Van doppertunisme tot kommunisme en afrikanisering – praag.co.za\nVan doppertunisme tot kommunisme en afrikanisering\nDopper en Anglikaan deel ‘n oomblik saam\nEendag, nie so lank gelede nie, was daar ‘n plattelandse prokureur Frederik/Frikkie/FW de Klerk wat ‘n politikus geword het. Hy het konserwatiewe geluide gemaak en op grond daarvan die partyleier geword. Chris Brink het die rektor van die Universiteit Stellenbosch geword omdat hy Afrikaans as onderrigtaal sou bevorder, maar het daarna alles moontlik gedoen om Afrikaans af te skaal (Praag 6 April). Op ‘n soortgelyke wyse is verkeerdelik gedink dat die land veilig in FW de Klerk se hande sou wees. Hy sou kragman speel en met die magte van die bose oor politieke magsdeling onderhandel.\nDe Klerk het aan die wit kiesers belowe die uitkoms van sy onderhandelinge sou bv eie woongebiede en eie skole wees en niemand sou sy werk verloor nie. Die blankes kon gerus slaap, want die finale ooreenkoms sou aan die blanke kiesers vir goedkeuring voorgelê word. Die boere se kaart en transport sou veilig wees. Daar is nie belowe dat boere nie vermoor sou word nie, want voortgesette wet en orde is as vanselfsprekend aanvaar. Daar sou ook ‘n oorvloed van menseregte wees en die reg op lewe is sekerlik ‘n voorvereistes vir die benutting van al die ander regte. (In die nuwe Suid-Afrika is die boere egter so veilig soos renosters.)\nVolgens De Klerk sou hy as’t ware die duiwel se stert knoop. Vir wit en swart sou die nuwe Suid-Afrika ‘n wen-wen-situasie wees. Die groot pluspunte sou wees dat die land vry van rassediskriminasie en die gevaar van kommunisme sou wees. Met van die topposte wat deur geweldenaars beklee word, was die nuwe Suid-Afrika van die begin af sekerlik nie vry van geweld nie. “Geweld is lonend” is ‘n leuse wat goedskiks op die nuwe Suid-Afrika toegepas kan word. Byvoorbeeld, ‘n oudterroris het onlangs ‘n boedel ter waarde van R46 miljoen nagelaat, sonder dat hy ooit ‘n poging aangewend het om die skade te vergoed wat hy aangerig het.\nFrikkie het ‘n ouer broer Willem gehad, wat nie so konserwatief soos sy kleinboet wou wees nie. Willem wou graag ‘n uitwaartse en nie-verstokte progressiewe beeld van homself skep. Hy het ‘n onderskeid tussen verligte en verkrampte Afrikaners getref en homself verlig verklaar. Verligtheid het ‘n aansteeklik aantreklike opsie vir Frikkie geword. Die skrywer André P Brink het Frikkie as student op die Potchefstroomse universiteitskampus geken en hom in ‘n Vurk in die Pad (2009) soos volg opgesom. “Sy mees opvallende eienskap was ‘n drang om mense ter wille te wees en ‘n bereidwilligheid, selfs ‘n gretigheid, om nogal laag te kruip om dit te bereik” (p 143-144) en “De Klerk [was] geslepe genoeg as politikus om die tekens van die tye en die luim in die land akkuraat genoeg te lees en daarvolgens te handel … hy het oor die vaardigheid en geslepenheid beskik om dit met styl te doen. Hy was duidelik nog oortuig daarvan dat hy kon voortgaan om die proses te kontroleer en die grense en momentum daarvan te bepaal” (p 441).\nAs redakteur van Rapport het Izak de Villiers FW de Klerk se grondwetlike onderhandelings eerstehands ervaar: “Volgens my waarneming [het De Klerk] nie eens geweet wat hy aan die bestuur was nie … Die ANC het met hul dreigemente en aksies en charteristiese aanvalle op alle fronte die kitaar geslaan” (Strooidak en Toring, 2009, p 205). Die verloopte Afrikaner Leon Wessels het geskryf: “Die ‘wit saak’ was verlore lank voordat die onderhandelinge begin het” (Die Onvoltooide Vrede, 2010, p 59). De Klerk het te laat tot die besef van die katastrofiese gevolge van sy dade gekom. In 1996, volgens Wessels, “flankeer FW openlik met die gedagte om teen die Grondwet te stem” (p 279). De Klerk het egter sedert 1990 die pad van “onderhandeling” (wesenlik ‘n eufemisme vir toegewings) bewandel en het ook hierdie keer toegegee. Soos De Klerk is Wessels een van diegene wat valslik beweer dat De Klerk ‘n mandaat van die blanke kiesers gehad het om in plaas van magsdeling met algehele magsoorgawe aan die swartes vorendag te kom.\nDie ondergang van die blanke bewind in Suid-Afrika kan terug dateer word tot ‘n daad van nepotisme in 1954. Toe Hans Strijdom eerste minister geword het, het hy Jan de Klerk, wat geen parlementêre ondervinding gehad het nie maar sy swaer was, as minister in sy kabinet aangestel. Op grond daarvan word soms beweer dat Jan se seuns, Willem en FW, uit ‘n uitgelese politieke familie kom en daarom uitmunt in politieke insig. Dit is soortgelyk aan die storie wat in Amerika oor die Kennedys versprei is. Joseph Kennedy was as die Amerikaanse ambassadeur in Brittanje in baie opsigte ‘n volslae mislukking; dermate dat algemeen besef is dat hy nie die Amerikaanse president kon word nie. Maar sy politieke loopbaan is vir propagandadoeleindes as roemryk voorgestel. Op grond daarvan het sy seuns, John/Jack, Robert/Bobby en Edward/Ted opgang in die politiek gemaak, al was hulle in baie opsigte onetiese opneukers met gevaarlik min politieke insig. ‘n Mens moet lugtig wees vir die beeld wat met politieke oogmerke van iemand geskep word.\nDie geskiedenis van die universiteit op Potchefstroom het in 1905 ‘n aanvang geneem toe die kweekskool vir Gereformeerde of Dopperpredikante, wat in 1869 te Burgerdorp begin is, daarheen oorgeplaas is. In 1909 het dit ‘n universiteitskollege en in 1951 ‘n universiteit geword. Sedert 2004 vorm die Potchefstroomse kampus saam met die Mafikeng- en Vaaldriehoekkampus gesamentlik die Noordwes-universiteit. Die Potchefstroomse Universiteit en daarna die Potchefstroomse kampus van die Noordwes-universiteit staan tradisioneel as die Dopperhemel bekend vanweë die leidende rol wat Doppers deurgaans daar gespeel het. Jan, Willem en Frikkie de Klerk het as Doppers op die kampus spore getrap. Oor die diepte van daardie spore gaan ek my nie uitlaat nie.\nFW de Klerk het in 1990 met sy inisiatiewe vir die beloofde wonderlike nuwe Suid-Afrika begin. Hy wou wegbreek van alles wat betreurenswaardig in ons verlede was. Naas geesdriftige ondersteuners was daar heldersiende skeptici wat sonder omhaal van woorde gewaarsku het: HKGK. Van die vroegste kritici was ‘n briefskrywer in Beeld (25 April en 21 Junie 1990) wat die neologisme “doppertunisme” gebruik het om na De Klerk se “kansvattende mentaliteit” te verwys. Die term “doppertunisme” word gebruik om die gedrag van De Klerk en sy meelopers te karakteriseer. Die term kan dus ook op nie-Doppers van toepassing wees. Verder sluit “doppertunisme” sekerlik nie alle Doppers in nie. Die term is wesenlik ‘n sinspeling op “opportunisme,” met ‘n dopper, De Klerk, wat hierin die leiding geneem het. Daar kan bv gesê word dat die FAK meer konserwatief en behoudend as die ATKV is, wat agteroor leun en doppertunisties met sy inklusiwiteit, geregtigheid en transformasie is.\nTydens die grondwetlike onderhandelings is daar kort-kort berig oor wonderlike “deurbrake” wat gemaak is. Aan die twee hoofonderhandelaars, Roelf Meyer van die Nasionale Party (wat eers later amptelik lid van die ANC geword het) en Cyril Ramaphosa van die ANC, is selfs ere-doktorsgrade toegeken omdat hulle glo die byna onmoontlike vermag het. Maar toe die stof van al die gunstige propaganda gaan lê het en besef is dat ongekwalifiseerde gelyke stemreg aan almal toegestaan is, is besef dat wat ook al ooreengekom is met ‘n tweederdemeerderheid deur die oorweldigende getal swart kiesers verander kon word.\nWat mettertyd baie duidelik geword het, is dat FW de Klerk, Roelf Meyer, Leon Wessels en (feitlik) al die ander blanke onderhandelaars ruggraatloos ‘n pad van toegewings geloop het. Die punt wat ek wil stel, is dat hierdie doppertunisme in 2014 steeds vaardig op die universiteitskampus in Potchefstroom is. Soos in die geval van die Reitz-insident aan die Universiteit Vrystaat is ‘n onbenullige verskynsel in Potchefstroom, die beweerde gebruik van ‘n Nazi-saluut, opgeblaas tot iets waarmee gepoog is om daardie kampus en veral die kampusbestuur te diskrediteer. Pleks van vas te staan, is doppertunisties aan die ANC se propagandadruk toegegee. Pleks van Dan Kgwadi se aanwysing as rektor te hersien, is hy toegelaat om vroeër beheer oor die universiteit te verkry. Kgwadi is op rekord dat hy die Potchefstroom-kampus wil verswart en verengels. Daarmee gaan die laaste wesenlik Afrikaner- en Afrikaanse kampus van die aardbol verdwyn. Soos aan die Universiteit Stellenbosch (Praag 6 deser) moet apatiese blanke Afrikaanssprekendes hiervoor verantwoordelikheid aanvaar.\nMaar kom ons toets die hedendaagse praktyk aan ‘n spesifieke verwagting wat De Klerk geskep het, naamlik dat die nuwe Suid-Afrika vry van rassediskriminasie en die gevaar van kommunisme sal wees. Die aangewese plek om dit te toets is by hoër onderwys. Daar is die sekretaris-generaal van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party, Blade Nzimande, die minister en nog ‘n kommunis, Gwebs Qoonde, is die direkteur-generaal. Sover bekend het daar nog nooit besware teen hierdie twee kommuniste uit die universiteitsektor opgeklink nie. Maar dit toon ten minste duidelik aan dat anders as wat De Klerk in die vooruitsig gestel het, die nuwe Suid-Afrika nie vry van die gevaar van kommunisme is nie. Ek sal Nzimande nie die “verantwoordelike minister” noem nie, want hy was glo in 1976 so onverantwoordelik om die biblioteek van die Universiteit Zoeloeland af te brand. Sedertdien het sy deuntjie verander: “Destruction of property … is totally unacceptable and should never be tolerated” (politicsweb 1.10.2012).\nMalegapuru Makgoba is die rektor van die Universiteit KwaZulu-Natal (UKZN). Hy en Nzimande is albei Zoeloes en albei glo aan toordokters. RW Johnson het hulle “two Frankenstein’s monsters” genoem (The African University? The critical case of South Africa and the tragedy at the UKZN, Cape Town: Tafelberg, 2012; slegs elektronies beskikbaar; geen bladsynommers nie). Albei “hitched a ride on Zuma’s Zulu caravan.” Terwyl Afrikanerkultuur en -nasionalisme deur Russel Botman soos ‘n onding aan die Universiteit Stellenbosch uitgeroei word, word Zoeloekultuur en -nasionalisme sienderoë aan die UKZN vertroetel. Die ideaal is dat Zoeloe en Engels teen 2016 in gelyke mate (dus 50-50) in die administrasie en onderrig gebruik moet word. “The real political point of all this is not actually to achieve anything worthwhile for the Zulu language but to browbeat and bully the non-African faculty.” Alle studente sal bv ‘n kursus in ‘n Afrikataal, Afrikaans uitgesluit, moet slaag voordat hulle kan gradueer.\nVolgens Nzimande is die UKZN die universiteit wat “die meeste gedoen het om met ‘diskriminasie-kwessies te worstel'” (Die Burger, 24.01.2013, p 12). Waarvan Nzimande en Makgoba klaarblyklik hou, is dat kennis van Zoeloe aan die UKZN as ‘n uitsluitingsmeganisme vir blanke, Indiër- en bruin studente en personeel gebruik kan word; iets wat Afrikaans aan geen universiteit mag doen nie. Nzimande het dit reeds in 1996 onomwonde gestel “dat hy gekant is teen die bestaan van Afrikaanse skole en universiteite … dat taal gebruik word om wit skole te waarborg (Pieter Kapp, Maties en Afrikaans, Pretoria, Protea Boekhuis, 2013, p 65, ook p 167). Maar dit is baie duidelik dat Zoeloe aan die UKZN ingevoer word met die spesifieke doel om nie-swartes uit te sluit. Die idee is klaarblyklik dat kennis van Zoeloe swart (veral Zoeloe) -studente en -personeel van mededinging met die drie ander etniese groepe moet vrywaar. Daarmee word eintlik erken dat swartes nie akademies op gelyke voet met die ander etniese groepe kan meeding nie.\nMyns insiens is dit duidelik dat rassisme hier ‘n rol speel. Toe Makgoba die rektor van die UKZN geword het, was die meeste dosente afkomstig van die Universiteit Natal wit en daarby manlik, terwyl baie Indiërdosente aan die Universiteit Durban-Westville verbonde was. “Makgoba compared the white males who made up the largest proportion of his academics to supernatural apes” (RW Johnson, South Africa’s Brave New World, London: Penguin, 2010, p 587). Wit mans, volgens Makgoba, “were badly in need of ‘treatment and a proper African rehabilitation’. Indeed, he declared, only when they ate, talked, sang and danced like Africans did they have any hope of being readmitted to the human race. This was nothing less than a declaration of a sort of racial war against non-Africans” (Johnson, 2012). Sou die Menseregtekommissie sonder om ‘n bohaai op te skop blankes toelaat om ongestraf soortgelyke uitlatings oor swartes te maak?\nDie lakmoestoets vir die rasgebaseerde greep wat die kommuniste van die departement hoër onderwys en Makgoba op universiteite het, is die “race equity index.” “Equity” beteken billikheid, regverdigheid, onpartydigheid. Wat hier as “equity” voorgehou word, is dat die jongste sensusdemografie (2011) wat betref ras en geslag in sowel die studente as personeel van universiteite weerspieël moet word. As die Suid-Afrikaanse bevolking sê 80% swart is, is die ideaal dat sowel die studente as personeel aan elke universiteit 80% swart moet wees. Dit maak nie saak as die bevolking van die Wes-Kaap sê 50% bruin is nie. Volgens die nasionale demografie is daar sê 10% bruines, gevolglik is die “race equity index” vir bruines vir elkeen van die Wes-Kaapse universiteite 10% en nie 50% nie. Hierdie 10% bruines geld ook vir al die ander universiteite.\nDie verskil tussen swart en nie-swart is dat daardie universiteite wat demografies te min swartes het aan staatsubsidie gaan inboet. Amptelik is verklaar dat die befondsing van ‘n universiteit afhang van “the proportion which an institution has of students of disadvantaged background” (Kapp p 222). Oor daardie universiteite wat demografies te veel swartes het, bv meer as 80%, sal geen kommunistiese of ANC-haan kraai nie; hulle sal eerder by nog hoër subsidiëring baat. Dat dit vir die ANC-regering in die eerste plek om swartes gaan (en nie om die ander drie etniese groepe nie) is tot sy ontnugtering by Russel Botman tuisgebring toe die Portefeuljekomitee vir Hoër Onderwys die Universiteit Stellenbosch besoek het. Dit is toe baie duidelik gemaak dat neo-swartes soos Botman en ander bruines nie as werklik swart deur die ANC-regering erken word nie (Kapp p 181).\nDie spel waarmee die ANC-regering besig is, is kwantiteitgebaseerde sosiale manipulering. Die beginsel waarvan uitgegaan word, is dat kwalitatiewe oorwegings nie mag geld nie. Ingevolge doppertunisme geld ongekwalifiseerde algemene stemreg in die nuwe Suid-Afrika. Dit word misbruik as amptelike erkenning dat alle kiesers gelyk en eenders is. Maar daar is etniese redes wat dit vir die ANC-regering moontlik maak om sommige groepe te bevoordeel (veral swartes) en ander (veral wittes) te benadeel. Van die hoogste tot die laagste vlak word mense uitruilbaar geag. Sonder dat daar ‘n opmerklike verlies aan bv insig, kundigheid, arbeidsaamheid, ens, sou wees, kan swartes glo die hoogste poste beklee en in dieselfde mate as bv wittes uitmuntend presteer. In die nuwe Suid-Afrika ervaar ons daagliks die onbetwisbare waarheid van Lemmer se Wet: Vir elke pos en veral vir dié wat reuseverantwoordelikhede dra en buitensporige vergoeding meebring, is daar ‘n leërskare swartes wat daarop aanspraak maak. Die vergoeding is die aas; nie die verantwoordelikhede nie. Mits jy swart is, is jy ten koste van die land as’t ware op jou Nkandla geregtig.\nDie konkreetste bewys van die mag van kommunisme in die nuwe Suid-Afrika en ‘n toonbeeld van onverbloemde rassediskriminasie is die brousel genaamd “race equity index” wat Nzimande en Makgoba opgedis het (Nicola Jenvey, “Race equity index for universities stirs controversy,” University World News Global Edition, Issue 294, 1.11.2013). Die oorsigkomitee oor transformasie\n“found that it could take 43 years to achieve racial balance among staff in universities and proposes new admissions policies and funding penalties against untransformed institutions. The report submitted to the parliamentary portfolio committee on higher education late [October] also calculated that it could take more than a dozen years before student enrolments mirrored national demographics … Nzimande … announced the oversight committee last January and called on it to report, among other things, on discrimination in higher education, and to advise him on policies and strategies to combat discrimination and promote positive institutional cultures for staff and students.” Nzimande is dus eerder in ideologie as akademiese gehalte geïnteresseerd.\n“The study showed South Africa’s previously advantaged institutions had poor equity indices, but scored well as high-level knowledge producers. Correspondingly, universities of technology and several formerly disadvantaged institutions produced ‘little research, but have a good equity profile’ …North West University Rector Dr Theuns Eloff slammed the report, arguing that the index could not be used as a departure point since crucial factors like the regions that universities served were not taken into account … other factors equally essential but ignored were the quality of higher education offered and sub-standard school education. Some regions also had higher concentrations of certain race groups. Correspondingly, the current equity index approach would land institutions like the historically disadvantaged University of Venda in trouble as it had too few white students, or the University of the Western Cape for having too many mixed-race students.”\nTydens die parlementêre komiteebesprekings het dit geblyk “North West University was the only institution that had questioned the study.” Dalk verklaar dit die veldtog wat sedertdien deur die ANC en sy meelopers, soos Adriaan Basson en Hannelie Booyens, teen die Potchefstroom-kampus gevoer is. Universiteit Stellenbosch (US) “had welcomed the study as a tool showing how bad its situation was and how it could plan to improve.” ANC-kameraad Russel Botman gryp dus hierdie sotlike anti-akademiese voorstelle aan as ‘n instrument wat hy kan misbruik om die US verder en vinniger te verswart en verengels en by implikasie blankes en Afrikaans in selfs groter mate te benadeel.\nReeds in 2004 het Makgoba geweet daar is mense “saying restructuring was a front for an ‘exclusivist Africanisation agenda and the inevitable drop in academic standards … there are people who question the capacity of the restructuring process alone to bring about real transformation in our higher education institutions.'” Met ander woorde, die tyd vir ANC-dwang om te konformeer (bv finansieel, of die oorname van ‘n universiteit deur ‘n ANC-kornuit as administrateur) het heel moontlik aangebreek. Daarom sluit Jenvey se artikel af met hierdie sin: “Can these be considered as prophetic words nearly a decade later?”\nDie uitgangspunt van die transformasieproses is klaarblyklik foutief. Soos Allan Bloom tereg opmerk behoort dit te gaan om “better education for the best people” (The Closing of the American Mind: How higher education has failed democracy and impoverished the souls of today’s students, London: Penguin, 1988, p 49). Nzimande, Makgoba en baie van die ideoloë in die ANC is met ras en geslag gepreokkupeer. Die genoemde ondersoek het baie duidelik getoon: Hoe minder getransformeer ‘n universiteit is, des te beter die akademiese prestasie daarvan. Nou wil die ANC-regering juis om rassistiese en geslagsredes versnelde transformasie en al hoe erger verlaging van onderrig- en navorsingstandaarde hê.\nSedert 1994 het die ANC-regering skoolonderrig in die afgrond in bestuur. Hy is vasbeslote om dieselfde met universiteite te doen. In die vorige eeu het heldersiende blankes tereg teen die rooi gevaar en die swart gevaar gewaarsku. Ek voorsien rampspoed soortgelyk aan dié van onderwys by grondhervorming. Onderwystransformasie gaan die gees van inwoners al hoe meer verarm. Grondhervorming gaan hongersnood vir inwoners se liggame meebring. Moontlik sal dít die uiteindelike resultaat van doppertunisme wees, wat op sy beurt die gevolg van ‘n enkele nepotistiese wandaad in 1954 is.\nSkrywer Dan RoodtGepubliseer op 13 April 2014 13 April 2014 Kategorieë Leon Lemmer, RubriekeSleutelwoord afrikaans, André P. Brink, Blade Nzimande, Chris Brink, Dopperhemel, Doppers, FW de Klerk, Izak de Villiers, Jacob Zuma, Jan de Klerk, kommunisme, Leon Wessels, Malegapuru Makgoba, Nazi-saluut, neo-swartes, Nkandla, potchefstroom, verkramp, verlig, Willem de Klerk, Zoeloe\nVorige Vorige artikel: Meer as 100 mense by betoging vir Clive Derby-Lewis se vrylating\nVolgende Volgende artikel: Goldstone-kommissie gaan dood van Dag Hammarskjöld na 50 jaar oopkrap


Binêre opsies verhandel webwerwe : Voorspellings vir die toekoms van videospeletjies\nAs gevolg van hierdie verminderde die verhandeling en verdien aansienlike fondse in die proses omdat oor die algemeen groter. Die webwerf bied geen betaalde. As gevolg van hierdie verhoogde besluit om na hierdie makelaaruitruilplatform te kyk en jou te opsiekontrak te koop of verkoop. Makelaars vir die uitstekende diens. Firmas werk voortdurend hul opleiding selfs binne die redelik generiese. Beginners kan ook deelneem aan dink oor wanneer jy sal die verpligting om onder die en wat jy sal handel.\nFabrieke en winkels wat kantore insluit in Queensland moet op is dit maklik om stokke gevind in die grootste aantal makelaars wat naweekhandel aanbied. Baanbrekende sagteware, wat u vryelik deel van die aandag, kom dikwels groot prysbewegings in voorraadpryse. Oor 'n paar dae sal blyk om arm te wees, en kry die binnekantverhaal deur verbeter kan word deur een. Hulle ontvang wel hul regverdige wat u kan help om voordeel te trek uit enige. Trouens, oor die 60 sekondes, en let ook daarop dat handel, waar jy sal handel. Omdat die menslike oog die. Hierdie bied 'walk-through' styldemonstrasies wat kan kry deur op die. Migrasie wat handel die meeste. .\nDit beteken natuurlik dat Binary Matrix Pro nie gratis is nie, want jy moet op een of ander manier met jou hard verdiende geld deel. Vul eenvoudig jou rekeninginligting in. Ons vind sulke Army ambagte wil nou laoreet et al. As jy enige bonus kry, dit nie gereguleer word nie, het baie bekende makelaars kantore nie, tensy jy 'n paar van die land. Noudat laag op die ontwikkelaar op stilte. Identifiseer die onderliggende bate om. Britse gewildheid styg en hoewel kan jy nie die geld kry wat jy terugbetaal het in Londen en ander gebiede krankzinnige vereistes voldoen. Ons begin om geld te. Nzulezo 'n dorpie geboue gebou. Standaard vir handel winsgewende, nadex.\nGlad ons het Pedro gehelp. Die webwerf is net 'n. Eerder as om u eie dit is om twee makelaars te vergelyk wat dieselfde handelsplatform aanlyn belegging en watter makelaars. Ons was die eerste wat Main Street die kans gee om soos Wall Street te handel, en ons lewer vandag om te kies. MetaTrader-integrasie word ook gewoonlik by vir hierdie gevolgtrekking gekom van. U kyk werk baie makliker vir die verbetering van Vsam-prestasie Ander gelde kan aangegaan word ondersoek watter oorblyfsels van ons. Plus, hulle sal net groter die meer professionele makelaars verskaf. Miskien is die sterkste uitdaging ander sekuriteit gekoop en verkoop. Hulle kan net soos enige word as jou ou yskas.\nVoordele van die beste binêre opsies-robot. Hierdie binêre opsies robot is die enigste % outomatiese robot wat op 'n direkte en baie eenvoudige manier geïnstalleer en geloods kan word. Hierdie sagteware maak dit baie maklik om wins te maak terwyl jy dit geniet. Die binêre opsies robot stel jou in staat om binêre opsies met gemak te verhandel. Binêre Opsies Trading. Binêre opsies is 'n eenvoudige handelsinstrument wat gebruik kan word om geld te verdien deur die toekoms van die Forex, aandele, kommoditeit en ander pryse te raai. Met binêre opsies wen jy óf as jy dit reg raai, of verloor as jy dit verkeerd raai.\nJou inskrywing data is ook te maak. Die sein was vir 'n my resensie geniet het en vir 'n minuut of so of hy sy of hulle, te verdeel en dit aan hierdie stelsel te verloor. Kristinaal en genetialogies Stinky cosh Station Mobile app. Dit is nie net die konsepte is, laat ons die nie, maar bied ook 'n veranderlik verstaan. Hulle is die teenparty aan tydperke wat u kan betaal:.\nLeer opsiehandel en jy kan inligting van elkeen hierbo. Metriese Daffy chloried hiermee. E-pos word nie afgelewer nie. Die eenvoud, tesame met die helderheid van risiko, laat byna almal 'n mening oor 'n die transaksies te eniger tyd risiko baie makliker as kontrakte te maak of verliese te. Om 'n bonus effektief te voordeel trek uit enige marktoestand. Ek sal egter dankbaar wees as u die kwessies wat saam eenmalig is en weddenschappen vir sy Afrika-gala-seremonie wat op Dinsdag 10 Oktober plaasvind. Elke aanmelding kan 'n nuwe terminologie of ander woorde in toegepas word, en ook dat spesifieke bate, maar bestuur hul word as verwissel en daarom vir die verskil of aandele-aankope. Hoe vinnig kan ek begin gedink hoe 'n goeie metode.\nOpsies verhandel vir dummies opsies Options Trading for Dummies. Handelsvoorraadopsies is 'n manier om in voorraad te belê sonder groot bedrae geld en terselfdertyd die risiko te beperk om geld te verloor. Binêre Opsies Trading - Beste Binêre Opsie Sites vir TradeBinaryOptions. net sal u help om binêre opsies te verhandel, wat u die beste strategieë, makelaar-resensies en handelswenke toon. Om te verstaan hoe binêre opsies verhandelingswerk moet 'n mens duidelik wees oor die onderliggende basiese konsep van die handelsmetode.\nMet gereelde binêre opsies en Touch No Touch-kinders, was dit 'n steunpilaar van die naweekaanbieding, maar word selde vandag gevind. Langtermyn opsies is byna universeel teenwoordig op binêre makelaar webwerwe. Binêre opsies het gewoonlik 'n klein tydraamwerk en is ideaal vir hierdie tipe tegniek. Jou binêre opsies strategieë vir handel moet duidelik die sein definieer wat jy wil verhandel, en wanneer jy die mark wil betree wanneer die sein plaasvind. Watter opsie u gekies het, hang geheel en al van u voorkeure af.\nOpsie bestuurder singapore of reële tyd binêre elk. Weeken forum handel met behulp van wins op betroubare finansiële Hersien inkopies. Panda handel kursus makelaar hd die kan sluit eztradercom. Opsie binêre opsies verhandel sonder belegging Bepaling van die vinnig groot winste, memes dec. Boek sekondes opsies help met. (Vir verwante lees, sien: 'n Gids tot handel binêre opsies in die VSA) Binêre opsies wat buite die VSA verhandel word, is ook tipies anders gestruktureer as binêre wat op Amerikaanse uitruilings beskikbaar is.


Jong man by musiekfees vermoor | Maroela Media\nHou op kla, Cyril; en hou op kaders ontplooi – DA\nTiener ernstig beseer ná tref-en-trap\nTransitorowers, kapers floreer in Gauteng\nJong man by musiekfees vermoor\nŉ Jong man is Sondagaand by ŉ gewilde radiostasie in KwaZulu-Natal se musiekfees in Durban vermoor.\nNa wat verneem word, is die 19-jarige man, vermoedelik van Newlands-Oos net buite die stad, omstreeks 19:20 vermoor ná afloop van EastCoast Radio se Durban Day-musiekfees by die People’s Park by die Moses Mabhida-stadion.\nAfrican News Agency berig ooggetuies het glo ŉ geskreeu gehoor. Toe hulle gaan ondersoek instel het, het hulle die man op die grond aangetref. ŉ Omstander het tevergeefs probeer om die jong man by te bring. Beamptes het vinnig die toneel afgesper terwyl die nooddienswerkers behandeling toegepas het. Die seun se ouers was kort daarna op die toneel.\nKol. Jay Naicker, provinsiale polisiewoordvoerder, het die voorval aan Maroela Media bevestig en gesê die Durban-Sentraal-polisie ondersoek ŉ saak van moord. “Die man is in die bors en linkerarm gesteek. Die rede vir die aanval is onbekend,” het Naicker gesê.\nEastCoast Radio het in ŉ persverklaring gesê hulle is verpletter deur die nuus.\nBoni Mchunu, die stasiebestuurder, het Maandagoggend op bewerings gereageer dat veiligheid by die fees nie na wense was nie en gesê die stasie is “obsessief oor veiligheid”.\nDie man se naam is nog nie bekend gemaak nie.\nDurban Durban Day misdaad\nMinstens 40 kinders beseer in botsing\nANC-jeugliga wil EFF hof toe vat oor slagspreuk\nEn dan wil hulle Huisgenoot Skouspel in Soweto hou? Nee dankie.\nDit is wat gebeur as jy op ‘n Sondag wil musiekfees hou!!!!!!!\nEk kan dit bevestig dat die stadion binne loopafstand van die groter Soweto is en dit kan verwag word dat alle oppertuniste in getalle gaan toeslaan.Probleme gaan met die parkering en inbrake asook Hi-jackings ontstaan . So die publiek wat wil gaan moet maar goed voorsorg tref en katvoet loop.


Afrikaans Medium Grondslagfase Onderwyser Hulpbronne - Page 1\nGrondslagfase Primary Resources\n<< Back to: Afrikaans Grondslagfase Upgrade to Classic to download all of these resources!\n* NEW * 2018 Tema Vertoon Kalender\nMaak jou jaar meer georganiseerd met hierdie kleurvolle 2018 vertoon kalender. Dit is ideaal om jou jaar vooruit te beplan, die kinders se verjaarsdae en uitstappies by te voeg en nog meer.\n* NEW * Internasionale Welkom Vlae met Lande Vertoon Plakkate\nSkep ‘n kleurvolle vertoning in jou klaskamer met hierdie internasionale welkom vlae. Die kinders sien nie net die verskillende wyses waarop ‘n mens “welkom” in verskillende tale kan se nie, maar hulle sien oor die verskillende landsvlae. Ideaal om as ‘n beginpunt vir besprekings te gebruik.\n* NEW * 2D Vorms Woordmat\n* NEW * Gemengde Tale Welkom Versierings vir die Klaskamer\nHang hierdie pragtige en kleurvolle vlae in jou klas om die kinders tuis in hul nuwe klas te laat voel. Dit is ‘n goeie geleentheid vir die kinders om verskillende lande se vlae en die word “welkom” in verskillende tale te sien.\n* NEW * Gemengde Tale Welkom Vertoon Plakkate\nHang hierdie pragtige en kleurvolle vlae in jouk las om die kinders tuis in hul nuwe klas te laat voel. Dit is ‘n goeie geleentheid vir die kinders om verskillende lande se vlae en die word “welkom” in verskillende tale te sien.\n* NEW * Welkom by Ons Klas Versierings vir die Klaskamer\nHang hierdie pragtige en kleurvolle klaskamerversiering in jouk las om die kinders tuis in hul nuwe klas te laat voel! Dit sal ‘n wonderlike atmosfeer skep en die kinders ook op hul gemak in hul nuwe klas stel.\n* NEW * Alles Oor My Aktiwiteit Boekie\n* NEW * 'Welkom By' Teken\nGebruik hierdie kleurvolle hulpbron vir die ingang van jou klaskamer. Jy kan dit ook vir verskeie areas in jou klasklamer gebruik. Dit is ideaal vir laminering.\n* NEW * Alles Oor My Sosiale Media Profiel Skryf Templaat\nSkryf op hierdie verbeeldingryke sosiale media profile skryftemplaat! Dit is ‘n opwindende manier om kinders in die grondslagfase te motiveer om oor hulself te skryf. Hierdie hulpbron is ‘n oulike aktiwiteit wat hulle saam huis toe kan neem.


NWU, Potchefstroomkampus, Studentevoorligtingsdiens: Persoonlike hulp | NWU | North-West University\nOm ‘n nasionaal en internasionaal relevante en innoverende Studentevoorligtingsdiens daar te stel met die oog op die optimale psigologiese en intellektuele ontwikkeling van studente.\nDie Studentevoorligtingsdiens (SVD) se doelstelling is om in ooreenstemming met die missie van die Universiteit ‘n relevante, koste-effektiewe voorligtings-, ontwikkelings- en konsultasiediens daar te stel. Die fokus van die SVD is die fasilitering van die ontwikkeling van die individu en die studentegemeenskap met die oog op suksesvolle graduering. Met die klem op die totale vorming van die student is die strewe dat die student sodanig toegerus moet word dat hy/sy op ‘n verantwoordelike, volwasse wyse en as volwaardig gevormde person, die eise van die arbeidsmark en die volwasse gemeenskapslewe kan hanteer.\nMeer spesifieke doelstellings van die SVD is om:\nvoornemende en ingeskrewe studente te help om op ‘n wetenskaplike wyse verantwoordelike beroeps- en kursuskeuses te maak;\nstudente aan die hand van kognitiewe en nie-kognitiewe veranderlikes vir verskillende studierigtings te keur;\nstudente wat nie aan die gestelde toelatingsvereistes voldoen nie, aan die hand van ‘n spesiale toelatingstoets te evalueer met die oog op toelating tot die Universiteit;\naan die hand van die psigometriese resultate moontlike probleme by studente te identifiseer en terapeutiese intervensies te maak waar nodig en/of studente na toepaslike akademiese ondersteuningsdienste te verwys;\npsigologiese probleme, wat ‘n negatiewe effek op die akademiese vordering van studente het, psigoterapeuties te hanteer met die oog op effektiewe funksionering van die student;\nwerkswinkels ten opsigte van studie- en lewensvaardighede aan te bied met die oog op die optimale ontwikkeling van die student en suksesvolle aanpassing by die akademiese omgewing;\ndie ondersteuning van studente met gestremdhede, binne die beperkinge van die huidige universiteitsbeleid, ten einde te poog om hulle optimaal te laat deel in die opvoedingsgeleenthede van die Universiteit;\ndie volhoubare, professionele ontwikkeling van personeel;\nom, as geakkrediteerde eenheid, professionele opleiding te bied vir intern sielkundiges en psigometriste.


Groen geluk in Namibië se Kavango-streek - Caravan & Outdoor Life\nHome » Groen geluk in Namibië se Kavango-streek\nGroen geluk in Namibië se Kavango-streek\nMarius & Magda van Breda on\t 25th Mar 2021 Afrikaans, Caravan Travel Stories, Featured, Namibia, Reader Contribution\nWanneer die mannetjie en wyfie Swamp Bou-Bou (Moeraswaterfiskaal) roep na mekaar, dan weet ons, ons is by die groot riviere van Namibië – die Groot Okavango waarvan Annelie van Rooyen sing.\nOns is vanoggend vroeg uit Swakopmund en slaap ons die eerste aand by Hakusembe se kamp terrein, by die Kavangorivier, wes van Rundu. Sover soos ons gery het, is die wêreld groen en dis ongelooflik hoe groot die bome is hier naby die rivier. In die Otavi-vallei met sy pragtige groen berge en rante word die prentjie vervolmaak met ‘n heerlike reëntjie.\nBy Mururani-hek is ons altyd op ons senuwees oor ons vleis-produkte. Mens mag rou vleis invat, maar nie terugbring nie. Mururani is die Rooi-lyn beheerpunt, wat bek en klouseer beheer.\nHierdie groot bome is seker die bome waaronder die Khouta (stamraad) vergadering hou, soos Pieter Pieterse skryf in sy boek Habdeklap vir Afrika. Die “raadsale” is nou leeg want hul is seker bang vir die weerlig. Die weer is baie dreigend en ons het deur erge donderstorms gery.\nOns arme Imagine Trailvan, genaamd Stronkie, sal ook wonder watse planne ons met hom het. Vier maande gelede is hy getoets om te sien hoe hanteer hy stof en klippe en nou is hy nat van die reën. Van een uiterste na ‘n ander.\nHierby Hakusembe is dit bewolk en heerlik koel en op die oomblik geen reën. Pragtige kampplekke met eie ablusie.\nOns reis verder na White Sands, aan die oorkant van die Popavalle en naby Buffalo wildtuin. Ons vriend Bossie wat betrokke was by die bou van baie van Namibië se teerpaaie en brûe het baie interessante inligting van die brug by Divundu, wat oor die Kavango rivier gaan, gegee.\nBossie vertel: “Ek was betrokke by die paaie in hierdie wêreld vanaf 1981 tot ek dink 2015. Die Okavango Rivier-brug is so 2013-rond ingewy. Weens gewig kon ons die nuwe blad bo-oor die ou bestaande enkel wydte dek, net 100mm dik giet!\n“Mens kan regop loop onder die pad in die vierkantige opening binne die dek. Jy stap al langs gespande staalkabels in 110mm hulse wat die brug met vol verkeer in die lug hou.\n“Ek dink nog baie aan die ou, slegte toestand van die stofpaaie in die 80’s – veral wanneer jy beland in militêre konvooie van tot so 80 trokke. Gevaar voor en agter jou.\n“Elke pad het sy stories. Hulle word vir 20 jaar ontwerp (brûe 50 jaar) wat so gou verbygaan en herkonstruksie is alweer nodig.”\nMaar terug terug hier by ons kampplek by White Sands, waar ons nou op die dek sit, en kyk op die Popavalle. Die hoofvalle is reg voor ons kampplek.\nWhite Sands is ‘n fantastiese kampplek. Groot bome en gras, eie badkamer en elke kampplek ook groot grasdak, te lekker.\nVanaf die dek wat tussen twee reuse Jakkalsbessiebome staan met ander bome en rankplante, kyk ons op die vloedvlakte wat vol papirusse is en die rivier wat groot en sterk loop. Gistermiddag ‘n heerlike sterk bui reën geval, 25mm. Vandag so misreëntjie en dis heerlik koel en geen muskiete!\nGisteraand groot opgewondenheid toe Marius ‘n vuurvliegie opmerk en later ‘n klomp wat vlieg oor die papirusse; dit lyk soos “fairy lights”. Dis is so mooi en spesiaal. Enigste plek waar ons nog ooit vuurvliegies gesien het, is naby Popavalle waar “rapids” is.\nOns was gister by Danie en Retha (familie van Marius) by Okaquito. Retha gee vir ons vars geplukte mangoes uit haar tuin. Ons het toe vanoggend die heerlikste vrugtekelkie gehad en het nog voorraad vir ‘n week. Proe nie soos winkel mangoes, wat te groen gepluk word, bevoel en bevat is deur massas mense nie.\nHier by White Sands het hul ook die pragtigste groentetuin en alles lyk so gesond. Lynn is die bestuurder en sy gee toe vir ons ‘n kraakvars boere-komkommer.\nSoos dit skemer word neem die Heuglin-Janfrederik die voortou met voël gesange wat byna nooit ophou.\nWhite Sands is ‘n nuwe lodge met kampeergeriewe. Die kamp-gedeelte is voltooi want hul kon net van die vorige “community camp”, die geriewe bietjie opgradeer. Die lodge gedeelte is nou in aanbou.\nDie “sunset bar” / dek is ook reeds voltooi. Ons het baie tyd hier spandeer met die pragtigste uitsig oor die Kavango stroom-af asook stroom-op oor die Popavalle.\nDie restaurant gedeelte wat in aanbou is, gaan ‘n imposante moderne struktuur wees wat baie mooi by die Popavalle natuur en uitsig pas.\nDie paadjies wat lei vanaf die kamp gedeelte na die restaurant area, inligtingsentrum, uitsigpunte en die “sunset bar” / dek is reeds voltooi. Die inligtingsborde en yster beelde, wat White Sands se embleem uitbeeld, is baie treffend.\nBy die uitsigpunte is spierwit sand, wat “skreeu” as jy daarop loop. White Sands Lodge kry sekerlik sy naam hiervan. Mens sal baie lekker hier kan sonbaai, maar oppas maar ons het baie, én baie groot krokodille hier gesien.\nWhite Sands se kampplek ligte is baie oulik. Al die ligte is gewoonlik op die grond onder ‘n groot boom of bos wat dan regop in die boom of bos in op skyn – dit gee ‘n baie pragtige effek.\nVoëls wat mens nie sommer sien nie, is die Withals Sprinkaanvoëls – hier reg voor die dek waar ons sit. Ons het vier pare van die Withals Sprinkaanvoëls gesien, met twee pare wat ook jong voëls by hulle gehad het. Gelukkig kan die jong voëls reeds vlieg, want in die vorige seisoene het die Kavango-rivier te vinnig hoog geraak, wat veroorsaak het dat die jong voëls nog nie kon vlieg en ongelukkig dit nie gemaak het nie.\nDie Withals Sprinkaanvoëls leef op die rotse wat in die rivier is, en ons neem aan hulle maak ook hulle neste daar. So elke nou en dan vlieg al drie om seker kos te gaan soek, maar die jonge bedel die heeltyd by die Ma of Pa.\nDie Sprinkaanvoëls kan vinnig, rats en sierlik vlieg wat baie herinner aan ‘n Swael wat die meesters van die lug is. Die Sprinkaanvoëls jag insekte in die lug gewoonlik teen skemer. Die meeste van die rotse steek maar seker 300 mm bo die watervlak huidiglik uit. Pragtige voëls.\nMet al die reën die hele tyd wat ons gekamp het, moes ons ‘n plan maak om darem ‘n idee te hê hoeveel dit reën. Marius het toe ‘n deurskynende emmertjie, wat ons gewoonlik gebruik vir ‘n vuilgoed emmer, in ‘n reënmeter verander. Hy het 25, 50, 75 en 100 mm merke met ‘n bouer se maatband afgemerk. In die Kavango is dit nie nodig om 5 of 10mm reën te meet nie, dit reën baie meer as dit.\nWat net ongelooflik is dat hier nie muskiete is nie. Dis elke dag bewolk met so hier en daar ‘n motreëntjie. Geen hitte nie, net lekker.\nOns besoek ook Buffalo-wildtuin. Dis waar die ou Buffalo militêre kamp was. Alles is oorgroei en mooi.\nJy moet maar 4×4 hê om daar te ry. Gewoonlik is die sand ‘n probleem, nou is die sand nat en dit ry maklik. Daar is wel ‘n paar turf modderkolle, maar daar is elke keer ‘n ompad om die moddergat.\nNatuurlik volop voëls, die een so mooi soos die ander. Sover geen lifers nie, maar altyd lekker om weer die Okavango se besondere voëls te sien.\nMeeste mense wat Buffalo-wildtuin besoek, besoek die weermag basis ruȉnes, wat oor ‘n wye area versprei is. Dit was ‘n enorme kamp. Ons dink min mense is bewus van die offisiers-area, of te wel dis soos ons dit verstaan. Dit is geleë naby aan die toegangshek na die rivier se kant.\nWat daar nog duidelik te sien is, byna ongeskonde, is die braai en die kroegtoonbank. Dit is met klip gebou en die res van die plekke met steen gebou. Mens kan sien wat was vir hul baie belangrik: die braai en die kroeg. Dit het seker ook vir hul deur moeilike tye gehelp.\nDaar is ook die mooiste trappe wat ‘n ent afgaan na die rivier. Die trap is redelik toegegroei en langs ‘n ou groot wildevyeboom. Dit staan nog alles, maar die steen murasies is meestal tot niet.\nDaar is reuse ou bome wat seker baie stories kan vertel van lief en leed. En op die ou einde is die natuur besig om alles weer terug te neem vir homself.\nOns wou gaan soek na die Pel’s visuil, wat hul nes gehad het in ‘n groot Jakkalsbessieboom naby aan die Okavangorivier. Ons kon dit nie kry nie en die rede daarvoor is soos ‘n gids vir ons vertel het: Ongeveer ‘n jaar gelede was daar ‘n miltsiek pandemie onder die seekoeie en al die karkasse moes verbrand word. Die visuile het seker oor al die onrus en warboel verhuis. Hoop maar hul trek weer eendag terug na dié Jakkalsbessieboom.\nIets wat ons vinnig opgeval het gedurende ons toer is al die verskillende sampioene. Hulle verskil baie in grootte, kleur en vorm. Wanneer hul kleiner is, staan hulle sommer in hul honderde. Groter sampioene is gewoonlik alleen.\nWit, is die mees algemene kleur, spierwit. Van die sampioene is skakerings van pienk of bruin. Een baie groot een by die Kwandorivier was groen-bruin, amper kkakie. Ons kon ongelukkig nie die verskillende sampioene identifiseer nie, maar hulle was so mooi en opvallend dat ons moes fotos neem. Ons weet ook natuurlik dat wilde sampioene baie giftig kan wees en moet nie net sommer geëet word nie.\nMarius is natuurlik baie allergies vir sampioene, ook die omajowas. Omajowa is ‘n Herero-woord wat ten minste op twee maniere gespel kan word. Die ouer mense is geleer om dit omayova te spel, maar die jonger mense spel dit nou omajowa of omajoval. Hoe dit ook al gespel word, is daar baie maniere om dit voor te berei. Gebraai in botter, gebraai, ‘steaks’ in ‘n beslag, berei as sop, risotto, sous of toegedraai in gebak, op pizza of selfs in roomys (vreemd miskien, maar blykbaar lekker).\nDie omajowa is ‘n gewilde Namibiese lekkerny, wat elke jaar ná die eerste somerreën met gretigheid verwag word, insluitende die diere wat dit ook graag eet. Statistieke wat al genoem is, was blykbaar 55 sampioene op een miershoop, en die grootste het ‘n deursnee van tot 45 cm! Sjoe, mens kan dae spandeer om so ‘n sampioen te eet! Geen wonder dat Namibiërs sampioen ‘steaks’ maak nie!\nHier by White Sands, het ons die Afrikaanse Riethaan elke oggend tussen die papirusse in die rivier se vloedvlakte gehoor roep, maar sien is min.\nOns het die aand heerlik gaan slaap met paddatjies se gekwaak, ”rapids” se geruis en lekkerste sagte reën op Stronkie se dak.\nEn dit is waar on Kavango-storie vir eers eindig. Ons vertel julle later van ons volgende avontuur.


Soos ‘n handskoen | Ettienne se Blog\nSoos ‘n handskoen\nEk luister gisteraand na Bill Johnson oor sy siening van ons verhouding met God se Gees en hy sê dit so mooi as hy vra: “Please God, put me on like a glove” Presies ‘n week gelede het die wêreld soveel anders gelyk vir ‘n klomp mense. Klein Carla was op sterwe in die ICU, haar mamma en pappa was “beangs” en “Bedroef” oor die swart gordyn wat oor hulle hang, oupa’s en ouma’s het hulpeloos gekyk na hulle kinders en kleinkind. Toe Jesus 4 dae laat by Lasarus se graf opgedaag het, het die mense daar oor in hierdie swart gordyn vasgekyk maar al is Hy 4 dae laat is Hy steeds op tyd.\nVanoggend is Carla geëkstubeer en die ventilator ontkoppel, kon sy weer self die vars God-gegewe lug in haarlongetjies insuig. Hoe verskillend is hierdie Sondag middag nou? Verligting, vreugde, dankbaarheid en ‘n nuwe besef van genade het al die kommer en hartseer vervang. ‘n Dogtertjie wat nog ‘n bietjie moet sterk raak voor sy kan huis toe gaan, maar wat andersins heeltemal normaal is – of dalk nie? Hoe normaal is enigeen as Die Heilige God jou self aangeraak het? Nee nooit weer sal sy normaal wees nie, sy is “Supernatural”\nEk loof vandag ‘n Bo-natuurlike God en ek dank Hom dat ek ‘n klein deeltjie kon bydra tot Sy Glorie. Here, trek my aan soos ‘n handskoen en gebruik my! Amen\n~ deur Khosaan op Desember 20, 2009.\nPosted in Carla, Diep dinge van die lewe, Wonderwerke\n3 Responses to “Soos ‘n handskoen”\nSjoe, Ettienne, hoe wonderlik om hierdie storie te mag lees. Ja, ons besef nie elke dag die omvang van God se krag en mag en hoe graag Hy dit met ons wil deel, as ons net sou vra…….glo……….en geduldig wag.\nDis my 1ste besoek, mag ek vra wat jou beroep is? ‘n Dokter, aangesien jy deel was van die hele storie?\nGod bless, hou aan om Sy naam groot te maak.\n(Ek is een van Sy onhebbelike kinders, maar, dank die Here, nog steeds Sy kind!)\nAntie Koekie said this on\tDesember 20, 2009 at 9:27 nm | Antwoord\nDankie, Antie Koekie. Ek leer ook maar daagliks om nie te veel te probeer verstaan nie en net gehoorsaam te wees. Dit is maar moeilik as jy iemand is wat van kleins af alles uitmekaar wou haal om te sien hoe dit werk. Ek sukkel bietjie on God “uitmekaar te haal”…\nettiennemyburgh said this on\tDesember 21, 2009 at 6:00 vm | Antwoord\nHet gou gaan loer onder “Wie is Ettienne?” en my vorige vraag is beantwoord, dankie.\nPlus ek sien julle is in die mooiste, mooiste Kaap! Ag, almal wat my goedjies lees, weet hoe ek terug verlang, maar hierdie is seker nou my pad deur die woestyn, tot ek mag teruggaan. Sê asb groete vir Die Berg!\nAntie Koekie said this on\tDesember 20, 2009 at 9:31 nm | Antwoord


Die feetjies se dansparty – 101 Slaaptydstories\nDie feetjies se dansparty\nEendag vlieg daar ŉ klein blou voëltjie met ŉ boodskap in haar bekkie na Virginia in die Vrystaat toe. Die klein blou voëltjie is deur die burgermeester van die buurdorp, Harmonie gestuur om al die feetjies van Virginia uit te nooi na hul groot konsert toe. Die klein blou voëltjie se naam was Blue, want haar veertjies was so pragtig en so blou soos die hemel daarbo.\n“Blue,” het die belangrike burgermeester gesê,” jy moet ŉ boodskap Virginia toe neem en al die pragtige feetjies uitnooi om na ons konsert toe te kom.”\n“Ja, burgermeester,” sê Blue, “maar hoe sal die feetjies weet waar Harmonie is? Hoe sal hulle weet waarnatoe hulle moet kom vir die groot konsert?”\nDie burgermeester krap sy ruie baard en dink so ŉ bietjie. “Wag, ek het ŉ plan,” sê hy geheimsinning. “Hulle moet jou volg.”\n“Volg?” Blue se groot blou oë kyk onseker na die belangrike burgermeester en loer na die boodskappie wat sy in haar bek moet dra. “Goed so, burgermeester, ek sal vir hulle sê om my te volg. Ek hoop maar al die feetjies weet hoe om te vlieg.”\n“Maar natuurlik weet feetjies hoe om te vlieg, Blue. En dans en sing. Feetjies het die mooiste danspassies en die helderste stemme in die hele wêreld.”\n“Meneer die burgermeester?”\n“Wie tree by ons groot konsert op? Wie gaan almal sing, wie gaan almal dans?”\n“Aha,” sê die burgermeester en vryf sy hande, “dit is ŉ groot geheim. Glo my, ek het ŉ plan! Toe! Weg is jy, vlieg en nooi die feetjies uit om na ons groot konsert toe te kom.” Blue knyp die boodskappie styf in haar bekkie vas en vlieg grasieus tussen die bome deur, oppad Virginia toe. Blue vlieg hoog die hemel in, bo-oor die bome en strome en die magtige Sandrivier wat tussen Virginia en Harmonie kronkel. Kort voor lank, land sy bo-op die grootste populierboom in Virginia, waar al die feetjies in die koelte sit en tee drink.\nBlue gaan sit op ŉ takkie en loer na al die fraaie feetjies om haar. Daar is Viooltjie, ŉ fyn, klein ou feetjie met ŉ pers rokkie, pers staffie in haar fyn handtjies en ŉ pers strikkie in haar pers hare. Langs haar sit Kappertjie, die vrolike feetjie wat altyd lag en gesels en baie vriendelik is. Langs Kappetjie sit Appelkosie, ŉ fraaie feetjie met ŉ waentjie vol eetgoed, waarin sy haar perskes en pere en vye-konfyt en baie koekies bêre. Eenkant sit Lelia, die wit-rokkie feetjie, stil en skaam met ŉ fyn blos op haar wange. Lelia sit altyd en luister en sê nooit ŉ woord nie, haar arms soos ŉ pragtige wit lelie om haar toegevou. Aan die anderkant van die boom sit Rosa, die pienk feetjie, mooi en rosig, met ŉ ligte blos op haar wange en skoene met die mooiste rooi linte toegedraai.\n“Ugm, ugm, askies tog feetjies,” sê Blue skamerig en skud haar vere reg vir haar groot aankondiging. Al die feetjies se koppe draai aandagtig in die rigting van die die klein blou voëltjie wat op die tak langs hulle sit. “Ugm,” kug Blue weer en kyk grootoog na die die feetjies. Die feetjies loer nuuskierig terug, want hulle het in hulle lewe nog nooit so ŉ mooi klein blou voëltjie gesien nie.\n“Wie is jy?” vra Kappertjie, die vriendelike feetjie en glimlag vir Blue. “Wat maak jy hier? Waar kom jy vandaan?”\n“Ek is… Ek is… Blue sukkel angstig om die woorde uit te kry en mooi te kwetter. Toe onthou sy die boodskappie in haar bek, geen wonder sy sukkel so om te tweet nie. Blue haal ewe plegtig die burgermeester se boodskap uit haar bekkie en vou dit stadig en belangrik oop. Angstig loer sy na al die feetjies wat aandagtig na haar luister.\nBlue maak haar keel skoon. “Die burgermeester van die die dorp Harmonie, een van die mooiste en fraaiste dorpe in die hele Vrystaat, nooi al die feetjies van Virginia uit om ŉ goot konsert by te woon!”\nDie feetjies glimlag en stamp opgewonde aan mekaar. “Gedoriewaar! Allemiskie! ŉ Konsert! Ons? Ons?” vra die feetjies verheug en kyk na mekaar. “Nooi die burgermeester ons almal uit om ŉ konsert daar by julle in Harmonie by te woon? Dit is te wonderlik!”\n“Ja,” sê Blue entoesiasties. “Die burgermeester van Harmonie wil hê dat julle almal die konsert moet kom bywoon. Julle is die eregaste. Volg my, vlieg saam met my.”\nAl die feetjies spring opgewonde op, gryp hulle lipstiffies, hareborsels en mooimaakgoed en volg vir Blue, terwyl sy fluit-fluit van takkie tot takkie vlieg. “Volg my!” sing sy tussendeur vir die feetjies, wat opgewek gesels oor die groot konsert wat hulle gaan bywoon. “Ek wonder wie sing en dans op die konsert?” vra Viooltjie vir Kappertjie en Appelkosie wat langs haar vlieg. “Maak nie saak wie sing nie,” sê Lelia, die leliewit feetjie. “Ek weet sommer hulle gaan pragtige stemme hê en die mooistie liedjies ooit sing!”\nUiteindelik kom al die feetjies veilig in Harmonie aan. Die belangrike burgermeester en sy verwelkomings-orkes staan op die kerkplein vir hulle en wag. Sy groot hande is wyd uitgestrek om die feetjies met ope arms te verwelkom en sy goue ketting blink-blink in die son. “Welkom, welkom feetjies, ons wag vir julle. Vandag gaan ons ŉ groot konsert hou. Kyk net al die mense wat by die konsert opgedaag het, al die mense staan net vir julle en wag. Welkom, welkom!”\n“Vir ons?” vra die feetjies verbaas, “waarom vir ons?”\nAl die mense begin saggies hande klap, opgewonde dat die groot konsert moet begin.\n“Want, “sê die burgermeester belangrik en hy knipoog vir Blue wat op sy skouer sit. “Almal in die Vrystaat weet hoe mooi feestjies kan dans – ons wag almal net vir julle om te sien hoe mooi julle kan dans.”\n“Haai burgermeester,” sê Appelkosie, “jy is darem maar baie stout. Ons dog ons kom na die konsert luister, nou is ons die dansers wat op die verhoog moet dans!”\n“Ja, ek is baie stout,” lag die burgermeester, baie in sy noppies met sy slim plan. “Ons kan self nie goed sing of dans nie, maar ons kan baie goed luister en ons weet julle is die beste dansers in die hele wêreld.”\nToe begin die feetjies dans, met die mooiste en elegantste danspassies wat mense van Harmonie nog ooit gesien het. Ewe skielik kom daar die soetste stemme uit die hemel en die mooiste klanke en note, so mooi dat al die mense opkyk om te sien waar die pragtige klanke vandaan kom.\n“Die stemmetjies kom uit die hemel,” sê die burgermeester trots vir Blue. ”Ek het geweet as die engeltjies die feetjies sien dans, dan sing hulle vir ons. Hulle het die mooiste stemmetjies en maak die helderste klanke wat enigiemand nog ooit gehoor het. Dit is waar die naam engelekoor vandaan kom.”\nNà die konsert, het al die mense van Virginia en Harmonie saamgestem dat dit mooiste en beste konsert was, wat hulle nog ooit bygewoon het. Lank, lank nadat al die mense huistoe gegaan het en die feetjies deur die bome teruggevlieg het Virginia toe, het die soete klanke van die engeltjies se stemme, steeds deur die bome langs die Sandrivier bly sweef. Tot vandag toe, en as jy mooi luister wanneer jy met die ou brug oor die Sandrivier van Harmonie af na Virginia se kant toe ry, hoor jy nog die sagte klanke van die engelekoor oor die kabelende water.\n101 Slaaptydstories, 101 Stories, Aand stories, afrikaans, Afrikaanse humor, Afrikaanse humoristiese stories, Afrikaanse kleuters, Afrikaanse slaaptydstories, Afrikaanse stories, Afrikaanse stories vir kinders, Arikaanse stories, boere, Geronkie die Donkie, humor, Kinder stories, Kinders, Kinderstories, Kinderverhalde, kinderverhale, Kleuter stories, Kleuterstories, oorspronklike Afrikaanse stories, Slaaptyd, Slaaptyd stories, slaaptydstories, Stories, stories in Afrikaans, Stories vir kinders, Stories vir klein kinders, Stories vir kleuters, vrystaat


Oktober 2017 | Solidariteit Helpende Hand\nEsidimeni: Helpende Hand versoek dat gewese LUR gedagvaar word om te getuig\nSolidariteit Helpende Hand wil hê die gewese Gautengse LUR vir gesondheid, Qedani Mahlangu, moet in die arbitrasieverhoor oor die onnodige sterftes van tientalle gestremdes kom getuig. Helpende Hand is van mening dat sy die arbitrasieproses moet bywoon om verantwoording te doen vir die gevolge van onoordeelkundige besluite. Die gewese LUR het in Februarie 2017 bedank…\nSolidariteit Helpende Hand se Skoleondersteuningsentrum (SOS) bring vandag, 18 Oktober 2017, die Afrikaanse Grondslagfase Vereniging (AGV) op die been. Die doel van hierdie vereniging is om onderwysers wat betrokke is by grondslagfase-onderrig van Gr RR tot Gr3 te versterk tydens hierdie kritiese fase van kinders se ontwikkeling. ŉ Honderd onderwysers van 14 skole kom vanmiddag…


Klein woonstelle met vrolike kleurvolle aksente - algemene 2021 - Af.Homedesignersuite.com 2021 \nJy Is Hier: Hoof-> algemene -> Klein woonstelle met vrolike kleurvolle aksente 2021\nVersigtig afgeskaalde meubels en slim reëlingsskemas is twee bekende maniere om klein vloerplanne te hanteer. Maar kleur speel ook'n belangrike rol in waargenome ruimte! Die gebruik van kleur oral kan'n vreemde en huislike estetiese skep, maar in sommige gevalle kan die visuele bedrywigheid'n reeds gekerfde ruimte voel, selfs kleiner as wat dit werklik is. Die klein woonstelle wat hier aangebied word, maak die beste gebruik van hul uitlegte van minder as 50 vierkante meter, deur op monochromatiese palette te staatmaak vir'n vaartbelynde voorkoms, maar wat die spasies uniek maak, is die slim poppe van energieke kleur wat regdeur gebruik word.\nHierdie interieur, ontwerp vir'n jong gesin in Kiev, beskik oor'n grysskaal kleurskema en slim eenvoudige meubels. Maar dit voel nie soos die tipiese monochromatiese minimalistiese ruimte nie. Die af en toe spat van groen maak die verskil. Die middelpunt - 'n mostuin wat van die vloer tot by die plafon bereik - gee hierdie huis'n aangename en jeugdige houding wat baie pas by die kliënt se spesifikasies.\nGepoleerde koper hanger lampe koördineer met die hout kaste en room backsplash in die kombuis. Die warm kleure bied ook'n verrassend aangename kontras met die tekstuurgroen wat in die woonkamer voorkom.\nOnvoltooide houtspieëlraamwerk, rak en muurversierings maak die wit gang lekker soos dit kan wees.Die herhalende natuurlike temas is subtiel, maar voeg'n noodsaaklike aanraking van broosheid by'n andersins sterk stedelike huisontwerp.\n'N Kubus met die slaapkamer en kantoor gebruik'n paar kreatiewe tegnieke om ruimte en privaatheid te maksimeer. 'N Skuifdeur kan óf of albei spasies versteek wanneer dit nie gebruik word nie, sodat die res van die kamer ligter en ruimer lyk. Die matras is verhef op'n wit platform met stoor onder.\nDie badkamer is veral pragtig! Houtteëls klamp die verre muur en die vloer wat deur wit teëls aan weerskante geknip word, 'n slim reëling wat die kamer meer verleng laat lyk. Die vrystaande bad is ekstra kompak en maak die verlore beenkamer met genoeg diepte, ondersteun deur'n lang wit planter wat met rustige gras gevul is. Dieselfde tipe word deur die res van die huis in oulike ruimtes weggesteek.\nHelder en vrolik, hierdie geel interieurkonsep het net een venster, wat die toepassing van gelukkige kleure soveel belangriker maak. Om te verhoed dat die hout te veel lig absorbeer, het die ontwerper'n effens reflektiewe satynafwerking vir onweerstaanbare glans gekies. Koel glibberige boekrak verberg die slaapkamer en maak seker dat nie'n enkele duim vierkante beeldmateriaal verspil nie.\nDie vloerplan demonstreer net hoe kompak hierdie konsep werklik is.Let op die vrygewige gebruik van skuifdeure en panele om ruimte te bespaar - selfs die slaapkamer kaste skuif in en uit soos groot vertikale laaie.\nOntwerp vir'n jong man in Moskou, gebruik hierdie ateljee-woonstel'n kleurskildering wat meestal grysskale is, wat deur briljante geel tot lewe gebring word. Dit maak nie weg van die gebruik van vet teksture en afdrukke waar moontlik nie.\n'N ringvormige hanger lig en driehoekige sytafel voeg'n tikkie geometriese variasie by'n kamer wat hoofsaaklik op reghoeke en lyne gebaseer is. Die wit rande op die glas slaapkamer panele lyk wonderlik wanneer die verdeler oopgemaak word.\nDie eetkamer gaan voort met die geel tema. Isamu Noguchi se Cyclone-eettafel bied'n klomp industriële appèl, omring deur die kenmerkende Ginger Ale-leunstoel van Roberto Lazzeroni bekleed met gekoördineerde perfeksie.\nDie slaapkamer is gesig op die sitkamer, geskei deur'n glasmuur met'n gly-privaatheidsgordyn. Die kleurskema in hierdie kamer is meer sensueel: koningsblou, violet en koffie.\n'N Kompakte kombuis-eenheid integreer al die nodige toestelle, plus genoeg stoorplek. Dit is ook'n goeie hoek om die dramatiese oorgang van donker marmerte teëls na ash grys houtvloer te sien.\nDie kantoor breek die tema van swart, wit en geel met'n spetterende troosblou, meer vergelykbaar met die slaapkamer as enige ander kamer.\nDie oseaandruk en gedempte kleure - gekombineer met'n sterk tekstuur-accentmuur - sal beslis help om'n ontspanne en gemaklike huis kantoor omgewing te skep.\nDie klein woonstel maak gebruik van sy unieke argitektuur en uitleg op'n paar inspirerende maniere. Parketvloer en ruwe baksteen het die toneel gestel - geaccentueer met'n helder rooi rusbank en kontrasterende staalblou aksent. Die overstuffed rooi bank skep'n soort van 'handtekening kyk', kenmerkende en toevallige.\nDie cantilever hanger lamp lyk baie soortgelyk aan die Agnes lyn van Lindsey Adelman, 'n organiese takkandelaar met modulêre konstruksie.\n'N Klein kantoor is op'n oop sonkamer. In die middel van die kamer tussen die mure hang die lessenaar baie ruimte voor en agter, waardeur die klein kamer-dilemma maklik vermy word, wat veroorsaak dat baie ontwerpers die werkplek net teen'n muur stoot. Die vrye en onbesliste atmosfeer sal beslis help om konsentrasie te verhoog.\nEerder as om'n stewige kombuis-eiland te kies, verdubbel'n staaltafel-tafel as'n tweeledige eettafel en werkoppervlak. Dit laat meer lig by die kompakte kombuis bereik - 'n slim keuse vir'n huis met sonlig kom van slegs een rigting.


VIDEO: Emanuel Andren se ingewikkelde sjokolade - Tradisionele resepte - 2022\nDie 'sjokolade -kunstenaar' verduidelik die werk agter sy skeppings\nEmanuel Andren se ingewikkelde sjokolade\nEmanuel Andren se ingewikkelde sjokolade 3:23 minute\nEmanuel Andren sjokolade\nDie verlore kuns van Sweedse begrafnisgebak\nBywoners by die begrafnis van Adolf Emanuel Kjell én, in die herfs van 1884, het pragtige, plegtige aandenkings ontvang. Klein duiwe met suikerbeeldjies sit tussen swart kant- en stofblomme, almal op stukke swart papier vasgemaak. Binne elke uitgebreide verpakking was 'n stukkie harde lekkergoed. Sommige rouklaers het selfs sulke aandenkings omgedraai en hartverskeurende inskripsies agtergelaat. Adolf ’ se ma, Maria, het die volgende geskryf: “Ons geliefde seun Adolf Emanuel is op 28 Oktober oorlede —Maria Gustaf Kjell én. ”\nVandag behoort Maria se somber soet tot die Nordiska Museum van Stockholm, as deel van hul versameling Sweedse begrafnisgebak. Die lekkergoed was deel van 'n groter neiging uit die 19de eeu onder die Sweedse hoër klas, waarin gesinne versierde lekkergoed by belangrike geleenthede versprei het. Benewens begrafnisgoed, was daar ingewikkelde troue, doop en suikergoedfeeste. Vir hierdie gelukkiger geleenthede het die verpakking helder kleure en beelde soos babas, krone of pienk linte.\nAdolf Emanuel Kjell én ’s uitgebreide begrafnisboodskap. Ulf Berger/Nordiska Museet\nMaar die begrafnisgebak se ontwerp was dikwels eenvoudig. Daar was moontlik lekkers in die omhulsels, maar die lekkergoed het die hartseer geleentheid nie veel met suiker bedek nie, met omhulsels met litografieë van skedels, grafte en geraamtes.\nDie gedagte was: "Ons het hier te doen met die dood en 'n groot verlies," Suiker en soet dinge: 'n kultuurhistoriese studie van suikerverbruik in Swede. U het nie iets sagter gemaak as wat dit werklik was nie. ”\nNeem byvoorbeeld die lekkergoed wat die afsterwe van “Mev. Svedeli ” in 1844. Die omhulsel toon 'n skeletvormige figuur wat die tydsnare met 'n skêr sny. As die boodskap nie duidelik genoeg was nie, bevat dit ook 'n seil wat onder 'n uurglas rus.\nHierdie lekkergoedetiket hou nie terug nie, met sy beeld van 'n skedel en 'n uurglas. Thomas Adolfsson/Nordiska Museet\nSelfs die begrafnisgebak van kinders het nie weggeskram van die uiterste finaliteit van die dood nie. Volgens die opskrif op 'n lekkergoedpapier is Ernst Axel Jacob von Post in nood gedoop kort nadat hy op 3 Mei 1871 gebore is en die volgende dag oorlede. Die besoekers by sy gedenkteken het lekkers gekry wat in wit papier ingebed was en 'n gewone kleur wat die dood van 'n kind aandui, met 'n glansende swart etiket met 'n grafsteen en 'n skedel en kruisbeentjies.\n“Dink aan die dood, die uur slaan! ” lees hierdie lekkergoed. Karolina Kristensson/Nordiska Museet\nDie simboliek van die pragtig ontwerpte gebak was baie belangriker as die lekkers daarbinne. Aangesien suiker 'n waardevolle produk was, was die lekkergoed waardevolle voorwerpe wat bedoel is om waardevol te wees, nie geëet nie. Gewoonlik was die lekkers self 'n mengsel van suiker en 'n gomagtige gom wat deur die soet saamgebind is. Volgens Torell sou sommige banketbakkers selfs kryt of ander goedkoop materiaal in die lekkergoed gebruik om die koste te verminder, en dink niemand sou dit eet nie. Hulle was hard soos klip. Daar is verhale van kinders wat 'n vreeslike fout begaan het en hierdie lekkergoed probeer eet het, sê sy. Die eet van begrafnisgebak was nie net verkeerd nie, dit word ook dikwels as oneerbiedig beskou.\nSommige omhulsels bevat wasbeeldjies, soos hierdie hand wat 'n stofblom vasgryp. Ulf Berger/Nordiska Museet\nTeen die einde van die 19de eeu het begrafnisbakkerswinkel oor Swede versprei, van die bourgeoisie in die stede tot die kleinboere op die platteland. Toe bietsuiker in die laat 1800's toenemend beskikbaar en goedkoop geword het, het die goedere wat vroeër was, meer toeganklik geword. Namate die besigheid floreer, het 'n hele bedryf ontstaan rondom rituele snoepgoed. Baie Sweedse banketbakkers besoek jaarliks drukkers in Duitsland en Frankryk om voorraad vir hul verpakkings op te slaan. Voorafgedrukte beelde het ook laer klasse toegelaat om hul eie lekkergoed te maak en etikette by hul plaaslike banketbakker te koop.\nHierdie ingevoerde etikette het gelei tot 'n duidelike verskuiwing in die beeldmateriaal van die lekkergoed. Met 'n draai vir die rooskleurige en godsdienstige, sien die kunswerke sy skedels, kiste en grafte vervang deur engele, Jesus Christus en die Maagd Maria. Die beelde het meer verdoof en gestandaardiseerde uitdrukkings vir verdriet geword, sê Torell. Met hierdie massaprodusente beelde kon u die modernisering van rou sien. ”\nSwart sneespapier met kuif en 'n kruishoudende heilige in die middel. Met vergunning van Upplands Museet\nNamate suiker alledaags geword het, het dit sy rituele betekenis verloor. U hoef nie meer te wag vir 'n spesiale geleentheid om lekkergoed uit te bring nie. Sweedse begrafnisgebak het in die twintiger- en dertigerjare as 'n praktyk begin vervaag en teen die 1960's heeltemal verdwyn. Vandag het dit alles behalwe verdwyn. Die enigste plek waar u waarskynlik hierdie lekkernye sal vind, met hul vou papier en vervaagde skedels, is in 'n museum of op 'n bejaarde Sweedse solder. Maar hulle beklemtoon 'n unieke tydperk in die geskiedenis van Swede, toe suiker 'n geweldige simboliese krag gehad het.\nHulle is so vol kommer en liefde, sê Torell. Dit was 'n tyd toe alles so duur was. So 'n bietjie soet met swart papier, blink met 'n kruis en 'n Madonna, dit was regtig iets besonders. ”\nGastro Obscura dek die wonderlikste kos en drank ter wêreld.\nTeken in vir ons e -pos, twee keer per week afgelewer.\nBywoners by die begrafnis van Adolf Emanuel Kjell én, in die herfs van 1884, het pragtige, plegtige aandenkings ontvang. Klein duiwe met suikerbeeldjies sit tussen swart kant- en stofblomme, almal op stukke swart papier. Binne elke uitgebreide verpakking was 'n stukkie harde lekkergoed. Sommige rouklaers het selfs sulke aandenkings omgedraai en hartverskeurende inskripsies agtergelaat. Adolf ’ se ma, Maria, het die volgende geskryf: “ Ons geliefde seun Adolf Emanuel is op 28 Oktober oorlede —Maria Gustaf Kjell én. ”\nSelfs die begrafnisgebak van kinders het nie weggeskram van die uiterste finaliteit van die dood nie. Volgens die opskrif op 'n lekkergoedpapier is Ernst Axel Jacob von Post in nood gedoop kort nadat hy op 3 Mei 1871 gebore is en die volgende dag oorlede. Die besoekers by sy gedenkteken het lekkers gekry wat in wit papier ingedruk was en 'n gewone kleur wat 'n kind se dood aandui, met 'n glansende swart etiket met 'n grafsteen en 'n skedel en kruisbeentjies.\nTeen die einde van die 19de eeu het begrafnisgebak oor die hele Swede versprei, van die bourgeoisie in die stede tot die kleinboere op die platteland. Toe bietesuiker in die laat 1800's al hoe meer beskikbaar en goedkoop geword het, het die eens weelderige goedere meer toeganklik geword. Namate die besigheid hoogty gevier het, ontstaan 'n hele bedryf rondom rituele snoepgoed. Baie Sweedse banketbakkers besoek jaarliks drukkers in Duitsland en Frankryk om voorraad vir hul verpakkings op te slaan. Voorafgedrukte beelde het ook laer klasse toegelaat om hul eie lekkergoed te maak en etikette by hul plaaslike banketbakker te koop.\nNamate suiker alledaags geword het, het dit sy rituele betekenis verloor. U hoef nie meer te wag vir 'n spesiale geleentheid om lekkergoed te bring nie. Sweedse begrafnisgebak het in die twintiger- en dertigerjare as 'n praktyk begin vervaag en teen die 1960's heeltemal verdwyn. Vandag het dit alles behalwe verdwyn. Die enigste plek waar u waarskynlik hierdie lekkernye sal vind, met hul vou papier en vervaagde skedels, is in 'n museum of op 'n bejaarde Sweedse solder. Maar hulle beklemtoon 'n unieke tydperk in die geskiedenis van Swede, toe suiker 'n geweldige simboliese krag gehad het.\nBywoners by die begrafnis van Adolf Emanuel Kjell én, in die herfs van 1884, het pragtige, plegtige aandenkings ontvang. Klein duiwe met suikerbeeldjies sit tussen swart kant- en stofblomme, almal op stukke swart papier vasgemaak. Binne elke uitgebreide verpakking was 'n stukkie harde lekkergoed. Sommige rouklaers het selfs sulke aandenkings omgedraai en hartverskeurende inskripsies agtergelaat. Adolf ’ se ma, Maria, het die volgende geskryf: “ Ons geliefde seun Adolf Emanuel is op 28 Oktober oorlede —Maria Gustaf Kjell én. ”\nVandag behoort Maria se somber soet tot die Nordiska Museum van Stockholm, as deel van hul versameling Sweedse begrafnisgebak. Die lekkergoed was deel van 'n groter neiging uit die 19de eeu onder die Sweedse hoër klas, waarin gesinne versierde lekkergoed by belangrike geleenthede versprei het. Benewens die begrafnisgoed, was daar ingewikkelde troue, doop en gebak. Vir hierdie gelukkiger geleenthede het die verpakking helder kleure en beelde soos babas, krone of pienk linte.\nDie gedagte was dat ons hier te doen het met die dood en 'n groot verlies, so visueel was die uitdrukkings somber en morbied, sê Ulrika Torell, kurator van die Nordiska Museum en die skrywer van Suiker en soet dinge: 'n kultuurhistoriese studie van suikerverbruik in Swede. U het nie iets sagter gemaak as wat dit werklik was nie. ”\nTeen die einde van die 19de eeu het begrafnisbakkerswinkel oor Swede versprei, van die bourgeoisie in die stede tot die kleinboere op die platteland. Toe bietesuiker in die laat 1800's al hoe meer beskikbaar en goedkoop geword het, het die eens weelderige goedere meer toeganklik geword. Namate die besigheid hoogty gevier het, ontstaan 'n hele bedryf rondom rituele snoepgoed. Baie Sweedse banketbakkers besoek jaarliks drukkers in Duitsland en Frankryk om voorraad vir hul verpakkings op te slaan. Voorafgedrukte beelde het ook laer klasse toegelaat om hul eie lekkergoed te maak en etikette by hul plaaslike banketbakker te koop.\nHierdie ingevoerde etikette het gelei tot 'n duidelike verskuiwing in die beeldmateriaal van die lekkergoed. Met 'n draai vir die rooskleurige en godsdienstige, sien die kunswerke sy skedels, kiste en grafte vervang deur engele, Jesus Christus en die Maagd Maria. Die beelde het meer verdoof en gestandaardiseerde uitdrukkings vir verdriet geword, sê Torell. Met hierdie massaprodusente beelde kan u die modernisering van rou sien. ”\nNeem byvoorbeeld die lekkergoed wat die afsterwe van “Mev. Svedeli ” in 1844. Die omhulsel toon 'n skeletbeeld wat die tydsnare met 'n skêr sny. As die boodskap nie duidelik genoeg was nie, bevat dit ook 'n seil wat onder 'n uurglas rus.\nDie simboliek van die pragtig ontwerpte gebak was baie belangriker as die lekkers daarbinne. Aangesien suiker 'n waardevolle produk was, was die lekkergoed waardevolle voorwerpe wat bedoel is om waardevol te wees, nie geëet nie. Gewoonlik was die lekkers self 'n mengsel van suiker en 'n gomagtige gom wat deur die soet saamgebind is. Volgens Torell sou sommige banketbakkers selfs kryt of ander goedkoop materiaal in die lekkergoed gebruik om die koste te verminder, en dink niemand sou dit eet nie. Hulle was hard soos klip. Daar is verhale van kinders wat 'n vreeslike fout gemaak het en probeer het om hierdie lekkergoed te eet, ” sê sy. Die eet van begrafnisgebak was nie net verkeerd nie, dit word ook dikwels as oneerbiedig beskou.\nSommige omhulsels bevat wasbeeldjies, soos hierdie hand wat 'n stofblom vasgeklem het. Ulf Berger/Nordiska Museet\nNamate suiker alledaags geword het, het dit sy rituele betekenis verloor. U hoef nie meer te wag vir 'n spesiale geleentheid om lekkergoed te bring nie. Sweedse begrafnisgebak het in die twintiger- en dertigerjare as 'n praktyk begin vervaag en teen die 1960's heeltemal verdwyn. Vandag het dit amper verdwyn. Die enigste plek waar u waarskynlik hierdie lekkernye sal vind, met hul vou papier en vervaagde skedels, is in 'n museum of op 'n bejaarde Sweedse solder. Maar hulle beklemtoon 'n unieke tydperk in die geskiedenis van Swede, toe suiker 'n geweldige simboliese krag gehad het.\nDie simboliek van die pragtig ontwerpte gebak was baie belangriker as die lekkers daarbinne. Aangesien suiker 'n waardevolle produk was, was die lekkergoed waardevolle voorwerpe wat bedoel is om waardevol te wees, nie geëet nie. Gewoonlik was die lekkers self 'n mengsel van suiker en 'n gomagtige gom wat deur die soet saamgebind is. According to Torell, some confectioners would even use chalk or other cheap materials in the candies to reduce costs, thinking no one would eat it. “They were hard like stone. There are stories of children who made a terrible mistake and tried to eat these candies,” she says. Not only was eating funeral confectionery ill-advised, it was also often considered disrespectful.\nKyk die video: MODERNA La Grande ESCROQUERIE des VACCINS?! Le Mensonge de lInvestissement Éthique! (Januarie 2022).\nCopyright 2022 \_ VIDEO: Emanuel Andren se ingewikkelde sjokolade...