به سرعت روی مردمک چشم‌ها حرکت می‌کردند و آن‌ها پلک نمی‌زدند. آنها دیگر جز تاریکی مطلق هیچ چیز نمی‌دیدند.\nکمی آن سوتر، دستی رنگ پریده – گویی در جست وجوی کمک، یا حصول اطمینان از اینکه تنها نیست – از زیر لفاف برگ‌های خشک بیرون زده‌بود. هیچ یک از این‌ها قرار نبود توسط کسی پیدا شود. باقی کالبدش، خارج از دسترس، هر تکه گوشه‌ای پرت افتاده از جنگل، مخفی شده بود.\nدر همان نزدیکی، ترکه‌ای شکست. با صدایی به بلندی سوختن ترکه‌ای در آتش در سکوت کامل؛ و فوجی آشفته از پرندگان یکباره از زیر بوته‌ها فوران کرد. کسی داشت نزدیک می‌شد.\nکنار دختر نادیده زانو زد. به آرامی موهایش را نوازش کرد و به گونه هایش دست کشید، در حالی که انگشت هایش از تصور آنچه قرار بود پیش بیاید، میلرزید. بعد سر دختر را برداشت، چند برگی را که به لبه‌های شکافته‌ى گردنش چسبیده‌بود، پس زد و سر را با دقت داخل کوله‌اش گذاشت – که در آنجا میان تکه‌های شکسته‌ی گچ تحریر آرام بگیرد.\nبعد از لحظه‌ای تأمل، دستش وارد کوله شد و چشم‌هایش را بست. بعد زیپ کوله را کشید، بلند شد، و سر را با خودش برد.\nچند ساعت بعد، تیم تحقیقات جنایی و افسران پلیس سر رسیدند. کالبد ناقص دختر را شماره‌گذاری کردند، ازش عکس گرفتند، مورد بررسی قرار دادند و در نهایت بردند به سردخانه، تا در آنجا برای هفته‌ها – انگار در انتظار کامل شدن – روی تختی بماند.\nالبته جسد هیچ وقت کامل نشد. تحقیقات گسترده و کلی سؤال و درخواست تنظیم شد، اما با وجود تلاش‌های تمام کاراگاهان و اهالی شهر، سرش هیچ وقت پیدا نشد، و کالبد دختر توی جنگل، هرگز کامل نشد.\nاین واقعی نیست(علی رغم اینکه وجود خاک را میان انگشت‌های پایم حس می کنم و طعم گچ مانند قرص را توی دهانم). تنها کاری که باید بکنم، بیدار شدن است. بیدار شو! بیدار شو! متأسفانه دست یافتن به بیداری – درست مثل نسیانی که پیش تر در جست و جویش بودم – به همان اندازه دشوار است.\nجلوتر می‌روم و کف دستم را می گذارم روی در اتاق نشیمن. پس چه خیال کردید؟ معلوم است که این کار را می‌کنم. این یک رویاست رویاهایی مثل این مسیری اجتناب ناپذیر را طی می‌کند؛ یک کوره راه پیچ درپیچ در دل جنگلی تاریک، که صاف می‌رسد به کلبه ی نان زنجبیلی دراعماق روان‌مان.\nدر را با هلی باز می کنم. اینجا هم هوا سرد است. البته نه سرمای عادی. نه خنکای خانه در نیمه شب. این نوع سرما، خودش را می پیچد دور استخوان‌هایت و مثل یک توده یخ می نشیند توی روده‌هایت. سرمای ناشی از وحشت. و آن بو هم شدیدتر می شود، قدرت می گیرد. به زحمت نفس می‌کشم. دلم میخواهد از اتاق بزنم بیرون. می‌خواهم فرار کنم، جیغ بزنم، اما در عوض لامپ را روشن میکنم.\nنشسته روی صندلی دسته دارم. موهای بلوند سفیدش مثل رشته‌های چسبناک تار عنکبوت چسبیده روی سرش، و در زیر آن بخش‌هایی از استخوان جمجمه و مغزش پیداست. صورتش به شکل اسکلتی است، که با لایه های ناقصِ پوستِ پوسیده پوشیده شده.\nمثل همیشه، پیراهن گشاد، جین راسته، و پوتین های مشکی سنگین پوشیده. لباس‌هایش کهنه و مندرسند. گل روی پوتین‌ها خشک شده. کلاه داغانش روی دسته‌ی صندلی آرام گرفته.\nباید زودتر از اینا می فهمیدم. دوره و زمونه‌ی لولوخورخوره‌ی بچه گیم سراومده. حالا دیگه من یه آدم بزرگم. وقتشه با مرد گچی رودررو بشم.\nبه طریقی عجیب درست همان‌طور که وقتی اتفاق ناگواری میفتد دلت می‌خواد آن‌قدر بخندی که نفست بند بیاید دوچرخه سواری آن روز به مقصد جنگل با نشاط ترین و مفرح‌ترین دوچرخه‌سواری‌مان بود.\nدر طول زمستان زیاد به جنگل نمی‌رفتیم. غیر از هوپو که هرازگاه تا جنگل رکاب می‌زد تا هیزم جمع کند. آن روز آفتاب می‌تابید.باد منجمد به صورت‌هایمان سیلی می‌زد و موهای‌مان را می‌کشید. پوستم تازه بود و گزگز می‌کرد. پاهایم انگار قدرتش را داشتند که سریع‌تر از همیشه رکاب بزنند. هیچ‌چیز جلودارمان نبود.دلم می‌خواست آن رکاب زدن، همان‌طور ادامه داشته‌باشد. اما البته امکانش نبود. خیلی از زودتر از همیشه توده‌ی تیره‌ی درخت‌ها در نظر پدیدار شد. میکی آهنی کمی نفس‌بریده پرسید «حالا چی کار کنیم؟» از دوچرخه‌ها پیاده‌شدیم. نگاهی به اطراف انداختم. و بعد پیدایش کردم. روی حصار چوبی نزدیک پلکان سنگ‌چین رسم شده‌بود. یک دست گچی که با نوک انگشت به سمت جلو اشاره داشت. گو تپله حین رد کردن دوچرخه‌اش ا روی سنگ‌چیم گفت:«پس پیش به طرف جلو» نگاهی توی چشم‌هایش داشت که دقیقا وصف حال خودم بود. نوعی هوشیاری در حد بالا. نوعی هیجان عصبی.\nمطمئن نیستم هیچ کدام‌شان دقیقا می‌دانست دنبال چی باید بگردد یا نه. و شاید هم می‌دانستند. اما نمی‌خواستند با صدای بلند ادایش کنند.\nتمام بچه‌ها دل‌شان می‌خواهد جسد پیدا کنند. تنها چیزی که یک پسر ۱۲ ساله بیشتر از این دلش می‌خواهد پیدا کند، سفینه‌ی آدم فضایی‌ها، گنج مدفون یا مجله‌ی پورن است. آن روز دلمان می‌خواست یک چیز ناجور پیدا کنیم. و پیدایش کردیم. فقط مطمئن نیستم آیا کسی فکرش را می‌کرد آن‌قدر ناجور باشد؟\n«احتمالا برات سؤال پیش نیومده که چرا برگشتم؟»\n«هوم م. به خاطر دستپخت افسانه ای من؟»\n«اد، با امسال که بگذره، میشه سی سال!«\n«آره، می دونم.»\n«قضيه حتی واسه رسانه هام مهمه»\n«راستش شخصاً توجهی به رسانه ها ندارم.»\n«احتمالاً کارعاقلانه همینه. بیشتر اخبار درباره‌ی مزخرفاتِ ناراحت کننده‌س. واسه همینه که فکر می کنم مهمه یه نفر اصل داستانو تعریف کنه. کسی که واقعا اونجا حضور داشته.»\n«یعنی یکی مثل تو؟» با سر جواب مثبت می دهد: «و به کمک تو نیاز دارم.»\n«دقیقا در چه مورد؟»\n«واسه نوشتن یه کتاب. شایدم برنامه‌ی تلویزیونی. من کلی ارتباط و پارتی دارم و تا همین جاشم کلی تحقیقات انجام دادم.»\nبهش زل میزنم و بعد با تکان سر می گویم: «نه»\n«اقلا گوش کن بین چی میگم»\n«علاقه ای ندارم. دلیلی نمی بینم دوباره موضوعو پیش بکشم.»\n«اما من می‌بینم.» بطری آبجو را می اندازد توی سطل. «ببین، سال هاست دارم زور می زنم به اون اتفاق فکر نکنم. تمام مدت از رودررو شدن باهاش طفره رفتم. ذهنمو روش بستم، ولی الان به این نتیجه رسیدم که وقتش رسیده با ترس و عذاب وجدانمون رو در رو بشیم و براش کاری بکنیم.»\nشخصا به این نتیجه رسیده‌ام بهترین کار این است که ترس‌هایت را بگیری و بگذاری توی یک جعبه‌ی قرص و محکم و هلش بدهی توی عمیق‌ترین و تاریک‌ترین کنج ذهنت. اما هر کس روش و عقیده‌ی خودش را دارد.\nلب‌هایش روی هم فشرده شد: «از هیچی به اندازه‌ی قلدربازی بدم نمیاد. اما یه چیزی رو راجع به بچه قلدرا میدونی؟»\nسرم را به دو طرف تکان دادم. در آن لحظه هیچ چیز درباره‌ی هیچ چیز نمی‌دانستم. احساس ضعیف بودن و حقارت می کردم. شکم و سرم درد می کرد و غرق شرم شده بودم. دلم می خواست دهانم را با وایتکس بشویم و آنقدر خودم را لیف بکشم تا پوستم زخم شود.\nآقای هالوران گفت: «بچه قلدرا بزدلن. و بزدلا همیشه نتیجه‌ی کاراشونو می‌بینن. بهش می‌گن “كارما”. معنیشو میدونی؟»\nدوباره با تکان سر جواب منفی دادم، کم وبیش خداخدا می کردم آقای هالوران برود.\n«معنی‌ش اینه که هر چه کنی کشت، همان بدروی. هر کار بدی که ازت سر بزنه، همون اونقدر میاد دنبالت که بالأخره بزنه به کمرت. اون پسره هم آخره یه روز نتیجه ی کاراشو می‌بینه. از این بابت مطمئن باش.»\nدست گذاشت روی شانه ام و کمی فشار داد. توانستم زورکی لبخند بزنم.\nپدرم یک بار بهم گفت:«هیچ وقت براساس حدس و گمان عمل نکن. حدس و گمان آدمو سر کار میذاره»\nوقتی هلاج و واج نگاهش کردم ادامه داد:«این صندلی رو می‌بینی؟به نظرت فردا صبح که بیای، این صندلی همینجا سر جاشه؟»\n«همین یعنی حدس و گمان»\n«فکر کنم… همین‌طوره»\nبابا صندلی را برداشت و گذاشتش روی میز. «تنها راهی که مطمئن بشی این صندلی همین‌جا می‌مونه، اینه که با چسب بچسبونیش به زمین.»\n«خب این تقلب نیست؟»\nلحنش جدی‌تر شد.«مردم همیشه در حال تقلبن ادی. و همین‌طور دروغ گفتن. واسه همینه که باید همه‌چیزو تو ذهنت ببری زیر سوال. همیشه باید ورای واضحاتو نگاه کنی»\nدر آشپزخانه باز شد و مامان آم داخل. یک نگاه به صندلی، یک نگاه به من و بابا، و سرش را به طرفین تکان داد و گفت:«مطمئن نیستم دلم بخواد قضیه رو بدونم.»\nگو تپله گفت: «هی مانستر.»\n«سلام، حدس بزنید چی شده!»\n«چی شده؟ بالاخره آدم شدی؟»\n«ها ها! نه، به هدیه پیدا کردم که هنوز بازش نکردی.»\n«نه بابا! همشونو وا کردم که»\nجعبه را برایش نگه داشتم بالا. گو تپله گرفتنش. «ایول!»\nنیکی پرسید: «از طرف کیه؟»\nگو تپله تکان تکانش داد، روی کاغذ کادو را نگاه کرد. اثری از کارت اسم نبود.\n«مگه مهمه از طرف کیه؟» شروع کرد به پاره کردن کاغذ کادو، و همان موقع صورتش کش آمد. «این دیگه چیه؟»\nهمگی زل زدیم به هدیه. یک سطل بزرگ، پر از گچ‌های رنگی مدرسه.\n«گچ ؟» میکی آهنی زیرجلکی خندید. «کی واست هدیه گچ خریده؟»\n«چه می‌دونم! دیدی که اسم نداره، جناب نابغه.»\nدر سطل را برداشت و از تویش چند تا گچ در آورد.« حالا با اینا باید چه غلطی بکنم؟»\nهوپو آمد بگوید: «اونقدرام بد نیســ..»\n«بد نیست؟! یه مشت آشغال بوگندوئه رفیق!»\nبه نظرم برخوردش زیادی شدید بود. به هر حال یک نفر به خودش زحمت داده، برایش هدیه خریده، و کادو پیچش کرده بود. اما گو تپله تحت تأثير آفتاب و قند موجود توی شیرینی ها کمی هایپراکتیو شده بود. در واقع همه مان همانطور شده بودیم.\nگچ ها را با نفرت انداخت زمین. «فراموشش کنین. بیاین بریم جنگ آبپاش.»\nهمگی شروع کردیم به بلند شدن. اجازه دادم بقیه جلوتر بروند، بعد به تندی چمباتمه زدم، یک تکه گچ برداشتم و چپاندم توی جیبم.\n2020-02-26 /0 دیدگاه /توسط احمد\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2020/02/IMG_20200226_222941_856.jpg 1000 1000 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-02-26 23:53:562020-02-26 23:53:56گزیده‌ی کتاب مرد گچی\nگزیده‌ی کتاب به امید دیدار در آن دنیا\nژوزف مرلن هیچگاه خواب درستی نداشت. در طول شب‌های پایان‌ناپذیر بی‌خوابی‌اش، هرگز به جنگ نمی‌اندیشید.\nدرآن چهار سال، جنگ را حادثه‌ی نفرت‌انگیزی می‌دید که به ناخشنودی‌های ناشی از محدودیت مواد غذایی افزوده بود. همکارانش دروزارتخانه، بخصوص کسانی که نزدیکانشان در جبهه بودند، از اینکه می‌دیدند تنها نگرانی اين مرد بدعنق نرخ ایاب و ذهاب و کمبود مرغ است آزرده می‌شدند و با بیزاری به او می‌گفتند: «آخر، آقای عزیز،ناسلامتی جنگ است.» و مرلن، ناراحت و کلافه، پاسخ می‌داد: «جنگ؟ کدام جنگ؟ چرا توقع دارید به این جنگ بیش از جنگ قبلی یا جنگ بعدی اهمیت بدهیم؟» به او به چشم آدمی منفی‌باف و کم و بیش خائن نگاه می‌کردند. اگر سرباز بود، بی‌هیچ معطلی او را به جوخه‌ی اعدام می‌سپردند. اما در پشت جبهه، خلق و خویش خطر کمتری داشت. بااین همه، بی‌اعتنایی‌اش به رویدادها، اهانت‌های بیشتری برایش به بار آورد. میدان شازیژ-مالمون نخستین محل بازدید او از یک گورستان نظامی بود. اولیای امور، با خواندن گزارش او موقعیت را بسیار نگران کننده دیدند و چون هیچکس نمیخواست مسئولیتی به گردن بگیرد. گزارش به سرعت به مقامات بالاتر ارجاع شد تا سرانجام به دفتر رئیس اداره‌ی کل مرکزی رسید؛ مقام عالی‌رتبه‌ای که، مانند همتایان خود دروزارتخانه‌های دیگر، متخصص مسکوت گذاشتن پرونده‌ها بود. مرلن در این مدت، هر شب در رختخواب، جملاتی را که باید در حضور مقامات ادا می‌کرد، به دقت آماده می‌ساخت. اين جملات همگی به حاصل تحقیقات او برمی‌گشت که ساده، صریح و دارای عواقبی سنگین بود: هزاران سرباز فرانسوی را در تابوت‌هایی فوقالعاده کوچک دفن می‌کردند. طول قد آنها هرچه بود -از یک متر و شصت سانتی‌متر تا بیش از یک متر و هشتاد-همگی را در تابوت‌هایی به درازای یک متر و سی سانتی‌متر قرار می‌دادند. برای اینکه آنها را در تابوت بگنجانند، باید پس گردنشان را خرد می‌کردند. پاهایشان را ارّه می‌کردند و قوزک پایشان را می‌شکستند. روی هم رفته با اجساد این سربازان چنان رفتار می‌شد که گویی اجناسی هستند که باید قطعه قطعه شوند. او توضیح می‌داد که چون کارکنان «نه اطلاعی ازکالبدشناسی دارند و نه مصالح لازم در اختیارشان هست، مجبورند استخوان‌ها را با لبه‌ی بیل یا با لگدی که با پاشنه‌ی پا بر سنگی صاف می‌زنند بشکنند، گاهی هم با کلنگ. حتی بااين شیوه نیز کم نیست مواردی که نتوانسته‌اند بقایای اجساد مردان قدبلند را در این تابوت‌های زیاده کوچک جای دهند. بنابراین تا جایی که ممکن بوده آن ها را در تابوت‌ها چپانده اند و مازاد را در تابوتی که به جای سطل زباله به کار می‌رود انداخته‌اند. وقتی این تابوت پر شده است، درش را بسته و رویش نوشته‌اند “شناخته نشد؟”. گزارش مثل بمب صدا کرد. اگر مطلب درز پیدا می‌کرد، رسوایی به پا می‌شد. از آن پس باید خبرهای مربوط به این موضوع، بی‌هیچ توقفی درلایه‌های میانی، یکراست به دفتر رئیس اداره‌ی کل مرکزی فرستاده می شد. برای آرام کردن مرلن، از طریق سلسله مراتب به وی اطمینان دادند که گزارشش را با دقت تمام خوانده‌اند و تمام و کمال تایید کرده‌اند و بی‌هیچ تردیدی آن را در کوتاه ترین مدت، به نحو مقتضی، پیگیری خواهند کرد. مرلن، که نزدیک به چهل سال تجربه داشت، بی‌درنگ پی برد که گزارشش مدفون شده است. آنچه مدیران را به زحمت می‌انداخت باید از سر راه برداشته می‌شد. مرلن می‌دانست که از به زحمت انداختن آنها نه تنها هیچ سودی نصیبش نخواهد شد. بلکه باز با دادن یک شغل تشریفاتی به او، جابجایش خواهند کرد. او مردی وظیفه‌شناس بود و به وظيفه‌ی خود عمل کرده بود. احساس می‌کرد سزاوار هیچ سرزنشی نیست. به خانه‌اش برگشت و خوابید. برای نخستین بار در زندگی، شب را به تمامی در خواب گذراند.\nخواب غم‌انگیزی دید: شماری سرباز، در مرحله‌ی پیشرفته‌ای از پوسیدگی، در گورهایشان نشسته بودند و گریه می‌کردند. کمک می‌خواستند، اما هیچ صدایی از گلویشان بیرون نمی‌آمد. تنها سنگالی‌هایی غول‌پیکر، یخ‌زده از سرما، که مثل کرم برهنه بودند، به آنها یاری می‌رساندند و با بیل رویشان خاک می‌پاشیدند. همچنان که روی غریقی از آب گرفته بالاپوشی می‌اندازند تا او را بپوشانند. مرلن، دستخوش احساسی عمیق، از خواب بیدار شد. آنچه برایش تازگی داشت اين بود که این احساس منحصراً به خودش مربوط نمی‌شد. جنگ، که مدت ها از پایانش می‌گذشت، سرانجام به زندگی او هجوم آورده بود. آنچه پس از آن گذشت، حاصل آمیزه‌ی شگفت‌انگیزی بود از جوّ ماتم‌زای گورستان‌ها که او را به عرصه‌ی ناکامی‌های زندگی‌اش بازمی‌گرداند.\nخصلت آزار دهنده‌ی سدی که مسئولان سرراهش قرار داده بودند و سختگیری و انعطاف ناپذیری همیشگی خودش؛ کارمند درستکاری چون او نمیتوانست به بستن چشم‌هایش اکتفا کند. این مردگان جوان، که هیچ وجه مشترکی با آنها نداشت، قربانی بی‌عدالتی شده بودند و جز او کسی را برای جبران آن نداشتند. این موضوع ظرف چند روز مشغله‌ی ذهنی او شد. سربازان جوان شهید عذابش می‌دادند، هم چون احساسی عاشقانه، حسادت یا سرطان!\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2020/02/IMG_20200217_222257_051.jpg 1000 1000 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-02-26 23:50:242020-02-26 23:50:24گزیده‌ی کتاب به امید دیدار در آن دنیا\nگزیده‌ی کتاب پروژه‌ی خونین او\nمطمئنم پدرم و لاکلان مکنزى مدت‌ها قبل از تولد من با هم دشمنى داشته‌اند. از منشا خصومت‌شان بى‌اطلاعم چون پدرم هیچ وقت درباره‌اش حرف نزده است. این را هم نمى‌دانم که کدام شان آغازگر این دشمنى بوده، یا این که آیا این کدورت در زمان حیات خودشان شکل گرفته یا ریشه در کینه‌اى دیرینه داشته. در این نواحى اصلا عجیب نیست که دشمنى‌ها باقى بمانند در حالى که علت‌شان مدت‌ها پیش از یاد همه رفته.\nآقاى گیلیس انسان بسیار درس خوانده‌اى بود، تحصیلاتش را در گلاسگو تمام کرده بود. به جز خواندن و نوشتن و ریاضیات به ما علوم و تاریخ هم درس مى‌داد و گاهى بعدازظهرها براى‌مان قصه‌هایى مى‌گفت از خدایان و هیولاهاى اساطیر یونان. هرکدام از خدایان اسم داشتند و متاهل بودند و بچه‌هایى داشتند که آن ها هم خدا بودند. یک روز از آقاى گیلیس پرسیدم چه طور ممکن است بیشتر از یک خدا وجود داشته باشد و او در جوابم گفت خدایان یونانى شبیه خداى ما نبوده‌اند. آنها فقط موجوداتى بوده‌اند فناناپذیر. وقتى کلمه‌ى اسطوره را به کار مى‌بریم یعنى چیزى که درباره‌اش حرف مى‌زنیم واقعیت ندارد، قصه‌اى است براى سرگرمى.\nمى‌دانستم گناهان پدرم، مادر را از ما نگرفته بود، تقصیر گناهان من بود. روى خاک خاکسترى ایستاده بودم و به وعظ آقاى گالبرایت فکر مى‌کردم و فورا به این نتیجه رسیدم که باید به محض محیا شدن شرایط، منجى پدرم شوم و او را از وضع هولناکى که گناهکارى من باعثش بود نجات بدهم.\nدیدگاه مردم منطقه‌ى ما این است که اگر بداقبالى به سراغ کسى بیاید، هیچ راهى براى فرار از آن وجود ندارد. مثلا اگر یک دسته ماهى‌گیر از زدن به دل دریا صرف نظر کنند، همان روز تیر سقف خانه‌ى یکى شان کنده مى‌شود و مى‌خورد به سرش. به هیچ وجه نمى‌شود فهمید که بداقبالى به چه شکل بر شانه‌ى آدم مى‌نشیند و بنابراین هرتلاشى براى مقابله بت تقدیرِ در نظر گرفته شده‌ى آدم ها بیهوده است.\n“این یکى از چیزهاییه که خدا براى امتحان ما مى‌فرسته.”\nگفتم: “فکر کنم خدا کارهاى مهم ترى از امتحان کردن ما داره.”\nگفت: “پس چرا همچین اتفاقاتى مى‌افتن؟”\nگفتم: “کدوم اتفاقات؟”\nگفتم: “کشیش مى‌گه براى تنبیه ما به خاطر ذات خراب‌مون.”\nپرسید: “نظر تو چیه؟”\nچند لحظه مکث کردم و گفتم: “به نظر من هیچ دلیلى پشت این اتفاقات نیست.”\nمتاسفانه مشکل تو برداشتِ غلطه، اگر تو محصول زمین همسایه‌ت رو برداشت نمى‌کنى به این خاطر نیست که قانون جلوت رو مى‌گیره. تو محصول اون رو نمى‌دزدى چون این کار اشتباهه. قوانین رو «نمى‌بینى» به این دلیل که قانونى وجود نداره، دست کم نه به اون شکلى که تو فکر مى‌کنى. مثل این مى‌مونه که بخواى هوایى رو که تنفس مى‌کنیم ببینى. البته که قانون وجود داره، ولى نمى‌تونى اون رو ببینى. قوانین وجود دارن چون همگى قبول داریم وجود دارن و بدون اون‌ها هرج و مرج میشه. وظیفه‌ى کدخداى دهکده اینه که این قوانین رو به صلاح دید خودش تفسیر و اجرا کنه.\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/His-Bloody-Project-Graeme-Macrae-Burnet-mp3-image.jpg 800 800 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-02-26 21:26:052020-02-26 21:26:05گزیده‌ی کتاب پروژه‌ی خونین او\nگزیده‌ی کتاب آدلف\nدلم میخواست اثری دلنشین در روح النور بگذارم؛ می خواستم با مهربانی و ظرافت رضایت او را جلب کنم و آماده ی دیداری کنم که وعده اش را به من داده بود. با هزار ترفند کوشیدم توجهش را جلب کنم. صحبت را به موضوعاتی میکشاندم که می دانستم مورد علاقه اش هستند؛ اطرافیانمان نیز شریک این گفت و شنود شدند: حضورش الهام بخش من بود؛ توانستم کاری کنم به حرف هایم توجه کند. طولی نکشید دیدم لبخند می زند. چنان خوشحال شدم، چنان چشم هایم برق حق شناسی زدند که نتونست تحت تأثیر قرار نگیرد. افسردگی و کم حواسی اش از میان رفت. متوجه شد چه سعادتی نصیب من کرده و در روحش لذتی پنهان ایجاد شد و دیگر مقاومتی از خود نشان نداد. هنگام ترک میز شام، قلب هایمان چنان باهم صمیمی بودند که گویی هرگز از هم جدا نشده بودیم. وقتی دستش را گرفتم تا به سالن بازگردیم، به او گفتم: می بینید که زندگی أم در اختیار شماست؛ مگر با شما چه کردم که از عذاب دادنم لذت می برید؟\nچه کسی می تواند جذبه عشق را توصیف کند؟ این احساس یقین را که موجودی پیدا کرده ایم که طبیعت برایمان تعیین کرده، این روزی را که ناگاه زندگیمان را فروزان ساخته و رمز و رازش را عیان نموده؛ این بهایی را که به کوچکترین رویدادها می دهیم، این ساعات زودگذر را که جزئیاتشان به سبب شیرینی در یاد باقی می ماند و طولانی مدت بر روحمان اثر می گذارد. همانا خوشبختی است: این سرخوشی دیوانه وار را که گاه بدون دلیل با تأثر آمیخته می شود. این همه لذت را که از حضور یار می بریم و این همه امید را که در دوری اش در دل می پروریم: این رهایی از کارهای عامیانه را؛ این احساس بزرگی را در میان آنچه پیرامون ماست؛ این اطمینان را که روزگار دیگر نمی تواند در جایی که زندگی می کنیم لطمه ای به ما وارد آورد؛ این نزدیکی را که قادر است فکر دیگری را بخواند و به هر احساسش پاسخ دهد. ای افسون عشق! حتی کسی که تجربه ات کرده نمی تواند توصیفت کند.\nروابط عاطفی درازمدت از عمق خاصی برخوردارند! بی آنکه بدانیم پاره ی مهمی از زندگیمان می شوند! دور که هستیم با آرامش تصمیم به پاره کردن این رشته های الفت می گیریم؛ خیال میکنیم بی صبرانه منتظر لحظه ی جدایی هستیم. اما وقتی زمان آن فرا می رسد، سراپا وحشت می شویم؛ و عجب اینکه قلب پست ما برای ترک کسی که در کنارش دیگر هیچ لذتی نمی بریم هم پاره پاره می شود.\nعشق به گونه ای شگفت انگیز کمبود خاطرات طولانی را جبران می کند. هرگونه احساس دیگری نیاز به خاطرات گذشته دارد: اما عشق با سحر و جادو گذشته ای به وجود می آورد که ما را احاطه می کند. به عبارت دیگر کاری می کند احساس کنیم با فردی که همین اندکی پیش برایمان پاک بیگانه بود، سال ها زیسته ایم. عشق نقطه ا ی فروزان است و بس، با این حال به نظر می آید می تواند کل زمان را تسخیر کند. تا همین چند روز پیش اصلا عشقی وجود نداشت، چندی دیگر نیز عشقی وجود نخواهد داشت؛ اما تا زمانی که هست، پرتویش را بر روی گذشته و بر روی آینده ای که پس از عشق فراخواهد رسید، می تاباند.\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Adolf1-mp3-image.jpg 800 800 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-02-26 17:26:282020-02-26 17:26:28گزیده‌ی کتاب آدلف\nگزیده‌ی کتاب بریده و فروخته‌شده\nبریده های کتاب “فروخته شده”:\nمادرم، که به زبان نپالی او را” اِما “صدا میزنم می گوید: اگر فقط یک فصل دیگر هم باران ببارد، سقف خانه ما فرو می ریزد. مادرم روی نردبان چوبی ایستاده، پشت بام کاهگلی را وارسی می کند. من روی زمین ایستاده ام و لباس های شسته شده را یکی یکی به او می دهم که روی طناب پهن کند و در تب داغ بعدازظهر خشک شوند.\nهیچ ابری در آسمان دیده نمی شود. هیچ اثری هم از باران نیست، هفته هاست که خبری از باران نیست. البته فایده ای ندارد که این را به اِما بگویم. او دارد به کوهها نگاه می کند، به شالیزارهای آن پایین که قدم به قدم با غروب آفتاب چهره در تاریکی پنهان می کنند. به دهکده ی آن پایین و به سقف های شیروانی همسایه ها که با بدجنسی به او چشمک می زنند.\nداشتن سقف شیروانی یعنی این که پدر خانواده، با پول اجاره خانه، در قهوه خانه قمار نمی کند. داشتن سقف شیروانی یعنی این که خانواده پسری دارد که در شهر و در کوره آجرپزی کار می کند. داشتن سقف شیروانی یعنی این که وقتی باران ببارد، آتش روشن می ماند و بچه ها مریض نمی شوند و سالم می مانند.\nبه مادرم می گویم: بگذار به شهر بروم. من هم می توانم مثل دوستم گیتاtare یک خانواده پولدار کار کنم و دستمزدم را برایت بفرستم. اما گونه‌ام را نوازش می کند، با دستانی که پوستش به خاطر کار زیاد، مثل زبانِ بزِ تازه به دنیا آمده، زبر و خشن شده، جواب می دهد: »الکشمی« کوچولوی من! تو باید به مدرسه بروی. بگذار ناپدری ات هر چه دلش می خواهد بگوید. این اواخر دلم می خواهد به مادرم بگویم که ناپدری ام به من همان جوری نگاه می کند که به خیارهایی که جلوی کلبه مان کاشته ام؛ خاکستر سیگارش را آرام می تکاند و نگاه چپ چپی به من می کند و می گوید: باید این خیارها را به قیمت خوبی بفروشی. همه فکرش فقط سیگار، آبجو و خریدن یک جلیقه نو برای خودش است. ولی من به فکر یک سقف شیروانی هستم. قبل از اینکه”گیتا” برود، روی زمین خاکی بین کلبه هایمان مربع هایی می کشیدیم و لی لی بازی می کردیم. موهای هم را صد بار شانه می زدیم و برای بچه های خیالیمان اسم انتخاب میکردیم.\nهروقت همسر کدخدا از کنارمان می گذشت، یاد روزی می افتادیم که سَرِ چشمه دهکده، با تکبر از کنار ما رد شد و باد شکم ول داد و دماغ هایمان را محکم گرفتیم.\nبریدگی های روی نیمکت مدرسه را می ساییدیم، قبل از جواب دادن به درس، برای خوش شانسی. در بعدازظهرهای طولانی، در شالیزارها، خم میشدیم و به هم گِل پرت می کردیم. یک بار یکی از تکه های گل که” گیتا “پرت کرده بود، به پشت سر خواهر بزرگتر و از خودراضی او خورد، از خنده اشک هایمان سرازیر شد در پاییز وقتی که گله بزها از علفزارهای هیمالیا پایین می آمدند، لابه لای علفها و بامبوها مخفی می شدیم تا”کریشنا” را دزدکی نگاه کنیم. کریشنا همان پسرکی بود که چشمان خمار گربه ای شکل داشت و من قول ازدواج به او داده بودم.\nبازوی راست ناپدری ام، یک عضو خشکیده و بی تحرک است. چون وقتی که بچه بوده، شکسته و برای دکتر و دوا و درمان هم، پولی در کار نبوده است. بیشتر مردهای هم سن او، گاهی ماه هایی از سال خانه را ترک می کنند تا در کارخانه های شهر و یا در دوردست ها، کار پیدا کنند. ولی او همیشه می گوید که هیچ کس به یک مرد یک دست کار نمی دهد. برای همین است که هر روز از تپه بالا می رود تا در قهوه خانه ورق بازی کند، درباره سیاست حرف برند و با پیرمردان چای بنوشد.\nاِما میگوید: ما خوشبختیم که حداقل یک مرد در خانه داریم. او میگوید که من باید به ناپدری ام افتخار کنم و از او تعریف کنم. به او احترام بگذارم و از او متشکر باشم که سرپرستی ما را بعد از مرگ پدرم به عهده گرفته است.\nبنابراین من نقش یک دختر وظیفه شناس را ایفا میکنم. صبحها برایش چای می آورم و شبها پاهایش را میمالم. وقتی جوک هایی را در قهوه خانه درباره ی پسر داشتن و دختر شوهردادن شنیده، در خانه تعریف میکند و میخندد، من طوری وانمود میکنم که انگار آنها را نمیشنوم.\nآنها میگویند که یک پسر همیشه یک پسر می ماند. ولی دختر مثل بُز میماند. تا وقتی شیر و کره میدهد، خوب است ولی وقتی که زمان کباب کردنش میرسد، ارزش گریه کردن ندارد.\nبریده های کتاب “بریده”:\nمن روی صندلی کوچک اتاقک تلفن می نشینم و دستم را دراز می کنم تا در را ببندم. ولی هیچ دری وجود ندارد. گاهی اوقات فراموش می کنم که اینجا هیچ اتاقی در ندارد. گوشی را برمی دارم، هنوز دستگیره اش از گرمای دست نفر قبلی گرم است، و به دایره های هم مرکز روی دهانه گوشی خیره می شوم. صدای مادرم از آن طرف خط می آید که امیدوارانه و بی رمق می گوید: «کالی؟ تویی؟» نفسم را حبس می کنم. سروصدای آشپزخانه، صدای شیر آب ظرفشویی و صدای بسته شدن در کابینت را از آن طرف خط می شنوم. مامان در حالی که تن صدایش پایین است انگار که با خودش حرف می زند می گوید: «اوه عزیزم، آخه من از کجا بفهمم که تو پشت خطی؟» پشتم را صاف می کنم؛ این دقیقا همان چیزی بود که دختر جدید هم گفته بود. روی صندلی کوچک جابه جا می شوم، بعد سرفه ای می کنم. «کالی امیدوارم که خودت باشی، چون باید یه چیزی بهت بگم.»\nلحظه ای مکث می کند، و بعد آهی می کشد. «خب. اونها میگن که تو در برابر درمان مقاومت می کنی.» گوشی را به دست دیگرم می دهم و کف دستم را روی شلوارم می کشم. «ضدیت یا یه همچین چیزی، بهش می گن. رفتار با ضدیت.» رفتار با ضدیت. به نظر تعمدی می آید، با قصد و منظوره «گوش میدی؟» سرم را تکان میدهم، و یادم نیست که مامان سر تکان دادنم را نمی بیند.\nاونها میگن که تو باید برگردی خونه.» به نظرم قاب در شروع به لرزیدن می کند. باریک می شود و دوباره بزرگ می شود. مامانم دارد چیزی راجع به مؤسسه ذهن های بیمار می گوید که می خواهند تخت من را به یک نفر دیگر بدهند. یک نفر که علاقه به همکاری داشته باشد. یک نفر که بخواهد حالش خوب بشود. زمین در نظرم بلند می شود و بالا می رود، بعد در هوا حرکت می کند و شناور می شود. »\nحالا دارد چیزی راجع به مدرسه می گوید: مدرسه هم تا وقتی که درمانت کامل نشده باشه، راهت نمیده.» گوشی را از گوشم دور می کنم. صدای مامان را از دورتر می شنوم… «کلی پول روی دستمون گذاشته… بابات سکته میکنه… نمی فهمم چرا…» تا این که بالاخره تلفن قطع می شود و تنها چیزی که می شنوم صدای خیلی ضعیف تلق تلق سیم هاست.\nچراغ ها خاموش هستند و وقتی به اتاقم میرسم سیدنی در تختش خوابیده، مستقیم به تختم می روم و با اینکه به خاطر مسیری که راه آمده ام، خيس عرق هستم ملحفه را تا بالای چانه ام می کشم. بلوز و شلوارم زیر پتو و ملحفه کپه شده اند. بلوزم را به زور می کشم بیرون، ولی شلوارم را ول می کنم. به صدای نفس کشیدن سیدنی گوش می کنم. فایده ای ندارد. سر جایم می غلتم؛ بلوزم زیر سینه ام میپیچد. می چرخم و صافش می کنم. من به یک طرف می چرخم، اتاق به طرف دیگر می چرخد. تختم را تصور می کنم، تختی که مؤسسه ذهن های بیمار می خواهد به کس دیگری بدهد، انگار در دریچه غول پیکری فرومی روم. بعد صدای قدم های روبی را می شنوم که به سمت اتاق ما می آید. چرخش متوقف می شود، وسایل اتاق سر جایشان قرار می گیرند. بعد روبی دور می شود.“\nقبل از اینکه زمین دوباره شروع به حرکت کند، ملحفه ها را پس میزنم و کنار تخت دولا می شوم. تشک را با یک دست بلند می کنم، با دست دیگرم زیر تشک را می گردم. تشک بر خلاف انتظارم خیلی سنگین است. بازویم میلرزد و زیر وزن تشک خم می شود. بعد آن چیزی را که جست و جو می کردم، پیدا می کنم. بشقاب دسر، نزدیکهای پای تخت هست. دستم را دراز می کنم، برش میدارم، و تشک را رها می کنم سر جایش. سیدنی با چشم های نیمه باز سر جایش رو تخت می نشیند. «چی شده؟» سر جایم خشکم می زند. دوباره سرش را روی بالش می گذارد، آهی می کشد و صدای منظم تنفسش بلند می شود. من به تختم برمی گردم، حالا آرام روی شکمم میخوابم، ملحفه را روی سرم می کشم. در پناه تاریکی ملحفه، بشقاب دسر را از وسط نصف می کنم، صافش می کنم، و آنقدر آن را خم می کنم و باز می کنم، خم می کنم و باز می کنم، انگار که از روی دستور آشپزی دارم کار مهمی انجام می دهم، تا اینکه از محل تاخوردگی ترک می خورد.\nحالا دیگر به راحتی به دو نصفه تقسیم می شود، هر کدام با لبه هایی تیز و دندانه دار. انگشت اشاره ام را آرام روی لبه یکی از دو نصفه می کشم تا تیزی آن را امتحان کنم. تیز و درست حسابی است. حالا طرف داخلی مچ دستم را نزدیکش می آورم. جمجمه ام تیر می کشد. چشم هایم را میبندم و منتظر می مانم. ولی هیچ اتفاقی نمی افتد. هیچ رهایی در کار نیست. فقط یک احساس کشیده شدن عجیب. چشمانم را باز می کنم. پوست مچم به لبه بشقاب کشیده می شود. آن را به طرف دیگر می برم و دردی کرخ کننده و گزگزکننده در مچ دستم شروع می شود. نفسم را در سینه حبس می کنم و تیزی را به گوشت دستم فرو می کنم. با دقت فرو می رود. فشار گرمایی ناگهانی در بدنم پخش می شود. درد آنقدر شدید و آنقدر ناگهانی است که نفسم می گیرد. هیچ غافلگیری، و هیچ رهایی در کار نیست. فقط درد، دردی برنده و گزگزکننده.“\nظرف دسر را به کناری می اندازم و مچ دستم را با دست دیگرم می گیرم، در حالی که این کار را می کنم، کم و بیش آگاهم که تا به حال چنین کاری نکرده بودم. هیچ وقت سعی نکرده بودم خون را بند بیاورم. هیچ وقت دخالتی نکرده بودم. هیچ وقت مثل این بار درد نداشت. هیچ وقت آسان هم نبوده است. دستم را لحظه ای بر می دارم، و مچ دستم را به بلوزم می کشم؛ خون بند می آید ولی دوباره بیرون می زند. دوباره دستم را روی مچم فشار می دهم و سعی می کنم درد گزگز کننده و عرق پشت لب و پیشانی ام را نادیده بگیرم، بعد پایین را نگاه می کنم و می بینم که خون از بین انگشتهایم می چکد. یک سوزش برق آسا و پرحرارت در تمام وجودم می پیچد. و ناگهان از روی تخت بلند می شوم و از اتاق بیرون می روم. حالا به هیچ چیز فکر نمی کنم، فقط راه می روم. پایین سالن به سمت میز روبی. بازویم را رو به بیرون گرفته ام، انگار چیزی تعارف می کنم. “\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Sold-1-mp3-image.png 800 800 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-02-26 16:10:312020-02-26 16:10:31گزیده‌ی کتاب بریده و فروخته‌شده\nگزیده‌ی کتاب حرمسرای قذافی – بخش اول\nروزها گذشت؛ فصلها، تعطیلات ملی و مذهبی، رمضانها. به تدریج روزها برایم بی معنی شد. در آن زیرزمین روز یا شب هیچ فرقی باهم نمیکرد چون نور چراغهای نئون همیشه ثابت و بدون تغییر بود. زندگی ام محدود به همین محوطه ی کوچک بود و حال و روزم بستگی به وضعیت روحی ارباب داشت. ما دخترها هر بار که بین خودمان درباره ی قذافی حرف میزدیم هیچوقت اسم یا عنوانش را بر زبان نمی آوردیم. فقط کفایت میکرد بگوییم »او«. او مرکز ثقل زندگیهایمان بود. وقتی میگفتیم »او« هیچکس قاطی نمیکرد یا نمیپرسید »منظورت کیست؟«\nقذافی، با ترفندهای گوناگون کاری کرده بود که من و آدمهایی مثل من تبدیل به شریک جرمهایش شویم تا هرگز نتوانیم انحرافات اخلاقی اش را برای کسی تعریف کنیم .او ما را آلوده ی انحرافات خودش کرده بود و در نتیجه هرگونه شهادتی از جانب ما باعث میشد تا آبروی خودمان هم برود.\nمن به اتاقم دویدم. هق هق گریه میکردم، رفتم زیر دوش و ساعتها زیر دوش ماندم. هی خودم را میشستم و همینطور یکبند گریه میکردم. اصلا نمیتوانستم جلوی خودم را بگیرم .قذافی مجنون بود، آنها همگیشان مجنون بودند؛ آنجا دیوانه خانه بود و نمیتوانستم حتا برای یک لحظه ی دیگر هم در بین آنها باشم. پدر و مادرم را میخواستم، برادران و خواهرم را میخواستم، زندگی قدیمی ام را میخواستم. اما چنین چیزی دیگر امکانپذیر نبود. قذافی هر چیزی را نابود کرده بود. آدم نفرت انگیزی بود. و او رئیس جمهور کشورم بود.\nرسما شکایت کند؟ پاسخش این بود: از که باید از پدر ثریا پرسیدم آیا هرگز به فکر نیفتاد شکایت میکردم؟ ثریا را سوار یک ماشین دولتی کرده و بادیگاردهایی که برای رهبر کشور کار میکردند او را با خودشان برده بودند. هیچ اعتراضی حتا قابل تصور هم نبود. موقعی که شما در جهنم هستید، چگونه میتوانید شیطان را متهم کنید؟ حتا در خیالتان هم نمیتوانید این کار را بکنید!\nقذافی در اول سپتامبر ۱۹۸۱ ،اطلاعیه‌ی «عظیم و دورانسازش را به اطلاع عموم رساند»: مردان و زنان کشورهای عربی در تلاشند تا قدرتهایشان را در کفِ اختیار خویش بگیرند. اما درون ملت عرب، زنان عملا تحت تسلط نیروهای سرکوبگر، فئودالیسم و استثمار قرار دارند. ما خواهان انقلابی برای آزادسازی زنان ملت عرب هستیم، انقلابی که همچون یک بمب کل منطقه ی عربی را تکان خواهد داد. این فراخوان به طور قطع و یقین موجب پژواک ها و بازتاب هایی در کل ملت عرب و فراتر از آن در سراسر جهان خواهد شد. امروز با هر روز دیگری فرق دارد؛ امروز روز آغاز پایان حرمها و بردگان جنسی و آغازسازی زنان در میان ملت عرب است «و به این ترتیب، زنان مسلح یونیفورم پوش قذافی باید به مثابه ی زیباترین جواهر دنیا بر تارک انقلاب می درخشیدند. قذافی با محول کردن وظیفه ی حفاظت از جانش به این بادیگاردهای مؤنث میخواست بگوید که اهمیت آنها فراتر از ارزش های نمادینِ صرف است؛ می خواست بگوید که او در عمل به فمینیسم باور دارد. یا حداقل، این پاسخی بود از جانب قذافی به غربی ها در پاسخ به این سؤالشان که چرا وی بادیگاردهای مؤنث را بر بادیگاردهای مذکر ترجیح میدهد. اما طنز روزگار تکان دهنده است: قذافی حامی زنان، قذافی فمنیست، قذافی آزاد کننده ی زنان از حرمها و بردگی جنسی!\nدر ظاهر همه چیز علیه این زنها بود. عموم مردم آنها را شریک و همدست و همراه قذافی میپنداشتند. و در نتیجه، غالب این زنها ترجیح دادند ریسک ماندن در کشور را قبول نکنند. آنها میتوانستند در لیبی بمانند و برای انقلابیون تازه به قدرت رسیده توضیح دهند که نه تنها شریک و همدست قذافی نبودهاند، که قربانی او بوده اند و اتفاقا بیشتر از هرکس دیگری هم مورد آزار و اذیت هایش قرار گرفته بودند. اما در فضای انقلابی پس از مرگ قذافی که احساسات بر منطق غلبه داشت، گوش شنوایی، برای شنیدن این توضیحات وجود نداشت و فرار تنها گزینه ی مناسب به نظر میرسید. آنها پیش خودشان حساب کرده بودند که رژیم تازه ی لیبی هیچ ترحمی در حقشان نخواهد کرد. زیرا از چشم عموم مردم آنها مشتی فاحشه بودند که نیازهای شهوانی کثیف دیکتاتور را برآورده میکردند.\nغالب این زنان و دختران بخت برگشته با توجه به قطع همه ی پیوندهای خانوادگیشان از مدتها قبل، حالا میکوشیدند در تونس، مصر، یا بیروت، به زندگی خود ادامه دهند؛ و متأسفانه غالب آنها برای امرار معاش در این کشورهای تازه هیچ کار و حرفه ای بلد نبودند جز تن فروشی؛ این تنها حرفه ای بود که آنها از ارباب و رهبر سابقشان یاد گرفته بودند.\nhttp://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/IMG_20191203_211610_826.jpg 800 800 احمد http://galingorcast.ir/wp-content/uploads/2019/12/Untitled-1-300x158.png احمد2020-02-26 10:49:382020-02-26 10:49:38گزیده‌ی کتاب حرمسرای قذافی – بخش اول\nشخصیت های داستانی\nبازدیدهای امروز: 144\nکل بازدید ها: 113,740\nما در گالینگور کتاب‌هایی رو معرفی می‌کنیم که کمتر دیده شدند ولی حرفی برای گفتن دارن. در گالینگور علاوه بر شنیدن نقد کتاب، بریده‌هایی از اون رو خواهید شنید و به بررسی ترجمه و مقایسه ترجمه‌های مختلف یک کتاب خواهیم پرداخت. گالینگور به شما کمک میکنه کتاب‌های بهتری بخونید!\nتمامی حقوق برای گالینگور محفوظ است\nطراحی سایت مشهد و طراحی سایت بیرجند توسط شرکت طراحی سایت توس


علی کریمی در لیست انتظار کی روش؟\nشناسه خبر: ۲۹۶۴۴۶ ۱۳۹۲/۱۰/۰۸ - ۱۲:۵۲ ۰ A\nشماره ۸ تراکتورسازی گفت: «بازی با تیم دسته اولی از زیبایی‌های جام حذفی است.»\nبه گزارش افکارنیوز، علی کریمی هافبکتراکتورسازیتبریز از اینکه تمرین‌ها در تهران برگزار شد خیلی راضی است: «خوشبختانه شرایطمان خوب است و جام حذفی را مثل لیگ برتر جدی خواهیم گرفت.»\nاو در رابطه با تغییر مکان بازی حذفی با نفت مسجدسلیمان به نکته جالبی اشاره می‌کند: «اولا حق طبیعی هر تیمی است که به بهترین نحو از شرایط میزبانی خود استفاده کند. فوتبال حرفه‌ای است و این هم جزیی از آن است. فقط من امیدوارم در این فوتبال حرفه‌ای روزی برسد که ساده‌ترین امکانات را مثل ورزشگاه و زمین بازی داشته باشیم تا دیگر دغدغه‌ای در این مورد نداشته باشیم. البته ما تابع تصمیماتی هستیم که می‌گیرند ما مشکلی با این مسائل نداریم و تابع تصمیماتیم اما باز هم می‌گویم امیدوارم روزی برسد که ساده‌ترین امکانات را در فوتبال حرفه‌ای خودمان داشته باشیم.»\nهمه چیز از مصاحبه‌اش بعد از شکست مقابل سپاهان در فینال جام حذفی شروع شد که گفت: «برای همیشه از فوتبال خداحافظی می‌کنم.»\nالبته پس از چند روز از گذشت آن بازی مدعی شد که صحبت‌هایش احساسی و به‌خاطر باخت در فینال بوده است. همان‌موقع امید نمازی طی مصاحبه‌ای تعجب خود را از صحبت‌های آن روز علی کریمی مطرح و اینگونه گفت: «ما از شنیدن این خبر واقعا شوکه شدیم. در این‌باره فعلا نمی‌توانیم حرف خاصی بزنیم. باید جلسه‌ای در تیم ملی داشته باشیم و با علی کریمی هم صحبت کنیم تا متوجه شویم چرا او ناگهان این تصمیم را گرفت. کریمی بازیکن بزرگی است. تجربه او می‌تواند به کمک تیم ملی بیاید. او قطعا به‌خاطر شکست ناراحت بوده است. تا با او صحبت نکنیم، حرف خاصی نمی‌توانیم بزنیم.»\nپس از این اتفاق، علی کریمی به تراکتورسازی رفت تا نشان دهد قصد خداحافظی ندارد و آن حرفش احساسی بوده است. دو بار مصدوم شدنش هم باعثشد تا به اردوی تیم ملی دعوت نشود. در این فاصله این سوال همیشه مطرح می‌شد که آیا بالاخره کی روش، جادوگر را به اردوی تیم ملی دعوت می‌کند یا نه؟\nتا اینکه سرمربی تیم ملی در برنامه ۹۰ صحبت‌هایی را در مورد علی کریمی مطرح کرد که به همه ابهامات پاسخ داد. او در آن برنامه گفت: «تیم من به بازیکنی مثلعلی کریمینیاز دارد. او در اردوی تیم ملی، سر میز ناهار، داخل زمین، روی نیمکت، به‌عنوان بزرگتر و یک بازیکن شناخته شده یک وزنه به‌حساب می‌آید، مثل جواد نکونام.»\nهمین حرف کی روش برای اینکه ثابت کند به این بازیکن اعتقاد دارد کافی است. البته او قبل از ترک تهران برای انجام ۳ بازی آخر مرحله نهایی و زمانی که کریمی برای بدرقه تیم ملی رفته بود به او گفت: «تیم ملی خانه توست و هر زمانی که خواستی می‌توانی برگردی.»\nصحبت‌های آن روز کی روش و در ادامه حرف‌هایش در برنامه ۹۰ کافی بود تا کاپرفیلد این روزهای تراکتورسازی انگیزه مضاعفی را به‌دست آورد.\nاما کریمی هم می‌داند که آماده‌ها به تیم ملی دعوت می‌شوند و اینطور نیست که کی روش یکی دو ماه پیش حرفی زده پس دیگر نیازی به آماده بودن نیست، به همین دلیل بعد از بازی تیمش مقابل سپاهان گفت: «در حال حاضر آماده نیستم و شرایط دعوت شدن به تیم ملی را ندارم. تیم ملی جای آماده‌هاست و من هم مثل همه باید بیشتر تلاش کنم.»\nحال کی روش در ایران نیست و دستیارانش، لیگ و تمرینات تیم‌ها را زیر نظر دارند. کاری که جمعه گذشته انجام دادند. کسانی که آن روز آنجا بودند از آمادگی و انگیزه بالای کریمی صحبت می‌کنند. گلی که او به مس کرمان در دقیقه ۳ + ۹۰ زد و تیمش را از شکست نجات داد، به اندازه کافی به او انگیزه داده است.\nدستیاران کی روش آن روز دقایقی هم با کریمی صحبت کردند. هر چند گفته می‌شود میان آنها حرفی در مورد تیم ملی به میان نیامد اما بدون شک برای امید نمازی و مارکار آقاجانیان خیلی مهم بود که از شرایط جسمانی علی کریمی و حتی کریم انصاری‌فرد و حامد لک آگاه شوند.\nاین اتفاق، این ذهنیت را هم به وجود آورد که پس از چراغ سبزهایی که کی روش و کریمی به هم نشان دادند، حالا شرایط برای دعوت شدن دوباره او به تیم ملی فراهم است اما این مهم یک شرط خاص و ویژه دارد، همان شرطی که علی کریمی هم به آن اشاره داشته و آن آمادگی جسمانی و فنی بالاست.\nاین موضوع نه‌تنها برای کریمی بلکه برای تراکتورسازی هم اتفاق خوبی است. مجید جلالی می‌داند که یک علی کریمی آماده تا چه اندازه می‌تواند برای تیمش مثمرثمر باشد. وقتی همه روزهایی که به اردوی تیم ملی توسط کی روش دعوت می‌شد و علی کریمی هم جزو مدعوین بود را مرور می‌کنیم، هیچ تنشی یا هیچ صحبت و شایعه‌ای را در خصوص اختلاف آنها نشنیدم.\nدر واقع از روزي كه كريمي بازوبند كاپيتاني را طبق خواست كی روش به جواد نكونام داد و روز بازي با كرهجنوبي در تهران، روي نيمكت مثل يك ليدر، تماشاگران را به تشويق دعوت ميكرد، به كی روش نشان داد كه فقط و فقط به موفقيت تيم ملي و صعود به جام جهاني فكر ميكند.\nعلی کریمی هافبک _تراکتور سازی بازیکن زینی زاده کی روش تیم ملی


از تداوم غفلت از ظرفیت های تولید اتوبوس تا خطر واردات اتوبوس های دست دوم\nکد خبر : ۲۵۲۷۶\nتاریخ انتشار : ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۸\nبررسی آمارهای منتشره وزارت صنعت، معدن و تجارت حاکی از آن است که تولید اتوبوس در کشور در فرودین ماه امسال 91 درصد کاهش یافته است. این موضوع نشان می دهد که همچنان همانند سال گذشته به ظرفیت های تولید اتوبوس در کشور بی توجهی می شود.\nبه گزارش خبرنگار خودروکار، بررسی آمارهای منتشره وزارت صنعت، معدن و تجارت حاکی از تولید 42 هزار و 623 دستگاه انواع خودرو در ماه نخست سال 98 است که در مقایسه با مدت مشابه پارسال47.2 درصد کاهش نشان می دهد. در این میان اتوبوس نیز با تولید پنج دستگاهی در فرودین ماه امسال ۹۱.۲ درصد کاهش تولید داشته است؛ چراکه میزان تولید این خودرو در مدت مشابه سال گذشته ۵۷ دستگاه بوده است. با این وجود می توان گفت که تقریبا تولید اتوبوس به صفر نزدیک شده است.\nدی ماه سال گذشته بود که امیرحسین قناتی مدیرکل دفتر صنایع خودرو و نیرو محرکه وزارت صنعت، معدن و تجارت عنوان کرد: تولید اتوبوس معطل تامین نقدینگی خودروسازان است.او بزرگترین مشکل شرکت های خودروساز برای ساخت اتوبوس تامین نقدینگی می داند و می گوید که باید از سوی شرکت های حمل و نقلی و سازمان شهرداری ها انجام شود.\nبه گفته این مسئول، توان ساخت داخل اتوبوس در کشور وجود دارد و در صورت تامین منابع مالی، شرکت های خودروساز آماده ساخت، تامین و تحویل آنها می شوند.\nقناتی همچنین به این موضوع نیز اشاره کرد که دولت در طرح نوسازی ناوگان فرسوده تجاری تا 50 درصد قیمت خودرو را تقبل کرده است و اگر بتوان در تامین باقی مانده قیمت با تامین تسهیلات یا آورده نقدی متقاضیان اقدام هایی انجام داد، بطور حتم شرکت های خودروساز داخلی قادر به ساخت اتوبوس هستند.\nدر همین رابطه حسن کریمی سنجری کارشناس صنعت خودرو به خبرنگار خودروکار می گوید: «برای آنکه تولید اتوبوس را به انبوه سازی اتوبوس و روزهای اوج خود برسانیم لازم است که سرمایه گذاری درست و هدفمندی در حوزه تولید اتوبوس و طراحی بدنه آن صورت بگیرد. این سرمایه گذاری به رغم آنکه در بحث جایگزینی خودرو های فرسوده بودجه آن دیده شد اما متاسفانه این بودجه و اعتبار تخصیص پیدا نکرد.»\nکریمی سنجری می افزاید:« اینکه سرمایه گذاری در مورد تولید اتوبوس را مدام به تاخیر می اندازیم، توسعه این بخش که اتفاقا در حوزه داخلی سازی ماژول های اصلی این محصول شرکت هایی را در داخل کشور داریم تحت شعاع قرار می دهد. ما از توانایی تولیدانبوه سازی موتور و گیربکس که در داخل وجود دارد غافل می شویم و کار به جایی می رسد که ضرورت نیاز ایجاب می کند که محصولات را از خارج وارد کشور کنیم. تعبیر من این است که این موضوع غفلت از ظرفیتی است که در کشور وجود دارد.»\nبه گزارش خودروکار، همانطور که پیش تر مطرح شد وضعیت ناوگان اتوبوسرانی از نظر فرسودگی در شرایط مطلوبی قرار ندارد و در حالی که هربار به همین سبب شاهد حوادث تلخی درون شهرها و راه های برون شهری هستیم. معاینه فنی های بی اثر، به حاشیه کشیدن تولید اتوبوس به دلیل مشکلات موجود در صنعت خودرو و اجرایی نشدن طرح جایگزینی و نوسازی ناوگان درون شهری و برون شهری، همه و همه دست به دست هم داده تا همچنان شاهد حرکت خطرهای متحرک در جاده ها باشیم. شاید بهتر باشد مسوولان وزارت صمت توجه بیشتری به ظرفیت های تولید اتوبوس در کشور داشته باشند تا تولید اتوبوس در کشور از بین نرود.\nبرچسب ها: تولید اتوبوس ، طرفیت تولید اتوبوس ، واردات اتوبوس ، اتوبوس های دست دوم


کشورهای اروپایی باید برای از بین رفتن جو موجود تلاش کنند | اتاق خبر\nکد خبر: 354438\nتاریخ انتشار: 5 تیر 1395 - 14:16\nظریف در موسسه آکادمی دیپلماتیک بین‌المللی فرانسه مطرح کرد:\nکشورهای اروپایی باید برای از بین رفتن جو موجود تلاش کنند\nوزیر امور خارجه کشورمان چهارشنبه هفته گذشته در جریان سفرش به فرانسه در موسسه آکادمی دیپلماتیک بین‌المللی این کشور در جمع دیپلمات‌های ارشد، محققان و پژوهشگران در حوزه روابط بین‌الملل فرانسه گفت: مشکل تعاملات بانکی به اقدامات آمریکا در قبال بانک‌ها در زمان\nبه گزارش اتاق خبر به نقل از اداره کل دیپلماسی رسانه ای وزارت خارجه، محمدجواد ظریف چهارشنبه هفته گذشته در جریان سفرش به فرانسه در موسسه آکادمی دیپلماتیک بین‌المللی این کشور در جمع دیپلمات‌های ارشد، محققان و پژوهشگران در حوزه روابط بین‌الملل فرانسه، سفر حسن روحانی رئیس‌جمهوری کشورمان به فرانسه را نقطه عطفی در روابط دو کشور دانست که منافع زیادی را برای هر دو کشور خواهد داشت.\nوزیر امور خارجه کشورمان در خصوص اجرای برجام تصریح کرد: تحریم‌ها بر روی کاغذ برداشته شده، اما کشورهای اروپایی باید تلاش بیش‌تری کنند تا فضای روانی موجود به ویژه در زمینه تعاملات بانکی بر طرف شود. مشکل تعاملات بانکی به مقررات مربوط نمی‌شود، بلکه بخشی از آن به اقدامات آمریکا در قبال بانک‌ها در زمان تحریم بر می‌گردد.\nظریف درباره شرایط منطقه به وضعیت یمن، بحرین، سوریه و عراق اشاره کرد و در مورد بحرین گفت: یکی از نگرانی‌های ما در منطقه موضوع بحرین است. یک گروه اقلیت در حال سرکوب اکثریت است. برداشت ما این است که گروه‌های مخالف در بحرین به دنبال سرنگون کردن دولت نیستند، اما با بستن تمام راه‌های سیاسی و زندانی کردن یک رهبر و سلب تابعیت از یک رهبر راه‌حل ایجاد نمی‌شود.\nوزیر امور خارجه کشورمان در مورد سوریه ضمن تاکید بر حل این بحران از طریق سیاسی تصریح کرد: اگر در بحران سوریه تنها بر آینده بشار اسد تمرکز شود راه‌حل سیاسی به دست نمی‌آید.\nظریف تصریح کرد: در موضوع سوریه باید بر ساختار و ترتیبات قانونی آینده سوریه تمرکز کنیم. ایجاد ساختار فدرالی در سوریه راهگشا نخواهد بود.\nوزیر امور خارجه کشورمان در مورد داعش گفت: داعش در سال گذشته یک میلیارد دلار درآمد داشته است. پاسخ به این سئوالات مبنی بر این‌که داعش این یک میلیارد دلار را از کجا آورده؟ چگونه نفت فروخته و چگونه و از طریق چه سیستم بانکی این پول را جابه جا کرده است، خیلی از مسائل را روشن می‌کند.\nرییس دستگاه دیپلماسی کشورمان در پاسخ به سئوالی در خصوص این‌که جمهوری اسلامی ایران به دنبال همگرایی با جامعه بین‌المللی نیست، با اشاره به کمک کشورهای غربی و شرقی به صدام در دوران جنگ تحمیلی در حالی که جمهوری اسلامی ایران تقریبا تنها بود، تاکید کرد: جمهوری اسلامی ایران یاد گرفته که متکی به خود باشد. بنابراین در اقتصاد به دنبال اقتصاد مقاومتی است و می‌خواهد اقتصاد خود را طوری طراحی کند که با تحکم یا فشار خارجی این اقتصاد تخریب نشود.\nوی افزود: اقتصاد مقاومتی متکی به داخل و نگاه به خارج (برای صادرات) دارد؛ این اقتصاد انزواگرا نیست. ایران نمی‌خواهد بازاری برای کالاهای خارجی باشد. بلکه با جذب سرمایه و فن‌آوری از کشورهای دیگر می‌خواهد به کشور صادرکننده تبدیل شود.


آیا ایلان ماسک باید ۱۰ درصد از سهام تسلا را برای پرداخت مالیات بفروشد؟ - زومیت\nایلان ماسک پرداخت مالیات از فروش ۱۰ درصد سهام تسلا را در توییتر به نظرسنجی گذاشت [به‌روزرسانی: نتیجه مشخص شد]\nدوشنبه, ۱۷ آبان ۱۴۰۰ ساعت ۱۰:۴۰\nکاربران توییتر به نظرسنجی ایلان ماسک مبنی بر فروش ۱۰ درصد سهام تسلا برای پرداخت مالیات پاسخ مثبت دادند؛ ماسک گفت به رای اکثریت احترام خواهد گذاشت.\nدر پی بالا گرفتن بحث «مالیات از میلیاردرها»، ایلان ماسک، مدیر عامل تسلا، روز شنبه در یک نظرسنجی توییتری بله و خیر از کاربران پرسید که آیا باید ۱۰ درصد از سهام خود در بازار خودروهای برقی را بفروشد تا با آن مالیات بپردازد.\nماسک که تا روز دوشنبه، با دارایی خالص ۳۳۸ میلیارد دلار براساس شاخص میلیاردرهای بلومبرگ، ثروتمندترین مرد دنیا است، در این توییت نوشت:\nاخیرا بحث درباره سودهای تحقق‌نیافته به‌عنوان وسیله‌ای برای فرار از مالیات داغ شده، برای همین من پیشنهاد می‌دهم ۱۰ درصد از سهام تسلا را بفروشم. آیا شما با این پیشنهاد موافقید؟ نتیجه نظرسنجی هرچه باشد، من از آن تبعیت خواهم کرد.\nماسک اضافه کرد: «توجه داشته باشید من از هیچ‌جا حقوق نقدی یا پاداش نمی‌گیرم. من فقط سهام دارم، بنابراین تنها راه پرداخت مالیات برای من فروش سهام است.»\nبیش از ۳٫۵ میلیون کاربر توییتر در این نظرسنجی شرکت کردند و نزدیک ۵۸ درصد آن‌ها موافق فروش سهام تسلا برای پرداخت مالیات بودند. ماسک بعد از اتمام زمان نظرسنجی گفت برای قبول هر کدام از دو نتیجه آماده بوده است.\nاظهارات ماسک در حالی مطرح شد که دموکرات‌ها اخیرا بر سر پیشنهادی برای گرفتن مالیات از سودهای تحقق‌نیافته میلیاردرها یا افزایش ارزش دارای‌های فروخته‌نشده آن‌ها مانند سهام، اوراق قرضه و املاک و مستغلات در حال بحث و جدل هستند. طبق این پیشنهاد قرار است از مالیات میلیاردرها برای تأمین مالی یک تور ایمنی اجتماعی برای انتقال پول به فقرا و افراد آسیب‌پذیر استفاده شود.\nچند ماه پیش گزارش تکان‌دهنده‌ای از وب‌سایت پژوهشی ProPublica نشان داد چگونه ثروتمندترین مردان دنیا از جمله جف بیزوس، مارک زاکربرگ و ایلان ماسک توانسته‌اند با ترفندی «قانونی»، مثلا با وثیقه گذاشتن سهام شرکت خود برای گرفتن وام شخصی، خود را از پرداخت مالیات متناسب با درآمدشان معاف کنند. این درحالی است که قشر حقوق‌بگیر عمدتا زندگی‌شان را از حقوقی می‌گذرانند که مشمول مالیات بر درآمد می‌شود. طبق این گزارش، ماسک در سال ۲۰۱۸ هیچ مالیات بر درآمدی پرداخت نکرده است. در سال ۲۰۱۵، تنها ۶۸ هزار دلار مالیات بر درآمد و در سال ۲۰۱۷، تنها ۶۵ هزار دلار مالیات پرداخت کرده است.\nماسک هیچ حقوقی از تسلا دریافت نمی‌کند. سهام ۱۷۰٫۵ میلیونی او از این شرکت تا پایان معاملات روز جمعه ۲۰۸٫۳ میلیارد دلار ارزش‌گذاری شده بود. با قیمت ۱٬۲۲۰۹٫۰۹ دلار به‌ازای هر سهم، ۱۰ درصد از سهام تسلا برابر با ۲۰٫۸ میلیارد دلار است. با نرخ مالیات بر عایدی سرمایه بلندمدت ۲۰ درصدی برای فردی مثل ایلان ماسک، مالیات فروش ۲۰٫۸ میلیارد دلار نزدیک به ۴٫۲ میلیارد دلار خواهد بود.\nچندی پیش، ماسک گفت اگر سازمان ملل بتواند ثابت کند معضل گرسنگی در جهان با ۶ میلیارد دلار حل می‌شود، «همین الان» سهام تسلا را خواهد فروخت. این اظهارنظر ماسک در جواب به دیوید بیزلی، مدیر برنامه جهانی غذا، بود که گفت: «با ۶ میلیارد دلار می‌توان به ۴۲ میلیون نفر کمک کرد که اگر به دادشان نرسیم، خواهند مرد. چیز پیچیده‌ای نیست.»


پروفسور فروغ کریمی دو کتاب در آلمان و اتریش منتشر خواهد کرد\nتاریخ : دوشنبه 4 اسفند 1393 - ساعت 07:10:36\nکتاب جدید پروفسور «فروغ کریمی» با نامِ «آزادی روی صحنه با انرژی مثبت» به زودی در آلمان منتشر خواهد شد.\nخانم کریمی پنج سال وقت صرف نگارش این اثر که جنبه‌ی آموزشی برای اساتیدِ موسیقی و همچنین دانشجویان دارد، صرف کرده است. او در این کتاب روش‌هایی را توضیح داده که طی آن نوازنده می‌تواند اجرایی موفق داشته باشد و در عین حال مزیت استفاده از این روش‌ها چیست. او برای درک بهتر هنرجویان، از مجموعه‌ای از عکس‌ها و تصاویر نیز بهره برده است. تکنیک‌های یافتن و رفع انسداد نقاط انرژی‌زای بدن در هنگام نوازندگی که فروغ کریمی آن را طی ورک شاپی در ایران نیز تدریس کرد از جمله‌ی متونِ درسی این کتاب است. او همچنین کتابی دیگر با نام «پاپا گنو» برایِ کودکان نوشته است و در آن تلاش می‌کند از طریق روش‌های بازی و با استفاده از کارت‌های رنگی، به آنها آموزش دهد که چگونه به بهترین شکلِ ممکن تنفس کنند تا برای نوازندگی سازهای بادی آماده شوند. این اثر در اتریش به انتشار درخواهد آمد.\nپروفسور کریمی، سولیست فلوت و کینزیولوگ در دانشگاه موسیقی و هنرهای زیبای وینِ اتریش است.\nاو از ۱۳ سالگی وارد هنرستان ملی موسیقی به ریاست استاد دهلوی شده و در نوازندگی تعدادی از سازهای ایرانی نیز تبحر دارد. او اولین بار ده سال پیش به ایران آمد و حال به صورتِ مداوم مسترکلاس‌هایی در ایران دارد. آخرین بار بهمن ماه، مستر کلاس‌های «فلوت و موزیک کینزیولوژی» را به همت مرکز آموزش موسیقی «نوای شهر آشوب» به مدت سه روز ارایه داد. او در این دوره به آموزش تکنیک‌های یافتن و رفع انسداد نقاط انرژی زای بدن، هنگام نوازندگی پرداخته و علاوه بر آن، این تکنیک‌ها و نتایج حاصله از آن‌ها را به صورت عملی، توسط هنرجویان و شرکت کنندگان در حین نوازندگی آموزش داد.\nکتاب جدید پروفسور «فروغ کریمی»,


درآمد واقعی دکه‌های روزنامه در شهر چقدر است؟ | ساتین\nخانه / آخرین اخبار / درآمد واقعی دکه‌های روزنامه در شهر چقدر است؟\nدر آخرین اخبار, استخدام و بازار کار ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ ۰ 263 بازدید\nاز قول مدیرعامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری تهران آمده بود که دکه‌داران بسته به موقعیت و منطقه‌ای که درآن ساکن هستند، حداقل ۵ میلیون تومان و حداکثر ۳۰ میلیون تومان درآمد دارند، اما برخی دکه‌داران در گفت‌و‌گویی که داشتند، همه این درآمدهای میلیونی را رد کرده و اتفاقاً بر خلاف شنیده‌ها اعلام کردند که درآمدشان در خوشبینانه‌ترین حالت، ۲ تا ۳ میلیون تومان است. با این همه آنها در تماس‌های متعددی طی چند روز اخیر، خواستار شفاف‌سازی در این زمینه شدند.\nحبیبی که صاحب یک کیوسک مطبوعاتی در یکی از مناطق مرکزی تهران است، می‌گوید که روزانه ۱۸ ساعت در یک اتاقک فلزی مشغول به کار است و در نهایت پولی که عاید خودش و شریکش می‌شود، حدود یک تا یک و نیم میلیون تومان است که با توجه به کار طاقتفرسای روزانه، رقم قابل توجهی نیست.\nاو می‌گوید که نه بیمه است و نه امنیت شغلی دارد. اما مجبور است به شهرداری عوارض و مالیات هم بپردازد. این درحالی است که به گفته این دکه دار، درآمد اصلی شرکت سازماندهی مشاغل در حوزه کیوسک‌ها، از اجاره تبلیغات بالای بام دکه هاست که به یک شرکت خصوصی واگذار شده است.\nاو می‌گوید که این شرکت ماهانه ۱۲ تا ۱۶ میلیون تومان از بام هر دکه اجاره می‌گیرد و ماهانه بیش از یک میلیارد تومان به شرکت ساماندهی مشاغل تحت هر شرایطی، اجاره می‌پردازد.» این اعداد و ارقام البته از سوی دکتر حسین فکری، رئیس اتحادیه جراید تأیید نمی‌شود.\nاو اگرچه درآمدهای میلیاردی را اغراق شده می‌نامد، اما می‌گوید این شرکت حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان ماهانه، اجاره به شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل می‌پردازد که سؤال اینجاست چرا دکه داران نباید از این سود میلیونی منتفع شوند؟! وی با انتقاد از اظهارات اخیر افشار، مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل درباره درآمدهای چند میلیون تومانی کیوسک‌داران می‌گوید: سخنان ایشان نشان می‌دهد که اطلاع چندانی از ماهیت فعالیت کیوسک داران ندارند.\nدرحالی که سابقه کیوسک‌ها به ۷۰ سال پیش برمی‌گردد و آنها از همان ابتدا در کنار روزنامه، خوراکی و سیگار هم می‌فروختند. از طرفی فروش سیگار طبق قوانین نظام صنفی، با عنوان تداخل صنفی مطرح می‌شود که مربوط به اصناف است نه شهرداری! و باید بازرسی اصناف در این حوزه ورود کرده و رسیدگی کند.\nاگرچه می‌دانیم نهادهای دیگر مثل وزارت بهداشت، به شهرداری فشار می‌آورند تا از فروش اقلام غیر، جلوگیری کند. البته ما هم با فروش خوراکی‌های غیراستاندارد، مخالفیم. اما این رویه باید اصلاح شود.\nفکری همچنین به قراردادها و مذاکراتی اشاره می‌کند که در دو سال اخیر بین شرکت ساماندهی و اتحادیه جراید بسته شده و در این باره اینطور توضیح می‌دهد: ما مذاکرات خوبی برای حل مشکلات دو طرف داشتیم و به نتایج خوبی هم رسیده بودیم، اما متأسفانه به مرحله امضا نرسید.\nهم‌اکنون نیز مدیر جدید با رویکرد و سلیقه‌ای جدید منصوب شده است.او ادامه می‌دهد: باید قبول کنیم که شرایط تغییر کرده است، با وجود فضای مجازی، فروش مطبوعات تضعیف شده، هرچند مجلات تخصصی هنوز مشتریان خاص خود را به شکل سنتی حفظ کرده‌اند. اعضا به‌ناچار به‌سمت فروش اقلام غیر می‌روند.\nفکری، اما درباره درآمد کیوسک داران با بیان اینکه دکه‌ها در سه سطح درجه‌بندی شده‌اند، می‌گوید: آنچه هم‌اکنون مشهود است، بازار راکد کسب و کار است که البته تنها مختص صنف ما نیست. اما کیوسک داران با فروش روزنامه‌ها حتی نمی‌توانند از پس هزینه ناهار خود بر بیایند! پول کارگر، مالیات، اجاره بها و هزینه بالای برق را هم باید به مشکلات آنها اضافه کنید. بنابراین می‌توانم بگویم حداکثر درآمدشان بجز موارد استثنایی که همیشه وجود دارد، ۳ تا ۴ میلیون تومان است.\nرئیس اتحادیه جراید با اشاره به اجاره طبقات فوقانی کیوسک‌ها می‌گوید: متأسفانه شهرداری نمی‌خواهد هیچ درآمدی از این ناحیه برای کیوسک‌داران ایجاد کند و این درحالی است که اگر تنها قرار به فروش روزنامه در کیوسک‌ها باشد، واحدهای صنفی تعطیل شوند، به‌مراتب بهتر است! من معتقدم باید با گفت‌و‌گو و مذاکره کار را پیش برد و طرح این موضوعات تنها بدبینی ایجاد می‌کند و به نفع هیچکس نیست.\nمرتضوی یکی دیگر از کیوسک‌داران مناطق جنوبی تهران با انتقاد ازهزینه بالای برق دکه‌ها می‌گوید:ما ماهانه حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان هزینه برق می‌پردازیم، مگر نمی‌گویند ما واحد تجاری نیستیم، پس چرا باید مثل یک واحد تجاری با ما حساب شود.\nاو می‌گوید: زمانی فروش نشریات دست ما بود، وقتی قرار بود اسامی قبول شدگان دانشگاه سراسری و آزاد منتشر شود، مردم ساعت ۳ نیمه شب جلوی دکه‌ها صف کشیده بودند و همه به‌دنبال روزنامه بودند. اما از وقتی فضای مجازی و سایت‌ها به میدان آمدند، ما فراموش شده‌ایم. چرا باید به ما انگ بزنند. ما حقی اضافه‌تر نمی‌خواهیم، فقط می‌خواهیم حقوقمان بیش از این پایمال نشود. چرا ناشران و مطبوعات فکری به حال ما نمی‌کنند؟\nمگر نه این است که ما در گرما وسرما و در بدترین شرایط کنار آنها بودیم.علی مددی، یکی دیگر از کیوسک‌داران در تماس با روزنامه ایران از فروش اندک مطبوعات و مجله‌ها گلایه کرده و می‌گوید: زمانی فلان مجله پرفروش، در یک کیوسک طی ۲ هفته ۲۰۰ نسخه می‌فروخت، اما حالا از هر ۱۵ عددی که به‌دست ما می‌رسد، ۵-۶ مجله هم برگشت می‌خورد.با این اوصاف چطور می‌توانیم روی پای خودمان بایستیم.\nمن از زمان موشک‌باران، دکه‌دار هستم. کار ما زیر نظر اتحادیه‌ای است که از سال ۱۳۳۵ راه‌اندازی شده، چرا یک شرکت باید برای ما تصمیم‌گیری کند. شرکتی که از ابتدا در جریان وضعیت ما هم نبوده است. من می‌پرسم آیا با نفروختن سیگار در دکه‌ها، مشکل دخانیات حل می‌شود؟ تا وقتی که مافیای سیگار وجود دارد، این اتفاق نخواهد افتاد. اگرچه اغلب ما سعی می کنیم به دانش‌آموزان سیگار نفروشیم./ عصر ایران\nدرآمد رانندگان تاکسی در ایران چقدر است؟\nدرآمد سبزی فروشی چقدر است؟\nدرآمد فروش چغاله بادام و زردآلو نوبرانه با چرخ دستی چقدر است؟\nدرآمد روزانه دستفروشان چقدر است؟ + تصاویر\nصحنه‌ای از کم تحرکی مدیران در تهران +عکس\nپول بده، گاز بده /تهران گران شود تا مشکل شهروندان برطرف شود!\nخبر مهم پیروز حناچی برای شهروندان تهرانی\nمردی که از سفر کردن پول درمی‌آورد! +عکس\nشغل های پر رونق در سال ۲۰۱۷ اعلام شد\nاخبار تهران اخبار شهرداری تهران درآمد دکه روزنامه فروشی درآمد سیگار فروشی درآمد مشاغل آزاد شرکت های تبلیغات محیطی تهران شغل سیگار فروشی قیمت اجاره بیلبورد در تهران قیمت اجاره دکه در تهران قیمت تبلیغات محیطی کیوسک روزنامه فروشی معرفی شغل آزاد ۱۳۹۷-۰۳-۲۹


تگ H2 چیست و چه کاربردی در سئو سایت دارد ؟ ⋆ وب سایت آموزشی زرین درس\nتگ H2 چیست و چه کاربردی در سئو سایت دارد ؟\nخانه آموزش ها تگ H2 چیست و چه کاربردی در سئو سایت دارد ؟\nتگ H2 در سایت را می توان چند بار در درون محتوا استفاده کرد و در واقع تیتر اصلی محتوای ما می باشد و دیگر تگ ها در واقع زیر مجموعه ی تگ H2 می باشند . تگ H2 باعث نظم در محتوا و دادن شکل به ساختار آن می شود . تگ H2 در واقع اصلی ترین تگ برای تیتر درون محتوا می باشد و به عنوان راهنمایی برای دسترسی به آن است .\nدر این مقاله قصد داریم درباره ی تگ H2 در سئو سایت و کاربرد آن اطلاعاتی مفیدی به شما مخاطبین عزیز ارائه دهیم پس در ادامه ی این مقاله ما را همراهی کنید .\nاما بهتر است قبل از توضیح آن بدانیم اصلا خود سئو چیست ؛ سئو یا بهینه سازی موتور جستجوگر به جهت بهبود عملکرد سایت و جذب بازدید کنندگان بیشتر است ؛ یا به عبارتی دیگر فعالیت هایی که برای طراحی سایت، تولید محتوا و ….. انجام می دهیم تاجستجوگر بهتر عمل کرده و به بازدید بیشتری مواجه شود.\nجلب رضایت بازدید کنندگان از محتوای ارائه شده برای گوگل بسیار مورد توجه و دارای اهمیت بسیار زیادی است .\n” تگ H2 چیست و چه کاربردی در سئو سایت دارد ؟ “\nتگ ها به جهت اهمیت و کاربردشان رتبه بندی می شوند و به ترتیب تگ H1 , تگ H2 در سئو سایت مهم ترین نوع از تگ ها و H6 از اهمیت کمتری برخوردار می باشد اما هرکدام از آن ها کاربرد مخصوص به خود و ویژه ایی را شامل می شوند .\nاین تگ ها برای جداسازی سر تیتر ها با محتوای اصلی انجام می پذیرد و باعث خوانا بودن و درک بیشتر و بهتر مطالب می شود . اگر به عنوان مثال قصد در ثبت شماره ی تماس در صفحه وب خود را دارید بهتر است در تگ H1 و یا تگ H2 در سئو سایت قرار دهید تا بیشتر مورد توجه ی مخاطب و بازدید کنندگان قرار گیرد .\nتگ H1 یک بار به صورت کلی در محتوای تهیه شده مورد استفاده قرار می گیرد ، باید در نظر داشت که بیش از یک بار نباید از آن استفاده کرد زیرا گوگل فکر می کند شما قصد دارید مطلب خود را به زور به آن تحمیل کنید .\nمعادل فارسی که می توان برای آن در نظر گرفت تیتر مطلب می باشد و به جهت نگارش ما مجبور به استفاده از آن می باشیم . در واقع می توان از آن به عنوان خلاصه محتوای متن نام برد . و در نوشتار آن باید خیلی دقت کرد زیرا طولانی بودن آن یا بسیار کوتاه بود آن یک ایراد در امر نگارشی محسوب می شود و باید بازدید کننده از سایت را برای دنبال کردن ادامه ی مطلب به وجد بیاورد و در واقع او را ترغیب کند.\nتگ H2 در سئو سایت چیست ؟\nدر استفاده از تگ های هدینگ ، ترتیب آن بسیار اهمیت دارد\nیعنی پس از استفاده از تگ H1 شما باید از تگ H2 در سئو سایت و …. استفاده کنید\nو در صورت پیروی نکردن از این امر شاهد تاثیر منفی این تگ ها بر روی سئو سایت خود می باشید .\nتگ H3 نیز برای استفاده ی زیر عنوان ها و نتیجه گیری و جمع بندی مناسب می باشد .\nاگر گاهی حس می کنید مطلبی دارای اهمیت بسیار زیادی نیست می توانید از تگ H3 به جای تگ H2 در سئو سایت استفاده کنید .\nتگ H2 در سئو سایت در واقع اصلی ترین تگ برای تیتر درون محتوا می باشد و به عنوان راهنمایی برای دسترسی به آن است .\nزمانی کلمه کلیدی شما در گوگل رتبه می گیرد که شما بتوانید حداکثر استفاده از کلمه کلیدی مرتبط را طوری که محتوا مخاطب را خسته نکند استفاده کنید .\nبرای استفاده ی بهتر از تگ H2 در سئو سایت کلمه هایی که جزو کلمات کلیدی نیستند، استفاده نکنید\nو صرفا کلماتی که در محتوای شما به عنوان کلمه کلیدی محسوب می شوند را مد نظر قرار دهید.\nتوجه به همه ی این نکات باعث رشد سئو سایت شما می شود .\nاطلاع از تعداد تگ ها در سایت\nدو روش برای آگاهی از تعداد تگ های مورد استفاده در سایت وجود دارد . یکی از راحت ترین روش های اطلاع از تعداد تگ ها مرورگر MozBar است که فقط در گوگل کروم قابل اجراست .\nبعد از دانلود و نصب آن آیکونی نمایش داده می شود که حرف اختصاری M ثبت شده شده است . پس از آن برای اطلاع از هرگونه تعداد تگ ها باید روی این آیکون کلیک کنید تا اطلاعاتی که به آن نیاز دارید را به شما ارائه دهد . برای دانلود این مرورگر باید از سایت های معتبر استفاده کنید .\nبرچسب‌ها: آموزش تگ h2 تعداد تگ h2 تگ div در اچ تی ام ال تگ h2 تگ h2 html تگ h2 چیست تگ h2 در html تگ h2 در وردپرس تگ section در اچ تی ام ال تگ span در اچ تی ام ال تگ اچ 1 تگ اچ تی ام ال تگ اسپن در اچ تی ام ال تگ پی اچ پی تگ در اچ تی ام ال تگ در اچ تی ام ال چیست تگ های h1 h2 h3 تگ های اچ تی ام ال 5 تگهای اچ تی ام ال دلیل اهمیت تگ اچ 1 دلیل اهمیت تگ ها در وردپرس کاربرد تک H2 کاربرد تگ ها کاربرد های تگ H1 و H2


قائمی: والیبالیست نمی شدم یک شغل آبرومندانه پیدا می کردم « پایگاه خبری ارکین\nشناسه خبر: 2956\nارکین نیوز-فرهاد قائمی والیبالیست چپ دست و دوست داشتنی تیم ملی بسیار خوش اخلاق و طناز است. ملی پوش گنبدی همواره لبخند بر لب دارد و وقتی موضوع سوالات عجیب و غریب را با او در میان گذاشتیم استقبال کرد و شرط گذاشت کمی هم کمک ...\nارکین نیوز-فرهاد قائمی والیبالیست چپ دست و دوست داشتنی تیم ملی بسیار خوش اخلاق و طناز است. ملی پوش گنبدی همواره لبخند بر لب دارد و وقتی موضوع سوالات عجیب و غریب را با او در میان گذاشتیم استقبال کرد و شرط گذاشت کمی هم کمک کنیم\nبعضی از سال ها ۳۰ روز هستند و بعضی دیگر ۳۱ روز. چند ماه در سال ۲۹ روز دارد؟\nنه، تمام سال های ماه حداقل ۲۹ روز دارند!\nخب یکی سخت تر می پرسم؛ اگر دکتر به شما ۳ قرص بدهد و بگوید هر نیم ساعت یک قرص بخور. چقدر طول می کشد تمام قرص ها خورده می شود؟!\nاگر اتوبوسی را با ۴۳ مسافر از گنبد به مقصد تهران برانی و در گرگان ۵ مسافر را پیاده کنی و ۷ مسافر جدید سوار کنیم و در ساری ۹ مسافر را پیاده کنی و ۵ مسافر سوار کنی، بعد از ۱۴ ساعت به تهران برسی، حالا می توانی بگویی اسم راننده چیست؟\nمعلوم است فرهاد قائمی! خودتان گفتید اگر خودت برانی … مگه نه؟\nخیلی جالب اولین بار بود یکی زنگ زد و درباره والیبال و ورزش و … سوالی نپرسید\nرضا طعنه از آق قلا - 2015-04-06 در 3:11 ب.ظ\nسلام . فرهاد جان خیلی دوستت دارم و عاشق بازی شما هستم


خطر کسر 6 امتیاز و محرومیت پارس جنوبی از 2 پنجره نقل و انتقالاتی - مجله تار و سه تار\nبه گزارش مجله تار و سه تار، ایزد سیف الله پور از کسر 6 امتیاز از باشگاه پارس جنوبی جم به دلیل بدهی به هنل اطلاع داد.\nایزد سیف الله پور در گفت وگو با خبرنگار ورزشی خبرنگاران، درباره شکایت خود از باشگاه پارس جنوبی جم گفت: این پرونده برای دو سال پیش است. زمانی که پارس جنوبی در لیگ های دسته های دوم و اول بود، اعضای این تیم به هتلی می آمدند و مسئله ای هم وجود نداشت، اما آنها با صعود تیم به لیگ برتر در پرداخت هزینه ها دچار مشکل شدند. ما به پارس مهلت دادیم که پشت گوش انداختند تا اینکه بدهی آنها به حدود یک میلیارد و 200 میلیون تومان رسید.\nوی با اشاره به قول های داده شده برای پرداخت مبلغ مورد نظر توضیح داد: زمانی که بهرام رضاییان مدیرعامل پارس جنوبی بود، قول دادند این مبلغ را پرداخت نمایند. سال گذشته هم نامه نگاری کردند و گفتند پول را پرداخت می کنیم. این فصل 4 میلیارد تومان به حساب پارس جنوبی واریز شد و قرار بود پول ما پرداخت گردد که این اتفاق رخ نداد. پس از اینکه دیدیم تمایلی به پرداخت پول ندارند، از باشگاه شکایت کردم و علیه آنها حکم گرفتیم.\nبا این حکم، شش امتیاز از پارس جنوبی در ادامه لیگ نوزدهم کسر می گردد و آنها از دو پنجره جابجاییی محروم می شوند. سیف الله پور ضمن بیان این جمله به خبرنگاران گفت: با حضور مرادی در باشگاه پارس جنوبی، باز هم تمایلی برای پرداخت این بدهی وجود نداشت که باشگاه از جابجایی محروم شد. پس از آن افاضلی با من صحبت کرد و من به پارس جنوبی فرصت دادم. باشگاه چکی به تاریخ 22 بهمن 98 نزد کمیته مشخص شرایط گذاشت که پاس نشد.\nوی با اشاره به نشست برگزار شده با حضور مدیران فدراسیون فوتبال درخصوص این پرونده گفت: بهاروند و شیعی، جلسه ای با مرادی داشتند که سرپرست باشگاه پارس جنوبی قول داد این مبلغ پرداخت گردد. باز هم این اتفاق نیفتاد و اکنون بازیکنان جدید پارس جنوبی اجازه بازی نخواهند داشت و شش امتیاز از این تیم کسر می گردد.\nوی با بیان اینکه مشکل از حضور مدیران غیرفوتبالی است، گفت: این پول برای سه سال پیش بوده و در همین سال جاری، یک بار 4 میلیارد تومان و یک بار مبلغ 10 میلیارد تومان از طرف وزارت نفت به پارس جنوبی تعلق گرفت. من نمی خواهم اتفاق بدی برای پارس جنوبی رخ دهد، اما تمایلی از سوی مدیران ارشد استان بوشهر، هیئت فوتبال جم و باشگاه پارس جنوبی برای پرداخت بدهی خودم نمی بینم. سال جاری دو تیم بوشهری در خطر سقوط هستند که نمی خواهم اتفاقی از سوی من بیفتد، اما گوش شنوایی وجود ندارد.\nسیف الله پور احکام صادره درباره محرومیت پارس جنوبی از جابجایی را در اختیار خبرنگاران قرار داد و در ادامه گفت: من دو بار علیه پارس جنوبی حکم گرفتم و نامه کسر امتیاز از پارس جنوبی را فردا (شنبه) می گیرم. باشگاه در مرتبه اول تعهد داد که پولم را بدهد که چنین کاری نکرد.\nانتشار: 11 تیر 1399 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: tar-3tar.ir شناسه مطلب: 916\nبه "خطر کسر 6 امتیاز و محرومیت پارس جنوبی از 2 پنجره نقل و انتقالاتی" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "خطر کسر 6 امتیاز و محرومیت پارس جنوبی از 2 پنجره نقل و انتقالاتی"\nمربی فولاد: به 2 دلیل فردا سخت ترین با زی مان خواهد بود، فشار روی السد بیشتر است تا ما\nمربی تیم فوتبال فولاد ایران معتقد است دیدار این تیم مقابل السد قطر سخت ترین بازی در لیگ قهرمانان آسیاست.


تاریخ انتشار: ۲۳ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۶:۵۲\nبرخی مقامات و چهره‌های سیاسی در پیام‌های جداگانه درگذشت اسدالله عسگراولادی از اعضای باسابقه حزب موتلفه اسلامی و و از اعضای با سابقه اتاق اتاق بازرگانی را تسلیت گفتند.\nچانگ هوآ سفیر چین در ایران نیز با صدور پیام تسلیتی ضمن ابراز تأسف از شنیدن خبر درگذشت ناگوار آقای عسگراولادی، نوشت: او مدت ها دوست خوب چین بوده است و در سالهای کاری تأثیر زیادی در روابط این دو بخش داشته است. امروز از این خبر غم انگیز مطلع شدیم که وی دیگر در بین ما نیست.\nوی ضمن ابراز همدردی در این مصیبت، به ویژه به خانواده آقای عسگر اولادی تسلیت گفت.\nدر پیام تسلیت علی‌اکبر ولایتی، مشاور بین الملل مقام معظم رهبری و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام آمده است:\nخبر درگذشت حاج اسد الله عسگراولادی، عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی، موجب تأسف و غم و اندوه همه یاران و علاقمندان انقلاب شد.\nاینجانب این ضایعه را به خانواده معزز، دوستان و علاقه مندان آن مرحوم تسلیت عرض نموده، علوّ درجات و رحمت واسعه الهی برای آن مرحوم و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی مسئلت می نمایم.\nمحمدرضا عارف دیگر عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز در پیام تسلیت خود به مناسبت درگذشت اسدالله عسگراولادی آورده است:\nضایعه درگذشت برادر گرامی جناب آقای حاج اسدالله عسگراولادی موجب تألم و تاثر خاطر شد.\nیاد و نام آن انسان بزرگوار، پرهیزکار، خیر ودلسوزکه مجاهدت در راه خدا را توأم با اخلاق و ادب در همه مراحل زندگی، سرمایه بزرگ خویش می‌دانست، همواره در خاطره‌ها خواهد ماند.\nاینجانب ضمن تسلیت فقدان آن مرحوم به خانواده معزز عسگراولادی و اعضای محترم حزب موتلفه اسلامی ، برای روح بلند ایشان رحمت و مغفرت و برای بازماندگان صبر و شکیبایی از درگاه خداوند متعال مسألت می‌کنم.\nهمچنین حزب جبهه پایداری انقلاب اسلامی در پیامی ابراز تسلیت کرد:\nصبح امروز برادر گرامی جناب آقای اسدالله عسگراولادی دعوت حق را لبیک گفت. جبهه پایداری انقلاب اسلامی این ضایعه را به خانواده و بازماندگان آن مرحوم و همراهان ایشان در حزب موتلفه اسلامی تسلیت می‌گوید.\nبرچسب ها: تسلیت ، عسگراولادی


یکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷ تهران ۰۹:۱۶\nتصویر، آرشیوی و مربوط به یکی از تجمع‌های سپرده گذاران کاسپین است.\nیک نماینده مجلس از اتخاذ «سه تصمیم» برای حل مشکل سپرده‌گذاران در مؤسسه‌های مالی «فرشتگان» و «کاسپین» از سوی هیئتی خبر داد که به پیشنهاد رئیس قوه قضائیه تشکیل شده است.\nمحمدرضا تابش٬ عضو ناظر مجلس در شورای پول و اعتبار٬ روز دوشنبه هشتم آبان، به خبرگزاری تسنیم گفت این هیئت با هدف «حل مشکل سپرده گذاران» تشکیل شده است.\nاعضای این هیئت را «هیات تصفیه مؤسسه مالی فرشتگان، هیات مدیره کاسپین، یک نماینده مجلس، یک نماینده از دادستانی کل کشور، رئیس دادسرای مالی و معاون نظارت بانک مرکزی» تشکیل می‌دهند.\nبه گفته این نماینده مجلس٬ «این هیئت قرار است وضعیت بدهی‌ها به سپرده‌گذاران و اموال مؤسسه مالی فرشتگان را که قرار است به مؤسسه مالی کاسپین برای پرداخت پول سپرده‌گذاران واگذار شود٬ مشخص کند».\n«سپرده‌های مردم آزاد باید گردد»\nاین عضو ناظر مجلس در شورای پول و اعتبار اعلام کرد: این هیئت در نخستین جلسه خود تصمیم گرفته است «اموالی که در قیمت‌گذاری‌های انجام‌شده بین مؤسسات مالی فرشتگان و کاسپین توافق طرفینی حاصل شده٬ نقل و انتقال آنها انجام شود».\nآن‌طور که او گفته «برخی از سپرده‌گذاران نیز حاضر هستند برخی از اموال مؤسسات مالی فرشتگان و کاسپین را به‌صورت تهاتری و با قیمت بالاتر از نرخ تعیین‌شده بردارند که در تصمیم سومی که گرفته شده «مقرر شده لیست این اموال نیز آورده شود تا تعیین تکلیف شوند».\nمحمدرضا تابش در بخش دیگری از سخنانش به تصمیمی اشاره کرده که از سوی سران قوا اتخاذ شده است که اجازه می‌دهد با کسب «مجوز‌های شرعی» تا سقف ۲۰۰ میلیون تومان به به سپرده‌گذاران پرداخت شود.\nاین تصمیم در پی ارجاع بخشی از مسائل مربوط به مؤسسات مالی و اعتبار از سوی رهبر جمهوری اسلامی به سران سه قوه٬ اتخاذ شده است.\nاین نماینده مجلس گفت آن بخش از «منابع مالی مؤسسات مالی» که با شکایت برخی از سپرده‌گذاران «توقیف» شده بود٬ پس از مشخص شدن فهرست حساب‌های مؤسسات مالی٬ از سوی قوه قضائیه رفع توقیف خواهد شد تا امکان پرداخت فراهم شود.\nغلامحسین محسنی اژه‌ای٬ سخنگوی قوه قضائیه، نیز روز یکشنبه هفتم آبان گفته بود کار این قوه در پرونده موسسات مالی-اعتباری٬ «شناسایی مجرم» است و «پول ندارد که بخواهد به مردم بدهد».\nبه گزارش خبرگزاری ایسنا، وی افزوده بود: اگر اموال موسسه‌های فرشتگان و کاسپین «شناسایی شد که مشکلی نیست٬ اما اگر کسری وجود داشت، قوه قضائیه نمی‌تواند این کسری را پرداخت کند».\nسخنگوی قوه قضائیه با بیان اینکه بر اساس گزارش بانک مرکزی٬ تاکنون یک‌هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان به سپرده‌گذاران بازپرداخت شده٬ از «کسری» موسسه مالی فرشتگان خبر داد که بر اساس بررسی کل اموال منقول و غیرمنقول این موسسه به‌دست آمده است.\nحل نشدن مشکل سپرده‌گذاران موسسه «کاسپین» و پیوستن مال‌باختگان موسسات دیگری همچون «آرمان»٬ «فرشتگان»٬ «ثامن» و «پدیده» به تجمعات اعتراضی آنها٬ کار را به جایی رساند که پای رهبر و سران قوا نیز به این مساله باز شده است.\nشماری از سپرده‌گذاران موسسه‌های اعتباری در ایران از جمله «کاسپین» مدت‌هاست که به بلوکه شدن سپرده‌های خود معترض بوده و خواستار پی‌گرفتن پول‌های خود هستند.\nمقام‌های پولی٬ بانکی و نظارتی ایران ماه‌هاست که خبر از آغاز تلاش‌ها و پاره‌ای از تصمیم‌ها برای حل و فصل مشکلات این سپرده‌گذاران داده‌اند٬ اما بر اساس گزارش‌ها، این مشکلات حل نشده است و معترضان همچنان به تجمع های خود در مقابل مجلس و برخی دیگر از نهاد‌های دولتی ادامه می‌دهند.\nتعاونی‌های‌اعتباری، صندوق‌های قرض‌الحسنه و موسسات مالی غیرمجاز معضلی هستند که به دلیل صدور بی‌رویه مجوز در سال‌های ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد به وجود آمده است.\nمرکز پژوهش‌های مجلس نیز در گزارش خرداد سال گذشته خود اعلام کرده بود که از سال ۵۱ تا سال ۹۰ حجم فعالیت‌های بانکی توسط مؤسسات مالی غیربانکی تقریباً سه برابر شده است.\nبراساس این گزارش، بخش بزرگی از بازار پولی ایران «خارج از محدوده تنظیم‌گری و نظارت مقام پولی» قرار دارد و از ۷۳۳۳ مؤسسه مالی در کشور٬ ۶۰۳۳ موسسه مجوز ندارند.\nمرکز پژوهش‌های مجلس بدون ذکر نام همچنین هشدار داده بود که شش مؤسسه اعتباری «غیرمجاز» حدود ۱۳۳ هزار میلیارد تومان، یعنی حدود شش درصد از کل دارائی‌های سیستم بانکی مجاز و غیرمجاز، نقدینگی دارند.\nاین مرکز دلیل ادامه فعالیت مؤسسات مالی «غیرمجاز» را «وابستگی» برخی از آنها به «نهادهای مختلف و غیرپاسخگو» به بانک مرکزی دانسته بود.\nمسئولان بانک مرکزی ایران هم گفته‌اند که سال ۱۳۹۶، سال پایان فعالیت موسسات مالی و تعاونی‌های اعتباری فاقد مجوز خواهد بود.\nآیا اعتراض‌های مال‌باختگان به سرانجامی می‌رسد؟\nادامه اعتراض مال‌باختگان کاسپین، آرمان و پدیده


چین اکنون بازار NFT را هدف قرار داده است - رمزیفا\nچین اکنون بازار NFT را هدف قرار داده است\nدولت چین کنترل NFT ها را تشدید می کند.\nNFT ها دیگر مجاز به ابتکارات انتفاعی نیستند، بلکه در عوض کلکسیون های دیجیتالی هستند.\nچین اخیراً محدودیت‌های جدیدی را برای استفاده از توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) اعمال کرده است. با این وجود ، غول های اینترنتی به دنبال گسترش دسترسی خود به حوزه جدیدی از مجموعه های دیجیتالی هستند. این ممنوعیت فقط در مدل‌های تجارت غیرمتمرکز که در آن NFT وجود دارد اعمال می‌شود، اما به نظر نمی‌رسد این شرکت‌ها به این زودی متوقف شوند.\nمطابق با کالین وو، تنظیم کننده ها با شرکت های بزرگ اینترنتی در مورد NFT ها مذاکره کرده اند. به نظر می رسد که این NFT ها دیگر مجاز نیستند، اما می توانید به جای آن از آنها به عنوان کلکسیون دیجیتال استفاده کنید.\nآینده صنعت NFT نامشخص است، اما بدون مبارزه از بین نخواهد رفت. مقامات با شرکت های اینترنتی برجسته مصاحبه کردند. آنها بعداً به آنها اطمینان دادند که از محصولات خود به عنوان مجموعه های مجازی استفاده کنند.\nشرکت های اینترنتی چین پلتفرم های تجاری جدید NFT را راه اندازی می کنند. و حتی مک دونالد در این کشور علیرغم فشار مقامات وارد صنعت توکن سازی شده است.\nشرکت های اینترنتی چینی بیشتری در حال ورود به حوزه NFT هستند. Tencent و Alibaba قبلاً بسترهای تجاری محصولات NFT را باز کرده اند. علاوه بر این ، مک دونالد اخیراً اولین توکن خود را صادر کرد.\nNFT مک دونالد چین\nهر روز نیست که اختراعی از مک دونالد می بینید! اخیراً، فست فود زنجیره ای مجموعه ای از 188 NFT را به مناسبت سی و یکمین سالگرد خود عرضه کرده است. آنها اولین NFT را «مکعب بزرگ مک روبیک» نامیدند. NFT این شرکت یک بازی هوشمندانه در مورد طرح های معماری در ساختمان دفتر مرکزی جدید مک دونالد است. و به درستی از گسترش آنها در سرزمین اصلی چین الهام گرفته شده است.\nمک دونالد یک برند شیک است که همیشه به دنبال مد روز و تکنولوژی روز است. من بسیار خوشحالم که مک دونالد اولین مارک رستوران داخلی است که NFT را منتشر کرده است. ساختمان مقر جدید مک دونالد چین یک نقطه عطف توسعه کاملاً جدید است. در این لحظه خاص ، ما از فرم NFT برای به اشتراک گذاشتن نوآوری و دیجیتالی شدن خود با کارکنان و مشتریان استفاده می کنیم. ” ژانگ جیایین ، مدیرعامل مک دونالد چین گفت:\nچین به ارزهای رمزنگاری شده حمله کرد\nچین موضع سختی را در برابر همه اشکال تجارت کریپتو حفظ کرده و قصد دارد استخراج دارایی دیجیتال را ریشه کن کند. به طور رسمی رمزارزها را به عنوان “فعالیت مالی غیرقانونی” فهرست کرده است. وب سایت بانک خلق چین بیان می کند که نمی توان کریپتو را به گردش درآورد. بنابراین همه معاملات تحت بررسی هستند. پلتفرم های صرافی، از جمله بایننس، بسته شده اند.\nعلاوه بر این، چین در این مبارزه به شرکت هایی که در خارج از کشور مشغول به کار هستند، رحم نکرده است. همین امروز ، آنها دو مورد از بزرگترین سکوهای معاملات سهام Futu Niuniu و Tiger Securities را هدف قرار دادند. موتورهای جستجوی این شرکت به حالت تعلیق درآمد و نمی توانند بیت کوین ETF را که در ایالات متحده فهرست شده است جستجو کنند.


نشانی های نادرست محسن حکیمی پیرامون : آنارشی، آنارشیسم و قیام کرونشتات – www.facebook.com/sekoy.anarkistan ***** sekoy-anarkistani-kurdiy-zman@riseup.net\n01/02/2014 01/02/2014 Anarchistan ئەنارکیستان\nنشانی های نادرست محسن حکیمی پیرامون : آنارشی، آنارشیسم و قیام کرونشتات\nمحسن حکیمی در ابتداء توضیحی نگاشته مبنی بر این که چندی پیش «یکی از فعالان کارگری پرسیده بود که چرا وبلاگ “درابا” آثار کارگران روس مخالف لنین (از جمله گروه کارگری میاسنیکوف و کارگران شورشی کرونشتات) را منتشر نمی کند.» سپس می نویسد:«پاسخ من به او این بود که مبارزه ی این کارگران با لنینیسم و بلشویسم از موضع فرقه ای صورت می گرفت و به همین دلیل، انتشار غیرانتقادی آن ها در رسانه ای که از جنبش شورایی و ضدسرمایه داری طبقه ی کارگر دفاع می کند، ممکن است گمراه کننده باشد.» آن گاه ادامه می دهد:«از آن جا که پرسش فوق ممکن است برای فعالان کارگری دیگر نیز مطرح باشد، انتشار عمومی این پاسخ (که برخی نکات تکمیلی به آن اضافه شده است) بی فایده نیست.»\nمحسن حکیمی در پایان پاسخش به فعال کارگری نوشته است که شعار قیام کنندگان کرونشتات علیه حزب بلشویک این بود:«همه ی قدرت به شوراها، نه به حزب». سپس ادامه می دهد:«بدون شک، این درست ترین موضع در برابر حزب بلشویک بوده است. اما، همین کارگران طرفدار انتقال همه ی قدرت به شوراها، پس از استعفای از حزب بلشویک خودشان “دفتر موقت” همان حزب را در کرونشتات تشکیل می دهند.» (تأکیدها از حکیمی) و از این نتیجه می گیرد:«بی تردید، آغشتگی این کارگران انقلابی به ایدئولوژی آنارشیسم بر فرقه گرایی رفرمیستی آن ها تأثیر داشته است.» به این موضوع در پایان نوشته ام برمی گردم.\nحزب کمونیست زمانی که قدرت را به دست گرفت به ما توده های زحمتکش بهترین ها را قول داد. اما امروز ما چه می بینیم؟ سه سال پیش به ما می گفتند:«شما هر گاه می خواهید می توانید نمایندگانتان را در شوراها فرابخوانید و به جایشان کسان دیگری را برگزینید.» زمانی که ما کرونشتاتی ها خواستار انتخابات جدید در شوراها شدیم که آزاد باشند و زیر فشار حزب نباشند، تروتسکی، این جانشین ترپوف هفت تیر کش را برایمان فرستادند. تروتسکی سپس چنین دستور داد:”در مصرف گلوله ها صرفه جویی نکنید.” سربازان سرخ، حالا شما می توانید بدانید که زندگی شما چقدر برای کمونیست ها ارزش دارد. شما را با دستان خالی از خلیج می گذرانند تا دژ انقلاب زحمتکشان، کرونشتات سرخ را فتح کنید. حمله به قلعه های فتح ناپذیر و کشتی های زره پوش که توپ های دوازده اینچی هم نمی توانند سوراخ کنند، چه افتضاحی!\nPrevious Postشتيرنر، الفرد و الأناركية : شرط الجشع “الطبيعي” للبشرية هو ما يجعل الاشتراكية حلم مستحيلNext Postموجز تاريخ حياة ماخنو


PUBG (KR) به یک اتصال اینترنتی پایدار نیاز دارد. نبردهای 100 نفره حماسه ای Survive و حالت های سریع و زامبی تیم 4v4 با سرعت بالا. بقا کلید است و آخرین ایستاده برنده است. شما به عنوان یک فرد عادی بازی می کنید که به همراه 99 بازیکن دیگر در یک جزیره چتربازی می کنید. بازیکنان پس از رسیدن به زمین ، نقشه های اسلحه ، مهمات ، زره پوش و سایر لوازم را در نقشه جهان باز آخرین مرد قرار می گیرند. نقشه این بازی بزرگ شروع می شود اما به سرعت در حال کوچک شدن می باشد زیرا ناحیه اطراف جزیره به درون دایره هایی به تدریج کوچکتر فرو می رود و با ادامه بازی بازیکنان را مجبور می کند.\nاین کنترل ها به خوبی با دستگاه های صفحه لمسی ، مانند سایر اشیاء و عناصر تعاملی در PUBG MOBILE (KR) سازگار شده اند. می توانید وارد ساختمان ها ، رانندگی وسایل نقلیه ، تجهیز وسایل ، استفاده از کیت های کمکهای اولیه ، طاق روی دیوارها و غیره شوید.\nنقشه های جنگی عظیم از Erangel تا Miramar ، Vikendi تا Sanhok ، در این میادین نبرد عظیم و تفصیلی با هم رقابت می کنند. از نظر اندازه ، زمین ، چرخه روز / شب و هوای پویا از فضاهای شهری شهری گرفته تا تندرا یخ زده ، جنگل های متراکم ، رازهای هر میدان نبرد را پشت سر بگذارید تا رویکرد استراتژیک خود را برای پیروزی ایجاد کنید.\nمی توانید از چندین حالت مختلف بازی لذت ببرید: انفرادی ، دوتایی یا جوخه ها. اگر با دوستان بازی می کنید ، حتی می توانید با استفاده از میکروفون دستگاهتان با آنها صحبت کنید. اسلحه خود را به محتوای قلب خود بسپارید! یک سرباز گرگ تنها باشید یا با یک طایفه بازی کنید و در صورت نیاز به تماسها پاسخ دهید. تعداد زیادی وسیله نقلیه برای همه زمین های مختلف بازی و زرادخانه سلاح های واقع بینانه. سوار و قطعات بی نظیر خود را برای حرکت به سمت حلقه نهایی پیدا کنید. ویژگی ها و حالت های جدید گیم پلی که PUBG MOBILE (KR) را همیشه در حال رشد و گسترش می دهد.\nاگر می خواهید در مورد PUBG MOBILE (KR) اطلاعات بیشتری کسب کنید ، می توانید برای اطلاعات بیشتر به وب سایت PUBG CORPORATION مراجعه کنید. برخی از برنامه ها مانند PUBG MOBILE (KR) عبارتند از Clash of Clans، Temple Run 2، Brave Frontier، Minecraft: Demo Pocket Edition. اگر می خواهید یک بررسی بنویسید ، این برنامه را نصب کنید و در وب سایت ما امتیاز دهید. سرعت بارگیری سریع است ، بدون دردسر است. ما پیوندهای مستقیمی با کلیه نسخه های موجود PUBG MOBILE (KR) به صورت رایگان ارائه می دهیم.\nرده: بازی ها / اکشن\nPUBG MOBILE LITE اینجا است! ساخته شده با موتور غیرواقعی 4 ، این نسخه از PUBG MOBILE از نظر اندازه کوچکتر است و با دستگاه های بیشتری با رم کمتر سازگار است ، اما با این وجود بدون به خطر انداختن تجربه شگفت انگیز که باعث جذب میلیون ها نفر از طرفداران در سراسر جهان شده است! PUBG MOBILE LITE از مسابقات سریع پیاده شده و نقشه ای کوچکتر ساخته شده برای 60 بازیکن تهیه می کند و تجربه رزمی هیجان انگیز تری را در تنظیمات سنتی PUBG MOBILE ارائه می دهد. هنگامی که وظیفه تماس می گیرد ، برای بقا آزادانه در میدان جنگ آتش بزنید!\n60 بازیکن در یک مسابقه 2 کیلومتری در فاصله 2 کیلومتری از فاصله 2 کیلومتری بر روی یک جزیره قرار می گیرند. بازیکنان باید در حین مبارزه با آن در یک منطقه بازی همیشه در حال کوچک شدن ، اسلحه ، وسایل نقلیه و لوازم مورد نیاز خود را انتخاب کنند تا آخرین بازیکن ایستاده باشد.\nآماده فرود شوید و هر کاری را که برای زنده ماندن انجام دهید انجام دهید.\nموتور قدرتمند Unreal 4 با ایجاد جزئیات خیره کننده ، جلوه های گیم پلی واقعی و نقشه HD گسترده ، یک تجربه بصری با فک را به وجود می آورد ، مناسب برای ژانر اکشن تاکتیکی. در هنگام جنگ با جلوه های صوتی با کیفیت بالا و جلوه های صوتی سه بعدی غنی ، در میدان نبرد آتش بگیرید.\n3. با دوستان تیم شوید\nدعوت و همکاری با دوستان خود برای هماهنگی برنامه نبرد خود از طریق گفتگوی صوتی و ایجاد کمین مناسب برای دشمنان خود. وقتی دوستانتان به کمک احتیاج دارند ، به تماس پاسخ دهید یا در هنگام تماس وظیفه قبیله ، بخشی را انجام دهید!\nمکانیسم های قدرتمند ضد تقلب ، محیطی سرگرم کننده و عادلانه را برای همه بازیکنان PUBG MOBILE LITE تضمین می کنند.\nسایت رسمی: http://www.pubgmlite.com\nفیس بوک: https://www.facebook.com/PUBGMOBILELITE/\nدر صورت هر گونه سؤال با خدمات مشتری ما در PUBGMOBILElite_CS@tencentgames.com تماس بگیرید\nموضوع و پاداش های جدید WP\nلباس های جدید اضافه شده است\nتنظیمات سیستم به روز شد\nاضافه شده راهنمای سفارشی سازی\nاحساسات اضافه شده است\nUI بهبود یافته و اندازه بسته را به روز کنید\nپارامترهای نبرد بهبود یافت\nافزایش دقت RPG-7\nمناطق بمباران اضافه شده است\nکلمات کليدي: دانلود پابجی موبایل لایت,