Neguan hotz egiten du dendan, ainubea da hau, kontrasola. Beti pentsatu izan dugu dendako ateak parez pare irekita egon behar duela. Dendak gonbidatu egin behar du sartzera. Horregatik, hozmina egiten du neguan, batez ere dendaostean. Beirate zaharra geneukanean erreka haizea sartzen zen, izoztu egiten ginen, urtarrilean eta otsailean zortzi gradutan egoten da dendaostea. Erradiadore bat jartzen dugu, baina ahalik eta gutxien pizten. Asko mugitzen gara. Iberdrolaren kontra galtzerdi lodiak, zapata onak eta mendiko arropa.\nUdaberrian hozkirri egoten da oraindik, epeltzerako izaten da maiatza. Opari papera aldatzen dugu, loratua ateratzen; erakusleihoak kolore biziagokoak jartzen ditugu udaberriko kuxin, koadro, poltsa, zapi, guardasol eta argitalpenekin.\nUdan txandaka lan egiten dugu. Abuztuan ez dugu ixten. Lehen uda betean herria basamortu bilakatzen zen; ordea, tailerrak egutegia luzatzen hasi ziren. Lantegia gelditzea eta ostera ere martxan jartzea gastu handia da. Uztailean hasten gara eskola liburuak saltzen, ekainaren 22an ematen diete ikasleei hurrengo ikasturteko liburuen zerrenda. Erakusleihoak mapaz, bidaia gidaz eta udako koadernoz betetzen dira. Haur txikiak genituenean eguerdiko tartea profitatzen genuen trenez, antxoak latan nola, hondartzara joateko.\nUdazkena erosketa garaia da. Denda goraino betetzen dugu Gabonetan prest egoteko. Garai batean, Eguberri eta Errege egun bezperetan seme-alabak jartzen genituen oparitarako xingolak kizkurtzen, liburuak biltzeko hauspodun gutunazalgintzan…, eta senarrak atean gorilarena egiten, ezin kabitu zelako jendea. Lagunak ere inguruan ibiltzen ziren beti. Halako sartu-irtena izaten zen dendaostera, Eguberri batzuetan, denda jendez lepo, langile guztiok kanpoan bezeroei kasu egiten, non sartu zen morroi bat, ezezaguna, dendaostera. Biltegira nindoala egin nuen topo harekin: “Zer egiten duzu hemen?”. Lapurretara sartu zela pentsatu nuen. Lasai-lasai erantzun zidan: “Hainbeste jende ikusi dut barrurantz, hor ere zerbait bazela pentsatu dut”. Momentu batzuetan jende mordoa biltzen ginen dendaostean. Gabonak amaitu zirela ospatzeko errege opila eta ardoa ekartzen zizkiguten lagunek; dendaostean jaten genuen zazpi-zortziren artean, adiskideek zutik eta jesarrita guk, errendituta.\nGuztiok kabitu behar dugu mendian, denon neurriko planak egiten ditugu. Gazteak ginenean ez zegoen arazorik, denok eusten genion martxari, baina orain adinean gora goaz, erritmo eta gaitasun desberdinak ditugu. Horregatik, bi plan diseinatzen ditugu urtero: zirkuitu luzea eta laburra. Aurrez prestatzen ditugu denok elkarrekin egoteko tokiak eta momentuak ere. Laster hirugarren plana gehitu beharko dugu. Paulak laurogei urte ditu, esan zenion: “Paula, hirugarren plana egin behar dugu zuretzat!”. Zarta erantzun zizun: “Nik ez dut hirugarren planean egon nahi!”. Barre egiten dugu. Gauza bat garbi daukazunean beti egingo duzu lortzeko ahalegina.\nAurtengo irteera kañeroa izan da, orain arteko gogorrenetakoa, Porta del Cel-en, Katalunian. Egunero hamar orduz ibili gara. Horretarako, asko entrenatu dugu denok, urte osoan inoiz baino gehiago ibili dira taldekoak mendian, Paula ere bai, garbi dauka ez duela txanpa galdu nahi. Zenbat eta zaharrago, denbora gehiago eskaintzen diogu prestaketari. Dolomitetara joateko asko entrenatu ginen: Pirinioetako ferrata txiki bat egin genuen aurrez; eskalada ikastaro bat herriko mutil batekin; iluntzetan, denda itxi ostean, slackline oreka zintarekin trebatzera joaten ginen San Rokera; geure buruak segurtatzen eta eskalada korapiloak egiten irakatsi zenigun… Lehen zuk bakarrik zenekien hori.\nGauza batzuk egiteko honetara ezkero berandu da guretzat, baina gutxienekoak ikastea denon eskura dago, ardura har dezakegu.\nBestela, pisu handiegia da zuretzat.\nNik nora goazen erabakitzen dut; tokia ezagutzea gustatzen zait, jakitea nora daramadan taldea. Nahiago dut aurrez bisitaturiko tokietara itzultzea, ez dakigula jazo glaziar hartan gertatu zitzaiguna. Ez nuen lortu taldeak glaziarra zeharkatzea; gaizki pasatu nuen. Denei galdetzen diegu nora joan nahiko luketen, baina nik izaten dut azken hitza. Batek, adibidez, esan zuen Midi d’Ossaura joan nahi lukeela; ordea, nik garbi daukat ez dudala taldea Midira eramango, ardura handiegia da. Nire mailatik gora dago; gauza bat da norbera berera igotzea, eta bestea taldeburu joatea; ni ez naiz gai talde bat Midira lasai eramateko. Asko arduratzen naiz, bezperan ezin izaten dut lorik egin: eguraldi iragarpena dela, taldekoen osasuna dela… Dolomitetara joan ginenean semea gurekin etortzea lasaitua izan zen niretzat: mendian esperientzia handia du, glaziologoa da, asko daki, eta bidaia izugarri ondo antolatu zuen. Hala ere, banituen nire kontraesanak…\nBeti iruditu izan zaizu inportantea emakumeok geure kasa bidaiatzea.\nAzken bi urteotan, hogeita hamar urtean aurrenekoz, kostata baina, laguntza eskatu diet semeari eta senarrari. Iaz semeari eskatu nion Dolomitetara gurekin etortzeko, eta aurten Jose Inaziori Kataluniarako. Bazen igarobide bat konplikatua; Wikiloc-a eta GPSak generamatzan arren ziurtasuna ematen zidan Jose Inazio gurekin egoteak. Porta del Cel-eko alderdi frantsesa ez dago markatuta. Kristoren zortea izan genuen eguraldiarekin, eguraldi txarrarekin ez dakit egin ahal izango genuen. Guretzat oso esperientzia indartsuak izan dira, baina emakumeok bakarrik moldatzeak daukan garrantziaz jabetuta… akaso inportanteagoa da autonomia hori lantzea gidarekin joatea baino, erronka errazagoa izanagatik. Emakumeon artean egitea dena: antolaketa, gidari lana, bidaia txartelak erreserbatzea, ibilbidea markatzea, erabakiak hartzea… Azken bi urteotan laguntza eskatu diet gizonei eta… ez dakit ba.\nHirurogeitik laurogeira urte artean gabiltza…\nHaiek badakite zein den gure plana eta zeinen inportantea den guretzat edozein kontu geuk erabakitzea, geuk bizitzea. Jose Inazio azkena jartzen zen; lehenengo egunean, larritasun momentu batean, aurrean jartzeko galdegin nion eta uko egin zidan: “Ez, ni atzean”.\nDendatik antolatu izan dugu guztia; atea irekita daukagu eta hemen ibiltzen dira lagunak sartu-irtenean: txangoen aurretik bulego bilakatzen da denda. Ez dago egunik dendatik lagun bat edo beste igarotzen ez denik. Eskaparatea jartzen ari zara eta agurtu egiten zaituzte eskuaz… kontaktu hori dago, egunero. Igarotzean batek galdera bat egiten du, besteak proposamen bat, hirugarrenak ilusioa adierazten, kontuak esaten, argazkiak ekartzen…\nEskaparatearen ideia modernoa da, 80ko hamarkadaren aurretik dendek ez zeukaten erakusleihorik, bistan egoten zen material guztia.\nGuk hasieratik eman genien garrantzia eskaparateei: bi gauza dira jendeak ikustea eta zeuk erakustea. Lehenengo eskaparatean brodatutako izarak jarri genituen abaniko bat osatuz. “Halakoak egiten ditugu” esaten zuen erakusleihoak, ez “hauxe da dagoena”.\nBeti zaintzen dugu kolorea, aitaren eragina izango da.\nEz ditugu bi kolore baino gehiago nahasten.\nHirugarren kolorea sartzekotan, grisa, beltza edo zuria.\nAzkenekoan, horiarekin eta berdearekin jokatu dugu.\nEskaparate guztietan jartzen ditugu liburuak. Liburuek badute beren erakusleiho propioa, baina eskaparate bat dekorazioko gaiekin egitean ere liburuak kokatzen ditugu han-hemen, kolorearekin bat datozenak.\nAtzo sartu zinen dendaostera eta “Izas, erakusleihoa aldatu dut, zer nobedade interesgarri dago?, tonu okreak, horiak edo berdeak”. Ondo ematen zuten liburuak bilatu nizkizun: Atxagarena, Etxeak eta hilobiak, hori-berdea, Unai Elorriagarena, Iturria, berde iluna, Olga Tokarczuk Nobel saridunarena, Los errantes, krema kolorekoa.\nZuri beste kolore batzuk gustatzen zaizkizu.\nNik zuri, beltz eta gorrietara jotzen nuen; nire erakusleihoak gogorragoak ziren.\nEgunen batean despistatu eta libururik jartzen ez badut, abian azaltzen zara: “Marijo, liburuak?”.\nLiburuen erakusleihoa hamabost egunean behin aldatzen dut nik, berriak jartzen ditut bistan.\nBarrutik ere hilero aldatzen dugu denda. Badaude toki batzuk finkoak, urte osokoak, baina beste txoko batzuk sasoiaren arabera aldatzen ditugu, kanpainaka: orain bufandak eta zapiak dauden lekuan duela hilabete koadernoak eta libretak zeuden. Nik goizak denda antolatzen ematen ditut, erakusleihoak bezala barrua atontzen: jostailuak motaka, puzzleak adinka, arropak koloreka, kutxak tamainaka... Dendak mugitu egin behar du. Tiraderen garbiketa egiten dut. Irailean kaxoiak kalkulagailuz, konpasez, boligrafoz, erregelaz beteta egoten dira. Gero hustu eta betetzen dira eskularruz, bufandaz… Inauterietan aurpegiko margoz, distiraz, lumaz, ileordez… Hilabete bakoitzean gehien saltzen denak eskura behar du. Belarritakoen tiraderak ere txukundu behar dira. Banaka ere saltzen ditugu eta desordenatu egiten dira. Uztaietan badira lisoak, landuak, zapalak, lodiak, finak… diametro guztietakoak.\nBeste etxe edo marken erakusmahaiak jartzeari uko egiten diogu, geure erara antolatzen dugu denda, geuk erabakitzen dugu salgai bakoitzari zein toki eman.\nMila zapatategikoari Panama Jackek, Camperrek eta abarrek egiten zizkioten eskaintzak, erakusleihoa eurek atontzea eskaintzen zioten, baina handi-handizka erosarazten zizkioten zapatak. Ezetz esaten zuen.\nGuztiek saldu nahi izaten dizkigute erakustokiak: jostailuentzakoak, bitxientzakoak, kaierentzakoak, liburuentzakoak…, merchandisinga da. Opari ere ematen dizkigute, ez ditugu onartzen. Erakustokiak jartzeko altzariak kendu beharko genituzke, askoz gauza gutxiago kabituko litzaiguke dendan. Ez diogu salgai jakin bati lehentasunik eman nahi, edo guk nahi dugun garrantzia eman nahi diogu bakoitzari, denda ez da inorena, geurea da. Horregatik aldatzen ditugu hainbeste erakusleihoak, mugitzeko, lantzean bata edo bestea eskaintzeko.\nHerrietan eta hirietan gauza bera gertatzen da: marka batek erosten du lokal bat edo eraikin oso bat, eta hiriaren zati hori marka horrena bilakatzen da. Ez da gehiago herriarena.\nEsaten digute: “Askoz gehiago salduko duzue”. Bai, gehiago salduko dugu zuretik, eta besteenetik?\nMugimendua garrantzitsua da. Ia egunero ateratzen dugu mahairen bat dendaurrera: liburuekin, bitxiekin… Bagenuen maniki bat Maripili izena zuena. “Maripili ateratzera noa” esaten genuen goizero. Amak kargu hartzen zigun: “¿Ya vais con la barraca del maño?”. Trauskila, klase gutxikoa iruditzen zitzaion atzera eta aurrera astolanean aritze hura. Baina guk garbi geneukan dendak mugimendua behar zuela.\nSalgai dauzkagun ordulariak, adibidez, martxan izaten ditugu, eskumuturrekoak eta hormakoak, ordua markatzen; baten bat gelditzen bada, pila aldatzen diogu. Atzeratutako erlojuek eta gelditutakoek ezinegona sortzen dute, geldirik dagoen ordulari bat saltzea askoz zailagoa da martxan dabilen bat saltzea baino. Etxe batera joan eta erlojuak geldirik aurkitzea baino tristeagorik ez da. Ordu aldaketaren eguna iristen denean zoramena izaten da, ezin izaten ditugu denak era batera eguneratu: aurrena geureak aldatzen ditugu, dendaostekoa eta dendako ate gainekoa; ondoren horma-erloju guztiak, bitrinetakoak… Hogei bat horma-ordulari dauzkagu, beste hogeita bost bat iratzargailu analogiko, iratzargailu digitalak eta erloju-irratiak, eskumuturrekoak ehun eta berrogeita hamar inguru… Ordulari digitalak neuk bakarrik maneiatzen ditut, besteek ez dute ikasi nahi, lan bat gehiago egokituko zaien beldurrez. Garai batean amaren etxekoak ere aldatzen nituen, nirea zen erlojuei ordua aldatzeko ardura: hamabost ordulari zeuzkan, txikiak eta handiak, antigoalekoak eta modernoak, guztiak aldarazten zizkidan.\nDena antolatu behar da etengabe: bistakoa eta ezkutukoa. Badu etxeko antolamenduaren antzik: udako arropak gorde eta negukoak ateratzen dira, ezta? Eta galtzerdiek eskura egon behar dute, egunero erabiltzen dira eta. Platerak goiko aldean egongo dira eta garbikariak azpiko armairuetan… Edozein etxekoandrek daki hori.\nEnkarguek ere beren tokia dute, epe laburrekoek mostradorearen atzean eta epe luzekoek dendaostean…\nEta denok jakin behar dugu gauza bakoitza non dagoen: antolabide hori, esplikatu egin behar da. Orain hiru langile egoten gara aldiro dendan: goizez Mariaje eta gu biok, eta arratsaldez gu biok eta Rosa. Ordena fisikoa denok ezagutzen dugu; ordena mentala, bi ahizpok bakarrik.\nInguruko eskaparateekin pentsatzen ari nintzen.\nMilak gustu ona zeukan oinetakoak erakusteko, ez da batere erraza zapata eskaparateak egitea. Esker txarrekoak dira zapatak. Teodosiaren denda oso berezia zen: gauza guztiak bistan zeuzkan, lurrean, eskaparate etzana zen, dendan sartu eta salgaien artean zeunden, argi ibili behar zen ezer ez zapaltzeko. Txuskoren denda ere bitxia zen, asko gustatzen zitzaidan. Maalako parkean zegoen, San Frantzisko kalearen amaieran. Parkea izan aurretik, astoak lotzen ziren tokia zen hura. Han atzean, beirate baten ostean, tailerra zeukan: ezker-eskuin, lerro-lerro zeuzkan bizikletak; ez zituen sailkatzen, denak erakusten zituen; filan jarrita egoten ziren, ziklista karreran irteerako tiroaren zain baleude bezala.\nOrain badira dendak eskaparaterik ez dutenak baina denda osoa bilakatu dutenak eskaparate, aurretik atzera antolatzen dute espazioa hiru dimentsiotan. Oraingo dendak begiarentzat egiten dira; lehen, sabelarentzat, eskuentzat, oinentzat…\nDendak bihurtu dira eskaparate, baina ez dendak bakarrik!, baita kafetegiak eta ile-apaindegiak ere. Bezeroak begi-kolpe azkarrean ulertu behar du denda. 90eko hamarkadan hasi zen saltoki irekiagoen eta espazioaren antolamenduaren ideia. Santa Ana kalean dekorazio denda bat ireki zuten diafanoa, aurrenekoa herrian.\nSalmenten % 40an eragiten omen du erakusleihoak. Nik aspaldi utzi nion eskaparategintzari.\nEz zen horregatik izan.\nNik uste baietz, errotuletako higadura zeneukan eta min ematen zizun belauniko jartzeak.\nEskalatzea baino gogorragoa da.\nBaina erakusleiho pila bat jarri izan dituzu, apurtzaileak, ukitu berezia zuten, “Izasen ukitua”, nortasun handia. Gogoan daukat eskaparategintzako ikastaro batetik itzuli zinela irakaslearekin zeharo liluratuta; beste inori ez zitzaion gustatu, ez omen zioten ulertzen, abstraktuegia omen, zu txunditu egin zintuen.\nArte eskolak eman zizkigun: begi bistako gauzetatik hasita kontzeptu abstraktuagoetaraino. Argiaz mintzatu zen, perspektibaz, plano diagonalaz, konposizioaz… Formez hitz egin zigun, laukiez eta borobilez; espazioaz, aireaz. Aitak margolanei buruz hitz egiten zigunean bezalakoxea izan zen: ohartu argia nondik sartzen den, erreparatu diagonalari, kontuan hartu ihes puntuak, hautatu koloreak tentuz, jokatu bolumenekin, gidatu ikuslearen begia… Argazkigintza ikastaroetan barneratu nuenaren antza ere bazuen. Begiaren funtzionamendua ulertu behar da gustatzen zaizkidan hainbat gintzatarako: argazkigintza, joskintza, eskaparategintza, afixagintza…\nBai, hori ere beste eskaparate bat da.\nNik egiten ditudan erakusleihoak klasikoagoak dira.\nBezeroei gehiago gustatzen zaizkie zureak.\nKonbentzionalagoak direlako, leunagoak.\n“Bai eskaparate dotorea”, esaten dute.\n“Gatzgabea”, zuk, atzetik.\nEpela, baina salgarria.\nAstearte eguerdiro Karakatera igotzen gara, badira hamar urte hala egiten dugula. Denda itxi, bazkaldu eta 14:15ean elkartzen gara Pili, Mari Tere eta gu biok. Txillarrerekin joaten ginen lehenago, harengana joaten gara orain. Euri, elur… igual du, beti joaten gara. Uste nuen jubilatu ostean lagunak ez zirela gehiago etorriko, ordua ez baita egokia, baina etortzen jarraitzen dute.\nOrain bi aste gizon batekin gurutzatu ginen goranzkoan, esan zigun ez jaisteko betiko bidetik, erorita zeudela hainbat arbola. Kasu egin genion, baina harra gelditu zitzaigun: “Bera igaro bada, gu zergatik ez?”. Hurrengo astean aipatu bidetik jaitsi ginen: a ze lanak enborrak gainetik eta azpitik igarotzen, gozatua! Bideoa grabatu genuen. Arbola handi bat zegoen bidean gurutzatuta, jauzi egin behar zen enborretik mendi mazelara igota; algaraka aritu ginen. Pili erori egin zen, ezin txizalarriari eutsi, horretarako ere ez dauzkagu hogeita bost urte. Droga modukoa da Karakate, ohitu egin gara asteartero igotzen eta beharrizan bilakatu zaigu.\nTxillarreren errautsak han zabaldu genituen, Rosak ere han dauzka senarrarenak.\nEta Mari Terek nola disfrutatzen duen, Karakatera joaten garenean ume bat dirudi, pozarren. Ederra da ikustea. Lehen ere askotan joaten ginen, udaberrian batez ere. Ama hilzorian zegoela huts egingo genuen astearteren batean, baina saiatzen ginen biotako bat dendatik lehenago irten, amari bazkaltzen eman eta mendira joaten. Loreak biltzen ditugu, adaxkak, belarrak.\nAma Txillarre baino hiru hilabete lehenago hil zen. Amarena irentsita geneukan, baina Lurdesek gure adina zeukan, gauza asko konpartitu zituen gurekin, tripak nahastu zitzaizkigun. Mendiko makilekin arku bat egin genion hilkutxari, bihotzetik egindako despedida izan zen, asko maite genuen.\nAma zahartu zenean bion artean antolatu genuen haren zaintza. Biotako bat joaten zen goizean zortziak laurden gutxitan; hasierako urteetan jaikita egoten zen ordurako, kulunkaulkian eserita, gure zain aurpegia makillatu geniezaion, orraztu genezan, oinetan sendaketa egin geniezaion. Diabetikoa zen, gangrenatzeko zorian zeuzkan zangoak. Azkeneko egunean ere apaindu zen margoz eta irakurri zuen egunkaria. Gosaria atera, pintatu, janzten lagundu eta sofan esertzen genuen. Gero eta lo gehiago egiten zuen. Eguerdian, denda itxitakoan, bazkaria ematera igotzen ginen eta sofara itzultzen zen berriz; asko gustatzen zitzaion teletestua, futboleko eta pilotako emaitzak begiratzen zituen. Egunkaria xehe irakurtzen zuen, notizien haria jarraitzen. Pardela aldatzen genion goizean, eguerdian eta gauean. Telefonoa lanparatxo bati konektatu genion, jotzen zuenean argi egin zezan, ez baitzuen entzuten. Dendatik deitzen genion ondo zegoen galdezka. Azkenerako tinbrea jarri zuen lepotik zintzilik; hainbatetan jaitsi nintzen goizaldeko ordu txikietan, arnasa etenda. Zentralitatik deitzen ziguten, abisua ematen ziguten amak deitu zuela baina ez ziguten esaten zergatik, bihotza kolkoan egiten nuen amaren etxerako bidea, kakalarriak jota, zein egoeratan aurkituko nuen ikaratan. Normalean, antzeko kontua izaten zen: arnasa hartzeko zailtasunak zituen eta ohetik jaiki eta aulki kulunkarian eseri nahi izaten zuen hobeto arnasteko; ez zen beti iristen ordea, pisu handia zeukan eta huts egiten zioten hankek. Erori egiten zen, ez zuen beti asmatzen ohetik kulunkarirakoan. Hasieran tinbrea etxeko sarreran uzten zuen, kosta zitzaion jantzita eramatera ohitzea. Hoztuta topatzen genuen lurrean.\nDeitzen zuenean beti zen “erori egin naiz, etorri!” edo “gainean kaka egin dut, etorri!”.\nHor ez zen gaitzik: esaten zenuen “banoa!”, bazenekien zertara zindoazen, baina zentralitatik hots egiten zutenean… Hil zenean lasaitasun handia hartu nuen ohean eta bare-bare topatu nuelako, mantak gerrian tolestuta. Mila modu imajinatu nituen ama hilda aurkitzekoak. Asko balio izan zidan azken une trankil hark. Eta orain ohartzen naiz zerk lasaitu ninduen gehien: ama osorik hil zen. Amona Genarari hanka pasmatu eta ebaki egin behar izan zioten, betiko izutu ninduen ebakuntza hark. Ama bi zangoekin hil zen, osorik.\nHorrelako gauzek kontsolatzen gaituzte.\nGaueko hamaikak aurretik hil zen eta goizeko zortzietan aurkitu nuen, ez zigun gaua berarekin igarotzen uzten, aski beregaina zen. Gorra zenez, batzuetan isil-gordeka gelditzen ginen haren etxean, aldameneko gelan gaua pasatzen; iritsi berriak ginelakoa egiten genuen goizean. “Egun on, ama! Zer moduz gaua?”. Medikuek esaten ziguten edozein momentutan hil zitekeela, amaren aldamenean egoteko, baina berak argi zeukan: “Bakarrik hil nahi dut”. Goiz hartan niri tokatzen zitzaidan amaren etxera igotzea; iritsi nintzenean ohean zetzala ikusi nuen, ohiko posturan, alboz etzanda, hasieran ez nintzen ohartu hila zenik. Nik uste dut ohera sartu eta berehala, lo hartu orduko eman ziola bihotzekoak, izan ere, gauero hutsik egin gabe iratzartzen zen hamaikak aldera, agondu eta gau-mahaian izaten zuen ahabi zukua edaten zuen. Gelara sartu nintzenean edalontzia beteta zegoela ikusi nuen, ukitu ere egin gabe: gau hartan ez zen esnatu. Ez nuen jakin zer egin, sorbaldaraino igo nion tapakia, ez nion musurik eman. Egunkaria nekarkion goizero bezala, eta irakurtzera eseri nintzen. Handik minutu batera “zer arraiotan ari zara?”, esan nion neure buruari. Zur eta lur gelditu nintzen nire erreakzioarekin. Orduan deitu nizun.\nAma hil ostean landareak ureztatzera joaten ginen haren etxera astean behin. Artean bizirik zela ikusi nuen lehenengo aldiz ahate bat leiho ertzeko lorategitxoan. Ama oso geldirik egoten zen, hegaztia ez izutzeko bezain geldirik. Leihotik ahatea ikusi nuenean esan nion “hara! Paitta bat, ama!”. “Bai”, erantzun zidan, “noizbehinka etortzen da”. Hil ostean, landareak ureztatzera joanda konturatu nintzen ahatea bertan zegoela, erdi lo. Leihoaren zirriztu bat ireki eta begiratu egin nion, ez nintzen uxatzera ausartu. Geroztik, paitta bertan bazegoen ez nituen landareak ureztatzen. Hiru bat hilabete eman zituen leiho ertzean.\nBi kumaldi izaten dituzte: udaberrian eta udazkenean. Herriko liburutegia King Kongeko lehenengo pisuan egon da urte askoan, eta liburuzainek paittatxoak ikusten zituzten zerutik erortzen, ahatekumeak zoruan paf lehertzen. Pena eta nazka eragiten zien horrek. Leiho ertzetako balkoitxoetan jartzen dituzte arrautzak. Ahateentzat goi mailako loftak dira King Kongeko balkoitxoak, hara ez da harraparirik iristen. Normalean, mendian ugaltzen dira, erreka ertzean harrapariek jaten dizkietelako arrautzak. King Kongeko balkoitxo garaietan lasai-lasai txitatzen dituzte, balkoirik lasaienak hautatzen dituzte, inor bizi ez den etxeetakoak edo, ama bezala, oso gutxi mugitzen diren zaharren etxeetakoak. Arazoa da ez dutela bigarren urratsa kontuan hartzen: kumeak ibaira nola eraman. Liburuzainak esaten zuen: “Ama txarragorik!”; ez zitzaion normala iruditzen arrautzak salbu eta berotan txitatu ostean ahatekumeak zoruaren aurka lehertzen uztea. Jo zortzi arrautzatik txita bakarra ateratzen dela bizirik; onenera, bi. Ama kume bat ibaira eramaten ari den bitartean egiten dute jauzi gainerakoek. Ikusi izan ditugu kaioak erreka hegian txita jaioberriak jaten. Arrautzak ibaitik urrun jartzen ikasi dute ahateek, zortedunak ibaira itzultzen dira. Dena dela, gero eta paitta gehiago daude urtean-urtean, beraz, argi dago eboluzioak funtzionatzen duela.\nAma hil eta aste gutxira joan nintzen haren etxera eta han ikusi nuen paitta txiki bat arrautza oskola kraskatu berria. Oso urduri jarri nintzen, deitu egin nizun: “Izas, jaiotzen ari dira”, hil ala biziko zerbait balitz bezala kontatu nizun. Hunkitu egin ginen. Denda itxi eta denok igo ginen arrautzak eklosionatzen ikustera.\nHan utzi genuen ahatea bere kumeekin, ez zitzaigun eskua sartzea bururatu, nola sartuko zara deitu ez dizuten lekuan?\nDesatsegina da txitak hiltzen ikustea…\nBaina pentsatzen duzu: honela funtzionatzen du hautespen naturalak.\nEz genekien zer egin, begira egon ginen, prozesu osoari adi. Txitaldia, jaiotza, jauziak… Paf-paf.\nLatoizko apaingarri bat eta bi kutxatila hartu nituen neuretzat.\nAterkiontzia, guardasolak, iduneko hau eta landare batzuk nik.\nUrrezko bitxiak saldu egin genituen eta diru apurra biloben artean banatu: hala agindu zuen testamentuan. Imitaziozko bitxiak arka batean gorde genituen eta dendara ekarri. Bezeroren batek edergailu klasikoak eskatzen dizkigunean kutxa ateratzen diogu. Alpakazko erretiluak saldu egin genituen.\nAmaren objektuak saltzen hasi ginenerako igaro ziren bi urte haren heriotzatik. Dolua egin behar izan genuen, deslotu.\nAmaren makillatzeko hauts kaxa hartu nuen, goizero erabiltzen dut, haren usaina dauka.\nNik xaboiak eta kremak.\nEta olioa: berrogei litrotik gora zeuzkan etxean; eta Fairy, hogei botila bai.\nAmak ohitura zuen medikuei, erizainei, ile-apaintzaileei, masajistari eta podologoari Gabonetan opariren bat egitea; hasieran dendatik hartzen zien zerbait, gero etxeko liburuak oparitzen hasi zen, nik esaten nion: “Ama, zergatik ez diezu olio litro bana oparitzen?”. “Ozpin halakoa!”, esaten zidan, “nola oparituko diet, ba, olioa?”. “Iraungi egingo zaizu” gaztigatzen nion, eta hark: “Olioa ez da galtzen”. Etxea hustu genuenean aurkitu genituen olioak 1985ekoak ziren. Bera 2015ean hil zen.\nAitak eskuz egindako alfonbrak eta kuxinak gorde egin genituen.\nGetariako etxerako hartu genituen arkoia eta sinfonier bat. Margolanen artean gehien gustatzen zitzaidana eraman nuen: Van Gogh-en eguzkiloreak. Baita oso polita iruditzen zitzaidan bodegoi txiki bat ere: arrautza frijitu bat buztinezko kazolatxoan pitxar berde baten ondoan.\nNik hiru dauzkat orain, urte askoan ez dut aitaren lanik izan: haren paleta gorde nuen, horixe zen neukan bakarra, eta ikatz-ziriz eginiko marrazki batzuk, zuk emandakoak. King Kongeko etxeko ezkaratzean urte askoan egon zen aitaren koadroa, bebarruko konponketa egitean kendu nahi izan zutena, hartu nuen neuretzat. Markoa aldatu nion, salako horman daukat orain. Moila bat ageri da txalupekin: batel batek Mertxe izena du izkiriatuta, besteak Izaskun. Mertxe King Kong tabernako alaba da. Mozkortien margolana ere hartu nuen: bi gizon mahai gainean erdi etzanik, begiak itxita irribarrez, ardo botila aldamenean. Aitak amaitu gabe utzi zuen koadroa bilobetako batek hartu zuen.\nEz zen gurekin fio: “Hiltzen naizen orduko salduko dizkidazue margolanak eta liburuak!”, esaten zigun. Koadroak gordeta dauzkagu. Bi urte eman genituen amaren etxea husten, errentan jarri genuen arte. Tailerrei alokatzen genien etxea kanpotik zetozen langileentzat. Saltzea erabaki genuenean, ordea, guztiz hustu behar izan genuen.\nMila Zapak lokala utzi zigun, bildu eta hantxe gorde genituen aitaren margoihal guztiak. Liburuak ere, kutxetan sartu eta Milarenean pilatu genituen. Liburu sortak Internetez saltzen saiatu zinen zu, bigarren eskuko plataformetan. Zeramikazko irudi batzuekin ere aritu zinen tratuan.\nLladro etxeko zeramikak zeuzkan amak, garai batean ospe handikoak. Orain ere badira bildumagileak. Salgai jarri nituen hemezortzi eurotan. Conchi izeneko emakume batek deitu zidan Kataluniatik, merkezurreko prezioarekin harrituta. Hark azaldu zidan zeramikak hautsi gabe bidaltzeko nola prestatu, nola paketatu: eskatu zidan egiteko paperezko pilota txiki multzo bat eta kokatzeko piezak haien artean. Ez nion kasurik egin. Milika horietako bat izango zela egin nuen neurekiko eta iruditu bezala prestatu nituen zeramikak. Tamalez, pieza bat herren iritsi zitzaion, hanka hautsita.\nHeraldika liburuak arrapintan saldu zenituen.\nBaziren beste batzuk Bigarren Mundu Gerrari buruzkoak: autentikoak al ziren galdetu ziguten eta guk baietz, hala uste genuen; kopiak izan, ordea, eta atzera bueltan bidali zizkiguten.\nOrduan, aspertu egin nintzen. Urte batzuk lehenago semearen Playmobil guztiak saldu nituen di-da batean. Semeak hamabost urte bete zituenean haiekin jolasteko nagusitxoa zela iruditu zitzaidan; ondo antolatu eta Murtziara bidali nituen. Semeari ez zion batere graziarik egin, baina salmenta erraza izan zen. Amaren gauzekin erreta amaitu nuen.\nProposatu nizun: “Izas, dendan bertan aterako ditugu saltzera, pixkanaka, diskretuki, beste salgaiekin nahasian; ez dugu eskaparate bat egingo amaren egongelarekin, baina bestelako gauzen tartean jarrita… salduko dira!”. Dendako beherapenekin batera amarenak izandako objektuak jartzen hasi ginen: zeramika batzuk, baxera bat, bi argimutil, liburuak... Gelditzen zaizkigu amaren maixeria gutxi batzuk, baina saldu genituen gehienak. Liburuak hiru euroan ateratzen ditugu dendako stock zaharrarekin batera, gutxika-gutxika erosi digute mordoska bat. Oraintxe ari gara aleka saltzen amarena zen bilduma bat, Bruguera etxekoa. Oso polita gelditzen da eskaparatean, lerro-lerro jarri ditugu Truman Capote, Gabriel Garcia Marquez… euro bakarrean salgai. Gaur ez dugu batere saldu, baina atzo erosi zizkiguten hamar, eta ni poz-pozik.\nAmaren egongelako mahaiko zeramikazko oilarrak Milaren erakustokian jarri genituen ikusgai; denak saldu genituen kolpe bakarrean. Zorte handia izan genuen urrutirako erosi zizkigutelako. Niri lotsa ematen zidan amaren trasteak auzoko bati saltzeak, pentsa bizilagunak erosten dizkizula amaren zeramikak harenak zirenik jakin gabe… Baina bezero zenbaiti atentzioa eman zieten, gustuko izan zuten amaren estilo rokokoa, eta eskerrak! A ze poza mutil kolonbiar hark eman ziguna oilarraren prezioa galdetu zigunean… Zeramika ona zen, balioko zituen ehun euro bere garaian, baina “bederatzi euro” esan nion eta mutila piztu egin zen. “Bai polita!”, esaten zidan, “nire amak oso gustuko ditu oilarrak!”.\nBeste emakume batek amaren ontziteria bat erosi zigun Cacereseko ezkonberri batzuei oparitzeko. Pozarren bidali genion damutu orduko.\nOrain hamar urte etxez aldatu ginen, ordura arte Jose Inazioren gurasoek emandako pisuan bizi ginen. Pisua errentan jartzea erabaki genuenean ezagutu genituen Secou, Mamadou eta Moussa anaiak. Secou eta Moussa azaldu ziren dendara. Errentan jartzeko etxe bat bageneukala jakin zuten, hotsa entzun zuten igual alokatuko geniela, ordutik dauzkagu apopilo, lauzpabost bizi dira etxean, batzuk joan eta besteak etorri. Haurrak izan zituztenean dendara etortzen ziren eskolako materialaren bila edo oharren bat ulertzen ez zutenean, galdezka. Eskatzen zidaten ea lana aurkitzen lagunduko nien, baina ez nekien nola lagundu, ez nekien nora joan lan eske. Segituan konturatzen dira zertarako dauden hemen: arrantzarako, eraikuntzarako, mando lanerako. Secou arrantzalea da. Arrainak ekartzen zizkigun ostegunetan. Pentsa nolakoak diren kontuak: arrantzalea arraina oparitzera azaldu eta inori ondo etorri ez. Zergatik? Osteguna pintxo-poteoaren eguna delako. Ostiraletan ere berandu etxeratzen gara, asteburuetan mendira… Ez niri ez inguruko beste inori zetorkion ondo, arraina alferrik galtzen zen. Horra, Europa.\nMomentu honetan dendaren % 40 liburuak dira, eta gainerako % 60a banatzen da osagarrien, eskola materialaren, jostailuen eta dekorazioaren artean. Liburuek marjina txikia daukate, % 25 ingurukoa. Sekula ez da saldu gabeko guztia itzultzea lortzen, beti gelditzen dira itzuli gabeko liburuak dendaostean. Liburu dendak stock handia eskatzen du: oraintxe 40.000 euro ditugu liburutan, 4.000 musikan, 20.000 eskola materialean eta beste 20.000 bitxietan. Loradendetan, esaterako, stocka txikia da, arin bai arin atera behar da. Baina gure dendak stockari esker funtzionatzen du.\nSalgai bakoitzetik lortzen dugun irabazia aldakorra da hilabete batetik bestera, oreka arraro bat da denda honen sekretua. Gutxi saltzen den garaietan bestelako lanak egiten ditugu, horrela lortzen dugu hilabetero gu biontzako egun osoko soldata bana eta beste bi langilerentzako ordu batzuetako jornala. Eskulana, artisau lana, oso merkea da, baina ia librea, apenas eskatzen duen inbertsiorik.\nLagun asko jarri izan ditugu beharrean, zeregin txikietan. Mari Asun eta Mari Angeles abilak eta zehatzak dira eskuekin, mozorroetako detaileak egin izan dizkigute. Kimono bati paparrean lentejuelazko dragoi bat josi zion Mari Angelesek, kapeluko ertzak ezkataz apaindu. Senarra ospitalean zeukala egin zuen erietxeko aulkian. Lanez gainezka genbiltzanez lagundu egiten ziguten. Victoria ere, tabernaren jabe egin aurretik, dendaostera sartzen zen eta josteari ekiten zion; “zer egin dezaket?”, galdetzen zuen sartu bakoitzean. Salud gure bizilagunak ere josi zituen etxean dendarako mozorro batzuk.\nGarai batean lore lehorrekin apaingarriak egiten genituen. Dendaren erdian lore sorta sikuak geneuzkan: eukaliptoa, panikulata, amarantoa, katu-bixarra, mimosa, oroilorea… Zentroak eta sortak eskatzen zizkiguten egongeletarako, erakusleihoetarako, itxarongeletarako, komunetarako… Lan horiek eginda materiala bere hartan salduta baino irabazi handixeagoa lortzen genuen, aparteko etekina. Zumezko saskitxoetan lore apainduretarako poliuretano-aparra sartu eta koloretako zentroak osatzen genituen enkarguz.\nOreka modu bat topatu dugu hilabetero denontzako soldata atera ahal izateko, baina badira hilabete batzuk ezin iritsi garenak; gu bion lan-saria murrizten dugu horrelakoetan. Ahal dugunean berreskuratzen dugu, une batzuetan geuretik jartzen dugu aurrera egin ahal izateko.\nKanpotik, jendeari iruditzen zaio denda martxa onean dabilela eta diru parrasta egingo dugula. Guk 1.400 euroko soldata daukagu, inoizko altuena orain, hortik behera kobratu dugu beti. Aurten eta iaz aparteko ordainsariak kobratu ditugu lehen aldiz.\nHogeita bost urtez amari ere jornal txiki bat ordaindu genion dendatik: laurehun euro ematen genizkion hilean, astean ehun, dendako enkarguak egitearen truke.\nTrapu zikinak ere hark garbitzen zizkigun, hiru astean behin pilatzen genuen garbigailua betetzeko adina. Epe hori igarota mantar zikinen poltsa ematen ez bagenion oihuka hasten zitzaigun: “¿Los trapos? ¡Sois unas cochinas!”.\nAmari alargun-saria gelditu zitzaion, baina ez zitzaion iristen, ezin, palazioan bizita. King Kongeko komunitate gastuak izugarriak dira, laurehun euro hiruhileko bakoitzean. Horregatik saldu genuen etxea hil zenean. Gogoan daukat haurrek esaten zigutela: “Amama aberatsa da!”. Ikusten zuten hain dotore, etxe puska hartan… Ba, zortziehun euro maneiatzen zituen, eta erdia geuk emanda. Denda oinordetzan jaso duten saltzaile askok gurasoak mantendu behar izan dituzte hil arte: gurasoek bizitza guztian lan egin zuten dendan, kotizatu gabe ordea, eta zahartzean ez zitzaien apurrik gelditu.\nDendaren gainean, lehenengo pisuan, Garate baserriko Iñaki bizi da. Handik ekarritako tipula-borkak, berakatz-txirikordak eta piperrak lehortzera jartzen ditu dendagaineko balkoian. Banatu ere egiten ditu, “emango tipula bat?” esaten diote, eta hark eman, balkoitik. Oraintxe edozer gauza dirudi balkoiak, hosto iharrez, baratxuri lehorrez eta sokaz gainezka, siku-siku, hurrengo uztako eskegialdiaren zain. Zintzilikatzen dituenean arreta ematen du, bete-bete egiten du dena: baranda, sabaia eta alboak. Txori bat ere badu zaratatsua. Jendeak argazkiak egiten dizkio balkoiari eta sareetara igotzen, eta azpian gure errotulua agertzen da beti, “Pitxintxu”, propaganda egiten digu debalde. Bitxia da gizona, El llanero solitario deitzen diote, cowboy sonbreirua buruan eta bota kanperoak oinetan, hortzeria ustelarekin barrez, erdiz ematen du irrigura erdiz izu pixka bat, xelebre hutsa da eta.\nOrain urte pare bat, barazki txirikordekin batean, panpako luma-erratzak jarri zituen balkoian. Kalean ikusita esan nion: “Iñaki, nolatan jarri dituzu landare inbaditzaile itsusi horiek?”. Hortzak erakutsiz erantzun zidan: “Inbaditzaileak? Zuok bai, zuok emakumeok bai inbaditzaileak!”. Handik gutxira baratxuri-korda batekin azaldu zen dendan.\nParean bada beste emakume bat, gu baino hamar bat urte gazteagoa, La caramelera esaten dioguna, gozoki denda ezagun bateko alaba. Eguna leihoan igarotzen du. Dendako martxaz geuk baino gehiago jakin behar du derrigor. Hantxe egoten da ateratzen garen bakoitzean. Andre diskretua da izatez, bitxia da zenbat ordu eskaintzen dizkion kalearen kontenplazioari.\nIbai aldeko bikotea ere mundiala da. Erretzen egoten dira leihoan, eta otorduetako hondakinak plateretik dendapeko pasalekura botatzen dituzte klax-klax, dendaostetik ikusten ditugu paittak eta katuak eta saguak mau-mau, zapa-zapa. Hondakinen zati bat leihopeko koxkan gelditzen zaigu, oraintxe itxuragabe daukagu leihopea, ez dute gaiztoz egiten, lege zaharrean birziklatzen dute. Eta orain, langileetako bat bajan daukagunez eta garbiketa sakona hala moduz egiten dugunez, armiarmaz josita daukagu atzeko bentanapea, paisaia itzela, mapa organikoa.\nErretiratu zen Mila Zapa, erretiratu zen Mari Tere loradendakoa, erretiratu ziren Andres, Karmelo, Jose Luisa, Arrate…, aurten erretiratuko da Jose Inazio. Etorri badatorrela argi dago, kontuari iskin egiten ari garela uste dut, iritsiko da eta ikusiko dugu, ez dugu ezer egin zahar-sariari begira.\nGure lagun batzuk arazo fisikoekin edo emozionalekin iritsi dira hirurogeitaka urtera, gaixotasunekin, behar dute atsedena, patxada. Gu oraindik ondo gaude.\nBelaunak kastigatzen zaizkigu lehen baino errazago.\nBelaunak eta gerria eta sorbaldak eta eztarria eta bista… Itxuroso samar egoteko ilea tindatu behar sarri-sarri, hortzak konpontzea bentaja… Ordezkoak ditugu hortz batzuk: kastañuelak.\nHortzena zulo beltz bat da: nik denak dauzkat enpastatuta, ahulduta hamabi urterekin tuberkulosia pasatu nuenetik, eta ilunduta, berrogeirekin piorrea izanez geroztik. Zubi bat jarri zidaten eta atera eta sartu egiten ditut atzeko haginak: “Nola egiten duzu hori?”, galdetzen dit bilobak miretsita. Beheko ebakortzak eta letaginak forratuta dauzkat.\nAhoa itxi ezin, baina. Betaurrekoak erregulatzea ere komeni… Gastua, galanta.\nHori, lepotik gora!\nEstresatuta zaudenean ahotsa joaten zaizu zuri. Makalagoa zara zu ni baino, gazteagoa izanagatik.\nMarka da, gero, bozik gabe saltzea! Eta eskuetan kozkorrak atera zaizkit eta opariak biltzean, ras, igurzten ditut porta-celloarekin. Behar ez direnak gogortu zaizkigu, brodatzeko ere, aulki altua behar orain, eta kopeta-argia; akabo, bestela, begiak eta gerria.\nNiri pazientzia joaten zait airean! Are lotsagabeagoa bihurtu naiz, egingo nuke erretiratzean askatuko ditudala zakurrak.\nBeti zorretan uzten duen andre bati, ehun euroko poltsa erosi eta afanean ari zenari, bota zenion: “Behin ordainduko eta, haizetuta?”. Eta euskaraz idatzitako oharra ulertu ezin omen zuen emakume eibartar ttentte hari… “Zure liburua iritsi da. Eskerrik asko” bidali zenion, eta agiraka deitu berak, ez ei zuen entenditzen. “Marokoarrek ere ulertzen dute”, bota zenion, ez baitzinen Aminarekin tratua arazorik gabe itxi zaharra mezu berberarekin. Ordutik ez dizu agurrik egiten kalean. Zure bizilaguna ez balitz, gaitz erdi.\nDeituidan zakurra, baina emaidan ogia.\nLoezina ere izaten duzu...\nBaina, gu ondo gaudela esan ez dugu, ba?\nEibartarrek dioten moduan: “Hobeto, kalterako”.\nEz dugu denda itxi osteko garaian pentsatu.\nNik sasoian ikusten dut neure burua, oraindik falta zaizkit urte batzuk, hirurogeita bi ditut, erretirorako lau falta, aurten jakin dut hirurogeita sei urte eta sei hilabeterekin hartu ahal izango dudala.\nZuk aspaldi esan zenuen erretiratzean Getariara joango zinela bizitzera.\nHala agindu nion Andresi.\nUste dut oraindik ez dugula gaia atera nahi. Arindua hartuko dugula, dudarik ez, baina hain izango da aldaketa handia! Zuk aise diozu Getariara joango zarela, baina ai, aklimatazioa beharko duzu. Elgoibarko saltsarik ez daukazu han! Tira, moldatuko zara.\nGure lagunak mugituak dira, erretiratu ostean ere ez daude geldirik: emakume taldean dabiltza, kirola egiten, hizkuntzak ikasten, irakurle taldean… Arrate josten hasi da.\nNik badakit ez dudala josiko behin pertsiana jaitsitakoan, ase naiz hortatik.\nNi mendira joango naiz, gimnasia egingo dut, bidaiatu egin nahi dut, akaso gorputzak jarriko nau neure tokian. Lagunak oso inportanteak dira niretzat. Gidabaimena badudanez, Andresek bere paperen artean jarraituko du eta nik planak egingo ditut han eta hemen. Ez nau teilatuak azpian harrapatuko!\nMendiak, argazkigintzak, blogak eta afixak egiteak hartuko didate aski denbora. Orduak sartuko ditut pantailaren aurrean. Afixak egingo ditut: gorriak, zuriak eta beltzak.\nEguerdian bi ardo hartzen ditugu, iluntzean beste bi.\nIa berrogei urtean Orbea tabernan hartu dugu lanosteko ardo parea.\nOrbeako Anttoni El vasco deitzen genion, abertzale gogorretakoa zelako. Marian, emaztea, beste ezpal batekoa zen, hark lortu zuen Kakatzaren hilketaren ondoren alde egindako bezeroak luzean-luzean tabernara ekartzea. Apurka sukaldera zokoratu zuen Antton txorizoa egostera eta patata tortilla egitera, eta bera egin zen barraren kargu. Eskua zuen bezeroekin, emakumeekin batik bat.\nArratek esaten duena inportantea da. Bilbon bizi da aspalditik eta askotan gertatzen zaio herrira itzultzean nora joanik ez izatea. Orbeara sartu orduko Marianek abegi egiten zion, ardoa atera eta aldamenean geratzen zitzaion gu iritsi arte edo, bezeroei kasu egin behar bazien, egunkaria eta herriko aldizkaria gerturatzen zizkion. Emakume gehienak ez dira eroso sentitzen bakarrik tabernan. Orbean ez zinen lekuz kanpo sentitzen.\nBultzaka aritzen gintzaizkion moda berriekin. Gainerako tabernek ardoa kopatan ematen zuten bitartean txikito edalontziekin jarraitzen zuten han.\n“Gaizki zabiltza, Marian”, esaten genion, “orain kopa zabalak nahi ditu jendeak, aldea dago gorria kopa hotzean edo edalontzi lodian hartu!”.\nKostata, baina sartzen ziren arrastoan.\nTaberna ona zen: garbia, ardo ederrak zeuzkaten, puntuan hoztuak. Sukaldari ona zen Antton.\nGabonetan geuk apaintzen genien taberna eta Mari Terek lore apaindurak eramaten zizkien aldian-aldian.\nHan ospatu izan ditugu urtemuga guztiak. Ondo zaintzen gintuen: ordu baterako prest izaten zuen guretzako mahaia, patata tortilla eta gildekin. Kaxianorena jartzen zigun bozgorailuetatik, ardoa zenbat gura.\nMarian gaixotu zen, zarratu egin behar izan zuten.\nGainera, poteoa asko jaitsi da denean.\nOrain dela gutxira arte barneratuta egon da txikiteorako ohitura. Gazteek pintxo-poteoa egiten dute, zerikusirik ez lehengo txikiteoarekin. Pintxo-poteoan emakume taldeak ere elkartzen dira, poteoan ez. Lehen, egunero irteten ziren tailerretatik txikiteora langile taldeak, gizon kuadrillak. Andresek kontatzen du hogeita hiru urterekin ikastolara lanera etorri zenean kafea, kopa eta purua egunerokoak zirela gizonen artean. Goizero, Txarridunara gosaltzera joaten zenean tailerretako beharginak ikusten zituen lanera sartu aurretik kafea eta kopa hartzen. Langileak eguerdiko 12:00etan irteten ziren, Sigmako sirena entzuten zen, 1985ean mututu zen, lantegia itxi baino hamar urte lehenago. 1.500 behargin zituen Sigmak, saldoka ateratzen ziren. Bederatzi baxoerdi hartzen bazituzten, bederatziak edaten zituzten denek. Haietakoren bat berandutzen bazen barran uzten zizkioten txikitoak zain; lagunengana iristerako taberna guztietatik egin behar zuen erronda, bakarrik, poteak banan-banan edanez. Betiko ibilbidea egingo zuen txikitoen atzetik lagunengana iritsi arte. Hiru minutu egiten zituzten taberna bakoitzean. Orain King Kong tabernan hartzen dugu kafea goiz erdian eta badaude agure txikitero batzuk laurogeita bost urte ingurukoak. Egunero elkartzen dira toki berean eta egunero egiten dute ibilbide bera. Haietako bat jolas makinetan katigatzen da eta besteek hanka egiten diote, ez diote itxaroten, zain izaten du baso ardoa barran. “Gu bagoaz” esaten diote, erritual bat da eta hori da araua, bost minutu taberna bakoitzean, egunero hainbat txikito. Normalean ez dute ardoa osorik edaten, erdia edaten dute. Ardo arrunta, eta erdia alferrik galtzeko.\nGuk egurasteko eta elkarri informazioa pasatzeko beti hartu izan dugu ardo bat.\nDendatik kanpo hitz egiten dugu geure kontuez, hemen ezin da.\nBolada luze batean, zazpiak aldera, jende gutxi zegoen momentu bat aprobetxatu eta biok irteten ginen Oraikora ardo bat hartzera, bertatik bertara; jendea sartzen bazen bila etortzen zitzaizkigun. Denda itxi ere egin izan dugu horretarako.\nBai. Baina ez ardoarengatik!\nArdoarekin atseden momentu bat hartzeko.\nEta zenbat bider errepikatu dugun ez genuela txikitoa dendaostean hartu nahi? Lagunak etortzen ziren eta esaten ziguten, “ekarriko dizuegu ardo bat?”, “nahi al duzue kafe bat?”. Guk dendan ez dugu txikitorik nahi, guk dendan lan egin nahi dugu eta txikitoa eta berriketa tabernan.\nDendan ezin dugu elkarrizketarik izan, beti da mozten duen zerbait, eten egin behar izaten dugu solasa. Gure senarrak harrituta dauzkagu: “Egunero bederatzi orduz elkarrekin lanean, mendira elkarrekin… eta ez duzuela hitz egiteko astirik?”.\nOstiral eguerdietan emakumeak elkartzen gara ardo pare bat hartu eta tertulian aritzeko; batzuetan elkartzen gara lau, besteetan sei, gai sozialez eta mendiaz hitz egiten dugu. Ostiral iluntzeetan Jose Inazio eta Andres etortzen dira gure bila eta txikiteora joaten gara laurok. Betidanik. Nik Rueda edaten dut eguerdian, eta, arratsean, gorria udan eta neguan beltza. Garai batean denok edaten genuen ardo arrunta, orain ez: orain Pierola, Enate, Homenaje… Orain inork ez du eskatzen besterik gabe beltz bat edo zuri bat.\nNik gorria edaten dut beti.\nDuela lau urte, aita hil eta hogeita hamahiru urtera, udaletxetik deitu ziguten azentu atzerritarreko mutil batek gutaz galdezka hots egin zuela esanez. Ezezagun hark Estívariz sinadura zuen olio-pintura bat aurkitu zuen Donostian, zaborretan, eta margolariaren senideen bila zebilen. Harremanetan jarri ginen; gazte italiar bat zen, Arte Ederrak ikasitakoa, Donostian ari zena taberna batean zerbitzari. Etxera bidean topatu zuen Arrosarioko Ama Birjinaren irudia margotuta zeukan koadroa zabor kontainer baten aldamenean utzita. Olio ona iruditu omen zitzaion. Abizen hura Interneten bilatu eta, kasualitatez, aitaren lanekin antolatu genuen erakusketarekin bat egin zuenez, jakin zuen izan zela Elgoibarren Estívariz izeneko margolari bat bi alaba zituena. Donostian elkartu ginen bazkaloste batean, Filippo Zanella izena zuen italiarrak. Trukean, arte liburu bat eraman genion opari.\n“Zoaz Pitxintxura, han ekarriko dizute”, entzuten dugu. Horretan saiatzen gara. Emakume zaharrek paladun belarritakoak behar dituzte, jadanik zulorik ez daukatelako edo gingila hautsita daukatelako. Enbalatzeko papera ez dute beste inon saltzen. Badira gauza txikiak, dirurik apenas ematen dutenak, jendeak behar dituenak. Atzo gizon bat etorri zen zozketa baterako boletoak egin nahi zituela eta matrizedun paper sorta bat behar zuela esanez. Eskure etxeak ditu halakoak euskaraz: hartze-agiriak, ordainagiriak, loteria libretak, fakturak, jatetxeetarako menuak… Ostegunerako behar zuen. Topatu genuen sorta bat matrizearekin haiek zigilua jartzeko eta zenbakitzeko modukoa eta ekarri diogu, bi euro balio ditu, baina korapilo bat askatu duzu. Plastikozko uztaiak modan jarri zirenean silikonazko torlojua izaten zuten eta erraz galtzen zitzaien. Orduan bezeroei metalezko torlojuak eskaintzen hasi ginen, metalezkoen zuloa estuegia izaten zen plastikozkoen kirtenentzat, baina guraizeen puntarekin zuloa apur bat zabaldu eta kitto, ez ziren erortzen. Beti dugu B plana martxan jartzeko pronto.\nSaltzen duzunaren araberako bezeria sortzen duzu. Batek esango dizu: “Hau oso ongi saltzen da”, baina baliteke guri ez gustatzea salgai horrek erakartzen duen bezeria. Tabernek dekorazioaren, tratu motaren, eskaintzaren, musikaren bidez erakartzen eta uxatzen dute bezeria. Dendek berdin.\nGure denda troteroa da, ez da fina, hemen gauzak mugitu egiten dira, funtzionala da, ez da dotorea, ordena bat dago mugimenduan, ez da denda espezializatua, zerbitzu zabala ematen dugu, badakigu zer saltzen dugun, badago oreka suerte bat. Ez gara liburuzale erudituak, hain gutxi melomano adituak. Alaiak gara ia beti.\nRosak zortziak bost gutxiagotan alde egiten du trena hartzera, horixe izaten da abisua denda biltzen hasteko. Dendan biotako bakarra badago, hamar edo hamabost minutu behar izaten ditu; elkarrekin bost minutuan amaitzen dugu.\nBezero gutxiko egunetan pixka bat lehenago hasten gara itxierakoak aurreratzen. Datafonoan kontu-ixtea egin behar izaten da: makinak zenbateko bat ematen du egun horretan txartelez sartutako diruarena, eta kopuru horrek bat etorri behar du kutxako kontu-ixtearekin.\nOrdenagailuan adierazi egin behar da bezero bakoitzak eskuz ala txartelez ordaintzen digun. Kutxako zenbatekoak eta datafonokoak berbera izan behar luke, ia inoiz ez dira bat etortzen, ordea.\nHorrek esan nahi du salmenta batzuk “itxi gabe” gelditu direla, kobratu diozula bezeroari baina ez duzula kutxan salmenta erregistratu. Tiket guztiak banan-banan errepasatu behar izaten ditugu zuzendu beharrekoa zuzentzeko. Horrek, egun arruntetan, hartzen dizkigu bost minutu.\nGero Milaren eskaparateetara joaten gara, argiak itzaltzen ditugu eta hezetasun-kengailuari ura ateratzen eta amatatzen. Bi litro ur biltzen ditu egunero, leku batetik bestera mugitzen dugu, aparatu bakarra daukagu. Dendaurreko landarea erretiratzen dugu. Amarena izandako potus bat izaten dugu horman esekita, egunero zintzilikatzen dugu irekieran eta erretiratzen itxieran. Barrualdeko landarea da izatez, neguan sufritu egiten du apur bat, udaberrian pizten da berriz.\nKaleko erakusmahaiak gordetzen ditugu.\nDendaosteko ordenagailua itzaltzen dugu aurrena, dendakoa gero. Dena deskonektatuta dagoela egiaztatzen dugu: lisaburdina, lanparak, Gabonetan arboletako argiak…\nPoltsak eta etxerako enkarguak hartzen ditugu, argiak itzaltzen, atea ixten, pertsiana jaisten. Diruak banketxera eramatera joaten gara elkarrekin, eta gero ardoa hartzera tabernara.\nBanketxea dendaren eta tabernaren artean dago.\nErretiroa hartzen dugunean, azken lanegunean, horixe egingo dugula uste dut: denda itxi, sosak gorde, ardoa edan eta etxera joan, ibaiaren alde banatara.\nSan Frantzisko kalearen behe aldea 1978/\nSan Frantzisko kalearen behe aldea 2020\n(Oinez ibaian gora)\nTxuskoren bizikleta denda eta tailerra\nSua kafetegi terrazaduna\nPinturas Javier y Marcelino\nAzpeleta elektrizitate denda\nGabilondo higiezinen agentzia\nIriondo Kirolakeko erakusleihoa\nTeodosiaren opari denda\nTeodosiaren bilobaren Teod aroztegia, brikolajea\nJuanito Arrietaren janari denda\n(ondoren, Salegi gozotegia)\nLokala itxita (negozioa lekualdatuta)\nDenda txinatarra eta Mapfre aseguruak\n(ondoren, Txuri-beltz taberna)\nKartutxo janari denda\neta taberna (itxita)\nLete jantzi denda\nOsoro zapata denda\n(ondoren, Pilar arrandegia)\nGrupo Eibar higiezinen agentzia\nVilarchao zapata-konpontzailearen tailerra\nLubanails atzazal margoketa\nClarel frankiziako lurrindegia\n(ondoren, Arkauz burdindegia)\nSuministros industriales MUGA\nKing Kong taberna


Iragazkiak - ecampus - eCampus - UPV/EHU\nBaliabideen kudeaketa eGelan\nMath & Science by Wiris\nHizkuntza anitzeko iragazkiak, bi aukera\nIragazkiak mekanismo batzuk dira, editorean sartutako edukietan eragiten eta haien aurkezpena eraldatzen dutenak. Esate baterako, Latex kodean idatzitako formula idatzi bat irudi bihurtzen dute, irudia erakutsiz eta edukien hizkuntza aukeratutako nabigazio hizkuntzara egokituz. Segidan, eGela/eGelaPIn aktibatuta dauden iragazkien funtzioak eta erabilera metodoak azaltzen dira.\nIragazki horietako bakoitza desaktibatu daiteke, bai baliabide edo jarduera mailan, bai ikastaro mailan. Ikastaro mailako iragazkien konfiguraziora sartzeko, ireki “Ikastaroaren kudeaketa” taula, eta sakatu “Ikastaroen ezarpenak”.\nIragazki honek euskarria ematen dio editorean txertatutako formulen editoreari, eta editorean sartutako notazioa irudi gisa irudikatzeko aukera ematen du.\nTeX notazioan dolarraren ikur bikoitzaz mugatutako matematika formulak iruditan eraldatzen ditu. Informazio gehiago.\neGelak eta eGelaPIk hizkuntza anitzeko bi iragazki ditu, edukiak aukeratutako hizkuntzara egokitzeko erabil daitezkeenak. Jarraian, horien ezaugarriak azaltzen ditugu orientazio gisa, kasu espezifikoetan hautapen irizpideak errazago aukeratzeko:\nHizkuntza anitzeko iragazki “klasikoa” (multilang)\nHTML kodea editatu behar da, eta haren edizioa konplexua da. Abantaila gisa, plataformaren berezko hizkuntza erakusten du nabigaziorako aukeratutako hizkuntzan bertsio espezifikorik ez dagoenean; euskara da berez konfiguratutako hizkuntza. Hurrengo irudian, lauki grisean dagoen edukia erakusteko beharrezkoa den kodea ikusten da, nabigazio hizkuntza gisa “gaztelania” aukeratuta edukita.\nHizkuntza anitzeko iragazki “erraza” (multilang2)\nHizkuntza bakoitzerako zatiak sar daitezke, editore grafikoa erabilita. Horren desabantaila da ez duela edukirik ematen, baldin eta nabigaziorako aukeratutako hizkuntzarekin etiketatutako eduki bat ez badago. Edukiak itzuli ezin badira, konponbide bat izan daiteke itzulpen bateko edukiak errepikatzea, itzulpena ez duen hizkuntzarekin etiketatuz.\nYouTubeko bideoen estekak bideo horien txertaketetan eraldatzen ditu. Bideoa txertatzeari buruzko informazio gehiago nahi izanez gero, ikus “Txertatu bideoak editorearen testu eremuan”.\nTestua eskaneatzen du, ikastaro bereko glosarioan dauden sarrerak bilatuz, eta esteka bat sortzen du.\nMoodleren aurreko bertsioetan (eGela/eGelaPI dituen plataforma), modulu espezifiko bat zegoen, molekulen errepresentazioak txeratzea ahalbidetzen zuena. Modulu hori desagertu da, baina iragazki bat dago, aurreko ikastaroetatik jasotako edukiak ikusi ahal izateko.\nJmol kode irekiko ikustaile bat da, egitura kimikoak 3 dimentsiotan ikusteko.\nMoodle 1.9.19 edo aurreko bertsioetan, bi modutan instala zitekeen Jmol ikustailea:\nIragazki gisa: Moodle baliabide baten editorean irekitzen da, baina ez du ikono zehatzik.\nBaliabide gisa: baliabide erabilgarriak zerrendatzean erants daiteke.\neGelan iragazkia soilik ezarri da; Jmol baliabidea, ordea, ez. Ondorioz, gela berriek EZ dute Jmol baliabiderik.\nNola lan egin Jmol iragazkiarekin eGelan\n1. urratsa: igo molekula duen jmol fitxategia gure ordenagailutik eGelara.\nGelaren edizioa aktibatu ondoren, “Gehitu jarduera edo baliabidea” hautatuko dugu, nahi dugun gaian, eta “Fitxategia” baliabidea hautatuko dugu (ikus hurrengo irudiak)\nnprimaki bat agertuko zaigu, eta “Izena” eta “Deskribapena” eremuak bete beharko ditugu gutxienez, derrigorrezkoak baitira. “Edukia” atalean, jmol fitxategia gehituko dugu, kontuan izanik “Baliabideen kudeaketa eGelan” dokumentuko jarraibideak, eta klik egingo dugu “Gorde aldaketak eta itzuli ikastarora” botoian.\n2. urratsa: Egiaztatu eta kopiatu fitxategiaren “jmol web helbidea”.\nFitxategia igo dugunean, klik egingo dugu haren izenean (gure kasuan, “fitxategijmol1”), eta orri bat agertuko zaigu jmol fitxategiaren barne balioekin. Orri horretan, gure nabigatzailean ageri den web helbidearekin geratuko gara (http://egeladesa.ehu.es/pluginfile.php/24/mod_resource/content/1/archivojmol1.mol) (ikus hurrengo irudia). Horretarako helbidea aukeratzen eta kopiatzen dugu, gero beharko dugu eta.\n3. urratsa: Gehitu “Orria” baliabidea. Baliabide horretan, web esteka bat sortuko dugu aurretik igotako jmol fitxategira\nOndoren, nahi dugun gaian, “Gehitu jarduera edo baliabidea” sakatuko dugu, eta “Orria” baliabidea hautatuko dugu.\nInprimakia agertuko zaigu, eta “Izena” eta “Deskribapena” eremuak beteko ditugu bertan. “Edukia” eremuan, testu editorearen barnean:\n“moleculajmol1” jmol molekularen izena idatziko dugu.\nSaguaz, jmol molekularen izena hautatuko dugu, ezkerreko botoia sakatuz eta haren gainetik igaroz.\nKlik egingo dugu kate itxura duen ikonoan: “Txertatu/editatu hiperesteka”.\nOndoren agertuko zaigun koadroan, lehen kopiatutako web helbidea itsatsiko dugu (“Orokorra” / “Hiperestekaren URL”). Gure adibidean, honako hau: http://egeladesa.ehu.es/pluginfile.php/24/mod_resource/content/1/archivojmol1.mol. Behin helbidea itsatsita, klik egingo dugu “Txertatun”.\n4. urratsa: Ezkutatu “Fitxategia” baliabidea, ikasleek ikus ez dezaten, eta “Orria” bakarrik ikus dezaten.\nBerriro orri nagusian, “Fitxategia” baliabidea ezkutatuko dugu, klik eginez begi forma duen ikonoan. Horrela, ikasleek molekula ikusi ahal izango dute, lehen sortu dugun “Orria” baliabidean sakatuz.\nEdizioa desaktibatzeko, “Desaktibatu edizioa” sakatuko dugu.\nAzkenean, ikasleek “formula jmol1” aukeraren gainean sakatzen dutenean, molekula ikusiko dute jmol ikustailearen barnean (ikus hurrengo irudia).


Hasita gaude Euskaltzaleen Eguna prestatzen! - - Goiena.eus\nHasita gaude Euskaltzaleen Eguna prestatzen!\nGoibeko Euskaltzaleen Topagunea 2018-07-26 10:02\nOrain bi urte moduan Euskararen Soka egingo dugu herritarren parte hartzearekin eta Arrasateko gaiteroek lagunduta. Irailaren 15erako ari gara Euskaltzaleen Eguna prestatzen. Gorde zuen agendetan! Bazkaltzeko brasan erretako hegaluzea gertatuko digute Kalitatea-ko ordezkariek, eta erromeria, aurten, Drindots taldeak egingo du.\nPoliki-poliki badoa forma hartzen irailaren 15ean egitekoa dugun Euskaltzaleen Egunak. Orain bi urte egin genuen lehenengo aldiz, eta herritar ugarik hartu zuen parte ekimenean.\nOraingo honetan ere ez dira faltako neska-mutikoendako puzgarriak, Arrasateko gaiteroak, Goibeko Euskaltzaleen Topaguneko txosna eta jai giroa. Euskararen Soka izango da eguneko ekitaldi nagusia. Hala, nahiko genuke euskararen uztaia eskutik eskura iristea plazara. Euskaraldiaren urtea da honakoa eta Euskaltzaleen Egunak bat egingo du Euskaraldiarekin. Iaz eskolatik ekarri zen euskararen ardura plazaraino eta aurten Euskaraldia izango dugu gaitzat. Ahobizi eta belarriprestak gura ditugu plazaren erdigunean eta horixe izango da erronka.\nBertan irakurriko dugu eskutik eskura plazara iritsi ostean uztaiak barruan dakarren mezua. Euskaraldiako materiala erosteko aukera izango da Euskaltzaleen Egunean, eta izen-ematearen inguruko informazioa ere banatuko dugu.\nGorde zuen agendetan eguna. Irailaren 15ean denok elkartuko gara plazan. Ahobizi, Belarriprest eta herritar guzti-guztiak daude gonbidatuta.\nIrailaren hasieran jarriko dira salgai bazkarirako txartelak.


Berdintasunaren gunea bihar Bermeoko Lameran\nBihar, abenduaren 5ean, eguaztenean, Berdintasunaren gunea izango dugu Bermeoko Lameran. Trailer erakusle hau Emakunderen proiektua da eta aurten "Berdintasuna ikasi egiten da. Irakatsi berdintasuna" leloarekin izango dugu; izan ere, guneak anitza eta zabala izan nahi du eta pertsona helduei eskatu nahi die belaunaldi gazteagoekin arduratsu jokatzeko eta egunero transmititzeko berdintasuna bizitzaren arlo guztietan.\nBermeon Berdintasunaren gunean ikastetxeetako saioak egingo dira 9:15etik 16:30era, eta herriko ikastetxe guztietako DBHko maila ezberdinetako ikasleek parte hartuko dute. Arratsaldean, 16:30etik 18:15era, herritarrek berdintasunaren gunea ezagutzeko aukera izango dute.\nBerdintasunaren gunea Berritze guneak antolatu du Bermeoko Udalaren eta Erroxape emakume taldearen laguntzarekin eta ekintza hau Andrazkoenganako Indarkeriaren Kontrako Nazioarteko Eguna dela eta prestatutako egitarauaren barne dago. Bermeoko Udalak herritarrak berdintasunaren gunea ezagutzera gonbidatzen ditu.


Mugimendu Feministak martxoaren 8an greba feminista orokorra egitera deitu du - Uriola.eus\nMugimendu Feministak martxoaren 8an greba feminista orokorra egitera deitu du\nuriola.eus 2019-01-17 10:51 Ekonomia-Lana Bilbo\nEuskal Herriko Mugimendu Feministak egun horretarako lantoki eta ikasgeletan greba egitea eskatu du. Horrez gain, greba feministan parte hartzeko herri eta hirietako mobilizazioetara joatea, eta besoko morea eta txapa ipintzea gomendatu du.\n(Artxibo irudia) 2018 M8 greba | Ikusi handiago | Argazki originala\nAurreko urtean egin zen bezala, greba egiteko eta grebaren parte izateko hainbat modu egongo dira. Mugimendu Feministak lantoki eta ikasgeletan greba egitea eta herri eta hirietako mobilizazioetara joatea eskatu du. Horrez gain, zaintza lanak egiteari uztea eta, hori irudikatzeko, amantala balkoian eskegitzea gomendagarria dela azaldu dute.\nHorrekin bat, Besoko morea eta txapa ipintzea, grebarekin bat egiten dela adierazteko eta eskualde edo arlo konkretu batean greba antolatzea eta zabaltzea ere eskatu dute. Joan den urtean eduki zuten arrakasta eta mobilizazio handiak errepikatu nahi dituzte.\nHori indartzeko, Lanaren Konfederazio Nazionala sindikatuak (CNT) martxoaren 8an sektore guztietan 24 orduko greba orokor feminista deituko du, eta beraz, estatuko edozein lurraldeko edonorrek greba egiteko legezko berme guztiak izango ditu.\n2018ko martxoaren 8ko grebak emakumeen eskubideen defentsan milioika pertsona mobilizatu zituen eta, Bilbon ere horrela izan zen, egun osoan manifestazio jendetsuak egon ziren. Sindikatuak azaldu duenez, egunero emakumeek jasaten duten diskriminazioari aurre egin behar zaio, eta greba egiteko arrazoiak mantentzen dira.\nAdierazi dutenez, gaur egungo legediak eta auzitegiek ez dute emakumeen eskubidea babesten gizonen lan baldintza berdinetan jarduteko. Gehiegikeriez betetako lan hitzarmenak, balio berdina duten jardueretan soldata bera jasotzea bermatzen duten tresna eraginkorrik ez izatea, sektore feminizatuetan hainbat lan gaixotasun ez aitortzea, jazarpena eta sexu-gehiegikeria… lan eremuan emakumeek bizi dituzten baldintzen adibide batzuk baino ez dira.


ATERPEAN 2021Dantza Hirian2021-08-25T16:02:22+00:00\nAurkezpena 14. Aterpean\nEgonaldi horiek lau asteko iraupena izango dute artista bakoitzarentzat. Programa honek 22 sorkuntza berriren aldeko apustua egin du hasieratik, eta honako hauek dira bere laguntzaile nagusiak: Euskal Kultur Erakundea, Biarritzeko CCN Malandain Ballet, Hendaiako Udaleko Mendi Zolan eta Errenteriako Dantzagunea, Gipuzkoako Foru Aldundiak 2009an sortua. 2020an Lesakako Udalari eman genion ongietorria; hark Harriondoa Kultur Etxearen bidez bat egin zuen Aterpean programarekin, Dantza Hirianen lurraldea Nafarroara hedatuz. Edizio honetan, Lekuona Fabrika (Errenteria) ireki berriak eta Le Temps d´aimer la danse Jaialdiak (Biarritz) bat egin dute proiektuarekin.\nNori Zuzendua: Dantzaren esparruan lan egiten duten artistei eta beste arte-diziplina batzuetan dantza erreferentzia modura erabiltzen dutenei zuzendua dago, betiere horien lanak hiri-eremuetako sorkuntzara bideratuta baldin badaude. Proiektuak bidaltzeko azken eguna: 2021-04-30. (Deskargatu PDF)


Mugikorra erabilita, sare sozialetarako argazki ikastaroa - Berriak - UrolaKosta\nMugikorra erabilita, sare sozialetarako argazki ikastaroa\nEkintzaile nahiz enpresari txikiei, argazki profesionalagoak atera ahal izateko prestakuntza\nUrola Kostako Udal Elkartearen "EKITEN, ekintzaile eta enpresarien ekosistema" egitasmoaren baitan, prestakuntza berri bat eskainiko da pertsona ekintzaile edota enpresari txikientzat. Hain zuzen ere, mugikorra erabilita, sare sozialetarako argazkiak ahalik eta modurik profesionalenean ateratzeko gakoak eskaintzera dator ikastaroa.\nIkastaroaren helburu nagusia da, ekintzaile nahiz enpresari txikiei, argazki profesionalagoak atera ahal izateko prestakuntza eskaintzea. Batez ere, sare sozialetan emaitza hobeak lortzeko bidean, produktu nahiz zerbitzuen marketin eta komunikazio erreminta gisa ulertuta.\nHona hemen prestakuntza saioetarako osatutako gaitegia:\nArgazkia: argia, konposizioa eta teknika. Ariketa praktikoak.\nArgazki edizioa: kontrastea, saturazioa eta beste kontzeptu tekniko batzuk\nInterneterako argazki formatu egokiak\nGuztira, 8 orduko prestakuntza eskainiko da Urola Kostako Udal Elkartearen egoitza nagusian. 4 orduko 2 saiotan antolatu da ikastaroa; goizez, 09:30etik 13:30era. Bi saioak osagarriak direnez, ezin izango da saio bakarrean izena eman.\nEguna: Ekainak 5 eta 6 (Bi saioak osagarriak dira; ezin izango da saio bakarrean izena eman).\nOrdua: Goizez, 09:30etik 13:30etara\nLekua: Urola Kosta Udal Elkartean (Urdaneta bidea 6, Zarautz)\nPlaza kopurua mugatua denez, ikastaroan parte hartu ahal izateko beharrezkoa da aurrez izena ematea. Ekinaren 3a izango da izena emateko azken eguna. Izena eman edota informazio gehiago jasotzeko, idatzi iezaguzu e-mail bat edo jarri harremanetan telefono bidez:


Euskarazko Ikus-entzunezkoen Laborategia, TabakaleranEuskal pantailaren gunea\nEuskarazko Ikus-entzunezkoen Laborategia jarriko du Aldundiak Tabakaleran\nGipuzkoako Foru Aldundiak Euskarazko Ikus-entzunezkoen Laborategia jarriko du martxan 2018an Tabakaleran, Hizkuntza Berdintasunerako zuzendari nagusi Mikel Irizarrek iragan ostiralean, urriak 6, Hernaniko Orona Ideon egin zuten jardunaldian aditzera eman zuenez. Asteotan, gainera, nazioarteko eragileak eta haien ereduak ezagutzeko saioak antolatu dituzte, proiektuaren diseinuan laguntzeko.\n2016an abiatu zuen Aldundiak Euskarazko Ikus-entzunezkoen Laborategia osatzeko prozesua. Horretarako, Goiena Komunikazio Taldeko eta Mondragon Unibertsitateko adituengana jo zuen, eta haiek arduratu dira sektoreko eragileen ekarpenak jasotzeaz, euskarazko ikus-entzunezkoen alorrean egon daitezkeen gabeziak identifikatzeko.\nFase hori amaituta, proiektuaren lehen oinarriak aurkeztu zituzten urriaren 5ean, eta 6an ikus-entzunezko sektoreko 50 eragile eta ordezkari bildu zituen jardunaldia egin zuten Hernaniko Orona Ideo gunean, proiektu esperimentalaren inguruan gogoeta egiteko. Bertan, Garazi Goia ikus-entzunezko estrategian eta telebistaren merkatu anglosaxoian esperientzia zabaleko adituak Britainiar ikus-entzunezkoen joerak eta euskarazkoen aukerak izeneko hitzaldia eskaini zuen, eta Jaime Otamendi kazetariarekin batera, solasean aritu zen.\nDena den, ez da gisa honetako lehen jardunaldia, Danimarkako Danish Business Authority bulegoko zuzendari Betina Hagerupekin topaketa ere antolatu baitzuen Aldundiak iragan maiatzean. Eta urriaren 31n eta azaroaren 6an, halaber, solasaldiak eta world-kafe formatuko dinamikak egingo dituzte, nazioarteko esperientziak zein bertakoak ezagutzen eta elkartrukatzen jarraitzeko.\nIzan ere, Euskarazko Ikus-entzunezkoen Laborategia gune berritzailea izango da, eta diseinuaren azken fasea bideratzen ari da orain Aldundia. Hainbat eginkizun izango ditu: batetik, behatoki gisa funtzionatuko du, industriarako aukera berriak hautemanez eta ekimen berriak proposatuz. Horrez gain, sorkuntzarako espazio eta dinamikak ere eskainiko ditu, eta azkenik, prototipoak garatzeko eta produkzio fasera igaro aurretik lanak probatzeko aukera eskainiko du.\nTabakalerako ekosisteman integratuko da, eta bere zabalkundeari emango dio garrantzia. Sektorearen parte-hartze zuzena ere bultzatuko du, eta eragileen arteko interakzio eta elkarlana bultzatzea izango du xede, besteak beste.\nLucrecia Martel zinegile argentinarra, urteko lehen gonbidatua Tabakaleran\nAlbisteak Aleak Filmak euskaraz Industria Jardunaldiak\nEuskarazko Ikus-entzunezkoen Laborategia Gipuzkoako Foru Aldundia ikus-entzun Industria Mikel Irizar Tabakalera


Nanchango metroa - Wikipedia, entziklopedia askea.\nNanchango metroa (txineraz: 南昌地鐵), Txinako Herri Errepublikako Jiangxi probintziako Nanchang hirian eraikitzen ari den garraiobidea da. Metroaren eraikuntza 2009ko ekainaren 1ean hasi zen eta etorkizunean metro sareak bost linea eta 162 kilometro izango ditu.\nEraikuntza 2009an hasi zen eta Nanchango tren geltokia eta Yao Lakua etorbidea batuko ditu. Lineak 35 kilometro eta 25 geltoki izango ditu:\nShuanggang Dadao (双港大道)\nZhujiang Lu (珠江路)\nLushan Nandadao (庐山南大道)\nLuyin Lu (绿茵路)\nWeidong Dadao (卫东大道)\nFenghe Dadao (丰和大道)\nQiushui Square (秋水广场)\nBinjiang Dadao (滨江大道)\nBayi Square (八一广场)\nBeijing Xilu (北京西路)\nShida Diyixiaoqu (师大第一校区)\nBeijing Donglu (北京东路)\nShanghai Lu (上海路)\nQingshanhu Dadao (青山湖大道)\nGaoxin Dadao (高新大道)\nZiyang Dadao (紫阳大道)\nYou'an Gonglu (尤氨公路)\n2. linea: 39 kilometro eta 35 geltoki izango ditu.\n3. linea: 31 kilometro eta 24 geltoki izango ditu.\n4. linea: 23 kilometro eta 19 geltoki izango ditu.\n5. linea: 34 kilometro eta 25 geltoki izango ditu.\n(Txineraz) Nanchango metroaren webgunea.\n(Txineraz) Metroaren eraikuntzari buruzko albistea Xinhua agentziaren webgunean.\n(Txineraz) Metro sareak etorkizunean izango duen itxura erakusten duen mapa.\nMultimedia: Nanchang Metro\nOrriaren azken aldaketa: 20 ekaina 2021, 15:26.


zinema, musika… Iraultza! #bihar 21.30tan, Fugazi-Instrument | mataderoekintzak\n← Bebarruko Jardunek #Igandean 19terditan BAPATEAN ZIRKO#\nAntzerki Jardunaldixek: saio berri bat Igande hontan →\nzinema, musika… Iraultza! #bihar 21.30tan, Fugazi-Instrument\nArgitaratua: 2013/04/16 | Egilea: mataderoekintzak | Filed under: agenda |Iruzkin 1\nJem Cohen & Fugazi (1999)\n[euskarazko azpitituluekin izango da emanaldia]\nInor gutxik ipintzen du zalantzan, AEB-tako Washington D.C. Hirian 1987an sortu Fugazi taldearen eragin eztabaidaezina, bai arlo musikalean, bai egiteko moduan, eta nola ez beren jarrera politikoa dela eta. Ez alferrik, talde eredugarritzat hartu izan du asko eta askok, erakutsi izan duen industriarekiko independentzia eta beste hainbat arlo sozial eta politikotan hartu izan duen jarrera argiagatik. Jem Cohen dokumentalgile estatubatuarraren ibilbidea ere, nolabait antzeko parametroetan mugitu izan da, eta esan liteke, Fugazi taldeari buruz filma bat egiteko egile egokiagorik nekez aurki zitekeela. Lehen eta ondoren ere erakutsi izan du Cohen-ek musika eta musikagileak gai hartuta lan mardulak egiten dakiela; hor daude Benjamin Smoke (Smoke taldeko abeslariari eta taldeari buruzko dokumental bikaina) eta The Ex, Terry Riley, Vic Chesnutt edo Godspeed you Black Emperor bezalako taldeekin egindako lanak. Musikari lotutako lanez gain, bere ibilbide oparoa, beti ere industriatik eta mainstream-etik urrun, eta bere jarrera estetiko-politikoei erantzunez, askoz ere haratago doa, duela pare bat urte Iruñeako Punto de Vista jaialdian eskaini zitzaion atzerabegirakoan ikusi ahal izan zen bezala.\nInstrument filmak, Fugazi taldearen 10 urtetako ibilbidea erakusten du Cohen-en filmaketa bereziaren ikuspegitik. Super 8, 16mm eta Video formatuak erabiliz, taldearekin beti izan duen gertutasuna baliatuz (aspalditik zen Ian MacKaye-ren lagun). Zuzeneko emanaldiak, elkarrizketak (eskola-telebista batean egindakoa, ordainezina zinez), taldekideen egunerokoa, zaleei eskainitako pasarte gogoangarriak… Finean, Musika talde eta zinegile bikainak elkarlanean.\nOne Comment on “zinema, musika… Iraultza! #bihar 21.30tan, Fugazi-Instrument”\nmikel larra�aga unanue -k dio:\nDate: Tue, 16 Apr 2013 09:18:45 +0000 To: larra_69_@hotmail.com


Eneko Llanosek eta Ainhoa Muruak Zarauzko XXX. Triatloiko txapelak berreskuratu dituzte | Zarauzko Triatloia\nAzala » Eneko Llanosek eta Ainhoa Muruak Zarauzko XXX. Triatloiko txapelak berreskuratu dituzte\nZarautzen, 2016ko ekainaren 11an. Zarauzko Triatloiaren hogeita hamargarren edizioak iragarpenak bete zituen, nahiz eta azken urteetako faborito zerrendarik onena eta zabalena izan profesionalen mailan.\nGizonezkoetan, Eneko Llanosek 11.txapela eskuratu zuen. Bigarren postuan Fernando Alarza sartu zen eta Rio 2016rako sasoi betean dagoela erakutsi zuen. Hirugarren postua Francesc Godoyk lortu zuen, igerilari oso trebea dela erakutsita, lehena irten baitzen Zarauzko hondartzan, berak aurrez zuen errekorretik oso segundu gutxira. Bere ondoren, Gustavo Rodiguez iazko txapelduna eta Satnislav Krylov helmugaratu ziren.\nEuskadiko eta Gipuzkoako txapelketak ere jokatu ziren:\nEuskadiko txapelketako podiuma Eneko Llanosek, Aimar Aguirresarobek eta Jon Unanuek osatu zuten, hurrenkera horretan. Gipuzkoako txapelketako gizonezkoen podiumean Aimar Aguirresarobe, Jon Unanue eta Alexander Aguirrecherena izan zen, hurrenez-hurren.\nEmakumezkoen mailan Ainhoa Murua Zarauztarra izan zen garaile. Urte asko zeramatzan parte-hartu gabe baina garaipen honekin Rio 2016rako prestakuntza bide onetik daramala erakutsi zuen. Bigarren postuan Judith Corachan sartu zen helmugan eta 3. postuan Line Thamns. Hauen atzetik, Dolça Olle eta Ruth Brito sailkatu ziren.\nHerrialdeetako txapelketei dagokienez, Euskadikoan Ainhoa Murua, Rut Brito, eta Nerea Gambra izan ziren hiru lehenak, Ainhoa Murua, Amaia Ostolaza eta Maialen Muñoz Gipuzkoakoan.\nLehenengo Zarauztarrak Jon Unanue eta Ainhoa Murua izan ziren.\nAntolatzaileak, Zarauzko Triatloi Elkarteak, balorazio ona egin du 30. Edizio honek izan duen arrakastarekin, etorritako profesionalen maila benetan azpimarragarria izan delako batetik eta bestetik milaka zale bildu zirelako Zarauzko kaleetan. Guztien artean lehiaketa honen ezaugarri nagusietakoa den giroa aparta bilakatu zuten.\nprevious post: Eneko Llanos eta Ainhoa Murua txapelak berreskuratzen saiatuko dira Zarauzko XXX. Triatloian\nnext post: Xabier Alzibar, Zarauzko Triatloiaren historia bere hezurretan


Herrien, pertsonen eta giza eskubideen #besarkada #Landeia — ELA Sindikatua\nHerrien, pertsonen eta giza eskubideen #besarkada #Landeia\nHerrien, pertsonen eta giza eskubideen #besarkada #Landeia ELAk bat egiten du maiatzaren 5ean Ongi Etorri Errefuxiatuak elkarteak Durangon antolatu duen Europa mailako ekimenarekin. Ekimena apirilaren 17an aurkeztu da Bilboko Arriaga Plazan; Landeiaren 233. aleak ere gaia jorratzen du. https://www.ela.eus/eu/immigrazioa/albisteak/herrien-pertsonen-eta-giza-eskubideen-besarkada-landeia https://www.ela.eus/eu/immigrazioa/albisteak/herrien-pertsonen-eta-giza-eskubideen-besarkada-landeia/@@download/image/_ELA2832.jpg\nELAk bat egiten du maiatzaren 5ean Ongi Etorri Errefuxiatuak elkarteak Durangon antolatu duen Europa mailako ekimenarekin. Ekimena apirilaren 17an aurkeztu da Bilboko Arriaga Plazan; Landeiaren 233. aleak ere gaia jorratzen du.


Flandriarrek prentsa independentea nahi dute | ARGIAren barrenak\nHasiera » Sailkatugabeak » Flandriarrek prentsa independentea nahi dute\nMichel De Cock, Dicter Delrue, Wautier Johan, Erik Vranken, Dirk Rimbaut eta Karel Sterckx ARGIAko erredakzioan, Bego Zuza eta Estitxu Eizagirrerekin.\nUrriaren 11n, 17:00etan genuen hitzordua. Lasarteko egoitzako atea ireki eta sei flandriar independentista ageri ziren, Katalunia-Euskal Herria-Eskozia-Flandrian erabakitzeko eskubidearen aldeko Ja garagardo botiltzarrak eta flandriako bonboiak eskuan. Kamiseta laranjek adierazten zutenez, Deustuko Askegunetik zetozen eta biharamonean Independentistak sareak deitutako manifestaziora joatekoak ziren. Bi edo hiru muxu ematea bihurtu zen talde dinamika eta hortik aurrerakoa iritzi eta esperientzia trukez betetako arratsaldea izan zen.\nPrentsa alderdi politikoetara oso lerratua\nBego Zuzak eta Estitxu Eizagirrek erakutsi genien lantegia, azaldu genizkien Argiaren oinarriak eta lan egiteko modua, eta baita euskal prentsan urratutako ibilbide luzea ere. Kafeak elkarrizketa elikatu zuen eta “hemen-han” zazpi ezberdintasun-antzekotasunen jolasean murgildu ginen. Interesgarriago izango zaizkizu hangoak, hemengoei zuk jarriko diezu hitza, irakurle: “han komunikabide bat sortuko balitz, berehala alderdiek eurenganatzeko saiakera egingo lukete. Han komunikabideak oso lerratuta daude”. “Han ‘ezkerreko’ alderdi nagusiak Belgika du herritzat, ‘eskuineko’ alderdiak dira Flandria aldarrikatzen dutenak. Gu ezkerra-Flandria lotzen dituen mugimendu independentistako kideak gara baina kosta egiten zaigu jendeari binomio hori ulertaraztea”. “Hango independentistok begiratzen diogu Eskoziari, Kataluniari, Euskal Herriari… hemengo independentistek ez diozue begiratzen Flandriari”.\nKarel Sterckx-ek prentsa independentea hizpide, esan zigun aspalditik dela Argiako harpidedun eta asko estimatzen dituela gaien eta iritzien aniztasuna. “Guk ez dugu gure hizkuntzan halako aldizkaririk eta horregatik erakutsi nahi nien nire lagunei”. Eskerrik asko, halako gozokirik ez zegoen Godiva kaxan.\n(bi ordura) …eta zu nolatan ari zara euskaraz?\nGurekin harremanetan jartzeko email trukea eta bi orduko jarioa erraz eta eder darabil Karelek, aldi berean nederlanderaz gainerakoei dena itzultzen diela. Halako batean jabetzen da bat ordura arte ingelesen “normalidadeaz” bizi duela Tribuaren berbak telebista saioko kapitulu bat izan daitekeena, eta galdera astuntxo horietako bat egitera doanaren beldurrez galdetzen dio bere hizkuntza bizipenez. Amak oparitutako norberak ikasteko metodo bat, eta seina hilabete Maizpide eta AEKko barnetegietan, eta emaitza begien bistan daukagu. “Beno…” aitortu digu “eta herriko taberna batean lan egiteko zortea izan nuen. Hori bai dela euskara ikastea!”.\nFlandrian eskolan lau hizkuntza ikasten dituzte: nederlandera, frantsesa, alemana eta ingelesa. Bizitza osoa nederlanderaz egiteko modua omen dute, ez dute gure berreskurapen beharrik sentitzen. Baina sumatzen dute datorrena “gazteak kalean ingelesez hasi dira, guaya omen da eta…”.\nEuskal Herriaren maitale handi den Ludo Docx ageri den Argia (“nire maisua, berak erakutsi zidan euskaldunen berri” hunkitu zen Karel), azken Larrun eta astekariak, Argiaren “galderak zabaltzen du bidea” kamiseta eta Flandria-Katalunia-Eskozia-Euskal Herria gainerakoekin herri diren Europako herrien mapa eskuan zituztela agurtu genituen. Izango dugu elkarren berri.


MASTODON: BLOOD MOUNTAIN ALBUM REVIEW - ALBISTEAK\nProg-metaleko talderik onena bere monumentala baino are hobea izan daitekeen diskoarekin itzultzen da Leviathan LP. Ongi etorri rockaren munstro berriei.\nMetalezko lurpean asko dago martxan - heroi multzo berri bat behar duen bertsio nagusia da. Junior mailako goi mailako Ozzy Osbourne, Guns n 'Roses eta Metallica zaleak badira ere, aberatsak jateko gai ez direla dirudi beren hatz zoragarriak hausnartu gabe, Mastodonek tamaina handiko arrakastaren atarian daude. Atlantako laukoteak 2002ko bi luze bikain kaleratu ditu dagoeneko Barkamena eta 2004koak Leviathan , baita 2001ean sortutako materiala ere Bizitza odola EP (urte hasieran berreskuratu zen Mastodontearen deia ). Bada Odol mendia Hirugarren diska bikain handitu eta etengabeak ez du baieztatzen lurreko metal garaikideko talde handieneko postua berresten dutenik, estatuez estatu kontatzea eskatzen dut.\nRock astunari erreparatzen dionak badaki Leviathan metal zirkuluetan ia-ia erlijiozkoa da. Kontrol zerrenda kritikoen gailurra den albuma da eta haurrek galtzak kaka egiten ditu. Denbora asko daramat entzuten Leviathan eta disko berria tandem, eta hasieran ezin nuen sinetsi neuk baina ... Odol mendia are hobea izan daiteke. Ez, ez naiz zurekin izorratzen. 12 pista berri hauek aurrekoen antzeko maila sonikoan funtzionatzen dute: Odol mendia ekoizle bera du, Minus the Bear / Matt Bayles metalezko gaur egungo tweaker-a, eta, jakina, denbora gehiago eman bazuen ere substratuak estaltzen, oraingoan, grabazioak trinko itzala du.\nHemen, Mastodonen abestien teknika finkatu, eraiki eta bikoiztu egiten da, azken diskoko osagaiak eraso konplexuago baterantz bultzatuz. Taldea erabat liluragarria den lurraldeetan kokatzen du: Leviathan 's post- Barkamena esplorazio bultzada jaso eta zorroztu zen, talde osoak polirritmo aberatsak jotzen zituen (oraingoz) gaindiezina dela ematen duen mailan. Diskoa besterik ez dela oihuak entzun ditut ere bai zehatza. Ezetz. Teknologia teknologiaren mesedetan? Nola? Ezezaguna oraindik, batzuek hori ere idatzi dute Odol mendia ez du amurik. Zalantzarik gabe, batez ere, koru eta zubi psikodeliko eta xarabatu haiek Brent Hinds eta Troy Sanders-en ahots-emanaldiak gero eta harrigarriagoak direnean, letra-jotzaile eta ahots gisa garatu direnak.\nLeviathan entzuleei heltzen utzi zien Moby Dick , horretan oinarritu zen. Orain analogia literario horiek desagertuz, Odol mendia bale zuritik taldearen Ahab tamainako ikusmira bilatzera joaten da, gailurrera. Horretarako, taldeak mundu kontzeptuala sortu du - eta Dungeons and Dragons joko onak bezala, bere ibilbideak probak, blizzard baldintza arima bilaketa, kanibalismoa eta hainbat piztia ditu, tartean erdi sasquatch ziklopea ('Circle of Cysquatch'). ) eta munstro bat, izaki hosto eta txikiago batzuekin eraikia, elkarrekin baso bat osatzen dutenak ('Urkien Kolonia'). Ibilaldi zoragarria da, eta taldeari oinarrizko gai batean jarraitzeko aukera ematen dio. Barkamena sua zen, Leviathan ura, eta Odol mendia lurra da - beren Maiden tamainako ipuin kontalariarekin loratzen den bitartean. Taldean gertatzen diren farru guztiak kontuan hartuta Workhorse Chronicles DVD, beldur naiz zer egingo duten haizearen alde.\nSongwise, Mastodon atetik irten da 'Otsoa soltea' filmarekin, su bizkorreko trebetasun teknikoen eta kantagintzako txuleten erakusleihoarekin. Ohikoa den bezala, gitarrak nahastu eta nahasten dira, Brann Dailor bateria-jotzaileak buruak urtzen ditu eta ahotsen arteko aldatzean letra gut-check kontrol latzetatik saltzen da ('Balearen sabela / Itzulera ukatzea') Sabbathian arimara (' Bakarlaria alde gorrixkan zehar doanean '). Konta ditzakezunak baino mozorro aldaketa eta denbora aldaketa gehiago erakargarriak daude eta hortik aurrera ez da inoiz uzten. Dailor-etik hasita, oraingoan 50 litroko bateria jotzen du itzal handiko banda batek bezala, hidra-elikatutako 'Crystal Skull'-ek Scott Kelly neurosiaren ahots laguntza gogorra dakar. 'Sleeping Giant' dotore irekitzen da Isis kutsu nautiko goibelarekin, beste marra psikodeliko geldo batean erauzi aurretik.\nAkatsik gabeko irekiera hirukada tentea da, eta haratago begiratuta, ez dago sortan dudarik. Nabarmentzekoak? 'Capillarian Crest' matxurazko prog-metala da, zartailu adimenduneko crescendoen artean etengabe irristatzen dena. 'Circle of Cysquatch' filmak Meshuggah-ren trash ilunari aurre egiten dio eta vocoder zati latza dakar. 'Bladecatcher' instrumentu jazz izorratuzko geruzak Drive Jehu hegaztien antzera kurruskari eta eskala zaldiz klasikoan zehar. Josh Homme ahots gonbidatuak trillak gehitzen dizkio 'Colony of Birchmen'-en dibertsioko ispilu trinkoari, albumeko unerik erakargarriena eskainiz. Diskoaren azken pistak gero eta izugarriagoak dira, 'Siberiako zatiketa' izenarekin amaituz, gure heroiak bere haragia jaten baitu Elurra erreginak bere burua izorratzen duenean. Mars Volta estiloko sarrerak urduri jarri ninduen, baina psikologia dentsitatearen eta metalaren marruaren arteko beste forma aldaketa perfektua da. Eta atrezzoak behar diren atrezzoak: Cedric Bixler-Zavalak lagundu egiten du eta ahots angelu interesgarria gehitzen du.\nBat okerreko urratsa? Azken pistaren ondoren, 17 minutuko isilunearen ondoren, Homme taldeak bere buruari idatzitako fan gutun baten aurrean estropezu egiten du: 'Mastodon maitea, Joshua dut izena, Southern Caleko zalea naiz. Benetan aztertzen zure eszena berria. Horregatik, espero dut ez zaizula axola zure CD berriaren demo berriak lortu nituenean, zatiak kantatu behar nituela eta omenaldi gisa bidali behar nizkizula ', etab. Dorky, bai, baina nahiko txundituta eta erraz ahaztuta. Plana: 'Azal pendularraren' azken oharrak lortzen dituzunean, sakatu stop eta hasi berriro.\nDiskoaren linerrek mendiko eskalatzaileen testuak dituzte, eskola zaharreko tamainako aspektu bikaina gehitzen dutenak Odol mendia , baina elur tontorrera egindako ibilbide horrek Mastodonek etiketa nagusiko monolitoaren igoera ere aipa lezake. Bidean, agian ez dute literalki zikloporen aurka borrokatu edo kristalezko garezurra lortu (hala ere, belar txar batzuk aurkitu dituztela asmatuz), baina orain arteko albumik harrigarrienarekin lur sendoetara itzuli dira. Ongi etorri rockaren munstro berriei.\nlil wayne osaba bob\nasteburuko eromenaren jaitsiera\narrakasta berria 2016 abestia\ntyler aita sortzailea


Desinfekzio antifaxista egin dute Irunen hainbat herritarrek : Bidasoko Hitza\nDesinfekzio antifaxista egin dute Irunen hainbat herritarrek\nVox Espainiako eskuin muturreko alderdiak hauteskundeetako mitina egin zuen larunbatean Irungo Pio XII plazan. Edozein arrasto faxista garbitu dute hainbat herritarrek, desinfekzio antifaxista eginda.\nDesinfekzio antifaxista. Argazkia: Sare Antifaxista\nVox Espainiako eskuin muturreko alderdiak hauteskundeetako mitina egin zuen larunbatean Irungo Pio XII plazan. Alderdiaren presidentea Santiago Abascal izan zen bertan besteak beste, eta jende ugari bildu zen mitinaren ingurura faxismoaren kontra. Igandean berriz, Voxen mitinaren hurrengo egunean gogoz egin zuten desinfekzio lana hainbat herritarrek Pio XII plazan, faxismo arrasto guztiak urratu arte. Buzo zuriak soinean, xaboia eta urarekin marruskatu zituzten zoru eta barandak eta mezu ozena zabaldu, Irun antifaxista dela, kolore guztiek dutela lekua bertan.\nBidasoko karta sozialak desinfekzio antifaxistaren bideoa zabaldu du bere sare sozialetan.\nIrun Antifaxista Beti! pic.twitter.com/djfkDFJrdd\n— Bidasoako karta soziala (@bidasoako) June 29, 2020\nErlazionatutako edukiaIrunen VOXen mitinaren kontra egitekoa zen kalejira debekatu du ErtzaintzakVox eskuin muturreko alderdia Irunen izango da larunbatean


Gipuzkoako museoak - Museos de Gipuzkoa: Igartubeitiko PATRIM+ erresidentzia artistikoetarako deialdia irekita\nMugaz gaindiko sareko hiru zentroetako batean erresidentzia artistikoa egin ahal izateko izen-ematea apirilaren 5era arte egongo da zabalik.\nMugaz gaindiko sareko hiru zentroetako batean erresidentzia artistikoa egin ahal izateko izen-ematea apirilaren 5era arte egongo da zabalikIgartubeiti baserri museoa artista batentzako erresidentzia-lekua izango da, ekainak 1 eta irailak 15 artean 4 astez. Bertan proiektu artistiko bat burutu beharko du. Ekimen hau PATRIM+ proiektuaren, mugaz gaindiko museo, ekomuseo eta interpretazio zentroen sarean.\nErresidentzien deialdia PATRIM+ sareko hiru gunetan ireki da: Igartubeiti baserri museoa, Chateu de Seix, Couseranseko intepretazio zentroa dagoen XVI.en mendeko gaztelu bat eta Espacio Pirineos, Grausko Pirinioetako Sorkuntza eta Kultura Zentroa, Grauseko Udalaren menpekoa.\nAurkeztu daitezkeen proiektuak edozein diziplina artistikotakoak izan daitezke (ikusentzunezko hizkuntza eta transmedia, diseinua, teknologia berriak, dantza, antzerkia edo moda gehiago baloratuko dira), elkarren artean konbinatuz.\nInteresatuek edozein zalantzaren aurrean honako kontaktura jo dezakete: residencias@patrim.net.\nParte hartzeko 2019ko apirilaren 5eko 14:00ak baino lehen, beharrezko dokumentuak helbide elektroniko honetara bidali beharko dia residencias@patrim.net.\nBalorazio Batzordearen azken erabakia 2019ko apirilaren 29tik aurrera jakinaraziko da.\nPATRIM deialdiaren baseak\nPATRIM+ erresidentzia artistikoak\nPATRIM+ artista-egonaldiak publikoak konektatzea eta publiko berrien bila joatea bilatzen du. Proiektu honen hartzailea gazteria eta kultura- zein arte-eskaintzatik urrun dagoen jendea da. Egonaldiaren asmoa inplikatutako hiru zentroen lurraldeko biztanleen, artisten, artelan baten eta sorkuntza-prozesuaren arteko topaketa erraztea da, presentzia artistiko sendo batean oinarrituta.\nPATRIM sarearen helburua, garapen jasangarriaren ikuspuntutik Pirineoetako bi aldeen ondare natural eta kulturala balioan jartzea da. Sare honetan Ariège, Haute-Garonne, Hautes-Pyrénées, Euskadin, Aragoin eta Kataluinian kokatutako kideek parte hartzen dute.\nPATRIM+ egonaldi-proiektua PATRIM+ EFA 251/16 proiektuaren baitan garatu da, Espainia-Frantzia-Andorra Lankidetzako Programa 2014-2020an kokatuta aurkeztu izan dena. Proiektu honetarako gastuak POCTEFAk hartuko ditu bere gain % 65ean, Europar Batasuneko EGEF (FEDER) Eskualde Garapeneko Europako Funtsen kredituei esker.POCTEFA-ren helburua Espainia-Frantzia-Andorra arteko mugaldeko lekuen arteko sare sozial eta ekonomikoa sendotzea da. Laguntza hau mugaldeko lekuen garapen ekonomiko, sozial eta ingurugiro garapenera bideratuta dago, estrategia bateratu baten bitartez lekuko eskualdeko garapen iraunkorra lortzeko.


Gaur Egur – G7 Miarritzen - Arrosa\nGaur egur 2019/02/11\nBertan Gaur: Abuztu hontan Miarritzen egingo den G7aren gailurrari buruz hitz egin dugu. Horren kontra sortu den G7 ez! platafomrako kide baten ahotsa entzunez.\nNazioartean Gaur: Gaurkoan ez gara urrutira joan. Frantziar Estatuan geratu gara, berriz ere Jaka Horiei buruz hitz egiteko.\nSare Sozialetan: Paloma Zorrillaren Vox-eko pasoa baloratu dugu.\nGainera Winston Viracachá Pava kazetari kolonbiarra ezagutu dugu. Baita materiala lapurtu ziotenekoa oroitu ere:\nGaur Egur - G7 Miarritzen\nGaur Egur – Magnizidioak


45 soraluzetarren izenak jaso dituzte gerra zibileko biktimen datu-basean - Soraluze - Plaentxia.eus\n45 soraluzetarren izenak jaso dituzte gerra zibileko biktimen datu-basean\nUbane Madera Zangitu 2021-02-09 11:41\nBeatriz Artolazabal atzo, datu-basea aurkezten.\nAtzo, astelehena, Euskadin gerra zibilean hildakoen datu-basearen web-bertsioa aurkeztu zuten. Gogora Institutuan argitaratu dute zerrenda. 20.970 hildakoren berri dakar, 19.962 gizon, 997 emakume eta 31 zehaztu-gabeko. Bando bietako biktimak jaso dituzte: matxinatuek eragindako hildakoak eta errepublikanoek hildakoak. Tartean dira 45 soraluzetar.\nAtzo, astelehena, gerra zibilaren biktimen lehen erakunde-errolda aurkeztu zuten. Datu-basean 20.970 fitxa daude –698 ez daude identifikatuta–, 19.962 gizonak dira, 977 emakumeak eta 31 kasutan ezin da generoa zehaztu. “Xehetasunen arabera, gerra zibilean eta lehen frankismoan (1936-1945) Euskadin hildako biktimei buruzko eta gerraren ondorioz Euskaditik kanpo hil diren euskal herritarrei buruzko ikerketaren ondorio da”.\n7 .795 biktimen berri falta da\nGaineratu zuten ikerketak zabalik segitzen duela. Izan ere, “egindako ikerketatik ondorioztatzen da gaur egun oraindik ez dela ezagutzen 7.795 pertsona non dauden lurperatuta, eta egiaztatu da familiek informazioa biltzeko duten interesa; izan ere, 1.500 pertsona inguruk eskatu diote haiei buruzko informazioa Eusko Jaurlaritzari”.\nAtzo esandakoaren arabera, “egindako ikerketak erakusten du badaudela heriotza inolako artxibo-iturri kontsultagarritan erregistratuta ez duten zenbait hildako; hori dela eta, Gogorak dei egiten die gerra zibilean eta diktadura frankistaren lehen urteetan hildakoen familiei, beren familiartekoei buruzko informazioa emateko. Modu berean, Memoriaren Institutuak familia horiek datu-baseak kontsultatzera animatzen ditu, bai eta daukaten informazioa eta/edo dokumentazioa aurkeztera ere”.\nGerra zibilaren biktimen datu base horretan daude jasota matxinatuek zein errepublikanoek eragindako biktimak. Haien izen-abizenekin batera, heriotzaren kausa ere adierazi dute.\nMatxinatuek eragindako biktimen kasuan, honakoak azaltzen dira:\nMatxinatuen bonbardaketetan hildako pertsonak 1.361\nGerra-kontseiluan exekutatutako pertsonak 991\nMatxinatuek estrajudizialki exekutatutako pertsonak 1.155\nGatibutasunean hildako pertsonak 2.238\nKontzentrazio-esparru nazietan hildako pertsonak 91\nBorrokan hildako gudariak eta/edo milizianoak 7.204\nBeste kasu batzuk 243\nErrepublikanoek eragindako hildako biktimen kasuan, honakoak azaltzen dira:\nErrepublikanoen bonbardaketetan hildako pertsonak 75\nEuzkadiko Herri Auzitegiaren epai bidez exekutatutako pertsonak 19\nErrepublikanoek estrajudizialki exekutatutako pertsonak 971\nBorrokan hildako matxinatuak 5.922\nSailkatu gabeak 700\nEusko Jaurlaritzako Berdintasun, Justizia eta Gizarte Politiketako sailburu Beatriz Artolazabalek aurkeztu zuten datu-basearen web-bertsioa, Jose Antonio Rodriguez Ranz Giza Eskubide, Memoria eta Lankidetzako sailburuordearekin eta Aintzane Ezenarro Gogora Memoriaren, Bizikidetzaren eta Giza Eskubideen Institutuko zuzendariarekin batera.\nBiktimen zerrenda osoa HEMEN ikusgai.


Free chat Rrethi i Skraparit. Ausazko arrotz doan txateatu berehala Rrethi i Skraparit tik.\nFree chat Rrethi i Skraparit\nOngi etorri Chatroulette Rrethi i SkraparitEdozein lekutan, munduko pertsona aleatory bat konektatzeko. Chatroulette Rrethi i Skraparit dezakezu honako aukeren artean aukeratu:- Guztiak pertsona mota Rrethi i Skraparit doan Txata. Zehaztu behar du, eta 'Ezarpenak' joan.- The 'bideo' moduan webcam Txateatu.- The 'mikro' moduan mikrofono Txateatu.- Txata ez mikro eta 'testua' moduan bideo gabe anonimoki.- Spy beste anonimoki onartzen bada hizketaldiak.- Ez baduzu nahi spied beharreko aldatu 'ezarpenak' atalean.Sakatu 'F2' hasteko, edo egin klik 'start'.\nRrethi i Skraparit hirien zerrenda:


"Lasai eta indartsu noa kartzelara, badakit herri osoa dudala atzean" - Amurrio - Aiaraldea.eus\n"Lasai eta indartsu noa kartzelara, badakit herri osoa dudala atzean"\nIzar Mendiguren Cosgaya 2018-02-06 19:29\nJULEN IBARROLAri (Amurrio, 1993) urtebeteko kartzela zigorra ezarri dio Espainiako Auzitegi Nazionalak, errotulki batekin pintaketa bat egiteagatik. Terrorismoa goratzea leporatzen diote.\nErrotulki batekin egindako margoketa bat dela-eta espetxeratuko zaituzte. Zelan zaude?\nBa beno, zer esango dizuet! Egia da egoera askotan handi geratzen zaidala, baina orain garrantzitsuena familia, lagun eta ingurukoekin egotea da; indartsu eta batuta egotea. Urtebete eman beharko dut kartzelan, espetxean hamarkadak daramatzaten euskal herritar ezberdinekin alderatuta, gaitzerdi.\nTerrorismoa goratzea leporatzen dizute...\nBai, terrorismoa Euskal Herrian gazte mugimenduan parte hartzea da, ikastetxean hezkuntza herrikoi eta euskaldun baten alde lan egitea, greba orokorretan piketeetan parte hartzea… Ezin da gutxiago espero Audientzia Nazionala bezalako salbuespenezko auzitegi batengandik. Herrien askatasunaren aurka lanean egoteko sortua izan zen 1977an, Franko hilda zegoela, baina oso ondo lotua utzi zuen.\n"Urtebete eman beharko dut kartzelan, espetxean hamarkadak daramatzaten euskal herritar ezberdinekin alderatuta, gaitzerdi"\nNegargarria da 2018an oraindik ere frankismoaren ADNa duen auzitegi batek euskal herritarrak epaitzen eta zigortzen jarraitzea... Hemendik Auzitegi Nazionalari esan nahiko nioke aski dela, garaia dela disolbatu eta armak entregatzeko.\nZein izan da epaia atera arteko kasuaren ibilbidea?\nDuela 3 urte edo hasi zen prozedura: errotulki batekin margoketak egiteagatik auziperatu nindutenean. Auzitegi Nazionalean deklaratu eta epaitu ostean, urtebeteko kartzela zigorrarekin kondenatu naute.\nAurretik ere Auzitegi Nazionalean egona naiz Amurrioko beste gazte batekin, margoketak egiteagatik inputatu gintuzten orduan ere, baina absolbitu egin gintuzten. Gure aurkako froga bakarra Laudioko komisaldegian ezagunak ginela izan zen.\n"Landazuriko okupazioan parte hartzeagatik jada kondenatua egotea hartu dute nire zigorra ez suspenditzeko aitzakia moduan"\nGaztetxearen okupazioagatik ere kondenatu zintuzten, ezta?\nBai. Horren aurretik Amurrioko Gazte Asanbladako hainbat kide zigortu gintuzten "Landazuri” gaztetxearen okupazioagatik; hori hartu dute gainera nire zigorra ez suspenditzeko aitzakia modura... Tamalez ohituak gaude Euskal Herriko gazteok holako egoerak egunerokotasunean jasatera.\n"Julen Libre!" plataformaren arabera, herri mugimenduetan aritzeagatik kartzelaratu nahi zaituzte.\nBai, argi eta garbi dago erabaki judizial honen atzean erabaki politiko bat dagoela eta erabaki politiko hori militantzia politikoa zigortzea dela. Zenbat ustelkeri kasu ikusten ditugu egunero telebistan? Zenbat eraso sexista jasaten dituzte emakumeek egunero? Zenbat lan erailketa daude urtero Euskal Herrian? Zenbat jende bizi da kalean eta errekurtsorik gabe gure herrietan? Zenbat lagun utzi dituzte banketxeek etxerik gabe eta kalegorrian? Zenbat gazte daude muturreko egoeretan bizitzen, edo modu oso prekario batean lan egiten soldata miserable baten truke? Non daude honen erantzuleak? Kartzelan? Ez, jakina. Guzti horiek kartzelan egotetik urrun daude, eta saritu egiten dituzte gainera.\nNik badakit zergatik noan kartzelara, eta oso harro nago egindako lanaz; ez nintzateke hain harro egongo kalean egon eta aurreko galdera guztien erantzulea izango banintz...\nZein da, zure ustez, atxiloaldiarekin bilatzen duten helburua?\nHelburuak argiak dira: alde batetik, datozen gazte belaunaldiei beldurra zainetaraino sartzea; ez konprometitzea, indibidualistak eta sumisoak izatea. Eta, bestetik, urteetan zehar herriko gazte mugimenduan egindako lana zigortzea. Inozoa izan behar da ni kartzelan sartzeagatik hau lortuko dutela pentsatzeko...\n"Nik badakit zergatik noan kartzelara, eta oso harro nago egindako lanaz"\nElkartasun keinu ugari jaso dituzu herritar eta eragileen aldetik...\nBai. Egia esan, sekulako indarra ematen dit elkartasun uholde honek, momentu baxuenetan egindako lanaren berrespenera narama. Lasai eta indartsu noa kartzelara, badakit herri osoa dudala atzean, horrek emango die min gehien. Eskerrak eman nahi dizkiet niri elkartasuna helarazi didaten guztiei, plataforman egunero lanean daudenei eta lagunei; lan handia egiten ari dira eta oso eskertzekoa da.\nIgandean bukatuko zaizu ziegan aurkezteko epea. Zein mezu nahiko zenuke zabaldu?\nLanean jarraitzea. Badakigu Espainian jarraitzen dugun bitartean holakoak gertatuko zaizkigula behin eta berriz. Nirea ez da kasualitatea ezta kasu isolatu bat, guzti hau estatu faxista baten katearen katebegi bat soilik da. Presoen egoera larria, pentsioen erreformak, hezkuntzaren pribatizazioa, gazteriaren prekarizazioa, 155. artikulua... hori da Espainiar estatua, ez gaitezen engaina. Guzti honi buelta emateko dugun tresna bakarra prozesu independentista bururaino eraman eta Euskal Herriaren bakea eta askatasuna eskuratzea izango da, horretarako edukiko ditugun zailtasun eta oztopo guztiekin, jakina.\nAmurrioko gazte bat kartzelara, pintaketa bat egitea egotzita\nUrbeteko espetxe zigorra jarri dio Auzitegi Nazionalak. Gaztearen aldeko ekimenak kasua salatu du.\n"Herri mugimendu ezberdinetan parte hartzeagatik joango da kartzelara Julen"\nErredakzioa 2018 ots 03 Amurrio\nJulen Libre plataformak prentsa agerraldia egin du gaztearen egoera salatu eta elkartasuna adierazteko.


Bidaiaren epika, lirika eta dramatika - PostData\nBidaia liburuan, ume baten ahotsez egiten zaigu inorena ez eta aldi berean gerrak etxetik jaurtitako ume guztien lekukotzaren kronika. Agian, horregatik ez da ageri izen berezirik, anonimatoak jendetza zenbatezin baten identitateak biltzen dituelako. Agian, horregatik kolore lauen kontrastea eta irudien sotiltasuna, halako moldez non edozein xehetasunek esangura hartzen duen. Francesca Sannak naturaltasunez bateratu ditu artista plastiko eta testugile dohainak.\nBidaia honen kronikak badu epikatik, bai lirikatik, bai dramatikatik. Epika (epopeia hitza bezala, grekozko etimo beretik baitatoz biak), odisea gogoangarri baten berri ematen digulako, bortxa eta heroizitatea tartean. Lirika, narratzaileak sentimenduak, emozioak eta sentsazioak adierazten dituelako, ez poema gisa, baina bai poesiak berezkoak dituen hizkuntz baliabideen bitartez: erritmoa, estilizazioa, errepikak… Dramatika, elkarrizketetan azaleratzen delako testuinguru kulturalari eta gatazka geopolitikori antzemateko kodea.\nBidaiari ekin orduko, narratzaile txikia ez da aztarrika ibiliko amarengandik jasotzen dituen erantzun zehazgabeen zuloan. Bidaian zehar, haren bihotzak ez du beste erremediorik izango eskutik oratuko dion eskuaz fio izatea baizik. Eta esku hori galduko balitz, orduan zer?\n“Badaezpadako mundu honetan babesleku suntsiezinen bat izatea da lehentasun behinena” idatzi zuen Mary Wollonstonecraftek XVIII. mendean. Alabaina, non da aterpe hori? Badakigu zein den bidaiaren abiapuntua: “Egunero, gure inguruko munduak zoritxar berri batekin harritzen gintuen. (…) Gerrak aita eraman zuen”. Badakigu zein den bidaiaren helmuga: “Bakean bizi eta gure geure historia berriz hasteko toki bat topatzea”. Badakigu zein den tartean dagoen via crucis pertsonal eta kolektiboa, lehorrez nahiz itsasoz egin beharrekoa, sufrikarioz eta larriminez tindatua —mugak, guardiak, hotza, gosea…— baina baita irudimenaren zipriztinez ere alaitua: gerrari amaiera emango dioten iratxoen hitz magikoak eta txori migrarien konpainia.\nMediterraneoko errefuxiatuen nora ezak kezkatzen bagaitu, hona hemen den-dena —oroitzapenak salbu— atzean utzi behar dutenen bidaia, gure haurrei laguntzeko gureak ez bezalakoa den bidaia urragarri baten arrastoak usnatzen.\nalbum ilustratuabidaiaelkar aldizkariaeuskarazko edukiakFrancesca SannaMiren Agur MeabeTtarttaloTtarttalo argitaletxea\n← Kontzertuak 2017.07.06\nLa nao San Juan pone rumbo a Ternua de la mano de Sergio Pereira →