Geskiedenis - NG Moedergemeente Oudtshoorn\nDie dorp George is gevestig in 1811, en het die omgewing ingesluit waar Oudtshoorn vandag staan, wat deel uitgemaak het van die landdros en kerklike distrik. In 1813 het ‘n vesting van boere in die Kango-vallei hulle eie kerk versoek. In 1839 is ‘n klein kleibaksteen en riet kerkgebou opgerig op grond wat geskenk is deur Cornelius Petrus Rademeyer, op sy plaas “Hartenbeestenfontein” – naby waar Bokomo vandag staan. Dienste is gelei deur of ‘n ouderling, of deur die besoekende dominee van George.\nIn 1847 is 500 waterlei erwe uitgelê langs die Grobbelaarsrivier. Hierdie vestiging van die dorpie Oudtshoorn het aanleiding gegee tot ‘n versoek vir ‘n eie gemeente in 1853. In 1857 is die landdrosdistrik verklaar, en later het die gemeente ingestem tot die oprig van ‘n nuwe Nederduitse Gereformeerde kerkgebou, want die ou een was te klein. In November 1859 is die planne van George Wallis aanvaar, en werk het begin aan die nuwe kerk. 3800 Skotse klipkappers is ingevoer deur die Kaapse regering om te help bou aan regerings en staatsgeboue, en van hulle is aangestel om die nuwe kerk te bou, deur gebruik te maak van plaaslike sandsteen. Die hoeksteen van die kerk is gelê op 15 Januarie 1861.\nDaar was ‘n knellende droogte in die vroeë 1860’s, en in 1863 is werk aan die kerk gestaak om twee redes: daar was ‘n tekort aan geld, en daar was ‘n vier voet verskil tussen die mure en die dak, blykbaar omdat Wallis se planne verkeerd gelees is.\nCarl Otto Hager is in 1876 aangestel om die probleem reg te maak, en werk is weer begin aan die kerk. Die gebou is voltooi, en die inwydingsdiens is gehou op 7 Junie 1879.\nDie eerste plaaslike predikant van die N. G. Kerk was Ds T. J. van der Riet, wat hier begin preek het op 3 Mei 1857, vir ‘n gemeente van 1403 lede. Hy is opgevolg deur Ds G. W. Stegmann (wat gedien het vanaf 1880 tot 1891), en hy is weer opgevolg deur Ds George Murray (seun van die beroemde Ds Andrew Murray), en hy het gedien vanaf 1892 tot 1911.\nThe pastorie is voltooi in Mei 1892,en die eerste inwoners was Ds Murray, sy vrou, en hulle sestien kinders. Beide die kerk en die pastorie is vandag nasionale monumente.\nIn 1881 is die Christelike Jeugvereniging gestig, en ‘n behoefte het ontstaan aan ‘n bymekaarkomplek. Die saal langs die kerk is voltooi in Mei 1895 teen ‘n koste van £1000. Hierdie gebou is later gebruik as die kerksaal.\nDie sagte sandsteen leen homself uitstekend daartoe aan fyn kerfwerk, soos gesien kan word op die preekstoel. Die engele rondom die preekstoel is gemaak in Skotland, vanaf twee foto’s van plaaslike meisies, wat gestuur is om te verhoed dat die engele “Europees” lyk. Ses engele is bestel, maar slegs vyf het hier aangekom. Die totale koste van die preekstoel was £799.\nDie ontwerp van die kerk is eklekties (‘n “mengsel” in argitektuur terme), en is primêr Neo-Goties. Die kurwes en loodglas vensters was kenmerkend van hierdie styl.\nDie banke is gemaak van Oregon dennehout. Die dakbalke en plafon is gemaak van Australiese kiaat. Die voorkant van die orrel is gemaak van Skandinawiese Geelhout. Daar is 73 dekoratiewe orrelpype, waarvan slegs 24 eintlik werk. Daar is in totaal 1349 pype. Die klein oorspronklike traporrel is ingevoer in 1899, en is agter die preekstoel. Na die restorasie werk in 1972, is ‘n nuwe orrel installeer.\nDie buitekant van die kerk is ook van tipiese Neo-Gotiese ontwerp. Die eindpunte van die geute is versier met dekoratiewe drogbeelde (“gargoyles”).\nOns glo dat hierdie pragtige kerk en die gemeente, te danke is aan ons God, op wie ons vertrou om ons te beskerm. Hy het hierdie gemeente gelei en beskerm vir meer as 150 jaar, en ons sien daarna uit dat hierdie kerk sal bly voortbestaan vir ten minste die volgende 150 jaar.


God van die onmoontlike | Radiokansel\nWritten by Han@Pulpit on 19 Jan 2022\nWanneer ek aan die Here dink, dink ek gewoonlik aan Hom as God van die MOONTLIKE, maar Hy is ook God van die ONmoontlike.\nAlles IS moontlik deur Hom (Matteus 19:26); selfs om dinge te verduur wat ons gedink het nie moontlik sou wees nie – die tipiese ‘middel-van-die-storm-dinge’ wat ons soveel keer wens ons weg kon bid.\nIn my eie lewe het ek ontdek dat Hy nie net God van die moontlike is nie, maar ook God van die onmoontlike. Ek het gesien hoe Hy deure oopmaak waar daar geen deur was nie (onmoontlik) en selfs oplossings geskep het waar daar voorheen geen oplossing was nie (moontlik). Ek het al baie maal gehoor: ‘Jy is gelukkig, jy het net op die regte tyd gekom, want dit is iets nuuts wat ons nog nie vantevore probeer het nie.’ Dan weet ek, dit is God van die moontlike wat aan die werk is.\nGeluk het niks daarmee te doen nie. Om die allerhoogste Koning, die Koning van alle konings, te dien het alles daarmee te doen. Ek het eerstehands ervaar hoe Hy oplossings skep – groot en klein – omdat Hy ons liefhet. Dit beteken nie dat ons alles op ‘n silwer skinkbord ontvang nie. Dinge is soms moeilik en ons moet vas in geloof staan, maar sy Woord belowe dat Hy ons nooit sal verlaat en nooit in die steek sal laat nie\nDie Here sal voor jou uit gaan. Hy sal by jou wees. Hy sal jou nie in die steek laat nie, jou nie alleen laat nie. Moenie bang wees nie, moenie skrik nie.\nVandag wil ek jou uitnooi om die een GROOT ding, waarvoor jy Hom vertrou, te neem – die ding wat jy as onmoontlik beskou – en dit voor God te lê. Sien hoe jy dit op die altaar plaas soos, Abraham met Isak gedoen het, en vertrou Hom om die situasie in Sy hande te neem.\nEk staan saam met jou in die geloof en vra Hom om die situasie volgens Sy wil te laat geskied. Laat ons op ons God vertrou, deur wie alles moontlik is, selfs die onmoontlike!\nWat ‘n magtige God dien ons nie!\nGeskryf deur Jean Lung.


Forex sein diens, binêre opsie YouTube hersiening forex sein sagteware. Forex seine waarskuwings Agt sein aanwyser: Gratis! Lys van forex maatskappye in Suid-Afrika Binary Deposito Bonus. pilatesboca Lys van forex maatskappye in Suid-Afrika opsie-strategieë wiki Ifbs forex behels aansienlike risiko bestuur, dra 'n pionier in Suid-Afrika.\nKoers sukses persentasie maatskappye. Owerheid lisensienommer beste. forex handel, forex handelaar. forex mikro, beste forex, forex waarskuwing, forex leer, forex hersiening, forex seminaar, forex. forex bot, handel vir goud, gratis forex EA, handel stelsel forex, handel scalping. Deur die gebruik van hierdie forex robot wat jy kan\nForex balikbayan box seattle - beljaevpashal.info\nDaar is 'n aantal groot spelers wat betrokke is by Forex insluitend groot bank maatskappye en beleggingsbestuur maatskappye. Behalwe bevoordeel korporasies, Forex mark in staat stel om ook 'n individu om munt te koop van 'n ander land en gebruik 'n ander geldeenheid om af te betaal vir dit. As 'n antwoord op die hersiening, het die kliënt


Reuksin kan waarsku teen dood\nJY LEES NOU Reuksin kan waarsku teen dood\n’n Verswakte reuksin onder bejaardes kan beteken dat hulle moontlik binne vyf jaar kan sterf.\nNavorsers aan die Universiteit van Chicago het sowat 3 000 mense in twee siklusse oor ’n tydperk van meer as vyf jaar bestudeer.\nDie vyf reuke wat in die studie gebruik is, is vis, rose, leer, lemoen en peperment. Deelnemers is gevra om elke reuk deur ’n penvormige toestel te ruik en is daarna vier moontlike antwoorde gegee.\nDie meeste mans en vroue kon vier of vyf identifiseer, wat dui op ’n normale reuksin. Sowat ’n vyfde kon twee of drie reuke identifiseer, wat ’n aanduiding is van matige verlies van die reuksin, minder as ’n tiende kon slegs een of geen daarvan identifiseer, wat dui op die verlies van hul olfaktoriese sintuig.\nNavorsers het bevind dat meer as ’n derde van diegene wat reuksintoetse gefaal het, het binne ’n tydperk van vyf jaar gesterf, teenoor minder as ’n vyfde van diegene met matige verlies en ’n tiende van diegene met ’n gesonde reuksin.\nDie studie is in die joernaal PLOS One gepubliseer en daarin word aangevoer dat navorsers ’n “vroeë waarskuwingsteken” gevind het. “Ons glo die verlies van die reuksin is soos die kanarie in die steenkoolmyn,” sê dr. Jayant Pinto, die hoofouteur van die studie. “Ons bevindinge kan ’n nuttige kliniese toets wees, ’n vinnige en goedkoop manier om die kwesbaarste pasiënte te identifiseer.”\nDit lyk of die onvermoë om te kan ruik ’n akkurater waarskuwing van die vroeë dood as selfs kanker of hartversaking kan wees. Die olfaktoriese senuwee dra inligting van die neus na die brein en is ’n teken van algehele gesondheid. As dit permanent beskadig is, kan dit beteken dat die liggaam en brein ook beskadig is.\nInfeksies, gif en besoedeling wat ons inasem, kan ook hierdie senuwee beskadig voor dit die brein of liggaam aantas. “Besoedeling kan hart-, long- en breinsiektes beïnvloed wat tot vroeë sterfte kan bydra,” sê Jayant.


Is lyfrente die antwoord? - ProVérte | Wealth and Risk Management in the Western Cape\nHier is ‘n paar faktore om te oorweeg voordat jy besluit\n‘n Leser stuur die ander dag vir my ’n e-pos met die volgende vraag:\n“Ek het besluit ek wil nie die volgende klomp jare in aandele belê wees nie, nêrens nie. Ek vertrou niemand meer nie, nie nou nie en ook nie gou weer nie. Ek het besluit geldmark- en inkomstefondse gaan my ná belasting nie teen inflasie beskerm nie.\n“Toe het ek ’n dapper (of dom) besluit geneem om 80% van my geld te vat en ’n gesamentlike lyfrente vir my en my vrou te koop. Dit verminder met 33% by die dood van die eerssterwende en groei met die verbruikersprysinflasiekoers.\n“Eintlik wil ek vra hoekom is hierdie nie ’n goeie plan vir baie afgetredenes nie – behalwe nou vir diegene wat reeds ’n vaste pensioen het of diegene wat regtig baie geld het.”\nEenvoudig: Dis gemoedsrus\nNá die afgelope vier, vyf jaar se powere opbrengste is daar al hoe meer mense wat hierdie vrae vra, om verstaanbare redes. My instinktiewe antwoord op vrae soos dié is dat jy moet onthou jy het te doen met ’n maatskappy met winsbejag. Die oomblik dat jy so ’n kontrak sluit, gaan jy ’n weddenskap aan met die maatskappy se aktuarisse oor jou en jou gade se lewensverwagting, inflasie en opbrengste.\nNou, dit is soos ’n rugbywedstryd tussen Japan en Suid-Afrika . . . Japan kan wen, maar dit gaan nie die gereelde uitslag wees nie.\nDie oorkoepelende voordeel van lyfrente bo ’n lewende annuïteit of ’n diskresionêre belegging waaruit jy maandeliks geld onttrek, is oorweldigend die gemoedsrus dat jy jou nie oor die giere van die mark hoef te bekommer nie.\nDít behoort baie duidelik uit die leser se skrywe hierbo te blyk. Waarom sal ’n mens dan die ongemak van markbeleggings verduur?\nAs jy self die risiko dra\nKom ons kyk vlugtig na ’n paar potensiële uitkomste van die alternatief – ’n belegging waar jy self die risiko dra. Let wel: Laasgenoemde is die roete wat die meeste mense willens en wetens volg.\nIn my voorbeeld veronderstel ek ’n afgetredene van 71 jaar oud met R7 miljoen tot sy/haar beskikking en ’n inkomstebehoefte van R40 000 per maand.\nScenario 1: Die egpaar leef albei tot 100 jaar.\nScenario 2: Een van die twee sterf op ouderdom 85.\nScenario 3: Albei sterf op ouderdom 85.\nDie grafiek wys selfs bloot uit die oogpunt van die behoud van kapitaal is dit nie so ’n eenvoudige besluit om self jou geld te bestuur nie, want soos die grafiek aandui, sal jou geld teen ouderdom 92 opdroog as albei nog leef; en selfs al sou die een sterf op 85 (met ’n gepaardgaande 33%-afname in inkomste), sal die oorblywende lewensmaat se kapitaal op 96 uitgeput wees.\nOm 4,5 persentasiepunte beter as inflasie te vaar ná koste en belastings, is heeltemal doenbaar, maar dit gaan nie geskied in ’n omgewing waar jy minimale risiko/wisselvalligheid wil aanvaar nie. ’n Portefeulje wat dit moet vermag, sal vir jou oor die jare ’n behoorlike dosis slapelose nagte veroorsaak.\nAnders as hierdie mooi egalige Excel-model hier bo, kom daardie 4,5% bo inflasie geensins in ’n reguit lyn nie. In die afgelope tien jaar sou so ’n belegging enigiets van -9% (2017-2018) tot +25% (2012-2013) opgelewer het oor ’n jaar-tydperk.\nDaar is altyd ’n ‘maar’\nAs ’n mens na bogenoemde kyk, begin die skaal beduidend in die rigting van ’n lyfrente kantel, maar helaas is daar ’n paar praktiese implikasies en aspekte om in gedagte te hou:\nIn die praktyk is jou inkomste bestuurbaar in die diskresionêre omgewing. Jy kan potensiële probleme 15 jaar plus sien aankom en dan stappe doen om dit te vermy. Deur byvoorbeeld uit die staanspoor ’n 4%-verhoging in inkomste te vat in plaas van ’n 5%-verhoging, kan die geld van ouderdom 91 tot 95 gerek word. Klein verstellinkies kan dus ’n groot impak op kapitaalbehoud hê.\nIn die praktyk is mense se inkomste- behoefte-profiel nie egalig, soos die lyfrente-model voorstel nie. Kort ná aftrede is dit heelwat hoër omdat jy dinge wil doen, plekke wil sien en wynversamelings het om op te drink. Later skaal die behoefte drasties af. Diskresionêre beleggings (mits jy genoeg het) verleen baie vryheid in hierdie verband.\nDie lyfrente-annuïteit se inkomste- stygings gaan gelyk wees aan die amptelike inflasiekoers, wat beduidend laer is as waarmee ons dink die gemiddelde belegger se uitgawes styg. In gevalle waar hierdie lyfrente dus byvoorbeeld nét genoeg inkomste verskaf, kan die annuitant relatief verarm en ’n stelselmatige verlaging in lewenspeil ervaar.\nSterf die egpaar albei op die ouderdom van 85, steek die versekeraar (in plaas van jou kinders) die oorblywende geld in sy sak. Sien op die grafiek wat gebeur met die saldo in scenario 3 ná albei se afsterwe.\nDie teenstrydigheid van lyfrente/ gewaarborgde pensioene is dat die aantreklikheid daarvan die hoër aanvanklike inkomste is as wat jy tipies uit jou diskresionêre belegging sou onttrek en dat dit gewaarborg is vir jou hele lewe.\nHieraan moet mense ongelukkig hul totale kapitaal toevertrou, wat hulle kontantloos los (uiters ongewens). In die geval hier bo het die leser slegs 80% van sy geld (wyslik so) gebruik om ’n lyfrente te koop.\nDie ironie is egter dat as hy die 20%-surplusgeld tel by sy kapitaalwaarde, sou hy in ’n diskresionêre omgewing nou slegs ongeveer 3 persentasiepunte beter as inflasie moes vaar om sy geld tot op ouderdom 100 te laat hou.\nDie leser vra heeltemal tereg “waarom word lyfrente nie meer gereeld” as ’n opsie deur adviseurs op die tafel gesit nie? Dit is beslis ’n potensiële oplossing wat deel van die gesprek moet uitmaak, maar soos alles behoort dit pasgemaak te wees vir die belegger se eie voorkeure, finansiële posisie, finansiële geletterdheid en gesondheid.\nVir mense wat uit geldmark-of inkomstefondse probeer leef of hul beplanning sonder die hulp van ’n vaardige finansiële beplanner aanpak, is dit iets wat na my mening baie ernstig oorweeg moet word.\nWat egter baie belangrik is om te noem, is dat lyfrente is nié ‘n towerstaf vir mense wat nie genoeg voorsiening gemaak het nie.


Hoe om soetrissies te bewaar - Resepte - 2021\nHoe om soetrissies te bewaar\nOm voordeel te trek uit al die eienskappe van kos wat ons verbruik, moet ons weet hoe om dit te bewaar. Hierin het ons u verskeie wenke gegee oor hoe om sekere kosse te preserveer, en in hierdie artikel sal ons dit met soetrissies doen. Die peper is 'n groente wat aan die Solanaceae-familie behoort, in hierdie familie is daar min eetbare spesies en onder hulle is tamatie, aartappel en peper, wat 'n groot bydrae lewer tot die gastronomie en onontbeerlik in elke kombuis. Vervolgens vertel ons u verskillende maniere om dit te doen hoe om soetrissies te bewaar, sodat hulle nie hul verloor nie voedingseienskappe en ook nie die geur daarvan nie, en dit kan u baie dae duur, sonder dat u na die mark hoef te gaan.\nMiskien sal u ook belangstel: Hoe pepers gevries word\nOm dit binne 'n paar dae na die koop daarvan te gebruik\nU kan dit rustig in die groente-laai binne-in u yskas of yskas bêre, nadat u dit uit die plastieksak of houer waarin hulle kom, uitgehaal het; Dit sal voldoende lugvloei moontlik maak, sodat kneusplekke vermy word. Met die regte verkoeling kan 'n gesonde peper 3 tot 5 dae in die yskas duur. Dit werk vir alle soorte peper.\nOm rissies in die vrieskas te hou, benodig u: rissies, bak, houer of vrieskas, plastiekverpakking.\nKies soetrissies wat geen kolle of stampe op die mark het nie. Alhoewel dit lyk asof hulle perfek is om op dieselfde dag te kook, is hulle waarskynlik reeds baie volwasse en het hulle sekerlik al die eienskappe verloor. Diegene wat u kies, moet beide die perfekte en ferm stam en vel hê. Was dit goed, sny dit dwars in die helfte en verwyder die hart, die are en al die oorblywende sade. Sny die soetrissies soos u verkies: in repies, in klein, groot taco's, in skywe gesny, ens. Smeer dit op 'n skinkbord en maak 'n laag wat die hele bak bedek. Neem die skinkbord na die vrieskas en laat dit daar totdat hulle almal gevries is. Haal die skinkbord uit die vrieskas en dan het u verskillende opsies:\nPlaas al die soetrissies in 'n plastiekhouer wat geskik is vir vrieskas\nSit dit in 'n spesiale sak om kos te vries (verwyder soveel lug as moontlik)\nGroepeer dit in klein hoeveelhede en draai dit in plastiekomslag toe en bêre dit dan in die sak of houer. Op hierdie manier sal u die hoeveelheid wat u vir elke resep gaan gebruik, ontdooi. En uiteindelik, neem die sak of houer na die vrieskas.\nGepekelde rooi soetrissies\nIn hierdie geval benodig u: 1 kg groot rooi soetrissies, 50 g suiker, 300 ml witwyn, 100 ml ekstra maagdelike olyfolie, 25 g seesout, 1 knoffelhuisie.\nU moet ook kies vir soetrissies wat 'n ferm, blink vel het en geen kneusplekke het nie. U moet dit goed was, die stam en sade verwyder en in dik repe langs die peper sny. Sit die asyn, olie, suiker en sout in 'n groot en diep pot. Verhit oor hoë hitte. As dit begin kook, verlaag die hitte tot medium / laag en voeg die soetrissies bietjie vir bietjie by terwyl geroer word, sodat hulle almal met die mengsel geïmpregneer word. Hou aan roer en kook ongeveer 10 minute, terwyl jy dit roer, met tussenposes om eenvormige kook te kry en moet nie tussenin bly sit nie. Alhoewel dit warm is, stel ons die soetrissies in die bak, kompleet met die vloeistof uit die pot en voeg 'n huisie geskilde knoffel by. Voorkom luggapings in die houer voordat u dit bedek. Hierdie punt is baie belangrik, anders kan dit verlore gaan. Om dit te bereik, roer ons die hele inhoud van die houer, sodat die soetrissies verstel word en met die nodige vloeistof gevul word. 1 cm vloeistof moet bokant die soetrissies bly.\nGeroosterde rooi soetrissies in olyfolie\nU benodig: rooi soetrissies, olyfolie, knoffelhuisies, blikkie kurkbottel, roosmaryn, peperkorrels en seesout.\nSny die soetrissies in dun repies, dit kan die lengte wees wat u verkies. Kies 'n vlak bakplaat en versprei die soetrissies daaroor en vorm 'n eenvormige laag. Verhit die oond tot ongeveer 150ºC. Bak ongeveer 'n uur en draai dit met tussenposes van 10 tot 15 minute. Elke keer as u hulle omdraai, moet u dit met olyfolie spuit, hetsy met 'n spesiale bespuiting of met 'n gebak. U sal weet wanneer hulle gereed is wanneer u die punt van 'n vurk maklik kan insit. Aan die ander kant, kook water in 'n diep kastrol en was die bottel en kurk wat u sal gebruik om u soetrissies te bewaar. Dompel die bottel en kurk in die pan met kookwater, laat dit ongeveer 20 minute rus. Haal die bottel en die kurk uit en sit dit droog op papierhanddoeke. Sit soveel soetrissies in die bottel as wat dit pas. Voeg 'n bietjie gedroogde roosmaryn, 1 eetlepel seesout, 'n teentjie geskilde en gemaalde knoffel en 'n paar peperkorrels by. Voltooi die bottel met olyfolie totdat 1 cm olie oor die soetrissies is, bedek dit met die kurk en neem dit in die vrieskas. Laat dit minstens een week voordat u die soetrissies vir die eerste keer gebruik word. Hoe langer soetrissies in hierdie mengsel bly, hoe meer smaak sal dit hê. Pepers kan tot so 'n jaar duur.\nMet 'n dehydrator om op lang termyn te bewaar\nDie gedroogde peper kan in baie resepte gebruik word, en die positiewe is dat dit perfek rekonstitueer, nie die smaak of die eienskappe verloor nie. Om dit te ontwater: maak dit goed skoon, verwyder die hart, stam en sade. Sny dit in groot stukke en plaas dit in die dehydrator. Die tyd en modus van ontwatering sal afhang van die model van elke vervaardiger. Volg mekaar se instruksies vir die regte droog.\nGebleik en gevries\nMet hierdie tegniek word hulle bewaar vir lang periodes, tot een jaar. Om dit te bleik: was die soetrissies goed, verwyder die hart en alle ander sade. Gooi dit in kokende water en laat dit staan vir 2 tot 3 minute. Laat hulle staan en vries dit in 'n vrieskas. Dit kan heel gevries word, in groot stukke gesny word, in skywe gesny of in klein stukkies gekap word.\nAs u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Hoe om soetrissies te bewaarOns beveel aan dat u ons kategorie Kos en Drank betree.\nVideo: Prostata sintomas de La prostata inflamada remedios aseros para tratar la prostata (Oktober 2021).\nCopyright 2021 \_ Aanlyn kos tydskrif \_ Hoe om soetrissies te bewaar


Rubriek: See toe!\nJY LEES NOU Rubriek: See toe!\nUit die argief: Eksotiese, ver plekke was Dana Snyman nie beskore toe hy ’n kind was nie. Elke Desember was dit dieselfde: Pak die pad van Daniëlskuil af Suidkus toe...\nAcapulco, Zanzibar, Tristan da Cunha, Rio de Janeiro, Patagonië… dís die vakansieplekke waaroor ek as jong kind altyd gedroom het.\nMaar elke Desember is ons maar weer see toe – na die Natalse Suidkus, daar op Hibberdine by oom Koeinaels en tant Mary, in die huis met die groen sinkdak.\nNie dat dit nie lekker was nie.\nMaar ek is ook al oud en sinies genoeg om te weet hoe misleidend herinneringe kan wees, veral vakansieherinneringe.\nDinge was nie altyd so goedig en vredig soos dit op daardie vakansiekiekies lyk nie. Daar was krokkerige motorenjins en pap bande, verstuite enkels, bloublasiesteke, verlore kinders in Durban se speelpark en familietwiste op Kersdag.\nPa is eenkeer ook so byna deur die departement van natuurbewaring se wetstoepassers – “Fauna en Flora”, soos ons hulle genoem het – duskant Howick in hegtenis geneem. Oor ’n skaars aalwyn.\nEk kan nie onthou hoe oud ek toe was nie, maar ons het om vyfuur die oggend, op die dag nadat die skole gesluit het, die pad van Daniëlskuil af gevat na oom Koeinaels-hulle toe. (Sy regte naam was eintlik oom Kerneels.)\nOupa en Ouma was meestal by enMa het Tupperware-bakke vol padkos gemaak: Hardgekookte eiers, toebroodjies, frikkadelle, hoenderboudjies, kaiings, biltong.\nPa, weer, was altyd omgesukkel wanneer hy al die bagasie gesien het: Drie tamaai koffers, ’n pocket aartappels vir tant Mary en ’n paar koedoehorings vir oom Koeinaels, twee visstokke, Ouma se hoedetas en Ma se vanity case, ’n trekkertjoep vir die lagoon en dan my lilo. Daar was ook ’n graaf en ’n pik, want Pa het aalwyne versamel.\nWanneer ons dan vroeg op die eerste dag van die vakansie almal in die Valiant geklim het, het Simon, wat in ons tuin gewerk het, altyd aangedraf gekom met ’n leë oliekannetjie waarin ons vir hom seewater moes saambring.\nEK MOET SO TIEN jaar oud gewees het dié Desember toe Fauna en Flora amper vir Pa gevang het, want Ouma het nog geleef. Sy is oorlede in die jaar toe ek elf geword het.\nOuma het toe al die eerste beroerte gehad, want die oggend voor ons weg is, het sy nog met die botteltjie wat op die kombuis se vensterbank gestaan het, by die sifdeur uitgekom. Sy was al klaar toe nie meer heeltemal helder nie.\nIn die botteltjie het ’n avokadopeerpit tussen vier vuurhoutjies in water gehang. Ouma het altyd avokadopitte so in die water gesit totdat dit ontkiem – en dan het sy dit vir Simon gegee om te plant. Ouma wou die pit saampiekel, maar Oupa het dit by haar gevat.\nMy plek was tussen Ma en Ouma op die agtersitplek, en iewers tussen Daniëlskuil en Koopmansfontein het ’n hoender oor die radio gekraai.\nToe het ’n ferm stem gesê: “Landbouradio roep die landman!”\nBarkley-Wes. Kimberley. Bloemfontein.\nDit was asof Pa-hulle tydens daardie vakansies anders was: Hy en Oupa het sandale gedra pleks van skoene, en ’n kortbroek met bleekwit bene, en soms het een van hulle op pad ’n bekfluitjie uit die glove box gehaal en vir ons “Ou perdeby” gespeel.\nOupa het stories vertel van hoe hy eens op ’n tyd kamma ’n vlieënier in Kenia was en Ma het in die ry haar naels rooi geverf en Mills & Boon-boekies gelees. Dit was asof die grootmense op daai vakansies probeer het om te wees wie hulle régtig graag wou wees.\nNaby Brandfort het ons altyd ontbyt geëet, op presies dieselfde plek langs die pad – regoor ’n plaasnaambordjie waarop net “De Aap” gestaan het.\nDie plaas het aan oudstaatspresident C.R. Swart behoort. Hy en sy vrou, Nellie, het daar in ’n sandsteenhuis in die Vrystaatse oopte gewoon. Ons het hulle nooit daar gewaar terwyl ons staan en eet het nie, maar soms het Oupa sy hande soos ’n verkyker voor sy oë gehou en goed gesê soos: “Ou Blackie-hulle eet net pap en melk vanmôre. Miskien moet ons hulle oornooi.”\nSenekal. Bethlehem. Paul Roux.\nOp Harrismith het ons altyd by die Caltex-garage petrol ingegooi en elke keer het Oupa vertel hoe hy eenkeer daar vir Tromp van Diggelen, wat ook toevallig daar petrol ingegooi het, van agter gegryp het. Tromp was in die jare vyftig ’n bekende sterkman wie se kursusse jy in Huisgenoot kon bestel. Oupa was glo in ’n lawwe vakansiebui en het hom bekruip en vir ’n paar sekondes vasgevat. Ou Tromp het glo net gelag.\nEn anderkant Harrismith het Pa altyd na ’n koppie in die verte gewys en weer die storie vertel van ’n boer wie se jong seun glo eendag daar gaan klim het. Toe gly sy voet en hy tuimel in ’n skeur af en beland tussen twee rotse. Hulle kon die kind glo glad nie daar uitkry nie.\n“Ná twee dae,” het Pa altyd die storie afgesluit, “het die gebroke pa ’n geweer gevat en toe moes hy sy kind skiet. Siestog.”\nVan Reenen. Ladysmith. Estcourt.\nOp Estcourt het ons worsies gekoop: Eskort-sausages. Destyds kon jy in byna elke winkel of kafee in die land Eskort-worsies koop, maar Ma het daarop aangedring om dit dáár te koop, amper asof dit ’n aandenking van die dorp was, nes ’n teelepel met die dorpswapen op (al word die worsies en die dorp nie dieselfde gespel nie).\nBuite Estcourt het Pa die keer die aalwyne langs die pad gewaar – die spesie wat hy vermoed het hy nog nie in een van sy drie rotstuine het nie. Hy het daar stilgehou en ek, Ma en Oupa het saam uitgeklim.\nOuma het bly sit. Sy het niks gesê nie. Ná daardie eerste beroete het sy nooit juis meer gepraat nie.\n“Jammer,” het Pa gesê, sonder om juis jammer te klink. “Ons sal hom moet vat. Dis ’n skaarse.” Soos gewoonlik het Ma gewaarsku: “Jong, as Fauna en Flora jou vang, Gog, is dit verby, Doris Day. Dan’s dit tjoekie toe met jou!”\nPa het die grond om ’n klein aalwyn begin losspit – totdat ’n kar oor die bult aangedreun het. “Maak net of julle gulpe optrek!” het hy geroep en die graaf laat val. Dis wat Pa altyd gesê het as ’n kar aankom terwyl ons aalwyne langs die pad uitgrawe.\nOns het gemaak of ons ons gulpe optrek en vir die mense in die kar gewaai.\n“Hulle’s van Te-poria af,” het Pa gesê en weer die graaf opgetel. TP was in die ou dae Pretoria se registrasienommer. Hy het die klein aalwyn uit die grond gehaal en dit sommer by Ouma se voete gebêre.\nNaby Howick was daar skielik mans in kakie-uniforms met groen epoulette om ’n draai in die pad: Fauna en Flora. Een met ’n wye snor het beduie ons moet stilhou.\n“O, gonna!” het Pa geroep.\nMa was die ene verwyte. “Ek’t jou mos gesê, Gog!”\nPa het stilgehou en die man het aangestap gekom, al agter sy snor aan. Ek het die aalwyntjie onder die sitplek probeer inprop, maar daar was ’n koekblik. In Ma se vanity case was ook nie plek nie.\nOuma was vas aan die slaap.\n“Sorry, Ouma,” het ek saggies gesê, en toe draai ek die aalwyntjie dat die wortels na haar toe wys en druk dit onder haar rok in, tot tussen haar knieë.\nDáár het Fauna en Flora dit nie gekry nie.\nSOMS RY EK NOG daardie pad Suidkus toe, en elke keer as ek by Pietermaritzburg verby is, roer iets soos opwinding in my. Want dís die plek waarMa altyd gesê het: “’n Roomys vir die eerste een wat die see sien.”\nOns het elke jaar dieselfde dinge gedoen. Soggens het ons krummelpap geëet wat Maria, tant Mary se Zoeloe-huishulp, gemaak het. Dan is ons strand toe, met seilstoele, ’n sambreel en ’n swingball-stel.\nEen dag van die vakansie het ons altyd Durban toe gegaan om op die stampkarre en die spooktrein in die pretpark te gaan ry.\nDaarna is ek, Pa en Oupa na die slangpark toe terwyl Ma en Ouma rokmateriaal by die Indiese plaza gaan koop het.\nNatuurlik het Pa-hulle die soveelste Zoeloe-assegaai en -skildvel gekoop, of ’n tradisionele kleipot, of ’n teelepeltjie, of ’n miniatuur-driebeenpotjie waarop gestaan het: Durban.\nEn hoekom nie? As jy weet wat jou gelukkig maak, is dit mos nie nodig om op ander maniere vir geluk te gaan soek nie – daaraan troos ek my as ek soms wens ons was eerder in Acapulco of Rio en nie elke dekselse Desember aan die Suidkus nie.\nHierdie artikel het oorspronklik in Weg # 38 (Desember 2007) verskyn.\n7 lekker kuierplekke as jy koers kies Namibië toe\nLeser vertel: Só kamp jy 007-styl