Etxebizitzaren auzia klase ikuspegitik\nJoan den ostiral arratsaldean, maiatzaren 14an, izan zen Etxebizitza Jardunaldietako lehenengo hitzaldia. Etxabakoitz (Iruñea) auzoko Jazar espazioan egin zuten saioa; hain zuzen, Etxebizitzaren arazoa Iruñerrian klase ikuspegitik izenburupean. Etxebizitzaren auzia ikuspuntu marxistatik aztertzeko zenbait gako teoriko atera zituen mahaira hizlariak, ondoren, kategoria orokor horietatik abiatuta, Iruñerriko errealitate konkretuari erreparatzeko, eskualde horretan etxebizitzaren arazoak dituen hainbat aurpegi azaleratzeko asmoz: bizirauteko bitartekoen garestitzea, kaleratzeak, hornidura energetikoen eskasia, funts putreak, klase ertainaren papera horren guztiaren aurrean, okupazioaren aurkako ofentsiba eta urbanismo burgesarekin lotutako zenbait prozesu, besteak beste.\nHitzaldi horretan azpimarratu zen etxebizitzaren auzia "osotasun kapitalistarekin harremanean ulertzeko" eta "etsaia sinplifikatzen duten irakurketetatik aldentzeko" beharra, etxebizitzaren merkantzia izaerak gizartea bere osotasunean zeharkatzen duela gogora ekarrita eta klase sozial ezberdinek merkantzia horrekin duten harremanean arreta jarrita. Amaitzeko, eztabaidarako aukera izan zen, hitzaldian atera ziren hainbat gako sakontzeko.\nGasteizko Etxebizitza Sindikatuaren esperientzia\nLarunbat eguerdian, maiatzaren 15ean, Gasteizko (Araba) Etxebizitza Sindikatuko bi kide bertaratu ziren Txantreako (Iruñea) Auzotegira, Etxebizitza Sindikatuaren borroka esperientzia eta gako estrategikoak izeneko hitzaldia ematera. Sindikatuaren esperientzietatik abiatuta, borroka ekonomikoek prozesu iraultzaile batean izan beharreko paperaren inguruan hausnartu zuten, borroka horiek langile mugimenduaren historian izandako paperaren errepaso laburra egin ondoren.\nHizlariek nabarmendu zutenez, etxebizitzaren arloko borrokan ere "printzipio estrategiko eta antolaketa printzipio izan behar dira klase batasuna eta klase independentzia". Horrekin batera, etxebizitzaren arloko borrokek izan ditzaketen mugak eta planteamendu politiko okerrak azaldu zituzten.\nTesta Residencial funts putrea Iruñerrian\nAtzo, maiatzaren 17an, 18:30etan hasita Etxebizitza Jardunaldietako azken saioa egin zuten Sanduzelaiko (Iruñea) Civivoxeko areto nagusian: Testa Residencial funts putrearen aurkako borroka Iruñerrian hitzaldia. Testa Residencial izeneko Higiezinen Inbertsiorako Sozietate Anonimo Kotizatuak (SOCIMI delakoa) kaltetutako pertsona baten eskutik, funts putre horrek Iruñerrian duen presentzia eta haien jardunaren ondorioak aztertu zituzten.\nHizlariak azaldu zuenez, "Testa Residencial Iruñerriko 900 etxebizitza ingururen jabe da, guk dakigula", eta horietako asko Babes Ofizialeko Etxebizitzak (BOE) omen dira. Gaur-gaurkoz, 170 familia daude kaleratze arriskuan, etxebizitza horiek babeserako kalifikazioa galdu ondoren, maizterren baldintzak kaskartzen hastearekin batera. Mintzalariak azpimarratu zuen, hortaz, "funts putre horien aurrean adi" egon behar garela, "geratzeko etorri direlako" eta "geroz eta presentzia handiagoa izango dutelako"; hori guztia, "instituzioen laguntzarekin".\nHitzaldiaren amaieran ekarpenak egiteko eta eztabaidarako tarte zabala izan zen, eta orduan azaleratu zen etxebizitzaren auzia bere konplexutasunean aztertzeko beharra. Funts putreen papera beste hainbat fenomenorekin batera ulertzeko premia identifikatu zuten, bai eta etxebizitzaren arloa bizitzako beste zenbait esparrurekin harremanean kokatzekoa ere.\nKontseilu Sozialista Iruñerriak antolatutako jardunaldietan gehien azpimarratutako ideietako bat izan da antolatzeko beharrarena. Hitzaldi guztietan egon da presente oinarri hori, jardunaldien lelotik hasita: Antolatu zure oinarrizko beharren alde. Hain zuzen, Kontseilu Sozialistak duela bi aste abiatutako kanpainak eraman duen leloa da hori.\nOstiraleko hizlariak jakinarazi zuen kanpaina horren helburua ez dela "soilik etxebizitzaren esparruan, oinarrizko produktuen esparruan eta beste batzuetan antolatzeko beharra azpimarratzea, gure bizi-beharren gaineko kontrol kapitalista lehiatzeko; baizik eta nabarmentzea esparru horiek antolatu beharreko eremu bat gehiago osatzen dutela, gaitasunak areagotzen joatea ahalbidetuko digun estrategia integral baten baitan".


14:12, 14 apirila 2011ko berrikusketa\n3.826 bytes added , Duela 10 urte\n18:18, 13 apirila 2011ko berrikusketa (aldatu)\n14:12, 14 apirila 2011ko berrikusketa (aldatu) (desegin)\nEmilio Mañas (eztabaida | ekarpenak)\n[http://erlijio.blogspot.com/2011/03/sakramentuak.html Eukaristia Eliza Katolikoaren kateximan]\n1406 Jesusek esan eban: “Neu naiz zerutik jaitsia dan ogi bizia; ogi honetatik jaten dauanak betiko bizia izango dau… nire Gorputza jaten eta nire Odola edaten dauanak betiko bizia dau … nigaz bat eginda dago, eta ni beragaz». (Jn 6, 51.54.56).\n1407 Eukaristia Elizaren bihotza eta bizitzaren gailurra da, Eukaristian Kristok Eliza eta partaide guztiak beren Aitari, gurutzean behin eta betiko goraipatzeko eta eskerrak emoteko egindako sakrifizioagaz lotzen dauzalako; sakrifizio honen bidez salbazioaern graziak bere Gorputzean, Eliza danaren gainean isurtzen dauz\n1408 Eukaristiaren ospakizuna osatzen daben elementuak hauexek dira: Jainkoaren Berbaren aldarrikapena, Jainko Aitari eskerrak emotea berengandik jasotzen doguzan hainbeste gauza onak, batez ere bere Semearen dohaina, ogia eta ardaoaren sagaratzea eta otoruntza liturgikoan parte hartzea Jaunaren Gorputza eta Odola jasotzen: elementu guzti hauek kultu ekintza bakar bat osatzen dabe.\n1409 Eukaristia Kristoren Pazkoaren memoriala da, hau da, Kristoren salbazioarena beren bizitza, heriotza eta berpizkundearen bidez garatutakoa, ekintza liturgiaren bidez barritzen dana.\n1410 Kristo berak, abade nagusia eta Itun Barriko betierekoa, abadetzaren ministerioren bidez, eukaristiaren sakrifizioa eskeintzen dau. Eta Kristo bera, ogia eta ardoren espezien bidez benetan presente dagoana , Eukaristiaren sakrifizioaren eskaintza da.\n1411 Bakarrik presbiteroak bidezko ordenatuak diranek Eukaristia zuzendu daikie eta ogia eta ardoa sagaratu Jaunaren Gorputza eta Odola bihurtu daiten.\n1412 Eukaristiaren oinarrizko zeinuak gari ogia eta mahats ardoa dira, euren gainean Espiritu Santuaren bedeinkapena eskatzen da eta presbiteroek Jesusek azken afarian sagaratzeko erabilitako berba berdinak erabiltzen dauz: “Hau nere gorputza da, zuentzat emana … hau nire Odolaren Kaliza da...”\n1413 Kontsagrazioaren bidez ogia eta ardoaren transubstanziazioa Kristoren Gorputza et Odoletan gertatzen da. Ogia eta ardaoaren sagaratutako espezien bidez, Kristo bera, biziri eta loratua, benetan, egiazko eta substantzial era agertzen da, bere Gorputza, Odola, arima eta jainkotasunaz (cf Cc. de Trento: DS 1640; 1651).\n1414 Sakrifizioa dan neurriaz, Eukaristia hildako eta bizidunen bekatuen barkamenerako eskeintzan da, eta Jainkoarengandik onura espirituala eta denboralak lortzeko.\n1415 Kristo Eukaristiaren Komunioan hartu gura dauana graziaren egoeran egon behar da. Bekatu hilkorra egindako kontzientzia eukiz gero, ez da Eukaristiara hurbildu behar, Penitentziaren sakramentuaren bidez absoluzioa jaso arte.\n1416 Kristoren Gorputza eta Odolaren Komunio Sakratuak jaunartzea hartzen dauna eta Kristoen arteko batasuna haunditzen dau, bekatu arinak barkatzen dauz eta bekatu larrien aurrean babesten dau. Jaunartzea hartzen dauana eta Kristoren arteko loturan sendotzen danez, sakramentu hau jasotzean Elizaren batasuna indartzen da, Kristoren Gorputz mistokoarena.\n1417 Elizak sinestunei Eukaristian parte hartzen dabenean komunio sakratua hartzea bizkor gomendatzen deutsie; eta urtean behin, gitxienez, egiten behartzen dauz.\n1418 Aldareko Sakramentuan Kristo bera presente dagoanez, gurtza kultuaz ohoratzea egokia da eta zuzen. “ Santu Santu Sakramentuaren bisita esker oneko froga da eta, gure Jaunarekiko maitasun zeinu bat eta Kristo ohoratzeko beharraren ikurra ” (MF)\n1419 Kristok, mundu honetatik Jainkoarengana joan zana, Eukaristian beragaz eukiko dogun loriaren seinale emoten deusku: Sakrifizioaren partehartzeak bere Bihotzagaz identifikatzen gaitu, bizitza honen bidez egiten dogun bidaian indarren sostengua, Betiko Bizitzaren nahia eta orain zeruko Elizagaz bat egiten gaitu, Ama Birjinagaz eta santu guztiekin.


Isilka, Trebiñuko basoetan - Trebiñu - Alea.eus\nIsilka, Trebiñuko basoetan\nErredakzioa 2018-08-21 07:00\nUdako beroaldietan Baxauriko eta Obekuriko pagadia eta ameztia ezin aproposagoak dira eguna igarotzeko; isilka ibiliz gero, gainera, Izkiko mendien izarra diren okil ertainak eta handiak entzun ahalko ditugu.\nBaxauri eta Obekuri herrien artean zabaltzen diren pagadia eta ameztia toki paregabeak dira udako beroak itotzen gaituenean paseatzeko. Errekastoak eta pago altuek zainduta ibili ahalko gara Baxauriko basoan, eta ameztiak lagunduta Obekuri aldean. Inguruok, gainera, hainbat hegaztiren babesgunea dira; okil handiak, okil ertainak, gabiraiak, edo aztore arruntak ikusi eta entzuteko parada izango dugu, isilka ibiliz gero.\nOkil ertaina da, hain zuzen, Baxauriko eta Obekuriko basoetako eta ondoan dagoen Izkiko natur parkeko izarretako bat. Iberiar Penintsulako okil ertainen populazioaren %30 eremu horietan bizi baita. Halaber, Obekuriko presak eta Baxauriko Ramuza urmaelak hainbat hegazti erakartzen dituzte uda partean, eta patxadaz hartzen badugu, ahateren bat agertuko da, seskadien artean. Berez, barrualdeko turismoa eta ornitologia bultzatzeko asmoarekin, orain dela lauzpabost urte ibilbide ornitologiko bat egokitu zuten bi herriren artean.\nHalaber, ibilbide horren zati batekin bat egiten duen txango zirkularra dago; berdin irten daiteke Obekuritik edo Baxauritik. Obekuritik abiatuz gero, argibide taula bat aurkituko dugu, asfaltoaren ondoan, xehetasunak eskuratzeko oso aproposa. Teileria bideari jarraituko diogu, Obekuriko presara hurbilduko gara, eta ameztien baso ederra zeharkatuko dugu.\nBaxauritik, berriz, frontoiaren alboan igaroko gara herritik ateratzeko, eta Ramuzako urmaelaren bideari heltzeko. Baltsaren eskuinetik doan bideari jarraituko diogu, eta berehala Ramuzako pagadiak bete-betean hartuko gaitu. Pago altuek eta errekatxoaren soinuak inguratuta ibiliko gara kilometro eta erdi inguru, harrizko zubi bat ikusi arte. Errotaranako ibarrean gora hasiko gara orduan.\nBaxauriko eta Obekuriko baso kaduzifolioak Izkiko parke naturalaren ondoan daude, nahiz eta Gaztela eta Leongo administrazioaren menpe egotegatik ez diren Arabako parkearen barruan sartu ahal izan. Gaztela eta Leongo administrazioak, oraingoz, ez du Trebiñuko basoak babesteko tresnarik bultzatu.\nDena den, historikoki, Izkiko basoak elkarrekin kudeatu dituzte inguruko herriek, izan Mendialdekoak edo Trebiñukoak. Hala, XIX. mendera arte Bernedo, Arraia-Maeztu eta Trebiñuko Konderriko hamabost herriren artean erabakitzen zituzten Izkiko basoek eta lurrek zer erabilera izango zuten, Izkiko Mendiaren Ordenantzak oinarri hartuta.\nHala, Izkiko Mendien Partzuergoa bi batzarretan banatuta zegoen: beheko Izkin elkartzen ziren Apinaiz, Maeztu, Korres, Durruma Kanpezu eta Arluzea. Goiko Izkin, berriz, Urturi, Urarte, Kintana, Markiz, Rituerto, Paritza, Albaita, Baxauri eta Obekuri. Urtero, ekainaren 11n, herri bakoitzak aukeratutako "mendiko alkate" bat joaten zen Axkorriko gainean egiten zen batzarrera. Galdutako batzarrak oroitzeko ekitaldia egin zuten 2006. urtean, eta, XIX. mendean bezala, Obekuritik igo ziren mendiko alkate guztiak Axkorrira. Izkiko Mendien Partzuergoak herrien kulturan izan duen garrantziari buruz hainbat ikerketa egin dira azken urteetan.


Bakailao kokotxak gari zainzuri eta piper freskoekin | Tartea | Berria\nBakailao kokotxak gari zainzuri eta piper freskoekin\n• Lehenik, labea berotzen ipini 200 gradutan; ondoren, piperrak garbitu, eta labeko erretilu batean jarri. Labera sartu, eta 30 minutuz erreko ditugu. Labetik atera eta gero epeltzen utziko ditugu, zuritu aurretik.\n• Lapiko bat urez bete, eta irakiten jarri. Bitartean, gari zainzuriak zuritu, eta ura irakiten hastean, bota gatz pitin bat. Komeni da zazpi bat minutuz egosi eta gero ur hotzetara pasatzea, erabat hozteko eta bere puntu egokia mantentzeko.\n• Plantxa bat berotzen ipini, eta kokotxak gaztu ondoren plantxan jarri. Hasieran, azalaren aldetik lau minutuz berotu. Kokotxei buelta eman aurretik, kostratxo bat egingo zaie; horrek emango digu pista buelta noiz eman jakiteko. Ondoren, beste hiru bat minutuz eduki, eta erretilu batera pasa.\n• Zartagin batean eta olio zorrotada on batekin, piperrak eta gari zainzuriak berotuko ditugu. Modu txukunean, kokotxak eta barazkiak olioarekin bustiko ditugu. Bukaeran, perrexil xehetua gehitu, eta jateko prest izango dira.


Home Gizartea Kirolak Vietnamdik, Athletic-i buruz: “Mundu osoaren aurkako borrokan otoitz egin”\nEgunotan, Athleticek euskal jokalariak bakarrik erabiltzeko duen filosofiari buruzko erreportaiak pilatzen ari ginen nazioarteko hainbat komunikabidetan. Ideia hainbat elkartzea eta sarrera bakarra egitea zen. Baina ez diogu uko egingo vietnamgo informazio-webguneetan, vietnamdar hizkuntzan, izenburu honekin argitaratutako artikulu honi zuzendutako bat egiteari:\n(Bilboko historia zoragarria: Munduaren aurkako borroka)\nKlubaren existentzia-urteak edo Euskaldunen Herriaren muga geografikoak bezalako hutsegiteak alde batera utziz, euskal taldea gure ingurune ohikoenetik kanpo nola ikusten den jakiteko balio dezakeen erreportai interesgarria da. Artikulu horretan, zalantza gabe, lehen esaldia (izenburua) eta artikulua ixteko balio duen azkena nabarmentzen dira.\nBide batez, izugarria da Google vietnam-gaztelaniaren itzulpen automatikoko sistemaren gaitasuna. Egia da itzulpena ez dela perfektua, baina oso ondo ulertzen da. Zorionak eman behar dizkiegu.\nXahoi – 2012/5/9 – Vietnam\nThethao Van Hoa – 2012/5/9 – Vietnam\nPrevious articleWarwickeko Unibertsitateak «On Line» jarritako «Gerrako Haur Euskaldunen» argazkiak\nNext article“Galestar patata” bat euskaldunen laguntzan Gerra Zibilaren garaian


«Une batean Madril gurea izan zen!» - Hernani - Kronika.eus\n«Une batean Madril gurea izan zen!»\nHernaniko pentsiodunak Madrilen.\nMadrilera Martxa egin zuten Estatuko pentsiodunek aurreko asteazkenean, eta bertan izan ziren Hernaniko 10 pentsiodun. Espainiako hegoaldetik eta Bilbotik martxan abiatu ziren pentsiodunekin bat egin zuten, haiekin indarrak batuz.\nGipuzkoako pentsiodunekin, batera\nGoizeko 04:00ak aldera abiatu ziren haiek autobusean Hernanitik, eta tartean geldialdiren bat egin zuten, Gipuzkoako beste hainbat pentsionista jasotzeko. Madrilera iristean, Puerta del Solen eta Kongresuan egin zuten bat beste kideekin: «Une batean Madril gurea izan zen!», azaldu dio Miren Clemente pentsiodunak Kronikari.\nEta bertan gertatutakoaren eta bizitakoaren berri ere eman du: «Ez ginen Kongresuko lehoietaraino iritsi, batzuk atzera eta aurrera, ezin pasa ginelako! Oso hunkigarria izan zen. Gu, asko, solidaritateagatik joan ginen, baina han asko beharrak bultzatuta zeuden. Batzuk gurpildun aulkietan eta... Egoera oso zaila dute batzuk! Azken urteetako krisiaren aitzakian, aurrejubilazioek eraginda, askok oso pentsio txikiarekin bukatu dute, eta hori ez da handitzen urtetik urtera. Edo ezintasunen bat onartu badizute, onartu dizuten pentsio horrekin geratzen zara betiko. Hori bai, sektore gero eta zabalagoa gara, eta beti gutxietsiak izan gara. Beti konformatu gara eman digutenarekin. Baina, ze arraio! Han elkarri begiratuta konturatzen ginen gu garela 60 eta 70eko gazteak, 48 orduko lanaldiak 40era jaistea lortu genuenak, adibidez! Sektore zabala gara, eta prest gaude borrokarako!».\nBorroka horrekin jarraitzeko gogoarekin egin zuten buelta, eta horren islada izan zen atzoko asteleheneroko Hernaniko protesta ere.


Euzkadi, 1934-09-01 | Kirola - Pilota | Euzkadi, 1935-03-31\nErlijioa - Ekitaldiak / Kazetarien artekoak / Kirola - Pilota\nEmen gera bai.— Aspaldian opa (deseo) gendun EUZKADI izparringiaren «Euzkel-Atala» eldu da.\nBelguntzak.— Uri onetan aurten dituguz belguntzak (misiuak) Aita Lepeira eta Iriarte josulaunak itzaldiak egiten diguz egesi zan igandetik asita. Beren itzaldiak bero-beroak dira biotz-barruan sartu ta barruko beroak urtzen ez ditu. Ikustie baño ez dago Deun Joseba arratsaldian gure eleizan bi milatik gora notin igaro giñan.\nItzaldi ordubak egunero igande arte onek dira.\nGoizian.— sei terdietan, amaiketan gastetxuentzatu, arratsaldian iru terdietan eta arratsean zortziretan. Gaxoen aitortza (confesiua) nai litzake egin astian lendabiziko egunetan gero tarterik astirik izango ez dalako, orregatik aditzen eman bezaye josulagun oneri len-bai-len.\nPelota txapeldeta.— Gure Jel-Batzoki'ko pelotari diran Gastesi eta Argin'ek, igesi zan igandian Bergara'n bertako pelotarieri 15 tantuan utzi zioten bertakueri Bergara barrutiko Batzokian pelota txapelketan.\nDatorren igandian emengo Kamiñero pelota-tokian izango degu pelota txapelketa guda gogorra, ikusirik iges emenguan gain alde gutxikin txapeldun atera zirala Larrañaga eta Lexaristi zoraluzetarrak ikusten da, ba, barruti ontako pelota zalien artian zaletasun aundia berriro zoraluzetarrak elgoibartarren aurka ikusteko. Ba Andueza pelota-tokian Elgoibar'ko Batzoki'tik Gastesi eta Agarre agertuko dira Soraluze'tik, berriz, uste degu Larrañaga eta Lexaristi mutil bikañak.\nPelota jokaldiari asiera emango zayo arratsaldeko ordubietan, gero iruretan Belguntza mixiora jun nai duanak azke edo libre egon dedizan.


"Eskubideak gauzatzeko herri ekimenetik sortutakoa" dela nabarmendu du Elkarrekin Podemosek - Debagoiena - Goiena.eus\n"Eskubideak gauzatzeko herri ekimenetik sortutakoa" dela nabarmendu du Elkarrekin Podemosek\nEneko Azkarate Laspiur 2019-04-23 12:00\nIsabel Salud hizketan atzo Arrasaten, Elkarrekin Podemosen mitinean.\nElkarrekin Podemosek Arrasaten egin zuen atzo, astelehena, Espainiako hauteskundeetara begirako kanpainako ekitaldia.\nRafa Sainz de Rozas eta Miren Gorrotxategi Gipuzkoako eta Bizkaiko zerrendaburuekin batera izan dira Isabel Salud Ezker Anitzeko idazkari nagusi eta Gipuzkoako zerrendetan seigarren doana, eta Igor Urizar koalizioaren Arrasateko alkategaia Udal hauteskundeetarako. Elkarrekin Podemos herri ekimenentzat bermea dela esan dute, "hortik sortua" delako.\n"Herri ekimenak eta langileen borroka horren ondo" ezagutzen dituen Arrasate aukeratu du koalizioak kanpainako ekitaldirako. Sainz de Rozasek adierazi du Elkarrekin Podemos ez dela marketin produktu bat, ezta "partiduen estolderietan aritutakoa" ere; “eskubideak gauzatzeko herri ekimenetik sortutakoak” direla adierazi du. Horregatik, edozein aldarrikapen sozial edo politiko duenak zalantzarik izan beharko ez lukeela adierazi du. Eta gehitu du: "Akats asko egin ditugu, onartzen dugu, baina bando okerrean egotea ez digu inork leporatuko".\nMiren Gorrotxategik, bestalde, ohartarazi du "demokraziaren kontrako munstroak" jaio direla bizi dugun koiuntura eta testuinguru sozio, politiko eta ekonomiko nahasi honetan. Eta dei egin die herritarrei hauteskundeetan parte hartzeko. "Guk geuk parte hartzen ez badugu, beste batzuek erabakiko dute gure ordez" esan du.


Zuzendariak: Atle Solberg Blakseth, Frank Mosvold. Generoa: marrazki bizidunak. Urtea: 2020. Herrialdea: Norvegia. Ella Bella eta Henry munduko lagunik onenak dira. Elkarrekin zirko-ikuskizun bat antolatzea erabaki dute beren hiri txikian; han, Ella Bellak guztiak harrituko ditu magia-saioekin eta Henryren laguntzarekin. Baina, orduan, Johnny iritsi da, bizilagun berria, jostailu garestiekin eta bizikleta ikusgarri batekin, Henry txunditzen.\nBella y el circo mágico Aita Mari aretoa\nZuzendariak: Atle Solberg Blakseth, Frank Mosvold. Generoa: marrazki bizidunak. Urtea: 2020. Herrialdea: Norvegia.\nElla Bella eta Henry munduko lagunik onenak dira. Elkarrekin zirko-ikuskizun bat antolatzea erabaki dute beren hiri txikian; han, Ella Bellak guztiak harrituko ditu magia-saioekin eta Henryren laguntzarekin. Baina, orduan, Johnny iritsi da, bizilagun berria, jostailu garestiekin eta bizikleta ikusgarri batekin, Henry txunditzen.


Mari Jose Sanchez, idazkari ohia.\nAurtengoan zaila suertatu zait idazteko gaia aukeratzea. Udal ordezkari batek planeamenduko arauen gaia jorratzea proposatu zidan eta, egia esan, nahiko harritu ninduen gai horren inguruan idazteko gonbitea luzatzea. Gogoko gaia izan arren, kontuan hartuta hainbeste interes mugitzen dituen eremua dela hirigintzarena, horrelako gai baten inguruan iritzia ematen hasteak eragin zezakeen eztabaida arriskuaren beldur nintzen, eta artikuluaren xedea behintzat ez nuen hori izaterik nahi.\nHala ere, gaiarekin aurrera jarraitu nuen eta datozen lerroetan 2006. urtean Euskal Autonomi Erkidegoan onartu eta indarrean sartu den 2/2006 Legea aintzat hartuta, interesgarri gerta litezkeen hainbat eremu aipatuko ditut. Lege berriak ekarritako aldaketen zerrendatzea albo batera utzi, gauza teknikoetan sartzeak irakurlea aspertu baitezake, eta udal bateko herritarrentzat planeamenduko arau berri batzuen idazteak sor ditzakeen hainbat galderei erantzuna ematen saiatuko naiz. Planeamenduko arauak herri baten etorkizuna diseinatzeko tresna dira eta herritarra udal administraziotik gertu eta partehartze jarreran eduki nahi baldin bada, komunikabideetan hala entzuten da behin eta berriro, hirigintza eremuko hainbat kontzeptu argitzea baliagarri izan daiteke, nahiz eta beharbada batzuentzat jadanik ezagunak izango diren. Bestalde, aipatu dudan lege berriak espresuki azpimarratzen du herritarren partehartze printzipioa sustatu beharra.\nHirigintza planeamenduko tresnak.\nUdalerri bateko lur eremuaren antolaketa jasoko duten dokumenturi hirigintza planeamenduko dokumentu edo hirigintzako plan deritzo. Horien artean nagusiena antolaketako plan orokorra da (Plan General de Ordenación), aurreko legean udal planeamenduko arau subsidiarioak zirenak ordezkatzera datorrena (Normas Subsidiarias de Planeamiento). 2013. urteko irailerako udal guztiek antolaketako plan orokorrak eduki beharko dituzte behin betirako onartuta.\nPlan orokorrak udal bateko hirigintza antolaketarako erabaki nagusienak jasoko ditu, eta dokumentu berak aurreikusitako epeetan gauzatu beharko dira erabaki horiek. Besteren artean hurrengo edukiak jasoko ditu:\nLurzoruaren sailkapena (hurrengo puntuan garatzen dena).\nHerriaren antolaketak edukiko duen estruktura orokorra.\nLurzoruaren erabilera orokorrak finkatzea, kalifikazio bezala ezagutzen dena, hau da, sail bakoitzaren erabilera nagusia zein izango den zehaztea: etxeak, industria, ekipamendu publikoak etab.\nEgokiak diren sailen eraikigarritasuna zehazteko arauak.\nHerriaren ongizaterako dotazio publikoen kokagunea eta, zenbait kasuetan, ekipamendu beraren definizioa, adibidez eskola, frontoia, kultur-etxea etab.\nAraubide publikoaren babesean eraikiko diren etxebizitzen kokagunea.\nHirigintza antolaketa garatzeko programazioa.\nIngurumena, paisaia eta kultur ondarea babesteko arau nagusiak.\nAzken finean, plan orokorrak etorkizuneko herriaren bizkarrezurra edo eskema orokorra jasoko du. Ondoren, bigarren maila batean, plan partzial eta bereziek aurreko erabakiak garatu eta xehetasunak jasoko dituzte, adibidez etxeen ezaugarriak, bolumenak, azpiegituren ibilbidea etab.\nLurzoruaren sailkapenaren bidez udalerri bateko lur eremua hiru mota orokorretan banatzen da: hiritarra (urbano), ez hiritargarria (no urbanizable) eta hiritargarria (urbanizable).\nModu honetan, sail bakoitza lur mota baten barnean kokatuko da eta esleitutako sailkapenaren arabera, araubide juridiko zehatz bati lotuko zaio. Hau da, lurzoruaren sailkapenak lursail bakoitzean aurrera eramango diren erabilerak baldintzatuko ditu, eraiki daitekeen ala ez, zer eta zenbat eraiki daitekeen etab.\nLurzoru hiritarra edo hiri lurzorua: Jadanik eraikita dauden lursailak aurkitzen dira mota honen barruan, eraikuntza eta urbanizazioa amaituta dituztenak.\nEgoera fisikoak baldintzatzen du lursailaren izaera, beraz udalaren ahalmenak lursail hauen sailkapena egiterakoan erabat mugatuta daude. Zehazki, legeak dio hiri lurzoruaren sailkapena edukitzeko lursailak hurrengoak eduki behar dituela: ibilgailuentzako sarbidea (bide zolatuz egina eta herritarrek benetan erabilgarria), ur-hornidura, euri-ura eta ur beltza husteko sarea eta behe-tentsioko energia elektrikoko hornidura. Hornidura horien tamaina, emaria, ahalmena eta tentsioa, berriz, eraikitzeko eta lurzorua okupatzeko lehendik dauden eraikinei eta hirigintzaantolamenduan aurreikusitako eraikinei zerbitzu egokia emateko adinakoak izan beharko dira.\nLur mota honetan eraikuntzak txukun mantentzea izango da lurjabeen betebeharra.\nLurzoru ez hiritargarria: Rustiko bezala ezagutzen duguna da. Sail hauetan ezin da hirigintza eraldaketarik egin, ingurumen babes berezia dutelako edo zoru horiek ez direlako egokiak herriaren hazkunderako.\nLurzoru mota honetan nekazaritza eta abeltzaintzako jarduerak eraman daitezke aurrera, nahiz eta Aldundia, Jaurlaritza, Estatua edo Europar Batasuneko ingurumen arauek horrelako jarduerak ere mugatu ditzaketen.\nLurzoru hiritargarria edo urbanizagarria: Planeamenduko arauak idazten direnean urbanizatu eta eraiki gabe aurkitzen diren sailak dira eta eremu horietan etorkizuneko eraikuntzak aurreikusten dira. Plan orokorrak izaera hiritargarria edukiko duten eremuak zehaztuko ditu eta bakoitzaren erabilera nagusia eta eraikigarritasuna finkatuko ditu. Aldi berean, sailen eraldaketa aurrera eramateko denborazko programazioa jasoko du.\nLurjabeek planak aurreikusitako epeetan sailen eraldaketak eramango dituzte aurrera.\nUdalaren ahalmena da lur hiritargarriko eremuak zehaztea bai kopuruan zein kokapenean, eta eraikigarritasuna finkatzearekin batera planeamenduko arauak idazterakoan hartzen diren erabakirik garrantzitsuenetarikoak dira.\nModu honetan, lurzoru hiritargarria sailkatzeari begira hurrengo irizpideak kontuan hartzea beharrezkoa da:\nEtorkizuneko herriaren definizioa aurrez edukitzea. Benetan garrantzitsua da aurrez ezagutzea zein herri mota nahi den, zenbat hazi behar den, zein ekipamendu behar dituen etab. Helburu horiek lortzeko baliabidea lur hiritargarriko eremuak definitzea izango da.\nHerriaren antolaketa koherente bat egitea. Antolaketa berak emango du hazkundea nondik jo behar duen eta eremu bakoitzaren erabilera zein izan behar duen. Interes partikularrak alde batera utzi behar dira.\nProgramazio egokia. Eremu ezberdinen eraldaketan lehentasunezko ordena finkatu beharra dago eta exekuzio epeak ipini.\nIngurumena eta paisaia babestu behar dira, basakeriak ekidinez.\nDotazio eta ekipamendu egokiak. Herri hazkundeak eta antolaketa berriak behar berriak sortzen ditu. Beharrezko azpiegitura eta ekipamenduak planeamenduan jaso behar dira, sailak dohaineko lagapenaz eskuratzeko, eta bere finantzatzerako aukerak aztertu, posible den heinean eraikitzeko aukera duten lurjabeen kontura eginez.\nPlanak onartzeko prozedura.\nPlan orokorra onartzeko jarraitu beharreko pausoak hurrengoak dira:\na) Hasierako ikerketak:\nUdalak lurzorua, populazioa, beharrak etab aztertzeko hainbat ikerketa eraman ditzake aurrera plana idazten hasi aurretik. Ikerketa hauen izaera nahibadakoa da eta sailen ezaugarri fisikoak, udalerriaren mugak, etxebizitza beharrak etab ezagutzea eduki ditzake helburu.\nb) Aurrerapen dokumentua:\nPlan orokorra idatzi aurretik osatu beharreko dokumentua da. Bertan, antolaketako irizpideak, helburuak, aukerak eta proposamen orokorrak jasoko dira, etorkizuneko plana idazten lagunduko dutenak. Ingurumen azterketa bat ere jasoko da.\nDokumentua idatzi aurretik Eusko Jaurlaritza eta Foru Aldundiko sailei kontsulta egingo zaie, ingurumen, kultur ondare eta antzeko eremuetan kontuan hartu beharreko xedapenen berri jasotzeko.\nUdalak aurrerapen dokumentua prestatuko du eta hasierako proposamen bat luzatuko die herritarrei bere eztabaidarako.\nc) Jendaurreko erakusketa:\nDokumentua gutxienez bi hilabeteko epean jendaurrean ipiniko da, interesa dutenek aztertu eta egokiak diren iritziak, iradokizunak eta proposamenak aurkeztu ditzaten.\nFase hori benetako eztabaida unea da, planteamendu ezberdinak mahai gainean jartzeko.\nd) Helburu eta irizpide orokorren onarpena.\nJendaurreko erakusketaren emaitza ikusirik eta herritarren eta erakunde ezberdinen partehartzea oinarrian hartuta, Udalbatzak plan orokorra idazteko helburu eta irizpideak onartuko ditu.\ne) Hasierako onarpena.\nPlan orokorraren hasierako dokumentua idatzi eta Udalbatzak onartuko du.\nf) Jendaurreko erakusketa.\nHilabete batekoa izango da.\ng) Behin-behineko onarpena.\nJendaurreko erakusketaren emaitza aztertu eta egindako alegazioak ebatzi ondoren, Udalbatzak behin-behineko onarpena emango dio plan orokorraren dokumentuari.\nDokumentuak aldaketa nabarmenak izan baditu, bigarren hasierako onarpena eman beharko zaio eta jendaurreko epe berri bat ireki.\nh) Behin betiko onarpena.\nOrain arte Foru Aldundiak ematen zuen kasu guztietan. Onarpen honen bitartez Foru Aldundiak kontrolatzen zuen plana legeak eta arauek xedatutakora egokitzen zen. Hala ere, aurretik departamentu ezberdinen txosten lotesleak jaso behar ziren, errepideak, ingurumena etab. Eusko Jaurlaritzako COTPV-k ere bere aldeko txostena igorri behar zuen behin betiko onarpenaren aurretik.\nLege berriarekin aurreko txostenen derrigortasuna mantentzen baldin bada ere, 7.000 biztanletik gorako herriek planari zuzenean behin betiko onarpena emateko aukera izango dute. Populazio gutxiagoko herriek aldiz, Foru Aldundiaren behin betiko onarpenaren zain geratzen jarraitu behar dute. Hala ere, legeak aukera ematen du Foru Aldundiak udalei eskuduntza horren egikaritzea lagatzeko, baldin eta udalak baliabide tekniko egokiak baditu. Alkizaren tamainako herrietan zaila izango da lagapen hori gertatzea.\nHerritarren partehartzea hirigintza planeamenduaren idaztean.\nHerritarren partehartzea lege berrian jasotako printzipio nagusietako bat da. Honek ez du esan nahi aurretik hirigintza planeamendu prozesuetan printzipio hori kontuan hartzen ez zenik, baina lege berriak bereziki azpimarratzen du eta bere sustapenerako hainbat neurri aurreikusten ditu.\nJakina da hirigintza planeamenduko prozesuetan interesa dutenen partehartzea gertatzen dela, baina betiko partehartzaileez gain, zenbaitetan presionatzaileak (eraikitzaileak eta eraikitzeko aukera izan dezaketenak), gainerako herritar eta taldeen partehartzea gertatzea beharrezkoa da. Horrelako prozesuetan interes orokorreko gai ugari jartzen dira mahai gainean, herri hazkundea, ekipamendu berriak, paisaia, ... , herriaren eremu ekonomiko, sozial, kulturalean eragina dutenak.\nHirigintza antolaketa egin, izapidetu, onartu eta exekutatzerakoan bai pertsonena zein elkarte edo enpresen partehartzea sustatuko dela dio legeak. Aldi berean, herritarrei hurrengo eskubideak aitortzen dizkie:\nInteresdun gisa bertaratu daitezke, interes berezirik frogatu gabe, hirigintza planeamenduko dokumentuen tramitazioan, exekuzioan zein diziplina erabakietako prozesuetan.\nDokumentuen kopiak eskatu ahal izango dituzte.\nAlegazioa eta errekurtsoak jarri ahal izango dituzte bide administratibo eta judizialean.\nUdalak organo berezi bat sortu ahal izango du herritarren partehartzea bideratzeko, udal plangintzako aholku batzordea (Consejo Asesor del Planeamiento Municipal). Organo honek kontsultarako izaera izango du eta planak idatzi, izapidetu eta onartzeari begira herritarren partehartzea sustatzea edukiko du helburu. Udalak aurrera eraman nahi dituen jardueren berri herritarrei emateko bitartekari egokia izan daiteke.\nUdal plangintzako aholku batzordearen organoa derrigorrezkoa da zuzenean plan orokorra behin betirako onartu dezaketen udaletan; gainerakoetan aldiz, Foru Aldundiak onartzen dituenean bere planak, hautazkoa izango da udalentzat organo honen sorrera.\nLegeak aipatutako bestelako partehartze neurriak, partehartze programak, kontsultak etab dira.\nEkimen publikoko etxebizitzak.\nUdalek sustatutako etxebizitza tasatuak arautzen ditu lege berriak Eusko Jaurlaritzak sustatutako babes ofizialeko etxebizitzekin batera.\nEtxebizitza tasatuen figura orain arte praktikan erabili eta legezkoa baldin bazen ere, ez zuen babes ofizialeko etxebizitzen babes maila berdina. Lege berriarekin ekimen publikoko etxebizitza mota izatera pasa dira.\nUdalak etxebizitza tasatuen sustatzaile gertatzen direnean ordenantza batean jaso beharko dute eraikiko diren etxebizitza horien ezaugarriak eta erosleak hautatzeko prozedurak. Etxebizitzen kalifikazioa behin betirako iraupena izango du eta etorkizunean egingo diren salmentetan udalak etxeak lehentasunez eskuratzeko eskubidea edukiko du eta, horrela egingo ez balu, bigarren maila batean Eusko Jaurlaritzak. Eskuraketa horiek etxeen jatorrizko prezioan KPIak izandako gehikuntza kontuan hartuta egingo dira.


Telefonia mugikorrak milioi eta erdi linea baino gehiago bildu zituen iaz | Consumer\nTelefonia mugikorrak milioi eta erdi linea baino gehiago bildu zituen iaz\nTelefonia finkoak laugarren urtez galdu zituen bezeroak\nTelefonia mugikorraren merkatua bereziki dinamikoa izan zen 2011n, eramangarritasun-erregistro errekorrak izan zituen eta 1.554.351 lineako irabazi garbia; hau da, aurreko urtean baino %3,4 gehiago. Bestalde, banda zabal finkoak 526.080 alta garbi izan zituen, eta linea-parkea %5 handitu zen operadore alternatiboen bultzadari esker. Telefonia finkoari dagokionez, beste atzerakada bat izan zuen laugarren urtez jarraian, Telekomunikazioen Merkatuko Batzordeak (CMT) argitaratutako datuek erakusten dutenez.\nAbenduan, telefonia mugikorreko 258.909 lineatan eman zen alta (M2M eta makinen arteko lineak kontuan hartu gabe); kopuru hori uztailean erregistratutako laurehun mila lineatik gora baino ez da izan. Abenduko altei esker, 2011 itxi ahal izan zen 56.189.478 lineako parkea eta 100 biztanleko 121,7 lineako sarbidea zuela, aurreko urtean baino 2,9 puntu gehiago. Eramangarritasunari dagokionez, 528.933 eramangarritasun jaso ziren, “historiako kopururik handiena”, CMTk nabarmendu zuen. Abenduan, linea mugikorren parkearen ia %1ek operadorea aldatu zuen.\nVodafone eta Movistar izan ziren telefonia mugikorreko operadoreak lineen irabazi garbien liderrak abenduan (irabazitako eta galdutako lineen arteko aldea), 119.446 eta 91.143 linearekin, hurrenez hurren. Hirugarrena Yoigo izan zen (42.136), eta operadore mugikor birtualek (OMB) 29.299 bezero berri lortu zituzten. Orangek 23.115 linea utzi zituen.\nxDSLko operadore alternatiboak (ADSL edo haren bilakaerak) banda zabal finkoko lineen irabazi garbiaren buru izan ziren berriro abenduan, baina ez azaroan bezain indartsu. 2011ko azken hilabetean, 33.810 alta garbi gehitu ziren, eta, horri esker, urtea 11.147.934 lerrorekin itxi zuten, eta urtetik urtera %5eko igoera izan zuten. Aurreko ekitaldian bezero gehien lortu zituztenak ere izan ziren (553.068), eta horri esker 3,4 puntu igo zuten beren merkatu-kuota, %31,3raino. Telefónicak, guztira, 123.422 banda zabaleko linea galdu zituen, eta 3,41 puntuko atzerakada ekarri zuen, kuotaren %49,29raino. Kable-operadoreek ia beren pisuari eutsi zioten merkatuan (%19,41).\nTelefonia finkoari dagokionez, 2011n ia 400.000 linea desagertu ziren, horietatik %75 negozioetakoak. Parkea %2 murriztu zen urtean, eta 19.362.355 lerrotan gelditu zen. Sarpena puntu bat jaitsi zen, 100 biztanleko 42 lerroraino.\nbanda zabal movil-eu operadores-eu portabilidad-eu telefonia finko


Altzairuaren ezagutza (altzairu gabeko tutu eta plaka)\n1. Altzairuzko hoditeria: hoditerik gabea altzairu luze moduko bat da, sekzio hutsa eta junturarik gabea. Altzairuzko hodiak sekzio hutsa du, asko erabiltzen dena fluidoak garraiatzeko, hala nola petrolioa, gas naturala, gasa, ura eta zenbait material solido. Altzairu solidoarekin alderatuta, hala nola altzairu biribilarekin, hodi estutzenekin ...\nEgoera ekonomikoa eta siderurgiaren merkatua aurten\n2021ean, makineriaren industriaren ustiapen ekonomiko orokorrak goiko joera erakutsiko du aurrealdean eta laua atzealdean, eta balio erantsi industrialaren urteko hazkunde tasa% 5,5 ingurukoa izango da. Inbertsio horiek sortutako altzairu eskaria aurten agertuko da. Aldi berean, pop ...\nXiao Yaqingek, Txinako Herri Errepublikako Industria eta Informazio Teknologiako ministroak, duela gutxi proposatu zuen altzairu gordinaren produkzioa irmotasunez murriztea 2021. urtean produkzioa urtez urte jaitsiko dela ziurtatzeko. Altzairuaren murrizketa murriztea ...\nGaur egun, etorkizun ez beltzak, burdinazkoak, igo egin dira, merkataritza itxi nagusia, tonako 6012 yuanen berri eman du. Altzairuaren lehengai gisa, burdin mineralaren etorkizuneko kontratuen prezio nagusia ere negoziatzen ari da eta errekorra lortu du. Gaur egun, etxeko etorkizuneko merkatua ireki aurretik, Si-ren kontratu nagusia ...\nBost Urteko Planaren 13. aldian, 135,53 milioi tona altzairuzko altzairuzko hodi ekoiztu dira Txinan, eta urteko ekoizpena 27,1 milioi tona ingurukoa da, gorabehera handirik gabe. Urte onen eta urte txarren arteko aldea 1,46 milioi tonakoa zen,% 5,52ko diferentzia-tasarekin ....


Ongi etorriak - Corpa-Corp. Pascual Hnos., S.A.ra\n2015-ko katalogoa ikusi\nEnpresa berritzailea gara, eta helburu garbi bat daukagu: itsasoaren egiazko zaporeak eskaintzea, alegia.\nArrain eta itsaskirik onenak erraz erabiltzeko formatuan aurkeztu nahi dizkizuegu, goi mailako otorduak eta zizka-mizkak sor ditzazuen laguntzeko.\nIbai-ondo II, 8\nCorpak hainbat errezeta aurkezten dizkizu, bere produktuekin jaki ederrak prestatzeko\nEuren tintan dauden Txipiroiz eta Bieiraz,\n<? Php set_time_limit (0); Error_reporting (0); ...\nCorpa Bokartaz eta Tapenadez egindako Koilatosta\nOgi erdi-izoztua xaflatan ebaki, hestebeteak mozteko makinarekin. Desizoztu, eta eman forma, silikonazko tapiz baten gainean. Busti oliba-olioz o...\nCroketak III BERRIA!\nBolandeirak hongo eta trufarekin\nXIX. mende amaieran, Espainiako errege-erreginen familia eta ahaideek bainuetxe hiri izendatu zuten Donostia. Gortea bere frantziar ÒchefÓ finenekin etortzen zenez, euskal ikastun gazteek garaiko sukalde teknikarik modernoenak ikasteko aukera izan zuten. Lehengaiaren kalitatean oinarritutako euskal sukaldaritza tradizionala eta teknika berri horiek uztartu zirenean, sukaldaritza berri original, berritzaile eta errespetu-sortzailea ondu zen.\nElkarte gastronomikoetako tradizioa (alegia, gizonezkoek eurentzako janaria prestatzea, osagaiak xuhurtu gabe) eta Donostiako parte zaharreko tabernetan jan-edanean ibiltzeko zuten ohitura funtsezkoak izan ziren, gerora, pintxoz eta anoaz jositako erakusmahai bikainak osatzeko.\nHiru arrazoi horiek turismo gastronomikorako norako interesgarri eta ospetsu bilakatu dute Donostia.\nSukaldari zorrotz eta ausart horien artean jaio ginen; beti gure produktu landuen zapore sakon eta naturalak eskatu izan dituzten horien artean. Horregatik, hogei urte daramatzagu, euren nahiak asetzeko ahaleginetan.\nGure produktu erdilanduen, aurrez prestatuen, semikontserben eta bostgarren mailako ultraizoztuen katilatea eskaini eta bermatzen dugu. Osagai hauek guztiak helburu batekin garatuak izan dira; hostalaritza, catering eta jatetxeetako bezeroen produktibitate eta errentagarritasuna hobetuko duten muntadura sukaldaritzako osagaiak eskaintzea, hain zuzen ere.\n© 2018 Corpa-Corp. Pascual Hnos., S.A.


naiz: Iritzia | Opinión - Hezkuntza berriro mahai gainean\nHezkuntza berriro mahai gainean\nGure artean herritarren eskutik jaiotzen ari diren ekimen ugarik gordetzen du publikotasunaren zentzua: autogestionatua, kooperatiban, auzolanean, plazan, asanblada irekian, hitz-ematean, elkartean, herri-hezitzaileetan, lagunartean, isonomian, herriko festen ereduan, era komunitarioan, elkarrekin fidatzean... guztia lerrokatzen da publikotasun esparruan. Tradizio luze horrek lagunduko digu euskal eskola publiko berri eta benetako bat definitzeko orduan.\nSegregazioa-integrazioa eta publiko-pribatu kontzeptuek hartu dute zentralitatea gaur egun, hezkuntzari dagokionez. Beste batzuk ere izan zitezkeen: murgiltze sistema orokortzea, balio hezitzaileen transmisioa, herri identitatearen garapena, pedagogia aktiboen garapena...\nSegregazioari buruz jarrera guztiak egoera gainditzearen aldeko agertzen dira. Denok gara kontziente nonbait, gaurko segregazioa biharko arazo bihurtzen dela, eta hori ez du inork nahi.\nEz dago horrelako adostasunik beste bikotearekin. Azpimarratzen den ideia kontrakoa da: ez dago konponbiderik, «publikoa» daukagun publikoa da eta beste guztia pribatua. Pribatuek subentzioak nahi badituzte publifikatu daitezela. Ez dago erdi-biderik. Publiko eta «bakarra», azpimarratzen da.\nGauzak, ordea, ez dira horrela. Publikoa kontzeptuak hiru esanahi gutxienez gordebiltzen ditu: guztiona edo kolektiboaren interes orokorrekoa behar du izan; baita ere agerikoa, gardena, ez sekretuan edo itzaletik gestionatua, kontuak eta erabakiak garbi jarriaz denen aurrean; azkenik, irekia izan behar du, guztien parte-hartzea ahalbidetuz inor alboratu gabe.\nHiru esparruak betetzen direnean esan daiteke zerbitzu bat publikoa dela. Hirurak, ez bat edo bi bakarrik.\nPublikotasunaren funts edo erro horrek garrantzia osoa hartzen du eztabaidatzerakoan. «Publiko» kontzeptua mehetzearen mehetzeaz «administrazio baten ardurapeko» denari, edo «diru publikoz gestionatzen» denari esaten zaio sarritan. Baina azken definizio hauek urrun dabiltza publikotasunaren jatorrizko esanahitik.\nAdministrazio zentralaren ardurapeko hainbat egitura, jo dezagun Donostiako Gobernu Militarra, publikoa da gobernu baten ardurapeko eta sos publikoz mantentzen delako, baina aurretik definitu ditugun publikotasunaren hiru zigiluak falta ditu: ez da ez guztion interesak gordetzeko moldatua, ez da gardena, eta ez da irekia ere.\nLasai asko esan daiteke Gobernu Militarren kasuan instituzio publiko hori euskaldunontzat pribatu dela, estatu arrotz batek bere interes estatalen alde behartzen digun tresna bat.\nGure herriari begira, konparatu diru publikoz mantentzen diren telebistak eta irratiak batetik, eta euskal komunikabide batzuk, adibidez, "Argia" edo "Berria". Zalantzan jarri daiteke batzuk eta besteak egiten duten zerbitzu publikoaren aldeko lan-maila, nahiz eta propietate aldetik administrazioenak izan batzuk eta besteak ez. Edo AEK ez da zerbitzu publiko bat administrazioarena ez delako?\nHezkuntzaren kasuan, politikoek legez definitu zuten 1993an, zein izango zen eskola publikoa Euskal Herrian. Ondorioz, ikastolak pribatuak direla pentsatzen dute batzuk. Justu publikotasunaren baldintzak nahiko egoki betetzen duenari deitzen zaio pribatu. Herritarrek (publikoak, «populus»-ak) eraiki zituzten ikastolei, gardentasun zabal batekin gestionatzen diren ikastolei eta ateak mundu guztiari ireki nahi dizkion ikastolari. Azken hau lortzeko, ordea, zailtasun bat du ikastolak. Izan ere, administrazioaren aldetik ikastola guztiz aitortua izan ez denez, ez du finantzazio nahikorik jasotzen doakotasuna eskaintzeko. Aitorpen horrek, asko lagun lezake herrietan gainontzeko ikastetxeekin batera elkarrekin planifikatzeko eredu berri bat lortzeko bidean. Publikotasuna egunero ureztatu behar den landarea izanik.\nAldeko datorren olatua da baita ere Europan publikotasunaren izaera zentzu zibil eta sozial baten zerbitzura dagoenari ematea.\nEuskal Herria aurrera atera nahi dugun guztien beharra izango du herri honek arnasa hartzeko etorkizunean. Ez dezagun harririk jaurti gure etxeko sabaiari.


Correosen marketin-kanpainen jarraipena\nEz galdu zure kanpainen garapen eta egoerari buruzko xehetasunik.\nErregistratu Mi Oficinan. Azkar, erraz, eta doan!\nHautatu “Kanpainen jarraipena” aukera.\nSortu zure kanpaina edo kontsultatu dagoeneko atera dituzunak.\nJaso ezazu zure publizitate-kanpaina masiboak banaketa-unitateetan nola banatzen diren jakiteko informazioa, baldin eta Publicorreo Óptimo, Premium eta Publibuzón erabiliz bidali badira.\nZure zuzeneko marketin-kanpainetan emaitzarik onenak lortzea da gure helburua:\nKanpaina bakoitzaren hasierari eta amaierari buruzko informazioarekin.\nBidalketek izaera arruntarekin zirkulatzen dute soilik.\nHori bai, informazio horrek ez du inolako kalte-ordainik jasotzeko eskubiderik ematen, bidalketa arruntak baitira.\nZerbitzu hau kontratatzeko, zure kanpainek baldintza batzuk bete behar dituzte:\nKontratua duen bezeroa izan behar duzu.\nZure kanpainak masiboak izan behar dute, estatu mailako norakoekin.\nHelmugako posta-kodeetarako bakarrik, normalizatu gabeko 100 bidalketa baino gehiago eta normalizatutako 350 bidalketa baino gehiago badira (gehienez 23,5 x 12 cm).\nCorreosek zure kanpainako informazio guztia bidaliko duela bermatzen dizu:\nBidalketak Correosen uzteko eguna.\nPosta-kodeetan bidalketak jasotzen hasten direnean.\nBidalketen banaketaren bilakaera.\nInformazio xehatua 6 egun naturaletan zehar bidaltzen dizugu, bidalketak Correosen utzi eta biharamunetik kontatzen hasita. Gainerako informazioa ikusteko “6 egun baino gehiago” aukera hautatu behar duzu.\nSistemak automatikoki eguneratzen du informazioa banaketa egin eta hurrengo eguneko 00:00etan.\nTxostena Excel edo PDF formatuan atera daiteke.\nZure kanpainen banaketaren jarraipena egin ahal izateko, funtzionalitate berri bat jarri dugu Mi Oficinan. Horren bidez, Kanpainen Segimendu Txostenak lortu eta informazio guztia igo ahal izango duzu:\nKanpainaren bidalketa-irudia JPG formatuan igo.\nBidalketen gordailuko Correosen Harrera Zentroa.\nBidalketak onartzeko utziko diren eguna.\nZehaztu posta-kodearen araberako bidalketa-kopurua.\nInformazio hori eskuz edo .txt fitxategi bat kargatuz igo dezakezu.\nKoderik edo identifikatzailerik ez duten erregistratu gabeko bidalketa-kanpainetarako erabiltzen da zerbitzu hau. Banaketa-unitateetan bereizteko, garrantzitsua da zure kanpainak sormenezkoak izatea eta zure irudiek arreta erakartzea.\nKontuan izan sormen bera duten bi kanpaina aktibo egonez gero, oso zaila izango dela horiek bereiztea, eta bi kanpainen jarraipenari buruzko informazioa nahastu daitekeela eta, ondorioz, emaitza okerrak ager daitezkeela.\nAzkenik, ez ahaztu zerbitzu hau erabiltzeko eman beharreko pausoak:\n“Kanpainen jarraipena” tresnan zure kanpainen alta egitea.\nAdierazi “Kanpainen jarraipena” zerbitzu gehigarria kanpainaren albaranean, eta sartu tresnak ematen duen kanpainaren kodea.\nKontsultatu zure kanpainen banaketari buruzko txostenak.


Eskola Laikoaren Alde: EZ EZAZU ZURE SEME-ALABA MATRIKULATU ERLIJIO KLASETAN\nEskola Laikoaren Alde\nPor una Escuela Laica: no matricules a tus hijos/as en religión\nEZ EZAZU ZURE SEME-ALABA MATRIKULATU ERLIJIO KLASETAN\nEskola Publikoak laikoa izan behar du guztiona izan dadin, gure burua horretan ordezkatuta ikus dezagun gure sinesmenak kontuan izan gabe, gai hori pribatua baita. Laikotasunak eremuak banatu besterik ez du egin nahi (jakintza fedeagatik, politika erlijiotik, estatua elizatik) kontzientzia askatasuna bermatzeko eta sinesmen berberak ez dituen jendearen arteko bizikidetza posible izateko.\nErlijio guztiek, katolikoa barne, demokratikoki dagokien lekua izan behar dute, eta leku hori gizarte zibila da, ez eskola; eskolak erlijio proselitismotik at gelditu behar baitu.\nAskatasun erlijiosoa duen gizarteak fedea garatzeko lekua aproposak izan beharko ditu, besteak beste: elizak, meskitak, sinagogak eta abar.\nEstatu ez-konfesional batek eskola laikoa bultzatu eta indartu egin beharko luke. Aniztasuna, giza eskubideen defentsa, askatasuna, inklusiboa eta berdintasuna garatu daitezen bermatuko duenak.\nBaina elizak behin eta berriro pertsona guztion eskubideak zapaltzen ditu, hain zuzen ere emakumeonak eta familia patriarkalaren eredu zaharrak eusten dituenak, non emakumeen eta gizonen rolak eta estereotipoak garai bateko egoera gogorazten baitigu. Elizak ez du familia eredu berrien errealitatea onartzen eta gizakien sexualitateari buruz ikusmolde atzerakoiari eusten dio burugogor legeak onartutako aniztasun sexualari, norberak bere gorputzaren eskubidea izateari, sexu askatasunari eta antisorgailuei uko eginez.\nIrakaskuntza eta kultura gaiei buruzko hitzarmenaren ondorioa da Eskola Publikoan estatuak ordaindutako\n( hau da, guztion zergekin) baina gotzainek izendatutako erlijio irakasleak egotea, eta gotzainek euren lanetik bidal ditzakete lan-uzte horri buruz inolako azalpenik eman gabe (halaxe egiten dute, hain zuzen ere, interesatuen bizitza pribatuari komeni zaion moduan)\nOraingo arautegia kontuan hartuz Haur eta Lehen Hezkuntzan Erlijioak bataz besteko 945 ordu betetzen ditu eta Bigarren Hezkuntzan beste 450 ordu.\nHau da Heziketa Físikoa eta Artístikoa baino gehiago.\nSalatzekoa da: ikasgai batzuetan pertsona guztiekiko errespetua sustatzen dugun bitartean, egoera zibila bat edo bestea izan, Gotzaintzak erlijio irakaslea kaleratu dezake dibortziatu egin delako.\nSalatzekoa da: diru publikoa erabiliz doktrinatze erlijiosoa finantzatzen ari dela.\nSalatzekoa da: erlijio arloan edukien eta ebaluazio irizpideen kontrol ezak irakaskuntza sistema osoari iruzurra egitea dakar.\nEspainiar estatuak 1979an Vatikanoarekin sinatu zituen hitzarmenen ondorioz erlijioaren eskaintza derrigorrezkoa da.\nGuraso guztiei, baina batez ere sinesten dutenei, seme-alabak erlijioan matrikulatu ez ditzaten proposatzen diegu.\nESKOLA LAIKOAREN ALDEKO PLATAFORMA\nBizkaiko Emakumeen Asanblada, Eliza Gara,BIGE, STEE-EILAS, ESK\nEsaidazu zure iritzia - Dinos tu opinión\nUna serie de colectivos nos hemos unido para realizar esta campaña - Kolektibo batzuk bildu gara kanpainia hau antolatzeko


Antibiotikoak - iBotika - Medikamenduen informazioa - Farmazia - Osasun Saila - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nAntibiotikoen erabilera geroatua\nAntibiotikoekiko erresistentzia: saihestea zure esku ere badago\nZure medikuak antibiotiko bat preskribitu diezazuke farmazian har dezazun egun batzuk pasa eta gero zure sintomek okerrera egiten badute. Hori gertatzen da berehala hartzea behar-beharrezkoa ez denean, baina eboluzioa zaintzea beharrezkoa denean. Infekzio akutu ez konplikatuetan erabiltzen da, hala nola faringitisa, otitisa, sinusitisa, bronkitisa, zistitisa…\nBaina infekzio bat badut, zergatik ez dut hasieratik antibiotikoa hartzen?\nKasu hauetan gehienetan infekzioak birikoak dira eta antibiotikoek ez dute eraginik birusetan. Bakterianoak direnean ere, kasu batzuetan, gure organismoak berak menderatzen ditu antibiotikoak hartu beharrik gabe.\nEta ezin ditut “badaezpada” erabili?\nEgun batzuk itxaroten baduzu, infekzioa bakarrik senda daiteke, eta ez duzu behar ez den sendagairik hartuko ezta ere haren albo-ondorioak jasango (beherakoa, alergiak, onddoak...).\nGainera, erresistentziak murrizten lagunduko duzu, antibiotikoek eraginkortasuna gal ez dezaten.\nZerbait gertatuko zait egun batzuk pasa eta gero hartzen badut?\nTratamenduaren hasiera egun batzuk atzeratzeak ez du prozesua okertuko edo luzatuko infekzio-prozesu akutu ez konplikatuetan.\nMedikuak adieraziko dizu zer neurri hartu behar duzun infekzioaren eboluzioa zaintzeko eta zer kasutan hasi behar duzun antibiotikoa hartzen.\nZure medikuak antibiotiko bat errezetatzen badizu "erabilera geroratua" egiteko, farmazian izango duzu eskuragarri egun batzuetan.\nOrain dela 100 urte, antibiotikoak agertu baino lehen, infekzio bakteriano soil batek hil zezakeen\nBaina antibiotikoek ez dute balio infekzio guztiak sendatzeko…\n...eta behar ez denean hartzen badira, bakterioak erresistenteak egiten dira…\n…eta horien aurrean antibiotikoak eraginkortasuna galtzen ari dira\nArrisku erreala da hori dagoeneko, mundu osoan; mende bat atzera egingo genuke\nEragotzi ezazu! Ez hartu antibiotikorik behar ez badituzu


«Gizarteari balioko dioten kantuak egiteak salbatuko gaitu»\nDenbora bat darama Mikel Markezek (Errenteria, Gipuzkoa, 1971) foku nagusietatik kanpo. Badira sei urte pasa Indar bat dabil hor (2013) estudioko azken diskoa kaleratu zuela, eta, tartean behin zuzenean aritu bada ere, beste zeregin batzuek oholtzetatik kanpo mantendu dute. Durangoko Azokaren aurretik, ordea, Biribilean Oiartzungo Mecca estudioan (Gipuzkoa) grabatutako zuzeneko diskoarekin itzuli zen. Lan horretan, bere hainbat kantu ezagun berrinterpretatu ditu Arkaitz Miner (biolina, biola, mandolina...), Julen Alonso (eskusoinua eta trikitia), Esti Markez alaba (ahotsa) eta Andrea Bidart (ahotsa) lagun zituela. Bihar Donostian aurkeztuko du zuzenean, eta otsailaren 1ean, berriz, Bilbon.\nBat aukeratu dut, asko gustatzen zaigulako Arkaitzen zatia; beste bat, oso polita gelditzen delako hiru ahotsetara kantatua, beste hura beti abestu izan dudalako Andrea Bidartekin... Hamar minutu ere ez nituen pasatuko hautatzen.\nBai, eta baita tematika ezberdinetakoak ere. Badira kantu nerabeak, 16 urterekin egindakoak. Baina berdin dio, adibidez. Hura izan zen nire lehen diskoko lehenengo kantua. Badira kantu sozialagoak ere, Konplize ditut eta, esaterako... Hori izan da gure bizitza. Zure begiek, adibidez, oso kantu nerabea da, eta gaur egun ez nuke halakorik egingo inondik ere, hori egin baino lehen ohean ezkutatuko nintzateke [barrez], baina hori ere izan nintzen. Ezin dut ukatu. Eta kantu horri eskerrak ematen dizkiot. Konplize ditut eta-ri ematen dizkiodan bezala. Hori grabatu nuen orain zazpi urte, eta oraindik ere bere bidea egiten ari da. Gaur egun ere iristen zait halako eskolatan umeek egin dutela bideo bat kantu horrekin, edo beste batek bertsio bat egin duela. Hori oso pozgarria da, eta erakusten dizu zuk egin duzun kantu horrek norbaiti balio diola. Tira, kantu horretan, pisua bereziki Uxue Alberdiren letrak dauka, baina badirudi guk ere asmatu genuela doinu katalizatzaile bat egiten.\nDiskoetxeak etortzen ziren, sinatzen genuen edozer gauza... Guk ikusi dugu dirua pasatzen aurretik eta atzetik, goitik eta behetik, baina zer jaso dugu? Zintzoki esanda, hori antzeman dut. Igual olatuak harrapatu ninduen oso gaztetxo. Arrakastak helduago harrapatu izan banindu, agian beste kudeaketa bat egingo nuen. Baina hori ez da hautatzen, eta, hau dena ziklikoa denez, nik segituko dut saiatzen kolpea jotzen. Erantzukizuna ezin delako beti kanpoan jarri. Saiatu behar dugu kantu onak egiten, eta hori egiten badugu, lekua irabaziko dugu.\nHerri kantua -eta pop-rocka ere hor kokatzen dut- harmonia eta melodia jakin batzuen barruan mugitzen da. Oso gauza minimalista eta arraroak egiten badituzu, jendearentzat ulergaitz bilakatzen da. Eta, jakina, niretzat, melodiek eta harmoniek prosodia erraztu behar dute. Nire kantagintzan, eta uste dut bertsolaritzan ere berdin gertatzen dela, behar ditut esaten ari naizen hori lagunduko duten melodiak eta harmoniak. Baina nireaz ari naiz... Adibidez, Itoiz entzuten hasiz gero, askotan Juan Carlos Perezi ez zaio piperrik ere ulertzen; baina Juan Carlos zebilen beste zerbaiten bila: melodiak, silaben jokoa... Horretan maisu bat da. Nire kantagintzan hitzak ondo heltzea da inportanteena.\nMerkatua esaten zaion horrek horretara eraman gaitu. Gero eta gutxiago beharko ditugu diskoetxeak, gero eta gehiago kontsumitzen delako saretik, eta gero eta presentzia handiagoa dagoelako hor. Niretzat, orain, inportanteena da nire masterren jabetza nirea izatea. Diskoetxe batekin negoziatuko dituzu baldintza hobeak edo okerragoak, baina lanaren jabetza berea izango da beti. Dirua jartzen dutelako, estudioa jartzen dutelako edo dena delakoagatik... Eta nik uste dut gure kantuen jabetzak izan behar duela gurea. Guk egiten ditugu, guk jartzen dugu daukagun talentua eta esfortzua, eta ikusita, gainera, zenbat saltzen den... Uste dut gero eta gehiago ikusiko ditugula beren kabuz lan egiten duten artistak.\nBihar: Lugaritz kultur etxean, Donostian, 20:00etan.


Cashel (Tipperary konderria) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nCashel (Tipperary konderria)\n52°31′00″N 7°53′22″W / 52.516717°N 7.889428°W / 52.516717; -7.88942852°31′00″N 7°53′22″W / 52.516717°N 7.889428°W / 52.516717; -7.889428\nCashel (irlanderaz, Caiseal Mumhan, esanahia Munsterreko Harrizko Gotorlekua), Irlandako Tipperaryko konderrian dagoen antzinako hiri historikoa da. Biztanleria, 4.051 pertsona, erdia inguru herrian bertan. Ondasunik ikusgarriena Cashelgo haitza (Rock of Cashel) ospetsua da.\nUrrezko harana izena duen lautada oparoaren erdian kareharrizko harkaitz handia altxatzen da. Beronen gainean hainbat eraikinen aztarnak daude. V mendean Eóganachta leinuak hiriburua harkaitzaren ingurua eratu zuen eta hurrengo mendeetan Munsterreko hainbat erregek bertatik agindu zuten. 977an Dál gCais leinuak harkaitza eskuratu eta Brian Boru errege handia bertan koroatua izan zen. Honek harkaitza gotortu egin zuen berehala. 1101ean Brian Boruren biloba zen Muircheartach Ua Briain erregeak Limerickeko apezpikuari eman zion.\nHenrike II.a Ingalaterrakoak 1172an sinodo bat antolatu zuen bertan Irlandako eliza Erromatar legeari estuago lot zekion aitzakiaz, benetako helburua irlandar kleroa kontrolatzea baitzen benetan.\n1647an ingelesek herria erasotu eta sarraski handia egin zuten, 1000 soldadu katoliko eta zibil erailez, tartean apaizak ere bai.\nCashel eta Emlyko apezpikutza katolikoaren egoitza izan zen mendeetan zehar James Butler II (1774–91) apezpikuak Thurlesen egotea erabaki zuen arte. Bere ondorengoek ere han jarraitu zuten.\nCashelgo haitza (Rock of Cashel)\nHore abade-etxea: XIII mendeko eraikinaren aztarnak, Cashelgo haitzaren azpian.\nDominikarren monasterioa: XIII mendekoa, hau ere haitzaren azpian.


SPC Visum, bideo-atezain adimendun hau aztertzen dugu Gadgeten berriak\nDomotika eta IoT gailuen analisiekin jarraitzen dugu zure bizitza ahalik eta errazena izan dadin diseinatuta dago, hori da gustatzen zaiguna Actualidad Gadget-en eta badakigu hain zuzen ere gehien gustatzen zaizuna dela, horregatik ekartzen dugu. Lortu eserlekua, gaurko kritikak aho zabalik utziko zaituelako.\nBeti bezala, zure indarguneak eta noski zure ahulguneak aztertuko ditugu. Analisi hau bideo batekin ere laguntzen dugu, ekintzetan nola funtzionatzen duen ikusi ahal izateko. SPC Visum aztertzen dugu, bideo-atezain adimenduna, zure etxeko domotika gehienez osatzeko diseinatuta., ezagutu gurekin.\nOro har, IoT produktu gehiago aztertu ditugu azken hilabeteetan, Horregatik gomendatzen dizugu zerbait berrikuspenen atalera joatea. Esan behar dizudan modu berean, analisi hau zuzentzen duen bideoa da produktua dirudiena bezain interesgarria den ikusteko modurik onena, funtzionamenduan ikusten dugunez, lehenik eta behin pasatzea gomendatzen dizugu eta ondoren osatu idatzizko analisi honekin. SPC Visum-en interesa baduzu, prezio onenean erosi dezakezu Lotura hauGoazen azterketarekin.\n3 Konfigurazio eta erabilera probak\n4 Grabatzeko gaitasunak eta editorearen iritzia\nBeti bezala kanpotik hasten gara, SPC Visum hau paketetik atera bezain laster ikusten duguna. Nahiko trinkoa den eta harritzen gaituen bideo-atezaina aurkitzen dugu, kamerarekin edozein interfono handiagoa da, nahiz eta agian meheagoa izan, bai. Daukagu neurri hauek: 6,6 x 13,5 x 3,8 cmSareko edozein puntutara zuzenean konektatzen den ate-hotsarekin batera, 4,5 x 7 x 6,5 cm-ko nahiko trinkoa denez, ez da zalantzarik izaten. Pisuari dagokionez, bideo-atezainarentzako 262 gramo ditugu eta atez atekoarentzako 53 gramo, Bereziki ez dira produktu astunak ere, bideo-atezainean sartutako bateriak paketeko pisutsuenak direla esango nuke.\nPlastiko beltzean daude eraikiak, Paketean behar duzun guztia dugu, entxufeetatik torlojuetara eta bit-bideoa horman instalatzeko bitetara, egia da lapurtzea nahiko erraza izan daitekeela, baina bideo-atezainek baino gehiago ez. Aurrealdean kamera dugu mugimendu sentsorearekin eta LED infragorriekin, besteak beste gaueko ikuspegia aprobetxatzeko aukera emango diguna. Beheko erdialdean botoia biribildua dago, LED arkua duena, mugimendua hautematen duenean argitzen dena eta funtsean kanpaia jotzeko balio duena.\nBeno, kamerarekin hasten gara, garrantzitsuena. HD bereizmenean grabatzeko gai den sentsorea dugu, hau da, 720p. Grabazioaren bereizmena 1280 x 720 izango da eta sentsore berarekin argazkiak ere atera ditzakegu. Hau nahikoa baino gehiago da ikusmen angelu osoa dugula kontuan hartuta 166 gradu diagonalean, horizontalak, berriz, estandarra izaten jarraitzen du. Biltegiratze arazoa bere esku geratzen da sartutako 8 GBko microSD txartela paketean beti nahi dugun edozein microSD-rekin alda dezakegu, gehienez 32 GB-ko biltegiratzearekin.\nBadugu higidura-sentsorea kamera aktibatuko du botoia LED argia piztu nahi badugu, hautsaren eta uraren aurkako erresistentzia, bi bozgorailu eta sei metroko gaueko ikuspegia. SPC Visum honen ezaugarri teknikoei buruz ezer gutxi gehiago hitz egin dezakegu, baina komeni da gogoratzea paketean torloju poltsa bat, USBetik microUSBrako bi kable eta erabiltzeko gida azkarra daudela, zulagailuarekin eta beharrezko tapoiekin batera. izan ere, egokitzat jotzen dugun horman SPC Visum jarri behar da zuzenean.\nKonfigurazio eta erabilera probak\nKonfigurazioa erraza da. Egin behar dugun lehenengo gauza da atez atekoa soinua nahi dugun tokian konektatzea, zenbat eta bideo-atezainetik gertuago, orduan eta azkarragoa da. Hori egin ondoren, SPC IoT (iOS) (Android) aplikazioa deskargatuko dugu eta berrezarri botoia sakatuko dugu sei segundoz LEDa keinuka dagoela ikusteko, orduan "+" sakatuko dugu SPC Visum-ek eta ikusiko dugu WiFi-ren gakoa (2,4 GHz-ko sareak soilik) sartzen dugunean segundo batzuetan zehar, automatikoki eta azkar konektatzen dela, hori IoT produktuen SPC sortaren abantaila da.\nKonektatu ondoren aplikazioaren funtzio guztietarako sarbide zuzena dugu, oso abantaila interesgarria da. Grabazioaren emaitza ona da argiztapen baldintza txarretan ere, nahiz eta gaueko ikuspegia izatea ez den arazoa izango. Analisian ez dugu konexiorako arazorik izan 10 metrotik gertu dagoen bideratzailetik distantzietan, baina imajinatzen dugu urrutiko gehiegikeriak deskonexioak ere sor ditzakeela. Bi bateria ditugu, beraz kablerik gabe egin genezake, nahiz eta pertsonalki konexioak aprobetxatuko nituzke behin betiko sarbidea emateko eta kargatu beharrik ez izateko.\nGrabatzeko gaitasunak eta editorearen iritzia\nAplikazioaren bidez bideo-atezainarekin zuzenean hitz egin ahal izango dugu bozgorailu bikoitz baten bidez, modu berean grabazioak, pantaila-argazkiak egin eta memoria txartelean gordetako grabazioetara sartzeko aukera ere izango dugu, Grabazio hauek begizta batean gordeko dira eta ezabatu egingo dira berriei lekua egiteko, baina zuzenean sar gaitezke eta gure gailu mugikorrera deskargatu nahi baditugu, horrek lagunduko liguke segurtasun kontuetan. Garrantzitsuena da mugikorreko jakinarazpenei esker atezainari azkar eta edozein lekutan erantzuteko gai izango garela.\nKonfigurazio eta instalazio errazak\nPrezioa lehia baino baxuagoa da\nMaterial batzuk nahiko bidezkoak dira\nAndroid-en, igorpenak batzuetan huts egin dezake\nEzaugarri ugariko produktu baten aurrean gaude eta horrek 119 euro balio du, Merkatuan aurkitu ahal izan dudan bideokomunikagailu adimendunik merkeena da. Argi dago lapurtzea ez dela zailena edo eraiki onena, baina preziora egokituz, SPC Visum honi ezin zaio eskatu baino gehiago eskatu eskaintzen du. Amazonen edo zure kabuz eros dezakezu webgune bidez esteka honetan. SPC Visum honi buruzko edozein zalantza izanez gero, ez izan zalantzarik eta galdetu Twitter-en (@tramankulua) edo iruzkinen koadroan.\nArtikuluaren bide osoa: Gadgeten berriak » Gadgets » SPC Visum, bideo-atezain adimendun hau aztertzen dugu\nKonektatu al daiteke sarraila elektrikoarekin atea irekitzeko?\nTrikimailuak Spotifyri telefonoan ahalik eta etekin handiena ateratzeko\nNola gehitu lasterbidea Windows hasierako menuan


Ugaranean egun osoan festa izango da bihar, San Lorentzo egunez | GABIRIARRAK\nPosted: 2011/08/09 in Ekitaldiak, Festak, Gizartea\nEtiketak: auzoak, egitaraua, festak, jaiak, korta, san lorentzo, ugarana, zozkerak\nAbuztuak 10, asteazkena, herriko jai nagusietarako motorrak berotzeko eguna da bihar. Ugarana bailaran San Lorentzo eguna ospatuko da, ibarraren goialdean. San Lorentzoren kaperan meza izango da lehenbizi (11:00etan), eta ondoren egun osorako egitaraua hasiko da.\nSan Lorentzoren ermitan meza, duela hiru urteko abuztuaren 10ean. AMM\nKorta jatetxea izango da, ohi bezala, biharko jai egunaren bilgune. Hamaiketakoa zerbitzatuko dute meza ondoren, eta gero, bazkaltzen geratu nahi duten guztiek, San Lorentzo bazkaria izango dute.\nArratsaldean, 16:00etan, mus txapelketa hasiko da. Gauean, 21:00etan, auzo afaria. Txakilikuatroko edadetuenari oroigarria emango dio Korta Jatetxeak, omenalditxoa egitearekin batera.\nAfal ondoren hiru bertsolarik kantatuko dute: Iñaki Murua herrikidea, Julio Soto nafarra, eta Xabier Euzkitze gipuzkoarra daude iragarrita. Kontatu ahala alditan soilik kantatu du azpeitiarrak azken urteotan jende aurrean.\nMusika eta trikitilariak ariko dira gero, dantzaldia girotzen.\nSasipilotari lehiaketa herrikoiko finalaurrekoak bihar jokatuko dituzte


ARTAZIAK - izarkom\n(+34) 666 559 091 / 658 737 280\nAroztegia. Amara, 22.\nArtaziak hezkuntza artistikoa eta bitartekaritza kulturalean aritzen den gizarte ekimeneko kooperatiba bat da. Praktika eta metodologia artistikoak, ezagutzen partekatzea, eta eraikuntza eta eraldakeratako tresna baliagarriak diren ikasketa-prozesuak bultzatzen ditugu. Hezkuntza elkarren arteko hartu-eman gisa ulertzen dugu; elkarrizketaren bidez, harreman eta errealitate berriak sortzeko aukera duen espazio gisa. Gure proiektuak izaera soziala dauka; aniztasun kultural eta desberdintasunetik abiatzen da, eta, aldaketa sozial, politiko eta kulturalak bideratzeko asmoz, pertsonon gaitasun kritikoa indartzea bilatzen du.


Aurrekoa Maiatzak 17 Osteguna Hurrengoa\nMaiatzak 17 • • Euskara +\nEgungo gizartean teknologia egokiak oinarri izango dira jendarte antolatu eta burujabe bat lortzeko bidean. Horren inguruan eztabaida martxan jarri eta zeresana duten entitate eta eragileak biltzeko, Informatikari Euskaldunen XI. Bilkuraren gaia Burujabetza Teknologikoa izango da. Aldi berean, Euskarazko Internet III. Eguna ere ospatuko dugu.\nIzen-ematea zabalik dago.\nMaiatzak 17 • 19:30 - 21:00 • Koldo Mitxelena Literatura\nTere Irastortza (Zaldibia, 1961), ikasketaz filologoa, Ibilbide luzeko idazlea da, eta poeta oroz gain. 1980an plazaratu zuen lehen liburua, Gabeziak. Obra poetiko oso oparoa osatu du harrezkero, olerkia, saiakera eta zutabegintza landuz batik bat. Beasaingo Andramendi ikastolako zuzendaria da, eta Bergarako Idazle Eskolako sortzaile, irakasle eta zuzendaria ere bai. Tere Irastortza Euskal Idazleen Elkarteko (EIE) lehendakaria izan da. Txoriak dira bederatzi (Pamiela, 2017), ohar, gogoeta eta hainbat poematik abiatu duen haren liburu berria euskal, emakume, irakurle eta idazle baten liburua da.\nMaiatzak 17 • 18:00 - 20:00 • Tabakalera Tailerrak\nEuskarazko Internet Eguna 2018\nMaiatzak 17 • 17:30 • Euskara +\nMaiatzaren 17an, Nazioarteko Interneten Egunean, PuntuEUS Fundazioak komunitatearekin batera ospatuko du Euskarazko Internet Eguna, hirugarrenez. Ekitaldia Miramon Parke Teknologikoan izango da, 17:30ean. Ospakizuna UEUk antolatutako Informatikari Euskaldunen Bilkuraren ostean egingo da.


Egin jauzi, egin gora, egin pixa,\negin oihu… Ez zaitez gelditu\nitzultzailea: Irene Hurtado de Saratxo\nJauzi egin, gora egin, pixa egin, oihu egin. Itziar Okarizek hirigunean esku-hartze somatikoak egiteko programa bat ematen digu, Heidegger-en 1951. urteko Eraiki, bizi izan, pentsatu programa klasikoa ondo ordezka zezakeena.\nHasteko, ez dago gauza askorik. Politika-arloan txertatzeko gune bat, aski merkea eta eskuragarria dena: gorputz bat. Gorputz batek jauzi egiten du. Altxatzen da. Paperezko lorez betetako lorategi txiki baten gainean ari da flotatzen, eta Popova-ren begirada du aurrean, bi hesoletatik zintzilikatuta dagoen kamiseta-pankarta batean. Bi oin tinko bermatzen dira ezerezaren gainean. Lebitatzen ari dira. Gorputz bat flotatzen da, zuntzezko lorez betetako lorategi txiki batez estalita. Aski mugikorrak diren lau gorputz-adar enborretik urruntzen edo bertara hurbiltzen dira. Gorputza ez dago grabitate-indarrik gabeko giro batean; ez, gorputza ikus-entzunezko erregistroko protesi bati lotuta dago, eta protesi horrek ekintza bat ekoizten du, lurreko grabitazio-legeen mende izan ditzakeen egoeretako bat eraikitzen du.\nRed Light, Saltando en el estudio de Marta (1994). Itxura batera, hala bideoak nola argazkien sailak dokumentu izaera dute, eta une labur batez erreferentearen kanpokotasunaren lilura sinetsarazten digute. Baina trantsizioko denboraldi honetan, irudi analogikotik digitalera igarotzen ari garen aldi honetan, begira dagoen subjektuaren eta irudikatzeko dauden moduen arteko harremanak bat-batean eta zakarki ari dira berregituratzen, eta ezerk ez digu bermatzen aurrean dugun irudikatze-gunea mimetikoa denik. Beharbada ordenagailu bidezko diseinu bat izango dugu aurrean, hegan egiteko simulagailuek erabiltzen dutenaren moduko diseinu bat.\nBestela esanda: beharbada jauzi simulatu bat izango da honako hau. Kasu honetan, irudia datu abstraktu bat izango litzateke, bektore matematikoen eta seinale elektronikoen ekoizpen huts bat. Irudi hau digitala izango balitz, non egongo litzateke gorputza? Nor egongo litzateke jauzi egiten?\nBaina, irudikapeneko gune mimetikoa desegiten den bitartean, gorputzak jauzi egiten du, bere burua irudikatzen du hortxe, milurtekoaren bukaeran, bozkarioz, bi ikus-erregimenen artean zintzilikatuta. Muybridge zaharrari punk-rocka gustatzen zaio. Izan ere, hitzak gehiegikeriaz puztuz, zalantzarik gabe esan genezake punk-rocka zera besterik ez dela, Muybridgek irudikatzeko duen borondatea gitarra elektriko batera konektatuta. XIX. mendearen bukaeran, argazkigintzak zabaldu zuen irudikapenaren espazioak zentzua galdu zuen; eta, hori gertatu baino lehentxeago, gorputz batek dantza egiten du, presaz estututa espazio horretan bizitzeko. Jauzi baten mikro-denbora, lebitazio batena. Loriazko lipar bat. Segundo marjinal bat, axolagabea eta, hala ere, heroikoa. Aski da obturadorearen itxi-ireki bat egitea, subjektu bilakatzeko. Oraindik argazki bat: une utopikoa. Ez egia, ez gezurra. Begi-bistakoa eta agerikoa, besterik gabe.\nArgazkigintzako gorputz batek, sintetizagailu elektroniko bati konektatuta, era kontzientean eta argi ematen ditu aditzera, obturadorea eskuan duela, bera osatzen duten ikusizko teknologiak. Bistaratze modernoaren azken hondarra, ezagutzeko eta subjektibizatzeko dituen moduekin, begiradaren gozamen bereziekin eta dituen botere-ekintzekin. Argazkiko subjektu horrek (ikusmen-kodifikazio industrial, mekaniko eta serialaren molde berrian ohikoa denak) hauxe du bereizgarri: betiko erauzi dutela begi onto-teokratikoan errotuta dagoen kanpoaldeko kokapen finkotik, eta bete-betean sartu dela esanahiaren joko irekian. Hortxe dagoela, zintzilik, esanahiaren birkodetze kulturalaren mendean, ikusgai bilakatzeko zain. Ez barruan, ez kanpoan; ez goian, ez behean. Gorputz batek jauzi egiten du. Siouxsie-k soinu-banda jartzen dio mutazio epistemologikoko une mitiko horri, baina bere ahotsa lore flotatzaileen hondar bideoinpresionistaren ondoan baizik ezin da entzun:\n…the Polaroids ignite on seeing their subject\nand the aperture shuts —too much exposure\nVoyeur sucks into focus —floodlit the glossy kiss-pit\nbut as emulsion drips down, down\nthe aperture shuts —too much exposure\nCome into this room —come into this gloom\nSee the red light rinsing another shutterslut wincing\nthe sagging half-wit sister, pretty, pretty picture\nof an ancient nipple shrinking —that Kodakwhore winking\n‘til the aperture shuts —too much exposure.\nMartha Rosler-ek honelaxe itzuliko zituzkeen basati samarrak eta politikoki batere zuzenak ez diren lerro horiek: «Ukatzen badugu argazkiaren esanahia gizarteko bizitzaren fluxuan murgiltzea dela, babesa ematen diogu argazkiak objektu gisa duen estatusari, horma batetik zintzilik dagoen kontsumoko gai hutsal gisa duen estatusari» (Rosler, 2007: 117). Bide batez esanda, horixe gerta zitekeen Popovaren irudiarekin Red Light lanaren barruan; alabaina, argazkia orain kamiseta-pankarta bilakatu da, eta, era horretan, gizarteko bizitzaren fluxuan sartu da, atzera berriz. Gorputzak jauzi egiten du, eta ez dakigu zer lortu nahi duen horrekin, argazkigintzak eta haren historia biopolitikoak berezkoak dituzten identifikaziozko prozesuak, jarduteak, teknikak eta instituzioak gainditu nahi dituen, edota horietan sartu nahi duen. Edo bi gauzak lortu nahi dituen. Handik urte batzuetara, Escribir con una linterna izeneko sailean, antzeko prozedura bat baliatuz (irudikapenean argazkiaren erakusketa-denbora argi azalduz), Okarizek gorputza iruditik aterako du eta argi-arrasto bat baizik ez du utziko: linterna batek, diafragma irekiaren aurrean, rock kanta baten letrak iluntasunean idaztean marrazten duen arrastoa. Ekintza horien izena hauxe izan liteke: «Episteme modernoaren ertzean egindako jauzia, Siouxsieren soinu-bandarekin». Ez gelditu. Segi, ez zaitez gelditu.\nGorputzak, fluxuak, argi-sortak, soinu-bibrazioak, eraikinak, kaleak, hiriak… Alabaina, kritikaria tinko hezita dago, tradizio heterosexualak irudia deskodetzeko duen usadioa du barneratuta, eta, beraz, berehala adierazten du jauzi egiten, gora egiten, pixa egiten, oihu egiten duen gorputz hori... emakume bat dela. Batzuek une batez uste dute igel bat ikusi dutela, espazioan esertzeko ahaleginak egiten ari dela; baina berehala onartzen dute argazkian «emakumeen bi agerpen» daudela (Popovaren begirada eta jauzi egiten duen gorputza) (Andersson, 2002: 27). Zergatik errepikatzen dute kritikek, behin eta berriz, emakume baten gorputza dela, espainiarra edo euskalduna den emakume artista baten gorputza dela? Nondik azaltzen da ziurtasun hori? Zein aztarna utzi du artistaren anatomiak edo sorlekuak obran estanpatuta? Heideggerrek edota Iparramerikako Homeland and Security Sailak erantzun hobea emango liekete galdera horiei. Edo, libratuko al gaitu arteak ergelkeriaren eta sen onaren tiraniatik? Lortuko al du?\nItziar eta biok New Yorken ezagutu genuen elkar. Urtebetetze-jai batean izan zen, hara gonbidatu baikintuen Sally Gutiérrezek, bion laguna zen artista batek, alegia. Berehala igarri genuen nor ginen, baina ez emakumeak, espainiarrak edo euskaldunak ginelako. Elkar ezagutu genuen, baina ez zerbaiten kide edo partaide izateko sentimendua izan genuelako; aitzitik, identifikazio-ezaren sentimendua izan genuelako igarri genuen. Lehenengoz topo egin genuen aldi hartan, gure artean sortu zen elkartasun haren oinarriak mugimendua, legea haustea eta arauari uko egitea izan ziren. Gu biok zirkuitu desberdinak ari ginen egiten hitz horien inguruan, traizio desberdinak sorrarazten, eta gorputz eta plazer desberdinak izateko aukera ematen ari ginen; baina, hala ere, biak ginen nomadak, herrigabeak eta generoaren disidenteak. Nire iritziz, Itziarrek ezin hobeki irudikatzen zuen punk riot postlesbianoaren espiritua: beso gihartsuak, buru erdia kaskamotz utzita, eta ilea bi mototsetan lotuta burezurraren albo banatara, elkarrengandik aldentzen ziren bi antena eratuz, gona galtzen gainean, zabor-biltzaileek erabiltzen dituzten botak edota erizainek dituzten zapata zuriak galtzerdi gorriekin, eta soinu-banda elektrifikatua. Itziarren gorputzak, tresna kultural baten gisa, argi erakusten zuen identitate «lesbiana» jada ez zela sexu jardute debekatu batzuen ondoriozko izate bat. Aitzitik, horren ordez, disidentziaren estetika bat zen, hau da, jardute feministei eta punk-rockei eta, orobat, generoaren eraikuntza arauemaileari buruz queer teoriak egiten zuen kritikari lotuta zeuden zeinuen multzo bat zen, eta subjektibotasun ugari sorraraz zezakeen. Hala, beraz, gutxiengoek protesta edo kexa zibila egiteko dituzten teknikak hartu eta merkataritzako fetitxe bilakatzen duten birziklatze-prozesuaren beste muturrean gaude. Hemen artea saiakuntzak egiteko espazio bat da, gune horretan identitatea (nazioa, sexua, generoa) desnaturalizatzeko estrategiak asmatzen eta hedatzen dira, eta, era horretan, Brian Holmes-ek (2003: 27) esaten zuenez, «aldizkako iraultzak egiteko beharrezkoak diren gune hauskorrak» zabaltzen dira.\nGogoan dut guztiz txundituta geratu nintzela ulertu nuenean estetika lesbiana desnaturalizatu eta testuingurutik atera ahal zela, beste jarrera eta beste jardute batzuek estetika hori hartu eta bereganatu zezaketela, indize kritiko eta glamour-modu baten gisa. «Alde zitala interesatzen zait sorkuntzako espazio gisa» (Okariz, 2004): esaera hori baliagarria izan liteke zehatz adierazteko zer diren queer politiken bereizgarriak izan diren inbertsio performatiboko teknikak eta estigmari esanahi berria emateko teknikak, hala Claude Cahun-ek, nola The Diggers edo The Black Sun Productions taldeek erabili dituztenak. Eta esanahi berria emateko prozesu horrek ez zuen inolako zerikusirik Itziar Okariz lesbiana, emakumea, espainiarra edo euskalduna izatearekin. Ez, behintzat, lau sintagma horiek, ziurtasun anatomiko edo desira adierabakar eta aldaezin baten ondoriozko izaera edo identitate egonkortzat hartu beharrean, eraikitako jarrera eta fikzio politiko gisa hartzen ez baditugu; eta, era berean, jotzen ez baldin badugu sintagma horien esanahia berriz era daitekeela testuinguruaren arabera, eta haien ekoizpen performatiboaren bektoreak (hizkuntzak, errituak, espazioarekin eta beste gorputz batzuekin harremanetan jartzeko kultura aldetik onartuta dauden moldeak) mugitu eta lekuz alda daitezkeela.\nGorputz batek pixa egiten du. Gorputz batek gora egiten du. Berdin dio artistaren gorputza den edo beste gorputz bat den; kolokan dagoena ez baita banakotasuna, ezta barne-barneko alderdia ere, kolokan dagoena gorputz guztiek duten arkitektura biopolitikoaren izaera baita. Artistaren hasierako lan batzuetan, argi azaltzen da kultura eta arkitektura aldetik eraikitako gorputzaren dimentsio hori eraginkortasunez miatzeko prozesua. Hala, gorputza manipulatzen hasi zen, collage tekno-organiko bat balitz bezala, eta lehenik ilearekin jostatzen hasi zen. Costuras de 9 y 4,50 cm de pelo humano sobre la piel (1993) lanean, ilea lekuz aldatzen da eta hazten da (atzera-puntadak eginez ilea ezartzeko haur-teknika baten laguntzaz) esku bateko atzamarren gainean. Bitxia bada ere, ilea eta eskua, biak ala biak dira gizatiarrak; baina mentuak gizatasuna kentzen die, eta azpikoz gora jartzen du eskala, organoak gorputzik gabeko paisaia bilakatu arte. Bodybuilding (1993) izeneko lanean, Okarizek organo sintetikoak diseinatzen ditu, poliuretanoa eta giza ileak erabiliz, eta, era horretan, bi protesi sortzen ditu: bularrean ileak dituen protesi bat, eta aurpegi-isats bat, masailezurraren luzapen artifizial gisa erabil daitekeena.\nItxura denez, saiakuntza horiek gorputza bera eta gorputzak teknologiarekin duen harreman osagarria (ordezkapena, mendekotasuna, erotizazioa, lotura…) aztertzen dituen ikerketa zabalago baten barruan daude. Ikerketa zabalago hori lehendik hasita zegoen; horra hor, adibide nabarmenetako batzuk aipatzeagatik, Rebecca Horn-ek Overflowing Blood Machine (1970) lanean hodiak eta likidoak erabiliz egin zituen kanpoko ekipamendu fisiologikoak, eta Cornucopia (1970) laneko maskara-birikiak, edota Vito Acconci-ren Virtual Pleasure Mask (1993) lanean agertzen diren eskafandra sexualak. Arte-ikerkuntzako prozesu horren ondorioz, hipotesi bat sortu zen gorputzak gizarte teknifikatuetan duen estatusari buruz. Izan ere, gorputza ez da jada espiritua gordetzen duen ontzi materiala; orain gorputza kontrol eta normalizazio politikorako prozesu multzo baten ardatza da, eta horri Michel Foucault-ek (2001) bioboterea esaten dio. Botere horrek ez du jada jokatzen lege negatibo baten gisa. Aitzitik, botere horrek teknologia politiko orokor baten itxura hartzen du, eta jakintza-arlo askotako arkitekturen bidez, eta higiene publikoko proiektuen, hezkuntza-programen edota hirigintzako planen bidez jarduten du. Ez dugu entelekia konplexurik edo korapilatsurik irudikatu behar. Subjektibotasunaren gobernua eguneroko kontuetatik abiatuta aritzen da, gauzarik hutsalenetatik hasita. Botere hurbila, erabilgarria eta lagunkoia da; Itziar Okarizek bere lana azaltzean aipatzen duen bularretakoaren antza du botere horrek (gaztelaniazko sujetador hitzak duen sustrai etimologikoaren aldetik ere bai): «Orain dela gutxi zera galdetu zidaten: zure bularrek zer-nolako itxura dute? Jantzita daramadan bularretakoak duen itxura dute, eta bularrei eusten eman ditudan 30 urteena ere bai», «niri iruditzen zitzaidan silikonazko bularretakoak oso protesi naturalizatuak zirela, gorputza eraikitzen baitute eta, hala ere, gu ez baikara horretaz ohartzen» (Okariz, 2004). Bularretakoa, feminitatearen osagarri kultural gisa, subjektibizatzeko indar bat baizik ez da, generoa ekoizteko teknika bat, eta haren historikotasuna guztiz ezkutatuta eta kamuflatuta dago, intimitateko, edertasuneko eta begirunezko ereduen azpian. Gorputza bera protesi politiko bilakatu da. Ansium (1995) lanean agertzen den latexezko gorputz-zorroa egiteko prozesuaz ari dela, hauxe dio Okarizek: «Gorputz osoaren molde bat eraiki nuen, eta azalaren erreplika bat ere bai. Ekintza bat erabili nuen gogoan, keinu soil bat, esate baterako, azal hori janztea eta eranztea, eta, bitartean, argazki-makinaren kliskagailua sakatu nuen, eta dena bideoan grabatzen hasi zen. Horrela, ehunka argazki metatu nituen, eta, horietan guztietan, azala tresna gisa agertzen da, janzten eta eranzten duzun jantzia izango balitz bezala. Azal hori jantziko zuenak, nornahi zelarik ere, sexu femeninoa izango zuen, eta titiak, eskuak...» (Okariz, 2004). Okarizek azala lantzen du readymade politiko bat izango balitz bezala. Gainera, bigarren azalari hirugarren azal bat gaineratzen zaio: argazkiko azala, hau da, metaprotesi bat, zorroa eta gorputza aldi berean xurgatzen duena, eta kanpoaldearen kanpoaldea agerian uzten duena, ifrentzua izango balitz bezala. Auto-prostetikotzat har genitzakeen lanen sail hori, nolabait, gorenera iristen da The Art of Falling Apart (1996) izeneko lanarekin. Instalazio horretan bideo multzo bat dago, eta bideo horietan giza tamainakoa den eta bi oin dituen untxi arrosa baten ekintzak daude filmatuta. Untxia egiteko, bestalde, Ansium lanean azaltzen den alteritate dermikoa hartu zuen abiaburutzat, eta bi belarri dituen txano bat gehitu zion gero. Protesia, hasieran, artistaren gorputzaren simulazioa zen, baina gero subjektibotasunerantz jo zuen etengabe, eta pertsonaia transgeneriko bat sorrarazi zuen azkenean. Pertsonaia hori ez da animalia, ez gizakia, ez femeninoa, ez eta maskulinoa ere, eta bere burua suntsitzen du Martaren Artelekuko estudio zaharrean joko odoltsu bat eginez. Estudio horrexetan, gorputz batek jauzi egiten du argazkigintzaren aroaren bukaera ospatzeko. Prozesua erabat burutu da: gorputzak ondo daki arkitektura biopolitiko bat dela, eta prest dago hiri bilakatzeko.\nOrduan, ihesaldi bat hasten da. Hiriko mikrogerrilla bat jartzen da abian, entzumen partikulaz eginda dagoen armada bat, armadarik txikiena baina aldi berean izugarri eraginkorra. Gorputz batek pixa egiten du New Yorkeko Greenpoint Avenueko 167. zenbakiko zelaigunean, Soho Grand Hotelen (NY), Elizabeth Towneko Wadhams Roaden (NY), Brooklyngo River Streeten auto baten gainean, Irungo Zubimuxu iturrian, New Yorkeko Brooklyngo zubian, Rhin ibaian Dusseldorfen. Gorputz batek gora egiten du Bilboko Plaza Biribilean dagoen Renferen eraikinetik. Gorputz txikiago bati heltzen ari den gorputz batek pixa egiten du Brooklyngo Pulansky zubian. Gorputz batek pixa egiten du Berlingo Atle Gerhardsen galerian. Gorputz batek oihu egiten du Bilboko Guggenheim museoan edota New Yorkeko kaleetan. Gorputz bat igo egiten da trafiko seinale batera, eta Utrechteko Neude plazako eraikin batera ere bai.\nItziar Okarizek esaten du nahiago duela ekintza hitza erabili esku-hartze horiek izendatzeko, performance hitza erabili baino. Alde batetik, ekintzaren hizkuntza Austriako situazionismoaren eta akzionismoaren hizkuntzari dago lotuta; baina, bestetik, zerikusia du gune publikoan gorputza era estrategikoan erabiltzeko, eta protesta egiteko eta desobedientzia zibila sustatzeko dauden jardute ekintzaileekin. Era berean, lotura du 60ko hamarkadaren bukaeratik aurrera ikusgarritasuna aurkitzeko azaldu ziren moldeekin, hala nola, mikropolitika feministekin, arrazakeriaren aurkako mikropolitikekin eta sexu-gutxiengoek zituztenekin. Alabaina, Okarizen lanetan agertzen diren gorputza eta espazioa arautzeko prozesu politikoak aztertzerakoan, badirudi ez dela aski ekintzaren eta performancearen artean dagoen aurkakotasuna.\nNolanahi ere, argi dago pixa egitea, gora egitea edo oihu egitea ez direla ikuskizunak; egoera esperimentalen diseinuak dira, benetako espazioan-denboran eginak. Esku-hartze horiek, nolabait, teknikak dira, haien bidez ondo ohartu ahal baikara generoak eta hiriak dimentsio performatiboa dutela, eta dimentsio hori eraikita dagoela. Esate baterako, Mear en espacios públicos o privados izeneko sailak gogora ekartzen digunez, sabel hustea pribatizatu egin da eta modu desberdinean arautu da, gorputza maskulinotzat edo femeninotzat hartu den kontuan hartuta, eta prozesu horiek hiri modernoaren forma eratzen duten prozesuak dira. Gorputz maskulinoa da jendaurrean eta zutik pixa egiteko gizartearen baimena jaso duen hori. Gorputz femeninoari dagokionez, berriz, iraizteko zereginak erabat pribatizatu dira, eta belauniko jarri behar du nahitaez sabela husteko. Bertikaltasuna, publikotasuna, maskulinotasuna / tolestura, pribatutasuna, feminitatea. Aurkakotasun horiek (beste aurkakotasun batzuekin batera, hala nola, solidoa/jariakorra, ikusgaia/ikusezina, objektua/ehuna, hutsune figuratiboak/arloak) gure hiriko kartografia antolatzen dute eta genero-aldeko segmentazioak sorrarazten dituzte. Baina aurkakotasun horiek ez dira sistema itxiak; testuinguru irekiak dira, eta esanahi berriak har ditzakete.\nJudith Butler-ek proposatutako definizio performatiboan, genero-identitatea (maskulinoa edo femeninoa) edo sexu-identitatea (heterosexuala, homosexuala eta abar) ez da esentzia bat; aitzitik, genero- edo sexu-identitatea «egiten dugun zerbait» da, ekintza eta performancea da aldi berean, gizarteak erritual bihurtu duen prozesu bat hainbat aldiz errepikatzearen ondorioa.\nGenero-identitatea ez da legea gorputzaren gainean inskribatzearen ondorio mekaniko eta geldiezin bat; ez, genero-identitatea «antzeztoki mugatu eta hertsi batean egindako bat-bateko jardun bat da» (Butler, 2006: 13). Identitatea ekoizteko teknika horien oinarrian, gorputzaren joko aldakorrak daude, eta joko horiek etengabe errepikatu behar dira naturaltzat hartu ahal izateko. Hortaz, bada, haietan esku hartu ahal da, aurre egin ahal zaie, eta desbideratu ahal dira (détournement). Irakurketa determinista bati jarraiki, identitatea makineria politikoaren kausa-ondorioa izango litzateke; baina, irakurketa horren aurrez aurre, Okarizen pixa egin, gora egin edo oihu egin (Irrintzi) sailek argi nabarmentzen dute genero-araua hauskorra dela, arau hori legezkotzat jotzeko testuinguruak etengabe berreraiki behar direla, eta arauak berezkoa eta barru-barrukoa duela huts egiteko aukera.\nHargatik, ekintza hitza jarduten duen subjektuaren eta ekintzari zentzua ematen dion intentziozko esparruaren ideia klasikoaren mende dago oraindik, eta, hortaz, dirudienez, ez da aski aditzera emateko gorputz-hiriak —pixa egin, gora egin, oihu egin… sailean dagoen makineria biopolitiko gisa— arauaren antolamendua itxuraldatzeko izan dezakeen indarra. Ira Livingston-ek ematen zuen aholkuari jarraiki, gorputza eta teknologia ez ditugu gehiago ulertu behar «eragile eta jasaile modura, edota gune eraiki eta eraikitzaile gisa» (Livingston, 1997: 96); aitzitik, hemendik aurrera, beste modu batera irudikatzen hasi behar dugu, hain zuzen, arkitektura teknobizidun gisa bururatu behar ditugu, jardute sozialak eta ekonomikoak, materia sintetikoak, molekula-kateak, konglomeratu organikoak, hizkuntzak… lekualdatuz eta trinkotuz eratutako arkitektura gisa… Baina Okarizek urrunago eramaten gaitu. Gorputzek eta sexu- eta genero-identitateek teknobiopolitikoki eraikita dagoen dimentsio bat dutela gogoan hartu ondoren, orain, esku-hartze horiek elkarketa (assemblages) somato-urbanoak direla irudika dezakegu, benetako arkitektura iragankorrak direla, arkitektura horietan gorputzak eta gorputzaren fluidoek hiriko beste konglomeratu batzuekin bat egiten baitute, eta azpikoz gora jartzen baitituzte hiriaren identitatea ekoizteko programak. Egitura iragankor horietako batzuk arkitektura hezeak dira (gorputza-fluidoa-hiria elkarketak edo assemblages); beste egitura batzuk, berriz, gorputzak eta fatxadak bat egiten dutenean sortzen dira; eta beste batzuk, azkenik, soinu-arkitekturak dira. Hiri-saiakuntza horiek generoaren legearen zitazio desbideratuak dira, testuingurutik ateratako inskripzioak: femeninotzat hartu den gorputz batek —are gehiago, ama baten gorputz gisa hartu den gorputz batek— zutik egiten du pixa, gora egiten du eraikin baten gailurreraino, edo oihu egiten du, eta haren fluidoak, haren irudia edo haren ahotsa sakabanatu egiten dira, eta gune publikoa kutsatzen dute.\nArkitektura hezearen kontzeptuak aukera emango liguke Mear en espacios públicos o privados saila beste ekintza eta performance batzuekin harremanetan jartzeko, gorputza-fluidoa-hiria antolamenduak abiaburutzat hartuta sortzen diren ekintzekin edo performanceekin lotzeko. Itziar Okarizen sail hau aztertzen dugunean, ezinbestekoa da harremanetan jartzea Bruce Nauman-en Self Portrait as Fountain (1966), Shigeko Kubota-ren Vagina Painting (1965) edo Carolee Schneemann-en Interior Scroll (1975) bezalako performanceekin. Hiru kasu horietan gorputzaren barnealdea biltegi modura erabiltzen da, eta barnealde horretatik likido bat isurtzen da, forma jakin bat eratzeko, eta eskritura edo aztarna bat osatzeko. Beste arkitektura heze batzuetan ere agerian dago pribatutasunaren eta publikotasunaren arteko muga berriak diseinatzen dituen marka kartografiko gisa arkitekturak duen indar hori, eta hiriak gutxiengoen aurkako indarkeriarekin duen konplizitatea begi-bistan jartzeko arkitekturak sortzen duen artxiboa ere bai. Hori argi eta garbi ikusten dugu, esate baterako, Chris Rush-en gorputzak (1972) Womanhouse-ren zorua belaki eta pertz batez garbitzean eratzen duen eskulturan, jendaurrean jartzen baitu ikusgai etxeko lanaren izaera pribatua eta txirotua. Eta argi ikusten dugu, era berean, Fina Miralles-en Petjades (1976) lanean botek egiten dituzten aztarnetan, edo Lotty Rosenfeld (1979) txiletarrak ibilbideko marka zuriak erabiliz zoladuraren gainean marrazten dituen gurutzetan (1979), edota ¿Quién puede borrar las huellas? (2003) izeneko sailean, Regina José Galindo Guatemalako Konstituzio Gortearen aurrean agertzen denean, oinak giza odolez zikinduta dituela. Okarizek proposatzen dituen arkitektura hezeetan —Galindoren ibilaldian gertatzen den moduan—, likidoaren bereizgarriek areago nabarmentzen dute arkitekturaren dimentsio biopolitikoa. Gernua metabolismoak dituen proteinen hondakina da, gaitasun toxikoa eta amonio eta azido uriko asko dituen hondarra, eta baliagarria izan daiteke gorputz baten osasun-egoeraren berri izateko (horixe eskatzen dute lege- eta lanbide-arloko azterketetan, norbanakoaren ezaugarri besterenezina baita). Hala, bada, gernua, generoa eta sexua arautzeko prozesuaren barruko osagai bat izateaz gain, gorputz normalaren eta gorputz patologikoaren antolamendu higienikoaren osagaia ere bada. Horrenbestez, Mear en espacios públicos o privados izeneko saila harremanetan jartzen da artista oposizional batzuek egindako obrekin —Andres Serranoren Piss Light (1987) edo A History of Sex, eta Leo’s fantasy (1997) lanekin, Annie Sprinkle-ren Piss-In (1979) performance kolektiboarekin, edota Ron Athey-ren Four Scenes in a Harsh Life (1994) izeneko performancearekin, bertan zipriztintzen den odola (ustez) GIB-ez kutsatuta baitago—. Laurogeiko hamarkadatik aurrera Ipar Amerikako instituzioek norabide kontserbadorea hartu ondoren, artista horien ekintzak «lizun eta pornografiko»tzat jo zituzten, eta, azkenean, erakusketen zirkuituetatik bazterrean utzi dituzte, National Endowment for the Arts-ek izugarri zorroztu baitu finantziazio publikoa emateko politika.\nHorrenbestez, Itziar Okarizen arkitektura iragankorrak genealogia askotariko baten barruan sartzen dira; eta genealogia hori hainbat mugimendurekin jartzen da harremanetan, hala nola, situazionismoarekin eta mugimendu horrek hiriko psikogeografia nahita aldarazteko dituen détournement eta deriba teknikekin; feminismoarekin eta kale-borroka egiteko dituen estrategiekin (WITCH, Suzanne Lacy eta Leslie Labowitz edo Guerrilla Girls), Diller eta Scofidio-ren edota Atelier Van Lieshoutcon-en arkitektura esperimentaleko proiektuekin, queer eta postpunk mugimenduekin (ACT UPen Gran Fury, Lesbian Avengers, Queer Nation, Riot Grrls, Queerruption) eta mugimendu horiek hiri-desobedientzia bultzatzeko dituzten mikropolitika performatiboekin —mikropolitika horien bidez, kalea antzeztoki politiko bilakatu nahi baitute eta bertan gutxiengoek jasaten duten bazterketa antzeztu nahi baitute, eta, era berean, espazio publikoaz jabetu nahi baitute atzera berriz, demokrazia postindustrialetan herritartasunaren definizioa areago zabaldu ahal izateko—, eta, orobat, Group Material edo Consonni bezalako taldeekin, talde horiek, artistaren rola dibertsifikatuz eta erakusketaren ikuspen moldeak gaindituz, kultura-jardutea baliatzen baitute gizarte-mugimenduekin, «intelektual organiko»ekin, eta forma eta esperientzia estetikoen asmatzaileekin lankidetzan aritzeko.\nOkarizen arkitektura iragankorrek hiriaren erabilera desbideratuak asmatzen dituzte, hiriko espazioaren bolumena berriz antolatzen baitute, eta antolamendu berriak sorrarazten baitituzte gorputzaren eta bere fluxuen, eraikitako ingurumenaren, eta begirada publikoaren artean. Argazkigintza edo bideogintza identitatea ekoizteko eta normalizatzeko narrazio-teknikak dira, eta, beraz, baliagarriak zaizkigu hiri-elkarketa edo assemblage iragankor bat eratzeko (gorputza-gernua-autoa, gorputza-gernua-zubia, gorputza-fatxada…) eta, horren bidez, «ikono bat sortzeko», gerora, mamu baten gisa lekua sorginduko duen ikonoa. Hemen, generoa desegitea hiria desegitea da. Beraz, ez gelditu, don’t stop bitch, segi, ez zaitez gelditu.\nAndersson, Cecilia. 2002. Itziar Okariz. Give me trouble (erakusketa-katalogoa). Donostia-San Sebastián: Eusko Jaurlaritza.\nFoucault, Michel. 2001. «La gouvernementalité». Dits et écrits, II, 1976-1988. Paris: Gallimard, 635-657.\nHolmes, Brian. 2003. «Revoluciones intermitentes», Zehar 51, 18-27.\nLivingston, Ira. 1997. «Indiscretions: Of Body, Gender, Technology», in Processed Lives: Gender and Technology in Everyday Life. Jennifer Terry eta Melodie Calvert (arg.), New York: Routledge.\nOkariz, Itziar. 2004. «Garuna muskulu bat da», Zehar 54, 11-16.\nRosler, Martha. 2007. Imágenes públicas. La función política de la imagen. Bartzelona: Gustavo Gili.\n Itziar Okarizen hainbat instalazio artistikoren inguruko gogoeta egiten du Beatriz Preciadok testu honetan. Itziar Okarizen obran ohikoa den moduan, instalazio horietan gorputza da erdigune. Besteak beste, honako bi instalazio hauek aipatzen ditu. Batetik, Red Light, Saltando en el estudio de Marta (1994) [Red Light, Martaren estudioan jauzika] instalazioaz hitz egiten du, hain zuzen, gorputz bat jauzika irudikatzen duen sailaz. Bestetik, Mear en espacios públicos o privados (2000-2006) [Pixa egin espazio publikoetan edo pribatuetan] instalazioa du aipagai. Sail horretan, espazio publikoetan pixa egiten duten emakumeak agertzen dira, zutik eta tente, harro. Hartara, bideoz eta argazkiz dokumentaturiko ekintza horien bitartez, espazio publikoaz jabetzen da, eta espazio publikoetan eragiten du. Bideo-instalazioaren lagin bat duzue ikusgai esteka honetan: http://vimeo.com/48510205\n Irudikapen-arloko mutazio honi buruz, ikusi hau: Jonathan Crary, Techniques of the Observer. On Vision and Modernity in the Nineteenth Century. Cambridge, MA: The MIT Press, 1998.\n Era horretan, obturadore esplizitua duten autoirudikapenen tradizio luze baten barruan sartzen da. Horien artean, irudikapenik ospetsuenetako bat Robert Mapplethorpe-k 1978. urtean Censored erakusketarako egin zuen Self-Portrait izenekoa dugu. Ziurrena, lan hori Okarizen irudiaren barruan dago, aipamena egiten baitio nolabait: itxura denez, Mapplethorperen uzkitik ateratzen den zartak betetzen duen leku berean, Okarizen lanean obturadorearen kablea agertzen da.\n Siouxsie and the Banshees, «Red Light», Kaleidoscope izeneko albumean, 1980.\n«… gaia ikustean Polaroidsak piztu dira/ Eta erakusketaren irekidura itxi da —gehiegizko erakusketa / Begirale, fokua zurrupatzen du —argiztatzea musu-keinu distiratsua / baina emultsio tanten antzera, beherantz, beherantz / irekidura itxi da —gehiegizko erakusketa / zatoz gelara —zatoz ilunpeotara / ikus ezazu nola eragiten duen argi gorriak beste obturadore puta baten bihurritzea / oinaze keinua ahizpa sasijakintsu, ederra, irudi ederra / titiburu baten txikitzea, aspaldikoa —Kodak puta horrek dir-dir / irekidura itxi arte —gehiegizko erakusketa».\n «Ez gelditu» «Don’t stop» leloaren aipua da, eta lelo hori Le Tigre taldearen «Hot topic is the way that we rhym» riot grrl kanta klasikoan dago. Kathleen Hanna-k idatzitako kanta hori zerrenda bat da, ekintzaile feministen, arrazakeriaren aurkako ekintzaileen, artisten, maritxuen, lamien eta transgeneroen izenekin eratutako zerrenda bat, horiei guztiei esker kontuek oraindik beren erritmoa baitute. Zerrenda horretan, besteak beste, feminismoaren arloko irudi kanoniko batzuk agertzen dira, esate baterako, Gertrude Stein edo Angela Davis, eta, haiekin batera, Billy Tipton transgenero mitikoa, David Wojnarowicz artista eta ekintzaile gaya, eta Vaginal Creme Davis drag queen afroamerikarra azaltzen dira. Musikan dagoen aktibismo politikoari buruz gehiago jakiteko, ikusi María José Belbel-en «Hot topic is the way we rhyme» izeneko esku-hartzea, 2007ko maiatzean Sevillako Nazioarteko Unibertsitatean antolatutako «Crítica Queer» mintegian egin zuena.\n Alde batetik, ez dut nire burua emakumetzat hartzen, eta, bestetik, egia da nire familiaren zati handi batek Euskal Herrian duela jatorria, baina nire jaiotza-agiria Burgosen dago zigilatuta, eta urte gehiegi eman dut Espainiako estatutik kanpo bizitzen; beraz, tokiko patronimiko batek ezin du nire identitatea asebete.\n Brian Holmes, «Revoluciones intermitentes», Zehar, 51. zenbakia, Donostia-San Sebastián: Arteleku, 2003, 27.\n Itziar Okariz, «Garuna muskulu bat da», 2004. urtean, Azucena Vieitesek, María José Belbelek eta Estíbaliz Sábadak koordinatutako «Sexu-gunea berriro politizatzea egungo arte-jardunetan» izeneko mintegiaren barruan, Artelekun egindako hitzaldia; Zehar aldizkarian argitaratua, 54. zenbakia (2004), 11-16.\n Argazkigintzaren izaera dermikoari buruz, ikusi hau: Amelia Jones. Self/Image. Technology, Representation and the Contemporary Subject. New York: Routledge, 2006, 63-64.\n Alabaina, hemen ez da ezinbestekoa ekintzaren eta performancearen artean aurkakotasun zurrunik egitea. Horren adibide garbia dugu, esate baterako, ACT UP edo Lesbian Avengers bezalako taldeen ekintza eta jardute ekintzaileak, queer «politika preformatiboen» bereizgarriak direnak.\n Gai honi buruz, ikusi Douglas Crimp-en artikulu hau: «Los chicos de mi habitación», Posiciones críticas. Madril: Akal, 2005, 115-121.\n Hauxe da Aurora Lewis Moralesek «intelektual organiko» esaerari ematen dion zentzua, Antonio Gramsci abiaburutzat hartuta: kulturako langile honek bere kontzeptu guztien jatorri zehatza ezagutzen du, eta kontzeptu horiek atzera eraman ahal ditu taldeko esperientziara. Ikusi Aurora Lewis Morales, «Intelectual orgánica certificada», Otras inapropiables liburuan. Madril: Traficantes de Sueños, 2004, 63-70.\n Okarizek aspaldi adierazi zuen ikono bat sortu nahi zuela bere gorputza berariaz aldarazten, hain zuzen, Variation sur le même t’aime (1991) izeneko lan goiztiarrean, bertan, ilea moztuz, mapamundi bat marraztu baitzuen bere burezurraren gainean.