«Δεν υπάρχει χώρος για τους οπαδούς της λευκής υπεροχής, τον ρατσισμό και τον νεοναζισμό στη σπουδαία χώρα μας» – Newsbeast\nΗ ανάρτηση της Ιβάνκα Τραμπ στο Twitter\nΣΧΕΤΙΚΑ TAGSΗΠΑ Ιβανκα Τραμπ\n• Ο Τραμπ καταδικάζει «κάθε μορφή ρατσισμού»\nΔευτερα, 13 Αυγουστου 2018, 10:43\nauta na ta peis sto fasistosite edw pera na sxoliazoun ena mhna meta\nΔευτερα, 13 Αυγουστου 2018, 0:51\nΣυγνωμη η κορη του...ΧΙ ΧΙ ΧΙ .....................\nΔευτερα, 13 Αυγουστου 2018, 0:50\nΦασιστακια ακουτε τι λεει η γυναικα ...λεω τωρα... του αρχηγου σας χα χα χα\nΚυριακη, 12 Αυγουστου 2018, 23:25\n...εσυ ομως ιβανκα [...] ξεχνας οτι η χωρα σου εκανε και συνεχιζει να κανει τους περισσοτερους πολεμους στον γαλαξια και συνεργαστηκε με τους γερμανους στον δευτερο παγκοσμιο πολεμο...!!!\nΚυριακη, 12 Αυγουστου 2018, 20:19\nΟ Robert E Lee δεν ήταν υπέρ τής δουλείας. Οι απόψεις πάνω στο θέμα είναι αμφιλεγόμενες.\nΤο ότι ήταν στρατηγός των Νοτίων στον Αμερικανικό Εμφύλιο δεν λέει κάτι, διότι συμμετείχε παρά την θέλησή του, επειδή ήταν από την Virginia. Άλλωστε, γι αυτό o Lincoln δεν τον απέταξε από το στράτευμα, αλλά αντιθέτως τον προήγαγε σε αρχιστράτηγο τού ομοσπονδιακού στρατού.\nLee\_'s views on race and slavery\nΚυριακη, 12 Αυγουστου 2018, 18:52\nΕσυ ομως,ομορφουλα,επελεξες λευκον συν-ζυγον !


##### Πορνοστάρ Τόρι Γουέλς – Tori Γουέλς Vintage Πορνοστάρ - el.biguz.net - σπίτι δωρεάν βίντεο.\nΘέλω να κάνω σεξ με ένα pornstar βρετανίας. Πορνοστάρ Τόρι Γουέλς victoria secret ass shots. Milf prenant γυμνές φωτογραφίες. Γάμα με σάντα. Κέλι τάιλερ πορνοστάρ Τόρι Γουέλς. Tory Lane & Τάιλερ Νίξον στην Γυναίκα Μου, Φίλε. Τόρι Μπλακ, μελαχρινή, πορνοστάρ, μαύρη, σκληρό Κέλλυ Γουελς, ενδοφυλετικό, στα μούτρα, όργιο με τρεις. Το τραμ param γκαλερί πορνό Kirtsen loken nude.\nVictoria δικαιοσύνης γυμνά. Πορνό desktop wallpapers. Street λατέξ. Gu jinjin nude. Tori γουέλς nude δωρεάν. Tags: tori, μπάτλερ, γουέλς, τζέρι.\nΚέλλυ Γουελς Τόρι Μπλακ, νεαρή, οργασμός, πορνοστάρ, μικρά βυζιά, καβάλα 23:56. Τόρι Μπλακ, τσιμπούκι, δωρεάν κινητό μαμά γιος σεξ βίντεο, πορνοστάρ. Dr Tuber. πορνοστάρ, παλιό, κλασικό, όργιο με τρεις, τουρκάλα, 10:17. Γυμνό ήλιο κάτι. Ανατολικής ασίας φρούτα. Κέλλυ Πορνοστάρ Τόρι Γουέλς, χύσιμο, κατάποση, βαθύ λαρύγγι, ξανθιά 10:15. Sexable Tv Πορνοσταρ Μπλακ Πουμα.\nΚέλλυ Γουελς, όργιο με τρεις, στα μούτρα, χύσιμο 35:31 · Κέλλυ Γουελς Τόρι Μπλακ, νεαρή, οργασμός, πορνοστάρ Τόρι Γουέλς, μικρά βυζιά, ισχυρό γκέι πορνό 23:56. Πορνοστάρ που έχουν μεγάλη pussylips. Τόρι Μπλακ, μελαχρινή, τσιμπούκι, πορνοστάρ 33:28.\nΚατηγορία Πορνό tori γουέλς vintage πορνοστάρ βίντεο. Κέλλυ Γουελς, πορνοστάρ, εσωτερική εκσπερμάτωση. Τόρι Λέϊν, τσιμπούκι, κατάποση, πορνοστάρ, διπλό γαμήσι 37:38.\nTori γουέλς nude δωρεάν. Δεν το μητρικό γάλα έχει τη βιταμίνη. Δωρεάν milf πορνοστάρ γκαλερί σεξ. Κέλλυ Γουελς, στα μούτρα, πρωκτικό, όργιο με τρεις 35:31 Τάϊλα Γουϊν, Κέλλυ Γουελς, πορνοστάρ, πρωκτικό 27:42.\nΜπικίνι racer. Πορνοστάρ εμπειρία blog. Τόρι Μπλακ, οργασμός, καβάλα, σκληρό, μικρά βυζιά, νεαρή 23:56 · Τόρι Μπλακ. Busty κορίτσια lez. Ρετρό lez Tori Πορνοστάρ Τόρι Γουέλς τραχύ λεσβιακό λουρί επί Tracey Adams. Θα χύσετε σκληρά με το κανάλι πορνό σχετικά με Πορνοστάρ. Γκέι άνδρες maked. Πορνοστάρ σάρα vandella χρονολογείται gossip. Η τόρι γουίλσον nude. Amanture έφηβος. Τεράστια κλειτορίδα μικρό πουλί. Πιο hot pornstar Λένα Ραμόν στην καυλωμένη φετίχ, τσιμπούκι ταινία σεξ.\nΤουρκική μαμά πορνό είναι είδηση, όμως, ούτε ενδιαφέρει πια κανέ- ντας ανάμεσα στις Τζένιφερ Γουέλς. Ericka κέιν pornstar. Είναι η σίντι λόπερ γκέι. Οι πορνοστάρ Τόρι Γουέλς διάολο πορνοστάρ Τόρι Γουέλς παιδιά. Κολωνάκι διαφωνία Αμαλία Κωστοπούλου Stavento Πετρούλα Κωστίδου Άννα Δρούζα Γιώργος Νταλάρας Ελίνα Καντζά Ντρου Μπάριμορ πορνοστάρ διάσημες.\nTory Lane Και Ο Anthony Ξύλινο Συμμετάσχουν Στο Σκληρό Πρωκτικό.\nPeter North Ρόκο Σιφρεντί Tori Γουέλς ο θρύλος. Σέξι τετάρτη Tori γουέλς κόλπο squirt κλιπ. Tori Γουέλς Peter North Victoria Παρίσι. Κέλλυ Γουελς, στα μούτρα, πρωκτικό, όργιο με τρεις.\nPrevious Article Κορίτσι δίνοντας σε έναν άντρα μια πίπα\nTori Γουέλς Vintage Πορνοστάρ - el.biguz.net - σπίτι δωρεάν βίντεο.\nΒρετανική, milf, Γυναικία, Εκσπερμάτιση\nδύο, κορίτσια, σεξ\nΤην παρασκευή το pornstar myspace. Καλύτερη νέα πορνοστάρ. Ώριμη κυρία δικέφαλο flex. Αμαρτίες του Τάμι Μονρό 1991 sc 4 - Τάμι Μονρόε, η Τόρι Γουέλς. Σέξι τζαμάικας κορίτσια. Εδώ είναι το teen.\nΜαύρη γυναίκα πορνό βίντεο Douzahn μαύρη, γυναίκα, πορνό, βίντεο\nTori γουέλς κόλπο squirt κλιπ. Γκέι αθλητής διάολο. Tiger woods σχέση με πορνοστάρ. Δωρεάν τα μεγάλα βυζιά Η γκουέν γουέλς nude.\nΠώς να κάνει μεγάλο πουλί Mauzragore Πώς, να, κάνει, μεγάλο, πουλί\nμεγάλος, μπαμπάς, com, γκέι, πορνό(4)\nπραγματικότητα, ερασιτεχνισιέ, πορνό(10)\nκορυφαία, δωρεάν, πορνό(7)\nEbony, κυρίες, φωτογραφίες(0)\nπορνό, κινούμενα, σχέδια, βίντεο(8)


Εμ. Μακρόν: «Προόδος» στην προσπάθεια να ξαναρχίσει η ειρηνευτική διαδικασία στην Ουκρανία - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online\nΕμ. Μακρόν: «Προόδος» στην προσπάθεια να ξαναρχίσει η ειρηνευτική διαδικασία στην Ουκρανία\n«Το γεγονός ότι βρισκόμαστε πλάι-πλάι στο Παρίσι είναι ένα σημαντικό επίτευγμα η επανέναρξη [των συνομιλιών] με αξιόπιστο τρόπο δεν είχε κατορθωθεί λόγω της έλλειψης προόδου για πολλά χρόνια. Είναι επίτευγμα», υποστήριξε ο πρόεδρος της Γαλλίας. Εξέφρασε ακόμη την ελπίδα ότι θα μπορέσει να γίνει νέα συνάντηση στο πλαίσιο του λεγόμενου σχήματος της Νορμανδίας εντός τεσσάρων μηνών.\nΕπισήμανε πως υπάρχουν σαφώς διαφορές ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία, ιδίως ως προς το χρονοδιάγραμμα για τη διεξαγωγή εκλογών στην ανατολική Ουκρανία. Πρόσθεσε πως οι δύο πλευρές ευελπιστούν να έχει επιτευχθεί συμβιβασμός για το ζήτημα εντός του χρονικού ορίου ως την επόμενη σύνοδο. «Γνωρίζουμε πως υπάρχουν διαφωνίες για το χρονοδιάγραμμα και είχαμε μια μακρά συζήτηση» στην οποία συμφωνήθηκε να οριστούν «οι πολιτικές προϋποθέσεις και οι προϋποθέσεις ως προς την ασφάλεια για τις τοπικές εκλογές αυτές», μέσα στους τέσσερις μήνες που μεσολαβούν. «Είδαμε τις διαφορές σήμερα. Δεν βρήκαμε κάποια θαυματουργή λύση, αλλά προχωρήσαμε», πρόσθεσε. «Προχωρήσαμε στην απεμπλοκή, στην ανταλλαγή κρατουμένων, στην κατάπαυση του πυρός και στην πολιτική διαδικασία», εξήγησε ο γάλλος πρόεδρος, ο οικοδεσπότης αυτής της συνόδου.


Βρετανός δισεκατομμυριούχος αγόρασε το ακριβότερο διαμέρισμα της Σιγκαπούρης (Βίντεο) | Fortunegreece.com\nΟ επιχειρηματίας αγόρασε ένα «σούπερ ρετιρέ» 1.920 τ.μ. έναντι σχεδόν 74 εκατ. δολαρίων Σιγκαπούρης (48 εκατ. ευρώ).\nΟ Βρετανός εφευρέτης και δισεκατομμυριούχος Τζέιμς Ντάισον, θιασώτης του Brexit, αγόρασε έναντι 48 εκατομμυρίων ευρώ το ακριβότερο ρετιρέ της Σιγκαπούρης, μετά και τη μεταφορά της έδρας του ομίλου του εκεί, μετέδωσε τοπικό μέσο ενημέρωσης.\nΟ επιχειρηματίας αγόρασε ένα «σούπερ ρετιρέ» 1.920 τ.μ. έναντι σχεδόν 74 εκατ. δολαρίων Σιγκαπούρης (48 εκατ. ευρώ), γράφει η τοπική αγγλόφωνη οικονομική εφημερίδα Business Times, χωρίς να αναφέρει την πηγή της.\nΤο πολυτελές διαμέρισμα στο συγκρότημα Residence Wallich διαθέτει ιδιωτικό ασανσέρ και καταλαμβάνει τρεις ορόφους ενός πύργου 64 ορόφων στην επιχειρηματική συνοικία, ο οποίος είναι ο ψηλότερος-290 μέτρα- στην πόλη και προσφέρει πανοραμική θέα. Το διαμέρισμα έχει πέντε υπνοδωμάτια και το καθένα έχει δικό του λουτρό. Έχει βεράντα και κήπο στον 62ο όροφο, σύμφωνα με το φυλλάδιο παρουσίασης της προς πώληση κατοικίας.\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Wallich Residence (@wallichresidence) στις 1 Ιούν, 2018 στις 10:01 μμ PDT


KOSTAL - Διατηρήστε τον PLENTICORE plus πάντα ενημερωμένο, ενεργοποιών\nΔιαβάστηκε από 2264 αναγνώστες -\n1. Σε νέες εγκαταστάσεις:\nΟι inverter με το λογισμικό UI01.18, έχουν ήδη τη λειτουργία διαθέσιμη και μπορείτε να την ενεργοποιήσετε στις αρχικές ρυθμίσεις κατά την εγκατάσταση. Έτσι, κερδίζετε χρόνο, έχοντας τον inverter αναζητά και να μεταφορτώνει αυτόματα το πιο πρόσφατο λογισμικό.\n2. Για τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις:\nΟι εγκατεστημένοι PLENTICORE plus θα πρέπει πρώτα να ενημερωθούν χειροκίνητα με τη νέα έκδοση UI01.18. Στη συνέχεια, μπορείτε να επιλέξετε τον νέο τρόπο ενημέρωσης. Είναι μια διαδικασία την οποία ο καθένας μπορεί να κάνει εύκολα από το σπίτι του.\nΛεπτομερείς οδηγίες για τα όλα τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε, θα βρείτε στο σχετικό αρχείο ακολουθώντας το Link https://www.kostal-solar-electric.com/fw-update-autoupdate-en\nή εναλλακτικά να παρακολουθήσετε το βίντεο που ακολουθεί.\nΤην τελευταία ενημέρωση λογισμικού θα τη βρείτε εδώ:\nΕνεργοποιήστε τη λειτουργία Auto Update. Έτσι, θα είστε σίγουροι ότι ο PLENTICORE plus σας λειτουργεί πάντα με το πιο πρόσφατο λογισμικό - χωρίς καμία δική σας ενέργεια.\nTags:\tKOSTAL, Net Metering, ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΑΥΤΟ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΕΑ, ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ


Αυτά είναι τα 5 πράγματα που άλλαξαν στους χώρους εργασίας και θα παραμείνουν και μετά την πανδημία - Νέα, Ειδήσεις, Εκδηλώσεις στην Ξάνθη\nΑυτά είναι τα 5 πράγματα που άλλαξαν στους χώρους εργασίας και θα παραμείνουν και μετά την πανδημία\nby Σταύρος Καρυπίδης 21/04/2021 21/04/2021 0\nΗ πανδημία, ένα τόσο αναπάντεχο γεγονός, επηρέασε πολλές πτυχές της ζωής – ακόμη και για πάντα. Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες μετέβαλε – μεταξύ άλλων – όχι μόνο τον τρόπο που εργαζόμαστε, αλλά και τους ίδιους τους χώρους εργασίας. Τι θα πρέπει να κρατήσουμε από αυτές τις αλλαγές, ακόμη και στην «επόμενη μέρα»; Πώς θα προσαρμοστούμε και ποια «μαθήματα» μας έδωσαν οι τελευταίοι μήνες;\nΈνα από τα βασικά σημεία γύρω από το τι θα πρέπει να παραμείνει μετά την πανδημία – ή και να αλλάξει, σε κάποιες περιπτώσεις – είναι το πώς προστατεύουμε τους άλλους από μια μεταδοτική ασθένεια – η οποία πιθανότατα δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά δεν παύει όμως να είναι μια κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει διαφορετικά τον καθένα ή να τον αναγκάσει να μείνει πίσω στην εργασία και τις λοιπές υποχρεώσεις του. Προφανώς ιώσεις, γρίπες και άλλα παρόμοια θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά τον κορονοϊό. Οπότε, είναι σημαντικό αυτή η «ευαισθησία» που υπάρχει σήμερα, για τον περιορισμό του, να συνεχιστεί, σε κάποια επίπεδα, και στην επόμενη μέρα – χωρίς, φυσικά, ακρότητες.\nΚαι αυτό γιατί, ότι γινόταν μέχρι πριν μερικούς μήνες, δεν δείχνει πια σωστό. Τι ακριβώς συνέβαινε; Όταν κάποιος κολλούσε κάτι αλλά αισθανόταν αρκετά καλά για να πάει στην εργασία του, συνήθως… πήγαινε. Αποτέλεσμα; Αλλεπάλληλες απουσίες εργαζομένων, μείωση παραγωγικότητας, επιπτώσεις στα διάφορα project που ήταν σε εξέλιξη και άλλες δυσκολίες. Τι πρέπει να συμβαίνει από εδώ και πέρα; Άδεια, εργασία από το σπίτι, ξεκούραση. Και σε περιπτώσεις που πρέπει κάποιος να μεταβεί στο γραφείο και δεν αισθάνεται πολύ καλά ή δεν έχει αναρρώσει πλήρως, η μάσκα δεν είναι… ντροπή. Οι Ιάπωνες, για παράδειγμα, πάντα την συνήθιζαν όταν δεν ήταν καλά και έπρεπε να κυκλοφορήσουν. Αλλού, μετράνε ποιος θα φτερνιστεί περισσότερες φορές, πόσο «σκληρός» είναι κάποιος που βγήκε και εργάζεται με πυρετό και πότε θα κολλήσει ο διπλανός, βάζοντας στοιχήματα. Αυτά όλα δεν φαντάζουν, σήμερα, μη αποδεκτά.\nΤα ανοικτού τύπου γραφεία αποτέλεσαν ένα «trend» των περασμένων ετών. Έχουμε αναφερθεί ξανά σε αυτά, διερωτώμενοι εάν αποτελούν ό,τι χειρότερο έχει σκεφτεί ο ανθρώπινος νους. Η βασική διαφορά, φυσικά, των open-plan offices, σε σύγκριση με τα «κλειστού» τύπου, είναι ότι ο κάθε εργαζόμενος δεν βρίσκεται απομονωμένος και «περιφραγμένος» στον δικό του χώρο, αλλά μαζί με άλλους συναδέλφους του, χωρίς κάποιο διαχωριστικό, δωμάτιο ή τοίχο, ακόμη και στο ίδιο γραφείο – τραπέζι, ακόμη και σε απόσταση μερικών μέτρων. Γίνεται πλέον σαφές πως, στην εποχή της πανδημίας, τα όποια οφέλη των «ανοικτών» γραφείων έχουν εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα.\nΜια άλλη παράμετρος της εκτεταμένης εργασίας από το σπίτι είναι η προσαρμογή που μπόρεσε να κάνει ο κάθε εργαζόμενος στις δικές του συνθήκες. Για παράδειγμα, δεν καλούταν να αντιμετωπίσει τον θόρυβο που μπορεί να υπάρχει σε ένα γραφείο (αν και αυτό σημαίνει πως σε κάποιους μπορεί να λείπει κιόλας, από ένα σημείο και μετά), ούτε να πραγματοποιήσει την εργασία του σε υπολογιστές που δεν έχει επιλέξει ο ίδιος – και που ενδέχεται να είναι κατώτεροι των περιστάσεων, σε σύγκριση με το τι απαιτείται για εύρυθμη και γρήγορη εργασία ή σε σχέση με αυτό που διαθέτει στο σπίτι – και έχει μάθει.\nΣε αυτό το πλαίσιο, είναι ζητούμενο τα προβλεπόμενα καθαριστικά και άλλα, όπως αντισηπτικά – τα οποία θα προσφέρονται σε όλους. Παρόμοιες και συχνές και οι εργασίες από το προσωπικό που έχει αναλάβει την καθαριότητα των χώρων, ακόμη και αν πρόκειται για εξωτερικό συνεργείο. Η μια φορά στον μήνα ή τις 15 μέρες, που περιλαμβάνει μερικές τυπικές διεργασίες (υπάρχει και μια έκφραση για την… πεθερά που αρμόζει σε κάτι τέτοιο) μάλλον δεν θα είναι αρκετή στην επόμενη της πανδημίας. Ποτέ δεν ήταν, γιατί τώρα. Η τεχνολογία μπορεί να παίξει και εδώ μεγάλο ρόλο, είτε πρόκειται για ασανσέρ που λειτουργούν χωρίς πλήκτρα, είτε για χώρους συνεδριάσεων που ελέγχονται μέσω φωνής, είτε για άλλα συστήματα, σε άλλα σημεία, που θα προσφέρουν αλληλεπίδραση χωρίς επαφή αλλά μόνο με φωνή ή με κινήσεις των χεριών.\nΌ, τι κι αν συμβεί μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα, είναι πιθανό ότι οι εμπειρίες και τα «μαθήματα» που πήραμε μέσω της πανδημίας θα έχουν μακροχρόνια επίδραση στον τρόπο εργασίας και τη λειτουργία των χώρων εργασίας. Αν μη τι άλλο, η εστίαση σε θέματα υγιεινής, η ευρύτερη χρήση (καλύτερης) τεχνολογίας, τα ευέλικτα ωράρια και τρόποι εργασίας αλλά και η μη αποδεκτή παρουσία στο γραφείο κατά τη διάρκεια μιας ασθένειας, είναι πτυχές που θα πρέπει να παραμείνουν και να μεταβάλουν τον τρόπο που λειτουργούν οι επιχειρήσεις – προς θετικότερα αποτελέσματα.\nΒίντεο Ιπποκράτης Καμαρίδης: Μένουμε στον οικισμό μας… Προστατευόμαστε μέχρι να νικήσουμε…\nΤαυτόχρονα με την ανακοίνωση για τις νέες μολύνσεις που «έδωσε» ο κορονοϊός στη χώρα μας...


Πουτίγκα με τσουρέκι - The Veggie Sisters\nVegan Γλυκά Γλυκά Γλυκά χωρίς ψήσιμο Πρωινό\nlenia/1 Ιανουαρίου, 2021/ Leave a comment\nΚαλημερούδια, γλυκά μου πλάσματα από την ηλιόλουστη Ζάκυνθο! Χρόνια πολλά και φωτεινά! Καλή χρονιά με υγεία, υγεία και υγεία!!!!! Επιστρέψαμε πολύ σύντομα στο μπλογκάκι μας για να σας παρουσιάσουμε μια πανεύκολη και γρήγορη συνταγή με τα περισσεύματα που ενδεχομένως να έχετε από τσουρεκένια βασιλόπιτα ή από τσουρέκι. Αν λοιπόν θέλετε να τα αξιοποιήσετε αλλιώς, ο Κωστής μου σας έχει πάλι την λύση! Είχε φτιάξει φέτος που λέτε εκτός από την κλασική βασιλόπιτα σαν κέικ (η οποία έγινε viral και φέτος!) και μια τσουρεκένια. Και σκέφτηκε να την μεταμορφώσει σε πουτίγκα με τσουρέκι. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με το κλασικό τσουρέκι. Η διαδικασία απλή. Κόβουμε σε φέτες το τσουρέκι/τσουρεκένια βασιλόπιτα, τις ψήνουμε στην τοστιέρα και τις περιχύνουμε με κρέμα άνθος αραβοσίτου. Αυτό ήταν! Για τους πιο μερακλήδες περιχύνουμε και με μια γκανάς και το απογειώνουμε το γλυκάκι μας!\nΔεν περιγράφω άλλο! Δοκιμάστε αυτή την υπέροχη πουτίγκα με τσουρέκι και θα γλείφετε τα δάχτυλά σας! Σας χαιρετώ! Πάω να τρέξω το πρώτο δεκάρι της χρονιάς για να μας πάει καλά το 2021! Πολλά φιλιά από τον Κωστή μου, τον Δημητράκη μου κι εμένα! Το 2021 να είναι γεμάτο νοστιμιές, ζουζουνιές και γέλια! Μουάτς!\nΥλικά για ταψί 30*35 cm:\n10 φέτες τσουρέκι ή τσουρεκένια βαασιλόπιτα 1,5cm\n1 λίτρο σοκολατούχο γάλα σόγιας\nή 100 γρ. σοκολάτα +100 γρ. κρέμα σόγιας\nκόβω τις φέτες από το τσουρέκι ή την τσουρεκένια βασιλόπιτα με πάχος 1,5 cm. Τις ψήνω στην τοστιέρα και τις αραδιάζω στο ταψί. Κατόπιν φτιάχνω την κρέμα άνθος αραβοσίτου όπως γράφουν οι οδηγίες με την διαφορά ότι την κάνω πιο υδαρή χρησιμοποιώντας περισσότερο γάλα. Μπορείτε να βάλετε άσπρο γάλα με σοκολατένια άνθος αραβοσίτου αντί για σοκολατούχο γάλα με άσπρη κρέμα. Περιχύνω την κρέμα πάνω από τις φέτες κι όταν κρυώσει, το καλύπτω με αλουμινόχαρτο το ταψί και το βάζω στο ψυγείο για 3-4 ώρες να σταθεροποιηθεί. Προαιρετικά λιώνω σοκολάτα και ρίχνω πάνω στο γλυκάκι μου ή φτιάχνω λίγη γκανάς ζεσταίνοντας σε κατσαρολάκι την σοκολάτα και ρίχνοντας μέσα την κομματιασμένη σοκολάτα. Ανακατεύω με μαρίζ να λιώσει η σοκολάτα (εκτός φωτιάς) και περιχύνω το γλυκάκι μου. Καλή σας απόλαυση!\nShare the post "Πουτίγκα με τσουρέκι"\n΄ τσουρέκι Χριστούγεννα\nPrevious PostΟι δημοφιλέστερες συνταγές του 2020\nNext PostΚέικ με πετιμέζι


Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ & ΣΗΤΕΙΑΣ: 04/12/17\nΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ ΤΩ ΑΓΙΩι ΠΑΣΧΑ\n"Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε˙ αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον" (Ιωάν. ις , 33), διαβεβαιώνει ο θανάτω τον θάνατον μόνος πατήσας Κύριος τας γενεάς των ανθρώπων. Χριστός Ανέστη! αναφωνούμεν και ημείς προς πάντας τους εγγύς και τους μακράν από της Ιεράς ταύτης Αυλής του βιωματικού εν τω κόσμω σταυρού και της θλίψεως∙ αλλά και από της Αυλής της Αναστάσεως∙ από της κόγχης ταύτης της γης, της Κωνσταντίνου Πόλεως, από όπου διακηρύττεται ότι "ζωή πολιτεύεται", διαλυομένης της κάθε είδους φθοράς και αυτού του θανάτου.\nΟ Κύριος πολλάκις προειδοποίησε, κατά την επί γης ένσαρκον παρουσίαν Του, τους Μαθητάς Του περί της θλίψεώς των εξ αιτίας της σταυρικής Του θυσίας επί του Φρικτού Γολγοθά, ως και ένεκα της δραστηριότητος και της πορείας των εντός του κόσμου τούτου –αυτών των ιδίων αλλά και πάντων όσων θα επίστευον εις τον Χριστόν-. Με μίαν χαρακτηριστικήν όμως λεπτομέρειαν: "ότι κλαύσετε και θρηνήσετε υμείς, ο δε κόσμος χαρήσεται· υμείς δε λυπηθήσεσθε, αλλ ἡ λύπη υμών εις χαράν γενήσεται...και υμείς ουν λύπην μεν νυν έχετε· πάλιν δε όψομαι υμάς, και χαρήσεται υμών η καρδία" (Ιωάν ις , 20-22).\nΗ Μήτηρ Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, παρά τους καθημερινούς σταυρούς και τας θλίψεις, ζη αποκλειστικώς και μόνον το γεγονός της χαράς. Βιώνει εντεύθεν, εν τη παρούση και από της παρούσης ζωής, την Βασιλείαν του Θεού. Από του Ιερού τούτου Κέντρου της Ορθοδοξίας, από των σπλάγχνων του μαρτυρικού Φαναρίου, διακηρύττομεν "κατά την φωταυγή ταύτην νύκτα", ότι προέκτασις και τέλος του σταυρού και της θλίψεως και διασκέδασις του κάθε ανθρωπίνου πόνου και της κάθε δοκιμασίας, είναι η Κυριακή διαβεβαίωσις: "Ουκ αφήσω υμάς ορφανούς" (Ιωάν. ιδ , 18-19). "Ιδού εγώ μεθ ὑμῶν ειμι πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος" (Ματθ. κη , 20). Αυτό το μήνυμα πρέπει να ακούσωμεν όλοι, να ακούση ο σύγχρονος άνθρωπος και να αφήση τον εαυτόν του να ίδη τον Χριστόν συμπορευόμενον μαζί του. Ναι, να Τον ίδη δίπλα του. Και θα Τον ίδη, μόνον εάν ακούη και βιώνη τον λόγον Του εις την ζωήν του.\nΤο μήνυμα τούτο της κατισχύσεως της ζωής επί του θανάτου, της νίκης του ιλαρού φωτός της πασχαλίου λαμπάδος επί του σκότους της ακαταστασίας, και της διαλύσεως, δια του ανεσπέρου Φωτός της Αναστάσεως, των θλίψεων και των προβλημάτων ευαγγελίζεται το Οικουμενικόν Πατριαρχείον εις ολόκληρον τον κόσμον και καλεί όλους τους ανθρώπους να το βιώσουν. Τους καλεί να σταθούν με πίστιν και ελπίδα ενώπιον του Αναστάντος Χριστού, ενώπιον του μυστηρίου της ζωής∙ τους καλεί να εμπιστευθούν τον κρατούντα τα ηνία πάσης κτίσεως Αναστάντα Κύριον, τον Κύριον της χαράς και της ευφροσύνης.\nΑναρτήθηκε από Vagelis Fragoulis στις 2:44 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n«Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια»\n(γ Ὠδή του Κανόνος της Αναστάσεως)\nΜετά το στάδιο του έντονου πνευματικού αγώνα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που κορυφώθηκε με τη βίωση των Παθών του Κυρίου μας κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, ακούεται και πάλι ο χαρμόσυνος χαιρετισμός και νικητήριος παιάνας «Χριστός Ανέστη». Χαρά, ελπίδα και δύναμη μεταδίδει στους πιστούς το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Χριστού, που τώρα λάμπει σε όλη την κτίση. Είναι το φως της χαράς και της μεταμορφώσεως, το οποίο καλούμαστε να προσλάβουμε και να μεταλαμπαδεύσουμε στους συνανθρώπους μας.\nΟ Αναστάς Κύριος χαρακτηρίζεται «φως του ανθρώπου» που «φαίνει εν τη σκοτία». Το λυτρωτικό φως της Αναστάσεώς Του γίνεται φέγγος άδυτης χαράς για τον κόσμο. Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος μας βεβαιώνει ότι το αναστάσιμο φως που ανέβλυσε από το κενό μνημείο διαλύει το σκοτάδι της αμαρτίας μέσα και έξω από την καρδιά μας και μας οδηγεί στην αγάπη, στη συν-χώρηση του άλλου και στην αλληλοπεριχώρηση Θεού, ανθρώπου και κτίσης.\nΠαρά τις δύσκολες και καταθλιπτικές συνθήκες ζωής, με την πολυποίκιλη κρίση και την παρατεταμένη αβεβαιότητα, υπάρχει η χαρμόσυνη και πάντοτε επίκαιρη είδηση, την οποία πανηγυρικά διαλαλεί η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Είναι η νίκη επί του θανάτου και η λύτρωση από τη φθορά και την αμαρτία, που άλλαξε ριζικά την προοπτική του ανθρώπου και την πορεία του κόσμου. Την αλήθεια αυτή της συντριβής του κράτους του θανάτου από τον Αναστάντα Χριστό παριστάνει χαρακτηριστικά η εικόνα της Αναστάσεως. Εκεί εικονίζεται ο Αναστημένος Χριστός να τραβά από το χέρι τους Πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, και να τους βγάζει από τον σκοτεινό Άδη. Ο νικητής του θανάτου και χορηγός της ζωής σπάει τα κλείθρα του σκότους και του Άδη, και η ζωή η «πέρας ουκ έχουσα» πλημμυρίζει τον κόσμο.\nΗ Ανάσταση του Χριστού δίδει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να ζήσει την απαρχήν της άλλης βιωτής, της αιωνίου. Όσα έπαθε ο Χριστός, τα έπαθε για τον άνθρωπο, που είναι «ζώον θεούμενον», σύμφωνα με τον θαυμαστό ορισμό του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Ο Χριστός έγινε και είναι το δικό μας Πάσχα, δηλαδή το δικό μας πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Πέρασε από τον θάνατό μας, μας ένωσε μαζί Του και μας «διεβίβασε» από το θάνατο στη ζωή. Ο θάνατος δεν είναι πλέον κυρίαρχος και το αναπόφευκτο τέλος της ζωής μας. Από φυλακή των ψυχών και κατάσταση απελπισίας έγινε μία διάβαση προς την αιώνια δόξα και Βασιλεία του Θεού. Γι᾽ αυτό «μηδείς φοβείσθω θάνατον· ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος», μας παροτρύνει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον Κατηχητήριο Λόγο του.\nΗ ζωή του Χριστού μας διδάσκει ότι όλα μπορούν να αποκτήσουν σωτηριολογική σημασία, καθώς τον Σταυρό ακολουθεί η Ανάσταση. Μπορεί να μας πικραίνουν οι δοκιμασίες, οι θλίψεις, οι αρρώστιες, ο πόνος, οι αποτυχίες, οι αδικίες, οι συκοφαντίες, η φθορά και ο θάνατος, αλλά δεν πρέπει να μας συντρίβουν, γιατί τώρα υπάρχει η προοπτική της Αναστάσεως και της αιωνιότητας. Η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού ζει αδιάλειπτα μέσα στους αιώνες το θαύμα της Αναστάσεως, ευαγγελιζόμενη τη σωτηρία «του κοινού γένους των ανθρώπων». Συνεχώς, και ιδιαίτερα κατά τη λαμπρότερη αυτή εορτή της Αναστάσεως του Σωτήρος Χριστού, μας καλεί να ζήσουμε την εορτή της νεκρώσεως του θανάτου και να βιώσουμε την αρχή μιας καινούργιας ζωής. Να συναντηθούμε με τον Αναστημένο Χριστό, για να αναγεννηθούμε και να γίνουμε τέκνα φωτόμορφα της Αναστάσεως και «θείας κοινωνοί φύσεως» (Β Πέτρου 1,4).\nΕύχομαι πατρικά η χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου μας και το αναστάσιμο φως να πλημμυρίσουν τις καρδιές και να φωτίσουν τον νου όλων μας, ώστε αναστημένοι στο φρόνημα και την ψυχή να βρίσκουμε διεξόδους στις ποικίλες δοκιμασίες και στις αλλεπάλληλες αντιξοότητες της ζωής μας.\nΆγιον Πάσχα 2017\nευχέτης πάντων προς τον Αναστάντα Κύριό μας\nΑναρτήθηκε από Vagelis Fragoulis στις 2:40 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Mιχαήλ Αρχαγγέλου Ιεράπετρας\nΤο πρωί της Μεγάλης Τετάρτης, 12 Απριλίου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος χοροστάτησε κατά την Ακολουθία των Ωρών και στη συνέχεια τέλεσε την τελευταία Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων της περιόδου στον Ιερό Ναό Μιχαήλ Αρχαγγέλου πόλεως Ιεράπετρας.\nΣτο τέλος της Προηγιασμένης Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στο εκκλησίασμα καλό υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος και όλοι να αξιωθούμε να βιώσομε τα Άχραντα Πάθη με κατάνυξη και να εορτάσουμε με χαρά και πνευματική αγαλλίαση την ζωηφόρο και λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας.\nΤο εσπέρας της Μεγάλης Τρίτης 11 Aπριλίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, περιστοιχούμενος από τους Εφημερίους του Ναού, χοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας, όπου και άκουσε από τη χορωδία του Ναού, υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη κ. Ιωάννη Αρώνη, το περίφημο Δοξαστικό, ποίημα της Κασσιανής.\nΣτο τέλος της ακολουθίας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε χρόνια πολλά και να βιώσουσε μυστικά όλοι μας το Πάθος του Κυρίου, για να ζήσουμε και την ζωηφόρο Ανάστασή Του και την προσωπική μας Ανάσταση.\nΑναρτήθηκε από Vagelis Fragoulis στις 2:35 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον Ιερό...


Greenblue Gb147b Wireless Weather Station DCF In/out Humidity Phases OF THE Moon Gb147b Black - Μετεωρολογικοι σταθμοι (PER.939313)\nΑρχική > Gadgets & Παιχνίδια > Μετεωρολογικοί Σταθμοί > GREENBLUE GB147B WIRELESS WEATHER STATION DCF IN/OUT HUMIDITY PHASES OF THE MOON GB147B BLACK\nGREENBLUE GB147B WIRELESS WEATHER STATION DCF IN/OUT HUMIDITY PHASES OF THE MOON GB147B BLACK\nΣύγχρονος μετεωρολογικός σταθμός με εύκολη στην ανάγνωση οθόνη και ασύρματο αισθητήρα θερμοκρασίας και υγρασίας. Η έγχρωμη οθόνη επιπλέον περιλαμβάνει πρόγνωση καιρού, ρολόι και ημερολόγιο. Ο σταθμός συγχρονίζεται καθημερινά με το ατομικό ρολόι της Φρανκφούρτης, έτσι ώστε το ενσωματωμένο ρολόι να δείχνει πάντα την ακριβή ώρα.\nΑσύρματος μετεωρολογικός σταθμός DCF.\nΡολόι DCF (αυτόματος συγχρονισμός χρόνου).\nΗμέρα της εβδομάδας σε 7 γλώσσες.\nΕύρος μέτρησης εσωτερικής θερμοκρασίας: 0-50 ° C.\nΕύρος μέτρησης εσωτερικής υγρασίας: 20-90%.\nΓραφική πρόγνωση καιρού.\nΕξωτερική θερμοκρασία: έως 3 κανάλια.\nΣυναγερμός με λειτουργία αναβολής.\nΦωτισμός LED (5 δευτερόλεπτα).\n8 φάσεις της σελήνης.\nΠροαιρετικός χρόνος σε μορφή 12/24 ωρών.\nΑποθήκευση: 3 x AAA μπαταρία (δεν περιλαμβάνεται).\nΑισθητήρας: 2 x μπαταρία AA / 1.5V (δεν περιλαμβάνεται).\nGREENBLUE GB147B WIRELESS WEATHER STATION DCF IN/OUT HUMIDITY PHASES OF THE MOON GB147B BLACK (PER.939313)\n• Ασύρματος μετεωρολογικός σταθμός DCF.\n• Ρολόι DCF (αυτόματος συγχρονισμός χρόνου).\n• Ημέρα της εβδομάδας σε 7 γλώσσες.\n• Εύρος μέτρησης εσωτερικής θερμοκρασίας: 0-50 ° C.\n• Εύρος μέτρησης εσωτερικής υγρασίας: 20-90%.\n• Γραφική πρόγνωση καιρού.\n• Εξωτερική θερμοκρασία: έως 3 κανάλια.\n• Ένδειξη άνεσης.\n• Συναγερμός με λειτουργία αναβολής.\n• Φωτισμός LED (5 δευτερόλεπτα).\n• 8 φάσεις της σελήνης.\n• Πολύχρωμη οθόνη.\n• Προαιρετικός χρόνος σε μορφή 12/24 ωρών.\n• Αποθήκευση: 3 x AAA μπαταρία (δεν περιλαμβάνεται).\n• Αισθητήρας: 2 x μπαταρία AA / 1.5V (δεν περιλαμβάνεται).\nGREENBLUE GB147B WIRELESS WEATHER STATION DCF IN/OUT HUMIDITY PHASES OF THE MOON GB147B BLACK PER.939313 GREENBLUE GREENBLUE ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ GREENBLUE GB147B WIRELESS WEATHER STATION DCF IN/OUT HUMIDITY PHASES OF THE MOON GB147B BLACK


«Κάθε φορά που διαβάζω ένα άρθρο με τίτλο "τα παιδιά χρειάζονται όρια" κάτι μέσα μου κλωτσάει» / Kids / Woman TOC\n«Κάθε φορά που διαβάζω ένα άρθρο με τίτλο "τα παιδιά χρειάζονται όρια" κάτι μέσα μου κλωτσάει»\nΓιατί δυσκολευόμαστε να θέσουμε όρια στα παιδιά; Ελληνίδα ειδικός προτείνει μια άποψη που μπορεί να μην έχουμε σκεφτεί.\n«Τα σημερινά παιδιά δεν έχουν όρια», «δυσκολεύομαι πολύ να βάλω όρια στα παιδιά μου»: Αν είμαστε γονείς, εκπαιδευτικοί ή συμμετέχουμε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο στην ανατροφή των παιδιών, σίγουρα θα έχουμε ακούσει τις παραπάνω φράσεις και, πιθανότατα, πάνω από μία φορά. Τι έχει πάει τόσο λάθος; Η ειδικός Φιλιώ Κατσαρού προτείνει στο Facebook μια άποψη που μπορεί να μην έχουμε σκεφτεί αλλά να παίζει καθοριστικό ρόλο στο πρόβλημα των «ορίων».\nΌπως γράφει λοιπόν στη σελίδα της, Filio Katsarou - Play, Τherapy and Workshops for parents and children:\n«Νομίζω πως το πιο πολυσυζητημένο θέμα σχετικά με την ανατροφή είναι τα όρια. Κάθε φορά που διαβάζω ένα άρθρο με τίτλο "τα παιδιά χρειάζονται όρια" κάτι μέσα μου κλωτσάει. Νομίζω πως έτσι μεταθέτουμε τη δική μας ευθύνη στα παιδιά. Τα παιδιά χρειάζονται γονείς που να έχουν προσωπικά όρια, που να τα αναγνωρίζουν και να είναι σε θέση να τα επικοινωνούν. Αυτό είναι που κάνει τα παιδιά να αισθάνονται ασφάλεια και έτσι μπορούν να αναγνωρίσουν και να θέσουν και τα ίδια τα όρια τους.\n«Κάθε φορά που διαβάζω ένα άρθρο με τίτλο "τα παιδιά χρειάζονται όρια" κάτι μέσα μου κλωτσάει. Νομίζω πως έτσι μεταθέτουμε τη δική μας ευθύνη στα παιδιά».\n»Υπάρχουν πολλοί ενήλικες που δεν έχουν ή δε γνωρίζουν τα όρια τους, γιατί έχουν χάσει την επαφή με τις πραγματικές τους ανάγκες ή ακόμα κι αν τις αναγνωρίζουν φοβούνται να τις εκφράσουν πόσο μάλλον να τις φροντίσουν. Άνθρωποι που φοβούνται τις συγκρούσεις, που διψάνε για αποδοχή, που δεν μπορούν να ακούσουν την εσωτερική τους φωνή πια.\n»Τα παιδιά χρειάζονται γονείς αυθεντικούς που όταν θέτουν ένα όριο ξέρουν για ποιο λόγο ακριβώς το κάνουν και μπορούν να το επικοινωνήσουν χωρίς να φοβούνται τα παιδιά και χωρίς να αισθάνονται αντίπαλοι με τα παιδιά.\n»Και τελικά, αυτά δεν ισχύουν μόνο για τα παιδιά. Σε όλες τις υγιείς σχέσεις όλων των ανθρώπων έτσι έχουν τα πράγματα, νομίζω».\nΔείτε την ανάρτηση της Φιλιώς Κατσαρού:\nΝομίζω πως το πιο πολυσυζητημένο θέμα σχετικά με την ανατροφή είναι τα όρια. Κάθε φορά που διαβάζω ένα άρθρο με τίτλο "...\nPosted by Filio Katsarou - Play, Τherapy and Workshops for parents and children on Wednesday, February 17, 2021\nΚεντρική φωτό: Filio Katsarou - Play, Τherapy and Workshops for parents and children / Facebook\nανατροφή παιδιών, γονείς πρότυπα, όρια, παιγνιοθεραπεία, παιδιά, παιδιά όρια, πειθαρχία, Φιλιώ Κατσαρού, ψυχολογία, ψυχολογία παιδιών


Οι αριθμοί μοντέλων τηλεόρασης της Panasonic Viera εξήγησαν: Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια 4K HDR και Full HD Viera εξήγησαν - Τηλεοράσεις | Ιανουάριος 2021\nΟι αριθμοί μοντέλων τηλεόρασης της Panasonic Viera εξήγησαν: Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια 4K HDR και Full HD Viera εξήγησαν\nΕξετάζουμε πώς μπορείτε να κατανοήσετε τη σύμβαση ονοματοδοσίας αριθμού τηλεοπτικού μοντέλου της Panasonic\nΗ παραβίαση της σειράς τηλεοράσεων Viera της Panasonic μπορεί να είναι εξίσου συγκεχυμένη Της Samsung. Έχουν όλα τα ονόματα με πολύχρωμα λόγια με πολλά ψηφία και χαρακτήρες που μπορεί εύκολα να σας αφήσουν σε μια ζάλη. Υπάρχει κάποια μέθοδος για την τρέλα, ωστόσο. Έτσι, όπως να μάθεις μια ξένη γλώσσα, όλα αρχίζουν να έχουν νόημα μετά από λίγο.\nΕυτυχώς, είχαμε πολλές τηλεοράσεις Panasonic να περάσουν από το γραφείο εμπειρογνωμόνων, επομένως γνωρίζουμε το TX-58DX902B από το TX-50CS620B. Σε αυτό το άρθρο, θα δώσουμε αυτόν τον πλούτο της εμπειρίας σε σας. Αυτό σημαίνει ότι την επόμενη φορά που θα περιηγηθείτε στις προσφορές στο διαδίκτυο ή θα κοιτάξετε σε έναν τοίχο των οθονών σε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα, όλα θα έχουν νόημα.\nΟι τηλεοράσεις από την Panasonic ποικίλλουν από οικονομικά προσιτές συσκευές 24 ιντσών που κοστίζουν κάτω από £ 300, σε πολύ πιο premium μοντέλα 55 ιντσών που θα κοστίζουν έως και 2.000 λίρες στερλίνες. Η Panasonic ξεκίνησε πρόσφατα μια νέα σειρά από πολύ πιο εντυπωσιακά μοντέλα, ένα από τα οποία είναι ένα από τα αγαπημένα μας της χρονιάς.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΟΜΕΝΟ: Η επιλογή μας για τις καλύτερες τηλεοπτικές προσφορές στο Ηνωμένο Βασίλειο\nΟι αριθμοί μοντέλων εξήγησαν\nΘα χρησιμοποιήσουμε το Panasonic Viera TX-58DX902B για το παράδειγμά μας. Όλες οι τηλεοράσεις Viera της Panasonic έχουν αριθμό μοντέλου που ξεκινά με 'TX'. Αυτός είναι ο κωδικός περιοχής που χρησιμοποιεί η Panasonic για το Ηνωμένο Βασίλειο, οπότε αν δείτε ένα μοντέλο με αυτό σημαίνει ότι είναι ένα μοντέλο του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι μια γκρίζα εισαγωγή που πραγματικά δεν θα πρέπει να πωλείται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό θα μπορούσε να είναι σημαντικό όταν κάνετε αγορές στο διαδίκτυο ειδικότερα. Εάν αγοράσετε ένα μοντέλο που δεν ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο, μπορεί να διαπιστωθεί ότι δεν συνοδεύεται από βύσμα 3 ακίδων του Ηνωμένου Βασιλείου ή ότι η εγγύηση ενδέχεται να μην είναι σεβαστή αν η τηλεόραση εμφανίσει κάποιο σφάλμα.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΟΜΕΝΟ: Τι μέγεθος τηλεόρασης πρέπει να αγοράσω;\nΣτη συνέχεια, είναι το μέγεθος της οθόνης. Το διψήφιο μέγεθος οθόνης βρίσκεται συνήθως μετά το παύλα, στην περίπτωση αυτή, 58in, αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Μερικοί λιανοπωλητές, όπως οι Richer Sounds, ρίχνουν το παύλα όταν αναγράφουν τον αριθμό μοντέλου, αλλά αυτό είναι εύκολο να εργαστούμε. Στη συνέχεια, έχετε τη σειρά σειρών, σε αυτή την περίπτωση, DX. Είναι εδώ, όπου τα πράγματα μπορούν δυνητικά να μπερδευτούν λίγο.\nΜε μία μόνο εξαίρεση, βλέπε παρακάτω, τα μοντέλα της Panasonic 2016 είναι τηλεοράσεις LCD με οθόνη LED - η τεχνολογία οθόνης που χρησιμοποιείται στη μεγάλη πλειοψηφία των σύγχρονων τηλεοράσεων. Η εικόνα δημιουργείται από μια οθόνη LCD και ανάβει με μια σειρά LED είτε πίσω είτε στην πλευρά της οθόνης LCD.\n^ Το Panasonic B01C8W0QGA είναι μία από τις αγαπημένες μας τηλεοράσεις το 2016\nΗ γκάμα της Panasonic κυριαρχείται πλέον Μοντέλα Ultra HD (UHD) ή 4Κ, που έχουν τέσσερις φορές την ανάλυση οθόνης των τυποποιημένων τηλεοράσεων Full HD. ο DX Η σειρά περιλαμβάνει τα κορυφαία UHD μοντέλα υψηλής ποιότητας. Στη συνέχεια, υπάρχουν τα CX και CR μοντέλα, τα οποία είναι οι τηλεοράσεις με δυνατότητα UHD εισόδου. Η διαφορά εδώ είναι ότι το CR υποδηλώνει μοντέλα με καμπύλη οθόνη.\nΔείτε σχετικές Καλύτερες τηλεοπτικές προσφορές στο Ηνωμένο Βασίλειο: Η πιο ζεστή φθηνή τηλεόραση 4K και Ultra HD ασχολείται τον Ιανουάριο Best TV 2019: Αυτές είναι οι αγαπημένες μας τηλεοράσεις 4K LCD, OLED και QLED - από £ 300 και άνω\nΓια την Panasonic Μοντέλα Full HD, αυτά κατανέμονται σε ασφάλιστρα DS φάσμα που ακολουθείται από το mainstream CS εύρος. Οι διαφορές μεταξύ αυτών μπορεί να είναι λεπτή, όμως. DS οι οθόνες έχουν ταχύτερους ρυθμούς ανανέωσης 400Hz για πιο ομαλή δράση, αλλά και οι δύο διαθέτουν οπίσθιο φωτισμό, για βελτιωμένη αντίθεση, και οι δύο έχουν τη διασύνδεση EPG Freetime. Τα φυσικά σχέδια ποικίλλουν σημαντικά, όμως, με τα μοντέλα DS να φαίνονται πιο έξυπνα. Μπορεί επίσης να δείτε Γ τηλεοράσεις τηλεόρασης, οι οποίες έμεναν δεξιά στο κατώτατο σημείο της περσινής χρονιάς, αλλά δεν υπάρχουν μοντέλα 2016 σε αυτή τη σειρά.\nΤο καθιστικό είναι το δικό του LOT η οποία σήμερα αποτελείται μόνο από ένα μοντέλο, το TX-65CZ952B, την πρώτη τηλεόραση OLED της Panasonic και επίσης το πιο ακριβό της.\nΈπειτα, έχετε τον αναγνωριστικό μοντέλου. Στην περίπτωση του παραδείγματός μας, το 902Β. Έτσι ο Panasonic διαφοροποιεί τα διάφορα μοντέλα σε ένα εύρος. Ουσιαστικά εδώ, όσο υψηλότερος είναι ο αριθμός, τόσο πιο υψηλή είναι η τηλεόραση, αλλά η Panasonic χρησιμοποιεί επίσης αναγνωριστικά μοντέλου για να διαφοροποιήσει τις καλλυντικές διαφορές μεταξύ των τηλεοράσεων, όπως τα περίπτερα και τα χρώματα.\nΣτην περίπτωση του 902B έναντι του 802B, ο πρώτος είναι Ultra HD Premium, χρησιμοποιεί το προηγμένο chip επεξεργασίας Studio Master HCX + και χρησιμοποιεί ανώτερη τοπική μείωση. Δεν υπάρχει αμφιβολία λοιπόν ότι κοστίζει £ 1.000 περισσότερα. Αν ψάχνετε να παρακολουθήσετε περιεχόμενο Ultra HD, διαβάστε το Ultra HD και 4K: Ο οριστικός οδηγός & τι μπορείτε να παρακολουθήσετε.\nΑν ψάχνετε για την καλύτερη τηλεόραση Panasonic που μπορείτε να αγοράσετε και τα χρήματα δεν αποτελούν αντικείμενο, ρίξτε μια ματιά στο τελευταίο θηρίο από την εταιρεία, το Viera TX-58DX902B. Αυτή είναι η τηλεοπτική ναυαρχίδα της Panasonic για το 2016 και έχει υποστήριξη Ultra HD και HDR. Δεν είναι σίγουρα φτηνό, αλλά για τα χρήματα, παίρνετε μία από τις καλύτερες τηλεοράσεις που θα δείτε φέτος όταν πρόκειται για την ποιότητα της εικόνας.\nacer predator 8 "tablet παιχνιδιών\noculus go κριτική\nairpods μήλου 3


Κατασκευαστής και προμηθευτές καλωδίων τανταλίου κατηγορίας πυκνωτών Κίνα - Τιμή - Aone Titanium\nΒίδες τιτανίου και συστατικό\nΤο μη σιδηρούχο μέταλλο\nΜεταλλικά υλικά aone τιτανίου\nΠυκνωτικό καλώδιο τανταλίου\nΤο καλώδιο τανταλίου βαθμού πυκνωτή χρησιμοποιείται κυρίως στην κατασκευή πυκνωτών ηλεκτρολυτών τανταλίου. Σύμφωνα με την προϋπόθεση και τις προδιαγραφές, η εταιρεία παράγει περισσότερους από 30 τύπους και η μικρότερη διάμετρος μπορεί να είναι Φ0.10mm. Περιγραφή Χαρακτηριστικά προϊόντος: 1. Ηλεκτρικές ιδιότητες LC: ...\nΤο καλώδιο τανταλίου βαθμού πυκνωτή χρησιμοποιείται κυρίως στην κατασκευή πυκνωτών ηλεκτρολυτών τανταλίου. Σύμφωνα με την προϋπόθεση και τις προδιαγραφές, η εταιρεία παράγει περισσότερους από 30 τύπους και η μικρότερη διάμετρος μπορεί να είναι Φ0.10mm.\n1. Ηλεκτρικές ιδιότητες\nLC : ≤0.10μA / cm2\nΣυνθήκη σχηματισμού :\nΥγρό σχηματισμού: 0,1% Η3ΡΟ4\nΘερμοκρασία σχηματισμού: 90 ± 2\nΠυκνότητα του φορτίου ρεύμα: 5mA / cm2\nΤάση / χρόνος σχηματισμού: 225V / 30min\n2. Προδιαγραφές και ανοχή\nSpec. επιτρέπεται η ανοχή διαμέτρου\nΠροδιαγραφή , mm\nεπιτρεπόμενη ανοχή διαμέτρου , mm\n0,10mm ~ 0,15mm\n> 0.15mm ~ 0.30mm\nΑντοχή εφελκυσμού , MPa\nΕπιμήκυνση , %\n300 ~ 600\n10 ~ 30\n> 600 ~ 1000\n4.Κάθε συγκεκριμένη απαίτηση πρέπει να συζητείται και να επιβεβαιώνεται από τον πωλητή και τον αγοραστή.\nΑν ψάχνετε για καλώδιο τανταλίου βαθμού πυκνωτών, καλωσορίστε την ποιότητα και ανθεκτικό TANTALUM προς πώληση από εμάς. Είμαστε ένας από τους κορυφαίους κατασκευαστές προϊόντων αλουμινίου και προμηθευτές στην Κίνα. Θα σας προσφέρουμε ανταγωνιστικές τιμές και άριστη εξυπηρέτηση.\nHot Tags: πυκνωτής ποιότητας σύρμα ταντάλιο, Κίνα, κατασκευαστές, προμηθευτές, τιμή, αγορά, προς πώληση\nΈνα ζευγάρι:Σωλήνας εναλλάκτη θερμότητας τιτανίου Επόμενη:Κράματα Nb-Ni\nGr 5 Προσθετική προσθετική τιτανίου\nΚαθαρό στρογγυλό μπαρ Tantalum\n99,95% καθαρό μολυβδαίνιο TZM Moly Rod / bar για φούρνο\nΜολυβδαίνιο Πλάσμα Ferro Μέταλλα Προϊόντα\nΥψηλής καθαρότητας στιλβωμένη ράβδος ράβδων ζιρκονίου\nIndustiral Bright Gr5 και Pure Titanium Bar για το A...\nΒίδες και συστατικό τιτανίου\n1214 κτίριο γραφείων Haitang fengshang, ζώνη Jintai, Baoji, Shaanxi, Κίνα\nΤηλ: + 86-917-3633666\nΠνευματικά δικαιώματα © Shaanxi Aone τιτανίου μεταλλικά υλικά, Ltd όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.


Λάρισα: Πυροσβέστης "φύλακας-άγγελος" έσωσε βρέφος 20 μηνών - Του είχε γυρίσει η γλώσσα - 23.08.2021, Sputnik Ελλάδα\nΒρέφος 20 μηνών σώθηκε χάρη στην επέμβαση της Πυροσβεστικής. 23.08.2021, Sputnik Ελλάδα\nΠαραλίγο τραγωδία για ένα βρέφος περίπου 20 μηνών στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας, του οποίου γύρισε η γλώσσα και σώθηκε τελικά χάρη στην επέμβαση πυροσβεστών.Το περιστατικό συνέβη λίγο μετά τις 4 το απόγευμα της Κυριακής κοντά στη Γιαννούλη. Ξαφνικά γύρισε η γλώσσα του μωρού, με αποτέλεσμα το αγοράκι να αρχίσει να χάνει τις αισθήσεις του και να «σβήνει» μπροστά στα μάτια των γονιών του - ζευγάρι από το Λιβάδι Ελασσόνας - που δεν γνώριζαν πώς μπορούσαν να βοηθήσουν το παιδί τους.Για καλή τους τύχη, ωστόσο, από το συγκεκριμένο σημείο περνούσε πυροσβεστικό όχημα του 1ου Πυροσβεστικού Σταθμού Λάρισας, που επέστρεφε από συμβάν στην περιοχή του Δαμασίου.Οι γονείς σταμάτησαν το όχημα και ζήτησαν από το πλήρωμα να βοηθήσει το παιδί. Αμέσως, πυροσβέστης προχώρησε σε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση και ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, που μετέφερε το βρέφος στο εφημερεύον ΠΠΓΝΛ.Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες από το onlarissa.gr, το 20 μηνών αγοράκι έχει διαφύγει τον κίνδυνο.\nγλώσσα, λάρισα, βρέφος, πυροσβέστης\nΒρέφος 20 μηνών σώθηκε χάρη στην επέμβαση της Πυροσβεστικής.\nΠαραλίγο τραγωδία για ένα βρέφος περίπου 20 μηνών στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας, του οποίου γύρισε η γλώσσα και σώθηκε τελικά χάρη στην επέμβαση πυροσβεστών.\nΤο περιστατικό συνέβη λίγο μετά τις 4 το απόγευμα της Κυριακής κοντά στη Γιαννούλη.\nΞαφνικά γύρισε η γλώσσα του μωρού, με αποτέλεσμα το αγοράκι να αρχίσει να χάνει τις αισθήσεις του και να «σβήνει» μπροστά στα μάτια των γονιών του - ζευγάρι από το Λιβάδι Ελασσόνας - που δεν γνώριζαν πώς μπορούσαν να βοηθήσουν το παιδί τους.\nΓια καλή τους τύχη, ωστόσο, από το συγκεκριμένο σημείο περνούσε πυροσβεστικό όχημα του 1ου Πυροσβεστικού Σταθμού Λάρισας, που επέστρεφε από συμβάν στην περιοχή του Δαμασίου.\nΣύμφωνα με νεότερες πληροφορίες από το onlarissa.gr, το 20 μηνών αγοράκι έχει διαφύγει τον κίνδυνο.


DONCAT: Το παιδί που ήσασταν κάποτε...\nΑναρτήθηκε από Nikos Dimou στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2016\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 13:31\nΤρυφερές σκέψεις. Καλογραμμένες. Αξιοδιάβαστες και δις και τρις και τετράκις. Γι' αυτό αξιοθαύμαστες. Και το γεγονός, το φαινόμενο της ζωής, το γεγονός της πτήσεως και το γεγονός της πτήσεως των πουλιών επίσης, δεν είναι τίποτα άλλο από αυτές, τις όμορφες σκέψεις και δεν ξεχωρίζεται.\nharrysmatic 10 Φεβρουαρίου, 2016 13:40\nΝα ζουμε το σημερα & να κοιταμε μονο το μελλον.\nΑν κανουμε αναποληση παρελθοντος ,να γινει μονο για διδαχη.\nΓια να μην επαναληφθουν σφαλματα...\nΜια ματια στο παρελθον & κατοπιν... παντα μπρoστα...\nΤο ..μπροστα να ειναι ...καλυτερο απο... το πισω... :)\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 10 Φεβρουαρίου, 2016 13:51\nΘυμήθηκα τον Θίασο, μια φωτογραφία στην αρχή της ταινίας και η ίδια στο τέλος, και στο ενδιάμεσο όλη η δράση για να μάθουμε τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι που αποθανατίζονται εικονικά στην φωτογραφία.\nΠριν είκοσι χρόνια ένας παππούς στη Θεσσαλονίκη- σίγουρα θα έχει πεθάνει πλέον-, περιμένοντας στον διάδρομο την σειρά του για να τον δει ο γιατρός μου έδειχνε κάποιες φωτογραφίες που είχε στην τσέπη του από την εποχή που ήταν αυτός και η αδελφή του-ήδη μακαρίτισσα τότε- παιδάκια στην Αγγλογαλλοκρατούμενη Θεσσαλονίκη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και ποζάραν μαζί με τους συμμαχικούς στρατιώτες.\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 16:05\nΦωτογραφίες έχουμε ελάχιστες. Πού χρόνος, εξειδίκευση και χρήμα; Τα παιδιά εύκολα φωτογραφίζουν και συλλέγουν. Με τους υπολογιστές πια θα διατηρηθούν για πολλά χρόνια. Για πάντα.\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 10 Φεβρουαρίου, 2016 19:48\nΣήμερα παιρνάμε στο άλλο άκρο, είμαστε αιχμάλωτοι της φωτογραφίας, της εικόνας, τα μέσα δικτύωσης συμβάλλουν σε αυτό\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 14:04\nΚάποιος συγγραφέας έγραψε κάποτε ( Δεν ξέρω ποιος ούτε πότε ) « Πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία»\nΤο πιστεύω και το νοιώθω πολύ συχνά τώρα που μεγάλωσα, ή γέρασα, ή ωρίμασα, ή κουράστηκα….\nΌταν αισθάνομαι την ανάγκη για θαλπωρή και τρυφερότητα κλείνω τα μάτια , βάζω κλασσική μουσική, τυλίγω τα χέρια γύρω από το σώμα μου και γυρνάω πίσω. ..Όχι πίσω στα νεώτερα χρόνια μου ,στα νιάτα και την εφηβεία μου αλλά στα παιδικά μου χρόνια. Τότε που η τραγικότητα της ζωής δεν μου είχε ακόμα αποκαλυφθεί, που η ασφάλεια μέσα στην γλύκα της οικογένειας ήταν δεδομένη , η σκληρότητα του ανθρώπου άγνωστη.\nΗ μεγαλύτερη αγωνία μου ήταν το βράδυ, όταν έβγαιναν οι γονείς μου, αν θα ξαναγύριζαν πίσω. Περίεργη αγωνία γιατί οι γονείς μου ήταν υγιέστατοι και πολύ νέοι. Ωστόσο ο φόβος αυτός του πιθανού χωρισμού με ακολούθησε ως σήμερα .\nΝτιτα 10 Φεβρουαρίου, 2016 17:47\nΠεριγραψατε τοσο ωραια αυτο ακριβως που και εγω νιωθω οσο μεγαλωνω. Ειδικα τα τελευταια χρονια, που δυσκολες καταστασεις με εχουν 'ριξει' ψυχολογικα, προσπαθω να παρω δυναμη απο τις αναμνησεις της παιδικης μου ηλικιας.\nΜου θυμισατε οτι και εγω φοβομουνα πολυ οταν εβγαιναν εξω οι γονεις μου και δεν ηρεμουσα παρα μονο οταν ακουγα την εξωπορτα να ανοιγει. Και οταν τυχαινε να εχουν καλεσμενους στο σπιτι, με επαιρνε ο υπνος ακουγοντας απο μακρια την ευχαριστη βαβουρα απο τα γελια και τις συζητησεις τους.\nΑνώνυμος 11 Φεβρουαρίου, 2016 11:00\nΝαι κι εγώ θυμάμαι πόσο μου άρεσε να έχουν κόσμο οι γονείς μου. Ηταν όλοι εκεί , μαζεμμένοι, δεν θα πήγαιναν πουθενά . Κι εγώ ΑΣΦΑΛΗΣ στο κρεβάτι μου . Εκει μέσα βέβαια ονειρευόμουν , εκ του ασφαλούς, τον κόσμο και την ζωή των ενηλίκων. Του ενήλικα εαυτού μου.\nΝτιτα 11 Φεβρουαρίου, 2016 18:54\nΑκομα και η μυρωδια των τσιγαρων εκεινες τις βραδιες δεν με ενοχλουσε. Ισα-ισα που συμληρωνε την μαγικη ατμοσφαιρα που επικρατουσε στο σαλονι.\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 14:37\nΜία ανάμνηση από τον Εμφύλιο (την έχω ξαναγράψει)\nΧριστούγεννα 1944. Κλεισμένοι μέσα, χωρίς φως - είχαμε συνεχείς διακοπές ρεύματος - καίγαμε μαγκάλι για ζέστη. Ο πατέρας βρισκόταν στην "Σκομπία" - έτσι λέγαμε τότε το κέντρο της Αθήνας που\nΤώρα εσείς νομίζετε πως χάρηκα για τη σοκολάτα. Όχι πολύ - είχα ξαναφάει μία, Αγγλική, στην απελευθέρωση. Το θαύμα ήταν τα αυγά. Παιδί της κατοχικής πόλης, είχα σχεδόν ξεχάσει πως είναι\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 15:58\nΠρόλαβα λάμπες πετρελαίου, οινοπνεύματος, μαγκάλια, ερυθροπυρωμένα και ανοιχτοκόκκινα κάρβουνα. Έβρεχε. Ξεφύλλιζα ένα σχολικό αναγνωστικό για την αρχαία Αίγυπτο.\nharrysmatic 10 Φεβρουαρίου, 2016 14:45\nΠες μας κατι αδημοσιευτο...\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 16:22\nΠάντα ευγενικός Χάρη...\nΤο κακό είναι πως όταν γράφεις 60 χρόνια, ό,τι θυμόσουν το έχεις ήδη αφηγηθεί. Όμως υπάρχουν πάντα άνθρωποι που δεν το έχουν διαβάσει...\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 15:02\nΜόνη πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια. προσυπογράφω.\nΕγώ πέρασα πολύ ευχάριστη παιδική ηλικία.\nΜία ανάμνηση. Καλοκαίρι εγώ παιδί του δημοτικού να ίπταμαι για τόσο πολύ που στο μυαλό μου νόμιζα πως πετούσα, έως ότου πέσω στη θάλασσα. Γελούσα δυνατά και δε με ένοιαζε τίποτα πρά μόνο το παιχνίδι. Η δύναμη για αυτές τις πτήσεις έρχονταν από τα χέρια του πατέρα μου και ενός οικογενειακού φίλου, που πιάνοντας ο καθένας με το δεξί του χέρι,το αριστερό σχημάτιζαν ένα τετράγωνο πάνω στο οποίο εγώ πατούσα και με το τρία εκσφενδονιζόμουν ψηλά στον αέρα.\nΔεύτερη μνήμη. Μεγαλώνοντας στα τέλη του '80 αρχές του '90 και ακούγοντας τις ηλιθιότητες της tv είχα πιστέψει ότι με το aids θα εξαφανιστεί η ανθρωπότητα καθώς πλέον στο μυαλό μου κάθε παιδί που γεννιόταν από τότε και ύστερα γενιόταν με aids\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 15:20\nΤέλειο. Από τα φιλμς της τηλεόρασης και την εναλλαγή τους με ειδήσεις είχα πιστέψει ότι δεν βλέπαμε έγχρωμα λέει, μέχρι τον καιρό που άρχισαν οι προβολές ασπρόμαυρων κινηματογραφικών έργων...\nRomantikos100aris 10 Φεβρουαρίου, 2016 15:50\nΦοβάμαι το σκοτάδι. Όχι βέβαια λόγω σκοταδιού. Φοβάμαι τα πόδια ή τα χέρια έξω από τα κλινοσκεπάσματα. Όχι φυσικά λόγω διαφορετικής θερμοκρασίας. Μόνος δεν στέκομαι ποτέ όρθιος δίπλα σε κρεβάτι, καναπέ, καρέκλα. Ινδιάνος να καραδοκεί για την εξαρπαγή μου; Η μητέρα της νύχτας, η αληθινή μαμά, με τις απαγορεύσεις και τους εκφοβισμούς γνωρίζει την αλήθεια.\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 16:25\nΓιατί όλα τα παιδιά αρνούνται να πάνε για ύπνο; Θυμάμαι σοφιστείες και τεχνάσματα για να μείνω ξύπνιος πιο αργά και να παρακολουθώ τους "μεγάλους".\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 16:49\nΕπεκτείνουν με την παρακολούθηση της θεατρικής παράστασης των μεγάλων την παραμονή τους στον παράδεισο της παιδικής ηλικίας.\nEFFIE 11 Φεβρουαρίου, 2016 02:40\nΑχ τι μου θυμίσατε! Έπρεπε, λέει, να κοιμάμαι στις 9. Όταν η ώρα πήγαινε 9 και τέταρτο, έλεγα πήγε η ώρα "Κλάφ'τα Χαράλαμπε"! Όχι ότι γνώριζα ακόμα την ώρα, ήξερα απλώς ότι η οριζοντίωση των δεικτών αποδεικνύει ότι ξενυχτώ. Άγνωστο πώς είχε καθιερωθεί το παραπάνω επιφώνημα. Και σύμπτωση, μου το θυμίσατε σήμερα, που δεν εξέπνευσε ακόμη, έστω μεταμεσονυκτίως, η γιορτή του Αγίου Χαραλάμπους!\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 13:15\nΞαπλωμένος δίπλα στον πατέρα μου, ο οποίος παρακολουθεί "Χαβάη 5-0".Τα μάτια μου κλείνουν από νύστα,αλλά δεν θέλω να το παραδεχθώ.Γέρνω στο δεξί πλευρό και του λέω πως θα κλείσω μόνο το ένα μάτι.Ανάθεμα και αν κατάφερα ποτέ να δω έστω και μία περιπέτεια του Στηβ ΜακΓκάρετ...\nGriffith 10 Φεβρουαρίου, 2016 16:31\nΧριστούγεννα του 1989, 9 χρονών τότε, κρατούσα στα χέρια μου εφημερίδα με πρωτοσέλιδο την πτώση και την εκτέλεση του Τσαουσέσκου. Για να το θυμάμαι ακόμα, θα πρέπει να με είχε εντυπωσιάσει. Δεκαετίες αργότερα κατάλαβα τη σημασία εκείνων των γεγονότων.\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 16:50\nΘαυμάσια αλλαγή στη θεματολογία, απόδειξη η ποιότητα των σχολίων έως τώρα. Ψυχοθεραπευτικό το θέμα.\nΔεκαετία '70, πλαζ αστέρια γλυφάδας, αυλάκι βάρκιζα. Ρακέτες οι μεγάλοι, στάνταρ τετράδες, το Αγόρι να πουλάει ρακέτες και μπαλάκια και οι μικροί όλοι μέρα βουτιές και παιχνίδι στον ήλιο. Μυρωδιά μπύρας από τις καντίνες. το βράδυ, συχνά πυκνά, ταβέρνα στον δρόμο για την επιστροφή.\nΤην αγάπη στη θάλασσα και στον ήλιο προσπάθησα και το πέρασα και στην κόρη μου. 'Αλλωστε είναι μία από τις φτηνότερες και πλέον εύκολες διασκεδάσεις στην Ελλάδα.\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 17:01\nΈλεγα να γίνω Ψηλός Μετεωρίτης. Για να κατεδαφίσω τα άστρα της ουράνιας σούπας. Υπενθυμίζουν και με περιπαίζουν καμιά φορά. Καμιά φορά θα τους κόψω τα αφτιά. Οι αφιλότιμοι! Θυμούνται...\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 17:29\nΚι ένα (υποτίθεται) "Παιδικό" του τραγικού Κώστα Καρυωτάκη:\nEin Steppenwolf 10 Φεβρουαρίου, 2016 17:47\n> τ' άλλα παιδάκια\n> θα τ' αγαπώ.\n> »Ας με χτυπούν\n> πάντα κι ακόμα.\n> Θα 'μαι το χώμα\n> που το πατούν.\nNα μην τ' αγαπάς, αλλά να καρφώσεις το bullying.\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 17:59\nbullying... δεν υπήρχε τότε ο όρος... ακόμα θυμάμαι όταν ο ένα χρόνο μεγαλύτερός μου μαθητής Α. Α. (γνωστός σήμερα αρχιτέκτονας) σε μία παρατήρησή μου απάντησε με μία γροθιά στην μύτη. Πόνεσα αλλά περισσότερο ξαφνιάστηκα από την βία. Από τότε προσπαθούσα να τον αποφύγο. Ήμουν δώδεκα χρόνων.\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 10 Φεβρουαρίου, 2016 19:45\nΒλέπει κανείς μετά από δεκαετίες παλιούς παιδικούς φίλους, συζητάει μαζί τους ήρεμα και ευδιάθετα και να σε τέτοιες περιπτώσεις το παιδί που βρίσκεται από κάτω ζητάει εκδίκηση, να ανταποδώσει την σφαλιάρα, την γροθιά, και ας πέρασε μια ολόκληρη ζωή\nharrysmatic 10 Φεβρουαρίου, 2016 19:53\nΝα κανουμε ποστ για τον τσαμπουκα ( " μπουλλινγκ" ) ..\nΕγω πιστευω οτι ειναι νορμαλ & αναγκαιος\nγια τη σκληραγωγια των παιδιων..\nΑλλιως θα γινουν μπουληδες ,να τους τυρρανουν οι δυνατοι...\nΗ μπουλλινγκ ... ή μπουλης...\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 23:59\nΣε χτύπησαν και υποστηρίζεις ακόμη την μέθοδο που τους κρατάει στον αφρό;\nόλα θα πάνε καλά 10 Φεβρουαρίου, 2016 18:11\nΤα ταξίδια στην Ευρώπη με το "σχολικό". Τα καλοκαιρινά μεσημέρια στον κήπο και οι ανακαλύψεις. Οι στρωματσάδες στη βεράντα. Το πρώτο ποδήλατο. Ιδιαίτερη μνεία στα τζιτζίκια και στα μυρμήγκια της παιδικής ηλικίας. Η αγάπη της γιαγιάς. Η "Ξενούλα".\nPanagiotis 10 Φεβρουαρίου, 2016 18:45\nΤα χλωρά φυστίκια που έτρωγα από τις φυστικές του κήπου μας στο Καλαμάκι. Την συζήτηση των γονιών μου μόλις τελείωσα την πρώτη Δημοτικού - πρέπει να βάλουμε το παιδί να δουλέψει τι καλοκαίρι ... Από τότε όλα τα καλοκαίρια δούλευα, έβγαζα χαρτζιλίκι και αγόραζα τόμους της Διάπλασης των Παίδων ... Τις προσκοπικές εκδρομές στην Πεντέλη ...\nΚάθε ανάμνηση κι ένα κεφάλαιο στο βιβλίο της ζωής ...\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 18:58\nΔιάπλασις των Παίδων και Ιούλιος Βερν - η καθημερινή τροφή... Πάνω από 60 τόμους άφησα στα ανήψια μου - κι όταν γύρισα από την Γερμανία δεν βρήκα κανένα. Κι άρχισα να ψάχνω στα παλαιοβιβλιοπωλεία.\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 18:58\nΜα για να φάω λίγο κερασάκι από το βαζάκι της με έστειλε στην Κίμωλο για Κβαντική Ορνιθολογία. Έρωτας, φωτιά, αρμύρα. Όλοι πεντάχρονοι εκεί, στην πανεπιστημιούπολη, μελετούσαμε, καπνίζαμε τσιγαράκια μαβιά και συναπτά, αντιαποικιοκρατικά. Ο πατέρας επισκέπτης συχνότατος. Πάμε Αίτνα για τους Ολυμπιακούς, μου λέει σε ένα τρεμουλιάρικο σύγκρυο μελανής οπής. Λέω, στο εντάξει, δικέ μου, φινιρισμένε και να πάμε. Μην είσαι τόσο βιαστικός και ορεξάτος! Αργά. Κλείνουμε δωμάτιο, autobianchi, τρώμε κάτω από την κληματαριά τα αστακοτάιφα τα μουρλιέξ. Ηφαιστειακοί ήχοι, κρότοι και θόρυβοι. Σεισμογόνες και σεισμογενείς δονήσεις. Ποτάμι η λάβα. Πού με έφερες, πλάνη και πλάνε; Είπα. Επιστρέφουμε. Αγώνας για το φτάσιμο στο αεροδρόμιο της Ίθακας. Αγώνας με αγοραίο autobianchi για το σπίτι. Αναπνοή. Από την τηλεόραση μόνον είδα το άλμα του Εμπεδοκλή...\nΑνώνυμος 11 Φεβρουαρίου, 2016 12:28\nStavros Katsaris 10 Φεβρουαρίου, 2016 20:14\nΌμορφο θέμα. Αληθινά ψυχοθεραπευτικό στην μαυρίλα και την ανασφάλεια της εποχής.\nΗ αναζήτηση στο σκληρό δίσκο των αναμνήσεων σε βάζει σε μια διαδικασία συνειδητοποίησης . Πόσες δυσκολίες,πόσες αγωνίες και όμως πέρασαν. Φτάσαμε όπου έφτασε ο καθένας μας και όμως κάθε που ερχόταν μια δυσκολία φάνταζε ανυπέρβλητη.\nΒουτιά λοιπόν. Στα 5 χρόνια μου (πριν από 33 χρόνια) έχασα τον παππού μου (ο πατέρας του πατέρα μου).\nΟ πατέρας μου προσπαθώντας να βρει ένα τρόπο να μου εξηγήσει τι συνέβη κάνει το εξής απίστευτο.\nΠηγαίνουμε στην εκκλησία και με πρωτοφανή ψυχραιμία με φέρνει σε επαφή με το φαινόμενο του θανάτου.\nΗ θέα του παππού, η διαδικασία της ταφής και γενικά όλο το διαδικαστικό με σημαδεύουν.\nΓια αρκετά χρόνια στο σχολείο εξαφανίζομαι από όλους και σε μια γωνίτσα κλαίω γοερά σκεπτόμενος ότι θα έρθει μια μέρα που θα φύγω από τη ζωή.\nΆπειρες οι προσπάθειες των δασκάλων,των συγγενών να με βοηθήσουν να το ξεπεράσω.\nΤελικά η επαφή μου με την ανθοδετική τέχνη θα με βοηθήσει να συνειδητοποιήσω (όχι να ξεπεράσω) το φαινόμενο του θανάτου.\nΑλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ και τη στιγμή που χρόνια μετά καθισμένοι παρέα με τον πατέρα κουβεντιάζουμε εκείνη την επιλογή του.\nNikos Dimou 10 Φεβρουαρίου, 2016 20:18\nΑπό την Παυλίνα Θρουμουλοπούλου έλαβα με email το παρακάτω κείμενο. Το δημοσιεύω με την άδειά της:\nΤεσσάρων χρονών περίπου ταξιδεύοντας για Ξυλόκαστρο σε διακοπές. Περνώντας την κακιά σκάλα η θεία μου δείχνοντας μου τους βράχους στην πλαγιά μου λέει ότι είναι τα κακά παιδάκια, που γι αυτό μεταμορφώθηκαν σε βράχους....\nΣτο νηπιαγωγείο της θείας Λένας στη Β.Σοφίας η δασκάλα μου ζητάει το χαρακάκι μου, αλλά αργεί να μου το επιστρέψει κι εγώ το αγαπώ πολύ και ανησυχώ. Της το ζητώ και πρίν μου το επιστρέψει μου ζητά να προτείνω τα χέρια μου και με δέρνει με αυτό....\nΜεγαλώσαμε με πολλή αγάπη αλλά ψυχολογία μηδέν!!\nΧρήστος Δ. Τσατσαρώνης 10 Φεβρουαρίου, 2016 20:23\nΜια πολύ μακρινή ανάμνηση, από πολύ μικρή παιδική ηλικία. Η μάνα μου κι εγώ στο χωριό, πατέρας δεν υπήρχε, έφυγε πολύ γρήγορα, δεν τον θυμάμαι. Ούτε αδέρφια υπήρξαν. Ξαπλώσαμε γι ύπνο, στο ίδιο κρεββάτι (πολλοί άνθρωποι στο σπίτι). Τη μέρα εκείνη με κάποιο τρόπο είχα ακούσει για πρώτη για τον Θάνατο. Την πληροφορία τη βίωνα σαν το ενδεχόμενο χαμού και απώλειας της μάνας μου και είχα αναστατωθεί πολύ. Την παρακαλούσα επίμονα να μου υποσχεθεί ότι εκείνη δε θα πεθάνει ποτέ. Δε με έπαιρνε ο ύπνος με τίποτα. Στο τέλος, για να ησυχάσει, το έκανε: "Εντάξει, δε θα πεθάνω". Κοιμήθηκα αμέσως.\nΗ μάνα μου κράτησε το λόγο της για πολλά πολλά χρόνια. Μέχρι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου που μας πέρασε, λίγο πριν την Ανάσταση. Ίδια μέρα και ώρα με είχε φέρει στον κόσμο.\nφανοστάτης 10 Φεβρουαρίου, 2016 21:04\nΤο σχολείο (Δημοτικό) τότε άρχιζε, αν θυμάμαι καλά, στις 21 Σεπτεμβρίου.\nΜαζί με το σχολείο άρχιζαν και τα πρωτοβρόχια.\nΜέναμε ακόμη στο εξοχικό μας σπιτάκι, στον κάμπο.\nΕκείνη τη μέρα η μάνα μας, πρωί-πρωί, μας ετοίμασε εμένα και την αδελφή μου για το σχολείο.\nΦόρεσα την απαραίτητη μπλε ποδιά με το στρογγυλό άσπρο γιακαδάκι, που εκείνη, ούσα άριστη μοδίστρα, έγκαιρα μου είχε ράψει.\nΓια μένα θα ήταν η πρώτη μου μέρα στο σχολείο.\nΗ αδελφή μου θα πήγαινε στην τρίτη τάξη και τις πρώτες μέρες θα φόραγε την περσινή της ποδιά.\nΜας ξεπροβόδισε με φιλιά, λέγοντάς μας, όταν σχολάσουμε, να πάμε στο πάνω σπίτι, στην πόλη, όπου θα πατάνε τα σταφύλια.\nΉταν η εποχή του τρύγου.\nΤο Δημοτικό στεγαζόταν, τότε, σε ένα διώροφο σπίτι, λίγο πιο πάνω από το Γυμνάσιο.\nΗ "πρώτη" τάξη έκανε μάθημα σε μια αίθουσα του ισογείου, στο πίσω μέρος του κτιρίου.\nΔεν θυμάμαι πολλά πράγματα από εκείνη την πρώτη μέρα στο σχολείο.\nΘυμάμαι όμως καλά ότι πιασμένοι από τους ώμους με ένα άλλο παιδί, που εκεί πρωτογνώρισα, τον Τάση, βολτάραμε στο προ-αύλιο τραγουδώντας ένα τραγούδι της εποχής που είχε σαν ρεφρέν:\n"Πω-πω-πω θα μου φύγει το καφάσι".\nΣχολάσαμε και όπως μας είχε πει η μάνα μας, πήγαμε κατ΄ ευ-θείαν στο πάνω σπίτι.\nΕκείνη, μόλις μας βλέπει στο έμπα της αυλής, σκουπίζοντας τα βρεγμένα χέρια της στην ποδιά της, τρέχει να μας προϋπαντή-σει.\nΜας αγκαλιάζει και τα δυο και ακούω να λέει, απευθυνόμενη σε μένα:\n"Πω-πω, το αγόρι μου μοσχοβολάει γράμματα".\nΘα φανεί ίσως περίεργο.\nΑκόμη και σήμερα θέλω να πιστεύω ότι τότε μου είχε πει την αλήθεια.\nΑνώνυμος 10 Φεβρουαρίου, 2016 21:25\nΕίναι απλό. Η λέξη φανοστάτης λέει ένα. Το ποίημα του Καρούζου:\nδεν είμαι τιποτ’ άλλο από γλώσσα·\nμηχανισμός ηχητικός μετατοπίζοντας λαμποβόλημα·\nΝώντας Τσίγκας 10 Φεβρουαρίου, 2016 22:08\nΟι άνθρωποι που έδιωξαν τα παραμύθια...\nΤα συνεργεία της ΔΕΗ-ς. Εξηλεκτρισμός στο χωριό. Μέχρι τότε φως με φειδώ απο τον ουρανό τα βράδυα (προϋπόθεση ανέφελος ουρανός -φεγγαράδα..) Στο σπιτι μεχρι 7 χρονων τις νύχτες έβλεπα το φως που μας πρόσφερε η γκαζόλαμπα (το γυαλί της έσπαζε εύκολα, χρειαζόταν να το περιποιείσαι με νερό κι εφημερίδα συχνά σπρωχνοντας το χαρτί εντός με μια βέργα να φευγει η καπνιά). Τα παραμύθια της γιαγιάς έδινα κι εειρνα. να σπαει η σιωπή. Να σε σιγοπαρει ο ύπνος. Κι εκείνα που πλάθαμε με το νου απο τους ανερμηνευτους ήχους κινώντας, τη βοή του αέρα ,το τρίξιμο των τζαμιών, τους θορύβους στο ταβάνι, τα ύποπτα κατρακυλισματα στις στέγες, τα αλυχτίσματα των σκυλιών,τα ουρλιαχτα των λυκων, τον καλπασμό των αλόγων το χάραμα...\nΎστερα ήρθαν οι άνθρωποι που έστησαν όρθιες τις κολώνες με φρέσκο πανω τους το ρετσίνι κι ανεβαιναν σ' αυτες με τα περίεργα σιδερένια άγκιστρα εφαρμοσμένα στι αρβύλες τους σαν μεγάλα αργοκινητα έντομα έμοιαζαν. Κάποτε δυο εργάτες κατέβηκαν χωρίς να βγάλουν τα αναρριχητικά σύνεργα από τα πόδια τους κι ήρθαν στην αυλή μας να πιουν νερό να δροσιστούν. Κατατρόμαξα απο την εμφάνισή τους . Περπατούσαν με ένα ευρύ δρεπανοειδες βήμα σαν απειλητικά εξώκοσμα όντα.\nΜετά ,πολύ μετά κατάλαβα πως είχαν έρθει να φέρουν το φως αλλά να πάρουν μαζί τους και τα παραμύθια... Τίποτε δεν θα ήταν ξανά όπως πριν.\n[η Πρόοδος έχει το τίμημά της. Τρώγε την και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια της , που έλεγε κι ο Οδυσσέας Ε.]\nΑπό τους πιο καλους μου φιλους να μην τον ξεχάσω. θα ήμουν τριών χρονών. Ο μικρός γαιδαράκος της πλατείας -γυιός της γαϊδούρας που η Κοινότητα είχε επιτάξει για να την αρμέγει και να δίνει το γάλα της σε παιδιά με κοκκύτη [ήταν θεραπεία εκλογής-Θεός φυλάξοι....]. Το όμορφο μικρό γαϊδουράκι μ' ακολουθούσε παντού σαν δίδυμο αδέρφι μου . Είχε κατανήσει σκιά μου... Μια φορά ανέβηκε μαζί μου στο σπίτι μπηκε και στο δωμάτιό μου. Σώζονται πολλές φωτογραφίες από τη φιλία μας [στο δρόμο/όχι στο σπίτι] .\nDion.M. 10 Φεβρουαρίου, 2016 23:50\nΠρόλαβα την λάμπα πετρελαίου για φωτισμό και την στάμνα (βίκα την έλεγαν στην Ζάκυνθο και την έκλειναν με ένα κουκουνάρι.) για δροσερό νερό. Ύδρευση φυσικά δεν υπήρχε. Το νερό το έφερναν από την «βρύση» μια διαμορφωμένη πηγή δηλαδή, απ’ όπου γινόταν η προμήθεια νερού για όλο το χωριό. Θυμάμαι που άρχισαν να βάζουν ξύλινες κολώνες για ηλεκτροδότηση. Τους πρόλαβε ο σεισμός. Ο σεισμός έγινε Αύγουστο και είμαστε εκεί όλοι οικογενειακώς. Μόλις γλύτωσα. Ο συνομήλικος φίλος μου, που παίζαμε μαζί δεν ήταν τόσο τυχερός.\nΜέσο μεταφοράς τα άλογα και τα μουλάρια. Θυμάμαι τα άλογα να να ανεβαίνουν τον ανήφορο, φορτωμένα τενεκέδες με νερό και τον θορυβώδη βηματισμό τους στο λιθόστρωτο. Καβάλα στο άλογο του θείου μου, αδερφού του πατέρα μου, η μεγαλύτερη διασκέδαση. Κυρίως όταν πηγαίναμε στην Θάλασσα. Πηγαίναμε και στο σπίτι της μητέρας μου, σε άλλο χωριό, και καθόμαστε περίπου δυό εβδομάδες. Η μετακίνηση γινόταν πάλι με άλογο. Ερχόταν να μας πάρει ο αδερφός της και ο ίδιος μας ξαναγύριζε.\nΓεννήθηκα και διαμέναμε στην Αθήνα αλλά στην Ζάκυνθο πηγαίναμε το καλοκαίρι με την μητέρα μου και μέναμε εκεί τρείς ολόκληρους μήνες στο διώροφο πατρικό μας σπίτι. Από το «παραθύρι» βλέπαμε την θάλασσα γιατί το χωριό ήταν χτισμένο σε έναν λόφο. Το ταξίδι Πειραιάς - Ζάκυνθος γινόταν με πλοίο. Δύο πλοία ήταν στην γραμμή. Το ένα λεγόταν «Κωστάκης Τόγιας» και το άλλο «Άνδρος». Δεν υπήρχαν Ferry boats τότε. Όταν έπαιρνε άδεια ο πατέρας μου από την δουλειά του, ερχόταν για έναν μήνα και αυτός.\nΣτην Αθήνα ζούσαμε σε μια μονοκατοικία σε μια αστική περιοχή, που ξέραμε όλους τους γείτονες. Τώρα η περιοχή αυτή, μεταξύ Πλατείας Βικτωρίας και Αγίου Παντελεήμονα είναι εντελώς υποβαθμισμένη και ελάχιστα αστική. Το 32ο δημοτικό σχολείο που πήγαινα ήταν λίγο πάρα πάνω, στην οδό Αριστοτέλους.\nΘυμάμαι μια κρύα μέρα του χειμώνα, νομίζω πως πήγαινα στην Τρίτη δημοτικού, δεν ήξερα τι να κάνω. Το «Κλασσικό Εικονογραφημένο» και το «Μίκυ Μάους» της εβδομάδος, τα είχα διαβάσει τρεις- τέσσερεις φορές το καθένα. Δεν έμενε τίποτα άλλο παρά μόνο τα χοντρά βιβλία με το μαύρο δέσιμο στην μικρή βιβλιοθήκη του πατέρα μου. Πήρα ένα βιβλίο στην τύχη. Μου φάνηκε πιο εύκολο από τα υπόλοιπα. Ήταν το «Ντεζιρέ» της Α. Selinco. Μόλις το πήρα στα χέρια μου, το ρούφηξα στην κυριολεξία. Ακολούθησαν «Οι Άθλιοι» το «Πόλεμος και Ειρήνη» και πολλά άλλα. Πάντα υπήρχε ένα βιβλίο που διάβαζα. Θυμάμαι πόσο με είχε συγκινήσει το «Υιέ μου Υιέ μου» του Howard Spring.\nΑυτή την κρύα ημέρα, που μη έχοντας τι καλύτερο να κάνω, πήρα το πρώτο βιβλίο στα χέρια μου από την βιβλιοθήκη, την θεωρώ πολύ σημαντική.\nΝτιτα 11 Φεβρουαρίου, 2016 02:19\nΟταν κοιταζω τις φωτογραφιες εκεινες που ειμαι πολυ μικρο παιδακι, μου ερχεται να αγκαλιασω αυτο το παιδακι, να το προστατεψω απο ολα οσα προκειται να του συμβουν.\nΕυτυχως που υπαρχουν και πολλες φωτογραφιες που ειμαι μεγαλυτερη και μου φερνουν στο νου ευχαριστ/ες αναμνησεις. Συνηθως ειναι τραβηγμενες σε διακοπες και με δειχνουν ανεμελη και χαρουμενη κοντα στην θαλασσα.\nΟι πιο ανουσιες ειναι αυτες που μας 'εστεινε' η μητερα μας, σχεδον με το ζορι, σε γενεθλια και γιορτες. Ειδικα αυτες οι Αποκριατικες που ημασταν μασκαρεμενες, μου θυμιζουν ακομα και τωρα την αμηχανια που ενιωθα.\nφανοστάτης 11 Φεβρουαρίου, 2016 09:35\nΤα σχέδια, που οι αναγνώστες του περιοδικού θα έστελναν για δημοσίευση, έπρεπε να έχουν γίνει οπωσδήποτε με Σινική με-λάνη.\nΈπη ήταν το ψευδώνυμο κάποιας κυρίας, που είχε την επιμέ-λεια της σελίδας η Γωνιά μας για όσους ζωγραφίζουν, του πε-ριοδικού "Η ΔΙΑΠΛΑΣΙΣ των ΠΑΙΔΩΝ".\nΤο περιοδικό έβγαινε κάθε βδομάδα και απευθυνόταν σε παι-διά.\nΉταν η συνέχεια του θρυλικού ομώνυμου περιοδικού, στο ο-ποίο για πολλά χρόνια ήταν διευθυντής ο Γρ. Ξενόπουλος.\nΤο είχα πρωτοδεί στο σπίτι του ξαδέλφου μου, που ήταν μεγα-λύτερος από μένα, στην Ελευσίνα κάποιο καλοκαίρι.\nΜυθιστορήματα, αστυνομικές ιστορίες, αθλητικά, ανέκδοτα, γελοιογραφίες, κόμικς, σταυρόλεξα, επιστημονικά νέα κ.ά.\nΕκεί τα διαπλασόπουλα, χρησιμοποιώντας παράξενα αλλά και όμορφα ψευδώνυμα, όπως Ήλιος του μεσονυχτίου, Ασμοδαίος, Νταν Υπερκόσμιος, Μπούλης, Τζώρτζης Καραμπίνας κ.ά, αντάλ-λαζαν μεταξύ τους, σε λίγες γραμμές, απόψεις και πειράγματα.\nΜια άλλη σπουδαία σελίδα ήταν και εκείνη της Συνεργασίας των αναγνωστών, όπου μπορούσε όποιος ήθελε να στείλει τα πρώτα του διηγήματα, ή ποιήματα και να τα δει, εφόσον κρίνο-νταν αξιόλογα, δημοσιευμένα.\nΣτη σελίδα της Έπης τα παιδιά έστελναν τα σχέδιά τους και εκείνη έκανε επ΄ αυτών τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά της.\nΤέτοιο πράγμα ήταν άγνωστο στο ένα και μοναδικό βιβλιοχαρ-τοπωλείο μας.\nΟ πατέρας μου, όντας τότε συνταξιούχος, πήγαινε με το τραίνο, κάθε τέλος του μήνα στον Πύργο, όπου ήταν το Δημόσιο Τα-μείο και έπαιρνε τη σύνταξή του.\nΣτον Πύργο υπήρχε τότε και νομίζω ότι λειτουργεί μέχρι σήμε-ρα το περίφημο βιβλιοχαρτοπωλείο του Κορκολή, που είχε ό,τι ήθελες από βιβλία ή γραφικές ύλες.\nΑπό το μαγαζί λοιπόν αυτό ο πατέρας μου αγόρασε και μου έφερε ένα μπουκαλάκι με Σινική Μελάνη και το κατάλληλο πεννάκι.\nΣτη σελίδα της Έπης έστειλα και δημοσιεύτηκαν κάμποσα σχε-διάκια μου, όμως, τρία μόνον απ΄ αυτά μπόρεσα να διασώσω.\nΗ χαρά και η ικανοποίηση που έπαιρνα, όταν τα έβλεπα δημο-σιευμένα και η επιβεβαίωση για το όποιο ταλέντο είχα στη ζω-γραφική ήταν αμέτρητη.\n" Ό γιος σου έχει ταλέντο, αν συνεχίσει θα γίνει μια μέρα σπου-δαίος ζωγράφος".\nΑνώνυμος 11 Φεβρουαρίου, 2016 17:53\nΠεριοδικά. Αλλαγή καναλιού στην παλαιική συσκευή με τα κουμπιά. Δεν είναι ωραία τα περιοδικά. Υπάρχει πια το δίκτυο. Υπάρχει πια το τίποτα της ανάπνιας των ζωντανών οργανισμών. Ένα ημιαλγεβρικό ποίημα της όποιας τέχνης δεν μπορεί πια να δεθεί σε ένα έντυπο και αμφιβολάρω εάν η περαστική έστω θέση του εντοπίζεται μέσα σε ένα περιοδικό ή σε ένα βιβλίο ή σε έναν τιμοκατάλογο. Κλίκες. Αθηναϊκές κλίκες. Σαλονικιώτικες κλίκες. Περιβάλλοντα εμπεριστατωμένης τοξικότητας. Η πατρίδα εκεί δεν αναπνέει. Η ζωή εκεί ευτελίζεται. Μα ποιος θέλει ποτέ να γνωρίζει τους περιοδικούς ανθρώπους και να μετέχει στις πράξεις ή να ακούει τα σαπισμένα λόγια τους;\nΑνώνυμος 11 Φεβρουαρίου, 2016 10:30\nΈνα μικρό ανθρωπάκι που πηγαίνει στη ζωή του πρέπει να εκπαιδευτεί να μην καταθλίβεται. Η τέτοια εκπαίδευσι δεν προσφέρεται από την οικογένεια ή από το σχολείο. Αυτή η κατάστασι είναι και απόπειρα για το κακόγουστο αστείο και ένα ήδη διεξαγόμενο δολοφονικό πείραμα. Λέγεται εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και δεν χρειάζεται μεγάλη λογοτεχνία από την Κολιμά για να συναισθανθώ την πραγματικότητα που οι αισθήσεις μου αποκαλύπτουν στο νου μου αδιαλείπτως, σε όποιο σημείο της υδρόγειας σφαίρας και αν εφημερεύω.\nkapa-skeptikos 11 Φεβρουαρίου, 2016 11:01\nDion.M. 11 Φεβρουαρίου, 2016 11:17\nΚάθε Τρίτη βράδυ, η ίδια ιστορία με το ραδιόφωνο!\nΤο τρίτο πρόγραμμα είχε την βραδιά της όπερας και το δεύτερο πρόγραμμα τον… Τζών Γκρήκ!\nΟ πατέρας μου ήθελε να ακούσει την όπερα και εγώ τον Τζών Γκρήκ, δηλαδή φανταστικές ιστορίες ενός Ελληνοαμερικανού ντετέκτιβ στην Νέα Υόρκη. Ραδιοφωνικοί ηθοποιοί, ο Λιάκος Χριστογιαννόπουλος και η Νάντια Χωραφά.\nΕκτός από τους ηθοποιούς, αυτό που θυμάμαι περισσότερο από αυτή την εκπομπή, ήταν το υποβλητικό μουσικό της σήμα. Ακουγόταν τα βήματα ενός μοναχικού ανθρώπου που ενώ περπατούσε σφύριζε. Πολύ αργότερα έμαθα τον τίτλο. Ήταν το «Walking and whistling blues». (Les Paul).\nΌσο για το τι ακούγαμε την Τρίτη το βράδυ, συνήθως γινόταν το χατήρι μου εκτός αν είχε προαναγγελθεί στην βραδιά της όπερας η Κάλας. Τότε ο πατέρας γινόταν αμετάπειστος.\nΠριν από λίγες μέρες, ένας φίλος έγραψε στο fb: Μάθετε τα παιδιά σας να ακούνε κλασσική μουσική… Θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Το πιστεύω και το προτείνω. Το είχα προσπαθήσει και εγώ. Κάποτε είπα στην κόρη μου: Τώρα θα ακούσουμε την «Ενάτη». Συμφωνείς να καθίσεις μαζί μου να την ακούσουμε; Ναι, μου απάντησε προς έκπληξή μου. Θέλω και εγώ να ακούσω την… Χιονάτη! Έμεινα άφωνος!\nkapa-skeptikos 11 Φεβρουαρίου, 2016 12:43\nΉταν η σειρά μου να κάνω κούνια. Αλλά, μόλις έκατσα στην τάβλα, ένα πιο μεγάλο παιδί (το παιδί της διευθύντριας η οποία το άφηνε να δέρνει όλα τα παιδιά) όρμησε κι άρχισε να με τραβάει από το πόδια, μόνο που εγώ είχα γαντζωθεί στις αλυσίδες (σαν… αιχμάλωτος) -αν τις άφηνα θα έπεφτα με το κεφάλι.\nΑφού το... ποδοτράβηγμα δεν έφερε αποτέλεσμα, άρχισε να με χαστουκίζει. Τώρα επιτέλους μπορούσα να φύγω. Μ΄ έπιασε όμως η γνωστή ξεροκεφαλιά, κι όταν απελπίστηκε, μου τράβηξε μια αργή μια νυχιά στο αριστερό μάγουλο. (Στάθηκα τυχερός: το σχίσιμο έπεσε ακριβώς στη γραμμή που κάνει το χαμόγελο, και όχι μόνο δεν φαίνεται, αλλά ενισχύει το λακκάκι.) Βέβαια, εκεί αντέδρασα, κάτι που δεν μου συγχώρεσε η διευθύντρια η οποία τηλεφώνησε στη μάνα μου.\nΕκείνη ήλθε το απόγευμα, όταν όλα τα παιδιά κοιμόμασταν. Ενόσω κοιμόμουν η ψεύτρα η διευθύντρια τα έβαλε μαζί μου και ρωτάει τη μάνα μου, "να τον δείρω;". Σηκώνει τη κουβέρτα (εγώ μισοκοιμόμουνα ακόμη) και με πλακώνει με ένα χάρακα, πού σε πονεί και πού σε σφάζει. Κι όσο δεν έκλαιγα, τόσο πιο πολύ με κοπάναγε. Της "ξέφυγε" όμως μια ξυλιά στο αφτί μου, οπότε ούρλιαξα, αυτή χάρηκε και έφυγε ικανοποιημένη. Έμεινε η μάνα μου αποσβολωμένη να με θωρεί...\nΚι επειδή είμαι μνησίκακος, δεν της το συγχώρεσα. "Εγώ δεν θα άφηνα ποτέ καμία πουτάνα να δείρει το παιδί μου", της είπα όταν προ 25ετίας όταν με επισκέφτηκε στον Καναδά. "Ήταν δικτατορία, ο άντρας της ήταν διοικητής της αστυνομίας, τι ήθελες να κάνω;", απολογήθηκε.\nΚαμία πουτάνα δεν θα άφηνα, λέω και πάλι.\nMic 11 Φεβρουαρίου, 2016 13:36\nΜεγαλώσαμε σίγουρα. Όμως ωριμάσαμε ? Αφήσαμε πίσω μας πολλές ημέρες, μήνες, χρόνια. Όμως τις φοβίες μας και τα αρνητικά συναισθήματα, ίσως ακόμη να μας συνοδεύουν. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ ακόμα δεν ξέρω τι θα γίνω όταν θα μεγαλώσω.\nNikos Dimou 11 Φεβρουαρίου, 2016 13:43\nΕίναι ενδιαφέρον που οι περισσότερες αναμνήσεις έχουν στοιχεία φόβου και άγχους - ελάχιστες είναι ευχάριστες.\nΝτιτα 11 Φεβρουαρίου, 2016 18:36\nΝα και μια ευχαριστη αναμνηση: ο ενθουσιασμος, η ευφορια που ενιωσα οταν καταφερα να κανω ποδηλατο χωρις τις βοηθητικες ροδες! Ο πατερας μου απο διπλα να με ενθαρρυνει κι'εγω να λαμπω απο χαρα για το κατορθωμα μου!\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 05:55\nΝα πω τα περασμένα αφορμές για την επομένη ευχάριστη αυτοδιάθεση μου στη χαρά μου. Θυσία θα γίνουν.\nNikos Dimou 11 Φεβρουαρίου, 2016 13:39\nΜερικές γενικές παρατηρήσεις για το blog:\nΜε τα δύο τελευταία θέματα μειώθηκε η επισκεψιμότητα - αλλά ανέβηκε η ποιότητα των σχολίων. Μου αρέσει αυτό. Είναι εύκολο να επιλέξει κανείς θέματα "πιασάδικα" που ανεβάζουν τους τόνους και φέρνουν κόσμο. Αλλά προτιμώ ένα blog boutique με ποιότητα αντί για ποσότητα.\nΑυτό δεν σημαίνει πως θα εγκαταλείψουμε τα καφτά θέματα της επικαιρότητας που αναγκαστικά μας αφορούν όλους. Αλλά ανάμεσά τους θα υπάρχουν και νησίδες ποιότητας.\nEin Steppenwolf 11 Φεβρουαρίου, 2016 15:02\n> Θα ήθελα να σας καλέσω να γυρίσετε πίσω. Κάποια ανάμνηση, κάποια στιγμή ωραία ή άσκημη, του παιδιού που ήσασταν κάποτε.\nΝιπιαγογίο. Μαθένȣμε να γράφȣμε — αλά μόνο λέκσισ όπȣ ι κανονικί ορθογραφία σιμπίπτι με τι φονιτικί. Μέχρι πȣ, λίγο πριν τι Γιορτί τιζ Μιτέρασ, μασ αναθέτι ι δασκάλα ν' αντιγράπσȣμε από το μπίνακα σε μια κάρτα μία ολόκλιρι πρότασι, ένα μακρινάρι από τι μιαν άκρι τισ έθȣσασ μέχρι τιν άλι:\nΜαμά είμαι καλό παιδί\nΠροσ τι ι φριχτέσ ανορθογραφίεσ; αναροτιέμε, κιε τισ διορθόνο στι γκάρτα μȣ. «Όχι, το ίπε ι κιρία να το γράπσȣμε ακριβόσ όποσ ίνε!» παρατιρȣ́ν ι διπλανί μȣ. Δε ντȣσ άκȣσα κιε σινέχισα με καθαρί τι σινίδισί μȣ τιν ορθογραφικί μεταρίθμισι…\nYannis H 11 Φεβρουαρίου, 2016 15:21\nΑυτό είναι ένα από τα καλύτερα θέματα που διάβασα ποτέ!\nkapa-skeptikos 11 Φεβρουαρίου, 2016 18:01\nΤα παιδιά έπαιζαν μπάσκετ, εγώ έκανα τάχα το διαιτητή, κάτω από το καλάθι ο Κωστής ετοιμαζόταν να δαγκώσει μια μεγάλη φέτα αλειμμένη με λάδι και ζάχαρη, αλλά βρέθηκε στο τσιμεντένιο δάπεδο, σχεδόν αγκαλιά με τον... Ξωμεριτάκη που είχε κάνει ένα πετυχημένο μπάσιμο, ή μάλλον ανάμεσα στα... τεράστια μπούτια του, οπότε του έχωσε μια ξεγυρισμένη δαγκωνιά στο μπούτι…\nΟ δάσκαλός μάς μάζεψε όλα τα παιδιά της έκτης, που ήμασταν παρόντες, και ανέβασε τον ύποπτο πάνω στην έδρα, τον Κωστή, που ήταν συμμαθητής μας και γιός του…\nΡωτάει τον έναν: "τι είδες;". "Τίποτε". Ρωτάει τον άλλον, τίποτε. Ρωτάει και τον παράλλο, τίποτε. "Μα, δεν είδε κανείς τίποτε" ούρλιαξε ο πατέρας τού Κωστή. "Αυτός είδε", λένε τα κωλόπαιδα, και δείχνουμε εμένα!\nΓια πες μας Κωστάκη μου, τι συνέβη" με ρωτάει, καλότροπα, ήρεμα και χαμογελαστά. Του είπα λοιπόν κι εγώ τη φάση. "Άρα, ο Κωστής τον δάγκωσε", συμπέρανε, ρωτώντας με όσο πιο άγρια μπορούσε! "Μάλιστα" του απαντάω χαμηλόφωνα. (Ήθελα να του πω ότι δεν το έκανες επίτηδες, αλλά αιφνιδιάστηκε, ότι αντέδρασε ενστικτωδώς, κάτι σαν αυτοάμυνα, αλλά δεν μου βγαίνανε οι λεξεις…\nΜε το σπίτι του δασκάλου μάς χώριζε ένας μαντρότοιχος πανύψηλος. Εμείς μέναμε στο διπλανό υπόγειο και τους βλέπαμε από χαμηλά. Αλλά είχαμε καλές σχέσεις, μας αγαπούσαν και πιο πολύ τη γιαγιά μου γιατί ήταν θεοσεβούμενη και άνθρωπος με παιδεία και ακεραιότητα. Ο γιος του ο Κωστής ήταν φίλος μου, συνομήλικος, μαζί πρωτομιλήσαμε, μαζί στο νηπιαγωγείο, μαζί στο δημοτικό και συχνά μου έδινε το μισό κουλούρι του. Πιο συχνά που έδινε φέτες με λάδι και ζάχαρη - είχε καταλάβει η μάνα του, επίσης δασκάλα, ότι εμείς πεινούσαμε και είχε βρει αυτόν τον τρόπο για να με βοηθάει, γι΄ αυτό και του έδινε διπλές μερίδες, ίσως και να τον είχε ορμηνέψει να ανοίγει την κασετίνα του μόνο όταν ήμουνα εγώ κοντά του, για να μου δώσει κι εμένα…\nΏστε έτσι, έγινε, μονολόγησε και γυρίζει προς το γιο του τον Κωστή... Το μαρτύριο τράβηξε… αιώνες και σταμάτησε μέχρι που ο Κωστής κείτονταν λιπόθυμος στην έδρα. Τα κορίτσια της τάξης έκλαιγαν, εγώ κοιτούσα κάτω, και αργότερα όλα τα αγόρια δεν πιστεύαμε ότι ένα παιδί μπορεί να αντέξει τόσες μπουνιές και τόσες κλοτσιές και ότι τόσο ξύλο δεν είχαμε δει ούτε στον… κινηματογράφο.\nΦυσικά ο Κωστής συνέχισε να με θέλει για φίλο του, να με αναζητεί προτού ανοίξει το φαγητό του και αργότερα που μεγαλώσαμε με πήγαινε βόλτες με τη μηχανή και γενικώς ποτέ του δεν μου χαλούσε χατίρι.\nΔημήτρης ηλεκτρολόγος 11 Φεβρουαρίου, 2016 18:08\nΠρέπει να ήταν '75 '76 μαθητής 7ου δημοτικού σχολείου Κορυδαλλού.\nΜερικές φορές, το πρωί στο σχολείο, όταν η μέρα ήταν ηλιόλουστη και πριν από την έναρξη των μαθημάτων, κάποιοι ξεκινούσαν να φωνάζουν ρυθμικά και σύντομα ακολουθούσαμε όλοι οι υπόλοιποι, μαζί, εν χορώ:\nΗ βουλή συνεδριάζει\nκι ο Καραμανλής φωνάζει:\nΈ - κδό - μή.\nΥπήρχαν φορές που μας έκαναν το χατήρι και με το χτύπημα του κουδουνιού και την παράταξη σε γραμμές ανά τμήμα για την προσευχή, μας το ανακοίνωναν, το τι πανζουρλισμός γίνονταν τότε δεν λέγεται.\nΣυνηθέστερη τοποθεσία της εκδρομής ήταν δίπλα στις φυλακές όπου υπήρχαν 88 στρέμματα ελεύθερα. Στο ίδιο σημείο τις καθαρές Δευτέρες έψαχνες να βρεις καθαρό σημείο στο ίσιωμα, για να πετάξεις τον χαρταετό.\nΤον χειμώνα, στο νοικιασμένο σπίτι, η σόμπα πετρελαίου ζέσταινε μόνο το ένα δωμάτιο. Ο πατέρας έκοβε φέτες ψωμιού και τις έβαζε να πυρωθούν στην εστία της σόμπας. Όταν έπιαναν τραγανή κόρα τις πίεζε με τα δάχτυλα να ανοίξουν, τις περίλουζε με ελαιόλαδο και έβαζε από πάνω ζάχαρη. Ήταν μια ζεστή λιχουδιά που την αναζητούσα.\nΑνώνυμος 11 Φεβρουαρίου, 2016 18:31\nΕμείς χωρίς ελληνική ζάχαρη. Μαχαιρωμένη ελληνική ντομάτα και ελληνικό αλάτι. Ελληνικές ελιές. Ελληνικό, φυσικό και χορταστικό γευματάκι.\nΝώντας Τσίγκας 12 Φεβρουαρίου, 2016 00:38\nΤα απογεύματα έβγαινε η πιτσιρικαρία στις γειτονιές για μπάλα κι άλλα ομαδικά παιχνίδια ("το κλεφτράκι", "βράσε βράσε τραχανά", "λιμάδες" κλπ) Όλοι κρατούσαν στο χέρι μια μεγαλη φέτα μπαγιάτικο ζυμωτό ψωμί (ΝΟΣΤΙΜΟ!!!) βρεγμένο λίγο και πασπαλισμένο με ... ζάχαρη και καφέ. Μερικοί έτρωγαν πρασο ψωμί και τυρί. Αρκετοί μαλιστα έπαιρνα μαζί τους χωνοντας τα χερια στη σαλαμουρα ολοκληρη "πλάστρα" τυρί (σαν να λάμε πάνω από μισό κιλό..) και τότε κάποια γιαγιά ή μάνα ξωπίσω φώναζε "μη το φας όλο θα σου τρυπήσει η καραμούζα το κεφάλι!" (καραμουζα=η καρακάξα ως απειλή γαι αποτροπή της βλαβερής για την οικιακή οικονομία υπερκατανάλωσης. Αργότερα ήρθαν οι γκοφρέτες, και άλλες λιχουδιες που ετοιμάζονταν σα εργοστάσια. Δεν υπήρχε απειλή που να ευσταθεί και να μπορούσε να κατισχύσει απεναντί τους...\nharrysmatic 11 Φεβρουαρίου, 2016 21:45\nΟι προσωπικες εμπειριες χρειαζονται λογοτεχνια ,\nγια να διαβαζονται ωραια...\nΕμεις οι σχολιαστες δεν διαθετουμε τετοιο ταλεντο.\nΟπότε καλυτερα αλλων ειδων θεματα...\nΟπως .. " Μπουλλινγκ ή μπουλης..? " :)\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 06:41\nΟ Ασίτα έφτασε σ' αυτή την φώτιση την παραμονή των πρώτων γενεθλίων του.\nUnknown 12 Φεβρουαρίου, 2016 00:21\nΤο τρίχρονο ανιψάκι μου ξέρει να χειρίζεται το τάμπλετ καλύτερα από μένα. Για παιχνίδια βέβαια. Και σε «παιδική χαρά» να πάει, η χαρά του θα ’ναι πάλι αυτό σε λίγη ώρα. Όταν εγώ ήμουν παιδί, υπήρχαν φυσικά ηλεκτρονικά, οικιακά παιχνίδια, αλλά και τα μη εικονικά παιχνίδια ήταν ακόμα στις δόξες τους. Αγαπημένα, τα ανθρωπόμορφα playmobil. Ένας ολόκληρος κόσμος, από πειρατικά καράβια, ορυχεία και σαλούν, μέχρι νοσοκομεία και φάρμες… Έχοντας μάλιστα και αδερφό μεγαλύτερο κατά μία δεκαετία, κληρονόμησα στη συλλογή μου και κομμάτια που δεν κυκλοφορούσαν πια. Θυμάμαι το πάθος με το οποίο τα στήναμε και φτιάχναμε πλοκές, υποδυόμασταν ρόλους, με φίλους – αλλά και μόνος μου. Όταν, από ‘κει που βάζαμε το θηλυκό playmobil να κοιμηθεί με το αρσενικό, αρχίσαμε να ψάχνουμε γυμνές φωτογραφίες, τα παιχνίδια αυτά άρχισαν να σκονίζονται στην αποθήκη. Μεγαλώνοντας, τα επισκεπτόμουν με όλο και μεγαλύτερη αυτολογοκρισία στην επιθυμία να τα ξαναστήσω. Ώσπου ένα μεσημέρι, γυρνώντας από το σχολείο, είδα να λείπουν τα μισά. Η μητέρα μου τα είχε χαρίσει, πιστεύοντας ότι μεγάλωσα πια και αδιαφορώ. Έλα όμως που εκείνη η μέρα, με το παράπονο που το ‘χα καταγράψει αυτοστιγμεί σε ένα ποίημα, ήταν ο αποχαιρετισμός στην παιδική μου ηλικία…\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 06:17\nΗ αναμονή των αυτοκινήτων, είτε για τον πατέρα είτε για τους φίλους, ή τους εξαδέλφους και τις εξαδέλφες, ήταν από τις συγκλονιστικότερες καταδύσεις του χρωματιστού νηπίου μου στους ανείπωτους βυθούς των πεθαμένων κοραλλιών. Ελευσίνες αυτοκινήτων σαν κλυδωνισμοί σιροπιασμένου κυδωνιού, σαν καταποντισμοί και σαν γεύσεις του στόματος, αιματωμένες ή γλυκές, σαν ευχαριστιακές προσθέσεις μέσα στους βοτανικούς χώρους της ύλης και άλλων ελεύθερων πλασμάτων. Και ο δρόμος προς τη θάλασσα ανηφορικός και κατηφορικός, άλλος σεισμός, αλλά πάνω στο βότσαλο πατούμενος σεισμός, ένα θερινό γλίστρημα της όρασης στις κίτρινες γραμμές των βυθισμένων βράχων πρασινωπής, αγκαλιαστικής θαλάσσης.\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 07:44\nεε.. για να να μην ξεχνιόμαστε, υπάρχουν και συλλογικές μορφές εξιδανίκευσης του παρελθόντος: οικογενειοκρατία, τοπικισμός, εθνικισμός.. Δεν είναι κακό πράμα η ονειροπόληση, αρκεί να μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ψέμα!\nSOLON 12 Φεβρουαρίου, 2016 07:48\nΉρθαμε το 63 στην Αθήνα απ την Κωνσταντινούπολη. Από ένα μεγάλο διαμέρισμα στα Ταταύλα σε ένα ημι-υπόγειο στη Νέα Σμύρνη. 6 ετών εγώ, 2 ο αδελφός μου. Δε θυμάμαι να με πείραξε καθόλου. Η μεγάλη αλάνα δίπλα στην πολυκατοικία που παίζαμε κάθε απόγευμα για μένα ήταν παράδεισος. Τα χρήματα ελάχιστα. λαχταρούσα αυτοκινητάκια Matchbox. Τα πρώτα Χριστούγεννα το δώρο μου ήταν καμιά 20αριά πολύ φθηνά πλαστικά αυτοκινητάκια που κόστιζαν λίγα λεπτά το καθένα. Δεν ήταν Matchbox αλλά δε με πείραξε. Περνούσαν ευχάριστα οι μέρες και τα βράδια μαζί με τους γονείς μου αφοσιωμένοι στο τρανζίστορ SONY να ακούσουμε τον Μίμη Πλέσσα στο " σε 30 δευτερόλεπτα ". Παιδικές αναμνήσεις, ένα καταφύγιο που κρατάει για πάντα. Ευχαριστώ Νίκο Δήμου για την ευκαιρία.\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 09:50\nΗ πασχαλίτσα κατά το βάδισμα σε κρυερή πορεία σχολικής επιστροφής. Η πασχαλίτσα σε χωματένιο έδαφος της κλίνης του ηφαιστειακού κορμιού κάποιας μαργαρίτας. Η πασχαλίτσα η σκέτη, γνωριμία με την όραση.\nΑνώνυμος 12 Φεβρουαρίου, 2016 17:00\nΑπό έναν ποιητικό λαό του ήλιου και του αέρα είναι αδύνατο να ζητήσουμε και να λάβουμε μάλιστα με την ακρίβεια της απαίτησης εκείνο που ζητάμε. Διότι λίγο αγέρα και λίγο ήλιο να δει κάποιος στην Ελλάδα αμέσως η σκέψη ακυρώνεται και αρχίζει μία ηδονικότερη καινούργια διαδρομή από το μηδέν...\nasymbibastosa 13 Φεβρουαρίου, 2016 18:22\nΕπιστρέφω από τη δουλειά μετά τις 10 και μισή το βράδυ με τα πόδια και προχωράω σε έναν παρακαμπτήριο δρόμο, ο οποίος είναι στρωμένος με υπερυψωμένο πεζοδρόμιο. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη κίνηση από ανθρώπους.\n- Να σε ρωτήσω κάτι; Στρέφει το βλέμμα προς το μέρος μου, καθισμένος με σβηστή τη μηχανή σε μία βέσπα. Δεν τον έχω ξανασυναντήσει στη ζωή μου, είναι γύρω στα τριάντα και έχει μία καλοσύνη και ηρεμία στο πρόσωπό του.\n- Ναι του απαντάω και σταματάω αργά τον βηματισμό μου.\n- Ξέρω ότι είναι περασμένη η ώρα αλλά βρίσκομαι σε ένα δίλημμα…\nΕκείνη τη στιγμή σκέφτομαι δύο πράγματα. Ή θα μου ζητήσει χρήματα ή το πιο βέβαιο είναι ότι έχει καταναλώσει αρκετή ποσότητα αλκοόλ και κάτι θέλει να μοιραστεί μαζί μου… Καθώς μιλάει, βέβαια, διαπιστώνω από την εκφορά των πρώτων του λέξεων ότι έχει απόλυτη συνείδηση αυτών που λέει και τον αφουγκράζομαι. Τον αφήνω να μιλήσει χωρίς να κάνω κανένα σχόλιο.\n- Αυτή τη στιγμή μιλάμε και θέλω να μου πεις τη γνώμη σου για αυτό που με απασχολεί… Αυτή τη στιγμή είναι να αποφασίσω για δύο πράγματα. Το ένα είναι να πάω σε ένα μπαρ και να πιω ένα ποτό. Με τον δείχτη του δεξιού χεριού του σημαδεύει δεξιά προς τα πάνω. Και το άλλο είναι να πάω στο σπίτι μου. Τι από τα δύο να κάνω;\n- Σπίτι, απαντάω δίχως να το σκεφτώ.\n- Είσαι ωραίος.\nΒάζει αμέσως μπροστά τη μηχανή, φεύγει βιαστικά προς τα κάτω και έχω μείνει αποσβολωμένος για μερικά δευτερόλεπτα.\nAphrodite 13 Φεβρουαρίου, 2016 20:05\nΠολυ μικρη, Πασχα σε καποιο γραφικο χωριο. Ηλιος και κρυο και πασχαλιες και παπαρουνες και μαργαριτες και ζουζουνια παντου. Με το καλημερα σας, με πιανει ενας ανεκδιηγητος μπάρμπας (σαν τον Καλογηρου, στο πιο χοντρο), με σηκωνει στον αερα, με στροβιλιζει γκαριζοντας κατι "Αι ΚΟΠΕΛΛΟΥΔΑΜ! ΤΣΗ ΠΑΝΤΡΕΙΑΣ! ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΥΔΙΚΟΟΟΟ!" κι οταν εδεησε να με κατεβασει, ημουν ετοιμη να τα βγαλω. Με απιθωνει κατω, παραπατoυσα, παω να φυγω, με ξαναπιανει ο αχρηστος και μου ΚΑΡΦΩΝΕΙ μ'ενα πολυ μυτερο αγκαθι μια ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ στο παλτουδακι μου, σαν καρφιτσα! Το δυστυχο το πλασματακι, φτεροκοπαγε σαν τρελλο, κι εκεινος του πιεζε τα φτερα... και στο τελος (κλιατς!) το ελιωσε με τις λουκανικοδαχτυλαρες του (ΙΙΙΙΙΟΥΟΥ!)... ακομη θυμαμαι εκεινα τα κιτρινοπρασινα χρωματα απο τα φτερακια της, να εχουν βαψει σαν πουδρα τα χερια του. Αρχισα να τσιριζω, μ’επιασε η μανα μου, με ηρεμησε, κλααααμμα εγω...\nΕ, με πιανει σε λιγο αλλος μπαρμπας (σαν τον Ανεστη Βλαχο), να μου δειξει τα προβατα και τα κατσικια, παω εγω (Πιιιφφφ! βρώμαααα!), παταω με τα καλα μου τα κοκκινα τα λουστρινια του κοσμου τις καβαλινες... μεχρι το "πλιατς!" θυμαμαι στο ασπρο μου το καλσονακι και τη σιχαμαρα στο ποδι!\nΦτανουμε στο μαντρι, ειχε παρακεί ενα κοφινι με κατι μηλα κι αχλαδια, ηξερα οτι ειναι λιχουδιτσες για τετοια ζωντανα, παιρνω λοιπον ενα να ταισω ενα μικρο κατσικακι. Σκεφτομαι "Ας το δαγκωσω, να με δει οτι το τρωω και να φαει κι αυτο το μικρουλακι", του το πεταω, ξυνιζει τα μουτρα αυτο, βελαζει στη διαπασων, ερχεται η μανα του κι ολο του το σοι πηδοβολωντας καταπάνω μου, με σωζει ο μπαρμπας ευτυχως, και μου λεει: "Αυτα ειναι τα ψεκασμενα, δεν τους αρεσουν, τους βρωμανε!" («ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ ΡΕ ΑΧΡΗΣΤΕ?!» τσιριζα στο μυαλο μου μεσα). Μυξοκλαιγα, αρχισε να τσουζει η γλωσσσα μου, ζηταω να γυρισω στη μανα μου.\nΣτη διαδρομη πεφτω πανω σ’ενα δεμενο σκυλι (απο αυτα που τα δενουν και καλα σαν φυλακες μια ζωη στα χωραφια μες τα χωματα, τα λιπασματα, τις καβαλινες ολων των ειδων), κι ενω ηταν καλουλι- γλυκουλι- ουριτσες κτλ, μολις σκυβω, πεταγεται πανω μου να με δαγκωσει (Ουρλιαζα μες το κεφαλι μου "ΕΙΣΑΙ ΗΛΙΘΙΟ ΡΕ ΣΚΥΛΙ?!").. και μου κανει το παλτουδακι, απο κοκκινο, σκατί. Σκατι περλε για την ακριβεια, γυαλιζε στον ηλιο.\nΕμπηξα τα πιο γοερα κλαμματα που ειχα στο ρεπερτοριο μου, να λαχταρισει η μανα μου, να «τσιρωσουμε μια τριχα», να γυρισουμε σπιτι. Με μαλωσε (τι ψυχολογα γυναικα!) με μπαούλιασε και μ’απιθωσε στο πασχαλινο τραπεζι... εβγαλα τον σκασμο, συνειδητοποιησα οτι μ’ετσουζαν πλεον και τα ματια μου και με γαργαλουσε ο λαιμος μου (απ΄το ψεκασμα) και γυρισα να δω απο πού ερχοταν αυτη η αποπνικτικη μυρωδια – η τσικνα... κι ειδα σε ολη τους τη μεγαλοπρεπεια, τα αρνια στις σουβλες παραπερα. Ποιος Ταραντινο και ποια γηπεδα heavy metal συναυλιων, τετοιες τσιριδες φρικης δεν ειχαν ξαναματακουσει στο χωριο!\nΦυγαμε παραυτα, η μανα μου μες τις δικαιολογιες, μου εσφιγγε το χερι και ηξερα οτι αν μπορουσε, θα μ’εσπαζε στο ξυλο μπροστα τους. Μ’εσωσε ο πατερας μου που παντα με δικαιολογουσε. Η τελευταια μου εικονα απο εκεινο το μερος? Μια θειά (σαν τη Σουλτανα, τη μανα του Βουτσα), να χτυπαει με μια μωβ πλαστικη μυγοσκοτωστρα μια σφηκα πανω σ’ενα ταψι με κοκκορετσια...\nΝώντας Τσίγκας 13 Φεβρουαρίου, 2016 20:14\nΛαμπρά λαμπρή μας Aphrodite!\n[άντε τωρα να ξαναστηθεί βουκολικό σκηνικό νοσταλγίας κι άντε να έρθουν ...Παπαδιαμαντηδες να σώσουν τη μπάλα...:)]\nAphrodite 13 Φεβρουαρίου, 2016 20:19\nΟπως λεει και ο Γουντυ Αλεν, "Εγω και η Φυση ειμαστε δυο!"...\nEin Steppenwolf 16 Φεβρουαρίου, 2016 16:16\nΑποθησαυρίστηκε. Θα σταλθεί την Πρωτομαγιά εν είδει ευχών.\nΕρώτηση κρίσεως: ποιος έλαβε την απόφαση να πας στα χωράφια ντυμένη μπιμπελό; Η μαμά, ο μπαμπάς, ή μήπως εσύ η ίδια;\nAphrodite 19 Φεβρουαρίου, 2016 14:33\nΟ Χριστός να φυλάει τους παραλήπτες... σκέψου το καλύτερα!\nΟσο για την ερώτησή σου, πιστεύεις ότι με ρωτούσε κανείς? Νομίζω πως το διασκέδαζε ιδιαιτέρως η μάδερ να με ντύνει "μπιμπελό" όταν επισκεπτόμασταν "χωριάτες χρυσό μου". Για να έχουν να λένε (που σίγουρα θα είχαν να λένε, αλλά πολύ φοβάμαι όχι ακριβώς αυτά που ήθελε!). Στην πόλη, που ήξεραν απ'αυτά κι έβλεπαν πολλές ελληνικές ταινίες, το πρωτόκολλό της έλεγε ντύσιμο "νύφη μαρέγκα", σε μινι μέγεθος.\nΕυχαριστώ το Θεό που δεν ήταν της μόδας τότε το Pretty Woman να με περιφέρει από βρέφος με τσίτια και μπότες μέχρι την πάνα...\nΑνώνυμος 17 Φεβρουαρίου, 2016 19:29\nΈνα μικρό ανθρωπάκι απολύτως τίποτα δεν ζηλεύει. Ένας μεγάλος άνθρωπος όμως δύναται την άσχημη και σκληρή και ξέφρενη ανησυχία.\nΑνώνυμος 05 Ιουνίου, 2016 22:17\n"Να αφήσω πίσω μου την ατμόσφαιρα του σπιτιού, μια σύνθεση από αδιαφορία, ασυνεννοησία και αντιπαράθεση που με αρρώσταινε". Γίνονται και καλύτερες συνθέσεις, ως προς την αποτελεσματικότητα τους για την άψογη εκτέλεση της εξόντωσης. "Θυμάμαι, κάποια στιγμή στα δεκάξι μου ορκίστηκα μέσα μου πώς δεν θα κάνω παιδιά". Και γι' αυτό υπάρχει εξοντωτικότερος τρόπος, εκτός από τον τρόπο ενδελεχούς ορκομωσίας του θύματος. Αλλά αυτή είναι η παράλογη παγίδα: "τι εγγύηση είχα πώς δεν θα έκανα τα ίδια στο παιδί μου". Η παραμικρή έκθεση στην παγίδευση πιάνει μια χαρά. Αλλά οι εξοντωτικές μέθοδοι λειτουργούν τελειότερα. Όσο πιο κουτοί οι γονείς, τόσο αποτελεσματικότερες οι μέθοδοι.


Νυστέρι: Απεβλήθη γιατί... διόρθωσε τον καθηγητή!\nΕγώ πιστεύω ότι ο καθηγητής κάτι είχε να κάνει με την γενική σχετικότητα μιας και η άποψή του για το μήκος και τον χρόνο είναι κάπως "πολύπλοκη" (ημ/νία εγγράφου 20 Απριλίου ... πριν το περιστατικό)\nελπίζω επίσης να την κοπάνισε έγκαιρα από την παιδεία...\nκαι ελπίζω ο μικρός να παρέμεινε με το ίδιο σκεπτικο!! .. το εύχομαι!\nΑπό τον/την Ανώνυμος, στις Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 7:28:00 μ.μ.\nΕμα φίλε μου από την Αμερική τι περιμένεις; Ήσσονος σημασίας το γεγονός αν σκεφτείς τι έχει συμβεί κατά καιρούς εκεί. Το σημαντικό που αναφέρεις αγαπητέ, είναι ότι η παιδεία άλλα και τα παιδία εν Ελλάδι έχουν ξεφύγει προ πολλού. Και δεν είναι θέμα μόνο του σχολείου, γιατί τότε είναι ήδη αργά τα πράγματα. Είναι πρόβλημα που ξεκινά από την οικογένεια και τη νοοτροπία που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια. Για το εκπειδευτικό σύστημα δεν το αυζητώ, εκθεμελίωση και χτίσιμο εξ αρχής!!\nΑπό τον/την moschato, στις Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 10:01:00 μ.μ.