Verdraagsaamheid – Kouevuur\nSeptember 14, 2010 Son\nWaar ek werk, is almal baie ingesteld op ‘groen’ lewe en word ons aangemoedig om ons koolstofvoetspoor so min as moontlik te hou. Een van die dinge wat hiermee gepaardgaan, is om in saamryklubs werk toe en terug te ry, sodat die motors op die pad minder is en uitlaatgasse ook minder is – al ry ons mos deesdae almal met sogenaamde loodvrye petrol.\nEk was nog nooit een vir saamry nie. Ek hou nie daarvan om afhanklik te wees van ander mense se kom en gaan nie. Toe die geleentheid hom egter voordoen en ek besef ek kan feitlik die helfte van my petrol uitgawes spaar, asook die slytasie op my motor, moes gesonde verstand buig voor onafhanklikheid.\nSo ry ek nou al 5 maande lank saam met twee ander dames, noem hulle maar X en Y. Gelukkig sit ek agter, want ek klim laaste in en word eerste afgelaai. Dus hoef ek nie altyd praatjies te maak nie en kan ek soms net my oë toemaak en maak asof ek moeg is, of so iets.\nDis nie dat ek anti-sosiaal is nie. Daar was al baie dae wat ek ook land en sand saamgesels het, mits die onderwerp hom daartoe leen. Daar was al dae wat ons mekaar trakteer het op staaltjies uit ons verledes of iets snaaks wat in ons onderskeie afdelings gebeur het en dan lag ons so dat die mense in die ander motors hulle aan ons verwonder.\nDie meerderheid van die dae klim ek egter in die motor, dan is X en Y reeds besig om iemand te bespreek. Soms is dit iemand wat ek persoonlik ken, uit die aard van ons werk, en soms ken ek net die naam van die persoon en het nog nooit self met hom/haar te doen gehad nie. Die bespreking klink dan gewoonlik so iets:\nX: “Het jy gesien hoe lyk E nou weer gister? Het sy nie ‘n spieël waarin sy haarself kan sien nie?”\nY: “Ja, daai ou verbleikte trui van haar, sy het dit hierdie winter omtrent elke tweede dag aangehad.”\nY: “Ek het gister L se vrou in die mall gesien?”\nX: “Ooo, is sy nog so dik?”\nY: “Ja, nog dikker. Ek sê jou, ROND soos ‘n pampoen! En groet mens mos nie. Dink seker die son skyn uit haar gat uit.”\nEn aan, en aan, en aan. Soggens en middae. Ek is seker julle kry die boodskap.\nAs hulle oor mense praat wat ek nie ken nie, hou ek my mond. Die kere wat hulle al oor mense gepraat het wat ek wel ken, en deels die waarheid gepraat het, het ek ook my mond gehou, want ek wil nie saampraat oor werkskollegas nie – dis iets wat ek jare terug geleer het. Vandag skinder X by jou oor H en more gaan skinder X by H oor jou en sê ook sommer jy het iets gesê wat jy eintlik dalk in antwoord op X se skindery oor H gesê het. Ek hou my mond dus styf toe!\nDie kere wat hulle oor iemand gepraat het en ek die persoon onder bespreking anders ervaar het, het ek wel my mond oopgemaak en dan iets probeer soos: “Ek het darem nog nooit daardie sy van die persoon ervaar nie” of “Haai weet julle, met my was die persoon nog net vriendelik en ordentlik.” Of so iets.\nNie dat my tussenwerpsels hulle enigsins verhinder om lustig voort te borduur en die persoon uitmekaar te trek nie. Hulle sal my nog mooitjies vertel ek moet net wag, ek sal nog daardie persoon se slegste kant leer ken.\nDie hele ding maak my naar. Ek wil nie meer saam met hierdie mense ry nie, maar ek het ook in ‘n mate afhanklik geword van hulle.\nEn ek wonder wat het van verdraagsaamheid in ons samelewing geword. Is mense net heeltyd daarop uit om slegs die slegste in ‘n medemens raak te sien?\nToevallig lees ek toe vanoggend hierdie raak en al is dit nie heeltemal op my pyne van toepassing nie, haal ek net ‘n paar sinne daaruit aan:\nOm ons land te bou, is positiewe verdraagsaamheid nodig, en dit behels veel meer as “verdra” en “aanvaar”.\nIn Afrikaans is verdraagsaamheid se betekenis inderdaad ’n bietjie dunnerig. Dit beteken dinge soos “duld” en “uitstaan” wat verstaan kan word as lydsame, passiewe aanvaarding in die trant van: ek laat jou maar praat en begaan, maar eintlik gaan jy my nie aan nie.\nDaarom is dit miskien nuttig om terug te gaan na “verdraagsaamheid” se wortelbetekenis om iets dieper as dít te snap.\nDie Latynse oorsprong van verdraagsaamheid (“toleransie”) is saamgestel uit toleratus, wat beteken: “om te verduur”; tollere, wat beteken: “om op te tel” en tuli, wat beteken: “om te dra”.\nAlles saam geneem, sê dit verdraagsaamheid is ’n omvattende aktiewe gevoelshouding. Terwyl jy ánders as ’n ander mens dink en doen, dra jy die ander se opvattings en optredes saam asof dit jou eie is. Daardeur verstaan jy beter hoe en hoekom ’n ander mens, of groep mense, dink en doen.\nPositiewe verdraagsaamheid word versterk deur die begrip “respek”, wat eweneens ’n verrassende betekenis in die oorspronklike Latyn het: die woord respicere beteken letterlik: “om weer te kyk”.\nWat impliseer dat jy weer en weer die standpunte van ’n ander sal aanhoor, oorweeg en weeg – asof dit jou eie is.\nNou ja, dan moet ek sekerlik ook verdraagsaam wees teeenoor my mede-reisgenote, al is dit hoe moeilik. Dis net vir my so erg dat mens tot ‘n punt in jou lewe gekom het waar jy nooit, of bitter min, iets positiefs oor ander mense te sê het en net altyd na ander kyk met die idee om te sien waar die persoon, volgens jou waardes en meetstok, te kort skiet.\nWat maak dit saak as iemand se trui verbleik is? Of as iemand rond soos ‘n pampoen is? Moet mens nie eerder die moeite doen om die mens agter die trui of die mens binne-in die pampoen raak te leef nie?\nEk sal nooit my ma se woorde vergeet nie: “As jy niks goeds van iemand te sê het nie, hou jou mond.”\nPrevious Post Angel Flight\nNext Post Vreemde hofsake\n24 thoughts on “Verdraagsaamheid”\nSeptember 16, 2010 om 2:56 nm\nAfrikaners oor die algemeen beskinder mekaar. Engels-sprekende Suid-Afrikaners het nie tyd vir sulke nonsens nie, hulle werk. Afrikaners oor die algemeen in die Kaap is verreweg meer uitgesproke as elders, want hier doen JY dan presies dit ook, jy beskinder die mense met wie jy ‘n geleentheid werk toe kry.\nVertel hulle eerder reguit as om dit hier vir die hele wêreld te verkondig\nSeptember 16, 2010 om 3:26 nm\nEerstens: Verstaan ek jou reg? Afrikaanssprekende Suid-Afrikaners werk NIE? Jy moet my tog vertel waarvan lewe hulle dan en hoe kom hul werk gedoen. Ek maak my dalk skuldig aan my mond hier op my blog rek, maar jy maak jou skuldig aan verregaande veralgemening.\nTweedens: Ek BETAAL vir daardie geleentheid werk toe. Dalk nie soveel soos wat ek sou betaal het as ek alleen moes ry nie, maar meer as genoeg om nie te voel ek word ‘n guns gedoen nie.\nDerdens: Ek het 12 jaar in Gauteng gebly en het ervaar dat mense maar regoor die land ewe uitgesproke is. Dis beslis nie area gebonde nie. (wonder waar bly jy?)\nVierdens: Ek het niemand beskinder nie. Ek het hier geskryf oor hoe ek voel as mense wat ek elke dag mee moet saamwerk, voor my beskinder word. Niemand wat hier lees, KEN die vrouens van wie ek hier geskryf het nie, so ek het hulle nie direk enige skade aangedoen nie. Buitendien, as hulle sulke los bekke mag hê, moet hulle seker verwag dat iemand iewers een of ander tyd vir hulle van hul eie medisyne gaan ingee.\nLaastens: Ek voel gevlei. Ek het nie geweet die hele wêreld lees my blog nie. So, Afrikaans kan dus beslis nie ‘n dooie taal wees as die hele wêreld dit deesdae verstaan en lees nie 👿\nSeptember 16, 2010 om 9:00 vm\nSkinder is die duiwel se eie persoonlike radiostasie… en skinderbekke se idee van hel is die plek waar elkeen hom by sy eie besigheid en tekortkominge moet bepaal.\nMens moet seker nie veralgemeen nie, maar as daar nou een ding is wat ek in die lewe geleer het, dan’s dit dat vrouens die grootste oorsaak is van ander vrouens se ‘hell on earth’.\nEk is VREESLIK uitgesproke en direk as dit kom by skinder en neerpraat en verkleineer en oordeel – VERAL as dit met betrekking tot uiterlikes is 👿 Jy SAL NIE voor my die geleentheid kry om iemand se uiterlike (gewig, hare, klere) te bespreek nie. Ek sal vir jou aanvat en vasvat, want as dit jou pla, maak ‘n plan. As dit jou pla hoe iemand lyk – loop koop vir die vrou ‘n pragtige nuwe trui, of ‘n voucher by jou haarkapper en laat dit vir haar aflewer – anoniem met ‘n beautiful kaartjie daarby – tel jou woorde versigtig en BLESS haar met dade eerder as om haar met woorde te kruisig.\nDis ‘n catch-22 vir jou Sons, ek verstaan. Maar soos Louisa tereg sê – negatiewe mense tap my léég – en dis moeiliker en duurder om my siel weer ‘vol’ te kry as om ‘n tenk petrol in te gooi.\nSeg vir die Here jy wil graag eerder alleen ry – of Hy dit nie vir jou kan help moontlik maak nie. Ek wéét Hy kan. Ek gló Hy sal.\nSeptember 16, 2010 om 1:49 nm\nBB – ek het al baie keer gevoel om hulle reguit te vertel wat ek van hulle geskinder ding, maar soos jy sê, dis ‘n Catch 22. Ek werk daaraan om eerder op ‘n ander manier werk toe te gaan, want jy is doodreg, my sielsvrede is meer werd as petrol spaar. Dalk vat ek nog Roer se raad en begin fietsry – dink net wat dit vir my figuur sal doen, never mind die carbon footprint!\nSeptember 16, 2010 om 8:57 vm\nDis soos ‘n lelike siekte. As jy iemand anders kan slegsê kan jy beter voel oor jouself. Pure, absolute snert. Gelukkig is ons ‘n klein groepie, maar ek onthou by my vorige maatskappy het ek ook maar net altyd stilgebly. Want soos jy sê ja, more word daar aan dar die persoon vertel presies wat jy gesê het.\nVerdraagsaamheid is ‘n wonderlike woord. Meer mense kan werk daarvan maak om dit te doen ook.\nSeptember 16, 2010 om 1:46 nm\nDMI – ek is actually bang vir sulke mense wat so van ander mense praat, want ek wonder wat praat hulle weer van my as ek nie in die geselsskap is nie 👿\nSeptember 14, 2010 om 11:31 nm\nEk haal my hoed af vir jou as jy kan uithou dag in en dag uit. Ek vind hoe meer negatiewe mense ek myself mee omring hoe minder energie het ek. Dis moeilik om ‘n goeie buzz te behou as dit heeltyd net slegte goed om jou gons.\nSeptember 16, 2010 om 1:45 nm\nDis juis die ding – ek sukkel Louisa. Ek sukkel erg en dit begin vir my iets word waarteen ek elke dag opsien. En ek wil dit nie so hê nie, want dis vir my lekker by my werk. Maar nou is dit nie vir my lekker om werk toe te GAAN nie!\nSeptember 14, 2010 om 8:19 nm\nDit voel vir my ook al meer of mense net oor ander mense praat. Sonder om te dink, net een stroom woorde. My pa is ‘n man van min woorde, maar het my van kleintyd af gereeld gestop as ek nog iets wil kwytraak oor ‘n maatjie met: “weet jy wat in hulle huise aangaan?” As ‘n beginpunt is “se niks dan is daar niks” seker ook iets om on gedagte te hou.\nSeptember 16, 2010 om 1:44 nm\nJane – verbale diaree – dis wat dit soms is. Ons praat omdat praat praat is en ons praat oor ander mense omdat ons eintlik helse minderwaardig in onsself is. F-up!\nSeptember 14, 2010 om 7:36 nm\nEk het ‘n tannie wat beweer as mens die waarheid praat is dit nie skinder nie 😆\nIs daar nie iewers ‘n aanhaling wat sê groot geeste praat oor idees en gewone mense praat oor mense nie?\nSeptember 16, 2010 om 1:43 nm\nTwilight – ek is seker jy ken ook die een van: “A truth with bad intent is worse than any lie you can invent” 😆\nSeptember 14, 2010 om 6:56 nm\nJou aanhaling was UITSTEKEND! Dankie! Ek dink ons kan maar seker almal probeer om meer verdraagsaam, of dalk meer sensitief te wees vir ander mense? Soos die uitgewasde trui – dalk is dit haar beste trui. Of dalk gee sy nie soveel om vir haar klere nie, omdat ander dinge vir haar belangrik is. Ek het veral die laaste paar weke in ons bybelstudie geleer dat ons ons ore moet oopmaak vir ander mense, veral die wie anders as ons doen en dink en lyk, en hoor hoe hulle HARTE klop! Die BAIE bevredigend! Ek weet nie hoe om vir ‘n negatiewe persoon te leer om positief te wees nie. Sterkte! Jy het ‘n ROEPING in daardie voertuig, hoor!!\nSeptember 16, 2010 om 1:42 nm\nAg hemel Toortsie – moes nou juis EK uitgesoek word vir daai roeping? Ek is SO nie lus nie 😉\nSeptember 14, 2010 om 6:22 nm\nKlink vir my na plein skinder – en skinder is mos nou nie oor mooi goed nie, want dan is dit nie skinder nie – solank jy nou nie saam skinder nie. Hierdie twee klink vir my soos twee skinderbekkies vir wie jy maar liefs geen ammunisie moet gee nie.\nSeptember 16, 2010 om 1:41 nm\nCharms – ek hou my bek en sit op my plek – letterlik.\nSeptember 14, 2010 om 5:59 nm\nSjoe, dis goed gesê. Oordeel is nie vir ons nie, ek stem daar saam met jou. Ek voel altyd dat as ek niks in my verlede het wat erger as daai persoon se doen en late is nie, ek nie ‘n opinie kan lig nie. En dit gebeur bitter min, dat ek mense raakloop wat erger dinge as ek gedoen het dus hou ek maar eerder my mond.\nSeptember 16, 2010 om 1:40 nm\nAdam, ons bly almal in glashuise, veral die van ons wat met hande vol klippe loop.\nSeptember 14, 2010 om 4:20 nm\nVerdraagsaamheid is nie juis een van my sterkste eienskappe nie. Ek wonder of ‘n mens darem punte kry vir probeer?\nSeptember 16, 2010 om 1:38 nm\nDefinitief PJ. Ek is selfs ook soms skuldig, maar daai twee maak my elke dag meer vasebrade om my mond STYF toe te hou. Dis dalk heokom ek saam met hulle moes ry – om dit daaruit te leer 🙂\nSeptember 14, 2010 om 4:07 nm\nDankie vir hierdie inskrywing. Dit praat met my. Ek kry gewoonlik my mond gesnoer (op ‘n manier), maar ek DINK nogsteeds soms die goed so dis in my hart… Wat die koolstofvoetspoor betref, ek dink hoeka lankal ons almal moet fietsry. 🙂\nEk oorweeg dit ernstig Roer – die fietsry 😈 daar is net ‘n VREK LANG opdraande oppad werk toe!\nSeptember 14, 2010 om 3:52 nm\nEk het nou die dag die paartjie by die motorhawe gesien. Sy het gepermde hare, lank en maar, heeltemaal in pers geklee met ‘n blom op die bors. Boonop het sy oopmond kougom gekou. Hy het langerige harige, PT short en crocs. Die woord wat by my opgekom het was Zef. Hulle het ‘n ouerige kar gery.\nToe hulle ry sien ek daar is ‘n ander man by hulle met ‘n bakkie en trailervrag vol meubels. Hulle reis saam, so ek neem aan dat hulle besig is om te trek.\nDit is ‘n feit dat ons nou net uit ‘n resessie kom. Ja, hulle het dalk vir my zef gelyk, maar veral wat ek weet is dit op die oomblik die beste wat hulle het. Hulle was vrolik, so hopelik is hulle oppad na ‘n nuwe toekoms wat hulle omstandighede sal verbeter.\nEk het my in elk geval geskaam. Niks gee my die reg om snedig te wees teenoor ‘n ander se voorkoms nie. Dit is nou nie asof ek deur ‘n ring getrek kan word nie.\nSoms verstaan ek ook regtig nie hoekom mense lyk soos wat hulle lyk nie, maar wat weet ek wat in hulle lewens aangaan. There – but for the grace of God…


Thurston-eiland - Wikipedia\nThurston-eiland, die wêreld se 56ste grootste eiland en die derde grootste eiland van Antarktika na Alexander-eiland en Berkner-eiland, beslaan 'n oppervlakte van 15 700 km². Die eiland is in die Suidelike Oseaan suidwes van die Antarktiese Skiereiland geleë. Die eiland is onbewoon en is volledig met ys bedek. Dit grens in die weste aan die Amundsensee en in die ooste aan die Bellingshausensee. Thurston-eiland word in die suide deur die Peacock-sund van die Antarktiese vasteland geskei.\nNasa-Satellietbeeld van Thurston-eiland\nLigging Antarktika, Suidelike Oseaan\nKoördinate 72°6′S 99°0′W / 72.100°S 99.000°W / -72.100; -99.000Koördinate: 72°6′S 99°0′W / 72.100°S 99.000°W / -72.100; -99.000\nOppervlakte 15 700 vk km\nHoogste punt Berg Howell 750 m\nDie wêreld se 56ste grootste eiland en derde grootste eiland van Antarktika\nKaart van Thurston-eiland\nBerge op Thurston-eiland, afgeneem tydens 'n Nasa-verkenningsvlug op 5 November 2014\nThurston-eiland is op 27 Februarie 1940 deur die Amerikaanse admiraal Richard E. Byrd ontdek en na W. Harris Thurston, 'n New Yorkse tekstielvervaardiger en borg van Antarktiese ekspedisies, genoem. Dit is tot in 1960 as 'n skiereiland beskou, toe ontdek is, dat dit eintlik 'n eiland is.\nThurston-eiland val soos die res van Antarktika onder die saak van die Antarktis-verdrag. Geen land maak aanspraak op die eiland of die see rondom die eiland nie en dit word dus as niemandsland beskou.\n↑ "Thurston Island" (in Engels). Geografiese name-inligtingstelselvan die Verenigde State se Geologiese Diens. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Junie 2020. Besoek op 3 Mei 2020.\n↑ (en) "Antarctic Gazetteer: Thurston Island". Australiese Antarktiese afdeling. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 September 2007. Besoek op 26 Januarie 2008.\nWikimedia Commons het meer media in die kategorie Thurston-eiland.\nOntsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Thurston-eiland&oldid=2216376"


Liefs Bismarck as Bannon | Maroela Media\nDie magswisseling in die ANC van pres. Jacob Zuma na Cyril Ramaphosa kan dalk, net dalk, tot ’n ander soort regeerstyl in ons land lei.\nZuma se styl is moontlik die beste opgesom in sy eie uitspraak in die parlement toe hy gesê het hy en die ANC het meer regte as die opposisie omdat hulle meer stemme getrek het. Waarmee hy bloot gewys het dat hy op aarde niks van die demokrasie verstaan nie, maar dit eers daar gelaat.\nIn die onlangse opspraakwekkende boek van die Amerikaanse joernalis Michael Wolff, Fire and Fury: Inside the Trump White House, lees ek op bl. 63 ’n terloopse opmerking wat toegeskryf word aan Steve Bannon, toe nog pres. Donald Trump se hoof-strategiese en politieke raadgewer: “The new politics,” dié wat Bannon dus voorstaan, “was not the art of the compromise but the art of conflict.”\nOntspan, dié artikel handel nie oor Trump nie. Dit gaan oor ’n beginsel en ’n politieke verskynsel.\nWat is politiek? Beter gestel, wat is verstandige politiek?\nPolitiek, het die Pruisiese rykskanselier Otto von Bismarck in 1867 aan ’n Russiese joernalis verklaar, ist die Lehre vom Möglichen (“is die leer van die moontlike”). Met ander woorde, wees bowenal realisties.\nDié uitspraak moet aangevul word met ŉ ander een wat hy meermale gebesig het: “Die wêreldgeskiedenis met sy groot gebeurtenisse kom nie aangery soos ŉ trein in gelykmatige snelheid nie. Nee, dit gaan rukkenderwys voorwaarts, maar dan met onweerstaanbare geweld. ŉ Mens moet altyd daarop let of jy die Here God deur die wêreldgeskiedenis sien skry, dan opspring en jou aan die pante van sy mantel vasklamp, sodat jy voortgesleep word so ver as wat dit kan gaan.”\nBismarck se loopbaan as staatsman bewys sy vermoë om tegelyk daadkragtig, rasioneel en verstandig te wees. Sy tyd as Pruisiese en Duitse rykskanselier kan in twee fases ingedeel word.\nIn die eerste het hy die Duitse vereniging van 1871 skitterend gedryf deur drie oorloë (1864 met Denemarke, 1866 met Oostenryk-Hongarye en 1870 met Frankryk) te orkestreer. Die Duitse keiserryk was in ŉ groot mate sý skepping, een wat hy in die jare 1870-1888, toe hy afgetree het, beskerm het deur Duitsland nougeset buite alle konflikte te hou, deur sover moontlik vriende met almal te wees en deur sy land oorwegend nie aan die rampspoedige kolonialisering van Afrika te laat deelneem nie.\nBismarck het ŉ enorme invloed op die geskiedenis van Duitsland en Europa gehad, maar sy rol was – alles in ag genome – stabiliserend. Anders as dié van byvoorbeeld Napoleon Bonaparte of Adolf Hitler, wat die vasteland in onnoemlike ellende en rampspoed gestort het.\nGeen wonder nie dat een van Bismarck se biograwe, die historikus Lothar Gall, hom ŉ “wit revolusionêr” (wit in teenstelling met rooi) genoem het.\nBannon was ook ŉ revolusionêr. Hy het homself openlik as ŉ “Leninis” beskryf – nie omdat hy Lenin se kommunistiese ideologie gedeel het nie, inteendeel; maar omdat hy, net soos die Rus, ŉ hele politieke bestel wou vernietig. Dis hoekom hy konflik bo kompromis verkies het.\nNou ja, Bannon het in Augustus die trekpas gekry, blykbaar omdat hy in Trump se son gaan staan het, maar die invloed van sy benadering kan steeds gesien word.\nIn Suid-Afrika ondervind ons ook die nadele van dié model. Dit gebeur op verskeie fronte.\nOmdat Zuma se ANC ŉ groot meerderheid in die parlement het, het dié party hom toegelaat – soms selfs aangemoedig – om die staat te plunder en soos ŉ mafiabaas gunste en gawes aan sy luitenante uit te deel. As jy daarop gewys het, is jy vanuit Zuma-kringe as “onpatrioties” of selfs “rassisties” uitgekryt.\nGaan ŉ nuwe wind nou in die ANC waai? ŉ Mens kan versigtig so hoop, maar moenie te veel verwag nie. Ramaphosa se gespierde uitsprake oor die onteiening van “wit” grond is genoeg om eers nog jou oordeel op te skort.\nMaar dit gaan nie slegs om die ANC nie. Die EFF en groepe militante swart studente ding ook in die praktyk met die ANC se linkervleuel mee om te wys dat hulle in die Bannon-benadering, eerder as die Bismarck-benadering, glo.\nDalk die ontstellendste is die houding van ŉ meerderheid regters in die konstitusionele hof. Hulle het nou al verskeie uitsprake oor die gebruik van Afrikaans op skool en universiteit gedoen waardeur hulle ŉ aantal dinge duidelik gemaak het: Die eerste is dat hulle die Grondwet – of altans die taalartikels – nie goed verstaan nie. Erger is nog dat hulle hul eie vertolking van die Grondwet se géés nie behoorlik deurgrond nie.\nIn ŉ akademiese artikel in die Journal for Juridical Science (2009) wys dr. Ilze Keevy, toe dosent aan die Universiteit van die Vrystaat, daarop dat verskeie uitsprake van die konstitusionele hof die Afrika-begrip ubuntu tot ŉ (weliswaar ongeskrewe) waarde van die Grondwet verhef het.\nMaar wat is ubuntu? In een van die hofuitsprake wat Keevy aanhaal, word gestel ubuntu “envelops the key values of group solidarity, compassion, respect, human dignity, conformity to basic norms and collective unity, in its fundamental sense it denotes humanity and morality”. Keevy selfs som dit op as “a spirit of community, mutual support, sharing, interconnectionedness and respect for one another”.\nNou ja, dis só wyd gestel dat jy ŉ wa en osse daarin kan laat draai. Nietemin, ŉ mens sou wel deeglik ŉ saak daarvoor kon maak dat respek vir Afrikaans en die regte wat die Grondwet aan sy sprekers verleen óók ŉ kenmerk kan wees van ubuntu.\nUit Keevy se artikel blyk dat sommige Afrika-akademici ubuntu sien as ŉ verwerping van die atomistiese Westerse benadering – elke man vir homself – ten gunste van die meer kollektiewe Afrika-benadering. Maar erkenning van minderheidstaalsprekers se regte druis tog nie daarteen in nie.\nEk het geen sterretjies in my oë oor ubuntu nie. Afgesien van die probleme wat ŉ mens het om dit behoorlik te definieer, hanteer die ANC en die meeste regters van die konstitusionele hof die begrip klaarblyklik net soos en wanneer dit hulle pas.\nTog: Dit kan die moeite loon vir ŉ Afrikaanse antropoloog en/of regsgeleerde om ŉ behoorlike studie van ubuntu te maak en dit as instrument in die stryd vir die behoud van Afrikaans in te span. Dit kan in elk geval geen kwaad doen nie.\nEk is nie n antropoloog nie, maar kan die volgende in die armbeurs gooi oor Ubuntu. Die Woord is saamgestel uit Xhosa en Zulu. Dit bestaan reeds sedert die 1800’s maar het eers sedert 2010 algemeen gebruik geraak in omgangstaal.\nEenvoudiger definisies , wat ek dink nader aan die Afrika vertolking daarvan is, sluit in:\nEk is wat ek is as gevolg van wat ons almal is.\nn Mens is n mens deur ander mense.\nDesmond Tutu definieer dit as volg:\n” Bringing people together is what I call ‘Ubuntu’\nwhich means ‘ I am because we are’\nFar too often people think of themselves just as individuals, separated from one another, whereas you are connected and what you do affects the whole world.\nWhen you do well, it spreads out; and it is for the whole of humanity.”\nn Antropoloog het n mandjie vrugte by n boom neergesit en n klomp kinders daar naby aan gesê dat die een wat eerste by die boom is, die man die vrugte kan kry. Nadat die teken gegee is om te begin hardly op, het die kinders mekaar se hande gevat en gestap na die vrugte en onder mekaar verdeel.\nMet sy navraag oor die aksie het hul aan hom gesê dat wanneer een al die vrugte kry, ‘Ubuntu’\nhoe kan een van ons gelukkig wees terwyl al die ander hartseer is.\nDalk het ons tog iets te leer hier.\nVerskoon die spelfoute , my masjien het sy eie kop.\nMandjie, hardloop, aangesê( Een woord)\nEk dink dit is tyd dat die wat glo dat Afrikaners howe en aksies kan gebruik om hul taal en kultuur instand te hou erken dat hulle verkeerd was. Ramaphosa gaan erger wees vir Afrikaners as selfs Zuma.\nGedurende die Kerstyd ry ek saam met my suster en haar familie Parys (Vrystaat) toe. My nefie spot, dat hy as wit, Afrikaanssprekende, skoon ongemaklik voel tussen die baie wit, Afrikaanssprekendes.\nOns bly in die suide van Johannesburg, waar die enigste persoon in ons straat met wie ek Afrikaans kan praat, ou Petrus, die tagtigjarige Sotho oorkant die straat, is. Ons het `n klein winkeltjie vanuit ons motorhuis bedryf, maar die Nigeriërs en veral Zimbabwiërs se viktimisasie het ons gedwing om die deure te sluit. Ek het daagliks met ons (swart) klante gepraat, en daaruit het ek die volgende afleiding gemaak: ubuntu is `n mite. Hulle leef in vrees vir die tsotsies, wat niks en niemand ontsien nie. Dis elkeen vir homself.\nTog, sal hulle partykeer instap en iets vir 50 sent of tweerand koop, “want ons wil jou ondersteun sodat jy suksesvol kan wees”. Miskien is ubuntu tog lewend, anderkant misdaad en my sinisme.\nEk is bevrees die beskrywing van ubuntu gaan ‘n net groter doring in die vlees raak vir enige aspirasies want dit sluit te goed aan by die huidige tydsgees van “identity politics” waar die groep groter waarde het as die individu en jy ook nie noodwendig kan kies watter groep jy wil wees nie – “straight white males” het bv geen keuse as om in daardie groep te wees en dan nodeloos agter in alle rye te gaan staan om boete te doen vir hulle sondes nie (wat ookal die sonde op daardie tydstip mag wees). Sommige ander mag wel kies watter groep hulle wil wees. So wit Afrikaners sal in ‘n boksie geboender word en hulle sal betaal…\nUbuntu is ‘n vreeslike gerieflike term, soos dit wat die arme baramhartige samaritaan in Afrika-terme speel (Hoeveel konings en stamhoofde word deur ons belastingbetalers ge-ubuntu?).\nEk en al my familie en ons voorsate en nasate is ingedoen en sal in die toekoms ingedoen word deur mense wat werk vir hul rykdom maar dit nie met ons, die wagtendes, wil deel nie, maar as hulle dit doen en dit goed doen dan kom ubuntu ter sprake… maar ook net, want ek voel om die een of ander rede steeds diep ongelukkig… Wat van gratis alles vir altyd en altyd?\nEk kan ook wegspring en hardloop om eerste by die “mandjie” te kom. Rustig te wag totdat die res v.d. span uithaal om in te haal en dan aan elkeen sê: Kom kry vir julle ook en deel met my. Christus se “ubuntu” is méér as nét “bringing people together.” Dit veránder die mens. Wat die taalstryd behels sal die mag van magsvertoon die futlose ubuntu promoveer. Die konflik geniet en die mandjie vrugte alleen verteer. Afrikaans is egter soos ‘n diamant. ‘n Klein juweel dalk, maar hard en skitterend. Kosbaar om te besit en voort te leef as een van die mooistes.