Historija Evropske unije - Wikipedia\n(Preusmjereno sa Istorija Evropske unije)\nProširenje EU (animacija)\nHistorija Evropske unije predstavlja vremenski period koji počinje 1952. godine osnivanjem prve velike evropske nadnacionalne ekonomske zajednice — Evropske zajednice za ugalj i čelik. U Evropi su 1958. osnovane još dvije nadnacionalne zajednice — Evropska ekonomska zajednica i Evropska zajednica za atomsku energiju, koje su se 1967. zajedno sa Evropskom zajednicom za ugalj i čelik ujedinile u Evropske zajednice. Godine 1993. Evropska ekonomska zajednica je, postavši jedan od tri stuba Evropske unije, ušla u njen sastav kao Evropska zajednica, a deset godina kasnije, istekom Ugovora iz Pariza, i funkcije Evropske zajednice za ugalj i čelik su postale dio nadležnosti Evropske zajednice, a samim tim i EU. Evropska zajednica za atomsku energiju je nastavila da postoji kao samostalna nadnacionalna organizacija.\nOd svog nastanka, pa do današnjih dana, Evropska unija je rasla i razvijala se. Ono što je počelo kao šestočlana organizacija za slobodnu trgovinu industrijskim sirovinama, razvilo se u jedinstvenu uniju unutar čijih 28 država članica je omogućeno slobodno kretanje ljudi, roba, usluga i kapitala. Većina njenih građana se služi zajedničkom valutom, a članice ostvaruju jako blisku saradnju u pravnim, policijskim, odbrambenim i vanjskopolitičkim pitanjima. Od zajednice koja je izgradila Evropu iz pepela nakon Drugog svjetskog rata, prerasla je u uniju sa preko 500 miliona stanovnika, sa najvišim bruto društvenim proizvodom na svijetu .\n1 Ideja o ujedinjenoj Evropi\n2 Početak saradnje\n3 Ugovor iz Pariza\n4 Ekonomska unija Beneluksa\n5 Rimski ugovori\n6 Ugovor o spajanju\n7 Prvo proširenje\n8 Novi Evropski parlament\n9 Proširenje ka jugu\n10 Evropska zastava\n11 Jedinstveni evropski akt\n13 Ugovor iz Maastrichta\n14 Evropski ekonomski prostor\n15 Četvrto proširenje\n16 Ugovor iz Amsterdama\n17 „Evropski premijer“\n19 Ugovor iz Nice\n20 Peto proširenje\n21 Ustav Evropske unije\n22 Ugovor iz Lisabona\n23 Dalje širenje i novi problemi\n24 Također pogledajte\n26 Vanjski linkovi\nIdeja o ujedinjenoj EvropiUredi\nIdeja o ujedinjenoj Evropi je jako stara i potiče iz perioda Rimskog carstva . Poslije njegovog raspada, bilo je više pokušaja ujedinjenja Evrope na principima nacionalne države (Franačka država, Sveto Rimsko Carstvo, Poljsko-litvanska unija, Prvo francusko carstvo i Nacistička Njemačka). Međutim, svi ti pokušaji su propali, zato što su bili zasnovani na prinudnom ujedinjenju država, a ne na njihovoj međusobnoj saradnji .\nPo završetku Prvog svjetskog rata, riješene da ne dozvole da se užasi rata ikada ponove, mnoge države počinju da razmišljaju o politički ujedinjenoj Evropi. Austrijski grof Rihard Koudenhove-Kalergi (njem. Richard Coudenhove-Kalergi) je 1923. osnovao Panevropski pokret i 1926. je na prvom Panevropskom kongresu održanom u Beču okupio brojne ličnosti iz svijeta politike . Između ostalog, tom prilikom je rekao sljedeće :\n„Evropa kao politički koncept ne postoji. Ovaj dio svijeta obuhvata narode i države koji se nalaze u haosu, na buretu baruta međunarodnih sukoba, na polju budućih sukoba. Ovo je evropsko pitanje: međusobna mržnja Evropljana koja truje atmosferu. (...) Evropsko pitanje biće riješeno samo putem ujedinjenja evropskih naroda. Najveća prepreka stvaranju Sjedinjenih Evropskih Država su 1.000 godina rivaliteta između dvije najbrojnije nacije Evrope — Nijemaca i Francuza......“\nFrancuski premijer Aristide Briand je na sjednici Lige naroda 1929. predložio formiranje federacije evropskih država u cilju ekonomskog napretka i političko-socijalne saradnje. Brojni političari i ekonomisti su dobro prihvatili Brijanov prijedlog, tako da mu je Društvo naroda dalo zadatak da napiše memorandum sa konkretnim projektom. On je 1930. predstavio dokument koji je nazvao „Memorandum o organizaciji sistema Evropske federalne unije“, ali je tada početak Velike ekonomske krize gurnuo u stranu ideju o ujedinjenoj Evropi. Briandov sunarodnik, političar Edouard Herriot je 1931. objavio knjigu „Sjedinjene Evropske Države“, kako bi pažnju javnosti ponovo usmjerio ka ideji evropskog ujedinjenja. Međutim, njen dalji razvoj potpuno je prekinut usponom nacizma u Njemačkoj koji je doveo do početka Drugog svjetskog rata .\nPo završetku Drugog svjetskog rata, stvaranje nadnacionalne organizacije bilo je potrebno iz političkih i ekonomskih razloga, pa se sve češće moglo čuti mišljenje da je njeno stvaranje jedini način da se spriječe dalji ratovi između evropskih naroda. Privreda „starog kontinenta“ je u ratu pretrpjela velike gubitke — proizvodnja je skoro stala i životni standard ljudi je znatno opao. Veliki broj političara je vjerovao da se privreda može obnoviti samo stvaranjem zajedničkog tržišta, koje bi podstaklo veću konkurenciju, usljed čega bi došlo do rasta produktivnosti rada i životnog standarda .\nBritanski premijer Winston Churchill je 19. septembra 1946. na Univerzitetu u Zürichu održao govor koji po mnogima predstavlja prvi poslijeratni korak napravljen ka evropskoj integraciji . On je tom prilikom rekao :\n„Danas želim da vam govorim o evropskoj tragediji. (...) Postoji jedan lijek koji bi mogao, ako bi bio usvojen globalno i spontano od strane velike većine ljudi u mnogim državama, poput čuda da potpuno promijeni situaciju i da cijelu Evropu, ili njen veći dio, učini slobodnom i sretnom kao što je danas Švicarska. Koji je to pouzdani lijek? To je obnova evropske porodice, ili onolikog njenog dela koliki možemo obnoviti, i obezbjeđivanje strukture koja bi joj omogućila da živi u miru, sigurnosti i slobodi. Moramo da napravimo neku vrstu Sjedinjenih Evropskih Država. (...) Prvi korak u obnovi evropske porodice mora biti partnerstvo Francuske i Njemačke.“\nZahvaljujući Churchillovom govoru, u Hagu je 1948. održana konferencija na kojoj su prisustvovali brojni političari i predstavnici vlada, ali i predstavnici raznih građanskih udruženja. Cilj konferencije bilo je osnivanje Vijeća Evrope, a na njenom kraju je donijet Statut Vijeća Evrope. Statut je 5. maja 1949. u Londonu potpisalo 10 evropskih zemalja — Belgija, Danska, Francuska, Irska, Italija, Luksemburg, Holandija, Norveška, Švedska i Ujedinjeno Kraljevstvo. Ovim događajem, koji je poznatiji kao Londonski sporazum, osnovano je Vijeće Evrope  . Iako je u samom početku Vijeće pokušalo da utiče na produbljivanje političke saradnje između zemalja članica, njegova osnovna funkcija svodila se na jačanje demokratije i poštovanja ljudskih prava u njima .\nUgovor iz ParizaUredi\nMnogi Evropljani su smatrali da se zapadnonjemačka privreda prebrzo oporavljala od posljedica rata i da se na neki način mora kontrolisati. Kako bi ispunio volju naroda, francuski ministar spoljnih poslova Robert Schuman je na osnovu plana svog sunarodnika, ekonomiste Jean Monneta, predložio ujedinjenje francuske i zapadnonjemačke industrije uglja i čelika, i pozvao je i druge zemlje da se pridruže . Schumanova deklaracija (također nazivana i Schumanovim planom) je predstavljena 9. maja 1950 , i počeli su pregovori o osnivanju Evropske zajednice za ugalj i čelik (u daljem tekstu EZUČ), koji su uspješno završeni. Na osnovu Schumanove deklaracije izrađen je Pariski ugovor, kako je Ugovor o Evropskoj zajednici za ugalj i čelik nazivan u javnosti. Predstavljen je 18. aprila 1951, i njegovim stupanjem na snagu 24. jula sljedeće godine, i to na vremenski period od 50 godina, došlo je do ujedinjenja industrija uglja i čelika šest zapadnoevropskih zemalja — Francuske, Zapadne Njemačke, Italije, Belgije, Holandije i Luksemburga . Sve carine u trgovini željezom, ugljem i čelikom su ukinute, uvedena je zajednička tarifa prema zemljama van EZUČ, a počela je da se sprovodi i stroža kontrola proizvodnje i prodaje ovih sirovina . Kao rukovodeće tijelo EZUČ osnovana je Visoka vlast, za čijeg je prvog predsednika izabran Jean Monnet, idejni tvorac EZUČ, a za privremeno sjedište je izabran Luksemburg. Zajednička skupština, koja je imala samo savjetodavnu ulogu, osnovana je 10. septembra iste godine i za njenog predsjednika je izabran belgijski ministar vanjskih poslova Paul Henri Spaak . Također, osnovano je i Vijeće ministara, čiji je cilj bio zaštita interesa zemalja članica. Sud pravde Evropske unije je četvrta institucija osnovana Pariskim ugovorom, i to sa ciljem da rješava nesporazume koji bi mogli nastati unutar Zajednice .\nEkonomska unija BeneluksaUredi\nJoš 1921. Belgija i Luksemburg su se udružili u ekonomsku uniju , a 5. septembra 1944. vlade zemalja Beneluksa u izbjeglištvu su donijele odluku o osnivanju Carinske unije Beneluksa . Shvativši da su privrede njihovih zemalja premale da bi samostalno mogle da opstanu na svjetskom tržištu, vođe zemalja Beneluksa su donijele odluku o stvaranju prisnije ekonomske unije i 1958. Carinska unija Beneluksa je zamijenjena Ekonomskom unijom Beneluksa . Ova Unija je omogućila potpunu slobodu kretanja ljudi, robe, usluga i kapitala između zemalja Beneluksa, kao i koordinaciju njihovih socijalnih i ekonomskih politika .\nZemlje potpisnice Rimskih ugovora\nPredsjednik Zajedničke skupštine EZUČ Paul Henri Spaak je 1955. predložio ekonomsku integraciju zapadnoevropskih zemalja, po ugledu na tadašnju Carinsku uniju Beneluksa. Povodom Spaakovog prijedloga u Mesini je 15. juna iste godine počela konferencija zemalja članica Evropske zajednice za ugalj i čelik. Cilj konferencije, kojom je Spaak predsjedavao, bila je priprema nacrta sporazuma koji bi omogućio nastanak Evropske ekonomske zajednice (u daljem tekstu EEZ). Nacrt sporazuma je u maju 1956. predstavljen zemljama članicama i poslije godinu dana pregovora, u Rimu su 25. marta 1957. potpisani Rimski ugovori . Pošto je prošao potvrđivanje u parlamentima zemalja potpisnica, sporazum je 1. januara 1958. stupio na snagu. Njegovo sprovođenje je omogućilo slobodno kretanje roba, a kretanje ljudi, finansijskih sredstava i usluga je olakšano. Visina trgovinskih carina između zemalja članica je značajno smanjena, monopol je zabranjen i usvojene su određene odredbe vezane za transport, kao i komercijalne privilegije za kolonije zemalja članica . Jedna od odredbi Ugovora onemogućila je jednostrano prekidanje sporazuma, i njegov prekid bi, kao i svaka druga odluka unutar EEZ, mogao biti izdejstvovan jedino većinskim izglasavanjem . Za predsjednika komisije Zajednice izabran je zapadnonjemački političar Walter Hallstein.\nEvropska zajednica za atomsku energiju (u daljem tekstu Evroatom) je nastala kao drugi produkt Rimskih ugovora. Njeno osnivanje je izvršeno na insistiranje Francuske , koja je željela da se radi stvaranja jake nuklearne industrije, izvrši integracija nuklearnih potencijala zemalja članica EEZ . Francuski inženjer Louis Armand je izabran za njenog prvog predsednika.\nJedinstveno tržište za poljoprivredne proizvode stvoreno je usvajanjem Zajedničke poljoprivredne politike. Također, ona je, garantujući cijenu poljoprivrednih proizvoda, evropskim seljacima zagarantovala dovoljne prihode . Rimskim ugovorima, osnovana je prva finansijska institucija Evropskih zajednica, koja je javnom i privatnom sektoru unutar njih davala dugoročne zajmove — Evropska investiciona banka .\nU periodu pred usvajanje Rimskih ugovora druge evropske države su pozvane na bližu saradnju koja bi na kraju dovela do njihovog prijema u Zajednicu. Ujedinjeno Kraljevstvo je odbilo ovaj poziv i, plašeći se gubitka kontrole nad sopstvenom politikom, ono je zajedno sa Norveškom, Švedskom, Danskom, Švajcarskom, Austrijom i Portugalom osnovalo organizaciju EFTA — Evropsku asocijaciju za slobodnu trgovinu .\nUgovor o spajanjuUredi\nUnutar evropskih zajednica postojala je saglasnost oko toga da se ovlaštenja njihovih rukovodećih tijela moraju povećati, ali postojalo je i neslaganje oko načina na koji bi to povećanje bilo izvršeno. Naime, Francuska se zalagala za povećanje ovlaštenja Vijeća ministara Zajedničke skupštine, dok su druge zemlje članice smatrale da se jačanje rukovodećih tijela može izvršiti samo njihovom integracijom u jedno tijelo sa širokim ovlašćenjima. Poslije dužih pregovora koji su trajali od 23. septembra 1963. do 8. aprila 1965. zemlje članice su u Briselu potpisale Ugovor o spajanju, dokument koji je predviđao ujedinjenje tri evropske zajednice, a samim tim i ujedinjenje njihovih rukovodećih tijela . Ugovor je stupio na snagu 1. jula 1967. , čime su stvorene Evropske zajednice i njena rukovodeća tijela — Evropska komisija, Vijeće ministara i Evropski parlament. Ekonomske odredbe ovog sporazuma su dovele do još veće ekonomske integracije zemalja članica — carine na industrijsku robu između njih su ukinute i uvedena je zajednička carinska tarifa prema zemljama van Zajednica.\nProširenje Evropske unije (1973—2007); Plava boja - Evropska zajednica (EZUČ, EEZ i Euratom), zelena boja - Evropska unija\nProširenje Evropskih zajednica se prvi put zvanično pominje u Rimskim ugovorima, kada je odlučeno da samo evropska država može ući u sastav EEZ i da oko njenog prijema mora postojati konsenzus zemalja članica. Također, država i njene institucije se moraju pridržavati demokratskih principa i moraju prihvatiti osnovne ciljeve kojima EEZ teži, kao i sve zakone koje su unutar nje doneseni .\nPrvi pokušaj proširenja EEZ dogodio se 1961, kada je Ujedinjeno Kraljevstvo, uvidjevši koliki su ekonomski napredak doživele zemlje članice, počelo pregovore o prijemu. Međutim, predsjednik Francuske Šarl de Gol je 1963, uloživši veto, blokirao proces pregovora, a kao glavni razlog svog postupka, koji je ponovio 1967. kada je Ujedinjeno Kraljevstvo ponovo podnijelo prijavu, naveo je bliske odnose Ujedinjenog Kraljevstva i Sjedinjenih Američkih Država. Pošto je 1969. De Gol podnio ostavku na mjesto predsjednika, Ujedinjeno Kraljevstvo je opet podnijelo prijavu za članstvo, a isto su učinile i Irska, Danska i Norveška. Ujedinjeno Kraljevstvo, Irska i Danska su 1. januara 1973. postale punopravne članice, a građani Norveške su na referendumu odlučili da žele da ostanu van EZ .\nNovi Evropski parlamentUredi\nPreteča evropskog parlamentarizma, Zajednička skupština Evropske zajednice za ugalj i čelik je Ugovorom o spajanju pretvorena u Evropski parlament. Njegovi članovi su sve do 1979. birani iz redova parlamentaraca država članica EZ, koje su ovaj izbor vršile koristeći različite sisteme — proporcionalni, većinski, ili pak njihovu kombinaciju . Prvi direktni izbori za članove Evropskog parlamenta su održani od 7. do 10. juna 1979. i na njima su po prvi put pravo glasa imali svi punoljetni građani Evropskih zajednica. Evropski parlament je poslije izbora, koje je obilježila mala izlaznost birača (svega 40%), imao 410 članova i za njegovog predsjednika je izabrana francuska političarka i advokat Simone Veil .\nProširenje ka juguUredi\nIako su već ostvarile određene ekonomske veze sa Evropskim zajednicama, Grčka, Španija i Portugal nisu mogli postati njeni članovi. Razlog za to bili su vojni režimi koji su se nalazili na vlasti u ovim južnoevropskim državama. Tokom 1974. i 1975. dolazi do svrgavanja vojnih režima u Portugalu, odnosno Grčkoj i Španiji, što im omogućava da podnesu prijave za članstvo u EZ. Prijavu prva podnosi Grčka 1975. i pošto je na zahtjev Njemačke i Francuske proces prijema ubrzan, 1. januara 1981. ona postaje deseta članica EZ . Grenland, nekadašnja danska kolonija, a tadašnja administrativna jedinica ove sjevernoevropske države je 1985. zbog neslaganja u ribarskoj politici napustio EZ . Španija i Portugal su prijave za članstvo podnijele 1977. i poslije dugih i teških pregovora, 12. juna 1985. u Madridu, odnosno Lisabonu potpisani su sporazumi o prijemu. Ove dvije pirinejske zemlje su se 1. januara 1986. pridružile EZ, čime je broj njihovih članica porastao na 12 .\nVijeće Evrope je 1955. zastavu sa 12 zlatnih zvijezda, koje su u krugu poredane na plavoj podlozi, izabrao za svoj zvanični simbol. Vijeće Evrope je 1983. predložilo Evropskom parlamentu da pomenutu zastavu usvoji kao svoju zvaničnu i Evropski parlament je to i učinio. Šefovi država i vlade zemalja članica Evropskih zajednica 1985. su prihvatili ovaj simbol i 1. januara 1986. sve institucije EZ su počele da ga koriste .\nJedinstveni evropski aktUredi\nPredsednik Evropske komisije, Jacques Delors je u junu 1985. godine predstavio dokument koji je predviđao učvršćivanje zajedničkog tržišta unutar Evropskih zajednica. Iste godine, Delorsova komisija donijela je dokument koji predviđa prve velike dopune i izmjene Ugovora o spajanju — Jedinstveni evropski akt (u daljem tekstu JEA). Najveći broj odredbi ovog dokumenta odnosio se na institucione i ekonomske reforme EZ i pregovori o njegovom konačnom tekstu su ubrzo otpočeli. Po završetku pregovora, u decembru 1985. godine ministri vanjskih poslova 10 zemalja članica EZ usaglasili su se oko sadržaja JEA, dok su Danska i Italija morale da preispitaju da li njihovi ustavi dozvoljavaju potpisivanje ovakvog sporazuma. Danski parlament nije bio saglasan sa JEA, pa je njena vlada raspisala referendum. Belgija, Zapadna Njemačka, Francuska, Irska, Luksemburg, Holandija, Portugal, Španija i Ujedinjeno Kraljevstvo su 17. februara 1986. potpisali JEA, dok su ga Italija, Grčka i Danska potpisale 27. februara iste godine, nakon njegovog potvrđivanja na referendumu u Danskoj. Pošto je tokom 1986. i 1987. godine prošao potvrđivanje u parlamentima zemalja potpisnica, JEA je 1. jula 1987. godine stupio na snagu .\nReforme koje je Jedinstveni evropski akt previđao imale su veliki uticaj na Vijeće Evropske unije i Evropski parlament, čija su ovlaštenja značajno povećana. Korištenje prava veta je pretrpjelo određene sankcije, što je umanjilo mogućnost blokiranja daljeg procesa integracije od strane neke zemlje članice. Predviđeno je stvaranje zajedničkog tržišta koje bi omogućilo slobodno kretanje ljudi, roba, usluga i kapitala, a kao rok za to određena je 1992. godina. Put ka stvaranju monetarnog jedinstva utrla je odredba JEA koja je uvela određene mjere za kontrolisanje monetarne politike zemalja članica. Kako bi se većim ulaganjima, između različitih zemalja i regija Evropskih zajednica postigla veća jednakost u ekonomskom i socijalnom pogledu, njihove 3 najznačajnije finansijske organizacije — Evropski socijalni fond (osnovan 1960), Evropski fond za upravljanje i garancije u poljoprivredi (osnovan 1962) i Evropski fond za regionalni razvoj (osnovan 1975), pretrpjele su određene reforme, a obezbijeđen je i veći priliv novčanih sredstava u njih. Takođe, JEA je pokrenuo povezivanje zemalja članica EZ u oblastima socijalne zaštite, istraživanja, razvoja tehnologije i zaštite životne sredine.\nIako je još 1959. ostvarila prve ekonomske veze sa Evropskom ekonomskom zajednicom, Turska je zvaničnu prijavu za članstvo u Evropskim zajednicama podnijela tek 1987. godine. Evropska komisija je dvije godine kasnije prihvatila prijavu ove azijsko-evropske države, ukazavši pritom na to da je političko i ekonomsko stanje u zemlji nezadovoljavajuće, kao i da se grčko-turski odnosi, koji zbog turske okupacije Kipra nisu na zavidnom nivou, moraju poboljšati . Iste godine, prijavu za članstvu je podnio i Maroko, ali je prijava ove sjevernoafričke države odbijena sa obrazloženjem da samo evropske države mogu postati članice EZ.\nSovjetski uticaj u zemljama članicama Varšavskog pakta zvanično prestaje 1988. godine, donošenjem takozvane Sinatrine doktrine. Poslije više od 40 godina, 3. oktobra 1990. godine Njemačka se ujedinjuje i njen istočni dio postaje dio Evropske zajednice . Pad Berlinskog zida i raskidanje Varšavskog pakta, otvorio je vrata saradnji sa istočnoevropskim zemljama i daljem širenju Evropskih zajednica.\nUgovor iz MaastrichtaUredi\nDržave u kojima je održan referendum o prihvatanju Ugovora iz Maastrichta\nPad komunizma u istočnoj Evropi i ujedinjenje Njemačke naveli su Evropske zajednice da učvrste svoju ulogu u međunarodnim pitanjima, a unutar njih se javlja potreba za jačanjem, kako ekonomske, tako i političke saradnje između država članica. U aprilu 1989. godine predsednik Evropske komisije, Jacques Delors, predstavio je konačan izvještaj Komiteta za studiju o Ekonomskoj i monetarnoj uniji (u daljem tekstu EMU). Na sjednici Evropskog vijeća u Dablinu, 28. aprila 1990. godine, na inicijativu Belgije, Njemačke i Francuske, uz podršku Evropskog parlamenta  počeli su razgovori o prisnijoj unutrašnjoj političkoj saradnji. Ministri spoljnih poslova država članica EZ su 15. decembra iste godine na sastanku u Rimu donijeli odluku o otpočinjanju dvije istovremene međuvladine konferencije — prvu bi vodili ministri spoljnih poslova, a drugu ministri ekonomije i finansija. Nacrt novog sporazuma je predstavljen 17. aprila 1991. godine i on je, uz reviziju i dopunu pojedinih odredbi Rimskih ugovora, predviđao stvaranje Evropske unije, zajednice čije su aktivnosti podijeljene na tri oblasti djelovanja — njena tri stuba. Prvi stub Evropske unije činile bi aktivnosti Evropske ekonomske zajednice, koja je preimenovana u Evropsku zajednicu, drugi Zajednička vanjska i bezbjednosna politika, a treći Policijska i pravosudna saradnja u krivičnim predmetima . Evroatom i Evropska zajednica za ugalj i čelik su u okviru Evropske unije nastavili da postoje kao samostalne nadnacionalne organizacije.\nMinistri vanjskih poslova i finansija „evropske dvanaestorice“ su u Maastrichtu, 7. februara 1992. godine, potpisali Ugovor iz Maastrichta, kako je Ugovor o Evropskoj uniji popularno nazvan . Evropski parlament i većina članica su usvojili Ugovor, dok su Danska, Irska, Njemačka i Francuska po ovom pitanju organizovale referendum. Na referendumu u Danskoj ugovor je odbačen, a usvojen je na referendumima u Irskoj, Francuskoj i Njemačkoj. Parlament Ujedinjenog Kraljevstva je usvojio ugovor, ali tek nakon uspješnog ponovljenog referenduma u Danskoj. Pošto je usvojen od strane svih zemalja članica i Evropskog parlamenta, Maastrichtski ugovor je 1. novembra 1993. godine stupio na snagu, čime je osnovana Evropska unija .\nMaastrichtski ugovor je predviđao stvaranje Ekonomske i monetarne unije, koja bi omogućila uvođenje zajedničke valute. Na ovaj način, bila bi stavljena kruna na unutrašnje tržište Evropske unije, koje je počelo da funkcioniše 1993. godine . Strukturni fondovi EU su znatno povećani i osnovan je novi Kohezioni fond, kao i Evropski investicioni fond, ogranak Evropske investicione banke, čiji je cilj davanje zajmova sitnim preduzetnicima . Kako bi se u uvođenju novih zakona uzela u obzir mišljenja više predstavnika iz različitih regija EU, sa radom je počeo Odbor regija . Nadležnost EU u oblasti raznih društvenih, ekonomskih i ekoloških pitanja je značajno povećana, a stvorene su i Transevropske mreže, koje su trebale uticati na povezivanje zemalja članica u oblasti saobraćaja, telekomunikacija i energetike. Stanovnici svih zemalja članica, postali su građani Evropske unije, a uveden je i ombudsman — zaštitnik njihovih prava. Također, usvojena je zajednička socijalna politika EU, sa najvećim osvrtom na zaštitu prava radnika.\nZemlje članice su u okviru Zajedničke vanjske i sigurnosne politike počele zajednički da djeluju u okviru zaštite osnovnih principa i integriteta Unije, jačanja međunarodne sigurnosti i saradnje, a utvrđena je i zajednička odbrambena politika. Pored toga, definisani su odnosi sa NATOom i Zapadnoevropskom unijom. Zajednička aktivnost članica u oblastima suzbijanja organizovanog kriminala i terorizma ustanovljena je Pravnim i unutrašnjim pitanjima, koja je nalagala bliže odnose policije, carinskih organa i drugih nadležnih organa članica. Kako bi se omogućilo jednostavnije obavljanje ove saradnje, predviđeno je usklađivanje krivičnih propisa članica, a 1994. godine je, po ugledu na Interpol, osnovan Europol.\nEvropski ekonomski prostorUredi\nEvropske zajednice i Evropska asocijacija za slobodnu trgovinu su 1972. i 1973. godine potpisale sporazume o slobodnoj trgovini, ali su vremenom obje strane iskazale želju da pojačaju svoju ekonomsku saradnju. Međutim, intenzivniji rad na ovom pitanju počinje tek poslije donošenja Jedinstvenog evropskog akta, koji je predviđao stvaranje zajedničkog unutrašnjeg tržišta Evropske unije. Članice organizacije EFTA — Norveška, Švedska, Finska, Island, Austrija, Švicarska i Lihtenštajn željele su da postanu dio zajedničkog tržišta, iako nisu unutar EU. Početkom 1989. godine, Jacques Delors je predložio ostvarivanje složenijeg partnerstva, u vidu stvaranja Evropskog ekonomskog prostora (u daljem tekstu EEP). U maju sljedeće godine, Evropska komisija je od Vijeća EU dobila ovlaštenje da otpočne pregovore. Uslov koji su članice Evropske asocijacije za slobodnu trgovinu morale da ispune, bio je da moraju poštovati zakone EU koji se odnose na konkurenciju, zaštitu potrošača, javnu pomoć države i sl.  Po uspješnom završetku pregovora, u Portu je 2. maja 1992. potpisan Sporazum o Evropskom ekonomskom prostoru, koji je stupio na snagu istog dana kada i zajedničko unutrašnje tržište EU — 1. januara 1993. godine. Sve članice organizacije EFTA, sem Švicarske koja ga je odbacila na referendumu, potvrdile su sporazum. Norveška, Švedska, Finska, Island i Austrija su postale članice EEP 1. januara 1994. godine, dok je Lihtenštajn to učinio tačno godinu dana kasnije, poslije održanog referenduma. Novostvoreni EEP je obuhvatio 18 država i preko 380 miliona stanovnika . Unutar njega bilo je moguće slobodno kretanje roba, usluga i kapitala. Ipak, carinska kontrola između zemalja EU i organizacije EFTA je zadržana, kako bi se izbjegle veće promjene u vanjskotrgovinskom bilansu zemalja EU. Osnovane su institucije koje bi rukovodile EEP, a pored saradnje u oblasti ekonomije, otpočeta je određena saradnja u sferi istraživanja, zaštite životne sredine i kontroli uslova rada .\nPošto bi ulaskom u Evropski ekonomski prostor, automatski postale članice zajedničkog tržišta Evropske unije, članice organizacije Evropske asocijacije za slobodnu trgovinu su željele da uzmu učešća u procesu donošenja odluka vezanih za pomenuto tržište, a to su mogle postignuti jedino punopravnim članstvom u EU. Prijavu za članstvo je prva podnijela Austrija 1989, zatim Švedska 1991. godine, a godinu dana kasnije Finska, Švicarska i Norveška. Navodeći da mu je članstvo u EEP sasvim dovoljno, Island nije podnio prijavu. Pošto su njeni građani na referendumu odbacili sporazum o EEP, Švajcarska je povukla svoju prijavu. Zbog sumnje da bi pregovori sa potencijalnim članicama mogli da ometu proces donošenja Mastrihtskog ugovora, Evropsko vijeće je na sjednici u Edinburgu donijelo odluku da pregovori počnu početkom 1993. godine . Zemlje kandidati imale su GDP i dohodak po glavi stanovnika koji su bili među najvećima u Evropi, pa su nastojale da u najvećoj mogućoj mjeri zaštite svoje socijalne i ekonomske interese, što je dosta otežalo pregovore. Najveći kamen spoticanja predstavljala su pitanja vezana za poljoprivredu, ribolov, regionalnu pomoć i doprinose budžetu Unije, ali je na kraju najveći dio spornih pitanja riješen u korist zemalja kandidata, koje su izdejstvovale određene ustupke. Pregovori su uspješno završeni početkom 1994. godine, a potom su zemlje kandidati organizovale referendume, na kojima su se njihovi građani izjasnili da li žele da uđu u EU . Građani Norveške su, kao i 30 godina ranije, rekli ne ulasku u EU, a građani ostale tri zemalja kandidata su odgovorili potvrdno. Prvog dana 1995. godine, Austrija, Finska i Švedska su postale dio Evropske unije, čime je broj njenih zemalja članica porastao na 15 .\nUgovor iz AmsterdamaUredi\nLakša izmjena spornih odredbi postojećih ugovora Evropske unije omogućena je donošenjem Maastrichtskog ugovora, i to tako što su sve zemlje članice, kao i Evropska komisija, dobile pravo na podnošenje amandmana . Pošto su neke zemlje članice iskoristile ovo pravo, u Torinu je 29. marta 1996. godine počela međuvladina konferencija, na kojoj su zemlje članice vodile pregovore o donošenju novog ugovora. Stupanjem na snagu ovog ugovora, na snagu su trebali stupiti i podnijeti amandmani, čime bi sporne odredbe bile zamijenjene. Na sejdnici Evropskog vijeća u Amsterdamu, 16. i 17. juna 1997, usaglašen je tekst novog sporazuma, koji je, pošto je pretrpio određene izmjene, potpisan 2. oktobra iste godine. Nakon potvrđivanja od strane zemalja članica, Ugovor iz Amsterdama je 1. maja 1999. godine stupio na snagu .\nOsnovni cilj Ugovora iz Amsterdama bilo je stvaranje jedinstva između zemalja članica u oblasti zaštite osnovnih ljudskih prava, svake vrste slobode i sigurnosti evropskih građana. Schengenski ugovor, koji je omogućavao slobodno kretanje ljudi i ukidanje graničnih prelaza unutar zemalja potpisnica, postao je sastavni dio zakona Evropske unije, koja je dobila nadležnosti u oblasti imigracije, kontrole vanjskih granica Schengenske zone i odobravanja viza i azila građanima drugih zemalja. U okviru zajedničke socijalne politike, donijet je niz zakona protiv diskriminacije radnika. Zapadnoevropska unija je proglašena sastavnim dijelom drugog stuba EU — Zajedničke vanjske i sigurnosne politike. Europol je dobio veća ovlaštenja i omogućeno je sprovođenje zajedničkih akcija za suzbijanje organizovanog kriminala, zbog čega je treći stub EU, koji čine Pravna i unutrašnja pitanja, dobio novo ime — Policijska i pravosudna saradnja u krivičnim predmetima.\nU sklopu institucionalnih reformi, zakoni Evropske unije su stavljeni iznad zakona zemalja članica i korištenje prava veta je još više ograničeno. Organ koji je imao najviše koristi od Ugovora iz Amsterdama, bio je Evropski parlament, koji je dobio pravo da uloži veto na odluku Vijeća Evropske unije, ukoliko je ta odluka donijeta bez zajedničkog dogovora ove dvije institucije. Evropski savjet je dobio pravo da poništi glas zemlje članice za koju se dokaže da je prekršila neki od osnovnih principa EU.\nPredsjednik Evropske komisije Jacques Santer podnio je ostavku 15. marta 1999. godine, a isto su učinili svi članovi njegovog kabineta. Razlog za ovo, bile su kritike na račun rada Komisije, koje su kulminirale kada su njeni članovi Édith Cresson i Manuel Marín postali predmet brojnih optužbi — Cresson je optužena za zloupotrebu službenog položaja, a Marín za pronevjeru novca iz fondova za pomoć Evropske unije .\nNa sjednici Evropskog vijeća u Berlinu, krajem marta 1999. godine, njemački kancelar Gerhard Schröder, koji je predsjedavao Vijećem Evropske unije, postavio je bivšeg predsjednika tog tijela, Romana Prodija za novog predsjednika Evropske komisije. Pošto je 5. maja iste godine Evropski parlament potvrdio Prodijev mandat, a nešto kasnije i mandat svih članova novog kabineta, Prodijeva Komisija je 18. septembra počela sa radom . Romano Prodi se našao na čelu EU, a pošto su ovlaštenja predsjednika Evropske komisije zahvaljujući Amsterdamskom ugovoru u mnogome proširena, mnogi su ga smatrali „prvim evropskim premijerom“ . Također, Visoki predstavnik za vanjsku politiku i bezbjednost EU, Javier Solana je zbog visokih ovlaštenja koja su mu dodijeljena često spominjan kao „prvi evropski ministar vanjskih poslova“ .\nEvropska centralna banka u Frankfurtu\nPrema Maastrichtskom ugovoru, posljednji korak ka stvaranju ekonomske i monetarne unije bilo je uvođenje zajedničke valute. Na sjednici Evropskog vijeća u Madridu, sredinom decembra 1995. godine, dogovoreno je da će se zajednička valuta zvati euro, a utvrđen i je način na koji bi nova valuta bila puštena u opticaj. Maastrichtskim ugovorom su, u cilju stabilnosti zajedničke valute, određeni kriterijumi koje je zemlja članica morala da ispuni kako bi mogla da je uvede . Ovi kriterijumi bili su jako strogi i odnosili su se na stopu inflacije, visinu budžetskog deficita i dugoročne kamatne stope, a zemlje su morale da se obavežu da dvije godine prije uvođenja eura neće mijenjati kurs svoje valute u odnosu na kurseve valuta drugih zemalja članica. Imena zemalja koje su uspjele da ispune pomenute kriterijume objavljena su u martu 1998. godine, i to su bile Austrija, Belgija, Finska, Francuska, Njemačka, Irska, Italija, Luksemburg, Holandija, Portugal i Španija, dok Grčka nije uspjela da ispuni kriterijume. Ujedinjeno Kraljevstvo, Švedska i Danska su, iako ispunivši neophodne kriterijume, odlučile da ne žele da uvedu euro .\nEvropska centralna banka (ECB), institucija koja je zadužena za sve poslove vezane za euro i cjelokupnu monetarnu politiku Evropske unije, osnovana je 30. juna 1998. godine sa sjedištem u Frankfurtu, zamijenivši Evropski monetarni institut (osnovan 1994). Također, osnovan je i Evropski sistem centralnih banaka, u čijem sastavu su se pored ECB, nalazile i centralne banke zemalja članica, koje su bile dužne da određenu količinu svojih rezervi u zlatu i novcu prebace u ECB .\nJedanaest zemalja koje su ispunile kriterijume su 1. januara 1999. godine počele da koriste euro na bankovnim računima i u svrhe platnog prometa, a njihove nacionalne valute su nastavile da se koriste za sve druge potrebe. Pošto je uspjela da dostigne kriterijume, Grčka je 2001. godine postala 12. članica eurozone. Euro novčanice i kovanice su 1. januara 2002. godine postale zvanično sredstvo plaćanja u 12. država Evropske unije. Austrijski šiling, belgijski, francuski i luksemburški franak, njemačka i finska marka, irska funta, italijanska lira, portugalski eskudo, španska pezeta i grčka drahma su korištene uporedo sa eurom do kraja februara 2002. godine, kada su prestale da budu važeće sredstvo plaćanja.\nUgovor iz NiceUredi\nZemlje potpisnice ugovora.\nVlade država članica su iskazale potrebu za reformisanjem institucija Evropske unije, kako bi se ona pripremila za drastično povećanje broja članica — sa 15 na 27. Međutim, načini na koji su visoki zvaničnici pojedinih država članica željeli da ostvare te reforme su se razlikovali. Predsednik Francuske Jacques Chirac želio je da, u korist Vijeća Evropske unije smanji moć Evropske komisije, dok je njen predsjednik Romano Prodi bio protiv toga. Radikalnu ideju o stvaranju parlamentarne Evropske federacije dao je ministar vanjskih poslova Njemačke Joschka Fischer . Tokom većeg dijela 2000. godine sastajala se konferencija vlada država članica, na kojoj se raspravljalo o izmjenama procesa donošenja odluka unutar EU. I pored velikog neslaganja stavova vlada pojedinih zemalja članica, sadržaj novog sporazuma je usaglašen na sjednici Evropskog vijeća u Nici, koja je održana od 7. do 11. decembra iste godine. Ugovor iz Nice je potpisan 26. februara 2001. godine, a zatim je uslijedilo pojedinačno potvrđivanje od strane svake države članice. Parlamenti svih članica su ugovor potvrdili, dok su ga irski glasači odbacili na referendumu održanom 7. juna iste godine, kada je 53,87% irskih glasača glasalo protiv njegovog potvrđivanja. Nakon izmjena u sadržaju ugovora, koje su omogućile Irskoj da bude izostavljena iz pojedinih njegovih odredbi, irski glasači su na referendumu 19. oktobra 2002. godine, većinom od 62,89%, potvrdili Ugovor iz Nice. Ugovor je 1. februara 2003. godine stupio na snagu.\nStupanjem na snagu ovog ugovora, broj oblasti koje podliježu glasanju kvalifikovane većine u Vijeću Evropske unije je povećan, dok je pravo država članica da ulože veto na odluke Vijeća EU ukinuto u 39 oblasti . Struktura broja glasova država članica u Vijeću EU je izmijenjena kako bi se napravilo mjesta za nove članice. Također, kako bi određeni prijedlog bio izglasan sistemom kvalifikovane većine, potrebno je da za njega glasa toliko država članica da broj njihovih stanovnika iznosi najmanje 62% ukupnog stanovništva EU. Broj članova Evropskog parlamenta je povećan na 732, a raspored mjesta u njemu je iskorišten za pokrivanje neravnoteže u broju glasova koja je nastala između pojedinih država članica u Vijeću EU. Ovlaštenja predsjednika Evropske komisije su povećana, pa je on dobio pravo da razriješi dužnosti pojedinačne članove komisije . Također, mandat novoizabranog predsjednika Evropske komisije mora da potvrdi Evropski parlament, ali tek pošto je on izabran sistemom kvalifikovane većine u Vijeću EU. Ideja o pojačanoj saradnji između država članica, koja je prvi put pomenuta u Ugovoru iz Amsterdama, je sprovedena u djelo, što je omogućilo normalan tok procesa donošenja odluka u slučaju da ga pojedine države blokiraju. Međutim, ovakva saradnja država članica je onemogućena u pitanjima kao što su osnovni principi EU, Schengenski ugovor, zajedničko tržište EU, pitanja odbrane i vojne industrije . Ovim ugovorom, ojačana je Zajednička vanjska i sigurnosna politika EU. U okviru „Deklaracije o budućnosti Evropske unije“, koja je pripojena sadržaju Ugovora iz Nice, dogovoreno je sastajanje nove međuvladine konferencije, čiji bi rad bio usmjeren ka pisanje teksta Ustava Evropske unije .\nPadom komunizma u istočnoj Evropi, proces integracije bivših komunističkih zemalja u Evropsku uniju je mogao da počne. U periodu od 1987. do 1996. godine, 10 bivših socijalističkih zemalja — Poljska, Češka, Slovačka, Mađarska, Bugarska, Rumunija, Slovenija, Litvanija, Letonija i Estonija, kao i Turska, Kipar i Malta su podnijele prijavu za članstvo u EU. Na sjednici Evropskog vijeća u Luksemburgu, 12. i 13. decembra 1997. godine pokrenut je postupak prijema ovih zemalja u EU. Također, tada je odlučeno da će „svaka zemlja kandidat napredovati svojom brzinom, koja će zavisiti od stepena njene spremnosti.“ Kroz finansijsku pomoć za razvoj institucija, infrastrukture i ekonomija zemalja kandidata, EU im je, u sklopu svoje predpristupne strategije, pomogla da se prilagode njenim pravilima .\nKako bi uspješno završile pregovore o pridruživanju Evropskoj uniji, sve zemlje kandidati su morale da ispune Kopenhagenski kriterijum, prema kojem sve buduće zemlje članice EU moraju da budu stabilne demokratije, da poštuju ljudska prava i vladavinu zakona, da zaštite nacionalne manjine, da imaju tržišnu ekonomiju koja funkcioniše i da usvoje zajednička pravila, standarde i politiku, koji čine najveći dio njenih zakona. Pregovori sa 6 zemalja kandidata koje su najviše napredovale u ostvarivanju ovih kriterijuma (Kipar, Estonija, Mađarska, Poljska, Češka i Slovenija) su otpočeli 31. marta 1998, dok su sve ostale zemlje kandidati, osim Turske, pregovore otpočele 15. februara 2000. godine. Na sjednici Evropskog vijeća u Kopenhagenu, u decembru 2002. godine, zaključeno je da je 10 od 13 zemalja kandidata ispunilo neophodne uslove za pridruživanje EU. Pošto su 13. aprila 2003. godine u Atini potpisale sporazume o prijemu u EU, Poljska, Češka, Slovačka, Mađarska, Slovenija, Litvanija, Letonija, Estonija, Kipar i Malta su 1. januara 2004. godine postale njene punopravne članice .\nGodine 2005, dvije bivše jugoslovenske republike — Hrvatska i Makedonija, kao i Turska, stekle su status kandidata za članstvo u Evropskoj uniji.\nUstav Evropske unijeUredi\nNakon stupanja na snagu Ugovora iz Nice, iskazala se potreba građana Evropske unije za pojednostavljenjem njene veoma složene strukture zakona, koju je sačinjavalo 8 ugovora i preko 50 protokola i aneksa. „Deklaracija o budućnosti Evropske unije“, koja je pripojena Ugovoru iz Nice, otvorila je mogućnost konsolidovanja svih ovih dokumenata unutar jednog — Ustava EU. Još na sjednici Evropskog vijeća u Lakenu, u decembru 2001. godine, donijeta je odluka o sazivanju javne konvencije država članica EU na kojoj bi prisustvovali predstavnici tih država, njihovih nacionalnih parlamenata, Evropskog parlamenta i Evropske komisije. Kao plod ove konvencije koja je trajala od februara 2002. do jula 2003. godine, nastao je nacrt Ustava EU, čiji je glavni cilj bio da izvrši njenu dubinsku reformu kako bi je približio njenim građanima. Ovaj nacrt je poslužio kao osnova u pregovorima koji su vođeni u okviru međuvladine konferencije od oktobra 2003. do jula 2004. godine, kada je usaglašen konačan tekst Ugovora o Ustavu EU. Novi ustav je trebao da zamijeni sve sporazume potpisane u proteklih 50 godina, osim sporazuma o Euroatomu .\nSadržaj novog ugovora je bio podijeljen u 4 jednake cjeline. Prva se odnosila na osnovne principe i ciljeve Evropske unije, dok je druga obuhvatala Poglavlje osnovnih prava EU. Treća cjelina se odnosila na politike EU i na njeno funkcionisanje uopšte. Način stupanja na snagu Ustava, načini njegovog mijenjanja i objava prestanka važenja svih prethodnih ugovora su smješteni u četvrtu cjelinu ugovora. Stubovna struktura EU bi prestala da postoji i EU bi postala jedinstvena pravna cjelina. Po prvi put, predložena je klauzula o dobrovoljnom povlačenju, kojom bi svakoj državi članici bilo omogućeno dobrovoljno napuštanje EU. Zadaci evropskog komesara za vanjske odnose i evropsku susjedsku politiku, kao i zadaci visokog predstavnika za vanjsku politiku i sigurnost su povereni ministru vanjskih poslova EU, čija bi funkcija bila uvedena usvajanjem Ugovora o Ustavu. Pored povećanja broja oblasti koje podliježu glasanju kvalifikovane većine, preložena je i izmjena ovog sistema, prema kojoj bi, kako bi određeni prijedlog bio usvojen, za njega moralo da glasa 55% država članica, čija populacija čini najmanje 65 % ukupnog broja stanovnika EU. U okviru zajedničke odbrambene politike, bila bi znatno povećana uloga Evropske odbrambene agencije, a predloženo je i usvajanje zajedničke politike o azilu, imigraciji i kontroli vanjskih granica EU. Razvojem Europola i Eurojusta (osnovan 2002), bila bi stvorena mogućnost za otvaranje kancelarije evropskog javnog tužioca .\nUgovor o Ustavu Evropske unije je, kako bi Ustav stupio na snagu, morala potvrditi svaka zemlja članica EU, ili u nacionalnim parlamentima ili na referendumima. Na referendumima u Francuskoj i Holandiji, 54,68% , odnosno 61,54%  glasača je glasalo protiv potvrđivanja ovog ugovora, što je dovelo do prinudnog zamrzavanja procesa donošenja Ustava EU.\nUgovor iz LisabonaUredi\nCeremonija potpisivanja Ugovora iz Lisabona (2007)\nNa sjednici Evropskog vijeća u Briselu 16. i 17. juna 2005. godine, odlučeno je da će u narednom periodu proces reformisanja Evropske unije biti zamrznut, kako bi se, kroz konsultacije sa njenim građanima, uvidjeli razlozi zbog kojih su građani dvije zemlje članice odbacili predlog Ustava EU . Na ceremoniji proslave 50. godišnjice potpisivanja Rimskih ugovora, koja je održana 25. marta 2007. godine u Berlinu, sve članice EU su usvojile pravno neobavezujuću Berlinsku deklaraciju, prema kojoj novi, reformski ugovor EU mora biti usvojen prije izbora za poslanike Evropskog parlamenta 2009. godine . Iste godine, na sednici Evropskog vijeća koja je održana 21. i 22. juna u Briselu, postignut je dogovor o sazivanju međuvladine konferencije na kojoj bi bio usaglašen tekst novog ugovora. Pošto je Evropsko vijeće na neformalnoj sjednici u Lisabonu 18. i 19. oktobra 2007. potvrdio tekst novog ugovora, koji je usaglašen na međuvladinoj konferenciji, države članice su 23. decembra iste godine usvojile Ugovor iz Lisabona .\nZa razliku od Ugovora o Ustavu Evropske unije koji je predviđao zamjenu svih prethodnih ugovora EU njenim ustavom, Ugovor iz Lisabona je, kao i svaki prethodni ugovor donijet u EU, samo izmijenio svoje prethodnike. Način donošenja odluka putem sistema kvalifikovane većine koji je predložen Ustavom EU je zadržan, ali je, na zahtjev Poljske, njegovo stupanje na snagu odloženo do 2014. godine. Umjesto rotirajućeg sistema šestomjesečnog predsjedavanja država članica sjednicama Vijeća EU, uvedena je funkcija stalnog predsjednika ovog tela. Funkcija ministra vanjskih poslova EU, koja je predložena Ustavom EU je zbog protivljenja Ujedinjenog Kraljevstva preimenovana, pa će njen zvanični naziv glasiti Visoki predstavnik Evropske unije za vanjsku politiku i sigurnost. Predviđeno je smanjenje broja članova Evropske komisije sa 27 na 15 do 2014. godine, a određena je i gornja granica broja poslanika u Evropskom parlamentu — 750. Uloga nacionalnih parlamenata država članica je povećana tako što im je dato pravo podnošenja amandmana na nacrte zakona EU. U tekstu Ugovora iz Lisabona spomenuta su i pitanja energetske solidarnosti između zemalja članica, kao i pitanje klimatskih promjena. Cio tekst Poglavlja osnovnih prava EU je izostavljen iz teksta novog ugovora, ali su zadržane njegove najbitnije stavke, koje imaju jednaku pravnu vrijednost .\nKako bi stupio na snagu, Ugovor iz Lisabona je, kao i Ustav EU, morala potvrditi svaka država članica. Iako je ugovor potvrđen u većini njih, građani Irske su ga na referendumu održanom 12. juna 2008. godine odbacili sa 53,4% glasova protiv . Njemačka kancelarka Angela Merkel i predsjednik Francuske Nicolas Sarkozy su nakon odbacivanja ugovora na referendumu u Irskoj pozvali države članice da nastave se njegovim potvrđivanjem .\nDalje širenje i novi problemiUredi\nPošto do 2002. nisu uspjele da ispune potrebne kriterijume za članstvo u Evropskoj uniji, Rumunija i Bugarska su njene članice postale tek 1. januara 2007. godine. Istog dana, Slovenija je, ispunivši neophodne uslove za uvođenje eura kao svoje nacionalne valute, postala prva bivša socijalistička država koja je uvela jedinstvenu evropsku valutu. Kipar i Malta su 1. januara sljedeće godine postali 14. i 15. članica Eurozone, a Slovačka im se pridružila tačno godinu dana kasnije.\nKosovski parlament je 17. februara 2008. godine proglasio nezavisnost od Srbije. Ministri vanjskih poslova država članica Evropske unije su sljedećeg dana usvojili dokument prema kojem EU neće imati zajednički stav po ovom pitanju, već će odluku o priznavanju ili nepriznavanju nezavisnosti Kosova svaka država članica donijeti pojedinačno . Nezavisnost Kosova su priznale 23 od 28 država članica EU. Kako bi pomogla u razvoju Kosova nakon proglašenja njegove nezavisnosti i kako bi od Ujedinjenih nacija, SAD i Rusije preuzela dužnosti očuvanja mira i razvoja demokratije na Kosovu, EU je na njega poslala misiju policije i civilne administracije — Euleks.\nEvropska unija je godine 2012. osvojila Nobelovu nagradu za mir za "doprinos promoviranju mira, demokratije, pomirenja i ljudskih prava u Evropi."\n1. jula se Hrvatska pridružiula EU, a 1. januara je francuska prekomorska teritorijaMayotte u Indijskoj oceanu pridružena kao vanjska teritorija.\n23. juna 2016. su se građani Ujedinjenog Kraljevstva na referendumu izjasnili za izlazak iz Evropske unije sa 51,9% glasova "za" i 48,1% glasova "protiv".\n↑ Country Comparisons - GDP (purchasing power parity)\n↑ European Integration Process\n↑ European Union\n↑ The Origins 1919-1939\n↑ Počeci (1945—1957)\n↑ Vijeće Evrope\n↑ Ugovor iz Londona (1949)\n↑ Encarta - Evropska unija (2. strana)\n↑ Evropska zajednica za ugalj i čelik\n↑ Ugovor o osnivanju Evropske zajednice za ugalj i čelik\n↑ Događaji u Evropskoj uniji: 1950-e\n↑ Evropska ekonomska zajednica\n↑ Rimski ugovori (1957)\n↑ Evropska investiciona banka\n↑ Evropski navigator\n↑ Evropski parlament, članovi Evropskog parlamenta i predsjednici\n↑ Ribolov i lov na Grenlandu\n↑ Evropska zastava\n↑ Odnosi EU i Turske\n↑ Menjajuće lice Evrope — pad Berlinskog zida\n↑ Unutrašnje tržište\n↑ Evropski investicioni fond\n↑ Odbor regija\n↑ Prodi to Have Wide, New Powers as Head of the European Commission\n↑ Javier Solana/Spain: Europe's First Foreign Minister?\n↑ 67,0 67,1 67,2 67,3 Ugovor iz Nice Greška kod citiranja: Nevaljana oznaka <ref>; naziv "Nica" je zadan više puta s različitim sadržajem Greška kod citiranja: Nevaljana oznaka <ref>; naziv "Nica" je zadan više puta s različitim sadržajem Greška kod citiranja: Nevaljana oznaka <ref>; naziv "Nica" je zadan više puta s različitim sadržajem\n↑ Ugovor iz Nice\n↑ Ustav za Evropu\n↑ French vote creates uncertainty over EU constitution\n↑ Dutch say 'No' to EU constitution\n↑ Ugovor iz Lisabona\n↑ Irci odbacili Ugovor iz Lisabona\n↑ Merkel i Sarkozy: Nastaviti ratifikaciju Lisabonskog sporazuma\n↑ EU fudges Kosovo independence recognition\n↑ The Nobel Peace Prize 2012, Nobelprize.org, 12 October 2012, http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/2012/. Pristupljeno 12. X 2012\n↑ "EUROPEAN COUNCIL DECISION of 11 July 2012 amending the status of Mayotte with regard to the European Union". europa.eu. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:204:0131:0131:EN:PDF.\n↑ "Labour leadership & Hammond in China - BBC News" (en-GB). http://www.bbc.com/news/live/uk-politics-36570120. Pristupljeno 23. VII 2016.\nHistorija Evropske unije na Wikimedijinoj ostavi\n„Evropski navigator“ — kompletna historija Evropske unije\nDobavljeno iz "https://sh.wikipedia.org/w/index.php?title=Historija_Evropske_unije&oldid=40851366"\nPoslednja izmjena na dan 25 rujan-септембар 2018, u 10:16 č.


srbijasport.net - Vesti - Fudbal - Radnički startovao, do prvog mesta iz trećeg pokušaja!\nFudbaleri Radničkog počeli su juče pripreme za novo prvenstvo.Na prvom susretu sa fudbalerima u svlačionici predsednik Dragan Dimitrijević predstavio je novog šefa Stručnog štaba Vojkana Aleksića,potpredsednika Zorana Stankovića i direktora pvog tima Gorana Mišića.\nObraćajući se novinarima Dimitrijević je poručio da Radnički ima obavezu i da se bori za najviši plasman.\nNovi potpredsednik Kluba Zoran Stanković obratio se igračima u svlačionici, podsetio na tradiciju Kluba, obećao punu saradnju i pozvao ih da dobrim igrama i zalaganjem doprinesu da se pirotski tim vrati u prvu ligu.\nVojkan Aleksić, šef Stručnog štaba izrazio je zadovoljstvo što će imati mladu ekipu za koju smatra da će u kombinaciji sa starijim igračima i eventualnim pojačanjima, biti spremna za ostvarenje cilja. Radnički uvek treba da se bori za najviši plasman, poručio je Aleksić.\nTrener Vojkan Aleksić sa saradnicima Milanom Stavelom i Ivanom Dzunićem na prvom treningu imao je 22 igrača.Nedostajao je kapiten Miloš Nikolić, Filip Tolić, Stefan Ćirić je otišao u Mrštane, a već danas će se znati šta je sa Acom i Slobodanom Stojkovićem.\nPostoje izgledi rekao je Aleksić da se vrati i Željko Dimitrov. ”Beli” će već u nedelju odigrati prvu trening utakmicu. Potivnik će biti zonaš Lužnica.


Kajak: Relićevoj zlato u dvosedu na Olimpijskim nadama u Češkoj - Portal Moj Bečej - Bečejske opštine iz ugla građana!\nNaslovna Aktuelne vesti bečejskih opština Sport Kajak: Relićevoj zlato u dvosedu na Olimpijskim nadama u Češkoj\nKajak: Relićevoj zlato u dvosedu na Olimpijskim nadama u Češkoj\nBiljana Relić i Ivana Janić uzele su zlatnu medalju u disciplini k-2 500m na Olimpijskim nadama u Račicama u Češkoj i tako osvojile prvo zlato za Srbiju na najjačem takmičenju za mlade kajakaše. Relićeva je nastupila i u disciplini k-1 200 m, gde se u A finalu plasirala na četvrto mesto.\nDvosed Janić Relić je juče (14. septembra) uspeo prvi da stigne na cilj, sa vremenom 1:49.540, i tako uzme najsjajnije odličje. Valja istaći i da se radi o trci u kojoj je ovaj dvojac prošle godine bio peti.\nBiljana Relić je danas u Češkoj branila boje Srbije u još jednoj trci. U pitanju je k-1 200 m, a bečejska kajakašica je trku završila sa vremenom 46.259, te zauzela četvrto mesto.


Poker Srbija: Brent Beckley, Osnivač Absolute Poker-a, Osuđen Na 14 Meseci Zatvora\nBrent Beckley, Osnivač Absolute Poker-a, Osuđen Na 14 Meseci Zatvora\nNakon afere "Crni petak" online pokera prve sobe koje su bile pogođene akcijom američkog FBI-ja bile su PokerStars, Full Tilt, UB i Absolute poker. PokerStars, iako je posluje na teritoriji Sjedinjenih Američkih Država, je vrlo brzo "skinuo ljagu" sa svog imena, dok ostale poker sobe nije zadesila ista sudbina. Bankrot, hapšenja, nestanak novca igrača, gašenje portala su zadesila navedene. Situacija nije odmakla daleko za njih, jer su istrage, suđenja i hapšenja osnivača i glavnokomandujućih tih poker soba još uvek u toku.\nAmerički sud na Menhetnu dodelio je u ponedeljak Brent Beckley-ju, jednom od osnivača Absolute Poker-a, kaznu od 14 meseci zatvora. On je bio jedan od 11-rice koja su uhapšena upravo 15. aprila prošle godine, kada je i započela afera "Crni petak" online pokera. U decembru prošle godine, kada je izveden pred sud, izjasnio se krivim za optužbu prevare banaka i pranja novca, koja je bila samo jedna od 9 tačaka po kojima je optužen i od tada je bio u pritvoru.\nIako je inicijalno trebao biti pušten iz pritvora na proleće ove godine, po američkom zakonu kazna za ovo delo iznosi od 12 do 18 meseci, pa je glavni sudija u ponedeljak tu kaznu produžio na ukupno 14 meseci zatvora.\nUprkos bankrotu ovih poker soba, mnogo para je izgleda u "slamaricama". Za razliku od Brent Beckley-ja, osnivač i direktor Full Tilt-a Ray Bitar je uhapšen na Njujorškom aerodromu početkom ovog meseca, o čemu smo govorili u našim ranijim vestima, koje možete pročitati i klikom OVDE. Međutim, on ipak nije "iza rešetaka", već je pušten da se brani sa slobode. Za to je izdvojio "svega" $2.500.000 kako bi platio kauciju. Da li je to novac oštećenih igrača ili tajni budžet?


Kosorić: Hteli smo Zvezdu ili Seltik - SPORTSKI ŽURNAL\n20 juni, 2018 3\nNekadašnji defanzivac Partizana nosi kapitensku traku Spartaksa iz Jurmale\nPaljanin Aleksandar Kosorić, bivši fudbaler Partizana, Slavije iz Istočnog Sarajeva i Željezničara, na beogradsku Marakanu će istrčati sa kapitenskom trakom oko ruke i predvoditi igrače Spartaksa iz Jurmale u okršaju prvog kola Lige šampiona protiv Crvene zvezde.\nStadion: Sloka (2.500)\nPredsednik: Spartaks Melkumjans\nTrener: Aleksandr Grišin\nTrofeji: prvak Letonije (2)\nU telefonskom razgovoru iz Letonije, Kosorić je istakao da su u klubu svi srećni ishodom žreba i da su priželjkivali Crvenu zvezdu:\n– Hteli smo za protivnika da dobijemo Seltik ili Crvenu zvezdu. Eto, ispunila nam se želja i igraćemo protiv ekipe iz Srbije, što nam je veoma drago. Hoćemo da vidimo gde smo trenutno fudbalski, ali istovremeno i da nastupimo pred pravom fudbalskom publikom. Znamo kakva će atmosfera da bude na Marakani, većina fudbalera nije imala priliku da igra u takvom ambijentu. Na utakmicama u Letoniji vlada porodična atmosfera, nije tako vatreno, i biće lepo igrati pred punim tribinama. Srećan sam što se još jednom vraćam u Beograd.\nAleksandar redovno prati Super ligu Srbije i dobro poznaje tim Crvene zvezde.\n– Nadam se da ću uspeti da pomognem trenerima sa informacijama koje imam o našem protivniku - dodao je Kosorić koji je nekada branio i boje Rada, niškog i kragujevačkog Radničkog.\nKosorić je naglasio i da rukovodstvo radi na dovođenju pojačanja, traži se prvenstveno špic.\n– Sigurno će da dođe još neko pojačanja, videćemo koliko će to da doprinese našoj ekipi u utakmicama protiv Crvene zvezde. Imam ugovor sa klubom do kraja sezone, novembra ove godine. Šta će da bude nakon toga još ne razmišljam i posvećen sam obavezama koje dolaze.\nOpa · 20 juni, 2018 12:07\nOpa pa ovi se ne šale\n??? · 20 juni, 2018 12:44\nOvima je isto kao mi da smo izvukli Real pa ce im biti lakse da izgube nego od nekih slabijih da se natezu ovako ce da puknu i to je to.\nMarko · 20 juni, 2018 18:13\nSto ovi partizani vole da igraju protiv Zvezde,zar im nije dosta nositi u grbu i u glavi,he,he,he,he,he....


Očajna igra: Tužni Partizan sa penala do drugog kola Lige Evrope – Borba\nOčajna igra: Tužni Partizan sa penala do drugog kola Lige Evrope\nIde dalje Parni valjak – ako nastavi ovako neće daleko stići. Omalovažavajuće bi delovala konstatacija da se provukao, cinično da je mleo, pogrešno da je igrao fudbal, mada u almanasima ostaje zapisano da je na početnoj etapi ka grupnoj fazi Lige Evrope bio tek za nijansu brži od RFS-a i održao kudikamo povoljan ambijent za pripremu prvenstvenog derbija sa Vojvodinom u nedelju i žreba za drugo kvalifikacino kolo narednog dana.\nU utakmici očajnog ritma i jednocifrenog broja smislenih poteza presudio je pogodak sa penala. Bibars Natho – nepogrešivi realizator udaraca sa 11 metara – valoriziovao je šansu koju je Partizanu obezbedio Filip Stevanović napucavši u ruku Leonala Strimiju, što je početkom drugog dela donelo favoritu prednost sačuvanu do kraja – 1:0.\nNovi talas nasilja u Americi\nDozvoljen izlazak iz samoizolacije radi glasanja, kao i glasanje u bolnici\nPiksi: Vlahović je impresivan napadač, uživam u njegovim golovima!


Premijer Velike Britanije Boris Džonson izlazi iz svoje rezidencije u Dauning ulici (Foto: AP)\nBritanski premijer Boris Džonson predstavio je parlamentu svoj novi plan za Bregzit, koji je opisao kao “iskreni pokušaj kompromisa”. Dan ranije, on je plan predstavio Evropljanima, koji su ostali veoma uzdržani. Odlazeći predsednik Evropske komisije Žan-Klod Junker je posle razgovora sa irskim premijerom u četvrtak, ukazao da u njemu ima više problematičnih delova i da su potrebni dalji razgovori. Džonson je dao predlog i za rešenje granice Severne Irske i Republike Irske, koja bi, posle Bregzita, postala spoljna granica EU. Pitanje te granice je glavna prepreka postizanju dogovora, dok se Britanija sprema da krajem meseca napusti Uniju.\nPremijer Velike Britanije Boris Džonson pokušao je da pridobije podršku članova Donjeg doma parlamenta u Londonu, za kompromisni predlog koji je prethodno predstavio Briselu.\n“Cilj ove vlade je uvek bio da napustimo Uniju s dogovorom, a ovi konstruktivni i razumni predlozi pokazuju ozbiljnost naše namere. Ne donose nam sve što bismo želeli. Predstavljaju kompromis ali ako budemo ostali zatvorenik sadašnjih pozicija to će samo izazvati blokadu a ne pomak. Zato smo načinili iskren pokušaj da “prebrodimo jaz, da pomirimo nepomirljivo i odemo korak dalje dok vreme ističe”.\nDžonsonovim novim predlogom iz sporazuma o Bregzitu eliminiše se takozvani “bekstop”, mehanizam kojim se Britanija čvršće vezuje za pravila Evropske unije da bi se izbegla takozvana “tvrda granica” između Republike Irske i Severne Irske, dok se Britanija i Unija ne dogovore o alternativi.\nUmesto toga, Britanija predlaže da Severna Irska ostane deo jedinstvenog evropskog tržišta robe, ali napusti carinsku uniju. To bi, pak, zahtevalo određene carinske provere blizu granice.\nSudeći prema prvim reakcijama, plan nije zadovoljio zahteve Unije i Irske.\n“Ne mislimo da ovo zaista sadrži garancije koje su potrebne Irskoj”, rekao je Gi Verhofštat, dok glavni pregovarač EU Mišel Barnije novinarima nije otkrio mnogo detalja o svom sastanku sa ambasadorima 27 zemalja Unije u Briselu.\n"Juče sam razgovarao sa članovima parlamenta, danas sa predstavncima zemalja članica, radimo na tome, to je sve”.\nGlavni pregovarač EU za Bregzit Mišel Barnije (desno) i Gaj Verhofštat, koordinator grupe za vođenje Bregzita u Evropskom parlamentu (Foto: Reuters)\nPostoje i domaće prepreke. Čak i da Boris Džonson i EU postignu dogovor, moraće da ga ratifikuje parlament, objašnjava Alen Vejdžer iz Programa “Britanija u promenjenoj evropi".\n“Evropsku uniju sada brine da je Boris Džonson stvorio tako podeljeni Donji dom paralmenta da nijedan dogovor koji postigne neće podržati laburisti”.\nParlament je tri puta odbacio predlog Džonsonove prethodnice Tereze Mej - tako da će vlada verovatno zavisiti od glasova opozicionih laburista, čiji lider Džeremi Korbin poručuje:\n“Predlog je još gori od sporazuma Tereze Mej. Ne vidim da će Džonson dobiti podršku kojoj se nada”.\nNedavno usvojeni zakon primorava premijera da od Brisela zatraži odlaganje Bregzita, ukoliko ne bude mogao da postigne dogovor .\nAlen Vejdžer dodaje:\n“Borisu Džonsonu, u suštini, preostaju opcije da podnese ostavku kao premijer ili ode i zatraži taj produžetak od Unije, ali da vrlo jasno stavi na znanje da je bio primoran da to uradi, i da ne želi to da uradi. Možda izvede neki izlazak iz Saveta na pola sastanka. On zaista želi da jasno pokaže biračima koji su za Bregzit da krši obećanje koje je dao, ali veoma nerado”.\nDok su izbori, po svemu sudeći, neizbežni, političko manevrisanje nije samo rezervisano za Evropu - nego i za domaće biračko telo.


MATIĆ DOBIJA DRUŠTVO: Junajted ZAINTERESOVAN za Srpskog igrača!\nTako bar tvrde španski novinari\nEngleski San je u ponedeljak veče lansirao vest o interesovanju Mančester Junajteda za Uroša Račića, čak i spremnosti engleskog velikana da za 30.000.000 evra obezbedi popust mladog srpskog veziste. Informacija ostrvskog tabloida imala je u sebi i dozu naučne fantastičke, ali izgleda da je počelo da se kuva na relaciji Valensija – Mančester.\nNa informaciju Sana naslonili su se i mediji u Španiji, odnosno novinare Hektor Gomez koji važi za odličnog poznavaoca prilika u redovima Slepih miševa. On je priču o potencijalnnom transferu Uroša Račića, podgrejao saznanjem da bivši šampion Evrope stvarno želi momka iz Kraljeva rođenog 1998. godine. Istina, Gomez tvrdi da zasad Junajted nije poslao zvaničnu ponudu za Uroša Račiča.\nValensija je u finansijskim problemima i nema mnogo prostora za pregovore, ako zaista Junajted povuče konkretan potez i pošalje ponudu. Pre pandemije virusa korona španski klub je tražio za Račića 20.000.000 evra, ali situacija se promenila. Posebno što je mladi Kraljevčanin dobio šansu da pokaže šta zna posle vrlo dobre sezone u portugalskom Famalikau. U prvom kolu španskog prvenstva protiv Levantera ušao je sa klupe i imao zapažen učinak…\nI pored toga što imaju velika očekivanja od njega na Mestalji, nema sumnje da bi ljudi iz Valensije pustili Račića u Junajted ako dođe do zvanične ponude. Više informacija moglo bi da se očekuje u toku sutrašnjeg dana. Naime, prema saznqanjima MOZZART Sportas ljudi koji vode brigu o Račićevoj karijeri dobili su poziv da se u sredu pojave na Mestalji. Tema sastanka nije precizirana.\nPored dobre sezone u Famalikau Račićev adut su godine. Odnosno potencijalno razmišljanje čelnika Junajteda da može još mnogo da napreduje, posebno zbog odličnih fizičkih predispozicija i visine….\nPrevious Article SKRAĆEN SPISAK: Stanoje bez PETORICE igrača ide u Moldaviju!\nNext Article STIGAO ODGOVOR NAVIJAČIMA: Ništa od OSTAVKE?!


SAOPŠTENJE STRANKE SLOBODE I PRAVDE: Jedna sijalica košta koliko sedam kompleta udžbenika! – Kruševac PRESS\nPovodom postavljanja novogodišnje dekorativne rasvete i ugovora Grada Kruševca i kompanije “Keep Light” GO Stranke slobode i pravde izdao je saopštenje.\n“Na više lokacija JKP “Kruševac” je postavio dekorativnu rasvetu. Centar grada je okićen novim ukrasnim elementima, za čiju nabavku je pomenuto preduzeća, potpisalo ugovor sa kompanijom “Keep light” doo Beograd. Ugovorna cena iznosi neverovatnih 4,78 miliona € za 15 godina saradnje.\nSamo u prethodne tri godine grad Kruševac je za kupovinu nove ulične rasvete i za remont stare izdvojio sredstva u visini od 64 miliona dinara, što je skoro dva puta više u odnosu na lokalni ekonomski razvoj za koji je u budžetu za narednu godinu predviđeno jedva 30 miliona dinara.\nTender koji je raspisan za održavanje gradske i postavljanje novogodišnje rasvete je namešten tako, da je samo kompanija “Keep Light” doo Beograd mogla da ispuni uslove tendera. Ista firma od 2014. godine dobija poslove održavanja rasvete i novogodšnjih ukrasa u skoro svim lokalnim samoupravama u Srbiji.\nGrad Kruševac je pre 16. oktobra 2019. godine potpisao ugovor sa pomenutom kompanijom. Od tog trenutka, građani Kruševca jednu sijalicu gradske rasvete plaćaju 746€, dok u isto vreme, gradska uprava, učestalo već dve godine odbija predloge Stranka slobode i pravde za nabavku besplatnih udžbenika, overavanja zdravstvenih knjižica za građane koji to pravo ne mogu da ostvare na drugi način, nabavku sistema protivgradne zaštite za poljoprivredu, subvencija akciza za dizel gorivo za poljoprivrednike, ulaganja u mala i srednja preduzeća, sanaciju i renoviranje škola i vrtića. Jedna sijalica ulične rasvete košta i sedam kompleta udžbenika za školarce.\nJasno je da uzurpatori grada ne brinu mnogo o prioritetima i stvarnim potrebama građana Kruševca jer bi u suprotnom shvatili da siromaštvo, beskućništvo, nerešene komunalne probleme, velike izdatke roditelja za udžbenike, lečenje najmlađih sugrađana prilozima građana, loše ekonomsko stanje privrednika, poljoprivrednika i preduzetnika i loš životni standard, neće rešiti sjaj, među nasjkupljih u Srbiji, novogodišnjih ukrasa. Sve izgleda lepo ali za preskupo u odnosu na materijalno stanje ogromne većine Kruševljana.\nNaši prioriteti su potpuno drugačiji od prioriteta aktuelnih uzurpatora grada, koji sredstva svih građana Kruševca nemilice troše na SNS kozmetiku. Građani će već u aprilu moći da biraju do čega im je više stalo i jasno odluče da li su za tri dana praznovanja pod lampionima ili do udžbenika, obrazovanja, zdravlja, uslova lečenja i drugih za život, neophodnih stvari”, navodi se u saopštenju Gradskog odbora Stranke slobode i pravde.\nKeep LightKruševacnovogodišnja rasvetasijalicaStranka slobode i pravde


Palmer: SAD podržavaju uklanjanje etničkih prefiksa sa izbora za Predsjedništvo – Magazin Plus\nHome/-TopSLIDE/Palmer: SAD podržavaju uklanjanje etničkih prefiksa sa izbora za Predsjedništvo\nMislim da uvijek postoje rizici da bi promjene mogle rezultirati sudskim izazovima. To je normalan dio demokracije, sudovi su akteri demokratskog sistema i imaju pravo da se uključe i promišljaju kada ljudi smatraju da su povrijeđena njihova prava i povlastice. To je normalno i uvijek bismo trebali pretpostaviti da će sudovi imati ulogu u tumačenju i provedbi zakona, uključujući i one koji se odnose na izborne reforme. S tim u vezi, mislim da postoji put naprijed za rješavanje slučaja Sejdić-Finci koji bi bio u skladu sa obavezama prema EU, u skladu sa evropskim zakonima i u skladu sa Dejtonskim mirovnim sporazumom. Imamo stručnjake iz Venecijanske komisije i OSCE -a koji su od samog početka bili uključeni u ovaj proces kako bi osigurali da će postignuti sporazumi i kompromisi izdržati taj izazov, kazao je Matthew Palmer.


Vučić pozvao Italiju da jasnije i jače podrži Srbiju na putu ka EU - Politika - Dnevni list Danas\nPočetna » Politika » Vučić pozvao Italiju da jasnije i jače podrži Srbiju na putu ka EU\nVučić pozvao Italiju da jasnije i jače podrži Srbiju na putu ka EU\nPredsednik Srbije Aleksandar Vučić pozvao je danas Italiju da „jasnije i jače“ podrži Srbiju na evropskom putu dodajući da će Srbija „znati kako da uzvrati“.\n3Piše: Beta 04. marta 2019. 16.21\n„Podržite nas na jasniji i jači način na evropskom putu, a mi ćemo znati kako da uzvratimo“, rekao je Vučić u intervjuu italijanskoj agenciji Ansa povodom predstojeće posete italijanskog premijera Đuzepea Kontea Srbiji, u sredu.\nVučić je rekao da je podrška Italije vrlo važna za Srbiju u ekonomskom i investicionom smislu, ali i na putu evropskih integracija i u pronalaženju kompromisnog sporazuma o Kosovu.\nU intervjuu Ansi Vučić je ocenio da Italija ne treba da prepušta političku inicijativu drugim evropskim zemljama niti da bude puki izvršilac odluka drugih.\n„Italija je jedna od velikih zemalja EU i ne može da bude puki izvršitelj odluka drugih. Ne mešam se u unutrašnje stvari Italije, ali mislim da Italija, zajedno s drugim zemljama, mora donositi odluke o budućnosti Europe“, rekao je Vučić.\nOn je nazvao „mudrom“ odluku premijera Kontea da poseti Srbiju i Balkan uprkos teškom razdoblju kroz koje prolazi EU, pogodjena izvesnim umorom i nedostatkom entuzijazma za dalje proširenje.\n„Radujem se premijeru Konteu sa velikim poštovanjem i interesom“, kazao je Vučić.\nOn je podsetio da su Italija i Srbija pre deset godina sklopile sporazum o strateškom partnerstvu i dodao da se partneri međusobno pomažu.\nVučić je rekao da su za privredu Srbije posebno značajna „pobednička iskustva“ italijanskih malih i srednjih poduzeća i da „mnoga dolaze iz Italije i podučavaju novom poslovnom modelu“.\nOn je naveo da je poseta italijanskog premijera za Srbiju izuzetno važna i da će učiniti sve da ona bude uspešna.\n„Postoji volja da se reše konkretni problemi, dodatno poboljša privredna klima i privuku nova italijanska ulaganja, sve naše veze se šire“, rekao je Vučić naglasivši da je Konteova poseta Beogradu „velika čast i događaj od velike važnosti“.\nAnsa navodi da Sbija nije samo prva zemlja na Zapadnom Balkanu koju Konte posećuje već i prva evropska zemlja u koju dolazi ove godine i dodaje da je predsednik Srbije posebno naglasio važnost njenog ekonomskog aspekta budući da je Italija drugi spoljnotrgovinski partner Srbije (u 2018 razmena je premašila četiri milijarde evra), kao i zbog podrške Srbiji na putu ka EU.\nAleksandar Vučić, Italija, Đuzepe Konti\n04. marta 2019. u 16.58\nItalija je protiv „buducnosti sa Vucicevim radikalima“ jer je ista clanica zemalja kvinte -za samostalnu i od Srbije neopterecenu Republiku Kosovo. Sve van ovoga se moze diskutirati.\n04. marta 2019. u 17.29\nMogu Italijani da nas podrzavaju ,ali se Nemica pita za sve u EU.\n04. marta 2019. u 18.17\nItalija je velika zemlja sa bogatom evropskom tradicijom,koja ima jak uticaj u visokim političkim krugovima EU.Njena podrška na našem evropskom putu i u borbi za Kosovo bi za Srbiju bila od neprocenjive važnosti!


Prvi pametni telefon s kvantnom sigurnosnom tehnologijom - IT Svijet\nNormalni generatori slučajnih brojeva koriste se za logovanje na razne servise pametnih telefona, kao što su platne platforme i dvofaktorska autentifikacija, koje rutinski ciljaju hakeri jer se mogu zaobići. Međutim, QRNG čipset (najmanji na svetu sa samo 2,5 mm x 2,5 mm) umjesto toga koristi LED i CMOS senzor slike. LED emituje „image noise“, a CMOS senzor bilježi njegovu kvantnu slučajnost, koristeći ove nepredvidive obrasce za stvaranje zaista slučajnih nizova brojeva. Prema SK Telecom-u, ne postoji tehnologija koja bi to mogla da hakuje, što Galaxy A Quantum čini jednim od najsigurnijih telefona na tržištu (iako je vrijedno napomenuti da je čip – to jest SKT IDQ S2Q000 – dizajniran isključivo za upotrebu sa SK uslugama). Naravno, hakeri vole izazov.\nTags: kvantna tehnologija, pametni telefon\nPrethodna Novi algoritam otkrio na stotine Android “creepware” aplikacija\nSljedeća Tihi odlazak kreatora Google Pixel kamere


„Ðenerali grupa“ očekuje snažan rast profita u 2012. – Bankar.me\nApril 29, 2012 OSIGURANJE Leave a comment\nJedna od vodećih kompanija na svjetskom tržištu osiguranja „Ðenerali grupa“ saopštila je danas da u ovoj godini očekuje snažan rast profita u poređenju sa 2011.\n„Ne očekujemo negativan scenario u 2012. u pogledu neto rezultata grupe, biće mnogo bolje nego u 2011“, izjavili su čelnici grupe na godišnjoj Skupštini akcionara u Trstu ističući pozitivne pokazatelje u prvim mjesecima ove godine.\n„Ðenerali grupa“ je u 2011. ostvarila neto profit od 856 miliona evra, što je smanjenje od 49,7 odsto u poređenju sa prošlogodišnjih 1,7 milijardi.\nNeto profit grupe gotovo je prepolovljen 2011. zbog ulaganja u grčke obveznice i udjela u kompaniji „Telko“, kompanije koja kontroliše 22,4 odsto „Telekoma Italije“, i u kojoj „Ðenerali“ ima skoro trećinsko vlasništvo, objasnili su čelnici grupe.\nPodnoseći izvještaj akcionarima, generalni direktor „Ðenerali grupe“ Ðovani Peresinoto naglasio je da se slična dešavanja neće ponoviti u ovoj godini, kao i da su grčke obveznice kupovane prije 2007.\nNa kraju 2011. premija grupe, koja je evropski lider u životnom osiguranju, bila je 69 milijardi evra, u poređenju sa 73 milijarde iz prethodne godine, pri čemu je 29 odsto premije došlo iz Italije, a 71 odsto iz ostalih dijelova svijeta u kojima posluje „Ðenerali grupa“.\nPeresinoto je istakao da je grupa održala vodeću poziciju u zapadnoevropskim zemljama i konsolidovala prisustvo u zemljama u razvoju.\nNa skupštini je odobrena podjela dividendi akcionarima za 2011, od 0,20 evra po akciji, smanjenje u odnosu a 0,45 evra iz 2010, što je podstaklo žustru raspravu akcionara na skupštini.\nKada se radi o opštim ekonomskim izgledima za ovu godinu, predsjednik grupe Gabrijele Galateri di Ðenola ocijenio je da se poslije teške godine krize i recesije u Evropi i Italiji nazire „svjetlo na kraju tunela“, iako je situacija i dalje krhka i promijenljiva.\nPodsjetivši da je oporavak počeo u SAD, Di Ðenola je ukazao i da se zahvaljujući snažnoj intervenciji Evropske centralne banke evrozona postepeno stabilizuje, dok Italija i dalje sprovodi mjere štednje i očekuje se da se njena privreda postepeno vrati rastu.\nDi Ðenola je istakao i da su zemlje u razvoju sa visokim stopama rasta i dalje pokretači globalne trgovine i rasta, iako se brzina tog rasta usporava i pojavljuju se neki novi rizici, kao što su mogući „naduvan“ rast cijena nekretnina u Kini, politički i ekonomski nemiri u Mađarskoj i visok geopolitički rizik na Bliskom istoku i u Iranu.\nSkupština akcionara „Ðeneral grupe“ tradicionalno je otvorena za zainteresovane predstavnike medija, i o rezultatima poslovanja i planovima grupe razgovara se pred javnošću.\nSedam najvećih akcionara „Ðenerali grupe“ ima 29,48 odsto akcija, a ostali institucionalni akcionari i mali akcionari 70,52 odsto.\nVodeći pojedinačni akcionari grupe su „Mediobanka grup“ sa 13,24 odsto, „Benk of Itali“ (Bank of Italy) – 4,49 odsto, „Blekrok grup“ – 2,84 odsto, „Bi end Di holding grup“ – sa 2,43 odsto akcija.\n„Ðenerali grupa“, osnovana 1831. u Trstu, posluje u više od 60 zemalja svijeta, zapošljava oko 82.000 ljudi, a broj klijenata je 65 miliona.\nGrupa ima vodeće pozicije na glavnim evropskim tržištima, kao što su Italija, Njemačka, Francuska, Austrija i u centralnoj i istočnoj Evropi, kao i visoke stope rasta na tržištima sa velikim potencijalom, kao što su Narodna Republika Kina, Indija i Brazil.\n„Ðenerali grupa“ od 2006. posluje i na tržištu Srbije, preko kompanije „Delta đenerali“, koja je prošlu godinu završila sa premijom od 10,9 milijardi dinara, rast od četiri odsto u odnosu na prethodnu godinu.\nSa tržišnim učešćem od 19 odsto, ta kompanija je druga najveća osiguravajuća kuća u Srbiji.\nU segmentu neživotnog osiguranja u 2011. godini „Delta đenerali“ ostvario je premiju od 8,4 milijardi dinara i 17,7 odsto tržišnog učešća, a u životnom osiguranju premija od 2,5 milijardi i 25,1 odsto učešća.\nPOJMOVIDelta Generali Finansijski izvještaji OSIGURANJE\nPrevious Francuski “Total” u minusu\nSljedeći Tromjesečni pad neto profita “Amazona” za 35 odsto


Vrnjačka Banja u investicionom zamahu - News - Turistički svet\nVrnjačka Banja u investicionom zamahu\n- Od toga je učešće države 7 miliona, a lokalne samouprave 3 miliona dinara - navodi Trifunović.\nRealizacija projekta "Ozonske staze na Crkvenom brdu" uključuje arhitektonsko građevinske radove, kao i radove na elektroinstalacijama, u cilju izrade pešačkih staza, potpornih zidova i urbanog mobilijara. Rok za podnošenje ponuda je 19. oktobar 2020. godine.\nMeđutim, kako ističe Trifunović, ovde neće biti kraj investicijama u turističku ponudu najposećenije domaće banje. U planu je uređenje tunela ispod Crkvenog brda, izgrađenih kao skloništa nemačkog Glavnog štaba za vreme Drugog svetskog rata, koji bi trebalo da postanu turistička atrakcija, kao o gradnja gondole do planine Goč.\n- Ova godina nam dozvolila da više vremena opredelimo za projekte i infrastrukturu. U saradnji sa tri fakulteta urađeno je idejno rešenje i nadamo se da ćemo do kraja godine imati gotov projekat tunela da bismo naredne godine mogli da konkurišemo za turističku valorizaciju, odnosno izgradnju - rekao je Trifunović.


► Figaro: Makron u Njujorku kao posrednik između Trampa i njegovih protivnika\nMakron koji putuje u Njujork s neobično velikom delegacijom od osam ministara, odmah po dolasku na američko tlo treba da se sastane s Trampom.\nFigaro je preneo da će francuski predsednik tokom 45 minuta razgovora u četiri oka s američkim kolegom pomenuti razna pitanja od Irana, klimatskih promena do trgovinskih odnosa SAD s Kinom.\n"Umesto da se frontalno suoči s Trampom, Makron će pokušati da zauzme mesto posrednika između Trampa i njegovih raznih protivnika. Zadatak neće biti lak, pošto Makron želi da ubedi Trampa da dođe u Pariz 11. novembra na ceremoniju povodom 100 godina primirja kojim je okončan Prvi svetski rat", ocenio je pariski list.\nMakron će u utorak održati govor u UN, i to će biti njegov drugi govor od dolaska na vlast.\nFigaro prenosi da će francuski predsednik pokušati da "brani multilateralizam koji je doveden u pitanje međunarodnom politikom Trampa koji favorizuje bilateralne odnose država".\nList ocenjuje da odsustvo predsedika Rusije i Kine, Vladimira Putina i Si Đinpinga, Makronu ostavlja prostor na zauzme važno mesto tokom debate ali rizikuje da bude izolovan.\n"Makron će se u UN suočiti s dva izazova. Prvi izazov je da uveri sagovornike u dobrobiti multilateralizma nudeći konkretne odgovore na krize i aktuelne probleme, a drugi je da dokaže da nije jedini koji tako razmišlja", dodao je Figaro.


Novi problemi - Tavamba ne može sa Bosfora do Beograda - Sportske.net\nNovi problemi - Tavamba ne može sa Bosfora do Beograda\nJedino dosadašnje pojačanje crno-belih za prolećni deo sezone moraće do Beograda zaobilaznicom, pošto se u utorak ispostavilo da leta iz Istanbula neće biti u skorije vreme.\nBravo, crno-beli! Partizanovi igrači podsetili na prave vrednosti!Sjajna vest za ''Grobare'', Leonardo ''pali motore''!Kad može Saša Ilić, može i Božinov!Ovo je raspored Partizanovih utakmica tokom zime! Igraće i protiv Balažica...Trener Partizana očekuje PRAVA pojačanja, ali ima i nešto što ga plaši...\nFudbalski klub Partizan angažovao je u novembru Leandrea Tavambu kao pojačanje za prolećni deo sezone, ali se Kamerunac nije pojavio na startu priprema.\nTrener Marko Nikolić u ponedeljak je objasnio da je Leandre Tavamba "zavejan u Istanbulu" i da kasni na pripreme zbog nemogućnosti da se ukrca na let za Beograd.\nNadali su se u Partizanu da će Kamerunac doputovati u ponedeljak uveče, što se nije dogodilo, a Tavamba ni danas nije mogao da nađe slobodno mesto u avionima za Beograd jer su prioritet imali putnici koji su se čekirali znatno ranije.\nKako trenutno stoje stvari, Leandre Tavamba će do Beograda zaobilaznim putem, letom iz Izmira koji je udaljen od Istanbula nešto više od 300 kilometara, prenosi "Sportski Žurnal".\nUkoliko sve bude išlo po planu, Tavamba će nakon dolaska u Beograd pravo na medicinske preglede i testove fizičke spremnost nakon čega će dobiti odobrenje da se priključi treninzima.\nFudbaleri Partizana treniraće u Beogradu do 19. januara kada ih očekuje put u Sloveniju gde će im baza biti Portorož.


ŠTA RADITE BRE: Vesić i Mali su nam ukrali Beograd - Jutarnji GLASnik\nLista „Šta radite bre – Marko Bastać“ završila je kampanju za beogradske izbore svirkom u Knez Mihailovoj ulici.\nNosilac liste Marko Bastać kazao je da je ta grupa građana preuzela rizik samostalnog učešća na izborima 4. marta jer traži promene u Beogradu.\n„Mi ne pristajemo na postojeće stanje, mi tražimo promene. Vodilja nam je bila ideja o normalnom Beogradu kakvog su nam Siniša i Goran ukrali“, kazao je Bastać, a preneo izborni štab grupe građana „Šta radite bre“.\nTa lista je na večerašnjem skupu dodelila nagrade za kampanju u različitim kategorijama pa je za najbolje prevozno sredstvo proglašen „patkomobil“, najbolji performans je promena lične karte Ljubiše Preletačevića Belog dok je Vuk Jeremić dobio „trulu šljivu“ kao „jedini političar koji je otvoreno pozivao da se glasa protiv Inicijative Ne davimo Beograd i grupe građana ‘Šta radite bre“.\nTagged BEOGRADSKI IZBORI, MARKO BASTAĆ, ŠTA RADITE BRE


SEEbiz.eu / Rostec prodaje još 25% vlasništva u Kalašnjikovu\nRostec Kalašnjikov Sergej Čemezov\nRostec prodaje još 25% vlasništva u Kalašnjikovu\nDatum objave: 27.12.2016. - 18:36:03\nMOSKVA - Ruska državna kompanija Rostec se nada da će privatnim investitorima u narednoj godini prodati još 25 odsto udela u koncernu “Kalašnjikov”, najvećem ruskom proizvođaču oružja, izjavio je danas generalni direktor Rosteca, Sergej Čemezov.\n"Kalašnjikov posluje uspešno. Nadamo se da ćemo naredne godine prodati još 25 odsto akcija istim investitorima, Andreju Bokarevu i Alekseju Krivoručki", dodao je Čemezov, a prenosi ruska agencija Tas s.\nU jesen 2013. godine, rukovodstvo Rosteca je odlučilo da 49 odsto akcija koncerna “Kalašnjikov” prenese na privatne investitore, Alekseja Krivoručku koji je imenovan za generalnog direktora “Kalašnjikova”, i Andreja Bokareva, predsednika i osnivača kompanije Transmašholding.\nPrema uslovima iz tog ugovora, Krivoručko i Bokarev su se obavezali da će uložiti 2,6 milijardi rubalja (47 miliona dolara) u razvoj kompanije, dok je Rosteku ostao kontrolni paket akcija u “Kalašnjikovu”.\nProizvodi “Kalašnjikova” se izvoze u 27 zemalja sveta, među kojima su SAD, Velika Britanija, Nemačka, Norveška, Italija, Kanada i Tajland.


Predstavnice Dječijeg doma ,,Mladost˝ iz Bijele, Sandra Novaković - psihološkinja i Marina Lekić Barac - rukovodilac službe za obezbjeđenje dostupnosti servisa za pomoć i podršku djeci i mladima, prisustvovale su dana 03.06.2020. godine Okruglom stolu koji je organizovao Zaštitnik ljudskih prava i sloboda u cilju promocije važnosti poštovanja Lanzerot Konvencije Savjeta Evrope o zabrani svih oblika seksualnog iskorištavanja i zlostavljanja djece. Okruglom stolu su prisustvovali i predstavnici drugih institucija sa područja Boke koji se bave ovom temom, predstavnici Uprave policije, Centra za socijani rad, škola, nevladnine organizacije.\nZamjenica Zaštitnika ljudskih prava i sloboda, Snežana Mijušković, istakla je da su u prethodnom periodu sprovedene promotivne aktivnosti usmjerene na edukaciju djece osnovnoškolskog uzrasta kroz realizaciju kreativno edukativnih aktivnosti usmjerenih na edukaciju djece o svim nedozvoljenim ponašanjima sa kojima se mogu susresti tokom odrastanja, sa posebnim akcentom na mehanizme zaštite koji su im na raspolaganju.\nS obzirom da je oblast prava djeteta kompleksna, akcenat je stavljen na temu seksualnom zlostavljnja i zloupotrebljavanja djece iz razloga što su tu djeca najranjivija i zato što mogu biti povrijeđena od ljudi u koje imaju najviše povjerenja, a činjenica je da je to tema o kojoj se nerado govori kako od strane djece tako i od strane odraslih. U svemu ovome prevencija ima značajnu ulogu kako bi smo svi kao društvo spriječili ili sveli na najmanju moguću mjeru negativne pojave usmjerene prema djeci.\nAkcenat je stavljen na obrazovazovni sistem, koji je veoma važan zbog činjenice da tu djeca provede najviše vremena i dobijaju najviše informacija. Međutim, istaživanja su pokazala da djeca nisu dovoljno informisana o ovoj temi i da sve informacije dobijaju putem interneta, što nije dovoljno i dobro.\nVeoma je bitno da djeca budu informisana, da se osnaže kako bi mogla da prepoznaju i prijave zlostavljanje. Upravo brošura koja je prilagođena djeci ima za cilj da se djeca osnaže da prepoznaju i onda kada se dogodi da znaju kome i na koji način da se obrate za pomoć i da budu sigurni da će nadležni organi reagovati kvalitetno, a da će djeca biti maksimalno zaštićena u postupcima koji su često iscrpljujući i neprijatni.\nRukovodilac službe za obezbeđenje dostupnosti servisa\nza pomoći podršku djeci i mladima\nMarina Lekić Barac


Srpskoligaški debi iz snova Mladosti iz Medoševca (VIDEO) - Sportske vesti\nSrpskoligaški debi iz snova Mladosti iz Medoševca (VIDEO)\n29 Aug, 2020 by Aleksandar Nikolić\nU vremenima kada se fudbal igra zbog para i nekih drugih interesa, a sve ređe iz ljubavi, grupa igrača koju krase zajedništvo, drugarstvo i strast prema najvažnijoj sporednoj stvari na svetu beleži odlične rezultate.\nFudbaleri Mladosti iz niškog naselja Medoševac, debitanti u fudbalskoj Srpskoj ligi Istok, svoju istorijsku sezonu u trećem po rangu takmičenju započeli su na neverovatan način – sa dve pobede, nerešenim ishodom i sedam osvojenih bodova trenutno su na deobi drugog mesta na tabeli.\nOni su u prva tri kola najpre savladali SFS Borac u Paraćinu, zatim remizirali sa favorizovanim Radničkim iz Svilajanca, a minule srede su u Durlanu savladali gradskog rivala Sinđelić. Razloga za zadovoljstvo ima i te kako u ovom malom klubu, a predsednik Tomislav Radovanović kaže da se niko I nije nadao ovako dobrom startu.\nKada je izvučen žreb za takmičenje, znajući rezultate protivnika od prošle sezone nisam bio previše optimističan da ćemo sakupiti toliko bodova. Ali, borbenošću, požrtvovanjem i svakodnevnim napornim radom tokom čitavih letnjih priprema napredovali smo dosta na taktičkom i tehničkom nivou. Da mi je neko pre starta ponudio 7 bodova oberučke bih prihvatio.\nPrvi funkcioner Mladosti ističe da i u mečevima koji slede ekipa mora ostati pribrana, respektovati svakog rivala, jer su oni novajlije u ovom društvu i ne smeju nikome da prete.\nSrpska liga ove sezone broji više klubova, ali i više će ispasti na kraju sezone, pa je naš cilj da se u ovom rangu ne zadržimo samo jednu sezonu. Biti u prvih 10 je veliki uspeh i to je pokazatelj da je klub stabilan.\nKlub se plasmanom u viši rang takmičenja susreo sa izazovima u smislu poboljšanja infrastrukture, stadion u Medoševcu je i dalje u fazi rekonstrukcije, pa prve mečeve kao domaćini ne igraju na svom terenu.\nUslovi za takmičenje u višem rangu su drugačiji. Morali smo da pomerimo golove, širimo teren, renoviramo tribine, kao i da sredimo službene prostorije. Trenutno smo na nekih 70%, pa ćemo nekoliko početnih mečeva odigrati u Popovcu, na terenu ekipe Budućnosti, sa kojima gajimo dobre odnose.\nRadovanović je u klubu, što kao igrač, što kao trener, skoro tri decenije. Bilo je potrebno mnogo vremena i energije da bi se od kluba najpre napravio stabilan zonaš, a nakon čitave decenije igranja u četvrtom rangu napravljen je novi iskorak. No, finansijska neizvesnost je ono sa čime se klub konstantno bori.\nU Zoni se klubi ne finansiraju iz budžeta Grada Niša, već iz opštinskog budžeta, a to je zaista skroman novac. Bilo je utakmica kada su igrači sami skupljali novac i plaćali troškove organizacije utakmice. Nadamo se da bolji dani dolaze i da ćemo od januara biti na gradskom budžetu, a to će omogućiti lakše funkcionisanje kluba, pa će i igrači biti nagrađeni, jer sada igarju bez para.\nTim je tokom leta preuzeo Bojan Pećaranin, prošlosezonski pomoćni trener u niškom Sinđeliću, a ovaj mladi strateg ne može biti nezadovoljan partijama svojih izabranika na startu srpskoligaške jeseni.\nEkipu krasi kompaktnosi i delujemo taktički dosta zrelo, a iz celine na svakom meču iskoči neko drugi. U ovim mečevima su to bili Milan Milošević i Predrag Stojanović. Ono na čemu bismo morali da poradimo jeste odgovor na pritisak kada imamo loptu, jer igrači koji nisu igrali u ovom rangu nemaju potrebno iskustvo, ali sam generalno zadovoljan kako sve to zasad izgleda.\nJedan od najzaslužnijih za istorijski plasman Mladosti u viši rang takmičenja je Dalibor Petrović, prošle sezone prvi, a sada pomoćni trener tima. On je sa ekipom više od godinu dana i ne krije da za njega dobre partije ekipe nisu iznenađenje.\nMomci svakom treningu i utakmici pristupaju ne sa 100%, već sa 200%. Razlika u ovom rangu takmičenja je što se ozbiljnije trenira, na svakom treningu je po 20 igrača, tako da je to presudno za atmosferu. Zasluge za dobre rezultate na startu sezone idu isključivo njima, jer su pravi fajteri na terenu i daju sve od sebe.\nEkipi Mladosti je za srpskoligaška nadmetanja bio potreban igrač sa iskustvom igranja u tom rangu takmičenja, a ono je stiglo u štoperu Miodragu Avramoviću, koji je prethodne sezone nastpao za Sinđelić.\nIskreno, nisam očekivao ovakve rezultate. Sa istom dozom optimizma nastavljamo dalje i bilo bi dobro da pokupimo što više bodova u jesenjem delu kako bismo mirnije ušli u drugi deo prvenstva. Činimo jednu kompaktnu grupu što se i videlo na prethodne tri utakmice, tako da bismo trebali u istom ritmu da nastavimo i dalje.\nMladost je trenutno hit srpskoligaškog Istoka, a ostaje da se vidi da li će i dalje rezultatima i partijama izazivati pozitivne komentare po niškim fudbalskim kuloarima. Na kraju, ono što je sigurno i svakako najvažnije – postoje mesta i klubovi gde se fudbal i dalje igra iz iskrene ljubavi.\nKompanija “Mozzart” je u niškom Sportskom centru “Šivara” organizovala “Otvoreni čas košarke”, a na njemu je prisustvovalo oko 60\n0 Ostali sportovi 3 weeks ago\nPing Pong Planet u saradnji sa Stonoteniskim klubom osoba sa invaliditetom “NAIS” i Stonoteniskim klubovima NEC i Medijana vas


Federika Mogerini dobila pismo od kosovske opozicije - Balkanska\nPriština — Opozicione stranke u Skupštini Kosova uputile su visokoj predstavnici EU Federiki Mogerini pismo u kom se protive korekciji granica.\n“Odgovornost je Skupštine Kosova da usvoji platformu za dijalog sa dvotrećinskom većinom, kako bi se obezbedila legitimnostt procesa. Svaki drugi način je predodređen na neuspeh”, navodi se u pismu upućenom Federiki Mogerini.\n“Konačni sporazum sa Srbijom treba da omogući Kosovu hitno učlanjenje u međunarodnim organizacijama, pre svega Ujedinjenim nacijama, kao i da otvori put ka učlanjenju u EU i NATO”, navodi se u pismu.\n“Te ideje neće imati podršku i svaki sporazum koji proizilazi iz takvih ideja neće biti podržana”, naveo je Hoti na Fejsbuku.\nTags: FEDERIKA MOGERINI


rafting - Ostojic company\nJednodnevni rafting Tarom u dužini od 10 km od Drugog Logora do Lever Tare.Aranžman obuhvata jedan obrok,taksu i ulaznicu u nacionalni park,kao i povratak na početnu lokaciju.Broj gostiju nije uslov.\nJednodnevni rafting Tarom u dužini od 24 km od Drugog Logora do Radovan Luke.Aranžman obuhvata ishranu,taksu i povratak na početnu lokaciju.Uslov za program je 5 osoba.\n. Dvodnevni rafting Tarom u dužini od 60 km od Drugog Logora do Šćepan Polja sa noćenjem u Radovan Luci (na 24 km) ili Brštanovici (na 50 km).Smještaj u drvenim bungalovima,ishrana kroz tri obroka dnevno.Aranžman obuhvata takse,osiguranje,ulaznice u NP,vožnju čamcem,uslugu vodiča i pratnje,smještaj,ishranu,obilaske i po jedno piće u toku objeda.Program počinje na mostu na Tari,povratak do cilja preko Durmitora do mosta.Uslov za program je 6 osoba.\nTrodnevni rafting Tarom u dužini od 60 km od Drugog Logora do Šćepan Polja sa noćenjem u Radovan Luci (na 24 km) ili Brštanovici (na 50 km).Smještaj u drvenim bungalovima,ishrana kroz tri obroka dnevno.Aranžman obuhvata takse,osiguranje,ulaznice u NP,vožnju čamcem,uslugu vodiča i pratnje,smještaj,ishranu,obilaske i po jedno piće u toku objeda.Program počinje na mostu na Tari,povratak do cilja preko Durmitora do mosta.Uslov za program je 6 osoba.\nJednodnevni rafing Tarom u dužini od 12 km od Brštanovice do Šćepan Polja,sa noćenjem ili bez noćenja u kampu “Encijan” prije ili posle raftinga.Aranžman obuhvata ishranu,smještaj,vožnju.Uslov za program je 6 osoba.


Evroliga 2019/20, 7. kolo: Crvena zvezda - Real Madrid - Dan u Beogradu\nNaslovna » Izlasci » Sport » Evroliga 2019/20, 7. kolo: Crvena zvezda – Real Madrid\nEvroliga 2019/20, 7. kolo: Crvena zvezda - Real Madrid (foto: KK CZ)\nNeko drugi 6. novembar 2019. Sport Postavite komentar\nOvo će biti prvi ovosezonski, a deveti duel ukupno ova dva kluba.\nCrveno-beli u meč ulaze posle dve pobede, nad ekipama Himkija i Cibone, a dolazak „kraljevskog kluba“ predstavlja novi spektakl i povratak Crvene zvezde u najveću srpsku dvoranu posle velikog trijumfa nad ekipom Fenerbahčea.\nSa druge strane, ekipa Reala koja je vrlo često igrala u Beogradu, vraća se u Srbiju na svoju prvu utakmicu posle osvojene Evrolige 2018. godine kada je u finalu pobedila Fenerbahče 85:80.\nTrener Crvene zvezde Andrija Gavrilović kaže:\n– Dobro znamo šta znači ime Reala: najveći mogući brend i ekipa koja bez obzira na formu uvek ima najviše ciljeve u svakoj sezoni. Izašli su iz težeg perioda pobedom u prošlom kolu Evrolige, ali izuzetno je važno da kontrolišemo utakmicu jer je njihov stil igre dobro poznat. Brza igra, sa puno šuteva za tri poena. Zato nam je potrebna velika koncentracija kako ne bi upali u zamku brze košarke. Još jednu stvar je važno da napomenem: naši navijači su nam mnogo pomogli u prethodnim utakmicama. Gde god da igramo, u većoj ili manjoj sali, mi to čujemo, reagujemo, mnogo nam znači u svakoj utakmici, posebno ovakvoj protiv protivnika ovog renomea.\n– Očekuje nas još jedna velika utakmica u Areni, protiv ekipe i kluba za koji se zna šta predstavlja u evropskoj košarci. Ekipa Reala nije pretrpela velike izmene u odnosu na prošlu sezonu, ali i dalje imaju veliki kvalitet, dobro se poznaju, uigrani su, igraju izuzetno brzo. Uz sve to, znaju se ciljevi takvog kluba u svakoj sezoni. Polako hvatamo ritam, zabeležili smo dve izuzetno važne pobede, a utakmica sa Realom je sama po sebi nešto više i još veći izazov. Moramo da odigramo odličnu utakmicu, da se držimo dogovora iz svlačionice, da budemo čvrsti u odbrani, a uz punu Arenu i podršku naših navijača uz ogromnu energiju na terenu i sa tribina, verujem da imamo našu šansu – kaže prvotimac Zvezde Ognjen Dobrić.\nCrvena zvezda – Real: od 1972. do danas…\nUtakmica u Beogradu biće i susret starih rivala koji su se prvi put sastali još daleke 1972. godine, kada su crveno-beli stigli i do prvog trijumfa nad kraljevskim klubom 80:70 (Kapičić 24, Slavnić 19).\nVelike duele dva rivala vodili su i 1988. godine u polufinalu Kupa Radivoja Koraća u utakmicama u kojima je Real slavio i kasnije osvojio trofej (Nebojša Ilić u dva meča ubacio 35 poena).\nInteresovanje za utakmicu je veliko, a klub još jednom podseća sve koji će u četvrtak doći u Arenu da su mesta numerisana za sve sektore u hali, kao i da će kontrole na ulazima biti detaljne.\nProdaja ulaznica vrši se na svim većim prodajnim mestima Tikets.rs, kao i online. (danubeogradu.rs)\nTagovibeogradska arena evroliga izlasci kk crvena zvezda košarka real madrid sport\nPrethodni Novi filmovi u bioskopima (7. novembar 2019)\nSledeći HEJ, PAVKOV! Ako verujete u novi gol heroja Delija, na pravom ste mestu!


UIO BIH: Od indirektnih poreza prikupljeno 5,5 milijardi KM\nPrihodi od indirektnih poreza u BIH prikupljeni tokom deset mjeseci 2016. godine iznosili su pet milijardi i 459 miliona KM i veći su za 180 miliona KM ili 3,41 posto u odnosu na isti period 2015. godine, podaci su Uprave za indirektno oprezivanje BIH.\nSamo u oktobru ove godine prikupljeno je 595 miliona KM indirektnih poreza, što je za 33 miliona KM više u odnosu na isti mjesec 2015. godine.\nNakon izvršenih povrata PDV-a poreskim obveznicima, neto prikupljeni prihodi za deset mjeseci, koji su otišli u raspodjelu korisnicima, državi, entitetima i Distriktu Brčko, iznosili su četiri milijarde i 566 miliona KM i veći su za 180 miliona KM u odnosu na prihode koje su sa Jedinstvenog računa korisnici dobili u istom periodu 2015. godine.\nZa finansiranje državnih institucija u periodu od 1. januara do 31.oktobra 2016. godine raspoređen je iznos od 623 miliona KM.\nOstatak sredstava završio je u entitetskim kasama i to: Federaciji BIH ukupno dvije milijarde i 480 miliona KM, Republici Srpskoj milijarda i 285 miliona KM i Distriktu Brčko 137 miliona KM.\nZa vanjski dug FBIH doznačeno je 334 miliona KM, RS-a 184 miliona, a za vanjski dug Distrikta Brčko dva miliona.\nPo osnovu posebne putarine za izgradnju autoputeva (0,10 KM), za deset mjeseci ove godine, Federacija BIH je dobila dodatnih 62,4 miliona KM, Republika Srpska 41,2 miliona KM i Distrikt Brčko 2,1 milion KM.\nIzvor: Vebsajt Vijesti, 01.11.2016.


Danas je Preobraženje Gospodnje - Tempo Naxi radio\nNa Preobraženje se u crkvi obavezno osvećuje grožđe ili neko drugo voće u mestima gde nema grožđa, u znak zahvalnosti Bogu na da plodovima koje nam zemlja daje. Praznik Preobraženje Gospodnje posvećen je trenutku kada se, kako kaže hrišćansko predanje, Hristos na gori Tavor pred apostolima preobrazio i zasijao kao sunčeva svetlost. “Tada se Hristu i apostolima javio Mojsije i Ilija koji su govorili sa Gospodom o njegovoj smrti u Jerusalimu”, piše u verskim knjigama.\nSvaki praznik i njegovi običaji vezani su i za godišnje doba. Zato se u narodu obično kaže da od Preobraženja uglavnom više nema velikih vrućina. Takođe se nekad verovalo da je Preobraženje poslednji dan za kupanje u rekama. Na Preobraženje se preobražava list u gori i kamen u vodi, lišće počinje da žuti i opada, a voda biva hladnija. Na Preobraženje se i nebo, u gluvo doba noći, tri puta preobražava. Prema rasprostranjenom verovanju, na ovaj dan ne treba preko dana spavati, jer ko danas odspava, preobraziće se, pa će cele godine biti dremljiv. Nije dobro ni da neko plače, a ni da ljudi ceo dan provedu u kafani – da im ne pređe u naviku i da ne postanu raspikuće. Preobraženje pada u Gospojinskom postu koji su, mahom žene postile, ali tog dana je običaj da niko bez izuzetka ne mrsi.\nTradicionalni turnir „Trofej Tupižnice“ u Gornjoj Beloj Reci biće održan u nedelju\nManifestacija „Dani Romulijane“ u rimskoj carskoj palati počinje sutra


Potvrđena optužnica za sistematski ratni zločin nad nesrbima u Prijedoru - Kozarac.ba\nSud Bosne i Hercegovine je 17. maja 2016. godine potvrdio optužnicu kojom se optužene Darka Mrđu, Zorana Babića, Radenka Marinovića i Milana Gavrilovića tereti za počinjenje krivičnog djela zločini protiv čovječnosti.\nU optužnici Tužilaštva BiH stoji kako su navedeni u okviru širokog i sistematskog napada vojske i policije Srpske Republike BiH, a potom Republike Srpske, usmjerenog protiv nesrpskog civilnog stanovništva na području općine Prijedor u periodu od kraja aprila 1992. godine do kraja septembra 1992. godine, počinili i pomagali progon nesrpskog civilnog stanovništva na političkoj, etničkoj, kulturnoj i vjerskoj osnovi sa teritorija pod kontrolom vojske i policije RS.\nPodsjećamo, sredinom februara djelatnici Državne agencije za istrage i zaštitu (SIPA) su po nalogu tužioca iz Posebnog odjela za ratne zločine lišili slobode trojicu osumnjičenih koje se tereti za ratni zločin i ubistva više žrtava s područja Prijedora.\nMeđu njima su bili Darko Mrđa, Radenko Marinović i Milan Gavrilović. Navedene osobe lišene su slobode zbog postojanja osnova sumnje da su u logoru “Manjača” tokom augusta 1992. godine počinile krivično djelo iz člana 172. KZ BiH “Zločin protiv čovječnosti”.\nZBOG RATNIH ZLOČINA: SIPA uhapsila Darka Mrđu


Insajder: Srbijagas osnovao još jednu firmu van zemlje bez ikakve kontrole nadležnih institucija\nBeta 14. maja 2021. 12:45\nJavno preduzeće Srbijagas osnovalo je još jedno zavisno preduzeće, ovoga puta u Madjarskoj, a to je uradjeno bez neophodnih saglasnosti, pokazuje istraživanje Insajdera.\nKao glavna delatnost novog preduzeća u Madjarskoj navodi se trgovina gasom.\nPrema podacima iz madjarskog registra, preduzeće je osnovano sa nešto više od 8.000 evra, što je početni, odnosno upisani kapital.\nPredsednik Nadzornog odbora Srbijagasa Muamer Redžović nije odgovorio na pitanje Insajdera zbog čega je osnovano preduzeće i u Madjarskoj i kada je Nadzorni odbor doneo takvu odluku.\nDug Srbijagasa je na kraju 2018. iznosio 1,6 milijardi evra, a zaključkom Vlade od aprila 2019. država, odnosno gradjani, praktično su preuzeli 1,2 milijardu evra duga tako što je povećan ulog države u ovom javnom preduzeću.\nNa pitanja o osnivanju firme u Madjarskoj nije odgovorio ni direktor Srbijagasa Dušan Bajatović, kao ni nadležni u Vladi Srbije.\nTako je zbog dugova za gas Srbijagas preuzeo velike fabrike poput Azotare, MSK iz Kikinde, Staklaru. U jednom trenutku Srbijagas proširuje delatnosti čak i na proizvodnju pilića tako što 2010. kupuje kompaniju Agroživ i to uz objašnjenje da time spašava srpsko tržište od monopola stranih firmi. O rezultatima ovakve poslovne politike govori to što je Staklara još jednom neuspešno privatizovana, Azotara je u Stečaju, kao i Agroživ, naveo je Insajder.\nOsim toga ima osam pridruženih preduzeća, medju kojima su i ona formirana na osnovu Energetskog sporazuma sa Rusijom iz 2008. U ovim preduzećima Srbijagas je manjinski vlasnik. Jedno od tih preduzeća je i South Stream Serbia osnovano u Švajcarskoj, ali i ćerka firma Gastrans u Srbiji – to su preduzeća preko kojih je gradjena srpska deonica prvo Južnog, pa Turskog, odnosno Balkanskog toka i preko kojih će se ubirati takse od tranzita gasa kroz Srbiju, pa tek potom deliti akcionarima- Gaspromu 51 posto, a Srbijagasu 49 posto.\nU svim ovim preduzećima Srbijagas ima svoje predstavnike u rukovodstvu, koje imenuje direktor Srbijagasa i koji za te funkcije dobijaju odredjene nadoknade.