« Τρία κι ένα ρήματα\nΛαπαθιώτης – Καραγάτσης, η δεύτερη «συνάντηση» (επανάληψη με υστερόγραφο) »\n* Σε ένα ακόμα άθλιο άρθρο του ο Τάκης Θεοδωρόπουλος δείχνει να αγνοεί βασικούς μηχανισμούς της γλώσσας. Γράφει ότι το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» ήταν αναχρονιστικό ακόμα και το 1973 που πρωτοδιατυπώθηκε -αλλά ας δούμε τι λέει ο ίδιος: «Το εμβληματικό σύνθημα του Πολυτεχνείου, «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», ακόμη και τη δεκαετία του εβδομήντα, όταν πρωτακούστηκε, ακουγόταν αναχρονιστικό, πολλώ μάλλον σήμερα. Εξι χρόνια πριν, ο λυρισμός του Μάη του ’68 παρήγαγε συνθήματα κενά περιεχομένου, όπως «Απαγορεύεται το απαγορεύεται» – άρα απαγορεύεται και να λες απαγορεύεται το απαγορεύεται. Ομως δεν ήταν επ’ ουδενί αναχρονιστικά. Το «ψωμί» στο τρίπτυχο του Πολυτεχνείου βγαίνει από άλλη εποχή, από την εποχή που όταν ήθελες να πεις πως πεινάς, έλεγες δεν έχω ψωμί. Σήμερα ακόμη και οι ζητιάνοι σού ζητούν να φάνε μια τυρόπιτα».\nΜα, το «ψωμί» ήταν πάντοτε μετωνυμία για το φαγητό. Όταν ο Μακρυγιάννης λέει «Μίαν βραδειά τρώγαμε ψωμί εις το κάστρο με τον Γκούρα και φαμελιάν του…» ασφαλώς δεν εννοεί ότι έτρωγαν σκέτο ψωμί, ξερό και ρέκαλο! Αλλά αν είναι αναχρονιστικό το ‘Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία’, ας το εκσυγχρονίσουμε, κατά τις επιταγές του κ. Τάκη, σε «Τυρόπιτα – Ψωμί – Ελευθερία’. Ευκαιρία είναι επίσης να εκσυγχρονίσουμε και άλλες… αναχρονιστικές παγιωμένες εκφράσεις και να λέμε: Το πούλησα για ένα κομμάτι τυρόπιτα. Θα πούμε την τυρόπιτα τυροπιτούλα. ΠΑΟΚ και ξερή τυρόπιτα!\n* Αρθρογράφος της Lifo περιγράφει το οδοιπορικό του στην εξωτική Ομόνοια: παίρνω ένα φαλάφελ, αισθάνομαι για ένα δευτερόλεπτο άνθρωπος της εποχής μου («στην Αθήνα του 2014 γίνεται μόδα το φαλάφελ») και καθώς ο φρεσκοτηγανισμένος κιμάς πλημμυρίζει τον ουρανίσκο…\nΑφελής απορία: έχει κιμά το φαλάφελ που φτιάχνουν στη Σοφοκλέους;\n* Η αρρώστια του ευπρεπισμού που έχει πιάσει εδώ και μερικά χρόνια τη δημοσιογραφία μας, έντυπη και ηλεκτρονική, ορίζει ότι όσοι γράφουν γλαφυρά πρέπει πάση θυσία να αποφεύγουν «χυδαία» ρήματα όπως παίρνω, κάνω κτλ. Πρόσφατο παράδειγμα: Η Μιμή Ντενίση εξήγησε ότι «λαμβάνει κάποιο βοήθημα για τον ύπνο». Ο υπεύθυνος ύλης δεν έχει ακόμα προσβληθεί από την αρρώστια και έγραψε στον τίτλο «παίρνει», αλλά, συγνώμη, όταν διαβάζω «λαμβάνει βοήθημα» πάει το μυαλό μου σε κανένα επίδομα, σαν να είχε θεσπιστεί επίδομα ύπνου -και μετά μου λες γιατί χρεοκοπήσαμε…\n* Κι άλλη λογιοπληξία σε άρθρο της Ναυτεμπορικής: «Οι πρόσφατοι πολιτικοί χειρισμοί του Έλληνα πρωθυπουργού μεθερμηνεύονται ως κινήσεις απελπισίας, που στο τέλος δεν πρόκειται να δώσουν ώθηση ούτε στο συντηρητικό του κόμμα, ούτε στην ίδια την Ελλάδα». Ναι, αλλά «μεθερμηνεύομαι» θα πει «διατυπώνω εκ νέου με πιο κατανοητό τρόπο». Οι χειρισμοί ερμηνεύονται, απλώς, ως κινήσεις απελπισίας.\n* Ωραίο μεταφραστικό μαργαριτάρι σε άρθρο για μια δολοφονία στη Νέα Υόρκη: «Στο διαμέρισμα βρέθηκαν ναρκωτικά, πιθανότατα, όπως γράφει η Daily Μail, ποσότητα κρυσταλλικής μέθης«. Η κρυσταλλική μέθη, βέβαια, δεν υπάρχει -είναι το crystal meth, παναπεί «κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη»!\n* Και μετά τα ορεκτικά, περνάμε στο κυρίως πιάτο. Η Εκπρόσωπος Τάφου της ανασκαφής της Αμφίπολης, η καθηγήτρια Πανεπιστημίου κ. Άννα Παναγιωταρέα, ανέβασε τις προάλλες στο Φέισμπουκ ένα άρθρο για την Αλεξάνδρεια ξέχειλο από λυρικόν οίστρο και σπαράγματα καβαφικών στίχων. Εκεί λοιπόν γράφει ότι «περιφέρεσαι αναζητώντας τις μυρωδιές της, τις εξαίσιες μουσικές, εκείνα τα μάτια τα μαβιά, τον Λεύκιο που νέος εκοιμήθη, τους Σευλεκίδες (σικ) και την Κλεοπάτρα με τον Καισαρίωνα, τον Πολυκαισαρίη, που αν δεν τα βρεις δεν φταίει η Αλεξάνδρεια…»\nΕντάξει, οι Σευλεκίδες είναι λάθος πληκτρολόγησης (αν και αναρωτιέμαι τι δουλειά είχαν στην Αλεξάνδρεια), και πιο κάτω η οδός Λείψιους ας πούμε ότι κι αυτό παρόραμα είναι (και όχι διασταύρωση της οδού Λέπσιους με τη Λειψία ή τους Λειψούς).\nΑλλά ο Πολυκαισαρίης; Πούθε ξεπήδησε αυτός ο υπέροχος Ανύπαρχτος, το νέο μεγάλο απόκτημα της Νομανσλάνδης; Προφανώς η κυρία Παναγιωταρέα διάβασε βιαστικά το ποίημα του Καβάφη για τον Καισαρίωνα, που κατά σύμπτωση τον πρώτο στίχο του τον παρέθεσα παραφρασμένο στην αρχή του χτεσινού μου άρθρου. Στο ποίημα, ο Καβάφης ανακαλεί στη μνήμη του τη μορφή του έφηβου, του γιου του Καίσαρα και της Κλεοπάτρας, και τελειώνει ως εξής:\nΌπως μας λέει ο Πλούταρχος, μετά την ήττα του Αντωνίου στο Άκτιο η Κλεοπάτρα, για να προφυλάξει τον 17χρονο γιο της, τον είχε στείλει μέσω Αιθιοπίας προς την Ινδία, με άφθονο χρυσάφι, αλλά κάποιοι τον έπεισαν να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια, λέγοντάς του πως ο Οκταβιανός, ο νικητής του Ακτίου και κυρίαρχος πλέον της Αιγύπτου, θα τον έκανε βασιλιά. Ο Οκταβιανός όμως, προτίμησε να ακούσει τη συμβουλή του Άρειου Δίδυμου, ενός φιλοσόφου τον οποίο είχε σε μεγάλη εκτίμηση, ότι «ουκ αγαθόν πολυκαισαρίη» (δεν είναι καλό πράγμα να υπάρχουν πολλοί Καίσαρες, λογοπαίγνιο στον ομηρικό στίχο ‘ουκ αγαθόν πολυκοιρανίη’) -κι έτσι το θανάτωσε το παλικάρι.\nΗ κυρία Παναγιωταρέα μάλλον νόμισε πως το «Πολυκαισαρίη» (που το έχει και με κεφαλαία ο αθεόφοβος ο Καβάφης) ήταν κάποιο προσωνύμιο του Καισαρίωνα, κι έτσι έγραψε «τον Καισαρίωνα, τον Πολυκαισαρίη». Όταν τη ρώτησε η φίλη Σταυρούλα Τσιπλάκου, καθηγήτρια στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, ποιος ήταν ο «Πολυκαισαρίης», πηρε την απάντηση που βλέπετε αριστερά: «αυτό εύχονταν στο γιο της Κλεοπάτρας» -κάτι σαν «πολύχρονος», ας πούμε!!\n(Τώρα έχει διορθώσει την ανάρτησή της σε: «εκείνο το Πολυκαισαρίη»).\nΟ ληξίαρχος της Νομανσλάνδης θα ενημερωθεί για να καταχωρήσει τον Πολυκαισαρίη στις δέλτους του, αλλά βέβαια και στο Φέισμπουκ ειπώθηκαν αρκετά έξυπνα αστεία για τη γκάφα της κ. Εκπροσώπου. Μάλιστα, σε μια παρέα γλωσσολόγων που παρακολουθώ τις συζητήσεις τους, γράφτηκαν και μερικές πετυχημένες καβαφικές παρωδίες για το θέμα. Ξεχώρισα μία, της Σταυρούλας Τσιπλάκου. Επειδή όμως το παρωδούμενο ποίημα του Καβάφη, ένα από τα Κρυμμένα, δεν είναι πολύ γνωστό, παραθέτω πρώτα το ποίημα, ώστε να εκτιμηθεί και η δεξιοτεχνία της παρωδίας.\nτου κοραλλίου την χροιάν τα χείλη μου πλησιάζουν,\nδύο σειραί μαργαριτών το στόμα μου στολίζουν.\nAς ήμην Χριστιανή!\nεις πάντας να δεικνύωμαι και νύκτωρ κ’ εν ημέρα·\nθα ωμολόγουν, βλέποντες το κάλλος μου, εκ συμφώνου, —\nΌτι η φυσις ως εμέ άλλην δεν θα παράξη.\nΚαι η έξοχη παρωδία της Σταυρούλας Τσιπλάκου:\n* Προσέξτε ότι και ο Καβάφης χρησιμοποιεί τον αφορεσμένο τύπο «να παράξει» -και βέβαια η παρωδία τον κρατάει!\n* Εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο -και να με συγχωρέσετε που θα σας παρακολουθώ όχι εκ του σύνεγγυς αλλά εκ του (πολύ) μακρόθεν!\nΥΓ (Εκ του μακρόθεν; Μα, γίνεται «εκ» και «-θεν»; Κι όμως η φράση «εκ του μακρόθεν» είναι καθιερωμένη και την παραθέτει και ο Μπαμπινιώτης ακόμα. Αλλά τότε, αν είναι δεκτό το «εκ του μακρόθεν» γιατί θεωρείται βαρβαρισμός το «από ανέκαθεν»; Έλα ντε! ίσως επειδή το «εκ του μακρόθεν» έχει το «εκ» που, όσο και να πεις, αποπνέει μιαν αύρα τρισχιλιετιλικιού!)\nThis entry was posted on 22 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:40\tand is filed under Ευπρεπισμός, Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Νομανσλάνδη, Παρωδίες. Με ετικέτα: πολυκαισαρίη, φαλάφελ, Άννα Παναγιωταρέα, Αμφίπολη, Καισαρίων, Πλούταρχος, Σταυρούλα Τσιπλάκου. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n239 Σχόλια προς “Ο Πολυκαισαρίης της κ. Παναγιωταρέα και άλλα μεζεδάκια”\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:49\nΤι πρώτος!; 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:50\nΚαι να σκεφτείς, διάβασα και το άρθρο πρώτα, όχι σαν μερικούς μερικούς, ονόματα δεν λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε…\nMarianna Katsoyannou said\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:53\nΑγαπάμε Πολυκαισαρίη 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:55\nΚαι μια και είπα ονόματα και υπολήψεις, υπάρχει ένα θηριώδες κουτσομπολιό που κυκλοφορεί μεταξύ των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ κι επειδή εξηγεί όλη τη συμπεριφορά και τις «αρμοδιότητες» της κ. Π. (του άρθρου) σε σχέση με το Υπουργείο νομίζω ότι είναι αλήθεια. Αλλά όπως είπα ονόματα, υπολήψεις κλπ κλπ.\nΣταμάτησα την ανάγνωση (θα τη συνεχίσω βέβαια…) στο «ΠΑΟΚ και ξερή τυρόπιτα!»\nMα είναι δυνατόν να τρολάρεις τόσο τους φίλους Θεσαλ/κείς;; ΠΑΟΚ και ξερή μπουγάτσα! μπρε μπουνταλά χαμουτζή! 😆\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:00\nΩραία τα μεζεδάκια, αλλά πρώτα μια ένσταση, γιατί εμένα το σκέτο «μακρόθεν» μου φαίνεται το σωστό, κι ας υπάρχει και το άλλο καταγεγραμμένο. Αφού σε 200 χρόνια θα βρίσκεται σωστό και καταγεγραμμένο το «εξ απανέκαθεν», γιατί να μην αντισταθώ τώρα που είμαι νέος;\n¨Ετσι κι αλλιώς αντιστέκομαι «εκ του παιδιόθεν» ! 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:02\nΠολύ ωραίες οι παρωδίες!\n(τώρα χωρίς πλάκα. Είναι καθηγήτρια Πανεπιστημίου η Σλισκόβιτσα; ή κάνεις πλάκα;…)\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:03\n>αν είναι αναχρονιστικό το “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία’, ας το εκσυγχρονίσουμε, κατά τις επιταγές του κ. Τάκη, σε «Τυρόπιτα – Ψωμί – Ελευθερία’\nΚαι γιατί τυρόπιτα;\nΝα το πούμε σουβλάκι.\nΚαι γιατί σουβλάκι;\nΝα το πούμε κολοκυθόπιτα.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:06\n@8 : Έτσι κι αλλιώς, κάποια στιγμή εκσυγχρονίστηκε σε «Ψωμί, παιδεία, και μπούτια γυνακεία¨»…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:07\n>Αφού σε 200 χρόνια θα βρίσκεται σωστό και καταγεγραμμένο το «εξ απανέκαθεν», γιατί να μην αντισταθώ τώρα που είμαι νέος;\nΕγώ λέω να μην αντισταθείς. Να το απολαύσεις, Αυτό το σεξαπανάκαθεν\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:08\nΤυρόπιτα – Ψωμί – Ελευθερία; Όχι Τυρόπιτα – Παιδεία – Ελευθερία; Αλλά και αυτό αναχρονιστικό είναι: Μπουγατσάν – έξυπνη ειδίκευση – ασφάλεια! Συνάδει απόλυτα με τα νέα πολιτικά δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία οι εξεγερμένοι είναι απ’έξω και οι φύλακες του καθεστώτος οχυρωμένοι μέσα.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:11\nΑν ως κιμάς νοείται κάθε τι αλεσμένο (κιμάς σόγιας, κιμάς τοφού κλπ.), το φαλάφελ φτιάχνεται με ρεβυθοκιμά! 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:12\nΕλεύθερος ο καθένας να βάζει στο σύνθημα ότι του λείπει.\nΤο σύνθημα κάθε Τάκη είναι βέβαια το «Ψωμί, μπριζόλα και κόκα κόλα» και όχι σκέτο ψωμί.\nΗ αρλούμπα της κ. Π. είναι απίστευτη και το ποίημα-παρωδία της κ. Τ. είναι έξοχο.\nΕρώτηση (που δεν χρειάζεται κατανάγκη απάντηση, τη λέω να βρίσκεται). Αν το ποίημα το είχε γράψει άντρας κι αν η κ. Π. δεν ήταν πολιτική αντίπαλος, πόσοι/πόσες θα είχαν ενοχληθεί από την έκφραση «τι έκαμες, μωρή;» βρίσκοντάς την σεξιστική;\n>και μπούτια γυνακεία\nΚι εχτές εδώ, προς την Αγία Τριάδα [ξέρεις εσύ] τρέχανε κάτι νερά στο δρόμο και\n-Σιγά, πρόσεχε τα νερά; [ο άντρας της]\nΚι ανοίγει το βήμα της αυτή.\n-Μάλιστα. Οταν σου λέω όμως εγώ ν ανοίξεις τα πόδια σου….\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:15\nΝέο Kid Στο Block, ας μου επιτραπεί μια παρατήρηση. Οι Θεσσαλονικείς δεν είδαν τρολάρισμα. Άλλο η τυρόπιτα άλλο η μπουγάτσα με τυρί. Η τυρόπιτα και στην Θεσσαλονίκη τυρόπιτα λέγεται.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:21\nΕχω βρει το διάβολό μου μ αυτήν την έκφραση.\nΤην λέω συνέχεια [στον μισό γυναικείο πληθυσμό της επικράτειας]. Και το λέω με τρυφερότητα και νιώθω έτσι.\nΚι όλες το παίρνουνε στραβά και μουτρώνουν και ενίοτε αντιδρούν αψυχολόγητα και με πικραίνουν. Και μου δημιουργούν ψυχικά [παιδικά!] τραύματα.\nΒρε τι παρακάλια και γαλιφιές [ότι τάχα μου είναι από το μωρό, μωράκι] τίποτα… 😦\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:22\nΚαλημέρα . Ευχαριστώ για τσ πρώτα σχόλια. Αφού η τεχνολογία μου δίνει τη δυνατότητα, και μια και είμαι συνοδηγός είπα να πω ένα γεια.\nΠαρένθεση — συνδυασμός μεζεδακίου και κατσαβιδιού από το άλλο νήμα. Λέει η ελληνική Βίκη στο λήμμα «κατσαβίδι»:\nΌπως πολλά εργαλεία, έτσι και το κατσαβίδι υπάρχει και σε ηλεκτροκίνητη μορφή, ενώ σε εγκαταστάσεις παραγωγής υπάρχουν και πνευματικά κατσαβίδια.\nΝομίζω ένα τέτοιο είχε μαζί του και ο Πολυκαισαρίης όταν έφυγε κακήν-κακώς από την Αλεξάνδρεια, για να μπορεί ν´ ανοίγει με τη σκέψη τις κονσέρβες που του είχε δώσει η μάνα του.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:26\nΤι έχουμε κάνα ράλι σήμερα;\nΚιντάκο, τραγούδα τώρα με την διακοπή του πρωταθλήματος γιατί με την διακοπή πέρασε το «κρίσιμο» διάστημα της πορτοκαλάδας εν όψει των ντέρμπυ με ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ και του Αναστασίου θα του φταίει η διακοπή πουέχασε ρυθμό η ομάδα του.\nΚαι μη κοιτάς την βαθμολογία΄όπου βλέπεις την πλάτη της Βέροιας (!!) και της Καλλονής (!!!) και μου πάθεις κανένα ψυχικό πέραδώθε, έτσι ;\nτην μπουγάτσα στην κερνάω εγώ\nΚι εκείνο το «προθύστερα» της κ.Παν. βγάζει μάτια! Του κόσμου τα ύστερα!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:32\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:37\nΡάινερ Βέρνερ Φασμπίντερ και ξερή τυρόπιτα!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:48\nΣοφιστικέ μεζεδάκια για ευαίσθητους ουρανίσκους τα σημερινά.\n(τρέχω κι εγώ σήμερα)\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:53\nΦυσικέ, γιατί είναι όμως μεζεδάκι το «πνευματικό κατασαβίδι» ή ό,τι άλλο μηχάνημα πνευματικό. Που χρησιμοποιεί ως κινητήρια δύναμη τη δύναμη κάποιου αερίου δηλαδή. Έτσι δεν λέγονται όλα; Πνευματικά εργαλεία.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:54\n>τρέχω κι εγώ σήμερα\nΚι εγώ [και δεν φτάνω κιόλας]\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:56\nΜιλάμε [πνευματικά] δεν [αεριζόμεθα]\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:57\n#27. — Κίντο, στην εποχή μου τα έλεγαν εργαλεία συμπιεσμένου αέρα, και το επίθετο «πνευματικός» σήμαινε κάτι που είχε σχέση με το ανθρώπινο πνεύμα. Αν στο μεταξύ η χρήση του έχει επεκταθεί, αποσύρω την κριτική.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:58\nΑν το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» το εκσυγχρονίσεις σε «Τυρόπιττα – Ψωμί – Ελευθερία» σημαίνει ότι έρχεσαι στο σχολείο ή στο Παν/μιο μόνο για το κυλικείο. Πράγμα που δεν είναι και τόσο απίθανο βέβαια: μιαν έκθεση Α’ Γυμνασίου με θέμα «Πρώτες εντυπώσεις από το Γυμνάσιο» ένας μαθητής μου την αφιέρωσε σχεδόν ολόκληρη στις διαφορές του κυλικείου του Γυμνασίου από εκείνο του παλιού του Δημοτικού. Αλλά εσύ Νίκο μάλλον δεν είχες αυτό στο νου σου αλλά κάτι σαν «Τυρόπιττα – Παιδεία – Ελευθερία».\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:00\n30. Είναι παλιό το νιουμάτικς σύντεκνε! 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:01\nΛέει γι αυτά που βιδώνουν οι μαστοράντζες τα μπουλώνια στις ρόδες. Φςςςς!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:02\n@31: βέβαια τώρα που βλέπω τα σχόλια, ο Ndmushroom #11 το έχει θέσει καλύτερα από μένα…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:03\n#32. — Ναι, συμφωνώ, αλλά στις ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά). Στα ελληνικά δεν λέγαμε «πνευματικό τρυπάνι» για το pneumatic drill! Παρεκτός κι αν λέγαμε δηλαδή, αλλά τόσος Αϊζενχάουερ;\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:12\nΕπιγραφικές σημειώσεις επί του ονόματος Πολυκαισαρίης:\nΤο όνομα Πολυκαισαρίης στο νέο κείμενο που δημοσιεύει η κ. Εκπρόσωπος φαίνεται αμάρτυρο, ο σχηματισμός του όμως είναι κανονικός: βλ. π.χ. το όνομα Πολυάρχη στις Ερυθρές της Ιωνίας, ή, με διαφορετικό σχηματισμό (από το αξίωμα και όχι από παράγωγό του) αλλά αντίστοιχο εννοιολογικό περιεχόμενο το όνομα Πολυάναξ, που μαρτυρείται στη Θάσο, τη Θράκη και την Ιωνία.\nΣύμφωνα με άλλους ερευνητές πάντως πρέπει να διερευνηθεί και η πιθανή σχέση του νέου άπαξ λεγομένου ονόματος με την παροιμιακή φράση της αλεξανδρινής ποίησης «Χέσε μέσα Πολυχρόνη».\nΑντε και η Γουίτνει σε ένα πνευματικό [spiritual]\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:17\nΜια που το σημερινό ποστ έχει από εκπροσώπους τάφων μέχρι μπουγάτσες και φαλάφελ πολυκαισαρισμένα.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:24\nΤην αντίθεσή μου στην προσπάθεια του Sarant να κάνει με το ζόρι τύπους σαν το «παρέξω» οικείους και εύχρηστους την έχω εκφράσει ένα σωρό φορές. Το βασικό μου επιχείρημα είναι ότι όταν κάτι δε λέγεται, δε λέγεται. Αν αυτό αλλάξει, τότε θα λέγεται, οπότε θα είναι και δική μου χαρά να λέω καθημερινώς «έξαξα, θα εξάξω» κλπ., αλλά προς το παρόν όχι ακόμα.\nΤο δικό του βασικό επιχείρημα πιστεύω (χωρίς να θέλω να του βάλω λόγια στο στόμα γιατί δε θυμάμαι να το έχει πει έτσι ευθέως) ότι στηρίζεται στο νόμο της αναλογίας: αρμέγω-άρμεξα, άρα και παράγω-πάραξα. Που είναι εντελώς λογικό. Μόνο που ο νόμος της αναλογίας δεν αρκείται στο τι είναι λογικό: χτυπάει σε απρόβλεπτα σημεία, είναι νόμος των εξαιρέσεων.\nΈτσι και με το «εκ του μακρόθεν» / «απ’ ανέκαθεν»: η διαφορά τους δεν έγκειται στο ότι το εξ μυρίζει περισσότερα γράμματα από το χυδαίο από, αλλά στο ότι το ένα έχει καθιερωθεί μέσα από μακραίωνη χρήση ενώ το άλλο έχει ειπωθεί από λίγους αγραμμάτους κι έχει προκαλέσει τη χλεύη όλης της υπόλοιπης κοινωνίας (και όταν λέω όλης εννοώ και ανθρώπων που ΔΕΝ είναι λόγιοι και καθαρευουσιάνοι), η οποία βγάζει σκωπτικές παραλλαγές όπως εξαπανέκαθεν, πανταξαπανέκαθεν κλπ..\n«Αγραμμάτους»; Γιατί τους βρίζω τους ανθρώπους;\nΜμμμμ… Λίγο άδικα ίσως. Δε φταίνε αυτοί αν βρέθηκαν να έχουν στο λεξιλόγιό τους λέξεις που δεν ανήκουν στη φυσική τους κληρονομιά και που δεν ήξεραν τι να τις κάνουν. Είναι γνωστό ότι αυθεντικοί λαϊκοί άνθρωποι σαν, ξερωγώ, τους ήρωες του Παπαδιαμάντη, ποτέ δεν έκαναν λάθη ούτε με το ανέκαθεν ούτε με το αποταθώ/αποτανθώ, γιατί απλούστατα μιλούσαν μπαμπά τους γλώσσα. Ε, κι εδώ λοιπόν, στο ανέκαθεν ή σε όποιον άλλο φρεσκοκατεψυγμένο αρχαϊσμό, οφείλουμε να ακολουθήσουμε την πρακτική εκείνων για τους οποίους τέτοια στοιχεία ανήκουν σε μπαμπά τους γλώσσα. Γιατί υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι (και μη φανταστούμε σπίτια που να μιλάνε αττικά): δε βρέθηκαν όλοι οι Νεοέλληνες διά μαγείας από τα βοσκοτόπια των ακατοίκητων βραχονησίδων σαν τη Ρήνεια και τη Σαρία, σ’ ένα γραφείο που οι τοίχοι του είναι στρωμένοι με πτυχία.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:25\nΤο «πνευματικό» στα εργαλεία, όσο κι αν είναι σωστό, «χτυπάει» περίεργα. Κι εφόσον το κομπρεσσέρ λέγεται αερόσφυρα, το αερόκλειδο, το αεροδράπανο ή το αεροκατσάβιδο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κατ’ επέκταση (έτσι κι αλλιώς υπάρχει αεροπίστολο, αλλά και αεροβόλο).\nΑλλά έτσι κι αλλίως τα έχουμε κάνει λίγο μπάχαλο με αυτά : άλλα εργαλεία λέγονται υδραυλικά, λες κι έχουν νερό, ενώ έχουν λάδι, η επιστήμη λέγεται Υδραυλική ενώ εξετάζει την κίνηση γενικά των υγρών, και όχι του νερού («υγΡαυλική;), και γενικώς…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:34\n40. — Το «πνευματικό» στα εργαλεία, όσο κι αν είναι σωστό, «χτυπάει» περίεργα. […]\nΕ, ναι. Ένα λεξικό είναι πνευματικό εργαλείο ενώ ένα κομπρεσσέρ όχι. 😉\nΜου άρεσαν η αερόσφυρα, το αεροδράπανο και τα υπόλοιπα, που δεν τα ήξερα. Όσο για το υγρο- και υδρο-, λίγο ενοχλούν, τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι ο νερό είναι το πιο κοινό υγρό και ότι η βασική ιδέα είναι να μελετηθούν νόμοι ανεξάρτητοι από τη μικροσκοπική δομή συγκεκριμένων υγρών (δεν είναι πάντοτε δυνατό αυτό). Προσωπικά, προτιμώ τον όρο «ρευστοδυναμική».\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:39\nΘυμούμαι, όταν δίδασκα Καβάφη στα παροικιακά σχολεία του Λονδίνου, κι επιπλήχθηκα από την εκεί Παναγιωταρέα ‘διευθύντρια’ του σχολείου για την ακαταλαβίστικη – αλλά και ‘πορνική’ – σύνοψη του Καβάφη στον αφορισμό μου ‘η αισθητικοποίηση του αισθησιακού του χαρίζει διάρκεια κι ομορφιά’! Δεν τα λέμε αυτά στο επίπεδο του παροικιακού A’ Level!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:47\nΜε αναφορά στην ετυμολογία της ονομασίας του κυλικείου, γιατί τα οινοποτεία ή βαλανεία δεν λέγονται ‘κρατήρια’ ή ‘κρατητήρια’;\nΔεν φανταζόμουν ότι όταν λέγαμε να χρησιμοποιήσουμε τα πνευματικά μας όπλα εννοούσαμε τα αεροβόλα 😀\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:50\n#44. — 😀\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:04\nΤο πνευματικός το λέγαμε όταν ήμουν στο ΕΜΠ καο θαρρώ πως είναι καθιερωμένο στην ορολογία. Πρέπει να το έχουμε ξανασυζητήσει. Για το μακρόθεν του Πέπε η απάντηση είναι πιο εκτενής και δεν προλαβαίνω\nΠλησιάζουμε δα στη Ντιζόν.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:09\nΔύτα, ώ Δύτα (στο 44)\nΆλλο το φλόμπερ κι άλλο ο Φλωμπέρ! Ο δεύτερος είναι πολύ μεγαλυτέρου διαμετρήματος.\nΓια να δικαιώσουμε και τα αλεξανδρινά σκουληκάκια, που λέει κι ο Νικοκύρης.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:10\nΕεε.. το διασημότερο σύγγραμμα ρευστομηχανικής της αρχαιότητας καλείται «Πνευματικά» 😉\nTου Ήρωνα απ’την Αλεξάνδρεια που έχασες ,του 2ου μεγαλυτέρου μηχανικού της αρχαιότητας (1ος ο Ζορό) και 3ου μεγαλυτέρου από απαξάπαντες τσι Έλλησι. Ο 1ος είμαι εγώ!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:20\nΜπάι δε γουέη, είχε φκιάσει ωραίες πνευματικές γκατζετιές ο Ηρωνάκος. Πουλάκια που ανοιγόκλειναν φτερά, πόρτες που ανοιγόκλειναν με ατμό και άλλα. Δεν ξέρω πόσο είναι γνωστό (κυκλοφορεί και πολλή μπαρούφα σε ελληναράδικα ψευδεπιστημονικά σάιτ) αλλά είχε φκιάσει και τον πρώτο αυτόματο πωλητή (ΑWM*).\nAutomatic Water Machine. Έβαζες κυριολεκτικά τον οβολό σου (ή τον μεγαλέκο σου, τί είχαν τότε κει κάτω…) και έβγαζε το αντίτιμο σε νεράκι. Oι Αλεξανδρινοί είχαν σε μεγάλη υπόλειψη και σεβόντουσαν το ύδωρ και τη διαχείρισή του. Πνεύμα που πέρασε και στους Τούρκους ,αλλά σε εμάς γιοκ!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:46\nAutomatic Water Machine. Έβαζες κυριολεκτικά τον οβολό σου (ή τον μεγαλέκο σου, τί είχαν τότε κει κάτω…) και έβγαζε το αντίτιμο σε νεράκι.\nΜε τον Αλέτα που τον ανακήρυξαν οι Ιάπωνες Χιμικίτου ήταν συγγενής ο κύριος; 😛\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:54\nδεν είναι τόσο καινούριος ο όρος «πνευματικός» για εργαλεία, μηχανήματα κλπ.\nΑς θυμηθούμε την υδροπνευματική ανάρτηση της Σιτροέν πχ από τη δεκαετία του 60 και μέτά.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:20\n#52. — Suspension hydropneumatique, το θυμάμαι αυτό σε κάτι αυτοκόλλητα στο πίσω κρύσταλλο μερικών μοντέλων Σιτροέν αλλά έχω την εντύπωση ότι είχε αποδοθεί ως «υδροελαστική ανάρτηση».\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:24\nΑυτό τουλάχιστον κάτι έλεγε και στους Έλληνες … ενώ εκείνο το Vorsprung durch Technik που είχαν μερικά αυτοκόλλητα της μάρκας Αφουγκράσου (Afugrasu, ιαπωνικής προελεύσεως), ήταν εφάμιλλο με το Fahrvergnügen που είχε λανσάρει στα ενενήνταζ παγκοσμίως η VW και είχε πέσει το γέλιο της αρκσούδας.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:29\nΟ Νικοκύρης στη Βουργουνδία.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:34\nAfugrasu είναι εκείνη η μάρκα με τα τέσσερα κυκλάκια για έμβλημα που με προσπερνάει πάντα από δεξιά στην Αθηνών-Κορίνθου; Είναι που έχ’νε φτηνή τη βενζίνα…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:44\n#55. — 😀 😀 😀\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:55\nΚι άρχισα να ασχολούμαι [ο Caktos] με την Σιτροέν.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:06\nΔεν αμφιβάλλω ότι λέγεται και γράφεται σε ορισμένους κύκλους το «πνευματικό» με τη σημασία του «αερο-«, αλλά πώς να το κάνουμε, σε κείμενα που προορίζονται για ευρύτερο κοινό είναι τελείως ακατάλληλο. Ο Ήρων ήταν ειδωλολάτρης 🙂 και δεν βλέπω τι τεκμηριώνει η παραπομπή στη γερμανική βικιπαίδεια.\nΟι γαλλοτραφείς θα θυμούνται και το pneumatique του Παρισιού, που το αντικατέστησε το φαξ…\nΘυμάμαι την παρατήρηση του Σκαρλάτου Βυζαντίου σ’έναν από τους απολαυστικούς προλόγους των λεξικών του — όσοι δεν τους ξέρουν ας τους διαβάσουν, υπάρχουν στο Διαδίκτυο –, ότι αυτός που δεν υπόκειται σε ορισμένες εισφορές θα έπρεπε αττικοπρεπώς να λέγεται «αλειτούργητος», αλλά άντε να το πεις σήμερα!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:11\nΕ, άμα είναι έτσι να καταργήσουμε και το οινόπνευμα και να το λέμε κρασαέριο ξέρω γω…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:24\nΚαι πήγα κάποτε σε ένα εσωτερικό επαγγελματικό φόρουμ να σατυρίσω την ασχετοσύνη ενός τύπου και κατέληγα με το:\nπου λέει και ο Καντάφι»\nΚαι με πήρε απ τα μούτρα. Οτι είμαι αμόρφωτος, που δεν ξέρω τον Καβάφη και τέτοια 😉\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:26\nΠάντως το λάθος του Άδωνι είναι το πιο σπαρταριστό, νομίζω. Και μόνον η περίπτωση να συναντήθηκε ο Αντόνιο Γκράμσι με το Μεταξά, φτάνει!\nΠάντως στο βίντεο, ο πολύξερος τηλεπωλητής βιβλίων, γνώστης της ιστορίας κλπ. δε φαίνεται να είναι πολύ σίγουρος για το όνομα του πρεσβευτή. Αλλά το πιο περίεργο είναι, που πέταξε το όνομα Γκράμσι. Ακουστά το είχε; Και γιατί; Μυστήριο.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:49\nΠερί πνευματικών αερίων κλπ.\nΚαι τα γκαζοζέν, Που έκαιγαν αέριο από ξύλα και κάρβουνο.\nΚαι μου έλεγε ο πατέρας μου για κάποια περιοχή στη Φωκίδα(;) που έφιαχνε πολύ ωραίο κάρβουνο.\n-Πατούσες το γκάζι και το αμάξι πέταγε.\n>Ναι ρε, μόλις φωνάξαμε το γερανό, για να πάρει την κούνια σου! lol:\nΓερανό; Και τι έφταιγε στους γερμανούς η κούνια μου και με άφησαν μοναχούλη και γυμνούλη;\nΚι ήταν κούνια νέας τεχνολογίας και με καταλύτη.\nΕνώ τα αυτοκίνητα τότε ήταν με γκαζοζέν.\nΑθήνα του 1944.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:55\n(59) Αχ, βαχ…\nΕίχα κάποτε να κάνω με μια κυρία του Υπουργείου Γεωργίας που υποστήριζε σοβαρά ότι επειδή οινόπνευμα είναι το πνεύμα του οίνου, τα ποτά που δεν προέρχονται από κρασί, π.χ. το ουίσκι, δεν πρέπει να λέγονται οινοπνευματώδη.\n— Και πώς να λέγονται, μαντάμ;\n— Μα αλκοολούχα είναι όλα, και το κρασί και η μπίρα, ενώ οινοπνευματώδη είναι τα προερχόμενα από απόσταξη, τα δυνατά ποτά!\n— Όχι, όλα μαζί να τα λέτε αλκοολικά.\nΚάπου εκεί τα παράτησα…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:00\n39 χρόνια φυλακή, αθώος, καταδικασμένος σε θάνατο, με βάση την ψευδομαρτυρία ενός τότε δωδεκάχρονου. Το οποίο κ*λόπαιδο, περίμενε πρώτα να ενηλικιωθεί, το εξομολογήθκε αρχικά σ´ έναν παπά και χρόνια αργότερα το είπε και στο Δικαστήριο, ότι από το συμβάν δεν είχε πάρει μυρωδιά αφού ήταν στο σχολικό πολλά τετράγωνα μακριά.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:01\n>Κάπου εκεί τα παράτησα…\nΕπρεπε να είχε πέσει στα χέρια μου.\n[κάπου πάει ο νους μου. Θυμάσαι αν την έλεγαν Σοφία;]\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:02\n65 ήταν για τον Αγγελο, #63\n#20. «υπάρχουν και πνευματικά κατσαβίδια»\nΣυνάδελφε, υπάρχουν και ηχητικά!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:04\nΤο [μπιπ] κύριε πρόεδρε; ‘Η δεν το [μπιπ] το ω-παιδο;\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:06\n63. Και τι σχέση έχει η κυρία με μένα; Τέλος πάντων ,αν ξενίζει τόσο το πνευματικό μην το λέτε. Να καταργηθούν επίσης και οι μιγαδικοί αριθμοί,καθώς ο λαός παρεξηγεί τη λέξη…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:08\nΚατσαβίδια, βίδες και βόλτες [σπειρώματα]\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:10\nΟποιος ασχολείται με μιγαδικούς αριθμούς, μιγιάζεται\n#67. — Συνάδελφε, τι είναι αυτό το πράμα;\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:29\n@63: Δεν έχει άδικο η κυρία. Μόνο που δεν της έκοψε ότι το πνεύμα του οίνου κατοικεί και στο σώμα της μπύρας, του ουϊσκίου κλπ.. Άρα ορθώς λέγονται οινοπνευματώδη.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:31\nΚαι άλλο κρούσμα λογιοπληξίας που οδηγεί σε παρανόηση: Στη σημερινή ΕφΣυν γράφει ο Δημήτρης Γκιώνης για »το κοινό που είχε πληρώσει την αίθουσα». Το »είχε γεμίσει την αίθουσα» του πέφτει λίγο, προφανώς.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:48\nΣτο παλιό κεντρικό κτίριο του ΟΤΕ, στην Πατησίων υπήρχε μέχρι την δεκαετία του ’80 σύστημα μεταφοράς εγγράφων σε δοχεία που ταξίδευαν μέσα σε δίκτυο από σωλήνες (με την βοήθεια πεπιεσμένου αέρα φαντάζομαι). Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ως παιδί. Το έλεγαν πνευματίκ, όπως το γαλλικό αντίστοιχο.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:50\n#72. «Συνάδελφε, τι είναι αυτό το πράμα;»\nΕίναι in-joke, συνάδελφε, για τους φαν του Doctor Who 😉\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:53\n#19. «και μια και είμαι συνοδηγός είπα να πω ένα γεια»\nΑρκεί να μην είσαι συνοδοιπόρος 😉\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:56\n>για τους φαν του Doctor Who 😉\nΚαι ένα πρωινό μου WHO [σε άλλο νήμα]:\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:58\n#76. — Α, καλά. 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:00\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:36\n# 67, 72, 79 : Κατάλληλο για βίδες που λείπουν … στον εγκέφαλο; ή παρεξήγησα;\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:41\nΩχ, ωχ, ωχ! Γκρίνια πού ‘χει να πέσει στη χώρα των χιλίων λιμνών…\nΗ Φινλανδία καταργεί το μάθημα της καλλιγραφίας και οι μαθητές θα διδάσκονται γραφή αποκλειστικά στο πληκτρολόγιο.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:42\nΜε τα πνευματικά κατσαβίδια μού θυμίζεις την πρώτη φορά που είχαμε δει, και μας είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, τον όρο pneumatic drill, στο Developing Skills του Alexander (καμμία σχέση με τον γνωστό τάφο 🙂 ) που κάναμε στο γυμνάσιο.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:44\nΒασικοί λόγοι για τους οποίους το Αμερικανικό «βαθύ κράτος» θα επιχειρήσει να εμποδίσει μια γενική άνοδο της Αριστεράς στην Ευρώπη\nΝικοκύρη, σε κάθε περίπτωση θαυμάζω το κουράγιο σου (και το στομάχι σου) που μπαίνεις στην Κ και διαβάζεις τα άρθρα του αυλικού.\nΠροσωπικά, έλαβα ένα βομέξ (α λα Ντενίση) πριν περάσω και ρίξω μία ματιά στο βόθρο του ΤΚ.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:49\n27, …Πνευματικά εργαλεία.\n…οπότε, αν χαλάσει πνευματικό εργαλείο, μπορούμε κάλλιστα να πούμε «παρέδωσε το πνεύμα». 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:50\nΚοίτα τώρα να δεις πώς μπορεί να εξελιχτεί η γλώσσα : εμείς οι παλιοί, με τον όρο «κατσαβίδι», ορίζουμε φυσικά αυτό με την ίσια κεφαλή, που στρέφει βίδες μονής εγκοπής. Το άλλο φυσικά το λέμε «σταυροκατσάβιδο», άντε «στραβοκατσάβιδο», για κανέναν νέο παραγιό…\nΟι βίδες όμως εξελίχτηκαν, και για λόγους μεγαλύτερης αξιοποίησης της ροπής στρέψης του χεριού, και ομοιόμορφης κατανομής στην εγκοπή, ώστε να μη φθείρεται, ίσως και ταχύτητας βιδώματος, από το καλό «μπλοκάρισμα» του εργαλείου πάνω στο κεφάλι της βίδας, έγιναν όλες με κεφάλι «σταυρού».\nΉ τουλάχιστον σε ποσοστό άνω του 80%, αφού εγώ πλέον με μονή εγκοπή συναντάω μόνο βίδες ωρολογοποιϊας (θα πούμε γιατί), τις βίδες στις «κλέμες» -παραφθορά του Clemence- των ηλεκτρολόγων, και αυτή την οριζόντια του «αφαλού» της κλειδαριάς. Θυμάστε αλλού;\n(στην ωρολογοποιϊα οι βίδες έχουν μείνει ίσιες, γιατί στην πραγματικότητα η κεφαλή με σταυρό προϋποθέτει λίγο μεγαλύτερο βάθος, όμως ο χώρος αυτός στα ρολόγια είναι πολύτιμος…)\nΑυτό λοιπόν που θα καλείται «κατσαβίδι» σε 100 χρόνια, θα είναι το γνωστό μας «σταυροκατσάβιδο», και ο αντίστοιχος Νοικοκύρης της εποχής θα ψάχνει να βρει άκρη μεταξύ κατσαβιδιού και σταυροκατσάβιδου…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:56\nΈνα μικρούλι αμφιπολίτικο μεζεδάκι ακόμη. Ο υπουργός, που είδε και εθάμαξε, δήλωσε μεταξύ άλλων:\nΕίχα τη χαρά να συγχαρώ τους εργάτες, τους ανασκαφείς, τους μηχανικούς, τους συντηρητές και τους αρχιτέκτονες, οι οποίοι αποδίδουν στην Ελλάδα, στην παγκόσμια πολιτιστική κοινότητα, ένα τόσο απαράμιλλο εύρημα\nΑν ένα εύρημα είναι απαράμιλλο (επίθετο που ήδη έχει υπερθετική σημασία) δεν μπορεί να έχει υπερθετικό άρα δεν μπορούμε να πούμε «τόσο απαράμιλλο». Αλλά, είπαμε, πρόκειται απλώς για ένα ασήμαντο μεζεδάκι για την χώνεψη, επειδή γκώσαμε με τους βαρείς μεζέδες της Εκπροσώπου.\n@ 75 : To σύστημα αυτό υπάρχει και σήμερα, αλλά χρησιμοποιείται σε μεγάλα πολυκαταστήματα. Κάνει μεταφορά μέρους των εισπράξεων κάθε ταμείου, από το «συρτάρι» προς το χώρο του χρηματοκιβωτίου, αφού ο ταμίας τα κλείσει σε ειδική θήκη, φυσικά…\nΑπό την άλλη, στις Βιομηχανίες, το δίκτυο (γιατί υπάρχει δίκτυο υπό πίεση, όπως το νερό και το ρεύμα), καλείται απλώς «αέρας»…»Για αέρα θα κουμπώσεις σ’ αυτή την τεσσάρα, εκεί απέναντι»…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:58\nΠνευματίκ (πώς να το πούμε αυτό τώρα;) είδα πρόσφατα σε επαρχιακό νοσοκομείο, για την επικοινωνία μεταξύ μικροβιολογικού και χειρουργείου ή κάτι τέτοιο.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:59\nΜε την άλλη έννοια της λέξης πνευματικός δεν ξέρω γιατί εκπλήσσεστε ορισμένοι. Εγώ ξέρω πολλούς πνευματικούς ανθρώπους που πουλάνε αέρα κοπανιστό.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:00\n@ 19 : Πώς φαίνεται το μήνυμα που έρχεται από εξυπνόφωνο… Είναι μπερδεμένο το «α» με το «σ», γιατί στο πλητρολόγιο είναι δίπλα-δίπλα, και όταν το γράψεις, στο μάτι η διαφορά δε φαίνεται !\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:01\n41, …η αερόσφυρα, το αεροδράπανο και τα υπόλοιπα, που δεν τα ήξερα.\nΦαντάζομαι πως έχεις σίγουρα ακούσει – στην κυριολεξία – τα αερόφρενα, όταν φρενάρει φορτηγό και ακούγεται αυτό το φςςςς.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:10\n40, …η επιστήμη λέγεται Υδραυλική ενώ εξετάζει την κίνηση γενικά των υγρών, και όχι του νερού («υγΡαυλική;), και γενικώς…\nΠράγματι, ενώ από την άλλη λέμε υγρασία, υγροσκοπικός, υγρόμετρο κλπ αναφερόμενοι στο νερό!\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:25\n#94 Μα Μιχαλη, αν λέγαμε υδρασία την υγρασία θα φαινόταν σαν ένωση της ύδρας με την ασία – κατά το «ευρασία».\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:27\n@ 93 : Πολλές φορές ακούγαμε και «σεβρόφρενα» :\nΚατ’ αρχάς, ήταν αναγραμματισμός του «σερβόφρενα», «σερβομηχανισμός» κλπ. Το αυτί βλέπεις, ήταν πιο κοντά στο δέρμα σεβρό των παπουτσιών ! Πάντως, τα «σερβόφρενα» δεν είναι παρά τα υδραυλικά φρένα, υποβοηθούμενα όμως από σύστημα πεπιεσμένου αέρα, που λειτουργεί με τη μηχανή αναμμένη (γι αυτό και είναι «σκληρά» τα φρένα των αυτοκινήτων με σβηστή μηχανή, έως και δεν «πιάνουν» καθόλου – τουλάχιστον δε μπορούμε να τα κάνουμε να «πιάσουν» με τη συνήθη δύναμη…). Ο πεπιεσμένος αέρας «υποβοηθάει» την πίεση του ποδιού μας, κάνοντας πιο ξεκούραστη την πέδηση. Όπως αντίστοιχα κάποια στιγμή ήρθε η υδραυλική υποβοήθηση στο σύστημα διεύθυνσης. Από το «serve» λοιπόν, πήγαμε στα «σεβρόφρενα»…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:39\n@ 94,95 : Από τους υδρατμούς, δημιουργείται στο ταβάνι υγρασία ! Κι από την άλλη, ο απορροφών την υγρασία, καλείται υδρόφιλος !\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:05\nὦ Θεέ μου! αὐτὸ εὔχονταν στὸν γιὸ τῆς Κλεοπάτρας! πάρ’τὴν στὴν στέψι σου νὰ σοῦ πῇ «Πολυκαισαρίη».\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:12\nΑερολογώντας, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι το πέρδεσθαι είναι χαρακτηριστικό του πνευματικού ανθρώπου. 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:21\n>Φαντάζομαι πως έχεις σίγουρα ακούσει – στην κυριολεξία – τα αερόφρενα, όταν φρενάρει φορτηγό και ακούγεται αυτό το φςςςς.\nΚαι από δισκόφρενα, εκείνο το τσίριγμα όταν έχουν φθαρεί εντελώς τα τακάκια,\nΚατεβαίναμε την Αμερικής όταν σταμάτησε δίπλα μας στο κόκκινο μια τέτοια περίπτωση. Μας πήρε τ αυτιά.\n-Να ρίξεις μπόλικο λάδι στους δίσκους με το λαδοτήρι\nΚι η δικιά μου:\n-Ρε συ τι λες στον άνθρωπο; Το πίστεψε.\nΝαι. Δεν είχε καταλάβει ότι έκανα πλάκα. Ευτυχώς τον προλάβαμε\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:33\nΚαι υδρόφοβος, υδρόφοβία.\nΗ αποστροφή ή οι διακρίσεις κατά της υδροφιλίας\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:36\n>Τώρα μιλάμε ή … αεριζόμεθα;\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:42\nΗταν κι ο πρώτος τραβεστί.\nΜπέτυ θαρώ τον λέγανε.\nΕίχε εκδώσει το «Πόσο πάει;».\n[Ενα εμετικό βιβλίο].\nΠέρναγε λοιπόν αυτόφωρο κι ο δικηγόρος του:\n-Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για πνευματικό άνθρωπο. Είναι συγγραφέας, έχει εκδώσει βιβλιά.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:44\n99: Αεριούχο (παναπεί πνευματώδες).\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:13\n92 >>Είναι μπερδεμένο το «α» με το «σ», γιατί στο πλητρολόγιο είναι δίπλα-δίπλα,\nπλητρολόγιο, συ είπας 🙂 🙂\nΤα πνε(λάστιχα-ελαστικά) των γάλλων δε μου φάνηκαν παράξενα γιατί είπα πνέει (αέρας εντός) 🙂\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:14\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:24\n97.>>Από τους υδρατμούς, δημιουργείται στο ταβάνι υγρασία\n«διακρίνω μία ψυχρασία ή μου φαίνεται;» Γς, ρίξε βίντεο\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:34\nΚι αν θα πεινάσεις για τυρόπιτα θα σφάξουμε ένα αηδόνι\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:36\n90. «Πνευματίκ (πώς να το πούμε αυτό τώρα;)»\nRohrpost ή αλά Ήρωνα:»Πυουλκο»\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:38\nΥπάρχει και το σχετικό μπεντροβάτο με τις δυσκολίες που παρουσιάζει η αυτόματη μετάφραση του spirit:\nWhen the sentence «The spirit is willing, but the flesh is weak» (дух бодр, плоть же немощна, an allusion to Mark 14:38) was translated into Russian and then back to English, the result was «The vodka is good, but the meat is rotten» (спирт, конечно, готов, но мясо протухло).\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:39\nHeronis Alexandrini Buch Von Lufft- und Wasser-Künsten:\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:45\nΩραίες κουβέντες κάνετε ωρέ αλλά δεν προλαβαίνω …\n96, … Πολλές φορές ακούγαμε και «σεβρόφρενα»\nΜπορείς πάντως να πατήσεις (σερβο)φρένο με (δίσολο) σεβρό!\nΣχετικά με τα σερβόφρενα, ο Κορνήλιος ανέβασε πριν από χρόνια ένα απίστευτο βιβλίο, εκδόσεων Αφών Γεωργιάδη, όπου ανάμεσα σε διάφορα άλλα κουφά γραφόταν παρεμπιπτόντως ότι οι σερβομηχανισμοί πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από Σέρβους μηχανικούς στην υπηρεσία κάποιου Βυζαντινού αυτοκράτορα. Δεν κοροϊδεύω!\nΟ Ιούλιος Βερν είχε προβλέψει υποθαλάσσιες αεραύλεις που θα μεταφέρουν ανθρώπους από την Ευρώπη στας Αμέρικας, αλλά τελικά δεν δικαιώθηκε. Πάντως στο Παρίσι πρέπει να λειτουργούσαν οι αεραύλεις (οι κάποιες) μέχρι και αρχές 90’ς.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:49\nΤο έχουμε εξαντλήσει το θέμα:\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:58\nΩραίο άσμα, αλλά πάντα όταν το άκουγα με χάλαγε αυτό το\n>θα σφάξουμε ένα αηδόνι\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:11\n>«διακρίνω μία ψυχρασία ή μου φαίνεται;» Γς, ρίξε βίντεο\nΖίκος: Βλέπω μια ελαφρά ψυχρασία μεταξύ σας\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:23\n118>>Ωραίο άσμα, αλλά πάντα όταν το άκουγα με χάλαγε αυτό το\nεσύ θα χορταίνεις από δω καλέ μου\nσπέρνω την καρδιά μου στο λιβάδι να γενεί ψωμάκι να χορτάσεις\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:43\n114, Ξεκαρδιστικό! Πού τα βρίσκουν…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:45\n«…θα σφάξουμ’ ένα γκιώνη» ίσως;\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:49\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:54\n120. Προφανώς παρωδία -τρολιά. ο «ποιητής Αλ Μουκάμπαλα» βγάζει μάτι πως ο γραφιάς ξέρει τι του γίνεται,αλλά κοροϊδεύει! 🙂\nal-Kitab al-mukhtasar fi hisab al-jabr wa’l-muqabala\n«Aλ Κιτάμπ αλ μουχτάσαρ φι χισάμπ αλ-Τζάμπρ ουαλ’ Μουκάμπαλα» (ουφ μπρε!..) ο πλήρης τίτλος της «Άλγεβρας» του Αλ Χουαρίζμι. Το Βιβλίο της Εξισορρόπησης και της Αποκατάστασης.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:13\nγια ένα τόσο δα σφαλματάκι; (σχ,74)\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:15\nΚαλό. Βεβαίως διαφωνῶ μὲ τὸν οἰκοδεσπότη ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς του ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτο κάποιος νὰ μπερδευτῇ ἀπὸ τὴν «πολυκαισαρίη», ἀλλὰ ἐπιτρέπεται νὰ ἀγνοῇ τὸν στιγμιαῖο μέλλοντα τοῦ «εἰσάγω». (Γνωστὸν ὅμως αὐτό.)\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:17\nΑγαπητέ Νίκο, ο δεύτερος λόγος της εκτίμησής μου για σένα είναι το νεφέλωμα των εικασιών γύρω από την απορία «πού τα προλαβαίνει ο Σαραντάκος όλα αυτά;» αλλά ότι προλαβαίνεις και -σου κάνει καρδιά- ΚΑΙ διαβάζεις τις αναρτήσεις της Παναγιωταρέα- ΟΧΙ, δεν θα το φανταζόμουν ποτέ! Συγχαρητήρια! (Πάντως το κεφαλαίο του «Πολυκαισαρίη» -του «αθεόφοβου Καβάφη» φαίνεται πως είναι προσεκτικά βαλμένο, δηλ. είναι το αρχικό κεφαλαίο λέξης «που θέλομε να ξεχωρίσωμε (Μ. Τριανταφυλλίδης)» όπως Δίκαιο, Δημοκρατία, Δικτατορία κλπ)\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:27\nΚαι πού ν’ αρχίσουμε, φίλε Νίκο, να συζητάμε τί ακριβώς σημαίνει η προς οδηγούς αυτοκινήτων εντολή «Βάλε τήν όπισθεν»! Άσε! Ευτυχώς δεν ξέρω να οδηγώ. Να περνάς καλά όπου και αν είσαι…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:34\n123. Kάτι γλωσσικό εξτρά. Bλέπω πως το «Αλ Τζαμπρ» οι Αγγλοσαξόνοι το αποδίδουν «Completion» (μουκαμπαλα είναι το Balancing). Aνακριβές. Αλ Τζαμπρ είναι η «Αποκατάσταση» (θα ήταν λοιπόν πιο δόκιμο κάτι σαν Rehabilitation) με την ιατρική έννοια. Oι πρακτικοί Άραβες ορθοπΑΙδικοί ας πούμε, όταν έβαζαν ένα σπασμένο κόκκαλο ή έναν εξαρθρωμένο ώμο στη θέση τους έκαναν «Αλ Τζαμπρ». Τον όρο «Αλτζεμπρίστα» γι’ αυτούς τους γιατρούς τον έχει και ο Θερβάντες στον Δον Κιχώτη.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:24\n7: Κιντ, αν εννοείς την κ. Π(αντερμαλή), θα σε στείλω πίσω. Επίσης στο ΕΚΤ θα βρεις την -οθντκ-διατριβή της, απ’ την οποία λείπει η σελίδα με τη σύνθεση των επιτροπών της κι οι ευχαριστίες. Στο δε αποθετήριο του ΑΠΘ, λείπει όλο το διδακτορικό…\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:45\nΝεοKid, κι εγώ θα έλεγα ότι είναι παρωδία/τρολιά αν ήταν ηλεκτρονικό. Αλλά είναι τυπωμένο βιβλίο, εκατόν κάτι σελίδων, που ο Κορνήλιος είχε την καλοσύνη να σκανάρει και να βάλει κάπου στο Διαδίκτυο. Εκτός πια αν το σκάρωσε ο ίδιος κι έβαλε ψευδεπίγραφα τον άγνωστο συγγραφέα και τον πολύ γνωστό εκδότη — αλλά δεν το πιστεύω.\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:52\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:12\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:16\n130. Άγγελε,ναι το καταλαβαίνω. Μάλιστα θα έπαιρνα το θάρρος να ρωτήσω τον Κορνήλιο -που πιθανώς να έχει κονέ στο Γεωργιάδειο ευρύτερο χώρο…- αν μπορεί να μού κανονίσει καμιά επαφή με τον τέως υπουργό. Ξέρεις τί βιβλίο μπορώ να ετοιμάσω γώ για τον Αδωνιδάκο; Nα φυσάει απ’όλες τις μπάντες. Άκου «ποιητής Μουκαμπάλα»…πφφ. Θα του σιάσσω γώ ελληναράδικα σενάρια να τρώει ο Αλδούσιος κι ο Αλγορίθμητος και του Αλκορδόβιου να μη δίνει ούτε ψιχουλάκι … 🙂\nΣτα σοβαρά και με απόλυτη ειλικρινεια δεν βλέπω τίποτε το κατακριτέο αν κάποιος έπιασε κώτσο τον Αδονιδάκο για να βγάλει ίσωςκανα φραγκάκι ή και για να κάνει απλά την πλάκα του! Kοινωνική προσφορά! Mα «ποιητής Μουκαμπάλα!» Kορυφαίο! 🙂\nYΓ. Κορνήλιε, σοβαρή είναι η πρότασή μου. Κανόνισέ μου ακρόαση με τον Αδωνιδάκο και 70-30 τα κέρδη από το σύγγραμμά μου! Σπαθί σού μιλάω! (και 60-40 το συζητάω. Έχει cut the lord…)\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:27\n>Mα «ποιητής Μουκαμπάλα!»\n22 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:53\nΜαρία (132), ευχαριστώ — και χρόνια σου πολλά, αν γιόρταζες χτες. Αλλο είναι να έχεις απλώς μια σκαναρισμένη φωτοτυπία, χωρίς εξώφυλλο και βιβλιογραφία, και άλλο να το βλέπεις σταλήθεια να κυκλοφορεί — και τονίζεται ότι κυκλοφορεί, δεν έχει ούτε εξαντληθεί ούτε αποσυρθεί! Όσο κι αν μου κακοφαίνεται η ιδέα να ενισχύσω χρηματικώς το συγγραφέα και τον εκδότη τέτοιου τέρατος, δεν αποκλείεται να το αγοράσω άμα βρεθώ στην Αθήνα, έτσι, για να το δείχνω στους φίλους και γνωστούς για γελωτοθεραπεία…\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:12\n131 Μια φορά *, για πάντα *…\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:40\nΌχι, παραδοσιακά το δεκαπενταύγουστο.\nΔώσε άλλα 10 ευρώπουλα κι αγόρασε κι αυτό του δημοσιογράφου και ομηριστή Κώστα Δούκα.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:49\nΝα’σαι καλά, Μαρία! Ο λίκνος σου με οδήγησε σε πλήρη κατάλογο της Βιβλιοθήκης των Ελλήνων, που βρίσκετα εδώ, και έμεινα ενεός. Εντάξει, θα μου πεις, τι περίμενα να βρω; Αλλά επειδή εδώ και κάμποσα χρόνια δεν πολυκυκλοφορώ στην Αθήνα, ειλικρινά δεν περίμενα να βρώ βιβλία με τίτλους και περιγραφές βιβλίων σαν τα εξής:\nΠαραδόσεις από τον Σείριο: Απ’ όλα τα έργα του Πλάτωνα πρέπει να τοποθετηθεί πρώτο στη σειρά της μελέτης ο Κρατύλος. Το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα είδος κώδικα που μπορεί να βοηθήσει στην αποκρυπτογράφηση. Κρύβει όλες τις παραδόσεις του Σειρίου και φτάνει σε συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τις ορατές και τις αόρατες περιοχές του άστρου αυτού.\nΗ αθέατη όψη του ινδοευρωπαϊκού ζητήματος: Στο βιβλίο αυτό αναλύονται δύο κυρίως ζητήματα: η προέλευση και οι μετακινήσεις της ελληνικής φυλής και γλώσσας και η συμβολή τους στη διαμόρφωση της λεγόμενης Ινδοευρωπαϊκής ομάδος γλωσσών.\nΈστιν ουν και η αρχαία Αίγυπτος Ελλάς\nΤο θείον ελληνικόν αλφάβητον: Δια της παρούσης ερεύνης επιχειρείται η αποκωδικοποίηση των γραμμάτων/στοιχείων, του αλφαβήτου και των λέξεων της ελληνικής γλώσσας, όχι υπό του Φιλολογικού ή Ιστορικού πρίσματος, αλλ’ υπ’ αυτού του Τεχνολογικού.\nΗ Ελληνική γλώσσα αποτελεί ένα κολοσσιαίο επιστημονικό και τεχνολογικό επίτευγμα ανθρώπων υψίστης διανοίας, το οποίο τεχνηέντως υποκρύπτεται ή υποβαθμίζεται. Μέχρι σήμερα η ελληνική γλώσσα έχει διερευνηθεί και μελετηθεί κυρίως υπό γλωσσολόγων, ιστορικών και φιλολόγων. Ελάχιστα έχει μελετηθεί υπό τεχνικών και τεχνολόγων, προκειμένου να αναδειχθη το τεχνολογικό μεγαλείο της. Υπό το πρίσμα μιας τέτοιας ανάλυσης και μελέτης, η ανθρωπότητα θα μείνει έκθαμβη για μία ακόμη φορά, καθώς το πλήθος των τεχνολογικών πληροφοριών, οι οποίες εμπεριέχονται εντός των γραμμάτων και των λέξεων της Ελληνικής γλώσσας, είναι αμφίβολο αν μπορούν να κατανοηθούν λόγω ελλείψεως αντιστοίχων γνώσεων.\nO δίσκος της Φαιστού μιλάει ελληνικά: Η ελληνική καταγωγή των Μινωιτών\nKώδικας Άστρο του Ιησού: Η απόλυτη ημερομηνία γέννησης και θανάτου του Χριστού αποκαλύπτεται μετά από 2000 χρόνια.\nΗ ελληνική καταγωγή των Σουμερίων\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:14\nΌσα απ’ αυτά τα σκουπίδια είναι δερματόδετα τα πουλάνε οι τηλεβιβλιοπώλες Λεωνίδας-Άδωνις.\nΗ κυρία του δίσκου αφού σπούδασε πρώτα Πληροφορική…\nΕν συνεχεία η Έφη Παλυγιαννάκη, αφού διδάχθηκε τον Όμηρο από το πρωτότυπο στα μαθήματα της Ελληνικής Αγωγής γράφει τα κείμενα στην εικονογραφημένη έκδοση των επών (εκδ. Γεωργιάδη) με ακριβή μετάφραση των Ομηρικών στίχων, ένα πρωτότυπο έργο αξιώσεων.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:35\nΓιατί άργησε τόσο πολύ να φτάσει στην Ιθάκη ο Οδυσσέας; Ευκολάκι: Έκανε βόλτες στον Ατλαντικό.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:37\n0.13-015 είναι καλό που ο Καλόπουλος έχει πολλές εμφανίσεις στα κανάλια\n1.55 τα προβάλει γιατί τα πιστεύει τα βιβλία του Καλόπουλου\n2.14 ο χριστιανός Γεωργιάδης διαβάζει Καλόπουλο και βλέπει την ΠΔ με διαφορετικό μάτι\n4.45 με τα βιβλία του Καλόπουλου το θέμα ΠΔ κλείνει\nΟ Καρατζαφερικός πλέον Γεωργιάδης\n3.37 και μετά. Τώρα απλώς ο Καλόπουλος δικαιούται να έχει τις απόψεις του, τώρα προβάλει λανθασμένα τις απόψεις του, τώρα που ( είμαι πολιτικός και τρώω από αλλού ) δεν πρέπει να διχάζουμε , τώρα δεν μπορείτε να βάλετε τους Έλληνες να φαγώνονται, και τώρα οι μέλισσες πηγαίνουν από λουλούδι σε λουλούδι γιατί παλιά που σας φιλοξενούσα δεν πήγαιναν , τώρα είναι λανθασμένη προσέγγιση κ.λπ.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:45\nΜωρέ δεν πατάνε τα κουμπιά ν΄αρχίσει ο κόσμος από την αρχή; τί διάολο είν όλα τούτα; Να τηλεβιβλιοπουλούν, να αποστραβώνουν τους βλαμένους κι από τζάμπα συχνότητες; Ασε που μπήκε και στη Βουλή, ακριβώς με το να βγάνει τη μούρη του και να γίνεται γνωστός κι αυτός και τα προϊόντα του.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:57\n>Μωρέ δεν πατάνε τα κουμπιά ν΄αρχίσει ο κόσμος από την αρχή;\n[Επαναφορά των εργοστασιακών ρυθμίσεων]\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:05\nάι στο καλό\n[επανεκκίνηση από το Big Bang. Εκκένωση μαύρων οπών και τέτοια]\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:28\nΧα,χα,αυτό με τις μέλισσες απο λουλούδι σε λουλούδι που ο Άδωνις αποδίδει στον Ιωάννη τον Χρυσ. (στο 5:30) είναι Μέγας Βασίλειος απ’ την ομιλία προς τους νέους κλπ, που κάναμε στο σχολείο.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:08\n138, Θησαυρός! 🙂\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:13\nΜετά τον Πολυκαισαρίη τολμάει η κ. καθηγήτρια να κόβει στις εξετάσεις τους φοιτητές της;\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:42\n«..O Ευγένιος Σινωμίδης, εκτός από μεγάλος μαθηματικός ήταν και λόγιος και μεγάλος μελετητής του Πυθαγόρα και του Παράκελσου. Εκ των ιδρυτικών στελεχών του διάσημου ETH (Ε τε Χά) Τσύριχ εν Ζυρίχην Ελβετίας . Κοντά του μαθήτευσε ο διάσημος καθηγητής Georg von Τrittbretfahrer που μάς είναι γνωστός , εκτός από συνιδρυτής του Alpeinisches Institut für Angewandte und Numerische Mathematik , κυρίως από το μνημειώδες έργο του «Die Werten und Vektoren des Eigens» εραλδικό έργο ενός ολόκληρου νέου τομέα των Μαθηματικών ,της «Ηοmopathaetische Quatschalgebra» Aυτός εισήγαγε λοιπόν τις τιμές και τα διανύσματα Eigen (Άιγκεν) προς τιμή του παλιού του δασκάλου Ευγένιου (του οποίου το όνομα οι καλοκάγαθοι Ελβετοί δεν επρόφεραν «Όϋγκεν (Ευγένιος)» αλλά «Άϊγκεν» και έτσι έμεινε. Aπό τα τρία αρχικά γράμματα του ονόματος τού Σινωμίδη καθιερώθηκε και ο όρος sin διά την ημιχορδή τόξου. Το αποκαλούμενο ημίτονο… »\n(απόσπασμα από το υπό έκδοσή σύγγραμμά μου «Η Πυθαγόρεια Άλως που φώτισε τη Δύση. Από τον Πάππο στον Πάππα» και το κεφάλαιο Ζ.Η Γραμμική Άλγεβρα.Από τις Άλπεις στην Γοτίγγη» Να το αγοράσετε ΟΛΟΙ!)\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:50\nΔυστυχώς, πολλοί έπεσαν στην παγίδα και ερμήνευσαν ως λάθος αυτό που έγραψε η Παναγιωταρέα, διότι νόμισαν ότι η πολυκαισαρίη περιγράφει μια κατάσταση.\nΕδώ όμως έχουμε το κείμενο του Πλούταρχου που είναι σαφές:\nΈχουμε καταρχάς τον «Καισαρίωνα«, ο οποίος επειδή δεν ήταν πολύ καλό παιδί, είπε γι’ αυτόν ο Ρόδων: «ουκ αγαθόν πολυκαισαρίη«, που μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: 1) Δεν είναι πολύ καλός ο Καισαρίων (πολυκαισαρίη) και 2) Ευτυχώς που δεν υπάρχουν σαν τον Καισαρίωνα πολλοί (δηλ. «πολυκαισαρίη»).\nΗ πρώτη εκδοχή είναι και η επικρατέστερη.\nΚαι ότι μιλάει για πρόσωπο, φαίνεται και από τον στίχο που ακολουθεί:\n«Τούτον μεν ουν ύστερον απέκτεινε»\nΔηλ. επειδή δεν ήταν πολύ καλό παιδί ο Καισαρίων, τον σκότωσαν. Και εδώ το πρωτότυπο κείμενο ως απόδειξη: http://postimg.org/image/vfoa85f71/\nΆρα, σωστά είπε η Παναγιωταρέα, αλλά έκανε ένα μικρό λάθος, γιατί νόμιζε ότι ήταν ευχή. Αλλά σιγά το πράμα.\nΗ μελέτη αυτή για τη σημασία του «πολυκαισαρίη» θα εκδοθεί σε λίγο καιρό από τις εκδόσεις Γεωργιάδη, ως παράρτημα του βιβλίου: «Πότε τα βριλ, συνάντησαν τα ταμτιριρίμ;»\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:15\nΜου κάνει εντύπωση που ο Άδωνις όταν είπε «Γκράμσι» δεν έφτυσε τον κόρφο του που είπε… κακιά λέξη!\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:24\n@ 149 BLOG_OTI_NANAI\n«Πότε τα βριλ, συνάντησαν τα ταμτιριρίμ; »\nΚαι σε δεύτερο παράρτημα πότε έγινε η συνάντηση με τα καραπιπερίμ . 🙂\nΝα σε ρωτήσω σε αυτό http://postimg.org/image/vfoa85f71/ μήπως μεταφράζει κατά λάθος την Ινδία ως Ιταλία ?\nΥ.Γ. Μήπως θυμήθηκες φίλε τον Ιουστινιανό Β ?\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:48\nΕυγενιοτιμές λοιπόν και ευγενιοδιαστήματα οι ιδιοτιμές και τα ιδιοδιανύσματα.\nΑλλά και ευγενιοκατάσταση, ευγενιοεπίπεδο, γραμμή, συχνότητα, χώροι και δεν συμμαζευόμαστε.\nΑνάλυση Κυρίων Συνιστωσών μέ Ευγένιο-τέτοια μέσα. Γουστάρω.\nΝα ήταν και από το Ευγενία. Να είχαμε και την τιμή της Τζένης. Και τα Τζενοδιανύσματα.\nΚαι τα Γιεβγενοδισνύσματα στα ρώσικα κνίγκι\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:26\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:31\nΕίσαι πολύ παρατηρητικός. Πράγματι, μάλλον είναι λάθος μετάφραση. Η ομάδα του «Κάκτου», σε άλλο σημείο, σε εδάφιο του Παυσανία, μεταφράζει την «Ινδική» ως «Ινδία»: http://postimg.org/image/jywvnjbyx/\nΆλλωστε, «απέναντι» από την Αιθιοπία είναι ο Ινδικός Ωκεανός και όχι η Ιταλία. Επίσης, αν και δεν το έψαξα πολύ, είδα ότι υπήρχε κάποια οργανωμένη παροχή σπουδών στην Ινδία αν και δεν λέει με λεπτομέρεια ποια ακριβώς χρονική περίοδο αναπτύχθηκε (Ζανίν Ωμπουαγιέ, «Η Καθημερινή Ζωή στην Αρχαία Ινδία (μέχρι τον 8ο αι. μ.Χ.)», Παπαδήμας, 1988, σ. 231-232).\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:34\nΠροφανώς, Ριβαλντίνιο. Και φυσικά, πέραν της ανατιστοιχίας με το πρωτότυπο, στην Ιταλία θα τον φυγάδευε η Κλεοπάτρα για να τον γλυτώσει από τον Οκταβιανό;\nΘυμήθηκα μια φορά που έβλεπα στην τηλεόραση με τον πατέρα μου μια ταινία υποτιτλισμένη, όπου σε μια σκηνή καζίνου ο κρουπιέρης ανακοίνωνε (π.χ.) trente, pair, rouge και ο υποτιτλιστής μετέφραζε «τριάντα, μονό, κόκκινο». Επειδή άκουγα και το πρωτότυπο, πρόσεξα την αναντιστοιχία, χωρίς όμως να το σκεφτώ περισσότερο, και δεν είπα τίποτε. Ο πατέρας μου όμως, που παρακολουθούσε μόνο τους υποτίτλους και είχε ως εκ τούτου καιρό και να σκέπτεται 🙂 αναφώνησε «μα τι λέει αυτός; τριάντα και μονό;!»\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:39\nBLOG_OTI_NANAI, μ’αρέσει το «μάλλον» 🙂 Εντάξει, αβλεψία είναι, πείθομαι και χωρίς άλλο παράθεμα ότι ο μεταφραστής δεν νομίζει πως «Ινδική» έλεγε ο Πλούταρχος την Ιταλία!\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:14\n156: Ξέρεις, όσο ποιο χοντρό ένα λάθος, τόσο πιο πολλά περνάνε από το μυαλό κάποιου. Γι’ αυτό έγραψα το «μάλλον», μπας και μου διαφεύγει κάτι. Αλλά όπως λες κι εσύ φαίνεται ότι πράγματι ήταν λάθος.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:16\nΠάντως, σήμερα βλέπω άλλο απόσπασμα της δήλωσης του ΥΠΠΟΑ χωρίς το «τόσο»:\nΟ τάφος αποτελεί απαράμιλλο μνημείο τόσο για τη σημαντικότητα της ανασκαφής όσο για την δουλειά που έκανε η ανασκαφική ομάδα.\nΝα διαβάζουν Σαραντάκο και να το διόρθωσαν;\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:17\nΕπειδή έκανα λάθος και δεν ανοίγει, το ξαναποστάρω:\n<a href=http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231365691Ο τάφος αποτελεί απαράμιλλο μνημείο τόσο για τη σημαντικότητα της ανασκαφής όσο για την δουλειά που έκανε η ανασκαφική ομάδα.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:19\nΠάλι λάθος! (όποιος βιάζεται 😦 )\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:00\n158-160: Στο δελτίο τύπου γίνεται δημιουργική αναπαραγωγή των δηλώσεων Τασούλα. Ενδιαφέρον. Έχει παρατηρηθεί και το αντίθετο φαινόμενο: λάθη της Εκπροσώπου στα δελτία τύπου να διορθώνονται σιωπηρά στην αναπαραγωγή των δελτίων στα ΜΜΕ.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:18\nΔεν λείπει ένα «και» πριν από το «για την δουλειά»;\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:32\nΒεβαίως και λείπει!\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:42\nΠόθεν ο ευπρεπισμός του στίχου «τι έκαμες, μωρή;» προς το «γιατί, Άννα, γιατί;»;\nΥπήρχε ανακρίβεια στην αρχική ανάρτηση; Ή είναι σαν το «τιμημένο», που έχει γηπεδική και καθωσπρέπει εκδοχή; 😉\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:45\n@ 151 BLOG_OTI_NANAI\nΔεν μου είπες όμως για τον Ρινότμητο βρήκες κάτι ?\n@ 155 Αγγελος\n«στην Ιταλία θα τον φυγάδευε η Κλεοπάτρα για να τον γλυτώσει από τον Οκταβιανό;»\nΚανονικά για ξεκάρφωμα εκεί έπρεπε να στον στείλει 🙂\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:28\n165: Για το ζήτημα του Ιουστινιανού Β΄ τα πράγματα έχουν ως εξής:\n(προσοχή Ριβαλντίνιο, ακολουθεί μακρυνάρι)\nΠρώτον, πρέπει να δούμε τι είναι τα συναξάρια.\nΕίναι μεν πηγές πίστεως, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι διαβαθμισμένα σε επίπεδο ανάλογο της Αγίας Γραφής. Επίσης, δεν θα είναι ποτέ πλήρη τα συναξάρια. Για παράδειγμα, άγιοι που δεν γνωρίζουμε υπάρχουν αμέτρητοι. Επίσης, δεν είναι γραμμένα ως ιστοριογραφικά κείμενα αλλά περιέχουν συμβολισμούς. Για παράδειγμα, στις 29 Δεκ. διαβάζουμε, «Μνήμη των Αγίων Νηπίων […] ών ο αριθμός χιλιάδες ιδ΄ ». Φυσικά, με βάση τον πληθυσμό της περιοχής γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν υπήρξαν στην περιοχή 14.000 νήπια αλλά η ιστορική εξέταση δείχνει ότι τα νήπια θα ήταν περίπου 20 με 30 και αυτό δεν έχει πρόβλημα να το δεχτεί και ο πιο ευσεβής Ορθόδοξος.\nΕπίσης, τα συναξάρια αποτελούν μία παράδοση για την οποία γνωρίζουμε εκ των πραγμάτων ότι ποτέ δεν ήταν σε τάξη ανάλογη με αυτή που συναντάμε στην παράδοση του βιβλικού κειμένου. Βεβαίως, αντλούμε πολλές πληροφορίες από τα συναξάρια, όπως έθιμα, πολιτισμικές αξίες, ειδήσεις για την ένδυση, τη διατροφή και πολλά άλλα. Από την άλλη όμως, υπάρχουν πολλές ασάφειες, ιστορικά ζητήματα κ.λπ., που δημιουργούν ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα το οποίο έχουν ομόφωνα παρατηρήσει όλοι οι αγιολόγοι χωρίς εξαίρεση.\nΜάλιστα, ακόμα και ο άγ. Νικόδημος ο αγιορείτης γράφει το κλασικό:\n«… εάν θέλωμεν να ειπούμεν την αλήθειαν, άλλο βιβλίον της του Χριστού Εκκλησίας δεν ήτο πλέον άτακτον και ανεπιμέλητον, ωσάν ο Συναξαριστής, καθώς τούτο κοινώς παρά πάντων των ειδότων ομολογείται ».\nΕάν ο άγ. Νικόδημος στον 18ο αιώνα χρειάστηκε να «καθαρίσει» τα συναξάρια από πλήθος προβλημάτων, αυτό σημαίνει ότι τα συναξάρια επέζησαν με αυτά τα προβλήματα επί 18 αιώνες ενώ στις υποσημειώσεις του Νικοδήμου βλέπουμε ότι οι ασάφειες δεν μπόρεσαν όλες να επιλυθούν.\nΜία από αυτές είναι ο Ιουστινιανός.\nΤο συναξάρι της 15ης Νοεμβρίου όπου αναφέρονται οι «Ιουστίνος και Θεοδώρα», υποθέτουν πολλοί ότι μπορεί να εννοεί τον Ιουστινιανό Α΄, αλλά η παράδοση δεν επικράτησε και έτσι έχουμε το ιστορικά ασαφές «Ιουστίνος και Θεοδώρα». Αυτό που μας ενδιαφέρει στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η παράδοση, όπως φαίνεται, δεν ευνοεί τον Ιουστινιανό Α΄.\nΑπό την άλλη, το συναξάρι της 2ης Αυγούστου αναφέρει τον «Ιουστινιανό Βασιλέα» με τον χαρακτηρισμό «εν ευσεβεί μνήμη γενομένου », αλλά το όνομα προέρχεται από μια ασαφή παράδοση. Κάποια στιγμή μπήκε στα αγιολόγια τον 12ο αιώνα ο Ιουστινιανός Α΄, κατόπιν θεωρήθηκε ότι θα πρέπει να είναι ο Ιουστινιανός Β΄, αλλά ο Νικόδημος θεωρεί ότι ούτε ο Α΄ ούτε ο Β΄ έχουν τις προϋποθέσεις να βρίσκονται στα συναξάρια.\nΜάλιστα, σε ένα κομμάτι της εισαγωγής του στον συναξαριστή γράφει:\n«Εάν ήσαι βασιλεύς, ακολουθεί εις τα ίχνη των […] βασιλέων» «τάδε και τάδε», όμως, μέσα στα ονόματα αυτά δεν αναφέρει κανέναν Ιουστινιανό από τους δύο.\nΕπίσης, αν δεν είναι εντελώς ανύπαρκτο ως αναφορά, θα πρέπει να είναι πολύ σπάνια η έκφραση «ο άγιος Ιουστινιανός» ακόμα και σε λαϊκά κείμενα. Προσωπικά, όσο κι αν έψαξα την ελληνόφωνη βιβλιογραφία, ανάμεσα σε έναν μεγάλο αριθμό συγγραφέων, δεν βρήκα κανένα συγγραφέα που να τον αναφέρει ως «άγιο Ιουστινιανό». Και αυτό ακόμα, δείχνει πως και στην εκκλησιαστική συνείδηση δεν έχει περάσει μια ευρεία αποδοχή κάποιου Ιουστινιανού ως αγίου. Πόσο μάλλον όταν και ο άγ. Νικόδημος έχεις τις αμφιβολίες του και όταν το συναξάρι της 15ης Νοεμβρίου έβαλε στη θέση του Ιουστινιανού το όνομα «Ιουστίνος».\nΤο συμπέρασμα από όλα αυτά είναι το εξής:\nΤα Μηναία, είναι οπωσδήποτε τα μόνα έγκυρα βιβλία όπου κάποιο πρόσωπο μπορεί να μνημονεύεται, ενώ ως βοήθεια για την αναζήτηση πληροφοριών, σίγουρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το έργο του Νικοδήμου. Από τον συνδυασμό αυτόν προκύπτει για παράδειγμα η βεβαιότητα, ότι η Ειρήνη η Αθηναία την οποία βρίσκουμε σε κάποιους διαδικτυακούς συναξαριστές, αποτελεί ένα πρόσωπο που με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει θέση στην λειτουργική πράξη της Εκκλησίας.\nΤαυτόχρονα όμως, και η όλη παράδοση για Ιουστινιανό, είτε Α΄ είτε Β΄, πάλι δεν είναι ευνοϊκή και παρουσιάζει προβλήματα. Έτσι κι αλλιώς, η συναξαριακή παράδοση που μνημονεύει όχι μόνο αγίους, αλλά και ιδρυτές μονών, ή ακόμα και σημαντικά ιστορικά γεγονότα (σεισμούς, μάχες κ.λπ.) δεν απαιτεί κάποια δογματική προσήλωση στο «γράμμα».\nΆλλωστε, ο Ιουστινιανός Α΄, στην προσπάθεια του να εξαλείψει τις εντάσεις ανάμεσα σε ορθοδόξους και μονοφυσίτες, άσκησε διώξεις εναλλάξ και στις δύο κοινότητες και αυτό έκανε έως το τέλος της ζωής του με τον αφθαρτοδοκητισμό.\nΟπότε, μην έχοντας καμία βεβαιότητα και λύση για το ζήτημα, το αφήνουμε ως έχει και αναζητούμε στα συναξάρια κάποιον που έζησε με αγάπη και καλοσύνη και μας αρέσει να διαβάζουμε γι’ αυτόν.\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:40\nReblogged this on Lefteria and commented:\nΟ τηλεβιβλιοπώλης σέ νέες κοτσανοπεριπέτειες\n23 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:50\n@166 Εύγε στον κ. Blog-oti-nanai για την λαμπρή αυτή ανάλυση. Όπως βλέπεις αγαπητό μου πνευματικοπαίδι Ριβαλντίνιε, η Αγία Ορθοδοξία μας είναι τόσο μεγάλο Μπουρδέλο που δεν ξέρει (14 αιώνες μετά) αν ο κτήτωρ της Αγιά Σοφιάς Ιουστινιανός ο Α΄ και η πόρνη σύζυγός του Θεοδώρα είναι Άγιοι και βρίσκονται στον Παράδεισο στα Δεξιά του Χριστού μας!..\nΤο πιό έγκυρο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας (σύμφωνα με την «Αποστολική Διακονία») αυτό του Σωφρόνιου Εὐστρατιάδη, πρώην Μητροπολίτη Λεοντοπόλεως («Ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδο»ς, Ἀθῆναι χωρίς χρονολογία) αναφέρει σαφώς ότι ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα είναι Άγιοι της Εκκλησίας μας και ο Νικόδημος ο Αγιορείτης δεν ξέρει τί του γίνεται.\nΓια την ξεφτίλα που κάνει ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, αγαπητό μου πνευματικοπαίδι Ριβαλντίνιε, κατάβασε την 12σέλιδη μελέτη της Ελένης Αγγελομάτη – Τσουγκαράκη\nγια να δείς πόσο ανυπόληπτος και απατεώνας ήταν ο (όντως) Μέγας Νικόδημος ο Αγιορείτης\nΚι άλλη φορά να ακούς τον πνευματικό σου πατέρα Εαμοβούλγαρο και να μήν εκλιπαρείς τεκμηρίωση από τον καλό χριστιανό κ. Blog-oti-nanai. Αλλά κάτι μού λέει ότι ήξερες το θέμα με τον Ιουστινιανό και παρακάλεσες 10 φορές τον Blog-oti-nanai μόνο και μόνο για να τον εξευτελίσεις δημοσίως. Γι’ αυτό και καθυστερούσε να σού απαντήσει μιά εβδομάδα. Για να μή μάθούν όλοι οι Ρωμιοί αναγνώστες του Σαραντακείου Ιστολογίου πόσο μπουρδέλο είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:18\nΑυτές οι ιστορίες με τα γεωργιάδεια βιβλία ισως αξίζουν ένα αρθράκι.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:12\n@ 166 BLOG_OTI_NANAI\nΚαταρχάς ΘΕΡΜΟΤΑΤΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nΓια εμένα ο Ρινότμητος ήταν πάντα ένα αίνιγμα. Έβλεπα μάλιστα να αναφέρεται μόνο η πρώτη περίοδος της βασιλείας του στις 2/8. Πίστευα ότι έλαβαν υπόψιν τον τρόπο που του φέρθηκαν και ότι έκανε Οικ. Συν. και αγνόησαν τα δικά του εγκλήματα ( νομίζω ότι οδήγησε και στον θάνατο έναν πατριάρχη ). Θεωρούσα ότι μπορεί να υπήρχε κάποια παράδοση σύμφωνα με την οποία στο τέλος της ζωής στου μετανόησε.\nΑυτό το είχα σκεφτεί από την Ειρήνη την Αθηναία, για την οποία ήξερα πως στην πραγματικότητα δεν την γιορτάζουμε , αλλά είχα διαβάσει ( σε άρθρο της ΟΟΔΕ ίσως ? ) ότι υπήρχε τοπική παράδοση στην Λέσβο, ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής της μετανόησε πικρά για τα σφάλματα της. Έλεγα μήπως είχε παιχτεί κάτι παρόμοιο με τον Ιουστινιανό Β΄.\nAnyway, σε ευχαριστώ πολύ για άλλη μια φορά.\n» , η Αγία Ορθοδοξία μας είναι τόσο μεγάλο Μπουρδέλο που δεν ξέρει (14 αιώνες μετά) αν ο κτήτωρ της Αγιά Σοφιάς Ιουστινιανός ο Α΄ και η πόρνη σύζυγός του Θεοδώρα είναι Άγιοι και βρίσκονται στον Παράδεισο στα Δεξιά του Χριστού μας!. »\nΔεν πειράζει, αρκεί που ξέρει ο Θεός.\n» Για την ξεφτίλα που κάνει ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη »\nΥπερβολικά τα λες. Κυρίως τον Ιερόθεο δείχνει να μην πηγαίνει εξαιτίας της υπόθεσης με τον Ανθρακίτη.\n» κατάβασε την 12σέλιδη μελέτη της Ελένης Αγγελομάτη – Τσουγκαράκη »\nΣε ευχαριστώ πολύ. Το διάβασα. Αν και δεν φαίνεται να πολυπιστεύει στην αγιότητα του Ιβηρίτη, εντούτοις είναι πολύ προσεκτική στην ανάλυσή της.\n» Κι άλλη φορά να ακούς τον πνευματικό σου πατέρα Εαμοβούλγαρο και να μήν εκλιπαρείς τεκμηρίωση .»\nΔεν ήθελα τεκμηρίωση. Ήθελα περισσότερες πληροφορίες και εξηγήσεις από κάποιον πολύ πιο έμπειρο από εμένα. Η συζήτηση με τον BLOG_OTI_NANAI για θρησκευτικά ζητήματα με ενισχύει εσωτερικά.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 05:33\n170: Παρακαλώ, να’ σαι καλά!\nΓι’ αυτό με την Ειρήνη την Αθηναία έχεις δίκιο (πράγματι υπάρχουν μερικά άρθρα αξιόλογα στην ΟΟΔΕ). Αν παρατηρήσεις, σημαντικό είναι εκείνο το σημείο από τις διηγήσεις; της Λέσβου όπου ζητάει να την μνημονεύουν. Από τη στιγμή που ζητάει μνημόνευση, σημαίνει ακριβώς ότι η παράδοση, μας βεβαιώνει ότι δεν θεωρήθηκε αγία.\nΠάντως για τον Ιουστινιανό Β΄ δεν έχω κάτι τέτοιο υπόψη μου περί μετανοίας του. Και ο ΝΙκόδημος το αμφισβητεί.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:46\nΘυμάμαι την άννα Παναγιωταρέα όταν, νεώτερη οπωσδήποτε, δημοσιογράφος πολιτικού ρεπορτάζ ζητιάνευε στον προθάλαμο της τότε Υφυπουργού Βιργινίας Τσουδερού «νέα». Αμετακίνητη, μέχρι να πάρει αυτά που θεωρούσε ενδεχομένως «σημαντικά». (Από τότε) ήταν αξιολύπητη.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:51\nSTAR TV τώρα:\nΛέει τα σχετικά με τον Αλβανό που γάζωσε με το καλάσνικοφ στον Πειραιά και ‘εκτός συνόρων ένας 12χρονος σκοτώθηκε από πυρά αστυνομοκών΄.\nΚαι σκέφτεσαι τι ήθελε εκτός συνόρων ο νεαρός [και οι αστυνομικοί – της ΕΛ-ΑΣ ;]\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:12\n“Δεν είναι τυχαίο που πάνε στο Παρίσι… Το Παρίσι είναι η πόλη του φωτός… Άντε να τους φωτίσει ο Θεός να πάνε στο διάολο να τελειώνουμε”,\nήταν το σχόλιο του υφυπουργού Ανάπτυξης, Γεράσιμου Γιακουμάτου, για την αυριανή συνάντηση κυβερνητικών στελεχών με τους εκπροσώπους των δανειστών στη γαλλική πρωτεύουσα.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:05\nΤηλεόραση της Βουλής τώρα:\nΦωτοαναστατική ανατύπωση κάποιου βιβλίου.\nΔεν το έχω ξανακούσει. Από το ανάσταση;\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:37\nΓς, δεν έχεις δει τις ανατυπώσεις του Καραβία;\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:00\nΤιμήθηκε σήμερα για τη συνεισφορά της στην τοπογραφία της Νομανσλάνδης (παράρτημα Αλεξανδρείας) η Εκπρόσωπος. Συγκεκριμένα, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Δαμασκηνός\nπεριεκόσμησε την κα Παναγιωταρέα διά του Χρυσού Λέοντος του Τάγματος του Λέοντος Αλεξανδρείας για την έμπρακτη συναντίληψή της προς το έργο του Θρόνου του Αγίου Μάρκου.\nΠιο σινιέ ομολογουμένως το συνολάκι της ΓΓ, που τιμήθηκε με το Πατριαρχικό Οφφίκιο της Αρχοντίσσης Θησαυροφύλακος\nπρος αναγνώριση της διαχρονικής της προσφοράς στην ανάδειξη των τιμαλφών του ελληνικού πολιτισμού όπου γης.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:08\nΣτις φωτογραφίες είναι ο Πατριάρχης πάντως. Ο οποίος πιθανώς κάποτε να μετανιώσει για τις φωτογραφίες αυτές με τις δύο κυρίες… 🙂\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:18\n178: Ναι, λάθος μου, ο Σεβασμιώτατος έβγαλε λόγο απλώς, ο Μακαριώτατος απένειμε τα τιμαλφή και τα οφφίκια.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:25\nΚαι οι δυο φωτό σε μία\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:03\nΝόμιζα πως ήταν φωτομοντάζ οι ταφιόλες\n174.συνάντηση κυβερνητικών στελεχών με τους εκπροσώπους των δανειστών στη γαλλική πρωτεύουσα.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:55\n177: Δεν είμαστε καλά!\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:16\nΣαν αντρόγυνο φαίνονται έτσι όπως στήθηκαν.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:06\nΚαι για τρίο καλό είναι με την προϋπόθεση οτι ο Θεόδωρος είναι μπάι 🙂\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:17\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:17\nΤώρα θυμήθηκα οτι τον φυγόδικο Κυριακίδη της χριστιανικής Εσπρέσο τον έψαχναν ένα φεγγάρι στο αλεξανδρινό πατριαρχείο, όπου επίσης τον είχαν τιμήσει δεόντως.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:18\nΉ μάλλον ο Γιακουμάτος είπε\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:19\nΟυπς, ο Χαϊκάλης\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:44\nΤο έχω ξαναγράψει εδώ:\nΜε είχε καλέσει ένας πολύ καλός συνάδελφος σε κάποια εκδήλωση στην αίθουσα μιας πολύ μεγάλης [παρα;]εκκλησιαστικής αδελφότητας.\nΠροηγήθηκε όμως η θεία λειτουργία, όπου ένα από τα πιτσιρίκια μου, που είχα πάρει μαζί μου, μου λέει, για κάποιον μπροστά μας:\nΠραγματι αυτός ήταν. Παρακολουθούσε την λειτουργία σαν να μην συνέβαινε τίποτα.\nΗταν η εποχή που καταζητείτο για σοβαρά αδικήματα, ένα απ αυτά με μπιστολάκια και ‘δεν τον βρίσκανε΄.\nΔίπλα του ήταν ο γνωστός μετέπειτα υπουργός με την πλούσια δράση περί τις μοναστηριακές περιουσίες\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 04:40\nΤων επιπτώσεων αι πτώσεις.\nΔε θα ησυχάσω! Δε θα σταματήσω να επιπίπτω συνεχώς σε οτιδήποτε οπισθοδρομικό, σε οτιδήποτε γελοίο υπάρχει σε αυτή τη χώρα ως τανκ! Και για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση, θα πω ως οδοστρωτήρας! https://www.youtube.com/watch?v=2YP4DkDsKMQ\nΤα ως… ως… μπορούν να εκληφθούν και σαν φαντασίωση του ψυχίατρου.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:04\nαπίστευτο! Στην αρχή του βιντεακίου, εν Ωραιοκάστρω, πρώτο τραπέζι πίστα, η Φωτεινή Τομαή πρώην Κωνσταντοπούλου. Απ’ την άλλη, διαβάζω, ο ομιλητής είναι ειδικός σε θέματα Νομικής Ψυχιατρικής. -Μπα… δεν μπορεί! Σύμπτωση θα είναι…\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:07\n‘ Η τιμή του πετρελαίου διολίσθησε πάνω από $1 ανά βαρέλι΄.\nκι αναφέρεται στην\n΄βουτιά των τιμών του πετρελαίου΄\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:10\nStupid question: ας μου πει κάποιος παρακαλώ ποια είναι η άλλη κυρία στις φωτογραφίες με τον Πατριάρχη. Την κ. Παναγιωταρέα την αναγνωρίζω, εκείνην με τη μαύρη μπέρτα όχι.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:12\n193 Η Λίνα Μενδώνη, ΓΓ του ΥΠΠΟ.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:13\n#194. — Α, ευχαριστώ, πράγματι δεν την ήξερα.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:33\nΠαντελώς άσχετο: Όσοι γνωρίζετε Γερμανικά, διαβάστε παρακάτω τη σύντομη συνέντευξη του Christoph Waltz στο Σπήγκελ. Αγαλλίαση, όαση ουσίας και χιούμορ μέσα στην αφόρητη μπουρδολογία που συνήθως φορντίζει να μας προσφέρει ο συγκεκριμένος επαγγελματικός κλάδος.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:25\nΜπέρτα η τήβενος! 🙂\nΑυτόν σίγουρα τον ξέρεις.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:33\n#197. — Α, τήβενο το λένε; Εγώ νόμιζα ότι έτσι λένε το Talar, αυτό που φοράνε στα ΑΕΙ όταν απονέμουν Διδακτορικά humoris causa και τέτοια. Μετά που έγραψα τη μπέρτα, θυμήθηκα ότι μοιάζει με φελόνιο αλλά αυτό είναι μόνο για τους παπάδες. Τέλος πάντων, άντε, τήβενος αφού επιμένεις. 🙂\nΓνωστός ο κύριος της φωτογραφίας.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:37\nΡε συ Μαρία ,αυτός ο Φυσικός παριστάνει πως δεν ξέρει από τηβένους και κλάιν-μάιν;\nΔεν περνάνε οι μπλόφες σου, κύριος! Σε έχουμε πάρει χαμπάρι πως είσαι τηβενοκουροτέτοιος! 😆\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:43\n#199. — Κάτσε ρε μάστορα τώρα γιατί μπερδεύτηκα.\nΟι κυρίες είναι στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, έτσι; Και ο Τίγρης στο Οικουμενικό. Ίδια τήβενο έχουν;\n(Πάντως, παίζει να μην υπάρχει μεγαλύτερο σούργελο από τα Βραβεία Ταγμάτων, Λεόντων, Φοινίκων, Σιδερένιων Σταυρών, Βελανιδιών και Ιπποποτάμων. Είτε από Πατριαρχεία απονέμονται είτε από Κράτη).\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:58\n197-198: Τήβενος είναι; Και τότε η Παναγιωταρέα γιατί δεν φοράει; Ή αυτή αναγορεύτηκε άλλο πράγμα, ατήβενο;\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:10\nΜα δεν έχεις ακούσει την αριστοκρατία της τηβένου, τη noblesse de robe, που απο άσχετο μεταφραστή αποδόθηκε κάποτε αριστοκρατία της ρόμπας;\nΚι άμα δεις και ποιοι παίρνουν τους μεγαλόσταυρους!\nΕίχε τιμηθεί και από τον Αρχιεπίσκοπο (7 Ιουλίου 2010) αλλά και από τα Ιεροσόλυμα για το φιλανθρωπικό του έργο (Ταξιάρχες Τάγματος Ιπποτών του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων)! http://www.tovima.gr/society/article/?aid=502339\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:16\nΤην Παναγ. απλώς την στόλισε (περιεκόσμησε λέει), δεν έγινε οφικιάρια όπως η Μενδώνη.\n#202. — Όχι, δεν την είχα ακούσει τη νομπλές ντε ρομπ, Μαρία, ούτε αυτήν ούτε τη σπαρταριστή της μετάφραση. 😉\nΤο άλλο με τους τιμηθέντες, ναι, άστο να το πάρει το ποτάμι καλύτερα …\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:36\n202: Κι έγινε ρόμπα ο μεταφραστής.\n203: Α, κατάλαβα!\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:43\nΤώρα το είδα. Όχι βέβαια. Καμία σχέση.\nΤώρα σαν ψυχίατρος δήλωσε τελευταία οτι ο συριζα είναι ανίατη περίπτωση.\nΣχετικό, Στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή http://archive.efsyn.gr/?p=240482\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:49\nΓια τη μεταφραστική ρόμπα ξανάγραψα. Το βιβλίο το μοίραζαν και σαν πανεπ. σύγγραμμα ίσως και μέχρι τα χρόνια του δύτη. Όταν το επισήμανα στο μακαρίτη πια μεταφραστή μου είπε οτι αυτό ήταν δουλειά του επιμελητή, δηλαδή του Κολιόπουλου 🙂\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:09\n203: Την ίδια δουλειά κάνουμε κι εμείς και ο Μακαριώτατος. Στολίζουμε την Παναγιωταρέα.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:35\nΑυτό με τον Μελισσανίδη δεν το ήξερα και αμφιβάλλω κατά πόσον, χωρίς αυτοκράτορα, μπορεί κάποιος να πάρει τέτοιο τίτλο. Μάλλον τα τσίμπησε χοντρά το Πατριαρχείο και δεν ήθελε να δώσει οφίκιο κανονικό και ξέθαψαν τον κουροπαλάτη… μα που το βρήκαν. 🙂\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:42\n209. Γρηγόρη, τον κουροπαλάτη τον θυμάμαι από ένα επεισόδιο του «Κωνσταντίνου και Ελένης» (πολύ γέλιο αυτή η σειρά! πρέπει να έχω δεί κάθε επεισόδιο τουλάχιστον 10 φορές. Στην Κύπρο το δείχνουν ακόμη) όπου η Κατακουζίνα στο Βυζάντιο είχε την περσόνα «Κωνσταντίνος Κουροπαλάτης=σφουγκοκωλάριος/ρουφιανοτσιράκι του Νούλη-Μάνθου. Νούλης=Ιουστινιανούλης) 😆\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:56\nΤο επισημαίνουν και στο δημοσίευμα.\nΣημειώνεται ότι είναι η πρώτη φορά μετά το 1453 που απονέμεται το οφφίκιο του Άρχοντος Κουροπαλάτου, το οποίο ως αξίωμα στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία συνδεόταν με σημαντικές ευθύνες στο Παλάτι.\nΑφού δεν υπάρχει κανονικό παλάτι, κουράρει το παλάτι του μιλέτμπαση.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:59\n209: Μάλλον δίκιο έχεις: http://www.newtimes.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=35:arxon-tou-oikoumenikoy-patriarxeiou-o-dimitris-melissanidis&Itemid=372.\nΜοναδικό τίτλο φέρει και ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος (Μέγας Λογοθέτης): http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=113812\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:01\nΟ κουροπαλάτης είναι πρώιμος τίτλος και προς τη μεσοβυζαντινή εποχή σχεδόν εγκαταλείφθηκε, εμφανίστηκαν δε οι «πληθωρικοί» τίτλοι επί Κομνηνών, πρωτοκουροπαλάτης υπερσέβαστος, πανυπερσέβαστος, πανυπερσεβαστοϋπέρτατος κλπ κλπ. Λαός θέλει οφίκια, βασιλιάς δίνει οφίκια! 🙂\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:09\nΈγραφα χωρίς να έχω δει τα 211-212. Τουλάχιστον ο Μέγας Λογοθέτης είχε μια συνεχή παρουσία ως οφίκιο κατά την τουρκοκρατία, στις Ηγεμονίες και με ουσία. Κουροπαλάτες στα υστεροβυζαντινά πια χρόνια δεν υπήρχαν.\nΠιθανότατα, όπως λέει η Μαρία, έδωσε για το κτίριο, που είναι και ο λόγος που ο Αγγελόπουλος πήρε το δικό του. Είναι 5 όροφοι όλο ξύλινο και 50-100 μέτρα μήκος, και η υγρασία το κάνει να θέλει συνέχεια συντήρηση. Ήμουν εκεί πριν καμιά δεκαριά μέρες και κάθε μέρα ατέλειωτη στρατιά εργατών έξυνε με τα γυαλόχαρτα και μετά πάλι βερνίκι. Προετοιμάζονταν για τον Πάπα αντιπαραμεθαύριο.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:17\nΑ ναι, το λένε μανδύα.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:22\nΆλλαξαν και τα διακριτικά. Αντί πορφύρας και βύσσου μανδύα, τήβενο, μπέρτα 🙂\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:24\n#216. — Να λες πάλι καλά που δεν έγραψα πόντσο. 🙂\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:29\nΑυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί πήρε οφφίκιο η Μενδώνη. Πιθανώς έβγαλε κάποια τρελή επιχορήγηση ή κάτι τέτοιο; Και βέβαια η Παναγιωταρέα πήρε το παράσημο λόγω της σχέσης της (γκουχ γκουχ) με την άλλη.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:32\nΜια και ο λόγος για οφίκια θυμήθηκα και την κοτσάνα «εξ οφιτσίου» ή «εξ’ οφιτσίου» όπως λέμε εξ ουρανού.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:36\nΝα μελετήσεις αυτό απο συγγραφέα οφικιάριο.\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:48\nΦαρμακευτική Χημεία, Οικονομικά, Παιδαγωγικά… 🙄\nΣίγουρα το βιβλίο θα είναι περισπούδαστο…\n26 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:48\nΚαι χωρίς την παρέμβαση της ρομφαίας:\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:38\n196 : Άπαιχτος!\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:06\nΣταζυμπότατε (Στο 222… πέρναγε και μπροστά απ’ το σπίτι μου)\nΣτο λινκ που παραθέσατε για το Αλεξανδρινό πατριαρχείο (με το συμπάθειο) έχει κι ένα ωραίο μεζεδάκι:\nεκεί που λέει «ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΥΡΗΝΗΣ» η διεύθυνση του μητροπολίτου είναι\nΤηλ. 007495.9237566, 007495.7248629\nΜε τη λίγη γεωγραφία που ξέρω, δεεεεν νομίζω πως αυτό το πράμα βρίσκεται στην Αφρική. Συμερίζεστε κι άλλοι αυτή την άποψη;\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:12\nΤο έχει δίπορτο, Σκύλε, ο κουμπάρος.\nΤη προτάσει του μακαριστού Πατριάρχου Αλεξανδρείας κυρού Πετρου Ζ’ και κατόπιν ευλογίας της Μονής Κύκκου μετέβη στην Μόσχα την 29η Σεπτεμβρίου 1997, για να αναλάβει τα καθήκοντα του Πατριαρχικού Εξάρχου του παλαιφάτου Πατριαρχείου στην Εκκλησία της Ρωσίας. Την 23η Νοεμβρίου 1999 εξελέγη Επίσκοπος Κυρήνης, χειροτονηθείς την 28η Νοεμβρίου 1999. Την 6η Οκτωβρίου 2009 η πάλαι ποτέ διαλάμψασα Επισκοπής Κυρήνης ανυψώθη σε εν ενεργεία Μητρόπολη του Πατριαρχικού Θρόνου, εν τω προσώπω του Σεβ.κ.Αθανασίου, συνεχίζοντος την Εξαρχική του διακονία στην Μόσχα.\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:20\nΣτην Κυρήνη (σημ, Σαχατ στη Λιβύη) δεν πρέπει να υπάρχει χριστιανός για δείγμα, πόσο μάλλον μητρόπολη… Οι μητροπολίτες έχουν τους τίτλους παλαιών επισκοπών, αλλά ζουν σε διάφορα μέρη στον κόσμο. Π.χ. ο μητροπολίτης Πισιδίας ζει στην… Κορέα http://www.impisidias.com/mainsite/index.php/epikoinonia 😀\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:21\nΌλο ξεχνάω το ριφρες…\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:51\nΣτην Τρίπολη και στη Βεγγάζη υπάρχουν. Ο Ιωάννου πάλαι ποτέ είχε διδάξει στη Λιβύη.\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:12\nευχαριστώ και για τη φωτογραφία -μετά το βίντεο- που με φίλεψες: Όλ΄η δόξα, όλ΄η χάρη (κυρίως η δεύτερη).\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:03\nΡαγδαίες εξελίξεις στο ζήτημα του ομόφυλου γάμου: http://www.amen.gr/images/articles/article_19863/article_19863_81411.jpg\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:15\nΟι αγώνες μας τώρα δικαιώνονται, Θρασύμαχε.\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:39\nΕσείς το λέτε για πλάκα, μάλλον, όμως η πραγματικότητα δεν απέχει πολύ…\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:33\nΤώρα βρήκα ευκαιρία να το διαβάσω, πολύ καλό!\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:37\n#223. — Εχμ, θεματικώς δεν ταιριάζει αλλά επειδή βλέπω να κυκλοφορεί ο Μιχάλης που είναι ειδικός, ας αναφέρω ότι για πρώτη φορά έγινε ορατό και αναλύθηκε λεπτομερώς το στερεό υλικό που αποτελεί το 38% του πλανήτη μας. Το όνομα αυτού Bridgmanite και περισσότερα εδώ.\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:05\nΟ μητροπολίτης Πισιδίας Σωτήριος, που για χρόνια χρημάτισε μητροπολίτης Κορέας, ζει στην Κορέα και κατά καιρούς στην Ελλάδα ή στην Πισιδία της Μ. Ασίας.\nΌταν αποσύρθηκε από την Κορέα λόγω γήρατος, του έδωσαν τον τίτλο της «εμπεριστάτου» μητροπόλεως Πισιδίας. Ο ίδιος όμως θέλησε να είναι «ἔργῳ» μητροπολίτης της, όχι «ψιλῷ ὀνόματι». Έτσι, πήγε στην Πισιδία, βρήκε εκεί κάποιες εκατοντάδες ορθόδοξους χριστιανούς, κυρίως από την πρώην ΕΣΣΔ, κι άρχισε να λειτουργεί σε κάποιους μισοερειπωμένους ναούς. Επειδή όμως όσοι κληρικοί που δεν έχουν τουρκική ιθαγένεια δεν μπορούν να παραμένουν στην Τουρκία περισσότερο από τρίμηνο, έτσι κι ο μητροπολίτης Πισιδίας κατά καιρούς μένει στην Κορέα ή την Ελλάδα.\nΣτην ιστοσελίδα που παραπέμπεις, από τον κωδικό του τηλεφώνου του (0090), φαίνεται πως ο Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ Anishschenko, που ανήκει στην εν λόγω μητρόπολη, μένει στην Τουρκία.\n30 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:56\nΠερί επιστημονικής δεοντολογίας, ρομπών και ταγιερών: http://www.avgi.gr/article/5038475/katerina-peristeri-o-samaras-esose-to-mnimeio\n30 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:39\nΟ Μέγας Άρχων Λογοθέτης διαβάζει το Πιστεύω.\n1 Δεκεμβρίου, 2014 στις 08:23\nδεν είμαι τόσο αισιόδοξος, Γρηγόρη…\nΆθλια, Άξεστη, Βρωμιάρα Πουτ-Άννα Παναγιωταρέα! – Οι Ρωμιοί της Ανατολής – Greeks of the Orient said\n6 Αυγούστου, 2018 στις 23:59\n[…] https://sarantakos.wordpress.com/2014/11/22/meze-143/ […]


Αλέξης Παπαχελάς: Το τέλος των μύθων - TRIKALANEWS\nΑρχική » Blog » Αλέξης Παπαχελάς: Το τέλος των μύθων\nadmins 5 Νοέ 2018 11 Μαΐ 2020 Άρθρα - Απόψεις\nEίτε μας αρέσει είτε όχι, έχουμε μπει για τα καλά σε μια εποχή όπου δεν υπάρχουν, και δεν θα υπάρχουν, πανίσχυροι πολιτικοί ηγέτες ή πανίσχυρα κόμματα. Αυτά που γνωρίσαμε, δηλαδή, από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως το 2010-11. Ο Αλέξης Τσίπρας, π.χ., μπορεί να αποδειχθεί δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Ποτέ όμως δεν θα είναι «ο Ανδρέας», όπως αυτός καταγράφηκε στο συλλογικό μεταπολιτευτικό υποσυνείδητο. Δεν είναι θέμα προσωπικότητας μόνο ή προσόντων. Είναι απλά άλλη εποχή. Η κοινωνία μας δεν σηκώνει τέτοιους μύθους. Κανένα κόμμα δεν θα συμβίωνε με το μοντέλο διοίκησης του Ανδρέα μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Το καρτέλ των μεγαλοεκδοτών και επιχειρηματιών, που μπορούσε να καλλιεργεί ή να προστατεύει τέτοιους μύθους, βρίσκεται σε αποδρομή και ακυρώθηκε από την επέλαση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.\nΔεν πρόκειται ασφαλώς για αμιγώς ελληνικό φαινόμενο. Οι δυτικές κοινωνίες έχουν θρυμματιστεί σε απίστευτο σημείο. Η μεγάλη πλειοψηφία αμφισβητεί τα πάντα, απομυθοποιεί ταχύτατα πολιτικούς και δημόσιες προσωπικότητες και δεν ακολουθεί κομματικές ή άλλες παραδοσιακές επιλογές. Ο Ντοναλντ Τραμπ απέδειξε, για παράδειγμα, ότι τα κόμματα έχουν τελειώσει με τη μορφή που τα γνωρίζαμε. Το ίδιο, με διαφορετικό στυλ και τρόπο, και ο Εμανουέλ Μακρόν. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φανατίζουν τον κόσμο και τον ωθούν στα άκρα.\nΕμείς είμαστε μια χώρα με σοβαρά θεσμικά προβλήματα, που ενίοτε γίνονται και υπαρξιακά. Οι απειλές είναι μεγάλες, από την Τουρκία έως το δημογραφικό και τις μεταναστευτικές-προσφυγικές πιέσεις. Το πολιτικό μας σύστημα είναι εξωφρενικά ανώριμο και δεν μπορεί ποτέ να αντιληφθεί την ανάγκη συναίνεσης στα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας. Ολοι θεωρούσαν ότι αν κερδίσει ο Χ θα χάσουν οι ίδιοι, όχι η χώρα, την οποία νομοτελειακά θα παραλάμβαναν κάποτε. Οι θεσμοί μας είναι αδύναμοι και έχουν υποστεί κανιβαλισμό εδώ και δεκαετίες, και ακόμη περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Δεν είμαστε δηλαδή μια χώρα, όπως ήταν η Ιταλία, που μπορούσε να συνεχίσει να πορεύεται στον αυτόματο πιλότο γιατί οι θεσμοί ήταν ισχυροί και το κράτος είχε συνέχεια.\nΜε λίγα λόγια: είμαστε μια βαθύτατα διχασμένη και κατακερματισμένη κοινωνία αντιμέτωπη με σημαντικές απειλές και προκλήσεις. Θα κληθούμε να τις διαχειρισθούμε σε ένα ασταθές περιβάλλον χωρίς μυθικούς και πανίσχυρους ηγέτες. Ενδεχομένως, να αποδώσουμε περισσότερη σημασία στον κοινό νου, μακριά από πολλά λόγια. Θα χρειασθεί, πάντως, μεγάλη ωριμότητα στα επόμενα βήματά μας. Στο τέλος της ημέρας έχουμε πάντοτε την αυτοπεποίθηση που μας δίνει το γεγονός ότι επιβιώσαμε, αντέξαμε και μεγαλώσαμε έπειτα από κάθε μεγάλη κρίση…


Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες της Αστυνομίας που μεταδίδει το SigmaLive, το ΤΑΕ Λάρνακας ειδοποιήθηκε γύρω στις πέντε το απόγευμα για μαχαιρώματα σε σπίτι στην Οδό Αρχιεπισκόπου Κυρίλλου, στην περιοχή Άγιος Ιωάννης στη Λάρνακα της Κύπρου.\nΜε την άφιξη της Αστυνομίας στη σκηνή, εντοπίστηκε μαχαιρωμένο ένα κοριτσάκι ηλικίας 9 χρόνων Ρομά.\nΜε ασθενοφόρο το κοριτσάκι διακομίσθηκε στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατο της.\nΑπό τις πρώτες πληροφορίες της Αστυνομίας φαίνεται ότι το κοριτσάκι μαχαιρώθηκε από τον ανήλικο αδελφό της, ενώ βρίσκονταν στο σπίτι τους.\nΟι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε το περιστατικό διερευνώνται από το ΤΑΕ Λάρνακας.\n* Ετικέτες Θέματος: #Ειδήσεις #Κόσμος #Ανήλικος #μαχαίρωσε #σκότωσε #9χρονη #αδελφή #Λάρνακα #inforumgr\nΑνήλικος μαχαίρωσε και σκότωσε την 9χρονη αδελφή του στη Λάρνακα :: Σχόλια


Οδοιπορικό στα λουτρά του Πόζαρ | Athens Voice\n29.06.2019 | 15:13\nΟδοιπορικό στα λουτρά του Πόζαρ\n© ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΑΠΠΑ / ΑΡΧΕΙΟ INTIME NEWS\nΈνας άλλος χρόνος στον οποίο μπορείς να μπαινοβγαίνεις\nΠεριήγηση στα λουτρά Πόζαρ στο νομό Πέλλας: Μια μοναδική εμπειρία που αξίζει να ζήσεις\nΙούνης. Στην εθνική με προορισμό τα λουτρά του Πόζαρ. Τα σύννεφα σχεδιασμένα από τον Νταλί. Αν τα κάπου 500 χιλιόμετρα που έχεις να διασχίσεις μέχρι την Πέλλα σου φαίνονται ατέλειωτα, υπάρχει κι ένας άλλος χρόνος στον οποίο μπορείς να μπαινοβγαίνεις, εκείνος της ακίνητης μετατόπισης των νεφών. Σωρείτες με εικοσαδάκτυλες γροθιές. Λευκοί Εκατόγχειρες που παλεύουν σε αργή κίνηση.\nΦτάνοντας εκεί, βρισκόμαστε σε υγρό δασότοπο, κυκλωμένο από φαράγγια. Υπάρχει στην περιοχή ναός στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Υπάρχει και το λεγόμενο Μαύρο Δάσος. Είναι λοιπόν τόπος παραμυθίας, τόπος μύησης, άρα μοναχικός. Τον ορίζοντα στεφανώνει το βουνό της Τζένα, καβάλα στα εθνικά σύνορα με την ΠΓΔΜ. Σε μένα, έχει ενεργοποιηθεί εκείνη η εσωτερική πυξίδα που δείχνει μακριά από τους ανθρώπους. Δεν αισθάνομαι ότι έχω χρόνο να αφιερώσω σε συνεννοήσεις, αν θα πιούμε έναν καφέ κι αν χρειαζόμαστε αντιηλιακό. Κάτι με καλεί να το ανακαλύψω. Ή να το θυμηθώ.\nΠαίρνω με τα πόδια την ανηφόρα που οι άλλοι θ’ ανεβούν, τελικά, με το αυτοκίνητο. Βαδίζω μέσα σ’ εκείνη την ανώνυμη γενναιοδωρία δέντρων και βράχων που την θυμάμαι από άλλα βουνά, άλλα φαράγγια (Όλυμπο, Σαμοθράκη.) Νέφη ατμού αιωρούνται και διαλύονται. Ακολουθώ τον ήχο του νερού, ή εκείνος εμένα. Είμαι λαχανιασμένος, δεν ξέρω αν έχω χαθεί, αν ναι, καλύτερα. Με απορροφά η διαδικασία του συντονισμού με το τοπίο, η στάθμη μιας παρουσίας που ανεβαίνει.\nΒρίσκω την μικρή ζεστή στέρνα με τον καταρράκτη, λαξευμένη σε φυσική εσοχή, ο πυθμένας της βαμμένος γαλάζιος. Ένα μέρος από τα ύδατα του Αλμωπαίου κάνουν βουτιά στα έγκατα και αναδύονται πάλι εδώ, ζεστά κι εμπλουτισμένα με μέταλλα. Πληρώνω τα 2 ευρώ εισιτήριο και αλλάζω. Κατεβαίνω προσεκτικά τα πέτρινα σκαλοπάτια και βυθίζομαι μ’ ευχαρίστηση στο αμνιακό στοιχείο. Υπάρχουν εδώ και άλλοι κολυμβητές, ροδοκόκκινοι και ελαφρώς αποχαυνωμένοι, που όλοι συμπεριφέρονται σαν να ήταν μόνοι τους. Στα τρία μέτρα, το χείλος της γούρνας γλύφουν τα κρύα, ορμητικά νερά του ποταμού που κυλά ακριβώς δίπλα. Το σοκ της επαφής με το ποτάμι θα έρθει σε λίγο. Για τώρα, κατευθύνομαι στον μικρό θερμό καταρράκτη που πέφτει με πάταγο από τον βράχο.\nΟ θόρυβός του, σαφώς αποθαρρυντικός για κοινωνικές συναναστροφές είναι ένας από τους λόγους που οι παρόντες είναι ο καθένας στραμμένος στον εαυτό του. Μετά από ένα στιγμιαίο δισταγμό, διασχίζω το όριο ασφαλείας που με χωρίζει από τον καταρράκτη και του παραδίνομαι. Ο θόρυβος γίνεται χλαπαταγή ενώ, ταυτόχρονα, υδάτινες οπλές καλπάζουν στους ώμους και την πλάτη. Όσο και αν αναρωτιέμαι εάν θα βγω από εδώ μέσα με μώλωπες, κρατάω την θέση και την ισορροπία μου, την όρθια στάση. Γερμένος ελαφρά μπροστά, δέχομαι το μπαράζ σχεδόν λαίμαργα, σαν βία ευπρόσδεκτη, σαν τρυφερή τιμωρία. Σηκώνω μάλιστα και τα χέρια (με δυσκολία) στο σχήμα του σταυρού έτσι που και τα μπράτσα σαρώνονται από τα ραπίσματα του νερού. Δεν έχω την μυϊκή δύναμη για να συνεχίσω έτσι για πολύ και αποφασίζω να στραφώ και να αντιμετωπίσω τον καταρράκτη μετωπικά.\nΜε τα χέρια να προστατεύουν το πρόσωπο, οι ομοβροντίες τώρα προσγειώνονται κρουνηδόν στο μέτωπο, στο στήθος, στην κοιλιά. Δεν ακούω και δεν βλέπω, μόνο νιώθω παντού τις φιλικές γροθιές αυτού του γίγαντα που δεν ελέγχει τη δύναμή του, αυτό το λυντσάρισμα στο οποίο έχω συναινέσει. Και θέλω με κάποιο ενστικτώδη τρόπο, ν’ αμυνθώ, ν’ αντισταθώ, να σπρώξω προς την αντίθετη φορά αυτό που απειλεί να με ρίξει στα γόνατα. Χωρίς να το έχω σχεδιάσει, χωρίς σχεδόν να έχω δώσει εντολή, το κάνω με κραυγές. Μικρές, κοφτές στην αρχή, πιο παρατεταμένες από την στιγμή που βεβαιώνομαι ότι δυσκολεύομαι εγώ ο ίδιος να τις ακούσω μέσα στον θόρυβο του νερού, πόσο μάλλον κάποιος τρίτος.\nΔεν διαρκεί πολύ, διότι δεν αντέχεται για πολύ. Σέρνομαι ξέπνοος πέρα από την ακτίνα βολής και αφήνομαι να επιπλέω στην αμνιακή λίμνη. «Χριστούλη μου», σκέφτομαι, «τούτο δω ήταν σαν πρόβα γέννησης!»\nΧωρίς να έχω καλά-καλά συνέλθει, αποφασίζω ότι ορέγομαι και το κρύο ποτάμι. Μπαίνω πολύ σύντομα και όλες οι νευρικές απολήξεις σημαίνουν συναγερμό για να αναθάλλουν αμέσως μόλις ξαναβρεθώ στην μητρική θερμοκρασία της λίμνης.\nΞανά! Όλη η διαδικασία, όλος ο κύκλος από ευεργετικά σοκ, πάλι!\nΌταν εντέλει εγκαταλείπω με τους ζυγούς λυμένους, το σώμα κινείται σε άλλο άξονα. Τα μέλη χαλαρά, η σκέψη βαθιά, βαθύτατα σιωπηλή. Εντοπίζω σε λίγο ξανά τους συνοδοιπόρους μου, τους χαμογελώ, δεν έχω λόγια να ανταλλάξω. Λίγο με ενδιαφέρει το οτιδήποτε μπορεί να ειπωθεί. Μου φαίνεται μάλιστα αδέξια, και λίγο μάταιη, η έγνοια τους να ρωτήσουν, να λάβουν απαντήσεις, να αναρωτηθούν για τούτο και για τα’ άλλο. Δεν μπορώ να συμμετέχω σε αυτό. Δεν χρειάζομαι να καταλάβω κάτι, ούτε να γίνω κατανοητός. Αν έχω κάποια επιθυμία, είναι να συνεχίσω να είμαι έτσι, άδηλα παρών.\nΦέτος το Φεστιβάλ Πόζαρ επιστρέφει για όγδοη χρονιά στο φαράγγι, από τις 19 μέχρι τις 21 Ιουλίου.\nΔεκατρία χιλιόμετρα από την ιστορική Αριδαία και τριανταπέντε χιλιόμετρα από την Έδεσσα, σε υψόμετρο 390μ στους πρόποδες του Καϊμακτσαλάν, οι ιαματικές πηγές που βρίσκονται στις όχθες του θερμοποτάμου σχηματίζουν ένα τοπίο μυστικιστικό, ιδανικό για να φιλοξενήσει το μουσικό φεστιβάλ. Για πρώτη φορά φέτος, η ομάδα των unboxholics θα αναλάβει την παρουσίαση δίνοντας τον ρυθμό για τρεις ημέρες γεμάτες χορό, τραγούδι, ενέργεια, χαμόγελα, συναυλίες από καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής αλλά και παράλληλες δράσεις.\nΤην πρώτη μέρα, Παρασκευή 19 Ιουλίου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, με περισσότερα από 45 χρόνια πορείας, τεράστιες επιτυχίες και θρυλικές συναυλίες ανεβαίνει στη σκηνή του 8ου Φεστιβάλ Πόζαρ. Την ίδια μέρα, ο Νίκος Πορτοκάλογλου και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας «ρίχνουν κόκκινο στη νύχτα» παρουσιάζοντας την παράστασή τους «Τι έχει μείνει απ' τη φωτιά», μια παράσταση απολογισμός και γιορτή, φόρος τιμής στις ετερόκλητες επιρροές τους και αναδρομή στις μεγάλες στιγμές της πορείας τους.\nΗ τρίτη και τελευταία μέρα του φεστιβάλ, Κυριακή 21 Ιουλίου, φέρνει στη σκηνή του Φεστιβάλ Πόζαρ την Πάολα. Με ένταση και πάθος, η Πάολα ταξιδεύει ως τα Πόζαρ για μια νύχτα γεμάτη συναίσθημα! Μαζί της ο resident των φεστιβάλ, ο πάντα ανεβαστικός Γιώργος Παπαδόπουλος θα ερμηνεύσει δικές του επιτυχίες, αλλά και αγαπημένα τραγούδια με τον χαρακτηριστικό του τρόπο!\nΤιμές εισιτήριων: €25 (τριημέρου περιορισμένα), 30 (τριημέρου περιορισμένα), 35 (τριημέρου), 13 (προπώληση φοιτητικό/ ανέργων ημέρας), 15 (ταμείο)


Ποικιλίδης: Να μην ανάψει ούτε ένας πυρσός την Πέμπτη - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / More / Αθλητικά / Ποικιλίδης: Να μην ανάψει ούτε ένας πυρσός την Πέμπτη\nΠοικιλίδης: Να μην ανάψει ούτε ένας πυρσός την Πέμπτη\nΤο μέλος της διοίκησης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Παναγιώτης Ποικιλίδης ανέφερε πως δεν πρέπει να συμβεί το παραμικρό παράπτωμα στον αγώνα της Πέμπτης, αφού ο ΠΑΟΚ τελεί υπό τιμωρία με αναστολή μέχρι το 2015 και τόνισε πως περίπου 300 Πορτογάλοι θα έρθουν στη Τούμπα και πάνω από 3.000 Έλληνες θα πάνε στη Λισαβόνα για την ρεβάνς.Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο Παναγιώτης Ποικιλίδης στον Arena Fm:\nΓια τις προετοιμασίες που γίνονται:\n“Πριν από ένα τέτοιο μεγάλο παιχνίδι όλοι στη ΠΑΕ είναι επί ποδός. Ένας λόγος επιπλέον είναι πως θα επισκεφτεί την Τούμπα ο κ. Πλατινί και θέλουμε να παρουσιάσουμε άριστη, εικόνα όπως κάναμε και στο παρελθόν”.\nΓια τα εισιτήρια των δύο αγώνων:\n“Η Μπενφίκα ζήτησε 800 εισιτήρια αλλά σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση θα έρθουν 300 οπαδοί της στην Τούμπα. Όσον αναφορά στα εισιτήρια που θα πάρει ο ΠΑΟΚ για την ρεβάνς, το γήπεδο της Μπενφίκα είναι τεράστιο, μας διαθέτουν όσα εισιτήρια ζητήσουμε. Δεν γνωρίζω ακόμα τον ακριβή αριθμό, αλλά πιστεύω θα πάνε πάνω από 3000 χιλιάδες φίλαθλοι του ΠΑΟΚ στη Λισσαβόνα. Θα παίξει φυσικά ρόλο και το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα”.\nΓια την αναγκαιότητα να μην συμβεί το παραμικρό στο γήπεδο:\n“Είχε έρθει ο Πλατινί στη Τούμπα και πριν να γίνει πρόεδρος της UEFA. Δεν πρέπει να γίνει το παραμικρό. Θα βγει ανακοίνωση από την ΠΑΕ για το τι πρέπει να προσέξουν οι φίλαθλοι μας. Στο στάδιο ανάπτυξης που βρίσκεται η ομάδα κάθε τιμωρία θα κοστίσει πολύ ακριβά. Πιστεύω πως δεν θα γίνει το παραμικρό από τους φιλάθλους μας, καθώς η δίψα για την συνέχεια στους ευρωπαϊκούς αγώνες είναι μεγάλη. Ακόμα και ένας πυρσός να ανάψει θα υπάρξει πρόβλημα. Βέβαια έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του ο ΠΑΟΚ. Αν και εφόσον περάσουμε την Μπενφίκα θα παίξουμε με την Τότεναμ. Θα έρθει μια ακόμα μεγάλη ομάδα στη Τούμπα και δεν θα πρέπει να ρισκάρουμε κάποια νέα τιμωρία. Εκτός από τον κ. Πλατινί θα βρίσκονται και άλλοι άνθρωποι της UEFA στο γήπεδο. Αυτό που ξέρω είναι πως η εικόνα της Τούμπας θα είναι φανταστική. Θα υπάρξει ένα τεράστιο πανό που θα καλύψει τις θύρες 5 και 5. Θα υπάρχουν και μεγάλα πανό στην θύρα 4, θα υπάρχουν και κάποιες άλλες εκπλήξεις, τις οποίες θα δει ο κόσμος την Πέμπτη στο γήπεδο”.


Φιλίππου: «Εχουν αλλάξει τα δεδομένα» | SDNA\nΤι δήλωσε ο πρώην τιμ μάνατζερ της Εθνικής, Νίκος Φιλίππου, για την ελληνική ομάδα...\nAναλυτικά, οι τοποθετήσεις του Νίκου Φιλίππου, στον ΣΠΟΡ FM 94.6:\nΓια τον χθεσινό αγώνα με την ΠΓΔΜ:\n«Κάποιες φορές δίνει έξτρα κίνητρο, ειδικά για κάποια παιδιά που προέρχονται από τις βόρειες περιοχές της Ελλάδας και το νιώθουν περισσότερο αυτό. Δεν είναι σωστό να μπλέξουμε τον αθλητισμό με την πολιτικοί. Έλλνηες είμαστε όμως και μας ενοχλούν τέτοια θέματα. Η ομάδα των Σκοπίων είχε ένα σερί πόντων και κατάφερε να σκοράρει από τα τρίποντα, όμως η δυναμική των δύο ομάδων φάνηκε κατά τη διάρκεια του αγώνα και αποδείξαμε ποια είναι η θέση μας χωρίς να κάνουμε ένα σούπερ ματς, με πολλά στελέχη να μην είναι ακόμα έτοιμα. Όσο περνάει το τουρνουά θα είναι καλύτεροι και στα δυνατά παιχνίδια θα προχωρήσουμε πιο πολύ».\nΓια το αποψινό ματς με τους Κροάτες:\n«Είναι ένα πιο επικίνδυνο παιχνίδι. Παίζουν μέσα στην έδρα τους, και οι Σλοβένοι εαυτόν περισσότερο και δείχνουν να αδιαφορούν για τη διοργάνωσή τους. Είναι μία μπασκετική χώρα, είναι μία ομάδα που έκανε μία μεγάλη προσπάθεια στο προηγούμενο Ευρωπαϊκό στη Σλοβενία. Είναι μία ομάδα που έχει αξιώσεις, πόσω μάλλον μέσα στο σπίτι της. Είναι το πρώτο δυνατό τεστ για εμάς. Θα είναι μία δυνατή αναμέτρηση, χωρίς να είναι “τελικός” και είναι ένα παιχνίδι που θα φανερώσει τις αδυναμίες των δύο ομάδων. Δεν είναι ματς ζωής και θανάτου. Αν πάρεις σήμερα την πρώτη θέση, δεν έχει ουσιαστικό ρόλο, αφού οι ομάδες που θα έρθουν από τον άλλο όμιλο δεν είναι μεγάλης δυναμικής και θα μας προβληματίσουν. Λέμε θεωρητικά και αυτοί που πρέπει, αφού χθες υπήρξε η έκπληξη της νίκης του Ισραήλ επί της Ρωσίας. Η Τουρκία μετά τις προσθαφαιρέσεις που έγιναν λειτουργεί καλύτερα και άξιζε τη νίκη απέναντι στην Ιταλία. Η Ιταλία δεν παύει να είναι μεγάλη δύναμη, αν και κατέβηκε με χαμηλές προσδοκίες. Νομίζω ότι θα είναι ένα πάρα πολύ ωραίο Πανευρωπαϊκό, με μεγάλα παιχνίδια και θα δούμε ομάδες που δεν έχουμε δει και θα μας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον».\nΓια τις ομάδες που θα διεκδικήσουν μετάλλιο:\n«Αν πάμε βάσει των φαβορί, η τετράδα η δυνατή είμαστε εμείς, η Γαλλία, η Ισπανία και η Σερβία. Αυτό λέει η λογική. Η Ιταλία και η Τουρκία είναι μέσα στους δελφίνους για τα μετάλλια και ομάδες εκπλήξεις, αλλά δεν θα αντέξουν μέχρι το τέλος. Θα παίξει ρόλο το βάθος στον πάγκο, η κούραση, η αντοχή και πολλά άλλα πράγματα. Πολλά μπορεί να συμβούν. Εμείς είμαστε σε καλό δρόμο. Την άμυνα την έχουμε σίγουρα σε κάθε διοργάνωση, αλλά τώρα έχουμε και την επίθεση. Αυτό είναι πιο σημαντικό. Ό,τι κάναμε στην ιστορία μας, το κάναμε, παίζοντας και επίθεση. Εχουμε παιδιά που είναι γεμάτα ταλέντο στην επίθεση και υπάρχουν περισσότερες επιλογές. Μπορεί να ξεπηδήσουν παίκτες ανάλογα με τη ροή του παιχνιδιού. Έχουμε πληθώρα επιλογών στα γκαρντ και να έχουμε περισσότερες λύσεις στο παιχνίδι μας. Χθες ήρθε ο Σλούκας και έδωσε φρεσκάδα. Ο Σπανούλης παίζει ομαδικά και γίνεται μαέστρος της ομάδας. Ο Ζήσης οργανώνει το παιχνίδι, ενώ ο Μάντζαρης έχει και εκείνος το δικό του ρόλο. Αυτοί οι παίκτες δίνουν την ώθηση στους υπόλοιπους να είμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Ο Κατσικάρης έχει την τύχη και την ατυχία να έχει πολλές επιλογές στη διάθεσή του σε αυτή τη θέση».\nΓια την πιο ιδιαίτερη στιγμή του σε Ευρωμπάσκετ:\n«Οι ιδιαίτερες στιγμές ξεκινούν από το ’87. Μετά από δύο χρόνια το ασημένιο που πήραμε. Το Βελιγράδι ήταν επίσης μεγάλη επιτυχία. Ξεκινήσαμε με χαμηλούς τόνους. Στην πρώτη φάση διασυρθήκαμε από τους Σλοβένους και δυσκολευτήκαμε με τους Ισραηλινούς για να περάσουμε. Το παιχνίδι με τους Αμερικάνους το ξεπέρασε. Ελπίζουμε και φέτος να κάνουμε τα καλά παιχνίδια και να είμαστε όπως πρέπει στα δύσκολα ματς, πανηγυρίζοντας στο τέλος μία μεγάλη επιτυχία του μπάσκετ και του ελληνικού αθλητισμού».\nΓια τη θέση που θα πάρει η Εθνική:\n«Εχουν αλλάξει πλέον τα δεδομένα. Το δεύτερο χιαστί είναι εκείνο που θα μας οδηγήσει στην επιτυχία ή στη μερική αποτυχία, αφού μετέπειτα θα ξέρουμε αν θα μπορέσουμε να είμαστε στο Προολυμπιακό ή στους Ολυμπιακούς αγώνες. Θέλουμε να είμαστε μέσα στις πρωταγωνίστριες ομάδες. Αυτός είναι ο πρώτος μας στόχος. Το θέμα του μεταλλίου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες».


ΒΑΓΓΕΛΗΣ13 - Aquazone Portal\nΈΧΩ ΈΝΑ 300 ΛΊΤΡΑ, ΈΝΑ 180 ΛΊΤΡΑ ΚΑΙ ΈΝΑ ΑΚΌΜΑ 150 ΛΊΤΡΑ\nHappy Birthday ΒΑΓΓΕΛΗΣ13!\nΛάστιχο Μαυρο Ποτίσματος\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 replied to ΒΑΓΓΕΛΗΣ13's topic in Γενικά περί γλυκού νερού\nΕγινε παιδια.ευχαριστω παρα πολυ για την βοηθεια.\nΜεσα στο ενυδρειο θα το βαλω με γωνια. Βολευει και το αλφαδολαστιχο. Ευχαριστω για την απαντηση\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 posted a topic in Γενικά περί γλυκού νερού\nΓειά σας. Θα εχω προβλημα αμα βαλω λάστιχο ποτίσματος στα εξωτερικα φιλτρα που εχω? Θα μου δημιούργησει κανενα πρόβλημα με το νερό μου? Ευχαριστώ\n2 Φιλτρα Συμδεμενα Στην Εξοδο Του Νερου Με Ταφ\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 replied to ΒΑΓΓΕΛΗΣ13's topic in Φίλτρανση\nΕυχαριστώ πολύ παιδια για τις απαντησεις σας.\nΓια να μην βαλω πολους σωληνες μεσα στο ενυδρείο θελω να το κανω.\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 posted a topic in Φίλτρανση\nΓεια σας παιδια. Εχω 2 φιλτρα και σκεφτομαι να τα συνδεσω μαζι απο εκει που πετάει το νερο στο ενυδρειο με ενα ταφ. Γινεται αυτο? Ευχαριστω\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 started following polyagkistro January 17, 2014\npolyagkistro started following ΒΑΓΓΕΛΗΣ13 January 17, 2014\nΦιλτανση Με Symbiont-Filter-Pellets Η Eheim?\nΚαι εσυ δηλαδή πια υλικα μου προτεινεις να παρω για να κανω μια ππολύ καλή βιολογια. Σε ρωταω επειδη δεν τα ξερω πολυ καλα. Δεν ειμαι πολυ εμπειρος σε αυτο το θεμα.\nΜπορεις να μου εξηγησεις τι κανει με αυτο που ριχνει? οταν γινεται ολο πρασινο το μακαρονι τι σημαινει? ευχαριστω για την βοηθεια.\nΓεια σας παιδια. Ενδιαφερομαι για να ααγοράσω αυτα http://www.petcumulus.gr/shop-products/psaria-ulika-filtrwn-easy-life/symbiont-filter-pellets Τα εχει δοκιμάσει κανεις? Εσεις πια υλικα μου προτείνετε για φίλτρο eheim 2217 και ενυδρειο 300 λιτρα μεσα με πιράνχας. Τα υλικα της eheim ειναι καλυτερα?\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 started following Master1313 April 13, 2013\nMaster1313 started following ΒΑΓΓΕΛΗΣ13 April 13, 2013\npiranhas2 started following ΒΑΓΓΕΛΗΣ13 March 10, 2013\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 started following piranhas2 March 10, 2013\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 posted a topic in Θηρευτές\nΓεια σας παιδια. Την αλλη εβδομαδα θα αγορασω Σύστημα Αντίστροφης Όσμωσης - την Cardinal. θελω να κανω ολο το νερο απο βρυσης που ειναι τωρα σε νερο οσμωσης απο το ενυδρειο του πιρανχας. Εσυ τι λες θα κανω καλο στο ψαρι η να μην το κανω? και πως να βαλω το νερο οσμωσης? σιγα σιγα(40 λιτρα την εβδομαδα η πιο λιγο)? πως να τον μαθω με νερο οσωσης? Θα χρειαστει να βαλω και ηλεκτρολιτες και αλλα ιχνοστοιχεια? επειδη δεν ξερω. Μηπως ειναι καλυτερα να βαλω 70% οσμωσης και 30% βρυσης?και αμα ναι και παλι θα πρεπει να προσθεσω ηλεκτρολιτες και αλλα ιχνοστοιχεια? και ποιους ηλεκτρολιτες μου προτεινεται\nΠροβλημμα Με Αλγη\nΒΑΓΓΕΛΗΣ13 replied to ΒΑΓΓΕΛΗΣ13's topic in Θηρευτές\nΕυχαριστω παιδια για την ανταποκριση και την βοηθεια που μου δωσατε και που μου δινετε τοσο καιρο..dpap δεν ειναι μαυρη φιλε...ειναι καφε αλλα πρεπει να εγινε καφε απο τα φυλλα cattapa που εχω μεσα στο ενυδριο...\nΦιλε μου το εχει μεσα στο ενυδριο πανω απο 25 μερες και οσο περναει ο καιρος γινετε πιο μεγαλο και γεμιζει ολο το ξυλο...ανεβαζω φοτο αλλα δεν φαινεται καλα επειδη ειναι απο κινητο τραβηγμενη..\nΓεια σας παιδια...μεσα στο ενυδριο με το πιρανχα που εχω βγαζει πανω στο ξυλο κατι σαν χνουδι...το ξυλο πρεπει να το βγαλω να το καθαρισω??και αμα ναι..το ψαρι θα το κανω να χεστη πανω του..(τωρα αρχισε να στρωνει που εχω βαλει τα cattapa και τον αφησα με μια λαμπα 18watt fresh water της tropical.μπορω να κανω κατι αλλο ετσι ωστε να μην βγαλω το ξυλο?και κατι ακομα..σκεφτομαι να βαλω ευκολα φυτα απλα θα πρεπει να ριχνω και λιπασματα..τα λιπασματα θα επηρεασουν καθολου το ψαρι?ευχαριστω