Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης: Απριλίου 2012\nΑπόκτημα μέγα για τον τόπο μας, για τα Χανιά και την Κρήτη, όπως έγραψα τις προάλλες 'στα πεταχτά', μα και για την Ελλάδα ολόκληρη το Μουσείο Τυπογραφίας της εφημερίδας μας, των 'Χανιώτικων νέων', το Μουσείο Τυπογραφίας του Γιάννη και της Ελένης Γαρεδάκη,\nύστερα απ’ τα εγκαίνια και της νέας πτέρυγάς του. 'Καταπληκτικό!',\n'Εντυπωσιακό', 'Θαυμάσιο', 'Φοβερό', 'Απίστευτο!', 'Μοναδικό!'...\nΟι χαρακτηρισμοί που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να εκφράσει τη γνώμη του γι’ αυτό. Τους άκουσα να τους λένε πολλοί απ’ τους πάμπολλους συμπολίτες μας που παραβρέθηκαν στα εγκαίνια, που έγιναν την Κυριακή 22 Απριλίου, ξετρουλιάζοντας τους χώρους του. Η όλη εκδήλωση μου θυμίζει τη λέξη πανηγύρι με την έννοια της πάνδημης συμμετοχής, μου είπε ένας φίλος, ενώ περιδιαβάζαμε το νέο τμήμα με τα μηχανήματα που προστέθηκαν στην πλούσια συλλογή του Μουσείου και το τμήμα με την ιστορία της γραφής που επιμελήθηκε ο και δωρητής της Πατρινός τυπογράφος και γραφίστας Αντώνης Παπαντωνόπουλος. Πανηγύρι άνευ... πανηγυρικού (με την έννοια που του δίνουμε) ωστόσο, αφού ο Γιάννης Γαρεδάκης, απέφυγε, όπως συνηθίζει πάντα άλλωστε, στην ομιλία του, μετά τον αγιασμό, που τέλεσε ο μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος Ανδρονικάκης με τον παπα-Αντώνη Σαπουνάκη, ως εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνού Παπαγιαννάκη, τον παφλασμό των λόγων και περιορίστηκε στην ουσία του πράγματος. Στην καθοριστική συμβολή δύο ανθρώπων που δεν είναι πια στη ζωή, του Μιχάλη Γρηγοράκη και της Κούλας Καμπάνη, για τη δημιουργία του, στην επίσης καθοριστική συνεργασία με τον συλλέκτη Αντώνη Παπαντωνόπουλο, ύστερα από πρότασή του, και στη λειτουργία του Μουσείου, που στήθηκε απ’ τις οικονομίες ζωής της γυναίκας του και του ίδιου, ως χώρου πλήρους επιμόρφωσης μικρών και μεγάλων. Μην παραλείποντας ν’ αναφερθεί στη συμπλήρωση 45 χρόνων ζωής των 'Χανιώτικων νέων', στη συμβολή των συνεργατών τους, 'μεγάλο κεφάλαιο' τους χαρακτήρισε και στον ρόλο του αξέχαστου Νίκου Κακαουνάκη, στην έκδοση της εφημερίδας. «Τα 'Χανιώτικα νέα' δεν θα υπήρχαν αν δεν υπήρχε ο Νίκος Κακαουνάκης», είπε χαρακτηριστικά, με σπασπένη απ’ τη συγκίνηση φωνή...\n«Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν ακόμα σ’ αυτόν τον τόπο άνθρωποι, που επιμένουν να προτιμούν τον ρόλο του δημιουργού σε αντίθεση με τους πολλούς που προτιμούν τον ρόλο του προπέτη», έγραψα επίσης 'στα πεταχτά', μια μέρα πριν τα εγκαίνια της νέας πτέρυγας του Μουσείου Τυπογραφίας, αναφερόμενος στην περίπτωση του Γιάννη Γαρεδάκη. Ανθρωποι «που επιμένουν να προΐστανται καλών έργων», όπως είπε μετά τον αγιασμό, συνοδεύοντας τα συγχαρητήριά του ο μητροπολίτης Αμφιλόχιος. Και τον Αντώνη Παπαντωνόπουλο, επίσης μανιώδη συλλέκτη, αφορά αυτό. Μια ζωή μάζευε το υλικό (και τι υλικό!) που πρόσφερε στο Μουσείο Τυπογραφίας ο ωραίος αυτός Ελληνας, που μοιάζει με άγιο αγιορείτη μοναχό. Είχα την τύχη να τον έχω γνωρίσει τον περασμένο Ιούλιο, όταν είχε έρθει στα Χανιά για να κάνει την πρόταση συνεργασίας στον Γιάννη Γαρεδάκη κι εντυπωσιάστηκα απ’ την ευρύτητα των γνώσεών του αλλά και απ’ το λέγειν του. Οχι δεν πήρε τον λόγο στα εγκαίνια, αν και με έμφαση κλήθηκε. «Είμαι πολύ συγκινημένος απόψε, δεν μπορούσα» μου δικαιολογήθηκε, όταν μετά την τελετή, ενώ 'παλαμίζαμε' τα χέρια μας, του είπα ότι θέλαμε να πει δυο λόγια για τη μοναδική στο είδος συλλογή του, της ιστορίας της γραφής. «Για μένα οι αποψινές στιγμές, είναι στιγμές ζωής, αφού τα που μάζευα, βρήκαν τη θέση τους», συμπλήρωσε. Επρεπε ν’ αλλάξω κουβέντα. Ηταν έτοιμος να κλάψει...\nΤο ρήμα 'παλαμίζω', που δεν το είχα ποτέ μέχρι τώρα χρησιμοποιήσει σε κάποιο γραφτό μου, πολύ μου άρεσε όταν το άκουσα να το λέει ο και βασικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου (του άλλου σπουδαίου έργου ζωής του Γιάννη Γαρεδάκη) καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μιχάλης Μεϊμάρης, στον χαιρετισμό που έκανε στην περί ης ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες εκδήλωση. «Οταν παλαμίζουμε τα χέρια μας, παλαμίζουμε και τις καρδιές μας», είπε για να εκφράσει πώς νιώθει, όταν βρίσκεται στα Χανιά και συναντά φίλους, με πρώτο βέβαια τον Γιάννη Γαρεδάκη. Ενα ανοιχτό πανεπιστήμιο, απ’ το οποίο πρέπει να περνούν όλοι ανεξαιρέτως οι φοιτητές των πανεπιστημιακών τμημάτων που έχουν να κάνουν με τα Μ.Μ.Ε., είναι γι’ αυτόν το Μουσείο Τυπογραφίας, μαζί με το Ινστιτούτο Τύπου, επεσήμανε. Διαρκές Πανεπιστήμιο, το είχε χαρακτηρίσει προηγουμένως στην ομιλία του με θέμα 'Ο γαλαξίας του Γουτεμβέργιου', ο εκλεκτός συνεργάτης της εφημερίδας μας, διακεκριμένος δημοσιογράφος και ποιητής Δημήτρης Κακαβελάκης, ο οποίος -ειρήσθω εν παρόδω- μαζί με τον πιο παλιό συνεργάτη των 'Χανιώτικων νέων' δάσκαλο - λαογράφο Σταμάτη Αποστολάκη, έκοψαν την κορδέλα των εγκαινίων. Ενα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία για τους μαθητές όλων των βαθμίδων, απ’ το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο, το λέω εγώ. Και όχι μόνον! Η διά βίου μάθηση πρέπει να είναι υπόθεση όλων. Θα το αγκαλιάσουν και θα το εκμεταλλευτούν οι τοπικοί φορείς;\nΣημείωση: Οι φωτογραφίες είναι του γνωστού φωτογράφου Φάνη Μανουσάκη. Τον ευχαριστώ από καρδιάς.\nΧανιώτικα νέα (30.04.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 6:10 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΝΗΠ. ΧΑΝΙΩΝ\nΚαι το όνομα αυτής 'Ουράνιο τόξο'\nNα γίνουν δημοσιογράφοι σκέφτηκαν στην αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς τα παιδιά του 2ου Ολοήμερου Οικολογικού Νηπιαγωγείου Χανίων μαζί με τις δασκάλες τους, τη Θηρεσία Κατσιφαράκη, την Ευαγγελή Παπαχρήστου και την Τερψιχόρη Μπικάκη. Να βγάζουν τη δική τους εφημερίδα μέσα από την οποία να ανακοινώνουν τα νέα τους. Κάθε εποχή κι ένα τεύχος…\nΤο σκέφτηκαν και το έκαμαν.. 'Ουράνιο τόξο', την ονόμασαν. Γιατί, όταν λέει, είδαν τις μακέτες των σελίδων του πρώτου φύλλου… 'πολύχρωμες, πολυθεματικές, γεμάτες χαρούμενες στιγμές κι ελπιδοφόροα μηνύματα', στο ουράνιο τόξο πήγε ο νους των!\nΜπορούμε να διδάξουμε το ο,τιδήποτε στα παιδιά -όσο μικρά κι αν είναι- αρκεί να βρούμε τον έντιμο τρόπο, έχει γράψει στο βιβλίο του 'Η διαδικασία της Παιδείας', ο Μπρούνερ. Η φίλη μου η Θηρεσία με τις συναδέλφισσές της υλοποιούν, μέσα και απ' το 'Ουράνιο τόξο', με τον καλύτερο τρόπο, τη ρήση αυτή. Τα δείγματα γραφής, απ' τα δύο φύλλα (του Φθινοπώρου και του Χειμώνα) της εν λόγω τετρασέλιδης παιδικής εφημερίδας που έχουν ήδη κυκλοφορηθεί -και τα οποία φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο- το επιβεβαιώνουν. Καλή συνέχεια!\nΤο φθινόπωρο, ο μύθος, ο κύκλος των εποχών…\nΑναδιήγηση του μύθου με τα λόγια των παιδιών και σειροθέτηση των εικόνων ώστε να σχηματιστεί η ιστορία\n1. Η Δήμητρα, η θεά που προστάτευε τη γεωργία και την φύση είχε πάντα πάνω στο κεφάλι της ένα στεφάνι από λουλούδια. Είχε όμως και μία κόρη που την λέγανε Περσεφόνη και την αγαπούσε πάρα πολύ.\n2. Μια μέρα η Περσεφόνη έπαιζε σε μια πανέμορφη καταπράσινη περιοχή μαζί με τις φίλες της τις Νύμφες όταν είδε ένα πανέμορφο νάρκισσο και θέλησε να τον κόψει.\n3. Τότε εμφανίστηκε ο Πλούτωνας, που την ερωτεύτηκε για την ομορφιά της και την έκλεψε για να την παντρευτεί.\n4. Τότε την πήγε στον Κάτω Κόσμο όπου ήταν το βασίλειό του. Την κρατούσε κλεισμένη εκεί και τη φυλούσε ο Κέρβερος για να μην φύγει, ένα σκυλί με 3 κεφάλια.\n5. Η Δήμητρα που είχε μεγάλη αδυναμία στην Περσεφόνη, γύρισε όλη τη Γη και προσπάθησε με κάθε τρόπο να βρει την πολυαγαπημένη της κόρη. Μεταμορφωμένη σε γριά για να μην την αναγνωρίσουν πήγαινε σε πόλεις και χωριά και ρώταγε όποιον έβρισκε στο δρόμο της μήπως ήξερε πού ήταν η μονάκριβή της Περσεφόνη.\nΛέγεται ότι όσο πέρναγε ο καιρός υπέφερε τόσο πολύ για την απώλεια της κόρης, που δεν επέτρεπε στη γη να ανθίσει, να βγάλει λουλούδια και καρπούς για να τραφούν οι άνθρωποι.\n6. Τη λύση την έδωσε ο Δίας, που τελικά μεσολάβησε και κατόρθωσε να συμβιβάσει τον Πλούτωνα και τη Δήμητρα.\n7. Τους έξι μήνες του έτους η Περσεφόνη ζούσε με τη μητέρα της. Η γη τότε ήταν ανθισμένη και δεχόταν με ευχαρίστηση τους καρπούς των ανθρώπων.\n8. Τον υπόλοιπο μισό χρόνο, η κόρη κατέβαινε στα έγκατα της γης και περνούσε τον καιρό της με τον άντρα της. Η Δήμητρα τότε δεν επέτρεπε σε κανέναν ανθό να ξεπροβάλλει, δείχνοντας έτσι τον καημό της για την απώλεια της κόρης της.\nΕντυπώσεις από την επίσκεψη στην\nέκθεση της Τροχαίας για τα ατυχήματα:\nΓιάννης: Μιλήσαμε με τον κ. Μανώλη για την ασφάλεια στο δρόμο. Μάθαμε να περνάμε τον δρόμο από τις διαβάσεις και να φοράμε ζώνη στο αυτοκίνητο.\nΛουσιάνα: Μάθαμε πώς να περνάμε τον δρόμο απέναντι. Πρώτα σταματάμε και ακούμε προσεκτικά αν έρχεται αυτοκίνητο. Μετά, κοιτάζουμε αριστερά - δεξιά και πάλι αριστερά. Αν δεν έρχεται αυτοκίνητο, περνάμε το δρόμο ήρεμα.\nΜαρία: Μάθαμε ότι όταν κάνουμε ποδήλατο πρέπει να φοράμε οπωσδήποτε κράνος γιατί αν πέσουμε θα χτυπήσουμε το κεφάλι μας.\nΔημήτρης Β.: Οταν παίζουμε με την μπάλα και αυτή βγαίνει στο δρόμο, δεν πρέπει να πεταγόμαστε για να την πιάσουμε γιατί μπορεί να μας χτυπήσει αυτοκίνητο.\nΜετά από την επίσκεψή μας στις εγκαταστάσεις διαλογής απορριμμάτων της ΔΕΔΙΣΑ στην περιοχή του Ακρωτηρίου, ο υπεύθυνος κος Βαρδάκης μας επισκέφτηκε στο σχολείο και μας ενημέρωσε για τα οφέλη της ανακύκλωσης. Οι κάδοι ανακύκλωσης που μας πρόσφερε η ΔΕΔΙΣΑ, από εκείνη την μέρα γεμίζουν ασφυκτικά και τα παιδιά του Νηπιαγωγείου χαίρονται να φέρνουν τα ανακυκλώσιμα απορρίμματα από το σπίτι τους και να συνεισφέρουν στην προστασία του περιβάλλοντος.\nΕίναι μια φυσική διαδικασία η οποία μετατρέπει τα οργανικά υλικά σε μια πλούσια σκούρα ουσία. Αυτή η ουσία λέγεται κόμποστ ή χούμους ή εδαφοβελτιωτικό. Η κομποστοποίηση είναι ένας πολύ άμεσος και σημαντικός τρόπος ανακύκλωσης. Εχει υπολογιστεί ότι το 35% των οικιακών απορριμμάτων μπορούν να κομποστοποιηθούν. Τον κομποστοποιητή που τοποθετήσαμε στην αυλή μας πρόσφερε δωρεάν η εταιρία Ionian eco από την Κεφαλονιά και μέσα σε δύο μήνες έχει σχεδόν γεμίσει από τα οργανικά απορρίμματα που φέρνουν όλα τα παιδιά από το σπίτι τους! Τώρα πια, δεν έχουμε παρά να φροντίζουμε το μείγμα μας να έχει τη σωστή οξυγόνωση και υγρασία ώστε σε 3 - 4 μήνες να έχουμε το ποιοτικότερο λίπασμα για τα φυτά του κήπου μας.\nΕπίσκεψη στο κρητικό σπίτι\nΕπισκεφτήκαμε το κρητικό σπίτι που βρίσκεται στην οδό Χάληδων, κοντά στο ενετικό λιμάνι.\nΗ αναπαράσταση των αγροτικών και οικιακών ασχολιών γίνεται με ανθρώπινα ομοιώματα.\nΤα εργαλεία και προϊόντα που κοσμούσαν τα αγροτόσπιτα του 18ου -19ου αι. μας χαρίζουν τη ζωντανή εικόνα μιας 'διαφορετικής' καθημερινότητας.\nΗ πρωτοβουλία της Ασπασίας Μπικάκη και της Ειρήνης Κουμανδράκη 'ανασταίνει' έναν ξεχασμένο τρόπο ζωής, δίνοντας πνοή σε μια παραδοσιακή κρητική οικία. Ακολουθήσαμε τα βήματά τους και ανακαλύψαμε το εργαστήριο του Μουσείου, όπου γίνονται αντιγραφές παλιών κεντημάτων αλλά και δημιουργούνται κεντητικοί πίνακες, με σκηνές από τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας. Ολο το κρητικό σπίτι αποτελεί εκθεσιακό χώρο όπου γνωρίσαμε τα παραδοσιακά κεντήματα και εργόχειρα, ενώ μάθαμε και για τη χρήση όλων των παραδοσιακών σκευών στην καθημερινότητα του νοικοκυριού. Ακόμα, πήραμε πολλές πληροφορίες για τις αγροτικές εργασίες κάθε εποχής, όπως ο τρύγος, το όργωμα και ο θερισμός. Εκεί είδαμε να αναβιώνονται ξεχασμένα επαγγέλματα, όπως αυτό του 'τερζή' ο οποίος έραβε και κεντούσε τις κρητικές φορεσιές. Μάθαμε επίσης για τον 'στιβανά' αυτόν που με ιδιαίτερη τέχνη κατασκεύαζε τα ανδρικά άσπρα στιβάνια, απαραίτητο αξεσουάρ της ανδρικής φορεσιάς.\nΜετά την επίσκεψή μας ασχοληθήκαμε με την κρητική φορεσιά, ανδρική και γυναικεία και μέσα από το παιχνίδι, αναβιώσαμε όσα μάθαμε στο Λαογραφικό Μουσείο. Μελετήσαμε το έθιμο της κυρα - Σαρακοστής, με το κλειστό στόμα γιατί νηστεύει, τα σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται και τα επτά πόδια όσες και οι επτά εβδομάδες μέχρι το Πάσχα. Είναι ένα ημερολόγιο που μας υπενθυμίζει τα έθιμα της Σαρακοστής και τον ερχομό της μεγαλύτερης γιορτής της Χριστιανοσύνης το Πάσχα.\nΧανιώτικα νέα (28.04.2012)\n'ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ σου φέρε, Τέχνη της Ποιήσεως/ που κάμνουνε\n-για λίγο- να μη νοιώθεται η πληγή'. Από το ποίημα του Κ.Π. Καβάφη 'Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου'.\nΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ανθολόγιο με στίχους του Κ. Π. Καβάφη, του μεγαλύτερου, κατά κοινή ομολογία, νεοέλληνα ποιητή στα σημερινά 'πεταχτά'. Με αφορμή την επέτειο των 149 χρόνων απ? την γέννησή του και των 79 χρόνων απ? τον θάνατό του, αύριο. Τι σύμπτωση κι αυτή! 29 Απριλίου (1863) έδειχνε το ημερολόγιο, όταν γεννήθηκε και πάλι 29 Απριλίου (1933) όταν πέθανε.\n'Σ Α ΒΓΕΙΣ στον πηγεμό για την Ιθάκη,/ να εύχεσαι να ?ναι μακρύς ο δρόμος,/ γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις./ Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,/ τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,/ τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,/ αν μένει η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή/ συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει'. (Ιθάκη).\n'ΤΙΜΗ Σ? ΕΚΕΙΝΟΥΣ όπου στην ζωήν των/ ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες./ Ποτέ απ? το χρέος μη κινούντες·/ δίκαιοι κι ίσιοι σ? όλες των τες πράξεις,/ αλλά με λύπη κιόλας κι ευσπλαχνία·/ γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν/ είναι πτωχοί, πάλ? εις μικρόν γενναίοι,/ πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε,/ πάντοτε την αλήθειαν ομιλούντες,/ πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους'. (Θερμοπύλες).\n'ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να κάμεις/ την ζωήν σου όπως την θέλεις,/ τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/ όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις/ μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,/ μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες./ Μην την εξευτελίζεις πηγαίνοντάς την,/ γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την,/ στων σχέσεων και των συναναστροφών/ την καθημερινή ανοησία,/ ώσπου να γίνει σα μια ξένη φορτική'. (Οσο μπορείς).\n'ΕΚ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΩΝ οι σοφοί τα προερχόμενα/ αντιλαμβάνοντας. Η ακοή/ αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών/ ταράττεται. Η μυστική βοή/ τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων./ Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν/ έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί'. (Σοφοί δε προσιόντων).\n'ΓΙΑΤΙ ΑΔΕΙΑΖΟΥΝ γρήγορα οι δρόμοι κι οι πλατέες,/ κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;/ Γιατί ενύχτωσε κι οι βάρβαροι δεν ήλθαν./ Και μερικοί έφθασαν απ? τα σύνορα,/ και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν./ Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους./ Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις'. (Περιμένοντας τους βαρβάρους).\n'ΤΙ ΣΥΜΦΟΡΑ, ενώ είσαι καμωμένος/ για τα ωραία και μεγάλα έργα/ η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα/ ενθάρρυνση κι επιτυχία να σε αρνείται·/ να σ? εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες/ και μικροπρέπειες κι αδιαφορίες./ Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις (η μέρα που αφέθηκες κι ενδίδεις),/ και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,/ και πηαίνεις στον μονάρχη Αρταξέρξη/ που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,/ και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια' (Η σατραπεία).\n'ΣΑΝ ΕΤΟΙΜΟΣ από καιρό, σα θαρραλέος/ σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλη,/ πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,/ κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ? όχι/ με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,/ ως τελευταία απόλαυση τους ήχους,/ τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,/ κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις'. (Απολείπειν ο θεός Αντώνιον).\nΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ, εκ μέρους μου, για τους στίχους του Αλεξανδρινού Ποιητή. Η ποίηση, η αληθινή ποίηση, μιλά από μόνη της, δεν έχει ανάγκη μεσάζοντα..\nΧανι'ωτικα νέα (28.04.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 3:57 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n«Δ ΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ να αποφύγετε δυσκολίες, ξοδεύοντας περισσότερα απ’ όσα κερδίζετε. Δεν μπορείτε να διαμορφώσετε χαρακτήρα και θάρρος, παραμερίζοντας την πρωτοβουλία των ανθρώπων. Δεν μπορείτε να βοηθήσετε τους ανθρώπους μόνιμα, κάνοντας γι’ αυτούς ό,τι θα μπορούσαν να κάνουν εκείνοι για τον εαυτό τους» Αβραάμ Λίνκολν (1809 - 1865).\nEXEI ΠΕΙ πολλά ωραία ο γνωστός πολέμιος της δουλείας 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, στα οποία μπορεί να μείνει κανείς. Ενα απ’ αυτά στο πρώτο σημερινό 'πεταχτό', που τυχαία βρέθηκε στις σημειώσεις μου, ενώ ετοιμαζόμουν ν’ αρχίσω να γράφω τη στήλη. Μη μου πείτε ότι δεν μας αφορά...\nΛΙΟΚΑΛΗ μέρα, πραγματικά ανοιξιάτικη. Ωστόσο τα χελιδόνια δεν πρέπει να έφτασαν ακόμα απ’ τον νότο. Πού θα πάει, αύριο μεθαύριο θα τα δω να σπαθίζουν τον αέρα και ν’ αναζητούν τις παλιές τους φωλιές.\nΣΠΟΥΔΑΙΟ νέο ο ερχομός των χελιδονιών για τη μάνα μου, που τα περίμενε πώς και πώς. «Ηρθαν κι οφέτος τα χελιδόνια στο χωριό μας, παιδί μου», μου έλεγε στο τηλέφωνο, που με έπαιρνε με το που τα έβλεπε.\nΟ ΕΡΧΟΜΟΣ των χελιδονιών, η αρχή της άνοιξης! Το φευγιό των χελιδονιών, η αρχή του χειμώνα. Στα δυο ο χρόνος. Για να κανονίζουμε και τις δουλειές μας.\nTΟΥΣ ΜΑΥΡΙΖΩ όλους ρίχνοντας λευκό; Τους α-ψηφώ όλους βγάζοντας το ψηφοδέλτιο άκυρο; Τους γράφω κανονικά όλους απέχοντας από τις εκλογές; Ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο, ούτε το τρίτο. Σιγά που θα εκχωρήσω το δικαίωμα του εκλέγειν στους άλλους. Τι θα ψηφίσω, πάντως, ο Θεός και η ψυχή μου... Από τον μονόλογο ενός αναποφάσιστου ψηφοφόρου.\nΤΟ ΠΑΙΔΙ, που είχε πιεί για δυόμισι χρόνια το αμίλητο νερό, επιτέλους μίλησε. Για τις δικές του ευθύνες, βέβαια, ούτε λόγος να γίνεται. Σιγά που θα έκανε αυτοκριτική...\nΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ επί συζητήσεων για τις εκλογές στα τηλεοπτικά κανάλια. Κοκορομαχίες επί κοκορομαχίων. Πολλή κουβέντα για το τίποτα. Ζητούνται απαντήσεις. Πειστικές απαντήσεις για το πώς θ’ αλλάξει η φορά των πραγμάτων.\nΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από κάθε άλλη χρονιά εφέτος οι υποψήφιοι από την Κρήτη για μια θέση στις ανώτατες και στις ανώτερες σχολές. Να πάρουν τα παιδιά μας πτυχίο! Παραμένει το όνειρο για την ελληνική οικογένεια. Μέχρι πότε; Πάντως οι κορνιζάδες εξακολουθούν να κάνουν χρυσές δουλειές...\nΔΙΑΜΑΝΤΙΑ τα δύο μάτια σου, χρυσάφι η καρδιά σου/ γαρίφαλα τα χείλια σου κι άνοιξη η ματιά σου. Αλλη μια ερωτική, καλά καλή, μαντινάδα από τον Ηλία τον Σταματάκη. Παλιά του τέχνη κόσκινο!\nΟ ΔΙΟΓΕΝΗΣ συνήθιζε να λέει ότι έπεσαν πάνω του όλες οι κατάρες των τραγωδιών· έτσι επί παραδείγματι ήταν: 'χωρίς πόλη, χωρίς σπίτι, στερημένος πατρίδας, φτωχός, πλανόβιος, μόνον με τα προς το ζην'. Αλλά έλεγε ότι αντέτασσε στην τύχη το θάρρος του, στο νόμο τη φύση του και στο πάθος τη λογική του'. (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου: Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'γνώση').\n'Απ’ το πηγάδι της αβύσσου/ ανέβηκε πολύς καπνός/ που έπνιξε τον ήλιο/ και το βαρύ το σύννεφο/ ακρίδες έβρεξε στη γη/ που σκόρπισαν τον όλεθρο/ στο άγριο πέρασμά τους./ Περνούσανε σε φάλαγγες/ με σιδερένιους θώρακες/ κι ατσάλινες φτερούγες/ κι ήταν μαζί τους αρχηγοί/ άγγελοι της αβύσσου./ Μπροστά στους άταφους νεκρούς/ σμίξανε με τις ύαινες,/ με τους αδίστακτους σκορπιούς/ κι εστήσαν φαγοπότι.'\n'Ενας πίθηκος συλλογιέται'\nΧανιώτικα νέα (27.04.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 11:50 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n'Xαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία/ εγώ κρατάω την ουσία και ονειρεύομαι...'.\nΑρχίζω σιγά-σιγά να μην πιστεύω και τον Βασίλη!\nΑλλαξαν κι οι εποχές, οι συνθήκες, ο λαός; Και πρέπει κάποια στιγμή να βρούμε και να ψηφίσουμε αυτούς που θα μας αντιπροσωπεύουν, θα μας εκπροσωπούν!\nΟχι να μας εξουσιάζουν, να μας κυβερνούν όπως τους συνηθίσαμε και μας συνήθισαν τόσα χρόνια!\n...Οι εξουσιαστές υποτιμούν τους εξουσιαζόμενους, αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Το ερώτημα που τίθεται είναι: «είμαστε έτοιμοι να το σταματήσουμε αυτό, να περάσουμε σε ένα άλλο - επόμενο στάδιο»;\nΟποια και αν είναι η απάντηση, δεν σημαίνει ότι από την 7η Μαΐου θα ξυπνήσουμε σ? αυτό το διαφορετικό κράτος, σ? αυτήν άλλη χώρα που οι περισσότεροι από εμάς επιθυμούμε!\nΣε λιγότερο από δύο βδομάδες ψηφίζουμε για το... μέλλον τούτης της χώρας...\nΟλα μοιάζουν να είναι ανακατωμένα, συγχυσμένες οι απόψεις από υποψηφίους και ψηφοφόρους.\nΜνημονιακοί, αντιμνημονιακοί, όλοι θέλουν το καλό της χώρας, όλοι πατριώτες, όλοι σωτήρες, όλοι παρόντες σ? αυτή την μάχη!\nΤι να ?γιναν άραγε οι καταγεγραμμένες 'απουσίες' στα προηγούμενα στα δύσκολα; Με μιας δικαιολογήθηκαν από τους ίδιους αλλά και από τους ψηφοφόρους τους.\nΚαι το έργο με τους μαθητευόμενους μάγους που ζητούν και πάλι άφεση αμαρτιών συνεχίζεται!\nΚαι ο κόσμος και πάλι σύρεται και συμπαρασύρεται με κοντή μνήμη να επιλέξει ξανά τον... λιγότερο κακό! Εκεί μας... φτάσαμε!\nΠοιος όμως έχει τον χρόνο να παρακολουθήσει τα προγράμματά τους; Ποιος έχει το κουράγιο, μα κυρίως την... καλή πίστη να πιστέψει στο... όνειρο;\nΗ πραγματικότητα άλλα δηλοί!\nΟ λαός τη ζει πλέον στο πετσί του! Ψάχνει να βρει δουλειά να θρέψει την οικογένειά του, να πληρώσει τους λογαριασμούς του, πού όρεξη για ο,τιδήποτε άλλο... προεκλογικό!\nΑυτός ο λαός καλείται να ρίξει την ψήφο του σε μια κάλπη αλλιώτικη από κάθε άλλη φορά!\nΧανιώτικα νέα (25.04.2012)\n'KΑΝΕΝΑΣ ΣΤΙΧΟΣ σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες/ Κανένας στίχος δεν ανατρέπει καθεστώτα./ Εστω/ Ανάπηρος δείξε τα χέρια σου'. Κατοχή είχαν κάνει στο μυαλό μου οι στίχοι αυτοί του Μανόλη Αναγνωστάκη κατά τη διάρκεια της ποιητικής βραδιάς που οργάνωσε στο 'Kαφέ ΤΕΧΝΗ'(Ακτή Παπανικολή, στη Νέα Χώρα) το περασμένο Σάββατο, 21 Απριλίου, μια ομάδα Νεοχωριτών, η Νεοχωρίτικη Πνευματική Ανησυχία.\n'ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ', ωστόσο, για να χρησιμοποιήσω μια φράση του Τίτου Πατρίκιου, 'να καταγγέλουν τα καθεστώτα και τους ηγέτες τους'. Μπορούν και πρέπει...\nΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ υπάρχουν και οι Εύφημες Μνείες! Με αφορμή βασικά τα εγκαίνια της νέας πτέρυγας του Μουσείου Τυπογραφίας των 'Χανιώτικων νέων', το γράφω. Τι να πρωτοχωρέσει, όμως και σ? αυτές, απ? όλα όσα τα 'ακρωτήρια της ύπαρξης', σύναξαν το βράδυ της Κυριακής!\n'ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΑΜΕ όχι για να βγάλουμε λόγους αλλά για να δείτε', είπε μεταξύ των άλλων, στη σύντομη ομιλία του κατά τα εγκαίνια ο και εμπνευστής και ιδρυτής του Μουσείου, εκδότης της εφημερίδας μας, Γιάννης Γαρεδάκης. Πολύ συγκινημένος. Για να μείνω, μόνο σ? αυτό σήμερα 'στα πεταχτά'. Οσοι ήμασταν εκεί (κι ήμασταν τόσοι πολλοί!) είδαμε και ξεσταθήκαμε. Απόκτημα μέγα για τον τόπο μας, για τα Χανιά, για την Κρήτη.\nΜΟΝΑΧΑ ΑΠΟ... σύμπτωση θα δούμε άσπρη μέρα/ με λάθος μια κατάθεση από τη... Ζήμενς πέρα. Ωραίος, όπως πάντα άλλωστε, ο Ηλίας ο Σταματάκης, που δεν φαίνεται να βλέπει φως στην άκρη του τούνελ. Εσο αισιόδοξος, Ηλία! Τα πρώτα 100 χρόνια είναι δύσκολα!\nΑΠΟ ΤΙΣ πλατείες του ενός εκατομμυρίου ατόμων, στα κλειστά γυμναστήρια των 1000 ατόμων. Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί! Να δείτε που στις επόμενες εκλογές θα χρησιμοποιούνται σαν τόποι συγκεντρώσεων οι τηλεφωνικοί θάλαμοι!\n'TΟ ΣΚΗΝΙΚΟ της επόμενης μέρας δεν έχει ακόμα στηθεί στην Ελλάδα, οπότε όλοι όσοι βιάζονται να πάρουν μέρος σε ένα ακόμα εκλογικό πανηγύρι που προετοιμάζεται από τη σκιώδη εξουσία στο παραπέτασμα, είναι πιθανότατα σε λάθος δρόμο' (www.sofokleous.gr)\nΑΝ ΦΥΤΕΥΕΙΣ περισσότερες τριανταφυλλιές, θα έχεις περισσότερα τριαντάφυλλα. Αυτό το είπε ο Ελιοτ. Ο φίλος μου ο γέρω δάσκαλος μου είπε προχθές ένα άλλο. Αν δεν ξεβοτανίζεις καθ? αργά τον κήπο σου, τα ζιζάνια θα πνίξουν ό,τι φύτεψες.\nΑΠΟ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ Μερκοζί στο δίδυμο Μερκολάντ; Για να δούμε τί θα δούμε... Κι αν έχουν θωρεμένα τα μάτια μας, κι αν έχουν ακουστά τ? αυτιά μας!\nΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Τριφυλία της Ηλείας υπήρχε ναός της Ηρας. Κάθε τέσσερα χρόνια δεκαέξι γυναίκες ύφαιναν έναν πέπλο για τη θεά και οργάνωναν αγώνες δρόμου ανάμεσα σε παρθένες. Ο αγώνας τους γινόταν στο Ολυμπιακό Στάδιο, όπου έτρεχαν ένα έκτο του σταδίου, χωρισμένες σύμφωνα με την ηλικία τους. Αφηναν τα μαλλιά τους λυτά, φορούσαν κοντό χιτώνα και άφηναν έξω το δεξιό ώμο ως το στήθος. Οι νικήτριες, εκτός από το στεφάνι ελιάς, έπαιρναν και... ένα κομμάτι κρέας από την αγελάδα που θυσιαζόταν στη θεά' Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας' εκδ. 'Σαββάλας'.\n«Και όχι αυταπάτες προπαντός/ το πολύ πολύ να τους εκλάβεις σα δύο θαμπούς/ προβολείς μες στην ομίχλη./ Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν/ με τη μοναδική λέξη: ζω./ 'Γιατί' όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο φίλος μου ο Τίτος,/ κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες/ κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα./ Εστω./ Ανάπηρος δείξε τα χέρια σου.\nΚρίνε για να κριθείς'.\nΤο ποίημα 'Επίλογος' του Μανόλη Αναγνωστάκη\nΧανιώτικα νέα (24'04.2012)\nΟ Αγιος Γεώργιος της Λύδδας\nΤου Αγίου Γεωργίου σήμερα (χρόνια πολλά στους πολλούς Γιώργηδες και στις πολλές Γεωργίες) και ο νους μου... ταξιδεύει στη Λύδδα του Ισραήλ, όπου ο τάφος του και ο μεγαλόπρεπος ναός του... «Το πρωί μεταφορά από τα Ιεροσόλυμα στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίδ. Στη διαδρομή θα σταματήσουμε στη Λύδδα, όπου βρίσκεται η Μονή και ο Τάφος του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου». Αυτά έγραφε το πρόγραμμα της 8ης (τελευταίας) μέρας της προσκυνηματικής εκδρομής στους Αγίους Τόπους που διοργάνωσε η Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου (23-30 Αυγούστου 2011) και στην οποία συμμετείχα. Ήθελε γύρω στις δύο ώρες να ξημερώσει θυμάμαι όταν φτάσαμε. Η πόλη, οι κάτοικοι της οποίας είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία μουσουλμάνοι, κοιμούνταν τον ύπνο του δικαίου. Φύλακας άγγελός της ο συμπολίτης τους άγιος που δεν κάνει διακρίσεις και προστατεύει από κάθε κακό τόσο τους λίγους χριστιανούς, όσο και τους πολλούς μουσουλμάνους. Τον έχουν σε μεγάλη υπόληψη και τον σέβονται, λέει, ξεχωριστά οι τελευταίοι. Και γιατί είναι ο πιο διάσημος χωριανός τους. Εδώ βλέπετε θεωρούν ότι γεννήθηκε από πατέρα Καπαδόκη και μητέρα Παλαιστίνια το 275 μ.Χ. κι εδώ έφεραν και εναπόθεσαν το λείψανό του, μετά τον μαρτυρικό του θάνατο το 303 μ.Χ.. Μα και γιατί στάθηκε παλικάρι και δεν αρνήθηκε την πίστη του αλλά και γιατί βοηθούσε όλους όσοι βρίσκονταν σε ανάγκη, τον σέβονται οι ντόπιοι. Είναι που τους αρέσει να τον βλέπουν κι έτσι ντυμένο μες στ’ άρματα... Μείναμε δε μείναμε 15 λεπτά της ώρας εδώ. Ισα - ίσα για να προσκυνήσουμε τον τάφο του και ν’ ανάψουμε ένα κερί στην εικόνα που τον δείχνει αστραφτερό όπως πάντα, ανάμεσα στον πατέρα του, τον Άγιο Γερόντιο και στη μητέρα του, την Αγία Πολυχρονία. «Βοήθειά μας»! Η φράση, σε άπταιστα ελληνικά απ’ τον νεαρό μουσουλμάνο που μας είχε ανοίξει την πόρτα του, όταν φεύγαμε...\nΟ Χριστός στην Ελλάδα σήμερα\n'Ο Χριστός στην Ελλάδα σήμερα' είναι ο γενικός τίτλος της Eκθεσης ζωγραφικής του καθηγητή και διάσημου σφαιρικού καλλιτέχνη Ευθύμη Βαρλάμη, που φιλοξενείται αυτόν τον καιρό στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης. «Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της παγκόσμιας Τέχνης, όπου ένας καλλιτέχνης αφιερώνει μια τόσο ολοκληρωμένη συλλογή (περιλαμβάνει περίπου 300 έργα) στοΝ Χριστό», επισημαίνει, μεταξύ των άλλων, ο και καλός μου φίλος, συνεργάτης του Βαρλάμη, Αστέρης Νένος σε σημείωμα που μου έστειλε μαζί με πλούσιο σχετικό υλικό. Εκ των ων ουκ άνευ οτι η Εκθεση είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα γιατί ο καλλιτέχνης είναι Ελληνας ορθόδοξος... Η έκθεση που πραγματοποιείται με πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων απ’ την απελευθέρωση της συμπρωτεύσουσας θα διαρκέσει μέχρι το τέλος Μαΐου. Για τη συλλογή αυτή ο ίδιος ο Βαρλάμης σημειώνει μεταξύ των άλλων: «Για μένα το πιο σπουδαίο πράγμα που κατάλαβα είναι ότι ο Χριστός, κατά την ενανθρώπισή του πέτυχε την ικανότητα της αγάπης. Το μήνυμά του είναι απλό: Αγάπα τον πλησίον σου. Ο καθένας γίνεται σημαντικός αν κάνει πράξη την αγάπη προς τον πλησίον. Ό,τι αυτός διακήρυξε είναι ευθύ και ξεκάθαρα κοντά στη ζωή. Από κανέναν δεν απαιτείται ιδιαίτερη μόρφωση. Ο κάθε άνθρωπος είναι ικανός να αγαπήσει». «Βήμα τόλμης και πίστεως», χαρακτηρίζει την Εκθεση αυτή του διάσημου καλλιτέχνη, μετά την τόσο πλούσια παραγωγή του στις εικαστικές Τέχνες ο μητροπολίτης Θσσαλονίκης Ανθιμος. Μια ακόμα διαφορετική... βαρλαμική υπερπαραγωγή που δείχνει μια άλλη Ελλάδα, τολμώ να πω εγώ. Κι ας είδα την Εκθεση μόνο σε φωτογραφίες...\nΗ ιστορία ενός γαϊδάρου\nΗ ιστορία ενός γαϊδάρου, που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, και μου την έστειλε τις προάλλες η και καλή μου φίλη, τακτική αναγνώστρια της εφημερίδας μας, δασκάλα Ελένη Βορεινάκη, πολύ μου άρεσε, κι είπα να την (αντι)γράψω στη στήλη χωρίς κανένα σχόλιο. Ούτε καν τα ηθικά διδάγματα που υπάρχουν στο τέλος. Λέει τόσα πολλά από μόνη της η ιστορία, άλλωστε:\nΜια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα πηγάδι.\nΤο ζώο φώναζε απελπισμένα για ώρες κι ο αγρότης προσπαθούσε να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει. Τέλος, αποφάσισε ότι το ζώο ήταν γέρικο, και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήσαν πολλά.\nΚάλεσε όλους τους γείτονες του να έρθουν και να τον βοηθήσουν. Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι. Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και φώναξε φρικτά. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε.\nΛίγα φορτία χώμα αργότερα, ο γεωργός κοίταξε κάτω το πηγάδι και έμεινε έκπληκτος με αυτό που είδε.\nΧανιώτικα νέα (23.04.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 3:41 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕ? ΤΑΞΗ 9ΟΥ ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ\nΓνωριμία με τον Μεγάλο Παππού της Κρήτης\nAλλο πράγμα τα που σύναξε ο νους και η καρδιά των παιδιών της Ε? τάξης απ? τις επισκέψεις που έκαναν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κισάμου και στο Μουσείο 'Ειρηναίος Γαλανάκης' της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου, με συνοδούς τις δασκάλες τους, την Αντωνία Αθανασάκη και την Ειρήνη Χατζηδάκη. Αληθινή αποκάλυψη γι? αυτά η γνωριμία με τον Μεγάλο Παππού της Κρήτης, μέσα απ? τα αντικείμενα που υπάρχουν στο Μουσείο που έχει τ? όνομά του. Τα αποσπάσματα απ? τις εργασίες των παιδιών (τι να πρωτοχωρέσει αλήθεια!) που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο, λένε πολλά και υπονοούν ακόμα περισσότερα. «Ηταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία», μου είπε η μια απ? τις δασκάλες, το τμήμα της οποίας είχε επισκεφτεί πριν τον Σεβάσμιο Γέροντα στο σπίτι του στη Χαλέπα κι είχε πάρει την ευλογία του...\nΣημείωση: Το Μουσείο 'Ειρηναίος Γαλανάκης' είναι ανοικτό κάθε Τρίτη (10.30 π.μ. - 12 μ.) και κάθε Σάββατο (1 - 2.30 μ.μ.). Μπορεί να ανοίξει όμως για σχολεία, Συλλόγους κ.λπ. και οποιαδήποτε άλλη μέρα, κατόπιν συνεννοήσεως στο τηλ.: 6972884543 (κ. Παντελής Κατάκης).\nΑργότερα μπήκαμε μέσα στο οικοτροφείο και είδαμε φωτογραφίες, διπλώματα και κοσμήματα που του είχαν χαρίσει.\nΣτο τέλος είδαμε ένα βίντεο και μας κέρασαν εκλεράκια και πορτοκαλάδα.\nΕμένα αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν το ρόλοι του και το κρεβάτι του (δεν είχε ούτε στρώμα), τα παπούτσια του και οι κάλτσες του.\nΑργότερα πήγαμε στο δωμάτιό του και είδαμε το κρεβάτι μαζί με τα παπούτσια και τις κάλτσες μαζί με κάποια άλλα ρούχα. Επειτα ανεβήκαμε πάνω και είδαμε τα κρεβάτια όπου φιλοξενούσε παιδιά.\nΜας μίλησαν ακόμη, για το σπουδαίο έργο που πρόσφερε ο Μητροπολίτης Ειρηναίος στους συνανθρώπους του. Αργότερα μπήκαμε στο λεωφορείο και γυρίσαμε στο σχολείο. Ηταν μια πολύ ωραία εκδρομή, έμαθα πολλά και εντυπωσιάστηκα.\nΕλπίζω να ξαναπάω στο Μουσείο του Αγίου Ειρηναίου και να μάθω ακόμα περισσότερα γι? αυτόν.\nΑργότερα πήγαμε στο οικοτροφείο του Ειρηναίου Γαλανάκη. Εκεί πέρα μου άρεσαν οι φωτογραφίες από τη ζωή του, τα δωμάτια του οικοτροφείου αλλά και το δωμάτιο του Ειρηναίου Γαλανάκη. Στο δωμάτιό του είδαμε το κρεβάτι που ήταν πολύ φτωχικό και τα ρούχα του που ήταν τρύπια. Αυτό που με ενθουσίασε πιο πολύ ήταν η αφοσίωση αυτού του ανθρώπου στα παιδιά και όχι στον εαυτό του.\nΕπειτα επισκεφθήκαμε το Μουσείο του Ειρηναίου Γαλανάκη και ένιωσα πολύ περήφανος για αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή για να προσφέρει στους συνανθρώπους του. Συγκινήθηκα με τα λόγια της κυρίας μου που μας διηγήθηκε πόσο σημαντική ήταν η προσφορά του για τη μόρφωση των παιδιών. Αυτήν την επίσκεψη και τα λόγια της κυρίας μου και του ξεναγού δε θα τα ξεχάσω ποτέ.\nΠολλά συγχαρητήρια σε όσους εργάστηκαν για να στηθούν το Αρχαιολογικό Μουσείο Καστελίου και το Μουσείο Ειρηναίου Γαλανάκη.\nΕπίσης πολλά ευχαριστώ στην Ι. Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου, στους υπεύθυνους και στους ξεναγούς (ιδιαίτερα στον κ. Παντελή Κατάκη) για τη φιλοξενία και την ξενάγηση που πρόσφεραν αφιλοκερδώς στους μαθητές μας.\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 6:35 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n«Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από την στιγμή που υπάρχει τηλεόραση». Η φράση αυτή του Ουμπέρτο Έκο έρχεται στο μυαλό μου καθώς αρχίζω να γράφω τα σημερινά «Πεταχτά». Και …καπάκι η φράση του Ουίνστων Τσόρτσιλ για τη δημοκρατία: «Δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με την εξαίρεση όλων των άλλων που έχουν δοκιμαστεί». 21 Απριλίου, δείχνει το ημερολόγιο.\nΠΟΙΟΣ ΠΕΤΑ τις σαίτες στον πίνακα; Ρώτησε ο και γυμνασιάρχης φιλόλογος μας, στην ΣΤ τάξη, που τον αποκαλούσαμε και «θηρίον» στο Γυμνάσιον Βάμου, τον ένα από τους δύο μαθητές που κάθονταν στο πρώτο θρανίο, όταν πια οι σαίτες είχαν γίνει …χαλί. Ο από πίσω, κύριε, του απάντησε αυτός. Ποιος πετά τις σαίτες στον πίνακα; Ρώτησε τον από πίσω. Ο από πίσω κύριε, του απάντησε και αυτός. Την ίδια απάντηση έδωσε και ο αποπίσω του αποπίσω και ο αποπίσω του αποπίσω του αποπίσω μέχρι και τον τελευταίο που ο αποπίσω του ήταν ο τοίχος. Δεν άντεξε τότε ο άνθρωπος και είπε το αμίμητον: «Πετά ο τοίχος σαίτες, μωρέ;»\nΓια όλα φταίει η τουρκοκρατία, λοιπόν; Αυτός είναι ο τοίχος στην περίπτωση της Ελλάδας. Ο αποπίσω του αποπίσω του αποπίσω, ο τελευταίος εν πάση περιπτώσει, αποπίσω.\n«Η ΕΛΛΑΔΑ εισέρχεται δυστυχώς εν υποθήκη στο τελευταίο και πλέον οδυνηρό στάδιο του καθοδικού σπειροειδή κύκλου ο οποίος αν συνεχίσει την πορεία του, καταλήγει εκεί που κανένας από εμάς δεν θέλει να πιστέψει». (Πηγή:www.sofokleous.gr)\nΔόξα τω θεώ υπάρχουν ακόμα σ’ αυτόν τον τόπο άνθρωποι που επιμένουν να προτιμούν τον ρόλο του δημιουργού σε αντίθεση με τους πολλούς που προτιμούν τον ρόλο του προπέτη. Ένας απ’ αυτούς, κλασική περίπτωση, ο εκδότης της εφημερίδας μας, Γιάννης Γαρεδάκης. Με αφορμή τα εγκαίνια της νέας πτέρυγας του Μουσείου Τυπογραφίας, αύριο Κυριακή 22 Απριλίου, και ώρα 7μ.μ., στο Βιοτεχνικό Πάρκο Χανίων, η αναφορά.\nΈκρηξη αναγνωσιμότητας για τα «Χανιώτικα Νέα». Ούτε λίγο ούτε πολύ 48.000 Χανιώτες σε σύνολο 92.000 (ηλικίας 13 – 70 ετών) διαβάζουν καθημερινά την εφημερίδα μας. Με την …βούλα της Focus- Bari, για λογαριασμό διαφημιστικών εταιριών. Χώρια όλα τα’ άλλα…\nΝα νικήσει αύριο ο ΑΟ Πλατανιάς τον Βύζαντα Μεγάρων στ Μάλεμε κι ο κόσμος ούλος! Καιρός είναι να ξαναγελάσει το χειλάκι μας και να ξαναρχίσουμε να κάνουμε όνειρα.\nΠοιητική βραδιά στο «καφέ» ΤΕΧΝΗ (Ακτή Παπανικολή της Νέας Χώρας) απόψε από την Πρωτοβουλία Νεοχωρίτικης Πνευματικής Ανησυχίας με αφορμή τη συμπλήρωση 45 χρόνων από την επιβολή Δικτατορίας στην Ελλάδα. Θα διαβαστούν ποιήματα των νειχωριτών ποιητών: Βασίλη Ζαχαράκη, Μιχάλη Γρηγοράκη, Γιώργη Μανουσάκη, Βικτωρίας Θεοδώρου, Δέσποινας Μαριανάκη- Κουτζόγλου, Δημήτρη Κακαβελάκη και του γράφοντος.\nΌΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ τον πίεζε ο τύραννος Διονύσιος να πει κάτι φιλοσοφικό ο Αρίστιππος του απάντησε: «Είναι γελοίο την τέχνη της ομιλίας να ζητάς να την μάθεις από μένα, το πότε όμως πρέπει να μιλά κανείς να θέλεις να μου το μάθεις εσύ». Τότε ο Διονύσιος θύμωσε και τον διέταξε να καθίσει τελευταίος στο τραπέζι.. Και ο Αρίστιππος, απευθυνόμενος στον Διονύσιο παρατήρησε: «Φαίνεται ότι επιθυμήσατε να απονείμετε μια τιμητική διάκριση στην τελευταία θέση». ( Από το βιβλίο «Η άλλη όψη της Ιστορίας» εκδ. «Σαββάλας»)\nΦυλακισμένοι σε χρυσά κλουβιά\_ κινήσαμε τους μηχανισμούς των εκρήξεων\_ θρυμματίσαμε τις δυνάμεις μας\_ στους βράχους με τα αγριοπερίστερα\_ φυτέψαμε κήπους\_ μακριά από την Εδέμ\_ εξακοντίσαμε δόρατα\_ να σκοτώσουμε την κατάρα\_ που τυλίγει τους ιστούς της αράχνης\_ Είδαμε νύχτα στην αυγή\_ φωτιά μέσα στη νύχτα\_ φωνάξαμε τους γητευτές\_ και τους μαλαματάδες.» Το ποίημα «Εξακοντίσεις» του Δημήτρη Κακαβελάκη\nΧανιώτικα νέα (21.04.2012)\nΚΑΙ Τ’ ΑΠΡΙΛΙΟΥ στις δεκοχτώ/ ψόφησε η πέρδικα στ’ αυγό. Γι’ άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε... κατά γράμμα η γνωστή παροιμία. Ποιος είπε ότι ο λαός δεν είναι σοφός; Μέχρι και τη στέγη του Κλειστού Κολυμβητηρίου στο Ακρωτήρι σήκωσε προχθές ο αέρας και την πήγε... σ’ άλλες πολιτείες. Μας πήρε και μας σήκωσε γενικώς. Στην κυριολεξία μα και μεταφορικά.\nΠΑΡΑΣΚΕΥΗ της Διακαινησίμου (τω Σκολώ) και της Ζωοδόχου Πηγής σήμερα. Της Χρυσοπηγής. Χρόνια πολλά στις Ζωές και στις Πηγές που γιορτάζουν. Χρόνια πολλά και στις μοναχές του μοναστηριού της Χρυσοπηγής που το μεταμόρφωσαν σε επίγειο παράδεισο, όπως και στις μοναχές της Μονής του Παρθενώνα στην Κίσαμο, που επίσης πανηγυρίζει.\nΠΟΤΕ ΜΟΥ δεν με φόβησαν του κάτω κόσμου οι τόποι/ γιατί με περιμένουνε πολλοί δικοί μου ανθρώποι. Καλά καλή μαντινάδα. Μου την είπε το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ο χωριανός μου και καλός φίλος Μανόλης Βανδουλάκης ενώ βρισκόμαστε με τον Επιτάφιο στα μνήματα των ανθρώπων μας, στον Αγιον-Αθανάση. Είναι να μην έχω πάντα στην τσέπη μου το μπλοκάκι μου και το μολυβάκι μου;\nΚΑΤΕΒΑΙΝΩ υποψήφιος, κατεβαίνεις υποψήφιος, κατεβαίνει υποψήφιος, κατεβαίνουμε υποψήφιοι, κατεβαίνετε υποψήφιοι, κατεβαίνουν υποψήφιοι... Κανένας ψηφοφόρος, βρε παιδιά;\n'ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ με διλήμματα και με εκβιασμούς, δεν οδηγούν σε εποικοδομητικά αποτελέσματα, αφού αρκετοί ψηφίζουν συμβιβαζόμενοι αυτούς που στην πραγματικότητα σιχαίνονται, εάν δεν τους μισούν. Σε κάθε περίπτωση καμιά χώρα δεν έμεινε ακυβέρνητη, όσα προβλήματα και αν είχε' (Πηγή:www.sofokleous10.gr).\nΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ σε Κυβέρνηση Σαμαρά ο Κώστας Σκανδαλίδης, κατά δήλωσή του. Εάν και εφόσον αναλάβει τον σχηματισμό Κυβέρνησης ο Σαμαράς, βεβαίως. Και εάν και εφόσον εκλεγεί βουλευτής βεβαίως, βεβαίως, και εάν και εφόσον του κάνουν πρόταση για υπουργοποίηση βεβαίως, βεβαίως, βεβαίως... Άπιαστα πουλιά, χίλια στον παρά...\nΤΟ ΜΗ ΧΕΙΡΟΝ! Επιμένει να μου απαντά έτσι ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος, όταν τον ρωτώ ποιο κόμμα θα ψηφίσει στις επερχόμενες εκλογές. Κι άντε να καταλάβω εγώ ποιο είναι γι’ αυτόν το μη χείρον. Ή μήπως κατάλαβα;\n'ΤΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, μια λέξη, η ΑΕΚ, όπως η αγάπη. Οπως γράφτηκε διαβάζεται. ΑΕΚ: ένα θλιβερό αντίο και μια αναγκαστική εξορία, η λαχτάρα για ένα ευτυχισμένο παρελθόν και μέλλον. ΑΕΚ είναι η λαχτάρα για ένα ευτυχισμένο παρελθόν και μέλλον. ΑΕΚ είναι η λαχτάρα σε μαύρο και κίτρινο χρώμα.' Απ’ τα που έγραψε ο τούρκος δημοσιογράφος Ζενέλ Γιανίν Ντακχάν για τα 88α γενέθλια της Ενωσης, της οποίας είναι φανατικός οπαδός. Η ΑΕΚ είναι θρησκεία έγραφαν κάποτε τα παιδιά της Σκεπαστής στους τοίχους. ΑΕΚ θρησκεία - Βυζαντινή αυτοκρατορία!\n'Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ του Πέρση βασιλιά Δαρείου Α’ Μεγάβαζος είχε σταλεί από αυτόν στην περιοχή του Βυζαντίου για να υποτάξει τις ελληνικές πόλεις στη θρακική χερσόνησο. Εκεί, πληροφορήθηκε ότι οι άποικοι που είχαν ιδρύσει τη Χαλκηδόνα είχαν φτάσει στην περιοχή δεκαεφτά χρόνια πριν από τους αποίκους που είχαν ιδρύσει το Βυζάντιο. Συγκρίνοντας λοιπόν, τη θέση των δύο πόλεων, ο Πέρσης αξιωματούχος παρατήρησε ότι οι Χαλκηδόνιοι πρέπει να ήταν τυφλοί, όταν έφτασαν στην περιοχή, γιατί, αν έβλεπαν, δεν θα διάλεγαν τη χειρότερη τοποθεσία για να χτίσουν την πόλη τους, παρόλο που θα μπορούσαν να έχουν την ωραιότερη.' Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.\n«Πάλι σηκώνει τη σημαία/ Εμείς μπαίνουμε χωρίς φόβο/ Τα μάτια τα πουλιά μαζί μας μπαίνουν/ Αστράφτει η πολιτεία αστράφτει ο νους μας/ Η φαντασία τους κήπους πλημμυράει/ Είναι παιδιά που στέκονται στις βρύσες/ Κορυδαλλοί στους όρθρους ακουμπάνε/ Στις λεμονιές άγγελοι χορτάτοι/ Είναι αηδόνια που παντού ξυπνάνε/ Φλογέρες παίζουν έντομα βουίζουν [...]»\nΑπό το ποίημα 'Πάλι ο ουρανός ανοίγει εδώ την πύλη'\nΧανιώτικα νέα (20.04.2012)\nΚΑΜΠΑΝΑ ΚΑΝΩ την καρδιά για να της πω να παίξει/ και αναστάσιμες ευχές στους φίλους μου να μπέψει! Μ’ αυτήν τη μαντινάδα εγκαινιάζω στη στήλη την Διακαινήσιμο Εβδομάδα, την Εβδομάδα τω Σκολώ, που έλεγε η μάνα μου. Εκ των ων ουκ άνευ ότι θα χρησιμοποιώ κατά τη διάρκειά της, κατ’ έθιμον και το 'Χριστός Ανέστη' αντί για 'καλημέρα'.\nΗΜΟΥΝ 10 χρονών, πήγαινα Τετάρτη τάξη θυμούμαι, όταν συνάντησα στον δρόμο, πηγαίνοντας για να μεταδέσω τις κατσίκες μας, παραμονή της Ανάληψης, τον πάπα Χρήστο. Μέγα θέμα τό ’κανε στο καφενείο του Μελιγκούνη το βράδυ ότι αντί για 'χαίρετε' του είπα 'Χριστός Ανέστη'. Παραξενεύτηκα όταν το ανέφερε ο πατέρας μου. Το 'Χριστός Ανέστη' το λέμε σαράντα μέρες για χαιρετισμό ήταν η... διδασκαλία της μάνας μου.\nΠΑΣΧΑ ΗΤΑΝ και πέρασε, όπως εν πάση περιπτώσει, πέρασε. Του χρόνου πάλι. Δεν μπορούμε όμως να πούμε το ίδιο και για τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Κανείς δεν εγγυάται ότι εκλογές θα ’ναι και θα περάσουν. Το σενάριο να πηγαίνουμε από εκλογές σε εκλογές παίζει δυνατά.\nΕΞΙ ΤΟΥ ΜΑΗ εκλογές, οι Ελληνες ψηφίζουν/ κι όσους στραβά κυβέρνησαν με μαύρο τούς στολίζουν. Από τον Ηλία τον Σταματάκη η μαντινάδα. Χωρίς κανένα σχόλιο εκ μέρους μου.\nΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, της ανάπτυξης, την ανάπτυξη, ανάπτυξη. Σαράντα φορές τη μέρα κλίνουν τη μαγική τούτη λέξη τα κόμματα. Ιδίως τα μέχρι πριν δύο χρόνια λεγόμενα μεγάλα. Πού ξέρεις; Κλίνε, κλίνε, μπορεί στο τέλος να συγκινηθούν οι ψηφοφόροι. Αν δεν συγκινηθούν απ’ τις υποβρύχιες συγκρούσεις τους.\nΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ τράγος ο πάλαι ποτέ πανίσχυρος Ακης. Ολες οι αμαρτίες του πολιτικού συστήματος απάνω του. Να πληρώσει αυτός, που είναι η κορφή του παγόβουνου και να την γλιτώσουν οι πλαγιές και οι πρόποδες...\nΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ! Οτι θα πάνε τα πράγματα καλύτερα απ’ ό,τι πηγαίνουν δεν το βλέπει ο φίλος μου ο γέρω-δάσκαλος, σε μια πρώτη ματιά. Να μην πάνε χειρότερα απ’ ό,τι πηγαίνουν, εύχεται. Εκτός και αν αρθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων.\n'ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ υψηλότερον αίσθημα από την μετάνοιαν και την συγγνώμην· τελείται μία μεταμόρφωσις της καμπής εις χρυσαλίδα, ήτις αναλαμβάνουσα αιθερίας πτέρυγας, σπεύδει και καταφιλεί ικέτις το άνθος του οποίου το φύλλον είχε καταφάγει, η δε χρυσαλίς της σήμερον ζητεί συγγνώμην δια τον σκώληκά της χθες'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου\nΕΝΑΣ ΑΠ’ ΤΟΥΣ τελευταίους λαϊκούς βάρδους, ο Δημήτρης Μητροπάνος έφυγε προχθές στα 64 του χρόνια για τη Γειτονιά των Αγγέλων, αφήνοντάς μας στην εθνική μας μοναξιά. Πάντα γελαστούς και γελασμένους...\nΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο Διογένης ενώ έτρωγε ξερά σύκα συνάντησε τον Πλάτωνα και του είπε ότι μπορεί να πάρει μερικά. Ο Πλάτωνας πήρε και τα έφαγε με βουλιμία. 'Σου είπα να πάρεις μερικά αλλά όχι και να τα καταβροχθίσεις', του είπε ο Διογένης. (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου: 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'γνώση').\n«Της νύχτας οι αμαρτωλοί και της αυγής οι μόνοι/ θέλουν βαρύ ζεϊμπέκικο και νευρικό τιμόνι/ σε τόπους τριγυρίζουνε σβησμένους απ’ τον χάρτη/ για μια σταγόνα ουρανό για μιαν αγάπη σκάρτη./ Οσοι με το Χάρο γίναν φίλοι/ με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη/ στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι/ πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί και γελασμένοι./ Τα νιάτα μας διαδρομή, Αθήνα Σαλονίκη/ μια πόλη χτίσαμε μαζί κι ακόμα ζω στο νοίκι/ έπεσα να σ’ ονειρευτώ σε ψάθα από φιλύρα/ κι είδα πως βγάζει η νύχτα φως και τ’ όστρακο πορφύρα».\nΑπό το τραγούδι 'Πάντα γελαστοί' (Στίχοι Αλκης Αλκαίος,\nΜουσική: Θάνος Μικρούτσικος, πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος).\nΧανιώτικα νέα (19.04.2012)\n'Δυο νύχτες', ατελείωτες... θύμησες στο βιογραφικό που ακολουθεί έως τον θάνατο εκείνον που τις έζησε!\n'Δυο νύχτες', η μια πιο φωτεινή και από εκείνη της Αυγουστιάτικης πανσελήνου, η άλλη πιο σκοτεινή, μαύρο κατράμι, πίσα στ’ άβατο του Αδη που κατεβαίνουν μοναχικά οι ψυχές για ν’ ανταμώσουν το... τέλος!\nΑυτές οι 'δύο νύχτες' μια ολόκληρη ζωή για όσους ένιωσαν δυνατά, ένιωσαν να σπάσουν έτοιμα τα μηλίγγια τους, εκείνους που λάτρεψαν παραπάνω απ’ όσο η φύση τούς προστάζει και αισθάνθηκαν στα κατάβαθα της ψυχής τους τη μόνη αλήθεια, κείνη την πραγματικότητα που τραγούδησε στο 'αλλοίμονο' ο Δημήτρης Μητροπάνος, ίσως ένας από τους τελευταίους των τελευταίων αυθεντικών εκπροσώπων του λαϊκού μας τραγουδιού!\nΑυτή η ιδιαίτερη χροιά της Ελλάδος, της ελληνικής φωνής που βγαίνει με μπέσα μέσ’ απ’ το αυθεντικό DNA της φυλής μας!\nΜπορεί αυτό το μητροπανέικο 'αλοίμονο' να γαλούχησε τόσες και τόσες γεννιές και νά ’παιξε το δικό του σημαίνοντα ρόλο σε πολλών τις ζωές αλλά και στην όλη πορεία του πρόωρα χαμένου λαϊκού τραγουδιστή αλλά ο Μητροπάνος προχώρησε και παραπέρα, άλλοτε κάνοντας στάση σε διπλή γραμμή του δρόμου και άλλοτε αναζητώντας στη Σαλονίκη την εθνική μας μοναξιά.\nΕτσι, μοναδικά και σπάνια άφησε το στίγμα του μεσ’ σε όλα τα ζεϊμπέκικά του, κυρίως σ’ αυτά!\nΑφησε την ιδιότυπη ανάσα του, την ψυχή του μέσα στην ίδια την έννοια του ζεϊμπέκικου που μόνο μια αντρικιά φωνή μπορεί στην τελειότητα του όρου να ερμηνεύσει!\nΑφησε... και πλέον από χθες πέταξε ψηλά για να βρεθεί δικαιωματικά δίπλα και ανάμεσα σε άλλους μεγάλους ερμηνευτές του λαϊκού μας τραγουδιού όπως ο Διοωυσίου, ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης και τόσοι άλλοι!\nΧανιώτικα νέα (18.ο4.2012)\nΔΗΜ. ΣΧ. ΒΑΜΒΑΚΟΠΟΥΛΟΥ\nΚαι στη μέση η πασχαλινή χαρά...\nTo Μεγάλο Σάββατο και η νύχτα της Ανάστασης. Η ημέρα της Λαμπρής.Οι τελευταίες ετοιμασίες. Τα ψώνια. Οι λαμπάδες του νονού και της νονάς. Το μεσονύκτιο κάλεσμα της καμπάνας για την εκκλησία. Το Αγιο Φως. Το 'Χριστός Ανέστη'. Το κάψιμο του Ιούδα. Οι μπαλωτές. Τα πυροτεχνήματα. Η επιστροφή στο σπίτι. Ο σταυρός πάνω από την πόρτα. Η μαγειρίτσα που μοσχοβολά. Το τσούγκρισμα των αυγών. Το πασχαλινό τραπέζι. Ο οβελίας. Η Διπλανάσταση... Ολα αυτά, χώρια τα πολλά άλλα, και στη μέση... η χαρά! Η πασχαλινή χαρά, η χαρά της Λαμπρής, έτσι όπως αστράφτει στα μάτια των παιδιών.\nΔέκα σελίδες έπρεπε να ‘χω στη διάθεσή μου για να χωρέσουν όλες οι εργασίες που μου έστειλαν τα παιδιά του Δημ. Σχολείου Βαμβακόπουλου, για τη νύχτα της Ανάστασης και τη μέρα της Λαμπρής που έκαναν με τη βοήθεια των δασκάλων τους, της Ιριδας Βεστάκη, του Νίκου Κουδουνάκη και της Βάνας Μεσσήνη, ύστερα από προτροπή του διευθυντή τους, του φίλου μου Τάσου Τριγκάκη. Προπάντων όμως τη χαρά τους, έτσι όπως αυτά την αποτύπωσαν! Θα δοθούν και άλλες ευκαιρίες...\nΝα ‘στε πάντα καλά, παιδιά!\nΜεγάλο Σάββατο: Ολοι οι ανθρώποι περιμένουν με λαχτάρα το βράδυ της Αναστάσεως. Τα παιδιά βιάζονται να φορέσουν τα καινούργια τους ρούχα, την λαμπάδα τους και να τσουγκρίσουν τα κόκκινα αυγά! Ετσι και εγώ.\nΤα μεσάνυχτα του μεγάλου Σαββάτου όλοι πηγαίνουν στην εκκλησία. Τα παιδιά φορούν τα καλά τους, κρατούν τις λαμπάδες που τους έχουν φέρει οι νονοί τους. Οταν πια μαζευτούν όλοι στην εκκλησία και η ώρα είναι 12μ. ο παπάς σβήνει τα φώτα. Υστερα κρατώντας μια αναμένη λαμπάδα βγαίνει στην ωραία πύλη και ψάλλει: 'Δεύτε λάβετε φως'. Ολοι πλησιάζουν και ανάβουν τις λαμπάδες τους με το άγιο φως.\nΕπειτα βγαίνουν στο προαύλιο της εκκλησίας. Εκεί ο παπάς ψάλλει το 'Χριστός Ανέστη'. Ολοι μικροί μεγάλοι φιλιούνται, αγκαλιάζονται και εύχονται 'χρόνια πολλά' και 'Χριστός Ανέστη'. Στην συνέχεια καίνε τον Ιούδα. Αυτό συμβολίζει την αγανάκτηση των πιστών για τον Ιούδα. Ακόμα όταν καίνε τον Ιούδα διάφοροι πιστοί ρίχνουν βεγγαλικά και πυροβολισμούς δείχνοντας τον ενθουσιασμό τους για την Ανάσταση του Θεού. Μετά πέρνουμε τα φαναράκια και το Αγιο φως και γυρνάμε σπίτια μας[...].\nΤο περυσινό Πάσχα\nTο βράδυ περίπου στις 10:50 εγώ και οι γονείς μου φορέσαμε τα καλά μας ρούχα και πήγαμε στην εκκλησία. Κρατούσα την λαμπάδα μου χαρούμενη και άκουγα τα λόγια του παπά. Βέβαια δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Χάζευα τις εικόνες, παρατηρούσα τους γύρω μου, θαύμαζα την λαμπάδα μου και όλο ρωτούσα την μαμά πότε θα πει ο παπάς το 'Χριστός Ανέστη'! Η ώρα περνούσε και εγώ βαριόμουν. Κοίταζα επίμονα τον παπά σαν να του έλεγα να συντομεύει και να πει επιτέλους το 'Χριστός Ανέστη'. Ενιωθα ότι πλησιάζει η ώρα και η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Μέχρι που άκουσα το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!\nΤα φώτα έσβησαν, σιωπή ξαφνικά μόνο οι καμπάνες και ο παπάς ακούγονταν. Αναψα την λαμπάδα μου και αγκάλιασα την μαμά.\nΔεν είχα ξαναζήσει τέτοια στιγμή. Αγκάλιασα και τον Μιχάλη τον συμμαθητή μου, που τον είχα συναντήσει στην εκκλησία!\nΕξω είχε βγει ο μπαμπάς μου και έβλεπε που\nέκαιγαν τον Ιούδα. Ο θόρυβος από τις μπολοτές και τα βεγκαλικά με τρέλενε! Η εκκλησία ήταν γεμάτη από αγάπη, ζεστασιά, συμπόνια και ειλικρίνια! Ολοι οι άνθρωποι μετάνιωσαν για τα κακά που είχαν κάνει ο ένας στον άλλον.\nΣτο τέλος πήραμε το ΑΓΙΟ ΦΩΣ και πήγαμε σπίτι μας. Εκεί η μαμά μας είχε ετοιμάσει την περιβόητη μαγειρίτσα! Εγώ βέβαια δεν έφαγα αλλά ήμουν σίγουρη ότι η μαμά θα το είχε μαγειρέψει τέλεια! Ετσι πέρασα την Ανάσταση, απλά. Πλημμυρισμένα όμως από την αγάπη και την ζεστασιά της οικογένειάς μου!!!\nΒικτώρια Κωνσταντουλάκη Δ2\nTο Μεγάλο Σάββατο ξυπνάμε το πρωί και πάμε στο Super Market. Μόλις τελειώσουμε με τα ψώνια γυρίζουμε στο σπίτι κι ετοιμάζουμε τα φαγητά για το βράδυ. Η μαμά φτιάχνει πάρα πολλά καλιτσούνια και για την Κυριακή του ΠΑΣΧΑ. Μόλις έρθει το μεσημέρι ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε για να είμαστε ξεκούραστοι το βράδυ. Οταν ξυπνήσουμε, κάνουμε μπάνιο ντυνόμαστε, και ετοιμαζόμαστε για να πάμε στη λειτουργία. Πριν πάμε πέρνουμε τις λαμπάδες μας που μας έφερε η νονά μας. Οταν φτάνουμε στην εκκλησία κάνουμε το σταυρό μας, ανάβουμε ένα κεράκι και καθόμαστε περιμένοντας να πάει 12.00 η ώρα για να πει ο παπάς 'Χριστός Ανέστη'. Μόλις έρθει εκείνη η ώρα όλος ο κόσμος λέει: ΑΛΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! Οταν γυρίζουμε στο σπίτι κάνουμε ένα μικρό σταυρό πάνω από την πόρτα με το Αγιο Φως.\nΜόλις μπούμε μέσα καθόμαστε στο τραπέζι και τρώμε ότι καλό έχει μαγειρέψει η μαμά.\n...Το μεγάλο Σάββατο οι μεγάλοι ετοιμάζουν το σπίτι και τα φαγητά που θα φάμε το βράδυ μετά την εκκλησία. Εμείς τα παιδιά παίζουμε και κάνουμε βόλτα στο χωριό.\nΤο βράδυ ντυνόμαστε με τα καινούργια ανοιξιάτικα ρούχα μας, παίρνουμε τις λαμπάδες και τα φαναράκια και πάμε στην εκκλησία.\nΣτην εκκλησία ο παπάς κάνει τη λειτουργία της Ανάστασης μετά ο παπάς λέει το 'Χριστός Ανέστη' ανάβουμε τις λαμπάδες και τα κεριά.\nΤα μεγάλα παιδιά έχουν φτιάξει από νωρίς τον Ιούδα και μόλις πει ο παπάς το 'Χριστός Ανέστη' τα παιδιά ανάβουν τον Ιούδα.\nΟλοι οι άνθρωποι λένε χρόνια πολλά μεταξύ τους και ανταλλάσσουν φιλιά και ευχές. Υστερα γυνάρμε σπίτι ανάβουμε το καντήλι με το άγιο φως και καθόμαστε στο γιορτινό τραπέζι για το φαγητό.\nΤην Κυριακή στο σπίτι γίνεται φασαρία και πολλές ετοιμασίες. Εγώ όταν ξυπνάω βλέπω μια ψησταριά στην αυλή και πάνω στην ψησταριά ένα αρνί στη σούβλα.\nΣτο τραπέζι υπάρχουν γλυκά και μεζέδες και τριγύρω οι γονείς και οι φίλοι μας διασκεδάζουν ακούγοντας τραγούδια. Σε όλη τη γειτονιά ακούγονται γέλια και φωνές. Εμείς τα παιδιά πηγαίνουμε στα σπίτια των φίλων μας και κάνουν και εκεί τις ίδιες ετοιμασίες.\nΠαίζουμε, τσουγκρίζουμε τα κόκκινα αυγά κι όποιος κερδίζει γίνεται ο αρχηγός της παρέας. Αυτές τις γιορτές τις χαιρόμαστε πολύ γιατί κάνει ζέστη, είμαστε έξω και έχουμε μεγάλη παρέα.\nΧριστίνα Παπακώστα Δ2\nΠριν την Ανάσταση (κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής) όλα τα παιδιά του χωριού μαζεύουν ξύλα και τα αφήνουν στο προαύλιο της εκκλησίας. Την παραμονή της Ανάστασης σχηματίζουν ένα μεγάλο σωρό από τα ξύλα στην λεγόμενη φουνάρα = η μεγάλη φωτιά ή φλόγα, προφανώς από το φως, φωτιά. Και στην κορυφή έχουν ένα σκιάχτρο που υποτίθεται ότι είναι ο Ιούδας και την ώρα που ο παπάς λέει ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ βάζουν φωτιά και καίνε τον Ιούδα. Η καμπάνα του χωριού χτυπά και πέφτουν πυροβολισμοί (ένα κακό έθιμο).\nΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ο σημερινός χαιρετισμός! Μεγάλο Σάββατο είναι, εντάξει, όμως με το που βγήκε ο ήλιος έστειλε το μήνυμα της νίκης. Ο Χριστός θα αναστηθεί και θα ’ναι πάλι έτοιμος να περπατήσει στους δρόμους του αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Η ζωή είναι πιο δυνατή από τον θάνατο!\nΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πίστευαν πάντα στην ανάσταση. Αρχίζοντας απ’ την Περσεφόνη που ο ερχομός της έκανε τη γη να ανθίζει και τελειώνοντας με τον Χριστό που νίκησε με τον θάνατό του τον θάνατο και μας θυμίζει διαρκώς το 'αγαπάτε αλλήλους'.\nΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ τσ’ Ανάστασης, μακάρι να φωτίσει/ όλου του κόσμου τσ’ άρχοντες που ’χουνε ξεστρατίσει. Η μαντινάδα που μου έστειλε για την περίσταση, μέρες τώρα, ο Εννιαχωριανός. Χριστέ μας στην Ανάσταση σ’ ανάβουμε λαμπάδα/ βοήθα μας ν’ αναστηθεί τώρα και η Ελλάδα. Η μαντινάδα του Ηλία του Σταματάκη. Δίχως σχόλια, μέρα που ’ναι. Εκτός και αν θεωρηθεί σχόλιο το επόμενο 'πεταχτό', που το υπογράφει η Ελένη Λαδιά και το... αλίευσα απ’ τη 'Χριστιανική'.\n«Ο ΣΑΛΑΜΩΦ στις 'Ιστορίες από το στρατόπεδο της Κολιμά', συμβολίζει την ανάσταση με το δένδρο Λάρικα. Γράφει για το αμυδρό ρετσινάτο άρωμά της, που αρχικώς θυμίζει τη μυρωδιά της σήψης και των νεκρών, αλλά παίρνοντας βαθύτερες εισπνοές καταλαβαίνεις πως είναι το άρωμα της ζωής».\nΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ - Αρνιά και ρίφια κάτω! Η σφαγή των αμνοεριφίων σήμερα στα χωριά μας. Και βέβαια οι τελευταίες ετοιμασίες. Η Μεγάλη Κυριακή αύριο και... καλιτσούνι στο σκαμνί. Αχ αυτά τα καλιτσούνια, που μύριζαν θυμάρι, έτσι όπως τα ’βγαζες απ’ τον φούρνο, μάνα!\nΤΟΥ ΙΟΥΔΑ το δεμάτι! Καιρός να πάμε να μαζώξουμε ξύλα για τον Ιούδα, δε νομίζετε; Ανάσταση χωρίς την τιμωρία αυτού που πρόδωσε τον Χριστό, δεν κάναμε...\n«Ο ΚΥΡΙΟΣ να είναι πάντα μαζί σας να σας φωτίζει τις ζωές και να σας χαρίζει στιγμές αγάπης, γαλήνης και αισιοδοξίας με την Ανάστασή Του. Οι ζωές σας να είναι φωτεινές και λαμπερές, όπως οι λαμπάδες, αλλά να μη λειώνουν τόσο εύκολα. Οταν με φως τσ’ Ανάστασης ανάψεις το κερί σου/ κάθε του ακτίνα μια χαρά να γίνει στη ζωή σου». Απ’ όλες τις ευχές που πήρα μέχρι τώρα για το Πάσχα στάθηκα ξεχωριστά σ’ αυτές που μου έστειλε μέσω Διαδικτύου η μικρή στην ηλικία (μόλις 15 ετών), αλλά πολλά υποσχόμενη συγγραφέας Alieva (Ελένη) Mehsham που γεννήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν και ζει με τους γονείς της στην πόλη μας. 'Η γειτονιά των ρόδων' (εκδ. 'Ερεισμα'), ο τίτλος του βιβλίου της στο οποίο έχω αναφερθεί στα 'πεταχτά' (8 και 18 Οκτ. 2011). Εκεί κρατώντας αναμμένη τη λαμπάδα της Ανάστασης την ξαναβρίσκω να μαρτυρεί το θαύμα. Να ’σαι καλά, Ελένη!\nΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ η οικογένεια που είχε πρόβλημα με τις κατσαρίδες φρόντιζε πριν φύγει για την εκκλησία ν’ αφήσει στο σπίτι της ένα κορίτσι με το όνομα Μαρία. Οταν τέλειωνε η εκκλησία ο νοικοκύρης χτυπούσε την πόρτα, η Μαρία άνοιγε λίγο, του έδινε ένα καλιτσούνι, ξανάκλεινε και τον ρωτούσε: 'Είντα τρώνε σήμερο οι κατσαρίδες;'. Ο νοικοκύρης απαντούσε, ενώ ταυτόχρονα έτρωγε καλιτσούνι: 'Τρώνε καλιτσούνια, κρέας, τρώνε τα καλά του κόσμου'. Ο διάλογος αυτός επαναλαμβανόταν τρεις φορές. Μετά ο νοικοκύρης έλεγε 'Χριστός Ανέστη', η Μαρία απαντούσε 'Αληθώς Ανέστη! Ζει και βασιλεύει', ανοίγει την πόρτα και έμπαιναν όλοι μέσα με τις αναμμένες λαμπάδες τους πιστεύοντας ότι οι κατσαρίδες έχουν φύγει (Πηγή: Β. Χαρωνίτη 'Θρύλοι και παραδόσεις για τη Μεγαλοβδομάδα και τη Λαμπρή').\n[...] «Σχεδόν καλά το ξέρουμε/ μας το ’παν τα επίγεια τηλεγραφεία/ της πιο ελπιδοφόρας μεταφυσικής:/ Ο Χριστός υπάρχει κάτω από την άνοιξη/ έτοιμος πάλι για να περπατήσει/ στον λυπημένο κόσμο μας αειθαλής/ με λάβαρο αναστάσιμο και ρόδα./ Θέλει να τραγουδήσει τα απλά του λόγια/ ζώντας μαζί μας πια χωρίς σταυρώσεις./ Να διαθέσει όλες του τις εμπειρίες/ εξαγοράζοντας για μας τον ουρανό». Από το ποίημα 'Χριστός ελπιδοφόρος' του Θανάση Παπαθανασόπουλου.\nΧανιώτικα νέα (14.04.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 9:20 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και 'πένθιμος πράος ουρανός μες στο λιβάνι' για να χρησιμοποιήσω έναν στίχο του Ποιητή. Και ιδού, έρχεται, 'δυτικά της λύπης' η μητέρα μου. Οπως τότε που θα ’μουν δεν θα ’μουν έξι χρονών. Απ’ το αυτοσχέδιο θυμιατό της, ένα κομμάτι απ’ τη λαΐνα που είχε σπάσει τις προάλλες, αναθρώσκει ακόμα ο γαλάζιος καπνός κι απ’ τη ντρίλινη ποδιά της αναδίδεται η αψιά μυρωδιά των νεραντζόφυλλων...\nΗ ΠΡΩΤΗ ΤΗΣ δουλειά με το που ξυπνούσε κάθε Μεγάλη Παρασκευή να πάει να θυμιάσει στο Αγιο Πνεύμα, στην εκκλησία της γειτονιάς μας και στις άλλες εκκλησίες που ήταν μέσα στο χωριό. Η δεύτερη να μας λούσει στο σκαφάκι με το νερό που έβραζε με τα νεραντζόφυλλα στον τέντζερη, για να μοσκομυρίζουμε λέει, τη Λαμπρή. Ακόμα, όταν το σκέφτομαι, με τσούζουν τα μάτια μου...\nΜΕΓΑΛΗ Παρασκευή - Ο Χριστός στο καρφί! Το τετέλεσται. Η αποκαθήλωση. Ο επιτάφιος θρήνος. Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, που έδυ Σου το κάλλος. Η ταφή. Η προσδοκία της Ανάστασης...\nΠΑΣΧΑ ΣΙΜΩΝΕΙ φίλοι μου, λίγοι θα το γιορτάσουν/ γιατί ’ναι λίγα τα ευρώ και πού να πρωτοφτάσουν... Ανώμαλη η προσγείωση στην πραγματικότητα από τον Ηλία τον Σταματάκη. Να ευχηθούμε να ’ναι τούτο το Πάσχα το τελευταίο 'μνημονιακό' Πάσχα. Φτάνει, όμως, από μόνη της η ευχή;\nΩΣΤΟΣΟ ΑΣ ΤΟ γιορτάσουμε. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση! Ολο και κάτι θα βρεθεί. Εξάλλου για να μείνω στους στίχους του Ποιητή: 'Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος, να ’ν’ ήμερος, να ’ναι άκακος/ λίγο φαΐ, λίγο κρασί, Χριστούγεννα κι Ανάσταση'...\nΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ, λοιπόν, πάμε ολοταχώς για εκλογές. Κουλουβάχατα! Ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Ολα τα μωρά στην πίστα. Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Κατά μίαν άποψη. Κατά μίαν άλλη: Χάνει η μάνα το παιδί κι η μητριά το βρίσκει...\nΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ, της αυτοδυναμίας, την αυτοδυναμία, αυτοδυναμία. Την κλίνει και την ξανακλίνει τη λέξη ο Σαμαράς μα το ίδιο του κάνει. Δεν του... κάθεται με τίποτα, όπως φαίνεται. Ονειρο μαγιάτικης νύχτας...\nΚΑΙ ΤΟΠΟΙ ανταμώματος οι εμποροπανηγύρεις που γίνονται σήμερα στις Βουκολιές (εδώ οι πρώτοι διδάξαντες σε επίπεδο Νομού) στην Κίσαμο και στις Βρύσες Αποκορώνου. Να μας έχει ο Θεός γερούς για να ανταμώνουμε...\nΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ χρονιά, εκτός από το όνομα του πατέρα ο παπα - Μιχάλης θα μνημονέψει απόψε, πάνω στο μνήμα σας, στο κοιμητήρι του Αγιού Αθανάση, και το δικό σου όνομα, μάνα! Θα ’μαι εκεί, αυτό δα έλειπε, το ξέρω ότι θα με περιμένετε! Και όπως θα βγείτε, με το πού φύγει ο Επιτάφιος, να καθίσετε, πάνω στην κρύα πλάκα, για να βεγγερίσετε με τους γειτόνους κι αυτό το ξέρω! Ντυθείτε καλά! Πέφτει πολύ απόι, μην το ξεχάσετε!\n«ΛΕΝΕ ΠΩΣ ο πονηρός Ιούδας εκάτεχε πως αφού επρόδωσε το Χριστό θελά πάει στην κόλαση. Για κιονά εσκέφτηκε να κρεμαστεί στη συκιά πριν ν’ αναστηθεί ο Χριστός κι οντό θελά ν’ αναστηθεί θελά τονε λευτερώσει απού τα δεσμά του θανάτου μαζί με τσ’ άλλους αποθαμένους. Μα η συκιά που κρεμάστηκε ο Ιούδας ελύγισε απού το βάρος τση αμαρτίας του κι επόμεινε μισοκρεμασμένος και δεν εξεψύχησε. Μόνο απή τις αναστήθηκε ο Χριστός εξεψύχησε ο πονηρός Ιούδας και επήγε στην κόλαση». Από το βιβλίο 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή Του' του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη.\n«Πένθιμος πράος ουρανός μες στο λιβάνι/ αναθρώσκουν παλαιές Μητέρες ορθές σαν κηροπήγια/ τυφεκιοφόροι νεοσύλλεκτοι σε ανάπαυση/ μικρά σκάμματα ορθογώνια,/ ραντιστήρια νάρκισσοι./ Σαν να ’μαι λέει, ο θάνατος ο ίδιος αλλ’/ ακόμη νέος αγένειος που μόλις ξεκινά/ κι ακούει πρώτη φορά μέσα στο θάμβος των κεριών/ το δεύτε τελευταίον ασπασμόν».\nΤο ποίημα Μ. Παρασκευή β’ (Αντίς για Ονειρο)' του Οδυσσέα Ελύτη.\nΧανιώτικα νέα (13.04.2012)\nΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ κι ο Χριστός ευρέθη! Συνελήφθη, ύστερα από προδοσία του Ιούδα στον κήπο της Γεθσημανή, όπου είχε καταφύγει μετά τον Μυστικό Δείπνο για να προσευχηθεί. Για να οδηγηθεί, ύστερα από μια δίκη παρωδία, σαν κοινός κακούργος, στον θάνατο διά σταυρού...\nΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ πράμα να μεταλαβαίνει κανείς τη Μεγάλη Πέμπτη γιατί αυτή τη μέρα μετάλαβε και ο Χριστός τσοι μαθητές του... Είχε τον δικό της τρόπο η μάνα μου για να μας πει γιατί έπρεπε να κάνουμε το κάθε πράγμα. Πόσες φορές δεν κατέφυγα στη δική σου παιδαγωγική, μάνα!\nΟ ΙΗΣΟΥΣ απ’ τη Ναζαρέτ, που πολλαπλασιάζει τα πέντε ψωμιά και τα λίγα υπάρχοντα ψάρια, για να χορτάσει όλους τους πεινασμένους που τον ακολουθούν. Ο Ιησούς απ’ τη Ναζαρέτ που παίρνει το μαστίγιο για να διώξει απ’ τον ναό τους εμπόρους που εκμεταλλεύονται τον κοσμάκη. Καμία σχέση αυτός ο Ιησούς με τον Χριστό έτσι όπως τον κατάντησαν οι κουμανταδόροι του κόσμου...\nΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στην καθημερινότητα. Πλήγμα για τον τουρισμό από την απεργία των ναυτεργατών. Σε απόγνωση οι παραγωγοί της Κουντούρας. Στα ύψη η τιμή της βενζίνας. Κούρεμα έως και 60% από τις επιδοτήσεις. Ολα αυτά, μαζί με άλλα πολλά διάφορα, ενδιαφέροντα όλα στην πρώτη σελίδα του χθεσινού φύλλου της εφημερίδας μας. Ενώ αναμενόταν η προκήρυξη εκλογών. Με την ευκαιρία. Παπα-Δήμο σε ρώτησε ο Κιαγιάς στη γελοιογραφία του πότε βλέπεις ανάσταση, του απάντησες;\n«ΘΑ ΝΟΙΚΙΑΖΑ το μαγαζί μου στο κόμμα που πρόκειται να ψηφίσω; Θα αγόραζα ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο από τους υποψήφιους βουλευτές που σκέφτομαι να ψηφίσω; Θα τους εμπιστευόμουν το μέλλον των παιδιών μου; Θα τους δάνειζα χρήματα; Εχουν δουλέψει στη ζωή τους ή αποτελούν προϊόν κομματικών διαδικασιών; Εχουν αποδείξει ότι μπορούν να φέρουν σε πέρας συγκεκριμένα αποτελέσματα ως ηγετες ή εκφράζουν απλώς ωραίες ιδέες τις οποίες δεν είναι σε θέση να υλοποιήσουν; Αξίζει με την ψήφο μου να τους εμπιστευθώ το μέλλον της πατρίδας;». Σκέψεις για τις επερχόμενες εκλογές. Από το ιστολόγιο του φίλου Παναγιώτη Αλεβαντή 'Σκέψεις' (alevantis.blogspot.com)\nΕΥΘΥΝΕΣ ΟΣΟΙ έχουνε για ’κεια που ’χουμε φτάσει/ και πάλι ψήφο μας ζητούν, χρειάζονται... φαράσι. Ξεκάθαρος στην άποψή του ο Εννιαχωριανός. Μιλημένα ξηγημένα!\nΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΗ και στις Βρύσες, έδρα του Δήμου Αποκορώνου, από εφέτος τη Μεγάλη Παρασκευή. Για την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων και την τόνωση της τοπικής οικονομίας, επισημαίνει ο τοπικός δήμαρχος. Καιρός ήταν...\nΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Παπαδερό, πρώην διευθυντή Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης, Κολυμπάρι: Πήρα μόλις χθες (με μεγάλη καθυστέρηση για τεχνικούς λόγους) στα χέρια μου τον τόμο 'Κρήτη τιμά τον Αλέξανδρο Παπαδερό' (έκδοση Φιλ. Συλλ. 'Χρυσόστομος') που αναφέρται στις τιμητικές εκδηλώσεις που έγιναν από τους φορείς του τόπου μας στα Χανιά και στην Αθήνα για το πρόσωπό σας. Τα γραπτά μένουν. Και για να μαρτυρούν το μέγεθος της προσφοράς σας στον χώρο της εκκλησίας της Κρήτης και ευρύτερα στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του τόπου μας.\n«ΤΟΤΕ ΠΟΥ κυνηγούσαν τον Χριστό να τον πιάσουν και να τον σταυρώσουν, Εκείνος για να τους ξεφύγει, βρήκε στον δρόμο του μια μυρτιά και κρύφτηκε ανάμεσα στα κλαδιά της. Περνούν οι Εβραίοι και τη ρωτούν: 'Μη είδες τον Χριστό;'. 'Οχι' απάντησε η μυρτιά και οι Εβραίοι την πίστεψαν κι έφυγαν. Ο Χριστός γι’ αυτή της την καλή πράξη την ευλόγησε και της έδωσε την ευχή του». Από το βιβλίο 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή Του' του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη.\n«Στην κοπιώδη πορεία του δεηθώμεν/ τα μεγάλα κεριά προχωρούν,/ τα κεριά της δραχμής μένουν πίσω./ Τα μικρά κεριά κουράζονται εύκολα,/ λυγίζουν και διεκτραγωδούν/ το αντίτιμό τους./ Η ανισότης των κεριών/ αναλιώνει μυσταγωγικά./ Ο Θεός τους ο νεωκόρος/ τα ρίχνει στον Καιάδα της ανατήξεως./ Ξεχειλίζουν οι εκκλησίες./ Δεν χωράω, δεν πειράζει./ Θα μάθω το τετέλεσται/ από άλλη πηγή./ Πιο θετική».\nΑπό το ποίημα 'Μεγάλη Εβδομάδα' της Κικής Δημουλά.\nΧανιώτικα νέα (12.04.20120\nΑπό τις εξομολογήσεις ενός σημειωματαρίου\n«Αρχίζω να διαβάζω τους Ελληνες ποιητές, αλλά και την Ιστορία μας, που θα ?πρεπε να έχουμε όλοι μας σωστά διδαχθεί και αγαπήσει. Γιατί, αν σωστά την είχαμε διδαχθεί, τότε σίγουρα πολύ τούτον τον τόπο θα είχαμε αγαπήσει και δεν θα τον εκμεταλλευόμαστε και τελικά θα τον καταντούσαμε όπως τον έχουμε καταντήσει.\nΝομίζω ότι αυτό θα ?πρεπε να ήταν το πρώτο μέλημα της Παιδείας στην Ελλάδα!\nΚι όσο το πιστεύω, τόσο πολύ περισσότερο καταλαβαίνω γιατί δεν ισχύει· επειδή θα αγαπήσουμε και θα ενδιαφερθούμε τόσο πολύ γι? αυτόν και δεν θα αφήνουμε κάνενα να τον προσβάλλει.\nΚι αυτό δεν θα αρέσει σ? εκείνους που τώρα μας έχουν του χεριού τους!\nΣυγχρόνως βέβαια συνειδητοποιώ το πόσοι πολλοί είναι εκείνοι που στην ίδια κατάσταση με εμένα βρίσκονται και ψάχνονται και διαβάζουν και τα ίδια 'πιστεύω'!\nΟλοι εκείνοι έχουν μια μεγάλη δύναμη που τυχόν να μην διαφαίνεται ακόμη!\nΜακάρι κάποια στιγμή μία τέτοια δύναμη να βγει στο προσκήνιο στην επιφάνεια και να αρχίσει να παίρνει σβάρνα με τον ωραίο ελληνικό τρόπο όλα εκείνα να ανεκδιήγητα που μας συμβαίνουν και ζούμε! Μακάρι...\nΔυστυχώς πολλές φορές βλέπω να δημιουργείται κάτι μικρό που όμως πέφτουν πάνω του και το κατατρώνε όλοι εκείνοι που βλέπουν 'ψωμί' σε αυτό».\nΤίποτα δεν είναι τυχαίο· αυτό το προ 3ετίας σημείωμά μου να βρεθεί μπροστά μου Μεγαλοβδομάδα στην Ελλάδα της κρίσης και των Μνημονίων!\nΔεν ξέρω αν απόλυτα ταιριάζει στη σημερινή συγκυρία, αλλά όσο προχωράει αυτή η άτυπη προεκλογική περίοδος, τόσο περισσότερο μου μοιάζει πως δεν λαθεύω στην εκτίμησή μου να μοιραστώ αυτές τις σκέψεις, έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου πως κάποια στιγμή θα γυρίσει ο ήλιος...\n...Και πάντα ελπίζω πως οι τυχόν Εφιάλτες κάποια στιγμή θα σταματήσουν να παίζουν τόσο σημαίνοντα ρόλο στις εξελίξεις!\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 11:42 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ - Μεγάλη Κρίση, αλλά και ο Χριστός εκρίθη ή ο Χριστός εκρύφθη, σήμερα. Υστερα απ’ τη Μεγάλη Δευτέρα, τη Μεγάλη Μαχαίρα, την πρώτη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Και μια μέρα πριν τη Μεγάλη Τετάρτη, κατά την οποία ο Χριστός εχάθη.\nΠΡΩΤΑ ΜΑΘΑΙΝΑΜΕ το γνωστό τραγουδάκι για τη Μεγάλη Εβδομάδα, όταν ήμασταν παιδιά, εκεί γύρω στα πέντε μας χρόνια κι ύστερα τις μέρες της εβδομάδας. Διορθώνω. Μαθαίνοντας το τραγουδάκι μαθαίναμε τις μέρες. Τώρα πρώτα μαθαίνουν τα παιδιά τις μέρες και μετά μαθαίνουν (εάν τους το... διδάσκουν) το τραγουδάκι.\n«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ του Χριστιανισμού είναι ότι έχασε τη μυστηριακή διάσταση του κοινωνικού. Στους δύο πρώτους αιώνες της Εκκλησίας η κοινωνική διάσταση ήταν σαν ένα μυστήριο του αδελφού. Οι Πατέρες ασχολήθηκαν πολύ με το κοινωνικό πρόβλημα, χωρίς να απολυτοποιούν το κοινωνικό, αλλά βλέποντάς το σαν μια πτυχή της αγάπης που πρέπει να έχει ο ένας για τον άλλο». Ολιβιέ Κλεμάν: 'Ορθοδοξία και Πολιτική', εκδ. 'Μήνυμα' 1985.\nΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ του Χριστιανισμού... Η τραγωδία του σύγχρονου κόσμου. Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο καλά κρατεί. Πολλά τα αιτούμενα. Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή, επιμένει να μας λέει ο ποιητής.\nΠΑΜΕ ΟΛΟΤΑΧΩΣ για εκλογές και... όποιον πάρει ο Χάρος τον πήρε. Ολα τα κόμματα, παλιά και νέα, στην πίστα. Ολα εναντίον όλων. Κανένα δεν θα συνεργαστεί, λένε, με κανένα, μετεκλογικά. Λένε...\nΤΟ ΤΙ ΘΑ γίνει στις εκλογές είναι ένα ζήτημα και το τι θα γίνει μετά τις εκλογές είναι ένα άλλο ζήτημα. Πάντως τα όποια εκβιαστικά διλήμματα δεν θα λειτουργήσουν έτσι όπως αυτοί που τα βάζουν νομίζουν ότι θα λειτουργήσουν. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο.\nΑΝΤΕ ΝΑ κάνετε εκλογές, να τελειώνουμε. Κάτι τέτοιο φαίνεται να σκέφτονται φωναχτά οι δανειστές - ελεγκτές μας.\nΕΒΔΟΜΑΔΑ κακοκαιρίας η Μεγάλη Εβδομάδα, μα και εβδομάδα απεργιών. Τα πλοία δεμένα στα λιμάνια. Χωρίς ΚΤΕΛ τη Μεγάλη Πέμπτη. Κλειστοί οι ΧΥΤΑ, στους δρόμους τα σκουπίδια. Είμαστε, για να παραλλάξω κατά τη γνωστή κινηματογραφική ατάκα του Ντίνου Ηλιόπουλου, μια ωραία πανελλήνια ατμόσφαιρα...\n«Η ΤΡΟΪΚΑ προστάζει σαν να ’ναι αφεντικό/ κι ο νους της πάντα είναι να κάνει το κακό/ στον τόπο με τα μέτρα που αράδα ξεφουρνίζει/ και κάνει τον κοσμάκη από θυμό ν’ αφρίζει». Η πρώτη στροφή από ένα ποιηματάκι - ρίμα που το βρήκα στο τελευταίο φύλλο (243) της εφ. 'Η φωνή των συνταξιούχων'. Τα σύκα - σύκα και τη σκάφη - σκάφη λέει μια ζωή ο εκδότης της (και φίλος μου) Ηρακλής Αναγνωστόπουλος.\nΗ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΗ από διάφορους συγγραφείς, παράδοση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ότι η αμαρτωλή γυναίκα και πόρνη που έπλυνε με μύρο τα πόδια του Ιησού και τα σκούπισε με τα μαλλιά της, κατά τον Ευαγγελιστή Λουκά (Κεφ. 7, 37 - 38), ταυτίζεται με τη Μαγδαληνή δεν μαρτυρείται από τις ιερές πηγές, αφού δεν αναφέρεται όνομα για τη γυναίκα αυτή και πρόκειται για παρεξήγηση που διαιώνισαν αγιογράφοι και ζωγράφοι της δύσης που απεικόνισαν αυθαίρετα τη Μαγδαληνή (σ.σ.: που καταγόταν από τα Μάγδαλα κι ακολουθούσε τον Χριστό) ως πόρνη με τα μαλλιά λυτά (http://el.wikipedia.org)\n«Ω, Κύριε, εγώ ’μαι που έσπασα σα μυρογυάλι/ στα ιερά σου πόδια την καρδιά μου, και τα ολόξανθα/ μακριά μαλλιά μου, εγώ τ’ ανέμισα στις τρέμουλες,/ σκυφτές των Αποστόλων κεφαλές, σα φλάμπουρο!/ Εγώ ’μαι που όντας όλοι οι εδικοί μακριά θε/ κοιτώντας το σταυρό σε κλαίγαν σκορπισμένοι,/ στεκόμουν στο πλευρό σου παραστάτης, κι όρθια/ στα χέρια μου εδεχόμουν, στην ποδιά, στο πρόσωπο,/ πηχτό, ζεστό σαν όμπρο θερινό το αίμα σου».\nΑπό το ποίημα 'Μαγδαληνή' του Νίκου Καζαντζάκη.\nΧανιώτικα νέα (10.04,2012)\n'Αδιόρθωτη κουκουβάγια' και 'Ψαράς θαλάσσιων δράκων' δηλώνει σε κάθε ευκαιρία ότι είναι ο Μεξικανός εικονογράφος Juan Gedovius, που φιλοτέχνησε την αφίσα για τον φετινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η φαντασία στο απόγειό της. Μεξικανός επίσης και ο συγγραφέας Francisco Hinojosa, που έγραψε το φετινό μήνυμα. 'Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ιστορία που την ήξερε όλος ο κόσμος', ο τίτλος του μηνύματος, που μεταφράστηκε στα ελληνικά από τη συγγραφέα Λότη Πέτροβιτς και κυκλοφορήθηκε σε αφίσα με χορηγό τις εκδόσεις 'Πατάκη'. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ιστορία που την ήξερε όλος ο κόσμος. Στην πραγματικότητα δεν ήταν μια μόνο ιστορία, αλλά πολλές, που άρχισαν να γεμίζουν τον κόσμο με παραμύθια για ανυπάκουα κορίτσια και πονηρούς λύκους, κρυστάλλινα γοβάκια κι ερωτοχτυπημένους πρίγκιπες, έξυπνους γάτους και μολυβένια στρατιωτάκια, φιλικούς γίγαντες και εργοστάσια σοκολάτας. Γέμιζαν τον κόσμο με λέξεις, με ευστροφία με εικόνες και παράξενους χαρακτήρες. Καλούσαν τον κόσμο να γελάσει, να θαυμάσει, να τις ζήσει. Του έδιναν νόημα. Κι από τότε οι ιστορίες αυτές συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να μας λένε χίλιες και μία φορές: 'Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια ιστορία που την ήξερε όλος ο κόσμος...'. Ο πρόλογος του μηνύματος. Μια φορά κι έναν καιρό... Πολλές αμέτρητες φορές σε πολλούς, σε όλους τους καιρούς, οι γιαγιάδες έλεγαν και λένε παραμύθια στα εγγόνια τους κι οι συγγραφείς έγραφαν και γράφουν ιστορίες για τα παιδιά. Ολες τις μέρες κι όχι μόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν! Προς μεγάλη, πολύ μεγάλη χαρά του Μεγάλου Παραμυθά...\nΟ ζήλος του οίκου σου κατέφαγέ με\nΕνα ακόμα βιβλίο με θρησκευτικούς θρύλους και θρησκευτικές παραδόσεις, από τον γνωστό ανά το πανελλήνιο καταξιωμένο συμπολίτη μας συγγραφέα Βασίλη Γ. Χαρωνίτη. Υστερα από το 'Θρύλοι και Παραδόσεις για τη Μεγαλοβδομάδα και τη Λαμπρή', που εκδόθηκε απ’ την Επιτροπή Ανέγερσης του Ιερού Ναού της Αγίας Αικατερίνης - Ν. Χανίων, το 1995. 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή του', ο τίτλος του. 'θρύλοι και παραδόσεις για το Χριστό και την Παναγία', ο υπότιτλός του. Με τη βοήθεια της Αγίας Αικατερίνης η έκδοση κι αυτή τη φορά (Χανιά, 2011). Της Νεοχωρίτισσας Αγίας Αικατερίνης (Καινουργιοχωρίτισσας, θα με διόρθωνε ο αξέχαστος ενορίτης της Μιχάλης Γρηγοράκης, αν ζούσε). Εκδοση του Ενοριακού Φιλανθρωπικού Συλλόγου Αγ. Αικατερίνης 'Η Σιναΐτισσα κερά', διαβάζω στο εσώφυλλο. Από το 1995 μέχρι το 2011, απ’ την κυκλοφορία του πρώτου μέχρι την κυκλοφορία του δεύτερου βιβλίου έχει τρέξει πολύ νερό στον Κλαδισό κι έχουν συμβεί τα μύρια όσα στην αγαπημένη δυτική συνοικία της πόλης μας. Ανάμεσα σ’ αυτά και η δημιουργία μιας ακόμα Ενορίας, εκτός αυτής της Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, με το όνομα της Αγίας Αικατερίνης, ύστερα απ’ την αποπεράτωση του περικαλλούς ναού της. 'Ο ζήλος του οίκου σου κατέφαγέ με'. Αυτό το ψαλμικό χωρίο χρησιμοποιεί προλογίζοντας το εν λόγω βιβλίο του Βασίλη Χαρωνίτη, ο μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνού Παπαγιαννάκης. Απευθυνόμενος 'εις του εφημέριον (σ.σ. π. Αποστόλη Διαμαντούδη) και τους ενορίτας της Ενορίας Αγίας Αικατερίνης Ν. Χώρας, ιδιαιτέρως όμως εις τον ελλογιμώτατον κ. Βασίλειον Χαρωνίτην, ο οποίος διά δευτέραν φοράν προσφέρει την πολυετή ερευνητικήν του πορείαν και τα πνευματικά του δικαιώματα'. Αυτό το χωριό, κυρίως, σκεφτόμουν και καθ’ όλη τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου, που έγινε την περασμένη Πέμπτη 5 Απριλίου στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης. Ενός βιβλίου που μας κάνει να ξαναζήσουμε 'έστω και μ’ έναν άλλο τρόπο μεγάλα και θαυμαστά περιστατικά από τη ζωή της Θεοτόκου και του Κυρίου και Θεού μας', για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του συγγραφέα του...\nΓια το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών και Μελετών 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος' και τις δραστηριότητές του έχω γράψει πολλές φορές στις 'Εύφημες Μνείες' και βεβαίως, πάντα Θεού θέλοντος, θα γράψω κι άλλες. Καμιά ιδιαίτερη αναφορά εκ μέρους μου, ωστόσο, για τον Σύλλογο των Φίλων του Ιδρύματος που εδρεύει στην πόλη μας, πλην μιας (κι αυτής κατά το... ήμισυ) πρότασης στη δεύτερη εύφημη μνεία της προηγούμενης Δευτέρας, με τίτλο 'Στον ίσκιο της βενιζελικής σημαίας': 'Επί της υποδοχής τα μέλη της Γραμματείας του Ιδρύματος και μέλη του Συλλόγου των Φίλων του'. Πέραν τούτου ουδέν. Κι όμως! Είναι καθοριστική η συμβολή του Συλλόγου των Φίλων στην υλοποίηση των στόχων του Ιδρύματος, όντας συμπαραστάτης στο πολυσχιδές έργο του. Ιδιαίτερα των μελών του Δ.Σ., του προέδρου Μανόλη Καλογερή (φωτ.) και των συνεργατών του (πρώτος πρόεδρος ο δικηγόρος Γιώργος Πισσαδάκης). 'Τον Σύλλογο από καρδιάς πολύ ευχαριστούμε/ και να κατέτε πως ποτέ δεν σας ξελησμονούμε'. Μια απ’ τις τρεις μαντινάδες που αφιέρωσε η οικογένεια της μαθήτριας Ευθυμίας Τσαβδάρη (1ο Γυμν. Ανω Τούμπας Θεσσαλονίκης), που πήρε το 1ο βραβείο του 10ου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού που προκήρυξε το Ιδρυμα, όπως πάντα, με το Υπουργείο Παιδείας. 'Να ’σαστε όλοι σας καλά και ό,τι επιθυμείτε/ κι απ’ τα κοπέλια σας χαρές πολλές - πολλές να δείτε'. Η δεύτερη. Και μια ξεχωριστά για τον 'κ. Πρόεδρο' (τον Μανόλη Καλογερή) που αναφέρεται στο μπιστόλι του Βενιζέλου που το έδωσε στον καπετάν Γιάννη Καλογερή και που οι απόγονοί του το δώρισαν στο Ιδρυμα: 'Κειμήλιο ανεκτίμητο από τον Βενιζέλο/ ένα μπιστόλι εξάσφαιρο καθόλα τιμημένο'. Μαντινάδα στον Σύλλογο έστειλε όμως και η οικογένεια του μαθητή Δημήτρη Σπυριδάκη (2ο Γυμν. Σητείας): 'Δεν σας ξεχνούμε όλους σας και σας ευχαριστούμε/ κι από καρδιάς ευχόμαστε να σασε ξαναδούμε'.\nΑφορμή έψαχνα κι αφορμή βρήκα... Και για να πω ότι η μαντινάδα δεν ανθεί μόνο στην Κρήτη.\nΔΗΜ. ΣΧ. ΣΚΙΝΕ - ΦΟΥΡΝΕ\nΗ Μεγάλη Εβδομάδα στα χωριά μας\nXρώματα και αρώματα ανοιξιάτικα. Βάγια. Ασπρισμένες αυλές. Οι καμπάνες που χτυπούν πένθιμα. Οι γεμάτες εκκλησίες τα βράδια. Τα κουλουράκια της Μεγάλης Τρίτης. Το ευχέλαιο της Μεγάλης Τετάρτης. Τα κόκκινα αυγά της Μεγάλης Πέμπτης. Το στόλισμα του Επτιάφιου με πορτακαλανθούς. Η Ζωή εν Τάφω. Η κατασκευή του Ιούδα. Τα ξύλα του Ιούδα. 'Εθιμα που φανερώνουν θλίψη και πένθος αλλά και έθιμα που δείχνουν χαρά κι ελπίδα'. Οι τελευταίες προετοιμασίες για τη Γιορτή των Γιορτών και το πανηγύρι των πανηγυριών. Ολο το χαροποιό πένθος... Ψηφίδες της Μεγάλης Εβδομάδας. Μια - μια και με τάξη. Απ’ τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Σκινέ - Φουρνέ. Η Μεγάλη Εβδομάδα στα χωριά τους. Ετσι όπως την παρουσιάζουν με τις εργασίες τους, τα κείμενα και τις ζωγραφιές τους. Να ’ναι καλά ο διευθυντής του Σχολείου τους, φίλος μου απ’ τα παλιά, Γιώργος Ασλάνης, που ανταποκρίθηκε σε σχετικό ατίημά μου. Και βέβαια οι δάσκαλοί τους. Πάνω απ’ όλους και... πρώτα απ’ όλους τα παιδιά (δεν χώρεσαν όλες οι εργασίες τους) θέλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ!\nΚαλή Μεγαλοβδομάδα και Καλή Ανάσταση σε όλους!\nΤο Πάσχα στο σπίτι μου γίνεται πολύ ωραίο. Βάφουμε κόκκινα, κίτρινα, μπλε και πράσινα αυγά, τσουγκρίζουμε αυγά, κάνουμε την Ανάσταση τον Επιτάφιο, πηγαίνουμε στην Εκκλησια, ψήνουμε και αρνί. Η μαμά μας κάνει τη μαγειρίτσα που δεν μου αρέσει και πολύ.\nΤα πασχαλινά έθιμα και οι παραδόσεις των Χριστιανών δείχνουν τη θρησκευτική λατρεία τους. Μέσα στο Πάσχα υπάρχουν έθιμα που φανερώνουν θλίψη και πένθος αλλά και έθιμα που δείχνουν χαρά και ελπίδα.\nΠριν τη γιορτή του Πάσχα έχουμε μία περίοδο νηστείας 50 ημερών. Η τελευταία εβδομάδα, πριν από τη Κυριακή του Πάσχα είναι η Μεγάλη Εβδομάδα. Το πρωί της Κυριακής των Βαΐων οι άνθρωποι πάνε στην εκκλησία για να πάρουν το σταυρό που είναι φτιαγμένος με βάγια.\nΟλη τη Μεγάλη Εβδομάδα οι Χριστιανοί πηγαίνουν στην εκκλησία και παρακολουθούν την Λειτουργία. Την Μεγάλη Τετάρτη στην εκκλησία γίνεται ευχέλαιο.\nΤην Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές βάφουν κόκκινα αυγά και ετοιμάζουν τα τσουρέκια. Οι Χριστιανοί πίστευαν πάντα ότι το αυγό είναι η γέννηση της ζωής, γιατί από αυτό βγαίνουν τα πουλιά.\nΤα βάφουν κόκκινα, γιατί συμβολίζεται το αίμα του Χριστού που χύθηκε για τους ανθρώπους.\nΕπίσης κόκκινα είναι και το χρώμα της χαράς. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης μετά που τελειώνουν τα 12 Ευαγγέλια, τα παιδιά στολίζουν τον Επιτάφιο με λουλούδια.\nΠολλές φορές οι άνθρωποι περνάνε κάτω από τον επιτάφιο 3 φορές, γιατί το θεωρούν ευλογία.\nΤη Μεγάλη Παρασκευή οι Χριστιανοί πηγαίνουνν στην εκκλησία για να παρακολουθήσουν την Αποκαθήλωση του Χριστού. Ολοι προσκυνάνε τον Επιτάφιο και το βράδυ πηγαίνουν στην Περιφορά του Επιταφίου κρατώντας αναμμένα κεριά.\nΤο Μεγάλο Σάββατο το πρωί, τα παιδιά της Ενορίας φτιάχνουν τον Ιούδα από παλιά ρούχα, τον κρεμάνε κάπου ψηλά και από κάτω βάζουν πολλά ξύλα για να τον κάψουν. Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου είναι η Ανάσταση του Χριστού. Οι Χριστιανοί πηγαίνουν στην εκκλησία και στις 12 τα μεσάνυχτα ο παπάς λέει 'δεύτε λάβετε φως' και όλοι οι άνθρωποι παίρνουν το Αγιο Φως της Ανάστασης και πριν μπουν στο σπίτι, κάνουν ένα σταυρό πάνω στην πόρτα.\nΣτην εκκλησία χτυπάνε πολύ ώρα οι καμπάνες και όλοι οι άνθρωποι λένε 'Χριστός Ανέστη'. Μετά καίνε τον Ιούδα, γιατί πρόδωσε τον Χριστό. Μετά την Ανάσταση όλοι τρώνε μαγειρίτσα και τσουγκρίζουν τα κόκκινα αυγά.\nΤην Κυριακή του Πάσχα οι Χριστιανοί σουβλίζουν το αρνί, ένα έθιμο που δείχνει τα βασανιστήρια που πέρασε ο Χριστός για τους ανθρώπους. Ολη την ημέρα οι άνθρωποι πίνουν, τρώνε και τραγουδάνε.\nΟλες τις μέρες φτιάχνουμε διάφορα πασχαλινά γλυκά (τσουρέκια, κουλουράκια κ.λπ.). Νηστεύουμε για να μεταλάβουμε.\nΟλες τις μέρες της Μ. Εβδομάδας πηγαίνουμε στην εκκλησία. Την Μ. Πέμπτη βάφουμε τα αυγά κόκκινα.\nΤην Μ. Παρασκευή στολίζουμε τον επιτάφιο και γίνεται περιφορά του επιταφίου γύρω από την εκκλησία και στους δρόμους και όλοι οι πιστοί ακολουθούν. Το Μ. Σάββατο περίπου στις 12 πηγαίνουμε στην εκκλησία, γίνεται η Ανάσταση, παίρνουμε το άγιο φως και το πάμε στο σπίτι μας, καίμε τον Ιούδα και τρώμε μαγειρίτσα.\nΤην Μ. Κυριακή, την ημέρα του Πάσχα, σουβλίζουμε τα αρνιά.\nΑπό την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει μια κατανυκτική εβδομάδα γεμάτη συμβολικές τελετουργίες που κορυφώνονται το βράδυ της Ανάστασης. Τη Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές βάφουν τα κόκκινα αυγά και μετά τη βραδινή λειτουργία ξενυχτούν στην εκκλησία της Ενορίας στολίζοντας τον επιτάφιο κυρίως με πορτοκαλανθούς. Η ακολουθία του Επιταφίου ξεκινά γύρω στις 9μ.μ. της Μεγάλης Παρασκευής.\nΗ περιφορά του επιταφίου γίνεται με κατάνυξη και ψαλμούς σε όλο το χωριό με τη συνοδεία των πιστών.\nΤο βράδυ της Ανάστασης γίνεται στο προαύλιο της εκκλησίας το κάψιμο του Ιούδα, πρόκειται για ένα ανθρώπινο ομοίωμα από ξύλα και ρούχα.\nΣτον τόπο μου υπάρχουν αρκετά έθιμα του Πάσχα. Αυτό που μου αρέσει είναι πιο πρωτότυπο και πιο παλιό από τ’ άλλα.\nΤο έθιμο γινόταν ως εξής: Οταν πλησιάζαν οι μέρες της Ανάστασης οι άνθρωποι άρχιζαν να το προετοιμάζουν.\nΠήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και ζητούσαν από το νοικοκύρη να τους δώσει ό,τι παλιά ρούχα είχε, φυσικά μόνο αν ήθελε.\nΜόλις τέλειωναν και είχαν μαζέψει αρκετά, εκείνοι που είχαν αυτοκίνητα έψαχναν να βρουν διάφορα λεπτά ξύλα. Οταν είχαν μαζέψει αρκετά ξύλα τα πήγαιναν στην πλατεία του χωριού και άρχιζαν να κατασκευάζουν τον 'Ιούδα'.\nΠρώτα τοποθετούσαν δύο ξύλα σταυρωτά, ώστε να δημιουργηθούν τα μέρη του σώματος. Τέλος τον έντυναν με όσα ρούχα, είχαν μαζέψει. Ολα αυτά τα ξεκινούσαν από νωρίς το πρωί και τέλειωναν το απόγευμα, για να είναι έτοιμος το βράδυ όπου θα καιγόταν.\nΑυτό το έθιμο γινόταν από παλιά έως και σήμερα. Είναι κάτι ωραίο να κρατιούνται τα έθιμα από γενιά σε γενιά!\nΧανιώτικα νέα (08.04.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 11:52 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


🔫 Οι κοινότητες της Αριζόνα δεν θα επιτρέπεται πλέον να έχουν αυστηρότερους κανονισμούς από τους κρατικούς νόμους. - Νέα (2022)\nΟι κοινότητες της Αριζόνα δεν θα επιτρέπεται πλέον να έχουν αυστηρότερους κανονισμούς από τους κρατικούς νόμους.\nΚύριοςΝέαΟι κοινότητες της Αριζόνα δεν θα επιτρέπεται πλέον να έχουν αυστηρότερους κανονισμούς από τους κρατικούς νόμους.\nΟ κυβερνητικός εκπρόσωπος Jan Brewer υπέγραψε τη Δευτέρα νομοθεσία που παραβιάζει οποιοδήποτε τοπικό διάταγμα που είναι πιο περιοριστικό από εκείνο που έχει εγκριθεί από το νομοθετικό σώμα. Και ακόμη και σε περιπτώσεις όπου οι κανόνες είναι ίδιοι, οι πόλεις και οι κομητείες δεν θα μπορούσαν να έχουν ποινή πιο αυστηρή από αυτή που επιτρέπεται από τους νομοθέτες.\nΠιο άμεσα ο νόμος, ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ αργότερα αυτό το καλοκαίρι, θα παρακάμψει τους κανονισμούς που έχουν ορισμένες πόλεις εναντίον ανθρώπων που έχουν όπλα στα πάρκα της πόλης. Αντίθετα, αυτό θα άφηνε μόνο τους κρατικούς νόμους που θα διευκρινίζουν πόσο μακριά πρέπει να είναι ένα κτίριο για να πυροβολήσει ένα όπλο.\nΞεχωριστά, η Brewer έχει εγκρίνει την έγκρισή της στη νομοθεσία για να απαλλάξει κάθε όπλο ή πυρομαχικά που κατασκευάζονται και πωλούνται στην Αριζόνα από τους νόμους περί ομοσπονδιακών πυροβόλων όπλων. Ο κυβερνήτης, σε μια προετοιμασμένη δήλωση, δήλωσε ότι ο νέος νόμος «πρέπει να στείλει ένα σαφές και πειστικό μήνυμα ότι οι πολιτικοί στην Ουάσινγκτον δεν θα πρέπει να προσπαθούν να φτάσουν μεταξύ των Αριζόνα και των συνταγματικών τους δικαιωμάτων».\nΤο αν συμβαίνει αυτό, ωστόσο, παραμένει σε αμφιβολία.\nΟ νέος νόμος της Αριζόνα προσαρμόζεται από ένα σχεδόν πανομοιότυπο καθεστώς που υιοθετήθηκε από τους νομοθέτες της Μοντάνα. Αυτό δημιούργησε μια ανοικτή επιστολή από το αμερικανικό γραφείο αλκοόλ, καπνού, πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών για τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους των ομοσπονδιακών πυροβόλων όπλων σε αυτό το κράτος, προειδοποιώντας τους ότι ο ομοσπονδιακός νόμος αντικαθιστά το νέο κρατικό καταστατικό.\nΑρκετοί οργανισμοί υπέβαλαν κατόπιν αίτηση στο ομοσπονδιακό δικαστήριο για την αμφισβήτηση του δικαιώματος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να ελέγχει τα πυροβόλα όπλα και τα πυρομαχικά που κατασκευάζονται και πωλούνται στο Montana. Αυτή η αγωγή εξακολουθεί να εκκρεμεί.\nΟ Brewer ήταν αναλλοίωτος. Ο κυβερνήτης είπε ότι και οι δύο λογαριασμοί που υπέγραψε τη Δευτέρα "προστατεύουν και ενισχύουν τα συνταγματικά δικαιώματα του Αριζόνα που προβλέπονται από τη δεύτερη τροποποίηση στο Σύνταγμα των ΗΠΑ".\nΠηγή: Χάουαρντ Φίσερ για το East Valley Tribune\nκατηγορία iii & περισσότερολαχείο υποδρομιώνόπλατακτικών μαχαιριώντουφέκιαΝέα\nΕγκυκλοπαίδεια Των Όπλων © 2022. Όλα Τα Δικαιώματα Διατηρούνται Οι κοινότητες της Αριζόνα δεν θα επιτρέπεται πλέον να έχουν αυστηρότερους κανονισμούς από τους κρατικούς νόμους.


Online Παιχνίδι Καλαμπόκι Poppin '. Παίξτε online δωρεάν.\nΟ στόχος σας σε Corn του παιχνιδιού Poppin '- εισάγετε το στόμα ύπνου Barry. Ένα επίπεδο θα πρέπει να χορηγείται μόνο ένα λεπτό.\n© gam9.com - δωρεάν online παιχνιδιών Καλαμπόκι Poppin ' () Κάντε παιχνίδι online flash παιχνίδι Καλαμπόκι Poppin ' για δωρεάν.. Μην ξεχάσετε να αξιολογήσετε αυτό το παιχνίδι Καλαμπόκι Poppin ' και να μοιραστούν αυτό το παιχνίδι με τους καλύτερους φίλους σας.\nΟ στόχος σας σε Corn του παιχνιδιού Poppin '- εισάγετε το στόμα ύπνου Barry. Ένα επίπεδο θα πρέπει να χορηγείται μόνο ένα λεπτό. Θα πρέπει να πάρει σε μόλις 1 λεπτό δέκα φορές; Προσπαθήστε να υπολογίσετε δύναμη να ρίξει και στη συνέχεια, μπορείτε εύκολα να μπει στο ανοιχτό στόμα του Barry.Ο έλεγχος του παιχνιδιού:\nΚάνοντας κλικ με το ποντίκι - στόχο και να ρίξει ποπ κορν.\nΒαθμολογήστε αυτό το παιχνίδι: Παίχθηκε: 2772\nΚαλαμπόκι Poppin ' ( Ψηφοφορίες2, Δευτεροβάθμια Βαθμολογία: 5/5)


Μια προσέγγιση για τα όσα ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες, με όρους με όρους κοινωνικής μηχανικής\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 10:56 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 7:19 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 6:52 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ Microsoft παρουσίασε στη Νέα Υόρκη, το νέο Windows Phone 7, με έναν αρκετά εντυπωσιακό τρόπο.\nΣτα πλαίσια της εκδήλωσης η εταιρεία ανέγειρε ένα τεράστιο WP7 «smartphone» με ύψος όσο περίπου ένα εξαώροφο κτίριο.\nΤο «κινητό τηλέφωνο» ανεγέρθηκε στην Herald Square δίπλα στο Empire State Building προκαλώντας το δέος των περαστικών.\nΠαρακολουθήστε στο βίντεο που ακολουθεί ολόκληρη τη διαδικασία κατασκευής του τεράστιου αυτού smartphone.\nΗ μοναξιά δεν είναι επιβλαβής μόνο για την υγεία, αλλά και για την ποιότητα του ύπνου μας, αναφέρουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο.\nΑηδιασμένος ο λαός παρακολουθεί τον ευτελισμό της κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας»\nΠοιος άραγε Έλληνας αισθάνεται δημοκρατικά υπερήφανος και σίγουρος για την «ισχυρή», όπως διατυμπάνιζαν μέχρι τώρα, τα παπαγαλάκια του καθεστώτος των ΜΜΕ, κοινοβουλευτική «δημοκρατία»; Ολόκληρος ο λαός περιμένει αποσβολωμένος και ανήμπορος να αντιδράσει, από τουςαυτοκρατορικούς βυζαντινισμούς και την κομματική καμαρίλα, να του πουν ποιος θα είναι ο νέος του κυβερνήτης. Ο οποίος κυβερνήτης (πρωθυπουργός) κατά το Σύνταγμα, είναι ο απόλυτος μονάρχης της χώρας. Όμως αυτή τη φορά δεν θα είναι, ούτε απόλυτος μονάρχης, ούτε έστω κάποιο αποφασιστικό όργανο, αλλά μια τηλεκατευθυνόμενη πολιτική «κούκλα», από αθέατους controllers.\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 6:06 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 5:51 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟι φοιτητές είναι εξαγριωμένοι με τα σχέδια της κυβέρνησης που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ εξακολουθούν να αντιδρούν με την απόφαση του περασμένου έτους για αύξηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια.\nΠερίπου 10.000 άτομα αναμένεται να διαδηλώσουν σε όλη τη χώρα κατά της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.\nΗ αστυνομία πάντως δεσμεύτηκε ότι δεν πρόκειται επαναληφθούν οι ταραχές και η βία που παρατηρήθηκαν κατά τις φοιτητές διαδηλώσεις του τελευταίου χρόνου.\nΤέσσερις παρόμοιες διαδηλώσεις φοιτητών τον τελευταίο χρόνο συνοδεύτηκαν από συγκρούσεις με την αστυνομία, επιθέσεις σε δημόσια κτίρια και κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης, ενώ η αστυνομία είχε προχωρήσει σε περίπου 400 συλλήψεις.\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 4:59 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο 20ο της παιδί θα φέρει στον κόσμο τον προσεχή Απρίλιο μία Αμερικανίδα.\nΠρόκειται για τη Μισέλ Ντούγκαρ, 45 ετών, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι παντρεμένη με τον συνομήλικο της Τζιμ Μπομπ. Αθλείται πέντε από τις επτά μέρες της βδομάδας και επιμένει στην υγιεινή διατροφή.\nΚατά μέσον όρο, τα 23 τελευταία έτη έγγαμου βίου, γεννιέται ένα παιδί κάθε...18 μήνες περίπου.\n«Μας ικανοποίησε αυτή η απρόσμενη εγκυμοσύνη. Έλεγα ότι ο Θεός δεν θα με ξανακάνει μάνα, αλλά δεν έγινε, τελικά, έτσι...αισθανόμαστε, ο σύζυγός μου κι εγώ, υπόχρεοι. Πάντοτε υπάρχει ο χώρος για ένα ακόμα παιδί», δήλωσε σήμερα στην εκπομπή Today show του τηλεοπτικού δικτύου NBC η Ντούγκαρ.\nΗ πολύτεκνη οικογένεια ζει σε μια πολύ φτωχή, συγκριτικά, αμερικανική πολιτεία, το Αρκανσο. Έχει δέκα αγόρια και εννέα κορίτσια.\nΤο μεγαλύτερο από τα παιδιά τους είναι σήμερα 23 ετών, ενώ το μικρότερο μόλις 23 μηνών. Ήδη, το ζευγάρι έχει αποκτήσει και δύο εγγόνια.\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 4:26 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟι υποχρεώσεις, οι ποινές και τα ψιλά γράμματα\nΜεταξύ 22 και 1358 ευρώ κυμαίνονται τα τέλη κυκλοφορίας του 2012, για Ι.Χ. μικρού και μεσαίου κυβισμού, που πρέπει να πληρώσουμε μέχρι τις 31.12.2011.\nΗ εκπρόθεσμη προμήθεια του σήματος, δηλαδή από 1.1.2012 και μετά, συνεπάγεται αυτοτελές πρόστιμο ισόποσο της αξίας του σήματος.\nΑπό 1.1.2012 και μετά οι πινακίδες και η άδεια κυκλοφορίας των οχημάτων που κυκλοφορούν χωρίς ειδικό σήμα αφαιρούνται με πράξη της αστυνομίας και επιστρέφονται μόνον αν ο κάτοχος προσκομίσει αποδεικτικό πληρωμής μαζί με το πρόστιμο εκπρόθεσμης προμήθειας του σήματος και όχι πρόστιμο για μη επικόλλησή του.\nΈνα ακόμη πτώμα, το 29ο, βρέθηκε στο γκαράζ του 45χρονου, πρόσθεσε η εκπρόσωπος.\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 3:28 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΒΙΝΤΕΟ: το 1ο επεισόδιο του ριάλιτι για την Ελλάδα\nΕνώ η Ελλάδα να φιγουράρει τις τελευταίες ημέρες στα βρετανικά πρωτοσέλιδα, οι παίκτες του του reality «Go Greek For A Week» εμφανίζονται κατενθουσιασμένοι με τα ελληνικά προνόμια.\nΣτο πρώτο επεισόδιο του reality εμφανίστηκε ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος, καθώς και ένας καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά.\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 3:19 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΥπό την καθαρά ψυχαναλυτική έννοια, προβολή είναι η λειτουργία μέσω της οποίας το υποκείμενο εκβάλλει από τον εαυτό του και εντοπίζει στους άλλους ιδιότητες, συναισθήματα και επιθυμίες που παραγνωρίζει στον εαυτό του. Μελέτες δείχνουν ότι όσο πιο ανώριμος είναι κάποιος τόσο προστρέχει σε λειτουργίες προβολής για να ερμηνεύσει πρόσωπα και συμβάντα. Δεν διακρίνει τα όρια του εγώ από το εσύ και μόνο βασιζόμενος στα δικά του συναισθήματα και στις δικές του παραστάσεις νομίζει πως αντιλαμβάνεται μία κατάσταση.\nΠροσκολλημένος στον κόσμο του, θεωρεί αληθινά μόνο όσα αυτός ζει, και όσα θυμίζουν κομμάτια του δικού του κλειστού κόσμου. Ακόμη και αν δεν του θυμίζουν, ό ίδιος τα παραμορφώνει και τα "πλάθει", ώστε να μπορεί να τα κατανοήσει.\nΜπορεί η ελληνική παράδοση να θέλει τον στολισμό πόλεων και σπιτιών ενόψει των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς να ξεκινά στις 6 Δεκεμβρίου, αλλά ένας οικισμός 1.100 κατοίκων στη Βόρεια Ελλάδα αποφάσισε να «φορέσει» νωρίτερα τα καλά του.\nΈτσι, σήμερα, παραμονή του Πολιούχου και Προστάτη του οικισμού Αρχαγγέλου Μιχαήλ κι αμέσως μετά το τέλος του Πανηγυρικού Εσπερινού, στις 8.30 το βράδυ, θα δοθεί το σήμα κι αφού ανάψουν τα λαμπάκια, θα ξεπροβάλλει μπροστά στα μάτια όλων των κατοίκων, αλλά και των επισκεπτών που θα βρίσκονται στην πλατεία, το ψηλότερο έλατο, ύψους 10 μέτρων, που αναζήτησε κι εντόπισε ομάδα καλλιεργητών από την ευρύτερη περιοχή του ορεινού όγκου του Χολομώντα.\n«Όταν μας αδειάσουν όλους τους χυμούς, θα μας πετάξουν»\nΣτη νέα μεταβατική κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας αναφέρθηκε χθες ο Μίκης Θεοδωράκης. «Δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα με οποιαδήποτε κυβέρνηση αποκτήσουμε», προέβλεψε ο μεγάλος συνθέτης μας και ιδρυτής του κινήματος ανεξάρτητων πολιτών «Σπίθα».\n«Κάτω από μια κατοχή της τρόικας και των υπολοίπων είναι το πολιτικό σύστημά μας. Οπότε για τι κυβέρνηση μιλάμε; Είναι σαν την κυβέρνηση Τσολάκογλου στην Κατοχή. Έχουμε υπερπρωθυπουργό που έχει και το σημαδιακό όνομα Ράιχ-Ράιχενμπαχ! Όσο επομένως υπάρχει τρόικα και ξένη κατοχή θα πηγαίνουμε απ' το κακό στο χειρότερο. Πουλιόμαστε! Ξεπουλιόμαστε! Το καταλαβαίνετε αυτό; Κι όταν θα μας αδειάσουν όλους τους χυμούς, θα μας πετάξουν», δήλωσε οργισμένος στο αμφιθέατρο του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης.\nΑναρτήθηκε από καλικάντζαρος στις 2:01 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Μια Φάρμα Στην Τοσκάνη - Το σπιτόσκυλο\nΚι Άλλοι Ουρανοξύστες Στο Παρίσι; Η Διάφανη Μπανιέρα ΙΙ\nΛοιπόν, το σπιτόσκυλο τώρα θα σου δείξει ένα κομψό και θαυμάσιο ακίνητο στην Τοσκάνη της Ιταλίας, μια περιοχή στην οποία περισσότερα από τα μισά σπίτια τα αγοράζουν ξένοι. Κάποιο allure η περιοχή το έχει, όπως και κάποια ρουστικ ομορφιά, μια όμορφη φροντισμένη χωριατιά, που όμως παραμένει μια πιο βελτιωμένη βερσιόν της ελληνικής επαρχίας, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ε, τα ακίνητα στην Τοσκάνη, όπως λένε οι Times, ξεκινάνε από 4 χιλιάρικα το τετραγωνικό. Ευρώ. Ω ναι. Είναι εύκολο ένα ανακαινισμένο αγροτόσπιτο σε όμορφο μέρος να κοστίσει 2-3 εκατομμύρια στον μπαϊλντισμένο Γερμανό συνταξιούχο.\nΠράγμα που σημαίνει για σένα ένα: Έμπα μέσα, δες τις φωτογραφίες και πάρε ιδέες για το πώς θα φτιάξεις το σπίτι του παππού στο χωριό.\nΤο συγκεκριμένο σπίτι βρίσκεται σε κτήμα 900 τετραγωνικών (ούτε στρέμμα!) και κοστίζει 900.000 ευρώ, πράγμα που στους Times το παρουσιάζουν ως ευκαιρία. Εξωτερικά, ένα ελληνικό αγροτόσπιτο 60-70 ετών με μια αμμοβολή και καινούρια παράθυρα έτσι θα δείχνει.\nΑπό μέσα, βέβαια, μια έξτρα προσπάθεια στις λεπτομέρειες έχει γίνει. Τι ωραίες αψίδες, δες.\nΗ κουζίνα είναι του γούστου του σπιτόσκυλου, τα σκαλοπάτια που οδηγούν σ' αυτή όχι.\nΝα ένας κήπος με πέργκολα και κλήμα και θέα. Τι πιο μεσογειακό;\nΚαι να άλλος ένας τρόπος να τσιμπήσεις την τιμή: Μια μικρή πισίνα, καθώς η θάλασσα είναι μεν κοντά, αλλά όχι και δίπλα. Γενικά, μια χαρά. Ξεκίνα στο σπίτι του παππού, και όλο και κάποιος Γερμανός θα τσιμπήσει, καθώς εσύ θα είσαι πολύ πιο φτηνός και όχι πολύ πιο άσχημος απ' την Τοσκάνη. Λέμε τώρα.\nΚι άλλα σπίτια από all over:\nΈνα χωριατόσπιτο στο Λος Άντζελες\nΣίδνεϊ και Πράγα\nΚι άλλο Σίδνεϊ\nΚι άλλο Λος Άντζελες\nΤαϊλάνδη και Καναδάς\nΝέα Υόρκη. Αχ, Νεα Υόρκη.\ndesign, hot or not, real estate, αληθινά σπίτια, αρχιτεκτονική


ΑρχικήΒραχιόλιαΒραχιόλια ΧεριούΒραχιόλι φο μπιζού ορείχαλκος κύκλος με μαύρο δέρμα σε ροζ χρυσό χρώμα BZ-BR-00485\n143 του 243\nΚΩΔΙΚΟΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ: BZ-BR-00485\nΒραχιόλι φο μπιζού ορείχαλκος κύκλος με μαύρο δέρμα σε ροζ χρυσό χρώμα BZ-BR-00485. Φορέστε εντυπωσιακά κοσμήματα, μαγνητίστε τα βλέματα πάνω σας και κλέψτε τις εντυπώσεις! Όλα τα κοσμήματα φο μπιζού είναι Nickel Free, δηλαδή δεν περιέχουν νικέλιο προς αποφυγή αλλεργιών. Λόγω της πολύ προσιτής τους τιμής, είναι ιδανικά για φθηνά και έξυπνα δώρα. Το φάρδος του βραχιολιού είναι 1.5 cm και το μήκος του είναι προσαρμόσιμο και κάνει στα περισσότερα χέρια, καθώς η διάμετρός του είναι 6 cm αλλά έχει και επέκταση (extension) 4 cm. Το χρώμα στις μεταλλικές επιφάνειες είναι ροζ χρυσό.


Online Παιχνίδι Alladins Α-mazе-σης Χάρτης. Παίξτε online δωρεάν.\nAladdin πήρε σε ένα άλλο ξύστε και δεν μπορεί να βγει από το λαβύρινθο ύπουλη, η οποία έχει δημιουργήσει ένα δύσκολο Jafar. Λοιπόν, ήρθε με την βοήθεια των πιστών του φίλου του λαμπτήρα - Ginny.\n© gam9.com - δωρεάν online παιχνιδιών Alladins Α-mazе-σης Χάρτης () Κάντε παιχνίδι online flash παιχνίδι Alladins Α-mazе-σης Χάρτης για δωρεάν.. Μην ξεχάσετε να αξιολογήσετε αυτό το παιχνίδι Alladins Α-mazе-σης Χάρτης και να μοιραστούν αυτό το παιχνίδι με τους καλύτερους φίλους σας.\nΠαιχνίδι Alladins Α-mazе-σης Χάρτης σε απευθείας σύνδεση\nAladdin πήρε σε ένα άλλο ξύστε και δεν μπορεί να βγει από το λαβύρινθο ύπουλη, η οποία έχει δημιουργήσει ένα δύσκολο Jafar. Λοιπόν, ήρθε με την βοήθεια των πιστών του φίλου του λαμπτήρα - Ginny. Θα βοηθήσει ήρωας μας να πάρει πίσω στη γενέτειρά του. Magic χέρι τζίνι να επιστήσει την ασφαλέστερη και πιο σύντομος τρόπος για την πύλη, κίτρινο, και στη συνέχεια να κινηθεί κατά μήκος αυτής της διαδρομής Alladin και το επίπεδο θα περάσει.\nΒαθμολογήστε αυτό το παιχνίδι: Παίχθηκε: 3806\nAlladins Α-mazе-σης Χάρτης ( Ψηφοφορίες3, Δευτεροβάθμια Βαθμολογία: 3.67/5)


Τρύγος και μουσταλευριά - Αργολικές Ειδήσεις\n‘Αλλες εποχές, ο τρύγος ήταν γενική αργία και σε αυτόν βοηθούσε όλη η οικογένεια, μικροί και μεγάλοι. Μετά το κόψιμο γινόταν η μεταφορά στα πατητήρια. Το πάτημα των σταφυλιών ήταν αρκετά διασκεδαστικό, ιδιαίτερα για τα παιδιά. Ο μούστος μεταφέρεται και αποθηκεύεται συνήθως σε μεγάλα ξύλινα βαρέλια, όπου μέσα βράζει, ζυμώνεται και γίνεται κρασί.\nΗ πρώτη δοκιμή του γίνεται τη μέρα του Αγίου Δημητρίου, 26 Οκτωβρίου, ή στις 3 Νοεμβρίου, του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή. Η ρακή, η μουσταλευριά και το πετιμέζι. Μετά το πάτημα των σταφυλιών και την εξαγωγή του μούστου, μένουν ως υποπροϊόντα τα στράφυλα που θα υποστούν μια εξειδικευμένη διαδικασία, μέχρι να μπουν στα καζάνια, να αποσταχτούν για να μας δώσουν την περίφημη ρακή.\nΑπό το μούστο, οι νοικοκυρές, κρατούσαν όση ποσότητα χρειάζονταν για την παρασκευή της μουσταλευριάς και των μουστοκούλουρων. Τη μουσταλευριά την έβαζαν σε διάφορα σουτέλια – μικρές πήλινες λεκάνες – για κατανάλωση τις αμέσως επόμενες ημέρες.\nΟ Μιχάλης Χουρδάκης (Νίσπιτας) στο βιβλίο του «Κρητικό Διαχρονικό Ημερολόγιο» μας πληροφορεί ότι «..με την μουσταλευριά έφτιαχναν εκείνα τα μακριά κομπολόγια! Δηλαδή περνούσαν σε κλωστή καρπούς αμυγδάλου, καρυδιού ή φουντουκιού και τα βουτούσαν επανειλημμένως στη παχύρευστη μουσταλευριά. Σε κάθε βούτηγμα το κομπολόι των καρπών συγκρατούσε ορισμένη ποσότητα, σχηματίζοντας ένα παχύ στρώμα μουσταλευριάς γύρω από τους καρπούς.\nΟι παλιές νοικοκυρές έβραζαν το μούστο, αφού τον διύλιζαν σε ποσότητα στάχτης. Ο βρασμός συνεχιζόταν μέχρις ότου εξατμιζόταν η μεγάλη ποσότητα νερού που περιείχε και γινόταν σιρόπι παχύρευστο.\nΤο σιρόπι αυτό ήταν ρόφημα του χειμώνα αλλά και επάλειψη στο ψωμί. Το πετιμέζι που μου έδινε η γιαγιά μου η Κατίνα, πάνω σε μια φέτα ψωμί, ήταν ό τι πιο γλυκό θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία!


Διεθνής Οργάνωση Εργασίας : Άνεργοι 2 στους 10 μέχρι το 2019!\nΤο πρόβλημα της υψηλής ανεργίας φαίνεται ότι θα μαστίζει για πολλά ακόμη χρόνια την Ελλάδα, αν λάβουμε υπόψη μας την έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (International Labour Organization) για την ανεργία.\nΗ έκθεση φέρει τον τίτλο "Παγκόσμιες Τάσεις στην Αγορά Εργασίας" και δημοσιεύεται ετησίως.\nΕντός της, ο Οργανισμός αναφέρει ότι, παρά τα τελευταία αισιόδοξα μηνύματα, η ανεργία θα παραμείνει στο 22% έως το 2019, ακόμα και με ανάπτυξη κοντά στο 3,5% του ΑΕΠ.\nΗ Διεθνής Οργάνωση Εργασίας έχει απευθύνει προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο να αυξηθεί περαιτέρω η μαύρη εργασία στην Ελλάδα αλλά και για τις επιπτώσεις της μετανάστευσης του εργατικού δυναμικού εκτός της χώρας, αναφέρει στην έκθεσή της ότι στην Ελλάδα, η μέση διάρκεια ανεργίας έχει πλέον αυξηθεί στους εννέα μήνες, όταν στην Ισπανία ανέρχεται σε οκτώ μήνες.\nΣημειώνεται ότι για τις εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για τις προοπτικές της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα αναμένεται να ενημερώσει την Τρίτη 29 Απριλίου, την Βουλή ο Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού, Γκάι Ράιντερ.


Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ: - Τι τάμα, καλέ μου παππού; (Για τους μικρούς μας φίλους)\n- Τι τάμα, καλέ μου παππού; (Για τους μικρούς μας φίλους)\nΟ Ραφαήλ ταξιδεύει. Πηγαίνει διακοπές στη Σκόπελο, στη γιαγιά και στον παππού. Κάθεται στο κατάστρωμα και το αεράκι του κουνάει τα μαλλάκια πέρα δώθε. Δε χορταίνει να βλέπει την καταγάλανη θάλασσα και τις μακρινές ακρογιαλιές που αχνοφαίνονται από το καράβι τους. Το βλέμμα του φτάνει μέχρι εκεί που ενώνεται η θάλασσα με τον ορίζοντα και γίνονται ένα.\nΟι γλάροι με τα κατάλευκα φτερά, τους συντροφεύουν στο ταξίδι τους.\nΠαίρνει λίγο ψωμάκι, το κρατά στη χουφτίτσα του και οπ! Ένα μικρός γλάρος σκύβει και το παίρνει με το ράμφος του.\nΚι ο Ραφαήλ γελάει και είναι ευτυχισμένος...\nΠολλές φορές έχουν δει και δελφίνια να τους ακολουθούν.\n- Παντού υπάρχει η Σοφία του Θεού! Άκουσε τον μπαμπά του να λέει. Στον ουρανό, στη γη, στη θάλασσα... Μας αγκαλιάζει και μας οδηγεί κοντά Του.\nΗ αδελφούλα του λίγο πιο πέρα τιτιβίζει χαρούμενη. Ο αέρας της πήρε το καπελάκι της και τρέχει να το πιάσει. Η μαμά την ακολουθεί γελώντας. Ο μπαμπάς είναι χαρούμενος, γιατί θα δει τους γονείς του και το αγαπημένο του νησί. Η λαχτάρα φαίνεται στα μάτια του.\nΓνωρίζει τον καπετάνιο, ήταν συμμαθητές από το σχολείο. Ο καπετάν Γιάννης είναι μέσα στα καράβια από δώδεκα χρόνων. Τον πήγε στην καμπίνα του για να τον γνωρίσει και ο Ραφαήλ πρόσεξε μια μεγάλη εικόνα με τον Χριστούλη να κρατάει το τιμόνι ενός πλοίου.\n- Ο καλύτερος καπετάνιος ! Του είπε και του φόρεσε το καπέλο του. Χάιδεψε τα γένια του και συνέχισε:\n- Περνά όλες τις φουρτούνες και τις μπόρες, αν τον αφήσεις να κυβερνήσει το καράβι της ζωής σου!\nΟ Ραφαήλ είδε γύρω του εικόνες της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου.\n- Η Παναγία είναι η μάνα μας στα μεγάλα ταξίδια. Εμείς οι ναυτικοί τον περισσότερο καιρό ζούμε στη θάλασσα. Έχουμε ανάγκη τη στοργή και την παρηγοριά της. Στην Παναγιά μας εμπιστευόμαστε την οικογένειά μας όταν λείπουμε.\n- Και ο Άγιος Νικόλαος, ο προστάτης μας. Στις δυσκολίες σ΄ αυτόν καταφεύγουμε και τον παρακαλάμε να έχουμε καλές θάλασσες, Ο Αϊ - Νικόλας βρίσκεται πάντα στην πλώρη μας!\nΟ Ραφαήλ είχε ακούσει πολλές ιστορίες από τον παππού του, γιατί ήταν ναυτικός. Είχε ταξιδέψει σε πολλά μέρη του κόσμου.\nΘυμάται μια φορά που κινδύνεψε, όταν μια αστραπή έπεσε στο μπροστινό κατάρτι και το κομμάτιασε. Όλοι τους τότε, μες στην άγρια νύχτα και τη θαλασσοταραχή προσεύχονταν και παρακαλούσαν τον Αϊ - Νικόλα να τρέξει να τους βοηθήσει... Τα κύματα χτυπούσαν αλύπητα το καράβι τους...\n-Και ήρθε παππού;\n- Ήρθε μικρούλη μου, ήρθε. Και μας γλίτωσε από το μεγάλο κακό. Κανένας δεν χάθηκε από το πλήρωμα. Με τη βοήθειά του, τα καταφέραμε. Και κάθε φορά που μας βοηθούσε, κάναμε και ένα τάμα.\n- Τι τάμα, καλέ μου παππού;\n- Να χτίσουμε ένα μικρό εκκλησάκι, ένα ξωκλήσι στο όνομά του, μόλις με το καλό επιστρέψουμε στα σπίτια μας.\nΑυτά τα ξωκλήσια προσπαθεί να διακρίνει τώρα ο Ραφαήλ από το καράβι.\n- Να! Μπαμπά κι άλλο ξωκλήσι! φωνάζει και δείχνει με το δαχτυλάκι μια κατάλευκη κουκκίδα σαν περιστεράκι ...