Megalitismo - Wikipedia, entziklopedia askea.\nEuropako megalistismoaren hedapena orlegiz adierazita.\nMegalitismoa (antzinako grezierazko mega (μεγας), "handi" eta lithos (λιθος), "harri") Neolito aroaren amaierako adierazpen nagusia. Lehenengo eraikinak K. a. IV. mendearen erdialdean eraiki ziren, Kalkolitikoan zehar egiten jarraitu ziren, eta Brontze Aroaren hasiera arte ere iritsi ziren. Bestalde, Europa osora zabaldu zen adierazpen modu bat izan zen megalitismoa, aurkikuntzen hedadura geografikoak behintzat hala adierazten du: iparraldeko herriak, Poloniako eta Alemaniako itsasbazterrak, Herbehereak, Britainiar uharteak, Frantzia osoa eta Italiar penintsula, eta baita Mediterraneoko hainbat uharte ere.\n3 Eremu geografikoak\n3.4 Iberiar penintsula\nSorginaren Txabola trikuharria Bilarren (Araba, Euskal Herria.)\nBeraz, hainbat eta hainbat eraikin mota eta teknika dago; eta mota eta teknika horiek, bestalde, asko aldatu ziren mendetik mendera.Hilobi megalitikoak, oro har, ez ziren ikusten, harriz edo lurrrez estaltzen baitzituzten (cairns); eta estalkiaren azpian, bestalde, hilobi bat edo bat baino gehiago egon zitezkeen. Ganbara zen ehorzketa eraikin horien osagai nagusia: harlosez osatua zen, eta oina biribila, poligono formakoa edo laukia izaten zuen. Oinarrizko eraikin mota horiei trikuharri soil esaten zaie. Batzuek korridore moduko bat izaten dute ganbarara sartzeko, eta korridore hori areto batean baino gehiagotan bana daiteke: trikuharri korridoredun esaten zaie horiei. Batzuetan, ganbara eta korridorea ezin bereiz daitezke, batak zein besteak goratasun eta zabalera berdina izaten dutelako. Hala ere, hilobia era batekoa edo bestekoa izan, eraikinaren estalkia edo harlosa handiz osatua edo zurezkoa izaten zen, eta noiz edo noiz kupula faltsuak ere erabili zituzten. Nekropoli horiek guztiek ezaugarri komunak badituzte ere, herrialde bakoitzak zeinek bere ereduak landu zituen.\nMegalito eraikinen artean mota hauek daude:\nGaztelu zaharrak (Kastroak)\nEremu geografikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nBretainia[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nCarnaceko harri lerroak (Bretainia).\nBretainian, esate baterako, cairns-ak aurkitu dira: hobi handiak, hilobi bat baino gehiago biltzen dituztenak. Barnenezeko (Finistère) cairnsa bi cairnsek osatzen dute, bata bestearen gainean: behekoak 70 metroko luzera du eta dozena bat korridore hilobi ditu, kupula faltsuekin estaliak. Horiek eraikitzeko bertako lehengaiaz gainera(dolenita), herrialdetik kanpokoak ere erabili zituzten, Stere uharteko granitoa adibidez.\nCarnaceko harri lerroetako batzuk 100 metrotik gora luze dira, 50 metro zabal eta bost metro garai. Eraikin horietako asko “santutu” egin dituzte bertan elizak eraikiaz. Gavirins uhartean (Morbihan), izen bereko hilobiko harlosez egindako grabatu ugari dituzte: espiralak, sigi-sagak… dira irudi nagusiak.\nIngalaterrako eraikuntzek ezaugarri bereziak dituzte: Longs Barrows deitzen dira, eta lurrezko tumulu luzaranak dira, ehun metrotik gora luze, harlosez inguratuak, eta askotan, hilobi bat baino gehiagoz osatuak.\nGorputz bat ehorzteko, hobi berean zeuden antzinagoko gorputzak alde batera pilatzen ziren, gorputz berriari lekua egin ahal izateko. Zenbaitetan, ganbara gorpuez betebete zegoenean, korridoreetan eta tumuluetan ere ehorzten ziren gorputzak. Horren guztiaren ondorioz, oso zaila da hilobi horien analisi antropologiko zehatza egitea edo hileta horniak gizaki bati edo besteari dagozkion zehaztea, izan ere, hezur nahastea handia izaten baita. Trikuharrietan, oro har, gorpuak ehortzi egiten ziren, nahiz eta, noiz edo noiz errausten ziren; zenbaitetan, eraikin osoa erretzen zen, nahita.\nLa Roche-aux-Fées ("Maitagarrien Harkaitza"), Bretainia.\nBaina galdera horrek ez du erantzun bakarra; izan ere, hileta prozesuak asko aldatzen baitziren herrialde batetik bestera, baita elkarren oso hurbil zeuden hilobien artean ere. Quanternes-eko hilobian (Orkada uharteetan), laurehun gorputik gora aurkitu dira: sexu eta adinaren araberako banaketak (%46 20 urtetik beherakoa, %17 20- 30 urte bitartekoa, eta %7 30 urtetik gorakoa) garai hartako gizarte eredua adierazten du.\nDena dela, ezin zehatz daiteke arau orokorrik,batzuetan argi eta garbi ikus baitaitezke trataera desberdina izan duten taldeak. Zenbaitetan, aurretik ehortziak ziren gorputzak trikuharri batera aldatzen zituzten. Nekropolis mota horien garai berekoak dira haitzuloetako ehorzketa kolektiboak: gizatalde bereko arbasoak berdin-berdin ehorzten ziren trikuharrietan eta haitzuloetan, baina ezin azal daiteke zehatz-mehatz zergatik gertatzen den bitasun hori.\nHarri Aroko Europa


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Lehendakariordeak Euskadiko Enplegurako Berrikuntza Zentroen sarea aurkeztu du Gasteizen\nLehendakariordeak Euskadiko Enplegurako…\n\nLehendakariordeak Euskadiko Enplegurako Berrikuntza Zentroen sarea aurkeztu du Gasteizen Iturria: Irekia\n\nCENTRO_DE_INNOVACION_EN_EL_EMPLEO_2109284.jpg Iturria: Irekia\n\nCENTRO_DE_INNOVACION_EN_EL_EMPLEO_2109283.jpg Iturria: Irekia\n\nCENTRO_DE_INNOVACION_EN_EL_EMPLEO_2109285.jpg Iturria: Irekia\nAzpiegitura horren buru izango den egoitza Gasteizen egongo da, eta Errenterian eta Sestaon azpiegoitzak izango ditu, Lanbidek kudeatut\nEuropar Batasuneko EER funtsekin finantzatuta, laneratzea eta kalitatezko enplegua sustatzea helburu duten proiektu berritzaileak bultzatu nahi ditu\nLehendakariorde eta Lan eta Enpleguko sailburu Idoia Mendiak Euskadiko Enplegurako Berrikuntza Zentroen sarea aurkeztu du gaur Gasteizen. Azpiegitura hori Europar Batasuneko EEM funtsekin finantzatu da, eta laneratzea eta kalitatezko enplegua sustatzeko proiektu berritzaileak bultzatzea du helburu. Sare horren buru izango den egoitza ‑Errenterian eta Sestaon azpiegoitzak egongo dira‑ Elvira Zulueta kaleko baserri enblematiko bat izango da, eta gaur bertara bisita egin du Mendiak SEPEko zuzendari nagusi Gerardo Gutiérrezekin batera. Sarea Lanbidek kudeatuko du.\nEnplegurako orientazio-, ekintzailetza-, laguntza- eta berrikuntza-zentro publikoen sare bat sortzeak autonomia-erkidegoetan orientazioaren eta ekintzailetzaren arloan lan egiten duten erakundeek arlo horretan proiektu berritzaileak bultzatzeko ahaleginak partekatzeko beharrari erantzuten dio. Sare hori gainera, gaur egungo lan-merkatu hauskorrean Enplegu Sistema Nazionalaren euskarri espezializatu izatea bilatu nahi da. Sareak hogei zentro izango ditu, bat autonomia-erkidego bakoitzeko, bat hiri autonomo bakoitzeko eta beste bat estatu mailakoa. Zentro horien sorrera Europako Errekuperazio eta Erresilientzia Mekanismoen funtsen kontura finantzatuko da. Euskadiren kasuan, Gasteizen egongo den egoitza nagusiaz gain, beste bi azpiegoitza egongo dira Errenterian eta Sestaon.\nZentro hori Lanbideri atxikita egongo da Euskal Enplegu Zerbitzu gisa, eta berau kokatzeko hautatu den tokia eraikin enblematikoa da eta historia luzea du Gasteizen, eta balio arkitektonikoa dela-eta babes berezia du. Zentro horiek bultzatu nahi duten berrikuntza-espirituaren barruan, Euskal Autonomia Erkidegoa berritzailea izango da hasiera-hasieratik, iraunkortasun- eta efizientzia-irizpideetan oinarritutako birgaitzea egingo baita eraikinean. Gainera, eraikuntza-proiektua bera baliatuko da energia-birgaitzearekin lotutako prestakuntza- eta orientazio-programa bat hedatzeko.\nEraikinaren proiektuak birgaitze jasangarriaren sektoreari balioa emateko balioko du, haren potentziala erakutsiz eta etorkizuneko profesionalak prestatuz eta erakarriz. Horretarako, birgaitze-prozesuak honako ekintza hauek barne hartuko ditu: langabeentzako prestakuntza-programa bat, birgaitze energetikoari lotua; enplegu-eskaintzaileen eta -eskatzaileen arteko dinamizazio- eta lotura-jarduerak; edo interesdun nagusiak sentsibilizatzeko programa bat (gizartea, oro har, enpresak, langabeak, eragile ekonomikoak eta sozialak, eta abar).\nBirgaitze jasangarriaren arloko prozesu berritzaile hori gauzatzeko, Lanbidek eraikuntza-sektorea bera eta enpresa-elkarteak eta Eraikune eraikuntza-klusterra izango ditu. Horretarako 2,3 milioi euro inbertituko dira birgaikuntzan eta 1,8 milioi euro proiektuan, eta datozen bi urteetan amaitzea espero da.\nLehendakariorde eta Lan eta Enpleguko sailburu Idoia Mendiak eraikina bisitatzean nabarmendu duenez, "Kalitatezko enplegu berritzailea lortzeko proiektu osoa da, hirian errotua, eragile guztiekin eta erakunde guztiekin lankidetzan eta behar bezala lerrokatuta jarduteko irekia".\nIldo horretan, gogorarazi du 2030erako Enpleguaren Euskal Estrategiaren diseinuan "aurkeztuko zaizkigun errealitate berriei parez pare egiten diegula aurre −horietako batzuk jada gure artean daude− eta errealitate horiek enpleguan kualifikazioa etengabe egokitzea eskatuko dutela. Eta egokitzeko gaitasun horrek, lan-merkatuaren beharrei aurrea hartzea eskatzen baitu, langileen beharrei erantzun beharra dakar".\n"Enplegu bat mantentzea, enplegua aurkitzeko aukerak izatea edota enplegu hobe batera aldatzeko aukerak izatea prestakuntzaren mende dago, eta zerbitzu publikoek prestakuntza hori bermatu behar diegu pertsona guztiei, ez bakarrik ordaindu ahal dutenei", amaitu du.\nIntervención_mendia_centro_... behera kargatu (10 MB)\nmendia_berrikuntza_zentzoa_... behera kargatu (1 MB)\nmendia_berrikuntza_zentzoa_... 80 MB\nRecursos_mendia_innovacion_... 100 MB\nCENTRO_DE_INNOVACION_EN_EL_... 1 MB (jpg)


Udaberriko pilulen azken txanpa – Karrikiri\nUdaberriko pilulen azken txanpa\nAuzia ez da izan ala ez izan.\nUdaberriko Pilulak: indarberritzeko solasaldiak zikloaren bigarren saioan Lorea Agirre kazetariak “Bagar nor” Korrikako mezuak gorde duena kontatuko digu. 20. Korrika Iruñean amaitzen dela aprobetsatuz, Bilbon irakurritakoa gogoratuko du Karrikiri Euskaltzaleon Topagunean heldu den ostegunean arratsaldeko 19.00etatik aurrera.\nEta hurrengo egunean, apirilaren 7an, ostirala, Jon Alonsok ibilbide literarioa eskainiko digu Iruñeko alde zaharreko karriketatik. Umorez, literaturaz mintzatzen eta txakolinarekin emanen diogu bukaera Udaberriko pilulak zikloari. “Txakolina Iruñeko edaria zenean” izanen da zikloaren azken saioa.\nSaio guztiak 19.00etan hasiko dira, Xabier karrika 4an.\nEgilea karrikiriArgitaratze-data 2017-04-03 2019-11-18 Kategoriak Berriak, Udaberriko pilulakEtiketak euskara, Jon Alonso, karrikiri, Korrika, Lorea Agirre, Txakolina, udaberriko pilulak\nAurrekoa Aurreko sarrera: “Bagara nor” Korrikako mezuak gorde duena, apirilaren 6an\nHurrengoa Hurrengo sarrera: Bukatzeko, pilula literarioak


Uberan - Euskal Idazleen Elkartea - Garazi Goiari elkarrizketa\nGarazi Goiari elkarrizketa\nPasa den astean aurkeztu zuten Mrs Hemingway eleberria (Txalaparta, 2016). Ernest Hemingway idazlearen lau emazteen bizipenak biltzen ditu Naomi Wooden nobelak. Liburuaren itzultzaile Garazi Goiarekin hitz egin dugu.\nNola sortu zen liburu hau itzultzeko proiektua?\nMaiz joaten naiz Londresko liburu-dendan topatu nuen liburua; ez nekien ezer Naomi Wood idazleari buruz, baina izenburuak erakarri ninduen. Liburua bi egunetan irakurri nuen. Beti nerabilkien buruan egunen batean ingelesetik euskarara itzulpen bat egiteko asmoa. Liburua irakurtzean garbi izan nuen hura izan zitekeela nire aukera.\nNaomiri mezu bat idatzi nion. Hor hasi zen proiektuaren ibilbidea. Gero, Mikel Soto editorearekin harremanetan jarri nintzen….eta hemezortzi hilabeteren ostean hemen daukagu emaitza!\nZeuk proposatu bazenuen, zergatik iruditzen zitzaizun interesgarria eleberri hau?\nBi gauza nabarmenduko nituzke:\nBatetik, euskaraz irakurtzea bultzatzeko, beste lurralde batzuetako lan onak irakurlegoari eskaintzea ezinbestekoa dela iruditzen zait. Euskal Herriko idazleek idatzitako liburuetara edo itzuli diren “klasiko” gutxi batzuetara mugatzen badugu euskaraz dagoen eskaintza, hori ez da nahikoa. Atzerriko idazleak ezagutzera ematea garrantzitsua da. Hori izan zen, motibazio bat.\nBestalde, liburuaren planteamentua bera eta Hemingway bezalako idazle bat ardatz nagusitzat edukitzea interesgarria zela iruditu zitzaizkidan. Eta, Hemingwayekin txundituta dauden emakumeen perspektiba hori ezagutzeak harrapatu ninduen. Gainera, lau emakumeen ahotsak nola elkar-trukatzen dituen benetan berezia da. Horrek indarra zeukala iruditu zitzaidan.\nEta, azkenik, proiektu honek bazuen aspektu pertsonalago bat ere; nire alaba izan ostean, amatasun bajan nengoen bitartean itzulpena egiteko helburua jarri nion nire buruari. Berezia izan da, eta izango da beti, zentzu horretan proiektu hau.\nNolakoa izan da itzulpen-prozesua? Noiz hasi, zenbat iraun, nola lan egin...\n7 hilabete iraun zuen lehenengo faseak, amatasun bajan nengoen denbora hain zuzen. Diziplina eta konsistentzia handiz egin nuen lana denbora horretan. Gero, edizioa egiteko beste pare bat hilabete hartu genituen. Benetan eskertuta nago Mikel Soto eta Amaia Apaulaza editoreei.\nErnest Hemingwayren bizitzari erreparatzen dio nobelak, haren emazteen ikuspegitik, ordea. Zergatik da interesgarria ikuskera hori? Nola eragiten dio Hemingwayri, baldin eta eragiten badio?\nMundu osoan hain ezaguna eta miretsia izan den idazle izugarri baten bizitzari buruzko beste perspektiba bat emateko ausardia izan zuen Naomi Woodek; asko idatzi da Hemingwayri buruz, baina inoiz ez dut aurkitu bere lau emazteen begirada eta pentsamenduak leku bakar batean gordetzen dituen libururik.\nHemingwayk berak esan ohi zuen ezagutza onesta batetik abiatuz egiten zela literatura eta asmatzen duzun hori bestela gogoratu dezakezuna baino errealagoa egitea zela helburua. Woodek hori lortu duela iruditzen zait\nGizon handien atzeko emakume handien bizitzak berreskuratzeko balio al du, akaso?\nBai, Hemingwayetaz asko dakigu, asko idatzi da. Eta, ezagunagoa zaigun irudi maskulinizatu eta ausart horren atzetik, bere emazteak beti bigarren maila batean gelditu izan dira. Hain zuzen, Naomi Woodek beti esaten du, liburu hau idaztean bere helburua ez zela Hemingwayen biografia edo pseudobiografia bat egitea. Bere emazteen ahotsak bereiztu nahi zituen, haien bizitzako historia kontatu. Hemingwayen emazte izatea zer pisu izan zuen azaldu.\nEleberrian presente dago Espainiako Gerra Zibila. Zeuk ere landu duzu gai hori zeure literatur lanetan. Interesgarri gertatu zaizu?\nMartha Gellhornekin egon zen Hemingway Espainiako Gerra zibilean eta bertako pasarte batzuk azaltzen zaizkigu. Gerra zibila, eta nobelan erakusten zaizkigun beste hainbat oinarri errealeko egoerek eta lekuk, oraindik indar gehiago ematen diote narrazioari. Eta, hori interesatu zitzaidan. Adibidez, 20ko hamarkadako Parisen bizi izan zen lehenengo emaztearekin eta bereziki interesatzen zait garai hura; Hemingway beste hainbat idazle eta intelektualekin (Scott Fitzgerald, Gertrude Stein, Simone de Beauvoir, Henry Miller etab) ibili ohi zen bertan.\nGizon-emakumeen arteko harremanek badute pisurik eleberrian. Harrigarria gertatu daiteke, akaso, emazten ohien arteko harremana.\nBai hala da; eta emazte ohien bizitzak elkarren artean nola nahastu ziren eta diozun moduan harreman ez-ohikoa sortu ziren haien artean. Naomi Wood eta biok hasieratik erakarri gintuen horrek eta horren inguruan asko irakurri dugu . Kointzidentzia asko daude: adibidez lau emazteetatik hiru hiri berdinean jaioak ziren; Martha Gellhornen aita izan zen Hadleyren ginekologoa; Hadleyren bigarren senarry, Maryren editorea izan zen n. Eta, elkarren artean eskutitz asko partekatu zituzten; bereziki azpimarratuko nuke Hadley eta Fiferen arteko harremana; Fifek – bigarren emazteak-, Hadleyri aholkua eskatuz idazten zion, Hemingway ez “galtzeko” aholkua eskatuz hain zuzen ere; ironikoa, urte batzuk aurrerago, Fife izan zenean Hadleyri senarra lapurtu ziona.\nFikzioa eta errealitatea uztartzen dira, ordea. Interesgarria da Cuzzemano pertsonaia, baina existitu al zen?\nCuzzemano ez zen existitu, baina garaiko bildumagileak eta Hemingwayen lanen atzetik dirua ateratzen saiatu ziren hainbat pertsonaia errepresentatzen ditu Cuzzemanok.\nGozatu al duzu liburu hau itzultzen? Alderik onena? Alderik txarrena?\nLehenengo aldia zen horrelako itzulpen bat egiten nuena. Akaso, asmo handiko erronka jarri nion nire buruari; prozesu luzea izan zen eta diziplina handia eskatu zidan. Horrelako lan bat euskal irakurleei eskaini ahal izatea eta bidean ikasi dudan guztia alderik hoberenak eta benetan pozik nago esperientziarekin.\nZer-nolako aldea sumatu duzu "sormen-lanaren" eta itzulpen-lanaren artean?\nErabat ezberdinak dira noski. Sormen-lanaren askatasuna bota nuen faltan akaso. Itzulpenean zehaztasunari eta detaile txikienei erei jarri beharreko erreparoa dira azpimarratuko nituzkeen bi gauza. Eta, narrazioaren erritmoa, intentsitatea eta tonua jatorrizko edizioan bezala mantentzeak lan asko eskatu zuen. Naomi Woodentzat garrantzitsua zen oreka hori errespetatzea. Nik sormen lanean beti bilatzen dut oreka bat, baina oraingoan beste norbaiten parametroekin nenbilen, eta horrek gauzei begiratzeko beste modu bat eskatzen zuen.\nBaina, amatasun bajan nengoela, denbora oso neurtua nuen eta eguneko momentu jakinetan bakarrik lana egin ahal nuela kontutan izanda, itzulpen bat egitea egokiagoa zen. Sormen-lanean hasi izan banintz, lehen aipatu dudan askatasun hori oraindik gehiago mugatuko zidan-eta denbora ezin kontrolatu izanak.\nLiburuaren autorea ezagutzen duzu? Eleberria itzuli bitartean, izan al duzu harremanik harekin? Hala balitz, zer-nolako esperientzia izan da hori?\nEzagutzen dut bai, bera ere Londresen bizi da eta behin itzulpena egiten hasita nengoela elkar ezagutu genuen. Prozesuan zehar parte hartzea mugatua izan zen – zaila zen galdera edo zalantza konkretuei buruz hitz egitea; baina nire asmoa eta proiektua azaldu nionean, hor hasieratik sortu zen konplizitate bat.\nAurkezpen berezi bat egin zenuten joan zen astean Donostian.\nZerbait berezia egin nahi genuen, eta Naomi Euskal Herrira joatea ezinbestekoa zen niretzat. Bestalde, Edorta Jimenez idazlearen ekarpena ere interesgarria izango zela iruditu zitzaidan, Hemingwayek Euskal Herriarekin izandako harremana landuz. Eta, azkenik, emakumeen gaiari ere eman nahi genion enfasi pixka bat: emakume batek idatzitako liburua, emakume batek itzulia, lau emakumeei buruz – eta denak Hemingwayekin txundituta. Horrek indarra zuen eta perspektiba horiek guztiak uztartu nahi genituen..\nZer opa diozu liburuari?\nHamalau hizkuntzetara itzuli da dagoeneko liburua eta lurralde guztietan harrera ona edukitzen ari da. Proiektuaren atzetik dagoen esfortzua eta bilaketa lan izugarriaren adierazgarri dira. Euskal irakurleak ere hortaz ohartu eta disfrutatzen badute, ni kontent geldituko naiz. Eta, hemendik aurrera, antzeko proiektuak bultzatu eta lan gehiago euskarara itzultzeko balio badu, oraindik hobeto!\nAmaitzeko, ba al proiekturen bat eskuartean?\nItzulpena egiten hasi aurretik, nobela bat idazten hasia nintzen; azken bi urteetan ez dut asko aurreratzerik izan ordea. Akaso, berriro ere helduko diot hasitakoari. Bitartean, beste proiektu bat ere sortu zait, eta orain nabil horren inguruan pentsatzen. Ea ondorengon hilabeteetan bietako bati fundamentuz heltzeko denbora bilatzeko gai naizen!\nAtzerriko idazleak ezagutzera ematea izan zen liburua hau ekartzeko motibazio bat.\nItzultzen ari nintzela, sormen-lanaren askatasuna bota nuen faltan akaso.


Tokioko Euskal Etxearen Logoa | Txapela buruan eta....\nTokioko Euskal Etxearen Logoa\nPosted on martxoa 31, 2009 by lekesan\nAzkenean, poliki poliki, baina ba doa asuntua aurrera. Emen ipintzen ditut ba Tokioko Euskal Etxearen logoa (gutxi gora-behera…). Lan bikaina egin ditut ba geure lagun Karlos Sierra, Euskadi-Asiaren arduradun bat…eta guretzako akuyu fina bere kontaktukin. Gainera, geure bazkideko baten (lehendakaritzaren triumviratum’ren bat) laguntzaile datorren Apirilean egingo duten Japoniako Exposizioikin Bilbon.\nIkusten duzunez, oraindik nahiko lanpetuta nago, eta lanarekin tinko ta gogor ibili arren…beste gauzetarako ateratzen ditut denbora be. Ia dana laister bukatzen den eta etortzen zaie guztiok inagurazinorako.\nEtorriko naiz gehiagotan ba Japoniako albistegiekin….ez mozkeatu ba gizonok….\nLOGO EUSKAL ETXEA, originally uploaded by lekeriko.\nFiled under: Euskal etxea |\n« Aupa Athletic…COJONES!!! Japoniako Jai Kulturala Bilbon »\nOrtzi, on martxoa 31, 2009 at 7:12 pm said:\nOndo ondo, leketxo.\nNire bisita izengo dozue!!\nlekesan, on apirila 2, 2009 at 3:04 pm said:\nIa ba, emen egongo gara itxoiten… 😉\nlourdes, on apirila 4, 2009 at 11:57 am said:\nAizu, japoniara noa maiatzean, badaukazue egoitzarik ala ez?\nIzarra, on apirila 15, 2009 at 11:15 am said:\nZelako ondo Japonen be euskaldunak topatzia! Euskal Etxiana ideia bikaina da! Ez dakit zela kontaktau zurekin, baina gustauko jaten, ze ni neu be Japonen (Tokiotik gertu) egongo naiz hurrengo 3 hillabetetan! Idatzidazu ze laguntzeko prest nago!\nfound in translation, on apirila 19, 2009 at 10:47 am said:\nmmm zer dela eta gaztelania lehena? eta gaztelania agertzen bada, zergatik ez frantsesa?\nちょっと。。。, on apirila 21, 2009 at 1:33 pm said:\nGustatuko litzaidake Tokioko Euskal Etxearen sorreran parte hartzea, benetan, hurrengoan Japoniara noanean bisitatuko dut ziur. Nire iritziz logoa kargatuegia dago, logoa izatez gauza simpleagoa izan beharko litzatekela uste dut, zirkulo gorria eta lauburu berdea adibidez. Idearen bat edo beste ere ba dut, emailik bialtzeko? Eskerrik asko.\nfound in translation, on apirila 22, 2009 at 8:46 am said:\nAdos. Euskal Etxea Tokio, izen lez. Keep it simple. Jende guztiak badakielako zer den euskal, zer den etxe eta zer den Tokio. Japonieraz be egon behako litzatekeela uste dot.\nEusco Jaurlachirla berriaren dirulaguntza nahi badozue orduan Casa Vascongada de Toquio eta listo.\nAsier, on maiatza 31, 2009 at 10:28 am said:\nOso ondo ezanda. Tokyotik bi euskaldunak. Azkenean lortuko dute,euskaldun edozein erreferentzia dezagertzea .\nlekesan, on maiatza 31, 2009 at 2:39 pm said:\nAsier, hori lortzeko buru on ba euki behar da.Erromatarrak ez zuten lortu horrelekalorik… guk geu be geure artean ez dugu lortu…zergaitik uste duzu Sozialistak lortuko dabela 4 urtean hori egittea?\nainhoa, on Iraila 8, 2009 at 12:16 pm said:\nEuskal-japoniar familia bat gara, euskadin bizi garenak. Japoniako familia udan hemen izan dugu uda osoan eta oraintxe enteratu gara Tokioko euskal etxeari buruz, nire koinata japoniarra izan arren guk baino garbiago hitzegiten du euskeraz , arrigarria!!\nMesedez eskatuko nizueke , euskal etxearen helbidea bidaliko bazenigute, ah por tzierto : Toki ona oso izen aproposa iruditzen zaigu.


Luis Enrique, Messi eta Zubizarreta • ZUZEU\nToni Strubell-en “Estaturik gabeko herriak eta futbola” izeneko testu laburra aurkitu dut sarean, Ferran Suayren txokoan hain zuzen. Hain da zuzena, argia eta itzulingururik gabea, ezen ez baitu azalpen gehiago behar. Horratx:\nESTATURIK GABEKO HERRIAK ETA FUTBOLA\nLuis Enrique Roma taldea entrenatzera joan zen, eta italieraz ikasi zuen hilabete t’erdian.\nLuis Enrique-k urteak eman ditu Bartzelonan, lehen jokatzen eta orain entrenatzen, baina ez du sekula katalana erabiltzen.\nAldiz, Guardiola Munichera joan da entrenatzera, eta hilabete gutxitan ikasi du alemanieraz.\nCruiffek urte luzeak eman ditu Bartzelonan jokatzen eta entrenatzen, baina sekula ez du katalana erabiltzen.\nZubizarretak beste horrenbeste. Messik ere, antzeko-paresido…\nGogora dezagun katalana baztertzeko joera horrek eragin subliminal hilgarria daukala gure hizkuntzarentzat. Hilgarria baina.\nJarrai dezakegu inbertitzen eskola katalanean edo TV3en nazioa berregiteko… Aipatu dugun beste alderdi horrek, di-da batean desegiten dituzte ahalegin handiak eginez eraikitakoak.\nHainbatek esan ohi dute, jokalari eta entrenatzaile hauek eragin komertzial itzela dutela… Hortaz, hizkuntzarengan ere bai, ezta? Izan ere, ahoa irekitzen duten bakoitzean adierazten ari dira katalanak ez duela ezertarako balio… eta mezu horrek zulo handia eragiten du, sinets iezadazue.\nUrriaren 12ak egiten duen lan berbera egiten dute… liga-jardunaldi bakoitzean.\nHara zer arazo dituzten katalan gaixoek! Gurean ez dago halakorik.\nGurean ez dugu hizkuntzarekiko jokabide hilgarririk. Guk hamaika plan dauzkagu, eta dozenaka ekintza! Eta Garak eta Deiak, eta Onda vascak eta Radio Euscañiak. Eroskiak eta Carrefourrak. Politikari eta alderdi abertzale erdaldunak eta erdaltzaleak. Politikari eta alderdi “kosmopolita” antieuskaldunak, eta pixka bat es poco, eta…\nIzan ere, Valverde, Loren, Alperrikbay, Vela, Laporte edo Muniain, gure arazo txikienen artean daude.\nZer dela eta kezkatuko gara eliteko kirolarien jokabideaz, eliteko politikari abertzaleen edo eliteko enpresari abertzaleen hizkuntza jokabidea negar-zotinka hasteko modukoa bada?\nHizkuntza ohitura hilgarriekin ez etorri guri…\nZer duzu buruan “Luis Enrique, Messi eta Zubizarreta”-ri buruz\nKlaudio Atemorroia 2014-07-02 17:56\nEstoy totalmente de acuerdo. Toni zarrak, kanpotik etorrita, nola asmatzen duen… Kikekin eon zan batian ere, Tribuaren berbak telesailian, apartak bota zitun. Jeltzale munduak eta ezker abertzalekoak ere bai, ikuspegi hau ulertu ta barneratu arte, euskara gainbeheran joango da. Oraindik askorentzat sukaldeko zerbait baita, eta beste askorentzat folklorea. HEmen español izaten jarraitu nahi dutenentzat berriz, euren indiferentziaz eta era berean premeditazioz desagertaraziko dena, euskara ez ikastea eskubide bat dela uste baitute. EUskaraz aurrera jotzea baino gauza transgresoreagorik? Prestigio kontua ere bada eta.


Allende erorarazteko AEBek harturiko erabakia azaleratu dute agiri ofizialek | Mundua | Berria\nAllende erorarazteko AEBek harturiko erabakia azaleratu dute agiri ofizialek\nBesteak beste, Richard Nixon eta Henry Kissingerren arteko 1970eko elkarrizketak sekretupetik atera dituzte. «Ahal dugun guztia egin behar dugu Allenderi kalte egin eta hura agintetik kentzeko».\nGizon bat lore bat uzten Allenderen irudi baten gainean, Saniago hiriburuan, aurtengo irailaren 11n. ELVIS GONZALEZ / EFE Tamaina handiagoan ikusi\n2020ko azaroak 12\nEstatu sekretu zigilua kendu diete agiriei Washingtonen, 50 urte igaro ondoren, eta mundu osoak zekiena baieztatu dute: AEBetako gobernuak txiletarrek demokratikoki aukeraturiko presidente Salvador Allende erorarazteko erabakia hartu zuen 1970. urtean. Hiru urte geroago, Augusto Pinochet jeneralak estatu kolpea jo zuen presidentearen aurka.\nRichard Nixon zen orduan Etxe Zuriko maizterra. Agiriek erakusten dutenez, urte horretako azaroaren 5etik 9ra, bolo-bolo ibili zen Allenderen gaia Washingtongo botereguneetan. Elkarrizketa horietako protagonista nagusietako bat Henry Kissinger orduko Segurtasun Nazionalerako aholkularia izan zen. Harentzat, Allenderen gobernua «kontinente honetan inoiz gertaturiko erronkarik larrienetako bat» zen, azaroaren 5ean bidalitako mezuetako batean adierazi zuenez. Arazoa AEBen eta Txileren arteko harremanez haragokoa zela esan zion Nixoni, eta ohartarazpena egin zion: «Horrekin zer egin ebaztea, baliteke aurten hartu beharko duzun erabakirik historikoena eta zailena izatea».\nAllende «marxista gogor eta kementsua» zela adierazi zuen Kissingerrek, eta AEBen oso aurkakoa. Txilen estatu sozialista eta marxista ezarriko zuela, eta, besteak beste, Sobietar Batasunaren eta Kubarekin batera AEBek Amerikan zuten itzala ahultzen saiatuko zela ohartarazi zion. Horregatik, Allenderen agintea sendotzea eta egonkortzea galaraztea aholkatu zion. Pentagonoak eta CIAk Allende etsaitzat definitu zuten. Zerbitzu sekretuetako buru Richard Helmsek txosten bat aurkeztu zuen, eta Txileko militarrek Allendek kargua hartzea galarazteko eginiko saio zapuztuen berri eman.\nSekretupetik ateratako agirietako bat. «Ahal dugun guztia egin behar dugu [Allenderi] kalte egiteko eta hura erorarazteko». NSA Archive\nOrduan, domino fitxen doktrina dogma zen Washingtonen. Horren arabera, herrialde batek sozialismoaren aukera eginez gero, horrek berekin ekarriko luke beste batzuk banan-banan erortzea atzetik. Azaroaren 6an, Kissingerren eta Helmsen txostenetan oinarrituta, Nixonek adierazi zuen militarrak zirela egoerari buelta emateko aukera. «Militarrak dira gure eraginpeko boteregunea. Lagundu egin behar diegu». Txilez harago, Brasilgo eta Argentinako militarrak ere gogoan zituela esan zuen Nixonek. «Latinoamerikan ezin diegu pentsatzen utzi ihes egiteko aukera dutela». Kezkatuta zegoen Nixon, herrialdeotako politikari berriekin: beste kumaldi batekoak dira. Amerikaren [AEBen] kontrakotasuna erabiltzen dute agintera heltzeko. Allenderekin zintzo ari garela eman behar du azalean, baina gogor jokatuko dugu bestela».\nBilera berean egon ziren Melvin Laird Defentsa idazkaria eta barne politikaren arduradun William Rogers. «Ahal dugun guztia egin behar dugu Allenderi kalte egin eta hura agintetik kentzeko», adierazi zuten.\nLatinoamerikan boterera botoen bidez heldu zen lehenengo marxista izan zen Allende. Txileko Alderdi Sozialistaren sortzaile eta kide izan zen urte luzez. Hainbatetan aurkeztu zen Txileko presidentetzarako, baina, azkenean, 1970an lortu zuen, ezkerreko alderdien Unidad Popular koalizioaren eskutik. Industria handia nazionalizatzeko eta langileen bizi baldintzak hobetzeko neurriak hartu zituen boterera heldu zenean. Baina eskuinak antolaturiko boikot kanpainei aurre egin behar izan zien.\nMilitarrek, AEBen sostenguarekin, estatu kolpea jo zuten 1973. urteko irailaren 11n. Allendek uko egin zion kargua uzteari, eta presidentearen jauregian bere buruaz beste egin zuen, militarren esku ez erortzeko.\nSalvador Allende Txileko presidentea (argazkiaren erdi-erdian) eta haren laguntzaileak, Moneda jauregian, armadak jotako kolpe militarrari aurre egiten. BERRIA\nTxile militarren diktadurapean egon zen 1990. urtera arte. Neoliberalismoaren esperimentu gunea bihurtu zen. Diktadurak gutxienez 3.000 herritar hil eta desagerrarazi zituen.\nHerrialdeak oraindik ez ditu zauriak itxi. Horren lekuko dira azken hilabeteotan han gertaturiko istilu larriak. Herritarren matxinadak eraginda, diktaduraren garaiko konstituzioa ezabatzearen inguruko erreferenduma egin zuten urriaren amaieran, eta %78k baino gehiagok babestu zuten prozesu konstituziogile bati ekitea. Txilek laugarren konstituzioa idatziko du datorren urtean, eta, aurrekoetan ez bezala —1833koan, 1925ekoan eta 1980koan—, herritarrek hautatutako batzorde batek izango du horren ardura. Gero, herritarrek berretsi beharko dute testua, bozketa bidez.


Neguko irakurketa taldea. Utopia irakurtzen — Arteleku.net\nNeguko irakurketa taldea. Utopia irakurtzen\nAzaroak 13, abenduak 18, urtarrilak 15 eta martxoak 4 Artelekun. Iñaki Urdabiniak koordinatuta.\nArtelekuko Dokumentazio Zentroak Neguko irakurketa taldean parte hartzeko deialdia egin berri du.\nBegibistakoa da idazketa eta irakurketa ohiturak aldatzen ari direla, eta inork izan dezakeela Bartleby-ren esamoldea: “nahiago nuke ez egin” bere egiteko tentaldia. Baina, edonola, testu eta artikulu ezberdinen inguruan ideia eta pentsamenduak konpartitzeko interesa baduzu, Artelekuk sortu duen Neguko irakurketa taldeko partaide izan zaitezke. Iñaki Urdanibiak koordinatuko dituen lau saioetarako ondoko irakurgaiak proposatu ditu: Ernst Jünger-en “Por los acantilados de mármol”(2008/11/13), J.-M.G.- Le Clézio-ren "Urania" (2008/12/18), Michel Tournier-en “Viernes o los limbos del Pacífico” (2009/01/15) eta Yevgueni Zamiatin-en “Nosotros” (2009/02/12).\nIrakurketa taldea ostegunetan (azaroak 13, abenduak 18, urtarrilak 15 eta otsailak 12) bilduko da, arratsaldeko 19:00etan, Artelekuko Dokumentazio Zentroan. Lehen saioan, azaroaren 13an, Ernst Jünger-en “Por los acantilados de mármol” nobela komentatuko dute parte-hartzaileek.\nParte-hartzeko interesa baduzu lehenbailehen izena ematea komenigarria da, partaide kopurua mugatua baita. Horretarako “Irakurketa talderako eskaera” izenburua duen mezua bidali dezakezu arteleku@gipuzkoa.net helbidera, bertan zure izen-abizenak, helbide postal eta elektronikoa eta telefono zenbakia ipiniz, edo bestela, telefonoz deitu dezakezu 943453662 zenbakira.


Polk konderria (Minnesota) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nPolk konderria (Minnesota)\n47°46′N 96°24′W / 47.77°N 96.4°W / 47.77; -96.447°46′N 96°24′W / 47.77°N 96.4°W / 47.77; -96.4\n5.105,2 km2 (%98.67)\n69,04 km2 (%1.33)\nPolk konderria (ingelesez: Polk County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Crookston da. 2010eko zentsuaren arabera 31.600 biztanle zituen, Polk kilometro koadroko azaleran.\nPolk konderriak 5.174,24 kilometro koadro ditu. Horietatik 69,04 ura dira. Beste 5.105,2 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,11 da.\n2010eko zentsoan bizi ziren 31.600 pertsonetatik 30.217 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1.720 dira. 248 beltzak edo afroamerikarrak. 413 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 210 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 9 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 501 pertsonek kokatzen zuten.\nMultimedia: Polk County, Minnesota


"Dinamita"ko (gaur egun Maxxam) fabrikaren adarrak, orain laurogeita hamar urte Galdakao bonbardatzeko etorren abiazio faxista ikusitakoan herritarrei abisatzen eutsien. Gaur barriro jo dau adar horrek Plazakoetxen, orain dala ia hamar urtetik hona maiatzaren 19 bakotxean egiten dan moduan.\nMinutu bateko isilunea izan da, adarraren soinu zoliak soilik bete dauena. Oroigarri gisa egin dan keinu bat izan da, gaur, Galdakaon Gerra Zibileko biktimen eta hogeita hamargarren hamarkadan lan demokratikoa zapuztu jaken korporazioen omenez egin dan ekitaldi zirraragarria.\nEkitaldia Galdakaon biktima gehien eragin eban bonbardaketa frankistaren 80. urteurrena bete dan egunean izan da. Hain zuzen be, puntu horretan egoan babeslekuan 24 hildako izan ziran, 1937ko maiatzaren 19ko bonbardaketan.\nSenideak, Korporazioa, eta galdakoztarrak, alkarregaz egon dira ekitaldian, Máximo Moreno Abesbatza lagun, Belén Madariagaren zuzendaritzapean, eta Juan Carlos Irizar konposatzaileak horretarako egin eban diskoa entzunez ("Galdakaoko oroimen historikoa-La Memoria Histórica de un pueblo llamado Galdakao").\nEkitaldia urtero errepikatzen da Memoria Historikoa Berreskuratzeko markoan. Aurtengoan, 1931n eta 1936an, Udal honetan zinegotzi izandakoei be esplizituki omenaldia egingo jake, Udaletxeko Areto nagusian jarrita dagoan plakak gogorarazten dauen moduan, hitzez hitz halaxe dinoana: "2012ko apirilean Galdakaoko Udalak 1931 eta 1936ko Korporazioen hautetsi karguak oroitu eta aitortza egitea erabaki zuen. Horrela, orduko urte gatazkatsuetako estatu kolpe frankistak piztu zuen Gerra Zibilaren ondorioz, Galdakaoko herriaren ordezkari demokratiko lez bete behar zuten lana zapuztuta geratu zitzaien pertsona haiek omendu nahi ditu".\nGaldakaoko Korporazioko bozeramaleek parte hartu dabe gogoratzeko eta gaurkoa bezalako ekitaldien helburua indartzeko, konbultsioak jotako urte hareetako korporazioen lan demokratiko laudagarrian azpimarra jarriz.\nUrte hareetako zinegotzien senide zuzenek plaka bat hartu dabe autortza instituzional gisa, hain zuzen be, Galdakaoko udaletxeko areto nagusian, 2013an eskegitako plakaren erreprodukzioa eta gaur, barikuz, Elai-Alai Musika eta Dantza Taldearen eskutik, ohorezko aurreskua dantzatu jake.\nAzkenik, Máximo Moreno Abesbatzak "agur jaunak" kantau dau, Galdakaon Memoria Historikoa berreskuratzeko, ekin eta jarrai, orain dala zenbait urte hasitako lanari eutsiz.


Dea Kulumbegashvili, 2020ko Urrezko Maskorraren irabazleak, egonaldi artistikoa egingo du Tabakaleran – GAUR DONOSTIA\nZuzendari onenaren, emakumezko aktore onenaren eta gidoi onenaren sariak irabazi zituen zinemagileak ‘Dasatskisi / Beginning’ film luzea aurkeztuko du eta bere sormen prozesua partekatuko du Kontatutako Zinea saioan.\nDea Kulumbegashvili, Dasatskisi / Beginning (2020) filmagatik Donostia Zinemaldiko Urrezko maskorra irabazi zuen zinegilea, Donostiara itzuli da Tabakalera-Kultura Garaikidearen Nazioarteko Zentroan egonaldi artistiko bat egiteko. Georgiako zinema zuzendaria Tabakalerako Artisten Gunean ari da bere hurrengo film luzea prestatzen.\nAzken urteotan, Tabakalerak, Donostia Zinemaldiak eta Elias Querejeta Zine Eskolak zinema-munduko eta ikus-entzunezkoen eremuan sortzen ari diren talentu berriei laguntzeko ildo estrategiko bat garatu dute. Horren erakusgarri dira: Ikusmira Berriak, Noka eta 2deo serieak deialdiak, esaterako. Kulumbegashviliri eginiko gonbidapen hau sorkuntza zinematografikoari laguntza integrala emateko lan-prozesu beraren barruan kokatzen da: jomuga ez da filmak behin egin ondoren Zinemaldira iristea, baizik eta gauzatu baina lehenagotik haien sorkuntza prozesuak bultzatzea, garapenerako espazioa, denbora eta baliabide profesionalak eskainiz.\nEgonaldia ekainaren 7ra arte luzatuko da, eta herritarrei irekitako jarduera-programa publiko batekin osatuko da:\nMaiatzaren 31n, 18.00etan, Dasatskisi / Beginning (2020) proiektatuko da Tabakalerako zinema aretoan, Zinemaldia + Plus fokuaren barruan, Donostia Zinemaldiak eta zuzendariak berak aurkeztuta.\nEta hurrengo egunean, ekainaren 1ean, asteartean, arratsaldeko 19.00etan, Kontatutako Zineaemanaldia egingo da Tabakalerako zine-areto nagusian eta zuzendariak pelikula honen eta bere hurrengo proiektuaren sortze prozesua azalduko ditu bertan.\nAnterior Entrada anterior: Elkarrekin Donostia lamenta que Goia no tenga un plan contra el covid para la ciudad\nSiguiente Entrada siguiente: Dea Kulumbegashvili, ganadora de la Concha de Oro en 2020, realiza una residencia artística en Tabakalera


Ostirala, urtarrilak 25\nErrenteriako etxebizitza komunitarioak izango dituzte hizpide.\nAnoetako plazan, Anoeta\nHileko azken ostiraleroko billkura.\nElkarretaratzea: Euskal presoak Euskal Herrira Anoetako plazan\nIbarrako sarrerak, Ibarra\nHilabeteko azken ostiraleroko elkarretaratzeak eragileen artean antolatzen ari dira, aurten, Ibarran. Dagoeneko, Maite Aranalderen lagunek, herriko preso eta iheslari ohiek, Alurr dantza taldeak eta Hauspoak antolatu dituzte mobilizazioak. Urtarrilean Ibarrako soka-tira taldearen esku izango da aipatu mobilizazioa, Ibarrako sarreran.\nElkarretaratzea: Euskal presoak euskal herrira Ibarrako sarrerak\nUzturpe ikastolaren XIX. kultur astea: Alurr dantza taldea\nAlurr dantza taldeak Jira-bira Euskal Herria ikuskizuna eskainiko du, Belabieta kiroldegian.\nUzturpe ikastolaren XIX. kultur astea: Alurr dantza taldea Belabieta\nPedro Guerra Golosinas 2018 birarekin etorriko da, bateria eta bajo batek lagunduta. Golosinas (1995) diskoaren abestiak nagusi izango dira. Bere ibilbidearen abestien errepaso aparta egingo du, eta kontzertua bakarra eta errepikaezina bihurtuko du.\nPedro Guerra Leidor antzokia\nPedro Guerra Golosinas 2018 birarekin etorriko da, bateria eta bajo batek lagunduta.\nGolosinas (1995) diskoaren abestiak nagusi izango dira. Bere ibilbidearen abestien errepaso aparta egingo du, eta kontzertua bakarra eta errepikaezina bihurtuko du.\nBarrikotea eta bakarlaria\nBarrikotea eta Txoira Txori bakarlaria, gaztetxean.\nBarrikotea eta bakarlaria Anoetako Gaztetxea\nKontzertua: Ruper Ordorika Elizpe zinema\nCardiac eta Horzdun taldeak\nSuitzako Cardiac eta Horzdun taldeek kontzertuak eskainiko dute. Sarrera: 8 euro.\nCardiac eta Horzdun taldeak Bonberenea\nSuitzako Cardiac eta Horzdun taldeek kontzertuak eskainiko dute.\nKontzertua: Modus Operandi\nAlegiako Gaztetxea, Alegia\nSarrerak Alegiako Iskiña eta Hilario Berri tabernetan eskuragarri, 5 euroan.\nKontzertua: Modus Operandi Alegiako Gaztetxea


GAZTEZULO 200: ESKERRIK ASKO! — Gaztezulo\nGAZTEZULO 200: ESKERRIK ASKO!\nGAZTEZULO 200: ESKERRIK ASKO! Igande honetan sekulako festatzarra egin dugu Bilboko Kafe Antzokian, GAZTEZULO aldizkariaren 200. zenbakia merezi zuen moduan ospatzeko... hemen dituzue gau ahaztezin honek utzitakoak! https://www.gaztezulo.eus/albisteak/gaztezulo-200-eskerrik-asko https://www.gaztezulo.eus/albisteak/gaztezulo-200-eskerrik-asko/@@download/image/_AM19960-2.jpg\nArgazkilaria: Beñat Iturrioz @biraprodukzioak\nIgande honetan sekulako festatzarra egin dugu Bilboko Kafe Antzokian, GAZTEZULO aldizkariaren 200. zenbakia merezi zuen moduan ospatzeko... hemen dituzue gau ahaztezin honek utzitakoak!\nFesta osteko ajea eta belarriak burrunbaka ditugula hasi dugu astea... eta noski bihotzak pozez beterik! GAZTEZULO aldizkariak 200. zenbakia argitaratu du 2018ko azaroan; zeinen azkar pasatzen den denbora!! Zifra honetara iristea ez da erraza izan, eta zuek guztiokin behar den bezala zenbaki borobil hau ospatzeko aukera izan dugu igande honetan, Bilboko Kafe Antzokian. Denetarik izan dugu festan; musika itzela (Zea Mays, Liher, Xabi Solano, Zuriñe Hidalgo, Xabi Bandini, Jon Basaguren...) Aneguriak sortutako giro aparta, zozketak, sorpresak, Altsasuko Gurasoen bisita... itzela izan da! Hemen dituzue gau ahaztezin honek utzitako uneak eta GAZTEZULOko lantaldearen izenean Gaizka Izagirre zuzendariak idatzitako esker hitzak. BAIETZ BESTE 200!\nGAZTEZULO FESTA: IKUSI ARGAZKIAK!\nAtzo @gaztezulo 200 festan... giro paregabea, ZORIONAK!@zeamaysrock @Lihertaldea @ZuriHidalgo Xabi Bandini @Jonbasaguren pic.twitter.com/7faXsvASwd\n— Eider Iturriaga (@IzarrenAzpian) 26 de noviembre de 2018\n"Eskerrik asko atzoko ospakizun berezi honetara gerturatu zineten harpidedun, irakurle, lagun, parrandazale, familia, jarraitzaile, musikazale... urte guzti hauetan zehar bidelagun izaten ari zareten guztiei azken finean. Eta eskerrik asko gerturatu ez arren, ZERO SARRERA erosi zenuten guztioi.\nEskerrik asko Xabi Solano, Zuriñe Hidalgo, Xabi Bandini, Jon Basaguren eta Liher taldeko kideei. Beste behin sekulako artistak zaretela erakutsi diguzuelako eta atzoko erakustaldia primerakoa izan zelako! Biba zuek!\nTalentu guzti horren artean, besteen baimenaz, eskerrik irmoena Zea Mays-ekoei: musikaren arloan handienen artean zaudetela maiz frogatu duzuen arren, erakutsi duzuen eskuzabaltasuna, prestutasuna eta profesionaltasunari esker, pertsona bezala lehen mailakoak zaretela egiaztatu baitzenuten!\nEsker berezia baita ere, Grises-ekoei; gaixotasun arazo bat medio, azken unean parte hartu ez zenuten arren, plazera izan baita hilabete hauetako prestakuntzan eman dituzuen erraztasun guztiekin aurrera jarraitzea!\nEskerrik asko, nola ez, Aneguria! festari eman zenion ukitu berezi eta bakarrengatik.\nEskerrik asko Galder Izagirre. Gauzak korapilatzen hasi zirenean, zure laguntza eskaini zenigulako.\nEskerrik asko Lur, zuri esker dena primeran atera delako!\nEskerrik asko Artzai; GAZTEZULO lantaldearen partez besarkadarik handiena familiako guztiei eta eutsi gogor!\nEskerrik asko telebista errusiarrari (ez da txantxa) GAZTEZULO festaren berri emateagatik eta guztiak zur eta lur uzteagatik!\nEskerrik asko Beñat Iturrioz eta BIRA produkzioko lantaldeari. Segi horren fin, etorkizun oparoa baituzue aurretik.\nEskerrik asko GAZTEAko lantalde osoari, promozioan beharrezkoa genuen azken bultzada horrekin lagundu diguzuelako.\nEskerrik asko Olrait Studio-ko Beñat Rodriguez. Festa iragartzen zuen zure poster bikainak Euskal Herriko txoko guztietatik bidaiatu duelako.\nEta eskerrak bereziki zuei: Altsasuko Gurasoak. 200. zenbakiaren aitzakiaz, atzean ezagutu duguna deskribaezina izan delako. Inoiz ahaztuko ez ditugun uneak bizi ditugu. Barreak, isiluneak eta malkoak egon dira, emozio zurrunbilo etengabean. Gogorra izan da, baina aldi berean polita eta batez ere oso aberasgarria.\nEskerrik asko, modu batean ala bestean, laguntza eta babesa eskaini diguzuen guztioi!\nGAZTEZULO 200 amaitu da, baina txikitasunaren handitasuna aldarrikatzen dugun bitartean etorkizunean ospakizun gehiagotan ikusiko garelakoan...\nGaizka Izagirre. GAZTEZULOko zuzendaria.\nGAZTEZULO FESTA: ARGAZKIAK (Argazkilaria: Beñat Iturrioz @biraprodukzioak)\nIKUSI FESTAREN ARGAZKI GUZTIAK HEMEN!\nGAZTEZULO 200 FESTA SAREAN!\n🔥 A R G A Z K I T Z A R R A K 🔥\nAtzo Bilboko @kafeantzokia n @IzarrenAzpian ateratako argazkiak!! Mila esker!!\n🖤🖤🖤🖤 @Gaztezulo pic.twitter.com/wSfxQWQMY4\n— Liher (@Lihertaldea) 26 de noviembre de 2018\nPlanazoa betikoekin! #familia #ezinhobeto @amaiaurkia @aurrutiko @ireliroz #leirehazteinsta🔝200 ale ospatzen!! @gaztezulo #zorionak 🎉\nUna publicación compartida de Grace Power (@grace.powr) el 26 Nov, 2018 a las 2:47 PST\nZorionak #GazteKulo! #UmorerikGabekoIraultzarikEZ!#gaztezulo200 pic.twitter.com/s79OOi76sH\n— @jaloniker (@jaloniker) 25 de noviembre de 2018\nGaur @Lihertaldea ezagutu berri dot ♡ ♡ 👏 👏 Itzel onak @kafeantzokia @Gaztezulo @zeamaysrock @EsneBeltza kontzertuak 🔥 pic.twitter.com/zsHjIPD132\n— Maite (@Mai_Txu_R) 25 de noviembre de 2018\nMilesker @Gaztezulo atzoko jaialdi ederrangatik eta jarraitu berdin urte askoz. Gainea @TzaneAgur1 eta @hellehellei haundiak pertsonan ezautzeko eta piskat hitzeiteko aukera euki nun beraz ezin da gehio eskatu, egun borobila. pic.twitter.com/vSRjXeDGEQ\n— IbonZS (@IZurutuza) 26 de noviembre de 2018\nZorionak @Gaztezulo 200 zenbakiengatik! Eta gaurko ospakizun festagatik, hitzik ez, edo bai, dana mugi eta soinuzko emozio ederrak! Urte eta ale askotarako! #AltsasukoakASKE pic.twitter.com/qS38WGj6VU\n— galder perez (@galderperez) 25 de noviembre de 2018\nAtzo @kafe_antzokia n @gaztezulo ren jaian. Hurrengoa asteazkenean 20:00etan Egiako La Tabernan! 📷 @eideriturriaga\nUna publicación compartida de Jon Basaguren (@jonbasaguren) el 26 Nov, 2018 a las 3:04 PST\n200 ale izan daitezela beste 200 @Gaztezulo eskerrik asko. Tono bat bera gora #mundial ta misioa #AltsasukoakASKE pic.twitter.com/7MmATwUqM5\n— ane zabala (@ane_zabala) 25 de noviembre de 2018\nZuriñe Hidalgo eta Xabi Bandini! @gaztezulo #gaztezulo200 #gaztezulo200festa https://t.co/3DkghIarvW\n— Ane Urrutikoetxea (@aneurruti) 25 de noviembre de 2018\nEnaiz sekula aspertzen @Jonbasaguren -en ahotsa entzuteaz. Zorionak @Gaztezulo #gaztezulo200 pic.twitter.com/FvtxTEBrNC\n— Zuriñe Maguregi (@zmaguregi) 25 de noviembre de 2018\n😎😎 Zelako ondo pasatu genuen atzo #gaztezulo200 eko ekitaldian. Mila esker Gaizka Izaguirre, nahi dozunean errepikatuko dogu 😘 📸 Eider Iturriaga\nUna publicación compartida de Intza Zenitagoia (@intzazenitagoia) el 26 Nov, 2018 a las 1:07 PST


Luis Monje: "Ikerketan, merezi du irudien kalitatea zaintzea" - Zientzia.eus\nHasiera » Artikuluak » Luis-monje-ikerketan-merezi-du-irudien-kalitatea-z\nLuis Monje: "Ikerketan, merezi du irudien kalitatea zaintzea"\n2004/07/01 Roa Zubia, Guillermo - Elhuyar Zientzia | Solabarrieta Arrizabalaga, Danel - Elhuyar Zientziaren Komunikazioa Iturria: Elhuyar aldizkaria\nLuis Monje biologoa da, baina biologoa dela esatea ez da nahikoa; horrez gain, marrazkilari eta argazkilari profesionala izan da urtetan. Egun, zientzia-gaien ilustratzailea da Alcalako Unibertsitatean. Ilustrazio zientifikoari buruzko hitzaldi eta ikastaro asko eman ditu, eta milaka artikulu eta zortzi bat liburu argitaratu ditu. Artista harrigarri honek gurekin egoteko tarte bat hartu zuen.\nNolatan jarri zenuten martxan ilustrazio zientifikoa lantzeko sail bat unibertsitatean?\nJatorrizko ideia Manuel Peinado doktorearena izan zen; beso luzeko irakaslea zen Alcalako Unibertsitatean. Zorionez, hemen liburu asko argitaratzen dira, eta ni kokoteraino nengoen tesia eta marrazketa batera egin beharrarekin. Jendeak marrazkiak whiski-botilekin ordaintzen zizkidan garaian, marrazteari uztea erabaki nuen.\nBaina orduan ilustrazio zientifikoa landuko zuen zerbitzu baten beharra zegoen unibertsitatean. Ideia serio hartu zuten, eta oposizioa antolatu zuten. Bete-betean asmatu zuten ideiarekin: etortzen diren kanpoko ikertzaileek oso ideia ontzat hartzen dute.\nZenbateraino da emankorra da zuen saila?\nGurea bezalako talde batek abantaila asko ditu, orduak eta orduak eman ditzakegu horietaz hizketan. Unibertsitate baten arrakasta, neurri batean, argitaratzen duenaren inpaktu-indizeak adierazten du, eta artikuluek irudiak behar izaten dituzte. Artikuluek, hitzaldiek, klaseek, kongresuetako aurkezpenek eta abar. Ikerketan gastatzen den dirua gastatuta, emaitzak aurkezteko erabiltzen diren irudien kalitatea zaintzeak merezi du, ezta? Ikertzaileak berak egiteak ez du zentzu handirik: ikerketarako denbora galtzen du, guk baino denbora gehiago behar izaten du eta gure lanaren emaitza ikertzailearena baino askoz hobea da.\nAurkezpen on batek itxuratu egin ditzake emaitza kaskar batzuk, eta, emaitzak onak direnean ere, aurkezpen kaskar batek kalte handiak eragin ditzake. Argudio horiek justifikatzen dute gure lana. Dena dela, kalkula daitezke lan horren prezioa unibertsitatean bertan eginda eta kanpoko profesionalek eginda. Kalkulu hori egin genuen behin, eta ondorioa zen 6.400 euro aurrezten genituela hilero.\nZenbat lagun zarete taldean?\nHarrigarria badirudi ere, bi lagun gara unibertsitate osorako zerbitzua emateko. Bekadunak ere izan ditugu, baina abenduan aurrekontua murriztu ziguten, eta nahiko haserre gaude.\nZer zientzia-alorrek ematen du lan gehien?\nBiologiako ikertzaileak izaten dira lehenak. Joan den urtean azterketa bat egin nuen, eta ikusi genuen Landare Biologia, Ekologia, Geologia eta Genetika sailek eskaeraren % 40 osatzen zutela. Horien atzetik Medikuntza, Farmazia eta beste sail batzuk daude, eta, gero, hainbat enpresa eta Alcalako eta Guadalajarako unibertsitate-ospitaleak.\nJendea oso pozik gelditzen da egiten dugun lanarekin eta beti itzultzen dira beste zerbaiten eske. Hala ere, batzuetan uste dugu ez dutela gure lana behar bezala estimatzen; batzuen ustez, gure betebeharra da ahalik eta gehien ahalegintzea. Ez dut zalantzan jartzen hori, baina lana egitearen eta zientzia eta artea uztartzen dituen produktu on bat lortzearen artean alde handia dago.\nGure lanaren arrakasta lehen egunean bezain ilusionatuta egotean datza; adinarekin ez burgestean. Lanaz gozatu egin behar da, jolasa balitz bezala, ez da zamatzat hartu behar. Onartu behar dut ume bat naizela, eta gustuko dut horrelakoa izatea, modu horretan nire jakin-minak bizirik irauten duelako. Jendeak ez dio jolasteari uzten zahartzen delako; jolasten ez duelako zahartzen da.\n"Gure lanaren arrakasta lehen egunean bezain ilusionatuta egotean datza, adinarekin ez burgestean".\nZein izan da egin dizueten eskaerarik harrigarriena?\nGure lanaren ezaugarrietako bat da denetik egin behar izaten dugula. Horrek erakargarri egiten du lana.\nEgia esan, pribatutasun-klausula bat daukagu, kanpoko bezeroentzat batez ere, eta, beraz, ezin dizkizut xehetasun asko eman. Dena dela, esan dezaket poliziarentzat lan bat edo beste egin izan dugula. Bestalde, behin, atzerritik ekarritako liburu baten kopia egin genuen Liburutegi Nazionalean. Hogeita lau orduan burutu genuen lana. Gero, liburu hori Aznarri oparitu behar zioten diktadore baten bisitan eramateko. Azkenean, arrazoi politikoak zirela eta, ez zuen bisita hori egin (eta, bide batez, lan hori ez digute oraindik ordaindu). Hildakoen argazkiak ere egin ditugu, ospitaleko gaixoenak, konposatu berrienak argi beltzarekin, laserren bidezko argazki bereziak eta abar.\nZer irizpideren arabera aukeratzen da argazkiak egiteko materiala?\nZerbaiten argazkia atera behar dugunean, guk aukeratu behar dugu ekipo egokia. Oro har, optika, pelikula eta, batez ere, argiztapen-mota aukeratu behar izaten ditugu. Duela gutxi, harrian zizelkatutako letra zahar batzuei atera behar izan genien argazkia. Harria higatuta zegoen, eta letrak ez ziren apenas ikusten. Kasu horietan, zuntz optikoak ematen duen argi-puntua erabiltzen dugu, gainazaletik oso gertu eta harriarekiko paralelo kokaturik. Letren xehetasunak nola argitzen ziren oso ikusgarria zen. Argazki horren kontrastea Photoshop programarekin handitu eta zuntz optikoak sortzen dituen desorekak zuzen ditzakegu.\nBatzuetan makroa ere erabili behar izaten dugu; Myxomycete onddoen argazkiak ateratzeko erabili behar izan genuen, adibidez. Ia mikroskopikoak dira onddo horiek, eta beroarekin erraz galtzen dira. Horregatik, argi fluoreszente berezi batzuk erabili behar izan genituen, argi hotza ematen zutenak. Fokatzeko, plastilinazko pilotatxo bat jarri genuen onddoen lekuan; gero, dena prest geneukanean, onddotxoa kamera heze batetik atera eta zortzi segundoan egin behar izan genuen argazkia, onddoak bihurritu egiten baitziren eta foku halogeno zaharren beroak oso azkar lehortzen baitzituen.\nMikroskopioa elektronikoan, interesgarriena ekorketa-mikroskopia da, oso irudi ikusgarriak lortzen baititu. Irudian, horrela egindako akaro baten argazkia ikusten da.\nZer eskatzen du mikroskopioaren bidezko argazkilaritzak?\nMikroargazki optikoan ezinbestekoa da ebaketa ona izatea, muntaia ona egitea eta lagina ondo tindatzea. Gaur egungo mikroskopioekin argazkia bera egitea erraza da argia eta kondentsadorea ondo prestatzen badira. Unibertsitatean artista onak ditugu mikrotomoa erabiltzen. Hori da lehen urratsa, eta oso garrantzitsua da, horren emaitzak prozesu osoa behartzen baitu.\nMikroskopia elektronikoa ezberdina da. Zientzia-argazkilariarentzat interesgarriena ekorketa-mikroskopia da, oso irudi ikusgarriak lortzen baititu. Gainera, digitalki tratatu eta kolore faltsuak gehitzen badira, emaitza harrigarria izan daiteke.\nAnalogikoa edo digitala? Noiz aukeratzen duzu bat eta noiz bestea?\nUf, galdera horrek ez du erantzun bakarra, egin nahi den argazki-motaren araberakoa baita. Agentzietako erreportari batentzat, adibidez, garrantzitsuena azkartasuna denez, ezinbestekoa da kamera digitala erabiltzea. Geuk ere handitu dugu argazki digitalen proportzioa, garai bateko % 20tik gaur egungo % 85 ingurura. Nire ustez, ohiko argazkilaritza oso esparru murritzera mugatuko da, zuri-beltzeko argazkilaritza artistikora, eta, bost bat urtean, merkatuaren % 5 baino ez da izango.\nBegira: ia patrikan sartzen den bost megapixeleko kamera digital batekin, gehigarri optiko batzuekin, ogitarteko baten tamainako monokular batekin, memoria-txartel pare batekin, baterien kargatzaile batekin eta poltsikoko eleberri baten tamainako disko gogor eramangarri batekin, munduari bira egin, eta 30.000 argazki inguru ekar genitzake bueltan.\nZein da argazkiak tratatzeko filosofia?\nHainbat esparrutan oraindik ezin dira ilustrazioak ordezkatu, botanikan eta medikuntzan, adibidez. Irudian, Roeder-en korapiloa, egiten oso zaila den kirurgiako korapiloa.\nLaborategi kimikoa ez dugu ia erabiltzen; pena da. Argazkietan hautsak edo argiak sortutako akats txiki bat egotea nahikoa da Photoshop programarekin tratatzeko. Gainera, urtetan, pixkanaka, erosi dudan ekipoarekin, formatu analogikotik digitalera eta alderantziz pasatu gaitezke inongo arazorik gabe.\nIrudiaren tratamenduaren zatirik handiena da autoerradiografiak garbitzea, kontrastea gehitzea, kolorea orekatzea, fokatzea (mikroargazkietan), argazki zaharrak berreskuratzea eta horrelakoak.\nProzesu horietan etika bati jarraitzen saiatzen gara, irudia faltsutu ez dadin. Kasu batzuetan, ikertzaileak berak eskatzen digu muga etiko horietara hurbiltzeko edo muga gainditzeko; horrelakoetan, ohartarazi egiten diot, eta, aurrera egin nahi baldin badu, haren ardurapean egiten dugu.\nOrain, aldizkari espezializatu nagusiak argazki digitalak onartzen hasi dira. Eta horrek esan nahi du atea ireki zaiola irudiak faltsutzeari. Gero eta zailagoa da hori detektatzen. Iaz, peritu-lanak egiteko eskatu zidaten auzi batean, Bartzelonan. National Geographic aldizkariko lankide den argazkilari ospetsu baten eta argitaletxe baten arteko auzia zen.\nMarrazkilaririk badago zuen taldean?\nNoski baietz; hain zuzen ere, unibertsitateko bakarrarekin ari zara une honetan (barre egin du). Marrazkia-argazkia sofismari dagokionez, nahiz eta gaiaren araberakoa izan, oro har, ilustrazio on bat argazki bat baino hobea izaten da. Argiagoa eta didaktikoagoa izaten da. Hainbat esparrutan oraindik ezin dira ordezkatu, botanikan eta medikuntzan, adibidez.\nLuis Monje, Alcalako Unibertsitateko marrazkilari bakarra.\nIlustrazio batekin, zatirik garrantzitsuenak indar daitezke, eta kolorearekin edo marren lodierarekin nahi diren elementuak nabarmendu. Gainera, argazki batean lortzerik ez dauden ordena eta antolaketa lor daitezke.\nPentsa, esate baterako, zer ezberdinak diren ilustrazio anatomikoa edo lore baten marrazkia eta irekitako gorputz baten edo landare-sorta baten argazkia. Ilustrazioa askoz argiagoa da. Argazkian elementuak nahasita egoten dira.\nBiologian lizentziatu zen, eta, doktoretza-tesia egiten hasi zenean, Gaztela-Mantxako ikerketa-saria irabazi zuen. Unibertsitateak marrazketa eta argazkilaritza zientifikoko zentro berri bat sortu zuen, eta Monjek zentro horretako plaza bat lortu zuen. Plaza ateratzeko oposizioan, epaimahaikideak marrazketaren garrantziaz konbentzitu zituen, eta horri esker lortu zuen postua. Orduan, alde batera utzi zuen Biologiako tesia.\nMac OS X sisteman dabilen Photoshop 7.0 iritsi da - Zientzia.eus 2018-10-29\nUrteko argazki onena - Zientzia.eus 2018-10-29\nMonjeen medizina mongoliarrentzat - Zientzia.eus 2018-10-29\nKoloretan errebelatu eta positibatzea (eta II) - Zientzia.eus 2018-10-29\nArgazki-pelikulentzako eskanerra - Zientzia.eus 2018-10-29


Zaldibian bihar hasiko dituzte gabon kantuen entseguak - Goierriko Hitza : Goierriko Hitza\nZaldibian bihar hasiko dituzte gabon kantuen entseguak\nZALDIBIA // Abenduaren 24an, Gabon egunean Zaldibian presoen eta iheslarien alde eskean irtengo den taldea hastera doa prestakuntza saioekin. Sei entsegu egingo dituzte, Karreanen, batzuetan 18:00etan, besteetan 19:00etan. Lehendabiziko entsegua bihar ...\nZALDIBIA // Abenduaren 24an, Gabon egunean Zaldibian presoen eta iheslarien alde eskean irtengo den taldea hastera doa prestakuntza saioekin. Sei entsegu egingo dituzte, Karreanen, batzuetan 18:00etan, besteetan 19:00etan. Lehendabiziko entsegua bihar izango da, 19:00etan. Ondoren, abenduaren 9an, 11n, 16an, 18an eta 19an elkartuko dira.


Trézioux - Wikipedia, entziklopedia askea.\nTrézioux (frantsesez eta ofizialki: Trézioux) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 410 biztanle zituen.\n45° 43′ 21″ N, 3° 28′ 15″ E / 45.7225°N,3.4708°E / 45.7225; 3.4708Koordenatuak: 45° 43′ 21″ N, 3° 28′ 15″ E / 45.7225°N,3.4708°E / 45.7225; 3.4708\nBongheat, Courpière, Estandeuil, Neuville, Saint-Dier-d'Auvergne, Saint-Flour eta Sermentizon\n238 (%49.7) 238 (%49.7)\n2007an Trézioux udalerrian erroldatutako biztanleak 410 ziren. Familiak 171 ziren, horien artean 53 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.\n2007an 288 etxebizitza zeuden, 180 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 61 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 277 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 180 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 117 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nTrézioux udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 262 ziren, horien artean 207 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 207 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (107 gizon eta 79 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Trézioux udalerrian 199 unitate fiskal zeuden, 458 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.518 euro zen.\n2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.\n2000. urtean Trézioux udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.140 hektarea erabiltzen.\nAzken aldaketa 5 abendua 2020(e)an, 17:01(e)tan


Gipuzkoako museoak - Museos de Gipuzkoa: Arditurriko Meatze Gunea: TREN BERDEA + ARDITURRI + 2. MUSEOA BISITA GIDATUA\nTREN BERDEA + ARDITURRI + 2. MUSEOA BISITA GIDATUA\nBisitaldi honetan Tren Berdeak Arditurriko Bidegorriaren zehar Meatze Gunera eramango gaitu, aurretikan bisitatu behar dugun museotik pasako gara: Luberri- Ikasgune Geologikoa edo eta Herri Musikaren Txokotik.\nLuberri- Ikasgune Geologikoa\nOiartzungo bailararen, Oarsoaldearen eta Aiako Harria Parke Naturalaren aberastasun geologikoa eta paleontologikoa ezagutuko ditugu.\nAzken 1.000 milioi urtetan zehar bidaia liluragarria egingo dugu. Gertatutakoa azaltzeko, gidaririk eta antzezlaririk aproposenak fosilak eta harkaitzak izango dira.\nJuan Mari Beltran Argiñenak urte asko eskaini dizkio herri-musikari; ildo horri jarraiki, interpretatu, ikasi, gauzatu eta irakatsi egin du. Urte askotako lanaren ondorioz dokumentu-funts izugarria du eta hori dago ikusgai Soinuenean. Funtsaren barruan musika-tresnak nahiz idatzizko eta entzunezko informazioa dago. Kasu batzuetan argitaratu da, beste batzuetan, berriz, ez. Eta hori guztia herri-musikaren eta tresnen inguruan antolatu da.\nGutxieneko kopurua bisita honetarako: 10 pertsona\nGehienezko kopurua trenarentzat: 30 pertsona ( 30 pertsona baino gehiago izanez gero, kontsultatu)


SARIAREKIN BAT-BATEKO FLASHA LORTU BEHAR DA\nData:2009 / 02 / 08\nAnton Mendizabal, Argia Sariaren egilea\nArgia. 2009ko otsailaren 8a\nAntón Mendizabalek artxiboan begiratu behar izan du jakiteko zenbat urtez egin duen argia Saria. 1990ean sortu zuen saria eta 1991ko sarietan banatu ziren lehen aldiz. 18 urtean egurrezko eta arbelezko 110 sari egin ditu Oiartzunen bizi den donostíarrak.\nAurten sariaren diseinu berria egin duzu. Zer dela-eta?\nNik esana nuen, behin baino gehiagotan, halakoren batean aldatu beharko genukeela saria. Aurten ARGIAren logoa aldatu duzuenez, ea diseinua aldatuko nukeen galdezka etorri zaizkit. Momentu ona zen aldatzeko, logoa aldatuta, bonbillak eguzki itxura hartuta...\nEgurra ez duzu erabili oraingoan.\nEskultura lanetan, lehen egurra asko erabiltzen nuen eta orain berriz apenas. Probatu egin behar dira gauza berriak. ARGIAk logoa aldatu du eta nik material berriak hartu dítut: kristala, arbela, alabastroa eta kobrea.\nOndo egokitu al dira materialak?\nElkarrizketa moduko bat sortu behar da denen artean. Sariarekin bat-bateko flasha lortu behar da, segituan ulertu behar da, eta era berean, Argiarekin identifikatu. Ezin du izan enrebesatua eta esplikazio asko eman beharrekoa, zuzena, azkarra, ulerkorra behar du izan.\nGustura geratu al zara egindako lanarekin?\nOso gustura. Batzuetan asko kostatzen da, baina oraingoan ez. Irudia hor zegoen, baina nire lana zen saria aldatzea lehengoa nolabait mantenduz.


Jose Ramon Etxebarria Bilbao / EHU eta UEU-ko irakasle-ohia\nHas gaitezen hausnarketa hau konstatazio historiko orokor hau eginez: hainbat mendetan zehar Espainia eta Frantziako hezkuntza-sistema nazionalek Euskal Herriko gizartea kolonizatzen saiatu dira etengabe eta sistematikoki, hizkuntza, hezkuntza eta kulturaren arloetan. Aldi berean, mende horietan guztietan, kolonizatze-prozesuari horren aurkako indar herritar bat izan da beti, garaien arabera txikiago edo handiagoa izan dena, eta erresistentzia jarri diona kolonizazio bortxatzaile horri, erabateko kolonizazioa saihesteko.\nAspalditik dator kolonizazio kultural espainiar-fratziarra\nFrantziako hezkuntza-sistema nazionalaren izaera ulertzeko, iraultza frantsesaren garaietara jo behar dugu abiapuntu modura. Hizkuntzari dagokionez, aipagarriak dira Irakaskuntza Publikorako Batzordeko Henry Grégoire-k 1794an idatzitako helburuak:\nOn peut uniformer le langage d’une grande nation… Cette entreprise qui ne fut pleinement exécutée chez aucun peuple, est digne du peuple français, qui centralise toutes les branches de l’organisation sociale et qui doit être jaloux de consacrer au plus tôt, dans une République une et indivisible, l’usage unique et invariable de la langue de la liberté.\nBestalde, Espainian XIX. mendearen lehenengo erdialdean abiatu zen hezkuntza-sistema nazionala sortzeko ahalegina, 1812ko Cadiz-ko Konstituzioarekin hasi eta 1858ko Moyano legeak finkatu zuena. Sistema horren oinarriak laburbilduz, bi testu labur hauek aukeratu ditut:\nQue el plan de la enseñanza pública sea uniforme en todos los estudios, la razón lo dicta, la utilidad lo aconseja, y la Constitución, de acuerdo con ambas, indispensablemente lo prescribe…\nDebe ser una doctrina en nuestras escuelas, y unos los métodos de enseñanza, á que es consecuente que sea también una lengua en que se enseñe, y que esta sea la lengua castellana.\nUniformizazioaren eta kolonizazioaren definizio zehatzagorik egin ote daiteke? Txarrena ez da testu horiek aspaldi idatziak izatea, baizik eta gaur egun indarrean eta nagusi irautea Espainiako eta Frantziako estatuen administrazioetan.\nNeure burua deskolonizatzen hasteko lehenengo pausoak\nNolanahi dela, badirudi euskal herritar gehienak gutxitan arduratu direla serioski etengabeko kolonizazio horren izaeraz, eta, oro har, egoera normaltzat onartua izan dutela, inolako bortizkeriarik ez balekar bezala.\nNi neu ere ez nintzen arazo horretaz jabetu hamazazpi urte ondo beteak izan nituen arte. Nola? Hara! Unibertsitate kolonizatzaile arrotz batera iritsi nintzen Bilbora, 1965ean, frankismo sakonaren garaian, Bizkaia Valladoliden unibertsitate-barrutian zegoenean. Bilboko ingeniaritza-eskolan laster konturatu nintzen eremu kolonizatu batean bizi nintzela, deserrian, neure herrian egon arren atzerrian eta iheslari banintz bezala sentitu bainintzen. Baina egoera ezeroso hark euskalduntasunaren kontzientzia piztu zidan, eta neure burua deskolonizatu beharraz jabetzera eraman ninduen.\nIkastola-mugimendua hezkuntza-sistema propioaren abiapuntua\nOrdurako abiatuta zegoen ikastola-mugimendu herritar erdi-klandestinoa, euskarazko irakaskuntza proposatzen zuena, mende hasierako ikastoletan jarritako hazi lurperatua ernetzen hasita. Hala, harremanean jarri nintzen helduei euskara irakasteko eta euskaraz alfabetatzeko abian zen Santutxuko gau-eskolen mugimenduarekin. Gauzak horrela, ikastolen eta gau-eskolen mugimenduetan, bietan, aurkitu nuen deskolonizaziorako bide egingarria: euskaraz garatuko zen hezkuntza-eredu propioa.\nIkastolako guraso euskaltzaleen ingurura iritsi nintzen 1970-71 ikasturtean, hamar-hamaika urteko seme-alabei zientziaren arloko gaiak euskaraz azaltzeko irakasle bila zebiltzala. Esperientzia “artisanal” hartan, ikasleentzako testuak prestatzen hasi behar izan nuen, eskuz idatziak eta fotokopiatuak, ez baitzegoen zientzia-arloan euskaraz idatzitako ikasmaterialik. Orduan jabetu nintzen irakaskuntzarako testu egoki eta homologatuen garrantziaz, eta hezkuntza-sistema propioa sortzekotan, azpiegiturako ikasmateriala behetik goraino landu beharraz, mailaz maila.\nUdako Euskal Unibertsitatea, deskolonizaziorako ekimena\nLanean hasita nengoen jadanik Bilboko unibertsitate sortuberrian, eta bertatik harremanetan hasi nintzen kezka eta helburu berberaz ziharduen Donostiako EKT taldearekin, handik gutxira Elhuyar taldea sortu eta gaur arte lanean bizirik eta lanean jarraitzen duena. Ekimen kolektiboa zen gurea.\nUdako Euskal Unibertsitateak (UEU) erakutsi zigun unibertsitatea deskolonizatzeko bidea. Ipar Euskal Herrian sortua (1973an), bertan konturatu nintzen euskara hezkuntza-sistemaren eremu guztietara eraman beharraz, alegia, unibertsitateko maila guztietako komunikazio, administrazio, argitalpengintza, irakaskuntza eta ikerkuntzara; gainera, UEUk argi utzi zuen hasieratik bertatik Euskal Herriko lurralde guztietarako unibertsitate-barrutia behar zela, lurralde osoko ikasle-irakasleak eta gainerako langileekin: Euskal Herrian sortu, pentsatu eta kudeatutako sistema propio burujabea.\nEzaugarri horiez guztiez gain, benetan berezia bihurtzen zuen osagaia zeukan UEUk: ekimen guztietarako hizkuntza bideratzailea euskara izatea; esango nuke horixe dela deskolonizatzeko elementu funtsezkoena. Horregatik, 2021. urtean gaudela, hezkuntza-sistemaren unibertsitatea osatzeko, UEU eredu potentzial egokia dela uste dut; izan ere, hezkuntza-sistema propioak beharrezko dituen azpiegiturak sortu, landu eta garatu baititu bere bizitzako mende-erdian:\nUnibertsitaterako irakasmateriala sortzeko kalitatezko argitalpen-zerbitzua.\nIkerkuntzako lanak agerian jarriko dituen aldizkari zientifikoen argitalpena, hala nola Uztaro eta Aldiri aldizkariena.\nKomunitate zientifiko euskalduna biltzeko eta harremanetan jartzeko IkerGazte kongresuen antolakuntza eta Artizarra elkargunea.\nProdukzio zientifikoaren katalogazioa eta informazioa (Inguma datu-basea).\nIrakaslego propioaren aldeko mugimendua, hezkuntza-sistema propioaren aldeko ekimena\nAldi berean, Euskal Herriko Unibertsitatean (EHU) irakasle-estilo berria sortu nahi genuen: herritarra, demokratikoa, ez-elitista, publikoa baina ez-funtzionariala, ikertzailea, bertokoa… eta bereziki, euskarazkoa. Pasa den mendeko laurogeiko harmarkadako borrokaldi zabalagoen zurrunbilotik abiatuta (espainiar estatu osoko PNNen mugimendua, kasu), EHUn mugimendu espezifikoa gauzatu zen prozesu berezi eta luze batean ¾irakaslego propioaren aldeko mugimendua¾, zeinean buru-belarri inplikatu nintzen.\nOrain planteatzen ari garen Euskal Herriarentzako hezkuntza-sistema propioaren irakasle eta ikertzaileak antolatzeko ekimena izan zen. Bide batez esan daiteke ezen Eusko Legebiltzarrean 2004an onartutako Euskal Unibertsitate-Sistemari buruzko legearen inspirazio-iturri eta abiapuntua izan zela. Dena den, lege horrek bere mugak ditu, benetako burujabetzarik adierazten ez duelako, betiere Espainiakoaren konstituzioaren ¾eta epaileen erabaki interesatuen¾ menpe dagoelako. Horrexegatik, hezkuntza-sistema propioa eraikitzeko, funtsezko osagaia da Euskal Herri osoak burujabetza izatea, hezkuntzaren arloan bederen.\nHezkuntza-sistema propioaren bereizgarririk funtsezkoena, hizkuntza propioa erabiltzea da: euskara\nHausnarketa hau osatzeko, bizpahiru ideia lingua francaren “unibertsaltasunaz” edo/eta “inposizioaz”, irakaskuntzan eta ikerkuntzan. Ados egon gintezke esatean ezen zientzia eta jakintza unibertsalak ez badira, ez direla ez zientzia, ez jakintza. Baina horrek esan nahi ote du ikerketaren emaitzak ingelesez bakarrik argitaratu behar direla? Ingelesez argitaratuta soilik ote dute balio unibertsala? Inperioaren lingua franca ote da “unibertsal” bakarra? Zer gertatuko da itzultzaile automatiko bikainak eskura izatean? Jadanik daudenak ere ez dira makalak.\nEne ustez, jakintzaren eta zientziaren unibertsaltasuna ez dago hizkuntza bakarra erabiltzean, alderatzizko kontzeptuan baizik, hots: hizkuntza guztietan adieraz daitezkeen eta argitaratzea merezi duten jakintza eta zientzia dira unibertsalak. Hizkuntza minorizatuetako ikertzaileok geure hizkuntzan argitaratutakoek ez ote dute balio unibertsalik? Ez ote ditugu geuk balioetsi behar? Ene iritziz, Euskal Herriak behar-beharrekoa duen hezkuntza-sistema propioak oso kontuan izan behar du arazo hori.\nGaur egun zabalki onartuta dagoen Terminologiaren Teoria Komunikatiboak argi adierazten du hizkuntza propiotik ekarpen unibertsala egiten dela. Termino zientifiko-teknikoak hizkuntza naturala dira: arlo desberdinetako jakintza eta zientzia lantzean, espezialistek aktibatzen dituzte terminoak. Bestela esanda, terminoak espezialisten erabileran jaiotzen eta garatzen dira; espezialistek aktibatzen ez badituzte, jaio gabe geratzen dira. Horrexegatik da garrantzitsua eguneroko praktikan, ahozkoan eta idatzizkoan, edozein jakintza-arlotan hizkuntza propioa modu naturalean erabiltzea.\nHezkuntza-sistema propioaren ezaugarri behinenak\nLaburbilduz, hauexek lirateke, ene ustez, Euskal Herrian XXI. mendean eraiki behar dugun Hezkuntza-Sistema Propioaren ezaugarri behinenak:\nEuskarak behar luke izan harreman arrunteko komunikazio-hizkuntza irakaskuntzan, ikerkuntzan, administrazioan eta azpiegiturako zerbitzuetan.\nEuskal Herriko lurralde guztiak bildu beharko lituzke bere barrutian.\nHezkuntzako maila guztiak antolatu, definitu eta ezartzeko eskumena izan beharko luke.\nBurujabetza kultural osoa eduki behar luke maila desberdinetan antolatzeko eta curriculumak zehazteko.\nArgi eduki dezagun: Euskal Herriak sistema politiko egokia izateko eskubidea du, hezkuntza-sistema hori ezartzeko ahalmena izateko eta bermatzeko, Espainiak eta Frantziak eskubide hori mugatzeko ahalmenik izan gabe.\nEz dezagun ahantz: geure hezkuntza-sistema propioa geuk eraikitzen ez badugu, ez da sekula horrelakorik izango.\nOTHER ANSWERS IN 2021\nTxaro Etxeberria eta Pello Agirrezabal / Tolosako Herrikide ikastetxeko bizikidetza arduradunak\nNerea Mendizabal / Psikopedagogoa eta Komunikazio Ez Bortitzean hezitzailea\nXabi Gomez / Irakaslea


Makrokontzertu batean — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / Markos Zapiain / Makrokontzertu batean\nMarkos Zapiain 2008/07/07 19:26\nAmy Winehouseren kontzertuan, Argandan, joan den ostiralean, bazetorren “Wake up alone”, ñabarduraz beteriko abesti delikatu bat, arreta osoa eskatzen dizuna, hasi da kantua eta tipo batek “aizu, barkatu, bultzatu zaitut” (“oye, perdona, que te he empujado”).\nNi ohartu ere ez nintzen egin balizko bultzakadaz, atseginak zaizkit kontzertuetako bultzadak, autobusetako igurtziak adina, eta abesti baten barruan zaudenean bost axola gorabehera horiek.\n“Baina azaldu nahi nizuke ez zaitudala bultzatzeagatik bultzatu, baizik ni ere bultzatu nautelako, eta gainera ez letorkidake txarto apur bat aurreraxeago kokatzea” (“pero quiero explicarte que no te he empujado por empujarte, sino porque a mi vez he sido empujado y además no me vendría mal situarme un poco más adelante”).\n“Lasai, ondo da, eskertuko nizuke ñabarduraz beteriko abesti delikatu hau entzuten uztea, adiskide” erantzun nion.\n“Ba zure itxuragatik ziurtatuko nuke Shakirazaleagoa zarela Amyzalea baino” (“pues dado tu aspecto juraría que te va más la Shakira que la Amy”).\nBermeotik Madrileraino minutu horien bila joan eta tipo komunikatibo horren erruz alferrik galdu. Handik pixka batera, nigandik oso hurbil, kuadrilla bat oihuka: “¡yo soy españool, yo soy españool!”. Ezin “You know I’m no good” aditu.\nAbestia bukatutakoan, tentsioa askatzeko eta bide batez laguntza eske edo, “Amyyyy!!!” garrasi egin nuen. Iruditu zitzaidan so egin zidala, esanez bezala “pazientzia, lagun euskaldun hori, niri ere bidegabeki espetxeratu didate senarra, nire Blake, nire Arnaldo”.\nGero morroi batzuk tirolina izeneko txikota batzuetara lotu eta atzera eta aurrera labandu ziren Rock and Rioko zerutik. Amyk harri eta belarri begiratzen zien.\n(Bob Dylanek atzo berdin. Nacho Gay El Mundoko blogariak kontatu duenez, "ante sus narices pasa un tipo volando sobre una tirolina. Le mira y con el gesto dice: 'Gilipollas'".)\nAmy Winehousek ia beti oparitzen ditu Bis bi. Espainiatik berriz ziztuan ospa egin zuen.\nBiharamunean Madrilgo egunkarietan Winehouseri hoztasuna leporatu zioten ez zuelako Bisik eskaini, ez zelako kontzertu ostean Madrilen parrandan geratu (ordea, artikulu berean zioten poliziak etxean atxilotua duela, etxetik soilik irten daiteke kontzertua ematera, ondoren berehala buelta) eta ez zituelako futbolean Europako Txapeldun izateagatik zoriondu.\nSusmoa dut bultzakadaren azalpenak eman zizkidana izan zela horrelakoak idatzi zituen kazetarietako bat. Baina baliteke, eta okerragoa litzaiguke, tankera horretako komunikatibo piloa ibiltzea, beste barik, Espainia aldean.\nMakrokontzertuetan entzule askok emanaldi osoan behin ere ez diote artistari begiratzen, beren ahotik kanporatzen dituzten zozokeriekin liluratuta. Beren kalaka artistaren perlen pare jartzen dute, ez dira miresteko gai, berdinkeria inposatzen dizute.\nAitzitik, Plateruenan Gu ta gutarraken despedidan edota Bermeoko Kafe Antzokian Ueken kontzertuan ez zebilen berritsukeria harroputz itogarri hori.\nMakrokontzertuan baino harreman intimo sakonagoak izan nituen Amy Winehouserekin Alsa autobusean, etxera itzultzean, bere abestiak MP3an entzunda.\nMakrokontzertuak gauza onak eta txarrak dituzte, askoz erakargarriagoa da talde bat toki txiki batean ikustea, hurbiltasunez, bere sentimenduak sentitzeko errazago. Baina famatuak diren artistekin ezinezkoa da beraz sufritzea tokatzen zaigu. Niri ere Madrilen aurtengo Electric weekend musikaldian pare bat "skinetok" serj tankiaren kontzertua izorratu zidaten. Batzutan herriko txosnan bertako talde txikiekin gehiago disfrutatzen da, hollywood etik etarata diruditen beste jaialdietan baino.\nKomunikabideei buruz, betikoa. Ondoren euskaldunak gara nazionalistak, baina oraingo berri batean ez bada Espainiako selekzioa aipatzen zureak egin du, nahiko albistegi pozoitu digu futbolak. Bisbal, bustamante... bazen artista edozein arrazoiekin defendituko zuten.\nNire blog-a: www.goiena.net/blogak/demonocrazy\nZuri bakarrik okurritzen zaizu horrelako txirinbolo batera joatea.Pertsona batzuk ez daude horrelako lekuetara joateko prestatuta.Nik neuk ere nahiago dut nire logelako intimitatean izaten ditudan kontzertu psikologikoak.Egia da zerbait lortzeko zufritu egin behar dela, baina lelo bat badaukazu ondoan ez dena isiltzen, bere paketea igurtzi besterik ez duena egiten edo zure gainean errebotatzen duen baten ondoan bazaude, akabo kontzertua. Baina beste kasu batzuetan horrelako kontzertuetan ere lagunak egiten dira,eta zurelako sentimenduak dituzten jendearekin ahurkitzen zera. Maitagarria da milioika pertsonak zurekin batera kanta bera kantatzea,eta horrek ere makrokontzertuak ematen dizute. Momentu batzuetan intimitate hori norbaitekin pasatzea unkigarria da.


Ondarroan zabaldu berri duten apustu etxearen aurkako protesta egin dute - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nOndarroan zabaldu berri duten apustu etxearen aurkako protesta egin dute\nGaur [uztailak 18] zabaldu duten apustu etxearen aurkako protesta isila egin dute lokalaren aurrean batutakoek.\nApustu etxearen aurrean egindako protesta. Argazkia: Jon Andoni Etxebarria\nHerrian sortu den plataformaren deiari erantzunez, eta “halako lokalek herriari eta herritarrei ekarri ahal dizkieten kalteak aurreikusita”, apustu etxeak Ondarroatik kanpora nahi dituztela salatu dute Augustin Zubikarai plazan batu diren hainbat herritarrek. Hain zuzen ere, gaur [uztailak 18] iluntzean zabaldu duten apustu etxearen aurkako protesta isila egin dute lokalaren aurrean batutakoek, Herrixaz ez jokatu, apustuetxeik ez lelopean. 150 herritar inguru batu dira elkarretaratzean.


Azaroak 23: Manuel de Falla | eleizaldemusika\nAzaroak 23: Manuel de Falla\nEgilea: Iker Solis\nManuel de Falla Cadizen jaio zen 1876ko azaraoaren 23an eta Argentinan hil zen 1946ko azaroaren 14ean .\nMusikagile eta konpositore espainiarra, nazionalismo musikala bultzatu zuen, bere garaiko konpositore garrantzitsuenetarikoa izanik.\nBederatzi urterekin musika ikasten hasi zen. Pianoa joten ikasi zuen lehenengoz eta hainbat istrumentu gehiago gero.\nIkasketa garrantzitsuenak Parisen egin zituen.\nBere lan ospetsuen artean “EL AMOR BRUJO” izenekoa dugu.\nPosted by biotzf on 2011/11/23 in Efemeride musikalak, SARRERAK.


Burujabetza energetikorantz. Ezkerretik bide berri bat sortzeko aukera – 15/15\_15\n(Xabier Zubialde Legarreta Hacia la soberanía energética. Crisis y soluciones desde Euskal Herria —Txalaparta, 2017— liburuaren egilea da.)\nArgi eta garbi esaten dut Francoren garaian orain baino burujabetza energetiko handiagoa genuela. Zalantzarik gabe. Hor daude datu guztiak. Francoren garaian Nafarroan elektrizitatea sortzeko 60ren bat errota zeuden. Publikoak edo kolektiboak ziren. Herritarren errotak ziren. Sortzen zen elektrizitatea beraiek saltzen edo kudeatzen zuten. Gaur, berriz, batzuek amets egiten dute ea lortzen dugun horretara heltzea. Goiener kooperatiba, adibidez, horrelako adibideak lortzen saiatzen ari da. Ametsa da gaur egun, baina lehen horrelako 60ren bat genituen.\nEnergia motei buruz hitz egin ahal dugu, baina garrantzitsuagoa da kudeaketari buruz aritzea. Nahiz eta gasa edo petrolioa erabili nork hartzen ditu erabakiak? Nork kudeatzen du eredua? Zein erabakirekin? Zein interesekin? Jabetza klabe bat da. Adibide itsusi bat erabiltzen ohi dut hausnarketa sortzeko. Pentsazazu Castejon (Nafarroa) bezalako herri batean. Zentral termikoa dute. Gasa erosten dute Aljerian edo Errusian. Erretzen dute gasa. Kutsadura sortzen da puntualki herri batean, oso kontzentratua. Aljerian eta Castejonen. 400 megawatt ekoizten dute. Energia eredu bera erabiltzen badugu –gasa erretzea elektrizitatea sortzeko– baina 400 zentral txikirekin, bakoitza megawatt batekoa, elektrizitate kopuru bera sortzen dugu baina 400 tokitan, Nafarroan. Publikoak edo kolektiboak izanen balira eredua oso desberdina izango litzateke. Hasteko, erabakiak jendarteak hartuko lituzke. Edo erakunde publikoek behintzat. Bertzalde, Castejonen sortzen diren kalteak banatu egiten dira. Ondorioak oso desberdinak dira kasu horretan. Ez dira sortzen beste helburu batzuk. Produkzioa kontsumitzaileengandik hurbil dago. Ez dira tentsio altuko sare erraldoiak behar elektrizitatea Alemanian saltzeko. 400 instalakuntza horiek elektrizitate beharra egonez gero baino ez lirateke martxan jarriko. Eredua oso desberdina da, nahiz eta egun Aljeriatik ekartzen dugun gas bera erabiliko genukeen. Honekin ez dut esan nahi berriztagarriak ez ditugu bultzatu behar, honekin azpimarratu nahi dut ereduari buruz eztabaida oso garrantsitzua dela, energiaren mota baino garrantsitzuago.\nEuskal Herrian kontsumo energetikoaren bilakaerari begiratzen badiogu, urtetik urtera hazten ari dela ikusiko dugu. Eraginkortasuna, energia berriztagarriak eta abar aipatzen dira azken urteotan. Nahiz eta eraginkortasuna garatu, kontsumoa hazten ari da. Esate baterako, kamioi batek tomatearen mila kilometro horiek egiteko behar duen gasolioa orain dela hogei urte baino gutxiago da. Bonbillek ere energia gutxiago behar dute. Baina zer gertatzen da? Gero eta energia gehiago erabiltzen dugula tomate bera ekoizteko. Bide guztia gero eta luzeagoa delako. Urtez urte gauzak ekoizteko bide guztiak gero eta luzeagoak dira. Hori da izan dugun garapena. Zatitxo bat neurtzen badugu, kamioi batek ehun kilometro egiteko behar duen gasolioa, gutxiago erabiltzen dugu. Baina ez dugu prozesu osoa neurtzen. Orduan, jendarte bezala, gero eta energia gehiago kontsumitzen ari gara. Soilik eraginkortasunarekin ala berriztagarriekin ezinezkoa izango zaigu joera aldatzea.\nEuskal Herri mailan urtero 9.000 milioi euro ordaintzen ditugu guztion artean. Esango nuke aberastasuna sortzeko aukerarik hoberena energia aurreztea dela. Zalantzarik gabe. Bestetik, menpekotasunaren kontzeptua dugu mahai gainean. Berriro gertatzen baldin bada honelako krisi ekonomiko bat, horrelako egoera batean egongo gara berriz eta ez dugu tresnarik izango ezer egiteko. Ezin izango dugu egoera hori kudeatu. Eskatzen digutena ordaindu beharko dugu. Eta ez dute aldatu nahi.\nCentral térmica de Castejón. FOTO: Miguel Ángel Cueva (Wikimedia Commons).\nEtorkizunera begira inportantea da dagoena nola banatu behar den aztertzea, lana adibidez, baina era berean hori nola egiten den aztertu behar da, errezeta berri bat behar dugu. Irudika dezagun pastel bat, euskal pastel bat. Pastela nola banatu erabaki behar da. Orain arte goitik behera eta eskuinetik ezkerrera egin da. Hobe litzateke behetik gora eta ezkerretik eskuinera egitea. Baina beste errezeta bat asmatu behar dugu pastela egiteko. Ezin dugu jarraitu errezeta berberarekin.\nEz dut ezer berriztagarrien kontra, alderantziz, aldekoa naiz. Amorratua. Baina denetatik dago berriztagarrien munduan. Abiapuntu bezala ezagutzen dugun jendarte eredua berriztagarriekin ezin dela mantendu hartu behar dugu. Ezin da. Kito. Eraikin bat soilik berriztagarriekin bizi ahal den galdetzen badidazu, baietz erantzungo nizuke. Baina jendarte bezala ezin dugu.\nBerriztagarriak komunikabideetan azaltzen diren moduarekin harrituta nago. Nafarroan mota guztietako berriztagarriak izan ditugu: indibidualak edo kolektiboak; publikoak eta pribatuak; zentralizatuak eta kalte askokoak eta sakabanatuak eta kalte txikikoak; etikoak eta espekulatiboak. Berriztagarri hitzak ez du gehiegi esaten. Abizena jarri behar diogu; kasu honetan bai; zein motatako berriztagarria den jakiteko. Besteak beste, maila global batetik hitz egiten badugu, Nafarroan izan dugu egoera nahiko berezia Europan zehar. Bagenuen EHN izeneko enpresa bat eta Nafarroako Aurrezki Kutxa genuen. Enpresa finantzario bat eta berriztagarrien munduan Europan zegoen enpresa aurreratuenetakoa. Eta zer gertatu zen bi kasu hauetan? Desagertu egin dira, diru publikoa esku pribatuetara joan da. Lotsagarria da. Eta berriztagarriekin egin da. Hor daude errota guztiak. Ze eredu bultzatu nahi dugu? Nafarroaren kasua oso gordina da.\nPolitikagintzan “I+G+I-ren alde gaude” edo “I+G+I bultzatu behar dugu” eta halakoak askotan entzuten ditugu. Egunero esaten dituzte. Baina I+G+I zertarako? Ikerketa, garapena eta inbertsioa, baina zertarako? Hemen, berriztarriekin bezala, ere abizena behar dugu. Norabidea inportantea da. Baina ez dute esaten. Ideologikoki ez dira markatzen ez berriztagarriak ez I+G+I. Zertarako nahi ditugu? Garraio publikoa bultzatzeko edo autoa gehiago erabiltzeko? Autoak gutxiago kontsumitzeko ala autoak sei edo zazpi urtean zahar geratu eta beste bat erosteko?


Udalak 19 pertsona kontratatuko ditu Lanbiderekin batera - Azken berriak - Hondarribia\nUdalak 19 pertsona kontratatuko ditu Lanbiderekin batera\nHondarribiko Udalak 19 pertsona kontratatzeko hiru deialdi egin ditu, LANBIDE Euskal Enplegu Zerbitzuarekin batera. Hala eman du aditzera gaur prentsaurrekoan Juan Mari Altunak, Pertsonal eta Antolamendurako zinegotziak.\nHondarribiko Udalak 19 pertsona kontratatzeko hiru deialdi egingo ditu, LANBIDE Euskal Enplegu Zerbitzuarekin batera. Hala eman du aditzera gaur prentsaurrekoan Juan Mari Altunak, Pertsonal eta Antolamendurako zinegotziak.\n“LANBIDErekin batera enplegua sustatzeko egiten diren ekimenak dira. Ezinbestekoa da lan egingo duten pertsonak egun langabezian egotea. Une hauetan, langabezi tasa Hondarribian %8’40koa da, eta Udaletik etengabe lanean ari gara ahal den neurrian tasa hori jaitsi dadin” dio Altunak.\n“Denetara 19 pertsona kontratatuko dira, hiru deialdi desberdinen bidez egingo delarik. Alde batetik, jadanik itxita dagoen deialdi batean arkitekto bat, Erdi Mailako teknikari bat eta administrari bat hartuko dira.\nHortaz gain, beste deialdi batean, Gazte Enplegurako 2014-2020 programa operatiboaren barnean, arkitekto bat eta arkitekto tekniko bat kontratatuko dira, gazteak izan beharko dutenak, 30 urtetik beherakoak”.\n“Datozen egunetan zabalduko den hirugarren deialdi batean, 14 lanpostu eskainiko dira. Erdi mailako teknikari bat ingurumena lehengoratzeko taldearen koordinatzailea izango dena, antzeko funtzioak izango dituen arduradun bat eta 8 langile, elektrikari bat eta eginkizun anitzetarako 3 ofizial, Udal Brigadan lan egiteko”.\nInteresatuek LANBIDEko dagozkien eskaintzetan izena eman beharko dute.


Miriam Mendoza ipuin kontalariaren saioak ostiraletan egin ohi dira, arratsaldeko 18:00tatik aurrera. 3 urtetik gorako haurrei zuzenduak daude, eta gurasoek parte hartzea gomendatzen da, aukera paregabea baita etxean umeei ipuinak nola kontatu ikasteko. Saioa amaitutakoan, umeei kontatutako ipuinen liburu-gida banatzen zaie gurasoei, etxean kontatu ahal izateko.\nHaurrak ez badu gelditzeko gogorik, ez behartu, urtean zehar saio gehiago izango dituzu berriro saiatzeko.\nLehenengo saioetan berarekin batera eseri, ipuinak gusturago entzungo ditu eta.\nAspertzen eta aztoratzen hasten denean, joateko ordua da. Gainontzeko entzuleok eskertuko dizuegu.\nSaioa hasi aurretik, komunetik pasatzea komeni da.\nGelan sartu baino lehen, zapatak erantzi eta kanpoan utzi.\nSaioa hasita badago, ezin da sartu.\nGainera, baldintza eta arau hauek bete beharko dira:\nSaioetan parte-hartzeko beharrezkoa izango da webgunean izena ematea, bai haurrentzat eta bai helduentzat.\nAforo mugatua izango da: 30 pertsona guztira (helduak eta haurrak kontuan hartuta).\nGomendatzen da saioa hasi baino 15 minutu lehenago etortzea.\nIzena eman baduzu eta azkenean saiora etortzeko aukerarik ez baduzu, abisa ezazu aurretik liburutegian. Modu horretan, lekurik gabe geratu den jendeari aukera emango diozu saioan parte hartzeko.\nIpuin txokoko gidak urtez urte:


Herri Ondarea :: Errotearen funtzionamendua\nElegir un temaAgriculturaAlimentaciónBebidasAlimentaciónBebidasAnécdotasBersolarismoCalendario popularCalendario popularCaseríoCaseríoCreencias y mitologíaPersonajes mitológicosEnfermedades y remediosFamiliaRelaciones entre hombres y mujeresGanaderíaAnimales de casaAnimales para trabajarHerradoresHerradorHerradoresMolinosTrabajo del herreroIndumentariaInfantilJuegos infantilesMedios de comunicaciónRadioTelevisiónMedios de comunicaciónRadioTelevisiónNaturalezaCalendarioSer humanoOpinionesOpiniones de los informantesNoviazgo y matrimonioReligión y cultoRitos funerariosDueloFuneralTiempo libreBaile dominicalVascos en el extranjeroVascos en el extranjeroVecindadHermandadesMontes comunalesVecindad y vecindario\nErroteak harri bi daukaz alkarren gainean. Erdian, mobiduteko makinea dauka. Eta behean, uretan burdinea egoten da bere giltzagaz. Horri txoria esaten jako. Puntaduna da eta bueltaka ibilten da. Txoriaren gainean harria dago, eta harriak bueltak emoten ditu. Harri bien erdian kaxa bat egoten da; haraxe etorten da artoa, hantxe birrinduten da eta txorrotik urteten dau.


Inauteri, komun eta berezi | EIBZko liburutegia\nHartza, Miel Otxin, joareak, zaldikoak, koloretako apaingarriz beteriko dantzari garbiak, mozorro beltzak… Horiek eta antzekoak kalera aterako dira, beste urte batez, inauteriak ospatzeko. Nekazaritza eremuetako inauteriek jarraitzen baitute gizarte postmodernoan. Tokian toki bereizgarri dira inauteriak, baina, era berean, gai eta elementu anitz partekatzen dituzte haien artean. Bisitari galduentzat, zaila izan liteke Euskal Herrian edo beste herri batean daudenetz jakitea. Europako neguko bestak bereizgarri eta komun baitira.\n«Badirudi, eskura ditugun zantzuen arabera, erritu hauek Europako kulturaren erdigunera garamatzatela; gutxienik, jatorrizko nekazari ingurura», azaldu dute proiektuko kideek. Adibidez, joaldunak aurki daitezke Europako luze-zabalean: Mamuthones deitzen dira Sardinian, Zamarraco Espainian, Survakar Bulgarian, Ta Grdi eta Kurent Eslovenian… Ez da han eta hemen errepikatzen den pertsonaia bakarra. Atzo Lazkaon (Gipuzkoa) aurkeztutako Taming Winter filmean Europako zenbait tokitako hartzaren errituak ageri dira. Ospatzeko moduak ere antzekoak dira: puska biltzea da azpimarragarriena. Ohikoa da ere panpina bat epaitu, exekutatu eta erretzea. Herri askotan inauteria bera irudikatzen du panpinak.\nAntzekotasun agerikoenez gainera, xehetasunetan ere ikus daiteke inauteri horien arteko gertutasuna. Oier Araolaza dantzari eta antropologoak aipatu ditu haietako batzuk. Adibidez, aurpegi belztuak. Ingalaterran eztabaida handia dago, arrazakeria ikusten baitute bertan, jatorria beltzen imitazioan dagoela uste dutelako. «Begirada zabalagoa eginda, Euskal Herrian ditugu Olentzero, kauterak, buhameak, Goizuetako zomorroa, mozorroak… Denak ezin dira azaldu pertsona beltzen imitazio moduan. Ez du zentzurik. Zerbait sakonagoa da».\nBeste ezaugarri bat: isipua. Hondarribian (Gipuzkoa), eske errondan isipu batekin garbitzen dituzte atariak. Hori bera behin eta berriz ageri da inauterietan: Txerreroa, joaldunak, kottilungorriak… Zalduondoko inauterietan (Araba), batzuek errautsak bota, eta besteek erratzarekin garbitzen dute. «Testuingurutik kanpo, detaile txiki eta zentzurik gabekoa izan zitekeena, hor dago, Europako hainbat neguko festatan: pertsona bat, erratzarekin, festarako tokia garbitzen».\nKategoria Azalpen testua, Batxilergoa, Berria egunkaria, D eredua, Euskara, Gizarte Zientziak, Mundua, etiketak Europa, Iker Tubia, Inauteriak by liburutegia. Gorde lotura.