چرا بايد جراحي پروتز سينه را جدي گرفت؟  بهترين دكتر پروتز سينه-كلينيك ما\nجراحي پروتز سينه روشي قطعي براي برآورده كردن خواسته بانواني است كه همواره آرزوي داشتن سينه‌هايي بزرگ و برجسته داشته‌اند. البته عده‌اي نيز پس از بارداري و شيردهي با مشكل تحليل رفتن و بدشكلي سينه مواجه مي‌شوند و با هدف زيباسازي سينه براي عمل جراحي پروتز سينه به كلينيك‌هاي زيبايي مراجعه مي‌كنند، گروهي نيز پس از بيماري و بريدن سينه تمايل به بازسازي سينه خود دارند . همچنين متقاضيان عمل بزرگ كردن و زيباسازي سينه با پروتز، بهتر است مناسب بودن و ضرورت عمل ليفت و بالا كشيدن سينه در كنار پروتز را نيز بررسي كنند تا در نهايت با داشتن سينه‌هايي جوان‌تر و خوش‌فرم‌تر، به اندام رويايي خود نزديك شوند.\nبزرگ كردن سينه جزو شايع ترين عمل هاي جراحي زيبايي است. در اين عمل پروتز هاي مصنوعي براي افزايش اندازه و بهبود شكل سينه ها مورد استفاده قرار مي گيرد.\nبزرگ كردن سينه جزو شايع ترين عمل هاي جراحي زيبايي است. در اين عمل پروتز هاي مصنوعي براي افزايش اندازه و بهبود شكل سينه ها مورد استفاده قرار مي گيرد.راههاي ديگري جهت بزرگ كردن سينه استفاده شده مانند داروهاي هورموني تزريق ژل كه بعلت عوارض زيادي كه ايجاد ميكند روش مناسبي نيستند.روش جديدتر تزريق چربي به داخل سينه ها است در اين روش چربي گرفته شده از بدن به ناحيه پشت سينه و زير پوست تزريق ميشود .بنظر ميرسد كه اكثر جراحان گذاشتن پروتز را بعنوان بهترين روش بزرگ كردن سينه ها ميشناسند.\nپروتز يك كيسه به شكل گرد يا قطره اشكي(آناتوميك) است كه جنس آن بيشتر سليكوني است و داخل آن را با ژل سليكوني خاصي پر ميكنند بعضي پروتز ها داخلشان خالي است كه بعدا حين عمل آنها را با آب نمك (نرمال سالين ) پر ميكنند و اين نوع كمتر استفاده ميشود.\nدر حال حاضر پروتز هاي ژلي رايج ترين پروتزهاي مورد استفاده ميباشند. پوشش آنها طوري طراحي شده اند كه “پارگي جدار” و انتشار مقادير بسيار كم ژل سيليكوني (ژل پر كننده) را به حداقل مي رسانند. به خاطر نرم بودن ژل سيليكوني اين نوع بيش از انواع پروتزها همان احساس سينه طبيعي را ايجاد مي كند.\nپروتزها با سايز هاي مختلف ساخته ميشوند كه مهمترين خصوصيت آنها قطرشان و مقدار برجستگي كه ايجاد خواهند كرد ميباشد پس يك پروتز با يك حجم معين ميتواند با قطر و برجستگي متفاوت ساخته شود با اين حساب براي هر فرد با هر شكل و فرم سينه ميتوان پروتز مناسب انتخاب كرد.\nپروتز هاي سينه عمر دائمي ندارند علي رغم اينكه بسيار قوي و مقاوم هستند(حتي در برابر فشار)، ولي مستعد كهنه شدن و فرسايش در طول زمان مي باشند. اگر چنين اتفاقي افتاد پروتز پاره شده و مواد آن به بيرون تراوش ميكند. اگرچه در معاينه تشخيص آن مشكل مي باشد ولي اگر دقت شود سينه كمي صاف شده يا شكل آن تغيير پيدا ميكند اما اكثراً به ندرت قابل توجه و ديد است. به علت ايجاد يك كپسول طبيعي در اطراف پروتز توسط بدن حتي اگر پروتز پاره شود مواد تراوش شده داخل كپسول حبس ميشود .ولي با سونوگرافي يا MRI قابل تشخيص است.\nاين روند كهنه شدن و فرسايش در طول زمان با انجام ورزشها و تمرينهاي فيزيكي زياد و به مدت چندين ساعت در روز كه سينه ها حركت زيادي ميكند تسريع ميشوند.ولي ميانگين عمر يك پروتز دوازده تا پانزده سال تعيين شده است توصيه ميشود بعد از ۱۰ ـ ۱۵ سال كه از عملتان گذشت توسط پزشك متخصص به طور منظم معاينه و اگر لازم بود سونوگرافي انجام دهيد.\nبسياري از خانم ها در مورد اين نوع عمل جراحي بدون شك داستان هاي ترسناكي شنيده اند. ازجمله مسموميت زايي سيليكون يا ايجاد بيماري خود ايمني/ بافت همبندي پروتز كه مربوط به “تراوش”يا مهاجرت ژل مي باشند.\nسازمان مديريت غذا و دارو در امريكا (FDA) به اين نتيجه رسيده بود كه “هيچ سند و مدركي وجود ندارد كه ژل سيليكون ،كه پروتزها با آن پر ميشوند، ايمني ندارند اما مدارك كم و ناكافي براي اثبات ايمني آن وجود دارد.” تمام موارد بالا نتيجه دعوي حقوقي در حال رسيدگي بر ضد توليدكنندگان پروتزهاي سيليكوني ميباشد.\nتمام زنها در هر سني از اين عمل سود ميبرند. اين افراد به ۲ دسته تقسيم ميشوند:\n۱- افرادي كه بافت سينه شان بصورت دو طرفه و يا يكطرفه رشد كافي نداشته است سينه ها كوچك هستندو فرد از سايز سينه خود راضي نيست.\n۲- افرادي كه پس از زايمان كاهش وزن شديد افزايش سن سينه هاي آنها كوچك و شل وافتاده شده است.\n۳- كسانيكه عدم تقارن و اختلاف سايز و اختلاف شكل دو سينه دارند.\n۴- افرادي كه بعلت سرطان يكي يا هر دو سينه آنها برداشته شده است.\nبراي داشتن يك نتيجه ي خوب بايد بافت كافي روي پروتز را بپوشاند. پس مهمترين معيار براي انتخاب , پهناي سينه فرد ميباشد كه پروتز انتخاب شده بايد قطري كمتر از پهناي سينه فرد داشته باشد تا از محدوده هاي طبيعي سينه بيرون نزند.همچنين فضايي كه در پشت بافت سينه جهت گذاشتن پروتز ايجاد ميشود بسيار مهم است چون اين فضا براي هر سينه مقدار خاصي است وبراي سينه هاي سفت كه مقدار كش آمدن آنها كم است كمتر از سينه هايي است كه بافت شل و پوست اضافه زيادي دارند. پروتز گرد براي هر سينه اي مناسب است ولي بنظر ميرسد نوع قطره اشكي شكل طبيعي تري به سينه ميدهد گر چه براي جا دادن آن در زير سينه بايد برش بزرگتري ايجاد كرد.\nانواع پروتز سينه كدام است و چه نوع پروتزي را بايد انتخاب كنم؟\nدو نوع پروتز سينه سرم نمكي (سالين) و سيليكوني وجود دارد كه هر دو علي‌رغم بعضي تفاوت‌ها، ايمن هستند و قابليت انطباق با نيازهاي بيمار را دارند. جراح در جلسه مشاوره نوع مناسب پروتز را تعيين مي‌كند. امروزه اكثر بانوان با توجه به پژوهش‌هاي انجام شده و گزارش‌هاي گردآوري شده در مورد ايمني و كارآمدي پروتزهاي سيليكوني ترجيح مي‌دهند از اين نوع پروتز استفاده كنند.\nآيا پس از عمل پروتز سينه براي انجام كارهاي خانه نياز به كمك دارم؟\nچون تا چند روز پس از عمل خم شدن و بلند كردن اشياء ناراحت كننده است، بهتر است در مدت دوران بهبود از يكي از نزديكان بخواهيد تا در انجام كارهاي سنگين كمكتان كند. به اين ترتيب دوران بهبود بدون مشكل سپري مي‌شود.\nآيا جاي زخم بعد از جراحي باقي مي‌ماند؟\nجاي زخم پس از تمام عمل‌هاي جراحي باقي مي‌ماند، اما برش‌هاي جراحي پلاستيك در ناحيه‌هاي ناپيدا ايجاد مي‌شود تا جاي زخم به حداقل برسد. به علاوه اگر برش به خوبي بخيه زده شود و از آن مراقبت شود، جاي زخم به مرور زمان محو مي‌شود.\nآيا ظاهر پروتز و حس لمس آن طبيعي است؟\nاين كه آيا لمس كردن پروتز حس طبيعي دارد يا خير به نوع و اندازه پروتز پستان بستگي دارد.\nعوارض احتمالي پس از جراحي پروتز سينه چيست؟\nپروتز سينه عملي ايمن است، البته به شرطي كه به دست جراح باتجربه و ماهر انجام شود، بااين حال پروتز سينه علاوه بر اثرهاي جانبي خاص خود ممكن است عوارض متداول تمام جراحي‌ها را نيز در پي داشته باشد. با مراجعه به جراح متبحر و توجه به دستورات ايشان در مورد آمادگي قبل از عمل و مراقبت بعد از عمل مي‌توانيد احتمال بروز عوارض را به حداقل برسانيد، البته بايد از عوارض احتمالي عمل نيز آگاه باشيد تا در صورت مواجهه با نشانه‌هاي مشكل‌ساز به سرعت اقدام كنيد.\nآيا پروتز سينه تداخلي در ماموگرافي ايجاد مي‌كند يا خير؟\nپروتز سينه چه در زير عضلات و چه در روي عضلات قرار گيرد مي‌تواند در ماموگرافي تداخل ايجاد كند. عموماً پروتز سينه‌هايي كه در زير عضلات قرار گرفته‌اند تداخل كمتري در ماموگرافي نسبت به پروتزهايي كه روي بافت عضلاني قرار گرفته‌اند ايجاد مي كنند. ولي توسط يك راديو لوژيست ماهر ماموگرافي براي كساني كه پروتز سينه دارند با دقت انجام مي‌شود. (با استفاده از تكنيك‌هاي جانشين شده براي اين موارد مانند MRI هم ميتوان بررسي را انجام داد.)\nچطور ما بايد راجع به استفاده پروتز در زير عضلات و يا روي عضلات تصميم‌گيري كنيم؟\nتصميم راجع به روش استفاده زير عضلاني يا زير غده‌اي (روي بافت عضلات) در بزرگ كردن سينه‌ها به چندين عامل بستگي دارد، بعضي از اين فاكتورها اختياري و سليقه‌اي است و برخي به آناتومي بيمار بستگي داردو بايد بر اساس معاينه به آن رسيد.\nمصرف چه داروهايي را بايد قبل از جراحي قطع كرد؟\nپيشنهاد مي‌شود كه مصرف هرگونه دارويي كه حاوي آسپيرين و ايبوپروفن، يا هر ماده‌اي كه كاربرد كاهش وزن داشته باشد ، حداقل دو هفته قبل از جراحي قطع شود.هم چنين ويتامين هايي مانند E بايد 10 روز قبل از عمل قطع شود.\nمدت بهبودي چقدر به طول مي‌انجامد؟\nمدت بهبودي در بيماران مختلف متفاوت است. اما بيشتر بيماران قادر هستند كه 1-2 هفته بعد از جراحي فعاليت‌هاي روزانه خود را از سر گيرند.\nانواع پروتز هاي سينه كدام است؟\nمهم است كه بدانيم پوسته ي خارجي يا پوشش تمام پروتزها از سيليكون ساخته شده است. اگرچه، ماده ي پر كننده ي موجود مي تواند متفاوت و از مواد مختلف باشد كه اين مواد عبارتند از : آب نمك، ژل سيليكون خالص كه خود به دو دسته ژل ساده و ژل منسجم تقسيم مي شود. ژل شكر و نمك (هيدروژل) و روغن سويا (تري لوسنت) كه اخيراً كشف شده اند، فعلاً تا بررسي هاي بيشتر در مورد ايمني آنها، مورد استفاده قرار نمي گيرند.\nژل سيليكوني فعلاً رايج ترين نوع مورد استفاده مي باشد.\nجالب توجه اينكه پروتز ژل سيليكون استاندارد بيش از انواع پروتزها همان احساس سينه طبيعي را ايجاد مي كند؛ كه احتمالا اين مسئله به خاطر نرمي ذاتي ژل سيليكوني مي باشد.\nآيا شكل و قوام پروتز متفاوت است؟\nشكل هاي مختلفي از پروتز وجود دارد. بيشترين نوع پروتزي كه فعلاً مورد استفاده قرار مي گيرند، گرد هستند. اگر از روبرو به آن ها نگاه كنيم آن ها مدور هستند و و از نيم رخ بصورت نيمه ي ماه مي باشد. قوام اكثر پروتزهاي گرد معمولاً شبيه به يك ژل چسبنده و ضخيم مي باشند.\nشكل ديگر پروتزها آناتوميك يا اشكي ميباشند.چون تركيب اين ژل سفت مي باشد، شكلي به خود مي گيرد كه مشابه نيم رخ سينه هاي طبيعي مي باشد.اين نوع پروتزها به جاي اينكه پهن باشند كمي بلندتر هستند و در قسمت پايين پرتر مي باشند. بنابر اين به طور كلي آن ها كمي شكل طبيعي تري دارند، در مقايسه، پروتزهاي گرد به سينه ها، ظاهري مدورتر و گردتر ميدهد.\nمهم است بدانيد كه نهايتا عامل محدود كننده در انتخاب اندازه ي پروتز فضاي در دسترس در زير سينه ي شماست. به خاطر داشته باشيد، همانطور كه حجم هر نوع پروتز سينه افزايش مي يابد، پس به پهناي آن هم اضافه مي شود. بنابر اين اگر شما پروتز سينه اي را انتخاب مي كنيد كه بيش از اندازه بزرگ است ، لبه ها و كناره هاي آن ممكن است از اطراف بافت سينه ي به ناحيه خارجي قفسهء سينه بيرون بزند و حتي تا گودي زير بغل نيز برسد.\nاين حالت براي بيشتر مردم غير مطلوب است. بعلاوه امكان چين و چروك خوردگي و ديگر مشكلات نامطلوب طولاني مدت نيز افزايش مي يابند. چون اكثر زنان ديدگاه واقع بينانه اي از چيزي كه مي خواهند به آن برسند دارند، بنابراين در موارد نادري اتفاق مي افتد كه جراح پلاستيك نتواند انتظارات بيمارش را بر آورده كند.\nهيچ مدركي كه نشان دهد پروتز هاي سينه ايجاد سرطان در انسان مي كند، وجود ندارند. بر عكس مطالعات اخير نشان داده است كه زناني كه پروتز سينه گذاشته اند نسبت به جمعيت كلي 20-30 % كمتر دچار سرطان سينه مي شوند.\nنمودارها و تصاوير زيادي وجود دارد كه مشخص مي كند كه نهايتا هر نوع پروتز سينه قبل از اينكه خراب شود، چقدر باقي مي ماند.در يك نمودار ميانگين حدود 20 سال است. اگرچه كهنه شدن و يا پاره شدن در ميان افراد مختلف متفاوت است، بنابراين يك زن كه ورزشها و تمرينهاي فيزيكي زيادي مثلا چندين ساعت در روز به طور مرتب انجام مي دهد و سينه هايش حركت زيادي ميكند(بعبارت ديگر مربي هاي ايروبيك، دوندگان ماراتن، سواركاران و…)به طور طبيعي پروتز سينه ي آن ها در يك دوره ي زماني مشخص نسبت به كساني كه تمرينات و تحركات كمتري دارند، بيشتر فرسوده و پاره مي شوند بنابر ابن به منظور داشتن يك ارزيابي مناسب براي حالت و موقعيت پروتز هاي سينه ي شما بهترين توصيه و پيشنهاد اين است كه توسط پزشك و متخصص به طور منظم بعد از 10 ـ 15 سال كه از عملتان گذشت معاينه شويد و اگر لازم بود سونوگرافي انجام دهيد.\nعمل جراحي شامل چه كارهايي مي شود؟\nاصل مهم در عمل جراحي بزرگ كردن سينه ايجاد يك پاكت در پشت عضله سينه ي ويا در پشت بافت سينه است كه پروتز سينه در آن جاي خواهد گرفت؛ اگرچه جزئيات زيادي در رابطه با اين عمل جراحي وجود دارد كه در صورت لزوم در معاينه حضوري خدمتتان توضيح داده خواهد شد.\nچه نوع برش هايي وجود دارد؟\nبه طور كلي سه نوع برش اصلي جراحي براي جاگذاري كردن پروتز سينه وجود دارد. در برش زيرسينه اي، در زير سينه، در قسمت چين زير سينه ايبرش ايجاد مي شود. طول برش حدود 3-5 سانتيمتر است. اين متداولترين برش است و افتادگي طبيعي سينه معمولا به خوبي جاي زخم سينه را پنهان مي كند.\nاين نوع زخم هميشه توسط لباس پوشيده مي شود؛ چون در اين نوع برش دسترسي مستقيم به فضايي كه پروتز سينه قرار خواهد گرفت وجود دارد، ايجاد دقيق اندازه و شكل پاكت امكان پذير است، موقعيت و مكان قرار گرفتن پروتز سينه ي درون پاكت دقيقا كنترل مي شود.\nيك روش ديگر برش نزديك پوست تيره نوك سينه ميباشد كه در اطراف و دور لبه ي آن ايجاد مي شود. اشكال اين برش اين است كه توسط هيچ، چين پوستي پوشيده و مخفي نمي شود و جاي زخم ايجاد شده ممكن است ايجاد اختلال در شير دادن بكند.\nروش سوم برشي است كه روي يكي از خطوط چين زير بغل ايجاد مي شود؛ اين برش كمتر استفاده مي شود چون پيدا كردن مكان مناسب براي پروتز سينه در بعضي بيماران سختتر است و اگر در آينده مشكلي بوجود آيد يك برش اضافي و ديگر روي سينه ممكن است نياز پيدا شود. اگرچه بعضي بيماران فكر مي كنند، كه اين برش كمتر از همه قابل رؤيت است، ولي در حقيقت اين موضوع هميشه صدق نمي كند، مخصوصا وقتي لباس بدون آستين پوشيده مي شود كه ناحيه ي زير بغل مشخص است.\nبه خاطر داشته باشيد كه جاي زخم هميشه وجود خواهد داشت و اين ارتباطي به محل برش ندارد و به مرور زمان كمتر قابل رؤيت خواهند شد؛ اگرچه هيچ جراحي نهايتاً نمي تواند ظاهر هيچ زخم بخصوص را پيش بيني كند. اسثتثاناً ممكن است از برشهاي ديگر مثل ناف و غيره نيز استفاده گردد كه كمتر متداول ميباشند.\nشما پروتز سينه را كجا قرار مي دهيد؟ جلو يا پشت ماهيچه؟\nدو مكان يا دونوع پاكت براي قرار گرفتن پروتز وجود دارد : زير بافت سينهو در جلوي ماهيچه ي سينهاي، زير ماهيچه اي سينه اي. ماهيچه ي سينه اي ماهيچه اي از قفسه ي سينه است كه معمولا در بدنسازان رشد مي كند.\nدر انگلستان مكان زير بافت سينه يا جلوي عضله اي رايج ترين مكان مورد استفاده مي باشد. ايراد آن اين است كه شكل ظاهري و نماي بيروني پروتز در زنان لاغر چشمگيرتر و آشكارتر است. در اين موارد ممكن است نماي لبه هاي پروتز در روي قفسه ي سينه قابل تشخيص باشد در اين موارد به شما توصيه مي شود كه پروتز سينه ها را به صورت زير ماهيچه اي بگذاريد.\nبعضي انواع پروتز سينه وجود دارند كه براي روش جلوي عضله اي مناسب تر هستند. اين زنان معمولا سينه هاي اصلي شان بزرگتر از زمان حالشان بوده است. وقتي كاهش حجم بسيار زيادي در سينه ي اصلي وجود داشته است و در اندازه پوست ميزان كمي جمع شدگي وجود دارد، پس شكلي ايجاد مي شود كه مانند كيسهء خالي مي شود.\nتحت اين شرايط گاهي اوقات بهتر است كه پروتز در موقعيت زير بافت سينه اي قرار بگيرند تا بتوانند پوستي كه سينه ي اصلي را پوشانده، پر كنند. در مواردي كه پوست خيلي شل و آويزان مي شود و نوك سينه، تاي زير سينه پائين مي آيد، لازم است تا دوباره نوك سينه را بالا آورده و پوست پوششي را با روشهاي ليفت پستان يا ماستوپكسي كوچك شوند. اين حالت نيز در زمان مشاوره مشخص ميشود.\nدومين مكان، مكان زير ماهيچه اي بين ماهيچه ي ديواره ي قفسه ي سينه و خود قفسه ي سينه مي باشد.\nمكان زير ماهيچه اي پوشش روي پروتز سينه را افزايش مي دهد، اين پوشش شكل و ظاهر پروتز سينهرا مخفي ميكند. اين مكان مخصوصا در زنان لاغري كه بافت سينه ي بسيار كمي دارندو يا اصلاً ندارند، بسيار مفيد است. با ايجاد پوشش زياد در اين شرايط جلوي عوارض ذكر شده را ميگيرد.هم چنين در اين روش، مامو گرافي با كيفيت بهتري انجام مي شود.ايراد آن اين است كه ممكن است، درد يا ناراحتي بيشتري بعد از عمل داشته باشيد و پروتز سينه با حركات معين ماهيچه حركت مي كنند و نيز در صورت وجود افتادگي نسبي، شكل پستان در حالت خوابيده و ايستاده متفاوت خواهد بود.\nتصميم گيري در مورد اينكه درباره ي شما ،چه مكاني بايد براي گذاشتن پروتز سينه مناسب است، در زمان مشاوره مورد بررسي قرار خواهد گرفت و نهايتاً جراح پلاستيك مجرب با در نظر گرفتن تمام خصوصيات فردي شما جهات تصميم نهائي را مي گيرد.\nچه نوع داروي بيهوشي مورد استفاده قرار مي گيرد و چه مدت عمل جراحي طول مي كشد؟\nعمل جراحي تحت بيهوشي عمومي انجام مي شود و معمولا نياز است كه يك شب در بيمارستان بمانيد. اين عمل تقريبا يك ساعت يا كمي بيشتر به طول مي كشد.\nهميشه پيشبيني ميزان درد براي هر شخص مشكل است. در حالي كه بعضي از خانم ها اين فرايند را دردناك مي دانند،بعضي گفته اند كه بعد از عمل جراحي درد بسيار كمي داشته اند. مكان قرار دادن پروتز سينه در پشت ماهيچه ي سينه اي همراه با درد بيشتري است، چون بايد مقداري از ماهيچه بريده شود تا فضايي براي گذاشتن پروتز سينه باز شود. بيشتر زنان ميزان متوسطي درد براي پنج روز اول دارند كه نياز به مسكن خواهند داشت. اگرچه بعد از يك هفته بيشتر زنان گفته اند بهبود قابل توجهي در علائم و نشانه ها داشته اند\nبعد از عمل جراحي سينه هاي شما تا حدودي ورم كرده و كبود مي شوند. اين حالت احتمالا بعد از دوتا سه هفته از بين ميرود. گاهي اوقات ورم دور سينه ممكن است با هم متفاوت باشد. اين حالت طبيعي و عادي است و به مرور زمان بر طرف مي شود؛ اگر تفاوت زيادي بين سينهاي دو طرف وجود دارد، حتما با پزشك معالج تماس بگيريد.\nبعد از بزرگ كردن سينه ممكن است به نظر برسد كه سينه خيلي در بالا قرار دارد اين حالت نيز عادي است. در طي دو ماه اول بعد از عمل جراحي اين پروتز هاي سينه كم كم پائين آمده ودر نتيجه اي اثرات جاذبه ي زمين جاي خود را پيدا كرده و به حالت طببيعي باز مي گردند. اگر يك طرف سريعتر از طرف ديگر پائين آمد نياز نيست كه نگران شويد، چون اين حالت بعضي اوقات رخ مي دهد.\nبدنبال عمل جراحي شما بايد بانداژ مناسبي در آن ناحيه داشته باشيد و لازم است كه به مدت دو هفته مكان عمل را خشك نگه داريد. بعد از 48 ساعت پانسمان شما بر داشته خواهد شد و زخم بررسي و باز بيني شده و كمي تميز مي شود.\nمشاوره عمل بزرگ كردن سينه با پروتز\nمشاوره عمل بزرگ كردن سينه با پروتز نقشي كليدي در رسيدن به نتيجه دلخواه دارد. در جلسه مشاوره پرسش‌هاي دقيقي را درباره انتظارات بيمار مطرح مي‌كنند، سابقه پزشكي بيمار را كاملاً بررسي و در نهايت تعيين مي‌كنند كه آيا انجام اين عمل با توجه به شرايط بيمار مناسب است يا خير. جلسه مشاوره فرصت مغتنمي است تا بيمار آگاهي خود را در زمينه عمل آتي افزايش دهد و مطمئن شود كه پروتز سينه انتخاب مناسبي است. به علاوه جراح نمونه‌هايي از تصاوير قبل و بعد از بيماران پيشين را نيز به بيمار نشان مي‌دهند تا درك درستي از نتيجه عمل شكل بگيرد.\nافراد مناسب براي پروتز سينه\nپروتز سينه يك عمل جراحي انتخابي با تهاجم حداقل است و بيمار بايد توصيه‌هاي مربوط به آمادگي پيش از عمل را كاملاً رعايت كند. متقاضيان ايده‌آل، بانوان غيرسيگاري و سالمي هستند كه پوستي با خاصيت ارتجاعي خوب و انتظاراتي واقع‌بينانه از نتيجه عمل دارند. بيماران بايد از دستورات مربوط به آمادگي قبل از عمل و مراقبت بعد از عمل پيروي كنند تا روند التيام به بهترين نحو سپري شود و نتيجه بهينه به دست آيد.\nبزرگ كردن سينه با پروتز عملي سرپايي است كه تحت بيهوشي عمومي در مدت يك تا دو ساعت انجام مي‌شود. پس از اين كه در جلسه مشاوره روش‌هاي مختلف بزرگ كردن سينه بررسي شد و جراح اندازه و نوع پروتز را با توجه به شرايط و ترجيح بيمار انتخاب كرد؛ در نهايت روش ايجاد برش و قرارگيري پروتز مشخص مي‌شود. جراح مي‌تواند براي وارد كردن پروتز برش‌ها را در سه محل متفاوت، يعني زيربغل، هاله دور سينه (بافت اطراف نوك پستان) يا چين زير سينه ايجاد كند. دكتر تمام اين برش‌ها را به گونه‌اي ايجاد مي‌كنند كه تا حد امكان محو و نامشخص باشد.\nجراح پروتز را پس از ايجاد برش از بالا يا پايين عضله ديواره قفسه سينه وارد بدن مي‌كند. بدن پروتز را در جاي وارد شده نگه مي‌دارد و از جابجا شدن آن زير پوست جلوگيري مي‌كند. جراح برش را پس از قرار دادن پروتز در جاي مناسب مي‌بندد و بخيه مي‌زند.\nدوران بهبود پروتز سينه\nدوران بهبود اوليه پروتز سينه يك تا دو هفته طول مي‌كشد. بخيه‌هاي زده شده براي بستن برش قابل جذب است و نيازي به كشيدن ندارد، اما محل برش تا يك هفته پس از جراحي پانسمان است. هفته اول دشوارترين و ناراحت كننده‌ترين زمان دوران بهبود است. بيمار بايد تا چند هفته فعاليت خود را محدود كند و از انجام كارهاي بدني سنگين مانند ورزش خودداري كند. اكثر بانوان مي‌توانند يك هفته پس از جراحي به سر كار بازگردند.\nورم بعد از پروتز سينه طبيعي است و حدود شش ماه پس از جراحي وجود دارد. بااين حال نتيجه عمل تا حد زيادي پس از بهبود يافتن و جوش خوردن برش‌ها و فرونشستن بخش اعظم ورم مشخص است.\nعوارض جراحي بزرگ كردن سينه (پروتز سينه)\nدر اغلب اوقات بيماران از شنيدن عوارض اعمال جراحي واهمه دارند و به همين دليل جراحان نيز در مشاوره‌هاي قبل از عمل كمتر به اين مسئله مي‌پردازند. نكته حائز اهميت اين است كه جراحي‌هاي زيبايي نيز همچون تمام اعمال جراحي با عوارض و پيامدهاي بالقوه‌اي همراه است. دسته‌اي از عوارض در مورد تمام اعمال جراحي مشترك است و ربطي به جراحي زيبايي ندارد ولي دسته‌اي از عوارض و پيامدها خاص اعمال جراحي زيبايي است.\nمهمترين نكته‌اي كه قبل از هر چيز بايد به آن اشاره كرد، اين است كه ذكر اين عوارض و پيامدها فقط به منظور آگاه بودن بيمار است و اصلاً دليلي ندارد كه اين عوارض براي تمام بيماراني كه تحت عمل جراحي زيبايي قرار مي‌گيرند به وجود بيايد. در انجام تمام اعمال جراحي و از جمله عمل جراحي زيبايي اين احتمال وجود دارد كه چنين عوارض و پيامدهايي اتفاق بيفتد. امروزه و با پيشرفت روش‌هاي جراحي زيبايي و آشناتر شدن بيماران، تيم جراحي و بيهوشي با اين اعمال، درصد و احتمال بروز اين عوارض بسيار كاهش يافته است و با انجام مراقبت‌هاي صحيح و درست قبل و بعد از عمل و به كارگيري تكنيك مناسب جراحي و احتياطات لازم مي‌توان اين ميزان قليل را به حداقل ممكن رساند.\nعوارض جراحي بزرگ كردن سينه با پروتز را مي‌توان همچون ساير اعمال جراحي به دو گروه عمده عوارض عمومي و عوارض اختصاصي تقسيم‌بندي كرد.\n1- عوارض عمومي جراحي پروتز سينه\n2- عوارض اختصاصي جراحي پروتز سينه\nج: جراحي مجدد و تعويض پروتز: در واقع نبايد اين مشكل را جزء عوارض پروتز سينه مطرح كرد ولي به سبب كثرت سوال بيماران در اين مورد بهتر است به آن نيز اشاره كرد. اصولاً پروتز سينه را نبايد تعويض كرد مگر اينكه بيمار با آن دچار مشكل شده باشد. اين مشكلات عبارتند از:\nد: پاره شدن پروتز: يكي از عوارض احتمالي و بسيار نادر، پاره شدن پروتز است. در حال حاضر و با تكنيك‌هاي جديد، پروتزها به ترتيبي ساخته مي‌شوند كه حتي با فشارهاي زياد دچار پارگي نشوند، البته اصابت اجسام نوك‌تيز، اصابت گلوله و تصادفات بسيار شديد از اين قاعده مستثني هستند. ولي در هر صورت و به صورت بسيار نادر ممكن است پروتز پاره شود.\nدر صورت پاره شدن پروتز، بيمار ممكن است يكي از علايم زير را تجربه نمايد:\nحداقل يك يا دو ويزيت اوليه در مطب ضروري است كه بايد بيمار درباره سايز بعد از عمل و خواسته هاي خود با جراح صحبت كند. ممكن است تمام خواسته هاي بيمار انجام پذير نباشد كه به بيمار گفته ميشود . چون شكل سينه ها و نتيجه عمل رابطه نزديكي با شكل , سايز , ميزان افتادگي سينه قبل از عمل و روش جراحي بكار رفته داردپس ديدن عكسهاي قبل و بعد از عمل بيماران ديگر فقط مي تواند مثالهايي از اين عمل را به شما نشان دهدو مقايسه نتيجه عمل خود با ديگران فقط در صورتي كه وضعيت سينه شما شبيه هم باشد منطقي ميباشد . پس از معاينه دقيق و بر اساس وضعيت سلامتي فرد آزمايشات لازم وسونوگرافي يا ماموگرافي درخواست ميشود. در اين مرحله سايز تقريبي پروتز شما تعيين ميشود.\nپروتز يا زير بافت سينه يا زير عضله سينه اي بزرگ گذاشته ميشود. براي قرار دادن پروتزهاي بزرگتر قسمتي از پروتز زير بافت سينه و قسمتي زير عضله گذاشته ميشود. براي گذاشتن پروتز زير بافت سينه لازم است كه بافت كافي در قسمت بالاي سينه ها وجود داشته باشد تا لبه پروتز از زير بافت معلوم نباشد.اينكه كدام روش بهتر است براي هر بيماري فرق ميكند پس جراح بر اساس شرايط سينه فرد در اين مورد تصميم ميگيرد.\nچند نوع برش براي گذاشتن پروتز وجود دارد ؟\n۱-برش زير سينه .رايجترين روش است جاي زخم بخوبي در زير سينه پنهان ميشود و به طول ۶-۴ ايجاد ميشود\n۲-برش دور هاله سينه .اشكال اين برش اين است كه جاي زخم آن ميتواند ديده شود. اين روش اگر هاله سينه به اندازه كافي بزرگ باشد قابل انجام است .\n۳- برش زير بغل .كمتر استفاده ميشود. چون جاي زخم مشخص است و گاهي پروتز در جاي درستش قرار نميگيرد.\nگر چه در اكثر موارد سايز تقريبي پروتز قبل از عمل مشخص شده ولي حين عمل با كمك سايزر (نوعي پروتز كه ميتوان آن را تا هر سايزي كه بخواهيم باد كرد) و قرار دادن آن در فضاي ايجاد شده پشت سينه اندازه واقعي تر بدست ميايد.\nمحل انجام جراحي و روش بيهوشي\nاين عمل با بيهوشي عمومي و در بيمارستان يا مركز جراحي محدود انجام شده و نياز به ۲۴ ساعت بستري دارد طول عمل ۲-۱٫۵ است.\nمراحل پس از جراحي\nپس از جراحي بيمار يك سوتين مخصوص را طبق صلاحديد جراح به مدت چند هفته ميپوشد.\nپس از عمل وجود كمي درد كبودي وتورم در محل جراحي عادي ميباشد . روي زخمها پانسمان چسبي قرار داده ميشود و روز هفتم فرد پانسمان را برداشته دوش گرفته و تا روز دهم پانسمان را ادامه ميدهد. بخيه ها جذبي هستند و نياز به برداشتن ندارند. درن معمولا بيست و چهار ساعت بعد برداشته ميشود.\nاستراحت به مدت سه روز تا يك هفته در منزل كافيست . تا دو ماه حركات بازو بايد محدود شود . پياده روي اشكالي ندارد ولي انجام حركات ورزشي كامل تا چند ماه بايد محدود شود.\nجاي عمل كه ابتدا قرمز است بتدريج محو ميشود . بيمار روز دهم وبيست ويكم ,دو ماه و شش ماه و يكسال بعد از جراحي مجددا ويزيت خواهد شد.\n– عوارض زودرس مثل عفونت و خونريزي بسيار نادر است . بيشترين عارضه كه بيمار را نگران ميكند ايجاد اسكار بدشكل در محل برش جراحي استكه اگر دستورات رعايت شود به حداقل ميرسد. گاهي جهت اصلاح اسكارها به روتوش با جراحي يا ليزر نياز است. افراد بد زخم و پوستهاي كلوئيد ساز عمدتا قابل پيش بيني نيستند و بطور كامل و قطعي قابل درمان نيستند .\n– بعلت تورم در محل عمل بيحسي در هاله سينه ميتواند تا چند ماه ادامه داشته باشد ولي بيحسي دائمي بسيار نادر است.\n– شيردهي در اغلب روشها حفظ ميشود . يكي از شايعترين عوارض ورم سينه ها است كه گاهي ماهها وقت لازم است تا برطرف شود.\n– در صورتي كه از قبل مختصري عدم تقارن از نظر اندازه و شكل ظاهري سينه ها وجود داشته باشد بعد از عمل به همان صورت باقي ميماند.\n– عارضه نادر سفت شدن كپسول طبيعي تشكيل شده در اطراف پروتز مي باشد كه باعث سفت شدن سينه مي شود و بيمار احساس درد ميكند و گاهي شكل سينه به هم ميخورد كه درمان آن خارج كردن پروتز است.\n– گاهي بنظر ميرسد كه پروتز بالاتر قرار گرفته است كه در اين صورت با بستن باند كشي در بالاي سينه ها پس از مدتي اين وضعيت اصلاح ميشود.\nچه انتظاري از اين عمل داريم\nنتيحه اين عمل ايجاد سينه هايي سفت تر و بزرگتر وخوش فرمتر ميباشد.بسته به روش جراحي براي نهايي شدن فرم سينه ها گاهي تا چند ماه بايستي صبر كرد.انجام هر گونه روتوش يا دستكاري مجدد سينه ها يك سال بعد امكانپذير است.


نسخه قابل چاپ - ریزش مجدد بیتکوین - ایسنا\nجمعه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۷:۵۹\nجمعه / ۱۵ اسفند ۱۳۹۹ / ۰۳:۱۹\nکد خبر: 99121511013\nارزش بیشتر ارزهای دیجیتالی با کاهش همراه شد.\nبه گزارش ایسنا به نقل از سی‌ان‌بی‌سی، تیم بسکتبال دالاس ماوریکز که از پرطرفدارترین تیم های ورزشی آمریکا محسوب می شود در بیانیه ای اعلام کرد از این پس هواداران باشگاه امکان خرید محصولات تبلیغاتی و تجهیزات ورزشی این باشگاه را با استفاده از ارزهای دیجیتالی بیتکوین و دوج کوین خواهند داشت. هدف از این اقدام، حرکت در مسیر فناوری های آینده عنوان شده است.\nشمار دیگری از شرکت های بزرگ جهان برای ورود به بازار رمزارزها اعلام آمادگی کرده اند. کمپانی نتفلیکس که بزرگ ترین رسانه پخش فیلم و سریال جهان محسوب می شود از بررسی بازار رمزارزها برای تصمیم گیری در خصوص سرمایه گذاری در آن ها خبر داده است. خودروسازی هیوندای کره هم اعلام کرد احتمالا به زودی در برخی از فروشگاه های آن امکان خرید خودرو با ارزهای دیجیتالی مهیا خواهد شد. در حال حاضر خودروسازی تسلا این امکان را برای مشتریان خود فراهم کرده است.\nمقامات منطقه مغولستان داخلی در چین اعلام کردند با هدف صرفه جویی در مصرف برق، روند استخراج بیتکوین و سایر ارزهای دیجیتالی در این منطقه ممنوع خواهد شد. تخمین زده می شود استخراج بیتکوین در هر سال به چیزی حدود ۱۲۸.۸۴ تراوات بر ساعت مصرف برق نیاز داشته باشد که این میزان از مصرف برق کشورهایی نظیر آرژانتین و یا اوکراین در یک سال هم بیشتر است. هشت درصد کل بیتکوین های دنیا در مغولستان داخلی چین استخراج می شود. این رقم برای آمریکا ۷.۲ درصد است.\nمجموع ارزش بازار جهانی ارزهای دیجیتالی در حال حاضر ۱۴۹۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود که این رقم نسبت به روز قبل ۵.۲۴ درصد کمتر شده است. در حال حاضر ۶۵ درصد کل بازار ارزهای دیجیتالی در اختیار بیتکوین و ۱۲ درصد در اختیار اتریوم است. بیت‌کوین ۱۲ سال پیش توسط گروه گمنامی از معامله‌گران بر بستر بلاک‌چین ایجاد شد و از سال ۲۰۰۹ معاملات اولیه آن شکل گرفت.\nبه‌روزرسانی قیمت ارزهای دیجیتالی (تا ۱۳ ظهر به وقت شرقی) / این رده حاوی تغییرات قیمتی ۱۰ ارز دیجیتالی بزرگ از نظر ارزش بازار است.\nقیمت: ۴۸ هزار و ۱۹۳.۲۴ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۶.۲۳ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۳.۱۶ درصد کاهش\nقیمت: ۱۵۳۸.۹۱ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۴.۹۸ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۳.۷۸ درصد کاهش\nقیمت: ۰.۹۹۷ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۰.۲۹ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۰.۰۴ درصد کاهش\nقیمت: ۲۲۹.۳۵ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۶.۹۸ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۶.۹۳ درصد کاهش\nقیمت: ۱.۱۱ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۱۰.۱۶ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۳.۳۴ درصد کاهش\nقیمت: ۳۵.۱۲ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۶.۲۵ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۴.۹۶ درصد افزایش\nقیمت: ۰.۴۷۱ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۵.۱۵ درصد افزایش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۱.۵۹ درصد کاهش\nقیمت: ۱۸۰.۱۸ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۶.۰۹ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۶.۲۵ درصد کاهش\nقیمت: ۲۷.۹۹ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۹.۲۳ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۱.۶۱ درصد افزایش\nقیمت: ۵۰۳.۲۰ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۶.۳۴ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی یک هفته اخیر: ۵.۲ درصد کاهش


بهترین روش برای مقابله با مشکل تلخ شدن دهان، مصرف مواد غذایی مناسبی است که به سم زدایی از بدن کمک می‌کنند.\nگروه دانش تیتریک، آیا تا به حال برایتان پیش آمده که با احساس تلخی دهان در صبح بیدار شوید و این موضوع آزاردهنده روزتان را خراب کند؟ عوامل مختلفی می‌تواند دلیل این امر باشد که با تشخیص و درمان آن، می‌توانید مشکل تلخی دهان در صبح را از بین ببرید و زندگی شیرین‌تری داشته باشید.\nبسیاری از ما صبح‌ها که از خواب بیدار می‌شویم بد مزه بودن دهان و تلخی آن را تجربه کرده ایم و گاهی این حس آن قدر زیاد است که معمولا رغبتی به خوردن صبحانه نداریم و کم اشتها می‌شویم. این عارضه بر زندگی و کار ما در اجتماع مؤثر است و شروع یک روز نو با چنین احساسی روی اعصاب تأثیر بدی دارد و باعث تحریک آن می‌شود.\nتلخی و بد مزه بودن دهان به خاطر ناراحتی‌های دستگاه گوارش، بیماری‌های مخصوص مجاری صفرا وی و کیسه صفرا، تورم و نارسایی کبد، مسمومیت حاد و مزمن، اعتیاد به سیگار، آلودگی و بیماری‌های عفونی دهان و دندان به وجود می‌آید. نباید نسبت به تلخی دهان و بد مزه بودن دهان در هنگام صبح بی توجه بود و آن را رها کرد به امید آن که خودش خوب خواهد شد. برای خیلی از افراد پیش آمده است که صبح با دهانی بدمزه که ترش و تلخ است از خواب بیدار شوند. اگر چنین مزه‌ای در دهان تان احساس کنید بدون شک دنبال دلایل آن خواهیدگشت.\nعدم رسیدگی به بهداشت دهان\nاختلال در سلامت دستگاه تنفسی\nاستفاده از دارو‌های بیولوژیکی و شیمی درمانی\nیکی از علت‌های تلخی دهان در صبح می‌تواند کمبود ویتامین باشد. ویتامین‌ها و مواد مغذی بدن برای درک درست اندام‌های بدن از جمله درک بو، طعم و مزه لازم و ضروری هستند و مستقیما بر روی حس چشایی و بویایی تاثیر دارند. البته لازم به ذکر است که بیش بود ویتامین‌ها نیز می‌تواند باعث تلخی دهان در صبح شود. برای مثال کمبود ویتامین ب. ۱۲ باعث تلخی دهان در صبح و همچنین از دست دادن تشخیص طعم غذا‌ها می‌شود. همچنین افزایش روی در بدن هم می‌تواند علت تلخی دهان در صبح باشد.\nاختلال در سلامتی\nبهترین روش برای مقابله با مشکل تلخ شدن دهان، مصرف مواد غذایی مناسبی است که به سم زدایی از بدن کمک می‌کنند. در واقع پیش از هر چیز لازم است بدن تان را از شر سموم خلاص کنید. صبح تان را با خوردن یک حبه سیر (به صورت ناشتا) آغاز کنید. با مصرف منظم و روزانه سیر، بدن تان به طور طبیعی سم زدایی می‌شود. در گام بعدی سراغ یک نوشیدنی بروید. کافیست یک نوشیدنی ساده تهیه کرده و به مدت ۸ شب متوالی (هر ماه) میل کنید. برای این کار نیاز به یک عدد چغندر، یک حبه سیر، آب نصف یک عدد لیموترش، کمی جعفری و یک قاشق چایخوری عسل دارید. ترکیبات ذکر شده را با مقداری آب در مخلوط کن بریزید و هم بزنید تا کاملا یکدست شود. این نوشیدنی باعث سم زدایی از بدن شده و توکسین‌ها و باکتری‌ها را از بین می‌برد. در نتیجه مسئله تلخی دهان نیز به مرور برطرف می‌شود.\nبرچسب ها: تیتریک ، البرز ، صبح ، مزه ، دهان ، اعصاب


تصویر بازیگر «پایتخت» روی پروفایل اینستاگرام ستاره سابق پرسپولیس/ عکس - خبرآنلاین\n۱۱ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۲:۴۸\nکد خبر 1370691\nمحسن مسلمان بازیکن سابق پرسپولیس و هافبک فعلی تیم سپاهان شوخی جالبی با سریال پایتخت داشته.\nبه گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ این روزها تب سریال پایتخت در کشور بسیار داغ است. انقدر داغ که حتی محسن مسلمان ستاره سابق پرسپولیس و هافبک فعلی سپاهان اینطور که در تصویر می بینید با این فیلم شوخی کرده. مسلمان تصویر کوچکترین عضو فیلم را که پدیده این فصل پایتخت بوده، روی پروفایل اینستاگرام خودش قرار داده!


معامله معمار ایران در میان پیشکسوتانی که برای وزارت امور خارجه بایدن انتخاب شده اند – سایت خبری صدرا کنفرانس\nمعامله معمار ایران در میان پیشکسوتانی که برای وزارت…\nواشنگتن: مذاکره کننده برجسته آمریکایی برای توافق هسته ای ایران و شاهین آزمایش شده جنگ علیه روسیه در روز شنبه (16 ژانویه) به سمت های برتر در وزارت امور خارجه جو بایدن رئیس جمهور منتخب منصوب شد ، که نشانگر بازگشت به رویکرد سنتی تر و چندجانبه است پس از ریاست جمهوری آشفته دونالد ترامپ.\nوندی شرمن ، که واسطه توافق ایران با باراک اوباما بود و تحت توافق نامه بیل کلینتون با کره شمالی توافق هسته ای را انجام داد ، به عنوان معاون وزیر خارجه منصوب شد.\nویکتوریا نولاند ، دیپلمات پیشین شغلی که به دلیل حمایت شدید از معترضان اوکراینی که خواهان برکناری رئیس جمهور روسیه هستند ، شناخته می شود ، به عنوان معاون وزیر امور خارجه ، سومین پست وزارت خارجه برای دیپلماسی روزانه آمریکا ، معرفی شده است.\nبایدن گفت که نامزدهای وزارت امور خارجه “برخی از تعیین کننده ترین دستاوردهای امنیت ملی و دیپلماتیک را در آخرین حافظه تأمین کرده اند.”\nبایدن در بیانیه ای گفت: “من اطمینان دارم كه آنها از تجربه و مهارت های دیپلماتیک خود برای بازگرداندن رهبری جهانی و اخلاقی آمریكا استفاده خواهند كرد. آمریكا بازگشته است.”\nتیم وزارت امور خارجه با آنتونی بلینکن ، وزیر امور خارجه که جلسه تأیید وی قرار است روز سه شنبه ، در آستانه تحلیف بایدن ، کار خواهد کرد.\nبلینکن گفت: “آمریکا در بهترین حالت خود هنوز ظرفیت بیشتری نسبت به سایر کشورهای روی زمین برای بسیج دیگران برای مقابله با چالش های زمان ما دارد.”\nاین خوش بینی در حالی رخ می دهد که شک و تردیدها در مورد رهبری ایالات متحده در روزهای رو به کاهش ترامپ پس از آنکه حامیان وی در 6 ژانویه به منظور جلوگیری از صدور گواهینامه پیروزی بایدن ، اقدام به سرقت از پایتخت کردند.\nبه عنوان نشانه ای از اولویت های دولت بایدن ، اوزرا زیا ، دیپلمات باسابقه به عنوان معاون وزیر امنیت داخلی ، دموکراسی و حقوق بشر منصوب شده است ، این سمت خالی مانده است ، به استثنای مقامات مسئول برای 4 سال کامل ترامپ. .\nاز برجسته ترین مناصب ، سخنگوی وزارت امور خارجه ، ند پرایس ، پیشکسوت سیا ، که در فوریه 2017 موج زد وقتی گفت که نمی تواند زیر نظر ترامپ با وجدان مناسب خدمت کند ، خواهد بود.\nانتظار می رود پرایس ، سخنگوی پیشین شورای امنیت ملی ، جلسات توجیهی تلویزیونی روزانه را از سر بگیرد ، قطعه ای یک بار از دیپلماسی ایالات متحده که در زمان ترامپ متوقف شد.\nدر جریان وزیر خارجه خارج از کشور مایک پمپئو ، طرفدار سرسخت ترامپ ، ایالات متحده به شدت با ایران و چین مخالفت ، به شدت از اسرائیل حمایت کرد و ضمن اعمال تحریم های مسکو ، برای بهبود روابط با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه بازی کرد.\nنامزدی شرمن نشانه واضح دیگری است مبنی بر اینکه بایدن می خواهد به توافق نامه ای که بر اساس آن برنامه هسته ای خود را در ازای قول تخفیف تحریم ها به شدت کاهش داده ، بازگردد.\nترامپ این معامله را در سال 2018 کنار گذاشت و تحریم های گسترده ای را علیه آنچه بسیاری از ناظران به عنوان یک تلاش ناموفق برای سرنگونی رژیم معنوی شیعه می دانستند ، اعمال کرد.\nوندی شرمن ، در آوریل 2015 هنگام بازگشت از مذاکرات با ایران ، توسط جو بایدن رئیس جمهور منتخب AFP / برنده SMYALOVSKI به عنوان معاون وزیر خارجه معرفی شده است\nشرمن در روایتی غیرمعمول شخصی از مذاکرات شدید خود در وین ، در سال 2018 در مورد اینکه چگونه ایرانیان ، با تاکتیک های آشنا ، به یک نقطه اختلاف جدید اشاره کردند ، درست به نظر می رسید معامله آماده است.\nوی گفت که او در آستانه گریه است و ایرانیان در سکوت مبهوت مانده و اعتراض خود را پس گرفتند.\nوی نوشت: “این زمانی است که او جایی را برای من دزدید. وقتی ارزش هایی مانند اصالت ، پشتکار و تعهد را در میز مذاکره وارد می کنید ، هم در محل کار و هم در زندگی شخصی ، بسیار قدرتمند هستید.”\nشرمن و نولاند هر دو به تأیید سنا احتیاج دارند ، که پس از تسلط حزب دموکرات بایدن بر مجلس عوام پس از دور دوم انتخابات در جورجیا ، آسان تر به نظر می رسد.\nبا این حال ، نولاند با مخالفت برخی از فعالان چپ روبرو شد. او مشاور معاون رئیس جمهور هاوک دیک چنی بود ، اگرچه وی از منتقدان جدی ترامپ نیز بود.\nویکتوریا نولاند ، که به سمت دیگری از مقامات ارشد وزارت امور خارجه منصوب شد ، در دسامبر 2013 کیک هایی را به معترضین در میدان استقلال کیف تحویل داد. AFP / ANDREI KRAVCHENKO\nدر مکالمه 2014 که تصور می شد توسط روسیه ضبط شده است ، شنیده شد که نولاند اتحادیه اروپا را با کلمات توهین آمیز نادیده می گیرد زیرا در بحران اوکراین خواستار حمایت قوی تر از روسیه است.\nسال گذشته در مقاله ای در امور خارجه ، نولاند گفته بود كه دولت بعدی باید “سیاست فعالی” را برای تحت فشار قرار دادن روسیه دنبال كند ، اگرچه دستی برای بازپرداخت روابط به پوتین باز می كند – اگرچه او نسبت به این مشكوك بود تغییر خواهد کرد\nوی نوشت: “چنین رویکردی هزینه رفتارهای تهاجمی پوتین را افزایش می دهد ، دموکراسی ها را ایمن تر نگه می دارد ، و حتی می تواند باعث شود که مردم روسیه تقدیرگرایی خود را در مورد چشم انداز آینده بهتر زیر سوال ببرند.”


همه مشتركان برق كشور بيمه شدند | سایت انتخاب\nکد خبر: ۷۹۱۵۲\nتاریخ انتشار: ۳۵ : ۱۵ - ۱۷ مهر ۱۳۹۱\nهمه مشتركان برق كشور بيمه شدند\nاز مردادماه سال جاري تمام مشتركان برق بنا به حكم قانون تحت پوشش بيمه قرار گرفته‌اند؛ گرچه پيش از اين نيز خسارات ناشي از مشكلات شبكه جبران مي‌شد اما اكنون جبران خسارت‌ها قانو‌مندتر شده‌اند.\nبه گزارش ايسنا، برق ايران همواره به دليل ضريب اطميناني كه دارد مورد استقبال كشورهاي همسايه قرار گرفته است. در ايران نيز براي رفاه و اطمينان بيشتر مشتركان، منازل تحت پوشش بيمه قرار گرفته‌اند تا جبران خسارت‌هايي كه صورت مي‌گرفت بيشتر به باور مردم بنشيند و بيمه‌گرها نيز در اين كار ياري‌دهنده شركت برق هستند.\nهنوز بيمه‌گر امور مشتركان برق مشخص نشده اما شركت توانير پيگير اين موضوع است تا بزودي بيمه‌گر برق نيز مشخص شود.\nمعاون هماهنگی توزیع شرکت توانیر در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا با تاكيد بر ادامه روند جبران خسارت مشتركان برق مانند گذشته، در مورد بيمه مشتركان برق اظهار كرد: بر طبق ماده 58 قانون بودجه سال جاري در كنار شركت گاز، شركت برق نيز مشتركان خود را بيمه مي‌كند.\n* تعيين بيمه‌گر و كسر مبلغ 50 و 25 توماني بيمه شده‌ها\nغلامرضا خوش‌خلق با اشاره به ادامه مذاكرات براي تعيين بيمه‌گر تصريح كرد: در حال حاضر در مرحله تعيين بيمه‌گر هستيم؛ دوسه مرتبه با بيمه‌گرها مذاكره شده است و در حال مذاكره هستيم تا مسئله شفاف‌تر شده و به زودي كار به نتيجه برسد. البته بايد توجه داشت كه موضوع، بحث جديدي است چرا كه بيمه برق كنار بحث گاز ديده شده اما كارهاي ما كمي با مسئله گاز متفاوت است.\nوي در مورد ميزان پوشش بيمه تاكيد كرد كه ميزان جبران خسارت سقف دارد و افزود: شركت‌هاي بيمه دستورالعمل‌هايي در اين زمينه دارند.\nمعاون هماهنگی توزیع شرکت توانیر با اشاره به شرايط بيمه مشتركين و مبلغ اخذ شده براي بيمه گفت: در قانون گفته شده كه از هر مشترك شهري 50 تومان و از هر مشترك روستايي 25 تومان در هر قبض دوره‌اي كسر شود و با كسر اين مبلغ، مشتركين خانگي در مورد مشكلاتي كه در خانه پيش مي‌آيد، بيمه شوند.\nتنها خسارات ناشي از مشكل شبكه جبران مي‌شوند\nخوش خلق با تاكيد بر اين‌كه قبل از مطرح شدن بحث بيمه، خسارات ناشي از مشكلات برق مشتركين توسط شركت برق جبران مي‌شد، اظهار كرد: اكنون كارهاي لازم براي بيمه مشتركين انجام مي‌شود البته قبلا اگر خسارتي از طرف شبكه ايجاد مي‌شد، بررسي و در صورت ذيحقي مردم خسارات را جبران مي‌كرديم. در حال حاضر پوشش اين كار گسترده‌تر شده و ما با اين اقدام، با كمك مردم مي‌توانيم اگر مشكلي در داخل خانه‌اي رخ داد آن را پوشش دهيم.\nوي با بيان اين‌كه جبران خسارت تحت پوشش بيمه فقط در صورتي امكان پذير است كه خسارت وارده ناشي از مشكل شبكه باشد گفت: جبران خسارت عمدتا برمي گردد به مشكلاتي كه به خاطر برق در داخل منازل پيش مي‌آيد.\nمعاون هماهنگی توزیع شرکت توانیر گفت: ما درخدمت مردم هستيم و اگر مشكلي پيش بيايد، همان گونه كه پيش از اين به مسائل رسيدگي مي كرديم، آن را بررسي مي‌كنيم.


روزنامه اعتماد :: روشنفكر در قلمروهاي ممنوعه حركت مي‌كند\nگفت‌وگو با سيد علي محمودي درباره رابطه روشنفكر و قدرت سياسي\nروشنفكر در قلمروهاي ممنوعه حركت مي‌كند\nمريم گنجي- محسن آزموده\nمناظره ميان مصطفي تاج‌زاده و احمد زيدآبادي در آستانه يازدهمين دوره انتخابات مجلس شوراي اسلامي، بارديگر زمينه‌ساز بحث و گفت‌وگوهاي بسياري در مورد ضرورت نقادي قدرت و جريان‌هاي سياسي و سازوكارهاي حضور و فعاليت سياسي شد. در اين مناظره، تاج‌زاده در مقام يك فعال سياسي اصلاح‌طلب بر ضرورت، اهميت و اجتناب‌ناپذيري حضور جريان اصلاح‌طلبي در عرصه قدرت سياسي و تلاش براي كسب مناصب سياسي تاكيد داشت، حال آنكه زيدآبادي در جايگاه روشنفكر منتقد با واكاوي پيشينه جريان اصلاح‌طلبي در منازعه قدرت، معتقد بود حضور جنبش اصلاحات در قدرت به بن‌بست رسيده است و بر ضرورت انفعال فعال در ساحت مدني و عدم ورود به قدرت سياسي پاي مي‌فشرد. اين مناظره بهانه‌اي شد براي بازپرداختن به مشكله ديرينه رابطه روشنفكران و قدرت. براي بحث و گفت‌وگو درباره اين مساله تاريخي پاي صحبت‌هاي دكتر سيد علي محمودي، استاد دانشكده روابط بين‌الملل وزارت امورخارجه نشستيم.\nبا توجه به پيشينه پرمجادله مفهوم روشنفكري و رابطه اش با قدرت، شما چه تعريفي از چيستي روشنفكري و مرزهاي اين رابطه به دست مي‌دهيد؟\nمفهوم روشنفكري را مي‌توان طي دو دوره در نظر گرفت؛ دوران پيشامدرن و دوران پسامدرن. با اين ملاحظه كه در دوران پيشامدرن، مفهوم مدرن روشنفكري جايي ندارد. برخي از سقراط در دوران پيشامدرن نام مي‌برند. من هم مي‌توانم از حافظ نام ببرم كه نقش روشنگري، آگاهي‌بخشي و نقد سياسي و اجتماعي را بيرون از دايره قدرت در اشعار خود بازتاب داده است. اما به نظر من روشنفكر دوران مدرن را با پنج ويژگي مي‌توان تعريف كرد: 1) زيستن در دوران مدرن كه به‌طور خاص از سده شانزدهم ميلادي آغاز مي‌شود و تا زمان ما تداوم دارد، 2) نقد هر متن و وضعيت انساني، 3) برخورداري از استقلال فكري و سياسي، 4) دليري و ازخودگذشتگي و 5) طلايه‌داري و پيشگامي. چنين شخصي را «روشنفكر اصيل» مي‌نامم. در مورد رابطه روشنفكر و سياست بايد گفت كه اساسا كار روشنفكرِ اجتماعي، فرهنگي يا سياسي در بيان ديدگاه‌ها، تاملات و ارزيابي‌هاي خود از وضع جامعه و سياست، در قالب گفتار و نوشتار، سياسي است. كار روشنفكري ماهيتا كار سياسي است. روشنفكر در حريم شخصي خود مي‌خواند، مي‌نويسد، مي‌انديشد، ارزيابي مي‌كند، ايده‌هايي در ذهن او خلق مي‌شود و از طريق نوشتار و گفتار اين انديشه‌ها و ايده‌ها را مطرح مي‌كند. طرح اين انديشه‌ها و ايده‌ها حتي اگر محتواي آنها دغدغه‌هاي فرهنگي، اجتماعي، ادبي و ... باشد، يك كار سياسي است. اكنون پرسش اين است: آيا هركسي كه كار سياسي مي‌كند در حكومت و قدرت سياسي حضور دارد؟ بر اين اساس چه رابطه‌اي ميان قدرت و روشنفكري وجود دارد؟ روشنفكر با خلق فكر و انديشه، قدرت مي‌آفريند و كار او از جنس قدرت است، منتها بيرون از حكومت. حكومت داراي قدرت سخت و نرم است اما روشنفكر براساس دو اصل آزادي و استقلال، بيرون از حيطه قدرت، كار روشنفكري خود را از طريق زايندگي انديشه و نقد انجام مي‌دهد. اين انديشه‌وري و نقادي، از جنس قدرت است كه باعث دگرگوني مي‌شود. اينجاست كه بازي روشنفكر و قدرت سياسي درمي‌گيرد. روشنفكر از طريق قدرتي كه مي‌آفريند با قدرت سياسي يا نظام سياسي گلاويز مي‌شود، انتقاد مي‌كند، خواسته‌هاي شهروندان را مطرح مي‌كند و صداي هشدارباش را بلند مي‌كند. بنابراين در اين وضعيت، هم با سياست سروكار داريم و هم با قدرت. قدرت به اين معنا كه كار روشنفكر در عرصه عمومي و بيرون از ساختار قدرت شكل مي‌گيرد. روشنفكر تا زماني روشنفكر است كه در عرصه عمومي به‌طور آزاد و مستقل، نقد قدرت مي‌كند. حكومت، «كنشگر سياسي» و روشنفكر، «نظاره‌گر سياسي» است؛ البته نه ناظرِ صِرف بلكه نقاد و ارايه‌دهنده نظر و انعكاس صداي بي‌صدايان. صاحبان صدا از طريق رسانه‌هاي جمعي، احزاب، نهادهاي مدني و امكانات ديگر، حرف خود را مي‌زنند اما كار روشنفكر اين است كه پژواك صداي نهفته در نهاد و بطن جامعه، صداي بي‌صدايان يا صدايي كه شنيده نمي‌شود، صدايي كه ناديده گرفته يا به حاشيه رانده مي‌شود، باشد. كار روشنفكر متفاوت از كار احزاب سياسي است. احزاب سياسي براساس ايدئولوژي و مرامنامه خود براي احراز جانشيني و جايگزيني در قدرت به عنوان جايگزين اعلام نظر و نقد قدرت مي‌كنند، اما روشنفكر دغدغه به قدرت رسيدن ندارد. روشنفكر با پيام‌ها، انديشه‌ها و راه‌گشايي‌هاي خود به عنوان چهره‌اي انديشمند، پيشرو و دلير كه بدون چشمداشت ايفاي نقش مي‌كند و كيسه‌اي براي كار روشنفكري ندوخته است، نقش روشنفكري را به عنوان يك وظيفه اخلاقي انجام مي‌دهد. او در صدد است صداهاي خاموش را به گوش حاكميت و شهروندان در عرصه عمومي برساند و راه درست را نشان دهد. اگر قدرت حاكم از مسير قانون و اخلاق منحرف شود، صداي هشدارباش روشنفكر بر مدار آزادي، عدالت و قانون در جامعه بالا مي‌گيرد. اين صدا فقط براي حكومت بلند نمي‌شود، بلكه دانشگاه، احزاب، نهادهاي مدني و جامعه جهاني نيز اين صدا را مي‌شنوند زيرا كلام روشنفكر چه در قالب سخن و چه در قالب نوشته، راه ورود به زيست‌جهانِ مردمان را مي‌گشايد.\nتعريف شما از روشنفكر يادآور و تداعي‌كننده تعريف آل‌احمد از روشنفكر و به تبع آن پيوند ميان روشنفكر و تعهد است كه در دهه‌هاي چهل و پنجاه در ايران متاثر از فضاي جهاني، غالب بود. آيا چنين مشابهتي را مي‌پذيريد؟\nبحث تعهد و رسالت روشنفكري را بسياري از فيلسوفان و روشنفكران مطرح كرده‌اند. البته ممكن است آنچه امروز مي‌انديشيم و مي‌گوييم، در مواردي قرابت و شباهت با آنچه در گذشته گفته شده، داشته باشد. همان‌گونه كه ممكن است از گفت‌وگوي ما، ديدگاه‌هاي ادوارد سعيد در مورد روشنفكر نيز تداعي شود. اما در اين ميان موارد افتراق و اختلاف هم زياد است. من در فصل «ارزيابي كارنامه فكري جلال آل‌احمد» در كتاب «نوانديشان ايراني» نوع نگاه او به روشنفكران را مورد نقد و ارزيابي قرار داده‌ام و مي‌توانم بگويم موارد افتراق، بسيار زياد است.\nاز بحث شما مي‌توان دو معناي سنتي و گفتماني قدرت را برداشت كرد. كساني مثل حميدرضا جلايي‌پور به اين قايل هستند كه يك فرد مي‌تواند ساحت‌هاي متفاوتي داشته باشد؛ توامان روشنفكر، فعال سياسي و آكادميسين باشد و در هر كدام از اين عرصه‌ها نقش‌هاي متفاوتي را ايفا كند. آيا شما موافق اين ساحت‌هاي متفاوت هستيد؟ آيا تناقضي در روشنفكري و فعاليت حزبي و سياسي درون قدرت وجود ندارد؟\nبسياري از كارها را مي‌شود توامان انجام داد اما ناقص و ناتمام. ابوالفضل بيهقي در گزارش «بر دار كردن حسنك وزير»، مي‌نويسد خواجه احمد يكي از بزرگان، در خانه خود به بوسهل زوزني- كه با ورود حسنك به مجلس، «بر خشم خود طاقت نداشت، برخاست نه تمام»- مي‌گويد: «در همه كارها ناتمامي.» اگر مباني، قواعد و پيش‌زمينه‌هايي كه در مورد آزادي و استقلال روشنفكر و عدم تلاش براي كسب قدرت را- كه بيان كردم- بپذيريم، چنين امري ناشدني است. حزب در دوران مدرن نهادي است با هدف اصلي كسب، حفظ و افزايش قدرت و تشكيل دولت. كسي كه عضو حزب است، به يك چارچوب ايدئولوژيك و مرامنامه پايبند و متعهد است و بايد براساس آن عمل كند. نه تنها در جلسات حزب بلكه به عنوان عضو شوراي مركزي، سخنگو يا چهره شاخص حزب، نمي‌تواند از حدود و ثغور تعهدات حزبي خود عدول كند. عضويت در حزب متضمن تلاش براي كسب قدرت براساس هدف‌ها و آرمان‌هايي در راستاي خدمت به شهروندان و كشور است. اين امر با بي‌طرفي و استقلال روشنفكري و عدم التزام روشنفكر به هر قدرتي، غيرقابل جمع و متناقض است. آيا شخصي كه باور دارد مي‌تواند هم‌زمان و به‌طور مستقل كار حزبي و كار روشنفكري بكند، در صورتي‌كه سياست‌ها و مواضع حزب او، چشم بستن روي بي‌عدالتي و تبعيض در جامعه باشد يا سياست‌هايي مغاير با قانون اساسي را آشكارا يا به صورت تلويحي مورد تاييد قرار مي‌دهد يا چشم‌هاي خود را روي آن ببندد، حاضر است با پرده‌برداري از «فرديتِ» خود، در كسوت روشنفكري، عليه حزب خود اعلام موضع مخالف كند و سياست‌هاي حزب را محكوم كند؟ چگونه يك شخص مي‌تواند هم حزبي باشد، هم روشنفكر؟ او ملزم است سياست‌هاي مصوبِ حزب را بپذيرد، حتي اگر با برخي از آنها به شدت مخالف باشد. بنابراين مي‌توان به چنين كنشگران محترمي توصيه كرد كه در برابر نقش‌هاي سه‌گانه« حزبي، روشنفكري و دانشگاهي»، رسم قناعت پيشه‌كنند و از خير روشنفكري بگذرند، يا اينكه كار حزبي را رها كنند و هم‌زمان به عنوان «روشنفكر و دانشگاهي» ايفاي نقش كنند؛ وگرنه به قول خواجه احمد، در كارهاي حزبي، روشنفكري و دانشگاهي، «ناتمام» خواهند بود. مي‌توان تصور كرد در دانشگاه درس بدهيم، در حزب كار حزبي بكنيم، در عرصه عمومي كار روشنفكري بكنيم، اما پرسش اين است كه تكليف ما با همنوايي گروهي و التزام به ايدئولوژي و خط‌مشي‌هاي حزبي چه مي‌شود؟ روشنفكري با التزامِ ساختاري سازگاري ندارد. نمي‌توان هم در نقش روشنفكر ظاهر شد و هم به عنوان مثال، رييس‌جمهور، وزير، مدير عامل شركت نفت و رييس فرهنگستان علوم بود. بنابراين ممكن نيست شخصي با نام «روشنفكر» در حالي‌كه التزام‌هاي قدرت او را در برگرفته است، بتواند در كسوت روشنفكر اصيل ايفاي نقش كند. روشنفكر مي‌خواهد نقشي بي‌بديل ايفا كند. اگر مي‌خواهيد كار حزبي بكنيد و عضوِ موثر حزب باشيد، ايرادي ندارد، كار دانشگاهي بكنيد، اما روشنفكر به‌ماهو روشنفكر، كسي است كه كار فكري و آگاهي‌بخشي و راهگشايي در گستره ملي مي‌كند و هيچ التزامي و مزد و منتي هم در برابر هيچ قدرتي ندارد. از آراي ادوارد سعيد درباره نقش روشنفكر، اين‌گونه استنباط مي‌شود كه سقف حضور روشنفكر در ديوان‌سالاري را فقط مي‌توان در سِمت استادي دانشگاه به رسميت شناخت. او خود در عمل تا پايان عمر به اين نظر پايبند بود. او معتقد بود مي‌توان در كنار تدريس و كار علمي، روشنفكر هم باقي ماند. او استادي دانشگاه را به عنوان قدر مُتيقِنِ شغل دولتي مي‌پذيرفت. گمان مي‌كنم ديدگاه سعيد، هم واقع‌بينانه است و هم مرزهاي كار روشنفكري را از مرزهاي كار حزبي و حكومتي به روشني ترسيم مي‌كند. در كنار استقلال و كار متمايز روشنفكر از ديگر نقش‌آفريني‌ها، مرزي به رنگ قرمز وجود دارد. اين مرز ميان روشنفكران اصيل با روشنفكران كاسب‌كارِ حرفه‌اي است، يعني كساني كه در دواير قدرت وارد مي‌شوند، به امتيازاتي دست مي‌يابند و در مقابل، توجيه‌گر وضع موجود مي‌شوند. اين كار به معناي فروختن يوسفِ مفهوم روشنفكري به زرِ ناسره قدرت و نوعي كاسب‌كاري است كه براي روشنفكران و روشنفكري، رفتاري مهمل و شرم‌آور است. در شماري از كشورها و ازجمله ايران، ما شاهد چنين روشنفكران كاسب‌كاري بوده‌ايم كه طبيعتا رفتار، كردار و گفتارشان متنزل و خلاف اخلاق است. اساسا لزومي ندارد هركسي خود را در جرگه روشنفكري قرار دهد. اشخاص شريفي هستند كه در كار علمي متخصص‌اند، تدريس و پژوهش مي‌كنند و برآيند كارشان براي مردم و كشور سودمند است، كسي هم اعتراضي به نقش برگزيده آنان ندارد. اما روشنفكر نقش بي‌بديلي در عرصه عمومي ايفا مي‌كند. اگر مرزهاي كنشگري او به درستي و دقت ترسيم نشود، لاجرم در مباني، مفاهيم و تعريفِ نقش‌ها، دچار آشفتگي و آنارشي خواهيم شد. اين وضعيت به استقبال سردرگمي و پريشاني رفتن است كه نقض‌غرض است زيرا تلاش روشنفكر در راستاي رفع آشفتگي‌ها و ارايه راه‌حل‌ها است. گفتم كه صداي روشنفكر هم‌زمان به شهروندان، حكومت، احزاب، فعالان سياسي، نهادهاي مدني و ... مي‌رسد. آنان به عنوان كنشگران صداي روشنفكر را مي‌شنوند، از انديشه‌ها و آموزه‌هاي او بهره مي‌گيرند، سپس به تدوين سياست‌ها و برنامه‌ريزي مي‌نشينند و آنها را اجرا مي‌كنند. گمان نمي‌كنم از اين ساحت آزادتر وجود داشته باشد. ما همه كم و بيش در دنياي وابستگي‌ها زندگي مي‌كنيم. لازمه كار كردن، پذيرفتن مقررات و چارچوب‌هاي ديوانسالارانه نهادها است. ژان ژاك روسو نگران بود كه نهاد ما را به زنجير نكشند و ماكس وبر از خطر درافتادن در«قفس آهنين» سخن مي‌گفت. تمام اين هشدارها داده شد كه نهادها ما را متصلب و سنگواره نكنند، ما را در گذشته زنداني نكنند و از نوانديشي و آينده‌نگري دور نسازند. در كنار احزاب و نهادهاي مدني، صدايي هم بايد در جامعه باشد كه هيچ‌كدام از اين قيود و بندها را در بر نداشته باشد. من اين صدا را «صداي روشنفكر» مي‌نامم.\nخودِ روشنفكر نيز برخاسته از يك موقعيت‌مندي اقتصادي، فرهنگي، سياسي و اجتماعي است. از سوي ديگر، همين تعريف روشنفكري و مرجعيتي كه از سوي جامعه مدني و قدرت سياسي به رسميت شناخته مي‌شود، براي روشنفكر هاله‌اي ايجاد مي‌كند كه ممكن است موضع‌گيري او را تحت‌تاثير قرار دهد. مخاطره موضع‌گيري و حتي منفعت‌طلبي‌هاي گاه پنهان و مرجعيت‌جويي‌ها را نبايد از نظر دور داشت. يك مخاطره شايد جدي‌تر، تبديل شدن روشنفكر به صداي غالب و گفتمان مسلط است كه در عين گفتن سخنِ حق به قدرت، خود را تنها منادي حق مي‌داند و از اين رو صداهاي خاموش و خردتر را به محاق مي‌برد.\nاين مخاطره مي‌تواند به‌طور جدي وجود داشته باشد و محور يكي ديگر از تعهدات روشنفكري است كه از آن صحبت كرديم. روشنفكر بايد ملتزم و متعهد به آزادي بيان، گفت‌وگو و چندصدايي در جامعه باشد. اگر اين‌همه را نپذيرد، طبيعتا در دوران مدرن زندگي نمي‌كند و به اردوگاه تك‌صدايي، تصلب و جزميت تعلق دارد. نمي‌توان براي روشنفكر سيطره و استيلا قايل شد. سيطره متفاوت از قدرت است كه در انديشه، كلام و كنش، خود را ظاهر مي‌كند. روشنفكر بايد تلاش كند هم همه صداها را بشنود و هم با قدرتي كه دارد فضا را براي شنيده شدن صداهاي ضعيف باز كند. در مورد مخاطره مرجعيت‌سازي و اتوريته روشنفكران، در ايران روشنفكران چپ را داشته‌ايم كه در عين ميانمايگي، اغلب با هياهو، جنجال و گردوخاك، صداهاي ديگر را خاموش مي‌كردند. شماري از روشنفكران توده‌اي و چپ‌گرا در زمان خود همين‌گونه عمل مي‌كردند كه يكي از سرآمدان آنان جلال آل‌احمد بود كه حزب توده را ترك كرد. البته حضور او در حلقه‌هاي روشنفكري وجوه مثبتي هم داشت. او «آسيدجلال يك‌كلام» بود و با تاكيد بر تصورِ بحق بودن فكر و راه خود - كه سطحي، شتابزده و ناسنجيده بود- سعي مي‌كرد ديگران را هم با خود همراه كند. قرار نيست استيلا و اتوريته‌اي براي روشنفكري يا روشنفكر شكل بگيرد تا به عنوان «ما» جا را براي «ديگران» تنگ كند. قدرتي كه من در مورد روشنفكر از آن صحبت مي‌كنم، قدرت در ظرف انديشه و كلام است كه قدرت سياسي را عندالزوم به چالش مي‌كشد. نمي‌توان بدون قدرت با قدرت وارد چالش شد. اين قدرت‌ها هستند كه با يكديگر جدال، رقابت و هم‌آوردي مي‌كنند و به‌ناگزير، موجوديت يكديگر را به رسميت مي‌شناسند. قدرت روشنفكر در كلام اوست نه در ديكته كردن از بالا. روشنفكر در تصميم‌گيري‌هاي جمعي يك راي بيشتر ندارد. ما بايد روشنفكري را در مناسبات دموكراتيك تعريف كنيم. در صدسال گذشته و در مناسبات غيردموكراتيك، روشنفكرنماياني داشته‌ايم كه آلت دست استبداد، جانبدار و علمدار خفقان و توجيه‌گر خودكامگي و ديكتاتوري بوده‌اند. اين بازيگري بي‌حرمتي به ارزش ذاتي شهروندان به مثابه انسان، خلاف اخلاق و حقوق بشر است كه گرانيگاه آن، آزادي و برابري است. پيش‌فرض اصلي ما در مورد تعريف و نقش روشنفكر اين است كه باورمند به حقوق بشر، به ويژه آزادي و برابري باشد.\nبراساس مقاله «روشنگري چيست» كانت، روشنگري بلوغي است كه هركسي بايد به دست بياورد. بر اين اساس روشنفكري وظيفه گروه خاصي نيست و همه بايد به آن دست يابند اما برخي به دليل توانمندي‌ها و امكانات برجسته‌تر مي‌شوند، اما همه عهده‌دار وظيفه روشنفكري هستند. بر اين اساس آيا دچار تناقض نمي‌شويم اگر تنها عده خاصي را روشنفكر بدانيم؟\nپرسش خوبي است. كانت در مقاله روشنگري از انساني صحبت مي‌كند كه عقل خود را به كار نمي‌بندد. او درباره مفهوم روشنگري مي‌نويسد: «دلير باش در به‌كاربردن عقل خويش.» او مي‌خواهد بگويد انسان كه غايت ذاتي و في‌نفسه است، نبايد دنباله‌رو، منفعل و كارپذير باشد. انسان بايد شخصا بتواند با اراده معطوف به توانايي و با رسيدن به سن عقل، خودش براي خود تصميم بگيرد. كانت در مقاله روشنگري مي‌خواهد اتباع يك كشور را به مقام شهروندان فعال برساند؛ شهرونداني كه به توانايي انديشيدن، تصميم‌گيري و فعال بودن دست يابند. البته «روشنگر» (enlightened) غير از «روشنفكر» (intellectual) است، در عين حال كه اين دو مفهوم با يكديگر همسايه‌اند. افراد زيادي مي‌توانند روشن‌نگر يا روشنگر باشند. امكان رسيدن به اين وضعيت براي همه شهروندان وجود دارد. شهروند در چارچوب ظرفيت‌هاي ممكنِ كنشگري، در برابر وضعيت‌هاي انساني (فردي و اجتماعي)، اعتراض، استقبال، تاييد يا رد مي‌كند و به زندگي ادامه مي‌دهد. اما كار روشنفكر از شهرونداني كه خود مخاطب روشنفكر هستند، بسي دشوارتر است. روشنفكر در برابر نظامات و قواعد مدني تحميل‌شده يا پذيرفته‌شده غيرعادلانه و تبعيض‌آميز، موضع‌گيري مي‌كند و خواهان تغيير و اصلاح مي‌شود. روشنفكر از اين رهگذر ظرفيت‌سازي مي‌كند. شهروند از ظرفيت‌ها استفاده مي‌كند. احزاب، گشايش‌هاي بيشتري در فعاليت‌هاي حزبي خود مشاهده مي‌كنند. روشنفكر ظرفيت‌سازي مي‌كند و اين ظرفيت‌سازي در عرصه عمومي، احزاب، نهادهاي مدني، فعالان سياسي و بالمآل حكومت را زير تاثير خود قرار مي‌دهد. صداي روشنفكر به‌طور مستقيم و از طريق اين رسانه‌ها و نهادها در كاخ سياست به گوش حاكمان مي‌رسد و آنان را به واكنش وامي‌دارد. ممكن است آنان در سخن روشنفكر تامل كنند و به راه تغيير و اصلاح بروند كه مي‌تواند اميدبخش باشد. روشنفكر در قلمروهاي ممنوعه به ظاهر ناممكن حركت مي‌كند. قدرت روشنفكري به او كمك مي‌كند كه در ايجاد توازن و تعادل بين عرصه عمومي و فضاي زيست شهروندان از سويي و قلمرو حكومت از سوي ديگر، تاثير بگذارد. روشنفكر هراسي از پي‌آمدهاي موضع‌گيري‌هاي خود در برابر قدرت حاكم به خود راه نمي‌دهد. اگر دچار اين تذبذب بشود كه آيا در وضعيت پيش آمده كه حقي از شهروندان تضييع مي‌شود، اعلام موضع بكنم يا نه، او هيچ كاري نمي‌تواند بكند و راه افعال و سكوت در پيش مي‌گيرد. روشنفكر اصيل آماده هزينه دادن است. اين هزينه دادن، قانون‌مندي و حساب و كتاب دارد. مفهوم «خودبنيادي» كانت در اين زمينه مي‌تواند به روشنفكر كمك كند. كانت معتقد است انسان خودبنياد، خود را براي تغيير، اصلاح و بهسازي در جامعه، آماده و مديريت مي‌كند. روشنفكر مي‌كوشد در گام نخست، تمام ظرفيت‌هاي ممكن را در جامعه براي ايفاي نقش روشنفكري خود كشف كند. او سپس حضور دانايي‌محور و انساني خويش را در برابر شرايط ناعادلانه و ناهنجار سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي كشور با در پيش گرفتن مواضع اصولي نشان مي‌دهد. در چنين موقعيت‌هايي، روشنفكر خطر هم مي‌كند، دل به دريا هم مي‌زند و هزينه هم مي‌پردازد. روشنفكر آگاهانه زجر مي‌كشد، به فشار و محدوديت گردن مي‌گذارد تا صداي او در كاخ سياست طنين‌انداز شود و حاكمان پيام او را بشنوند. دليري و ازخودگذشتگي روشنفكر به معناي شجاعت و آمادگي او براي پرداختن هزينه‌هاي لازم است. روشنفكر انساني آزاده است. او سِمت و قدرت رسمي ندارد كه نگران از دست دادن آن باشد. او قدرتمندي است كه فاقد نهاد است. اگر «سازمان‌يافته» (institutionalized) شود، ديگر روشنفكر نيست، زيرا سازمان‌يافتگي منجر به «هم‌شكلي» (uniformity) مي‌شود. دراين‌صورت، او يا عضوحزب است يا سردسته فلان حلقه، يا جاخوش كرده در بنگاه‌هاي پژوهشي، فرهنگي، مشورتي و انتشاراتي رسمي. آزادگي و وارستگي به روشنفكر اين شانس و اقبال را مي‌دهد كه آگاهانه و متعهدانه، هدف‌هاي انساني را به پيش ببرد.معمولا روشنفكر در جوامع در حال گذار به دموكراسي متولد مي‌شود و كنشگري مي‌كند. دموكراسي‌هاي تثبيت‌شده و پيشرفته، ديگر نيازي به روشنفكر به معنايي كه ما مراد كرديم، ندارند، زيرا در اين جامعه‌ها شهروندان مي‌توانند خود صداي خودشان باشند. در دموكراسي پيشرفته صداي بي‌صدايي وجود ندارد. به عنوان نمونه، در فرانسه حزب، عرصه عمومي، دانشگاه، نشريات، گردش اطلاعات، فضاي عمومي براي گفت‌وگو و مباحثه وجود دارد و نارضايتي‌ها در چارچوب خيزش‌ها و جنبش‌هاي محدود يا گسترده، ميان‌مدت يا كوتاه‌مدت اتفاق مي‌افتد. با اين اوصاف، عرصه ديگري نيز براي اعتراض و پيگيري مطالبات شهروندان گشوده است و آن خيابان‌ها و ميدانهاي شهر است؛ گويي اين روسو است كه در اواخر دومين دهه سده بيست و يكم به «جنبش جليقه‌زرد‌ها» (Mouvement des Gilets jaunes) در پاريس نظاره مي‌كند و مي‌گويد: من در رساله «قرارداد اجتماعي» گفته بودم كه شما راي مي‌دهيد و برگزيدگان شما پس از به قدرت رسيدن، سواره خواهند بود و شما پياده. اكنون شما افزون بر نهادهاي گوناگون شهروندي، با حضور فعال غير نهادي نيز كاخ اليزه را به عدالت و رفع تبعيض‌ها فرا مي‌خوانيد.\nهزينه دادن روشنفكر دو ساحت دارد؛ ساحت و دليري شخصي و هزينه اجتماعي كه مخاطب آن را مي‌پردازد. مسووليت اخلاقي روشنفكر را در مقابل مخاطب و هزينه‌اي كه متحمل مي‌شود، چه چيزي تعيين مي‌كند؟\nقيد روشنفكري، مبارزه و پويش به شكل غيرخشونت‌آميز است. شايد در گذشته اين قيد به ويژه ميان روشنفكران چپِ دهه‌هاي 1300به بعد معنايي نداشت. روشنفكر مقيد است كه در چارچوب فعاليت‌هاي غيرخشونت‌آميز وارد عمل شود. نافرماني مدني از ظرفيت‌هاي دموكراتيك براي پيگيري مطالبات، شكايات و درخواست‌ها توسط شهروندان به شكل صلح‌آميز است. روشنفكر پيام خود را به عرصه عمومي عرضه مي‌كند. در عرصه عمومي، كنشگراني كه به عنوان شهروند مي‌شناسيم دست به نافرماني مدني مي‌زنند. نافرماني مدني غير از ستيزه‌جويي، ساختارشكني و براندازي است، بلكه ظرفيتي صلح‌آميز، دموكراتيك و غيرخشونت‌آميز است. شهروندان حق دارند صداي بلند خودشان را فرياد بزنند و حكومت را مخاطب قرار دهند. ممكن است در چنين شرايطي قوانيني نقض شود. در اين صورت، شهروندان موظفند جريمه آن را بپردازند. در نافرماني مدني ترتيبات و قوانين غيرعادلانه شكسته مي‌شود اما اين به معني در هم شكستن بنيان قانون اساسي كه شالوده حكومت را تشكيل مي‌دهد، نيست. تلاش و پويش روشنفكر، نوعي دعوت، فراخوان و پيام‌رساني است. روشنفكر شهروندان را مجبور نمي‌كند كه در حركت و پويشي شركت كنند. او آنان را از دست زدن به خشونت بر حذر مي‌دارد.\nمرتضي مرديها مقدمه‌اي بر ترجمه خود بر كتاب ريمون بودن «چرا مردم روشنفكران را دوست ندارند»، نوشت. او در آنجا ادعا كرد كه عصر روشنفكري به سر رسيده است و روشنفكران ديگر چندان طرفدار ندارند، زيرا جامعه آزاد شده و حرف‌هاي مهم زده شده است، همه خودشان بلندگو پيدا كرده‌اند و مي‌توانند حرف خود را بزنند. در نقطه مقابل كساني چون يوسف اباذري معتقدند امروز بيشتر به روشنفكر نياز داريم. از آنجا كه روشنفكر در جايي ميان حكومت و جامعه ايستاده است، جامعه امروز بيشتر نيازمند روشنفكر است. آيا رسالت روشنفكر به تعبير سارتر و سعيد يا به تعبير بومي آل‌احمدي و شريعتي‌گونه از بين رفته است، يا هم‌چنان نيازمند روشنفكر هستيم؟\nكشورهايي كه در آنها هنوز شهروندان به‌صورت نسبي از آزادي، عدالت و حقوق‌بشر برخوردار نيستند و اِعمال خشونت، قانون‌گريزي، نابردباري، عدم شفافيت و انواع فساد در آنها جريان دارد، در وضعيت پيشادموكراتيك به سر مي‌برند يا در حال گذار به دموكراسي هستند. اين كشورها به نقش‌آفريني روشنفكران نياز دارند تا آزادي‌ها و حقوق شهروندي به تدريج در آنها نهادينه شود، قدرت حكومت محدود شود و تصدي مناصبِ حكومتي به صورت چرخشي و موقت درآيد. نيز فرهنگ صلح در جامعه ترويج شود، احزاب، نهادهاي مدني و بنگاه‌هاي خصوصي مشغول فعاليت شوند، جامعه به تعادل و ثبات و ميزان فساد به حداقل برسد، نظام آموزشي، تربيت «شهروند خوب» را هدف برنامه‌ريزي خود قرار دهد و دانشگاه‌ها به آزادي و استقلال آزاد دست يابند. تا زماني‌كه جامعه در مسير دموكراسي و «به- زمامداري» (good governance) قرار نگرفته، كنشگري روشنفكران و فعاليت مداوم شهروندان، با در پيش گرفتن كوشش‌هاي مدني و كارزار (campaign)هاي سياسي- اجتماعي براي پيگيري هدف‌هاي ملي ادامه مي‌يابد. به باور من، تا زماني كه فرهنگ و ساختارهاي دموكراتيك در اين‌گونه كشورها نهادينه نشده است و آزادي، برابري و قانون‌گرايي به‌طور هماهنگ و متوازن به ثبات نسبي نرسيده است، حركت‌هاي روشنفكري ادامه خواهد يافت.\nزماني‌كه به اين وضعيت باثبات و پايدار رسيدند، ديگر نيازي به روشنفكر نيست؟\nبله. روشنفكر به معنايي كه در فقدان ثبات دموكراتيك و فرهنگ و ارزش‌هاي مدني در نظر داريم، ديگر موضوعيت خود را از دست مي‌دهد. در حكومت‌هاي دموكراتيك ساختارها و نهادهاي قانوني كار خودشان را انجام مي‌دهند. در عين حال كه همه احزاب و نهادهاي مدني فعال هستند، براساس ضرورت، صداي مردم بيرون از اين نهادهاي مستقل و داوطلبانه نيز شنيده مي‌شود. از اين پس، شهروندان ديگر خودشان صداي خودشان هستند و نيازي به روشنفكران براي بيان صداي خويش ندارند. در جامعه‌هاي برخوردار از ثبات دموكراتيك، شهروندان از ظرفيت‌هاي مختلف نهادي استفاده مي‌كنند. ظرفيت‌هاي غيرنهادي هم كارزارها و ابتكار‌هاي خودِ مردم است؛ مانند جنبش‌هاي صلح‌طلبانه، سبز و محيط‌زيست. ديگر لازم نيست روشنفكري كه فلسفه سياسي و جامعه‌شناسي خوانده، سال‌ها تدريس كرده و كتاب‌هاي بسيار نوشته، در اين عرصه‌ها فعال باشد. به عنوان نمونه، در ماه‌هاي گذشته جهانيان ديدند كه دختر نوجواني به نام گرتا تونبرگ، 16 ساله، شهروند سوئدي، به عنوان فعال محيط زيست و تغييرات آب و هوا، صداي بلند اعتراضي كوبنده شد كه اروپا و امريكا را در‌نورديد و به همه جهان رسيد. او در نيويورك خطاب به رهبران جهان گفت: «مردم دارند جان‌شان را از دست مي‌دهند. اكوسيستم‌ها يكجا در حال فروپاشي هستند. انقراض انبوه (گونه‌هاي زيستي) شروع شده و شما فقط مي‌توانيد از پول و رشد بي‌وقفه اقتصادي حرف بزنيد. چطور روي‌تان مي‌شود؟ ما در آغاز انقراض دسته‌جمعي هستيم و تنها چيزي كه مي‌توانيد درباره آن صحبت كنيد پول و افسانه‌هاي ابدي است. شما روياهاي من و كودكي مرا با كلمات خالي خود به سرقت برديد.» در جنبش مدني فرانسه طي يك‌سال اخير كه شهروندان با شعار برابري و رفع تبعيض به خيابان‌ها آمده‌اند، آيا نقش احزاب و چهره‌هاي شاخص در مقام رهبري جنبش به چشم مي‌خورد؟ با نهادينه شدن فرهنگ و نظام دموكراتيك، اين شهروندان هستند كه صداي خودشان هستند، راه خود را پيدا مي‌كنند، هر وقت لازم باشد اعتراض يا سكوت مي‌كنند و دست از ايجاد تغييرات و اصلاحات ملي برنمي‌دارند.\nتعريف شما در تعلق روشنفكر به جوامع پيشادموكراتيك تداعي‌گر تلقي از روشنفكر به عنوان قيم مردم است كه مورد نقادي‌هاي بسيار قرار گرفته است. نكته ديگر آنكه هرچند روشنفكر از موقعيت‌مندي اقتصادي، سياسي، فرهنگي، جنسيتي و ... برخوردار است، ما همواره روشنفكر را بي‌طبقه تصور مي‌كنيم. كسي كه عدم تعلق را به حداكثر رسانده است. آيا در جوامع دموكراتيك هم به گروهي نياز نداريم كه تعلقات خود را نسبت به همه‌چيز تعليق داده و صداي وجدان بيدار جامعه باشند؟\nشما چگونه به چنين برداشتي از حرف‌هاي من رسيده‌ايد؟ كسي نمي‌تواند روشنفكر باشد و در عين حال ادعاي قيموميت و سروري كند. قيموميت از آنِ ديكتاتور است. هدف روشنفكر ايجاد تغيير و تحول در جامعه است كه لازمه مهم آن، كنار زدن قيموميت، خدايگاني و تسلط (hegemony) است. فراموش نكنيم كه پيام روشنفكر به عنوان صداي وجدان جامعه، فراخواندن و دعوت مردم به مبارزه غيرخشونت‌آميز عليه خودكامگي و بي‌قانوني است. قدرت پيام روشنفكر، ترجمان خواسته‌هاي قانوني و اخلاقي شهروندان است، نه «ديكته كردن» به مردم كه «بايد» چنين كنند و«نبايد» چنان كنند. وظيفه روشنفكر به محاق بردن فرهنگ و راه و رسم «بايد» و «نبايد» از بالا است. در اين‌صورت، چطور مي‌توان پذيرفت كه روشنفكر، خود، قيم، آقا بالاسر و فرمانفرماي شهروندان شود؟ قيموميت و روشنفكري، هرگز با هم جمع نمي‌شوند.در پاسخ به بخش دوم پرسش شما، يك بحث اين است كه سازوكارهاي دموكراتيك، فضا و ظرفيت لازم را براي بيان مطالبات، اعتراضات و صداهاي جامعه مدني فراهم مي‌كنند. نهادهاي مدني، احزاب و رسانه‌هاي گوناگون براي بيان خواسته‌هاي شهروندان، سازمان‌يافته‌اند. اكنون پرسش اين است كه آيا خودِ اين نهادها عرصه را بر شهروندان در راستاي پيگيري حقوق شهروندي تنگ نمي‌كنند؟ آيا سازمان‌ِيافتگي اين نهاد‌هاي آزاد و مستقل مردمي، به «قفس آهنين»- چنان‌كه ماكس وِبِر مي‌گفت- تبديل نمي‌شود؟ پاسخ من اين‌است كه مي‌توان با فراخ‌تر كردن عرضه كنشگري مدني، جلوي اين اتفاق را گرفت. تمام نهادهاي مدني صداها، مطالبات، خواست‌ها و نقدها را منتقل مي‌كنند. آنجا كه اين ساختارها و نهادهاي عمومي به هر دليل و علتي ظرفيت مطرح كردن اين صداها را ندارند، افراد به شكل داوطلبانه و در چارچوب مبارزه بدون خشونت، وارد عرصه مي‌شوند. اين اتفاق در دنيا در حال رخ دادن است كه نمونه‌هاي آن را هم برشمردم. به نظر مي‌رسد اگر جامعه به حدي از بلوغ و رشد دموكراتيك دست يابد كه بتواند سخن خود را مطرح كند و حتي پا فراتر از نهادهاي مدني بگذارد و در عرصه عمومي به صورت خودجوش فعال باشد، ديگر نيازي به سخنگو و روشنفكر ندارد. روشنفكر در جامعه‌هايي ايفاي نقش مي‌كند كه در آن شهروندان در پي رسيدن به آزادي، برابري، حكومت قانون، و فراهم شدن فرصت‌هاي لازم در انتخاب سبك زندگي‌اند؛ يعني فرآيندي كه به ثبات كشور، ارتقاي امنيت ملي و منافع ملي كمك مي‌كند. در اين صورت، مطالبات شهروندان پشت ديوار كاخ سياست انباشته نمي‌شود تا موجب درهم شكستن اركان حكومت، هرج‌ومرج و انقلاب شود. كار روشنفكر طبيعتا موضوعيت انقلاب را منتفي مي‌كند. نيازي نيست انقلابي دربگيرد زيرا به كمك روشنفكر و عرصه عمومي، ظرفيت‌هايي فعال مي‌شود كه حكومت مي‌تواند خودش را در گستره آن اصلاح كند، صداي مردم را بشنود، سياست‌هاي كشور را دستخوش تغييرات بنيادين كند و آنها را به اجرا درآورد تا از وضعيت بحران با موفقيت عبور كند. هنگامي كه كشورهاي در حال گذار در انديشه، باور و فرهنگ به دموكراسي دست يافتند، ما به جاي روشنفكران با فيلسوفان سياسي و اجتماعي و نظريه‌پردازان نوگرا مواجه مي‌شويم. جاي روشنفكران را انديشه‌وران و دانشمندان رشته‌هاي علوم انساني مي‌گيرند و ظرفيت‌ها و افق‌هاي جديدي را در برابر جامعه مي‌گشايند كه در هر زمان و موقعيتي، پاسخ‌هاي نو به پرسش‌هاي نوين جامعه است.شما از «روشنفكر به عنوان قيم مردم» سخن گفتيد. اجازه بدهيد به روشنفكران چپ‌گرا به عنوان نمونه‌اي از شبه‌روشنفكران قيم‌مآب اشاره كنم. تصور روشنفكر به مثابه آدم تندوتيزي با موضع چپ‌گرايي و چپ‌روي كه سعي مي‌كند با هياهو و جنجال شخصيت‌ها و تفكرهاي ديگر را تخريب كند، به دوره كمونيستي تعلق دارد و متاثر از نوعي استالينيسم است كه ما نيز در ايران تجربه آن را داريم. كساني كه فكر مي‌كنند با جنجال و هياهو مي‌توانند كار روشنفكري بكنند و در خيال قيموميت مردم باشند، اغلب مورد سوءاستفاده كساني قرار مي‌گيرند كه مي‌خواهند سيطره و قيموميت سياسي خود را به شكل استبدادي بر شهروندان تحميل كنند. روشنفكري لزوما با چپ‌گرايي پيوند ندارد و روشنفكر لزوما كسي نيست كه حرف‌هاي جنجالي و تند و تيز بزند يا به ديگران توهين كند. در گذشته ما، چنين چهره‌هايي بوده‌اند. در «سفرنامه امريكا»- كه پس از سفرنامه «خسي در ميقات» درآمد، كلمات بسيار ركيك و بي‌ادبانه‌اي نسبت به بعضي از شخصيت‌هاي علمي كشور به كار رفته است كه انسان از نقل آنها شرم دارد؛ گويي چنين افرادي آقا بالاسر و قيم مردمند كه هرچه خواستند مي‌توانند بگويند و بنويسند. در دهه‌هاي 1340به بعد، بسياري اين حركت‌ها را به عنوان جسارت و درهم‌كوبيدنِ اين و آن تاييد و تحسين مي‌كردند! اين مساله بايد بررسي شود كه چرا به عنوان نمونه، مطاوي كتاب «تسخير تمدن فرنگي» (1326) سيد فخرالدين شادمان، از آغاز انتشار (72 سال پيش) تاكنون، مورد توجه و امعان نظر قرار نگرفته است، حال آنكه نسبت به «غربزدگي» (1341) آل‌احمد آن‌همه سرو صدا و تبليغات به راه افتاد. من سعي كردم در كتاب «نوانديشان ايراني» اين مساله را تحليل كنم كه چرا انديشه‌هاي بنياديني كه مي‌توانست اساس شكل‌گيري جامعه فرهنگي و تمدني ايران به سوي دموكراسي باشد، مورد اقبال و پذيرش قرار نگرفت. در گذشته، هرچه نوشته‌ها جنجالي‌تر، سخيف‌تر و توام با جسارت بيشتر و بي‌ادبي عريان‌تر بود، بيشتر مورد توجه قرار مي‌گرفت و رواج مي‌يافت. هنوز هم كم و بيش به قول حافظ: «حُقه مِهر بدان مُهر و نشان است كه بود!» اين از ويژگي‌هاي جامعه‌هايي است كه در آنها كثيري از افراد هنوز به مرحله دليري در به كارگرفتن عقل خويش نرسيده‌اند. اكنون در ايران، آن ورق برگشته است. در دهه‌هاي اخير در عرصه عمومي، ادبيات گفتاري و نوشتاري، اخلاقي‌تر شده است و پس‌مانده آن دريدگي‌ها و جسارت‌هاي توام با قيموميت را به چالش مي‌كشند. مي‌توان گفت سن عقل جامعه فرهنگي ايران در دهه‌هاي اخير تا آن اندازه بالا رفته است كه روشنفكران چپ‌گرا و تخريب‌چي در آن به حاشيه رانده شده‌اند و ديگر ميداني براي خدايگاني ندارند. چه اشكالي دارد انساني آزادي‌خواه، عدالت‌جو، برابري‌طلب و ليبرال باشد، روشنفكر هم باشد. روشنفكري امروز همانند زماني نيست كه پارادايم انقلابي چپ در ايران حاكم بود. امروزه شما به عنوان يك آزادي‌خواه، برابري‌طلب و جانبدار حقوق بشر، مي‌توانيد روشنفكر باشيد.\nدر مساله تلاش براي اصلاح و تحول، يك ديدگاه به سياست‌ورزي دولت‌محور و معطوف به قدرت سياسي متمركزِ تجميع‌شده در دولت (به معناي state) قايل است و ديدگاه مقابل بر تبري‌جويي از دولت و تقويت جامعه پاي مي‌فشارد. چگونه مي‌توان جامعه را تقويت كرد؟ با فرض تقويت جامعه، در صورت عدم همراهي دولت، آيا همواره مخاطره جدي يورش دولت و سلب امتيازهاي به دشواري به دست‌آمده جامعه وجود ندارد؟ آيا اصولا عبور از دولت امكان‌پذير است؟ آيا كساني كه بر سياست رهايي‌بخشي تاكيد مي‌كنند و معتقدند بايد كنار مردم و روبروي دولت ايستاد، درحالي‌كه سازوكارهاي مناسب آن وجود ندارد، دچار خيال‌پردازي نيستند؟\nجامعه امروز ايران، هم به سياست‌ورزي دولت‌محور نياز دارد و هم به سياست‌ورزي رهايي‌بخش با بروندادِ ايجاد و تقويت «قدرت مدني». اما يكي از مشكلات اساسي، آشفتگي فكري نيروهاي سياسي در خلط نقش‌ها با يكديگر است. به نظرم لازم است سه نقش متفاوت اما مرتبط با يكديگر از هم تفكيك شوند، به اين شرح: 1. تكميل و تقويت كنشگري مدني در عرصه عمومي، بر پايه مشي صلح آميز و عاري از خشونت، با بهره‌گيري از تمامي ظرفيت‌هاي قانوني؛ به گونه‌اي كه به تدريج به «قدرت مدني» تبديل شود. 2. كنشگري در عرصه سياست‌ورزي دولت‌محور در حد امكان، در صورتي كه لوازم و امكانات قانوني و چشم‌انداز محاسبه‌پذير و فايده‌مندي در پي داشته باشد، با پشتوانه قراردادن «قدرت مدني». 3. تفكيك سرمايه اجتماعي و سياسي در طراحي نقش اول و دوم (ذكرشده در بالا)، به گونه‌اي كه كنشگري در عرصه دولت‌محور، آرام و قرار از كنشگران اين عرصه نستاند و به بهاي اين رويكرد، كنشگري مدني را كه در «قدرت مدني» ظاهر مي‌شود، از ياد نبرند. بدون قدرت مدني، كنشگري دولت‌محور، خواب و خيالي بيش نيست.مشكل كنوني اين است‌كه اصلاح‌طلبان بدون فراهم‌ساختن پشتوانه قدرت به منظور چانه‌زني با دولت، توقع دارند در شرايط تاريخي امروز ايران، به آنان در ميدان سياستِ رسمي كشور، بر پايه قانون اساسي، راه و جا داده شود. سياست ميدان توازن قوا است. اول در توليد قدرت مدني بكوشيد، سپس در چالش و چانه‌زني قدرت با قدرت، سهم قانوني خود را طلب كنيد. قدرت مدني هميشه فقط با استناد به مواد قانون اساسي به‌ويژه «حقوق ملت» به دست نمي‌آيد، بلكه نيازمند شناسايي تمامي ظرفيت‌هاي ممكن، تلاش و پويايي مداومِ جمعي بر مدار سياست‌ورزي بدون خشونت در چارچوب ظرفيت‌هاي قانوني است. قدرت مدني، آسان و راحت به دست نمي‌آيد، بلكه نيازمند نوآوري، تدوين مانيفست، برنامه‌ريزي و پويش مدني همراه با واقع‌بيني، خطركردن و درك امكانات و محدوديت عرصه سياست‌ورزي است. از ياد نبريم كه توليد قدرت مدني، شرط بنيادين كنشگري در عرصه سياست‌ورزي دولت‌محور است. در هماوردي دو قدرت مدني و دولتي است كه سياست مي‌تواند به تعادل در مناسبات ميان ملت – دولت برسد. قدرت مدني- كه بايد به نحو بالنده تداوم و ارتقا يابد- ضامن حفظ دستاوردهايي خواهد بود كه در روند سياست‌ورزي دولت‌محور عايد شهروندان مي‌شود. نمونه اين دستاوردها، شركت در انتخاب رييس‌جمهور، نمايندگان مجلس و شوراهاي شهر و روستا و احيانا حضور در تركيب هيات دولت است. البته- و صدالبته- آنچه اساس تغييرات قانون‌گرايانه و دموكراتيك است، دو شرط اصلي دارد: امنيت همه‌جانبه و تامين معيشت. شرايطي كه ما اكنون در آن به سر مي‌بريم، تحريم، تهديد و فشارهاي بين‌المللي و منطقه‌اي و در يك كلام، وضعيت بحراني و اضطراري است. در چنين وضعيتي صحبت كردن از حدود آزادي‌ها و اجراي قانون، ممكن است اما دستيابي به‌آن دشوار. جامعه به معناي وسيع كلمه، نياز به امنيت دارد. جامعه نياز به رفاه نسبي و تامين معيشت شهروندان دارد. اگر اين دو را نداشته باشيم، تلاش‌ها در عرصه عمومي نمي‌تواند به گونه‌اي موثر شكل بگيرد. مساله اصلي در نيازهاي پايه، امنيت است و بعد غذا، سرپناه و بهداشت و مانند اينها. در مخاطره قرار گرفتن تامين معيشت، منجر به كوچك شدن طبقه متوسط مي‌شود. اتفاقي كه در ايران رخ داده است. طبقه متوسط ما تضعيف شده است. رسيدن به امنيت با تمام جنبه‌هاي آن و تامين زندگي روزمره مردم، به تدريج تقويت و بالندگي طبقه متوسط را به دنبال دارد. بدين‌سان، شهروندان فعال طبقه متوسط به عرصه عمومي مي‌آيند و در زمينه‌هاي فرهنگي، سياسي و اجتماعي به كنشگري مي‌پردازند. شاخص‌هاي توسعه متوازن، همه‌جانبه و پايدار بايد به حدي رشد كند كه جامعه را به ثبات لازم برساند. برآيند اين وضعيت، فراهم آمدن امنيت و معيشت مردم و به تبع آن، فعاليت فارغ‌البال شهروندان در جامعه و فعاليت آزادانه روشنفكران است. البته تامين امنيت و تبديل بحران اقتصادي به ثبات اقتصادي، اولا و بالذات وظيفه حكومت است. شرايط بحراني چندان اجازه كنشگري مدني را نمي‌دهد. تامين امنيت و معيشت مي‌تواند به تقويت گفت‌وگو ميان عرصه عمومي و حكومت بينجامد. گفت‌وگو نه به معناي پذيرش شروط و قيود، بلكه گفت‌وگوي آزاد و متاملانه در جهت تغيير و اصلاح. البته تا سياست‌هاي كلان نظام، بازنگري و اصلاح نشود، نقش و كار روشنفكري در محاق خواهد بود و اين وضعيت زيان‌هاي بزرگي به امنيت ملي و منافع ملي مي‌زند. وضعيت ذكرشده مانند ابري است كه جلوي ماه را گرفته است. لزوما اين ابر هميشه جلوي ماه نمي‌ماند، ولي بايد كنار برود تا روشنايي حاصل شود. اين چيزي است كه جامعه ايران انتظار آن را مي‌كشد و لازمه آن، رسيدن به وفاق و اشتراكات بين شهروندان و حكومت است. در غير اين‌صورت، مخاطرات خردكننده در راه خواهد بود. ما در وضعيت محاق، دهه پشت دهه، فرصت‌هاي زيادي را در جهت استقلال، آزادي، عدالت و قانون‌گرايي از دست مي‌دهيم.تقويت و تحكيم قدرت فزاينده شهروندي در عرصه عمومي براي چالش با حاكميت و برقراري تعادل قدرت بين عرصه عمومي و ساختار سياسي بسيار نيكو است اما پرسش اساسي اين است كه چه مي‌توان كرد تا اين بازيگري سياسي ثمربخش باشد؟ به نظر من امنيت و تامين معيشت دو اصل اساسي در پاسخ به اين پرسش است. در مورد دو طرف مناظره سياست‌ورزي رهايي‌بخش و سياست‌ورزي دولت‌محور، وضعيت متناقض‌نمايي برقرار است. از يك‌سو به اصلاح‌طلبان اين نقد وارد است كه در تلاش براي كسب قدرت، توامان در پي اصلاح و تاييد حفظ وضع موجود‌ند كه فرجام آن تاكنون، تحديد شدن مداوم و ذّره‌اي شدنِ آنان بوده است. از سوي ديگر، دستان سياست‌ورزان رهايي‌بخش خالي است و در وضعيت ابهام به انتظار نشسته‌اند. ما در عرصه عمومي به يك جنبش مدني نياز داريم كه برآيند آن قدرت ملي باشد، نه جنبش‌هاي بي‌بنيادي كه راه به ستيزه‌جويي و به‌كارگيري خشونت مي‌برد. ما نمي‌توانيم معجزه كنيم. بايد با واقع‌بيني در چارچوب امكانات و ظرفيت‌ها، با اميد و پويايي به وظايف اخلاقي و ملي خود عمل كنيم. شايسته است اين رهنمود حكيمانه سعدي نيز همواره در ذهن و ضمير ما باشد كه فرمود:\nبه راه باديه رفتن به از نشستنِ باطل\nوگر مُراد نيابم به‌قدر وسع بكوشم\nتصور روشنفكر به مثابه آدم تندوتيزي با موضع چپ‌گرايي و چپ‌روي كه سعي مي‌كند با هياهو و جنجال شخصيت‌ها و تفكرهاي ديگر را تخريب كند، به دوره كمونيستي تعلق دارد و متاثر از نوعي استالينيسم است كه ما نيز در ايران تجربه آن را داريم.\nاز آراي ادوارد سعيد درباره نقش روشنفكر، اين‌گونه استنباط مي‌شود كه سقف حضور روشنفكر در ديوان‌سالاري را فقط مي‌توان در سِمت استادي دانشگاه به رسميت شناخت. او خود در عمل تا پايان عمر به اين نظر پايبند بود.


برای جابه‌جائی مؤثر در محیط، نه تنها محل اشیاء ثابت بلکه مسیر اشیاء متحرک را نیز باید بشناسیم. مثلاً نه تنها باید بدانیم آنچه در فاصلهٔ چندمتری قرار دارد، توپ است، بلکه علاوه بر آن باید بدانیم این توپ به‌سرعت به‌طرف ما می‌آید.\nحرکت استروبوسکوپی (stroboscopic motion)\nحرکت القائی (induced motion)\nحرکت و ادراک رویداد (motion and event perception)\nچه عاملی باعث ادراک حرکت می‌شود؟ ساده‌ترین پاسخ این است که ما هنگامی شیء را متحرک ادراک می‌کنیم که تصویر آن روی شبکیه جابه‌جا شود. اما این، پاسخی بیش از حد ساده است، زیرا حتی هنگامی که چیزی روی شبکیه حرکت نکند، باز هم آدمی ادراک حرکت می‌کند. این پدیده را ورتایمر به سال ۱۹۱۲ در مطالعاتش راجع به حرکت استروبوسکوپی به اثبات رساند (شکل حرکت استروبوسکوپی). حرکت استروبوسکوپی را به‌سادگی می‌توان ایجاد کرد، به این ترتیب که وقتی دو لامپ را که کنار هم قرار دارند در تاریکی و به‌فاصلهٔ چندهزارم ثانیه به‌ترتیب خاموش و روشن کنیم، در این شرایط به‌نظر می‌آید که لامپ واحدی از جائی به‌جای دیگر حرکت کرده است - حرکتی که قابل تمیز از حرکت واقعی نیست.\nفرض کنید چهار دایره ردیف بالا، چهار لامپ است. اگر این لامپ‌ها یکی پس از دیگری خاموش و روشن شوند و تاریکی کوتاه‌مدتی بین آنها ایجاد شود، به‌نظر خواهد آمد که لامپ واحدی پیوسته در حرکت است، مانند وضعی که در ردیف دوم نمایانده شده است - این، همان حرکت استریوسکوپی است حرکتی که در فیلم‌ها یا تلویزیون می‌بینیم از این نوع است.\nحرکتی که در فیلم‌ها می‌بینیم، حرکت استروبوسکوپی است. فیلم متشکل از یک رشته عکس‌های بی‌حرکت است که هریک با عکس پیش از خود، اندکی تفاوت دارد. عکس‌ها با توالی سریعی روی پرده می‌افتند و بین آنها فاصله‌های تاریک وجود دارد. سرعت نمایش عکس‌ها بسیار مهم است. در نخستین دوران فیلم‌سازی، این سرعت خیلی کم یعنی ۱۶ تصویر در هر ثانیه بود و درنتیجه فیلم‌های اولیه پرشتاب و ناپیوسته به‌نظر می‌رسیدند. امروزه معمولاً ۲۴ تصویر در ثانیه نمایش داده می‌شود و هر تصویر هم چند بار پشت سر هم تکرار می‌شود تا پرش فیلم کمتر شود.\nموردی دیگر از ادراک حرکت در غیاب حرکت اشیاء در برابر شبکیهٔ چشم، پدیدهٔ حرکت القائی است. وقتی شیء بزرگی که شیء کوچکی را فرا گرفته حرکت کند، چنین به‌نظر می‌رسد که شیء کوچک نیز در حرکت است، هرچند در واقع بی‌حرکت باشد. اولین‌بار دانکر (Duncker)، روانشناس گشتالتی، در سال ۱۹۲۹ دربارهٔ این پدیده تحقیق کرد. وی از آزمودنی‌ها می‌خواست که در اتاق تاریکی بنشینند و به دایرهٔ نورانی کوچکی درون قاب مستطیلی نورانی بزرگی چشم بدوزند. هنگامی که قاب مستطیلی به سمت راست حرکت می‌کرد، آزمودنی‌ها گزارش می‌دادند که به‌نظر می‌رسد دایرهٔ نورانی به سمت چپ حرکت می‌کند. همین پدیده را می‌توان در شب‌هائی که باد می‌وزد مشاهده کرد؛ در چنین شب‌هائی به‌نظر می‌رسد ماه از میان ابرها به‌سرعت رد می‌شود.\nشکی نیست که دستگاه بینائی به حرکت واقعی، یعنی به حرکت اشیاء در برابر شبکیه نیز حساس است. آدمی حرکت را در شرایطی بهتر درمی‌یابد که شیء در زمینه‌ای ساخت‌دار باشد (حرکت نسبی) و نه زمینه‌ای تاریک یا مات که تنها شیء متحرک در آن دیده شود (حرکت مطلق). طبق نظریهٔ گیبسون (۱۹۶۶؛ ۱۹۷۹)، در حرکت نسبی الگوی مشخصی از اطلاعات به‌وجود می‌آید، یعنی اینکه وقتی شیء حرکت می‌کند، بخش‌هائی از زمینه را می‌پوشاند یا نمایان می‌سازد. گیبسون معتقد است آدمی می‌تواند از همین الگو برای ادراک مستقیم حرکت استفاده کند، درست همان‌طور که بی‌واسطه عمق را ادراک می‌کند.\nپدیدهٔ مهم دیگر در بررسی حرکت واقعی، انطباق انتخابی (selective adaptation) است. انطباق انتخابی از دست‌دادن حساسیت به‌حرکت در خلال تماشای حرکت است. این انطباق از این جهت انتخابی است که ما حساسیت خود را تنها به‌حرکت مورد مشاهده یا مشابه آن از دست می‌دهیم، نه به حرکتی که جهت یا سرعتش بسیار متفاوت است. به‌عنوان مثال، اگر به تسمه‌هائی که رو به بالا حرکت می‌کنند نگاه کنیم، حساسیت خود را به‌حرکت رو به بالا از دست می‌دهیم، اما توانائی دیدن حرکت رو به پائین محفوظ می‌ماند (سکولر - Sekuler و گانتس - Ganz در ۱۹۶۳). همانند سایر انواع انطباق، در این مورد نیز ما معمولاً متوجه فقدان حساسیت نمی‌شویم اما متوجه رد حسی (aftereffect) حاصل از انطباق می‌شویم. اگر چند دقیقه به آبشار و سپس به صخرهٔ کنار آن نگاه کنیم، به‌نظر خواهد رسید که صخره به‌سمت بالا حرکت می‌کند. بیشتر حرکت‌ها، این نوع رد حسی را در جهت مخالف خود ایجاد می‌کنند.\nدرخصوص نحوهٔ عمل مغز در ادراک حرکت واقعی باید گفت برخی از جنبه‌های این نوع حرکت توسط نورون‌های ویژه‌ای در قشر بینائی رمزگردانی می‌شود. این نورون‌ها تنها به برخی از حرکت‌ها پاسخ می‌دهند و هریک به جهت و سرعت خاصی بهتر پاسخ می‌دهد. بهترین شاهد بر وجود چنین نورون‌هائی از بررسی‌ها حیوان‌ها به‌دست آمده است. در این تحقیقات، محرک‌هائی با الگوهای حرکتی مختلف به حیوان ارائه می‌شود و در همان حال فعالیت نورون‌های قشر بینائی حیوان ثبت می‌گردد (شکل ثبت فعالیت تک‌یاخته). ثبت فعالیت تک‌نورون‌ها منجر به یافتن نورون‌هائی در قشر مخ شده که هریک در دریافت جهت خاصی از حرکت تخصص دارند. حتی نورون‌هائی هستند که کار ویژهٔ آنها ردیابی چیزی است که به‌سوی سر در حرکت باشد - کارکردی که در اهمیت حیاتی آن شکی نیست (ریگان - Regan، به‌ورلی - Beverly و سینادر - Cynader در ۱۹۷۹). در اینجا نیز به این نکتهٔ جالب برمی‌خوریم که قشر بینائی فعالیت‌های گوناگون خود را بین مناطق و نورون‌های مختلف توزیع می‌کند.\nوجود این یاخته‌های ویژهٔ حرکت شاید بتواند انطباق انتخابی و رد حسی حرکت را تبیین کند. احتمال دارد انطباق انتخابی به حرکت بالارونده به این خاطر اتفاق می‌افتد که نورون‌های ویژهٔ حرکت بالارونده در قشر بینائی، دورهٔ خستگی را می‌گذرانند، اما چون در همین حال نورون‌های ویژهٔ حرکت پائین‌رونده عملکردی در سطح عادی دارند، به‌همین سبب نقش مسلطی در پردازش ایفاء می‌کنند و رد حسی حرکت پائین‌رونده به‌وجود می‌آید.\nبا این حال، مبحث پایه‌های عصبی حرکت واقعی، گسترده‌ای فراختر از فعال‌شدن نورون‌های اختصاصی دارد. وقتی شیء روشنی را که در تاریکی حرکت می‌کند (مانند هواپیما در شب) با چشم دنبال کنیم، حرکت آن را ادراک می‌کنیم. از آنجائی که چشمان ما شیء را دنبال می‌کنند تصویر آن تنها حرکتی جزئی و نامنظم (به‌علت دنبال کردن ناکامل شیء) برروی شبکیه ایجاد می‌کند. اما چرا حرکتی پیوسته و یکنواخت ادراک می‌کنیم؟ پاسخ این سؤال احتمالاً این است که اطلاعات مربوط به چگونگی حرکت چشم‌ها از ناحیه‌های حرکتی در قسمت پیشانی مغز به قشر بینائی فرستاده می‌شود و از این طریق بر حرکتی که ادراک می‌کنیم تأثیر می‌گذارد. در واقع دستگاه حرکتی به دستگاه بینائی اطلاع می‌دهد که مسئول نامنظم بودن حرکت بر روی شبکیه است و دستگاه بینائی نیز بی‌نظمی را اصلاح می‌کند. در دید معمولی، هم حرکات چشم و هم حرکات تصویر شبکیه‌ای در کار هستند. دستگاه بینائی باید این دو منبع اطلاعات را ترکیب کند تا ماهیت حرکت ادراکی مشخص شود.\nگاهی حرکت اشیاء نه‌تنها دربارهٔ محل، بلکه دربارهٔ کاری هم که اشیاء انجام می‌دهند اطلاعاتی در اختیار ما می‌گذارد. به این ترتیب، ادراک حرکت مستقیماً با ادراک رویدادها گره خورده است. سگی که پارس‌کنان به‌سوی تازه‌واردی می‌دود نه‌تنها به‌صورت سگ در حال حرکت بلکه به‌صورت رویداد سگ حمله‌ور نیز ادراک می‌شود.\nحرکت و ادراک علیت.\nوقتی مربع الف به‌سوی مربع ب حرکت کند و سپس ب بلافاصله به‌حرکت درآید آزمودنی‌ها گزارش می‌دهند که الف موجب حرکت ب شده است (بخش بالای شکل). در مواردی‌که الف پیش از رسیدن به ب متوقف می‌شود (بخش پائین شکل) نوع نسبتاً متفاوتی از ادراک علیت در کار است.\nحرکت اهمیت خاصی در ادراک رویدادهای علّی ساده دارد. هنگامی که دو شیء در حرکت هستند، ممکن است یکی را چنان ادراک کنیم که گوئی موجب حرکت شیء دیگر شده است. برای نمایش این پدیده، میشوت (Michotte) (۱۹۶۳) مربع‌هائی را به‌عنوان محرک به‌کار برد (شکل حرکت و ادراک علیت). وقتی مربع الف به‌سوی مربع ب حرکت کند و مربع ب بلافاصله در همان جهت به‌حرکت درآید، در این حال آزمودنی‌ها گزارش می‌دهند که الف موجب حرکت ب شده است، یا دقیقتر بگوئیم به‌نظر می‌رسد مربع الف، مربع ب را به‌حرکت درآورده است. (البته این ادراک علیت تنها هنگامی میسر است که فاصلهٔ زمانی بین رسیدن الف به ب و شروع حرکت ب خیلی کوتاه یعنی تقریباً کمتر از یک‌پنجم ثانیه باشد.) به‌علاوه، ادراک علیت، حاصل استنتاج‌های هوشیارانه نیست. آزمودنی با خود چنین استدلال نمی‌کند که: الف به ب برخورد کرد و ب راه افتاد، پس الف باید علت حرکت ب باشد، بلکه به‌نظر می‌رسد که علیت را بدون دخالت استدلال، ادراک می‌کند (گلدشتاین، ۱۹۸۹).\nاین توانائی جالب‌توجه، یعنی ادراک مستقیم علیت مادی در کودکان بسیار خردسال وجود دارد (لزلی - Leslie در ۱۹۸۷) و در مردمان فرهنگ‌های غربی و شرقی، به‌صورت یکسان دیده می‌شود (موریس - Morris در ۱۹۹۵).


می‌گویند، فهرست لوازم آرایشی نظیر کرم شفاف کننده پوست، کرم ضد گودی زیر چشم، کرم پودر، کرم ضد آفتاب و خیلی چیزهای دیگر که جناب نخست وزیر انگلیس معمولاً استفاده می‌کند اخیراً از صفحات روزنامه های این کشور سر در آورده است!\nآن طور که روزنامه «سان» در صفحه اولش می‌نویسد، در واقع این فهرست که همچنین شامل توضیحاتی در مورد مراحل «آرایش» رهبر حزب کارگر انگلیس و همه کارهایی که باید با صورتش انجام بدهد می‌شود، در یک کوله پشتی که در تاکسی جا مانده پیدا شده است!\nدر این فهرست مثلاً می خوانیم که جناب «گوردون» باید بعد از اینکه کرم شفاف کننده را به صورتش زد و کرم ضدگودی زیر چشم را هم استفاده کرد، سراغ کرم پودر برود وجوری آن را به صورتش بمالد که انگار دارد «دیوار رنگ می‌کند»… و البته، پلک ها را هم این وسط فراموش نکند! بعد هم، سراغ پودر «گرلن» برود تا رنگ «برنزه» دلخواهش را به دست آورد!\nبه هر حال، دم و دستگاه نخست وزیر «براون» که از این ماجرا واقعاً معذب شده، اعتراف کرده که بله، این کوله پشتی را یکی از کارکنان رده پایین درتاکسی جا گذاشته و توضیح داده که آقای نخست وزیر هم مثل همه آنهایی که بالاخره در تلویزیون ظاهر می‌شوند، مجبور است همیشه «آرایش» کند!\nاما «سان» این موضوع را هم فاش کرده که در این کوله پشتی کذایی چیزهایی دیگری هم پیدا شده مثل دستورالعمل هایی در مورد اینکه جناب نخست وزیر باید چه جوری جوابگوی «رسوایی» مربوط به ولخرجی های نمایندگان و وزیرانش بشود. می‌گویند که یکی از مشاوران براون این لوازم را در تاکسی جا گذاشته است!


از ورشکستگی، تحریم و رکود تـا آشتـی بـا دنیــا - آیکوپرس - IKCOPRESS\nشناسه خبر: ۱۴۰۵۰ چهارشنبه ۷ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۲:۹ تعداد بازدید: ۵۳۸۳\nقبل از شروع بحث، می‌خواهیم به این نکته توجه شود؛ متاسفانه هر موقع در مورد هر چیزی از صنعت خودرو صحبت می‌کنیم، فوری کلیت صنعت خودرو به ذهن می‌رسد و منتقدان نمی‌گذارند کلام فرد منعقد شود.\nبررسی و نقد من در چارچوب وضع کنونی کشور و صنعت خودروی آن است. نقد در چارچوب ظرفیت‌های موجود معنا پیدا می‌کند و ایده‌آل‌ها باید در محدوده منطقی از آن وضعیت باشد. در این مطلب سعی خواهم کرد که روش‌های مدیریت مهندس یکه زارع را به عنوان یک الگو سازی برای آیندگان، مورد بررسی و نقد قرار دهم. البته این متن متاسفانه طولانی شد، ولی از آن طرف هم کارهای زیادی انجام شده است که فقط در حد یک مرور مختصر کارها ارایه شد. بدیهی است که در آینده، باید این اطلاعات و تحلیل‌ها را بیش‌تر مورد بررسی قرار داد و نقد کرد.\nآقای یکه زارع، در میانه سال 92 هنگامی این گروه صنعتی را تحویل گرفت که دوسال قبل، این گروه با موضوع جدی تحریم‌های ظالمانه، دست به گریبان بود و پژو، صحنه را ترک کرده و تمامی راه‌های رسمی ارتباطات بین‌المللی و به‌خصوص بانکی بسته شده بود. هزینه‌های تبادل به‌طور سرسام آور بالا رفته بود (ال.سی 10 درصد به حدود 130 درصد رسیده بود و فروشندگان به انحای مختلف، هزینه‌های ریسک خود را از خریداران دریافت می‌کردند.)\nچند ده‌هزار خودروی ناقص کف کارخانه بود. مردم هم از تحویل دیرهنگام ناراضی بودند و هم از کیفیت بد محصول؛ محصولی که بعضا در همان دو هفته اول، پنج بار به تعمیرگاه مراجعه می‌کرد. شرکت در وضعیت بسیار بدی بود و زیان‌های هزاران میلیاردی به آن تحمیل شده بود.\nمدیرعامل ایران خودرو در آن زمان با چند موضع کاملا شفاف راهبردی وارد عرصه این کارزار شد. اول این که او و تیم اجرایی‌اش کاری به گذشته ندارد و نمی‌خواهد عیوب قبلی را علم کند. اصولا در آن زمان به شدت از رسانه‌ها دوری می‌کرد؛ روندی که هنوز ادامه دارد.\nاین موضوع باعث شد بدون حاشیه‌سازی، حداقل از جانب خودش، برنامه‌ها را آرام پیش ببرد و کارکنانش را به روی کار اصلی متمرکز کند. جالب است بدانیم که وی یک مدرک DBA دارد، اما مانند بسیاری از افراد امروزی که برای بزرگ جلوه کردن، نام دکتر را بر خود می‌نهند، حاضر به استفاده از این عنوان نیست. انسان‌های بزرگ عقیده دارند که باید کیفیت کار، نشانگر شخصیت‌شان باشد و نه مدرک و عنوان. آن‌ها هستند که به پست‌ها، بزرگی می‌دهند و نه پست‌ها به آن ها.\nمهندس یکه زارع، اصرار داشت و دارد که نباید مدیران اتوبوسی بیایند. به همین دلیل با کم‌ترین جابه جایی در ارکان سازمانی شروع کرد و هم اکنون هم با گذشت حدود چهار سال هنوز افراد معدودی را از بیرون سازمان به داخل آورده است و به‌شدت اصرار بر استفاده از نیروهای درون‌سازمانی دارد. این مواضع اصولی نیاز به یک استراتژی هم در مورد تولید و محصول داشت.\nجلوگیری از تولید ناقص\nدر این راستا او یک موضع راهبردی مشخص را اعلام کرد. در آن زمان، افراد با تجربه در صنعت به وی خندیدند و آن جلوگیری از تولید ناقص بود. تولید ناقص، اصطلاحی عادی در 20 سال قبلی صنعت خودروی کشور بود و هست. وقتی یک یا چند قطعه در یک خودرو به هر دلیلی به موقع تامین نمی‌شود، خودرو تولید شده و از انتهای خط به پارکینگ موقت می‌رود.\nاین حرکت، یک راهبرد مناسب برای جلوگیری از توقف خط و گرفتن آکورد توسط پرسنل است، اما ایرادات فراوانی ایجاد می‌کند که عمده آن نزد مشتری نهایی دیده می‌شود. این راه‌کار، یک روش مناسب برای مدیریت کمبودها و ناکارآمدی‌های مدیریت زنجیره تامین و تولید است. به‌نوعی کاری که یک مدیر باید در کل زنجیره تامین و تولید انجام دهد، وقتی به هر دلیلی ناقص صورت می‌پذیرد، با این روش، در یک جا انبار شده و متناسب با اتفاقات در تامین، به‌تدریج رفع می‌شود. نتیجه آن نوسان شدید در زمان تحویل، مشکلات کیفی و عدم درک مشکلات توسط مسوولان در زمان مناسب می‌شود.\nآقای یکه زارع در همان ماه‌های اول ورود خود، عملا این کار را ممنوع کرد، اما فراموش نکنیم که هر کار کوچکی در صنعت خودرو یک تاخیر شش ماهه تا یکساله برای اثربخشی دارد. این عدد برای کارهای بزرگ و اساسی حدود حداقل چهارسال طول می‌کشد. بدین‌ترتیب در سال اول، وی مشکل تیراژ را حل کرد.\nافزایش کیفیت خودرو\nموضوع کیفیت موضوعی پیچیده‌تر بود و وی از همان سال اول روی آن دست گذاشت، اما جایگزین کردن تامین‌کنندگان با کیفیت در شرایطی که دنیای غرب ما را تنها گذاشته بود و حتی دائما چوب لای چرخ صنعت می‌کرد، کاری سخت و دشوار بود. در این میان تامین‌کنندگان مختلف هم سعی می‌کردند که از این آب گل‌آلود ماهی بگیرند؛ به‌خصوص این÷رکه در این چند سال افرادی هم مانند بابک زنجانی‌ها در صنعت خودرو به وجود آمده بودند و بعضا در صنعت، رخنه کرده و کارتل‌های بزرگی را تشکیل داده بودند. این کارتل‌ها که در دهه گذشته شکل گرفته و هنوز هم وجود دارند و در حال رشد و نمو هستند، به‌هرحال روی تصمیمات بزرگ در صنعت اثر می‌گذارند.\nاز نقاط شاخص مدیرعامل ایران خودرو در چهار سال گذشته، در حرکت آرام و سیاست‌مدارانه با انواع ذی‌نفعان و قدرت‌های بزرگ و کوچک نافذ در این صنعت برای بهبود جدی کیفیت بود.\nیکی از خصوصیاتی که از آقای یکه زارع می‌توان نام برد، سیاست مدار بودن اوست. وی در تمام تصمیماتی که با افراد ناکارآمد می‌گیرد، کاملا با خونسردی و در نهایت سیاست عمل‌کرده و می‌کند. این نحوه عملکرد نه مشی سیاست‌بازانه بلکه سیاست‌مدارانه است. چرا که اصولا عملکرد بد و یا متوسط یک مدیر در چنین صنعتی به عوامل متعددی بستگی دارد. اگر بخواهیم با کوچک‌ترین ایرادی، یک مدیر را عوض کنیم، عملا اجازه نمی‌دهیم که مدیریت در صنعت رشد کند. البته بر عکس آن هم درست است. اگر اجازه دهیم یک مدیر به عملکرد ضعیف خود ادامه دهد و راه‌کاری برای ارتقا نیابد، باز هم مدیریت رشد نمی‌کند و حتی می‌تواند سازمان را به‌نابودی بکشاند. پس حفظ تعادل در این زمینه بسیار مهم است.\nمدیرعامل ایران خودرو در سال‌های کوتاهی که در این جایگاه بوده است، اجازه رشد به افراد را داده است و در عین حال به تدریج افرادی را که نتوانسته‌اند کارآمدی خود را در جایگاه خود بالا ببرند جابه جا کرده، تا شاید در جایگاه جدید بتوانند عملکرد بهتری را از خود نشان دهند.\nالبته به هرحال معدود افرادی هم نهایتا نمی‌توانند پتانسیل‌هایی که در ابتدای مدیر شدن‌شان نشان داده بودند، به منصه ظهور برسانند و ناچار باید کنار گذاشته شوند. ضمن این که فراموش نکنیم که متاسفانه این صنعت به علت بزرگی‌اش، به شدت تحت نفوذ انواع جریان‌های سیاسی است و جابه‌جایی مدیران و حتی کارمندان، به‌شدت می‌تواند حاشیه‌ساز شود.\nآقای یکه زارع با مدیریت این فضا، توانست به تدریج با فشار به تامین‌کنندگان توانمند و حذف تامین‌کنندگان ضعیف، کیفیت خودرو را در سال 93 بهبود ببخشد. البته هم زمان او روی شبکه خدمات پس از فروش هم کارهای بسیار مهمی از همان آغاز کار، شروع کرد که در سال 93 رفته رفته خود را نشان داد.\nموضوعی در کشور باب است و آن بدگویی توسط برخی از تعمیرکاران و یا فروشندگان لوازم یدکی از یک برند و یا یک صنعت است. بعضا شاهد بوده‌ایم که یک شخص یا یک شبکه برای منافع مادی، در زمانی یک برند را معرفی می‌کند و در زمانی دیگر در کنار معرفی برند دیگر، با بدگویی از برند قبلی، بدون وجود واقعیت، عملا به آن ضربه می‌زنند.\nاتفاقا این موضوعی است که در ماه‌های اخیر به‌شدت توسط واردکنندگان خودرو و قطعات یدکی، دنبال می‌شود. نمی‌خواهم وارد این بحث شوم و امیدوارم در فرصتی دیگر این مقال را بتوان باز کرد، اما همین‌قدر بگویم که وی نگاهی همه‌جانبه‌نگر را پیاده کرد و ضمن توجه جدی به تولید در مرحله اول و تامین در مرحله دوم، روی موضوع خدمات پس از فروش هم کار بسیار کرد که باعث شد در سال 93 اوضاع گروه صنعتی ایران‌خودرو، با وجود تحریم‌ها با همان شدت قبلی، رو به بهبود بگذارد.\nبا ورود به سال 94، با تفاهم اولیه بر سر برجام و ایجاد امید کاذب به تغییر ناگهانی اوضاع و تبلیغات غلطی که علیه تولید ملی از همان روزهای آغازین سال 94 شروع شد، یک رکود انتظاری به تدریج شکل گرفت و در اواسط سال متاسفانه برخی از جریان‌های سیاسی هم با سواستفاده از این فضا، موج‌سواری را آغاز کردند و تقاضا در بازار کاهش یافت.\nالبته باید تاکید کنم که این تغییر یک علت دیگر هم داشت و آن هم رکود کلان ناشی از سیاست‌های کنترل تورمی دولت بود که به هرحال بعد از ریخت و پاش‌های سال‌های آخر دهه 80و نهایتا کاهش شدید ارزش پول ملی در سال 91، حتمی بود. البته وی در این مدت کار بهبودهای اساسی را دنبال کرد. یکی از این کارها مدیریت مالی و اقتصادی درست و شفاف در کل گروه صنعتی ایران خودرو بود که باعث شد که به تدریج زیان چند هزار میلیاردی با آرامش مستهلک شود و توان مالی و اعتباری شرکت رفته رفته بالا برود.\nاین حرکت آرام و محکم باعث شد، باوجود رکود شدید در سال 94 برنامه‌های ارتقای کیفیت دنبال شود. اتفاقا وقتی فشار تقاضا و در نتیجه تولید کم شد، فرصت مناسبی بود تا بتوان فشار رقابت و کیفیت را افزایش داد. نهایتا با برنامه ضربتی دولت در اواخر سال 94 برای ایجاد رونق در بازار خودرو، دوباره رونق به این شرکت هم باز گشت، اما کارها با همان نظام جلو رفت.\nطراحی خودروهای جدید\nکار دیگری که باید آغاز می‌شد، افزایش توان شرکت برای طراحی خودروهای جدید و طراحی مجموعه‌های پیشرفته بود. باوجود این که سال 94، سال بد اقتصادی بود و هنوز برجام امضا نشده بود، وی همکاری‌های بین‌المللی و داخلی را برای توسعه توان طراحی مهندسی آغاز و طرح حمایت از 17 شرکت در این زمینه را اعلام و حتی با چند شرکت داخلی و خارجی تفاهم‌نامه‌هایی منعقد کرد، اما موضوع تحریم‌های بین‌المللی و ضعف داخلی اجازه نداد که این حرکت در سال 94 به‌طور جدی آغاز شود، ولی با ورود به سال 95 و امضای برجام، کارهای قبلی به‌طور جدی نتیجه داد.\nدر سال 95 چند کار بزرگ هم زمان به نتیجه رسید. چهار کار اصلی بزرگ بدون توجه به ترتیب زمانی آن، بازگشت پژو و قبول شرایط ما، سرمایه‌گذاری مستقیم پژو و ایجاد شرکت ایکاپ به‌عنوان اولین کار واقعی بعد از برجام در کل کشور، قرارداد طراحی و تولید خانواده موتور سه سیلندر با فن آوری کاملا به‌روز در سطح جهانی و نهایتا کنسرسیوم ده جانبه برای طراحی خودروی جدید که در آن دو دانشگاه تراز اول کشور چند شرکت طراحی و تولید معتبر بین‌المللی هم در کنار آن بودند.\nتوان مذاکره، شجاعت و تعلق ملی خصوصیت بزرگ وی است که کم‌تر نمود بیرونی پیدا کرده است، اما این موضع و خصوصیت را می‌توان در قبول تمامی شرایط ایران توسط شرکت پژو و فشار زیاد به شرکت رنو و ایجاد این قراردادهای بین‌المللی و کنسرسیوم مشاهده کرد. البته متاسفانه قبل از این که فشارهای آقای یکه زارع بر شرکت رنو، پاسخ موثری در سطح ملی بدهد، آن‌ها موفق به دور زدن دو شرکت اصلی خودروسازی و قرارداد پلتفرم مشترک شدند که توضیح آن را به زمانی دیگر موکول می‌کنیم و قضاوت در این زمینه‌ها هنوز زود است.\nسال 96 سال ان شاءا... سال شکوفایی این گروه صنعتی با افزایش کیفیت و تنوع محصولات خواهد بود. البته مشاهده ثمرات واقعی قراردادهای اصلی طراحی که در اواخر سال گذشته و اوایل امسال امضاء شدند، حدود چهار سال طول می‌کشد؛ به‌عبارتی ایشان چهار سال پرتلاطم را پشت سر گذاشته‌اند و حداقل چهار سال مهم در پیش رو دارند تا بتوانند یک شرکت خودروساز در سطح بین‌المللی تحویل جامعه دهند. به امید آن روز.


نماز جمعه 7 دیماه 97 شهرستان پردیس\nخانه » اخبار نماز جمعه, عناوین برگزیده, گزارش تصویری, ویژه » نماز جمعه 7 دیماه 97 شهرستان پردیس\n۸ دی ۱۳۹۷ , ساعت ۱۰:۴۳\nامام جمعه پردیس گفت: یوم اله 9 دی با حضور پرشور مردم ولایتمدار رقم خورد و چشم طمع دشمنان را از بین برد.\nحجت الاسلام والمسلمین حسین توسلی امام جمعه پردیس امروز در خطبه‌های عبادی و سیاسی نماز جمعه این هفته ۷ دیماه ۹۷ که در مسجد الغدیر فاز ۴ پردیس و با حضور پرشور نمازگزاران و مسوولان برگزار شد، ضمن دعوت نمازگزاران به تقوای الهی و تسلیت درگذشت آیت الله سید محمود شاهرودی، اظهار داشت: مرحم شاهرودی از علمای برجسته ما و حامل افکار و اندیشه حوزه علمیه نجف همچنین منبع اصلی فقه، بصیرت و اخلاق بودند.\nحجت الاسلام والمسلمین حسین توسلی گفت: سید محمد باقر صدر نو ترین و ناب ترین تفکر اسلامی و فلسفه اسلامی را در نجف داشتند، بانک بدون ربا در اسلام را در دهه ۴۰ به راه انداختند و آوازه وی به تمام کشورها اسلامی رسید که مرحوم شاهرودی شاگرد برجسته وی بودند.\nامام جمعه پردیس افزود: مرحوم شاهرودی ۱۰ سال رئیس قوه قضاییه، پس از آن جز فقها و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام بودند که از همینجا به مردم کشور و ولی فقیه تسلیت عرض می‌کنم.\nوی ضمن اشاره به حادثه تصادف دانشجویان و تسلیت به بازماندگان درگذشتگان، گفت: این حادثه تلخ و شوک‌آور بود و باید بلافاصله مسوولان ورود و مقصران را به سزای اعمال خود برسانند.\nحجت الاسلام والمسلمین حسین توسلی با اشاره به سالگرد فتنه ۹ دی اظهار کرد: ۹ سال از این حادثه شوم می‌گذرد اما ممکن است جوانانمان از این فتنه اطلاع کمی داشته باشند.\nامام جمعه پردیس اضافه کرد: در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری طی تشریفات قانونی در ۲۲ خرداد ۸۸ برگزاری انتخابات با ۴ کاندیدا مورد تایید قرار گرفته آغاز و آنها به رقابت پرداختند.\nوی تصریح کرد: احمدی نژاد، کروبی، رضایی و موسوی در این انتخابات به رقابت پرداختند که رای‌گیری با استقبال خوب مردم انجام و جزو باشکو ترین و پر استقبال‌ترین انتخابات جمهوری اسلامی بود که با حضور ۸۵ درصدی مردم برگزار شد.\nحجت الاسلام توسلی بیان داشت: حوادث از فردای انتخابات و اعلام آرا که احمدی نژاد با ۲۴ میلیون و پانصد هزار رای، میرحسین موسوی با ۱۳ میلیون، کروبی و رضایی حدود یک میلیون آغاز شد.\nامام جمعه پردیس افزود: اعتراضات از فردای اعلام نتایج شکل گرفت و تا جمعه هفته بعد ادامه داشت که مقام معظم رهبری در ۳۰ خردادماه، نماز جمعه تهران را اقامه کردند.\nوی ادامه داد: معظم له فرمودند، کروبی چند دوره نماینده مجلس، موسوی هشت سال و در ایام جنگ نخست وزیر، احمدی نژاد رئیس جمهور دوره قبل، محسن رضایی فرمانده هشت سال دفاع مقدس و فرماندهی سپاه بودند و جزو اعضا و بدنه نظام هستند و باید صف خود را از آشوبگران جدا کنند.\nحجت الاسلام توسلی اضافه کرد: اما این فتنه‌ها ادامه پیدا کرد و دو بار دیگر رهبری با کاندیداها دیدار و اعلام کردند به تخلف رسیدگی می‌شود و با تظاهرات و اعتراض چیزی درست نمی‌شود اما آنها گفتند در میدان انتقام می‌گیریم.\nامام جمعه پردیس تصریح کرد: در این میان عده‌ای از مردم دچار شک و تردید شدند اما محسن رضایی زمانی که دید این موضوعات برای اعتراضات انتخاباتی نیست بازگشت و این اقدامات تا روز جهانی قدس ادامه داشت که افراد با کفش به روی فرش‌ها آمده و اقدام به روزه خواری در ملاء عام کردند.\nوی اظهار کرد: آشوبگران راهپیمایی‌هایی را شروع کرده و شعار نه غزه نه لبنان و… سر دادند و در ۱۶ آذر اقدام به حتک حرمت به تمثال حضرت امام، حتک حرمت به عابرین، آتش زدن مسجد، قرآن، مراکز بسیج و… کردند.\nحجت الاسلام توسلی با بیان اینکه این فتنه‌ها ادامه داشت تا عاشورا پیش آمد، بیان داشت: ششم دی ما فتنه‌گران و دشمنان مردم، خیمه‌ها و قرآن‌ها را آتش زدند و به هیات‌ها حمله کرده و به سمت نمازگزاران ظهر عاشورا سنگ پرتاب کردند.\nامام جمعه پردیس افزود: تا اینجا مردم مطالبه آنها را به حق می‌دانستند اما با دیدن این اقدامات در روز ۹ دی ماه مردم به صورت خودجوش به خیابان‌های تهران آمدند.\nوی ادامه داد: جمعیت عظیم ۴ میلیونی در تهران و روز بعد مردم در تمام استان‌ها و شهرستان‌های کشور که به اذغان رسانه‌های خارجی بین ۴۰ تا ۴۵ میلیون جمعیت برای اعلام انزجار از عمل فتنه‌گران، به خیابان‌ها آمده بودند.\nحجت الاسلام توسلی با بیان اینکه پس از این حضور انقلابی مردم، معظم له ۹ دی را یوم الله اعلام کردند، اظهار کرد: این فتنه‌ها ۹ ماه طول کشیده و کشور را قفل کرده بودند.\nامام جمعه پردیس اضافه کرد: معظم له گفتند از هر کسی بگذرم، از افرادی که به دشمنان امید دادند نمی‌گذرم، زیرا خون شهدا را نادیده و آنها را خون به دل کردید.\nوی تصریح کرد:در نهایت رهبری با رفتار امام گونه با سه گام ورود کردند که ابتدا مدارا و جذب حداکثری را دستور قراردادند اما بحث حصر دستور رهبری نبود.\nحجت الاسلام توسلی افزود: بحث حصر توسط شورای امنیت ملی تصویب شد و پیشنهاد محاکمه را دادند اما رهبری با لطف و گذشت این پیشنهاد را رد کردند.\nامام جمعه پردیس با بیان اینکه رهبری پای حقوق ملت ایستادند و اعلام کردند انتخابات باطل نمی‌شود، گفت: تقلب یک یا دو میلیون نه ۱۱ میلیون و نیم رای بیشتر، استاندار وقت تهران به بنده گفتند از ۶ هزار صندوق رای استان تهران، موسوی در ۵ هزار و ۷۰۶ صندوق نماینده داشت اما احمدی نژاد در حوزه های بسیار کمتری نماینده داشت.\nوی اضافه کرد: با حضور نمایندگان نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات، ناظرین شورای نگهبان، بازرسین و با حضور نماینده‌های کاندیداها امکان تخلف وجود نداشت.\nحجت الاسلام توسلی تصریح کرد: رهبری اجازه ابطال رای‌گیری را ندادند و کار به جایی رسید که رهبری گفتند خواص موضع خود را مشخص کنند اما برخی هیچ اقدامی نکردند و در آن برهه برخی جوانان آن زمان شعار دادند خواص بی‌بصیرت، بصیرت، بصیرت و بدین صورت تعدادی در مساله فتنه رفوزه شدند.\nامام جمعه پردیس اظهار کرد: برخی طمع دشمن را هموار کردند و این امید را به دشمنان دادند که در داخل برخی هستند که به روی نظام شمشیر بکشند و این ظلمی در حق ملت بود.\nنماز جمعه ۹۵/۰۱/۲۷ به روایت تصویر\nنماز جمعه ۱۷ شهریور ۹۶ شهرستان پردیس\nنماز جمعه ۲۱ مهرماه ۹۶ شهرستان پردیس