Europar Batasun erreala\nSvitlanak eta Olgak gazteentzako elkarte bat sortu zuten Europar Batasuneko (EB) Youth programan parte hartzeko (egun Erasmus +). Programak diru-laguntzak ematen ditu Europako gazte elkarteekin topaketak antolatzeko. Aitzakia trukaketa kulturala da, hau da, EBk ordaindutako bidaiak eta parrandak herrialde desberdinetako jendearekin. Unibertsitateetan Erasmus egonaldiek duten fama horren muturreko bertsioa litzateke Youth programa, ikasketak ez daudelako tartean eta diru asko ematen delako astebete inguruko ekintza bat antolatzeko. Askotan topaketa antolatzen duen elkarteak (harrera herrialdekoak) etekin ekonomikoak lortzen ditu, ekialdeko herrialdeetan diru hori asko izan daiteke beraien maila ekonomikorako. Olgak 23 urte ditu eta elkarterako lan egiten du EBetik jasotako diruari esker, Ukrainako batez besteko soldata bikoiztu egiten du bereak.\nUkrainar gazte hauek ondo erakutsi dute EBko marasmo burokratikoan dirua eskatzeko gaitasuna dutela. Horrelako jendeak izpiritu kritikoa garatzen badu arriskutsuak bilakatu daitezke sistemarako, baina nekez izango dira EBrako, ez beraiek ez eta Youth programetan parte hartu duten gazte gehienak ere. Antzekoa esan daiteke Erasmus programetan parte hartu duten ikasleez eta irakasleez. EBk ondo daki non inbertitu dirua, besteak beste, unibertsitateetatik aterako dira biharko agintariak, kazetariak, irakasleak eta intelektual gehienak. Lituanian unibertsitateko irakasleek soldata oso baxuak dituzte, horregatik, EBko dirua lortzen iaioak dira. Bereziki Erasmus programa atsegin dute, honi esker astebetez Europako unibertsitate batera bidaiatzeko aukera dute gastu guztiak EBak ordainduta.\nHamarkadak eman ditu EBk intelektual, kazetari, elite eta politikarien kritikarako gaitasuna biguntzen eta europar utopia elikatzen diruaren bitartez. Arrakasta berezia izan zuen Sobietar Batasuna erortzeagatik umezurtz gelditu ziren ezkerreko alderdien artean. AEBetako militarismo eta eskumako politikaren aurrean bazirudien progresista eta demokratikoena EB zalea izatea zela. Baina, Europar utopia hori ez da existitzen, garai batean “sozialismo erreala” esaten zen bezala, bada garaia “EB errealaz” hitz egiteko eta ez amesten dugunaz aritzeko soilik.\nEB inperialismo ekonomikorako tresna bat da, gai militarretan AEBko maiordomoa eta demokratikoki liliputar bat. Bitxia, munduan zehar demokrazia sustatu nahi omen duen erakunde batek (batzuetan estatu kolpeak babestu arren, Ukrainan bezala) demokrazia dentsitate oso baxua du. Gure politika publiko asko diseinatu eta beste batzuk baldintzatzen ditu, baina, hala ere, europar herritarrok dugun kontrol demokratikoa eskasa eta zeharkakoa da. Erabakiak estatuetako gobernuek hartzen dituzte batzordean eta ministroen kontseiluan, europarrek bozkatu ez ditugun bi erakundeetan.\nPolitikari “europar zale” gehienek Europa gehiago eskatzen dutenean estatuei soberania gehiago kentzea eskatzea dute eta hauek demokratikoak diren heinean, Europa gehiago eskatzean demokrazia gutxiago eta erabakitze esparruak herritarrengandik urruntzea eskatzen dute. Horri erantsi burokrazia eta erabakiak hartzeko garaian dagoen gardentasun falta eta oso ondo ulertzen da zeinen erraza zaien neurri neoliberalak inposatzea. Hauen aurrean, EBtik dirua eta pribilegioak jasotzen ez dituzten klase apaletako jende askok, demokrazia eza eta neurri neoliberalak sufritzen dituzten berberek, beren haserrea erakutsi dute abstenituz edo alderdi euroeszeptikoei botoa emanez. Bitartean, ezkerreko politikari askok asaldatu eta beraien elitismotik ez dute ezer ulertu nahi izan.\nKanal hauetan artxibatua: Iritzia | Ukraina


2016 eka 15 Azkoitia 2\n[Artikulua] Parte-hartze esperientziak jasotzeko jardunaldia egin dute Udaleko teknikariek\nBenetan lotsagarria parte hartzean Maxixatzenen azaldu den argazkia. Udaleko teknikariak egotea ondo iruditzen zaigu, hauek ere herrira zabaldu behar baitute, baina gainerakoak lotsatu egin beharko...\nLixibatuak vs Bernardo Ezenarro S.A.\n2016 eka 14 Azkoitia\nZer arrazoi zuten 80-90 hamarkadako gazte haiek. Bai, Oñederren aurkako plataformagatik ari naiz, gazte haiek beste inork baino hobeto aurreikusi baitzuten gertatuko zena. Lixibiatuen gaia o...\n2016 eka 14\nZer arrazoi zuten 80-90 hamarkadako gazte haiek. Bai, Oñederren aurkako plataformagatik ari naiz, gazte haiek beste inork baino hobeto aurreikusi baitzuten gertatuko zena. Lixibiatuen gaia oso kora...\nDagoeneko jakingo duzue Azkoitiko 32. sektorean (Zumarragako biribilgune-Urrategibide hasieran) Lidl berria eraikitzera doazela. Enkantea/subasta erraz irabazi zuen, 700.000€ pasatxotik atera zen ...\nNEGOZIO EDO ENPRESA BERRI BAT JARRI NAHI DUTENENTZAT HERRIKO LOKAL KOMERTZIAL HUTSAK ALOKATZEKO LAGUNTZA. BALDINTZAK: . Negozio bideragarri baten proiektua izatea, honako jarduerekin lotutakoa: -Tx...\nPasa den 2016/05/30 eko udal bilkuran 11. puntuan AGI-a eztabaidatzen zen eta honela zioen: 11.- EH Bildu eta EAJ-PNV udal taldeek diru sarrerak bermatzeko laguntzaren inguruan aurkeztutako mozioak...\n2016-05-30eko udal bilkurako alkate jaunaren hitza moztearen arazoarekin gatozkizue berriro. Ez dugu gaia indarberritu nahi eta konbentzituta gaude une zehatz bateko hanka sartzea izan zela eta ez ...\nUdal bilkura: Data: 2016-05-30 9.- PSE-EE udal taldeak aurkeztutako mozioa, etxebizitza duin eta egokia legez okupatzeko aukera izateko eskubide subjektiboari eta etxebizitzarako prestazio ekonomik...\nBai, Nagusia 80ko, eliz atariko aldamioak urrearen prezioan ordaindu ditugu. Dena den, Azkoitiarron kezkarik handiena izan da eta oraindik hala da. Hauteskundeetan esan genuen legealdi honetan erai...\nGAZTEEK ETXEBIZITZAK ALOKATZEKO DIRU LAGUNTZAK: BALDINTZAK: – 18-35 urte bitartean izan eta jabetzan etxebizitzarik ez edukitzea. – Diru-laguntza jasoko duen etxebizitzan erroldatuta eg...\n2016 ots 25\nAzkoitiarren artean “gehiago kontzerturik ez dela egongo” zabaldu da, batik bat Whatsappez. Gure galderak egin ondoren, udaletxean talde bat eratu dela erantzun digute. Taldearen osaketa: – U...


Hamabost lagun kontratatuko ditu udalak Lanbideren bitartez : Bidasoko Hitza\nHamabost lagun kontratatuko ditu udalak Lanbideren bitartez\nEnplegua Sustatzeko Toki Ekintzetarako laguntza deialdiaren babesean burutuko ditu kontratazioak udalak; hondarribiarrak izatea eta langabezian egotea daude bete beharreko baldintzen artean.\nHondarribiko hamabost lagun kontratatuko ditu udalak Lanbidek kaleratutako Enplegua Sustatzeko Toki Ekintzetarako deialdiaren bitartez, Maria Serrano Hiritarren Arretarako zinegotziak jakitera eman duenez. Hondarribikoak izateaz gain, langabezian egon beharko dira lan eskaintzetan izena eman ahal izateko, baina horrez gain, beste hainbat irizpide ere aplikatzen dituela Lanbidek azaldu du hautetsiak, hala nola: genero oreka, adina, aurretik deialdian parte hartu ez izana…\nAlor ezberdinetako langileak dira udalak eta Lanbidek bilatutakoak, esaterako: merkataritza sektorerako dinamizatzaile bat; udal brigadako elektrikari bat eta bi peoi; itsasertzeko eta ibaiertzetako garbiketarako bi teknikari, bi koordinatzaile eta bost langile; eta amaitzeko, beste lau agente zibiko. Sei hilabeterako kontratuak izango dira denak gutxi gorabehera.\nKontratazio mota hauen bitartez langabezian dauden pertsonen egoera arintzen saiatzeaz gain, horiek «lan merkatuan sar daitezen aktibatzen laguntzea» da helburua, Serranok azaldu duenez. «Errutina bat hartzea eta ardura batzuk izatea» horretan lagungarria dela-eta egiten dituzte tankera honetako kontratazioak.\nBaldintzak eta lan eskaintzak ezagutzeko interesa duten herritarrek Lanbideren webgunera jo dezakete, nahiz eta momentuz, gaztelera hutsez argitaratu dituzten eskaintzak. Aste batez zabalik egongo da izen-emate epea eta urtea amaitu aurretik egingo dituzte kontratazioak.\nErlazionatutako edukiaHerri «erosoagoa» eta «garbiagoa» lortzea da agente zibikoen xedea, udalaren arabera


Ministroen Kontseiluak banatzaileen legea onartu du – Ekonomiaren KZ\nMinistroen Kontseiluak atzo, asteartea, onartu zuen plataforma digitalen etxez etxeko banatzaileen lan-baldintzak arautzen dituen Errege Lege Dekretua (riders legea); horren bidez, langile horiek soldatapeko gisa kontratatzera behartuko da, araua Estatuko Aldizkari Ofizialean (BOE) argitaratzen denetik gehienez ere hiru hilabeteko epean.\nYolanda Diaz Espainiako Gobernuko hirugarren presidenteorde eta Lan eta Gizarte Ekonomiako ministroak Ministroen Kontseiluaren osteko prentsaurrekoan nabarmendu duenez, lege horrek “garaien zeinua aldatuko du”, eta Espainia nazioarteko legediaren abangoardian kokatzen du, “Munduan ez baitago horri buruzko legeak egiten ausartu den herrialderik”.\nAtzo, asteartea, onartutako riders dekretua joan den martxoan Lan eta Ekonomia Sozialeko Ministerioak, CCOOk eta UGTk eta CEOE eta Cepyme enpresa-erakundeek lortutako akordioaren emaitza da, eta edozein produkturen banaketan edo banaketan diharduten plataformen eta horien langileen arteko lan-harremanei eragiten die, hau da, ez ditu soilik etxez etxeko janaria banatzen duten enpresak barne hartzen, hala nola Glovo, Uber Eats edo Deliveroo.\nMinistroak emandako datuen arabera, Lan Ikuskaritzak 16.000 lan-harreman erregularizatu ditu, eta 29 milioi euroko eragin ekonomikoa izan du.\nZehazki, Langileen Estatutuan jasoko da enpresa guztiek (ez soilik banaketa-plataformek) jakinarazi behar dutela zer parametro, arau eta jarraibidetan oinarritzen diren adimen artifizialeko sistemak edo algoritmoak, lan-baldintzetan, enplegura sartzean eta enpleguari eustean eragina izan dezaketen erabakiak hartzeko, profilak egitea barne.\nMinistroaren ustez, neurri hori legearen “handinahiena” da, enpresa guztiek gardenak izan beharko baitute algoritmoen eta formula matematikoen gainean, lan-harremanak “alboratzeko”. “Langileek eskubidea dute erabakitzeko arrazoiak zeintzuk diren jakiteko”, gaineratu du.\nHain zuzen ere, Diazek adituen batzorde baten sorrera iragarri zuen, Gobernuari aholkuak emateko eta Espainiako lan-harremanetan adimen artifizialaren eta algoritmoen erabilera egokia “lasaitasunez” aztertzeko.\n“Adituen jakintza behar dugu alderdi horiek nola lantzen ditugun argi eta garbi izateko, formula matematikoek neutroak izan behar baitute (…) Ziur gaude lan-harremanetan alborapenak daudela, eta algoritmoak lan-harreman guztietan daude, enpresa guztietan “, azaldu du.\nBanatzaileen elkarteek arauari egindako kritikei eta lanpostuak suntsituko dituela aurreikusteari buruz galdetuta, ministroak azpimarratu zuen langileek aldaketa teknologikoen beldur izan behar ez duten bezala, “Enpresek ere ez dute lan-eskubideen beldur izan behar”.\nUGTk erregulazio osoagoa eskatu du. Adierazi du lege berria ez dela nahikoa plataforma digitalen sektoreko langileen errealitaterako eta beharrizanetarako. Sektore digitalaren arazo larriak konponduko dituen erregulazio globala eskatzen dute.\nNeurri berriak gehiago har dezakeela ziurtatu du CCOOk. Sindikatuaren ustez, legea norabide onean doa, baina plataformen bidez garatzen diren hainbat lanen lan-baldintzak arautu beharko lituzke.\nLABek uste du legeak ateak irekitzen dizkiola prekarietateari. Bere ustez, neurriak ez ditu kolektiboaren lan-eskubideak bermatzen eta enpresa digitalei ustiatzen jarraitzeko beste bide batzuk bilatzeko aukera ematen die.\n← Garcinuñoren agurra\nSektore elektrointensiboarentzako laguntza berriak →


Bonson (Itsas Alpeak) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nBonson (Itsas Alpeak)\n43° 51′ 46″ N, 7° 11′ 24″ E / 43.8628°N,7.19°E / 43.8628; 7.19Koordenatuak: 43° 51′ 46″ N, 7° 11′ 24″ E / 43.8628°N,7.19°E / 43.8628; 7.19\nGilette, Levens, Revest-les-Roches, La Roquette-sur-Var, Tourette-du-Château eta Utelle\n361 (%49) 376 (%51)\nBonson Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 738 biztanle zituen.\n2007an Bonson udalerrian erroldatutako biztanleak 669 ziren. Familiak 269 ziren, horien artean 67 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 371 etxebizitza zeuden, 272 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 320 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 272 etxebizitza nagusietatik 197 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 70 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 467 ziren, horien artean 351 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 351 pertsona aktiboetatik 335 lanean zeuden (181 gizon eta 154 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Bonson udalerrian 265 unitate fiskal zeuden, 658 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.389 euro zen.\n2007an zeuden 36 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 4 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.\n2000. urtean Bonson udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.\nGilette (2,4 km)\nLevens (3,2 km)\nRevest-les-Roches (3,3 km)\nLa Roquette-sur-Var (3,9 km)\nTourette-du-Château (4,2 km)\nSaint-Martin-du-Var (4,5 km)\nMultimedia: Bonson (Alpes-Maritimes)\nOrriaren azken aldaketa: 13 otsaila 2021, 19:14.


Izabatik Bandres-Karolo Memoriala egin, egun bat lana eta bidian urten ginan.\nHasera batian asteazkenian zalantzazko eguraldixa, eta ondorengo egunetan eguraldi ona zauan aurrikusitxa. Baina azken momentuan eguraldixa aldatu, eta atzo elurra oso behian ikusi genduan. Biajian Grenoble inguru guztia txuri txuri zauan. Oooo.\nArechesera iritsi, eta zurrumurrua, elur pila bat bota duala, eta basotik izango dala lasterketa. Seguru oso politxa izango dala, baina guretzat ez oso ona, jeitsierak oso gaitzak jartzen dia eta, bañera handixak, arbolak eskibau bihar... Baina tira, pierran gaoz, hauek dia gure oporrak eta disfrutatzera!!!\nBreafingian esan ziguten 90zm elur bota ditxuala, kontuz ibiltzeko ikusliak aber nundik mobitzen diran elurjausi arrisku handixa daolako, eta 2300m inguruko ibilbidia montau dabela lehenengo egun honetarako.\nEuri pixkat egin dezakela, ISO0 2200 inguruan ibiliko zala, beraz, bustitzeko ere prest egoteko.\nIbilbidiari dagokionez, lehenengo egunian ohikua dan bezela, pelotoia luzatzeko, Le Chornaiserainoko igoeratxua, pistetatik Le Planayra jeitsi, eta Mirantin ingururuntz hasten zan benetako proba 700mtako igoera luze batekin. Elurjausi arriskuagatik tontorrik ez dogu in, lepotik piñadi batetik bajada motx eta oso tekniko bat, igoera motx bat beste piñari batetik, eta Areches ingurura bajatzen ginan jeitsiera luze batian. Han oinez zati bat in ondoren, igoera luze bat eta bi motx geratzen jakuzen. Berriz ere Le Planayra bajau, eta 50mko igoeratxua falta jakun, azken jeitsieratxuan helmugara allatzeko.\nIrteera azkenengo kajoian egin dogu. Hemen sprinta bota arren, postuak aurreratzia oso gaitza da. Kriston pilaketak egiten dia. Hala nola pasatu, eta Le Planayra postuak aurreratzen allau gerala pentsatzen dot. Otxoa harrapatu dogu han, hauek aurreko kajoian urten diala usten dot. Herrixa korrika zeharkatu, eta nahiko fin egin dogu goruntz.\nTxindurrixak bezela danok marketatik goruntz\n5 huellaraino zauan leku askotan, ederra, paisaia idilikoa, piñuak elurrez lepo, huella 40-50zmtakua zabalduta, kriston jende pilia fokeatzen goruntz danok lasterketan. Irudixa oso politxa. Baina aurreratzeko kk bat!!! Huella batetik bestera pasatzeko elur sakonetan zabaldu bihar zan bidia, oso gogorra. Aurreratziak berak indarra kentzen badizu, gainera bidia zabaltziak desgaste handixa eragiten dau.\nLehenengo aldaketetan jende pilaketak\nHalere, lehenengo igoera luze honetan erditik aurrera pelotoia luzatu, eta nahiko aurreratu dogu. Nik Izabako lasterketak fakturia pasauko ote zidan bildurra euki arren, badirudi ondo errekuperatu dotela. Bueno, ikusi bihar hurrengo egunetan, baina gaurkuan aitzakiarik ez!\nBajatzeko aldaketa bizkor egin dogu, eta elur hauts sakonetan bajatzen hasi gera. DEMASA!!! URTEKO ESKIADARIK ONENA IZANGO ZAN NERETZAT!!! LEKU BATZUTAN GERRIRAINO SARTZEN GINAN ELURRETAN. POLBAZO ORGASMIKUA!!!\nDanak zijuazen bidetik jun biharrian, ezkerrekua bezelako tartiak aprobetxatzen bajatu dogu.\nPiñadixan sartu gera, eta oso leku estua zanez, bañerak hasi dira. Halere, beste piñuarte batzutan bazauan bañeraripe pasatzia. Baina hor postuak galtzen hasi gera.\neskiatzaile bat hautsetan\nCandanchukuek aurreratu gaitxue, Joseba eta Angel eta Iñigo eta Roberrek, eta beste pila batek ere bai. Ez zan jeitsiera luzia, ez digute denbora asko atara, baina postu pila bat galdu ditxugu. Hemen daon mailakin gure lekuan despistetxo batian mundu batek pasatzen zaitxu.\nIkusgarri zauan dana\nHurrengo igoeratxua hasi dogu. Piñadi batetik gora zan, piñadi estu bat bi huellatara. Aurreratzeko ixa inposiblia, beno, gauzak ondo junez gero. Baina horrelako elur hautsakin sarri gertatzen dana, fokak fallatzen hasten dira. Guk suertia euki dogu, baina lehenengo Roberto eta ondoren Iñigo, bixeri soltau jakuez fokak, eta hor aurreratu ditxugu.\nOndoren Angel eta Joseba oker ez banao. Baina, hurrengo jeitsieran, ixa Arecheseraino jeisten zan jeitsiera luzian berriz ere aurreratu gaitxue beheruntz azken hauek.\nBigarren igoera luzian batera hasi gera, haseran berriz ere buchon famosuekin topo egin dogu, ezin jendia aurreratu eta ataskotxuak. Aurrera jun ahala, pelotoia luzatu eta jendia aurreratzen jun gera, eta kostata, baina Joseba eta Angel atzian laga ditxugu. Igoera elegantia hau ere, eta indarrez fin, oso fin ibili gera. Aurten Javik ez dit goma bota biharrik euki, bera fuertetxuo zixela iruditzen jatan arren. Honek bai motorra!!! Eta nik ere bai, ze demonio, goraino eutsi diot eta!!!\nOndoren pare bat jeitsieratxo eta pare bat igoeratxo ziran. Jeitsierak erretzauak zaozen, seguruenik jende gehixo pasau dalako aurretik, eta ez dogu denbora gehixegi galdu. Igoeretan ere indarrakin. Eta azken jeitsiera luzera allau gera, Le Planayra iritsiko ginan jeitsierara. Errepidera iristen ari ginala, eski bat askatu jata. Jun naiz eskixan bila, eta ikusi dot fijaziua urten jatala. KAKA MORRALLIAN!!!!\nEski hauek nukleo arina daukatela esan zidan Mintxok, eta kontuz ibiltzeko. Ez dot esango espero nuanik bestela beste eskixekin urtengo nintzan eta, baina sorpresa handiegixa ere ez da izan. Edozein kasutan, oindiok jeitsieran zati bat itxeko neukan elur ez oso erretzian eta eski bakarrakin, eta iztarrak guztiz matxakauta. jojojojo\nJavik izurrautako eskixa hartu dit, eta hala nola, pinopuente, doble tirabuzon eta mortalak ere egin ditxudan arren, iritsi naiz errepidia zauan lekura. Han jendia ikusten zauan, eta eski bakarrakin nentorrela ikusi dabenian, kriston obaziua egin diate!!! OEOEOEOE\nJavik beste eskixa eman dit, eta errepidetik bajatzia tokatzen zan arren, azken 50mtako igoeratxo bat falta jakun. Hori egin ezian, pierrako lehenengo etapa ez genduan bukatuko, eta etxera zuzenian....\nTaloneria izanez gero, hala nola egin ahalko nuan, baina Puntera urten jatanez, ezin nuan hori egin. Javik komentatu dit belkro bat bazeukala lotzeko, eta beste ezer ezian, horrelako zeozer asmatu biharko genduan azken igoera motx horretarako, eta ondoren pistatik berriz eski bakarrakin bajatu. Baina igotzeko inbentua itxia oso gaitza zan...\nOkurritu jata bati eski bat eskatzia, justu aldaketan bikote bat zuan oinez bajatzen, eta tipuari eskixa kanbixatzeko eskatu diot. Baietz esan dit, beraz, bere eskixa hartu, neria laga, eta fokak jartzen ari ginala Angel eta Josebak harrapau gaitxue.\nAzken igoera motx motxa primeran egin dogu, eta azken jeitsieratxuan laga dien eskixan talonera ezin izan doten arren fijatu, ez zan asko bihar, pistatik bajada erretz bat zan eta. Eta azkenian iritsi gera lehenengo egun honetan pierrara, zorte handixa euki dogun sentsaziuakin, eskixa apurtzia leikena da, baina pasau ahal jatan lekurik onenian pasau jata, eta ikusle horri eskerrak, bukatzeko aukera euki dogu. ESKERRIK ASKO IKUSLE EZEZAGUNARI!!!!\nLehenengo eguna eginda!!! Eta pila bat disfrutatuta!!!!\nSailkapenak ikusten, aurreko aldixan baino fuertio ixotzen jun geran sentsaziua arren, badirudi 113. egin dogula. Baina sentsazio oso onekin. OEOEOEOE\nOtzuan GPS tracka


Muskuiluen erantzun biologikoak kutsadurari aurre egiteko - Zientzia Kaiera\nEsther Blanco–Rayón, Ionan Marigómez, Urtzi Izagirre\nJarduera antropogenikoek sortutako kutsadurak mundu osoko itsas ekosistemei mehatxu egiten die etengabe. Kostaldeko ekosistemak bereziki kaltetuak izan dira, organismoen osasuna, biodibertsitatea eta ekosistemen funtzionamendua mehatxatzen dituzten isurketa kroniko eta isuri akzidental moduko gorabeherei aurre egiten baitiete. Testuinguru honetan, itsas baliabideen kontserbazio eta kudeaketa sostengarria bideratzeko, ezinbestekoa jo da itsas kutsadura ebaluatzea.\nGaur egun, badakigu kutsadurarena ez ezik, itsas ekosistemek eta organismoek barne- eta kanpo-faktoreen eragina ere jazo dezaketela. Esate baterako, prozesu ekologikoak zein euren arteko elkarreragina, arrantza, klima-aldaketa, habitaten aldaraztea eta eutrofizazioa estres-eragile aski ezagunak dira. Hori dela eta, itsas ekosistemetan kutsatzaileek dituzten efektuak ebaluatzeko estrategia ezberdinak garatu dira munduan zehar, kostaldeko monitorizazio-programak barne. Horietako bat da muskuiluak begirale gisa erabiltzea.\nMuskuiluek organismo begirale gisa duten baliotasuna euren ezaugarri biologiko eta ekologikoetan datza. Izan ere, jarduera metaboliko baxua duten animalia sesil iragazleak dira eta ehunetan dituzten poluitzaileen kontzentrazioek kutsaduraren magnitudea zehaztasunez isla dezakete. Beraz, biomonitoreak dira. Hau da, kutsatzaileak metatzeko gaitasuna duten organismoak dira.\n1. irudia: Mytilus edulis muskuiluaren oskolak. (Argazkia: Pallbo – domeinu publikoko irudia. Iturria: Wikipedia)\nBiomarkatzaile kontzeptua aurrenekoz medikuntza diagnostikoan aplikatu zen, gizakien kondizio edo gaixotasun jakin baten adierazle gisa; eta 1990. hamarkada hasieran erakargarria oso bilakatu zen ingurumen-toxikologia arloan. Horren ondorioz, ingurumen-biomarkatzaileei aipamena egin dieten argitalpen zientifikoen kopurua urtero % 12 hazten joan da 2000tik aurrera, eta Web of Science (2019) plataformaren arabera munduan 1.000 ikerlan baino gehiago argitaratzen ari dira urtero.\nIngurumen-toxikologiaren arloan biomarkatzaileak maila biokimiko, maila zelular edo ehun-mailan erdietsitako neurriak dira. Alerta goiztiarreko erantzun horiek konplexutasun biologiko maila baxuetan gertatzen dira aurki eta antolakuntza biologiko maila konplexuagotan poluitzaileek epe luzean eduki ditzaken eragina iragartzeko abagunea eman diezagukete. Biomarkatzaile bakar batek berez bere aldetik poluitzaileen presentziaz zein horren ondorio biologikoez informazio partziala baino ematen ez duenez, maila biologiko ezberdineko biomarkatzaile-multzoa erabiltzea gomendatu da.\nMonitorizazio-programak eta muskuiluak\nMonitorizazio-programa ingurumen-kalitatearen parametroen azterketa sistematiko errepikatua da, kokapen geografiko mugatuan eta zenbait urteetan zehar uretan, sedimentuetan edo eta biotan burutzen dena. Ingurumenean kutsatzaileak nahaste konplexu gisa agertzen dira, eta horrek biotaren gain duten toxikotasunaren ebaluatze zehatza konprometitzen duenez, Europan nagusiak diren JAMP (Joint Assessment and Monitoring Program), MED POL (Mediterranean Pollution Monitoring Programme) eta HELCOM (Baltic marine environment protection commission edo Helsinki commission) itsas monitorizazio-programetan, poluitzaileen aurrean erakutsitako konplexutasun biologiko ezberdineko erantzun biologikoak ebaluatu beharra dago.\nKutsaduraren monitorizazio-programetan efektu biologikoak atzemateko erabiltzen diren organismoei “begirale” izena ipini zaie, euren artean erabilienak muskuiluak dira, euren ezaugarri biologiko eta ekologiko direla eta. Jarduera metaboliko oso baxua duten animalia sesil iragazleak izanik, ehunetan dituzten poluitzaileen kontzentrazioek ingurumen kutsaduraren magnitudea zehaztasunez isla dezakete. Are gehiago, ingurumen-baldintzen tarte zabal itzela jasateko gaitasuna dute. Aldi berean, ez dira ingurumen- eragilendako soraioak. Halaber, zelaian biltzea eta laborategian mantentzea erraza izateak saiakuntzan muskuiluen erabilpenaren hedatze zabala ekarri du. Ondorioz, euren biologiaz asko badakigu. Azkenik, oso hedatuta daude munduan zehar eta ikuspegi ekonomikotik ere oso garrantzitsuak dira.\n2. irudia: ikuspegi ekonomikotik garrantzitsuenak diren muskuiluen espezieen banaketa biogeografikoa (Gosling, 2004-tik egokitua). (Iturria: Ekaia aldizkaria)\nPoluitzaile eta faktore naturalen arteko elkarreraginek edota faktore naturalen artekoek poluitzaileei aurre egiteko erantzun biologikoen interpretazioaren fidagarritasuna kolokan jarri dezakete monitorizazio-programetan. Nahiz eta momentuz ikerketa gutxi batzuk alor horretan murgildu diren, ekarpen handia ekarri dute. Laburbilduz, tenperaturak, gazitasunak, urtaroek, gametoen garapen-faseek (sexuak ez), laginketa osteko manipulazioak, muskuiluen kokapenak marearteko zonaldean, tamainak eta espezieak, eta esperimentuetan elikadura-estrategiak biomarkatzaileen gain eragina dutela zehaztu da. Ezagutza honen ondorioz, jardunbide batzuk proposatu izan dira nahaste-faktoreen eragina saihesteko:\nmuskuiluak udaberriaren hasieran edo udazkenean biltzea (errunaldiaren zein neguko metabolismo baxuaren eragina ahal den neurrian saihestu ahal izateko);\nmuskuiluak 0 itsasaldi-markatik ahalik eta gertuen biltzea;\ntamaina bereko muskuiluak erabiltzea (kontsentsuzko tamaina Europan 3,5-4,5 cm);\nespezie berdina erabiltzea;\nmuskuiluen ugal-zikloa kontutan edukitzea;\nlaginketan in situ disekzionatzea ahalik eta lasterren, eta\nlaborategiko esperimentuetan, epe luze zein epe laburrekoetan, muskuiluak mantentzeko jaki gisa mikroalga biziez elikatzea.\nAurrerapauso nabarmenak eman arren, biomarkatzaileen aldakortasun naturala hobeto ulertzeko ikerlan gehiago burutu behar dira. Halaber, biomarkatzaile gain nahaste-faktoreek eduki dezaketen eragina hobeto ezagutzea ezinbestekoa da monitorizazio-programetan eta baita laborategiko esperimentu toxikologikoetan ere. Honek ahalbidetuko du muskuiluak behar bezala erabiltzeko beharrezkoak diren jardunbide egokienak garatzea. Eta, hauek, bermatuko lukete muskuiluen oinarritutako monitorizazio-programen datuak eta esperimentu toxikologikoen emaitzak euren artean konparagarriak izatea.\nArtikuluaren izena: Kutsadurari aurre egiteko muskuiluen erantzun biologikoak eta euren aldakortasun naturala.\nLaburpena: Itsas baliabideen kontserbazio eta kudeatze sostengarrirako ezinbesteko beharrizan gisa antzeman da itsas kutsadura ebaluatzea. Muskuilu begiraleek poluitzailei aurka egiteko erakusten dituzten biomarkatzaile izeneko erantzun biologikoak oinarri duten monitorizazio-programak itsas ekosistemen osasuna ebaluatzeko tresnatzat aitortu dira. kutsatzaile eta faktore naturalen arteko zein faktore naturalen euren arteko elkarreraginak direla-eta, poluitzailei emandako aurkako erantzun biologikoak interpretatzea zaila izan daiteke. Biomarkatzaileen aldakortasun naturala nondik nora doan eta poluzioaren efektu biologikoaren ebaluazioan ematen den aldakortasun horrek biomarkatzaileen interpretazio zuzenari nola eragin diezaiokeen zehazteak garrantzi itzela du. Lehen aurrerapausoak eginda dauden arren, biomarkatzaileen aldakortasun naturala guztiz ulertzeko ikerketek urrutiago jo beharra dute. Horrela, ebaluazio-jarraibideak garatu ahal izango ditugu. Jarraibide horiek itsas poluzioaren monitorizazioan begirale gisa eta ur-toxikologian saiakuntza-animalia gisa erabili ohi diren muskuiluei aplika dakiekeen biomarkatzaile anitzeko hurbilketa eraginkorra sustatuko lukete. Berrikuspen honek muskuiluen biologiari buruz eta biomarkatzaile eta euren aldakortasun naturalari buruz egun dugun ezagutzaren funtsezko oinarriak azaltzea du helburu.\nEgileak: Esther Blanco–Rayón, Ionan Marigómez, Urtzi Izagirre\nEsther Blanco–Rayón, Ionan Marigómez eta Urtzi Izagirre EHUko Zientzia eta Teknologia Fakultateko Zoologia eta Animalia Zelulen Biologia Saileko eta Plentziako Itsas Estazioko (PiE) ikertzaileak dira.\nArgitalpen-data: 2022/01/20 · Atala: Argitalpenak, Dibulgazioa


Magdalenako jende talde bat lanean hasi da herriko Ongi Etorri Euskal Etxea berrabiatu eta berpizteko\nMagdalenako euskal dantzariak 2012an\nMagdalena, Argentina. Magdalena herriak, Buenos Aires probintzian, hiriburutik 100 kilometrora. euskal etxe berezitua sortu zuen 1992an, euskal kultura mantendu eta hedatzeko helburuarekin. Ongi Etorri Euskal Etxeak urte bizi batzuk izan bazituen ere –batez ere dantza eta euskara klaseei esker– azken bost urte hauetan ez du aktibitaterik izan. Baina beti egon ohi da norbait ‘pertsianak berriro altxatzeko’ prest. Hala azaldu da elkartea sortu zutenen ondorengo talde bat, eta xedetzat hartu du “euskara klaseak berriro eskaintzea, dantza taldea osatzea, eskualdeko euskal etxeekin harremanetan jartzea eta erakundearen egoera formalizatzea”.\nDatorren asteburu honetan bertan, Angela Díaz Ezquiaga euskara irakaslea –Euskara Munduan programaren lehenengo taldean trebatuta– elkarte berriko lehendakariorde bilakatuta, euskal etxe magdalenatarraren ordezkari izango da Buenos Airsen, BAC 2019 ekitaldian. Urtearen bigarren zatiari begira, lehenengo euskal jai bat antolatu nahi dute proiektuaren bultzatzaile nagusiek.\nAldi berean, Euskal Etxeko kide batzuk Gonzalo Peluso herriko alkatearekin bildu dira eta adostu dutenez, Euskal Etxeak Herriko Kultur Gunearen ondoan dagoen lokala egokitu eta prestatuko zaie bertan ekitaldiak garatzeko, El Regional Costero egunkariak jaso duenez.\nOngi Etorri Euskal Etxearen Facebook kontua Centro Vasco Magdalena izenpean dago.


Etxepare Institutua Europako eta Ameriketako hamar unibertsitateetarako irakurle postuak betetzeko hautaketa-prozesu publikoa egiten ari da eta aste honetan bertan parte hartzeko onartuak eta baztertuak izan diren hautagaien zerrenda argitaratu du. Baztertuek maiatzaren 23a arte dute epea erreklamazioak aurkezteko. Era berean, Institutuak La Platako Unibertsitate Nazionalean Euskara eta Euskal Kultura klaseak ekainaren 7an abiatuko direla jakinarazi du. Ikastaro honetan izena-emateko epea maiatzaren 27an itxiko da.\nDonostia-San Sebastian. Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkarian 2011ko apirilaren 5ean Etxepare Euskal Institutuaren zuzendariaren Ebazpena argitaratu zen Europako eta Ameriketako 10 unibertsitateetarako irakurleak aukeratzeko. Maiatzaren 13an irakurle postu horietarako onartuen eta baztertuen behin-behineko zerrenda eman zen argitara, hamar eguneko epea zabaltzen delarik, maiatzaren 23ra arte, akatsak zuzentzeko.\nBestalde, Etxepare Institutuak aditzera eman du La Platako Unibertsitate Nazionalean laugarren urtez jarraian ematen diren Euskara eta Euskal Kultura klaseak ekainaren 7an abiaraziko direla. Ikastaroaren helburua da oinarrizko euskara maila lortzea (euskara, Europako hizkuntzarik zaharrena) eta euskal kultura ezagutzea. Klaseak astean behin emango dira: asteartetan 16:00etatik 18:30era; edota asteazken edo ostegunetan 18:30etik 21:00etara (egun bakarra aukeratu behar dute ikasleek). Izena emateko bidali eskakizuna pedro.mauregui@presi.unlp.edu.ar helbidera. Izen-ematean ondorengo datuak eman behar dira: izen-abizenak, NAN zenbakia, helbidea, telefonoa eta helbide elektronikoa. Epea maiatzaren 27an itxiko da.


Zurezko zoruak mantendu eta distira emateko produktuak | Consumer\nZurezko zoruak mantendu eta distira emateko produktuak\nTermitak eta karkoma bezalako hezetasuna eta izurriak dira haien etsai nagusiak.\nZura da etxe barrurako estaldurarik erabilienetako bat, berotasuna ematen baitu. Baina bere aurkakoak ere baditu.\nEguzkia zurezko zoruen etsai nagusietako bat da, haren koloreak aldaketak jasan ditzakeelako. Hori saihesteko, produktu komertzialak eman behar zaizkio gainazal osoan, akabera babesteko, jatorrizko kolore eta distirari eutsiz.\nHezetasunak ere egin dezake mailua lurzoru horietan, eta horiek konpon daitezke. Hala ere, hezetasunik eza ere kaltegarria da, zura handitu egiten delako. Era berean, zurez elikatzen diren intsektuak ager daitezke, hala nola termitak edo karkoma, eta horietarako berariazko tratamenduak aplikatu beharko dira.\nNolanahi ere, komeni da hezetasunaren kontrako produktuak eta distira-emaileak erabiltzea, lurzoru mota horiek ahalik eta gehien iraun dezaten.\ndistiratu lurzoru madera-eu


EH Bildu Amasa-Villabona - GuraSOS-ek hondakinen kudeaketarako sistema alternatiboa aurkeztu du, erraustegia baino merkeagoa eta jasangarriagoa\nGuraSOS-ek hondakinen kudeaketarako sistema alternatiboa aurkeztu du, erraustegia baino merkeagoa eta jasangarriagoa\nErrauste-planta ordezkatuko lukeen hondakinen kudeaketarako sistema alternatibo bat aurkeztu zuen GuraSOSek Hernanin egindako ekitaldi publikoan: «Gordailu inertizatua». Hiri hondakinak bioegonkortu ondoren zigilatutako eta isolatutako gelaxketan gordetzean datza sistema hau, eta ez luke lixibiaturik, usainik, ezta metanorik ere sortuko.\nHerritarrek instituzioetara iristeko egin beharreko bidea labirintikoa begitantzen zaio Bernardo Atxaga idazleari. «Eta, agian, labirintoaren bukaeran ez dago inor», esan zuen idazleak Hernaniko Orona Fundazioan, GuraSOS plataformak 2019-2030 urte arteko Gipuzkoako hiri hondakinen kudeaketarako ondutako plan teknikoaren aurkezpen ekitaldian.\nLabirintoan galdu beharrean, Gipuzkoako Aldundiak herritarrei eman ez zien hitza hartu zuen GuraSOSek, bertako bozeramaile Joseba Belaustegik esan bezala, eta 2017ko abenduan abiatutako Hitzartu prozesu parte-hartzailearen emaitza aurkeztu zuten atzo: hiri hondakinen kudeaketarako proposamen errealista bat, apirilerako martxan jartzekoa den Zubietako erraustegia eta ohiko isurketa baino iraunkorragoa dena, bai ingurumen eta baita ekonomia ikuspegitik ere.\nHitzartu prozesuaren jarraipena egin duen Berme Batzordeko kidea da Atxaga, Garbiñe Biurrun epailearekin, Esther Larrañaga Lakuako Ingurumen sailburu ohiarekin, Juanjo Alvarez Zuzenbideko katedradunarekin, Pedro Ibarra Politika Zientzien katedradunarekin eta Ernesto Ganuza Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Goreneko (CSIC) titularrarekin batera.\nGuraSOS-en ekitaldia Hernaniko Orona fundazioaren aretoan\n«Aspaldi gertatu ez den ekintza demokratiko baten lekuko» izateagatik pozik agertu zen Atxaga. Alvarezek ere Hitzartu goraipatu zuen, «ekimen plurala» izan dela esanez, «demokrazia transnazional bat indartzeko beharrezkoa».\nParte-hartze prozesuak «hondakinen kudeaketa jasangarriaren inguruan eztabaida publikoa sortzea» lortu duela nabarmendu zuten Berme Batzordeko kideek, eta Belaustegik zehaztu zuenez, eztabaida horretako ondorioak argiak izan dira: «Jendeak ez du erraustegirik nahi», eta instituzioen «informazio falta» salatu dute.\nIldo horretatik, Berme Batzordeko kideek dei garbia egin zioten atzo Aldundiari: «Hitzartu gizarte-ekimenaren ordezkaritzarekin bil daitezela; landutako prozesua eta emaitzak azter ditzatela, eta elkarlanerako lerroak ireki ditzatela hondakinen kudeaketa jasangarri eta osasuntsua lortzeko helburuarekin, adostasun sozial zabalean oinarrituta».\nAlta, ordezkari politikoek elkarrizketarako eskaera onartuko ez balute ere, urtarrilaren 4an Aldundiaren parean, Donostiako Gipuzkoa plazan, hondakinen kudeaketarako plana zein Hitzartu prozesuaren baitan jasotakoak emango dizkiete Foru Gobernuari, Markel Olano alhaldun nagusiari eta Batzar Nagusietako ordezkariei.\nHondakinen kudeaketarako plan teknikoa Residua Consulting enpresako Iñigo Irigoyen eta Antton Lete industria-ingeniariek osatu dute, Europak aholkatutako ekonomia zirkularraren eredua errespetatuz.\nLetek azaldu zuenez, plan berri honek Bizkaiko Foru Aldundiaren Artigaseko instalazioak izan ditu eredu. Bertan, birziklatu ezin diren hondakinak biolehortu egiten dituzte, ondoren zigilatutako gordailu batzuetan gordetzeko.\nGuraSOSeko teknikariek proposatu zuten, halaber, materiala lehortu beharrean bioestabilizatzea edo inertizatzea. Metodo horren bidez hondakinek kimikoki edo biologikoki eraldatzeko gaitasuna galduko lukete; hots, materia bizigabe bilakatuko lirateke.\nBerebat, besteak beste Alemanian erabiltzen dituzten “DK II” izeneko gordailu inertizatuak erabiliko lituzkete, zeintzuen bidez hondakinek ez luketen lixibiaturik, usainik, ezta metanorik ere sortuko.\nGuraSOSek proposatutako alternatibak ez luke zoru berriak okupatzeko beharrik izango, «gaur egun martxan diren instalazioak» erabil daitezkeelako. Aztertu duten aukera bat Zubietan eraikitzen ari diren errausketa-instalazioa aprobetxatu eta bertan Tratamendu Mekaniko-Biologikoko (TMB) planta bat instalatzea da. Bestalde, Zubietako proiektuan jada adjudikatuta dagoen biometanizazio planta handitzea «beharrezkoa» dela aipatu zuen Antton Letek.\nGordailu inertizatuen sistemak, kutsadura murriztu eta gizartearen osasunean kalte gutxiago eragiteaz gain, hondakinen kudeaketa merkatuko lukeela ziurtatu zuen Joseba Belaustegik.\n«Sistema honek ez lioke inongo gainkosturik ekarriko Gipuzkoako Aldundiari», adierazi zuen. Are, Zubietan eraikitzen ari diren errauste plantaren lanak bukatuko balira ere, GuraSOSen planak berau ordaintzeko gaitasuna izango lukeela baieztatu zuen: «Erraustegiko lanak gelditzen ez badira ere, ordaindu egingo dugu».\nGuraSOSek proposatutako plana behin-behinekoa dela zehaztu zuen Letek eta 2030era bitartean funtzionatuko luke. Izan ere, urte horretatik aurrera gutxienez ere hiri hondakinen %65 birziklatzera behartuko du Europako Batzordeak, baita sortzen den plastikoaren %50 ere; eta plastikoarena «arazo globala» izaki, GuraSOSekoen iritziz, Aldundiaz gaindiko erakundeek izan behar dute hori kudeatzeko eskuduntza.\n«Plastikoarena gezur handia da», esan zuen Belaustegik. Egun, edukiontzi horira jaurtitzen denaren %30 besterik ez dela birziklatzen baietsi zuen, eta horren atzean «petrolio-sektorearen interesak» daudela. Orobat, erretzen denean, energia gehien ekoizten duen materiala da plastikoa.\nHala, prebentzioak (produkzioaren murrizketak, kasu) berebiziko garrantzia duela azpimarratu zuen Letek, plastikoa erraustean oraindik ezezagunak zaizkigun substantzia kaltegarriak isurtzen baitira.


Track 12: My Love guztiak — BIDAIA LEE - gune ofiziala\nJay ezkonduta dago eta bere bihotza ustezko blokeatuta egon urrun\nApurtu zuen off otoitz dut baina barruan geratu direla ahuldu\nEta hura galdu egingo litzaidake ahal izan ez bada ikusten, bere berriro, guztiak zuen ere\nBaby etortzen hemen\nKausa dut zer egin behar duzun\nEta hala nahi baduzu, hala nahi baduzu\nZatoz me berriro\nKausa Nik goizean geroztik zure zain\nEta nire maitasun guztia agintzen dut\nDa eserita hemen zain heldu zara lortu, lortu\nnire maitasun guztia\nDa eserita hemen zain heldu zara lortu\nHey zuen ez da inoiz hers plus bere gerrian eskubidea bezalako aurpegi bat ikusi\nEzin da gogoa borrokatzeko, Beti ezagutu zuen bere toki berdinean\nBere mutil zirela emazteari kontatu zion 'kausa hau ez da eskubidea\nBaina beldur zen, azkenik harrapatu zuen hura eta borrokatu dute\nHitz trukatu zuen nahi “zer ari kargu hau izan iruzurra dira\nIzan dira beste broads batzuk ikusten duzu?”\nHe kinda harrapatuta orain eta beraz, behera apustua egin zuen\nHe sentitu bezalako gertaera guztiak orain isuri behar zuen\nEta beraz, bere kontatzen zuen 'bere maitalea ezberdinak bout\nEta haren nola beti ibiltzen da bere argazkiak begiratzen ziela buruz obsesioa\nmenpekotasunaren nik maltzurrez konpondu nahi zuen da\nBaina sentimendu hura da, benetan egin zuen bultzatuta den galdetzen hasten zen\nMerezi hau da? 'Eragin zion emazteak aukeratu zuen gotta\nnahi zuen, "Dena da bere edo me zure familia duzu galduko bout"\nOrain Jay lortu blues, Scream nahi du\nKausa maite zuen pantailan emakume polit hori\nNire dude Jay gurutze errepide bat dago\npoza eta zoriona izan zuen sentitu zuen baina horiek galdu\narima okerreko errepidean behera exekutatzen bezala sentitzen\n"Nola lortu hemen I?"\nda bere denbora guztia baxuetan zuen\nEta orain, oihuz cegoela oihukaturik\natsegin suntsitutako, "Nola ere aurkitu zuen me out?"\nOndoren, hori Jainkoak zuen besterik ezin urdaileko gogoratu zuen\nGure bekatu gaizto eta zuen diziplina gurekin apurtu nahi da\nOrain zion talka duela berak eragindako sakonean\nModu bere Jauna nor cross zikin hori zintzilika goibeldu zuen\nModu bere emaztea zauritzen zuen bere itsas bazterreko eta perverted flaws batera\nnahaspila inguruan agian zuen eta bere familia galtzen, hain zuen pausatu\nbere ordenagailu eramangarria hartu zuen bere irudi agertokia, on da\nda smashes zuen mailua ondoren, trash hartzen\nbere emaztea deitzen zen eta malkoak in zuen damututa\nEta dio urtez egon konpromisoa hartu nahi du\nEta Jainkoak entzuten\nTish • abendua 8, 2014 Etxean 2:33 pm • Erantzun\nHorrek ez du esan “eta, beraz Dantza zuen baina esan ahaztu dut, etc…”? errepikatu duzu zerbait bezala bitan soinuak.\nCaitlin • Maiatza 26, 2016 Etxean 11:03 pm • Erantzun\nAbesti honetan hitz egin zuen, beraz, argi eta garbi niri. porno batera borrokatu dut denbora luzez. I oraindik emateko batzuetan tentazioa baina Jainkoak emateko me bidez. Behera hautsi dut malkoak bitartean abesti hau entzumena naiz, nahiz eta ez delako ezkondu edo ezer dut oraindik, nahiz eta harreman bat lortzeko borroka. Eskerrik asko abesti hau partekatzeko!\nJainkoak bedeinka zaitzala,


Lan baldintza duinak eskatzeko protestak hasi dituzte Zestoako Bainuetxeko langileek - Urola Kostako Hitza : Urola Kostako Hitza\nLan baldintza duinak eskatzeko protestak hasi dituzte Zestoako Bainuetxeko langileek\nBatetik, lan egutegirik ez dutela salatu dute beharginek, eta bestetik, duten lan kargaren bolumena nahiz ordezkapenetarako edo bajetarako dituzten zailtasunak. Hurrengo asteartean ere egingo dute kontzentrazioa, bainuetxearen atarian.\nZestoako Bainuetxeko langileek atzo egin zuten elkarretaratzea. (Bainuetxeko langileak)\nZestoako Bainuetxeko langileak protestekin hasi dira berriro. Atzo, asteartea, egin zuten lan baldintza duinak eskatzeko eta langileen oinarrizko eskubideak errespeta ditzatela eskatzeko elkarretaratzea, bainuetxearen atarian. Batetik, lan egutegirik ez dutela salatu dute beharginek, eta bestetik, duten lan kargaren bolumena nahiz ordezkapenetarako edo bajetarako dituzten zailtasunak.\nLangileen esanetan, 2016tik ari dira lan egutegirik ez dutela salatzen Gipuzkoako Lan Ikuskaritzan: “Ikuskaritzak isunak jartzen dizkio enpresari behin eta berriz, baina hurrengo urtean gauza bera egiten du; argi dago, isunak ordaintzea ez zaio axola enpresari”. Beharginek esan dutenez, egutegia izatea “ezinbestekoa” da, lana eta bizitza pertsonala kontziliatzeko eta enpresaren esklabu ez bilakatzeko. Dena den, egutegiarena ez da salatzea nahi duten arlo bakarra, langileek adierazi dutenez. “Lan karga itzelak ditugu. Gainera, bajak, ordezkapenak… ez dira kubritzen, eta gero eta langile gutxiago gaude lan bera egiteko. Horrez gain, ezin aipatu gabe utzi gero eta langile gehiagok hartzen dutela baja lan kargen eta lesioen ondorioz; horrek gure bizitzaren kalitatean eragin zuzena dauka, eta bezeroek nabaritu egiten dute”.\nAtzo egin zuten lehen elkarretaratzea, baina beste bat ere deitu dute: abuztuaren 27an, asteartea, egingo dute, bainuetxearen atarian, 15:30ean. Langileek azaldu dutenez, borrokan segituko dute lan baldintzak egonkortzea eta eskubideak behin betiko bermatzea lortu arte.


Vikingoa ala txerokeea? | Kultura | Berria\nVikingoa ala txerokeea?\n'Zoaz pake santuan'\nKonpainia: Txalo. Egilea: Emmanuel Robert-Espalieu. Euskaratzea: Maribi Arrieta, Martin Agirre. Zuzendaritza: Begoña Bilbao Lejarzegi. Eszenografia: Asier Sancho Senosiain. Argiak: Julen Zaballa. Jantziak: Cristina Martinez. Antzezleak: Ane Gabarain, Mikel Laskurain. Lekua: Donostiako Antzoki Zaharra. Eguna: Abuztuak16.\nEz dakigu emaztearen psikologoa vikingoa ala txerokeea ote den, baina hasierako datu horrekin badakigu andereak psikologo bat bisitatzen duela aspalditik. Senarrak dakiena baino gehiago da honezkero, eta gauzak aurrera joan ahala are gehiago jakingo dugu.\nKementsu hasten da Emmanuel Robert-Espalieuren obra, lehen esalditik bertatik dakigulako senar-emazteen artean gertatu berri dena, eta baita ere horrek zer ondorio ekarriko dituen eta zein epetan gauzatuko den hori guztia: emanaldiak irauten duen epe berean alegia. Bitxia bada ere, neoklasizismoko hiru arau mugiezinetan bermatuta eraiki da aurten sortutako jostailu dramatiko hau: denbora errealean gertatzen da dena (denbora-batasuna), leku berean (toki-batasuna) eta ekintza zentralean beste ezer txertatu gabe (ekintza-batasuna).\nBaina hiru batasun haien zurruntasunaren gainetik, bizirik mantendu da artefaktua hasierako uneetatik amaierara arte, gaurko gizakiaren funtsezko auziei erreferentzia fina eginez eta gatza neurritan dosifikatuta aforismo izaera izan duten dialogo asmotsuen gainean. Emaztea asper eginda dago bere bizimodu burgesaz, eta bitartean, senarra eroso, uste duelako dena doala ongi, errutina muturrean lehertzen zaion arte. Egoera klasikoa, beraz, baina era erdi absurdu erdi naturalean, erdi patetiko erdi basatian aurkeztuta. Emanaldian zehar sarritan etorri zait burura Harold Pinterren maisulan hura —The Lo- ver—, non lehen esalditik bertatik garbi planteatzen baita antzerki-gatazka, lanera doan gizon zintzoak zera galdetzen dionean etxean geratzen den emazteari: «Etorriko al da gaur zure amorantea?». Are gehiago emazteak baietz erantzuten dionean, lasai-lasai gainera.\nPinterren antzerkian bezala, lan honetan ere abilezia handiz uztartzen dira gai eta giro errealak egoera ezinezkoekin, eta egileak bikain maneiatu ditu dramaturgiaren mekanismoak, antzezlanak erloju-makineria baten moduan funtziona dezan. Obra hartan bezala, senar-emazteak dira eszena gaineko pertsonaia bakarrak, eta kasu honetan Ane Gabaraini eta Mikel Laskuraini egokitu zaie ohorea. Esku artean zeukaten jostailu dramatikoaren balioaz jakitun izanik, joko dramatikoaz gozatzen ibili dira biak ala biak, eta bikote komiko ederra osatu dute dekoratu funtzional baina arraro samar batean bilduta.


Castellano | Nire gunea\nZer da Bizikasi?\n"Kultura elkarteak" gaiarekin bat egiten duten entitateak:\nAramaioko Bertso Eskola\n1997an Oihane Perea irakaslea zuela gazte batzuk elkartu ziren, Manex Agirre, Lierni Altuna, Andere Arriolabengoa, Alex, Araitz Mondragon eta baita haur taldea ere. Etenik gabe hornitzen joan da eta gaur egun ume, gazte eta helduen taldeak egonkorrak dira. Talde eraginkorra eta dinamizatzailea da Aramaioaldean.\nBergarako Buztinzale Zeramika Eskola\nTalde profesionala gara 96tik. Seriotasunez ari gara lanean, garrantzia emanez. Klown da gure espezialitatea, ahozko narrazioarekin batera. Badira zenbait talde, batean klown ikuskizuna egin dutenak, gero komedia, hurrena bestelako antzezpen mota bat... guk, egoskor, sudurrari eutsi diogu hasi ginenetik. Gauza berriak ikasi ditugu, baina beti ...\nEkin Emakumeak elkarteak azken hamasei urteotan emakumeen integrazio sozial eta kulturala bideratu izan du Arrasaten, helburu garrantzitsu bezala euren garapena euskaraz izatea delarik. Ikusita herrian eta EAEn etorkinak geroz eta gehiago direla, eta hauen behar sozial eta kulturalei erantzun asmoz elkarteak etorki ...\nBedoña Batu Elkartea\nAuzo elkartea: Kultur ekintzen antolaketa, besteak beste.\nCorazon de Encina Elkartea\nBriska Emakume Elkartea\nEmakume Elkartea da eta yoga, pintura, eskulanak (kristalezko lanparak egin, narruarekin espiluak,...) oleo pintura ikastaroak,... antolatzen dituzte.\nItur Zuri Emakume Elkartea\nPintura lehiaketa antolatzen dute eta baita aste kulturala ere. Ohiko ekintzen artean yoga, eskulanak, aerobik eta gimnasia egiten dute.\n« Aurrekoa123Hurrengoa »\n» Ikastetxe publikoak\n» Ikastetxe pribatuak\n» Laguntza akademiak\n» Musika akademiak\n» Hizkuntza akademiak\n» Eskulan akademiak\n» Oposaketak prestatzeko\n» Bestelako akademiak\n» Laguntza elkarteak\n» Dantza taldeak\n» Gizarte elkarteak\n» Kultura elkarteak\n» Bestelako elkarteak\nGurekin harremanetan jarri nahi al duzu ? Beherako botoia klikatu besterik ez duzu egin behar.\nZer da Bizikasi? |


Kasuek nabarmen egin dute gora Hegoaldean: 932 positibo | Gizartea | Berria\nPertsona bat terraza batean eserita, Bilbon. Aritz Loiola / FOKU Tamaina handiagoan ikusi\nDatuak eman dituzte Hegoaldeko osasun sistemek, eta jakinarazi dute azken orduetan positiboek nabarmen egin dutela gora Hego Euskal Herrian. Hain zuzen, 12.746 PCR proba egin dituzte, eta horietatik 932 pertsonak eman dute positibo, aurreko egunean baino 139 gehiagok. Hau da, egindako proba guztien %7,31k eman dute positibo. Gainera, Nafarroako Gobernuak hiru heriotzaren berri ere eman du: 92 urteko emakume bat eta 97 urteko beste bat hil dira.\nLurraldeka, eta aurreko egunetako joerari jarraituz, Nafarroan atzeman dituzte kasu gehienak. Gainera, gorakada egon da azken orduetan: 334 positibo detektatu dira, atzo baino 57 gehiago. Gainontzeko hiru lurraldeetan ere gora egin dute datuek: Bizkaian 266 positibo atzeman dituzte, atzo baino 34 gehiago; Gipuzkoan 229 izan dira, aurreko egunean baino 39 gehiago; Araban, berriz, 98 beste kasu egon dira, hamahiru gehiago. Beste bost positiboak EAEtik kanpo bizi diren herritarren artean jasotakoak dira.\nOspitaleak ere betetzen hasi dira, eta azken egunetan gora egin dute ospitaleratze datuek ere. Hegoaldeko ospitaleetan beste 57 pertsona ospitaleratu dituzte azken orduetan, eta, beraz, guztira, 525 pertsona daude ospitaleetan. Areago, zaintza intentsiboen unitatean 69 pertsona gaixo daude ospitaleratuta.\nEusko Jaurlaritzak astelehenean emango ditu herriz herrikako datuak eta R0 indizea, asteburuko datu guztiak bilduta. Nafarroako Gobernuak, ordea, azaldu du non atzeman dituzten positibo gehien: emandako informazioaren arabera, kasu gehienak Iruñean detektatu zituzten, baita Erriberan ere. Halere, nabarmendu dute azken horiek «garrantzia gutxiagokoak» direla. Adin tarteari dagokionez, batez ere 45 eta 59 urte artekoen artean atzematen dituzte positibo kasuak, eta, batez besteko adin tartea 41,9 urtekoa da. Ondorioz, gobernuak ohartarazi du joera aldaketa bat dagoela. Haren arabera, udarako lehen hilabeteetan positibo ematen zutenen profila orain baino gazteagoa zen.\nBizkaiko zahar etxeetan, hiru hildako\nBizkaiko Foru Aldundiak jakinarazi duenez, azken orduetan zahar etxeetako hiru egoiliar hil dira birusaren ondorioz, eta, beraz, guztira, 47 dira bigarren olatuan egoitzetan hildakoak. Datu gehiago ere eman ditu; besteak beste, adierazi du egun 123 kasu positibo daudela, eta horietatik 27 ospitalean. Areago, langileen egoera zein den ere azaldu du. Hain zuzen, gaur-gaurkoz, 99 langilek eman dute positibo, eta beste 59 bakartuta daude, proben emaitzarik gabe. Guztira, hamahiru egoitzetan daude kasuak.\nGarikoitz Goikoetxea - Irati Urdalleta Lete


Gure bekatu nagusia • ZUZEU\nOgiak ugaltzearen pasadizoak oso harrera ona izan zuen Jesusen jarraitzaileen artean. Ebanjelari guztiek gogorarazi digute. Segur aski, biziki hunkitu zituen Jainkoaren gizon hura janari gabe geratu zen jendetza handi hari jaten emateaz arduratu zela pentsatzeak.\nJoanek dakarrenaren arabera, Jesus bera izan da berari entzutera etorri den jendetza haren goseaz konturatu dena. Jendeak jatekoa behar du; zerbait egin beharra dago haien alde. Horrelakoa da Jesus. Gizakiaren oinarrizko premiak gogoan dituela bizi da.\nBide desberdin bat begiz jotzen lagunduko die Jesusek. Beste ezer baino lehen, beharrezkoa da inork berea beretzat ez gordetzea, baldin eta beste batzuk goseak badira. Jesusen ikasleek ikasi beharra dute eskura dutena gose direnen esku jartzen, «bost garagar-ogi eta arrain-pare bat» bakarrik bada ere.\nJesusek Jainkoa du gogoan. Ezinezkoa du hura guztien Aitatzat hartuz harengan sinestea, haren seme-alabak goseak hiltzen utziz. Horregatik, taldean bildu dituzten jatekoak hartu eta «begiak zerurantz jaso ditu eta eskerrak eman». Lurra bera eta janari guztia Jainkoagandik hartua dugu. Aitaren erregalua da guztia, haren seme-alaba guztientzako opari egina. Besteei bizitzeko behar dutena kenduz bizi bagara, esandako horretaz ahaztu garelako da. Horixe da gure bekatu nagusia, ia inoiz ere aitortuko ez dugun arren.\nEukaristiaren ogia partekatzean, Kristo berpiztuak janaritzen zituela uste zuten lehen kristauek; aldi berean, ordea, Jesusen keinua gogoan izaten zuten eta premia handiena zutenekin partekatzen zituzten beren ondasunak. Batak bestea haurride ikusten zuten, elkarren senide sentitzen ziren. Artean, ez zuten baztertua Jesusen Espiritua.\nIzan gogoan goseak hiltzen ari direnak. Bidali hau


Euskaraz Biarritz edo Miarritze; frantsesez Biarritz; gaskoiz Biàrrits [bi'arrits] eta gaztelaniaz Biarriz ditu izenak. Miarritze zein Biarritz izenak Euskaltzaindiak onartuak dira eta horren harira aipagarriak dira Euskaltzaindiak onartutako 1994-11-25eko irizpena eta 2000 urteko Lapurdiko Udal Izendegia. Hala ere, Biarrizko udalak mundu mailan itxura ezagunena, hau da: Biarritz, aukeratu zuen seinale elebidunetan jartzeko, ondorioz, beste udal gehienekin ez bezala, Biarritzen kasuan ez dira bi toponimo (frantsesez eta euskaraz) ageri, bakarra baizik (euskaraz eta frantsesez zuzena dena).\nBiarritz toponimoak itxura hauek izan ditu:\nBigarren hipotesik dio toponimo bihurtutako antroponimo germanikoa dela. Galizian dagoen Orenseko probintzian Santa María de Beariz elizatea dago (Bearizen), lehen Viarici, 1034, Uiarici, Uiariz, 1053 eta Veariz, 1220 izan zena. Antroponimo germaniko aipatua Viaricus zen Viarigo erromatartua eta Viarici / Uiarici genitiboa izanda. [via-reiks] wig-, «borroka» hitzean du erroa eta -reiks atzizkia honela aldatu zuten: -rikus > -riki > *-ritsi > -riz / - ritz(e). Izen bera duten hainbat herri daude Iberiar penintsulan. Galizian beste elizate bi daude: San Martín de Beariz (San Amaro, Orense) eta Santa Magdalena de Baariz, 1392 (Paradela, Lugo). Leongo probintzian Viariz (Corullón, Léon) dago. Azkenekoz, Portugalen beste udalerri bi daude: Viariz (Baião, Porto) eta Viariz (Vila Real).\nAro modernoan gaskoia eskualdeko hizkuntza nagusia izanik, hirugarren teoriak dio Biarritz gaskoi toponimo bat dela. M. Larrouyet proposatu eta Lemoinek berretsi zuena. Bearriz edo Bearidz, latinezko videre (ikusi) hitzetik dator, Bidarrai (1621ean Vidarray zena) edo Beyrie bezala. Gaskoiz Veder (Beder) aditzak «ikusi» esan nahi du. Beyrie eta Beyries toponimoak erabili izan ziren Okzitanian. Euskarazko trobalari gaskoiz trobador da, femeninoa trobaïritz izanda, era berean Beyrie ikusle bada, femeninoa Biarritz izango da. B. Duhourcauk erro bera Ekialdeko Pirinioetan dagoen Bear lurmuturrean aurkitu zuen.\nAnfiteatro itxurakoa eta Bizkaiko golkoaren aurrean bere kokapenak itsas-haizeetara zabaltzen du Biarritz. Neguak ez dira latzak eta udan beroa jasan daiteke. Bere egoera klimatiko abantailatsuak 1912 eta gero munduko aristokraziaren udaleku bihurtu zuen.\nBiarritzek kokapen geologiko berezia du. Iparraldeko Landeetako dunaz beteriko 200 kilometroko kostalde zuzenak Angelun du bukaera. Zorua lur siliziozkoaz osatuta dago. Hala ere, Biarritzetik aurrera, Euskal Herriko kostaldea zorupe aldakorra osatzen duten haitzez eta arrokez beteta dago. 5 km bere kostaldean, hiru jalkitze-maila aurki ditzakegu:\n« Munduan ez dut ezagutzen lekurik, Biarritz baino atseginagoa eta bikainagoa denik. Neptuno zaharra inon ez dut ikusi Zibele zaharra hainbesteko indarrez, pozez eta handitasunez botatzen. Kostalde hau guztia marmarraz beteta dago. Gaskoniako itsasoak karraskatzen du, urratzen du, eta uharrietan luzatzen du haren xuxurla mugagabea. Biztanle atseginak eta etxe zuri alaiak, duna zabalak, harea fina, haitzulo galantak eta itsaso harroa, Biarritz leku zoragarria da. Nire beldur bakarra da modan jartzea. Hala gertatuz gero, Biarritz, herri basati, landatar eta oraindik ere zintzo hau diru‑gose izango da. Biarritzek makalak jarriko ditu muinoetan, barandak dunetan, eskailerak amildegietan, kioskoak harkaitzetan, eserlekuak haitzuloetan, prakak turisten soinean. »\n1894an sortua, bitan handitua (1911 eta 1926an) eta oraindik martxan dabilena, Biarritz Bonheur izeneko saltoki handia luxua eta modaren tenplu bihurtu zen. XX. mendearen haiseran, bertako langile gehienek ingelesez aritzen ziren.\nIparraldean Mac Croskey jeneralak San Martin lurmuturrean zegoen BA 34 laguntza postuan, Angeluko Amodio Ganbera hondartza defenditzen zuen. Hegoaldean, Prince de Galles bulevarrean, BA 41 posizioak Lapurdiko kostaldea defenditu behar zuen. Hala ere, lehorreratzea ez zen Euskal Herrian egin, Normandian baizik.\n1957an, Peter Viertel zinema zuzendari estatubatuarra, Biarritzen zegoen Deborah Kerr emaztearekin batera The Sun Also Rises filmean lan egiten. Lagun batek Kaliforniatik hegazkinez ekarririko surf taula bat erabili zuen lehendabizikoz. Biarritzen ezezik Europa osoan ere lehendabiziko pausoak izan ziren surfarako. Ordutik aurrera Miarritze Europako surf-spot handienetariko bat bihurtu zen.\nLehen arrantzan oinarritutako ekonomia bazuen ere, egun Baiona-Angelu-Biarritz gune metropolitarrean bere kokapena dela eta ekonomia modernoa du.[erreferentzia behar]\nPaul Raymondek 1790ean Biarritz Ustaritzeko barrutian zegoen kantonamendu baten hiriburua zela esan zuen, barnean Angelu, Arrangoitze, Basusarri eta Biarritz bera hartzen zituena.\nBiarrizko haitzak XX. mendean urtero 70 zentimetroko higadura jasatzen dutenak.\n↑ BIARRITZ / MIARRITZE irizpena. Euskaltzaindia.\n↑ «EUNIS -Site factsheet for Rochers de Biarritz : le Bouccalot et la Roche ronde» eunis.eea.europa.eu (Noiz kontsultatua: 2020-03-11).\n↑ «Casaubon, Jakes - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2019-01-02).\n↑ «Biarritz - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-11-15).\n↑ «Kostatarra - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2018-11-15).\n2021/11/21z geroztik erreferentzia behar duten adierazpenak dauzkaten artikuluak\nOrriaren azken aldaketa: 21 azaroa 2021, 07:50.


Lau egun barru, illargi berria zan. Ori ongi zekian Manu-k, eta ereti ori galtzerik ez zuan iñolaz ere.\nLau egun, bitarte; eta zerzelada batzuek antolatu gabe zituan. Batzuek Bilbon egitekoak ziran; besteak erritxoan bertan. Ez zuan nai azkeneraiño iñortxok ere jakiterik, komeni ere ez zitzaion-eta.\nMartzel-ekin bide ta mendixka-ikusketa egin ostean, ur-ertzetarantz joan zan bustialdi laketezkoaz atsegindu nairik. Martzel, an inguruko taska batean amaiketako litxarra eginda, lasai joan zan erri-alderantz.\nBezpera gauaz, trumoe ta tximista ugari izan zan arren, plai ingurua atsegingarri agiri zan. Uiñak saltokari ziarduten etorri ta etorri, ta legor-mugan urak ondarra astinduaz, zikin eta gogor-antza ematen ba zuan ere, an itsas-barrurago, sekulako giroa zegoan igari egiteko, edota oraingo aize-koltxa malgu gaiñean luze luze, gustora jolasean aritzeko.\nUra, epela zegoan, amatxo artatsuak etxeko ezkotegian maneatu oi duana bezin arotsua.\nManu-k Agurne-rengana jo zuan, zuzen jo ere. Garatz askoren artean, garatz burua zerabillen orduan besteen gain.\nAgurne-k, oi zuanez, irriño legunez artu zuan aren agurritza. Erantzunaren eske zebillen mutilla.\n—Zer esan ba neki —jardetsi zion Agurne-k— ez nintzake zalantzaz ta durduziaz egongo. Zure zintzotasunak uts eman dit aurtemein eta...\n—Baldin, ergela ta xoroa izan ba naiz ere, sinista zazu, Agurne, errotu ta lotu nai dudala ene buru au. Emazte on baten bear-izana sentitu izan dut oraintsu, eta badakizu nor aukeratu nai izan dudan. Alik laisterren bear dut jakin zure jita. Biar, berandu liteke...\nIru egun geiago iragan ziran, eta itsasoak nare, apal ta bare zirauan.\nAzken-orduko udazaleak zeru-tipi aurkitu zuten Kantauriko txoko kriket artan. Eguzkia ta kresala, aizegarbi ta epela, inguruak urre kolorez beteak, gai zoragarriak ziran larrazken-kuadru artan. Eder ta xarmant agiri zan benetan Euskalerria, literatu atzerritarrak azaldu ta irakatsi diguten bezela.\nAgurne-ren baietza eldukatxa zan, agian; idorteak jo duan artotza mengelaren iduri;ra. Eltzaurrondoak ba zuten frutu alerik aski adarretan, baiñan, artean, oskol berdea zuten gaiñeko jantzitzat; eta barruko emaitzaren berri, mardo ala erkin, zindo ala iro, iñork ez zekian. Buruera auek zituan Manu-k ere, bere neskatxa autatuari buruz. Au, berez, gizon artetsua zan, baiñan arterik artu eziñik zegoan. Bilbo aldeko gorabeerak egoki atondurik zituan.\nEskurakoi ta atzeman erraz uste zuan neskatxa panpoxaren gogoa, zut zegoan; amor-eman nai ez duanaren dorre ardatz eta abea iduri.\nItxaroten zuan egunaren argia zabaldu zan, legorrean eta itsasoan. «Borobiltxo»-neko ardandegian, atetik ez urruti, gosaltzen ari zan eiztari bat. Ez zuan zakurrik, baiña eskopeta ederra bai. Gerogarrenean eldu zan beste eiztari bat ere, txapel aundia buruan, sorbaldan zizpa dirdaria.\nBerealakoan, etxeko alaba gaztena, kalera irten eta eskui aldeko kantoian gora joan zan. Andik luzarora gabe, ba zetorren etorri, itzuli, ta irugarren eiztaria atzetik.\nManu, Martzel eta beste bilbotar gazte bat ziran eiztariok. Manu-k atera zuan gordagutik bere Opel ariña. Eta txipirri txaparra joan zan beingoan, ekaldeko bidean zear. Zeru aldean, odei zoranga ta lokak ari ziran arantz onantz. Uiñak naastuago zebiltzan, iragan egunetan baiño. Ur-ertzean, azken-lerroetan biurri samar jokatzen zuten bagak, eta azpiko ondarrak irauliaz, bits eta apar eta ondar naasmen itsusi ta arrisku-antzekoan, itsasoaren eraso gogorberaa agerrarazten zuten.\nAgarrebasora ziran eiztariak. Piñu errenkada luzeak dira barrenean, eta gorago beste zuaitz muetak ba dira, eta azkenez, eukaliptu tantai luze ta burduntziak. Antxen zuten autetsia usotarako lekua. Sekulako umore onez zeuden irurak eta eiztarien kontagai izugarriak esateko aukera oberik ez zuten, eizatu-uste zutena ager zekien arte. Noizean bein, zintzur nekatuari ezoaldi samurra emanaz, alegia.\nEgubendirarte ez zuten ikusi batere usorik. An goienean, gabirai bat edo beste ta bele batzuek nabari izan zituzten. Itsasalderago, kalatxori ta antxetaren batzuk sumatu ere bai. Ontzi batzuek iragan ziran, arrantzale atunzaleenak.\nBazkal-ordua eldu zanean, Manu joan zan errira, jateko ongi maneatua ontzitxo egokietan zertu eta eiztarientzat eramateko. Kotxearen atzekaldean poliki ezarri murkoak eta abiatu zan basorantz.\nGoiz artan Agurne-k, ondartzan, alako utsunea oartu zuan. Tomas, maite-eskale berria, auzo-errietara joana zan bere anaiarekin, Ameriketatik ekarritako zerak, angoen emengo senideai banatzera joana, ain zuzen. Eta Manu ere, orduak aurrera, eta ez zitzaion beste egun askotan bezela agertu ara, ondartzaldera, goiz-agurra egitera, eta galankiro itz goxo ta limurtzailleak belarri-ertzera esatera. Eta bazekian erritxoan zegoana, bai. Biotz-eskatzaille biak zeuden oporretan eta egun guztian bata ere, berarengana agertu ez!... Gizonen sentipena ta beroaldia aldartetsuak ziran, nunbait ere, ta ez zintzo, trinko ta atxikiak.\nEgun aura ez zitzaion gozo ta bare izan. Itsasoaren egun artako begitartea ta itxura bezela, asaldaz oretua zedukan kolko-barruko giroa.\nEguzkiak bildu zituan bere izpiak, beste arratsaldetan baño goizago.\nPasa-usoen zai zeuden eiztariak bota zituzten errekara egun artako azkenengo itxaropen-bizarrak. Alperreko eguna eizaketarako. Eta gaiñeratzeko, laiño ziriña asi zan inguruko utsuneak betetzen. Itsasaldean, gurma lanbroa loditzenago eta gauaren maindire meeak zabaltzenago.\n—Laiño madarikatua! —zion berekiko Manu-k—. Eta itsaso naastua ere bai. Guztiak batean jarriko zaizkigu biurriago gure egingoa zaillago izan dakigun. Baiñan agian, obe izango dugu.\nEta berealakoan, basoan, zugatz luze aien pean zeuzkan lagun biai esan ere bai, aots sendoz:\n—Mutillak: gaur ez dugu girorik gaua emen emateko. Laiño likin onek, ezotasun eta busti-antza besterik ez digu emango. Alaz ere, pentsatu bezela, afaria emen jango dugu, ta ni ostatura, billa nioan artean, zuek, gertu ezazute or egur-meta borobil bat, eta ni natorrenean sua egingo dugu, afaria, eiztari-afaria antolatzeko. Eta gero, giro zatar au dala-ta, joan egingo gera bakoitzaren oe biguiñean lo gozo gozo egitera.\nAraibar-en beribillak laister aguro egin zituan erritxorako bideak. Enparantza aldetik, porturantz egin zuan eta an, txalupetxe batean sartu zan. Erloiuari beatu ta ordu egokia zala-ta, eseri zan lasai, eta arrantzale jatorren araura, pitxar zuri bete ardo beltz aterarazi zuan. Zazpi ta erdiak inguru izan arren, laiño zarratu arek gau-leenari goizako dei-egin ziola esan zitekean.\nGeroxeago eldu zan «Zarbasta» zeritzan arrantzalea, ta ondoren aren seme «Zarbasta» gaztea, igarian oso aipatua, urpetia itsasoan, uraren barruan luzaroan ibiltzen erriko gazteen artean buru zana; mutil bizkar zabala, bekoki illun, begi aundia.\n—Manu jauna —ziotsan «Zarbasta» zaarrak, ez gogara antzean—, egundoko gurma zitalak inguratu gaitu.\n—Bildurrik? —galdetu zien ausarki Manu-k, aita-semne bipil aiei.\n—Ezta nik ere.\n—Entzun ba. Emen ditut linterna indar aundiko bi. Ar itzazute. Ongi gorde; sartu atabakan. Aletxo oni muturrerantz eragiñik, izetu egiten dira. Tutu-alderantz eraginda, berriz, itzali. Beti ere, itasaldean, ateko bandan, legorrari bizkar esan nai dut, bear dituzute isiotu eta itzali ere bai. Batek brankaldean, besteak popan, lau bidar piztu-itzali. Guk egingo dugu sua, amarrak aldetik aurrera. Amabiak orduko bukatua bego guztion lana. Zuek, lanbro zikiñ ori dala-ta, ez duzute ikusi al izango. Berdin da; orduariari kontu. Arrasteko ontzia, amaikak baiño leen izan bear du zuen inguru, laiño ta ez laiño. Luze bi ta lau soiñukada labur egingo ditu arek bakoitzean. Aren fokua edo soiñua, bost minutu bitarteka. Agurritza, badakizute: «erregarri ugari» ta «iparreko alderantz» aien erantzuna. Oien ondorean, aldamenera; eta botako dizkizute lau paketeak, elkarri lotuak, kortxozko azalez jantziak. Eta ba dakizute... habanuak, txokorrak edo andoillak dirana! Ederki. Egin al duzute goiz-afari? Orain bete ardoz zuen garrafotxoa, eta... txipiroitara!! Gazte, badakizu nun utzi zerak: arako artzulo artan. Goizalderako, ez dira an egongo, urrutiago baizik. Tira ba! Zori egokia... eta biar arte.\n—Bai,egingo dugu alegin.\n—Saria ere alakoxea izango dugu guztiok.\nArrantzaleak, andik laisterrera irten ziran kaletik. Txipiroiak artu oi zituzten sasoia zan. Illuntzero jarduten zuten lanbide ortan udaran. Eta lanbro ta guzti ere, urrundu gabe egiten dan zeregiña baita, euren oiturazko lanetara zioazten «Zarbasta» zaarra ta gaztea.\nGau-leen artako jarduna, berezia zan, ordea. Tresnak eraman arren, gau artan ez zuten jardungo ortan bakarrik, bestetako garrez; erloiuari adi-adi egon bearra izango zuten, ontzitik ontzirako arrantzu bedegarra egiteko ustetan, itsasoa bitarte zala. Eta txipiroi asko jasotzea gertatu ezkero, ainbat obe!\nAgurne, bere barruan xirixiri zebilkion ar egonezin ta xume batek aizaturik, Manu egon oi zan ostaturantz joan zan; aura nun ikusiko, edota zerbait jakiteko asmo kilikagarriaz. Leentxoago aldegiña zala adierazi zioten, afari ta guzti, alegia.\n—Afari ta guzti?\n—Bai, ba. Ez al dakizu gaur eta biar beintzat, pasako usoen eiztariketan jardun bear dutena?\n—Araibar jauna, onen adiskide bilbotar bat eta Martzel, emakumea!\nBaretu zan zertxobait Agurne-ren gogoaren larri-tanta. Eta oartu ere bai Manu biotz ximurreko gizona ez zana ere, Martzel-entzat goganbear-seta izan ordez, adiskidearen esku lasaia zualako. Alkarrekin zeuden eta! Eizan, ta bazkaltzen eta afaltzen...!\nManu, biotz onekoa zan. Agian, iñork ezi gabea, neurri ta era egokian, beintzat. Egun bi aietan ez zuan ikusi Agurne-k, eta mingotsaren zera nabari izan zuan, nai eta naiez. Manu... atsegin zitzaion; aren itza beti aditu izan zuan lotsadun, begirunetsu, samur. Zaldun asko-ibillia omen zan: baiñan ari berari egundo itz egokiezik ez zion jaso Agurne-k. Zergatik agertu ote zan Tomas egun aietan, irudia artzen zioan lerroa, dardarati ta durduziatsu biurtzeko?\nEz zekian Agurne-k. Tomas, begiko zitzaion betidanik, ezaguna ta eskola-lagun adiñez. Manu, irudi atsegin samarra aspalditxo.\nAgarrebaso barrenean, bide zabala baiño urrats batzuek gorago, adar igerrak xir-xor ziarduten su ta gar. Inguruan iru eiztari zeuden, murko ta erratilluak zaitzen eta berotzen; afari-gordaillu aitorrak ziralako. Erretura arek ingurua argitzen zuan galanki, eta ontzietako jatekoak ere pilpil jartzen zituan. Txipiroi erratillukada orixe zuten lendabiziko jakia. Eta urrenik txopetekoa, au da, gisadu usaitsua. Txuleta dotoreak ere bai, erre-ala jateko. Gero, gozokiak ere bai eta udare urtsu ta maats mordo borobillak. Ardo ta edaria, eskatu-alean.\nAmarrak inguru ziran.\nGeroago, noizean bein, Martzel bidezabalera joaten zan. Laiñoa leen baiño zarratuago zetorren. Ekitaldi ederra egin zioten afariari eta gazte arek zigarro lodia izetu zuan. Zigarroaren pindarra, begibakar gorria, ara ta ona zebillen pizti erensugearen ikuskaillu izugarriaren antzekoa zan.\nToki jakin baterantz alkarrekin joan oi diran karabiñeru parea bidean gora zioan, izketan izketan. Sartu-berriak ziran, zaiketa-orduak betetzeko.\n—Gau beltzagorik, dagoan baiño...! —ziotsan batak besteari.\n—Zer bi oiek alkarri eskua eman diote: gaua illargi berri eta gero lanbro ezo zikin au. Biar oean geldituko naiz birika-aldeak ertsirik!\n—Ez litzake giro txarra lotaldi mamia egiteko bigarren etxolan!\n—Ori esan, ba.\n—Ene, ikusten al duzu zer gorri ori? Txirrindulariren bat izango da, noski. Argi motel orrekin ikusiko du bai, arraiopola! bideko bazter-txuloren bat, auzpez erortzeko!\n—Txirringutsa? Ez dirudi.\nEz, izan ere ez zan; Martzel-en zigarro lodiaren sua edo garra baizik. Andik lau urratsera alkar bat egin zuten. Eta egundoko solasean asi zan gazte aura aiekin. Afaria erdi bukatua zuten arren, azkenaldiko gozagarriak eskiñi zizkien, gauaren jenda-giro eskasa nolabait zertu gurarik. Ezetz ba, erantzun zioten, serbitzuan ari zirala eta ordu aietan ez zutela janaldirik egin bear. Piztugarria ez zala, ordea, kaltegarri, esna iraun-bear zuanarentzat; eta, erretura baranoan, tantaipean, eta bidetik urbil, laiñotzan laiñoa atera zioten goxokiai eta batez ere bostak bateratsu mama gozoari ta edari fiñai. Eguneroko aukera ezpait zan alako kopako markakoak edatea!...\nGauerdi alderantz, itzaliaz zioan Agarrebasoan egin zuten sutzarra, erretura. Karabiñeru on-uts bi aien urdailletan egundoko berotasun eta garra isiotu zuten botilla fiñ aietako edari likurtak. Martzel, Manu ta onen adiskide Panta, aiei agur-agurka urrundu ziran beribil ariñean, bigaramonerarte oe biguiñetan lo bare ta lasaia egitera zioaztela jakin-erazirik...\nErrira eldu, eta Martzel bai, beingoan lotaratu zan, aldean legatz ederra zuala. Ez ordea Manu ta Panta. Auek Opel-ean joan ziran, zati batean beintzat, etorritako bidetik berriro, atzerantz. Urertzerako bide zabala utzi ta laisterrean basobide illunbezu batean barna sartu zuten beribilla. Eskopetak gorde, ateak giltzez ertsi eta oiñez joan ziran zidor berezi batez aurrera beti beerantz, aztamuka ta alkarri ukutuka. Aurretiaz, zapata lodiak erantzi zituzten eta abarketa azpi latz zakar batzuek oiñetaratu.\nGaua, illuna zan, illargi berri. Zerua estalia zegoan gaiñera; odeien oztopoaz, izarrak ez zuten jotas-eskeintzarik mundutarrentzat. Laiñoa zerbait meatzago zegoan.\nManuk orduariari beatu zion. Dirdai urdiñezko zifrak ikuzkizun zituan. Esan ere bai, Panta bere adiskideari:\n—Adu onik izan baldin ba da, lau zerak emen ditugu urbil, eta onezkero «Zarbasta» biak, maindire zuri artean sartzeko gertu, etxekandreari txipiroien batzuek eman ondorean...\nZidorrean, or oztopo ta emen tostor, ba zioazten adiskide bilbotarrak.\n—Bertan al gaude? —ziotsan aspertuta ta beatz muturrak minberatuta, Panta-k bere lagun biderakusleari.\n—Bai. Ixi! Oraintxen dugu emen jatsialdi pike ta pendiza, garriko miña astintzeko bezelakoa. Eta gero, bereala dana eroso ta erraz.\nJatsi ziran eztarria bezelako toki medar ta kiribildu artan; urak bere narran idikia duan erorbide estu artan. Legorraren muga zan, urrena itsasoaren ezponda-aitzak ziran, urondoko arrokak. Oiñak lurrari atxikiak, eskuak inguruko belar, ira ta oteabarrai eltzeko gertu, larrari ta arriai igurtzika. Panta-k sekulako irristada egin zuan, eta atzazalen bat urratu ere bai, zerbaiteri oratu bearrez.\n—Ementxen utziko al ditugu ezurrak, Manu?\n—Ixi, ba, Panta. Lapak isillago dakite aitzari atxikitzen.\n—Noski. Baiñan ni ez izan lapa...!\nEgin zuten geiagoko okerrik gabe ibillaldi estu aura. Beste jatsialdi bat, erosoagoa eta lau-lau samarra zegoan, arbela bezala, eta urrena ondartza koxkor batzuek. Manu-ren orpoz orpo zioan Panta , eta lantzean lantzean bizkarrean ukitzen zion. Itsu-mutilla ta itsua ziruditen. Alaxen ibilli oi dira lapurrak gau beltzetan. Alaxen gudariak, gerraldia danean, burruka-su inguruko mendi maldetan gora edo beera, argi gabe, zigarrotxoena ere arreta aundiz itzalierazoaz.\nAn zegoan artzuloa, Pantak ez ikusten ez igarten ez zuan arren. Itsas-mingaiñak laztankiro ta gogor milizkatzen zituzten, alderatxoago zeuden aitz erpin eta luzangak. Ura gorantz zetorren, urteko ur bizienak ziran sasoian. Aizatu xamarrik zegoan orduan, gurma edo itsaslaiñoa. Bapatean ziotsan Manu-k:\n—Ikusten, Panta! Emen ditugu lau paketeok. Ona!! «Drogaz» beterik daude. Diru asko balio dute. Egin dezagun bada, lendabizikoa ta azkena, arrisku aundiko zera da-ta. Etzait gogoko niri toxiko-tratu au. Obe neskatxa gazteak ezitzen, jardun ontan baiño...! Je, je, je!\nArgi xume bat izetarazi zuan Manu-k, esku barru. Artzuloan zeuden lau loturak eskuetaratu zituzten, bakoitzak biña. Ez ziran txikiegiak bide makur artarako. Lo karri bakarra eten zuten. Kortxozkoak ziran. Barruan zuten izatekoa, gutapertxaz azaleztaturik.\n—Orain, azkar gorantz. Zidorra galdu gabe, leengoa bera; baiñan geroago, beste bat aukeratuko dugu. Eta zu an geldituko zera, ta nik aterako dut beribilla gordelekutik. Gero ostatura, eta biar, raka! emendik urruti azterrenik gabe. Beti ez dira ibilliko latin-itsaso aldean naaspil oiek!\nGorde zuan argitxoa. Kortxozko atabaka zapal zapal aiek artu eta aurrera asi ziran, bideak gora. Berriro une biur ta medar artan zear, eta besapean bakoitzak zati zabal aiek. Izugarrizko marruz, jardun zakarrean ari zan itsasoa atergabe. Gizonak leen baiño zarrada aundiago zuten gorputzean, pisu edentsu ta legez kanpoko zerak ematen duan barneko artegatasun sor-gorrez. Eta kontrabandista-ikasle aiek, lendabiziko arrisku-ibilleran, dardare ta kilima sentitzen zuten bizi-biziro.\n—Onelakorik ez dugu gure denporan amestu ere!\n—Izango dugu gure aurren aurrai zer kontatu, Manu!...\nIllunaldi artako itsas burrunbak taupaka jarri zituan aien biotzak azkar, eta aldapa ikusiezin arek, areago.\n—Nun egongo ote dira karabiñeruak?\n—Or goitian, etxola inguruan, emendik 100 metrora edo! Lo egongo al dira!\nOiñetakotzat abarketak izan arren, zipirri zaparra entzun zitezkean gazte bien urratsak, noizean bein arri koxkor lokak maldan beera birinbolaka erortzen ziran-ta. Ontan izugarrizko irristada egin zuan Manu-k txoko malkartsuan, eta gorputz osoaz jo zuan lurra. Ai! —esan zuan agiñartean, oiu latzez, min artu bai luan.\n—Min artu dut, Panta.\n—Belaunetan. Baiñan ezkerreko eskumuturrean artzen dut geiago. Arraio arraioa...! Orain ez genduan ba, orrelakorik bear! Utz itzazu loturak, Panta, eta neuri lagundu.\n—Emen gaizki gaude, Manu.\n—Bai, ba dakit. Nork esango zigun onelakorik...!\nPanta-k lagunduta eseri zan Manu aldapa malkor artan. Belaunak igurtzi zizkion lagunak, eta osorik zeudela ziruditen. Tira!... Ibilli al izan ezkero, ez zeuden galduak; baiñan osterantzean...\nEzkerreko besoak ematen zion lorra. Geroago ta min aundiago nabaitzen zuan eskuturrean. Bizkar aldean ere bai. Ez zuten, ordea, astirik galtzeko. Miñak min, beingoan ibilli bearra zuten. Orduak euren martxa izango zuten noski, nagirik gabe. Izerdi larriak irtetzen zion Manu-ri, naaspil aren azkena urruti ta beltz ikusten zualako. Tankateko artaz, erloiua lo ta geldi zegoala oartu zuan.\n—Aupa, Panta, aurrera adoretsu; —ziotsan, barruko makaleria itz suarrez txurikatu naiean—. Zuk ar itzazu iru pakete, ta nik jasoko dut laugarrena, ezkerreko beso ontan indarrik ez dut sumatzen-eta.\nNola edo ala burutu zuten zidorraren une pike ta biur aura. Manu-k poz aundia bereganatu zuan, oiñen gaiñean ibilteko gauza zala igarri zuanean, gorputzean miña ta izua somatu arren. Ez zuten lipar bat ere alperrik galduko. Ekin zioten bada, euren borondatez asitako kontrabandutzeari; irabazpen-arioko kalbario xume arritsu ari. Zerua bezin illunbezu zegoan ezponda-belartegi ta larre antzeko aura. Sasi-adar eta iratze garaien soiñak, noizean bein, trabagarri zitzazkien, eta unean unean, anima aora eltzen zitzaien, edariz ezoturiko karabiñeruen atzapar zintzoak zirala uste izaten zutelarik.\nPanta usatu zan sator-ibillera artaz, eta Manu-ri, kemen-ziztakadak egiten zizkion, ebainduta zituan gorputz eta gogoan. Bide-zatia egin oudorean, Araibar-ek gero ta minberago zuan bere besoa, eta larrituta, erortzear zegoala adierazi zion Panta-ri.\n—Ez larritu orain, Manu, ez orain. Gaiñerontzean, ondatuta gaude-ta...\n—Ezin, baiña, geiago ibilli... Etzin nazazu, apurtxo batean, bederik. Orrelaxe. Ezurren bat autsi zaidala esango nuke. Illuntasuna datorkit, Panta; ia kordegabe nago... Eta karabiñeruak zuzpertu orduko...\nIsildu zan Manu. Panta-ren kolkoan ikaragarrizko ikotikan asi zan biotz-kuskua. Lapurren ipui aiek! Gezurra zirudian, baiñan... Nork agindu ote zion, ustez zerik errazena zan ezkutuketa artan, ez atzera ez aurrera ganorarik gabe, esi-barrutian bezela, kasik atxilloturik gelditzeko? Ura zan egoera! Bide biurri aiek ez zekizkialarik, baso txikerrean naastua bezela; eta laguna, berriz, kordegabe, konorta utzia. Zer egin hear ote zuan? Kartzelako leio-burnien irudi otz ta zorrotza zetorkion gogora, ta ezur-gunetaraiño asten zitzaion, bildur-dardakada. Benetan ere, ez batere opagarri arrisku-urren zan egoera.\nZorionez aizatu zan Manu, ta batbatez, itzartu. Beingoan, ezagun ezagunean berpizi zan Araibar. Panta-ren laguntasunaz jaiki ere egin zan, eta ekin zioten berriro bidezidorrari. Gaitzaldiaren ostean, oi dan bezela maizenik, adoretu zan, eta aguro asko eldu ziran bidezabalaren ezpaiñetara.\n—Emen poliki gaude, Panta —ziotsan ernagarri Manu-k—. Ni ez naiz gei, Opel-a erabiltzeko. Ar itzazu giltzok. Emendik eun metro inguru, alde artarantz eta eskubitara, aurkituko duzu basobidea, aitz arre erpin batzuek igarota laister. Zoaz eta ekar idazu popoa. Beerako argietarik bat bakarra isiotu ezazu, soil soillik, entzun? Andik onera, lau biurgune dituzu, txandaka onelatsu: ezkerretara, eskubitara, ezkerretara, eskubitara. Zu sumatzean, ni irtengo naiz bide erdira, ta linternatxo au izetuko dizut, bi ta bi, ta orrela beti.\nGiltzak artu eta abiatu zan illunzulo artako sabel beltzean zear Panta, kontrabandista ustegabekoa. Ezin zitekean an argi gabe ezer ikusi, baiñan Panta-k lau aldeetan ikusten zituan, ikusteko etsai izugarriak. Bide zabalak ez zuan, egunez oi duan txuritasunik ez arre-kolorerik. Eltze zikiñaren ipurdiaren pare, geienbat ere.\nPanta-k bere burua, sateliteren batetik eroria zala-edo, uste zuan berekiko. Ura zan bakartadearen erraiagabekeria! Eta bearrik!... Are xumeenik gabe eta giltz tatan batzuek sakelean, orrela zioan kristau zantzurik ez zan bide lakar beltz artan zear. Orraitio, eldu zan aitz erpin eskerga-samar aien ondora. Urrats batzuk geiago eta basobidea; eta bertan, isilleko lo asean, Opel apala. Eskuaz aztamuka idoro zuan ateko giltz-xuloa.\nIdiki zuan atea ta barruan sartu. Ta balazta kendu edo biguinduaz, gozoki eraman zuan atze-atzeka basobidean beerantz. Bidezabalera eldu zanean, motelkiro, jarri zuan igikunez motorra, eta beerako argi-begiñoa izetuaz, abiatu zan poliki. Eskuetan zedukan volante gurpillari, muiñ-egin zion, barruko pozaren pozez. Geldi geldia zioan errialderantz. Lau okerguneak iragan bezin laister, itzali zuan argitxoa, lagunaren biñako disdira-keiñuak sumatzeko. Baita!... Alkarrekin zeuden berriro, ta kotxe ta guzti. Orduan biotzak, bira egin zion atsegiñaren aundiz. Lotu zan burtariña. Manu miñez zegoan, baiñan zoraturik, giro onak zeiñu garaitzaillea egin bai zien, ostera ere.\nSartu zituzten atzeko zerean lau loturak, eta Panta erabiltzaille ta Manu aren aldamenean, ariñak arin eta motorra isilkiro oso, abiatu ziran erritxorantz. Ostatuko argiak erdi itzaliak zeuden; ateko maillan aurkitu zuten nagusia. Manu-k bigaramon goizean, arazu gora aundikoa zuala ta, lo egiten araxe joango zirala adierazi zioten, eta baita egin ere. Bertatik irten ziran Bilborantz. Ez Manu-ren ezur-autsia izan ez ba litz...\nBilbo-ra baiño leen, Ibaizabal-en uraz gora, ba dira erritxo batzuek. Bizkor bai bizkor egin zituan Opel ariñak arunzko bideak. Luzea izan, alarik ere, Manurentzat une aura. Goian aipaturiko erritxoetarik batean, botika bat idikia zegoan. Bide ertzean, gaiñera. Geldiarazi zuten popoa. Besoko miñaren aringarritzat zerbait eskatuko zuten. Eta ordez, beste zer aiek utzi. Lan biok ziran egiteko. Botikarioak laister igarri zuan bigarren eginbearra, baiñan lenbizikoaz ez zuan arretarik izan txantxetan zalakoan... Baiñan, ez, bere eskuz aztatu zuan eta oartu ezur autsi-aterea zana. Kortxozko atabaka baliosak axolatsu ezkutatuta gero, botikarioak bere anai sendagilleari ots egin zion urrutizkiñez, ezurkonponketa aura berealakoan antolatzeko. Erraz ulertu zuten bakoitzaren guraria.\nKlinikara bidean joango zan Manu, eta bestalde, osagillea oetik jaikita. Ikusi zion besoa ta gorputz osoko ezurrak ere igurtzi ta arakatu. Bai. Besobarreneko ezurretarik bat, grak-eginda zeukan, autsia alegia. Raioetatik ere beatu zuan ta ikertu gorputz osoa. Beste ausiurraturik ez zegoan, zorionez. Igeltsoa ezarri zion. Asti laburreko koxka zan; beingoan gogortu ta osatuko zan ezur zertua. Ukalondotik asi eta atzaparrak izan ezik, burduntzia bezin txut eta ormatuak jarri zizkion beso ta eskuturra. Miña ibitzen zioakion eta Manu-k andik ordubetera lo gozoa bereganatu zuan, iru-lau ordu leenago alako naasmendu ta izu-lauorrian ibilli arren. Belaun inguruko miña, eroraldiko tankatekoa besterik ez zan izan.\nLoak artu orduko, bere etxekandreaz oroitu zan, aura ere beste klinika batean bai zegoan; arako igandeetako zorioneko bukata urduriak zirala medio. Etxekandre ta apopillo, bide berezietatik ibilliaz, —biak zuzenaren kalteko jardunean alegia— azken berdintsura jo zuten: erori ta min artu, eta osatetxera joan bearrez aurkitu.\nPanta-k agur laztankorra egin zion Manu-ri, au lo jarri orduko. Aren Opel-a garagean utzi zuan. Bere «Lau-Lau» polita artu, ta etxerantz aldegin. Bigaramon goizean, lo llabur egin ostean, kuku-loa, sartu bere gurditxoan eta simpathina arturik, bezperan egon zan erritxorantz abiatu zan, gauzari kanpo eder emateko, gertaturikoa itxura apaiñez ezarteko asmoz. Berriro ere, eizan joan bear zuten, errian zabaldu bezela eta karabiñeruai adierazi zioten arauz. Iritxora eldu, eta Martzel lo zegoan bitartean, Panta, Manu-ren aginduak beteaz, «Kezulo»-neko ardandegian zegoan goizeko bederatziak aldean. An agertu ziran, txintxo, «Zarbasta» biak ere, zaarra ta gaztea, alegia. Manu-ren ez-bearraz tamal aundia agertu zuten. Gau artan, txipiroi-jana egingo zuten irurak, laugarrenaren utsa bestek bete eziñik. Manu-ren utsa argi esan.\nAlakoren batean, azaldu zan Martzel plaza-ondora. Ta beribillean sarturik, eraman zuan Panta-k itxaropen eskasa zuten uso-eizaketara, Agarrebaso aldera. An bazkaldu zuten, bezperan bezela, baiñan, illuntzean, errira urreratu ziran; eta an bukatu zan aien eiztari-biltzarra, urrengo aldikada bat arte.\n«Kezulo»-nean egin zuten afariaren gozoa! Panta eztitan zegoan, arrantzaleak, gizon ala emakume, maneatu oi duten janariaren zeraz. Ez zan an Frantziako koziña elerik bear!... «Zarbasta» bien auzo-lana ez omen zan oso zailla izan. Kontatu zioten bai, lasai asko ta irri eta parre ugariz, basokada ardau beltzari muiñ ederrak egin bitartean.\nGurma zarratua, itsas-laiñoa izan zuten etsairik okerrena. Ordua eldurik, legorretik milla bat inguru, esan bezela, agertu omen zitzaien arrasteko ontzia. Lanbroa gero bat batean meaztu zan eta ontziaren aldekaleko argi orlegi-gorriak eta topeko txuria, ezagungarriro nabari izan zituzten. Linterna bien keiñukadak egin ostean, alkarren barri berealakoan jakin zuten, eta agurraldiko eta erantzuneko itzak, irakurleak dakizkianak izan ziran.\nOrduan, ontzitik bota zizkieten «Zarbasta» biai, lau fardotxoak, eta beingoan joan ziran bakoitza bere zerean. Bai geroago gogotsu kantatu ere mariñel gazteak itsasoaren illuntasunean, ta aren marruak lagundurik:\nUdazkeneko illargi berri,\nitsasura gaur dantzari:\nbatzuek artu, besteak utzi;\nba dugu erregai aski...\nEz ziran, ordea, erregaiak, ez; ez zegoan an tabakurik. Toxikoak ziran. Opio ta aren alaba morfina ta abar. Gai auen zaleak ugari baitira, eri egon ezarren, aien bidez ametsezko zeruan sartu nai dutenak; lillura-giroaren egarri diran jende leratsu ta kutsatuak.\nBereala utzi zioten txipiroketari, eta ontzia erriko bandan ezarri zuten. Agarrebaso alderantz begira. Ez zuten ikusi an besteak egin zuten sua, laiñoak galerazi bait zioten. Ur ertzetik urbil zeudenean, «Zarbasta» gaztea, soiñean galtza motxak bakarrik zituala, gertu zan uretara zapart egiteko. Araibar-ek, «gizon-igelen» tresnak utzi nai izan zizkion aldiz aurretik, baiñan arrantzale gazte azkar arek, uretan ibiltzeko, igari-egiteko besterik ezer ez zuala bear, siñistarazi zion. Soil soilik, oiñetan jartzen dituzten gomazko egaxka oiek erabilli zituan.\nlllargiberri gau batean naikoa zan orrenbestez, an goiko bidetik iñork ez ikusi al izateko. Ta gaiñera, erabakirik zuten bezela, zaitzailleai afari ta edari ta berriketa ugari ematea lortu ezkero... Legorretik eun metro ingurura geratu zan potiña, arrantzale zaarraren arraunen pentzura. Gaztea, esandako jantzi urriz, uretara bezin laister, zaarrak eman zizkion lau loturak, eta laurak ur-axalean baiñan elkarri loturik, bular inguru atxiki zituan, eta an joan zan gazte zangarra lau zeren eramaille bakan.\nUr-zingo eskasera eltzean, zutitu zan; eta oiñez, jo zuan beti aurrera, arkaitzetaraiño; eta an, leku jakiñean zegoan artzuloaren babespe, utzi zituan lau paketeak. «Aitaren» egin, berriro uretaratu, igari egin eta aitaren potiñera eldu zan. Bereala jantzi, eta beste txipiroi batzuek artu, eta andik ordubetera edo, apurka apurka kai ingururantz zioazten, arraitxo txuri-beltz aiek batuta; portura jo, Borobiltxuneko taskan mama gozoa zarra-zarra edan, eta etxera ta lotara joateko.\nPanta-k egundoko barreak egin zituan, aita-seme arrantzaleen jardun gozoa aditzean. Aien lana erreza izan omen zan. Gero, beste zeregin bakarra baiño ez zuten: eskaiñiriko sari mordoxka jasotzea, Manu osatu zediñean. Gau illun artako istorio laburra ondo gorderik izango zuten urte askotan; bai arraiopola!\nTxipiroketa dirutsuagorik ez zuten egin beuren bizian. Baiñan ezta nai ere, «Zarbasta» zaarrak zionez;\n—Txiroa izateko, ezpait dago kontrabandista zeretan jardun bearrik!...\nAgurne-k (etxetik atera zanean, eguberdiko eguneroko belbillerako asmoz, ta Manu Bilbon ikusteko uste osoz —Panta-k goizean goizetik adierazi-ta zekialako—) kalean bertan Tomas aurkitu zuan. Onek pozez egin zion agur txeratsua, baiñan beste aldetik galdetu ere bai, ain apain jantzita zioala oartzean.\nNeskatxak egia esan zion, baiñan ez osoa. Bilborako asmotan zegoala; alegia, eskubide batzuen gorabeerako baimena lortzekotan edo, araxe joan bearra zuala. Orduan, Tomas-ek eskeiñi zion kunplimentu gabe bere popoa, alkarrekin pozik eta gogara joan zitezkela-ta. Agurne-ren barrua artegatu zan, zegoan baiño areago, Tomas ikusi zuanetik. Demorriozko aurkitze aura! Eta Tomas-ek, ekin eta ekin, jo ta jo untze berbera, matraka astuna egitan ere, Agurne-ri, kotxea zala ta osterea zala.\nAgian, onelako egoeretan gizonak emakumeak baiño burugogorrago dira, biotz zanbuluaren joera norantz dioa sumatzeko. Orixe ziotzan bere baitan, itzetan ebaki gabe, neskatxak Tomas-i: «Ez al duzu ulertzen, maitemindu-zale, nire barruko jita norenganantz dagoan?».\nMutillaren ekiñari, ez zion gaiñetiko gezur-mintzo ipuirik siñistarazi nai. Esatea erabaki zuan, eta esan ere egin zion, bai.\nOrtan zintzoa zan Agurne. Emakumeak geroago oi diran bezelakoa, urteak gizentzen asten diranean. Enuxu-banuxu jokoari, argi ta garbi bukaera ematen diotenean. Tomas arri ta zur geratu zan. Ez zuan uste alakorik, Agurneren ibillaldi asmoaz. «Beste mutilla» ikustera zioan. Uso-eizatik itzultzean min arturik, klinikan zegoan beste mutilla ikustera... Aren maite-zistuak, urrunetik ere, dardare eragiten zion nunbait neskatilla pertxentari. Pausoa egiñik zuan, antza, orrela erbesteraiño joateko.\nLarri ta goibel jarri zan Tomas-en barrua. Bere kolko-loretegian ukan uste zuan landarerik ximenena, ametsik bikaiñena, izotzak bapatean jo ta eriotzurren jarriko zala igarri zuanean.\nAsparen egin zion bularrak mutillari. Ameriketatik eldu ta lendabizi burua txorabildurik jarri zion irudi maitagarria, ez zegoan arentzat. Alaz ere, berealakoan orrenbesteko dolu-miñez bizi nai ez-ta, itxedopen-arnastxoa bederik eskatu zion Agurne-ri. Onek, irriparre biguiña eskaiñi zion, esker onaren agergarri arintzat.\nTamalez eta penaz beterik estutu zion eskua Tomas-ek, maitatzen asitako neskatxa ederrari. Laburreko agurra egin nai zion, itzuli artekoa. Luzarorako agurra ezpaitzan egoki, neska ta mutil gazte bi, iñoiz baiño sarriago, alkarri begira isillik eta eztitan egonik geroz.\nAzkar joan zan neskatxa autobusera. Ori gorabeera, ba zuan bere kezka Manu-zaz. Artaz entzundakoa, auntzaren gaberdiko eztula ez zalako.\nBazkal-osteko ordu paketsuan, Klinikan, agerraldia izan zuan Manu-k. Bere apoderadu Serafin eta emaztegeia, Matilde, antxen agertu zitzazkion.\nLaneko atzera-aurrerak argitu ondorean, gaiñean zuten ezkontza-elea azaldu zion Serafin-ek bere ugazabari. Aita-amabitxien korapilloa zutik zegoan, erabaki gabe, gordin. Araibar jauna izango zan bata, eta... bestea? Matilde-k ez zuan seniderik urrutietan baizik, eta orregatik alde batekoak izanik ere, ez zegoan axolik, ez asarrebiderik. Ez zegoan an, olakoetan aaideen aldetik oi diran seta ta targokeririk.\nJardun betean ari zirala, norbaitek ots egin zuan atean. Matilde joan zan aterantz. Idiki, eta aurrez aurre neskatxa gazte erakusgarria topatu zuan; kolorez ta osasunez egokia zirudian.\n—Ene, barkatu, —esan zuan elduberriak— ez al da ementxe Araibar jauna?\nOnek, Matilde-k ezer erantzuteko astirik gabe, aots samur aura laister bai laister ezagutu zuan eta, zetzan oetik oiu egin zion:\n—Bai, bat. Aurrera, Agurne!\nIngurukoak, arrituta eta garbi ezer jakin gabe, isilik lotu ziran, zer ikusiko ta zer entzungo. Agurne-k zirtizarta, aurrerantz egin zituan bere pausuak, zalantzarik gabe, sendoro antzean.\n—Agurne: zer esan bear diet nik auei zuri buruz? Nire apoderatu Gezala duzu zaldun au, ta ori bere emaztegei Matilde. Urrengo illean izango dute, J. L., euren ezkontza. Nik neuk, nai nuke, minki nai ere, joan oien eztegura. Zuk, nai izango al duzu, Agurne, nirekin batean joan?\n—Nik ere bai. Ezkonberrien inguru emandako eguna, beti izan oi da, geroetan ere, gogoangarri.\n—Beraz... —jarraitu zuan Manu-k—, auek amabitxi baten bearrizanean daude ta, ni aitabitxi izanik, zeu izango... amabitxi?\n—Eskerrik asko, Agurne. Zure erabaki biotz-zabal orregatik, nire esker ona izango duzu betiko.\nOrduan, Serafin-ek eta Matilde-k, une xamur artan oztopo egiten zutela oarturik, bertatik aldegiteko zera egin zuten. Baiñan ez zuten beingoan ori iritxi, lau lagunak, gizonezkoak batetik eta emakumeak bestetik, elkarrekin jardun labur egin gabe.\nGaiñera, Matilde ere, Agurne bezela, euskalduna zan. Gurasoengandik ikasi zuten bi biak asabengandiko izkera zaar, eder ta maitagarria. Eta edonork daki euskaldunak alkar-soiñuko txori dirala somatzen dutenaz batera, izaten duten barru-isuri ta zabaltasuna, sentipen arrunta, erdikitza, batasun-arnasa ta alkar-poza. Ta euskal-alaba biak alakoxe berriketa bero ta eztitsua asi zuten alkarren artean, ordurarte ezagunak izan ezarren.\nZiñez ere, euskal-semeen artean, egungo egunean guztiak izkuntza berberaz ez mintzatzetik, egundoko leze sakon ta galgarria eratu zaio euskaldunen erriari. Ta euskaldungoak, jakiña ba, jasan bear izan du bere bular-bizkarretan, ondamendiaren zauri odolusgarria. Euskera izan dan lokarria ta euskarria urratu ta deus eztutzean, barneko giroak betiere bi izango dira, edo iru.\nJatorrizko mintzaira galurren dan belaunaldikoen barru-giroa, naasmendu-kabia izan oi dalako. Artegatasuna, goragalea ta larria ditu ezaugarri.\nKlinikan, gauza bear bezela erabaki baiño leen, Serafin eta laister aren emazte izango zanarekin topo-egitea eta esandakoa era artan esatea, ez zitzaion osoro gogoko izan Agurne-ri. Alabaiña, nonbaiten sartzen edo jartzen geranean, olaxen jazo oi da: ez da geldi-aldirik izaten. Are gutxiago, atzerakadarik. Aurrera ekin bear izaten da, alak eta lerrak egin, burrukatu, eta garaitu edota garaitua izan, menperatua ta ondatua.\nBapatean, zimiko biurri batek zulatzen zion barrua Agurne-ri. Manu-ren elizarako joerarik eza. Leendik ere entzunik zeukan ori. Baiñan apaiz arekin ondartzan izan zuan izketaldi luzeaz konturaturik, eta solas aren mamiak zuan garrantzia gogoan arturik, Agurne-ren ametsak borobiltzen asiak izan ziran.\nEgunak joan, egunak etorri, an or emen galdekizunak egiten zituan neskatxak, Araibar-en jokaerari buruz: gizon zintzo biurtutzear zegoanentz, ala leen bezin gonadun ugarizale jarraitzen zuan, eta, noski, bizimodu askatuegian. Eta egia esan, mutilla, zer ortan, asko artezturik eta gizondurik omen zebillen. Goizeko lauretan nexka frantses lirain aiekin musuketan berberak ikusi zuanaz aparte...\nOrregatik, Gezala ta aren saieski-gela aienatzean, eta bakarrik gelditu Manu-rekin, berebiziko eretia zuala antzeman zion, Agurne-k, puntu ortaz jarduteko. Eta argi ta garbi itz egin zion zalduntxoari. Ezkontzeko itza eskeiñi zion ezkero, ezkontza ori ta ezkon-bizitza ere batipat, berak nai zuan bezela, kristau-arabera bearko ziran izan. Eta elizatik aparte zebillen gizonak, zer asmo ote zuan gerorako?\nAgurne-ren azalpen-eskaria borobilla zan, zeatza, bipilla. Ez zuan nai sasi-ezkontzarik. Ez zuan opa, siñismen bageko bizitzarik, senar-emazte berri izango ziranentzat, beraientzat.\nNeskatxa, bide zuzenez zioan, ustez eta agiriko zanez. Eta Araibar? Zein izan zan onen siñismen-bizitza? Utsa? Utzia? Etsaigoko jarduna?\nMaitetasuna egiazkoa ba zan, arek aitortu zion bezela, leenagoko txorakeriak eta maitakeriak bein betiko utzi eta gaiztetsiaz, bide zindo ta onoimentsuan zear abiatu bearra zuan Manu-k. Ez zegoan norarik. Agurne-k ez zuan, guztia-bearreko ezkontza-iradurik. Beste aldekoak zedukan, beraz, bere asmo ta gurariak zeeki ta larrugorri agertu bearra.\n—Agurne —jaiki zion ipi-apan Manu-k—. Zureganako maite-lera xamurra sentitzen asi nintzala aitortu nizunean, ez nizun gerurrik esan. Ondorengo asteetan, lendabiziko nire aizekai edo begitandua noski zitekeana, mardultzen, gizentzen eta kozkontzen ikusi dut, nire erraietako poz aundiaz. Eskabidea egin nizun, eta egun batzuetan —leen luze ta mingots zitzazkidanak, orain lahur eta bigun iruditzen zaizkit— itxedon eta itxedon nai ta ez egon naiz: ta ikusi dut, eta egia dala siñisten dut, zure erantzupen zintzoa. Bai, Agur; emakume asko ezagutu izan ditut, agian geiegi zarigaitzez. Zertarako oroitu!... Baiña, auxe bai aldakuntza: zuri, oraindaiño, musutxo bat ere ez dizut eskatu. Nai nuke nire bizitza arteztu, eta osoro beranduegi danik, ez dut uste. Nire okerrak, alegiñean, zuzendu nai nituke, guztiak egitea eziña izango dan arren... Orra ba, nire asmoak. Zuk nai ba duzu, zure erriko elizan ezkonduko gera; osterontzean, emen Begoiñako Amaren oiñetan. Biar edo etzi, klinika ontatik irtetzean, lendabizi, eliza maitagarri ortara joango naiz, eta nire zerok zertzen asiko naiz, ziñez.\nOrtan amaitu zan Manu-ren itzaldia.\nBuruena, mardulena ulertu zion Agurne-k eta atsegiñezko zarrada nabaritu zuan barru-barruan. Antxen, ipurtargia bezela distira xee ta ñoz zedukan argibizarra, geroago ta pindartsuago ta txuriago ta ikusgarriago itzuli zitzaion.\nEz zuan, ordea, neskatxak, aski ezaguerarik, arek esan zizkion itz guztien esan-nai betea bereganatzeko.\nGeroago, agian, izango zuan ereti beregarra, adierazpen zeatz-meatza errotik ezagutzeko. Baiñan, utz dezagun geroa, Jaunaren eskuetan...


Chardogne - Wikipedia, entziklopedia askea.\nBarruti Bar-le-Duceko barrutia\nKantonamendu canton of Vavincourt\n48°49′27″N 5°07′33″E / 48.8242°N 5.1258°E / 48.8242; 5.1258Koordenatuak: 48°49′27″N 5°07′33″E / 48.8242°N 5.1258°E / 48.8242; 5.1258\nBehonne, Les Hauts-de-Chée, Fains-Véel, Louppy-le-Château, Val-d'Ornain eta Vavincourt\n152 (%50.7) 152 (%50.7)\nChardogne Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 291 biztanle zituen.\n2007an Chardogne udalerrian erroldatutako biztanleak 291 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.\n2007an 130 etxebizitza zeuden, 122 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 127 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 122 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 13 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 108 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nChardogne udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 149 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 149 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (70 gizon eta 75 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Chardogne udalerrian 126 unitate fiskal zeuden, 305 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.054 euro zen.\n2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 eraikuntza enpresa.\n2000. urtean Chardogne udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 960 hektarea erabiltzen.\nVal-d'Ornain (2,2 km)\nFains-Véel (3,9 km)\nLes Hauts-de-Chée (4,5 km)\nBehonne (5,3 km)\nVavincourt (5,9 km)\nLouppy-le-Château (6,1 km)\nBar-le-Duc (6,2 km)\nNeuville-sur-Ornain (6,2 km)\nLaimont (6,3 km)\nNaives-Rosières (7,3 km)\nVillotte-devant-Louppy (7,7 km)\nVassincourt (7,8 km)\nLisle-en-Barrois (7,9 km)\nBNF: 152647699 (data)