"Herri txikietan ere, gauza batzuk handiak egiten dira"\nAnartz Gorrotxategi. Alkatea euskarazko lehen komiki-aldizkariaren atzetik\nJoan den urtearen amaiera arte ez genuen jakin. Behin eta berriz eta askotan desagertutzat emandako euskarazko lehen komiki-aldizkari Txistu-ren ale guztiak bildu zituen Arabako Arraia-Maeztu udalerriko alkate gazteak. Izan ere, udalerri horretako Musitun jaioa izan zen komiki haren egilea: Abdon Gonzalez de Alaitza.\nAnartz Gorrotxategi Elorriaga (Gasteiz, 1986)\nOlabide Ikastolako ikasle, handik kanpo egin behar izan zituen DBH eta Batxilergo ikasketak. Delineatzailea da. Forondako aireportuan eta Arraia-Maeztuko alkate lanean ari da. Kultur ondarea du zaletasun, zuzentzen duen udalerria bezainbat. Arraia-Maeztuko Musitun jaiotako Abdon Gonzalez de Alaitza Azazetaren aztarnaren atzetik zebilela, 1927an ARGIA aldizkariak barruko orrialdeetan argitaratu zuen Txistu euskarazko lehen komiki-aldizkariaren ale denak bildu ditu, Javier Díaz Noci irakaslea lagun.\nAbdon Gonzalez de Alaitza Azazetari buruzko txostena osatu duzula jakin dut. Euskarazko lehen komiki-aldizkariaren sortzailea omen.\nHorixe diote. Duela lauzpabost urte zer edo zer irakurri nuen Abdonen gainean, baita Juan Bautista Gamizen gainean ere. Gu bizi garen Arabako Mendialdeko bi pertsona ospetsu, azken finean. Zer edo zer irakurri nuen bi kulturgile horien gainean, eta informazio gehiago bilatzen hasi nintzen, interneten, artxibategietan… eta, bildutako informazioa hartu eta txosten bat osatu nuen. Arraia-Maeztuko alkate nintzen, eta [Arabako] diputaziora jo nuen, kultura diputatuarekin hitz egin eta proposamen bat egitera: bai Gamizi buruz eta bai Abdoni buruz, argitalpen bana egitea. Baina Gamizi buruz egina zeukatela esan zidaten. Eta egia da. Eta, bestalde, Sabandon [Arraia-Maeztu] bertan Gamizek badu oroigarririk, plaza baten izena. Alaitzak, berriz, ez zeukan jaiotetxeko idazkuna eta hilerriko harria besterik. Jendeak ezer ez zekien Alaitzaren biografiaz. Gauza gutxi. Zenbait aditurekin hitz egin nuen eta zenbait datu helarazi zizkidaten, baina momentuan bertan jabetu nintzen haien datuak nik neuk lehendik neuzkan berak zirela. Hala ere, Javier Díaz Nociren berri eman zidan Jose Mari Velez de Mendizabalek, eta haren email helbidea.\nGasteiztarra da Díaz Noci, irakasle Bartzelonako Pompeu Fabra unibertsitatean.\nEta harremanetan jarri nintzen berarekin. Hark ere eskura zeuzkan datu guztiak bidali zizkidan. Artikulu bat ere bai, Txistu komiki-aldizkariaren alerik ez dagoela esaten duena, besteak beste. Hilabeteak igaro eta gero, Díaz Nociren beste mezu bat jaso nuen, esanez Koldo Mitxelena Kulturuneko webgunean Txistu komikiaren aleak aurkitu zituela. “Arraioa!”, esan nion neure buruari, “Komikiak azaldu dira!”. Eta KM kulturunera jo nuen, haiekin harremanetan jarri nintzen, eta hura ezustea! Hantxe Txistu-ren hamasei aleak! Eta orduan, bai, Alaitzaren biografia idatzi behar zela erabaki nuen, luze edo labur, baina idatzi behar zela, edo bestela, komikia berrargitaratu behar zela. Aldundira jo nuen berriro, komikiak inprimatuta, eta lana egin behar zela guztiz erabakita. “Hau argitaratu beharra dago. Zuek laguntzen ez badidazue, argitaletxeren batekin hitz egingo dut, Alaitzaren biografia eta haren lana publikatzeko, Txistu. Burugogorra naiz, eta egingo dut!”.\nBigarren aldiz izan zinen Arabako Aldundiko Kultura Sailean.\nBai, eta haiek ere jabetu ziren: “Bigarren aldiz zatoz, baina oraingoan materiala duzu. Aztertuko dugu”. Eta aztertu zuten, eta Alaitzaren gaineko lanaz arduratuko zen pertsona batekin kontaktatu zutela esan zidaten, eta hura harremanetan jarri zen nirekin, eta bidea egin genuen: euskarazko lehen komiki-aldizkariaren aleak berreskuratu ditugu, eta balizko egilearen biografia ere lantzen ari gara.\nZerk jarri zintuen Alaitzaren peskizan, haren urratsen atzetik.\nUdalerria maite dut, eta Euskal Herriko kultur ondarea. Horiexek dira nire zaletasunak: ondarea, kultura eta, are, gure udalerria. Azterka hasi eta Gamiz eta Alaitza azaldu zitzaizkidan, baina seguru nago merezi duten izen gehiago ere badirela Arraia-Maeztun. Bestalde, alkate baino lehen, zinegotzi izan nintzen, 19 urterekin, eta, besteak beste, kultura batzordean lan egin nuen, horixe baita nire zaletasuna. Alkateak, orduan, kulturari zegozkionak erabakitzeko tartea utzi zidan. Zinegotzi eta gero, alkateorde izan nintzen. Gero, alkate. Orain, udaberrian, alkate aukeratu naute berriro, bigarrenez, eta zorionez, alkate naizen garaian ikusiko dut argitaratua Alaitzari buruzko lana. Ilusio handia egiten dit, hiru-lau urte ibili bainaiz jirabueltaka Alaitzarekin eta Txistu-rekin.\nZertan da kultura Arabako Mendialdeko udalerri txiki batean?\nEz dakigu zein garrantzi eduki zuen euskarak hemen. Uste duguna baino presentzia handiagoa izan zuen, eta ondoko belaunaldiek horretaz kontziente izan behar dute, gure historia jakin behar dute: hemen euskaraz hitz egiten zela orain dela hirurehun urte, adibidez. Alaitza aipatu dugu lehen, eta hark Madrilen ikasi zuen euskaraz. Ezusteko galanta izan nuen hori jakin nuenean. Beti aipatzen dira Odon Apraiz, Xabier Landaburu, Federiko Baraibat eta beste, Gasteizen jaioak denak. Aldiz, Alaitza, Mendialdean jaioa, Musitu herrian, mila metroko altueran dagoen herri ttikian –zortzi-bederatzi bizilagun dira bertan gaur egun–, Madrilera joan eta sekulakoak egindakoa da. Ikaragarria. Arabako Mendialdean horixe behar dugu, aitzakia bat, gure iraganari begira jarri eta garbi esateko: “Arabarrok ere badakigu euskaraz”.\nAbdon Gonzalez de Alaitza Azazetak, Madrilera joan ohi ziren euskaldunak batzeko eginahalak eta bi egin zituen. Hein handian, bakarrik ibili zen, beti aurrera egin nahirik. Arabako Mendialdean, Arraia-Maeztun, zenbatek partekatzen du zure gogoa?\nEgia da Abdonen modura egiten dudala askotan, aurrera, itsu-itsu, baina hori bezain egia da baditudala kideak. Ondarea aztertzeko talde txiki bat osatu da, eta informazio iturri dira beti, eta gauzak egiten ari dira. Gainerakoan, Mendialdea aski baztertuta egon da. “Mendialdekoak, gizagaixo horiek!”, esanez bezala. Baina gu ez gara gizagaixoak, kultura aberatsaren jabe gara, Lautadakoak bezain kultura aberatsa dugu. Hala ere, euskararen historiaren gainean hitz egiten hasten direnean, adibidez, Lautada da beti ardatz. Inork ez du Mendialdeaz hitz egiten. Hasteko, inork ez zekien nor izan zen Abdon. Nahikoa da, ezta? Hemen egon gara, hemen gaude, eta hemen egongo gara, luzaro. Horixe da gure borondatea.\n"Arabako Mendialdean horixe behar dugu, aitzakia bat, gure iraganari begira jarri eta garbi esateko: ‘arabarrok ere badakigu euskaraz’"\nGizagaixoak, esan duzu. Nola hartzen zaituzte zu, adibidez, Arraia-Maeztuko alkate, Gasteizera joaten zarenean, aldundi edo Jaurlaritzara?\nHarrera ona egiten digute, akabo, bada! Baina Araba zer da, bada? Gasteiz duzu, makroenzefalia hori, batetik, eta bestetik, berriz, gainerako herri guztiak. Eta herriei esker osatzen da Araba, horixe da bere identitatea. Aldundian askoz harrera hurbilagoa egiten digute Jaurlaritzan baino. Jaurlaritzara joan Musitun arazo bat dugula esanez, bateko baso eta besteko erreka, eta Musitu non dagoen begiratzen hasi behar dute. “Non arraio da Musitu?”, eta mapa eskatu behar izaten diezu, eta Musitu non dagoen seinalatu. Aldundian hurbilagoa da dena. Ez du ezer ikustekorik.\nZein dira Arabako Mendialdearen penak eta nekeak?\nHasteko, despopulazioa. Horixe da arazorik garrantzizkoena. Mendialdean erroldatuak ez gara 3.000 ere, eta 47 herri gara! Herri asko, biztanle gutxi. Arraia-Maeztun, 733 gara gaur gaurkoz, hamasei herritan banatuak. Maeztu eta Apinaiz ez beste herri guztiak, txiki-txikiak dira, baina herri txikietan ere, gauza batzuk handiak egiten dira. Abdon da adibide eta froga, euskarazko lehen komiki-aldizkaria berak egin baitzuen, Madrilen.\nDespopulazioari aurre egiterik badago?\nBai, aurre egin lekioke, nahiz eta Gasteiz beti hor egon, eta Gasteizen bizitzea erosoagoa izan. Dena dela, Mendialdeko despopulazioa, gogorrena, joan den mendeko 60ko hamarkadan hasi zen gutxi gorabehera. Gasteiz hazi egin zen, bateko fabrika eta besteko industria, eta hemengo nekazari askok ere hara jo zuten. Hiriak erakarmen indar handia izan zuen. Hemen, bestalde, nekazariak ziren, ez zegoen dirurik. Joan den mendearen 60ko hamarkadan Gasteizera joan zirenak, hantxe geratu ziren, hantxe egin zituzten seme-alabak, eta hauek ere hantxe bizi dira. Garai batean hemen gelditu ziren gazte apurrak, oraingo atso-agureak dira. Despopulazioa ez da, beraz, oraingo gertakaria, orain dela 60 urteko exodoaren ondorioa baizik. Egoera irauli nahi dugu, eta horretan ari gara. Arraia-Maeztun, esaterako, azkeneko hamar urtean hazi egin gara.\nHara! Jende gehiago bizi zarete orain Arraia-Maeztun mende honen hasieran baino?\nBai. %5 gehiago gara, baina inguruko herri txikietatik etorri zaigu jendea. Adibidez, Birgara, Azazeta, Atauri edota Elortzatik gorako herrietatik. Populazioari eusteko, nahitaezkoak dira zerbitzuak, eta baditugu Arraia-Maeztun: medikua, garraioa, errepide egokiak… Mila metroko altueran gaude, baina elurra egiten duenean, laster dira lanean traktoreak errepideak garbitzen. Lautadan baino arinago egiten dugu lan. Esanak esan, ordea, bultzada behar dugu orain artekoari eusteko, eta aurrera jotzeko. Eta, batez ere, pentsamoldea aldatu behar dugu: lan egin nezake Gasteizen, baina Mendialdean bizi.\nArraia-Maeztuko alkate zaitugunez, erraza al da udala zuzentzea?\nEgunero lan eginez gero, bai. Hala ere, hor da beti hirigintza, legediz eta araudiz betea. Gauza asko ez daude udalaren esku: aldundiaren erabakimen dira, edo Europarenak. Arazoren bat sortzen denean, hor dira beti herritarrak, eta haiei azaldu egin behar zaie hori, araudia zorrotza dela, gauza asko ez daudela udalaren esku. Alkateak ez du erabakitzen, normatiba bat dago, eta harixe lotuta egin behar duzu lan. Beste arlo batzuetan, aukera handiagoa duzu. Kulturan, adibidez. Nik esango nuke hirigintza kudeatzea ez dela erraza, eta, hirigintzarekin batera, jendearekiko harremanak ere arreta berezia eskatzen duela, antze handia. Auzoen arteko sesioak ez dira erraz ulertzen, nork bere bertsioa kontatzen du, nork bere egia du… Batzuk, psikologoaren gelara bezala sartzen dira alkatearen bulegora. Jendeak behar hori ere badu, beste inori kontatu behar dizkio bere kezkak. Guk, lagundu ahal badiogu, primeran. Horretarako gaude, ezta?\nMendialdean, politikari. 19 urterekin, zinegotzi. Gero, alkateorde, alkate bi agintalditan…\nPilotan jokatzen nuen, futbol-taldean, herriko jai-batzordean… Maeztu gustatzen zait, Maeztukoa sentitzen naiz, nahiz eta Gasteizen jaioa izan, eta politika gustatzen zait. Etxeko giroan ere hortxe zegoen beti politika. Eusko Alderdi Jeltzalean sartu nintzen 18 urterekin, eta handik urtebetera zinegotzi aurkezteko eskatu zidaten. Pentsatzeko ere esan zidaten. Nik, ez nuela pentsatu beharrik esan nien. “Udalean zinegotzi sartzeko aukera baldin badut, eta herriaren alde lan egiteko modua baldin badut, egingo dut!”. Garai hartan, Eusko Alderdi Jeltzaleak eta independenteek hiruna zinegotzi zituzten; zazpigarrena, Alderdi Popularrarena zen. Laugarrena nintzen zerrendan, eta ez zen seguru aterako nintzela. Baina atera nintzen. Orain, Maeztu ez ezik, udalerria da nire helburua, batzuk eta besteak ezagutzen ditut, ez izenak edo nongoak diren bakarrik, beren biziak, beren kezka eta gorabeherak baizik: pertsonak. Guztiz aberasten naute udalerriko pertsonek. Esaterako, ezagutzen nituen Jesus eta Magdalena, Musitukoak, baina egundo ez nuen pentsatu Abdonen oinorde zirela. Ikaragarria! Handiak gara Arabako Mendialdean!\nUdalbatzarretan egiten al duzue euskaraz?\nGutxi. Zazpi zinegotzietan, lauk ondo dakigu euskaraz. Bat, hortxe-hortxe dabil. Bik, ez dakite hitzik ere. Udalerriaren argazkia duzu, azken finean. Gazteok badakigu, baina ez dugu hitz egiten. Horietakoa naiz ni. Lagunarteko kuadrillan denok gara euskaldunak, baina ez dugu euskararik hitz egiten. Beharbada, umeak jaio zaizkigunean, euskarara itzuli gara. Kanpainak egiten dira, Euskaraldia, Korrika eta beste, baina jendea ez da aktibatzen. Nik, bestalde, orain dela lau urtetik hona hartu dut hitz egiteko trebetasuna, tokatzen zaidalako, eta gustatzen zaidalako, baina, hasieran, beldurra ematen zidan, hitz asko ahaztu egin zaizkidalako. Hala ere, saiatzen naiz.\nAlkate zara, eta aldi berean, Forondako aireportuko langile.\nBai, goizeko lauretatik goizeko zortzietara egiten dut lan Forondan, multinazional batean, paketerian. Goizeko hiruretan jaikitzen naiz egunero. Forondako lana egin eta etxean naiz zortzi eta erdietan. Dutxatu, gosaldu eta goizeko bederatziak eta laurdenetan udaletxean naiz, eguerdiko ordu biak arte. Bazkaldu, eta bi orduko lo kuluxka egiten dut, derrigorrean, bestela ezin dut iraun. Behin baino gehiagotan, bilera izaten dut arratsaldean… Iluntzean, emaztearekin eta alabarekin egon nahi izaten dut, eta hamaikak aldera-edo, ohera behar izaten dut. Gauean hiruzpalau ordu egiten dut lo, arratsaldean, bi. Nire erloju biologikoa zeharo aldrebestuta dabil. Gogorra da.\nBujanda, Korres, Maeztu\n“Amama, Korresen jaio zen. Ama, Bujandan, baina Gasteizen hazi zen. Aita eibartarra da, Gasteizera etorritakoa. Anaia eta biok Gasteizen jaio ginen, baina Maeztura etortzen ginen astebururo. Hemen osatu genuen kuadrilla, hamazazpi bat lagun ginen, denak ere Gasteiztik hona etortzen ginenok, eta hementxe bizitzen jarri gara dozena erdi. Joaten gara Gasteizera, egiten dugu lan, eta atzera Maeztura itzultzen gara. Hogei minutuko bidea da”.\n“24 orduz irekiko dutela diote, baina bidaiariez ari dira. Gu beti ari gara lanean: Forondan paketeak jasotzen ditugu enpresa batzuetatik eta besteetatik. Aireportuan dira arratsaldean, eta gauez, hegazkinez, Leipzigera, Bergamora, Lisboara, Sevillara… bidaltzen ditugu, goizeko zortzietan edota bederatzietan banatzaileak dena delako aireportuan guk bidaliak jaso eta goizeko hamarrak aldera jasotzaileak zuzen jaso dezan. Horretarako, gauez jardun behar dugu guk lanean, nahitaez”.\nKanal hauetan artxibatua: Komikia | Kultura | Arraia-Maeztu


Aste Nagusia Bilbo | Haurrentzako ekitaldiak Bilboko Aste Nagusian\nZer egin haurrekin Bilboko Aste Nagusian?\nPuzgarriak eta tailerrak Txikigunean, barrakak eta Gran Circo Mundial Etxebarria parkean, erraldoi eta buruhandiak edota haurrentzako kale antzerkia daude aurtengo eskaintzen artean.\nTxikienek badaukate non aukeratu Bilbon\nEtxeko txikienekin egiteko aukera pila ematen ditu egunotan Bilboko Aste Nagusiko egitarauak. Txikigunean puzgarriak eta tailerrak aurkituko dituzte, Etxebarria parkean barrakak eta Gran Circo Mundial; eta horrez gainera, erraldoi eta buruhandiak eta kale antzerkia ere eskaintzen ditu egitarau ofizialak.\nTxikiguneak aldaketa izan du aurten: Doña Casilda Iturrizar parkean jarri dute. Han daude Gargantua, puzgarriak eta mota guztietako tailerrak etxeko txikienen gozamenerako. Bonsaiak sortzen eta zaintzen, zientziako esperimentuak egiten, globoflexia, sukaldaritza eta abar landuko dituzte tailer horietan.\nArratsaldean, berriz, barraketara joan gaitezke, 17:00etan zabaltzen baitituzte Etxebarria parkean jarritako 72 atrakzioak. Irailaren 4a arte egongo dira bertan. Aurten Aste Nagusian zehar honako prezio hauek izango dituzte: 3 euro helduentzat eta 2,5 euro txikientzat. Aste Nagusia pasatakoan, apur bat merkeago ibili ahal izango da.\nEta barraken ondoan, Etxebarria parkean bertan, dago Gran Circo Mundial. Irailaren 4a arte egongo da Bilbon hau ere, eta bengalako tigreak, elefanteak, magia eta akrobazia miragarriak ikusteko aukera aparta da. Sarrerak 8 eurotan daude haurrentzako eta 10 eurotan helduentzako.\nBi gune horietatik pasatzea ezinbestekoa izango da haurrak dituztenentzako, baina ez dira eurentzako moduko ekimen bakarrak. Egitarau ofizialean egiteko edo ikusteko beste hainbat aukera aurkitu daitezke. Esate baterako, egunero, goizeko 11etan, erraldoi, buruhandi eta txistularien kalejira hasten da. Eta arratsaldean, 19:30ean, haurrentzako kale antzerkia egon ohi da Gas plazan.


Sorkuntza garaikidea bultzatzen segiduko dau Azkuna Zentroak - bizkaie.biz\nBizkaie! 2021-01-22 12:03 Kulturea\nFernando Pérez, Juan Mari Aburto eta Gonzalo Olabarria (argazkia: Bilboko Udala) | Ikusi handiago | Argazki originala\nIgazko jarduerearen balantzea egin eta aurtengo egitasmoak aurkezteko, agerraldia egin dabe Azkuna Zentroko eta Bilboko Udaleko ordezkariek. Pandemiak bete-betean eragin deutso kultura garaikidearen zentroari, noiz eta eraldatze-prozesuan sartuta egon danean, 2019-2023 proiektu programearen erdian. Halandabe, asmoei eutsi ez eze, horreek beteteko baliabideak indartuko ditu Bilboko Azkuna Zentroak, sortzaile garaikideei laguntzea ezinbestekoa dalakoan.\nAurrera begirako asmoen barri emoteko agerraldian egon dira Bilboko alkate Juan Mari Aburto eta Udaleko zinegotzi Gonzalo Olabarria, baita Azkuna Zentroko zuzendari Fernando Pérez be. Proiektu programearen erdia beteta, 2021a transizino-urtea izango dala dino Pérezek, eta ardatz bi jorratuko ditue: sorkuntzeari laguntzea eta nazinoarteko proiekzinoa izatea.\nEra guztietako publikoari zuzendutako 200 jarduera baino gehiago antolatuko ditue 2021ean Azkuna Zentroan. Besteak beste, Gutun Zuria Letren Nazinoarteko Jaialdia eta Prototipoak, forma artistiko barrien topaketea. Hiru erakusketa be badagoz egitarauan. Loturak sortzeko urtea izango da, komunidade barriak erakarteko eta konplizidade barriak lantzeko, Zentroko arduradunen esanetan.\nAzkuna Zentroa sorkuntza-habitat gero eta sendoagoa izango dala adierazo dau Pérezek, proiektu artistikoak zabaldu eta parte-hartzea, sormena, barrikuntzea eta ezagutzea sustatzeko. Orain inoiz baino beharrezkoagoa da sorkuntza artistikoa bultzatzea, artisten lana erabagigarria izango da gizarteko aldaketei aurre egiteko, eta, horretarako, sortzaileek plataformak, denporak, lekuak, baliabideak eta zainketak behar ditue.\nHortaz, alkarlanari eutsiko deutse artista eta ikertzaileakaz, esate baterako, Sra Polaroiska, Oscar Gómez Mata, Aimar Arriola, Isabel de Naveran eta Laida Lertxundigaz. Ganera, Azkuna Zentroko Egoitza Artistikoen Programea 2021eko apirilera arte zabalik dago proposamenak aurkezteko. Jantza Garaikidearen Egoitzeak eta Praktika Artistikoen Egoitzeak hurreko sormen-sarea nazinoarteko kultura-inguruneakaz lotzen dabe.\nLaster, Nazinoarteko Komiki Egoitzea aktibauko dabe, nazinoarteko erreferente diran Quebeceko Literaturearen Etxeagaz eta Angulemako Komikiaren eta Irudiaren Nazinoarteko Uriaren laguntzinoagaz. Euskal Herrian aitzindari dan egitasmo honen bidez, hiru egilek euren proiektuak sortuko ditue Angoulema, Quebec eta Bilboko egoitzetan.\nBestetik, Tractora Koop. artista-kooperatibeak, Azkuna Zentroan bizi dan kolektiboak, Kinu proiektua martxan izan dau urte bian, arte-mobimendua edo artist-moving image dalakoa lantzen. Hamar sortzaile dagoz Babestu programan, pandemiak eragindako egoereari erantzuteko sortu zan egitasmoan. Lanean programearen bidez, azkenik, prozesu artistikoei eta artelanen ekoizpenari babesa emoten jako.\n2021ean, beraz, 2020ko norabideari eustea da asmoa, artisten eta publikoaren erantzuna ona izan zalako. Ehun artista baino gehiago ibili ziran Azkuna Zentroan euren proiektuak sortzen, eta 2019an berbatutako konpromiso bakar bat be bertan behera ez ixten ahalegindu ziran zentroko arduradunak, pandemiak gogor jo eban arren.\nBisitarien aldetik, Azkuna Zentrora miloe bi lagun inguru joan ziran 2020an, martitik bagilera zarratuta egon zan arren, eta harrezkero edukiera-muga zorrotzak egon diran arren. Programazino kulturaleko ekintza zehatzetan, 36.300 personak hartu dabe parte.


Biele Group gure lantaldeko kide izateko aukera ematen dizu. Biele bezalako erakunde batean profesionalki garatzea nahi baduzu, talde-lanean jardutea gustuko baduzu, sortzailea baldin bazara, ikasteko prest bazaude eta lan arloan aurrera egitea nahi baduzu, jarri zaitez gurekin harremanetan.\nZure enpresa bakarra da. Bere behar zehatzak ditu. Bere ezaugarri propio eta bereak ditu, beste inolako enpresak ez dituenak. Horregatik, Biele Taldean automatizazio proiektu bakoitza malgutasun osoz garatzen dugu, bakoitzaren baldintza fisiko, teknologiko eta ekonomikoen arabera.\nLa Edozein prozesutan arrakasta izateko bermerik onena fase guztien kontrola eskuetan izatea da, hasieratik amaierara. Arrazoi horregatik proiektu guztiak modu integralean garatzen ditugu Biele Groupen.


Animazioa da, beraz, protagonista nagusiak hauexek dira: Marjane, aita, amona, ama.\n1970eko hamarkada, Iran. Marjane mendebaldeko bizimodua daraman irandar familia burges bateko neskato bat da. Sahren agintaldi garai honetan, hark burututako bidegabekeriek Marjane ezkertiar ideia politikoekin bat egitera bultzaraziko dute. Ondoren, jada Sahren gainbeherarekin batera, Irango Iraultzak Marjanen bizitzan eta orokorrean Iran osoan aldaketa ekarriko du. Fundamentalistek boterea bereganatu eta iraultza islamiarra delakoa iritsiko da, emakumeei burukoa eramatera derrigortuz eta milaka lagun espetxeratuz. Marjanek mendebaldeko bizimoduaren abantailekin amets egiten du (punka, Michael Jackson, etab.), bien bitartean bere herrialdean gertatzen ari den jazarpena pairatuko du.\nBechdel testa betetzen du Bai\nBechdel testa betetzeko, hiru puntu hauek baiezko erantzuna izan behar dute:\nFilmean gutxienez bi pertsonaia emakumezko ateratzen dira.\nEmakumezko pertsonaia horiek behin bederen elkarrekin hitz egiten dute.\nElkarrizketa horren gaia gizon bat ez den beste zerbait da (baldintza hau ez dagokio bikote erlazioari bakarrik: adibidez, aitari buruz diharduten bi ahizpek ere ez dute testa gainditzen).


Hungariako Debrecen hirian ariko da Ganbara datorren astean - Oñati - Goiena.eus\nHungariako Debrecen hirian ariko da Ganbara datorren astean\nEneko Azurmendi 2018-06-29 09:59\nGanbara abesbatza, Arantzazun. Argazkia: Ganbara.\nUztailaren 5ean hasiko da, Hungariako Debrecen hirian, Bela Bartok International Choral Competition, eta han izango da Oñatiko Ganbara abesbatza; bihar, zapatua, emanaldi hori prestatzeko kontzertua egingo du Ganbarak Santa Ana antzokian, 13:00etan.\nLehiaketa hori European Grand Prix izeneko txapelketako parte da, mundu mailan prestigio handiena duena, hain zuzen. Europako sei hiritako lehiaketek osatzen dute txapelketa hau: Tolosa; Arezzo (Italia); Maribor (Eslovenia); Tours (Frantzia); Varna (Bulgaria) eta Debrecen (Hungaria). Seikote horretatik, bitan parte hartzea falta zaio Ganbarari, Varnan eta Debrecenen, eta azken horretan lehiatuko da datorren egubakoitzean eta zapatuan –uztailaren 6an eta 7an–.\nMusika garaikidea izango da lehiaketa honen oinarria, eta "errepertorio konplexua" eskatzen duena, Ganbara abesbatzako zuzendari Aitor Biainen esanetan. “Musika garaikidea landu beharko dugu, 1945etik gaur egunera artekoa. Izan ere, Bela Bartok konpositore hungariarraren omenezko lehiaketa da, eta, horren ondorioz, landu beharreko musikak hura hil zen urtetik –1945– gaur egunera bitartean konposatutakoa izan behar du".\nTaldearentzako erronka handia izango dela dio: "Orain arte programa zabala eduki dugu, garai ezberdinetako musikarekin –Errenazimenduko musika, XIX. mendeko musika erromantikoa, Inpresionismoa...–. Baina lehiaketa honetan konpetentzia handia edukiko dugu, garaikidea delako. Estilo garaikidean abesbatza gehienak erosoago sentitzen dira, ez duelako beste garaietako musikak moduko jakintzarik eskatzen. Gu ere ondo moldatzen gara garaikidean, baina aurkari gogorrak izango ditugu".\nArlo mistoan ariko da Oñatikoa, beste zazpi abesbatzarekin batera: bi estatubatuarrak, bi errusiarrak, danimarkar bat, turkiar bat eta irlandar bat.\nZortzi aukeratuen artean izatea dagoeneko sari handia dela aitortu du Biainek. Hala ere, irabazteko ilusioarekin joango dira Hungariara. "Maila handia dago, baina gu ere ondo prestatuta goaz, eta irabaztera joango gara. Hala ere, hemen egotea jada saria da guretzat, 50-60 abesbatzak izena ematen dutela kontuan hartuta".\nGanbararen errepertorioa Debrecengo lehiaketan:\nMitologia ikuskizuna, irailaren 21ean\nGaur, egubakoitza, aire zabalean Kirrukuako zelaietan egitekoak ziren Euskal mitologia, gure historia emanaldia irailaren 21era atzeratu dute Ganbara Faktoriakoek, "ekaitz arriskua dela eta". Sarreren diruaren itzulketa edo aldaketa Txokolateixan egin ahal izango dute herritarrek, uztailaren 27ra bitartean.


EUSKADI.-Zientzia eta Teknologiaren V. Astea ospatuko da Bilbon azaroaren 8tik 11ra bitartean\nJon Sanchez Bilboko Udaleko Kultura eta Euskara zinegotziak eta Miguel Angel Gutierrez Ortiz Euskal Herriko Unibertsitateko (EHU) Ikerkuntza errektoreordeak azaroaren 8tik 11ra bitartean Bilbon ospatuko den Zientzia eta Teknologiaren V. Astea aurkeztu dute gaur.\nDNA, ardoaren kimika, elementu kimikoen mitologia eta artea edo berotze globalari buruzko hitzaldiekin batera --Manuel Toharia Valentziako Zientzietako Museoaren zuzendariak eta Jose Maria Asua Ikerkuntza Zientifikoko 2006ko Euskadi Sariak emango dituztenak--, pelikula eta dokumental zientifikoen emanaldiak, umeei zuzendutako esperimentuak edo Hielo y Fuego jai-ikuskizun eta antzerki zientifikoaren emanaldia izango dira.\nBilbon lehenengo aldiz izango den ekitaldi hau ospatzeko, antolatzaileek (Bilboko Udaleko Kultura eta Euskara Saila eta Euskal Herriko Unibertsitatea) Zientzia zure bizitzan izeneko karpa baten kokapena aurreikusi dute Arriaga Plazan. Karpa horretan EHUko fakultate ezberdinetako --Matematikak, Kimika, Fisika, Bioteknologia eta Geologia--, eta Euskalmet, ITP, Metro Bilbao eta Red Electrica Española bezalako beste erakunde eta instituzioetako hamar bat stand kokatuko dira.\nBertaratzen den publikoak hegazkinek nola hegaz egiten duten, hotzaren propietateak zeintzuk diren, Bilboko eraikinetan erdi estalirik dauden fosilak deskubritu, gurekin batera bizi diren mikroorganismoak ikertu eta ikusi, laserraren erabilgarritasuna aurkitu, fraktal bat eraiki, DNA ikusi eta eguneroko elementuetan ere zientzia eta ezusterako lekua dagoela ikusteko aukera izango du.\nZientzia eta Teknologiaren Astea 2002tik Europa mailan ospatzen den ekitaldia da, eta Europar Batzordeak sustatzen du Zientzia eta Gizartea Ekintza Planaren eta VI. Esparru-Programaren bidez. Zientzia eta Teknologiaren V. Astearen helburuak dira, antolatzaileen arabera, aurrerakuntza zientifikoak eta teknologikoak modu atsegin eta dibulgatzailean gizarteari hurbilarazi eta gazteenen artean zaletasun zientifikoak sustatu.\nZientziaren eta Teknologiaren V. Asteak zenbait erakustoki edo txoko izango ditu hiriburu bilbotarrean azaroaren 8tik 11ra bitartean, besteak beste, Kimikaren Txokoa, Meteorologiaren Erakustokia, Fisikaren Txokoa, Garraioaren Erakustokia, Bioteknologiaren Txokoa, Geologiaren Txokoa, Aeronautikaren Erakustokia eta Matematiken Txokoa.


Average: 4 (2219 votes)\nPatrizioak. Gizartearen gailurrean zeuden. Erromako jatorrizko biztanleen oinordekoak ziren, armadako, politikako eta erlijio munduko kargu goren guztiak biltzen zituzten, eta aberastasun ikaragarriak eskuratu zituzten.\nPlebeioak. Erromatar gehienak plebeioak ziren. Gehienak nekazaritzan edo artisautzan lan egiten zuten soldata txiki baten truke; nekazari txikiak, soldatapeko langileak, merkatari txikiak, artisautzako langileak... ziren gehienak. Besterik ezean, armadan sartu ohi ziren soldadu arrunt gisa.\nEsklaboak. Nahiz eta Antzinaroan esklabotza ia gizarte guztietan agertu, inon ez zuen lortu Erromatar Inperioan adinako garrantzirik eta hedapenik. Esklaboak gizartearen oinarrian zeuden, baina gizartetik kanpo. Edozein familiak zituen esklaboak, bat edo beste etxe apaletan, eta ehunka edo milaka latifundio handietan. Jabearen ondasuntzat hartzen ziren, etxea, gurdia edota zakurrak bezalaxe. Esklaboei ez zitzaien inolako eskubiderik zor, erosi eta saldu egin zitezkeen, eta jabeak esklaboa hiltzeko eskubidea ere bazuen, hori ez baitzen hilketatzat jotzen. Esklaboa hiltzea zakur bat akabatzearen pareko ekintza zen.\nEmakumea antzinako Erroman. Grezian baino gehiago errespetatzen zuten emakumea, askatasun gehiago ere bazuen: etxetik bakarrik atera zitekeen, jaietan senarrarekin agertzeko eskubidea zuen, ikasteko eskubidea ere bai... Baina bere lehen eginbeharra etxekoandre izatea zen: haurrak hazi, esklaboen lana bideratu eta etxeko jarduerak gainbegiratu. Legearen aurrean eskubide batzuk bazituen, dibortziatzeko eskubidea adibidez; baina ez zuen boto-eskubiderik eta ezta kargu publikoetarako hautagai izatekorik ere. Beti gizonezkoren baten mende zegoen, aitaren mendetik senarraren mendera pasatzen baitzen emakumea.


Ama Lurra 01. Egilea(k) AZKARRAGA, Mikel. ETB serieak, Euskal Irrati Telebista 2013 (3)\nEraso bortitzaren ondoren, gabirai mesfidatiak bizkor akabatuko du bere biktima, beste harrapa...\n... txinbo kaskabeltzak eta gabiraiak aurkituko ditugu. Gabiraiak dira etsairik beldurgarrienak.\n...>, okil handiak, zozoak, txinbo kaskabeltzak eta gabiraiak aurkituko ditugu. Gabiraiak dira etsairik beldurgarrienak.\nAma estrespean egonda, txitei gehiago hazten zaizkie hegoak. Egilea(k) ELHUYAR ZIENTZIAREN KOMUNIKAZIOA. Elhuyar Zientzia eta Teknologia, Elhuyar Fundazioa 2011 (2)\n...meen obulazio-garaian. Populazioaren zati batentzat gabiraien presentzia simulatu zuten, disekatutako gabiraiak jarriz ik...\n...at gabiraien presentzia simulatu zuten, disekatutako gabiraiak jarriz ikusgai, eta haien hotsak igorriz. Beste taldean, be...\n...>, capitaya 'kapitaina', faysaya 'faisaia', gaviraya ' gabiraia'...eBesteahauek,eberriz,*-ani amaieratik: arraya 'arraina',...\nArimaren bihotz-oihuak jainkoari. Egilea(k) , Teresa Avilakoa. , Karmel Argitaletxea 2015 (1)\n...n dugu gauza bat galtzean, orratz bat edota gabirai bat, airean hegan ikusiz begiei atsegin emateko baizik ez d...\nBasamortuko narrastiak. Egilea(k) Mariezkurrena, Oihana. ETB dokumentalak, Euskal Irrati Telebista 2005 (5)\n...enago katagorriaren aurka galdu duen sugea azaldu da gabirai gazteari aurre egiteko asmoz. Sugearentzat ere ez da batere...\nGabirai gazteak gorputz eta arimaz egiten du borroka bizirik aterat...\nIbaiertzean berriz, gabirai ama bueltaka ari da zeruan, galdutako txitaren bila.\nGabirai kumearen irrintziek honako animaliaren arreta piztu dute; h...\n...aingoan ere borroka hil edobizikoa da eta gabirai amaren begiradapean, ezin baitu besterik egin.\nBegoñaren itzalpean. Egilea(k) BASTERRETXEA POLO, Jose Inazio. , ELKAR 2016 (1)\n...ba Eugeniarekin, hark bere ezkerrean eserita zeukan gabiraiarengandik ihes egin zuen apurretan. Eugeniaren ahizpa Doloresekin, be...\n...>hautsi eta bihotzean mokoka ari zaizkidan gabiraiak bezala. Beraz, nire buruhausteok konpontzeko emakume biak e...\nBiodibertsitatea eta aldundia. Egilea(k) AZKARATE PEREZ, Iñaki. Berria, Euskal Editorea SM 2008 (1)\n...>, muturluze piriniarra, okil beltza, sai zuria, gabiraia, oilagorra, izokina,...Espezie horiek kontserbazio egoera o...\nEZARIAN. HEGAZTIEN MIGRAZIOA. Argitu gabeko fenomeno zoragarria. Egilea(k) MUGERTZA, Juan Luis. Berria, Euskal Editorea SM 2008 (3)\n... mendearen erdialdean, jende askok uste zuen kukua gabirai bihurtzen zela udazkenaren etorrerarekin batera. Egun, hola...\n...>). Arabiar lurraldeetan ere oso ohikoa da gabiraia (Accpiter nisus) sare batez harrapatzea, gero saltzeko edot...\n...ten errepide ondoko lezkarian. Harrapari asko ( gabiraiak, belatzak...) mendilepoetan edo pasako talaietan izango dir...\nGizakiaren aztarna. Egilea(k) , MIXER. ETB dokumentalak, Euskal Irrati Telebista 2009 (2)\nJunes Xuburu, azken zuberotar kantaria. Egilea(k) ELUSTONDO, Miel Anjel. Erlea, Publiescaparate S.L. 2010 (1)\n...ean, letrarik gabeko kanta benetan ederra, gabirai baten hegaldia imitatzen duena. Queheilleri entzuten genion...\nKarrantzako naturaren gidaliburua. Egilea(k) ARTEAGA ARESTI, Zigor; LAMARIANO CORCUERA, Ainhoa; SARASUA LARRAÑAGA, Roxali; ZIAURRIZ JASO, Puy. , Udako Euskal Unibertsitatea 2000 (2)\n... behar dituzten animalientzat ere badira egokiak; gabiraia esaterako, zozoak, birigarroak, kaskabeltz handiak, amilotx...\n...ak bat-batean zalapartatzen dituzte, euren lo bigunean gabiraiak burrukara eta hegan atzetik segika datozkiela uste badute. ...\n...ela zure oinak?». Mintzatzen zen bitartean gabirai batek ustekabean harrapatu eta hil zuen, nahiz eta oihu egi...\n...eskuan eta isilik. Eguneko azken orenean, gabirairen bat ibiltzen da beti airean, zerbaitetara goitik behera jau...\n...eragin eta idorturiko hostoen hotsa. Ikusi genituen gabiraiak harkaitzen eta hiriaren artean goiti eta beheiti inguruka, ...\nNatur parkeak (V). Pagoeta. Txikia, baina aberatsa. Egilea(k) AGIRRE, Ilargi. Berria, Euskal Editorea SM 2013 (1)\n...ntzat bizilekua da parkea: arranoak, zapelaitzak eta gabiraiak daude, beste batzuen artean, eta basurde, azkonar eta orkat...\nNatura. Egilea(k) MITXELENA, Eñaut. Aizu!, AEK (Euskaraz Koop.) 2012 (1)\n...apari nagusiak, eta natur guneetan, berriz, gabiraiak . Juan Diego Ibañez-Alamo ikertzaileak azaldu duenez, " har...\nPatxi Ezkiagaren poema. Egilea(k) EZKIAGA LASA, Patxi. Erlea, Publiescaparate S.L. 2010 (1)\nbaina baita belatz eta gabiraiak ere zeramatzan\nPentaedroa. Egilea(k) GARCIA-VIANA ARENALES, Txema. , ELKAR 2019 (1)\n...renari heltzen dionean, baina berehala irmo, gabirai atzaparren indarraz ixten du, Pauline bera harritzeko eran....\nTxorrotxioka Trebiñuko basoan. Egilea(k) GIL-GARCIA, Josean. Berria, Euskal Editorea SM 2014 (1)\n...il handiak, zapelatz liztorjaleak, aztore arruntak eta gabiraiak ikusi eta entzuteko ere. Zorte on! Obekuritik BaxauriraObek...\nUrperatze handia. Egilea(k) LINAZASORO IZAGIRRE, Karlos. , ELKAR 2009 (1)\n...z dakit. Hilabete, hamar urte, nork daki...eDenboraa gabiraiabatada,lalbatroseneurrigabeabat,ehegantetaehegantetaehegang...\n... 280. eskuadrilaren Savoia-Marchetti SM-79 "Sparviero" (" Gabiraia") modeloaren hiru aparatu agertu ziren. Hiru motordun hegaz...\nSavoia Marchetti SM-79 bonbaketariak, " Gabiraiak" izenekoak, zama hilgarria botatzen Espainiako gerran.


Aizu! AEKren aldizkaria - ELKARRIZKETA NAGUSIA\n07 Ekaina 2021\nAmaia Zubiria: “Euskal emakume musikarien loraldia dugu, eta kalitatezkoa”\nAmaia Zubiriak (Usurbil, 1947) 44 urteko musika ibilbidea osatu du: disko ugari kaleratu, kontzertu piloa eskaini, zinemarako soinu bandak sortu... Horregatik guztiagatik jasoko du Adarra saria, Donostian, hilaren 21ean, Musikaren Egunean. M. Egimendi. Argazkiak: Amaia Zabalo.\nZer gogoratzen duzu atseginez musika ibilbide luze horretatik?\nDena, oro har; memento asko, une txarrak gutxi izan dira. Kontzertuak, adibidez, oso ederrak izan dira, eta musikariek egin dizkidaten konponketak ere oparia izan dira niretzat. Oparoak ere izan dira, denek eman didatelako oparitxoa, ahal zuten neurrian, instrumentazioan, interpretazioan… eta maitasuna. Oraindik lagun ditut, hori seguru, eta haiek ere lagun naute. Horrek zerbait esan nahiko du. Atzera begiratuta, sufritu ere egin dugu, denek bezala, baina aurrera egin behar da. Gauzak zail jarrita ere, nik posible zirela sentitzen nuen; ez beti, batzuetan etsipenez ere betetzen bainintzen, baina gehienetan itxaropena edukitzea erabaki izan dut.\nEta zerbaitez damutzen zara?\nEz, ez, damurik ez! Ezta politikan ere, garai hartan oso politizatuak egon arren. Beti agertu behar zen norberaren iritzia gertatzen ziren gauzen gainean, eta nire defentsa beti izan da zalantza, zalantzak salbatu nau. Gaur egun ere, jendeak ziurtasun handiz hitz egiten duenean, ezin izaten diot sinetsi. Nola erakuts daiteke halako ziurtasuna, bizi izan ez duzun esperientzia baten aurrean eta erabakiak zein ondorio ekarriko dituen jakin gabe? Ustez kalterik txikiena ekarriko zuten erabakiak hartu izan ditut, nahikoa dut hori.\nHaizea taldeko abeslari hasi zinen 1977an. Nola gogoratzen duzu garai hura?\nUrte hartan banandu nintzen senarrarengandik, eta urte hartan atera genuen lehen diskoa. Horren aurretik, baina, hamar urtez egon nintzen ezkonduta, eta lau haur izan nituen, hiru bizi zaizkit. Izugarrizko arrakasta izan genuen, eta bat-batean Haizeak eta Amaiak bat egiteak gainditu egin ninduen: ez nekien ezaguna izaten, umeak zituen etxekoandre bat nintzen… Banandu ginenean, epaitua eta zigortua izan nintzen herrian. Kontzientzia txarra nuen, egoerak umeak aitarekin uztera behartu ninduelako, baina ahal nuen neurrian komunikatzen nintzen haiekin, eta beti prestatzen nuen neure burua etorriko ziren unerako, ordurako taxuzko zerbait egin nahian. Ez nuen zalantzarik musikan jardun nahi nuela, baina ez nuen oso argi zein bide hartu. Gogorra izan zen, baina egoskorra eta tematsua izan naiz, eta ezin nuenez psikiatrarik ordaindu, beste bide bat aurkitu nuen: banekien kantak egiteak sendatuko ninduela, eta halaxe izan zen. Hor dago grazia: egiten duzun horretan trebezia izatea zure bizitza kontatu ahal izateko, azalpenik eman gabe. Hor agertzen da guztiaren zergatia, baina entzuleak ere behar du abilezia pixka bat, aurreiritzirik gabe entzuteko eta ulertzeko.\nIzan duzu trabarik musikaren arloan emakumea izateagatik?\nHasi nintzenean, musika eskolak denontzat zeuden irekita, baina familiak ez zeuden prest neskak hara bidaltzeko, eta beranduago hasi ziren. Agian, amatxo askok interes berezia jarri zutelako alaben lehenengo eginkizuna ikasketak izan zitezen. Hori ez dago gaizki, tortura bihurtzen ez bada, horrela ikasten dena azkar desikasten baita. Nire garaian, ez nuen ezagutu musikari emakume asko, eta artean ez zegoen oso hedatua emakumeen arteko elkarlana. Orain bai, orain emakumeek ikasi dute emakumeak maitatzen, ez sexualki bakarrik, baizik eta kamarada gisara. Lengoaia aldatu egin da, aberastu egin gara, eta sinesten dugu horretan. Ikusi da posible zela emakumeok beste andrazkoen arrakasta handi eta txikiekin poztea; horretan aurrera egin dugu, eta gure lagunen lagunak gara, gizonak beren artean diren moduan. Emakume musikari batzuk ezagutu ditut, baina ez ziren nire konplizeak. Gerora bai, baina nik jada banituen nire lagunak, nire kamaradak mutilak izan dira. Seguru sufritu dudala, eta litekeena da oraindik ere izatea, Stockholmeko sindromea. Gizonek badakite elkar hartzen, beti jakin dute, babesteko modu bat da. Emakumeok, pixka bat ahaldunduz gero, beldurra ematen diegu, eta elkartu egiten dira. Musikaren munduan, egoera hori ez da oso larria izan, baina sufritu dut horrekin, bai. Hainbat kontu beti gelditzen ziren nire neurosiak balira bezala, nik ondotxo jakin arren ez zirela nire neurosiak. Halere, badakit maite nautela, eta ona hartu nahi izan dut, txarra ahaztuta.\nEmakume musikari asko azaltzen ari da azken boladan euskal panoraman...\nLoraldia dago! Bitartekoak izan dituzte, laguntza etxean, ezagutza, asko ikasi dute… eta, gainera, bertutea ere bazuten, berezkoa, alegia; berezkorik ez bada... jai! Eta hori ez da ahots ona bakarrik. Ahots lakarra izan arren, komunikatzeko gaitasuna baduzu eta izugarri ona bazara zure kantuak eskaintzen, hori da garrantzitsuena: musika transmititzea, sentimenduak, besteei sentiaraztea musika hori zu zeu zarela eta zeurea dela, zeuk egin duzula eta zeure sentimenduak direla. Hori da bertutea, eta hori edukiz gero, lortuko duzu, nola edo hala. Laguntzarik edo erraztasunik gabe ere lortuko duzu; beste modu batean bada ere, Édith Piafen garaian bezala. Hark ez zuen horrelako abantailarik izan, eta begira zer izan zen, bertutea berezkoa zuelako. Baina oso ondo dago laguntza izatea, oso ondo dago gurasoek bultzatzea eta animatzea! Gure herri txiki honetan, honelako lorategi bat edukitzea, kalitatezkoa, ez da txorakeria. Letrak bikainak dira, kontzeptualak… Izaro, adibidez, asko gustatzen zait, ikaragarri. Ahots berezia dauka, eta hitzak, bereak badira, chapeau! Agian norbaitek lagunduko dio, eta hori ere ondo dago, baina bete-betean lortzen du transmititzea. Tartean, badira mutikoak ere, eta oso ondo dabiltzan taldeak. Dena den, ni betetzeko, hitzek kontzeptualak izan behar dute, agian nire adinagatik. Kontua ez da edozer esatea. Hori nahi badute eta jarraitzaileak badituzte, hobeto, a zer zortea! Baina nik kontzeptua behar dut: zer ari zara azaltzen? Zer esan nahi didazu? Non da zure mina? Non da zure poza? Non, zure malkoa? Hori badago gaur egungo musikariengan. Eta ez dira bat edo bi, asko baizik.\nEkainaren 21eko kontzertuan, bidean lagun izan dituzun musikariak zure ondoan egongo dira. Maitatua sentitzen zara?\nBai, bai, nik ere asko maite dut eta! Baina ez dut ezer espero, jakin egin behar da maitatzen, eta mundu guztiak ez daki. Batzuentzat gorrotoa errazagoa da, baina nik, norbaitek nire umeen aitaz-edo zerbait txarra esaten badu, ez dut onartuko. Ez dut hori aukeratu nire bizitzan, gorrotoa min egiten digun sentimenduen minbizia baita. Hortaz, nik maitatu arren, ez dut espero jendeak hori itzultzea; tira, agian barru-barruan bai, baina ez dut gogoan izaten. Halere, ez naiz harritzen maitasuna jasotzen dudanean. Norbaitek dei egin eta “pitxurrina” edo “maitia” esaten didanean, sinetsi egiten dut, ez dut zalantzan jartzen.\nDuela bi urte pasa eskaini zenuen azken kontzertua, Edorta Amurua semearekin. Transmisio lana bete duzu?\nAsko gustatzen zait semearekin kantatzea, eta badaukagu gure publikotxoa; oso entzule onak, gainera. Baina nik ez dut semea musikara bideratu, hark egin du bere bidea. Ekaineko kontzertuan, iloba bat ere egongo da, hura ere ez dut nik bultzatu, ez dut ardura hori hartu nahi. Berak aukeratu behar du, bestela ez da inoiz konforme egongo. Badaki ondo kantatzen duela, ahots itzela daukala, eta libre da horretarako, hori nahi baldin badu. Gu ez ginen libre izan, ezkutuan ibili behar izaten genuen beti, masaileko galantak hartzen, ostiaterapia oso normala zen orduan.\nEta musikari moduan, zerbait ikasi duzu semearengandik?\nSemearekin kantatzeak asko irakatsi dit. Batzuetan, agertokian bertan hartu behar dira erabakiak, eta ama-semeak izatea oztopoa da. Esan izan diot musikariak badaudela gehiago, baina ez dudala semea galdu nahi. Hark, berriz, agertokian ez duela amarik behar. Bada, irentsi egin behar. Piloa ikasi dut harengandik, noski, maitagarria da.\nEmaten zaio behar besteko garrantzia umeak musikan hezteari?\nKantu txapelketena, adibidez, ideia ona izan zen. Ez telebistan egiten diren horiek, e? Arrakasta azkarra bilatzen duten horiek gorroto ditut. Badaude fenomenoak, baina bi egunetan erretzen dira, izugarria da. Kantu eskola beste gauza bat da, mantsoa, egunerokoa… Pentsatu nahi dut horko irakasleek izango dutela lasaitasuna, eta pedagogia ezberdina. Kontua ez da musikariak egitea, baizik eta denok izatea musika maitatzeko aukera. Musikarekin disfrutatzeko aukera ematea zoragarria da. Ez da beti lortuko, errutina laster sartzen delako pertsonongan, erakundeetan eta eskoletan, baina, berez, ona da. Eduki dezagula horri eusteko modua, betiere gogoan hartuta ez goazela musikariak egitera. Nahi duena izango da, ezagutzen ditut karrera osoa egin duten gazteak, aupa horiek! Baina ez da nahitaezkoa. Musika jakitea, edozein unetan musika egin ahal izatea… Europa osoan egiten da, eta hemen ere dezente hobetu da.\nZeuk egindako soinu banda duen film bat?\nNoren kontzertu batera ez zinateke joango inoiz?\nOso kontzertu gutxitara joaten naiz.\nMusika tresna bat?\nAhotsa zaintzeko erremediorik onena?\nMusikaria ez bazina, zer?\nEz naiz musikaria, kantu egilea baizik. Baina hori ez banintz, auskalo, ezta bizi ere!\nNori edo zeri ez zenioke inoiz kanturik eskainiko?\nAgertokira igo aurreko maniaren bat?\nEz, maite dut agertokia.\nZer ez da inoiz falta zure etxeko hozkailuan?\nEz daukat ia ezer, denetik falta da, kar-kar!\nBiharko egunkarian irakurri nahiko zenukeen albistea?\nPandemia hau bukatu dela.\nZer egiten duzu erlaxatu beharra duzunean?\nTai ji pixka bat.\nZerk eragiten dizu barre?\nZerk ematen dizu amorrua?\nHori gaitza nuen, baina sendatu naiz.\nGauza askok, oso beldurtia naiz... Espazio sideralak.\nNor da heroia, zure ustez?\nEz dago heroirik, mitoak dira.\nZure bizitzako leloa?\nErori eta altxa!\nBi arrazoi euskara ikasteko?\nPlazera dela, batetik, eta gauza bat gehiago jakingo duzula, bestetik. Komunikabide ederra da, oso hizkuntza polita.\nBi hitzetan, nolakoa da Amaia Zubiria?\nElkarrizketa/erreportaje osoa irakurri nahi duzu? Hil honetako aldizkaria salgai dago kioskoetan; era berean, harpidetza egin dezakezu: digitala nahiz paperekoa. Klikatu hemen.\n11 orria 12 orritik\nIker Galartza: “Xuxenek ez luke 'zirkuterapia' hitza zuzendu beharko”\nArantza Santesteban: “Ikuslea gero eta akritikoagoa da”\nZuhaitz Gurrutxaga: “Ez dago umorea baino botika hoberik”\nPilar Kaltzada: “Haurrak bigarren mailako herritartzat ditugu”\nRuper Ordorika: “Euskara ikasi ahal izateak jende askok motibazioa galtzea ekarri du”\nAne Pikaza: “Gai izan behar dugu gauzen gainean hitz egiten duen gizartea eraikitzeko”\nEñaut Mitxelena: “Euskarara hurbiltzen direnen bidelagun izateko lanean jarraituko dugu”\nMaite Larburu: “Egoa oso puztuta baldin badaukazu, ezin da ezer interesgarririk sortu”\nHedoi Etxarte: “Euskaldunok uste dugu oso militanteak garela kulturalki”\nErik Jaka: “Sekulako albistea izan da jendea berriz frontoietan ikustea”\nManu Muniategiandikoetxea: “Ez dago kulturaren beharrik”


Ibinagabeitia Proiektua / Zintzhilik (1986-abendua)\n— Zintzhilik (1986-abendua) —\nNik, gaur, paperaren aurrean jartzerakoan ezer alairik ez zitzaidala aterako jakin izan dudan bezala, nire protagonistak goizean, jaikitzerakoan, horrelako egun kaskarrak itxaroten ziola jakin izan balu... beharbada ez zen ohetik altxatu ere egingo egun guztian.\nBai, badaude egunak, norberak ezer oker egin gabe, aldrebesak argitzen direnak eta horrela bukatzen direnak. Honako egun bat zen nire protagonistarena eta, ez ezer bereziagatik, ezelako berezitasunik gabeko egun triste eta monotono bat suertatu zitzaiolako. Ez zen astelehen ilun bat, eguzkia bere sasoian irten zen eta zerua argi-argi ez bazegoen ere, laino artetik eskaini zituen bere lehen printzeak, irratiak, goizero bezala albisteen berri eman zuen; munduan beti bezalako nahasia jarraitzen zuen eta Gasteizen Euskalherriko tenperaturarik bajuena iragarri zuen.\nBaina udazkeneko egun bat zen eta horrek nahitaez tristura edo melankolia kutsu batekin inguratzen du gure izpiritua (nirea, bai behintzat), ase eta gehiago hosto sikuak lurrera jausten eta txoriak bandadaka hegoaldera joaten ikusteak. Eta guzti horren gainetik, zen esanik ez, pasatu berria den udaren oroitzapenak, ohi den bezalako uda zoro eta mugitu baten ondoren datorren hausnarketarako atseden edo lanerako garai aproposa den udazkena. Hau bere edertasun bereziarekin ere, eskala handiago batetan ikusitako astelehenaren islada baino ez da; larunbata edota igande parrandero baten ondoren aldaz-behera, eta aldaz-behera horren oinarria geure burua, geure adimena, gertaera, egoera eta harreman guztien zergaitia eta nondik norakoa bilatzen ahalegintzen dena.\nJone goiz jaiki zen, halabeharrak ohetik bota balu bezala, automata lez gosaldu eta goiz eta arratsalde lanari zetxekion: ikasketak zirela, lana, zinea,... garrantzitsuena eguna betetzea eta pentsamenduari asti gehiegirik ez ematea, hori da pnintzipala zeren hor sartuezkero... galdu egiten gara. Zaila izaten da horrelako uneetatik ihes egitea eta kontu honetan ere, egun hau ez zen salbuespen izan. Zer pentsatzen ote zuen eskubanatan kapazoak beterik, bere aldamenean zihoan andra lodi hark?, edo tontotuta bezala begiak eta ahoa zabal-zabalik eskaparateei begira zegoen beste hark?, eskean zegoen besteak?, edo bere lanean ziharduen kale garbitzaileak?... pentsatzen zuen ezer?.\nEz zekien baina zihur zegoen, erantzuna ezetza izanda, jende hura pozago bizi zela; bizitza gehiegi konplikutu gabe zeren azken finean... zer gehiago behar dugu mundu honetan poztasun dosi bat ez bada?. Egun hartan, kalean ere ez zuen lagunen batekin topo egin, ez zuen ezta ere inolako ezagunik ikusi. Bere pentsamenduarekin pasiatzera edo, hobe esan, atzera-aurreraka ibiltzera mugatu behar izan zuen betiko gauzen aurpegi alaia ikusi, horrek patxada eta optimismo minimo bat eskatzen baitdu, zoritzarrez berari falta zitzaiona.\nBizitzak ezin zuen inola ere alaia izan, baina gu, mundu honetara bota gintuztenezkero, gure papera ahalik eta ondoen betetzen ahalegindu behar genuen bestela hobe... akabatzea. Azken hori ere, behin baino gehiagotan pentsatua zuen baina besteei zor diegun errespetua izan zen bere burutik ideia hori uxatu zuen arrazoia.\nBizitza honetan, zerbaiten bila goazela uste dugu, eta agian horrela izango da..., bestela... ez du merezi holako egunik bizi izatea, edo hobe esan jasan izatea... zertarako?.


Yquelon - Wikipedia, entziklopedia askea.\n48° 50′ 53″ N, 1° 33′ 21″ W / 48.8481°N,1.5558°W / 48.8481; -1.5558Koordenatuak: 48° 50′ 53″ N, 1° 33′ 21″ W / 48.8481°N,1.5558°W / 48.8481; -1.5558\nLongueville, Anctoville-sur-Boscq, Donville-les-Bains, Granville eta Saint-Planchers\n1.091 (2017ko urtarrilaren 1a)\n559 (%51.2) 532 (%48.8)\nYquelon Frantziako udalerria da, Mantxa (departamendua)Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 982 biztanle zituen.\n2007an Yquelon udalerrian erroldatutako biztanleak 982 ziren. Familiak 424 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 196 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 112 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 472 etxebizitza zeuden, 423 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 462 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 423 etxebizitza nagusietatik 337 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 100 etxek lau zituzten eta 252 etxek bost zituzten. 388 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 212 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nYquelon udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 605 ziren, horien artean 400 aktiboak ziren eta 205 inaktiboak ziren. 400 pertsona aktiboetatik 369 lanean zeuden (182 gizon eta 187 emakume) eta 31 langabezian zeuden (15 gizon eta 16 emakume). 205 pertsona inaktiboetatik 106 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Yquelon udalerrian 412 unitate fiskal zeuden, 998 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.227 euro zen.\n2007an zeuden 65 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 24 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 tintoreria.\n2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 2 brikolaje denda handika, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 2 arropa dendak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 2 lurrin-dendak eta 1 lore-denda zen.\n2000. urtean Yquelon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.\nLongueville (0,8 km)\nAnctoville-sur-Boscq (1,8 km)\nBréville-sur-Mer (1,8 km)\nGranville (3,4 km)\nSaint-Pair-sur-Mer (3,9 km)\nBNF: 15262616z (data)


aurki.com > Jarioa > Politika - Gizartea > Mahai jokoan\nEuskal Herriko politikari buruzko bloga\nEz dut ongi ikusten ideologiagatik norbait kartzelan sartzea. Estefania Beltran de Heredia Eusko Jaurlaritzako Segurtasun sailburuak esana da, egunkari honek atzo argitaratu zuen elkarrizketan. BERRIAk ostiralean aurreratu zuen titularra, Beltran de Herediaren ardurapeko Ertzaintzak Donostiako Bulebarrean sei gazte atxilo eraman zituen egunean, Espainiako auzitegiek hala agindu diotelako, hurrengo sei urteak Espainiako espetxeetan preso egin ditzaten. Gazte donostiarrak espetxera eraman dituzten ertzainen arduradun politiko nagusiak ere sinatuko luke esaldia. Iigo Urkullu lehendakariak ez du ongi ikusten ideologiagatik, edo gazte erakunde batean militatzeagatik, inor espetxeratzea. Baina Eusko Jaurlaritzaren menpeko Poliziak zintzo bete du militantzia politikoagatik zigortutakoak espetxeratzeko agindua. Hortxe hasi eta bukatu da, gainera, Euskal Autonomia Erkidegoko egitura autonomikoen esku hartzea. Madrilgo Gorteek ezarritako legerian oinarrituta, Espainiako auzitegiek ezarri dituzte zigorrak eta agindu atxilotzeak, eta, ondoren, legeria hori aldatu nahi lukeen, euskal herritarrak euskal epaitegietan epaitu beharko liratekeela aldarrikatzen duen eta jardun politikoengatik inor zigortzea bidegabetzat duen gobernu autonomiaren menpeko Polizia integralak eskuburdinak jarri dizkiete epai bidegabe horiek jaso dituzten herritarrei. Eta horretara mugatzen da egitura autonomikoen esku hartzea, dagoeneko Espainiako Gobernuko Espetxe zuzendaritzaren eta Auzitegi Nazionaleko Zaintza Epaitegiaren esku baitaude gazteak, EAEko Legebiltzarrak nahiz Gobernuak ere bidegabetzat jotzen duten sakabanaketaren biktima izateko arriskuan. Inork espero al zuen, dena den, Eusko Jaurlaritzak atxiloketak egiteari uko egitea? Iigo Urkulluk argi utzi zuen ETB1eko Euskadi Galdezka saioan: Polizia judiziala denez, epaitegien aginduak betearazi behar ditu Ertzaintzak. Arrazoi du. Legearen arabera, epaileen aginduak betearaztea dagokio Ertzaintzari. Ez du, gainera, horretan inoiz hutsik egin. Ezinezkoa da, beraz, legeriak hala agintzen duelako Madrildik datozen erabaki bidegabeei Ertzaintzak muzin egitea? Hipotesi ezinezkoei buruz jardutea litzateke, orain ez hainbeste, Herrizaingo sailburua Batasunekoa balitz zer gertatuko litzatekeen galdetzen hastea. Baina, gaur egun, ez da hain erokeria. EH Bilduk hauteskundeak irabazi eta Laura Mintegi Ajuria Enera eramanez gero, Ertzaintzaz arduratuko litzatekeen sailburua zein izango litzatekeen zehaztera ere iritsi zen. Alegia, zer gerta zitekeen aste honetan Bulebarrean (eta ondoren), demagun, lehendakaria Mintegi eta sailburua Julen Arzuaga balira? Gobernuaren eta sailburuaren borondateaz gain beste hamaika faktore leudeke jokoan, noski, baina hipotesi horretan pentsaezina litzateke joan den ostiralean gertatua gertatzea. Ondorio politikoak ez lirateke txantxetakoak izango. Atxilotze agindua, hasteko, Espainiako Poliziari edo Guardia Zibilari iritsiko litzaieke. Eta, garrantzitsuena, itun autonomikoaren joko arauak hautsita leudeke biharamunean. Horra gakoa. Madrildik epai bidegabeak datozenean, EAEko instituzioen aukera bakarra ez da aginduak otzan betetzea. Uko egiteko, ordea, konfrontazio politikorako borondatea eta estrategia beharko lirateke, eta egonkortasun instituzionala arriskuan jartzeko prest egon. Eta gaur egungo EAJk zerbait auzitan jarriko ez badu, horixe da. 2014/06/30 - 13:04:08\nEz dago erraza alderdi politikoen barne bizitza, barne mugimenduak, barne lehiak ulertzen. Euskal Herriko sozialistek, PSOEkoek, Madrilen itzal handia zuteneko garaiak iragan urruneko kontuak ziruditen. Historia liburuetatik dakigu Indalecio Prieto bilbotarra PSOEko buruzagi nagusi izan zela Espainiako II. Errepublikaren bukaeran eta gerra garaian; Prietoren oinordekoa izateko bidean zen Nicolas Redondo aita, baina Felipe Gonzalez gazteak aurrera hartu zion Suresnesko biltzar historikoan, frankismoa hilzorian zenean; Gonzalezen eta Alfonso Guerraren lidergoaren itzalean hirugarrena izan zen garai batean Txiki Benegas; Gonzalezen eta Jose Luis Rodriguez Zapateroren arteko trantsizioan bilbotar batek izan zuen aginte makila, Joaquin Almuniak, baina PSEtik kanpo hazia eta hezia zen hura; eta geroztik, aparatu eta afiliazio handiagoa duten lekuetatik sustatutako hautagaiei babesa ematera edo ez ematera mugatu dira PSE-EEko eta PSNko buruak. Orain, bat-batean, Espainiako alderdi sozialistaren lemazaina izateko lehia PSE-EEko bi buruzagiren artekoa izan daitekeela jakin dugu, bi bizkaitarren artekoa. Aspaldi samar hasi ziren Patxi Lopezi buruzko hotsak. Esaten zizuten, irakurtzen zenuen, baina ez zenuen sinesten. Baina dagoeneko ez dago zalantzarik. Azkenaldian egin dituen adierazpenetan ez du gezurtatu. Dakitenek diote Alfredo Perez Rubalcabaren apustua dela. Lehen lehendakari sozialista izatea lortu izanak puntuak eman dizkio, eta ETAk borroka armatuari adioa bere agintaldian emateak ere bai, iragarpenak Washington eta New York arteko tren batean harrapatu zuen arren. Eduardo Madinari aspaldi esan omen zion Zapaterok berak behar zuela PSOEren lemazain. Sektore askoren sostengua eta kontrario gutxi, horiexek omen ditu abantaila. Ez dut inon idatzita ikusi, baina Madina ETAren biktima izateak ere izango du zerikusirik honetan guztian. Gerra beteranoek AEBetako hauteskunde lehietan abantaila duten bezala, PPren eta bere inguruko hedabideen aurkako borrokan galoiak edukitzea bezala izan daiteke. Euskal Herriko frankizietan izango du eraginik, noski, Madrilgoak. Eta ez PSE-EEn bakarrik, PSNk aski erakutsia baitauka Madrildik datozen aholkuei zintzo jarraitzeko joera. Gara egunkariak argitaratu du Madrilen dagoeneko erabaki dutela Nafarroako hurrengo hauteskundeetan lehendakarigai sozialista ez dela Roberto Jimenez izango, Maria Txibite baizik, hain zuzen ere UPNrekiko sintonia errazago berregin ahal izateko. PSNk berak noizbait Barcinaren aurkako zentsura mozioa aurkeztea ez duela baztertzen argitaratu den arren, Rubalcabak Iruera egin zuen bisitak erakutsi zuen gobernu alternatiba osatzea ez dela gaur egungo PSOEren lehentasun. Izatekotan, biharko PSOErena izan beharko du. Gure gauzari ere eragin diezaioke PSOEren barne borrokak, batez ere norgehiagoka horretatik ateratzen den liderrak Moncloara iristeko gaitasuna izateak edo ez izateak. PPk ez du bake prozesurik nahi, eta gatazkaren ondorioak usteltzen uztea erabaki bide du. Oihartzun handirik ez zuen izan, baina ETAk azken agirian jakinarazi zuen Zapateroren gobernuak hainbat konpromiso hartu zituela nazioarteko bitartekarien bidez, ulertzen da; Osloko elkarrizketa gune deseginarekin zerikusia zutenak, suposatzen da eta ez Zapateroren ez Rajoyren gobernuek ez zituztela konpromiso horiek bete. Hautagai on bat baino zerbait gehiago beharko du PSOEk Rajoy Moncloatik botatzeko, baina, hasteko, hori ere behar du. Eta gureari dagokionez, aukera zapaterozaleen eta rubalcabazaleen artekoa bada, zapaterozaleak nahiago. 2014/06/30 - 13:04:08\nLehergailuak ezkutatu eta zaintzea, edo agiri faltsuak egitea, edo autoak lapurtzea, Frantziako eta munduko beste edozein lekutako zigor kodeen arabera, legea urratzea da. Eta Espainiako Barne ministroak azaldu duena egia baldin bada, aste honetan Frantziako hiru hiritan atxilotu dituzten sei euskal herritarrak legez kanpoko jardun horietan ibili dira ETAko militante gisa. Horregatik, preso hartu dituzte. Delitua egiten baduzu, Poliziak atxilotu egiten zaitu. Kito. Delinkuentzia arruntaren logika horri jarraituz hitz egin dute EAJko buruzagiek ETAko ustezko sei kideen atxiloketen harira. Andoni Ortuzarrek, EAJren izenean: Ez gara poliziaren urrats horiei buruz eztabaidatzen hasiko, baina espetxe politika ezberdin bat jartzea gustatuko litzaiguke. Josu Erkorekak, Eusko Jaurlaritzaren izenean: [ETAk armatuta eta bizirik jarraitzen duen bitartean] Poliziak ez dauka beste erremediorik, bere funtzioa betetzen du. Atxiloketak egokiera politikoaren arabera egingo ez balituzte bezala. Bake prozesu ahalegin guztietan funtzionatu du distentsioaren logikak, gorabehera handiekin izan arren, jazarpen polizialaren arloan ere. Espainiako eta Frantziako Barne ministerioek konpromisoen eta komenentzia politikoen arabera jokatu izan dute kontrolpean izan dituzten etakideekin, atxilotu edo ez erabakitzeko. Orain bai, orain ez. Lizarra-Garaziko su-etenaren garaian, 1999ko martxoan, Frantziako Poliziak Josetxo Arizkuren Kantauri ETAren solaskidea eta beste bost kide atxilotu zituenean, adibidez, horrek bake prozesuan izan zitzakeen ondorioei buruz kezka agertu zuen EAJk. Gaur egungo logika jeltzalean, ordea: sei atxilotuak armatuta zihoazen, delitugileak ziren, Poliziak ez zuen beste erremediorik. Brian Currin, nazioarteko eragileen artean ezagunena aipatzearren, zur eta lur egongo da honezkero. Abokatu hegoafrikarrak esana dauka ez duela orain arte ezagutu, mundu osoan, Estatuaren aurka jardun duen talde armatu baten desarme borondatezkoan parte hartzeari uko egin dion gobernurik. Eta orain, Aieteko Konferentziak sinbolizatzen duen bidea eraikitzen bidelagun garrantzitsu izan zuen alderdia, EAJ, PPren diskurtsoarekin lerratu da neurri batean, adierazpen publikoetan behintzat: atxiloketak ondo daude, ETAk desegin egin behar du, kito. Ahaztu Aiete, ahaztu Kofi Annan eta abarren babesarekin proposatutako elkarrizketaren bidea. Espetxe politika aldatzeko eskaera gorabehera, funtsean Mariano Rajoyri babesa ematen ari da EAJ, elkarrizketaren komenigarritasuna aipatu gabe ETAri desegiteko eskatzen dion bakoitzean. PPren barrunbeak ondo ezagutzen dituztenek diote sektore nagusikoak, Mariano Rajoy buru dela eta Antonio Basagoitiren taldea bidelagun duela, beste politika batzuen beharraz jabetzen direla Basagoitiren oinordeko Arantza Quiroga izendatzea zentzu horretan seinale ona ez den arren, baina bere alderdiko egoskorrenen, biktimen zenbait elkarteren eta hauen sokako hedabideen beldur direla, urratsik txikiena egiteko. Desoreka nabarmena da: batetik, pausorik txikiena ere ematea nahi ez dutenek ez diote zirkinik egiten ere uzten zaunkarik egin gabe; eta bestetik, nolabaiteko kontrapisua egin dezaketenak, EAJ eta PSOE esate batera, politika zaharrak txalotzen ari dira. Eskerrak diplomaziaren bideak antzemanezinak diren. 2014/06/30 - 13:04:08\nEsan duena esateko aste ezin egokiagoa aukeratu du Cristina Uriarte Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburuak: Ados ez baldin bagaude, ez dugu aplikatuko hemen. Hitzez hitz. Ez zen ari Espainiako Auzitegi Nazionalaren aginduren bati buruz, Espainiako Gobernuak onartu berri duen Hezkuntzaren erreformarako lege proiektuari buruz baizik. Ez dezagun, dena den, tranparik egin. Atxiloketa agindu bati muzin egiteko zirrikitu gutxi du Ertzaintzak, legea nabarmen urratu gabe. Hezkuntzaren erreforma lege orokor bat saihesteko aukerak, ordea, handiagoak dira Hezkuntzaren eskumena bere gain duen erkidegoko gobernuarentzat. Baina Uriarteren esaldiak agerian utzi du legea bete behar absolutu hori ez dela hain absolutua, ezta EAJren Gobernuaren ikuspegian ere. EAJ ordenako alderdia da. Espainiako Estatuarekin burujabetza konfrontazioa bultzatu zuen lehendakariak ere, Juan Jose Ibarretxek, zintzo betearazi zituen Auzitegi Nazionaletik zetozen agindu guztiak. Legea betearaziko dugu, noski, erantzun ohi zuen. Ez dago giro politikoa Iigo Urkullu epaiketarako bidean imajinatzeko, garai batean Ibarretxerekin (eta Atutxarekin!) egin genezakeen bezala, Espainiako justiziarekin arazoak izan zituztenean. Orduan galderak zentzu handiagoa izan zezakeen: dena delako auzia dela-eta lehendakaria atxilotzeko aginduko balio Auzitegi Nazionalak Ertzaintzari, agindua betearaztera mugatuko litzateke Segurtasun sailburua? Iigo Urkullu eta EAJ ataka deserosoan daude, Espainiako Auzitegi Nazionaleko agindu bete beharrekoak ez baitira Urtza Alkortarekin bukatu. Nabarmenegia da kontraesana, kostu politikorik ez izateko: legearekin ez daude ados, baina, legea bete beharrekoa denez, bete beste erremediorik ez dute; eta, jarraian, ez dute estrategiarik (erakusten) bidegabea irizten duten legeria hori aldatzeko. Lehia politikoaren parte da, jakina, Ondarroakoa ere. Indar abertzaleen arteko hegemonia lehia ez zen bukatu joan den hauteskunde autonomikoetan, hasi baizik, eta elkarren kontraesanak nabarmen uzteko eta areagotzeko aukerak ez dituzte ez batak ez besteak alferrik galduko. Alkortak erabaki zezakeen zaratarik egin gabe bere burua polizia etxean aurkeztea; eta zubian egon zirenek aukera zezaketen etxean gelditzea. Tentsio gutxiago Ondarroan eta, bai horixe, askoz merkeago dena. Jakina, tentsioa ikusgarri bihurtzea aukeratu zuten. Hain zuzen ere, erakusteko tentsio horren jatorria ez dagoela zubian, Auzitegi Nazionalean baizik. Zubian Urtza Alkorta babesten egon zirenek, hain zuzen, horixe lortu zuten. Jatorrizko tentsio hori, egunerokoan azaleratzen ez den legezkotasunaren eta legitimitatearen arteko gatazka hori, gordin-gordin erakustea, bost egunez jarraian gainera. Hedabideetan eta sare sozialetan euren begiekin ikusi eta bizi izan dute gatazka hori bertan ez zeuden herritarrek ere. Irudi horixe heldu zaigu Ondarroatik, garden: Eusko Jaurlaritzaren menpeko Polizia, Espainiako Auzitegi Nazionalaren menpe. Donostiako Bulebarrekoak bezala, Ondarroako zubian bildu zirenek bazekiten Alkortarentzat berandu zela. Donostiarrek bezala, espetxean bukatuko zuela. Baina epaiketa politikoen soka luzea da. Berrehun lagun inguru daude epaiketaren zain, gehienak Segikoak eta Batasunakoak izatea leporatuta. Bulebarrean eta Ondarroan bildu zirenak, espetxeratzeak efektiboki eragoztearen ikuspegitik, ez ziren ari Donostiakoen eta Alkortaren atxilotzea eragozteko ahaleginean, ondoren datozen berrehun horien giltzapetzea zailtzeko ahaleginean baizik. 2014/06/30 - 13:04:08\nJose Maria Aznarrek oraindik bibotea duen edo ez duen, hara lagunarteko eztabaida zertan bukatu den Espainiako Gobernuko lehendakari ohiak politikaren lehen lerrora itzultzeko mehatxua egin duela eta. Lehengo bibotea ez duela, baina haren itzala gelditzen zaiola, batzuek. Masailak bezain zuri duela ezpain-gaina, besteek. Eskuko multimediek ere ez dute argitu afera. Bibotea gorabehera, Aznarren ateraldiari buruzko irakurketa interesgarriak atera dira mahai gainera. Esate batera, Borboien etxearen krisiaren sustatzaileen artean bera dagoela, Espainiako III. Errepublikako lehenengo presidentea izan nahi duela. Beste bat: Mariano Rajoyren itzala eta politikak zalantzan jartzeak egin dion kaltea baino askoz mesede handiagoa egin diola gaur egungo gobernuburuari, Aznar berriro agintean irudikatze hutsak sortzen duen ikaragatik rajoyzale bihurtu bide delako bat baino gehiago bat-batean. Interpretazio zuhurrena: bera ere zipriztintzen duen ustelkeriaren gaia estaltzeko trikimailua besterik ez dela izan, PPn ere ez dituztela maite hilerrirako bidean dauden elefanteen itzulerak. Krisiari aurre egiteko proposatu duen errezeta, gainera, iraultzailea da: zergak jaitsi alajaina. Tea Party AEBetan gainbehera denean, Espainian berpiztu nahi du Aznarrek. Krisiari aurre egiteko errezeten bila dabiltza Ajuria Eneko bilkuran izan berri direnak ere. Lehenengo euskal gailur politiko handia esaten ahal diozu asteartekoari, Eusko Legebiltzarrean ordezkaritza duten bost alderdietako buruzagiek Eusko Jaurlaritzako lehendakariarekin egin duten hiru ordu eta laurdeneko bileraren garrantzia azpimarratu nahi baduzu eta Deia-ko editorialista bazara, edo bilera esaten ahal diozu besterik gabe, gehienek egin duten bezala. Ez dauka Carlos Garaikoetxearen garai bateko xarmarik eta Juan Jose Ibarretxeren erakarmenik, Jose Antonio Ardanza grisagoaren antz handiagoa du, baina Patxi Lopez baino askoz abilezia handiagoa erakusten ari da politikari arduratsuaren irudia ematen. Iigo Urkullu gutxiengoan eta bakardadean ari da gobernatzen, auzi handietarako inongo aliaturik gabe, krisiari aurre egiteko politikarik ez hitzartu ez abiarazi gabe, baina aste honetakoa bezalako bilerekin, edota diputatu nagusiekiko ustezko akordio harekin, puxtarriak irabazten ditu iritzi publikoari begira. Hiru ordu eta laurdenean zer egin zuten galdetu ziotenean, legebiltzarreko eztabaidak erreproduzitu, erantzun zuen Arantza Quirogak. Urkulluk ezer ez zuela proposatu eta ezer ez zutela aurreratu adierazi zuten oposizioko gainerako bozeramaileek ere. Baina argazkia hor geratu da. Lehenengo aldiz, Eusko Legebiltzarreko indar politiko guztiak mahai baten inguruan bildu dira Ajuria Eneko jauregian. Irudi operazioari susmoa hartuko zioten noski oposizioko indarrek, baina sarean harrapatuta zeuden. Denak bilerara joateak Urkulluri egiten zion mesede, baina inork uko egitea, norbere buruaren kalte litzateke. Joan eta bilerari garrantzia kendu, horixe erremedio bakarra. Krisiari aurre egiteko, zerga sistema berritzeko eta erakundetze politikoa berrikusteko egitasmoan guzti-guztiak ados jarri nahi izateak ameskeria dirudi. EH Bildu eta PP argazki berean kabitzen dira, baina politika beretan, ez. Aldi berean denekin baina inorekin ez ezkontzeko jokoaren iturria ere agortuko zaio noizbait. Ezkongaiaren aukera egin beharko du noizbait, edo egina daukan aukera hori azaleratzen hasi. 2014/06/30 - 13:04:08\n2014/02/16 - 07:58:07


Berria – 2 orrialdea – Alternatiba\nBiktimak dira, halaber, presoen senide eta adiskideak tartean azkenaldian motxiladun ume gisa ezagunak ditugun adingabeak. Guztiak dira sakabanaketaren biktimak. Milaka eta milaka kilometro egin behar dituzte bere familiakoekin edo lagunekin minutu gutxi batzuk egon ahal izateko. Askotan istripuak dira honen ondorioa, eta zenbaitetan heriotza topatzen dute bidaiariek, azken hamarkadetan 16 lagun zendu dira errepideetan.\nEz dago aitzakiarik, milaka eta milaka lagunekin batera, Casilla plazatik Bilboko udaletxeraino doan bidearekin bat ez egiteko mendekuaren amaiera galdegiteko, esan dugunez, biktima berriak sortzen dituelako eta, beraz, bakea nagusi izango duen etorkizuna gero eta zailagoa bilakatuko du. Ez dago aitzakiarik oinarrizko giza eskubideak ez babesteko; eta aitzakiarik dagoela dioenak alderdikerietan ari da. Izan ere, logika zakar eta mendeku zalearen emaitza da Espainiako estatuan eskubideak zapaltzeak botoak ematen dituela.\nAlternatibako kide eta EH Bildu Bilboko zinegotzi Alba Fatuarte?ren hitzartzeak Bizkaia Irratiko gaur goizeko tertulia politikoan Bilboko aurrekontuak eta hiriburuaren egoera hizpide.\nGure kide Alba Fatuarte?ren hitzartzeak Bizkaia Irratiko gaur goizeko tertulia politikoan Bilboko aurrekontuak eta hiriburuaren egoera hizpide.\nBihar, abenduak 27, Alternatibak ‘Nork esnatzen du faxismoa? Ultraeskuinaren kontrako estrategiak’ hitzaldia egingo du bere Bilboko egoitzan, Europa osoan, eta azken boladan Euskal Herrian ere, ultraeskuineko taldeen agerizko gorakada eztabaidatzeko, eta honi aurre egingo dioten formula desberdinak aztertzeko.\nHizlari Elena Martinez, Izquierda Castellanako militante feminista eta antifaxista eta Jordi Borras, hainbatetan eskuin-muturreko taldeek mehatxatutako ilustratzaile eta kazetari-argazkilaria izango dira gurekin. Biek borroka antifaxistan izandako bizipenaz arituko dira eta hauei modu antolatu batean aurre egiteko gakoak ematen saiatuko dira. Zentzu horretan, hitzaldia aurkezteko gure Alternatibako kide, txiolari eta idazle Jonathan Martinezen parte-hartzea izango dugu, bera ere, bere iritzi politikoak sareetan plazaratzeagatik hainbatetan eskuin-muturreko taldeek mehatxatutakoa.\nBilboko ekitaldia hilaren 27an, asteazkena, egingo da, alderdiaren egoitzan (Kasilla plaza 6.eko behealdean) arratsaldeko 18:30etatik aurrera.\nEuskal Herrian bizi diren pertsona guztien eskubide, obligazio eta aukera berdintasuna bermatuko duten justizia sozialean oinarritutako politika humanitarioak ezarri ahal izateko, burujabetza aldarrikatzen dugu. Burujabetza eta eskumenak aldarrikatzen ditugu, eskubideak urratzen dituzten murrizketak ez ezartzeko. Hala nola, “erregulatu gabeko” administrazio egoeran dauden pertsonei Osakidetzak arreta eman ezin ez izatea agintzen duen Auzitegi Konstituzionaleko epaia, era horretara euskal herritar guztientzat aldarrikatzen dugun osasun arretarako unibertsaltasun irizpidea urratzen duten PPren murrizketak onetsiz. Auzitegi bera da, hain zuzen, Nafarroak botiken berrordainketa bere gain hartzea galarazi nahi duena, egoera zailenean dauden pertsonei kalte nabarmena eraginez.\nGasteizko ekitaldia hilaren 19an, asteartea, egingo da, alderdiaren egoitzan (Los Herran kaleko 25.eko behealdean) arratsaldeko 19:00etatik aurrera. Hurrengo egunean, Oiartzunera (Gipuzkoa) eramango da aurkezpena, Manuel Lekuona udal liburutegira hain zuzen eta ordu berean, 19:00etan, hasita.\nMatuteren hitzetan, ez da kasualitatea “eraso faxista” hau, orain dela egun batzuk “Falange Vasconavarra deritzonaren sare sozialetatik bisita egingo zigutelaren mehatxua” eman ostean gertatu izana. Are gehiago, azken asteetan hiriko beste eragile sozialen lokalen kontrako erasoak eman dira, Hala Bedi, Zapateneo edo Txapelarri tabernaren aurka, kasu. Guzti horiei Alternatibako militante guztien “babesa eta elkartasuna” agertu nahi izan die.\nAlderdi ezkertiarreko bozeramaileak iragarri du gertatutakoa Ertzaintzaren aurrean salatuko dutela “ekintza faxistak zigorrik gabe uzterik ez dagoelako”. Era berean, azpimarratu egin du garrantzitsua dela “alderdi politiko eta erakunde publikoe guztiek halako erasoak irmotasunez salatzea, muturreko eskuinaren gorakadaren aurrean entzungor azaltzeari utzita”.\nAzkenik, jasandako erasoak arbuiatu ez ezik “Espainiako estatuan faxismoak duen zigorgabetasuna salatzeko” deia egin du Matutek.\nErrekaleor Bizirik 2013an sortu zen eta mehatxuak mehatxu, proiektuarekin aurrera egiteko prest daude bere sustatzaileak. Auzoko nondik norakoak ikuspuntu feminista batetik kontatzeko bertoko bililagun Karla Berrojalbiz eta Irune Tobajasekin elkartu gara.\nErrekaleor proiektu iraultzaile bat den heinean, feminismoak zer nolako papera bete du? Zer nolako ekintzak egiten dira lantzeko?\nIrune Tobajas Lozano: Hemen bizi garenak badugu kontzientzia minimo bat feminismoarekin. Hasierako urteetan oso neska gutxi bizi ziren hemen eta gure artean elkartzeko behar baten ondorioz Erreka Emeak espazioa sortu genuen. Hasieran oso giro informalean afalorduak eta afal osteko solasaldiak egiten ziren bakarrik, gure kezkak eta bestelakoak lantzeko.\nKarla Berrojalbiz Pisano: Irunek esan bezala hau ez da ohiko auzo bat. Hala eta guztiz ere, eman dira hainbat egoera Erreka Emeak taldea lanean jarri behar izatea eragin dutenak. 150 auzokide gara eta denak elkar ondo ezagutzen dugu. Beharbada horregatik hemen ez dira antzematen patriarkatuaren oinarriak hain erraz… agian hain agerikoak ez direlako. Egoera hauen ondorioz ideia eta mekanismo asko berrikusteko beharra izan dugu. Neurriak ez dira kuantitatiboak bakarrik -ondo dago azpiegituran emakumeak egotea baina ez da nahikoa- kualitatiboak ere badira; emakume horiek nolakoak diren, zer nolako parte hartzea duten eta abar.\nBerrikusketa hauek azaleratu dute emakumeon artean iritzi eta jokamolde desberdinak ditugula. Adibidez, egoera sexistak eman direnean zailtasunak egon dira identifikatzeko. Nola jokatu horrelako erasoa ematen denean gure kolektiboko batekin? Auzoak berezitasun hori dauka, ez dakit positiboa edo negatiboa, arazoak sortu ez ezik aukerak ere sortzen direlako. Berezitasun horrek behartzen gaitu zenbait oinarri teoriko eta mekanismo birplanteatzera, elkarrekin bizi garelako eta identifikatzen ere zailagoa delako. Baina aldi berean lantzeko errazagoak direla ikusten dut, beste bitarteko batzuk sortzeko aukerak ditugu, salaketatik harago doazenak. Gasteizko jaietan adibidez gehiago garatu da salaketa protokoloa baina ez horrenbeste lanketa protokolo bat.\nITL: Saiatu ginen erroetara jotzen zuen protokolo bat egiten. Prozesu feminista bat abiaraztea helburu zuena. Denok batera gai hori lantzeko aukera izateko. Saiatu gara hainbatetan baina egia da ere hemen mila gauzetan gabiltzala. Halere, uste dut genero ikuspegi hori kontu gehienetan badugula. Espazio guztietan gaudelako emakumeak aktibo eta zerbaitek ‘txokatzen’ gaituenean berehala esaten dugu.\nKBP: Gogoratzen dut diagnostiko bat egiteko inkesta prestatu nahi genuela. Baina egiterakoan bitarteko barik sentitu ginen eta jasotzen genituen galderekin konturatzen ginen ez gindoazela benetan iturrietara. Horregatik uste dut aukera bat dela. Niretzat auzoa ahalduntzeko espazio bat da maila guztietan, pertsona moduan emantzipatzeko espazio bat, baina bereziki emakumeontzako. Ikasketa sistematik aparte ikasketa ez formalak ditugu hemen eta guztiz aberasgarriak: etxe bat egiten jakitea, adibidez. Niretzat kriston esperientzia izan da. Eta ez ikasketa bakarrik, nik talde berri bat sortu nahi badut, hitzordua jarri eta bihar bertan badugu espazioa eta 15 lagun hori egiteko. Beste edozein auzotan ez duzu hori, ez jenderik ez espaziorik.\nErrekaleor estatuko auzo okupatu burujabe handiena da, gizartearen gehiengoaren babesa jaso duena. Baina auzo bat baino gehiago ere bada. Zer eskaintzen dio proiektuak gizarteari?\nKBP: Alde batetik, gizartea bera eraldatzeko ilusioa dugunon erakusle da Errekaleor. Bere sorburutik hori izan da proiektuaren helburu nagusiena. Errekaleor ez du irla isolatu bat izan nahi, Euskal Herrian zehar mila Errekaleor sortzea dugu helburu, kolore desberdinaz osatuta. Argi da ez dugula bizimodu perfektu baten formularik, baina uste dugu bide bat behintzat zabaltzen ari garela.\nBigarren erantzun bat Gorka Urtarani helaraziko nioke. Zer dauka Errekaleorrek gizarteari eskaintzeko? PNVk ordezkatzen duen gizarte kapitalistarentzako Errekaleor onuragarria izan daiteke ere. Emantzipatu ezinean dauden gazteek, adibidez, hemen bizitzeko aukera izanda, ez dira estatuak ematen dituen apurretatik biziko; haien bidea lortuko dute. Eskaintza kulturalari dagokionez, udalak milaka euro gastatzen ditu. Guk, aldiz, doako eskaintza kulturala egiten dugu, askoz zabalagoa eta ez pribatiboa. Eta zergatik ez, turistentzako leku bat ere izan gaitezke. Hortaz, perspektiba moderno kapitalista batetik hori guztia dugu eskaintzeko. Beste gauza bat da hori gure helburua den ala ez.\nOztopo eta mehatxu askorekin egin duzue topo. Asko gainditu ere. Zuen borroka Marotoren gobernuan hasi zen eta orain Urtaranekin, alderik sumatu al duzue auzoarekiko duten jarreran?\nITL: Maroto gobernuan zegoenean egoera oso desberdina zen, Errekaleorren 30 pertsona besterik bizi ez zirelako. Eta Marotok axolagabetasunik gabe begiratzen zuen auzora. PPren jarrera praktikotasunean ez zen erasokorra. Diskurtsiboki bai, gogorra, okupazioaren estigmatizazioarekin eta hori dena. Baina ez zuten inolako prozesurik abiatu hau eraisteko. Gainera ez zegoen dirurik horretarako. Baina orain PNVrekin gauzak desberdinak dira, batez ere PNVk baduelako dirua. Gainera, honek geroz eta forma gehiago hartzen ari du, eta gu indartsu ikusteak molestatzen die.\nKBP: Auzotik egiten dugun analisi politikoa honakoa da: Urtaranek lehenengo pauso bat eman zuen ondoren emango zituenak legitimatzeko. Hau da, Aretxabaletako eskaintza egin zigun -guztiz irreala zena, auzokideak bertan bizi direlako eta guztiontzako lekurik ez dagoelako- guk zuzenean uko egiteko. Horrela beti izango dute aitzakia, elkarrizketa falta horren mamuari eusteko. Errekaleor Bizirik espazioa bera da, ez dira bakarrik etxebizitzak. Hemen sortu ditugun proiektu guztiek jarraipena izan dezaten behar da frontoia, behar da lurra, behar dira sortu ditugun azpiegitura guztiak. Halere, positiboki baloratu genuen uste genuelako izango zela negoziaketa edo behintzat elkarrizketa baten hasiera. Baina ez zen horrela izan.\nPNVrena hautu elektorala besterik ez da izan eta Errekaleor botoak lortzeko aukera bat dela ikusi dute. Udalean 3. indarra dira eta hortaz, eskumatik botoak lortzeko ahalegin batean egin dute biratze bat, baina ez bakarrik okupazioarekin, auzolana pilotalekuarekin, oinarrizko errentarekin… Beharbada ez du PPren bezain diskurtso arrazista eta xenofoboa egingo, baina Errekaleor bezalako ikono bat suntsitzea eskumako botoak irabaztea dela badaki, eta bide batez, herri mugimenduari kolpe izugarria ematea ere.\nOrduan, udalaren jarrera ezkorra ez da aldatu eta auzoa botatzeko erabakiarekin aurrera doala dirudi. Zer aukera dituzue proiektua babesteko?\nITL: Beti esaten duguna, gure helburua kaleratzea galaraztea da, baina etortzekotan defendatuko gara edozein herri mugimenduk egingo lukeen bezala. Baina egiten ditugun ahaleginen gainetik, herriak du Errekaleor ez botatzeko giltza eta argindarra kentzera etorri zirenean hemen aurreko plazan gertatutakoa horren irudi da. Hortaz, argi dugu, erasoen aurrean noski defendatuko garela, baina herriak bakarrik babes dezake Errekaleor.\nKBP: Kaleratze bat galarazi behar dugu, baina jakin badakigu udalaren borondatea nahiko irmoa dela. Ildo horretan, eztabaida teknikoa deuseztatu nahi genuen. Hau ez da segurtasun kontua, ez eta diru kontua ere. Etxeak seguruak dira eta horretarako aurkeztu ziren arkitektoen txostenak. Hortaz, ez dago Errekaleor eraisteko arrazoi bat ere ez. Ez ekologikoa, ez segurtasunekoa, ez ekonomikoa… Milioi bat euro kostatzen du hau botatzeak. Ez dauka zentzurik, horregatik badakigu hautua politikoa dela.\nEztabaida eremu politiko helduetara eraman nahi dugu behingoz. Eta jendartea termino horietan kokatu beharko da. Eztabaida oso garrantzitsua gainera, Errekaleor eraisteak ezegonkortasuna suposatuko duena Gasteizko herritarrentzako kohesio eta elkarbizitza arazo bat ekarri dezakeelako. Jendeak ere jakin dezala zertara datozen hona eta zertarako eraitsi nahi duten.\nEskumako gobernu batekin, Gora Gasteiz bezalako mugimendu soziala piztu zen. Hortik ere etorriko zen Errekaleor Bizirik babestuko zuen gehiengoaren oinarria. Nola ikusten duzue Gasteiz alternatibo hori?\nKBP: Lehenik aipatzea niri min handia egiten didala EAJk Gora Gasteiz mugimenduaren izenean hitz egiten duenean. Gora Gasteiz oso mugimendu potentea izan zen, baina neurri batean jarri zuen Urtaran dagoen lekuan.\nUste dut Gasteizen, eta Euskal Herri osoan, beti existitu izan dela alternatiben eraikuntza bat. Egia da kutsu aglutinanteagoa hartu duela azkenengo hamarkadan; agerikoa da estrategia aldaketa bat egon dela eta herri mugimendu guztiak jarri direla horra begira. Baina uste dut mugimendu iraultzailea beti egon izan dela hor. Oso adierazle ona da Martxoaren 3ko manifestazioa, hain urrunetik datorren gaia dela kontutan izanik, urterik urtera duen babesa nola igotzen den ikusteak. Eta horrek erantzuten dio estrategia aldaketa horri. Nik orain konkretuki Gasteiz okupazioarekin eta autogestioarekin ikusten dut loraldi handietako batean. Gasteizek orain beste kolore bat dauka. Baina oinarrian lanean ari garenok kolore berdina dugu.\nITL: Dudarik gabe Gasteizko herri mugimendua pil-pilean dago. Eta okupazioa eta gazte emantzipazio sarea topera dabil, Errekaleor bidez emantzipatzeko aukera erreala dutelako. Gaztetxea, bere gorabeherekin noski, baina beti egon da indartsu eta egun jarraitzen du.\nBukatzeko, ikuspegi feminista batetik, nola begiratzen diozue proiektuaren etorkizunari?\nKBP: Nik uste dut emakumeak ahaldunduko garela baita ere erresistentzian. Eta hor dugu erronka polit bat. Bizi izan ditugun hilabete hauetan engranajeak asko estutu behar izan ditugu. Eta datozen hilabeteetan buru belarri ibiliko gara eta horrek gure komunitateko elkarbizitzari arazo asko ekar lekioke. Hor dugu erronka. Botere harreman asko dago eta niri zaila egiten zait soilik genero ikuspegi batetik egitea analisia, horretan mila gauza sartzen direlako.\nKomunitate bat gara, beste komunitate txikiz osatua. Gure artean ematen dira botere harreman asko, oinarrituta daudenak bai ezagutza mailan modu natural batean ematen direlako. Egiten dugun lan kantitatearen arabera sortzen dugu botere hori. Pilo bat gauza daude horrelako desorekak dakartzatenak. Desorekak egon, egon behar dira, baina kudeatu behar. Nik behintzat hori oso ongi antzeman nuen, nire buruaren analisia egiten, ekaineko manifestazioaren antolakuntzaren aurreko asteetan azeleragailua zapalduta ibili ginenean. Bukatzean balorazioa eginda konturatzen zara zenbat gauza ditugun lantzeko. Zentzu horretan uste dut datorkiguna interesgarria izango dela. Eta berriro esango dut: erresistentzian emakumeak egongo gara.\nITL: 2018an gure 5. urteurrena izango da eta horregatik Gaztetxearekin eta Hala Bedirekin batera ospatuko dugu, 30 eta 35 urte beteko dituztelako. Denak borobilak izanik, Gasteizko herri mugimendurekin bat egiteko aukera bat dela uste dugu. Gure helburua hori ere badelako. Pixkat isolatuta ibili gara hau piztu ahal izateko indar asko behar delako. Baina elkarlana sustatzeko garaia da eta urtemuga hori momentu aproposa da.


EUROPAKO INBERTSIO FONDOAK MIKROKREDITUETARAKO BERME LINEARIK GARRANTZITSUENA SINATU DU LABORAL KUTXAREKIN - Laboral Kutxa Prentsa aretoa\nEUROPAKO INBERTSIO FONDOAK MIKROKREDITUETARAKO BERME LINEARIK GARRANTZITSUENA SINATU DU LABORAL KUTXAREKIN\nOctober 20, 2015 -an argitaratua Laboral Kutxa(e)k\nProtokolozko izenpetze-saioa atzo egin zen Bruselan, Enpleguko Europar Komisarioaren eta Belgikako Mathilde Erreginaren aurrean, Mikrofinantzen Europako Eguna aurkezteko ekitaldian.\nMaileguek gizarte-bokazioa dute, enplegu-sorreraren bidez gauzatuko dena. Hala, lehentasunezko baldintzak eskainiko dira hala interes-tasan nola bermeen exijentzia apalean.\n2015eko urriaren 20a. Mikrofinantzen Europako Egunaren ospakizunaren harira, LABORAL Kutxak eta Europako Inbertsio FONDOAK (EIF) lankidetza-hitzarmena sinatu dute Enplegurako eta Gizarte Berrikuntzarako Programaren esparruan (EaSI, ingelesezko siglekin). Haren bidez, 75 milioi euro bideratuko dira 5.000 ekintzaileri eta mikroenpresari finantza-babesa eskaintzera. Zenbateko horren bidez 5.000 enplegu sortu eta finkatzen lagunduko da kooperatibetan, autonomoen artean eta, oro har, urtean 2 milioi eurotik beherako fakturazioa duten negozio eta enpresetan.\nEIFk ez du enpresentzako laguntza zuzenik eskaintzen, ez eta inbertsio zuzenik egiten ere; horren ordez, finantza-bitartekari egokiak aukeratu eta beraien maileguak estaltzeko bermea eskaintzen die. Horrenbestez, LABORAL Kutxa arduratuko da linea horretatik bideratutako 75 milioi eurotako maileguak emateaz.\nHain zuzen ere, gaur, asteartean, urriaren 20an, ospatzen da Mikrofinantzen Europako Lehen Eguna. Mikrofinantzak indartzea xede duen ekimen aitzindaria da, finantzaketa eta enplegua eskuratzeko zailtasunik handiena duten kolektiboak laneratzeko eta gizarteratzeko bide egokia direlakoan. Egun horren inguruko egitarauari atzo eman zitzaion hasiera Bruselan, Belgikako Mathilde erregina eta Marianne Thyssen Europako Batzordeko Enplegu eta Gizarte Gaietarako komisarioa buru izan zituen irekiera-ekitaldiarekin.\nHasierako zeremonia horretan egin zen, hain zuzen, EaSI hitzarmenaren protokolozko izenpetze-saioa, Europako agintari nagusietako batzuen begiradapean. Ekonomia eta Gizarte Batzordeak Belgikako hiriburuan duen egoitza izan zen lehen sei erakundeen protokolozko izenpetze-saioa egiteko aukeratutako tokia.\nPier Luigi Gilibert EIFko zuzendari exekutiboaren eta Marianne Thyssen Enplegu komisarioaren begiradapean, LABORAL Kutxako lehendakari Txomin Garciak eta gainerako bost ordezkariek hitz batzuk luzatu zizkieten bertan bildutakoei, eta guztiek ere kreditua eskuratzeko arazo handienak dituzten sektore ahulenetan enpresa-ekimenerako finantzaketa eskaintzeko eta enplegua finkatzeko konpromisoa adierazi zuten.\nLABORAL Kutxa izan zen ekitaldi horretan estatuko erakunde bakarra. Euskal entitateak 75 milioi euroko zenbatekoa hartu du bere gain, aurrekontu osoa 237 milioikoa izanik. Horrela, sei sinatzaileen artean zenbateko handiena kudeatuko du, guztizkoaren ia herena bereganatuta.\nLABORAL Kutxak Bilbon duen egoitzan aurkeztu da EaSI ekimena EAEko hedabideen aurrean. Xabier Egibar Negozio Garapenaren Areako zuzendariak kreditu-kooperatibaren gizarte-inplikazioa azpimarratu du hitzaldiaren hasieran: “Gure Herrian enplegua eta jarduera ekonomikoa sortzeko finantzaketa-baldintzarik onenak izatea da gure eginkizuna, eta negozio bideragarri bakar bat ere ez gelditzea finantzaketarik gabe saihestu behar dugu. Ildo horretan, EIFrekin sinatutako hitzarmena lehen mailako tresnatzat hartu behar dugu. Ardura handia da, baina harro egoteko arrazoia ere bai”.\nAmaitzeko, zera esan zuen: “atzo Bruselan hitzarmena sinatuz, Europa osoaren aurrean berretsi dugu bestelako banka baten alde egiten dugula apustu, benetako gizarte-aldaketa nahi duen eta enplegua sortzeko ekarpena azpimarratzen duen banka baten alde”.\nJosé Andrés Blasco Eusko Jaurlaritzako Enplegu sailburuordeak, berriz, gure ingurunearen hazkundea eta iraunkortasun ekonomikoa bultzatzeko politikak eta jarduketak sustatuz EAEko exekutiboak betetzen duen eginkizun suspertzailea nabarmendu zuen.\nEBren izenean etorritako IEFko inbertsio-zuzendari Cristina Dumitrescu izan zen azken hizlaria. Hitzarmenagatiko poza adierazi eta zera esan zuen LABORAL Kutxari buruz: “ikuspegi kooperatiboan eta enplegu-sorrerarako ikuspegian oinarritzen den bidaiderik onena da, enpresa sortzeko edo finkatzeko zailtasun handienak dituztenei kreditua ahalbidetuz, sektore horiek indartu eta etorkizun hobea eskaintzeko”.\n75 milioi 25.000 €-rainoko mikrokredituetan\nLABORAL Kutxak 75 milioi euroko finantzaketa-linea berezia egokitu du merkataritza-alorrean. Hartara, EIFk Europa osoan mikrokreditutarako aitortu duen linearik handiena izango du entitateak. Hitzarmen horrek bi urte eta erdiko iraunaldia du.\nFinantzaketak enplegua sortu eta finkatzeko gizarte-bokazioa du. Hartzaileak batez ere mikroenpresak, abiatu berri diren enpresak edota jarduera profesionalari ekin berri dioten pertsona fisikoak izango dira, beraiek osatzen baitute ohiko kreditua eskuratzeko arazo handiena dutenen kolektiboa; azken buruan, honako hauek dira bidean aurrera egiteko zailtasun handiena dutenak: ekintzailetza-proiektua aurrera ateratzeko laguntza behar duten pertsonak, lanik gabe edo lanpostua galtzeko arriskuan daudenak, emakume ekintzaileak, desgaitasunen bat dutenak, gazteak…\nMaileguen ezaugarriei dagokienez, mikrofinantzaketaren ohiko estandarren ildoan, mailegu bakoitzeko gehienez 25.000 euroko zenbatekoa finkatu da, eta itzultzeko epea, berriz, 5 urtera artekoa. Interes-tasak lehentasunezkoak izango dira eta inoiz ez da hipoteka-bermerik eskatuko. Horretaz gain, ekintzaileei ez zaie beste inolako abal osagarririk eskatuko, ekintzaileak berak ematen duenaz gain. Aurreikusita dauden helburuen artean baztertu egin dira higiezinak erosteko eragiketak eta birfinantzaketako eragiketak.\nBi erakundeek, EIFk nahiz LABORAL Kutxak, gizarte-erantzukizuneko inbertsioaren (GEI) printzipioekin bat egiten dute hitzarmenaren babesean finantzatuko diren jardueren inguruan. Hartara, hitzarmenetik kanpo geldituko dira tabakoari, ausazko jokoei eta armagintzari lotutako jarduerak.\nAurrekariak: Microfinance Progress\n2013ko urrian, LABORAL Kutxak beste hitzarmen bat sinatu zuen EIFrekin ekintzaileentzako eta mikroenpresentzako 24 milioi euroko finantzaketa-linea berezia prestatzeko. Hitzarmen horrek bi urteko epealdia zuen arren, urtebete igaro aurretik agortu zen zehaztutako zenbateko osoa.\nGizarte-inklusioko bokazio argia zuen Microfinance Progress ere ekintzaileengana eta mikroenpresetara bideratu zen. Programaren onuradun izan ziren hiru pertsona fisikoetatik bik oinarrizko ikasketak baino ez zituzten; alegia, ohiko banku-finantzaketa eskuratzeko ageriko zailtasuna zuen segmentua osatzen zuten.\nOrain, Progress ekimenean izandako arrakastari esker, orduko hartan zehaztu zen finantzaketa-konpromisoa hirukoiztu da EaSI hitzarmen berrian.\nEnplegu eta Gizarte-berrikuntzarako Plana\nEuropar Batasunaren Enplegurako eta Gizarte-berrikuntzarako programaren (EaSI) esparruan, Europako Batzordeak 193 milioi euroko zuzkidura bideratu du 2014-2020 aldian mikrofinantzaketara eta gizarte-ekintzailetzara. Helburua: mikrofinantzaketa, hau da, 25.000 eurorainoko mailegua, egoera ahulenean dauden pertsonentzat eta mikroenpresentzat. Gainera, eta lehen aldiz, Europako Batzordeak gizarte-enpresak ere lagunduko ditu 500.000 eurorainoko inbertsioen bidez. Halere, mikrofinantzaketarako eta gizarte-ekintzailetzarako laguntza, lehenik eta behin, EaSI Bermearen bidez hezurmamitzen da. Izan ere, hari esker, orain arte haien arrisku-profila dela eta finantzatu ezin izan dituzten enpresariengana iritsi ahal izango dira mikrokredituen hornitzaileak eta gizarte-enpresetako inbertsiogileak. Europako Batzordeak Europako Inbertsio FONDOA aukeratu du EaSI Bermea ezartzeko.\nekintzaile Enplegu eta Gizarte-berrikuntzarako Plana finantzaketa-linea Laboral Kutxa Laboral Kutxa @eu mailegua mikroenpresak mikroenpresentzat


Nekazarien etorkizuna herrialde pobreenetan | Consumer\nNekazarien etorkizuna herrialde pobreenetan\nIntermón Oxfamek nekazaritzatik bizi diren 900 milioi lagunen etorkizuna eztabaidatuko du 'Pobreziaren eta injustiziaren aurkako 50 urteko borroka' konferentzian\n900 milioi pertsona munduko nekazaritzaren mende daude, eta gehienak herrialde pobreetan. Beraz, nekazaritzaren hazkundeak ondorio positiboak izango ditu pobrezia errotik kentzeko.\nHori da Intermón Oxfamek garapenerako laguntzaren iraganari eta etorkizunari buruz hausnartzeko antolatu dituen “50 urte pobreziaren eta injustiziaren aurka borrokatzeko” jardunaldien esparruan sektoreari buruz egin den mahaiaren ondorioetako bat. Nekazaritzako Ekoizleen Nazioarteko Federazioko David King-ek adierazi duenez, nekazariak dira munduko jenderik ikusezinena, “nahiz eta pobrezia nekazaritzaren arloko axolagabekeriak eragin: munduan gosea pasatzen duten gehienak nekazariak dira”.\n“Nekazaritzaren hazkundeak ondorio positiboak izango ditu pobrezia errotik kentzeko”\nEgoera horri aurre egiteko, Juan José Vera del Carpiok, Peruko nekazaritzaren konbentzioaren kudeatzaileak, honako hau proposatu zuen: “enpresa transnazionalek benetan sortzen dute aldarrikatzen dutena: merkatu librea, baina guztiontzat librea”. Del Carpiok azaldu zuenez, Perun sektore batzuek produktibitate-maila handiagoa dute iparramerikarrek baino, eta, beraz, prestatuta daude merkatu ireki batean lehiatzeko.\nFrançois Traorék, Afrikako 20 milioi kotoi-ekoizle ordezkatzen dituenak, bere aldetik, kapitalen zirkulazio askea pertsonei ere aplikatzea eskatu du. “Mendebaldeak Afrikara etorri nahi izan zuenean, inork ez zuen aurka egin. Alderantziz denez, ezin da izan”. Traorék nekazaritza sektorearen garapenerako inbertsioak defendatzen ditu immigrazioa saihesteko giltzarri gisa: “Irtenbidea erraza da: nirea bezalako nekazarien herrialde batean, Burkina Fason, ekoizpenetik bizi ahal izatea eta horrela enplegua sortzea”.\nHiru ordezkariek kolektiboaren antolaketa hobetzearen garrantzia azpimarratu dute, egoera aldatzeko. Burkina Fasoko kotoi-ekoizleen kasua paradigmatikoa da. Aliatzea erabaki zutenez, herrialdeko bankuek interes-tasak jaistea eta Cancuneko negoziazio-txandan presio nabarmena egitea lortu zuten.\n"Nekazariek beren ahotsa entzunarazi behar dute nazioarteko politikak erabakitzen diren tokietan. Eta kalteak jasan dituzten beste gizarte-talde batzuekin aliantzak bilatu behar dituzte". Ildo horretatik, Xavier Palau Intermón Oxfameko Garapen Tematikoko Unitateko zuzendariak azaldu du tokiko nekazarien kalteak komunitateari kalte egiten diola kontsumitzaile diren aldetik. Mexikoko artoaren eta Nikaraguako arrozaren kasuari buruz egindako azterketetatik ondoriozta daitekeenez, beste merkatu batzuetako produktu merkeagoak sartzen utzi zenean, nekazaritza-sektorea kaltetu egin zen, eta horrek langabezia handiagoa, diru-sarrera gutxiago eta hirietarako emigrazio handiagoa ekarri zituen. Onuradun bakarrak bitartekariak izan ziren, bertakoak nahiz nazioartekoak.\nfuturo-eu nekazariak nekazaritza países-eu pobreza-eu


Free chat Santa Quiteria egin Maranhão. Ausazko arrotz doan txateatu berehala Santa Quiteria egin Maranhão tik.\nFree chat Santa Quiteria egin Maranhão\nOngi etorri Chatroulette Santa Quiteria egin MaranhãoEdozein lekutan, munduko pertsona aleatory bat konektatzeko. Chatroulette Santa Quiteria egin Maranhão dezakezu honako aukeren artean aukeratu:- Guztiak pertsona mota Santa Quiteria egin Maranhão doan Txata. Zehaztu behar du, eta 'Ezarpenak' joan.- The 'bideo' moduan webcam Txateatu.- The 'mikro' moduan mikrofono Txateatu.- Txata ez mikro eta 'testua' moduan bideo gabe anonimoki.- Spy beste anonimoki onartzen bada hizketaldiak.- Ez baduzu nahi spied beharreko aldatu 'ezarpenak' atalean.Sakatu 'F2' hasteko, edo egin klik 'start'.\nSanta Quiteria egin Maranhão hirien zerrenda:


Musika Gernikako bonbardaketari - Tolosa - Tolosaldeko ataria\nMusika Gernikako bonbardaketari\nTolosaldeko Ataria 2021-07-21 08:00\nGernikako 1937ko bonbardaketan oinarritutako Gernika.Markak dokumentala ikusi ahal izango da igandean, Tolosako zezen plazan. Proiekzioan zuzeneko soinu banda entzun ahal izango da.\nMarkak proiektua ikusi ahal izango da igandean, hilak 25, Tolosako zezen plazan 22:00etatik aurrera, Kultura Plazara jaialdiaren barruan. Gernika.Markak dokumentala ikusi ahal izango da soinu banda zuzenean jotzen duten bitartean. Dokumentala Hannot Mintegiarena da, eta Aitor Etxeberria eta beste zazpi musikarik joko dute soinu banda. Obrak 1937an alemaniar hegazkinek egindako bonbardaketaren historia kontatzen du.\nEz da Tolosako asteburuko ekitaldi bakarra izango. Ostiralean Udal Musika Bandak kontzertua eskainiko du, 22:00etan zezen plazan, eta larunbatean Bang! Bang! Tolosa zinema saio berezia egongo da. Por un puñado de dólares filma eskainiko dute zezen plazan 22:00etatik aurrera eta sarrera doakoa izango da. Krispetak eta garagardoa doan banatuko dituzte ere eta, horrez gain, filmaren inguruko photocall-a egongo da. Filmaren aurretik aurkezpena, lehiaketak eta sari banaketa egongo dira.\nZezen plazako ikuskizunetara joan ahal izateko sarrerak kulturaplazara.eus webgunean eskuratu daitezke.\nBestalde, asteartean, hilak 27, Beotibar 700 urte: gezurren egia liburuaren inguruko hitzaldia eskainiko du Xabier Irujok. 19:00etan ariko da udaletxeko batzar aretoan eta Beotibarreko guduaz arituko da, mendez mende metaturiko bihurrikeriak salatu eta gauzaren bide biluzia argitzeko, sorburuetatik abiatuta.


PDF (113 KB - 2 orri.)\nEuskal Autonomia Erkidegoko Autonomia Estatutuaren 12. artikuluak eta Langileen Estatutuaren Legearen Testu Bategina onartzen duen urriaren 23ko 2/2015 Legegintzako Errege Dekretuaren 37. artikuluak ezarritakoari jarraikiz, Eusko Jaurlaritzari dagokio 2023. urterako lanegun eta jaiegunen egutegia onartzea, urteak, gehienez ere, hamalau jaiegun izango dituela kontuan harturik.\nHori dela eta, lanaldia, lanaldi bereziak eta atsedenaldiak arautzen dituen uztailaren 28ko 2001/1983 Errege Dekretuaren 45. eta 46. artikuluetan xedatutakoarekin bat etorriz (lanegun bereziei buruzko irailaren 21eko 1561/1995 Errege Dekretuaren xedapen indargabetzaile bakarraren arabera dago indarrean), Jaurlaritzako bigarren lehendakariorde eta Lan eta Enpleguko sailburuak proposatuta eta Lan Harremanen Kontseiluari eta gainerako kontsulta-organoei entzunda, Gobernu Kontseiluak 2022ko maiatzaren 3an egindako bileran gaia aztertu eta onartu ondoren, honako hau\n1. artikulua.– Bi mila eta hogeita hirugarren urtean, Euskal Autonomia Erkidegoan jaieguntzat hartuko dira lan ondorioetarako –ordainduak eta berreskuraezinak izango dira– urteko igande guztiak eta ondorengo jaiegunak:\nUrtarrilaren 6a, Jaunaren epifania.\nApirilaren 6a, Ostegun Santua.\nApirilaren 7a, Ostiral Santua.\nApirilaren 10a, Pazko Astelehena.\nUztailaren 25a, Santiago Apostoluaren Eguna.\nAbuztuaren 15a, Ama Birjinaren Jasokundea.\n2. artikulua.– 1.– Era berean, lan ondorioetarako, jaieguntzat hartuko dira –ordainduak eta berreskuraezinak izango dira–, bi mila eta hogeita hirugarren urtean, tokiko jaiegun izaera izango duten beste bi egun. Lan eta Enplegu Saileko Lurralde Ordezkariek ezarriko dituzte egun horiek, dagozkien udaletako Udalbatzen proposamenez. Egun horiek berdinak edo ezberdinak izan daitezke Lurralde Historiko bakoitzeko udalerrietan.\n2.– Udalek, dekretu hau argitaratu eta hurrengo egunetik aurrera, hilabeteko epean aurkeztu beharko dituzte proposamenak dagokien lurralde-ordezkaritzan.