Ander Barrutia Zuazubiskar eta Mari Gorostiza Pomposo erresistenteak eta historiaren zaintzailiek Juan Ramon Garairen testua | Mondraberri Arrasateko Ataria\nHasiera Albisteak Ander Barrutia Zuazubiskar eta Mari Gorostiza Pomposo erresistenteak eta historiaren zaintzailiek...\nAnder Barrutia Zuazubiskarri egin gutsen elkarrrizketie, Baionan, Avenue Maréchal Soult 103 zenbakixen 2004ko apirilien, 19xen. Orduen 90 urte euken ta lau hilebete geruau hil zan 2004ko irailien, 26xen. 68 urte lenau faxistak Arrasaten sartu ziela urteurrenien: Garagartza auzuen jaio nitzen 1913ko irailien, 4en, eta oin 90 urte dauket. Perikuena baserriko gazteena nitzen, nere aurretik Juan Jose, Maria, Balbina, Vicente, Timotea, Francisca, Agustina eta Luisa azen. Gerra hasi baino lehen oinetan ebai sakona neuken eta guztiz osatu gabe gerran STVkoekin Isuskitzara egunez goardiak egiten joaten gitzen. Gero Untzillaraino gauez oinez etorri gitzen baina belauna haunditxuta neroien eta ezin nitzen ibili eta handik anaiak astoaren gainean Santagerako medikoarengana eraman nindduen Victoriano Balerdirengana.\nGeroago falangistak fusilatua. Gerra aurretik Timotea Frantziara eta Francisca eta Agustina moja fanda azen. Faxistak baetozela eta baserritik ihesi Bizkai aldera joan gitzen, Benanzio bere emazte eta bost semeeekin, Luisa, Bizente eta neu. Bizente eta biok Amaiur batailoian boluntario sartu gitzen. Luisa erizain ibili zan. Benanzio senideekin berriz poliki poliki Bilborano joan zien behiak eta ardiekin.\nAmaiur batailoian zauritu nindduten, Solluben, maiatzien 3en. Algortako ospittelera, Arriluze txaleta zan. Gero, Santanderrera Magdalena ospittelera; Casimiro Labajos, Arrasateko medikue, han euen. Tribunala pasau nauen, “inutille” nitzela gerrarako ta Frantziara juen biher nitzela, eruen nindduten Mieresera, ta handik Gijonera, hantxe “de txiripa” barko ingles baten sartu gitzen ta hiru egunien itsasuen Burdeosera. Bañe trenien ipini gindduen ta Bartzelonara hogeitamar gerra mutilatu lelengo San Pablo ospittelera, handik Bañolasera ta gero Castellonera, Gabonetan, han gengozela hilebeteak ezer kobrau barik, barriro Bartzelonara Ministerio de Sanidadekuengana.\nBertako medikue ezaune zan, Lopez bilbotarra, Santagerara etorten zana. Hiru atzamarrak konpletamente hildde neuken, esan euzten “aquí tienes operación”; operaute gero masaje elektriko mordue hartu nauen, barriro tribunal medikuen rebiziñue, ta % 83 inkapazidadie emun eustien. Fusille hartzeko gauze ez nitzela ta Sarrian garaje baten guardixak eitten egon nitzen. Kataluñaren ebakuaziñuen orduen kamio baten Pirineuetaraño, fronterie mendittik igaro gauen, bañe zelan ez geunken papelik, barriro trenien Kataluñara, trenetik guardiakin kanpo batera goiexela bonbardeue, atarte baten sartu gitzen, ta barriro be Frantziara, oinguen Saint Cyprien ondartzara, zelako gaizki errezibiru gindduen Frantzian, hogei egun arei gañien lo eitten manta batekin, ta jana prestatzeko itsosoko uraz, ha kanpo konzentraziñue baño txarraue zan.\nBergarako batek esan eusten heuk ez daukak arrebia San Juan de Luzen ezkondute, ba bai, ba idatziiok karta bat, koñetue etorri zan bertara bañe prefekturan baimena biozu ta urrengo egunien Sétera konbento batera eruen nindduen, (1939ko otsailien, 24en). La Roseraieko ospittelien, Bidarte- Ilbarritzera 1939ko abuztuen, 26xen sartu hauien. Bigarren gerra mundiala hasi zanien Tarbesko lantegi baten lanien hasi nitzen (1939ko azaruen, 10ien) obusak eitten, diziplina haundixe euen, 10 ordu egunero ta 15 egunien domeka bat bakarrik libre. Bertan beste bi mondrautarrekin, Jesus Mendizabal ta Andoni Zubizarretakin, etxe bat alokau gauen. (Hirurak gerrako mutilatuak ziren). Lanien ibili gitzen alemanak Frantzia hartu arte, 1940ko ekainera arte. Handik udan Pirineosetan La Mongien, Tourmalet inguruan, konpañia bat errefuxiatuena euen arbolak botaten, ta zelan iñok ez ekixen idixekin lanien, bost pare idixekin ibili nitzen, beste mondrautar bat Pedro Gallastegui hau “Londres” bertan ebilen lanien ta haren emaztie (Leonor Martinez Solabarrieta) ta koñetie sukaldari.\nHan geixotu nitzen odola txixen, kalkuluek neuken. Alemanen denboran enlazie izen nitzen, Mont de Marsanen irrati klasdestinue gurie ipiñi auien, neuk horrako informiek pasetan ibili nitzen, Inglaterrara bielketako. Leizaola profesore ebilen Betarranen Lourdes aldien, Robles Aranguiz ta Heliodoro de la Torre Lourdesen. Errasti banku bateko direktoria ta haren emaztie “Sorne” maistrie ta partiduko oradorie… Bere espioitza lana saritua izan zen 1944ko urrian, David Kirkpatrik Este Bruce Koronelaren aldetik, zerbitzu amerikarreko burua, Frantzia askatzeko egindako lanak aitortuz.\nBeste mondruatar batzuk erbesteratuta ezautu nittuenak Felix Ugalde “Pelli”, Nicolas Uriarte, Gabriel Goitia, Likiniano (Eskoriatzan jaiotakue), Salvador Laspiur “Kanpazar” (oso lagun haundixe), Marcelo Vitoria, ta Alejandro Echevarria, “Panaderixakue”. Hau Landesetako emakume batekin ezkondu zan, ta panaderixie jarri euien, bañe alemanak andrie hil euien. Alejandro Baionan txofer hasi zan, ta gero Parisera juen zan, garbitasunek eitteko kamioekin txofer ibili zan, bere barri geixau ez nauen izen. Bergarakuak Kiko ta Muruamendiaratz.\nAlemanak urten auienien hasi nitzen lanien Euskal Gobernuarentzat Baionan. Nire emaztie, barrez, Mari Gorostiza Pomposo, 1947xen Aldudestik klandestinoki muga zeharkatu euen. 1950ien ezautu nauen ta urtebete geruau ezkondu gitzen, Villa Antonietten hiru seme-alabak\njaixo zien ta 1957xen Villa Izarrara pasau gitzen. Hor etxe bixetan alderdiko EBBko batzarrak egiten zien, bertan bizi gitzen, Ajuriagerra ta Don Iñaki Unzueta askotan izaten zien bertan. Alderdiaren artxibue euen Villa Antonietten ta gero Villa Izarrara pasau gitzenien Parisko Euskal Gobernuaren artxibue be ekarri euen bertara, dokumentu ta liburu tonelada asko 1992xen uztailaren 20xen, zortzi kontainer ta bi mila kutxa baño geixauko dokumentuek Villa\nIzarratik eruen zien Arteara, Sabino Arana Fundaziora. Maria ta Ander lau hamarkadetan\nartxibo horren zaintzailiek izen zien. Bilbo jausi ta gero, Benantzio herrire etorri zanien 1937ko sanjuanetan, atxilotu taOndarretako kartzelara eruen euien, bertan egon zan 1939ko urtarrilerarte. Luisa, barrez, Iparraldera ihesi joan zan eta erizaiñ ebillela La Roseraieko ospittelien ezautu euen Tasio Esturo gudarien kapitaña, 1937ko apirilien Elgetako borroketan zauritu euiena. Maittemindurik erabaki euien Tarbesen ezkontzea. Bizente, barrez, Santoñan 1937ko abuztuaren 26xen preso hartu euien ta 25 zenbakiko Langile batailoien lan esklaboetan urtietan ibili zan. Maria beste arrebaren senarra Valentin Bidaburu (Garagatzako Sakristaua) be langile batailoietara eruen euien.\nAnder ta Luisaren seme-alabak ere Gerrako umeak dira eta Elgetako omenaldirako gonbidapena jaso dute.


Bitxi bat eraztun (berdean) | Leihoa | Leihoa Bitxi bat eraztun (berdean) | Leihoa\nBitxi bat eraztun (berdean)\nVitoria-Gasteizko Eraztun Berdearen sorreraren 25. urteurrenean ibilaldi bat egin dugu bertako parke bisitatuenetakotik: Salburua.\nGoizeko 10:00ak dira eta eguzki distiratsua dugu zeru urdinean: Goizaldea hotza izan da, ete horren lekuko da Salburuako zelaia, izan ere, gaueko izoztearen ondorio den behe-lainoa du gainetik. Argazki ederra oparitu digu naturak bertara iritsi garenean.\nEraztun Berde gasteiztarraren parke bisitatuenetako batetik egingo dugu ibilaldia. Hesi natural babesle hori osatzen duten hektareen ia heren bat duela mende laurden bat existitzen ez zen parke honetakoak dira. 1993an, Salburuaren errealitatea oso bestelakoa zen gaurkoaren aldean. Hezeguneen jatorria periodo kuaternarion dago eta ia galduta zeuden lurraren nekazaritzarako erabilera zela eta. XIX. mendearen erdialdetik, eremu horretatik gertu dauden herriek lurrak hartzen joan ziren, zenbait erabileratarako. 50eko eta 60ko hamarkadetan, ama lurrak milaka urtetan egindako lana ia desagertuta zegoen.\n1993an, Vitoria-Gasteizko Udalak urrats garrantzitsua eman zuen hiriaren etorkizun berderako. Ingurugiro Gaietarako Udal Ikastegiaren eskutik eraztun berdearen garapenean lan egiten hasi zen. Garai hartan Salburua, oraindik ere, aireportu zaharra izenaz ezagutzen zen. Egoera hobea zen 60ko eta 70eko hamarkaden aldean, garai hartan urmaelak ia-ia desagertu egin baitziren.\n60ko eta 70eko hamarkadetan, Salburuako urmaelak ia-ia desagertuta zeuden.\nGauzak horrela, lan asko zegoen egiteko. Landaredia eta paisaia berreskuratzeko lanak hasi ziren parke osoan, eta horren ondorioz, Salburuako jatorrizko aberastasunaren parte bat berreskuratu zen. Milurteko berriaren etorrerarekin, emaitza naturalak ere iritsi ziren. Hezegunea osasuntsu ikusten da berriro, eta fauna aspaldian lapurtu zitzaion eremua berreskuratzen ari zen. Hegaztiek euren erabilerarako berreskuratu zuten Salburua, bai bizitzeko, bai atseden gune izateko urteroko migrazioetan. IGIk eremu horretan lanean jarraitu zuen eta bertatik ahalik eta ondoen ibiltzeko moldatu zuen, zenbait ibilbide erabilgarri sortuz. Behatoki bi ere eraiki ziren, parkeko fauna hurbiletik ikusteko. 2002an, Salburuak nazioarteko aitortza jaso zuen, eta Ramsar leku zerrendan erregistratzea lortu zuen, garrantzi handiko hezegune izendatu baitzuten.\nNagusi eta txikientzako ibilaldia\nEz daramagu ezta 20 minutu oinez eta goizeko ibilaldia egiteko, duela ia 20 urte, parkera egunero datozen hiru lagunekin elkartu gara. Adineko hiru lagun horiek Salburuaren bilakaera gaur egun arte bizi izan dutela adierazi digute. Euren eguneroko ibilaldia Elorriagako gunetik Betoñuko makaldiraino doa, eta parkeak zelaiko gunean duen sarreran amaitzen da.\nErritmo leuna daramate, baina etengabea, ia ez dira gelditzen arbolaren bat edo euren arreta piztu duen zerbait begiratzeko ez bada. Mota guztietako erabiltzaileak hartzen dituen eremu horren erabileraren adibide dira. Kilometro bat geroago esan diegu agur eta gure bidetik jarraitu dugu. Aurrera egin ahala, mota guztietako pertsonak aurkitu ditugu, bere txakurtxoa paseatzen ari den emakume gazte bat, Arkauteko urmaelaren behatoki ondoan flexioak eta abdominalak egiten ari den gizon bat. Bide berde horiek kirola egiteko edo parkea beste ikuspegi batetik bisitatzeko erabiltzen duten zikloturistak ere ez dira falta. Lan eguna denez eta goiz denez, ez dugu turista askorekin topo egin, baina asko etorriko dira egun batzuk geroago, abenduko zubian.\nGoizeko 11:00ak inguru dira eta Lizarrak behatokiraino eramango gaituen korridorean gaude. Hesiaren zuloetatik begiratu eta parkearen beste ikuspegi eder bat dugu aurrean. 100 bat metrora, dozena erdi bat orein ar daude, edaten hezegunearen erdian. Isiltasunak eragiten duten marmarra entzutea ahalbidetzen du eta aho zabalik geratu gara ikusten ari garenari buruz hausnarketa egitean. Hiritik kilometro eskasera gaude eta urrunera joan garela dirudi.\nIsilik, ordu honetarako jendez beterik dagoen behatokiko atea ireki dugu. Gure ezkerretara, gazte batek oreinen argazkiak lortu ditu, dimentsio handiko objektiboari esker. Beste mutil pare bat hegaztiei begira ari da prismatikoen bidez eta behatokiaren beste muturrean argazkiak egiten ari diren beste birekin egin dugu topo. Pertsona talde batek alde egin du eta jesartzeko eta Arkauteko urmaela hobeto begiratzeko lekua utzi digute. Begiratzen dugun edozein lekutan hegaztiren bat dago, izan ere, 200 bat hegazti-espezie ikusi dira, orain arte, parkean. Ahateak eta bere ahaide hurbilak dira gehiengoa, nahiz eta ez diren falta zikoinak eta kaioren bat edo beste ere. Bat-batean, harritu egin gaitu gugandik 10 edo 15 metrora lasai jaten ari den orein eme bat ikusteak. Ikuspegia ederra da eta orduan eman genitzake berton, baina beste batzuentzako lekua utzi eta ibiltzen jarraitu dugu.\nAipatu dugu 193 hegazti-espezie edo ikusi direla Salburuan. Horiei 30 edo 40 ugaztun espezie batu behar zaizkie, horietako batzuk desagertzeko arrisku kritikoan, bisoi europarra esate baterako. Haragijale txiki hori mehatxatuta dago, bisoi amerikarra, larrugintza abeltegietatik datorren espezie inbaditzailea, askatzearen ondorioz. Hala ere, oraindik ere itxaropena dago mustelido eder horren kasuan. Gaur egun, Salburuak baditu bisoi europarraren hazkuntza garatu ahal izateko beharrezko irizpideak eta horrek etorkizun hobeaz amets egitea ahalbidetzen digu.\nBisoiarekin bezala, beste espezie batzuek ere inbaditzaileen ondorioak jasten dituzte. Karramarroen kasuan, bere ahaide amerikarren etorrerarekin onddo bizkarroia ere etorri zela ikusi zuten bertakoek, eta horrek gaixotasun hilgarria eragin zien kasuen % 100ean. Salburua karramarro gorriz edo seinaledunez bete zen, eta bertakoak ia desagertzea eragin zuten.\nBeste adibide bat Floridako apoarmatua da, edozein animalia dendetan aurki ditzakegun dortoka horiek. Bat baino gehiago agertzen da Vitoria-Gasteizko hiri-parkeetako urmaeletan, baina beste asko Salburuan askatzen dituzte. Ingurune natural horretan hobeto egongo direlako uste okerrak eragin negatiboa sor dezatela ekarri du, ekosistemako bertako beste espezie batzuekiko, esterako apoarmatu korrontezalea.\nFlorak ere antzeko kalteak jasaten ditu. Panpako belarra Hego Amerikatik datorren espezie inbaditzailea da. Ihi nahiko luzeak dira eta lumazko bukaera dutenez, nolabaiteko balioa dute apainketetarako, hortik dator jatorri inbaditzailea. 50eko hamarkadatik hasi ziren penintsulako kostaldetik eta gune hezeetatik zabaltzen, gure hezegunera iritsi arte.\nAtaria, behatoki hutsa baino zerbait gehiago\nEguzkiak eguerdia dela jakinarazi digu eta gure podometroak diosku parkearen 9 kilometroetatik 7 inguru egin ditugula. Arkauteko urmaelari buelta egin diogu eta gertu ikusi dugu Fernando Buesa Arena. Gure azken geldialdia 2009tik parkeko talaia dena da: Ataria. Parkeko interpretazio-zentroa ingurunearekin bat egiten duen eraikin ederra da. Eraikin horren barrutik parkearen bandera naturala ikusten da, zeruaren urdinak eta floraren berdeak sortua.\nAtariako behatoki irtena, Salburuako posta politenetako bat.\nAtariaren 1600 metro kuadroek Salburuako ekosistema hobeto ezagutzeko balio dute. Zalantza barik, parkeko atea da, eta bertan bizikleta bat edo buggy elektriko bat aloka dezakegu, bisita gidatua egin nahi badugu. Zentroko teknikariek edozein zalantza argituko digute eta egunero ehundaka bisitariri ematen diete ongo etorria, horietako zenbait oso-oso gazteak. Ikastetxe gehienak joaten dira instalazio horiek bisitatzera, hiriko flora eta faunaren parte bat ezagutzera. Gure bisitaren unean, txikitxo talde bat adi-adi entzuten ari da ahateei jaten ematen irakasten ari zaien parkeko teknikari baten azalpenak. Ahateak asko hurbiltzen dira, janaria erakargarri egiten zaie eta.\nParkeko beste behatokia hurbildu gara, eta hutsik dago. Jesarri eta eremu horretako biztanle bi ditugu zain, kopetazuri bikote bat lasai ari da paseatzen eta jaten gugandik pare bat metro eskasera. Noizbehinka begiratzen gaituzte, baina badirudi ez direla gure beldur. Gizakiekin duten etengabeko harremanaren ondorioz, onartu egin duten elkarbizitzara iritsi dira.\nErlojuak ordu bata jo du Betoñuko makaldian gaudela. Eguzkiak urmaela argitzen du baita nahiko gertu dauden Salburua auzoko etxeak ere. Hasieran egin dugun hausnarketa hura datorkigu dugu berriz ere burura, sinestezina da parke honek ematen duen urruneko natura sentsazioa, nahiz eta, oinez, hiritik bost minutura egon.\nBideak eta zubiek ibilbide honen hasierara eraman gaituzte. Gure zangoek nekea nabaritzen dute 9 kilometro inguru oinez egin ostean. Bizitakoa baloratu dugu eta eraztun berdearen garapenak benetan zer ekarri duen ulertzeko balio izan digu. Harresi berde gasteiztarrak hiriko ingurumen-orekarako balio du, eta mota askotako jarduerak egiten gozatzeko lekua ere eskura jartzen digu, hala nola atletismoa edo ibilaldi lasai bat gure maskotarekin batera.\nAzken 25 urteetan, gizakiaren erruz desagertuak ziren gune berdeak berreskuratu ditu Vitoria-Gasteizek. Horren ondorioz, gure ustez galduta zegoen fauna itzuli da eta jarduera eredu balio izan du gure planetako txoko askotako hiri askotarako. Aitortzak etengabe iritsi dira. Azkena duela aste gutxi batzuk, Congreso Nacional de Medio Ambiente (CONAMA) delakoan, eraztun berdearen 25 urteak saritu baitzituen eta erreferente direla esan zuen. Gaur egun, Vitoria-Gasteiz inoiz baino berdeagoa da, eta Salburua bezalako txokoei esker da hori, erakundeei eta gasteiztarrei esker posible izan den bitxi berdea.\n‘Nola aldatu garen. 25 urte bete ditu eraztun berdeak’ Vital Fundazioak sortutako erakusketa da, eta 2019ko martxoaren 31ra arte egongo da ikusgai, Vital Fundazioa aretoan (Posta 13-15).\nArtikulu hau ‘Salburua, ura eta bizia’ lanaren laguntzaz garatu da (ISBN: 85-95577-79-8)


Vaudesson - Wikipedia, entziklopedia askea.\n49° 28′ 14″ N, 3° 29′ 07″ E / 49.4706°N,3.4853°E / 49.4706; 3.4853Koordenatuak: 49° 28′ 14″ N, 3° 29′ 07″ E / 49.4706°N,3.4853°E / 49.4706; 3.4853\nAllemant, Chavignon, Merlieux-et-Fouquerolles, Pinon eta Sancy-les-Cheminots\n120 (%50.6) 118 (%49.8)\nVaudesson Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 262 biztanle zituen.\n2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 105 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 93 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nVaudesson udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 153 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (60 gizon eta 43 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Vaudesson udalerrian 94 unitate fiskal zeuden, 251 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.880 euro zen.\n2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.\nAllemant (2,6 km)\nChavignon (2,8 km)\nPinon (3,4 km)\nSancy-les-Cheminots (4,1 km)\nPargny-Filain (4,4 km)\nAizy-Jouy (4,5 km)\nNanteuil-la-Fosse (4,5 km)\nAnizy-le-Château (4,6 km)\nLaffaux (4,9 km)\nLizy (5,0 km)\nFilain (5,4 km)\nMerlieux-et-Fouquerolles (5,6 km)\nChaillevois (5,7 km)\nVauxaillon (5,7 km)\nUrcel (5,8 km)\nRoyaucourt-et-Chailvet (5,8 km)\nOrriaren azken aldaketa: 23 ekaina 2021, 15:15.


Euskarazko literaturak eta ondareak bat egingo dute Euskal Herria Museoan - Área de prensa - Bizkaia.eus\nEuskarazko literaturak eta ondareak bat egingo dute Euskal Herria Museoan\n2021(e)ko otsailaren 15(a) 10:53\nBizkaiko Foru Aldundiko Euskal Herria Museoak euskarazko hainbat lani buruz eztabaidatzeko eta obra horiek irakurtzeko topaketak antolatu ditu, hala nola, Kirmen Uriberen "Bilbao-NY-Bilbao"; Toti Mtz. de Lezearen “Urak dakarrena”; Miren Agur Meaberen “Nola gorde errautsa kolkoan”; Bernardo Atxagaren “Markak”; Edorta Jimenezek zuzenduko duen Martha Gellhornen “Pazkoa aurreko gaua” eta Julen Belamunoren “Hotz industriala – Ahaztutako pintoreak”.\nEuskal Herria Museoa, Literatura eta Ondarea\nLiteratura eta Ondarea programa otsailaren 18an hasiko da, Kirmen Uriberen "Bilbao-NY-Bilbao" irakurrita; martxoaren 11n Toti Martínez de Lezearen "Urak dakarrena" obraren txanda izango da, eta hilaren 25ean Miren Agur Meaberen "Nola gorde errautsa kolkoan" obrarena; apirilaren 22an obra hautatua Bernardo Atxagaren "Markak" da, eta maiatzaren 22an Martha Gellhornen "Pazkoa aurreko gaua" lana izango da protagonista, kasu honetan Edorta Jimenezek komentatuta eta dinamizatuta. Azkenik, ekainaren 17an, Julen Belamunoren "Hotz industriala - Ahaztutako pintoreak" lanak itxiko du zikloa.


Denbora osa(gabe)tzearen ondoren. Goran Sergej Pristaš* - Bulegoa z/b\n28/06/2013 by Richard\nAlthusser denboran atzeraka begira dago. Osatu gabeko lanaren diskurtso isila, zabalik dagoen lanari aurrez aurre jarrita, denboran agertzen da, eta ez lekuan, laburbiltze baten itxuran azaltzen da. Izan ere, Althusser hizpide hartuta, antzerkiaren helburua “mugitzen ez dena mugiaraztea” bada, mundu mitikoaren “irudipenezko kontzientziaren betiereko esfera” abian jartzea, orduan, antzezlana, azken batean, hauxe da: ikuslearen baitan kontzientzia berria sorraraztea, garatzea, “kontzientzia osagabea, beste edozein kontzientzia bezala, baina izaera osagabe horrexek mugiarazia, lortutako distantzia horrexek, abian dabilen kritika-lan agorrezin horrek higitua. Azken batean, antzezlanean ikusle berria sortzen da, antzezpena amaitzen den tokian agertzen den aktorea. Antzezlana osatzea beste xederik ez duen aktore horrek, baina bizitzan osatu behar du”. Antzezlanaren osaera ondoren hasten da, gogoeta berankor edo ondoko hausnarketa baten gisa.\n*Pristašek Louis Althusser-en bi testu hauek irakurtzeko proposamena egin digu: “Sobre Brecht y Marx” (1968) eta “El ‘Piccolo’, Bertolazzi y Brecht (Notas acerca de un teatro materialista)” (1967). Testu horiek jaso nahi badituzu, idatz iezaguzu helbide honetara: bulegoa@bulegoa.org\nGoran Sergej Pristaš. Antzerkigilea eta BADco performance-taldeko kidea eta sortzaileetako bat da. Irakasle elkartua da Zagrebeko Unibertsitateko Arte Dramatikoko Akademian. Zagrebeko Arte Dramatikoko Zentroko (CDU) programazioaren koordinatzailea izan zen, 1995 eta 2007. urteen artean. Arte performatiboei buruzko Frakcija aldizkariaren lehen argitaratzaile-burua izan zen, 1996. eta 2007. urteen artean. 2013an, hau argitaratu du, Bojana Cvejiærekin batera: Slalom paraleloa. Lerratu gabeko poetiken lexikoa, TkH, Belgrad / CDU, Zagreb. Zagreb – Cultural Kapital of Europe 3000 proiektuaren abiarazleetako bat da. Bere proiektuekin eta elkarlanekin (BADco, Frakcija), jaialdi eta biltzar askotan hartu du parte, baita 2011ko Veneziako Bienalean, Documenta 12 erakusketan eta ARCOn ere.\n( http://www.badco.hr )\n*“Formagabeko ezagutza-formak” saio hau Azala espazioarekin elkarlanean egingo dugu, Goran Sergej Pristašek “Ikuslearen heriotza” izeneko ikerketa laborategia gidatuko baitu Azalan, 2013ko uztailaren 3tik 4ra arte.\n“SOINEKO PAISAIA / PAISAJE DORSAL”_ Nader Koochaki*


Waterloo-n galdutakoak (Erein) nobelaz aritu gara, luze zabalOstirala, 2017-02-17\nIdazle gisa ezagutzen dugun arren, Xabier Etxaniz Rojo euskara irakaslea da ogibidez. Lankide baten senarrak iktus bat izan zuela eta euskara galdu zuela azaldu zion behin lagun batek. "Txundituta geratu nintzen. Aipamen hura buruan bueltaka izan nuen sei bat hilabetez. Niri gertatuko balitzait, lanik gabe geratuko nintzateke". Abiapuntua hori bada ere, hari mutur gehiago ditu nobelak, eta modu trebean uztartu ditu denak.\nAfasia baliatu duzu material narratibo gisa. Nondik nora otu zitzaizun gaixotasun honi heltzeko ideia?\nAfari batean geunden eta, halako batean, lagunetako batek: “istorio bat kontatu behar dizut. Nire lankide baten senarrak iktus bat izan du eta euskara galdu du”. Bere hitzak horiek izan ziren.\nNola da posible? Hori gertatu al daiteke? Iktus bat izan eta euskara galtzea? Txundituta geratu nintzen. Aipamen hura buruan bueltaka izan nuen sei bat hilabetez. Niri gertatuko balitzait, lanik gabe geratuko nintzateke. Nik euskarazko eskolak ematen ditudalako. Ez dakit besterik egiten.\nIdatzi ere, ezingo nuke idatzi, gazteleraz ez dakidalako idazten. Kezka hori denbora luzean izan nuen, eta nire jakinmina piztu zuen.\nNarrazio baterako susmoa hartu zenion.\nIstorio honen atzean ikusten nuen zerbait. Handik denbora batera, nire lagunarekin harremanetan jarri nintzen eta iktusa jasan zuenaren kontaktua eskatu nion. Horrela hasi nintzen informazioa batzen. Orduan ez nekien zer zen iktus bat, afasia existitzen zenik ere ez. Bitan elkartu nintzen iktusa izan nuen pertsona horrekin, eta bitan euskaraz hitz egin nuen berarekin. Beraz, euskara galdu zuena ez zen guztiz egia. Une jakin batean bai, galdu egin zuen baina gero berreskuratu egin zuen. Nirekin batu zen egunetan, ondo egiten zuen baina nabaritzen nion hitz batzuk kostata ebakitzen zituela. 2013an edo izango zen hori.\nDokumentazio lan handia egongo da, hortaz, nobela honen atzean.\nIktusa izan zuen pertsona horrekin bitan batu eta gero, bere logopedarekin jarri nintzen harremanetan, Nekane Galparsororekin. Matia Fundazioko ospitalean egiten zuen lan garai hartan. Hara joan eta berarekin elkartu nintzen. Terapia gela batean ere izan nintzen. Eta afasia zuen beste pertsona batekin egoteko aukera izan nuen, ariketak nola egiten zituen ikusten.\nInformazio asko pilatzen ari zitzaidan, eta material hori guztia batu ahala hasi nintzen nobela batean pentsatzen.\nParalelismo bitxia sortzen da afasia duen baten eta hizkuntza berri bat ikasi nahi duenaren artean. Bi egoera ezberdin dira, baina parekotasun horrek ondo funtzionatzen du nobelan. Esan nahi eta esan ezin hori bietan ematen delako. Zailtasunen aurrean, setatia izan behar hori.\nBai, bai. Hori berehala ikusi nuen. Informazioa banuen, eta Euskal Herrian kokatzeko ideia berehala izan nuen. Iktusa irakasle bati gertatuko zitzaion, baina irakasle berezi bat behar nuen. Iktusaren kasuan, gero hartutako hizkuntza galdu ohi da, ez ama hizkuntza. Eta nik horrelako kasu bat behar nuen.\nBakarne bezala, ni ere euskaldun berria naiz. Euskara ikasi nuen euskaltegian eta irakasle izatera iritsi nintzen ondoren. Hori da nire esperientzia. Nobelako protagonista gisa, beraz, euskaldun berri bat ipintzea erabaki nuen.\nNon kokatu, zein herritan, zein euskaltegitan... Hori gero etorri zen.\nIrunen kokatu duzu trama.\nErdalduna den zonalde bat da Irungoa, baina euskaltegi indartsu bat du. Hango euskaltegian lan egin izan dut gainera, eta abiapuntu horretatik hasi nintzen hari denak lotzen: “euskaltegi batean gertatu behar badu eta protagonista euskaldun berri bat izango bada, irakasle ere badena, gertatuko zaio niri gertatuko litzaidakeena”. Beste era batean esanda: egoera horretan nik nola jokatuko nuke? Hori izan zen abiapuntua.\nBenetako gertaerak jaso dituzu nobelan. AEK-ko irakasle batek bizi izandako jazarpen mediatiko bat txertatu duzu, ETAren su-etenaren inguruko aipamenik bada, polizia kontrolak ageri dira...\nAzken narrazioetan beti sartu izan dut errealitateari eginiko aipamenik. Ez dut euskal gatazkari buruzko nobela bat egiteko asmorik izan, baina trama Euskal Herrian kokatzen bada, abstrakzio hori egitea ez zait normala iruditzen. Gauza horiek gertatzen ziren eta gertatzen dira. Eta iruditzen zait gure lana ere badela inguruan gertatzen dena kontatzea. Kontestua agertzea.\nToki errealak ipintzea ere gustuko dut. Sirena hotsak-en Txurrut taberna agertzen zen eta nire aitaginarreba hara joaten zen. Halako detaileak garrantzitsuak direla iruditzen zait.\nAEK-ko beterano baten nobela dela esan daiteke. Kontakizunaren muina bestelakoa bada ere, AEK-ko irakasle baten bizipenak agertzen direlako bertan.\nEskola giroko pasarteetan, ni naiz klasea ematen ari dena. Hortik badago, bai. Badago. AEK-ri buruzko hausnarketak ere badaude, baina baita Korrikari buruzkoak ere. Berriako zutabeetan, horrelakoak idazten nituen tarteka. “Noiz arte egingo dugu Korrika?”, “AEK-k noiz arte antolatuko du Korrika?”. Egunen batean herriak hartu beharko luke ardura. Edota AEK-k desagertu. Baina egoera horretatik oso urrun gaude oraindik. Nire pentsamenduak ageri dira pasarte horietan: Korrika oso polita dela, baina mundu guztia erretzen duela. Eta bi hilabete horietan, klaseak ahal dugun moduan ematen ditugula, beste gauza batzuk ere egin behar izaten ditugulako.\nTaldeak osatzeko izaten diren zailtasunak, prekarietatea... AEK-ren erretratua ez da zertan idealizatua izan behar.\nIrakasleren batek esan dit oso suabe ibili naizela. Eta baita haserretu ere. Egur gehiago eman behar nuela!\nAEK den bezalakoa da. Iraila iristen da eta nik ez dakit urritik aurrera zer nolako lana izango dudan. Iraileko azken ostiralean erabakitzen da nire urte osoko lan jarduna. Askotan, gainera, zoriaren arabera.\nHorrela ibiltzen gara euskaltegi guztietan. Eta horrelakoak gertatzen direnez, uste dut diren bezala jartzea dela nire lana.\n“Ez dut gauzak kronologikoki azaltzeko ohiturarik”\nHiru plano bereizten dira nobelan. Tartekatu egin dituzu bateko zein besteko pasarteak. Irakurlea gutxinaka joango da kontakizunaren puzzlea osatzen.\nPuzzleak sortzearena betiko joera da nigan. Ez dut gauzak kronologikoki azaltzeko ohiturarik. Ez dut oso gustuko gainera. Ni ipuinetik nator. Eta iruditzen zait ipuinetan –eta nobeletan ere bai– informazioa gutxinaka eman behar dela, eta ez oso argia hasieran.\nTira, informazioa kudeatzeko modu bat da.\nNobela bi zatitan dago banatuta: Nobela hasieran, Iraila atalean, beldurtuta ageri da Mikel. Berak eta bere bikoteak jaso duten kolpearen iradokizun bat egiten da lehen kapituluan. Leihoak atala aldiz, logopedarenean abiatzen da.\nUrtebeteko iraupena du kontakizunak. Baina nobelaren hasieran, iktusa, ospitaleko egonaldia... Hori guztia azaldu nahi nuen lehenbizi. Lehen sei kapituluak egun bakarrean gertatzen dira.\nNobelaren hasierako fasea duelu baten modukoa da. Iktusa dela medio, hasieran amorrua sentituko du Bakarnek; bakarrik egon nahi du. Min horrekin negoziatzen hasi beharko du gero.\nIdazkera laua da. Kapituluak laburrak dira. Horrek guztiak arindu egiten du nobelaren erritmoa. Kapitulu batzuk modu autonomikoan ere funtzionatzen dutela esan daiteke, ezta?\nIpuin motzen antza dute kapitulu batzuk. Hasi eta buka lotuta daudenak, nolabait esanda. Ez dakit beste modu batean egiten. Naturala da niretzat. Kapitulu oso luzeko nobela bat idazteko ez nintzateke gai izango.\nSoledad Bakarne bilakatu zen\nProtagonista nagusiak bi dira. Bakarne eta Mikel. Euskaltegiaren inguruan ezagutu zuten elkar. Bakarne dago nobelaren erdigunean: Valentziarra jaiotzez, gurasoekin Irunera etorri eta bertako euskal giroan murgildu zen. Mikel izango du irakasle eta, handik urte batzuetara, bien artean maitasun harremana sortuko da. Mikelek ere badu iragan bat. ITV (Irunés de Toda la Vida) delakoa izateko zorian izan zen, baina beste bide bat hartu zuen. Zentzu horretan, Bakarne bezala dabil. Iraganetik ihesi, nolabait.\nMikelen kasuan, nabarmena da. AEK-tik atera zen, atera zen moduan. Ondo ez. Ez AEK-rengandik, bera irakasle izan zen garaian gertatu zen kontu batengandik baizik.\nBakarneren kasuan, ez zait iruditzen ihesi dabilenik. Hona etorri zen eta gero ez zuen gurasoekin Valentziara itzuli nahi izan. Bukaeran esaten du, agian ez nuen egin egin behar izan nuen guztia nire aitarekin, nire amarekin… Baina hori guztia bere buruarekin negoziatzen ari da.\nIrunera iristean, beste zerbait topatu zuen hemen, Valentzian ez zuena. Eta gurasoek sorterrira itzultzea erabakitzen dutenean, Bakarnek Irunen geratzea erabakiko du. Baina ez dabil iraganetik ihesi. Aldatu egin da, beste pertsona batean bilakatu da eta bertan geratzea erabaki du.\nAldaketa prozesu horretan, izena aldatuko du. Soledad zen jaiotzez, eta euskalduntzean Bakarne bilakatuko da.\nNik ere izena aldatu egin nuen. Nire amarentzat ni Javier naiz oraindik. Nire amarentzat bakarrik. Beno, lagunen batek ere Javi deitzen dit oraindik eta amorrua ematen dit. Baina ni aspaldian naiz Xabier. Bakarnek gauza bera egin zuen. Soledad hor geratuko da, kutxa batean gordeta.\nBestelako kontuak ere ageri dira: bikote harremanak, aitatasuna, gurasoen eta seme-alaben arteko komunikazioa-inkomunikazioa...\nKasu honetan, afasia da inkomunikazioa eragiten duena. Baina berdin-berdin gertatzen da bestela ere. Zaila da seme alabekin hitz egitea nonbait.\nNik bi alaba ditut, bat nerabea da eta bestea aurre-nerabezaroan da. Bat biologikoa, bestea adoptatua. Eta batzuetan oso zaila da harremana.\nAitatasunari dagokionez, behin baino gehiagotan hizpide hartu dudan gai bat da. Oso pozik nago nire aitatasunarekin. Ez dut problemarik. Baina uste dut kanpotik oso behartuta sentitzen garela. Badirudi ez bagara aita izatera iristen, ez garela zoriontsu izango. Emakumeen kasuan, presioa handiagoa da. Okerrago oraindik. Eta batzuetan pentsatu izan dut, merezi al du? Bai merezi du, noski, baina gaiak hausnarketarako bidea ematen du.\nErdaldunen eta euskaldunen arteko distantzia ere ageri da. Gurasoak Valentziara itzultzea erabakitzen dutenean, Bakarne Irunen geratuko da. Eta hor talka egingo dute gurasoek eta alabak.\nBakarneren gurasoak Valentziakoak dira eta beraientzat kolpe handia da. Galdu egin dute beren alaba, Soledad.\nBeste “kultura” batean murgildu delako.\nUlertzen ez duzuna ezin duzu maite. Eta gurasoek ez dute ulertzen. Soledadek ere ez zuen bertakoa ezagutzen. Ezagutzen duenean, maite egingo du. Eta Valentziara itzuli ordez, Irunen geratzea erabakitzen du. Soledad izateari utzi eta Bakarne izena hartu zuen.\nKanpotik ikusita, pauso hori arraro suertatzen da. Baina ikasleei hori esaten diegu maiz. “Hemen, gure artean egiten ditugun gauzak oso onak dira. Zuenak bezain onak, edo zuenak bezain txarrak. Baina badaukagu beste zerbait”. Baina ez dut lortzen. Garai batean, ni euskaldundu nintzenean, gogo hori bazegoen, euskaldun izateko gogoa. Orain ez.\n"Egungo ikasle gehienek titulitisa dute"\nAldaketa handia eman al da azken urteotan?\nKristorena. Nik 10 urterekin banekien ez nintzela espainiarra sentitzen. Euskalduna izan nahi nuen. 10 urterekin ikasle nintzen AEK-n. Intxaurrondon haur talde bat osatu zuten eta han egon nintzen gaur egun nire lankide den batekin euskara ikasten. Gogo hori bazegoen orduan.\nOrain titulitisak agintzen du.\nInguruko herrietan akaso ez, baina Donostian ikasle gehienek titulitisa dute. Ez dago euskalduna izateko gogorik. Ez dira euskaldun izan nahian hurbiltzen. Beste behar batzuk dituztelako hurbiltzen dira euskaltegietara.\n“Nik aprobatu egin nahi dut”, esaten didate. “Aprobatu egin nahi al duzu? Ba izan euskaldun”. Baina hori ez dute nahi. Baten batek, gainera, onartu egiten du. Igual ez dute esango, baina askok hala pentsatzen dute.\nWaterloo-n galdutakoak (Erein) nobelaren book-trailerra\nPuzzleak sortzearena betiko joera da nigan. Ez dut gauzak kronologikoki azaltzeko ohiturarik. Ez dut oso gustuko gainera\nBakarne bezala, ni ere euskaldun berria naiz. Euskara euskaltegian ikasi nuen eta irakasle izatera iritsi nintzen ondoren\nInguruan gertatzen dena kontatzea ere bada gure lana. Kontestua agertzea\nIpuin motzen antza dute kapitulu batzuk. Hasi eta buka lotuta daudenak, nolabait esanda


Sektore eta mota ezberdinetako ehunka enpresa, erakunde eta elkartek ariguneak osatu eta Euskaraldian parte hartzeko izena eman dute.\nMilaka dira jadanik Euskal Herri osoan euskararen erabilera ardatz duen Euskaraldia ariketa sozialerako aktibatzen ari diren ariguneak. 2020ko azaroaren 20tik abenduaren 4ra egingo den Euskaraldiaren bigarren edizioaren berrikuntza nabarmenetakoa da ariguneena, era guztietako erakunde, enpresa eta elkarteetan sortzen diren euskara erabiltzeko gune babestuena. Izan ere, lehen edizioan hiztunen arteko harremanetan oinarritutako ariketa sozialari talde babestuetan egiten den ariketa gehitu zaio aurten.\nAgerraldian deia egin zaie Euskal Herri osoko elkarte, enpresa, komertzio, erakunde eta bestelako entitateei, euskaraz aritzeko aukera egongo den guneak sortu ditzaketen aztertu, ariguneak osatu, saretu eta gune horiek babestu ditzaten. Jadanik sektore, tamaina eta izaera oso ezberdinetako erakundeak ekimenarekin bat egin dutela eta euskaraz aritzeko guneen mapa zabala osatzen ari dela azpimarratu dute antolatzaileek. Ehunka zentrotan milaka arigune sortuta eta izena emanda daudela jadanik azaldu dute.\nAriguneak sortu eta entitateek izena emateko epea irailaren 27rarte irekita egongo dela azaldu da prentsaurrekoan.\nAriguneak osatzen hasi diren hiru erakundeetako ordezkariak eta Euskaraldiaren antolaketan eta koordinazioan ari diren beste hainbeste entitatetakoak bildu dira gaur, ekainak 16, Donostiako Tabakaleran izandako ekitaldian. Xabier Iturbe Euskalteleko presidentea, Leire Okarantza Fagor Taldeko Gestio Sozialeko arduraduna, Jabier Otermin Super Amara Bera Bera kirol klubeko komunikazio arduraduna, Estibalitz Alkorta Eusko Jaurlaritzako Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzako Euskara Sustatzeko zuzendaria, Garbiñe Mendizabal Gipuzkoako Foru Aldundiko Hizkuntza Berdintasunerako zuzendari nagusia, Kike Amonarriz Euskaltzaleen Topagunearen presidentea eta Euskaraldiko koordinatzaile Arrate Illaro izan dira gaurko agerraldian.\nEuskaraldian entitateek euskararen erabilera sustatzeko urrats praktikoak emango dituztela azaldu du Kike Amonarriz Euskaltzaleen Topaguneko presidenteak eta urrats horiek garrantzia kualitatibo handia dutela azpimarratu du, “euskaraz gehiago aritu nahi dutenei horretarako aukera ematen dielako, eskoletan egiten den lanari babesa eman eta aisialdian zein lan-munduan euskaraz aritzeko aukera ematen duelako, era guztietako erakundeek gizartearen nahi maioritarioarekin bat egiten dutelako eta euskararen biziberritze prozesuari hauspoa ematen diotelako”.\nKoronabirusaren krisiak sortutako egoeran sareak sortu eta elkar babesteko beharra areagotu dela nabarmendu du Amonarrizek era berean: “Euskararen inguruan osatutako sare honek biak eskainiko ditu: gertutasuna eta babes soziala. Horregatik uste dugu Euskaraldiak berriro ere ekarpen handi bat egin diezaiekela bai euskal gizarteari eta baita ekimenean parte hartuko duten pertsona eta entitateei ere, euskararen erabileraren aldeko sare handi bat eratuz”.\nIldo beretik aipatu du Eusko Jaurlaritzako Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzako Euskara Sustatzeko Zuzendari Estibaliz Alkortak impass garai honetan ikusi ahal izan dela “oraindik ere bide luzea dagoela denon hizkuntza eskubideak errespetatu eta gizarte berdinzaleagoa lortzeko, tokikotasunetik eta errespetutik abiatuta” Erakunde publikoak ere horren jakitun izanik, oraindik egiteko asko dagoela azaldu du. “Uste dugu ariguneek epe labur eta ertainean garrantzitsua izango den ekarpen bat egingo digutela. Belarriprest eta ahobizi rolak bezala, geratzeko etorri direla uste dugu.”\nEhunka entitate, errealitate ezberdinak\nArrazoi eta motibazio ezberdinetatik hurbiltzen ari dira orain arte izena eman duten erakundeak Euskaraldira. Batzuek aurretik lantzen ari diren ibilbideari jarraipena emateko aukera ona eskaini die Euskaraldiak, lehendik martxan zituzten euskara planen osagarri delako ekimenetik egindako proposamena. Beste hainbatek aldiz, euskararen erabilera bultzatzeko espazio berriak sortu eta babesteko aukera ikusi dute Euskaraldiaren bigarren edizioan.\nEuskara enpresa gisa identifikatzen dituen konpromisoa dela azaldu du Xabier Iturbe Euskalteleko zuzendariak: “Telekomunikazio-operadore gisa hasi ginenetik, euskara enpresa barruan nahiz kanpoan bultzatzeko konpromisoa hartu dugu. Orain dela 17 urte enpresa barruan euskararen trebakuntza eta haren erabilera bultzatzeko zenbait ekimen dituen Euskara Plan bat sustatzen dugu urtero. Horren baitan, Euskaraldiaren lehenengo edizioan erakunde sustatzailea izan ginen moduan, aurtengo bigarren edizioari begira ariguneak identifikatzeko lanean murgilduta gabiltza. Horrela, joan den apirilean beroketa moduan hartu genuen Etxealditik Euskaraldira ekimena Euskalteleko ahobizi eta belarriprest guztiok”.\nFagor taldean ere 20 urte baino gehiago ari dira euskararen garapena eta iraunkortasuna bultzatuz eta egun Euskal Herriko lantegietan dituzten 5.000 langiletatik %80k baino gehiagok euskararen ulermena bermatua duela azpimarratu du Leire Okarantzak, Gestio Sozialeko arduradunak: “Gizarte erantzukizunez jardunez lortu dugu hau guztia, kooperatiben irabazien zati bat langileen arteko harreman orekatuagoak bultzatzeko inbertituz eta elkarbizitza linguistikoa, langileen arteko kohesioa eta motibazioa sustatuz. Norbanakoak ez ezik erakundeari ere hizkuntza hautua egitea dagokio eta lan eremuan euskarari komunikaziorako funtzio propioak aitortzea”. Euskaraldiak elkarlanean aritzeko aukera ematen duela azpimarratuz Fagorren “ilusioz” daudela azaldu du Okarantzak.\nSuper Amara Bera Bera kirol klubeko ordezkariak, Jabier Oterminek, ere taldeak barne zein kanpo ariguneak sortu eta Euskaraldian parte hartuko duela adierazi du, kirol talde modura lantzen dituzten baloreekin bat egiten duelako: “Kirolak beti kirolari ematen dio lehentasuna eta, horregatik, arreta jartzea beharrezkoa da, izan ere, kirolak balore ugari zabaltzen ditu: elkartasuna, kemena, adorea, erantzukizuna, lidergoa, talde-lana... eta Bera Beran euskarari ere behar duen garrantzia eman behar diogu, kirolak ere harremanak sustatzen dituelako eta Euskal Herriko erreferentziako taldea garelako”.\nHerri batzordeak lanean\nHerrien izen-emate aldia ere martxan dagoela gogora ekarri du Arrate Illaro koordinatzaileak (ekainaren 27rarte dago zabalik epea). 2018an egin zen Euskaraldiaren lehen edizioan Euskal Herri osoko 405 udalerritan batzordeak martxan izan zirela gogoratuz, aurtengo izen-ematea ere martxa onean doala azaldu du. “Euskal Herriko lurralde gehienetan duela bi urteko herri kopuruak eman du izena jadanik. Ipar Euskal Herrian azken asteetan aktibatu da herrietako batzordeen dinamika, eta beraz, astiroago doa, baina gure espektatiba, orokorrean, lehen edizioan beste herrik izen ematea da. Honek erakusten du herrietan gogoz eta ilusioz heldu zaiola berriro Euskaraldiari, azken hilabeteetan batzordeek ohiko dinamikari eustea erraza izan ez arren”.\nCovid-19ak eragin nabarmena izan duela azaldu du Illarok. Izan ere, batzordeak martxan hasita eta entitateekin lanean hasita zeudela heldu zen alarma egoera eta horrek plangintzetan eragin du zuzen-zuzenean, egoera berrira egokitu behar izan dutelako. Baina koordinazio taldetik eta herrietako batzordeetatik lanean jarraitu da hilabete guztietan eta horregatik Euskaraldia aurreikusitako datetan egingo dela berretsi dute antolatzaileek, batzorde asko sendo ari direlako lanean eta entitate askok aurretik hasitako dinamikari eutsi eta ariguneak sortzen jarraitu dutelako.\nIrailean abiatuko da ahobizi eta belarriprest modura izena emateko garaia eta ordurako herrietako batzordeak buru-belarri izango dira Euskaraldiaren bigarren edizioaren eragina handia izan dadin.\n#Ataun #Irratia #AtaunIrratia #Hizkuntza #Gizartea #Kultura #Herria #Euskara #Euskera #Euskaraldia #EuskalHerria #Euskadi #Gipuzkoa #Bizkaia #Araba #Ahobizi #Belarriprest #Ariguneak #Elkarteak #Entitateak #Enpresak #Taldeak


Barkatu, Maria, baina ez diogu Txikia plazari izena kenduko - Ibon Rodríguez Larrinaga - Hiruka.eus\n2017-02-16 11:52 Barkatu, Maria, baina ez diogu Txikia plazari izena kenduko\nIbon Rodríguez Larrinaga\tBarkatu, Maria baina Txikia plaza Txikia plaza izango da guretzat betiko, agian, era kolokialean aritzen garenean “Uves” eko plaza baina hori beste kontu bat da. Inork ez dizu kontatu, ez dakizu nor den Txikia eta zergatik zeukan plaza horrek izen hori, zu hil eta gero jaio zelako. Frankoren diktaduraren kontra borrokatu zuen Eustaquio Mendizabalek, Txikiak alegia, Euskal Herriaren alde borrokatu zuen. Borroka horretan poliziarekin egin zuen topo eta tiroz jarraitu zuten tren geltokitik Algortako txoko honetaraino, egun zure omenez izendatu berri nahi duten plaza honetaraino. Zaurituta zetorren, Guardia Zibilak harrapatu eta bertan tiroz hil zuen. Hori izan zen Txikia, hainbat getxoztar eta euskaldunon bihotzetan miretsia eta gogoratua. Maite gintuelako hil zuten eta maite dugulako eskeini genion plaza bat, bere izena eta izana ez ahazteko, bere borroka omentzeko.


Bi kutsatze atzeman dituzte Zarautzen azken hiru egunetan - Zarautz - Zarauzkohitza.eus\nBi kutsatze atzeman dituzte Zarautzen azken hiru egunetan\nAndoni Elduaien 2021-10-04 13:24\nEremu berdera igarotzetik oso gertu dago Zarautz. Gaur-gaurkoz, 68,53koa da tasa.\nEusko Jaurlaritzako Osasun Sailak kaleratu berri duen txostenaren arabera, Urola Kosta eskualdean zazpi kasu positibo baieztatu dituzte azken egunetan. Bina kasu positibo hauteman dituzte Aian, Azpeitian eta Zarautzen, eta kasu positibo bat Azkoitian. Aian, larunbatean zenbatu zituzten bi kasuak, eta intzidentzia tasa 554,16koa da egun, ostiralean baino 51 puntu altuagoa. Azpeitian, ostiralean bi kasu zenbatu arren, behera egin du tasak, eta 151,12koa da egun tasa han –170,83koa zen ostiralean–. Zarautzen, ostiralean eta larunbatean positibo bana atzeman zuen Osasun Sailak. Han ere intzidentzia tasak behera egin du, eta eremu berdera igarotzetik gertu gelditu da herria; gaur-gaurkoz 68,53koa da tasa –ostiralean 85,66koa zen–. Azkoitian, aldiz, ostiralean detektatu zuten positiboa, eta igo egin da intzidentzia tasa; 91,80koa da egun han zenbatekoa.\nGainerako herrietan ez dute kasu positiborik hauteman, eta ondorioz, intzidentzia tasa jaitsi egin da herri gehienetan. Beherakada nabarmen nabaritu dute Zumaian; izan ere, eremu berdean sartu da. Ostiralean, eremu berdera igarotzetik muga-mugan gelditu zen Zumaia, baina, egun 30,53ko intzidentzia tasa dute han. Aizarnazabalen, Beizaman eta Errezilen zeroan dute intzidentzia tasa, 35,34an Getarian, 32,62an Orion eta 77,04an Zestoan.\nPositibo gehien, Gipuzkoan\nAtzo, igandea, 84 kasu positibo atzeman zituzten Osasun Sailak eta Osasunbideak. Guztira, 3.602 proba egin zituzten atzo Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan, eta beraz, positibotasun tasa %1,9koa izan zen. Araban, sei kasu poisitibo zenbatu zituzten, 21 Bizkaian, 37 Gipuzkoan, eta hiru lurralde horietatik kanpo bizi diren herritarren artean. Nafarroan, aldiz, hamasei kasu positibo detektatu zituzten atzo.\nHego Euskal Herriko ospitaleek egonkor jarraitzen dute. Osakidetzaren mendeko erietxeetan, esaterako, behera egin du ospitaleratuen kopuruak ostiraletik, baina ZIUetan bi lagun gehiago daude. Egun, 57 daude ospitaleratuta Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan, eta 39 ZIUn. Araba, Bizkai eta Gipuzkoako intzidentzia tasa 63,28ko da gaur-gaurkoz, eta beraz, oso gertu dute hiru lurraldeek eremu berdera jauzi egitea.


PORROTAREN DEFENTSA - Roberto Fontanarrosa\nZUHAITZ AZPIKO AGUREA\nRoberto Fontanarrosa. Sarrera\nIdatz & Mintz, 65\nLehendabizi besoak luzatu eta esku ahurrak hormaren kontra bermatuko da. Arnasa hartuko du zenbait aldiz sakon eta astiro, hormaren hotza igarri arte. Begiak itxiko ditu, apur batean. Orduan sentituko du barruratzen zaion atseden umel bat. Tristura izango da. Zerbait epela, barrukoa, fraternala ia. Etsi-etsian poetikoa. Hori da. Poetikoa. Orduan jesarri egingo da, inori begiratu barik. Begirada iheskor batzuek sastatuko dute. Alborik hara. Ez du hitz egin beharko. Ez biraorik esan. Isildu egin beharko du luzaro. Sumatuko du haziz doakiola harrotasun isil geldi bat. Duintasuna izango da. Lepoan hartuko du, samurtasunez betez porroten ondoan dagoen isilaldia. Ez du negarrik egin behar. Sekula ere ez. Akaso masailezurra gogor estutu. Gesu batez. Zutundu egingo da. Orduan sumatuko du bularrean, biriken atzean, hazkura lodi eta basitu bat. Erromantizismoa izango da… zeinak gaza arin batean batzen dituen derrota guztiak.\nOrduan bere ospe hauskorra jasoko du, bere harrotasun lehen bikaina orain dardaratia, haiekin jantziko da kontuz-kontuz, kariñoz ia, eta alde egingo du. Ez da egongo garaipenaren kontu zaratatsurik. Bakarrik geratuko da. Eta astiro ibili beharko du, baina ez lar astiro. Esku bat poltsikoan eta keinu huts bat musuan. Aurpegian ozta zurbiltasun hauskorra papar-hegalak paternalki estaltzen duen azalean. Lagun bakarra ere ez du izango. Bakarra ere ez. Edo agian unea, isiltasuna, tristura errespetatuko dituen baten bat, eskua txapaka lepoan jausten utziko duena ia-ia ikaraz, edo lotsaz, zerbait apurtzeko beldurrez bezala, galtzaileari malenkoniaren, nostalgiaren, zuritze mehe hori kentzeko beldurrez bezala.\nGaltzaileak burua astinduko du behin edo birritan esker onez, berba egin barik, ze berba batek, itsumustuan egindako keinu batek, negarra eragin dezake. Eta galtzaile duinak ez dio bere buruari onartuko besteen aurrean negar egitea. Bakarrik joango da. Etxean kafe amorratu, beltz, lodi eta beroa prestatuko du. Eskuekin oratuko dio aurpegiari, porroten poesia alferrikako hori betazalen gainean are gehiago estutzeko. Porroten erromantizismo leun eta atzemangaitz guztia masailezurren gainean itsasteko. Utziko dio bere buruari, orain bai, keinu urduri bat, sukaldeko aire gozoan edo mahai gainean jotako ukabilkada labur eta gogor bat. Utziko dio bere buruari, orain bai, negar egiten jantokiko ate markoaren kontra lantu eutsi, inarrosi, etsi eta sakon batekin. Gero aurpegia garbitu beharko du, eskuoihal batekin begiak sikatu. Ispilura begiratu bere buruari galdetuz negar egiteko benetako beharra ote duen.\nEta jesarri egingo da zumezko besaulkian.\nBere kafetxoa hartuko du.\nAzken batean, ez da hain txarto sentituko.


Mikrokontakizun Juridikoen II. "Kafka" Saria 2017\nNUP 2017 Kultura Proiektuen deialdiaren barruan aukeratutako jarduera\n2.- Mikrokontakizun bakoitzak izenburu bat eduki behar du aurrena, gaztelaniaz idatzia egon behar du, gehienez 120 hitz eduki behar ditu (izenburua eta hasierako esaldia kanpo) eta esaldi honekin hasiko da: “Buruarekin ezetz esan zuen emakumeak, eta pentsatu zuen: azkenean justizia egin da”.\nMezuaren gorputzean lehiaketan parte hartzeko eskaera aurkeztuko da, eta bertan partaide bakoitzaren datuak azalduko dira (izen-abizenak, helbidea, telefonoa, posta elektronikoa, ikastegia, campusa, kontakizunaren izenburua eta Word formatuan den kontakizunean agertzen den izenordea).\nDokumentu erantsian aurkeztuko da kontakizunaren testua, Word formatuan, 12ko gorputzean, tarte bikoitzarekin eta egilearen izen edo sinadurarik gabe. Lan guztiek egileren izenordea edukiko dute orrialde bakoitzean, eta, halaber, kontakizunaren izenburua eta testua hasteko esaldia.\nZientzia Juridikoen Fakultateak bermatu eginen du lan guztien anonimotasuna gordeko dela, epaimahaikideek hauta ditzaten eta erabaki zein izanen diren saridunak kontakizun horiek nork idatzi dituen jakin gabe.\nEbazpena eta Oinarriak


2012ko abenduko herri kontseiluan, Astigar gunea (Ilôt des Erables), Victor Hugo hiribidearen berrantolatze proiektua onartu zen. Proiektua bere helmugara iritsi da eta horrek, 69 etxebizitza eraikitzea ahalbidetu du -horietarik 23 etxebizitza sozial pribatu- baita, Merkatu ondoan diren komertzioen garapena, Select zinema gunearen handitzea ere. SCCV izena zuen proiektu honen gauzapenak, erdigunean dagoen plazatxoaren berrantolaketa bultzatzen zuen. Herriko Kontseiluak, plaza hori « Celhabe plaza » deitzea erabaki du, lehengo jabeak omentzeko asmoz.\nGune horren berrantolatzea ez da guztiz satisfagarria . Bakoitzak, iritzi desberin bat izan lezake bertan kokatzen den eskulturaz, eraikinen estetikas, guneaz eta baita zakarrontzietaz ere. Baina proiektu honek duen aspektuak ez du hasieran izan behar zuenaren itxura bera eta horrek arazo bat suposatzen du. Ez dugu dudan emanen proeiktu honen lehen helburua gune ludiko-kultural bat zenik, baina proeiktuak hasi aurretik beti esan da natura eta belardiarekin batuko zela eta ez da hala. Beranta eta lanaren kostuak direla eta, kontsruktoreak ez du bere hitza bete. Baina hala eta guztiz ere, lanak onartuak izan dira baita 19.000 € balio dituzten lore pote handi horiek.\nGuztiz asegabea. Merkatua eta hilen monumentuak arrunt mineralak dira eta Foch irlaren (îlot Foch ) inguruan izan ditugun oihartzunak bertan gauza bera gertatuko dela ondorioztatzen ahal dugu. Ez gira mineral pixkat egotearen aurka, modan da, baina belardia beharrezkoa da zentroan. Klinika atzean kokatua den eraikinean salatu izan genuen bezala, ohartzen gira promotoreek nahi dutena egiten lortzen dutela eta hori kezkagarria da. Arau batzuk onartu behar dira, PLUaren baitan daudenak eta ez da normala arau horiek urratzea. Arlo publikoak, indar bultzada handia egin behar du hori gerta ez dadin.\n3 otsaila 2014


Amerikatik Salamankara. Noticias de Gipuzkoa\nHainbat herrialdetatik iritsitako gipuzkoarrek parte hartu zuten atzo, Lizartzatik sartu eta Mutrikutik atera zen Korrikaren hogeigarren edizioan.\nPaola Fernándezen erreportajea. Javi Colmeneroren argazkiak - 2017(e)ko apirilaren 5a, asteazkena - 06:13etan eguneratua\nJende ugarik parte hartu zuen Hernanin.\nGipuzkoara iritsi zen atzo Korrika, Lizartzatik sartu zen goizeko zazpietan eta Mutrikutik atera da gaur, goizeko 9.30ean. Tolosaldea, Buruntzaldea, Bidasoa, Urola Kosta eta Donostialdeako hainbat herri eta hiri zeharkatu zuen Korrikak bere 20. edizio honetan.\nEguna nahiko oskarbi mantendu zen, euri tanta batzuk agertu ziren baina, hala ere jendeak ez zuen amorerik eman. Oso goiz iritsi zen lekukoa Tolosara eta bi ordu pasata, 10.00etan Andoainera heldu zen. Hernani, Astigarraga, Errenteria eta Oairtzun zeharkatu eta azkenik Irunera iritsi zen, 1.198 kilometrora Santiago zubiko kilometrora, non ekitaldi berezia egin zen.\nEuskal Herri osoko herri erakundeen ordezkariek eta euskalgintzako eragileek Elkarlana da bidea, Batzuk handi bat eraiki dezagunleloarekin egin zuten kilometroa elkarrekin . Horrela, besteak beste, Markel Olano, diputatu nagusiak, eta Kultura eta Hizkuntza Politikako sailburua, Bingen Zupiriak, parte hartu zuten. Zupiriak Korrika euskara erabiltzeko zailak diren zonaldeetan “oxigenoa” dela azpimarratu zuen. Era berean, Bidasoako AEK-ko ikasle eta irakasleek ere hartu zuten lekukoa aipatutako lekuan. Hortaz, geroaren lehen urratsa irudikatu zuten, administrazioek eta gizarte-eragileek elkar hartuta.\nitsasotikIrunetik, Hendaia eta Hondarribia zeharkatu eta gero, Pasai Donibanera iritsi eta itsasotik txalupa batean Pasai San Pedroko Albaolan sartu zen. Han, Peter Dayton amerikarrak lekukoa hartu eta bertako baleontzia inguratu zuen. Orain dela hiru urte iritsi zen Euskal Herrira. Albaolan sartu zen lan egitera arotz bezala kasualitatez, eraikinarekin topatu zelako. Bi urte eta gero, hasi zen gure kultura ezagu-tzen eta bere etorkizuna hemen pasa nahi zuela erabaki zuen. Horregatik, orain dela sei hilabete hasi zen euskara ikasten. Momentuz “poliki-poliki” doa euskararekin baina oso “pozik” dagoela adierazi zuen, gainera, euskaltegiaz aparte, Albaolan “egunero” barnetegia daukala azaldu zuen. “Ohorea” zela lekukoa eramatea adierazi zuen baita ere.\nfamilia osoaPasaia zeharkatu eta gero, Bidebietan itxaroten ari ziren lekukoa Donostiatik eraman behar zuten lehenak. 20 bat pertsona zeuden itxaroten eta gehienak Valentin Merinoren familiakoak ziren. “Aitonak erosten du kilometroa urtero”, azaldu zuen bere erraina den Almudenak. Salamankakoa da eta “euskararen alde” ezin duela gehiago egin esan zuen. “Hainbat urte ibili da euskara ikasten eta hizkuntza ondo ulertzen ez duenez, Korrikan parte hartzen du”, azpimarratu zuen. Bere hamabi urteko iloba, Ixane Estebeneak eraman zuen lekukoa hirrugaren urtez auzoan zehar.\nOrduak pasa ahala Korrika berandutu zen, baina Altzako kaleak jendez gainezka zeuden. Geroago Mirakruz kaletik Grosera sartu eta hortik Donostiako auzoak zeharkatu eta azkenik erdialdera iritsi zen. Hantxe, gaueko 22.00etan Eneko Goiak, lekukoa eraman zuen. Geroago Eider Mendoza, Batzar Nagusietako presidenteak, hartu zuen lekukoa eta Aita Vinuesa plazaraino eraman zuen.\nGaur, Bizkaira sartuko da Ondarrutik goizeko 10.20ean. Horrela, Markina, Aulesti, Lekeitio, Ea eta Elantxobe zeharkatuko ditu. Arratsaldeko 17.30ean Gernikara iritsiko da eta gero Bermeo, Bakio eta azkenik Mungiatik jarraituko du bere bidea.


Hirugarren Adineko Egoitzetan Baratze Ekologiko eta Terapeutikoak - Hezi eta Ikasi\nArtikulu labur honen bidez, oso interesgarria deritzogun proiektu bat aurkeztu nahi dizuegu: Hirugarren Adineko Egoitzetan Baratze Ekologiko eta Terapeutikoak ezartzea.\nJakin dugu gure erabiltzaileetako askok baratzea eduki dutela bizitza osoan, eta haietako askorentzat oso egiteko garrantzitsua izan dela. Hortik sortu da proiektua. Ortuari eta landareekin kontaktuan egoteak gaitasun fisiko, psikiko, kognitibo eta sozialak hobetzen laguntzen du.\nUste dugu jarduera ludiko polita izan daitekeela eta, era berean, elkarren arteko interakzioa sustatzen lagun dezakeela, erabiltzaileen eta familien arteko komunikazioa bultzatuz.\nErabiltzaileen erantzukizunak izatea ere oso garrantzitsua dela iruditzen zaigu, haiek egunero-egunero zerbait zaindu eta lantzeko ardura izatea. Horrela, pertsonen autoestimua orekatu eta gaixotasun zehatz batzuk izateko arriskua saihestu daiteke.\nProiektua burutzeko, hazkuntzarako mahaiak eta beharrezko material guztiak jarri ditugu eskura, landare, ortuari eta frutak landatzeko.\nEgoiliarrak ereiteko garaiaren, udaberria, eta gero jasotzeko garaiaren zain-zain egoten dira. Denek parte hartzen dute gustu handiz hazkuntzarako mahaietan, udaberrian eta udan.\nGainera, belar aromatikoak ere landatzen dituzte, oso ondo egokitzen baitira mahaietara eta izurri eta gaixotasunen aurka egiteko balio baitute. Mahaietarako handiegiak direnean, beste leku batean landatzen dira, bizirik jarrai dezaten.\nMahaietan hazten diren udako laborantzak honakoak dira: Gernikako piperrak, piperminak, tomateak, bi letxuga mota, Tuterako kukuluak, kipulak, ziazerbak, zerbak, pepinoa, kalabazina. Hazkuntza baxuko leka, perrexila, martorria eta tipulina ere bai. Aniztasun handia dago, beraz.\nProiektu honen bidez, erabiltzaileen artean parte-hartzea sustatzen da eta lan-giro aparta sortzen da. Izan ere, guztien artean batzen dute uzta. Ikusten dugu gogo handia dagoela baratzeko produktuak jasotzeko.\nBabesten Taldeko hainbat zentrok hartzen dute parte proiektu honetan. Horietako batzuk Bermeoko Egoitz Alai egoitza, Gazteluondo Egoitza, Bizkotxalde Egoitza eta Bizigura eguneko zentroa dira.\nAmaitzeko, hilero baratzeari buruzko albiste-buletin bat bidaltzen dugu zentroetara, landatu beharrekoaren eta burutu ditzaketen jardueren inguruan. Urtean lau aldiz, gainera, uztarekin bat eginez, barazkigintzan adituak diren pertsona batzuek gure zentroetara bisita egiten dute, mahaiak prestatu eta lanarekin jarraitu ahal izateko, eta lana bera ikuskatzeko.


Cavall de Cartró, Ndavant eta Talher enpresek jaso dute “Etiketa Arduratsua” bereizgarria\nCavall de Cartró, Ndavant eta Talher enpresek Etiketa Arduratsua bereizgarria jaso dute ekonomia, gizarte eta ingurumenaren arloetan egindako lan onaren aitormen gisa, Kataluniako 7. Erantzukizun Astearen barruan. Ingeniería Social SAL eta +Responsables Elkartea sustatzaile dituen ekitaldi horren gertalekua Palau Macaya izan da, eta 300 pertsona baino gehiago bertaratu dira urriaren 19tik 22ra bitartean. Elena López, […]\nKonpromiso Sozialaren Sari Berezia eta La Razón egunkariaren XV. Urtemuga Gaztela eta Leonen\nIrailaren 29an, La Razón egunkariak bere Gaztela eta Leongo edizioaren 15. urteurrena ospatu zuen Valladoliden. Ekitaldian, ‘Konpromiso Sozialaren Sariak’ banatu ziren. Hala, gizarte zibilaren aldeko lana eta elkartasuna aitortu zieten hainbat pertsona eta ekimeni. Sariak irailaren29an banatu ziren, iluntzeko zortzietan, Valladolideko Patio Herreriano museoan. Era berean, LA RAZÓN egunkariak Gaztela eta Leongo edizioaren 15. urtemuga […]\nINTEGRA CEE TALDEAK BERE APOSTUA INDARTU DU DIBERTSITATE FUNTZIONALA DUTEN PERTSONEN TREBAKUNTZA JARRAITUAREN ALDE\nGARAPENERAKO GOI PROGRAMAREN VII. PROMOZIOA AMAITU DA\n35 zerbitzuburuk arrakastaz gainditu dute Cleceko Garapenerako Goi Programaren (GGP) VII. promozioa, eta, prestakuntza-programa horri esker, euren jarduera-arloetako trebetasun teknikoak garatu dituzte.\nProfesionalen inplikazioa, aurrera egiteko giltzarria: adinekoengan zentratutako arreta integraleko eredu baterantz\nClecek Madrileko 25.000 erabiltzaile artatuko ditu etxez etxeko laguntzan\nMadrileko Udaletxeak, Gobernuko Parekidetasun, Gizarte-eskubide eta Enplegu alorraren bitartez, Cleceri egokitu dio Etxeko Laguntza-zerbitzuak (SAD) egiteko ardura. Zerbitzu horrek 25.000 erabiltzaileren beharrak asetzen ditu urtean. Kontratuak 191,82 milioi euroko balio ekonomikoa du eta, uztailaren 1ean hasita, 36 hilabeteko iraupena izango du, epe hori luzatzeko aukera izanik. Horrela, Clecek udal-zerbitzua erabiltzen zuten pertsonen arreta pertsonala eta […]


Ziburuko ikastolaren alde manifestazioa deitu dute\nAzaroaren 8an egingo da, Ziburun. Eraso honi komunitate gisa erantzuteko deia egin dute. Ez gara espaloitik jaitsiko!\nGaur goizeko agerraldia/ Ipar Euskal Herriko Hitza\nGuy Poulouk, Ziburuko ikastolak eta Seaskak egindako proposamenak ezeztatu ostean, manifestazio bat antolatzea erabaki dute arazoaren 8rako: “azaroaren 8an, auzapezak eta bere udal gehiengoak entzun beharko dute ziburutarrek ikastola bat nahi dutela Ziburun”, esan du Indok.\nLaida Mujika ikastolako lehendakariaren arabera, gurasoentzat “aterabide bakarra” ikastola Zokoako eremura mugitzea da. Azken asteetan Seaskako ordezkariak eta Kaskarotenia ikastolako ordezkariak bi aldiz bildu dira, “diskrezio osoz” atertabide bat bilatzeko asmoz, baina Poulou auzapezak eta Dubarbier hezkuntza arduradunak, “helburu bakar bat dutela” adierazi du Mugikak, “ikastola erdigunetik urruntzea”.\nIzan ere, auzapezak, Ikastola Olhetako bidea kokatzen den Zaldi Xurito eraikinen atzean dagoen gune batera mugitzera proposatu die, “autobidetik ahal bezain hurbil” non egunero, “34.000 berebil pasatzen direnean eta 9000 kamioi” azaldu du Mugikak.\nHorrez gain, astelehenean, Ziburuko zerbitzu teknikoko arduranduna ikastolara hurbildu zen, omiasainduko oporren ondoren, azaroak 3an ikastolak ez duela gehiago argindarrik izanen errateko. “Ez dute arazorik eskola publikoko bi estai eta kasik 1.500m2 argindarrez hornitzeko, aldiz, ikastolako 35m2-ko gelatxoek sare guzia jauziko lukete” dio mugikak. “Aitzaki” bat baizik ez dela gaineratzen du Mugikak, “haurrei argindarra eta berogailua kentzeko negu bezperan”. Baina guzti horren aitzinean, ez ulertze sortzen dien datu bat dago. Izan ere, Ikastolak Zaldi Xuritora joango balitz urtarrilean, Poulouk, tarte horretan argindarra “beste sare” batera lotzea “hitzeman” ziela dio Mugikak.\n“Auzapezak gezurra erran digu hainbat aldiz idatziz ikastola Haurrendako Poloan berkokatuko zuela hitzematekoan” dio Paxkal Indo Seaskako lehendakariak. Poulou eta Dubarbier-ek “gezurra esan zuten” epailearen aitzinean Ikastolak eskola publikoko lanak trabatuko zituela erran zutelarik. Are gehiago, Guy Poulou auzapezak aitortu du “eskola publikoko obrak epean direla”.\nGezurretan aritu dira ere eskola publiko gurasoei erran dietelari azaroko sartzea gibelatua izanen zela ikastolaregatik” salatu du Indok. Eskola publikoko gurasoa Ikastolaren “aurka” jartzeko erran zutela esplikatu du. “eta gezurra esaten dute ere Ikastolaren alde direnean” azpimarratu du Seaskako lehendakariak.\nKoldo Tellitu Ikastolen elkarteko lehendakaria ere agerraldian izan da. Dioenez, Kaskaroteniaren aurkako “erasoak” Euskal Herriko Ikastolen aurkako erasoak dira eta beren sostengua ematen die eta beste eragile eta elkarte desberdinek Kaskarotenia sostengatzera deitzen ditu.\nHur Gorostioagak azaldu duenez, sostengu anitza jasotzen ari dira eta momentuz 3.000 euro lortu dituzte.\nOrain komunitatea gisa erantzutea dagokigu, Ziburuko karrikak betez Pouluri argi utzi diezaiogun gure nahia: guk eskola euskalduna!


Emakumeak onartzen ez dituen txoko bat Arrigorriagako jaien pregoilari izatea berritsi dute | Geuria\nArrigorriagako jaiak gaur hasiko dira, polemikaz beterik. Izan ere, pregoilaria Upo Mendi Lagun Elkartea izango da eta bere estatutuek emakumeak bazkide izatea eragozten dute.\nArrigorriagako jaiak gaur hasiko dira, polemikaz beterik. Izan ere, pregoilaria Upo Mendi Lagun Elkartea izango da eta bere estatutuek emakumeak bazkide izatea eragozten dute. Txoko horren araudiaren aurrean sare sozialetan Upo Mendi txokoa pregoilari izatearen kontrako zenbait mezu zabaldu dira. Honakoa horietako bat: “Aurten emakumeak onartzen ez dituen txoko batek botako du txupina. Bitartean, plazan puntu lila informatiboa, eraso sexistarik gabeko jaien aldeko aldarrikapena… izugarrizko kontraesana da. Emakumeak baztertzea matxismoaren adierazpen garbia da eta ezin dugu onartu“, dio mezuetako batek.\nHoriek horrela, Arrigorriagako Jai Batzordeak ezohiko bilera deitu zuen atzo. Bertan, pregoilaria aldatzearen inguruko bozketa egin zuten bertaratutako norbanako zein elkarteek. Emaitza: Upo Mendi txokoak txupina botako duela berretsi zuen bozketaren emaitzak. “Elkarteko kideek azken 30 urteotan egin duten lan ona, arduraz jardun dutela, inklusioaren aldeko jarrera izan dutela eta urte horietako gainerako elkarteekin harmonian izan direla” adierazi du Jai Batzordeak: “Dena dela, baloratu egiten dugu baita ere gertakari horrek aukera ematen diola jai-batzordeari txokoko kideak animatzeko estatutuak ahalik eta lasterren aldatzera, berdintasuneko balioetan oinarriturik eta gizarte inklusiboko eredu bat aintzat hartuta, non emakumeek ordezkaritza daukaten esparru guztietan, baldintza-berdintasunean“.\nProtestak gaurko txupinazoan\nUdala osatzen duten alderdien artean EH Bildu izan da iritzia publikoki azaldu duen bakarra. Koalizioaren arabera, “Udalak ezin du, inolaz ere, emakumeak diskriminatzen dituen elkarte bat saritu, are gutxiago eremu publikoan“. Gauzak horrela, eta atzoko bileran eman zen emaitza kontuan hartuta, Arrigorriagako EH Bilduko zinegotziak, “protesta gisa“, ez dira jai hasiera ekitaldira joango, “ezta Jai Batzordeak egiten duen harrerara ere“. Era berean, emakumeak onartzen ez dituzten Arrigorriagako elkarte gastronomikoei dei egiten diete, “behingoz”, estatutu, araudi zein eguneroko jokabideak aldatzeko.\nSailkatuta: Arrigorriaga, Emakumeak, Jaiak, Polemika, Upo Mendi\nGaldakaoko Udalak babesa erakutsi die Altsasuko gazteei


Chromecast, Google-ren telebista adimentsua - Sustatu.eus - Teknologia albisteak\nLan txukunagoa edukietan espero nuen. Aurrena, ordea, azaldu dezadan nola funtzionatzen duen. Chromecast-ek zure mugikor, tablet edota ordenagailuko edukia bistaratzen du telebistan, HDMI irteeraren katean. Mugikor eta tabletean zenbait app daude Chromecast-arekin erabiltzeko, adibidez Youtube. Lehenagotik erabiltzen genuen app berean ikono berri bat ikusiko dugu, hor sakatuta, Youtubeko edukia bidaliko dugu telebistara. Rdio aplikazioa erabiliz musika entzun dezakegu telebistan. Eta Photocast-ekin zure argazkiak ikusiko dituzu han.\nOrdenagailuarekin ere badabil aparailua. Chrome nabigatzailean ikusgai daukagun bideoa bidal dezakegu telebistara Google Cast estentsioa erabiliz. RTVEren webgunean sartu, adibidez, bideo bat ikusten hasi, Cast estentsioan sakatu, pantaila-osoan klik egin eta telebistan agertuko da bideoa. RTVE aipatu dut espreski, EITBren Nahieranekin ez baitut emaitza onik lortu, zoritxarrez.\nBada beste estentsio interesgarri eta baliagarri bat, Videostream, zure ordenagailuan duzun edozein bideo telebistara bidaltzen duena. Zabaldu estentsioa, aukeratu zure ordenagailuko zein bideo nahi duzun eta telebistan ikusiko duzu segundu gutxian. Puntu ahulena, fitxategi bakarra aukera ahal dela, ondorioz, jatorrizko bertsioan zerbait ikustea nahi baduzu, azpitituluak bideoan bertan egon beharko dira.\nBehin ordenagailua erabiltzen hasi eta, ez al dago Popcorn Time erabiltzeko aukera? Antza, ba ei dago aukera, baina oraingoz ez dut probatzerik izan.\nLehen aipatu dut edukiekin lan txukunagoa espero nuela. Ea ondo azaltzen dudan nire inpresioa. Chromecast-en berri izan nuenean oraindik AEBetan soilik merkaturatzen zen eta hemen ikus daitezkeen app sorta ederra iragartzen zituen: Netflix, HBO, Hulu, Vevo eta abar. Egile eskubideak medio, Espainian oso mugatua jaio zen (zaindu gabeko beste detaile bat, app-etara ez dago esteka zuzenik), ia-ia Google-en app propioekin soilik: Youtube eta Google-ek berak eskaintzen dituen musika eta filmak. Egia da asteak aurrera joan ahala geroz eta eskaintza zabalagoa dago, baina, orain gutxira arte, eduki eskaintza pobrea iruditu zait, torrent bidez funtzionatzera behartzen zaituena.\nSentsazio hori azken egunetan aldatu zait Wuaki zerbitzuari esker. Netflix estiloko zerbitzua da. Hileko kuota baten trukean hainbat film eta telesail dituzu eskuragai. Android-eko euren aplikazioa erabiliz zer ikusi nahi duzun aukeratu eta telebistara bidaltzen duzu. Azkar eta eroso. Egile eskubideak medio, hemen ere, ez dago eduki berri-berriena eskuragarri, lastima.\nChromecast-en beste ahulune bat da aplikazio zehatzak identifikatzeko zailtasuna. Play Store-an ez daude modu berezituan sailkatuak, gainerakoekin nahasiak baizik. Baina, optimista izan nahiean, pentsatu nahi dut hobetzen joango direla. Horren islada da Beisbol liga amerikarreko partiduak zuzenean ikusteko aukera ematen duen app ofiziala. Eta hor egon daiteke Chromecast, eta telebista adimentsuen, erronka zein etorkizuna: telebista konbenzionalean tokirik ez duten eduki sortzaileek euren eskaintza mundu osora banatzea, ikusleak nahi duen une eta moduan.\nChromecast, eta enparauen, beste ezaugarri interesgarri bat: zurekin eraman dezakezu oporretan, bi baldintza beteta: HDMI sarreradun telebista eta WiFi konexio txukuna\nChromecast-ekin batera erabiltzeko geroz eta app gehiago. Aspaldi ez nuela begiratzen baina apur bat erraztu dute app bateragarriak identifikatzeko modua hemen ikus daitekeen moduan: https://www.google.com/intl/es_es/chrome/devices/chromecast/apps.html


Festa aurreko asteburu betea Seguran : Goierriko Hitza\nFesta aurreko asteburu betea Seguran\nBihar 60. San Joan txirrindulari proba jokatuko da. Igandean toka, bola eta herritarren pilota txapelketa dute. Astelehenean Tobera musika eskolako ikasturte amaierako kontzertua dago\nSegurako Txirrindulari Elkarteko kideak. Aurten 60. urtemuga beteko du San Joan probak.\nSan Joan jaiak hasteko astebete falta denean, festa usaina izango da asteburuan Seguran. Ostiraleko pregoian protagonista izango den Segurako Txirrindulari Elkartea izango da gainera lanean ariko dena, 60. San Joan txirrindulari proba antolatu baitute, biharko, 16:00etan hasita. Elite eta 23 urtez azpiko txirrin- dulariek 113,4 kilometroko ibilbidea osatu beharko dute Segura inguruko errepideetan; lau aldiz igo behar dute Lierni. Euskadiko txapelketako proba da aurten.\nAntolatzaileek ez dute gogoan orain 25 urte txirrindulari proba hori jokatu ote zen Seguran, baina bai Euskal Bizikletako etapa baten bukaera antolatu zutela 1993ko ekainaren 18an. Lizarra eta Segura artekoa (181 km.) izan zen, eta Peio Ruiz Cabestany izan zen irabazlea, Marco GioVannettiren eta Abelardo Rondonen aurretik.\nBihar, 17:30ean, Gaztematikaren ikasturte amaierako apar festa ere egingo dute pilotaleku zaharrean. Euria bada, uztailaren 11ra atzeratuko dute.\nIgandean, berriz, 09:30etik 11:00etara, Gipuzkoako toka eta bola txapelketako tiraldiak jokatuko dira Erreboten, eta 11:00etan, VI. Frontoi Zaharreko pilota txapelketaren finalak eguraldi txarra bada, Baratze pilotalekuan. Lau partida jokatuko dituzte mailaz maila: aurre benjaminetan, Inhar-Mikel, Unax-Ekaitzen aurka; benjaminetan, Mikel E.-Oier, Aratz B-Iraitzen aurka; alebinetan Unai E.-Ekai, Ortzi-Xubanen aurka; eta nagusietan, Alfredo Chorens-Iñaki Elorza, Iñigo Intxausti-Eneko Araiztegiren aurka.\nAstelehenean, 18:30ean, Tobera musika eskolako ikasleek, ikasturte amaierako kontzertua eskainiko dute pilotaleku zaharrean. Hamabost kantako errepertorioa prestatu dute ikasleek eta irakasleek.\nAste Nagusia egoitzan\nSan Joan egoitzan ere Aste Nagusia ospatzen hasiko dira astelehenean.11:00etan, egoilarren arteko bolo txapelketa eta 17:00etan, bingo berezia izango dituzte; asteartean, berriz, 11:00etan egoilarren arteko txapel jaurtiketa eta 17:30ean, Segurako abesbatzaren emanaldia.