Hirugarren etapa Bennettentzat, hirugarren itzuli handia jarraian Froomentzat | Sports | Naiz\nNAIZ|ERROMA|27/05/2018 19:05 Updated at:\nSky taldea, Froome liderrarekin. (Luk BENIES/AFP)\nBere lehenengo Giroa eskuratu du Chris Froome (Sky) txirrindulari britainiarrak. Honekin, jarraian lortzen duen hirugarren itzuli handia du; azken Tourra poltsikoratu zuen iragan uztailean, baita Vuelta ere irailean.\nAtzetik aurrerako bidea egin behar izan du britainiarrak itzulia irabazteko. Hanka okerrarekin abiatu zuen itzulia, lehenengo erlojupekoa abiatu aurretik lurrera erori ostean. Lehenengo bi asteetan ere denbora galdu zuen mendiko etapetan, baina hirugarren astean sekulakoa egin du Froomek.\nZoncolanen irabazita abisua eman zuen, erlojupeko luzean maila eman zuen eta Finisterren itzulia leherrarazi zuen. Bigarren amaitu du iragan urteko irabazleak, Tom Dumoulinek, eta hirugarren Miguel Anjel Lopezek. Pello Bilbao lehenengo hamarren artean amaitzea lortu du.\nAzken etapa, bestalde, Sam Bennett irlandarrak irabazi du. Erroman izan dira txirrindulariak Giroko azken etapan, eta itzuliko bere hirugarren garaipena erdietsi du Bennettek. Horretarako, Elia Viviani hartu behar izan du mendean. Bazirudien italiarrari hobeki ireki diotela taldekideek garaipenerako bidea, baina irlandarrak haren gurpila hartu eta gainditu egin du helmugan. Lau garaipenekin geratu da, beraz, Viviani.\nGiroko etapa eta sailkapen guztiak NAIZen webgune berezian.


Gaur 19:00etan, Euskaraldiaren inguruko hitzaldia, Arrate Ilaroren eskutik - leihoa.info\n19 de abril de 2018 19 de abril de 2018 adminCultura, Entrada, Uncategorized\nGaur arratsaldean, 19:00etatik aurrera, Euskaraldiaren Leioako sustatzaileek Errekalde Plazaren Nagusien Etxean antolatutako hitzaldia egongo da. «Aktibazio hitzaldia» goiburu jarrita, Euskaraldiaren koordinatzaile nagusi den Arrate Ilaro leioaztarrak hitz egingo du. Interesa duten euskal hiztunak eta euskaltzaleak ganbidatu dituzte Leioako Udalak eta Egun on! ekimenaren bultzatzaileek, Euskaraldia zer den, zer egiteko asmoa dagoen eta nola egin nahi den azaltzeko eta duda guztiez galdetzeko parada egongo da gaurko ekimenean.\nEuskaraldia: 11 egun euskaraz ekimenaren Euskal Herriko lehen hamaikakoa aurkeztu da. Ekimenera batu eta berauen enbaxadore izango diren lehen hamaika lagunen taldea Bilbon egindako aurkezpenean agertu da lehenengoz. Euskal Herriko lurralde ezberdinetako ordezkariek osatu dute lehen hamaikako hau eta agerraldia baliatu dute azaroaren 23tik abenduaren 3ra egingo den ariketa sozialean parte hartzeko deia egiteko. Ondoko lagunek osatzen dute Euskaraldiaren lehen hamaikakoa: Dani Alvarez, kazetaria; Mikel Arrasate, Atarrabiako Karrikaluze elkarteko kidea; La Basu, musikaria; Pedro Miguel Etxenike, fisikan doktorea:;Zuriñe Gil, Geu Gasteiz elkarteko kidea; Aretz Igiñiz, errugbilaria; Cris Lizarraga musikaria; Toti Martinez de Lezea, idazlea; Eneko Sagardoy, aktorea;Alex Txikon, mendizalea; Arianne Unamuno, Soraluzeko Pil-pilean elkarteko kidea.\nEuskaraldia, Hamaikakoa, Hitzaldia\nLa asociación Mendibile Jauregia celebrará mañana la IV edición de la fiesta del Branque


Ondo hiltziaz | Aixebe & Abante\nPosted on marzo 11, 2012 por Oier Gorosabel Larrañaga en hausnarketa, heriotza, psikologia // 1 Comentario\n(«Ugalak hartzen» irratsaiorako gidoi bat)\nSaio honetako gure helburua osasunan autogestiñua bultzatzia da, osasunez bizitzen ikastia. Bizitzia baiña, amaittu egitten da eta azkenian herixotzia etortzen da. Horretara, herixotzia bizitzian parte garrantzitsua da: azkena.\nAlde haundixa egoten da herixotza batzuetatik bestietara. Ez da bardina istripu baten bapatian hiltzia, edo jakiñan gaiñian egonda; herixotzako momentuan bakarrik egotia, edo senidiak lagunduta; konorte barik drogatuta, edo konsziente lokartzia. Herixotza inguruko zirkunstantzia guztiak kontrolatzia ez dago gure esku, baiña bai egin leikez gauzak hiltzera doiana modu paketsu eta lasaixan juan deiñ.\nPertsona bat maitte badogu, pribilejixo bat da bere herixotzako momentuan bertan egotia, hiltzera doianandako momentu oso intimua dalako. Bere azken mezua transmititzeko unia da, eta era batera edo bestera, berbaz ala keinuz, batzutan ordurarte sekulan esan bako gauzak adierazten saiatuko da; berakin hantxe dagoana izango da horren lekuko.\nMUERTE VEN (TAHURES ZURDOS)\nBatzutan, gaixotasunak eragindako miñak ezingo dira jasan eta nahittanahiez erabilli biharko dira botika sedantiak. Kaso hónetan pazientiak konortia galdu leike azken orduetan. Hau gertatu leikiala jakinda, bereziki garrantzizkua izango da gaisuak bere borondatia aurretik adieraztia: nor nahi daben onduan, norarte mantendu bihar dira bere konstante bitalak…\nPazientiak bere gaisotasun eta pronostikua ezagutzeko eskubidia dauka, baiña batzu ez jakitzia aukeratzen dabe, eta ezer gertatuko ez balitza legez bizitzen jarraittu. Jarrera hau errespetagarrixa da, jakiña, baiña ezjakiñana egittian, paziente horrek arazua atzeratu baiño ez dau egingo. Ze, izan be, hiltzeko momentua etorri etorri egingo jako, eta lehen aittatutako premiña naturalak sentiduko dittu beste gizaki guztion modura (agur esatia, bizitziari errepasua egittia, gauzak lotuta lagatzia, herixotziari berari aurre egittia…). Ezjakiñana egittia aukeratzen daben paziente edo senidiak bapatian topatuko dira gauza guzti hónei aurre egin biharrakin; askotan ez dabe denporarik izango, eta hónek pazientien azken orduak bereziki estu eta larrixak izango dira.\n¿Zein izan bihar da osasun profesionalon papela hilzorixan dagozen pazientien kasuan? Honetan be, ezin jeneralizatu. Kaso batzutan derrigorrezkua izan biharko da medikuen partehartzia, mina kentzeko botikak emoten ba da be; beste batzutan baiña, alperrikua izango da herixotz prozesu hori medikalizatzia. Agonixia luzatu eta azken momentu intimo hórretan traba egitten daben asistentzia medikua, sobran egongo da. Horretara, osasun profesionalok tentuz jokatu eta testuinguru osua hartu biharko dogu kontuan, -ez bakarrik alderdi fisikua- interbeniduko dogun edo ez erabagitzerako orduan.\nPunto honetan beste gai batekin egingo genduke topo: eutanasixia. Aurretik esandako guztia eutanasia modura izendatu geinkian arren (bere jatorrizko zentzuan, eu-Tanatos, “heriotza ona”), gaur egunian hedabidiak konzeptu zabal horri esannahixa mugatu egin detze: gaixo dependientien kasuetan, zein puntorarte mantendu bihar jaken artifizialki bizirik, eta nundik aurrera “deskonektatu” bihar jaken. Esannahi mugatu honen arazua etiko eta legala da, baiña, eta gaur komentatzen gabizen gaittik desbideratzen gaittu. Gaur, danok gagozelako ados “heriotza ona”n billa gabizela..\nBALLE IN FA DIESIS MINORE (SONNO IO LA MORTE) ANGELO BRANDUARDI\nPaziente nahiz laguntzailliak pertsonak diran neurrixan, era askotan egin ahal izago detze aurre herixotzan hurtasunari.. Hónek izan leikez aldagarri batzu:\nHerixotziari berari bildurra detzan, eta zelakua.\nZein fasetan dagoan: 1- Ukatze eta isolamendua. 2- Hasarria. 3- Ituna. 4- Depresiñua. 5- Onartzia.\nErlijiñon bateko siñistuna dan.\nFamilixiakin ze harreman daukan, sentimenduak adierazteko ohitturak…\nLehen esandako moduan, hiltzeko dagon pazientiak premiña berezi batzuk dittu. Hórrek premiñok asetzeko nahikua izaten da, gehixenetan, bere onduan jarri, entzun eta pizkat galdetzia.\nHiltzera doianan mundu pertsonala ezingo dogu ulertu bere osotasunian, baiña bai jabetu biharko gara bizitzen diharduan unian larrittasunaz. Guk deseroso sentidu geinke hilzorixan dagon senide horren albuan egon bihar izatiangaittik, baiña hori ez da ezebe, gaisuak sentitzen dabenan aldian. Jarri zaittie bere lekuan; buru barruan hainbeste gauza darabiz bueltaka: egindako gauzak, egin barik lagako dittuanak, bildurra, oroitzapenak… dana zurrunbillo kaotiko eta urjente batian. Hori da ulertu bihar dogun lehelengo gauzia, berakin egon bihar garanian. Bere barruko nahastia ez haundittu; eskutik heldu eta entzun daiguzen bere kezkak. Hori baiño ez dogu biharko bera kontsolatzeko.\nENAMORADO DE LA MUERTE (R.I.P)\nHiltzen dan pertsona baten onduan egon dana be, aldatu egitten da. Esandako moduan, askok iges egitten detze halako momentuei (“¡a zelako marroia!”), eta bere burua ezkutatu egitten dabe gaixuan onduan ez egotiarren. Jakin bihar dogu baiña, senide bati hiltzen laguntzian esperientzia ahaztueziñak eragin sakona daukala laguntzailliangan, onerako duda barik. Badira osasun profesionalak, bere biharrangaittik, hilzorixan dagozen pazientiekin askotan egon bihar izaten diranak. Hárek kontatuta ba dakigu esperientzia horrek eurengan izaten daben eragiña. Psikologikoki hondatu eta deprimidu egingo dittuala emoten dau, baiña ez; paradoxikoki, euren esanetan bizitzanganako konfidantzia gehittu egitten jakela diñue, eta bere biharrak bizitzia bera intentsidade eta konstzientzia haundixagoz bizitzera bultzatzen dabela. Tristurak, zorionak, eguneroko gauza txikixak…\nHiltzera doianakin herixotzan gainian berba egittia ona da batzutan. Hau ez da beti gertatuko jakiña, baiña halakuetan, ez da komeni pazientia beste gaixekin entretenitzia; denpora gitxiegi dauka, ondo aprobetxatu biharrekua. Modu konsziente eta ausart baten hiltzera doianari mesede egingo detzagu modu honetan, dudarik ez dago; baiña era berian, bildur haundixa daukan pazientiandako be mesedegarrixa izan leike horrenbeste izutzen daben herixotzian gainian berba egittia. Pertsona bakoitza mundu bat da…\nTONADA DE LA MUERTE (SILVIO RODRIGUEZ)\nEsaten danez, jaixotzen garan momentutik hasten gara pizkaka hiltzen. Esaldi poetiko honen atzian zahartzian prozesu fisiologikua dago, hau da, prozesu natural eta ekidineziñezko bat. Gizakixan aspaldiko amesa da “beti gazte” mantentzeko era bat topatziana: sorginkerixak, botika miragarrixak… Honetan indarrak gastatzen dabena bere burua engañatzen baiño ez dabil, eta gaiñera adarjotzaillien poltsikuak loditzen. Jente asko ibiltzen da urtien aurrerabidia ez onartu nahitta: nahi-ta-ezineko kirolari dekadentiak, gaztetxuen modura makillatutako atso zaharrak… Halako helburu ezinezkuen atzetik ibiltzia, baiña, frustraziñua baiño ez dakar. Tristia eta patetikua da halako pertsonekin topatzia.\nHonen aldian, zahartze konsziente eta dramatismo bakua dago. Kirolari horrek bere kirol bizimoduakin jarraittu ahal izango dau baitta aguretu eta gero be; baiña horretarako, kirol jarduna egokittu biharko dau. Gaztetako markak mantentzeko ahalegin zoruan sartu ezkeriok, frustraziñua izango da lortuko daben gauza seguru bakarra, hori kirola guztiz lagatzera derrigortuko daben lesiño larri bat ez ba da. Era berian, guapa mantendu nahi dan emakume horrek hobeto lortuko dau urtiak aurrera doiazela onartzen ba dau; bardin zaindu ahal izango da makillaje eta erropa polittekin, baiña norbere korputza onartzen dabenan edertasun gehigarrixakin.\nHERIOTZAREN BEGIAK (XABIER LETE)\nBa da beste alde bat herixotza “ona” (eu-tanasia) eta sufrimenduzkuan (dis-tanasia) artian. Esandako guztiak pasatzen dirazenian, hilzorixan dagoan pertsonia bakarrik geratzen da azken pausuko momentuan. Nahiz eta lagunez inguratuta egon, bistia illundu eta konortia galtzeko unekada sotil horretan bakar-bakarrik egongo da herixotzian aurrian, eta orduan, “bere besuetan abandonatu” edo “erresistitzia” aukeran izango dittu.\nBiharbada batzu, fededun nahiz fedebako, pentsatuko dabe azken milisegundo horretan hartu biharreko erabagi horrek ez dakala aparteko garrantzirik, batak nahiz bestiak ondorixo bardiña dakarrelako: hiltzia. Baiña ondo bizitzian parte dan neurrixan, azken momentu horixe be zaintziak merezi dabela uste dogu. Horretara, aurretik konszientzixia eta “etxeko lanak” eginda dittuan pertsona batek errezago itxiko dittu betiko begixak. Gauza haundixa dalako momentu garrantzitsu horretan lasaittasun eta apaltasunez lokartzia herixotzian altzuan.\nBisualizaziñuak hau lortzen lagunduko dezku. Terapeutikan asko erabiltzen dogu baliabide hau; zeozelan definitzekotan, korputzeko indar vital edo bizi gogua kanalizatzeko fantasiak erabiltzia da. Hónek irudikapen psikikuok aldaketa organikuak ekartzen dittuez, biokimikoki neurgarrixak diranak. Erabilpen ezagunena miñan tratamenduan izaten da; hónek aldaketa biokimikuok rezeptorien sentsibilidadia jaisten dabe batetik, eta bestetik odoletan sustantzia analgesiko naturalak askatzen dittuez. Horretara, pertsoniak min gitxiago igarriko dau. Miñan tratamentutik aparte, bisualizaziñuak ba daukaz beste hainbeste erabillera: yoga egitten dabenak korputz-atal jakin bateko zirkulaziñua eraldatu ahal izango dau (labaña bat sartu eta odolik ez galtzeko, adibidez); medikuntza txinatarrian adittu batek bere autosendatze ahalmenari lagundu ahal izango detza (zanbro batek bizkorrago zikatrizatzeko, adibidez); karateka batek bere indar guztia puntu bakarrian enfokatu ahal izango dau (10 ladrillo esku hutsez hausteko, adibidez)… Ikusten dozuen moduan, lan psikiko batetik ondorixo guztiz fisikuak eratorri leikez. Hórrek eta gehixago lortu leikez bisualizaziñuekin , baiña gaur ez gara hortan sartuko.\nKontua da, herixotzako prestakuntzan bisualizaziñuak be ba daukala bere papela. Helburua ez da izango herixotzia ekiditzia, sufrimendu barik eta pakian hiltzia baiño. Siñistunak, bere errelijiñuan irudikapenetan topatuko dau pake hori; animista batek, unibertsuakin bat egittera doianan ideiakin gozatu leike bere azken momentua; ateo batek, bere molekulak lurrakin bat egingo dabela bisualizatuko dau… Bakoitzak bere erara topatuko dau bidia, baiña danak helburu bardiña lortuko dabe: hil aurreko azken momentuak modu konsziente eta paketsuan bizi izatia.\nHILGO NAIZ (GORKA KNORR)\nLA DAMA DE LA GUADAÑA (ALBERT PLA)\n1 Comentario en Ondo hiltziaz\npatxi lurra // marzo 11, 2012 en 10:26 am // Responder\nSekulako artikulua, txo! Ez da harrituta nagoela, lelengoa ez dalako, baina beste behin be txapela kenarazi egin nauzu.


Urtsuaranen anexiotik 70 urte. Noticias de Gipuzkoa\nUrtsuaranen anexiotik 70 urte\nUrtsuaran auzoa Segura eta Idiazabalen artean banatuta egon zen baina azkenean Idiazabali egokitu zitzaion. Bihar, kontzertua izango da auzoan.\nM. Aranbururen erreportajea - 2017(e)ko abenduaren 29a, ostirala - 06:12etan eguneratua\nJoxe Etxaide alkatea, On Eduardo Zabaleta bikarioa, Nazario eta Bitoriano Telleria, Enrike Agirre, Justo Mujika eta Cabezas Davan, Gobernu Zibileko idazkari nagusia. (Argazkia: J. Iparragirre)\nEgun, Urtsuaran Idiazabalgo auzo bat da, baina ez da betidanik guztiz hala izan. Atzoko egunez, 70 urte bete ziren anexio horretaz. “Garai batean Urtsuaran Idiazabal eta Segurarena zen, biena. 1852. urtean erabaki zuten banaketa hori egitea, baina arrazoiak ez dira argiak. Hala, bi herriek partzoneria desegin eta erdibanatzea erabaki zuten. Dirudiena da elkarren arteko erlazioa, behintzat ez zela oso ona”, azaldu du Anttonio Berasategi, Idiazabalgo historialariak.\nBanaketa horren ondorioz, ia baserri guztiak Segurari egokitu zitzaion zatian geratu ziren, eta baita Etzegarate gaina ere. Mendi ingurua eta pare bat baserri, berriz, Idiazabalentzat izan zen. Bizitza gehiena, beraz, Segurako lurretan zegoen. Pentsa, urtsuarandarrek garai hartan ez zuten Parrokiarik, eta Segurak, berriz, bi zeuzkan: bata herri erdikoa, eta bestea Santa Engrazikoa. Eskaera egin zuten eta azken parrokia hori mugitu eta auzoan jarri zuten, baina izena mantendu zuen. Errezatzera ez, baina Urtsuarango biztanleak Seguraraino joan behar ziren tramite, erosketa eta bestelako hainbat betekizun egitera. Lan mardula izaten zen hori eta asko ez zeuden batere gustura banaketa horrek ekarritakoarekin. Hala, Idiazabalgo Udalarekin akordio batera iritsi ziren: Ur-tsuaran Idiazabalera pasatuz gero, Idiazabalek Etzegaratetik barrena bidea egingo zela ziurtatu zien bertako biztanleei. “Segurara bidea egitea zailagoa zen. Idiazabal gertuago zegoen eta Etzegarateko aldea aprobetxatzeko ere errazagoa zen”, gaineratu du Berasategik.\nAldaketa 1944. urteko urrian hasi zen. Urtsuarandar batek 163 biztanleen izenean idatzi bat aurkeztu zuen Idiazabalgo Udaletxean, bertara atxikitzeko arrazoiak azalduz. Halaxe agertu zuten txostenean: “Idiazabalekin dugu harreman gehien, eta Segurarekin beharrezkoak diren loturak besterik ez ditugu. Garraiobiderik ez dugunez, Santa Barbara mendia zeharkatu beharra izaten dugu Segurara joan nahi dugun bakoi-tzean, eta askotan laneguna galtzen dugu. Razionamenduak jasotzera ere (ogia bederen) Idiazabala jotzen dugu. Segurak ez dizkigu legeak agindutako zerbitzuak eskaini eta horiek Idiazabalgo Udalak eman dizkigu. Ekonomikoki ere Idiazabalekin dugu lotura”. Zehazki ez dago garbi zenbat jende bizi ziren auzoan momentu horretan, baina Berasategiren ustez, 200 lagun inguru izango ziren.\nseguraren ezezkoaTxosten hori Idiazabalgo Udalean jaso eta urte eta erdira onartu zuten. Bi herrien arteko tirabira hasita zegoen ordurako, eta Idiazabalek Urtsuaran hartzeko prestutasuna gertu zuen. Horrela, 1946an Udalak Gipuzkoako Gobernadore Zibilari eskaera egin zion esanez arazoari irtenbidea emateko segurarrek komisio berezia sor zezatela eta idiazabaldarrek ere halaxe egin zuten. Akordiorik ez zela ikusita, Gobernu Zibila bi herrien arteko bitartekari lanak egiten hasi zen. Idiazabalek Urtsuaran batzearen arrazoiak azaldu zizkien, eta urte horretako azaroaren 10ean, Madrilen egindako Ministroen Kontseiluak erabaki zuen auzoa, bere osotasunean, Idiazabalena izatera pasako zela.\nAtzoko egunez, duela 70 urte, lehertu zen festa. Udaleko ordezkariak, Gobernadore Zibilaren idazkari orokorra, zein idiazabaldar eta ur-tsuarandarrak bildu ziren. Festa polita egin zuten, eta orduko irudiek agertzen duten moduan, mugan zinta eta guzti moztu zuten. Espero bezala, segurarrak ez ziren azaldu ez zutelako anexioaren akta sinatu nahi, baina, hala ere, onartuta geratu zen anexioa. Ondoren, urte ba-tzuetan tira-birak ere jarraitu zuen, izan ere, Segurak errekurtso bat aurkeztu zuen, baina Gobernuak ez zuen onartu. Hala, 1947ko abenduaren 28an, ofizialki, Urtsuaran guztia Idiazabalen parte izatera pasa zen. “Eskola ofizializatu egin zen eta irakasle ofiziala ekarri zuten. Gainera, bidea izateak ere hasiera batean auzoari bizia eman zion, nahiz eta gero askok alde egin duten”, nabarmendu du historialariak.\nurteurrena ospatuzUrteen poderioz, bertako biztanle kopuruak behera egin du, eta atzo bertan Udaletxean azaldutako datuen arabera, egun 31 pertsona daude erroldatuta. Bertan bizi den bat Belen Berasategi da, eta haren hitzetan, auzoko egoera asko aldatu da: “lehen eskola ere bertan geneukan, baina duela urte askotatik ez. Hogei lagun inguru biziko gara hemen”. Bihar, ordea, jendetza inguratzea espero da Ipar Euskal Herriko Amaren Alabak kantari taldeak eskainiko duten kontzertura. Saioa 17.30ean hasiko da, Urtsuarango Elizan. Antolatzaileek bertara gertura-tzeko gonbita zabaldu dute, urtemuga elkarrekin ospatzeko aukera paregabea izango delako.


Donostia Zinemaldia :: «Ausardia da egungo zinemagile gazteen ezaugarri nagusia»\nHemen zaude: Lehen orrialdea > 63. Edizioa 2015 > Zinemaldiaren Egunkaria\t> «Ausardia da egungo zinemagile gazteen ezaugarri nagusia»\n«Ausardia da egungo zinemagile gazteen ezaugarri nagusia»\nFRANCINE BRÜCHER zuzendari berriak\nZinemagile eta produktore gazteentzako aholkulari gisa diharduen Francine Brücher andere edadetua da jadanik, haatik, gazte askok nahiko genuke haren buru argitasuna. Frantzian jaioa, Francinek atzerriko hizkuntzak ikasi zituen eta 1972an hasi zen zinemagintzan, nazioarteko salmentetan; besteak beste, Fassbinder, Wenders, edo Edgair Reitz-en filmetaz arduratu zen.\nHasierako urte haiek oroiminez gogoratzen ditu: “Horiek orain dela 40 urte baino gehiagoko kontuak dira. Garai hartan alemaniar zinema berria abiatu zen, Europan egiten zenaz oso bestelakoa, film arrakastatsuak izan ohi ziren eta oso erraza zen lan haiek saltzea. Urte batzuk geroago Almodovarren lehen filmeekin gertatu bezala, zirraragarria da belaunaldi berri baten sorreraren lekuko izatea”.\nGaur egun filmak saltzea lehen baino askoz zailagoa dela deritzo: “Zinemaren mundua irauli egin da azken hamarkadatan. Inoiz baino film gehiago egiten dira, gehiegi agian,ezinezkoa da denak barne hartzea, eta hori edukiz bete beharreko ehunka telebista kanal daudela. Gainera, orain ikusleak etxean dauka zinemaz gozatzeko teknologia eta askoz gutxiago doa zinemaaretoetara. Beraz, oso zaila da film bat saltzea”. “Horregatik –dio– hain dira inportanteak zinema-jaialdiak, filmak merkaturatzeko ezinbesteko erreferentzia-puntuak baitira”.\nBere zinema gustuei dagokionez, era guztietako filmak atsegin dituela aitor du: “Zinema oro gustatzen zait, berdin dio amerikarra edo Indiakoa izan, baina estilo bakar bat aukeratzekotan europar zinema nahiago. Egile bat deskubritu eta haren lana hastapenetatik jarraitzea sekulakoa da, haren ibilbideari erreparatuz eta estiloaren bilakaera antzemanez. Bestalde, istorio entretenigarriak atsegin ditut, baina horrek ez du esan nahi komediak izan behar dutenik”. “Filmak proposatzen duen bidaian parte-hartzea gustatzen zait”, gaineratu du.\nBeste jaialdiekin alderatuta Zinemaldiaren ezaugarriak nabarmendu ditu Francinek hartara: “Batetik, jaialdiaren izaerara egokitzen diren pelikulak aukeratu behar ditu hautespenbatzordeak; eta bestetik, filmen irteera-datekin jokatu behar, Venezia, Toronto eta beste jaialdirekin lehia zuzenean dagoela kontuan hartuta. Hortaz, Zinemaldia oso garrantzitsu eta egokia da apiril eta ekaina bitartean amaitutzat ematen diren filmeentzat. Halaber, filmok espainiar edo latinoamerikar merkatuetara zuzenduta ote dauden ere kontuan izan behar, pelikularen aktore-taldea eta beste hainbat faktoreez gain”.\nGaur egungo zuzendari gazteak “oso ausartak” direla deritzo. Nonahikoak izanik ere, “gertutik ezagutzen dituzten gaiez aritzen dira: eskola, drogak, gurasoekin dauzkaten tirabirak, maitasun-istorio zoriontsu zein tristeak…”, ziurtatu du Francinek. “Lehen edo bigarren film hauentzako, ordea, finantzaketa da oztopo nagusia. Hainbeste zinema-eskola egonik, zuzendariak perretxikoak bailiran sortzen dira; labur bat egiten dute, eta beste bat, eta gero beste bat… baina film luzera jauzi egiteko dirurik ez”. Behin –hasi da kontatzen– sortzaile gazteentzako lantegi batean Sam Fullerrek honako aholkua eman zien zinemagilegaiei: “Lehenbizi liburu bat aukeratu eta berau egokitu, eta gero, ekoizle bat topatu eta harekin ezkondu”.


Gure Hitza | 2018ko Uztailaren 05a\nSasoina hasi da beraz. Bai, hola mintzo gira frangotan, udatiar ainitz ibiltzen den tokietan, urtean sasoin bat baizik ez balitz bezala, eta hura udakoa izanki. Sasoina hor dugu eta beti galde berak heldu dira gogorat, sasoina ona izanen denetz gisa hartako aroarekin. Gauza jakina alabainan aroak ainitz egiten duela, bestenaz ere jendeak gero eta gehiago azken puntan deliberatzen baitu noiz norat joanen den, aroa ikusiz preseski. Dena den, sasoina hor dela, hor da ere sasoinak ekartzen duen burrunba handia. Zernahi besta eta ikusgarri bazter guzietan. Kanpotiar horiek ausagailu gose baitira, ez denak alde bat hondartzan egoiten ahal iguzkitarat, artetan itsasoan mainatuz. Gisa hortako ondarea badugulakotz ausagailu eta bestetan toki ederra egiten diotegu bixtan da gure dantza eta jokoeri, bai eta gure ekoizpeneri. Hala nola Donibane Lohizunen eta Ziburun larunbatean ukanen duten Atun- Besta, ez dutena bi sosetan saltzekoa ez eta bostetan ere! Ildo beretik nolazpait Hendaian laster ukanen dute beren Xipiroi-besta. Artetik erraiteko, xipiroi-solas hain xuxen, gogoetatua nago batzutan hitz batzu ez jakin gehiago nola behar diren idatzi! Xipiroi ala txipiroi? Iduriz txipiroi aise gehiago sartua ditake, nihauri xipiroi berdin egokia balinbazaut ere. Gogoetatua nago haatik beste hitz askori gero eta gehiago "t" hizkia ezartzen baitzaiote aitzin-aitzinean, hala nola xerriari, xakurrari, xoriari eta berdin xinaurrriari ere! Xinaurria berenaz ttipi-ttipia da gaixoa bainan zendako utzi behar da beraz "t" pollit batez beztitu gabe? "T" hori bera emaiten zaiolarik bestalde xingolari, xapelari eta ximixtari! Hitz horiek euskaldunagoak ote dira "t" horrekin? Etxegaraibehereko Mañañari entzuna diot joanden egunean horiek oro "españolkeria" batzu direla! Ederrak gira hori hola balinbada... Bainan xo - eta ez "txo" otoigalduko ere niz bide hortarik aitzina segituz, joanen niz paso berdin, nahiz hori ere entzuna dutan muslari ona ez dela ezinbestean baizik paso joaiten! Goazen bada berriz Atun-Bestarat. Duela berrogoi bat urte sortu zen eta nork erranen zuen orduan holako arrakasta bilduko zuela? Haste hartan helburu berezi bat bazuen. Arrain kontserbutegiak ziren sustatzaile. Nahi zuten uda hastean Frantzia guziko portuetan atuna gero eta gehiago preziarazi, biziki gauza ona dela eta osagarriarentzat ere hauta. Gisa hartako indarra egin zuten zonbait urtez, besta batzu muntatuz eskuin eta ezker. Gero, eztitu ziren haatik eta Atun-Bestak desagertu ziren salbu preseski Donibanen eta Ziburun, hor elkarte batzuen artean erabaki baitzen aitzina segitzea elkarte horien arteko kermeza bat muntatuz geroztik beti irauten duena... Orai Kostaldeko beste herri zonbaitetan ere egiten dira Atun-Bestak, udazkenean Saran eta hor gaindi Urtxo-Bestak egiten diren bezala... Horiek hola, uztail aberatsa behar ginuke. Usaiako festibalak ere hor izanen dira, beti berdin airosak. Pilotak ere atxikiz bere tokia, bai plaza laxoan eta trinketetan egiten diren partidekin, bai eta zezta-puntako lehiaketa famatu horiekin. Izanen da mugimendu hor gaindi. Gainerat, Errepublika eguna larunbatarekin izanez asteburu bat gaitza behar ginuke. Alta, hilabeteko azken astea ere arraroa behar litake. Alde batetik, Baionako bestak, aurten sartzea pagatuz haatik, ikusi behar hori nola joanen den, eta txirrindularien Frantziako Itzulia Senperen eta Ezpeletan, hori gertakari zinez arraroa! Badira beraz ostaler eta beste begiak xurituak daudenak agian jende ainitz jinen dela uda guzian. Ainitz jenderen jiteak badu ere haatik bere alderdi txarra. Aspaldian badakigu hori. Galkadura handiak errebidetan eta lanak autoak ezin aise aparkatuz, bereziki Miarritzen eta Donibane Lohizunen. Bainan nola egin bestela?


Bien eta Notable — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / Garagoittiko Orakulua / Bien eta Notable\nBien eta Notable\nOier Gorosabel 2014/07/19 07:38\nAspaldi etxuat ikusi Iñaki Aldai kaletik zihar; ikusi izan dotenian be, absortziño umeologiko asuntuak dirazela-eta, ez gaittuk luze berbetan egon. Halan, aurten Lekeittioko Kale Antzerki Jardunaldixetan be etxuat ikusi: hau izaten zan gure egotaldi klasikuetako bat, numero batetik bestera dana dalako artistiari kritika hilgarrixak egiñaz-eta... Tira, faltan botatzen dotenez hamen joiak idatzizko zeozer.\nEz nok ni aktore moduan fuera de serie bat izan. Kontrara. Lagunei esan biharra kenduko detset, nik neuk esanda: mediokre xamarra nintzuan, txarra ez esatiarren. Baiña oso ondo pasau najuan, eta talde afizionauak hori jaukek: ona izan zein txarra izan, danondako lekutxoren bat billatzen dala taula gaiñian bere ahalmenetara egokittuta.\nErdipurdiko aktoria izanda be, farandula munduko ohittura batzu pegatzen dittuk pegau, eta euretako bat hauxe dok: kritika zorrotzerako zaletasuna. Jentiari gogorra egitten jako halakuak entzutzia (publikuari buruz nabil). Aktoriendako be ez dok gozua, baiña antzerkilari onak badaki norbere biharra hobetzeko kritika txarrak askoz be gehixago laguntzen dabela, lausenguak baiño.\nHona joiazak ba, parian tokau jatazen espektakulu pariari buruzko iritzixak, Aldaiek eta bixok erabiltzen dogun aproposko estilo hotz eta inpertsonalian (show business):\n“El banano” (Mr. Banana)\nBien, baiña hobeto egon zeikian.\nMutillak tablak jittuk; egin dittuan hankasartu guztiekin irribarria eta prestutasuna mantentzia gauza haundixa dok.\nHori ez dok antzerki “naifa”: broma gehixenak nagusixei zuzenduta jeguazen, eta sexuari buruz ziran.\nEntrenamendu pizkat bihar jok malabarismo arluan: pelotak eta txapelak larregittan jausi jakoz...\nJentian txalua larregittan eskatzen zeban; egik gauzak hobetotxuago mutik, eta jentiak berez egingo deuk txalo, hik eskatu barik.\nEtxatak gustau zelan tratatzen zittuan umiak; “eurekin” barre egin baiño, “euren kontura” barre egitteko mugan mobidu da denpora guztian.\n“Sardina freskue” (Eidabe)\nBeste urtetan etxataz gustau: bolumen izugarri altua eta alaittasuna barik, estresa transmititzen zeben. Aurten be horretara resignauta nentorren. Bolumenana, bardintsu: konpainia osua gorra izango da kontizu (ni baflietatik 15 bat metro urrindu bihar izan naiz, belarrixan miña eragitten zestan). Baiña espektakulua... hobeto! Aurten zeremonia maisua ekarri dabe, Ugaitz Alegria ondarrutarra oker ez banago, eta oso ondo jardun dau koreografiak gidatzen-eta.\nIñaki Aldai "Muerte" antzezlanian, Ondarruko Venecia aretoan. Eibarko Kili Kolo antzerki taldia, 1990 hamarkada hasieran.\netiketak: eibar, antzerkia, lekeitio


Iñigo Andonegi Argazki Lehiaketa abiarazi dute Mutrikun - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nIñigo Andonegi Argazki Lehiaketa abiarazi dute Mutrikun\nLehiaketan edozein mutrikuarrek parte hartu dezake; parte hartzaile bakoitzak gehienez ere hiru argazki aurkeztu ditzake. Argazkiak liburutegian aurkeztu behar dira. Sari banaketa abenduaren 10ean egingo dute.\nAzaroaren 18a da Iñigo Andonegi Argazki Lehiaketara lanak aurkezteko azken eguna. Gaia Mutrikuko altxorrak dela esan dute. “Zein da zuretzat Mutrikuk duen altxorrik preziatuena? (ondarea, natura, pertsonak, animaliak, paisaia, ohiturak…)”. Bada, lehiaketan parte hartzen dutenek galdera horri irudi bategaz erantzun beharko diote. Epaimahaiak 12 argazki sarituko ditu, eta horiek udalaren 2022ko egutegia irudikatuko dute.\nLehiaketan edozein mutrikuarrek parte hartu dezake. Hori bai, parte hartzaile bakoitzak gehienez ere hiru argazki aurkeztu ditzake. Parte hartzaileek euren lanak aurkeztu ahalko dituzte soilik, originalak eta ezin izango da beste pertsona baten argazkirik aurkeztu ezta beste lan original baten elementurik gehitu.\nLehiaketara aurkezten diren lanekin erakusketa bat egingo dute, eta herritarrek gustukoen duten argazkia aukeratu ahalko dute. Hortik Herritarren Saria jasoko duen argazkia erabakiko da\nNola aurkeztu? Argazkiak formatu digitalean aurkeztu behar dira, liburutegian, ondoko ordutegian: 10:00etatik 13:00etara eta 17:00etatik 20:00etara. Argazkiarekin batera, kartazal itxi batean ondoko datuak aurkeztu behar dira: hauek aurkeztu beharko dira: izen-abizenak, nortasun agiriaren zenbakia, helbidea, telefono zenbakia eta posta elektronikoa.\n[IRAKURRI LEHIAKETAREN OINARRIAK]\nSariak. Udalak izendatutako bi aditu eta udal ordezkari batek osatuko dute epaimahaia, eta horiek 12 lan sarituko dituzte: argazki bakoitza 80 eurorekin sarituko dute. Horrez gain, argazki lehiaketara aurkeztutako lanekin erakusketa bat egingo dute, eta herritarrek gustukoen duten argazkiari botoa eman ahalko diote. Hala, bozka gehien jasotzen dituen argazkiak Herritarren Saria eskuratuko du. “Argazki hori egutegiaren azala izango da eta egileari Bertan elkarteko dendetan gastatzeko 80 euroko erosketa bonua emango zaio”.\nIñigo Andonegi. Andonegi ekainaren 24an hil zen, 72 urte zituela. Argazkilaria zen ogibidez, eta jubilatu arte, Mutrikun oso ezaguna zen argazki denda bat eduki zuen. Herrigintzan “isilpeko” lan handia egin zuen. Besteak beste, Kalaputxi herri aldizkariko argazkilaria eta kolaboratzailea izan da aldizkaria sortu zenetik.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Kultura eta «touringa» sustatzearren, Euskadiren eskaintza turistikoa jazz-jaialdietan egongo da\nKultura eta «touringa» sustatzearren,…\n<iframe src="https://www.irekia.euskadi.eus/eu/embed/videos?video_path=2014%2F06%2F04%2Fjazz_euskadi%2Fhtml5%2Fjazz_euskadi.mp4" width="320" height="210" allowfullscreen></iframe>\nKultura eta «touringa» sustatzearren, Euskadiren eskaintza turistikoa jazz-jaialdietan egongo da Iturria: Irekia\nPresentación Festivales Jazz Euskadi Iturria: Irekia\nEusko Jaurlaritzako Merkataritza eta Turismo sailburuorde Itziar Epalzak, Donostiako, Getxoko eta Gasteizko jazz-jaialdien zuzendari Miguel Martin, Iñaki Saitua eta Iñaki Añuarekin batera, aurten kultura eta «touringa» sustatzea xede duten promozio-ekintzak aurkeztu ditu gaur, jazz-jaialdietara etortzen direnei Euskadin bestelako ibilbideak eta bizipenak ere izateko grina eragiteko pentsatuak.\nMerkataritza eta Turismoko sailburuorde Itziar Epalzak gaur goizean aurkeztu ditu Donostian, Donostiako bertako, Getxoko eta Gasteizko jazz-jaialdien zuzendari Miguel Martin, Iñaki Saitua eta Iñaki Añuarekin batera, Euskal Herriko udako turismo-eskaintzan nazioarteko erreferentzia diren ekitaldi horien inguruan abiarazi beharreko promozio-ekintzak.\nEAEko hiru lurralde historikoetako hiriburuetan aldi berean egiten den ekitaldi bakarra dira jazz-jaialdiak, eta maila kultural ertain-altuko bisitaria erakartzen dute, erosteko ahalmen nabarmenekoa; beraz, Euskadiren eskaintza turistikoa horien profilarekin datorrenez, aurkezteko esparru ezin hobea dira jazz-jaialdiak.\nPromozio-ekintzen bidez bisitariek «touring» gehiago egitea nahi du Jaurlaritzak; alegia, Donostian, Getxon edo Gasteizen daudenek zein bertara jazzaz gozatzeko etorritakoek, turista izan nahiz euskalduna izan, beste toki batzuk ere ezagutzeko mugitzea handik.\n2013an, Euskadiko turismoaren kontsumitzaile nagusiak euskaldunak berak izan ziren, leku turistikoak bisitatu zituztenen % 14 izan baitziren. Haien atzetik datoz madrildarrak (% 13), kataluniarrak (% 9) eta frantziarrak (% 9). Euskaldunak, madrildarrak, kataluniarrak zein frantziarrak jazzak eraginda mugitzen dira; hori dela eta laguntzen die Eusko Jaurlaritzak jazz-jaialdiei duela hogei urtez geroztik. Aurten, baina, aparteko ahalegina egingo du:\nHiru jazz-jaialdietako agertokietan ere presente egongo dira bai Euskadi Basque Country marka, bai Ikurrinaren promozio-kanpaina.\nwww.jazzeuskadi.com webgunea atxikiko da. Horretara sartuta, hiru jazz-jaialdien webguneetarako zein www.euskaditurismo.net Turismo Sailaren webgunerako estekak erabil daitezke Euskadi Basque Country markaren bitartez.\niPhonerako eta Androiderako Jazzeuskadiren App bat sortu da. Horren bitartez ere jarraitu ahal izango dira hiru jazz-jaialdien eta Euskadi Turismoren webguneetarako estekak.


Deba-Zumaia Tarteko Itsasertza - Nirea Itsaslurra\nHasieraEzagutu gure lurraldeaBiotopoakLitoral Deba-Zumaia\nDeba-Zumaia Tarteko Itsasertza\nGipuzkoako itsasbazterreko mendebaldeko sektorean dagoen itsasertz-lerroan -Haitzandi (Deba ibaiko senadiaren ekialdeko muturra, Deban) eta Haitzabal artean (Urolaren ibai-ahoaren ezkerreko ertza, Zumaian)- labarrez osatutako 8 bat km-ko tartea dago, eta oinarrian abrasio-plataforma zabalak ditu. Sektore horrek Euskal Autonomia Erkidegoko itsasertzeko ekosistema guztien artean geologia, paisaia eta naturaren aldetik oso balio handia duten elementuak ditu.\nBesteak beste, itsasertzeko eremuaren geomorfologia aipatu behar da, nazioartean oso berezia delako, baina baita zonaren aldaketa antropogeniko handia ere, batez ere isolatuta dagoelako eta zaila delako bertara heltzea. Interes geologikoa ezohikoa da, bertan dagoen marearteko zabalgunea oso handia baita. Zabalgune hori flysch tertziarioko materialen higadura bereizgarriak eta hain garbi markatzen den Kretazeoaren eta Tertziarioaren arteko trantsizioko tarteak sortu dute. Beste geologia-aldi batzuen arteko trantsizio oso nabarmen batzuk ere badadude: hala nola, Paleozenoa-Eozenoa edo Goi eta Behe Kretazeoak. Muga horiek garrantzia izugarria dute zientziaren aldetik, biologia-krisi handiak edo planetaren historian ingurumenaren arloan izan diren aldaketak erakusten dituztelako. Paisaiaren ikuspegitik, eremu honetan kostaldearen fisiografiak higadura-lagin interesgarriak ematen ditu: haran esekiak, lurraldean barneratzen doazen labarrak eta, batez ere, marearteko zabalgune handia. Naturaren aldetik duen interesa higadurak sortzen dituen inguruneen aniztasun handian oinarritzen da; horri esker, zoko ekologiko desberdin ugari bereizten dira eta landare- eta animalia-dibertsitate handia ikus daiteke zabalgunearen marearteko zonan.\nDeba Zumaiako Labarrak\nGehiago kategoria honetan: « Laguardiako Aintzirak Leitzaran »


Ni han egon nintzen\nEkainaren 16a zen. Baina 2010ekoa. Buesa Arenan nengoen. Gasteizen. ACB Ligako final handia jarraitzen, Berriarentzat. 0-2ko aldea zeukan Baskoniak lehen biak irabazita, baina Bartzelonak eskura zeukan garaipena.\nPuntu bateko aldea, eta bi jaurtiketa libre Basilerentzat. Bigarrena huts egin zuen, eta San Emeteriok hartu errebotea. Teletovic baloi eskean zeukan, bosniarrak azken jaurtiketa nahi zuelako. San Emeteriok beretzat gorde zuen baloia. Basileri iskin egin, eta 2+1ekoa gauzatu zuen, Morrisen falta behartuz. 79-78, eta historiako hirugarren titulua. Kazetariak sinetsi ezinik geunden, gure tokian. Splitter Brasilgo banderan bilduta, Marcelinho burusoilduta… Ordu txikiak arte egon ginen Buesa atarian, udako gauaz gozatzen. Liga bat irabaztea ez baita eguneroko kontua.\nZortzi urte geroago itzuli da Marcelinho, eta finala jokatuko du berriz Baskoniak. Euskal Herria ordezkatzen duen ikurretako bat da Baskonia. Euskal Herriko 7 herrialdeetako zaleak erakartzen dituena. Toki gutxitan bezalako giroa sortzen du Buesan, eta horregatik, traola hau erabiliko dut hurrengo egunetan sarean: #hanizannintzenhanizangonaiz.


Munduan Barrena Bizikletaz: enero 2012\nNONDIK NORA: Los Chiles (Costa Rica) - San Carlos (Nikaragua, 2011ko abuztuak 23) - Acoyapa - Santo Tomas - Juigalpa - Comalapa - Camoapa - Muy Muy - Matagalpa - Sèbaco - Malpaisillo - Leon - Ciudad Sandino - Managua - Masaya - Granada - Tipi Tapa - San Benito - Ciudad Dario - Sebaco - Esteli - Ocotal - Las Manos (Honduraseko muga, 2011ko urriak 6). GUZTIRA: 973 km.\nChozas de paja,\nCasitas de confite,\nPaloma blanca encerrada\nEntre un lago infinito\n"Ay Nicaragua, Nicaraguita..."\n2011ko abuztuak 23. Los Chiles (Costa Rica) - San Carlos (Nikaragua)\nLos Chiles -Costa Rica iparraldeko herria, Nikaraguako muga ondoan- toki lasaia eta atsegina da. Frio ibaia dauka alboan eta ibai hori nabigatu beharra dago Nikaraguara sartzeko, mugaz iparralderaxeago dagoen San Carlos herrira iristeko.\nPasaporteak eta nortasun agiriak labur aztertu ditu funtzionari batek eta ondoren bidaiariok, 25 edo 30en bat guztira, txalupara igo gara. Eguerdia-edo izango da eta hodei beltz lodien artetik filtratzen den eguzkiak min emateraino berotzen du. Ibaiko urak geldirik daude, berunezko ispilu bat dirudite. Presarik gabe abiatu da ontzia. Basoa dugu bi aldeetan, tropikoetako zuhaitz-ore trinkoa. Tarteka soilgune txikiek eteten dute trinkotasun berde eta heze hori, oholezko etxetxo zarpailak ageri dira orduan ibaiaren ertzetan, zuhaitz enborrez egindako kanoatxoak uretan, agian gizonen bat hamaka batean etzanda guri axolagabe begira. Gero berriro oihan itxia eta bera urratzen duen ubidea, gu aurrera garaman ibai mantsoa. Zeru goibelak zaparrada txikiak bidaltzen dizkigu noizik behin, lasai goaz hala ere, txalupako sabaiko olanak ondo babesten gaitu. Bat-batean ibaia zabaldu eta itsasoaren adinakoa ematen duen ur eremu gris, metaliko, geldi batera iritsi gara. Cocibolca lakua da, Nikaraguako handiena. Nikaragua lakua ere esaten zaio, edo "laku handia" besterik gabe. Bidaiari-ontzi bat dabil bertan, gugandik ez hain urrun. Gure txaluparen aldean ikaragarri handia ematen du, hiru solairu edo gehiago izango ditu. Sandinisten bandera gorri-beltza darama goiko aldean, masta batean zabalduta; indarge dago zintzilik oihala, haizerik ia bat ere ez dabil-eta. Itsaso geza horretan barruratu eta urrunduz doa apurka eta nik begiekin jarraitzen diot. Urak eta zeruak bat egiten duten laino ilun hartarantz doa. Nora? Granadara? Ometepera? Solentinameko uharteetara? Ontzi horretan egon nahi nuke nik ere, ez dadila amaitu gaurko nabigazioa, eraman nazala laku eta zeruertz lainotsu horietan barrena, argi metalikoaz bestaldeko sekretuetarantz, Ernesto Cardenalen babeslekurantz, agian... Ez, gure txalupak bira txiki bat egin eta San Carlos-eko kairantz doa. San Carlos, arrain disekatu bat, lakua bera bezain geldi eta mutu, ur ilunetatik irtenda dirudien etxe multzoa. Ezkata grisak dira zinkezko teilatuak. Kaian gaude dagoeneko, nor bere fardelak eta kutxak porlanezko plataforman lehorreratzen. 45 bat minutu Los Chiles-etik abiatu garenetik. Emigrazio bulegoak berria ematen du, Che Guevararen irudi bat dago eskuineko horman. 12 dolar ordaindu ditut. Polizien jarrera lagunkoia eta profesionala da. Zigilu berria pasaportean dut jadanik. 25 urte lehenago bezala, 23 urte lehenago bezala, 13 urte lehenago bezala. Nikaraguan berriro. Nire lehen Latinoamerikan. Nire betiko Latinoamerikan.\nBizikletari eskulekutik heldu eta kalera irten naiz. Jendearen begiradek eman didate atentzioa: begirada serioak, adeitasunik erakusten ez dutenak, hotzak. Neska ilehori bi igaro dira kaletik. Hemen kanpotarrok ez dugu pasaporterik behar geure arroztasuna erakusteko, hamaika xehetasunek nabarmentzen gaituzte. Baina urre distira hori, esnezko larruazal hori, bestetasunetik datozen tximistargiak dira, edo oihuak, beste modu batera esanda. Nahi gabe eta eskubide osoarekin egiten diren oihuak, nolanahi den. Gizonen begiak ikusten ditut iparralde urruneko bi neskei segika, orratzak dirudite, desatsegina egin zaidan zorroztasuna dute. Hotza sentitu dut une batez eta atzera begiratu dut, Frio ibaiaren aldera, Costa Rica aldera.\nGoseak amorratzen nago eta malekoi ondoko jantoki batean "gallopintoa" eta pitaya-ura eskatu ditut. Gero hotel bila abiatu naiz, Solentinamera joateko ideia ez dut baztertu oraindik. Batetik bestera ibili arren ez dut nire presupuesto eta gustuen barruan dagoenik aurkitu. Azkena sartu naizen ostatuan -egurrezko etxe handi, zahar bat- logela soil-soil bat erakutsi didate, poxpolo kutxa baten tamainakoa: oholezko hormak, ohe txiki bat eta zutik egoteko toki justua haren ondoan. Prezioa galdetu dut. "200 cordoba" . Bere ohiko balioaren halako lau, gutxigorabehera, kalkulatu dut. Gringoaren zerga. Ugazabandreari agur esan diot, erdi purrustada batez. Lehor begiratu didate berak eta bere ondoan dagoen gizonak. Aurrera joko dut. Adio San Carlos. Beste bat arte Solentiname.\nQuintalidia herrixkako eskolan egin dut lo, San Carlos-etik 8 bat kilometrora. Don Adolfok eman dit horretarako baimena, ikasgela berriko lanak ere berak zuzentzen ditu. Ez du herdoilik mingainean eta, ez bat eta ez bi, nirekin hasi da bere amorrua husten: "Sandinistak... lapurrak, horixe besterik ez dira, pobreen gobernua direla esan eta guk geuk eraiki behar dugu ikasgela berria ia dirurik eta laguntzarik gabe... Sandinoren izena ere lapurtu dute, Sandino liberal bat zen... baina ez pentsa, Libiako Gadaffi horrekin egiten ari diren moduan, halaxe botako dugu guk ere diktadore komunista hau...".\nArratsa da, laster ilunduko du. Don Adolfo eta bere langileak inguruko etxeetara abiatu dira eta ni bakarrik gelditu naiz. Afaria prestatu eta mauka-mauka irentsi ondoren esterilla zabaldu dut lurrean, arbelaren azpian. Gainetik eltxo-sarea atondu dut arretaz. Gustatzen zait aulki eta pupitre zahar hauen artean egotea, eskola galdu honetan. Gaurko nire jauregia da, bost izarreko hotel batean ez nintzateke hobeto sentituko (egia esan, sekulan ez naiz egon bost izarreko hotel batean). Lotarako ordua. Loa oin-puntetan hurbiltzen. Nikaraguako gau isila kanpoan. Nikaragua... bihotzeko Nikaragua...\nSan Carlos-etik Santo Tomas-era 140 kilometroko asfalto leuna, berri-berria, dago. Landa berdeak, arbolatuak askotan, oholezko etxetxo umilak, zaldizkoak, behi taldeak, auto banaka batzuk, aldapa gutxi... horixe eskaintzen du bideak. Baita azaroaren 6an egingo diren lehendakaritzarako hauteskundeen propaganda-iragarkiak ere. Acoyapatik aurrera dagoen bidegurutzean Daniel Ortega zahartu eta nekatu bat ikusi dut arrosa koloreko kartel erraldoi batean: "Nicaragua, cristiana, socialista y solidaria" leloa dauka idatzia ondoan. Eguerdian iritsi naiz Santo Tomas-era. Orain dela 23 urte egon nintzen hemen azkeneko aldiz eta, pentsatzekoa denez, herria aldatuta aurkitu dut. Hoberako. Nik gogoan nuen herri trakets hura, 1988koa, ez da gehiago ageri. Ez behintzat erdialde guztian: kaleak galtzadarriz ondo atonduta daude, eta garbi; enparantza nagusia, 1988ko Juana urakanak guztiz soildu zuena, zuhaizti itzaltsu eta atsegina da berriro. Hazi egin da baina txikia eta lasaia da oraindik Santo Tomas.\nArrazoi bakar batek ekarri nau hona: Mollarri izeneko aroztegiak. Zarauzko lagun talde baten ekimenari eta lanari esker jaso zen aroztegia 1986an, Euskal Herritik eramandako makinekin, eta Chontales departamenduko handiena eta onena omen zen garai hartan (1). 1988an pare bat hilabete pasa nituen nik bertan, Barakaldoko Carlosekin. Geroztik, eta gaur arte, tokiaren ia bat ere berririk izan gabe joan zaizkit urteak.\nMollarri herritik kilometro batera-edo zegoen, Ramara zihoan errepidearen ondoan. Santo Tomasera sartu eta ia zuzenean abiatu naiz hara, herrian denborarik eman gabe. Zutik iraungo ote du Mollarrik? Auskalo. Urte asko joan dira eta Nikaraguan gauza asko aldatu. Zaila da igartzea. Eta zabalik eta lanean aurkitu ezkero, nor ibiliko da han? Ezagutuko ote dut inor? Ez dut uste, garai urrun haietatik bi pertsona baino ez ditut gogoan: Maria sukaldaria, eta hitz gutxiko mutil lotsati eta atsegin bat, Bernardo. Aldapan behera noa astiro ezkerreko maldari begira. Herria atzean da eta etxe banaka batzuk baino ez dira ageri orain zuhaitzen artean. Halako batean, begiz jo dut garai bateko eraikin handia: zinkezko teilatu grisa eta porlanez eta burdinsarez egindako hormak, goi txiki batean. Gu gorago, egurrezko etxean, bizi ginen. Bizikletatik jeitsi eta lurrezko bidexkatik gora eraman dut bultzaka aroztegiko sarreraraino. Iritsi baino lehen entzun dut makinen hotsa.\nBizikleta kanpoan utzi eta sartu egin naiz. Zerrautsa eta makina ebakitzaileen zaratotsa. Ile txuriko neska bat izkina batean eserita. Gizon batzuk makinen inguruan. Baina nire begiak eskuadradoran makurtuta panel bat mozten ari den mutilarengana joan dira zuzenean. Badu zerbait... ez du ematen hemengoa... Nire begirada sentitu balu bezala begiak altxatu ditu berak ere. Erabateko harridura adierazten dute orain nigan josita dauden begi horiek. Egia esan, ni bera bezain harrituta nago. Segundu erdi bat baino ez, zeren mozten ari den panela bertan behera utzi eta korrika batean baitator nigana, nire izena oihu batean errepikatuz. Besarkatu egin nau.\nRafael Garde da, otxandiotarra, eta ile txuriko neska, Gemma, Debakoa. Gasteizen bizi dira biak aspalditik eta aspalditik ezagutzen dugu elkar. 80ko urte haietan Rafak -arotza lanbidez- urtebete eman zuen aroztegi honetan eta orain udako oporrak aprobetxatuz bueltatu da hona. Guztiz ustegabeko egokiera izan da, aspaldi baita elkarren bat ere berririk ez dakigula.\n1979ko uztailaren 19an Nikaraguako izena -3 bat miloi biztanleko herri pobre eta gehien bat nezakaria, orduan- munduko komunikabide askotako titularretan hizki handiz agertu zen: egun hartan FSLN (Frente Sandinista de Liberaciòn Nacional) talde gerrilaria eta haren inguruan bildutako herria Somoza familiaren armada garaitu eta Managuan sartu ziren; 43 urtetako diktadura amaitua zen horrenbestez. Egun hura izan zen Iraultza Sandinista deitu izan denaren hasiera (2). Handik aurrera, eta hamar urtez, Nikaragua erreferentzia-puntua izan zen munduko pertsona ezkertiar eta aurrerakoi guztientzat. Nikaragua eta iraultza sandinistaren aldeko babes eta elkartasun taldeak onddoak bezala sortu ziren munduko bazterretan eta milaka eta milaka izan ziren nazio askotatik hara joan eta Nikaragua berri hartan gertatzen ari ziren aldaketen lekuko izan zirenak. Makina bat han gelditu eta era askotako kooperazio lanetan aritu ziren. "Internazionalistak" deitzen zieten.\nBai, milaka eta milaka erakarri gintuen iraultza sandinistaren itzal erromantiko eta irekiak. Nikaraguak ateak parez pare zabaldu zituen eta hango hirietara, herrietara, eta atzerriko bisitari bat sekula ezagutu gabeko urrutieneko nekazari komunitateetara ere iritsi ginen "internazionalistok". Gioconda Belli Nikaraguako idazlearen esaldi bat famatu zen garai hartan: "La solidaridad es la ternura de los pueblos".\nentrá nomás, estás en Nicaragua.\n(Julio Cortazar, Managua, febrero de 1980, "Nicaragua, tan violentamente dulce")\nEta sartu egin ginen. 1986ko uda zen eta ondo gogoan dut hegazkineko atea ireki eta herri hark egin zigun lehen agurra: ez ziren banderak edo kanta iraultzaileak gure zain zeudenak baizik goitik behera bildu gintuen eta birikak estutu zizkigun aire bolada bero, heze, astun bat. Gehienontzat iraultza batera ezezik tropikoetako herri batera hurbiltzen ginen lehen aldia ere bazen hura.\nIa lau hilabete eman nituen han. Gazte eta berde ginen eta uste dut ez genekiela ondo nora gindoazen. 86. urtea ez zen Julio Cortazarren poemako 80 hura, edo haren ondokoak, zeinetan iraultzaren lorpenak eta haiek sortutako ilusioa eta esperantza nagusi ziren artean giroan. 86an Nikaragua gerran zegoen, gerra nazio ia guztira zabalduta zegoen, armak non-nahi ziren eta nahiz eta tiro hotsak gutxitan iritsi hiri eta herri nagusietara herria odolustutzen ari zen: zerbitzu militarra derrigorrezkoa zen eta Nikaraguako gazteak barra-barra hiltzen ziren mendietan; ekonomiari ere kalte larria egiten zion Estatu Batuetako Reagan presidenteak sustatutako gatazka hark: inflazioa handia zen eta hasierako urteetako lorpenei eustea eta merkatuak hornituta mantentzea gero eta zailago.\nIraultzak ez zuen atsedenik ia ezagutu. Nikaragua berriaren etsaiek segituan ekin zioten ametsa zapuzteko ahaleginari. Hala dio Gioconda Bellik "El país bajo mi piel" liburu autobiografikoan: "Un año después de que alcanzáramos incrèdulos y exultantes nuestros más enfebrecidos sueños, mi país volvió a la guerra, al desangre... En vez de maná del cielo llovieron balas; en vez de cantar en coro, los nicaraguenses nos dividimos; en vez de abundancia, hubo escasez"\n"Gerra garaian", "En el tiempo de la guerra". Horrela hitz egiten dute nikaraguarrek 80ko urte haietaz. Horrela izendatzen dute orain garai hura: "el tiempo de la guerra". Hamarkada hura gogorra eta aberatsa izan zen, Nikaraguako historian mugarriak izan ziren gertaeraz betea, baina badirudi oroimenean gelditu den marka lehena, nagusia, gerraren latza izan dela.\nGaua da eta Rafa eta Gemmarekin nago Santo Tomaseko jatetxe batean. Ez gaude bakarrik, gurekin dira aroztegiko langileak eta baita Fatima eta Pedro ere, Comite de Desarrollo Comunal-eko kideak, eta gure anfitrioak, beraien etxean baikaude ostatuta egun hauetan. Nire ondoan eserita Bernardo dago. Bai, 88an Mollarrin ezagutu nuen mutil lotsati eta hitz gutxiko hura 43 urteko gizona da orain eta bi seme ditu; aroztegian jarraitzen du lanean eta izakera ez zaio aldatu: ez du erretzen, ez du edaten (ebangelista izan gabe, ez da marka makala!) eta garai bateko zuhurtasun berdina erakusten du oraindik hitz egitean. "Zer moduz Bernardo?" galdetu eta beti erantzun bera jasotzen dut: "Màs o menos..." Gizon jatorra da, lehengo lepotik burua horretan ere.\nGaur, ordea, lagunarteko giroak eta mahai gainean pilatuz doazen Toña eta Victoria garagardo-botilek (salbuespen bat eginda berak ere edan du bat edo bi) mingaina askatu diote pixka bat. Esan dit nola gerra-urte haietan bera ere soldadu ibili zen gudatokietan, mendietan, denbora luzean gainera. Labur eta ohiko aldarte serioarekin esperientzia haren xehetasun batzuk eman dizkit. Eta halako batean mixeria hura -gerra guztien mixeria- laburbildu du lau hitzetan. Isilean, bere golkorako bezala, ahoskatu ditu: "Aquello era una mortandad".\nNorbaiti entzun nion behin Euskal Herria izan zela urte haietan Nikaraguara "internazionalista" gehien bidali zuen munduko herria, ez kopuru absolutuetan jakina, baina bai bere populazioaren neurri txikia kontuan hartzen bazen. Auskalo, ez dakit horrela izan zen eta ez dut uste inor datuekin hori frogatzeko moduan dagoenik (interesgarria izango zen dena den halako estadistikak izatea...) baina egia da makina bat euskaldun -uholde bat ia, esango nuke- bidaiatu ginela Nikaraguara urte haietan. Gazteak gehienok. Denok iraultzaren aldekoak -jakina!- baina halakoetan gertatu ohi denez hara eraman gintuzten motiboak, egiatan, askotarikoak izan ziren eta elkarrekin nahastuak gehienetan: jakinmina, abenturarako gogoa, turismoa, Nikaraguaren eta hango prosezuaren aldeko egiazko interesa, arrazoi pertsonalagoak (giroa aldatzeko edo heroinari izkin egiteko nahia)... Nikaragua "modan" zegoen, bolo-bolo zebilen bere izena, eta bere ospea, gure artean. Kortaturen abestia tabernetan entzuten zen, Nikaraguaren aldeko jaiak eta ekintzak non-nahi egiten ziren. Gauza batek ematen dit orain atentzioa: zein azkar itzali zen bor-bor hura. Esan lezake norbaitek 1990ko hauteskunde porrotak eta sandinista batzuek ondoren hartu zuten jokabideak (3) esplikatzen dutela urruntze hori. Ez dakit... Beste zerbait ere egiten zait deigarri: uholde hartatik zein testigantza gutxi gelditu den, idatzizko zein testigantza gutxi esan nahi dut. Ez naiz ari analisi politikoen aldetik edo garai hura deskribatuz egin daitezkeen liburuez (beharbada badira halakoak...); gogoan dudana kontakizun pertsonalagoak dira, xumeagoak nahi bada, norberaren esperientzia jorratzen duten horietakoak. Milaka euskaldun haiei Nikaraguak oso bizipen berri eta baliotsuak eskaini zizkien, ordura arte ezezagunak zitzaizkigun toki, bizimodu eta egoeren aurrean gertatu ginen, oso egoera berezien aurrean, eta horrek, dudarik ez, bihotza ikutu zigun. Esango nuke gure artean denetarik egon zela, ezjakintasuna, folklorismoa eta arinkeria ez ziren falta izan, oker asko egin ziren, baina benetako gogoa, ahalegina eta herri harekiko maitasuna ere isuri genituen (batzuek bizia eman zuten, Ambrosio Mogorronek, kasu) (4). Nikaraguak biluztu egin gintuen, lezio asko eman zigun, geure onena emanarazi ere bai. Baina nik dakidala esperientzia guzti haietatik, zoritxarrez, ez da idatziz ezer gelditu. Nik ez dut behintzat halakorik ezagutzen.\nSanto Tomas-en hamar bat egun egin nituen, Rafa, Gemma, Fàtima eta Pedrorekin. Gero Juigalpatik pasatu eta Comalapara abiatu nintzen. Comalapa Chontales departamenduko mendietan dagoen herri txiki bat da eta 86an han elkartu ginen, eta lanean elkarrekin aritu, internazionalista euskaldunak eta alemanak. Comalapa ere aldatuta aurkitu dut. Hala esaten nion, handik bidalitako gutunean, lagun bati: "Herria oso aldatuta dago eta hoberako, kaleak adokinatuta, dena txukun, parke berria... Etxeak itxura aberatsekoak, edo ez hain pobreak, zainduak... ganaduzaleak ez dira nonbait hain gaizki bizi hemen...Liberalen gotorlekua dela ematen du, Aleman-en propaganda alde guztietan dago (azaroan hauteskundeak). Jaten ematen zigun andrearekin izan naiz (Doña Ticha), garai haietako ezagunetatik bera da herrian dagoen bakarra, beste batzuk Managuan edo Costa Rican dabiltza, beste askotxo hilda daude. Hitz eta pitz aritu gara gure jantokia zen gelan (etxea ez da ia aldatu). Rosinarekin eta Papachurekin (Linorekin) asko gogoratzen da..."\nComalapatik Matagalpara jo nuen eta handik Leon-era. Bidean, Malpaisillo herrian, geldialdi bat egin eta Mertxe Brosarekin izan nintzen. Mertxe andoindarra 81ean etorri zen lehenengo aldiz Nikaraguara eta 83az geroz hemen bizi da. Ondo ezagutzen du herria eta oso kritikoa da gaur egungo sandinismo ofizialarekin: " Frentea (FSLN, Frente Sandinista de Liberaciòn Nacional) Daniel Ortegaren eta bere emazte Rosario Murilloren agindupean dagoen enpresa bat da, famili-proiektu bat, guztiz bertikala... botereari eustea da orain haien kezka lehena..." (5).\nLeon, hiri kolonial polita eta lasaia da (Granada baino atseginagoa, nire ustez) eta han bi aste eman nituen, pasaporte berri baten zain (zaharrari orriak amaitu zitzaizkion). Leon-en lau txirrindulari ezagutu nituen, bi nafar -Javier eta Ruben-, Paul estatu batuarra eta Pedro madrildarra . Javier, Paul eta Pedro hegoaldera doaz eta Kolonbian daude orain; Ruben orain dela egun gutxi bueltatu da Estatu Batuetatik etxera (http://sudamericabtt.blogspot.com/). Leon, Masaya, Granada, Ciudad Dario... toki horiek guztiek eskaini zizkidaten pasadizo eta enkontru interesgarriak baina beste baterako utzi beharko horien kontaketa... gaueko hamar eta erdiak dira orain eta motxilak prestatu eta ohera joan beharra daukat. Gasteizko bi lagunen bisita izan dut Eguberri eta urte hasiera honetan eta haiekin zabaldu den parentesia gaur itxi da. Bihar berriro bidez bideko bizimodura bueltatuko naiz, errepidera alegia. Urte Berri On guztiei.\nOaxaca, Mexiko. 2012ko urtarrilak 5\n(1) Zarauztar haietatik honako hauek ezagutu nituen nik: Ezkerra, Kukulu, Hugo eta Danel. 25 urte geroago makina haiek gehienak lanean ari dira oraindik, tartean Euskal Herrian egindako bi: Gasteizko Sierras Alavesas enpresako zinta-zerra bat eta Iruñako "Ortza" markako eskuadradora bat.\n(2) Se conoce como Revolución Sandinista o Revolución Nicaragüense al proceso abierto en Nicaragua en 1978, y que se extendió hasta febrero de 1990, protagonizado por el Frente Sandinista de Liberación Nacional (llamado así en memoria de Augusto César Calderón Sandino) en el que se puso fin a la dictadura de la familia Somoza, derrotando al hijo de Anastasio Somoza, Anastasio Somoza Debayle, sustituyéndolo por un gobierno de perfil progresista de izquierda.\nLa lucha contra la dictadura de los Somoza, que ya había comenzado a finales de los años 50 del siglo XX se intensifica significativamente en 1978. En marzo de 1979 se firma el acuerdo de unidad por parte de los representantes de las tres fracciones sandinistas y se decide impulsar la lucha. En junio se hace el llamamiento a la "Ofensiva Final" y a la huelga general y el 19 de julio de 1979 las columnas guerrilleras del FSLN entran en Managua, con un amplio respaldo popular, consumando la derrota de Anastasio Somoza Debayle.\nEl nuevo gobierno, formado por un amplio espectro ideológico con presencia socialdemócrata, socialista, Marxista-leninista y con una influencia muy grande de la teología de la liberación, trataron de introducir reformas en los aspectos socio-económicos y políticos del Estado nicaragüense, tratando además los problemas relativos a la sanidad, la educación y reparto de la tierra que el país sufría, logrando avances significativos y reconocidos internacionalmente.\nLa oposición armada realizada y organizada por los Estados Unidos, que organizó la llamada contra y hundió al país en una guerra civil, junto a diversos errores de gobierno achacables a la inexperiencia de los sandinistas llevaron a Nicaragua a una posición económica crítica que hicieron que el FSLN perdieran las elecciones de febrero de 1990 en favor de la UNO presidida por Violeta Chamorro poniendo fin al periodo revolucionario. (Wikipedia)\n(3) "Ordura arte esandakoen eta egindakoen kontra bihurtu ziren" sandinistez ari naiz. Eduardo Galeanoren hitzak dira, oker ez banago. Eta oker ez banago, 90eko hauteskundeak galdu ondoren ideal iraultzaileak alde batera utzi eta kezka nagusia bere posizio ekonomikoa ziurtatzea izan zuten sandinistei daude zuzenduta.\n(4) Ambrosio Mogorrón erizain bilbotarra Bocayn hil zuen mina batek 1986an. 34 urte zituen orduan eta 1980az geroztik zegoen Nikaraguan, osasunaren arloan lanean. "Ambrosio llegó a Nicaragua en 1980. Había nacido en un pueblito pobre de la provincia española de Cuenca y emigró con sus padres a Bilbao, en el país vasco, buscando trabajo en las minas y en los altos hornos. Trabajó como obrero agrícola en Francia y en Madrid estudió enfermería, mientras seguía trabajando para pagarse los estudios. A los 27 años, con el diploma fresco, se ofreció voluntario para alfabetizar en Nicaragua. Fue destinado a una brigada de Salud que apoyaba a los alfabetizadores en la zona minera de Bonanza (Zelaya Norte). Después, decidió quedarse, en el poblado de San José de Bocay, al norte de Jinotega. Es ésta una de las regiones más selváticas, montañosas, olvidadas, atrasadas, pobres e incomunicadas de toda Nicaragua..." (Envio aldizkaria, 1986ko ekaina, http://www.envio.org.ni/articulo/491)\n(5) 1979tik 1990era, iraultza sandinistaren hamarkadan alegia, Daniel Ortega izan zen Nikaraguako lehendakaria. 2006an, hauteskundeak irabazi eta berriro eskuratu zuen lehendakaritza. 2011ko azaroko hauteskundeak ere berak irabazi ditu. Urte guzti horietan FSLNko (Frente Sandinista de Liberaciòn Nacional) buru egon da.\nPublicado por Lorenzo Rojo, "Lontxo". lontxo@hotmail.com en 20:46 1 comentario:


‘Gaur nire txanda’ ekimenak igande honetan Arditurrin itxiko du partaidetza-arrakasta handiarekin bere bigarren edizioa - Hasiera - opepro01i1\n‘Gaur nire txanda’ ekimenak igande honetan Arditurrin itxiko du partaidetza-arrakasta handiarekin bere bigarren edizioa - Hasiera\n‘Gaur nire txanda’ ekimenak igande honetan Arditurrin itxiko du partaidetza-arrakasta handiarekin bere bigarren edizioa\nRafi Romero: “Emakumeek mugikortasunaren bilakaeran lidergoa dute, eraginkorragoak, iraunkorragoak eta konprometituagoak dira. Garraio publikoa gehiago erabiltzen dute eta modu eraginkorrago batean. Halaber, etorkizuneko mugikortasuna emakumeak imaginatzen duten modukoa izango dela dirudi”.\nGipuzkoako Foru Aldundiko Mugikortasuna departamentuak, Rafaela Romero sozialista buru duenak, Kalapie eta Bizikume elkarteekin lankidetzan, igande honetan, irailaren 15ean, ospatuko du denboraldiko azken irteera Arditurriko Bide Berdean. Ekitaldi horrekin amaituko da mugikortasun iraunkorra bultzatzeko eta bizikletaren erabilera emakumeen artean sustatzeko sortua den “Gaur nire txanda” ekimenaren bigarren edizioa. Jarduera honen helburua hauxe izan da, emakume txirrindulariei ikusgarritasuna ematea eta haiek ahalduntzea, eta beren eguneroko bizitzan bizikleta gehiago erabil dezaten bultzatzea, eta bigarren urtez, hurrenez hurren, izugarri handia izan da partaidetza-maila. Izan ere, plaza guztiak bete dira uda osoan zehar txirrindulariei zuzenduta egin izan diren jarduera eta irteera guztietan.\nTxirrindularien azken irteera hau Errenteriatik abiatuko da 9:00etan eta Arditurri zeharkatuko du 12:30a arte, hainbat eta hainbat emakumeren partaidetzarekin; eta haien artean izango da Mugikortasuneko diputatu berria, Rafaela Romero. Ibilbidean zehar Errenteriako familiak ere elkartuko zaie taldera, eta parte-hartzaile guztiek egingo dute hamaiketako bat Arditurrin.\nRomero diputatuak ziurtatu duenez, “Halako ekimenekin, Gipuzkoa osoan eta uda osoan zehar egiten ari garen hauekin, jarraitu egin nahi dugu emakumeak beharrezko tresnez hornitzen eguneroko aukera bat bilakatu dadin mugikortasun iraunkorra eta osasungarria eta, gainera, jarraitu egin nahi dugu gipuzkoar guztiak kontzientziatzen eguneroko bizitzan garraiobide gisa bizikleta erabiltzeak duen garrantziaz. Hori are eta garrantzitsuagoa da berdintasunaren testuinguru batean, baita emakume txirrindulariei ikusgarritasuna emateko ere, kolektibo hau oso urria baita oraindik bai Gipuzkoan bai foru bidegorrietan; horrexegatik, lanean jardun behar dugu elkarteekin eta kolektiboekin batera, Kalapie eta Bizikume-rekin egiten dihardugun bezala, emakume txirrindulariak are eta gehiago izan daitezen eremu guztietan, bizikleta egunero erabiltzen dutenak baita kirolean eta aisian erabiltzen dutenak ere”.\nEkimen hau saridun izan zen Guztiok Mugituz Sariaren bigarren edizioan, Gipuzkoako emakumeen artean bizikletaren erabilera sustatzeagatik, Gipuzkoako lurraldean mugikortasun iraunkorra, osasungarria eta inklusiboa bultzatzeko helburu estrategikoaren barruan. “Gaur nire txanda” saridun izan zen BikeFriendly Sarietan ‒Espainiako Bizikletaren aldeko Hirien Sareak ematen dituen sariak‒ “Hezkuntza eta Sustapena” kategorian, hezkuntzaren, estimuluaren, komunikazioaren eta/edo informazioaren eremuetan ekintzak garatzeagatik, hiritar guztiei zuzenduak eta bizikleta egunero erabiltzeko eragozpide bat diren oztopoei aurre egitera bideratuak.


topic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila" topic_facet:"Produkzioko Sistema Automatikoen Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua)" topic_facet:"Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua)"\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Produkzioko Sistema Automatikoen Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) Proposatutako gaia: Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua)\nAutomatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) 1 Elektrizitatea eta automatismo elektrikoak (Modulua) 1 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua) 1 Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Gehiago ... 1 Fabrikazioaren Automatizazioa (Modulua) 1 Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Industria-robotika (Modulua) 1 Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) 1 Lan giroko harremanak (Zeharkako Ikasgaia) 1 Lanbide Heziketa 1 Linea Automatizatuen Eroapena eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Mekatronika Industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Muntaia- eta mantentze-lan elektriko/elektronikoak (Modulua) Produkzioko Sistema Automatikoen Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Sistema Elektrikoaren eta Elektronikoaren Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Sistema Hidraulikoaren eta Pneumatikoaren Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Sistema automatizatuak (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Zauritu asko soldaduen artean - Ahotsak.eus\nZauritu asko soldaduen artean Frontearen lehen lerroan bizi ziren. Bizkargi (errepublikazaleen gotorlekua) zuten aurrez aurre. Kanoikadak eta bonbak noiznahi jausten ziren inguruan. Zauritu asko izaten zen soldaduen artean. Handik Meakaurrera jaisten zituzten ohatiletan, gero ospitaletara eramateko.\nBideo hau erabili nahi baduzu, jarri gurekin harremanetan eta kalitate onean bidaliko dizugu. Ez ahaztu mezuan MOR-001-007 kodeko bideoa nahi duzula aipatzea: ahotsak@ahotsak.eus\nFrontearen lehen lerroan bizi ziren. Bizkargi (errepublikazaleen gotorlekua) zuten aurrez aurre. Kanoikadak eta bonbak noiznahi jausten ziren inguruan. Zauritu asko izaten zen soldaduen artean. Handik Meakaurrera jaisten zituzten ohatiletan, gero ospitaletara eramateko.\n- Han ez zenduen euki zuek, ezkutetako lekurik edo refujixorik-edo eindde?\n- Keba, ez ze baia errefujixoak, horrek errefujixoak. Bai, ba beti jaboten da usta, baia geuk, geuk ez gendun euki, baia euki zittuezan /eukittuezan/ batzuk, errefujixoak, euki zittuezan /eukittuezan/. Eta errefujixora doazela be, bai ametrailleten zittuezan zerak, honek kazakoak, esaten jakonok, abionetak, Jesus, ametrallau, ta ez zan iñor suertau hiltterik, baia leiken, leiken. Ha han gogor joten euen han parajien. Bueno! Han geure alboko lehengusiñakaz,neu be etze atzeko asun artien. Klaro, harek ya bat ezkondute eon zan ta bestie, bat oñogarren soltera, ta asun artien: “geldi, geldi, geldi” niri be. “Galdu gara, galdu gara”, baia bueno, salbe gintzezan, mobidu bez asun artien. Pika oskuen asunek, baia alperrik. Han egon biherra egon zan, geldi; mobimenturik bez, ezenik be barik eta eskapau artien abionetak. Ta han nik ez dakit ba, zeozer, nonon han ukusi euren gure etze atzetik, zerin-ta. Han botaten, deskargetan jun zan, zera metraillie, horraz. Eta gero, Elizburu esaten jakon aurreko zerin be eon zan, harek euki otsien errefujixoa ta antza […] ikusi ein zittuezan ta han, bai asko atakau eben. Beheko, beheko errekondoaño sartzen zien ta han, atarata euren, bueno. Deskargeten zittuezan kriston zerak amatralladoraz. Baia suerteu ez, suerteu ez.\nGerra garaiko hilketak II\nSoldaduak tiroka inguruko mendietan


Aziendaren osasuna kontrolpean | Consumer\nAziendaren osasuna kontrolpean\nAbeltzaintzan "txip zaintzaileak" erabiliz gero, animalien gaixotasunak goiz detekta daitezke eta osasun publikoan arriskua murrizten da.\nIrudia: Samuel Rosa\nAnimalien osasuna eta giza osasuna oso lotuta daude, batez ere zoonosiari, animaliengandik hainbat bidetatik transmiti daitezkeen gaixotasunei eta infekzioei buruz ari garenean, gizakien kutsadura-iturri oso garrantzitsua baitira. Elikagaien segurtasunari dagokionez, zoonosiak aztertu eta prebenitzea kontsumo-animaliei eragiten dieten gaixotasunetan oinarritzen da. Gaixotasun horiek pertsonei transmiti dakizkieke animalia-produktuak edo horien eratorriak irentsiz. Aziendaren osasuna uneoro kontrolatzea da arrisku horiek murrizteko funtsezko tresnetako bat.\nZoonosi ezagunenetako batzuk, elikagaien bidez transmititzen direnak, honako hauek dira: trikinosia, Trichinella nematodoak eragindakoa, txerri-haragian eta basurdeetan agertzen dena; Maltako bruzelosia edo sukarra, non Brucella bakterioa (esnean edo pasteurizatu gabeko eratorriak) edo toxoplasmosia (protozooa eta dipisa eragiten dituena). Baina elikagaiek animaliengandik gizakiengana bideratutako bi infekziorik ohikoenak salmonelosia eta campylobakteriosia dira, biak ere bakterio-jatorrikoak, eta horietan lotura zuzenena duten elikagaiak oilaskoa, arrautzak eta txerria dira, bi kasuetan.\nEz da beti agente zoonotikoa, era askotakoa izan daitekeena, kasu hauetan bezain konbentzionala eta ezaguna. Beste batzuetan, hala nola behien entzefalopatia espongiformea (BSE), edo behi eroen gaitza, beste elementu batzuk daude tartean, kasu honetan prioi izeneko proteina patogeno-infekziosoak. Gaixotasun zoonotikoaren jatorria edozein dela ere, funtsezkoa da, lehenik eta behin, diagnostiko goiztiarra egitea, osasun-agintariei berehala jakinarazita, iturria aurkitzeko inkesta epidemiologikoa egitea eta, azkenik, iturria konfiskatu eta ezabatzea.\nDiagnostiko goiztiarra funtsezkoa da gaixotasun infekzioso edo kutsakorren arloan\nAziendaren osasuna kontrolatzeko tresna berri bat dago, Alemaniako ikerketa-institutu batek garatua, eta etengabe parametro batzuk zaintzen ditu, hala nola pH-mailak eta horietako bakoitzaren tenperatura. Animalian jarritako sentsoreak dituen haririk gabeko sistema baten bidez, datuak bildu eta lepokoan jarritako irrati-antena baten bidez, horiek zentralizatzen dituen ekipo informatiko batera bidaltzen dira. Irakurketa normala ez bada, arduradunak ohar bat jasoko du, animaliaren nahasmendu baten berri emateko.\nTxip zaintzaile horiek abeltzaintzan erabiliz, oso goiz detekta daiteke animaliak izan dezakeen gaixotasuna, eta horren diagnostikoa egin. Horri esker, txiparen garapenaren lehen faseetan isolatzen da. Diagnostiko goiztiarra oso interesgarria da, batez ere edozein motatako gaixotasun infekzioso edo kutsakorretan, ez bakarrik abere-aziendaren barruan gaixotasun bat zabaltzeak dakarren kalte ekonomikoagatik, baizik eta, zoonosien kasuan, pertsonei transmiti dakiekeenez, hautemandako arazoak garrantzi handiagoa hartzen duelako: albaitaritza hutsetik haratago, osasun publikoaren eremuan sartzen da.\nEspainiak, EBko kide den aldetik, zoonosi jakin batzuen eta zoonosiak sortzen dituzten agenteen aurkako babes-neurrien sistema komun batean parte hartzen du. Sistema hori animaliengandik pertsonei transmititzen zaie elikagaien bidez. Neurri horiek bi alderditan oinarritzen dira funtsean:\nZoonosiak eta agente zoonotikoak zaindu eta jakinarazteko sistema.\nAnimalietan zoonosi batzuk borrokatzeko, kontrolatzeko eta desagerrarazteko programak.\nZuzenean edo zeharka hornidura-animaliekin zerikusia duten zoonosien eragin-tasak nabarmen jaitsi dira, batez ere, borroka- eta kontrol-programen, abeltzaintzako ustiategien azpiegitura hobetzearen, osasun-hezkuntzaren eta hiltegietan egiten diren ikuskapenen ondorioz. Elikadurazko infekzioak prebenitzeko, diziplina anitzeko planteamenduari jarraitu behar zaio, elikakatearen fase guztietan eta animaliekin zerikusia duten esparru guztietan kontrol-neurriak barne hartuko dituena.\nAnimalien gaixotasun zoonotikoak kontrolatu eta borrokatzeko programa nazionaletan bruzelosia, tuberkulosia eta salmonelosia sartzen dira. Trikinosia ere sistematikoki ikertzen da giza kontsumorako diren eta gaixotasunerako joera duten espezie guztietan. Eskualde mailan, borroka-programak garatzen dira, autonomia-erkidego bakoitzaren berariazko problematikaren arabera. Urtero, zoonosiaren eta agente zoonotikoen iturriei eta joerei buruzko txostena egiten da, elikagaietan, pertsonetan eta animalietan atzemandako kasuak erregistratzeko.\nTxip zaintzaileen sistema horren abantaila tekniko nagusiak sinpletasuna eta autonomia handiko irrati-frekuentziako moduluak dira. Gainera, beste eremu batzuetan ere aplika daiteke, nekazaritzan, abeltzaintzan bezala, osasun-maila etengabe kontrolatzea eskatzen baitu.\nIrrati-frekuentziako sistemak oso tresna erabilgarriak bihurtu dira elikagaien segurtasunaren arloan, eta etiketa adimendunak (RFID) ezarri dira. Etiketa horiek gai dira, batetik, elikagaien stockei buruzko informazio guztia kontrolatzeko (jatorria, lotea, fabrikazio-data eta lehentasunezko kontsumoa), eta, bestetik, produktuaren egoera ezagutzeko, kalitate-parametroen sentsoreekin konbinatuz.\nItsas baliabideak zaintzeko sistema berrietan ere erabiltzen da teknologia hori. Eremu horretan, produktuaren segurtasuna bermatzen dute, zati bakoitzeko informazio fidagarria lortuz eta, ondoren, plataforma batera transmitituz. Plataforma horrek datu-base zentralizatu handi gisa jokatzen du, eta arrantza-eremutik kontsumitzaileraino eta tarteko etapa guztietatik kudeatzen eta banatzen du.\nZOONOSIARI BURUZKO LEGERIA\n1976/2004 Errege Dekretua, 2004ko urriaren 1ekoa, gizakien kontsumorako animalia-jatorriko produktuak ekoitzi, eraldatu, banatu eta sartzeko arau zoosanitarioak ezartzen dituena. (2004/10/15eko BOE). Transposizioaren xede den zuzentaraua: Kontseiluaren 2002/99/EE Zuzentaraua, 2002ko abenduaren 16koa, giza kontsumorako animalia-jatorriko produktuak ekoizteko, eraldatzeko, banatzeko eta sartzeko arau zoosanitarioak ezartzen dituena.\n1940/2004 Errege Dekretua, 2004ko irailaren 27koa, zoonosien eta agente zoonotikoen zaintzari buruzkoa (2004/10/01eko BOE). Transposizioaren xede den zuzentaraua: Europako Parlamentuaren eta Kontseiluaren 2003/99/EE Zuzentaraua, 2003ko azaroaren 17koa, zoonosien eta agente zoonotikoen zaintzari buruzkoa, Kontseiluaren 90/424/EEE Erabakia aldatu eta Kontseiluaren 92/117/EEE Zuzentaraua indargabetzen duena.\nanimaliak gaixotasunak kontrol osasuna zoonosi


Amurriok Udaleko Larrialdi Plana Aktibatu du, eta krisi mahai eratu du – Amurrioko Udala\nAmurriok Udaleko Larrialdi Plana Aktibatu du, eta krisi mahai eratu du\n13/03/2020 | by Prentsa\nGaur arratsaldean krisi mahaia deitu da, Josune Irabien alkatea buru, eta Udaleko teknikariek, Udaltzaingoak eta Babes Zibilak parte hartu dute bertan. Ondoren, Amurrioko Udalak neurri berriak hartu ditu eta, Eusko Jaurlaritzak eskatuta, Udaleko Larrialdi Plana aktibatu da.\nDatorren astelehenetik aurrera, Herritarrentzako Arreta Zerbitzuaren (HAZ) arreta Udaletxeko sarrera nagusian dagoen eta kristalak dituen erakusleihora eramatea erabaki da, koronabirusak eragindako egungo ez ohiko egoera ikusita. Arreta banaka emango da, hau da, pertsona bakarrari arreta emanez. Horrez gain, ahal diren kontsulta guztiak telefono bitartez egitea gomendatzen da: 945 89 11 61.\nUdalak hartutako beste neurrietako bat herriko haur jolas-gune guztien itxiera da, birusa zabaltzea eragin dezakeen jende pilaketa ekiditeko. Era berean, arreta berezia jartzea gomendatzen zaie hainbat lokaletan biltzen diren gazteei.\nOstiraletan egiten den azoka ere bertan behera geratuko da bestelakorik adierazi arte.\nGaur arratsaldean hartutako neurriak, atzo hartutako udal instalazio guztien ixtearen osagarri dira. Amurrioko Udalak neurri horiek ezarri ditu, alarmismoetan erori gabe, komunitatearen osasuna guztiontzat onuragarriak diren keinu txiki askoren batura dela uste duelako.


Beste hogei urtez — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Hemeroteka › Beste hogei urtez\nBide horretatik, berrikuntza ikusgarriago bat sortu dute aurten, orri bakarreko egunkari koloreduna argitaratuz eta jendartean doan banatuz. Aurreko orriko lau albisteen artean bat euskaraz izan da egunero -jaialdiaren liburuxka eta emanaldien ahozko aurkezpenak elebidunak dira aspalditik-, eta horrek bere garrantzia du euskara kanpotik etorritakoei ezagutarazteko eta haren onarpen soziala hobetzeko. Gainera, euskal giroko beste ekitaldi batzuk ere programatu dira, hala nola bertako gaztetxearekin antolaturiko herri-dantzaldia edota txalapartaren erritmoan izandako gigabarra.\nAurtengo joera estetikoei dagokienez, argiztapenaren erabilera aurreratua eta bideoaren presentzia nabarmendu dira lan askotan, kasu batzuetan jauzi handia eman delako orain arteko lanekin alderatuz gero. Jaialdiaren izaera eklektikoari jarraiki, aldiz, era guztietako proposamenak ikusi dira egunotan -esperimentazioa, neoklasikoa, flamenkoa, barrokoa...-, eta dantza garaikidearen arloan bereziki zirraragarriak izan dira Russell Maliphant eta Trisha Brown koreografoenak.\nOrdea, gainontzeko konpainia handien lanak dentsitate gutxikoaren eremuan geratu dira, dantzaren teknika bikaina erakutsi arren, eta kasu batzuetan arrisku gutxi hartu izanaren sentsazioa nagusitu da, haien proposamenekin ezer gutxi mugitu delako gure baitan. Beharbada, datozen edizioetarako berriz ere hartu beharko dira Europatik kanpoko konpainiak, kontrastea sor dadin geure inguruko sorkuntzekin eta jaialdiak erakargarri izaten jarrai dezan, beste hogei urtez gutxienez.


Albisteak - Rising Star of Home Decor ——- Barneko WPC hormako panelak\nEgur-plastikozko konposizioa (WPC) hormako panelak bezeroek oso maite dute errendimendu hobea duelako, pitzadurak eta deformazioekiko erresistentzia, etab.\nZer da WPC hormako panelak?\nEgurrezko plastikozko hormako panelakez dira deformatzeko errazak, hezetasunari dagokionez, intsektuak, garbitzeko errazak eta ingurumena babesteko zenbait propietate dituzte. Ederra eta eskuzabala, kolore anitzak eta aplikazio ugari. Korrosioaren aurkako zurezko materialaren ordez, gehienetan hiru dimentsiotako horma efektuetarako eta barruko atzeko hormako dekorazioetarako erabiltzen da.\nDege PVCzko aparra duen egurrezko plastikoaren garapenean eta ekoizpenean oinarritzen da, hau da, barrualdea dekoratzeko ingurumena errespetatzen duen zurezko plastikozko materialen ikerketa eta garapena eta ekoizpena.\nWPC hormako panelen abantailak:\n1. ingurumena zaintzea:WPC hormako panelak ingurumena zaintzeko material mota berria da. Gainazala ez dago pinturaz margotuta, egurrez eta plastikoz egina dago, eta horrek formaldehidoa bezalako substantzia kaltegarrien edukia murrizten du eta segurua eta ingurumena errespetatzen du.\n2. Galera nahiko txikia da: wpc hormako panelak barrutik hutsik daude, beraz, material gehiago aurreztu daitezke eta prezioa merkeagoa da.\n3. Zerbitzu luzea: Egur arruntarekin alderatuta, WPC hormako panelen bizitza 10-15 urte artekoa izan daiteke, altzariak ordezkatzeko kostua eta denbora asko aurrezten baita.\n4. Bideragarritasun ona:WPC hormako panelek praktikotasun handia dute. Urradurarekiko erresistentea izateaz gain, eraikinaren horma ondo babestu dezake, baina baita hiru dimentsiotako eta geruzetako zentzu ona ere, tenperatura konstante onarekin, zarata murrizteko eta erradiazio babesarekin. , Airea, higaduraren eta kolpearen erresistentzia eta beste funtzio batzuk ere egokitu ditzake.\n5. Dekorazio ona:WPC hormako panelek eremu eta funtzio desberdinak erabil ditzakete estilo eta gustu desberdinak apaintzeko, eta estilo orokorra bateratu eta bateratu dezakete, hau da, gelaren estilo eta zapore bereziaren erakusgarri ona da. Hori dela eta, hormako panel orokorrak dekorazio efektu ona du.


15 urte Pumori mendiko ezbeharra gertatu zela . diariovasco.com\nArantxa, Beñaten ama eta Ramon Martija, A.M.Keko lehendakaria, laguntza emateko unean. / K.A.\n15 urte Pumori mendiko ezbeharra gertatu zela\nBeste urtebetez senide eta lagunek bidaia egingo dute Pumori mendiko kanpamendu basera\nAtzo bertan gertatu izan bazen bezala izango dute-dugu presente herritar askok orain 15 urte Nepaleko Pumori mendian gertatu zen istripua. 2001eko urriaren 17an gertatu zen ezbehar hau. 15 urte pasa dira jada Beñat Arrue aizarnarra eta Iñaki Aiertza Aizarnazabaleko semea bertan hil zirela, beste hiru mendizale nafarrekin batera, mendi istripu larria tarteko.\nMendi espedizio hartan beste bi zestoar ere baziren, eta zoriona zein negarra elkar lagun izan ziren berriak iristen hasi ziren heinean, batzuk hil zirela eta besteak aldiz zortez onik zirela jakin genuenean.\nGeroztik hainbat bidaia egin izan dituzte inguru hartara hauen senide eta lagunek. Aizarnatik, esate baterako, bataz beste hiru urtetik behin egiten dute bidai hau, eta orain ere bertara joatekoak dira Beñaten gurasoak eta Aizarna eta Zumaiako hainbat lagun, urriak 3an zehatzago esanda. Bidaia Pumori mendiko kanpamendu basera egiten dute, eta bitartez nolabait laguntza ematen saiatzen dira Nepaleko inguru behartsu hartara.\nOraingoan, besteak beste, Zestoako Mendi klubak 1.000 euro eman dizkie Beñaten gurasoei, Nepalen orain urtebete gertatu zen lurrikararen ondorio larriak nolabait arintzen saiatu daitezen.\nAizarna eta mendiko berriekin jarraituz, jakin azaroak 13an, igandea, Beñat-Benantxio ibilaldi neurtua ospatuko dela, Aizarnako paraje ederrean.\nMendiko bi istripu ezberdinetan hil ziren (Beñat 2001ean Pumorin eta Benantxio 2013an, Aneton) herriko bi mendizale handi hauen izena daraman mendi proba hau Aizarnako herri elkartea, Agiro Mendi klubak eta Zestoako Udalak bultzatzen dute. Izen ematea herrikrosa web gunean egin daiteke (10 euro) edo proba egunean bertan ere bai, (15 euro).\nIrteera ordua 7:30etik 8etara izango da, Aizarnako plazatik, eta honako ibilbidea prestatu dute: Aizarna - Benita benta - Gazume - Iturriotz - Altzola - San Pelaio - Aizarna (25km).\nParte hartzen dutenei opari bat emango zaie, jateko eta edatekoa egongo da ibilbidean zehar eta ordua kontrolatzeko guneak ere bai.\nBukaeran bazkaria egongo da Aizarnan bertan, eta mendi probarako izena ematerakoan bazkarirako ere eman ahal izango da.


Arrazoiak Zergatik Tagalo Emakumeen Bezalako Atzerriko Gizonek Betetzen Tagalo Emakumeak\nAskotan atzerriko gizon erori harrigarria edertasuna Filipina emakumeen edukitzeko. Orain da komun bat eszenatoki Filipinetan, batez ere, turismo-lekuak, gazte bat ikusi Tagalo emakume elkarrekin zahar batekin atzerriko gizon. Gizon hauek izan ditzake maitemindu Tagalo emakumeen arrazoi asko alde batera utzita, itxura fisikoa bakarrik. Tagalo emakumeak, oro har, zenbait berezia eta maitagarria, ezaugarri hori ez da gizon eutsi ahal.\nBerotasuna maite dutela eman ezin da erraz datorren emakumeek beste nazio.\nTagalo emakumeak dira, gainera, trebea eta hard-lan\nAzkenik, Tagalo emakumeak dira, oso arduratsua emazte eta ama direlako familia-bideratutako. Baina, zer dira, zergatik bat Tagalo emakume litzateke konpromisoa bere burua gizon bat atzerriko herrialdean. Da, besterik gabe, dirua bezala, jende askok uste? Edo dago sakonago bat nahi duten unitate bat Tagalo emakumea. Tagalo-emakumeak bezala, atzerriko gizonen delako ideia izatea, bizitza hobe bat behin ezkondu haiek. Guztioi ezin sailkatzeko bere burua bezala»aberatsa,»beti izango da bilatzen finantza-egonkortasuna. Filipinarrak ikusi atzerrian lan gisa beren bizitzaren urrezko txartela finantza-askatasuna. Arrazoibide bera aplikatzen Tagalo duten emakumeak ezkontzeko atzerriko gizon. Dela uste dute ezkondu atzerriko gizonen izango emancipate horiek izatetik ekonomikoki desafioa bizitzan. Beraientzat, atzerriko gizonen bezalakoak dira bere maitagarrien ipuin»Printze Xarmangarri»izango dela bere bizitza aldatu eta, azken finean, hobe egin.\nTagalo emakumeek zaletasun ia ezer atzerriko herrialdean\nHau asko ditu azalpenak, baina ezaguna da, oro har, hori Tagalo du, oraindik ere, gutxiagotasun konplexua orduan gauging beraiek aurka atzerritarrak. Eta gutxiagotasun-konplexua mentalitate egiten atzerriko gauzak hautematen duen balio handia. Beraz, atzerriko gizonak dira berehala ikusi Tagalo emakume batekin hobeto gogoaren fotograma. Da gero, seguru esateko, atzerriko gizon bezala ikusten dira hobea bilatzen baino bertako gizon herrian. Tagalo emakumeak dira erraz erakarri zuri-skinned, altu, eta goi-sudur atzerriko gizon. Hau da, oraindik lotutako»gutxiagotasun-konplexua»gai hori Filipinarrak dute. Baina alde batera utzita, pentsamoldea, inork pentsa dezake hori arrazoi sinple horren atzean erakarpen hartzen ari da zerbait berria aldaketa bat. Tagalo gizonak ezagutzen dira txikiagoak altuera alderatuz beren Mendebaldeko zeuden,»behe-zubi»sudurra, eta azoka complexion ilun. Norbait ezaugarri antzekoak atzerriko gizonen moduan ikusi»hobea bilatzen.»Modernoa Tagalo emakumeak, nahiz eta, oro har, gisa bisitaldiak kontserbadorea eta gordeak, askotan zerbait berria nahi. Asko arakatu abenturazale zati beren nortasuna bimbela harreman bat atzerriko gizon. Aukera ikasi, arakatu eta esperientzia aldea kultura nahikoa izan daiteke arrazoia emakume bat sartu salto mota hau konpromisoa. Gai izatea esperientzia zirraragarria gauzak ekarri, esan zuen harremana besterik ematen emozioa asko Tagalo emakumeak egun hauetan. Dirua dirudi lehen arrazoia zergatik Tagalo emakume ezkontzeko norbaitek, atzerriko herrialde batetik, baina sakonago doa hori baino. Gehiago da adimentsua dela esan Tagalo emakumeak bakarrik zerbait nahi»hobea»zer baino bertako gizon dute eskaintza. Mundu guztiak nahi du esperientzia zerbait bizitza berria eskaintzen du, eta hau da, zerbait hori asko Tagalo emakumea ezin da, besterik gabe, behera buelta. Azkenean, hori guztia emakume bat nahi da gauzatzeko beren ametsak eta askotan Tagalo emakumea, ezkondu atzerriko gizon gakoa da hori guztia egia etorri\n← Arazo larriak Kontuan hartu Aurretik Ezkondu bat Filipina\nDuden chat, txat ortografia, esanahia, definizioa, jatorri →


Linea 28 eu | DBUS\nCategory : Linea 28 eu\n14-Bidebieta linearen aldaketa\nLurraldebusek erabaki du 2020ko urtarrilaren 1etik aurrera Ekialdebus E07, E08, E09 eta E79 lineetan Bidebietako geltokia kentzea Donostia Erdialderako norabidean. Horrela, beste geltokiak honela geldituko dira: Colón 13rartekoak bakarrik bidaiariak jaistekoak izango dira; Erdialdetik Pasai San Pedrora bitartekoak, berriz, bakarrik bidaiariak igotzekoak izango dira, jaisteko lehen geltokia Correos izanik. Egoera horren aurrean Donostiako Udalak Dbusen 14-Bidebieta linearen ibilbidea aldatzea erabaki du, eragindako gunean egun dagoen eskariari erantzun ahal izateko. Aldaketa horiek urtarrilaren 7tik, asteartea, aurrera egingo dira.\n– Bidebietarako norabidean geltoki berria gehituko da Elosegi 102 eta Juan XXIII 2 artean: Pasai San Pedro 25.\n– Erdialderantz: Galtzara Nagusitik Zurriolako Pasealekutik ibiliko da Gipuzkoako Plazarantz, Kursaalean geldituta. Geltoki hauek kenduko dira: Colón eta Askatasunaren Hiribidea 6; Kursaalera eta Gipuzkoako Plazara eramango dira.\nBestalde, 13-Altza linea Pasai San Pedro 25ean ere geldituko da, 00:00etako irteeretan, ostiraletan, jai bezperetan, larunbatetan eta jaiegunetan.\nIn Linea 14 eu, Linea 28 eu, Oharrak


Bakezko desobedientziaren ikonoetako bat zendu berri da. Philip eta Daniel Berrigan anaia apaiz estatubatuarrei –1920ko hamarkadan sortuak– Bibliaren irakurketa zorrotzak ondorio politiko gogorrak ekarri zizkien, legea urratu eta beren erosotasun pertsonala arriskuan jartzera eraman baitzituen, espetxeraino. Anaia joan den abuztuan galdurik, Daniel apirilaren azken egunean hil da Bostonen 94 urterekin.\nThomas Goodek 2006an ateratako argazkian, Daniel Berrigan apaiza beste ekintzaile batekin atxilotuta ateratzen dute AEBek Nazio Batuetan daukan egoitzatik. 1965ean aurkeztu ziotelarik bilera batean Robert McNamara Defentsa Ministroa, Berriganek galdetu omen zion: “Gerra ez duzunez geldiarazi goizean, pentsatzen nuen ea gaur gauean geldiaraziko duzun”. Eta gerraren arduradunak arrapostu: “Begira, hau daukat esateko Aita Berrigani eta hemengo guztiei: Vietnam Mississippi bezalaxe da. Ez badute obeditu behar legea, tropak bidali behar dizkiezu”. 40 geroago zioen apaizak: “Far Westeko sherif izpiritu horrekin ari ziren gerra hura egiten, horra...”.\n“Estatu Batuak –idatzi du New York Timesek– barnetik urratzen ari ziren, giza eskubideen eta Asia urruneko gerra zirela eta, orduan azaldu zen Aita Berrigan 1960ko hamarkadan eliza katolikoaren ‘ezker berriaren’ izar intelektual moduan, aldarrikatuz arrazismoa eta txirotasuna, militarismoa eta kapitalismoaren gose ase ezina, arazo handi beraren osagaiak zirela: gizarte injustu baten osagaiak”.\n1921ean jaioa, jesuiten seminariotik pasaturik 1952an apaiztu zen, ondoren Europara etortzeko urte sabatikoa hartuta. Frantziako estatuan ezagutu zituen orduko Eliza katolikoaren egitura eta ohiturak inarrosten zituzten “apaiz obreroak”, 1960ko hamarkadan Euskal Herrian ere oihartzuna izango zutenak.\n1957an argitaratu zuen lehenbiziko poema liburua, National Book Award sarirako izendatzeko adina famatu zutena zenbait kritikok, eta geroztik hil artean urtero liburu bat bederen aterako zuen. 1963an Parisen barrena bisitatu zituen orduan Txekoslovakia zena, Hungaria, Hego Afrika, Israel eta Palestina eta abar… AEBak eta OTAN batetik, Sobiet Batasuna eta bere blokea bestetik, Gerra Hotzaren garai beroenak ziren. Bakearen aldeko eta arma nuklearren aurkako mugimenduetan murgildu beharraz konbentzituta itzuli omen zen etxera.\nEz zen katoliko bakarra horretan. 1965eko azaroaren 9an New Yorken, Nazio Batuen egoitzaren atarian, 22 urte baizik ez zeuzkan Roger Allen LaPorte lurrean eseri zen budisten eran, gorputza igurtzi gasolinaz eta bere burua sutu zuen. Gaztea biharamunean hilko zen, galdu gabe konorterik; zergatik egin zuen galdetutakoan erantzun zuen: “Langile katolikoa naiz. Gerraren kontra nago, gerra guztien kontra. Erlijiozko ekintza da egin dudana”. Haren hiletan esandako sermoiagatik, jesuiten nagusiak behartu zuen Dan sei hilabeterako AEBetatik kanpo ibiltzera.\n1967an atxilotu zuten lehenbizikoz, Pentagono aurrean zientoka ikaslerekin gerraren kontra manifestatzeagatik. “Espetxean jantzi ditut lehenbizikoz jeans galtza eta alkandora, apaiz batentzako egokiak iruditu zaizkit” idatzi zuen. 1968ko otsailean Ipar Vietnamera bidaiatu zuen Howard Zinn historiagilearekin, hiru militar yanki askatuta etxera ekartzeko. Viet Congekin biltzeko zain zeudela Hanoin, AEBetako hegazkinen ohiko bonbaketa bat probatzea egokitu zitzaion bertan.\n1969ko maiatzaren 17an, Martin Luther King hil eta sei astera burutu zuten akzio mediatikoena, Catonsvilleko bederatzien protesta: ekintzaileak, tartean Berrigan anaiak, soldaduak errekrutatzeko bulegoetan sartu, langile harrituen aurrean paperak hartu eta atarian su eman zieten gerrara deitutako mutil gazteen zerrendei, etxean egindako napalm sinbolikotan kiskaliz.\nEkintzaren aldarrikapenezko orrian idatzi zuten: “Barkamena eskatzen dizuegu, lagun onak, ordena urratu dugulako, paperak erre ditugulako umeak erretzeko ordez, diziplina handiko jendeak haserraraziz hilerriaren atarian. Jainkoak lagundu gaitzala, baina beste erremediorik ez genuen (…) Salatzen ditugu eliza katolikoa ere, eta beste eliza kristauak eta sinagogak, isil eta koldar daudelako gure nazioaren krimenen aurrean”.\nUdazkenean epaitu zituzten, hiru egunez mundu osoko prentsa erakarri zuen auzian. Beranduago Gregory Peckek hartan giroturik egingo zuen “The Trial of the Catonsville Nine” filma. Bi urteko zigorrera kondenaturik, Danek erabaki zuen bere burua ez entregatzea. Lau hilabete iraun zuen sasian, AEBetako Ipar-Ekialdeko hainbat herritan behin eta berriro azalduz, batean hitzaldia, bestean elkarrizketa, FBIk atxilotzea lortu zuen arte.\nBakea ez maitatu erdizka\nDan Barriganek presondegiko 18 hilabeteko bizipenak “Lights on in the House of the Dead” (Argiak hildakoen etxean) bildu zituen eguneroko moduan. Poeta gisa oso ezaguna, genero ezberdinetan denetara 50 liburu argitaratu zituen.\nGerraren aurkako eta bakearen aldeko lana honela laburbildu zuen bere liburuetako batean: “Bakegile deitzen diogu gure buruari, baina denbora luzaz ez gara prest egon ordain handirik pagatzeko. Horregatik darrai gerrak, bakea maite dugulako bihotzaren erdiarekin eta biziaren erdiarekin, ez osoarekin. Ez dago bakerik ez dagoelako bakegilerik. Ez dago bakegilerik bakea egitea delako gutxienez gerra egitea bezain garestia, zaila, asaldatzailea; bakea egiteak eraman zaitzakelako uberan presondegira eta heriotzara eta desgraziara”.\n1972an berriro auziperatu zituzten bi Barrigan anaiak, zergatik eta Henry Kissinger Estatu Idazkaria bahitzea antolatzeagatik, azkenean libre uzteko.\n1980ko irailaren 9an bi Barrigandarrak eta sei ekintzaile gehiago sartu ziren General Electric multinazionalak armadarentzako misil nuklearrak egiten zituen usinan, Pennsylvanian, eta mailuka matxuratu zuten bat, jakinda barruan ez zeramala zama atomikorik. Ekintza gero filme bihurtuko zen “King of Prussia” –General Electricen fabrikak izen hori zeukan– tituluarekin.\n“Goldeak” (Plowshares, ingelesez) deitu zioten ekintza hari, Isaias profetak duela 2.800 urte esandako iragarpenaz oroituta: “Ezpatak golde bihurtuko dituzte eta lantzak igitai. Ez da naziorik nazioren aurka altxatuko, ez dira gehiago gudurako prestatuko”.\n1980ko hamarkadan kapilau lanetan aritu zen behartsuak, kantzerdunak eta hiesdunak zaintzen. 1984an El Salvador eta Nikaragua bisitatu zituen, bertan ezagutzeko AEBen armadak sustatu gerrek eragindako kalteak. 1985ean Roland Joffe zinegileak Kolonbia, Paraguai eta Argentinara eraman zuen “La Mision” film gero hain famatua izan den hartan aholku eman zezan.\n2001ean, 80 urte betetzen zituen egunean, galdetu zioten ea noiz etsi behar zuen: “Geldituko naiz, bai, baina ez hil ondorengo biharamuna arte”. 2006ko argazki batean ageri da, apaiz jantziz, gurutzea golkoan, polizia batek eskuak lotzen dizkiola Armadaren Manhattaneko museo baten atarian. Eta azkenetako irudiak, 2012koa, erakusten du Occupy Wall Streeteko gazteen alde otoitzean.\nAmy Goodmanek elkarrizketatu zuenen 2006an Democracy Now irratirako, amaieran galdetu zion ea gauzak ez ote ziren hobetu haren gazte denboratik, Vietnamgo gerratik, eta Dan zaharrak: “Ez, ez, nire bizitzako garairik txarrena da hau, benetan. Ez dut sekula ikusi hain koldarki urratzen errespetatu beharreko edozein giza arau. Jende horiek agertzen dira telebistan eta ez idatzi eta ez esan gabeko lelo bat dakarte: ‘Mespretxatzen zaituztegu, zuek, zuen legea, zuen ordena, zuen Biblia, zuen kontzientzia, dena mespretxatzen dugu. Eta behar baldin bada hil egingo zaituztegu hori erakusteko’”.\nAmerika eta Afrikako bake-eta memoria historikoaren prozesuetan adituak diren bost lagun bildu dituzte Paz con Dignidad elkarteak, Foro Sozialak eta EHUk. Herrialde oso anitzetako errealitateak izan dituzte hizketagai, eta elkarren artean desberdintasunak nabariak badira ere,... [+]


Goierri KE :: TALDEKO GARAIPENA TOLOSAN\nTALDEKO GARAIPENA TOLOSAN\ngoierrike.eus | 2019/02/06 | Infantil Femenino\nLarunbatean infantil neskek TAKE-ren aurka jokatu zuten 3. jardunaldiari zegokion partidua. Tolosako taldea Goierrirekin berdinduta zegoen sailkapenean, beraz, norgehiagoka lehiatua izango zela antzemana zen.\nNahiz eta partidua oso goiz hasi (goizeko 9.00tan), Goierriko neskak ez ziren lokarturik atera kantxara eta beraien erritmoa ezarri zuten hasieratik. Kontraeraso argi asko izan zituzten, baina ez ziren fin ibili baloia saskiratzeko orduan. Lehen laurdenaren amaieran 4-8 Goierriren alde.\nBigarren laurdena, aldiz, Tolosakoentzat izan zen. Goierrik erasoan ondo zebilen, baina, etxekoek erasoko errebote asko hartu zituzten eta horrek saskiratzeak lortzeko aukera gehiago eman zizkien. Atsedenaldira berdinketarik iritsi ziren: 19-19\nNeskek argi zeukaten zein zen egin beharreko lana atsedenalditik bueltan: errebotea askoz hobeto itxi eta kontraerasora atera. Eta halaxe izan zen laurden osoan zehar. Etxekoek 2 puntu besterik ez zituzten sartu 10 minututan eta abantaila polita lortu zuten Goierrikoek: 21-31.\nAzken laurdena ere ondo hasi zuten neskek eta 6. minutuan partiduko abantaila handiena lortu zuten (27-39), baina Tolosakoek ez zuten amore eman eta azken minutuan lorturiko saskiratzeekin 4 puntutara gerturatu ziren azkenean.\nPartiduaren amaieran, TAKE 37 – Goierri 41.\nGaraipen garrantzitsua sailkapenean gora egiteko, baina lanean gogor segitu behar igandean beste partidu garrantzitsu bat baitago!\nSaskiratzaileak: Nahia Irisarri (2) - Goizane (2) - Irune (0) - Nahia Urbizu (0) - Uxue (2) - Iraitz (0)- Bahuili (3) - Nahia Alustiza (9) - Irantzu (6) - Oihane (0) - Marene (9) - Ane (8)


Makro botiloiak saihesteko neurriak hartu dituzte Villabonan - Noticias de Gipuzkoa\nMakro botiloiak saihesteko neurriak hartu dituzte Villabonan\nZenbait gaztek parranda egiteko duten asmoaren berri izan du Udalak eta festarik ez dagoela gogorarazi du\n– m.s.s. 25.07.2020 | 00:55\nKuadrilen bazkaria, iaz Etxeondon. Argazkia: M.S.S.\nVillabona – Sare sozialen bidez eta ahoz aho zabaldu da egunotan hainbat gaztek Amasa-Villabonara joateko asmoa zutela makro botiloia eta parranda egitea. Honen aurrean, Udalak adierazi du neurriak hartuko dituela, Udaltzaingoa eta Ertzaintzaren laguntzarekin, eta salaketak egingo direla, beharrezkoa izango balitz.\nAmasa-Villabonako Udalak jakin du azken egunotan Tolosaldea eta Goierriko hainbat gazte eta nerabe taldetan asteburu honetan parranda egitera Villabonara joateko eta Komizarko parkean makro-botiloi bat egiteko deialdiak zabaldu direla.\nHonen aurrean, Udalak gogorarazi du Villabonako Santio Jaiak bertan behera geratu direla: "Ez da jai egitaraurik izango eta tabernen ordutegia murriztu egin da". Hala, jendarteari eta bereziki inguruko herri eta eskualdeetako herritarrei, Villabonara parranda egitera ez etortzeko eskaera egiten diete.\nGogorarazi dute, era berean, adin txikikoei alkoholdun edariak saltzea eta botiloia egitea debekatuta daudela. COVID-19aren zabalpena saihesteko hamar lagunetik gorako taldeetan biltzea debekatuta dago eta oso garrantzitsua da arduraz jokatzea eta ezarri diren segurtasun arau guztiak ondo betetzea.\nArau orokorrez gain, Amasa-Villabonako Udalak zenbait neurri berezi hartzea erabaki du pilaketak gerta ez daitezen. Alde batetik, Komizar parkera doan bidea itxi egingo da eta Udaltzaingoak zaintza berezia egingo du inguruetan, botiloirik egin ez dadin. Bestetik, Udala Ertzaintzarekin harremanetan jarri da, herriko sarbideetan eta tren geltokian kontrol neurriak ezar daitezela eskatzeko. Azkenik, Udaltzaingoak aipatutako arau hausteak egiten dituzten pertsonak identifikatu eta salatuko ditu, salbuespenik gabe.\nNahiz eta jaiak bertan behera geratu, hainbat ekitaldi izango dira gaur eta bihar herrian. Gaur, 12.00etan, haur antzerkia izango da ikastolan; 19.30ean Amak taldeak kontzertua eskainiko du Arroako plaza; eta gauerdian Tonbola antzerkia izango da Erreboteko plazan. Bihar, 19.00etan Ballerina haurrentzako zinea Arroako palzan.\nVillabonara festa eta parranda egitera ez joateko eskatu du udalak.\nLau egunez zabalduko da Ordiziako liburutegia.\nLezok aste honetan zabaldu ditu kirol parkeak.


Kukutza | Okupazioa ez da delitua!: PLANOETATIK KALERA\nEuskadiko Gazteriaren Kontseiluak, Ekainean egin zituen jardunaldien ostera, publikazio bat atera du, horietan hitzegin zenarekin. Jardunaldi horiek Hirigintza, espazio publikoa eta parte hartzea zuten gaitzat, eta zenbait arkitekto, plataforma eta kolektibo hartu zuten parte. Bilboko Okupazio Mugimenduak ere parte hartu zuen, VBilbo ekimena azaltzen. Hemen daukazue publikazioa deskargatzeko aukera jardunaldietan egn ziren hausnarketekin.\nEtiketak: bom, espazio publikoa, hirigintza, okupazioa, partehartze, planoetatik kalera, reclaim, vbilbo