«Chiang Kai-shek»: berrikuspenen arteko aldeak - Wikipedia, entziklopedia askea.\n«Chiang Kai-shek»: berrikuspenen arteko aldeak\nChiang Kai-shek (aldatu)\n23:28, 19 apirila 2015ko berrikusketa\n33 bytes added , Duela 5 urte\n18:35, 10 abuztua 2014ko berrikusketa (aldatu)\nt (added Category:Metodistak using HotCat)\n23:28, 19 apirila 2015ko berrikusketa (aldatu) (desegin)\n[[Fitxategi:Chiang Kai-shek.jpg|right|thumb|250px|Chiang Kai-shek]]\n'''Chiang Kai-shek''' (Ningpo, Txe-Kiang, []ko [[urriaren 31]] – Taipeh, []eko [[apirilaren 5]]) [[TxinaTxinako Herri Errepublika|Txinako]]ko militar, politikaria eta estatuburua izan zen.\nFuntzionario baten semea zen. 1906an Akademia Militarrean sartu zen eta urtebete geroago Sun Yat-Sen ezagutu zuen Tokion. 1911n mantxuen dinastia egotzi zuen iraultzan parte hartu zuen. 1923an estatu nagusiko buru izan zen Sun Yat-Senek Kantonen eratu zuen gobernuan. [[Sun Yat-sen]]en heriotzaren ostean ([]), [[Kuomintang]] alderdiaren buru bihurtu zen. Komunisten aurka gogor ekin zion, 1927an Shanghaiko hilketarekin amaituz. Herrialdea batzeko asmoz, gerra-jauntxoen aurkako borrokaren liderra ere izan zen. Garaipena lortuta, [[Taiwan|Txinako ErrepublikaErrepublikako]]ko gobernuburu bihurtu zen []an. Errepublikako lehendakari hautaturik, 1931n diktadura militarra ezarri zuen. Berriro komunistei eraso zien, hauek 1934an Ibilbide Luzea deitua egitera behartuz. 1937an japoniarrak Txinaz jabetzeko mehatxuak komunistekin fronte nazionala osatzera behartu zuen. Japoniarren okupazioaren denboran bere errejimenak eskuin muturrerantz jo zuen. Gerra amaitu ondoren, 1946ko udaberrian eraso orokorra jo zuen komunisten aurka. 1949ko abuztuan, komunistak lurralde osoaz jabeturik, Taiwan-era alde egin behar izan zuen. Gatazka horien ondorioz, boterea galdu zuen, eta [[Taiwan]]era alde egin behar izan zuen.\nUharte hartan Txina Nazionalista izeneko errepublika eratu zuen Estatu Batuen laguntza militar eta ekonomikoarekin. Hil artean lehendakari hautatua izan zen 1950, 1954, 1960, 1966 eta 1972. urtean. Hor, hil arte ([]) jarraitu zuen Txinako Errepublikako presidentearen titulua eramaten.


Outlander (telesaila) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nfantasia, telebista drama eta television series based on a novel (en)\nOutlander series (en)\nEskozia, Ingalaterra, Txekia eta Douneko gaztelua\nGrant O'Rourke (en)\nRichard Rankin (en)\nSophie Skelton (en)\nNell Hudson (en)\nDavid Berry (en)\n[[Kategoria:Sam Heughan (en) antzeztutako telesailak]]\n[[Kategoria:Grant O'Rourke (en) antzeztutako telesailak]]\n[[Kategoria:Richard Rankin (en) antzeztutako telesailak]]\n[[Kategoria:Sophie Skelton (en) antzeztutako telesailak]]\n[[Kategoria:Nell Hudson (en) antzeztutako telesailak]]\n[[Kategoria:David Berry (en) antzeztutako telesailak]]\n2014ko abuztuaren 14a\nEskozia eta Boston\n21st Satellite Awards (en)\n[[Satellite Award for Best Cast – Television Series (en) ]]\n[[People's Choice Awards (en) ]]\n41st People's Choice Awards (en)\n[[Saturn Award for Best Actress on Television (en) ]]\n42nd People's Choice Awards (en)\n[[Saturn Award for Best Fantasy Television Series (en) ]]\n43rd People's Choice Awards (en)\n43rd Saturn Awards (en)\n[[Saturn Award for Best Actor on Television (en) ]]\n45th Saturn Awards (en)\n[[Critics' Choice Television Award for Most Exciting New Series (en) ]]\n4th Critics' Choice Television Awards (en)\n[[Critics' Choice Television Award (en) ]]\n7th Critics' Choice Television Awards (en)\nOutlander (euskaraz Kanpotarra) Erresuma Batua eta AEBetako drama telesail bat da. Diana Gabaldon estatubatuar idazlearen izenburu berdineko eleberri sailean oinarritua dago. Ronald D. Moore estatubatuar gidoilari eta ekoizleak sortu zuen. Caitriona Balfe, Sam Heughan, Tobias Menzies, Gary Lewis, Graham McTavish, Lotte Verbeek, Bill Paterson, Laura Donnelly eta Douglas Henshall aktoreek antzeztu zuten.\n2014ko abuztuaren 9an Starz katean estreinatu zen.\n1945, Bigarren Mundu Gerra, Claire Randall (Caitriona Balfe) erizain ezkonduak denbora bidai bat burutu eta 1743ko Eskozian agertuko da, bertan, Eskoziako Lur Garaietako Jamie Fraser (Sam Heughan) gerlari ederra ezagutu eta Jakobiten matxinadan parte hartuko du.\nSam Heughan eta Caitriona Balfe aktoreak telefilmaren estreinaldian.\nOutlander telesailaren iragarkia ikusgai. youtube.com (Ingelesez)\nCaitriona Balfek antzeztutako telesailak\nTobias Menziesek antzeztutako telesailak\nGary Lewisek antzeztutako telesailak\nLotte Verbeekek antzeztutako telesailak\nStephen Waltersek antzeztutako telesailak\nDominique Pinonek antzeztutako telesailak\nStanley Weberrek antzeztutako telesailak\nFrances de la Tourrek antzeztutako telesailak\nJohn Bellek antzeztutako telesailak\nOrriaren azken aldaketa: 16 apirila 2020, 00:43.


Debagoieneko Mankomunitateak hondakinak hobeto sailkatzeko "Kalitatez bereizi, Hondakinak sailkatu" kanpaina abiatu du — Aretxabaletako Udala\nKanpainaren helburua gaikako bilketa hobetu eta hondakinak gaizki botatzeko joera zuzentzea da; beti ere, kalitatezko bereizketa helmugatzat hartuta.\nDebagoieneko Mankomunitateak "Kalitatez bereizi, hondakinak sailkatu, besteon ahalegina ez kaltetu!" kanpaina habiatu du hondakinen gaikako bilketaren kalitatea hobetzeko asmoz. Azken urteotan, Debagoienean hondakinen gaikako bilketak gorakada nabarmena izan du, inguruko eskualdeen erreferente bilakatu delarik. Mankomunitatetik adierazi dutenez, emaitzak zoriontzekoak dira, baina, era berean, bada zertan hobetu.\nIzan ere, azken hilabeteotan gaizki botatako hondakinen kopurua nabarmen igo da, bereizketaren kalitatea kaltetuz, organikoaren kasuan bereziki. Bestalde, hainbat intzidentzia ere antzeman dira; besteak beste, traste zaharrak ateratzeko egutegia ez errespetatzea eta kartoiak lekuz kanpo uztea.\nEzinbestekoa da joera horiek zuzentzea, hondakinen kudeaketa era arduratsuan egin eta Debagoienak eredu izaten jarrai dezan, hondakinak egoki sailkatuz eta kalitatezko bereizketa lortuz. Horretarako, etxe guztietara informazio triptikoak banatuko dira. Triptikoa euskarri digitalean nahi izanez gero:\nTriptiko horretan galdetegi bat dago, herritarrek bete eta horretarako prestatutako kutxetan botatzeko. Kutxa horiek puntu hauetan kokatu dira:\nBergara, Oñati, Antzuola, Elgeta, Gatzaga eta Eskoriatzan: udaletxean.\nArrasaten: BAZen eta Mankomunitatean.\nGaldetegia digitalki ere bete daiteke:\nGaldetegia bete eta kutxara botatzen duten herritarrei lanyard bat (txartela/giltzak zintzilik eramatekoa) oparituko zaie.\nDatozen egunetan, kanpainarako propio sortutako sare sozialetan publikazioak egingo dira:


Txina Grafito edukiontziaren fabrikatzailea eta hornitzailea | Jinglong\nTenperatura altuko industria-labeetan erabiltzen diren ontzi grafitoak batez ere grafitozko arkua, grafitozko arragoa, grafitozko saggerra, grafitozko zilindroa, grafitozko diskoa, grafitozko push plate eta beste forma batzuetako grafitozko produktuak dira. Produktu honen aukeraketa-printzipioa honako hau da: tratatutako materialekin kutsadurarik ez izatea, iraupen luzeko iraupena, lehengaien kostu arrazoizkoa. Bezeroen benetako beharren arabera, purifikazio eta oxidazio erresistentzia tratamendua egin dezakegu grafito ontzientzat\nTenperatura altuko industria-labeetan erabiltzen diren ontzi grafitoak batez ere grafitozko arkua, grafitozko arragoa, grafitozko saggerra, grafitozko zilindroa, grafitozko diskoa, grafitozko push plate eta beste forma batzuetako grafitozko produktuak dira.\nProduktu honen aukeraketa-printzipioa honako hau da: tratatutako materialekin kutsadurarik ez izatea, iraupen luzeko iraupena, lehengaien kostu arrazoizkoa. Bezeroen benetako beharren arabera, purifikazio eta oxidazio erresistentzia tratamendua egin dezakegu grafito ontzientzat\nEzaugarriak: behar desberdinen arabera, lehendik dauden produktuak eta pertsonalizatutako produktuak gomendatzen ditugu, bezeroei materialen, formen eta tamainen eskakizunak asetzeko.\nEroankortasun termikoa （100 ℃)\nZabaltze Termikoaren Koefizientea (Barruko Tempreture -600 ℃)\nEtengabeko galdaketa, sinterizazioa, tenperatura altuko galdaketa\nHau gure grafito materialen parametroaren zati bat da. Baldintza desberdinak baldin badituzu, jar zaitez gurekin harremanetan.\nAurreko: Grafito engranajea\nHurrengoa: Grafitozko hagatxo birakaria


Eskolen kulturan berdintasuna txertatu nahi du Jaurlaritzak | Gizartea | Berria\nEskolen kulturan berdintasuna txertatu nahi du Jaurlaritzak\nUriartek hezkidetzako bigarren plana aurkeztu du legebiltzarrean. Irakasleei ez ezik, ikasleen familiei ere trebakuntza emango diete\n«Hezkuntza komunitatearen eguneroko bizitzan lan integrala eta integratua planteatu behar da, estamentu guztien lankidetzarekin». 2013an hezkidetzako lehen planarekin abiatutako bidea sendotu nahi du Eusko Jaurlaritzak bigarren planarekin. Ikastetxeetan berdintasunarekin lotutako egiturak sortzea eta oinarrizko trebakuntza ematea jarri zuen helburu nagusi lehen plan hark, eta, ebaluazioaren arabera, zentroen %87k izendatu dute hezkidetza arduradun bat, eta irakasleen %60k jaso dute hamar orduko formakuntza modulua. Ildo horretan jarraitzeaz gain, ikastetxeen kulturan eragin nahi du orain gobernuak: genero ikuspegia eguneroko jardunean txertatu, bai zeharka, curriculumetan edota dokumentazioan, bai berariaz, hezkidetza proiektuen bidez.\nCristina Uriarte Hezkuntza sailburua Eusko Legebiltzarrean izan zen atzo, bigarren planaren xehetasunen berri ematen. «Sexismoaren molde guztiak gainditzea» jarri zuen helburu. Eta lehentasunen artean, indarkeria matxista prebenitzeko eta garaiz antzemateko tresnak abian jartzea. Nahiz eta zentro askok xede hori jaso duten euren prestakuntza proiektuetan, bigarren planak berak nabarmendu du «oraindik asko» dagoela egiteko; besteak beste, biktimak «laguntzea» aipatu du.\nBortizkeriari kontra egiteko zein berdintasunean aurrerapausoak emateko, ezinbestekotzat jo dute «prestakuntza ibilbideak eskaintzea». Langileei orain arte emandako trebakuntza familietara ere hedatu nahi dute, hezkuntza komunitate osoak formakuntza izango duela bermatzeko. Ikastetxeetan sortu diren ardurak eta egiturak koordinatzeko premia ere nabarmendu dute.\nInklusio plana, martxan\nEskola inklusiboa garatzeko lehen plana ere mintzagai izan du Uriartek parlamentuan. Batetik, «bizikidetza positiboa» du xede planak, eta, bestetik, ikasleen egoera sozialak, ekonomikoak edo erlijiosoak eragin ditzaketen oztopoak gainditzea; ikasteko zailtasunak garaiz antzematea azpimarratu dute. Finean, sailburuaren arabera, bi planen helburua da «ikasleak bizitzarako heztea».


“Eskerrak txertatuta gauden” pentsatu zuen Evak, eta ez zen batere harritu hitz haiekin, positibo, konfinatu, kutsatu, sintoma, eta zaharrak iruditu zitzaizkion, hizkuntza ezagun batekoak, eta ezpain artean ibili zituen maiz, positibo, konfinatu, kutsatu, sintoma, harik eta ulertzen ez zituela iruditu zitzaion unerarte. Ordurako sendatua zegoen Adan, eta poz-pozik zebilen.\nPandemiaren bigarren neguko lehen gertaera hark segida luzea izan zuen, eta lehengoez gain, positibo, konfinatu, kutsatu, sintoma, Adan zein Evak hitz dagoeneko zaharrak erabili behar izan zituzten, pcr, aztarnari, intzidentzia, bideodei eta beste hamaika, autotest, negazi, flurona, osasungintza publiko; hiztegia hazten zenarekin batera, zimurtuz joan zitzaien azala.\nZahartu zen erabat Adan, sentitu zuen hurbil heriotzaren ordua, eta Evarekin elkarrizketa sakon bat izateko gogoa sortu zitzaion; “Eva”, esan zion, “ez zen ezbehar bat izan pandemia gertatzea; oinazeak oinaze, minak min, gure Abelen zoritxarra halako zoritxar –Kainek hil baitzuen, noski, txertoen inguruko desadostasunengatik–, bizi izan duguna izan da, zentzurik nobleenean esanda, bizitza”.\nAdanen hilobi atarian malko arruntak ixuri ziren, gatz eta urezkoak, lurrera erortzerakoan hiazinto edo arrosa alerik eman ez zutenak, eta Kain izan zen, paradoxaz, negarrez bortitzen puskatu zena; gero Evak irribarre xamurrez gogoratu zuen Adanen lehen COVID-19a eta halaxe, lasai, etxera joan, eskuak ondo garbitu, metro eta erdiko distantziara eseri, eta salda beroa hartu zuten, eta txokolatea.


Berrituz bizitu - Uztarria (Azpeitia)\n2018ko uzt. 4a, 13:15\nElizkalea astegun batean. (Maialen Etxaniz) Ikusi haundiago | Argazki originala\nAspaldi utzi zion Alde Zaharrak Azpeitiko erdigune fisiko eta sozial nagusi izateari. Herria hazten eta luzatzen zihoan heinean, auzo berrietako etxeak betetzen eta Alde Zaharrekoak husten eta uzten hasi ziren azpeitiarrak. Urteak dira, era berean, ozenago edo apalago, utzikeriaren ondorioei buelta nola eman aztertzen eta ahalegintzen dabiltzala erakundeak, bizilagunak eta eragileak. Alde Zaharra, biziberritzekotan zioen 2001eko urtarrileko Uztarria aldizkariaren azaleko lerroburuak. Antzekoak dira orduko eta gaur egungo kezka nagusiak, baina urteak ez dira alferrik joan, eta Alde Zaharrari garai bateko bizitzaren parte bat bederen itzultzeko saiakerak fruituren batzuk eman dituela dirudi; bai, behintzat, erreportaje honetarako hitz egin duten askoren aburuz, zer hobetu asko dagoela ahaztu gabe.\nBizilagun berriak eta gazteak Alde Zaharrera erakartzea ezinbestekoa dela aipatu dute batzuek eta besteek, eta Azpeitiko Udalak azken urteetan hartu dituen zenbait neurrik ere helburu hori izan dute. Azken bi agintaldietan jorratutako etxebizitza politikaz hitz egin du Josu Labaka zinegotziak, ezarri nahi izan dituzten oinarrietaz. Etxe hutsen merkaturatzea bultzatzea, alokairurako laguntzak ematea –Alde Zaharrean handiagoak–, beharrak aztertzea eta, behar horietatik abiatuta, epe erdi-luzerako etxebizitza eskaintza gauzatzea dira landu dituzten eta lantzen ari diren ildo nagusiak, eta Alde Zaharrean eragin berezia izaten ari dira neurriok.\nOndasun Higiezinen Zergan –OHZ, gaztelaniaz IBI esaten zaiona– etxebizitza hutsei errekargoa jarri zien Udalak aurreko agintaldian, "gure ustez nahikoa garrantzitsua den neurria", Labakaren esanetan. Zinegotziak dio "behar bat zegoela" etxebizitza hutsak merkaturatzeko, baita etxe horiek alokairuan hartzeko eskaera ere. "OHZ igotzearekin batera alokairurako laguntzak jarri ziren, eta urtez urte gehiago joan dira eskatzen laguntza horiek. Hor ere jasotzen zen Alde Zaharrarekiko diskriminazio positibo bat: laguntzak Alde Zaharreko etxe bat alokatzeko zirenean, 250 euroko topea eduki beharrean, 300ekoa zeukaten. Laguntza horien bitartez alokatu diren etxebizitza gehienak, erdiak inguru edo, Alde Zaharrekoak izan dira, horrek inguru horrentzat izan dituen ondorio positiboekin". Alde Zaharrean pilatzen dira, izan ere, etxe huts gehienak.\nAgintaldi honetan, berriz, etxebizitza beharrak ezagutzeko azterketa egin du Udalak, "behar errealen gainean egiteko horiei erantzuteko ariketa". Batetik, 700 herritarrei inkesta egin zieten telefonoz; bestetik, hainbat datu-base gurutzatu eta azterketa sozio-demografikoa egin ondoren, bere ondorioak plazaratu zituen Gaindegiak, Euskal Herriko ekonomia eta gizarte garapenerako behategiak. Azterketaren bigarren ildo horretan Alde Zaharrari eskainitako atal bat zegoen. "Azterketa hori egitea nahi genuen, beste zenbait herritan ere alde zaharrak nolabait atzera gelditu direlako, ahalmen ekonomiko gutxien dutenak soilik bizi diren leku bihurtuta, gazte gutxi, ume gutxi, adineko jendea eta, oro har, perfil zaurgarriena duen jendearekin", azaldu du Labakak. Azpeitiko kasuan, ordea, "Gaindegiako aztertzaileen ezusterako, adin banaketari dagokionez, demografikoki oso orekatua zen argazki bat ateratzen zen. Hori, behintzat, alde zeukan Alde Zaharrak. Jatorri aldetik ere, bertakoen eta etorkinen kopuruak ikusita, nahikoa batez besteko orekatuak ziren". Guztira, Azpeitian 225 etxebizitza behar direla ondorioztatu zuten azterketaren emaitzak ikusita, eta alokairuaren aldeko joera indarra hartzen ari dela.\nEmaitza horiek kontuan hartuta hasi dira pausoak ematen. "Etxebizitza hutsetatik abiatuta, eremu urbanoa eraberritzea" da jarraitu nahi duten printzipioetako bat, "eta gaur-gaurkoz, Alde Zaharra da baldintza horiek gehien betetzen dituen eremua". Joan den urte bukaeratik hona, zazpi eraikin zahar erosi ditu Udalak Alde Zaharrean, eta horietako bost eraberritzeko eta haietan etxebizitza sozialak eraikizeko asmoa azaldu du. Labakak dio lanean jarraitzen dutela Alde Zaharreko etxe huts eta zaharkituei irtenbidea emateko. "Baina bat-batean Udalak Alde Zahar osoa erostea eta berritzea, ba ez. Modu mailakatuan eta eskaera dagoen heinean egin beharreko kontu bat da", zehaztu du, eta nabarmendu nahi izan du "urteetan, oso zaila" izan dela "Alde Zaharrean eragitea, esku pribatuetan zeuden jabetzak zirelako, eta asko sakabanatutako jabetzak ere bai, sarri".\nEraikuntzaren boomaren atzetik etorri zen krisiak irakaspenak ere utzi dituela deritzo zinegotziak. "Gauzak berriz planteatu beharra egon da; jarraitu daiteke lehen bezala ere, baina gutxienez, gauzak beste modu batean egiteko aukerak mahai gainean jarri dira. Eta ikusi duguna da ezin dugula jarraitu herria eraikitzen ez dakit norantza, lehendik daukaguna zaharkituta eta usteltzen utzita; horregatik egiten dugu modu orekatuago batean eraikitzearen aldeko apustua".\nAlde Zaharra "ez sinesteko moduan aldatu" dela dio bizitza guztia herriaren bihotzean daraman Iñaki Lizasok (Azpeitia, 1935). Enparan kalean jaio zen Lizaso Espainiako Gerraren atarian, eta, beraz, haren haurtzaroa guda hark zizelkatu zuen, bete-betean. Nolanahi ere, mutil kozkorretako oroitzapen "onak" ditu: "Enparan kalearen puska bat gurea zen: pilotan, futbolean... aritzen ginen. Orduan ez zen automobilik eta halakorik. Donostiatik Matxinbentara etorri ohi zen egurretara kamioi bat, eta hura bakarrik pasatzen zen. Garai hartan, Azpeitian 10.000 lagun inguru biziko ginen; denak Alde Zaharrean. Besterik ez zen eta. Basazabalen txerri mordoa zen, baita behiak ere. Txillarramenditik azokara jaisten ziren baserritarrek han lotzen zituzten astoak eta erosketak Irentzailerenean egiten zituzten. Diferentzia izugarria dago garai hartatik hona; ez sinestekoa!".\nEzkontzeko garaia heldu zitzaionean, jaiotetxetik ez zen metro asko urrundu Lizaso, Erdikalean osatu baitzuten habi berria Mila Odriak eta biek. "Jaiotzez Odria baserrikoa da Mila, baina zortzi urterekin Enparan kalera jaitsi zen bizitzera izeba baten etxera, kale barrenean zen mojen eskolara joateko". Bikoteak lau seme-alaba munduratu zituen, eta, azken urteetan "gorputza ajeak" azaleratzen hasi arren, igogailurik ez duen eraikinean jarraitzen dute, hirugarren solairuan. "Esan iezaiozu gure andreari Loiolabiden-edo etxe berria emango diozula, baina ezta berehalakoan joango hemendik! Hementxe gaude gustura, hementxe ohitu gara eta".\nAho bizarrik gabe hitz egiten du Lizasok. Lehen ez bezala, gaur egun, Alde Zaharrean bizitzeak "alde on gutxi" dituela dio. "Erosketak egiteko-eta lehen dena etxe atarian genuen. Irentzailenekoa geure etxea izan da, baina hura ere itxi dute... Harategiak bai, beti etxe aurrean ezagutu izan ditugu, baita okindegia ere. Baina erosketak egiteko eskerrak orain BM hor dugun. Garai batean bai, Alde Zaharrak erraztasunak eskaintzen zituen bizitzeko, baina, gaur...". Alde Zaharreko bizilagunei dagokienean ere, "giroa majo aldatu" da Lizasoren esanetan: "Lehen, kalera zihoan etxepeko edonori eskatzen genion gatza edo behar genuena ekartzeko. Hartu-eman hori galdu zen, ordea! Etxeko ateak zabalik izaten genituen beti; giltza jarrita izaten genuen atean. Baina badira urte batzuk ateak ixten hasi ginela". Auzotar guztiek elkar agurtzen zuten garaia nostalgia handiz gogoratzen du azpeitiarrak: "Lehen guztiok ezagutzen genuen elkar familiako izenez: gu Baxiliotarrak, Irentzailetarrak... Oraindik ere esango nuke hasi Plaza Txikitik eta kale barreneraino garai batean zein familia bizi ziren; gaur egun, pentsa, ez dituzu ezta hamar ere ezagutuko". Plaza eraberritu dutenetik "jende pila ederra" biltzen dela han adierazi du, baina Alde Zaharreko gainontzeko kaleetako bizimodua "asko galdu" dela gaineratu du.\nAlde Zaharrean bizitzearen alde onak eta txarrak balantzan jarri beharrik izan gabe, Lizasok garbi du berriz jaio beharko balu, "hementxe izatea" nahiko lukeela. "Alferrik da; Sanjuandegi-eta ederrak izango dira, zabalak eta nahi duzuna, baina gu hementxe gaude gustura, hemengotxeak gara eta!".\nIzatez Garmendikoa da Mireia Arregi (Azpeitia, 1977), eta Sanjuandegikoa da Xabi Bikendi (Azpeitia, 1976), baina dozena urte pasa daramate Elizkalean bizitzen, udal sustapeneko etxe batean. Arregiren esanetan, gaztetan "beti Amaianean" egoten ziren, 15 urtetatik Xabik han egin zuen-eta lan. Elkarrekin etxea erostea erabaki zutenean, Alde Zaharrean finkatzea "egundoko erosotasuna" izan zela adierazi du bikoteak.\nAlde Zaharreko bizimoduaz galdetuta, "autoa aparkatzeko zailtasunak" aipatu ditu Arregik. "Garajerik ez dugu. Soreasun hamabi orduz doan aparkatzeko Alde Zaharreko bizilagunoi Udalak eskaintzen digun aukera hor dugu, baina ez dugu asko erabiltzen; beti saiatzen naiz kanpoan aparkatzen. Bizikleta erabiltzen dut asko". Bikendiren esanetan, "gakoa ohiturak aldatzea" da. "Autoa gutxiago hartzera eta oinez ibiltzera ohitzen zara".\nBertan bizitzen daramatzaten hamalau urteotan Alde Zaharrak izan duen bilakaerari dagokionez, Arregik dio kaleak arratsaldez autoentzat itxi izana "hoberako aldaketa" izan dela. Gainontzean, aipatu du bizitzeko "leku lasaia" dela Elizkalea. Bikendik gogoratu dio karnabaletan Mendizaletan izaten dela festa, baina hori "onartuta" dute. Saninazioetan, berriz, herritik "alde" egiten dute. "Dena bertan dugu, onerako eta txarrerako". Bestalde, Arregik nabarmendu du "atzerritarrak ugaritu" eta saltokiak ixten ari direla. "Pena azken horrek ematen du". Bikendik garbi du saltoki txikiei eusteko "modu bakarra" jendea Alde Zaharrera bizitzera "erakartzea" dela. "Noski, merkatalguneetara joateko ohitura hor dago, baina, gainera, auzoan jenderik ez bada bizi, alferrik da".\nBikendiren aburuz, Alde Zaharra biziberritzeko "gako bakarra" da jendeari bizitzera hara joateko "aukerak eskaintzea". Herrian kontua "belaunaldika" doala adierazi du: "Alde Zaharrera bizitzera etorri den azkena gurea izango zen, duela hamalau urte Udalak sustapeneko etxeak egin zituenean. Duela hogei urte 'mundu gaztea' Damaso auzoa zen; gaur, berriz, izen hori Etxebeltz-Izarrak du. Eta, orain, Alde Zaharra biziberritzeko egitasmoaren barruan, Udalak etxeak erosi ditu eta ideiak baditu, baina Esklabetako atzean babestutako 129 etxe eraikitzen baditu, jendea hango etxeei begira izango da. Azken finean, belaunaldi gazte oso bat hara ari zara eramaten. Beti esan izan dut, babestutako etxeak Alberdienea eremuan egin beharko liratekeela eta libreak Esklabetako atzealde horretan. Bere garaian, Etxebeltz-Izarran BOEak egin zituztenean, azpeitiarren %90 zozketan izena emanda zegoen. Belaunaldi gazte oso bat han bizi da. Eta nik diot, herritarren %90 zozketa hartan sartzeko moduan bazen, zerbait gaizki dagoela. Eta, orain, Esklabetako atzean ere gauza bera pasatuko da".\n23 urterekin utzi zuen Eneritz Manzisidorrek (Azpeitia, 1992) Loiolabideko gurasoen etxea, hainbat lagunekin Santutxon bizitzen jartzeko. Azken bi urteak, berriz, Erdikaleko logela bakarreko pisu batean daramatza. "Lanaldi osoan aritzen naiz, baina hala eta guztiz ere alokairua ordaintzeko Udalak ematen duen laguntza ezinbestekoa da". Alde Zaharrean bizitzeagatik, ohiko laguntzaz gain, beste 50 euro jasotzen ditu hilero Manzisidorrek, eta dio "aparteko babes hori ez balitz" ezingo lukeela pisu bat berak bakarrik alokatu. "Alde Zaharra hiltzen ari zen, eta Udalaren laguntza horiek medio, gazte mordoa bizi gara orain hemen". Alde Zaharra biziberritzeko Udalaren egitasmoak "oso egokiak" dira azpeitiarraren esanetan; izan ere, "zaindu ezean, pixkanaka husten joango da".\nAlde Zaharrean bizitzearen alde onez eta txarrez galdetuta, Manzisidorrek adierazi du, "Erdikalea oso bizirik" sentitzen duela: "Kalean une oro jendea agurtzen joateak egundoko poza ematen dit, eta bi pausotara Orkatzen egotea eta Alde Zaharreko saltokiek eskaintzen dituzten erraztasunak eskura izatea, berriz, erosoa da oso". Plaza oinezkotzearekin eta Alde Zaharra arratsaldez autoentzat ixtearekin Udalak "bete-betean asmatu" duela gaineratu du. Balantzaren beste aldean, berriz, alde txar bezala, Alde Zaharrean bizitzeak "askotan intimitate falta" izatea dakarrela aitortu du azpeitiarrak. "Etxera noiz sartzen zaren eta noiz ez, pixka bat kontrolatuta sentitu izan naiz inoiz. Festa egun handietan, berriz, desatsegina da Alde Zaharrean bizitzea, zalaparta handia izaten baita; baina, tira, jakineko egunak izaten dira".\nNolanahi ere, Manzisidorren "asmoa" sustraiak mendi aldean botatzea da. "Gaztea naiz, oso aktiboa, eta Alde Zaharrean neure txokoa aurkitu dut. Komunitate txiki bat gara, baina urte batzuetako esperientzia izango da hemen bizitzearena".\nSaltoki txikiek erronka handiak dituzte aurrean, eta Alde Zaharrekoak ez dira salbuespena. Erosleen ohitura aldaketak eta Interneten eta merkatalgune handien itzalak dituzte oztopo nagusi herrietako dendek, baita Alde Zaharrekoek ere. Denda batzuk itxi eta beste batzuk ireki, merkataritzak "pixka bat behera" egin du Alde Zaharrean azken urteetan Bertan merkatarien elkartean diotenez, baina "joera orokorraren barruan" kokatu dute jaitsiera. Saltokiei erreparatuta, moda dendak nagusi dira gaur egun Alde Zaharreko kaleetan. Kaleak oinezkotzeak "estetika komertziala hobetzea" ekarri duela iritzi du merkatarien elkarteak, baina inguruan aparkaleku gehiago eta "gerturatzeko erraztasunak" behar direla uste dute; Azoka Plazaren atzean egokitu duten aldi baterako TAO sistemaren modukoen alde azaldu dira.\nAlde Zaharrean azken urteetan hartu diren neurriek eragin positiboa izan dutela uste dute Asier Otaegik (Azpeitia, 1970) eta Maria Angeles Estevezek (Sarreaus, Ourense, Galizia, 1967) ere. Ingurua "pixkanaka hobetzen" ikusten dute, eta bide horretan jarraitu beharra nabarmendu dute bi dendariek.\nDuela bi urte eta erdi ireki zuen gizonezkoen jantzi denda Otaegik Erdikalean. Txikitan bizitako etxepean du saltokia, familiaren lokalean; negozio bat jartzekotan, "garbi" zeukan tokia hori izango zela. "Orain artean, esperientzia ona ari da izaten, gustura nago", dio. Dendaz gain, bizitokia ere Alde Zaharrean du Otaegik, eta begi onez ikusten ditu azkenaldiko aldaketak. "Beti bizi izan naiz hemen inguruan, ikusi izan dut bilakaera, eta hobetzen ari da Alde Zaharra. Lehen oso utzita zegoen, eta autoak ibiltzearena ez nuen ulertzen. Desiratzen nengoen oinezkotzeko, neuk negozioa ireki aurretik ere bai, lasai ibili ahal izateko", azaldu du, plazak egin duen aldea nabarmenduz. "Kanpotik bisitan etortzen ziren lagunek, esaterako, ezin zuten ulertu nola zitekeen herriko plaza bat horrela eduki. Orain, aldiz, gustura nago. Gero eta gehiago ari da hobetzen, etxeak-eta berritzen ari dira... Egia esan, oraindik ere badago utzita, etxe zaharrak-eta nahikoa egoera kaskarrean daude. Baina ari da, pixkanaka".\nJoan dira ia hogei urte Alde Zaharra oinezkotzeko lehen neurriak hartu zituztenetik. Orduan bezala, harrezkero egin diren urratsen aurrean ere hainbat merkatarik plazaratu du kezka oinezkotzeak beren negozioetan izango zuen eraginarengatik. Otaegiren "gusturako", aldiz, "trafikoa gehiegizkoa da oraindik". Trafikorik ez dagoenean jendea errazago joaten dela iruditzen zaio: "Nire dendara, behintzat, jendea oinez etortzen da, eta gustura antzematen ditut arratsaldeetan autorik ez delako egoten; umeekin ere lasai etor daitezke, eta haiei kanpoan ibiltzen utzi ere bai, beraiek dendan dauden bitartean. Beste saltoki batzuetako bezeroak, agian, errazago hurbilduko dira autoz; baina nire kasuan, behintzat, ez".\nHobekuntza bidean ikusten badu ere, jakitun da Alde Zaharrean oraindik etxe eta lokal huts gehiegi dagoela. "Herria luze-luze egin da, Loiola aldera, eta gazte denak alde hartara joan dira bizitzera. Herri barruan, Azpeitiaren erdigunea izanda, Azpeitiko jende gehiago bizitzea nahiko nuke; merkataritza ere biziago egongo litzateke horrela". Azken urteetan hartzen hasitako neurrietan sakontzea beharrezko ikusten du Otaegik, Alde Zaharrari bizi berria ematen jarraitzeko: "Hemen orain hasi dira etxeak berritzen eta gazteentzako alokairuan jartzen. Hori falta izan da aurreko urteetan. Uste dut hori dela jarraitu beharreko bidea; gaur egungo soldatekin, zaila da gazteak etxe batean sartzea. Alokairurako etxe gehiago behar dira, nire ustez".\nOrain arte egindakoari eustea da, gutxienez, Estevezek ere nahiko lukeena. Hamar urte daramatza umeen arropa dendan, Erdikalean; langile gisa hasi zen bertan, baina jabeek denda uztea erabaki zutenean, negozioa berak hartzea erabaki zuen, duela zortzi urte. "Esperientzia ona izan dut. Gogorra ere bai, krisiarekin bat eginda, urte batzuk latzak izan direlako. Hain zuzen, horregatik erabaki zuten uztea aurreko jabeek. Nik segitzea erabaki nuen, eta ez naiz damutu", kontatu du.\nHamar urteotan Alde Zaharra aldatu egin dela dio, "eta hobera", batik bat itxura aldetik: "Uste dut orain gehiago zaintzen dela. Orain dela hamar urte, ia hutsik zegoen, eta itsusiago ere bai, utzita, lokal huts askorekin... Oraindik lokal huts asko dago, baina badaude pixka bat txukuntzeko egitasmoak ere, adibidez, lokal hutsetan jarri ziren argazki zaharrena". Garrantzitsua iruditzen zaio egindakoari eta hartutako neurriei "jarraikortasuna" ematea. "Zaintzen jarraitu behar da. Ez da bakarrik zeozer berria egitea; hori ere bai, noski, negozio berriak jartzeko edo lokalak berritzeko laguntzak ematea, adibidez", gaineratu du.\nTrafikoari dagokionez, egungo egoerarekin –kaleak goizez ibilgailuentzat irekita eta arratsaldez itxita– gustura dago Estevez, erosleek "bi aukerak" dituztelako eskura. "Niretzat oso zaila da gauza bat ala bestea den onena esatea. Gauza batzuetarako hobea da trafikoa ibiltzea, eta beste batzuetarako hobea da itxita egotea. Orduan, bi jarrerak ulertzen ditut. Merkatarientzat, behintzat, iruditzen zait egungo egoera egokia dela". Dena den, bada kontu bat gehiago landu beharrekoa, Estevezen aburuz. Soreasuko lur azpiko aparkalekuaren onurak gehiago zabaltzea eskatzen du, jende askok oraindik ez dituelako ezagutzen: "Batzuk etortzen dira dendara kexuka, ezin aparkatuta ibili direlako. 'Baina, hortxe daukazue-eta parkinga!', esaten diet, ehun metrora, txukun-txukun eta eroso. Ez dakit, niri hain erraza iruditzen zait... Eta kanpokoek ez jakitea, beno; baina badago bertako jendea ez dakiena bost orduz doan dela, eta horrek asko harritzen nau".\nBizitoki eta merkatalgune ez ezik, festa tokia ere bada Azpeitiko Alde Zaharra, eta horri lotuta, taberna gunea eta gau giroaren erreferentzia, "aspaldian asko jaitsita" dagoen arren, Intzeko Saioa Uriak (Azpeitia, 1991) nabarmendu duenez. Uria da AZTEren lehendakaria; herrian dagoen ostalarien elkarte bakarra Alde Zaharreko "hamar bat" tabernak osatzen dute gaur egun. "Alde Zaharrean garai bateko giroa berreskuratzeko ahaleginak egiten ditugu, kontzertuak eta bestelako egitasmoak antolatuta, giro pixka bat sortzeko. Horrez gain, herriko kirol taldeak-eta laguntzen saiatzen gara", dio Uriak.\nOro har, ostalaritzaren egoera "nahikoa txarra" dela uste du. "Orain, uda garaian, izaten ditugu urteko unerik onenak, baina asko jaitsita dago". Txikiteoaren ohitura galtzeko bidean, herriko gazteen joerak aldatuta eta asteburuetan urte luzez izandako mugimendua galduta, formula berrien bila ari dira Alde Zaharreko tabernariak. "Gazteek asko jotzen dute Azkoitira. Agian, neure buruari harriak botatzea izango da, baina Azkoitiak badu jendea erakartzeko hemen ez daukagun alde on bat, eta hori da beranduago ixten diren bi taberna izatea; horrek, nahi ala ez, erakarri egiten du jendea. Ezagutzen ditut azpeitiar asko parranda hemen egitea nahi zutenak, baina taberna denak lauretan ixten direla ikusita, Azkoitira joaten hasi direnak. Gero, modak ere izaten dira, baina uste dut ordutegiek ere asko esan nahi dutela".\nDena den, tabernariak lanerako eta formula berrien bila saiatzeko gogoz ikusten ditu Uriak. "Ari gara gauza berriak eskaintzeko lanean. Pixka bat pentsatuz gero, eta gazteekin eta kaleko jendearekin hitz eginez gero... Hori egin beharreko gauza da, nire ustez; ez dut esaten galdetegi bat pasatzea, baina bai bezeroei eta lagunei galdetzea, batik bat asteburuetan ibiltzen direnei". Gaueko mugimendua galdu den bezala hartu du indarra poteoak, "baina jende helduagoaren artean bereziki", dio Uriak. Berritu ondoren eta trafikoarentzat itxita, "plazak egundoko indarra" hartu duela iritzi dio; hango mugimendua beheragoko tabernetara "ailegatzen da, baina ez da dena ailegatzen", AZTEren lehendakariaren esanetan. "Dena den, egia da poteoak askoz indar gehiago duela gaur egun. Baina gauekoa falta zaigu, bultzada hori".\nFernando Arakistain (Azpeitia, 1974) kontratista da, eta Alde Zaharrean eraiki berri dituen etxebizitzen azken ukituetan murgilduta dabil. Duela hamar bat urte erosi zuen orube bat Erdikalean, baina orduan "mugimendu askorik ez" zegoela eta, eraikin zaharra bota eta hutsik utzi zuten lurzorua. Iaz hasi zen eraikitzen.\nEz da izan Arakistainek Alde Zaharrean eraikitzen duen lehen aldia; 2008an ere egin zuen zortzi etxebizitzako eraikin bat Erdikalean. "Gure aitak beste etxe batzuk egin zituen bere garaian Enparan kalean, eta neu ere animatu egin nintzen". Hark dioenez, etxegileek ez dute nahi izaten Alde Zaharrean eraikitzea: "Niri gustatu egiten zait, erronka bat delako". Arakistainek berebiziko garrantzia ematen dio Alde Zaharra biziberritzeari. "Alde Zaharrak etxeak berritzeko beharra du. Sumatzen da mugimendua: Udalak etxeak erosi ditu, jendea ari da Alde Zaharrera bizitzera joaten, eta horrek guztiak poz ematen du. Ea bost bat urtean egoerak buelta ematen duen", azaldu du.\nAlde Zaharrean eraikitzeak baditu zailtasunak, baina horien gainetik Udalak eta Udaltzaingoak emandako babesa eskertu du kontratistak. "Udalak asko laguntzen du, eta Udaltzaingoa lanerako prest agertzen da beti. Izan ere, obrako edozein lan egiteko kalea itxi behar izaten da. Saiatzen gara ahalik eta eragozpen gutxien sortzen, herritar guztiok elkarrekin bizi behar dugulako". Hala eta guztiz, Arakistainek ondo daki Alde Zaharrean eraikitzea beste edozein tokitan eraikitzea baino garestiagoa dela: "Alde Zaharrean lan egitea garestia da, makina bereziak-eta behar direlako". Garestixeago eraikitakoa merkexeago saldu behar, ordea. "Prezioak herriko zonaldera egokitu behar dira".\nUste du herritarrek oraindik ere badituztela gune horretako etxeen gaineko uste batzuk: "Jendea harrituta gelditzen da etxeak ikustean: askok uste dute etxeak txikiak eta ilunak direla, zarata entzuten dela... baina ez da horrela. Desabantaila nagusia da garajerik ez dutela, baina ehun metrora dago Soreasu".\nArakistainek dio Alde Zaharra indartzen ari dela, eta hartutako hainbat neurrik horretan eragin dutela. "Udala apustu handia ari da egiten; izan ere, agerikoa da Alde Zaharrak bultzada behar duela. Pena litzateke indarrik gabe gelditzea eta hustea. Altxorra da, eta indartu egin behar dugu".


Repsolek erregai sintetikoak fabrikatzeko planta bat sortuko du Bilboko Portuan – Ekonomiaren KZ\nRepsolek erregai sintetikoak fabrikatzeko planta bat sortuko du Bilboko Portuan\nMAIALEN MUSATADI / 2020-06-15/ Repsolek erregai sintetikoak ekoizteko planta bat eraikiko du Bizkaian, hidrogeno berdearekin eta airetik hartutako CO2-arekin, Petronorreko findegian, Josu Jon Imaz taldeko kontseilari delegatuak iragarri duenez.\nPlanta berria Bilboko Portuan edo haren inguruan kokatuko da, eta 60 milioi euroko inbertsioa egingo du. Petronor Energiaren Euskal Erakundeak (EEE) ere parte hartzen du bertan, Eusko Jaurlaritzaren menpe baitago, eta Saudi Aramco munduko petrolio-enpresa handienak laguntzen du.\nRepsoleko kontseilari ordezkari Josu Jon Imazek prentsaurreko telematiko batean iragarri duenez, Bizkaian bigarren proiektu bat egingo dute, hiri-hondakin solidoak (plastikoak, kartoa eta ehunak) erre ondoren gasa sortzeko planta bat, eta 20 milioi euro inbertituko dituzte bertan.\nErregai sintetikoaren planta 2024an jarriko da martxan, eta munduko erregai-instalazio handienetako bat izango da, zero isurketa garbi izango ditu. Lehengai gisa, Petronorren findegian eta uretan harrapatutako CO2 erabiliko du, eta hidrogeno berdea iturri berriztagarrietatik elektrizitatea erabiliz lortuko du.\n← Bizkaiko Foru Aldundia eta Elkargi lankidetzan ari dira I+G+b proiektuak finantzatzen laguntzeko\nCIC Nanogunen proiektu batek 4 milioi euro inguru jaso ditu Europako Batzordetik →\nBost enpresetako langileen manifestazioa atzo Bilbon


Zure etxe ondoan dago AEK : Oarsoaldeko Hitza\nZure etxe ondoan dago AEK\nOarsoaldeko AEK-k hastear den ikasturterako eskaintzaren berri eman du. Etxe ondoan, eta praktika ardatz, erabileran eragin nahi dute.\nOarsoaldeko AEK-ko ordezkariak, atzoko aurkezpenean.\nOarsoaldeko AEK-k ikasturte berrirako matrikulazio kanpaina aurkezte zuen atzo Errenteria-Oreretan. Oarsoaldeko herritarrek etxe ondoan AEK euskaltegi bat dutela nabarmendu zuten, zehaztuz eskaintza zabal dutela euskara era praktikoan ikasteko eta lantzeko, “lortuko duzu etxeko eta inguruko harremanak euskaraz izatea, lan egoera hobetzea, bilatzen ari zaren euskara maila eskuratzea…”. Aurreko ikasturtean 600 ikasle inguru izan ziren Oarsoaldeko AEKren lau euskaltegietan.\nEskaintzaren xehetasunetan sartuz, AEK-ko ordezkariek eurekin euskara nola ikas daitekeen adierazi zuten: eskolak euskaltegietan, autoikaskuntza, merkatarientzako ikastaroak, langabeentzako ikastaro trinkoak, mailak egiaztatzekoak, erabilera areagotzeko jarduerak, Mintzalaguna egitasmoa, Aizu! aldizkarian parte hartu…\nHori horrela, erabileran jarri du indarra AEK-k, “argi baitugu helburu nagusia euskara erabiltzea dela, euskaraz bizitzea, azken batean”. Hala, ikasgeletan bereganatzen dutenaz gain, ikasleek kanpo ekintzetan euskarara biltzeko aukera izango dute txangoen, tokian tokiko afarien, edo bestelako jardueren bitartez.\nIrailaren buakerara arte eman daiteke izena AEK euskaltegietan, “gertuen duzun euskaltegian zure zain izango gara, zu zauden lekuan, AEK ere badago eta”.\nOarsoaldeko AEK euskaltegiak\nErrenteria-Orereta. Xenpelar AEK euskaltegia: Biteri 30, lehen pisua. Telefono zenbakiak: 607 56 92 00 eta 943 34 02 33. Posta elektroniko bidez mezua bidaltzeko sakatu hemen.\nLezo. Oroitzene AEK euskaltegia. Donibane kalea 12, atzealdea. Telefono zenbakiak: 607 59 88 71 eta 943 51 91 44. Posta elektroniko bidez mezua bidaltzeko sakatu hemen.\nOiartzun. Intxixu AEK euskaltegia. Aialde kalea 2, Fermiñene Etxean. Telefono zenbakiak: 607 553 42 63 eta 943 49 39 57. Posta elektroniko bidez mezua bidaltzeko sakatu hemen.\nPasaia. Txirrita AEK euskaltegia. Zumalakarregi 9, Pasai Antxo. Telefono zenbakiak: 607 54 53 81 eta 943 52 55 45. Posta elektroniko bidez mezua bidaltzeko sakatu hemen.


Nola erraza da erretzeari uztea?\nIstorioa gogoratzen baduzu, tabakoaren tabakoa beti erreakzio bortitzak eragiten du gizartean. Hasieran, erretzearen pipa edo zigarroak sakrilegoarekin eta zorrozki debekatuta zeuden elizekin, gero, zigarroak maskulinitate eta pasioaren sinbolo bilakatu ziren. Telebistarako pantailetan eta aldizkariaren orrialdeetan, zigarroak ketxean zeuden gizonezko eta emakumezkoen bila ginen. Belaunaldi osoak publizitate zigarroak hazi ziren adin desberdinetako pertsonentzat, genero eta are gizarte egoera ere. Eta XX. Mendearen amaieran soilik medikuek alarma entzuten zuten - erretzea kaltegarria izan zen. Mundu osoko milioika jendeak ohitura txar hau desagerrarazi nahi du, baina hori ez da izango. Izan ere, denek irten dezakete.\nZergatik da erretzea kaltegarria?\nGuztiek badakite zigarroek nikotina, kartak eta tumoreen garapena eta hazkundea eragiten duten beste substantzia batzuk, birikak, eztarria eta ahoa eragiten dituztela. Erretzea futbola etorkizunarentzat kaltegarria da, fetuaren beraren berezitasunak ez ezik, baita bere genetika ere, gaixoek ondorengo belaunaldi asko kondenatzen dituelako.\nErretzea zahartze goiztiarazten hasten da - ezpainen inguruan agertzen diren zimurrak , erraz erretzearekiko bereizgarriak bereiz daitezke. Hori izan ezik. Fumak hortzetako egoera, nerbio-sistema eta gorputz osoa bezala eragiten du, erretzea zuzenean ez duten gaixotasun asko sor ditzake, baina zenbait kasutan bizi-kalitatea nabarmen murrizten da.\nErretzea, iritzi guztien aurka, ez du erlaxatu edo estresa arintzen laguntzen. Ohitura honek nerbio sistemaren erreakzioak estimuluetara soilik inhibitzen ditu, eta horrek ez du ongi ekartzen. Erretzea ez da azkarragoa izaten laguntzen, bestela gantz guztiek pisua galtzen dute zigarroen laguntzarekin. Ohitura honek prozesu metaboliko asko eragiten ditu gorputzean barneko organoen lana aldatzeko, baina hori ez da berehala nabaritzen. Pertsona batek gogoko dituen ondorio negatiboak sentitzen dituenean, normalean ohitura da dagoeneko hain indartsua, ez dela erraza aurre egiteko.\nZein dira erretzeari uzteko ondorioak?\nEsaten dutenez, erretzeari uztekoak nerbio bihurtzen dira eta azkar hazten dira gantzak, ezin dutela kontzentratzen, eta ohitura bat beste batekin ordezkatu behartzen dira, lasaitzeko eta eroso sentitzeko. Hauek sortzen dituzten mito handiak dira, eta zigarroen fabrikazio erraldoiak ez ditu bezeroak galtzen. Orain gero eta jende gehiago uko egitea ipuin hauetakoren batean sinestea da, eta horregatik aurkitu dute.\nNicotinaren mendekotasuna ez da beste inolako drogen menpekotasunik. Nerbio-sistemari buruz hitz egiten badugu, orduan presente egon daiteke, baina hori ez da nahitaezko fenomenoa, pertsona bakoitzaren ezaugarrien araberakoa dena. Nolanahi ere, suminkortasuna eta umore gainbehera nerbio sistemaren berregituratzeak azaltzen du, azkar igarotzen da. Garai honetan, sedimentu naturalak, adibidez, valeriar pilulak laguntzen dute.\nGehiegizko pisua pixka bat agertu daiteke, erretzea utzi ondoren, gosea handitzen eta normalizatzen da prozesu metabolikoetan gorputzean gertatzen dena. Baina kirolera joaten bazara, aktibatu bizimodu aktiboa, dieta bat jarraitu eta ez jan, ez duzu gehiegizko pisua izango.\nZigarriloak ez dute garunaren jarduera laguntzen, baizik eta burmuineko zati batzuk blokeatzen dituzte, pentsamendu motelduz. Hori dela eta, erretzeari uztea ez da nahasketa eragiten.\nNola utzi erretzea?\nHainbat errezeta daude, bakoitzak bere kabuz pasatzen duenarentzat. Baina medikuek eta ohitura hori betirako uzteko duten esperientzia munduan, aholku sinple batzuk konbinatu daitezke.\nLehenik eta behin, ez plazera luzatu, nikotina dosia murrizten. Beraz, inoiz ez duzu erretzeari uzteko edo prozesu hori estutu urtez urte, osasunarentzako kalte konponezinak eragiten baititu. Bota aldi berean, sentitzen duzun ohitura txarrez aurre egiteko prest dagoen bezain laster.\nBigarrenik, ez ezazu zigarroak kakoarekin edo kanalizazioarekin ordezkatu. Horrek ez du erretzeari utziko, baina erretzeari uzteko irrikaz bakarrik sortuko da, baina, hain zuzen ere, ohitura txarrak ez du inolaz ere joan. Zientzialari askok tutu bat edo hookah erretzea are gehiago kaltetzen dute, birikak aire beroagoak eta kartzinogeno gehiago jasaten dituztelako.\nEz da erretzea tratatzen. Pilulak erabiltzea edo nikotina dosia gorputzean sartutako adabak erabiliz, ez zara ohitura txarrez tratatzen, baizik eta indulge ezazu. Munduan, milioika pertsona gainditu ahal izan ziren, ezin duzu horretarako, eta "maltzurrak" erabili behar dituzu. Haurtzaindegi honen sendatzea posiblea da bere borondatearen laguntzarekin soilik.\nEdonork erretzeari uzteko erabaki behar du egunero egunero zigarroak bizi zirela, gero eta hurbilago egongo dela mendekotasunaren seinale guztiak desagertzearen ondorioz. Hilabete batean edo areago sentitzen zarenean, usainak bereizten lagunduko dizute, hobeto sentituko zara, eguraldiaren ondorioak gutxiago joango dira, arnasa sakonago eta errazago eginez. Urtean zure birikak tabakoa garbituko da eta pertsona osasuntsu bihurtu ahal izango zara, jakina, erretzea ez da osasunerako kalte konponezina eragin. Horrek erretzeari uzteko pizgarri nagusia izan behar luke - mendetasunetik libre eta bizitza luzea bizitzeko aukera izatea pertsona osasuntsu gisa.\nAhuntz gantzaren propietate erabilgarriak\nAntzutasuna: folk erremedioak\nUmetokian tumore onberak\nTea eta kafea pisu galera duen Turboslim: efektu bat dago?\nAngina buruzko guztia\nHegazti gereziaren propietate terapeutikoak\nNola haurtxo bat besoetan eramateko eta zure osasuna kaltetu ez dadin\nLandare entsalada errefautxoarekin\nBurrito oilaskoa eta piperra\nHaurrentzako mahai garrantzitsua garrantzitsua da!\nAbortua amaitzea 20 astetan\nGabonetan etxean deuseztatzea - 2017ko urtarrilaren 6tik 7ra nola asmatu etxean etxean etorkizuna, betrothed, maiteminduta, dirua\nSauerkraut eta saltxitxoekin\nRuby-ren propietate sendagarriak eta magikoak\nBigarren ikastaro osasungarri eta osasuntsua\nHaur bat nola elikatu\nGorputzaren mina seinaleak ulertu


Karmen bezperan herri-afaria eginen dute Goizuetan - Leitzaldea - 2019-07-15 - Erran.eus\nKarmen bezperan herri-afaria eginen dute Goizuetan\nTtipi-Ttapa 2019-07-12 06:30\nUmore Onak antolatua.\nUmore Onak, Udalaren laguntzaz, sagardoa, ardoa eta freskagarriak jarriko ditu\nUztailaren 15a, datorren astelehena, Karmengo Amabirjin bezpera da eta, hori aitzakiatzat hartuz, bederatzigarren herri-afaria eginen dute goizuetarrek plazan. 20:30ean zehaztu dute hitzordua. 21:30ean, garai bateko ohitura galdu gabe, suak piztuko dituzte.\nBigarren aldiz Umore Onak hartu du antolaketaren ardura eta sagardoa, ardoa, freskagarriak jarriko ditu, Udalaren finantziazioarekin. Joan den urtean berrartu zuten ohiturari jarraiki, tortilla lehiaketaren bosgarren edizioa eginen dute. Aurten ere, etxean edo elkartean prestatutako tortillak eraman daitezke. 20:00etarako plazara eraman behar da sei bat lagunentzako tortilla eta gero epaimahaiak erabakiko du zein den irabazlea.\nGarai batean baserri ataritan pizten zen sua berreskuratu nahi da, eta berreskuratzen ari da ospakizun honekin. Alorretan egiten zen arbia bildu, hurrengo urteko sasoirako hazia kendu eta gelditzen ziren zuztarrak Karmen bezperan erretzen ziren.


Folkez Blai - Oinarriak\n2021eko Folkez Blai lehiaketaren oinarriak\nLehiaketan parte hartu ahal izango dute folk musika bere errepertorioan duten, estilo eta modalitate anitzetan, musika talde guztiek, baldin eta diskorik argitaratu ez badute edo, argitaratu izatekotan, bi bestetik izan ez badira.\nLehiaketako taldeek lau abesti jasotzen dituen grabazioa bidali beharko dute eta, abesti horietatik gutxienez bi originalak (jatorrizko, propioak) izan beharko dute. Bidalketa horretan ere taldearen historiala eta harremanetarako helbidea (posta elektronikoa jarri daiteke, izaten bada) eta telefonoa adieraziko dira. Materiala Ermuko Udalako Kultura Sailera bidaliko da ondorengo helbidera: Lobiano Kultur Gunea. Goienkale 10,. 48260. Ermua (Bizkaia) edota plopez@udalermua.net posta elektronikoaren kontura. Gutunazalean ‘Folkez blai’, Folk taldeen XVI. Lehiaketa idatziz.\nGrabazioak aurkezteko epea, 2021eko martxoaren 15etik maiatzaren 15era bitartekoa da.\nLehiaketako epaimahaiak 6 talde aukeratuko ditu bigarren fasean parte hartzeko. Fase honetan taldeek zuzenean jo beharko dute aurtengo irailaren 10, 11 eta 12an, Orbe Kardinalaren plazan egingo den emanaldian. Talde bakoitzaren emanaldiak gutxienez hiru ordu laurden (45 minutu) iraungo du eta ordu betea (60 minutu) ez du gaindituko.\nLehiaketaren bigarren fasean talde bakoitzak eman beharreko emanaldiak noiz izango diren (egun eta ordu zehatza) epaimahaiak erabakiko du eta aldez aurretik adieraziko.\nSailkatuta suertatu arren sarituak ez diren talde guztiek 400 € jasoko dituzte, emanaldia egiteko Ermuraino etorri behar izanagatik laguntza moduan.\nLehiaketaren bigarren fasea hasi aurretik, horretan parte hartuko duten taldeek lehiaketara aurkeztutako abestiak propioak direla jasotzen duten agiria sinatu beharko dute. Zuzeneko emanaldian eurenak propio diren abestiak eta ez diren gainerakoak interpretatu ahal izango dituzte.\nFinalera ailegatzen diren taldeek, hasieran aurkeztutako grabazioan bildutako 4 abestiak jo beharko dituzte lehiaketaren 2. fasean.\nEpaimahaia beren beregi eratuko da, herriko folk taldeetako kideekin eta udalaren ordezkari batekin. Honek, bere azken erabakia eta lehiaketako irabazlearen ezagutaraziko ditu, aurtengo irailaren 12an.\nSariak bi izango dira; lehenengoa 3.000 eurotan baloratuta dago eta, bigarrena, 1.500 €urotan (zergak barne).\nTalde irabazleak talde gonbidatua moduan Folkezbai jaialdian partaidetza baino hurrengo edizioan parte hartuko du. Data eta katxeta jaialdiaren antolakuntza eta taldearen artean bat egingo dute.\nEpaimahaiak lehiaketa osoa edo lehiaketako sariren bat hutsik uztea erabaki dezake.\nLehiaketan partehartzeak, lehiaketa arautzen duten oinarriak onartzea dakar. Oinarriak interpretatzerakoan zalantzarik sortzen bada, epaimahai Kalifikatzaileak kasua aztertu eta erabakiko du.\nPosta elektronikoa: plopez@udalermua.net


Hasieratik proiektu honen helburu nagusia, egunez erabiltzen diren espazioak, espazio bakar batean bihurtzea izan zen. Dena azalera handi batean itxuratzen da, kentzerakoan barruko zatiketa existenteak, argi naturala korridorearen amaierara arte barneratzen da.\nArgiaren baldintzatzaileaz gain, jardueretako bakoitzaren arteko ikuste-konexioa lortzea genuen helburu, jatea, atseden hartzea, janaria prestatzea, irakurtzea… Altzari bereziko elementuak egun-zonaren eta gau-zonaren arteko banatzaile bezala jokatzen du, eta, biltegiratzea, bainugelarako sarbidea, posible egiten duenez gero, espazio zerbitzari guztia, gela bat bezala jokatzen du… bere osagai apaingarria ahaztu gabe.\nKasu honetan zeharkako argia funtsezkoa da, atmosfera eroso eta berezia sortzeaz arduratzen dena da. Zalantzarik gabe mimos eta detailez beteriko etxebizitza.


topic_facet:"Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa)" topic_facet:"Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Automatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua)" topic_facet:"Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila" genre_facet:"Curriculumeko baliabideak"\nProposatutako gaia: Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) Proposatutako gaia: Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Automatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua) Proposatutako gaia: Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Generoa / Forma: Curriculumeko baliabideak\nAutomatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua) 1 Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua) 1 Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Gehiago ... 1 Fabrikazio-teknikak (Modulua) Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Instalazio domotikoen eta automatikoen konfigurazioa (Modulua) 1 Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) 1 Lanbide Heziketa Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Sistema automatizatuak (Modulua) 1 Sistema elektroteknikoak eta automatizatuak (Heziketa zikloa). Goi maila 1 Sistema sekuentzial programagarriak (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


“Bizitza profesional, familiar eta pertsonalaren kontziliazio arloan, Gipuzkoa erreferentziazko eredua izatea nahi dugu" - Artikulua - Gipuzkoa ETORKIZUNA ORAIN\n“Bizitza profesional, familiar eta pertsonalaren kontziliazio arloan, Gipuzkoa erreferentziazko eredua izatea nahi dugu"\n‘Berdintasuna eta Kontziliazioa’ Kongresuarekin, Gipuzkoa desberdintasunik gabeko lurralde bihurtzeko erronkan sakondu nahi du Foru Aldundiak\n'Berdintasuna eta Kontziliazioa' Kongresua aurkeztu du gaur Gipuzkoako Foru Aldundiak. Donostian izango da nazioarteko topaketa hau, hilaren 27an eta 28an, eta bertan, kontziliazioaren arloan dauden proposamenik aurreratuenak xehetasun osoz aztertuko dira. “Bizitza profesional, familiar eta pertsonalaren kontziliazio arloan, Gipuzkoa erreferentziazko eredua izatea nahi dugu", azpimarratu du Miren Elgarresta Berdintasuneko zuzendariak, erantsiz "Gipuzkoa desberdintasunik gabeko lurralde bihurtzea" dutela helburu.\nAurten, Aldundiak Etorkizuna Eraikiz dinamika parte-hartzailea jarri du martxan, lurraldeak eraldaketarako dituen gaitasun guztiak gizarte orekatuagoa lortzeko erronketara bideratzeko asmoarekin. Legealdi honetako helburuak ez ezik, belaunaldi honenak ere identifikatu dira, eta Kongresu honekin, beste aurrerapauso bat eman nahi du foru erakundeak. "Mundu osoko adituen ikuspegiak ezagutu ahal izango ditugu, horien artean, kontziliazioaren arloan politika eta praktika aurreratuenak martxan jartzen dituzten herrialdeetakoak, hala nola Norvegia edo Islandia. Era berean, estatu zein nazioarte mailako enpresa, erakunde eta pertsonen ekarpena ere edukiko dugu. Haiengandik ikasi nahi dugu, eta haien lidergoa errekonozitu", zehaztu du Elgarrestak.\nHala, Kongresuan parte hartuko duten hizlarien artean, ipar Europako herrietakoez gain, Microsoft Ibérica, Iberdrola edota KPMG bezalako estatuko enpresetakoak ere izango dira. Euskadikoak ere presentzia edukiko dute, PESA eta Eroskiren eskutik, besteak beste. Guztiek bertaratutakoei azalduko dizkiete beraien langileen artean berdintasuna eta kontziliazioa sustatzeko hartzen dituzten neurriak.\nHalaber, Euskal Herriko Unibertsitateak (UPV/EHU), Gipuzkoa Lab ekimenaren berri emango du Elgarrestarekin batera. Proiektu pilotu honetan Gipuzkoako hamar enpresen parte hartzen dute, tamaina eta esparru ezberdinetakoak. Guztiek kontziliaziorako politika berriak jarriko dituzte martxan datozen hilabeteetan, modu koordinatuan eta adituen jarraipenarekin. KPMG kontsultorak koordinatzen du proiektua. Elgarrestaren hitzetan, "lurrera jaistea da kontua, erakusteko kontziliazio politikak ezartzeak hainbat onura ekartzen dituela pertsonentzat, haien bizimodua erraztu egiten duen heinean, baina baita enpresentzat ere. Espero dugu esperientzia aitzindari honek bidea irekitzea beste hainbati".\nKongresuarekin, urrats berriak egin nahi ditu Aldundiak lan esparruan gizonek eta emakumeek benetako berdintasun baldintzetan parte har dezaten bermatzeko bidean. "Belaunaldi honek gainditu gabe duen erronka da kontziliazioa. Gizonentzako eta emakumeontzako erronka eta eraldaketa prozesua. Orainaren baldintzak errotik aldatu behar ditugu etorkizuna irabazi nahi baldin badugu", adierazi du bukaeran, herritarrak ekitaldi honekin bat egitera gonbidatuz.\n838 milioiko aurrekontua\nEra berean, 2017ko aurrekontuak osatzeko prozesuaren inguruko argibideak eman ditu Imanol Lasak. Foru Gobernua azken xehetasunak lotzen ari da, eta lehen proposamena hilaren 31n –astelehena- aurkeztuko zaie Gipuzkoako Batzar Nagusiei eta gizarteari. Aurreratu duenez, 838 milioi euroko aurrekontua edukiko du, hau da, aurtengoa baino %3,16 handiagoa. Horri esker, legealdi hasieran ezarritako helburu estrategikoak “sendotu” ahal izango ditu: gizarte politika, eta jarduera ekonomikoaren sustapena. “Gipuzkoa Europan desberdintasun gutxien duen lurraldea izatea da gure buruari ezarri diogun erronka, eta erronka honen bi oinarri nagusiak horiek dira”.\nHala, gizarte politikaren eremuan dauden geroz eta behar handiagoei erantzuteko Aldundiak duen konpromisoaren isla izango dira 2017ko aurrekontuak. Aurten, Aldundiaren baliabideen ia erdia kudeatzen du Gizarte Politikako departamentuak, aurrekontuaren %46,78 hain zuzen. Gipuzkoar bakoitzeko 480 euroko gastua suposatzen du horrek. “Gizarte arretarako dugun eredua da daukagun azpiegiturarik onena, eta horren zutabeak indartzen jarraituko dugu”, adierazi du. Halaber, zehaztu du 2017an ere Aldundiak 50 milioi euro inbertituko dituela Ekonomia Suspertzeko Planaren barruan, horietatik erdia baino gehiago industria sektorera bideratuak. Aurrekontuek beste bi lehentasun hartuko dituzte kontuan, besteak beste: Gipuzkoako Biribilgunea amaitzea, eta “iruzur fiskalaren aurkako borroka”.\nLasaren arabera, identifikazio handia dago foru gobernuaren lehentasunen, eta Gipuzkoako herritar eta eragileek Aurrekontu Irekien prozesuaren barruan adierazitakoen artean. Joan den urriaren 14an bukatu zen prozesua. 16 udalerri bisitatu zituen Aldundiak, eta 15 topaketatik gora egin zituen ikasleekin, gizarte politika arloko elkarteetako, eta kirol elkarteetako 350 ordezkari baino gehiagorekin. 2017ko aurrekontuetarako 900 proposamen eta iradokizun inguru jaso ditu. Guztira, 1.542 pertsonek parte hartu dute, aurrez aurre, edo interneten zein udal erregistroetan eskainitako bideak erabiliz. Aldundiaren lehentasunak ezarri ahal izan dituzte, lan ildoak eta proiektuak aukeratuz.\nHamar lan ildo estrategikoetatik, parte-hartzaileek Gizarte Zerbitzuei eman diete pisurik handiena, 8,25eko batez besteko notarekin. 16 proiektu zehatzei dagokionez, horietatik zortzi aukeratu behar ziren, eta mendekotasuna dutenentzako zentroak izan dira onarpen handiena eduki dutenak -1.078 pertsona-. Enpresa berrien sorrera babesten duen Txekin/Emekin programa izan da bigarren hautu nagusia, 769 lagunek egindakoa. Emakume ekintzaileengan eta langabetuengan jartzen du arreta berezia programak. Hirugarrena, berriz, zerga iruzurrari aurre egiteko baliabide material eta informatikoak hobetzeko egitasmoa izan da -766 bozka-.\nIradokizunei dagokionez, Gizarte Politikako departamentua da gehien jaso dituena. “Kezka handia sumatzen dugu gizartean, geuk ere partekatzen duguna, gizarte arretarako sistemaren etorkizuneko bideragarritasunaren inguruan, mendekotasuna dutenen arretarena bereziki. Asko aipatu dizkigute ere gazte eta helduen laneratzea, enpleguaren kalitatea, eta enpresekiko babesa, txiki eta ertainak ahaztu gabe”. Mugikortasuneko departamentuak jaso ditu, ondoren, eskaera gehien: “Garraio publikoaren sarea indartzea, intermodalitatea hobetzea, eta bidegorri sarea zabaltzea eskatu digute, adibidez”, esan du.\nBozeramaileak gogorarazi duenez, horiek guztiak memoria batean jasoko dira, zehaztuz zeintzuk txertatu diren behin betiko aurrekontu proiektuan, zeintzuk ez, eta zergatik. Prozesuan parte hartu dutenei eta Batzar Nagusiei aurkeztuko zaie memoria, kontu ematea bermatuz, eta 2017ko aurrekontuak onartzeko egutegi formala ere aintzat hartuz. Datorren asteleheneko aurkezpenaren ondoren, azaroako bigarren astean diputatuek banan-banako agerraldiak egingo dituzte, eta epea irekiko da proposamenari emendakinak aurkezteko, hilabetea bukatu arte. Aurrekontuak eztabaidatzeko Osoko Bilkura abenduaren erdi aldera izango litzateke, eta dena espero bezala baldin badoa, Gabonak aurretik onartuko lirateke behin betiko aurrekontuak.\nBestalde, Goberno Kontseiluak erabaki du adostasuna ematea Gipuzkoako Zientzia eta Teknologia Parkearen Ezohiko Batzar Orokor Unibertsalak joan den irailaren 30eko bileran kapitala 913.700 euro handitzeko hartutako erabakiari, eta baita estatutuen aldaketari ere. Horren arabera, Gipuzkoako Foru Aldundiak kapital handitzearen ehuneko 20,11 eskuratuko du, 2.011 akzio harpidetuz, 201.100 eurotan.\nTeknologia Parkearen sozietatearen xedea da eraikin eta azpiegitura multzo bat eratzea, enpresa berritzaile eta goi mailako teknologiadunak ezartzeko aukera izateko. Xede hori gauzatzeko, aurrena, Miramongo Teknologia Parkea sortu zen Donostian; ondoren, hori zabaltzeko, Galarretako egoitza egin zen Hernanin; eta, azkenik, Eibarko Teknologia Gunea sartu zen sozietatean, Eibarko Campusa izena zuela.\nHalaber, sozietatearen helburua da teknologiaren eta ezagutzaren transferentzia bilatzea eta bultzatzea unibertsitatearen, zentro teknologikoen eta enpresen artean, potentzialtasun handiko area bat eratuz, zeina oinarri baita teknologia berriak garatzeko eta enpresa berritzaileak erakartzeko. Azpiegitura horiek garatzen jarraitzeko, sozietateak aurreikusi du inbertsio batzuk egitea, guztira, 3.908.975 eurokoak. Horien zati bat ordaintzeko erabaki da kapitala 913.700 euro handitzea. I+Garen alde Euskadi aspaldian egiten ari den apustuari Aldundiak ematen dion babesaren baitan kokatu du Lasak erabakia: “Herri mailako apustua da, garapen sozial eta ekonomikorako giltzarria, eta ahalegin horretan erakunde eta eragile ezberdinak ari gara elkarlanean”,


Gure bizitzako zati handi bat ematen dugu ikastetxeetan. Denbora tarte horretan bizi izandakoak egiten omen gaitu orain garena. Txiki txikitatik, orain oso txikitatik, hasten gara eskolan lehenengo urratsak ematen etorkizunean probetxuzko pertsonak izateko.\nLehenengo urrats hauen artean bat gogoratzen dut bereziki. Oso urte gutxi nituen horretan, bost beharbada. Klasean egon ostean etxera nindoan poz pozik eskolan emandako kartoi bat eskuan. Nire lehenengo emaitzak. Nik bertan idatzita zegoena ezin ulertu eta amonari esan nion irakurtzeko. Amonari aurpegia aldatu zitzaion, errukiz begiratu zidan eta berehala, aita etorri baino lehenago, ohera joateko eta maindireen artean ezkutatzeko esan zidan.Ene! Dena suspendituta. Ene! Dena gorriz.\nBeldurraren beldurrez dardarka oheratu nintzen afaldu gabe. Ez nuen emaitzen kontua ondo ulertzen, baina banekien dena gorriz, dena suspendituta ez zela ona izango, ez. Ohean izerditan eta begiak ezin lotu nengoen aitaren zain.\nAzkenean aita etorri zen. Juxtu une honetan hasi nintzen errezatzen. Amonak nire alde egin zuen eta aitari nirekin oso gogorra ez izateko eskatu zion. Aitak kartoia hartu, zabaldu eta irribarre maltzur bat atera zitzaion. Dena gorriz, baina dena gaindituta. Amonak, nik bezala, ez zuen horretaz asko ulertzen eta gorria suspentsoa zela eta urdina gainditua uste zuen. Aitak ni esnatzeko eta afaria emateko esan zion amonari, baina ordurako banengoen ni sukaldeko atean goseak amorratuta.\nDatorren 25ean mailako idazmen froga dela eta, azterketez, eskolaz eta, oro har, notez hitz egin nahi dugu blog honetan. Ziur aski zuen ikasle bizitzan hamaika anekdota izango duzue kontatzeko. Bada, horixe da sarrera honetan egin behar duzuena, ikastetxeetan izandako komeriaren bat idaztea.\nEtiketak: AZTERKETAK, Eskola\nDBH 2. mailan buruko mina ematen zidan ikasgai bat neukan. Kurtso osoan apartuko lanak egin behar izan nituen gainditzeko irakasleak hobeto egin ahal nuen esaten baitzidan. Beti emaitza onak lortzen nituen ikasgai hartan baina urte hartan ez nekien zer gertatzen nintzen. Azterketa azkena ondo egin nuen eta aparteko lanak emaitza ona zeukaten baina tutoreak emaitzak eman zizikidanean, ikasgaia suspendituta zegoen. Ez nuen ezer ulertzen, hainbeste eginahal ezertarako. Klasetik ateratzean ikasgaiaren irakaslea ikusi nuen eta zorionak esan zidan. Momentu hartan txalo bat jotzeko gogo izan nuen txantxagatik baina konturatu zen ez nengoela pozik. Emaitzak erakutsi nizikion eta txarto zeudela esan zuen bere ikasgaia gaindituta bainengoen eta gainera, ona emaitza batekin. Orduan salto eta oihu egiten hasi nintzen ikasgai guztiak gainditu nituen eta.\nNire lehen ikasleko oroipena ez da oso ona.\nNi eta nire ikaskideak klasean utzi gintuzten eta ama guztiak irten zirenean,irakasleak,mantal zuriaz jantzita,ateko kisketa itxi zuen.\nEz nuen inor ezagutzen eta egun horretara arte ez nintzen inoiz egon nire gurasorik gabe eta negar egiten hasi nuen.\nBaina,hori, lehen egunean bakarrik pasatu zitzaidan.Gero,joatea gustatzen zitzaidan beste umeekin jolasteko.\nIkastetxean ez daukat goraintzi handiak.\nGogoratzen dut behin klasean nire ikaskideak espiritismo egin zutenean gauza arraroak gertatzen hasi zela.\nEsate baterako kristal bat lehiotik erori zen eta patioan apurtu zen. Igogailua gelditu zen. Beldurra asko sentitzen ginen. Beharbada kasualitate zen baina ez genekien.\nMaisuek ikasi zuten espiritismo egiten genituen eta bronka bota ziguten.\nBeste batean ariketak jende lo egiteko praktikatu genituen. Hasieran belauniko ipini ginen eta gero oinetik, eskuak lepoan, azkenean konortea galdu genuen. Orain pentsatzen dut oso arriskugarria da baina lehen ez genuen pentzatu ondorioak.\nTxikitan erlijiozko ikatetxe batean ikasten nuen eta egia esanda, nahiko alferra nintzen. Klasean orduak ezer egin gabe pasatzen nituen eta emaitza txarrak ateratzen nituen, ikastea gustatzen ez zitzaidalako. Eta hori nire etxean bai arazo handia zela! Behin eta berriro, emaitzak heltzen zirenean nire gurasoek zigortzen zidaten eta emaitzaren ostean, ezin izaten nintzen etxetik irten eta arratsaldero, ikastetxearen ondoren ikasten egon behar nuen. Nahiz eta beti zigortuta egon, laster ahazten zitzaidan eta berriro ez nituen azterketak gainditzen.\nIkastetxean notak kartoi batean ipintzen zituzten boligrafoz idatzita, eta noski! Nahiko erraza zen zenbakiak aldatzea ez dakit zenbat urte neukan baina, uste dut hamabi gutxi gorabehera edukiko nuela eta emaitzak eman aurretik neuk banekien txarrak izango zirela eta hurrengo asteburuetan lagunaren urtebetzera joateko asmoa nuen. Urtebetetzea galdu nahi ez dudanez notak aldatzea erabaki nituen. Ostiralean irakasleek notak eman zizkidaten eta etxera joan aurretik aldatu nituen, hiru bat zortzi batean bihurtzea oso erraza baitzen. Etxean nire gurasoei oso nota onak iruditu zitzaizkien eta urtebetetzera joan ahal izan nintzen. Baina, ikastetxera heldu nintzenean irakaslea konturatu zen tranpaz eta nire etxera deitu zuen. Irakasleak nire gurasoak ikastetxera joateko agindu zuen hitz egiteko eta guztia azaldu zien. Etxera heldu nintzenean nire gurasoek errieta bota zidaten eta ia-ia urte osoan zehar zigortuta egon nintzen. Denbora tarte horretan etxean ikasten egon behar nuenez hurrengo emaitzak hobeak izan ziren eta dena gainditu nuen. Harrezkero, kontuz ibili nintzen eta ikasten hasi nintzen , kalera irten nahi nuelako.\nTxikitan, eskolara kilerriaren ondoan pasatu behar nuen. Normalean, beldura genuen, eta hainbat lagun batera zihoazen. Ikastetxera gindoazenean hilerriko ateak itxita zeuden. Gogoratzen dut, euria asko egiten zuen egunean, ateak irekita zeuden. Guztiok, beldur asko genuen. Pasatuko ginenean, irudi bat ateatik agertu zen. Korrika egiten hasten ginen, arnasketarik gabe geratzen ginen arte. Ikastetxera ez joatea erabakitzen genuen eta mahai-futbolean jokatuz gero goiz guztian geratzen ginen jolaserakoan. Iralasleak kezkatu ziren joan ez ginelako, eta gure gurasoei telefonoz deitu zieten. Bazkariko orduan etxean itxuli nintzen. Nire gurasoek errieta egin ninduten. Haiei azaltzea saiatu nintzen, baina alferrik izan zen; eta etxetik ez irtetera zigortu ninduten. Hurrengo eguna, irudi arraroa nor zen jakin genuen. Hainbesteko euria egitea, hileria urpetzen ari zen; eta suhiltzaileak ura ateratzeko izan ziren.\nGai hau irakurtzean nire ikasle bizitzak nire begietatik pasatu du.Nire lehen oroipena azterketei buruz oso txarra da.Zazpi urte neuzkanean azterketa batean galdetu zidan zein zen nire herriko alkatea eta nire ustez nire herria oporrak pasatzen nituen lekua zen,horregatik erantzun nuen nire osoba,une hartan hark zen herri horren alkatea.Nire andereñoak zuzentzean klasean denaren aurrean ozenki nire erantzuna esan zuen eta denek nitaz barre egin zuten.Hain gogorra izan zen!Oraindik ez zait ahaztu.\nOro har ikasle ona nintzen eta gehienetan azterketan ez neukan arazorik.Baina nire bizitza osoan pentsatu dut daukaguna banatu behar dugula.Hori dela eta,azterketa batean ikaskidearen batek galdera bat egin zidanean erantzuna ematen saiatzen nintzen.Nahiz eta nire teknika ona zen,noizbehinka harrapatzen ninduten,bai eskolan,bai unibertsitatean,bai opozaketan,bai Hizkuntza eskolan.Gutxienez inoiz ez zion azterketa kendu, baizik eta puntuak murriztu zizkidan edo arrieta egin zidan.\nOraindik ikasten ari naizenez,anekdota gehiago edukitzea espero dut.Baina uste dut nire teknika hobetu behar dudala!\nNire klasearen lehenengo eguna oso txikia nintzen,ia ez dut gogoratzen.\nNire aitak behin esan zidan,aurreskola nengoeneela .Laguneekin ihes nuen.\nIrakaslearen lehenengo lana zen,zelako disgustu zeukan.Poliziek kutxarekin jolasten aurkitu\nEgia esan, ez daukat emaitzei lotutako pasadizo handirik. Ikasle ona nintzen, naskagarri samarra ere. Nire ahizpak “pitagorina” deitzen zidala gogoratzen dut, eta niri ez zitzaidala batere inporta. Beraz, lasai asko jasotzen nituen notak, onak izango zirela susmatzen bainuen. Ez nuen inoiz ustekabe handirik izan, eta nire gurasoak berri onak izatera ohituta zeuden. Haurtzarotik gogoratzen dudana da izan nituen irakasleak, oro har, ez zirela batere jantziak, ez zeudela oso prestatuta. Hamar urte bat nuenenan, adibidez, ezin izan nion eutsi irakasle bati esateari zezenek ez dutela kolore gorria ikusten, eta kapotearen mugimendua dela eta eraso egiten dutela. Ez zidan kasu handirik egin, ziur asko oso lotsagabea nintzela pentsatu omen zuelako. Gaur egun beste muturrera joan da hezkuntzan, baina duela hogeita hamar urte, irakasleek ia nahi zutena egiten zuten klasean. Zorionez, gaztetan izan nituenak askoz hobeak izan ziren, eta eureekin ikasi egin nuen. Batik bat, historia irakasle bat gogoan izan dut azkenaldi honetan, Constantino Romero zena ezagutzen zuelako. Irakasle hori oso emakume azkarra zen, eta gertakari asko elkarri lotzeko eta azaltzeko gai zen. Ordurako pertsona berezia iruditzen zitzaidan, baina ez ninduen harritu, heldueen artean normala izango zela uste nuelako; zahartu ahala, ordea, gaitasun hori ez dela arrunta konturatu naiz, eta orain deigarriagoa iruditzen zait. Bitxia da irakasleen mundua, bertan bil daitekeelako okerrena eta trebeena, eta gazte bati tokatu ahal zaionaren arabera, baldintzatu modu batean edo bestean.\nTxikitan, oso ikasle ona nintzen,behintzat hori esaten didate.\nNormalean nota onak ateratzen nituen eta nire portaera nahiko ona zen. Baina, noizean behin, nire buruan zerbait gertatzen zen eta Mister Hyde agertzen zen. Behin, lau edo bost urterekin, ume guztien marrazkiak bota nituen lurrera. Nire mailako ume guztiok marrazki batzuk egin genituen eta horman ipini zituzten. Nik pentsatu nuen nirea zela politena eta horregatik denak bota nituen, baina hori izan zen nire errua. Irakaslea heltzean nire marrazkia zegoen horman eta, noski, ni zigor bat jaso nuen, atsedenaldi gabe geratu nintzen.\nEgia esan, beti izan naiz oso ikasle ona eta unibertsitatera joan arte ia ez neukan gorririk. Hala eta gustiz ere, institutora heldu nintzenean ustekabea hartu nuen. Izan ere, nire eskolan euskerazko maila barregarria zen baina ez nintzen konturatzen hara heldu arte. Nire kideek han Erontegin, Zuazon eta beste eskola batzuetan ikasi zuten eta beren maila gurea baino askoz altuagoa zen. Beraz, euskerazko lehen azterketan 4,5 atera nituen. Beti izan naiz oso harro ikasketetan eta ezin nuen emaitza hori onartu. Hilabete pasa ostean, hurrengo euskerazko azterketan 8,5 atera nituen. Irakasleek oso harrituta zegoen eta, hasieran, kopiatu egin nuela uste zuen. Azkenean, gai guztietan oso emaitz onak ateratzen nituenez, ez zen zaila bakarrik ikasi nuela konbenzitzea.\nTxikitan nota onak ateratzen nituen, eta horregatik ez neukan arazorik. Nahiz eta bihurri izatea saiatu nintzen, ze formala nintzela esaten jarraitu ziren. Izan ere, beti bihurrikeria baten egiten nituen eta nik egin niela esaten nuen arren, ez zidaten kasurik egiten. Gainera, “hain ona den, non berak egin duela esaten du ” entzun behar nuen.\nNire lagunak nirekin haserre ziren, haien gurasoek oso formala nintzela esaten zidatelako. Denak ez, nireak izan ezik. Zorionez, lasaitzea lortu nintzen edo ninduten…ez dakit.\nOrain dela hamar urte modulu bat hasi nintzen Mikeldi ikastetxean. “Desarrollo de redes informaticas” deritzon kurtsoa zen. Kurtsoa egiteko ez nintzen zaharra, baina urte batzuk neuzkan, gutxi gora behera 30 hamar. Beraz, nahiz eta zaharra nintzela pentsatu, oso azkar konturatu nintzen errealitatea ez zela horrelakoa. Kurtso honetan hamabost pertsona geunden, denok gazteak, neu izan ezik.\nLehenengo azterketak abenduan izan ziren eta primeran egin nituen. Baina ikastoletan emaitzak emateko idazkia ematen ziren gurasoek sinatzeko. Hala ere, nire kasua berezia zen, nik 30 urte neuzkalako. Egoera berezi hori ikustean, tutoreak esan zidan nik ez nitzakeela nire emaitzak sina. Hori entzun bezain pronto, harrituta geratu nintzen eta nire egoera zena azaltzen saiatu nintzen. Alabaina, Berak berriro ezetz esan zidan.\nHorregatik, azalpen honekin nire etxera abiatu nintzen nire emaztearekin azaltzera zein zen nire arazoa. Berak azalpen osoa entzun bezain laster, nire emaitzak harrapatu zituen eta pentsatu gabe sinatu egin zituen. Gainera ikastolakoek zure bikotearekin hitz eginez gero, aukera baino ez zutela edukiko esan zidan barre egiten, hau da, hau onartzea.\nEz daukat zer o zer gai hau kontatzen. Beti normala ziren nire notak. Lehen hezkuntzan, nire irakasleak nire amari ematen zizkion notak eta dbh-ra joaten nintzenean irakasleak niri ematen zizkidan. Inoiz ez dut arazorik notarengandik, nota onak ateratzen nituelako eta inoiz ez nuen kurtsoa errepikatu.


Edith Frank, jaiotzez Edith Holländer, (Akisgran, 1900eko urtarrilaren 16a - Auschwitz, 1945eko urtarrilaren 6a) Otto Franken emaztea eta Margot Frank eta Anne Franken ama izan zen.\nAkisgran, 1900eko urtarrilaren 16a\nAuschwitz, 1945eko urtarrilaren 6a (44 urte)\nOtto Heinrich Frank (1925 - 1945)\n1945eko urtarrilaren 6an Auschwitzen hil zen, gosez ahuldurik.\nEdith Holländer Akisgranen jaio zen, 1900go urtarrilaren 16an. Aita Abraham Holländer (1860-1928) izan zuen, txatar negozio eta metal enpresa batzuen jabea, eta ama, berriz, Rosa Stern (1866-1942). Bikoteak 4 seme-alaba izan zituen eta Edith haietako gazteena zen. Senide zaharrenak Julius (1894), Walter (1897) eta Bettina (1898) izan ziren.\n« Ama ez zen hain aberatsa, baina nahikoa bai. Ahozabalik uzten gaitu egiten zituzten festak kontatzen dizkigunean, 250 gonbidatu, dantza pribatuak, bankete handiak... »\n1933an, Amsterdamen errefuxiatu ziren eta Ottok enpresa propioa sortzeko aukera izan zuen han. Udan joan zen hara bizitzea, Edithek, azarora arte, bizileku egokiaren bila, Akisgran eta Amsterdam arteko bidaia behin baino gehiagotan egin zuelarik. Bolada batez, Margot eta Anne Akisgranen geratu ziren amonaren etxean eta, 1934an, familia osoa bildu zen Amsterdamen. Merwede enparantzara ematen zuen etxean, Frank sendiak libre sentizea lortu zuen, salbu. Alabak eskolara bidali, Otto lanera eta Edith etxekolanetan. Baina, orduan, II. Mundu Gerra hasi zen eta 1940ko maiatzaren 10ean, Alemaniak Herbehereak okupatu zituzten. Frank sendia arriskuan zen berriro.\nAnne Montessori eskola batean sartu zuten, gurasoen ustez, haren izateko erari hobeto egokitzen zitzaiola-eta. Alaba gazteena maiz gaixotu zen, baina oso gustuko zuen eskolara joatea. Margot, berriz, beste eskola batera eraman zuten eta oso ikasle ona izan zen. Segituan egin zituzten lagunak, beraiek bezala, Alemaniatik etorriak asko.\nOtto Franken fabrikan egiten zuten Opekta botila\nOtto Frank lanpetuta ibili zen bere enpresan. 1933ko irailaren 15az geroztik, etxekoandreak mermeladak prestatzeko balio zuen Opekta izeneko produktua saltzen zuen eta laster izan zen pertsonal berria kontratatzeko beharrean: Miep Gies eta Victor Kugler. Geroxeago, Hermann van Pels eta Johannes Kleiman ere etorriko dira. Bitartean, Edith etxekolanez arduratzen zen, Alemania ezin ahaztu, baina itzultzeko itxaropenik gabe. Melankoliak hartzen zuen maiz. Horrela dio Miep Giesek:\nKlandestinitatea eta atxiloketaAldatu\nHurrengo egunean, egunsentian, zama-trena atera zen. Bagoi bakoitzean, 70 preso pilatzen ziren, gizon, emakume eta ume, gazte eta zahar, gaixo eta osasuntsu. Gehienak zutik. Frank sendiak elkarrekin bidaiatzeko aukera izan zuten, 3 egun iraun zuen bidaia. Esperientzia latza: gizon bat hil egin zen iskina batean, amona batek konortea galdu zuen bestean, haurrak negarrez...


Euskadiko kultur- eta sorkuntza-ekosistema mapeatzen - SPRI\nSPRI / Berrikuntza / Euskadiko kultur- eta sorkuntza-ekosistema mapeatzen\nEuskadiko kultur- eta sorkuntza-ekosistema mapeatzen\nProiektuaren helburua da kultura arloko berrikuntzarekin lotutako eragileen aniztasuna ikusaraztea.\nKarraskan elkarteak mapa bat egiteko deialdi bat egin du, mapa horretara bil daitezen Euskadiko kultur- eta sorkuntza-ekosistema osatzen duten eragileak. Proiektuaren asmoa da berrikuntzarekin eta kulturarekin lotutako ekimen, enpresa, kolektibo eta pertsonak identifikatzea; hori bai, lotura edo harreman hori oso zabala izango da, ohiko mugetatik harago doan espektroa jaso ahal izateko.\nEusko Jaurlaritzaren Kultura Sailak eta Bizkaiko Foru Aldundiko Kultura Sailak babesten dute proiektua, eta RIS3 – Euskadiko Espezializazio Adimenduneko Estrategiaren barnean sartzen da, zeinak bere baitan hartzen baititu kultura, sorkuntza eta sormen aplikatua, estrategiaren barruko Aukera Lurraldeetako bat bezala.\nMapa hori egiteko, Karraskan elkarteak deialdi bat egin die ekosistemako kide izan nahi duten eragile guztiei. Ekimenaren helburu nagusia da kultura arloko berrikuntzaren Euskadiko ehuna –ahalik eta modu zabalenean ulertua- ikusaraztea eta aldi berean hainbat eragileren arteko konexio posibleak sustatzea.\nEsan bezala, deialdia zabalik dago hainbat sektorerentzat: arte plastikoak, ikusizko arteak, arte eszenikoak, edota artea eta zientzia edo teknologia interaktiboak uztartzen dituzten ekimenentzat, besteak beste. Egingo den mapak bere baitan hartuko ditu halaber artisautza sektorea, diseinua eta arkitektura, kulturaren kudeaketa eta ikerketa, eta kultura eta sorkuntza industriarekin lotutako eragileak. Azken finean, modu batera edo bestera kultura arloko berrikuntzarekin lotuta dauden proiektuei zuzentzen zaie. Euskadiko Kultura eta Sorkuntza Ekosistemako kide izateko nahikoa da ekimenaren inprimakia betetzea otsailaren 28a baino lehen.\nKarraskan elkarte profesionalak bere baitan biltzen ditu sorkuntzarekin eta sormen aplikatuarekin lotutako euskal eragileak, diziplina arteko hibridatzearen ikuspegitik. Gaur egun hogeitik gora enpresa, espazio eta programak osatzen dute elkartea, “kultura arloko berrikuntza eta berrikuntzaren kultura” lelopean.


Ostegunaz geroztik 362 positibo zenbatu dituzte eskualdean - Urola Kostako Hitza : Urola Kostako Hitza\nAzpeitiko eta Zarauzko egoera da kezkagarriena. Lau egunean ehundik gora positibo zenbatu dituzte herri horietako bakoitzean, eta Azpeitiko intzidentzia tasa 3.000ra iristear da. Ospitaleetako egoera ere okertzen ari da pixkanaka. Joan den astelehenean COVID-19ak jotako 229 lagun zeuden Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako erietxeetan, eta 49 lagun zeuden ZIUetan; gaur, 266 daude ospitaleratuta, eta 70 ZIUetan.\nEusko Jaurlaritzak orain minutu gutxi atera du koronabirusaren bilakaeraren inguruko txostena, eta han jasotako datuen arabera, ostegunaz geroztik 362 positibo baieztatu dituzte Urola Kostan. Azpeitiko egoera da denetan kezkagarriena: lau egunean 116 kasu atzemanda, 100.000 biztanleko hamalau eguneko intzidentzia tasa 2.943,50era igo da han. Astebeteko datuak kontuan hartzera, 232 positibo izan dira joan den astelehenetik herrian zenbatu dituztenak.\nZarauzko egoerak ere nabarmen egin du okerrera. Ostegunaz geroztik 111 kasu hauteman dituzte han, eta intzidentzia tasa oraindik Azpeitikoaren erdira iristen ez den arren, oso bizkor ari da igotzen. Gaur-gaurkoz, 1.400,61ekoa da tasa. Azken egunotan positibo gehien baieztatu dituzten herrien zerrendan hirugarrena Orio da. Lau egunean 41 izan dira, eta ondorioz, 1.369,86ra igo da hango intzidentzia tasa. Zumaian, 31 positiborekin, 976,90ekoa da tasa; eta Azkoitian, hogei positiborekin, 1.034,80koa.\n5.000 biztanletik behera dituzten eskualdeko herrietan, egoera ez da lasaigarriagoa. Zestoan hamazazpi positibo atzeman dituzte azken lau egunotan, Getarian hamabi, Aian bederatzi eta Aizarnazabalen lau. Intzidentzia tasa oso altuak dituzte guztiek, 1.000tik gorakoak, eta Getariak ia 2.000koa du. Errezilen eta Beizaman bareago dago egoera. Errezilen kasu bat baieztatu dute ostegunaz geroztik, eta Beizaman bat bere ere ez.\nHego Euskal Herrian, 1.500 positibotik gora\nHego Euskal Herrian, soilik atzo, 1.548 positibo zenbatu zituzten, eta pixkanaka-pixkanaka hazten doa ospitaleetako presioa. Eusko Jaurlaritzak emandako datuen arabera, duela astebete COVID-19ak jotako 229 lagun zeuden Arabako, Bizkai eta Gipuzkoako erietxeetan ospitaleratuta, eta 266 dira gaur. Zainketa Intentsiboetako Unitateetan (ZIU) ere, goranzkoa da joera: joan den astelehenean 49 lagun zeuden, eta 70 daude gaur.