Berdaitz Landa izango da gizonezkoen lehenengo erregional mailako taldearen entrenatzaile berria | danbolin\nBerdaitz Landa zestoarrak gizonezkoen Zestoako taldea gidatuko du datorren denboraldian. Pasa den denboraldian ez zioten preferente mailari eustea lortu eta aurten, lehenengo erregional mailan jokatuko dute.\nZuzendaritza berriak eskaini zion entrenatzaile izateko aukera Landari eta ondo pentsatu ondoren, baiezkoa ematea erabaki zuen. “Eskaini didaten proiektua gustatu zait eta gainera jokalari batzuk nire izena ere proposatu zuten eta horrek asko motibatu nau” azaldu du Landak. Denboraldia hasteko gogotsu dago zestoarra eta dagoeneko lanean hasi dela adierazi du. Helburua mailaz igotzea dela esan du eta indar guztiak horretan jarriko dituela.\nPrevious Article Gaur hasiko da ZAA!19\nNext Article V. Tren Topaketa egingo dute larunbatean Iraetan\nAlbiste gehiagoOtsaila 2020Euskaraldia 2020 badator, baita Zestoara ere![ERAGIN DANBOLINARI] Aitor Zabalaren bertsoakUrola Erdiko Mankomunitateak aldaketak iragarri ditu hondakinen bilketan Covid-19 gaitza dela eta


Gaiak: Leonardo da Vinci bekak - Euskonews\nGaiak: Leonardo da Vinci bekak\nNafarroako Unesco Etxeak honako informazioa helarazi digu:\nAski ezagunak dira Leonardo da Vinci bekak. Honen bitartez, gazteei Europako Batasunean zehar beraien ezagutza teorikoak praktikan jarri ditzatela da helburuetariko bat, beste kultura batzuk ezagutu eta profesionalizatzearekin batera.\nUnibertsitateko graduatuei zuzenduta dauden laguntzak dira eta baita langileei, baina kasu horretan azken hamar urteetan graduatuta egon beharko dute.\nBi beka desberdin ematen dira. Alde batetik, bi astetako egonaldia eskaintzen da. Gainera, hizkuntzari dagokionez bere burua prestatzeko 200 euro emango zaizkio eta mantenu eta bidaietarako beste 500 euro.\nHogeita sei aste irauten ditu bigarren bekak. Hizkuntza ikasteko 300 euroko laguntza ematen da eta 3.000–4.000 euro berriz, bidai zein mantenurako.\nBi kasuetan, istripu asegurua barne dago, bai eta mediku–arreta zein erantzukizun zibila. Bekak 2010eko maiatzera arte burutzen diren praktikak ordaintzen ditu.\nBestalde, “autokandidatura” delakoa aurkezten dutenei erraztasuna emango zaie, hau da, beraien kabuz praktikak burutzeko Europako enpresa bat topatu dutenak. Gainera, eskatzaileak atzerriko hizkuntzan daukan ezagutza maila ere baloratuko da, batez ere ingeles maila. Informazio gehiagorako, sakatu hemen


Hilerokoaz - - uztarria.eus\nIrati Aranguren 2021-05-29 08:27\nIrati Arangurenek 2021eko maiatzeko Uztarria aldizkarian idatzitako iritzi artikulua da honako hau.\nBizitzak hamaika bira ematen ditu; hamaika ezusteko on eta ez hain onekin egiten dugu tupust! Horrela, gure bidean marrazten goazen lorratzak norantzaz aldatzen dira zenbait bidegurutzetan, eta kapituluak sortzen dira gure historian.\nBesteak beste, "jada emakumea zara!" entzutean hasten da neskatilen bizitzan atal berri bat. Hilerokoa duen nork ez du entzun esaldi hori? Bada, horrela egin izan zaio askotan ongietorria menarkiari, hau da, lehenengo menstruazioari.\nUrte gutxitan asko aldatu da odol jarioaz dugun ikuspuntua; orain arte ezkutukoa eta zikina zen gaia badoa argia ikusten. Nerabezaroan ikasi genuen hilerokoa 28 egunez behin izango genuen odol jarioa zela. Azaleko teoria horrez gain, odola nola jaso eta ahalik eta garbien eta disimuluen ibiltzeko zenbait pauta jaso genituen. Nire adinekook jasotako hezkuntza hori izan bazen, pentsa gure arbasoena nolakoa izango zen!\nEgun, ordea, egoera bestelakoa da. Hala esan zion nire lagun irakasle batek bere ikasle bati menarkia etorri zitzaiola adierazi ostean: "Begira, horrek, zure gorputza ongi garatzen ari dela eta osasuntsu zaudela esan nahi du!". 10eko erantzuna, bai horixe! Zentzudunagoa eta lagungarriagoa da nerabeentzat guk entzun genuen esaldi ezagun hura baino.\nNire aburuz, emakumeon helburua gure hilerokoaren lagun bilakatzea da. Informazio asko ematen digu odol jario horrek norbere buruaz. Baina, horretarako, garrantzitsua da gure gorputza entzutea eta igortzen dituen mezuak jasotzea. Odolak ez du kolore, usain edo dentsitate bera izaten beti, zergatik? Obulazio zikloaren egun kopurua ere aldakorra izan ohi da, nolaz? Jario hori minarekin lotu behar al da? Elikadura ohiturak, lan kargak, emozioek eta abarrek eragin zuzena dute aurrez aipaturiko puntuetan.\nGure hilerokoa eta geure burua ezagutzeko primerako baliabidea da ziklograma. Grafiko hori eguneroko bat dela esan daiteke. Bertan menstruazioa noiz jaisten eta amaitzen zaigun seinalatzeaz gain, nola sentitzen garen (sozializatzeko gogoa, umorea...), minik ba al dugun zein beste hamaika apunte hartu genitzake. Naturako parte garenez, gu ere ziklikoak gara, eta esan daiteke ziklo bakoitzean udaberria (aurre obulazioa), uda (obulazioa), udazkena (aurremenstruazioa) eta negua (menstruazioa) bizitzen ditugula gure gorputzean. Hilerokoaz eta faseez informazioa izateak geure burua gehiago ezagutzen lagunduko digu; hori oso baliagarria da ahalduntzeko eta hilerokoaren lagun egiteko.\nBestalde, aurrez aipatu dugu isuri periodikoak hainbat mezu dakarzkigula; usain, kolore zein dentsitateak gure osasunari buruz informazioa ematen digute. Baina hain ezagunak diren konpresa eta tanpoien bidez nola igarri elementu horiek? Agian iritsi da unea kopaz, konpresa berrerabilgarriaz edota free bleeding-az informatzeko. Animatzen?\nGorago aipatutako herriko irakasle hark esan zidan ikasleekin lantzeko duen hilerokoaren kutxatxoan kopa ere baduela. Gainera, zortekoak gara gu Azpeitian, bertan mimoz eginiko konpresa berrerabilgarriak ditugulako. Gure nerabeek aukera zabala dute, beraz. Hori hala, ahalik eta informazio gehien eman behar diegu, eta ondoren beraiek erabakiko dute zer erabili, zer gorde eta zer alboratu.\nBadator maiatzaren 28a, hilerokoaren eguna; aprobetxa dezagun odol jario osasuntsuagoaz eta askeagoaz hausnartzeko!


"Dantzazale Eguna" Bermeon, Aiko Taldearen eskutik - Nontzeberri\nHasiera/ESZENA/“Dantzazale Eguna” Bermeon, Aiko Taldearen eskutik\nBermeora eramango du Aiko Taldeak urtero sasoi honetan ospatzen duen Dantzazale Eguna larunbat honetan, herria itsasoko kresalez ez ezik, erromeria tradizionalez bustiko duena.\nUrtea erromeria giroan agurtzeko ohikoa bilakatu den festa egunean, musika eta dantza tradizionala izango dira protagonista bihar, abenduaren 14an, Bizkaiko kostaldeko herri honetan, dantza gustuko duen edozeinentzat ez ezik, parte hartu nahi duen guztientzat irekita dagoen ekitaldia.\nHorretarako, egitarau ederra antolatu du kultur elkarteak biharkoan, eguerdiko 13:00etan hasi eta gaueko 22:00ak arte, erromeria eta dantza giroa herriko bazter eta txoketara eramango baitute.\nHorretarako, Bizkaiko Gaiteroekin eta Idoia Markaida eta Roberto eta Miren Etxebarria trikitilariekin, kalejira bat antolatu dute egunari hasiera eman eta herritarrei parte hartzera deitzeko. Lameratik abiatuko da kalejira 13:00etan, eta herritarrekin batera, Goiko Plazaraino abiatuko da erromeria giroa, bertan Sokadantza ikuskizunaz gozatzeko. Horren ostean, Aiko Taldeko musikari eta dantza maisuek dantzara eta “kalejira-dantza-poteora” gonbidatuko dituzte herritarrak. Txakolin dastatze batez amaituko dute goizeko ekitaldia Bermeoko Kafe Antzokian, eta aperitifaren ostean, arratsalderako indarrak hartuko dituzte bertan antolatu duten bazkari herrikoiarekin. Bazkaria, 15:00etan izango da.\nArratsaldeko 17:00etan, emango zaie arrtasaldeko ekimenei hasiera eta berriz entzungo dira jotak, jauziak, mazurkak, valsak, pasodobleak…, antzokia, erromeria eta dantzarako gune bihurtuz. Modu honetan, publikoak ere dantza gogoa askatu ahalko du, Aiko Taldeko maisuek gidatutako ekitaldian.\nGaiteroek eta trikitilariek hartuko dute beranduago antzokia girotzeko ardura eta gaueko 22:00ak arte, betiko jai herrikoietako erromeri doinuekin dantza librerako aukera paregabea izango baitute bertaratzen diren guztiek.\nGainera, Bilbotik, Durangotik eta Donostiatik autobusak antolatu ditu elkarteak, herri horietan urtean zehar antolatutako Dantzaldi Ibiltaria ekimeneko dantzazaleak ere Bermeoko Dantzazale Egunera joan daitezen. Autobuserako aurrez hartu behar da lekua.\nAiko Taldea musikari eta dantza maisuz osatutako elkarte kulturala da, Euskal Herri osoan erromeriak ez ezik ikastaro, tailer eta dantzaldi ibiltariak ere antolatzen dituena, dantza tradizionalaren ondarea eta euskal erromeriaren izpiritu herrikoia berreskuratzeko ahaleginetan. Hala, dantzarako espazio berriak sortzea da taldearen helburua “bokazioz, modu natural, erlaxatu eta dibertigarrian gure ondare tradizionalaz gozatzeko,dantzan egiteko modu berriak sortzea, pasio hori ahalik eta pertsona gehienei helaraziz”, adierazten du elkarteak.\nHalaber, dantzarako musikaz osatutako 11 disko argitaratu ditu taldeak, eta kultura herrikoiaren ondarea ikertzeko ere lanik egin du, esaterako, Fasioren Mendea, liburu, CD eta DVD-a, (Bonifazio Arandia musikari arratiarraren bizitzari eta lanari buruzko lan zorrotza); Urraska-Dantza jauziak Sagasetaren bidetik, jauzien errepertorio osoaren multimedia bilduma; eta Jotamentala, jotari omenaldia eskaintzen dion dokumentala.\nInformazio osoa duzue, aikotaldea.eus atari digitalean.


O-Bi oinetako enpresak zazpi langile kaleratu dituela salatu du ELAk - Zarautz - Zarauzkohitza.eus\nuztarria.eus 2019-10-24 13:20\nKaleratutako langileek eta ELAko ordezkariek agerraldia egin dute kaleratzeak salatzeko. (Maialen Etxaniz)\nEnpresak langileen antolatzeko eskubidea urratu duela salatu dute ELAk eta Oskarbi oinetako dendetatik kaleratutako zazpi emakumeek. Haiek azaldu dutenez, "lan baldintza duinagoak lortzeko eta prekarietateari aurre egiteko" hasi ziren antolatzen. ELAk azaldu duenez, enpresako arduradunek ekonomia arazoak jarri dituzte langileak kaleratzeko "arrazoi objektibo" gisa, baina hori "gezurra" dela azpimarratu du sindikatuak, eta salatu du kaleratzeena "enpresak langileen kontra erabili duen errepresalia" izan dela.\nELA sindikatuak salatu du O-Bi Oinetakoak enpresak Oskarbi dendetako zazpi langile kaleratu dituela, "langileen antolatzeko eskubidea urratuz". Sindikatuak "gogor" salatu nahi izan du enpresaren jarrera, eta azpimarratu du O-Bik "gezurra" erabili duela kaleratzeak justifikatzeko.\nOskarbi izenarekin jaio zen O-Bi enpresa duela 25 urte. Gaur egun, denda bat du Bizkaian, eta 11 Gipuzkoan; horietako bat Zarautzen. ELAk salatu duenez, enpresa handitzen joan den heinean, langileen lan baldintzak "okerrera" egin dute. "Familia enpresa da O-Bi, baina edozein multinazionalek bezala jokatzen du. Nola? Zazpi langile kaleratuz. Ez edozein modutan, gainera: enpresaren nagusia bat-batean dendan agertu zen, saltokiko giltzak eskatu zizkien langileei eta haiei saltokitik atera arte atzetik jarraitu zien, gaizkile batzuk izango balira bezala", adierazi du ELAk. Sindikatuak enpresaren jarrera gaitzetsi du: "Kaleratu dituzten langile batzuk hamabost urtetik gora zeramatzaten Oskarbin lanean. Beraiek izan dira denden arduradun zuzenak, gauzak ondo ateratzeaz arduratu direnak; langileek zaindu dituzte bezeroak. Enpresaren jabearen jarrerak, berriz, argi erakusten du bere langileak ez zaizkiola axola".\nZazpi emakume langileen kaleratzeak egiteko, enpresak "gezurra" erabili duela adierazi du sindikatuak, eta azpimarratu du kaleratzeena "enpresak langileen kontra erabili duen errepresalia" izan dela. "Langileak beren lan baldintzak duintzeko antolatzen hasi ziren momentuan, Oskarbik zazpi langile kaleratu zituen. Irailaren 29an langileek ELA sindikatuarekin asanblada egin zuten. Bertan, enpresan jasaten duten prekarietateari aurre egiteko lehen urratsak antolatu zituzten. Handik hiru egunera zazpi pertsona kaleratu zituen enpresak", azaldu du ELAk. Hori dela eta, O-Bik "langileen oinarrizko eskubideak urratu" dituela salatu du sindikatuak. Kaleratutako langileek eta ELAk uste dute enpresaren jabeak "mezu argia" utzi diela gainerako langileei: "Hemen antolatzeko pausoa ematen duen edonork badaki zer duen ordainetan: kalera!".\nKaleratzeak salatzeko eta enpresaren jarrera gaitzesteko, bide juridikoa hartu, lan ikuskaritzara jo eta hainbat salaketa sartu ditu ELAk. Bide horri heldu badiote ere, bezeroei mezu bat eman nahi diete: "O-Bi Oinetakoak enpresan erosketak egiten dituenak jakin dezala horren atzean zer motatako nagusia dagoen: enpresa handitzean prekarietatea handitzeaz arduratzen dena. Langileak prekarietateari aurre egiteko antolatu direnean, nagusiak gogor eutsi die belarrietatik, mugitzen badira zer duten argi uzteko". Ozen diote: "Gaur Oskarbi izena langileen eskubideen urraketarekin lotuta dago".


Opportunity, hamaika urte Marteko gainazalean\n2019ko uztailaren 20a, larunbata | Ordua Euskal Herrian 18:24:37\nZientzia > Espazioa\n2004ko urtarrilaren 25ean, Opportunity robotak lanari ekin zion Marteren gainazalean. Lehenik Arrano izeneko kraterra aztertu zuen, eta ondoren Victoria kraterreko harkaitzak ikuskatu zituen.\nAzkenaldian Endeavour kraterrean kokatu da Opportunity. NASAk jakinarazi duenez, Marten daramatzan hamaika urteetan maratoi baten distantzia (42,195 kilometro) ibili da robota. Lurretik at inoiz robot batek egindako distantziarik luzeena da, eta hori ospatzeko, espazio agentzia estatubatuarrak zortzi minutuko bideoa sareratu du. Opportunity-n kokatutako lau kameretako irudiak ikus daitezke bertan, bai Marteren gainazaleko panoramikak, hala nola robotak bidean topatutako oztopoak.\nNASAk adierazi duenez robota egoera onean dago oraindik, baina baditu arazo informatiko batzuk; memoria arazoak, zehazki. Gauero ezabatzen omen du bildutakoa, baina hori ez omen da larria aurrez Lurrera transmititzen duen bitartean.\nKanal honetan artxibatua: Espazioa\nEspazioa kanaletik interesatuko zaizu...


Belaunaldien artekoak, igandeko Hitzetik Hortzeran — Bertsozale Elkartea\nUsurbilgo Araeta sagardotegiko txotx irekieran belaunaldi ezberdinetako bi bertsolari elkartu dira aurten: Nerea Ibarzabal eta Sebastian Lizaso. Guk beraiekin hitz egiteko baliatu dugu eguna, eta adin tarte ezberdinetako bertsolariak oholtza berean gai berdinen inguruan kantuan nola konpontzen diren jakingo dugu. Nor izango da Sebastianekin kantatu duen bertsolaririk gazteena? Eta Nerearekin kantatu duen zaharrena? Belaunaldi ezberdinetako bertsolarien uztarketari buruzko erantzun hauek eta gehiago igandeko programan.\nIgandeko programan bi bertso saiotara joango gara. Pasai Donibaneko Juanba Berasategi aretoan jaialdia antolatu zuen Bixi-Bixi kultur elkarteak eta kantuan aritu ziren Andoni Egaña, Iker Zubeldia, Jon Maia, Maialen Lujanbio eta Oihana Iguaran; gai jartzaile lanak Amaia Agirrek egin zituen. Senpereko Larrea kultur gunean, aldiz, Seaska Ikastolen Elkarteak antolatuta oholtzara igo ziren 2017ko Bertsolari Txapelketa Nagusiko finalistak: Aitor Mendiluze, Aitor Sarriegi, Amets Arzallus, Beñat Gaztelumendi, Igor Elortza, Maialen Lujanbio, Sustrai Colina eta Unai Agirre. Gai jartzaile lanak Joana Itzainak egin zituen.\nSebastian Lizaso eta Nerea Ibarzabal.


Inicio » Pertsonalizazioa\nBehin erreserba konfirmatu delarik, webguneko bezero gunetik egonaldia pertsonalizatu eta taldearen antolaketa erraztu daiteke (gomendagarria gehienbat talde handientzat). Pertsonalizazioa honela burutu daiteke:\nBidaiaren aurretik (modurik eraginkorrena)\nEgonaldian zehar, landetxeetatik edukiak sartzen edota aldatzen direlarik.\nMaria Baztanek pertsonalizaziorako kudeaketak eta informazio eskariak koordinatuko ditu eta beharrezkoak izan daitezkeen euskarriak bezeroaren gunean eskainiko ditu.\nBeti datu pertsonalen babesaren inguruko lege orokorrak beteko direlarik, eskatutako informazioak kalitatea eta balioa gehituko dio egonaldiari, baita denboraren kudeaketa hobeagoa ere. Laburbilduz, egonaldia arretaz prestatzeak, zalantzarik gabe, egonaldi hori esperientzia ahaztezina bilakatzen lagunduko du.


Etxebizitza - AhalDugu\nETXEBIZITZA IZATEKO ESKUBIDEA\nEtxebizitza izateko eskubidea, hain zuzen, pertsonek bizitza duina izango dutela bermatzeko oinarrizko eskubidea da. Alabaina, argi ikusi da gizarte eskubide honen unibertsalizazioan aurrerapausorik ez emateaz gainera, atzerapausoak izan direla. Hala, argi dago etxebizitzaren egoera gizarte ongizatearen mailaren adierazle ona dela.\nEtxebizitzak eskubide bat izan beharrean negozio izaten jarraitzen du, nahiz eta aurten EAEko Etxebizitza Legea onartu. Etxebizitza espekulazio iturri izan da, modu lazgarrian, gainera. Eta espekulazio hori dugu krisialdi ekonomiko honen errudun nagusia; izan ere, higiezinen burbuilak izan duen “zulatu” entzutetsuak ondorio mingarriak izan ditu herritarrentzat.\nEnplegu eta Gizarte Politiketako Saileko Estatistika Organoak etxebizitza premiei eta eskariei buruz 2015ean egindako inkestaren arabera, EAEko etxebizitza politika publikoen paradigma aldatzeko premia dagoela ondorioztatu da:\n2015ean handitu egin zen sarrera berekiak izanda lehenengo etxebizitza eskuratzeko beharra zuten pertsonen kopurua, baina bostetik bakarrak baino ez zuen uste etxebizitza eskuratzeko behar adina diru sarrera bazuenik. Eta 104.176 pertsonak zuten lehenengo etxebizitza eskuratzeko premia, emantzipaziorako premia adieraziagatik inkesta egiteko unean inolako errentarik edo diru sarrera berekirik ez zutenak aintzat hartuz gero (31.340 pertsona).\n104.176 pertsona horiek, hain zuzen, gurasoekin edo tutoreekin bizi diren 18 urtetik 44 urtera arteko 281.082 pertsonen % 37,1 dira. Ehuneko hori % 14,3ra murrizten da, baldin eta 18 urtetik 44 urtera arteko EAEko herritar guztiak kontuan hartzen badira. Horietatik 72.836k badute diru sarrera edo errenta berekirik etxebizitza eskuratzeko prozesua finantzatzeko. 2013. urtearekin alderatuta, kopuru hori % 11,5 handitu da.\nGenero faktoreari dagokionez, diru sarrera eta errenta berekiak dituzten herritarren artean, emantzipatzeko premia handiagoa sumatzen da 18 urtetik 44ra arteko emakumeengan gizonezkoengan baino (% 48,4 eta % 45,9, hurrenez hurren).\nEuskal etxebizitzaren merkatuaren errealitateari buruzko beste mota bateko datuak aztertuz, ikus dezakegu Euskadin eraikitako ehun etxebizitzetatik zortzi hutsik daudela, eta erdiak gizarte alokairura bidera litezkeela; alegia, ia 36.000 etxebizitza egon litezke alokagai. Bada beste datu garrantzitsu bat: eraberritzeko premia duten etxebizitzak 58.000 dira; eraikuntza berririk egin gabe banakako esku-hartzeren bat behar dutenak, berriz, orotara, ia 95.000.\nBestalde, Euskadin 625 hipoteka betearazte izan ziren 2015ean. Horietako 300 etxebizitzenak ziren, gehienak erabilitakoak (291). Nahiz eta datuak, berriz ere, estatuko beste autonomia erkidego batzuetakoak baino hobeak izan, Euskadin ere gora egin zuten hipoteka betearazteak (% 14,8; 176 izatetik 202 izatera, Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiak emandako datuen arabera).\nEgoera hori ikusita, Elkarrekin Podemosen proposatzen dugun etxebizitza politikaren abiaburua izango da errotik onartzea etxebizitza herritar orori bermatu beharreko eskubidea dela; baina, betiere, 3/2015 Legearen planteamendutik harago joanez, hark albo batera uzten baititu pertsona zaurgarrienak.


Haur eskoletan izena aurretik emateko epea, maiatzaren 25etik ekainaren 5era - Berriobeitiko Udala\nHaur eskoletan izena aurretik emateko epea, maiatzaren 25etik ekainaren 5era\n2020/2021 ikasturteko izena aurretik emateko epea maiatzaren 25etik ekainaren 5era izango da (biak barne).\nBehin aurreinskripzio epea zabaldu ondoren, Berriobeitiko Udalaren webguneko inprimakian eskuratu ahal izango da aurreinskripzioari, matrikulazioari, epeei,beharrezko dokumentazioari, zerrendak argitaratzeari, ordutegiei, tarifei eta baremoei buruzko beharrezko informazio guztia.\nTramitazioa online egingo da. Horretarako, maiatzaren 25etik auerrera, Berriobeitiko Udalaren webgunean eskuragarri dagoen esteka erabili ahal izango duzue: zerbitzuen erlaitza, Hezkuntza, Haur eskolak.\n← Bolanteen eta ziurtagirien eskaera\nKirola egiteko eta paseatzeko ordutegi berriak →


https://www.berria.eus Bere azken artikuluak eu Mon, 29 Nov 2021 15:12:27 +0100 hourly 1 https://www.berria.eus/irudiak/berriaB.png https://www.berria.eus https://www.berria.eus/paperekoa/1539/041/002/2013-06-11/hambre_ko_oturantza.htm Tue, 11 Jun 2013 00:00:00 +0200 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/1539/041/002/2013-06-11/hambre_ko_oturantza.htm\nEz omen zen berdina 1940an pobre izatea Bilbon edo Alkizan. Mendian bi aldiz omen ziren pobre. Eta hor hasten da aipatzen Eliza eta honen bitartez apaiztegietatik pasatako hainbat intelektual. Aurrenekoa, geruza katolikoa, beraz. Kristautasunetik bereizten du, katolikoak bestelako mugak ekarri baitzituen: sakrifizioaren kontzeptua, sexurik gabeko bizitza, martiriak… «Kultura bat horrelako ideologia estu batean ezin da guztiz garatu». Frankismoaren kontrako plataforma guztiak egitura katolikoaren babesean sortuak zirela dio, Etor, Auspoa, Karmel, Zeruko Argia, Anaitasuna, Jakin… aipatuz.\nHambre-ko ostatuan 1972an egin zen oturuntza erdi klandestinoaz jardun du ondoren. Bera ere han zela, urte hartan bizitzako lehen artikulua argitaratu baitzuen eta. «Nahikoa da artikulu bat ateratzea euskal kulturan sartzeko. Hori, egun ere ez da asko aldatu». Oturuntza hartako mahai bueltako kideak aurkeztu zituen: Gabriel Aresti, Lur argitaletxekoak, Patxi Zabaleta, Xalbador Garmendia, Oteizaren jarraitzaile bat (ez du haren izenik eman), ETAren inguruko jende bat ere han zela...\nBigarrena geruza erromantikoa litzateke, eta hura azaltzeko hiru data aipatu ditu: 1801, Wilhelm Von Humboldtekin (Euskaldunak liburuarekin), 1923, Telesforo Aranzadirekin (aurreko liburuaren itzulpenarekin), eta 1963, Jorge Oteizarekin (Quosque Tandem-ekin). Euskal kulturan eta beronen historian lehen mailako garrantzia izan duten gertaerak. Errelato bat behar omen du edozein herrik munduan toki bat izan nahi badu, eta «errelato erromantikoa egin zigun Humboldtek, herri hau munduan kokatuz. Hizkuntza txikia aipatzeaz gain nazio hitza haizatu zuen». Hambre-ko bazkarian katolizismotik zetozenak eta ez zetozenak bigarren geruza honetan elkartzen direla dio. Eta giro antifrankista hartan fusio bat ematen da, berezitasun etnikoak eta arte modernoa uztartuz: Oteizak txalapartari eman ziona, edo Arestik berreskuratutako Jose Ignazio Barrutiaren Gabonetarako ikuskizuna, adibidez. Garai zaharretako geruzak bata bestearen gainean ditugu egun ere, eta bi geruza baino gehiagoz ere berba egin daiteke. Gerra ideologiko eta ekonomiko itzela ere egon zen euskal marxista eta eliza aurrerakoien artean; UEUren sorreran adibidez. Berak, Mitxelenak bere garaian bezala, publikoaren aldeko hautua egin du nabarmen.\nKlasismoaren gaia asko interesatzen zaiola dio. «Zergatik ez nintzen lerratu Donostiara eta bai Bilbora? Nire ustez, Donostiako euskaldunek modu klasistan tratatzen dituztelako herrietakoak». Horrela bedeinkatu zigun azken oturuntza Atxagak.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/041/001/2013-05-28/anari_gara.htm Tue, 28 May 2013 00:00:00 +0200 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/041/001/2013-05-28/anari_gara.htm royalty-ei buruz berba egiten. Han ezagututakoa hemen proposatzera zetorren hura Fermin Muguruza zela; «erreferentzia handi bat izan da niretzat», dio Anarik.\nAzkoititik Gasteizera doanean bizitzera, diskoa grabatzeko aukera ateratzen zaio Esan Ozenki-rekin. Disko akustiko bat grabatzeko hautua egiten du hardcoretik datozen Abrego eta Strubellekin, BAP eta Dut-en altzoan bezala. Eta era inkontziente batean, eszena bat hautatu zuen: «Gu talde gogorragoak mugitzen diren zirkuituetan mugitzen gara».\nNi-tik Gu-ra egiten duen saltoan, sortzaileak, industria eta krisia aipatzen dira. Etsipenaren diskurtsoak kritikatu ditu Anarik. «Ez badago industriarik ez dago sortzailerik?». Jendea joaten da kontzertuetara eta zaleak daude. «Eta krisia?» Krisian egonda Lisabok diskorik onena eta Canok eleberririk onenak egin dituztela gaineratu du. Euskarazko prentsari eskerrak eman behar zaizkiola dio, herri honetan auto-ekoizpenaren bidea hautatuagatik badagoelako aukera medio horietan bide bat egiteko. «Bilatu egiten gaituen kazetari jendea dago hor»; beraz, ez da beti behar egitura handi bat atzetik. Honek demokratizazio bat dakarrela dio, libreago aritzeko aukera ere.\nHurrengo urratsean legoke arazoa, zabaltzean. Oso garestia baita banaketa eta sare publiko baten beharra ikusten du. Egunkari honek duela hilabete jasotako Koldo Almandozen diskurtsoarekin bat egiten du berak, ez baita justua Australiako ereduarekin konparatzea, Galesekoarekin konparatu beharko ginatekeenean. Ezin gatzaio adjektibo negatiboak jartzen hasi euskal kulturari ez dagoelako profesional nahikoa, batere profesionalak ez diren profesional asko dagoelako eta aldrebes. Bere garaiko askok Luis Iriondo ezagutzen ez zuten moduan belaunaldi gazteek ere ez dutela bera ezagutuko dio, «dena mantentzearekin obsesionatuta bizi gara». Bere ardura adibidez, Belako bezalako talde gazteek euskaraz kantatzea dela, «norbera ez da inportanteena, kolektiboa da inportantea».\nPoemak kantatzearen gehiegizko joeraz dio, Hautsi da Anphora-tik datorrela joera, baina poema ona izateagatik ez duzula beti abesti onik. Despoetizazioan aurrera egin nahi duela dio, Zebra-n hasiera eman zionetik. «Norbere unibertsoak kantatuz ere oso letra onak atera dira».\nKomunitate handi/txikiak erkatzean eta azkenaren abantailez berba egitean, Nacho Vegas batek beraiek beste saltzen duela dio; «gu maitatuak sentitzen gara herri txiki honetan, baina Vegasek zailago izango du». Eta Viktoria Eugeniako kontzertua aipatzean, begiak hezetzerainoko emozioz dio espazio hura beraiena egitea bezala izan zela, publikoaren erregalu bat izan zela konkista hura. Gu horretan biltzen den Bidehuts kolektibotik, sarritan, Lisabo aipatu du. «Zer gertatzen da munduko talderik onena, bere estiloan, euskaraz bada?». 2012ko Primavera Sounden hiru mila pertsonaren aurrean jotzen dute profesional izan gabe.\n2013ko Primavera Soundetik bueltan ontzen da kronika hau, profesional izan gabe profesional handia den Anari busean, atzeko eserlekuan, topatzen dudanean. Gurpil baten leherketaren ondorioz, hiru orduko atzerapenarekin, desordutan, iristen da busa Donostiara, gaztelaniako irakaslea hurrengo egunean hutsik gabe lanera joateko.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-05-14/irauli_eta_iraun.htm Tue, 14 May 2013 00:00:00 +0200 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-05-14/irauli_eta_iraun.htm Porrotx izan genuen hizlari, tartean: «Euskararen Maratoia sortu genuen, baina egunero euskaraz aritzeko espazioak sortu behar ziren maratoiaz gain». Aipatu zuenez, Michelin enpresak egun batetik bestera lau mila pertsona ekarri zituen kanpotik, eta elkarbizitza eta herri nortasuna euskaratik eraikitzea posible egin dute lasartearrek. «Euskara erdigunean jarri nahi izan genuen, denentzat toki bat izan zedin nahi genuen». Eta egitasmo ezagunak eman ditu herri eta maratoi honek, Euskal Herriko etxe guztietara sartu den irriaren fenomenoa, adibidez.\nKukuka antzerki eta dantza eskola ez genuen askorik ezagutzen, eta hori aurkezten aritu zitzaizkigun eskolan izandako saioan. Baina argi utzi ziguten ez dutela antzerkian soilik espezializaturiko herri bat nahi, ahalik eta eskaintza oparoena nahi dutela beren herritarrentzat. Auzoko antzerki eskola zena Lasarte osora eta inguruko herrietara zabalduz joan den Kukuka bihurtu da. Hasieran, berrogei pertsona ziren eskolan, eta, hamaika urteko ibilbidearen ondoren, ia zazpiehun pertsona.\nKopuru horiek ikusita, Zurriola ikastolako antzerki eskolara jo zuten antzerki zein dantza irakasle bila. «Kanpoan ikusten ditugu herriko asko hau eta bestea egiten, baina guk herrian behar ditugu». Eta horrela erakarri zuten Maider antzerki irakaslea. Maiderrek berak ere hala azaldu zigun: «Lasartearrago sentitzen naiz orain Kukukarekin. Nortasunik gabeko herria zenean, lotsatu eta dena egiten nintzen nire jatorriaz. Eta, gainera, ikasleek irakatsi didate irakasle izaten». Halakoa izan zen irakaslearen aitorpena, eta ez zen gutxiagorako izan Donetz ikaslearen testigantza. «Zuen aurrean banago orain hitz egiten, antzerkia landu dudalako da. Lehen, kiroldegira joatean nintzen; orain, Kukuka daukat. Gehiago eman dit: talde bat…». Kulturaren bidetik transformazio sozial bat zelan eman den erakutsi digu Kukukak. Euskaratik bultzatutako kohesio soziala. Eta herri transformazioan sinesten zuen masa kritiko nahikoa zegoelako izan zen posible. Baina apustu serioak behar dira instituzioen aldetik, horrek guztiak irauteko egiturak elikatu behar direlako. Ohartu ez direnentzat, Euskal Herriko antzerkiaren abangoardia ere euskaratik egiten baita egun iparralde zein hegoaldean.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-04-23/ez_izatearen_ajeak.htm Tue, 23 Apr 2013 00:00:00 +0200 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-04-23/ez_izatearen_ajeak.htm\nKultur politikek hizkuntzazko bereizketa behar duten, hizkuntza bat-kultura bat, euskarak eta euskal kulturak gune hegemonikoak behar dituen edo euskal kultura euskarazkoa bakarrik den zalantzei erantzunez jarri gintuen Loreak. «Hizkuntza hegemonikoetan horrelako galderek ez dute lekurik» dio berak. Joxe Azurmendiren aipuak ere asko izan ziren bere hitzaldian; «kultur minorizatuak herri minorizatu batean soilik ematen dira». Botereak esaten du normalean zer garen baina momentu batean azpikoak hasten dira euren burua definitzen eta horretarako espazioak, sistema propioak, eraikitzen. «Eta komunitate horretan nortzuk daude? Ba euskaldunak, euskara da komunitatea». Euskarazko kultur kontsumoari buruz egin zen ikerketa batean, bakarrean, euskal kultura gehien Gipuzkoan kontsumitzen zela eman zuten datuek, euskaldun gehiago dagoen lekuan. Baina proportzionalki Gasteizen ematen zen kontsumorik handiena, euskaldun kontzientziadunen, euskararen etorkizunarekin kezka dutenen, kontzentrazio handiagoa dagoen lekuan beraz. Euskaldun asko eta euskaltzale gutxi dauden eremuak ere badaudela diosku, hortik beraz, jarrera, kezka eta kontzientziak duten garrantzia.\n«Ikastola eta eskoletan zelako ezagutza erreproduzitzen den aztertzea ere interesgarria litzateke» dio Agirrek, «kultura erreferenteak oinarrizko hezkuntza curriculumean» BegoÃ±a Bilbaoren lana aipatuz. Eskolak bermatzen du euskal kulturaren transmisioa? Hizkuntza da muina baina ez da soilik hizkuntza transmititzea gure zeregina, berorren aldeko jarrera transmititzea da beharrezko. Euskara biziberritzea gizartea eraldatzeko modu bat izan baitaiteke.\nEuskara erdigunean jartzen duen sortzaileak badaki eragile eta sustatzaile izan behar duela. Transmisio bideak antolatu behar ditu, merkaturatze sistema propioak antolatu, administrazioaren elkarlana behar du… Euskal sorkuntzaren agertoki unibertsal iraunkor bat sortzea, prestigio handiko proiektu kultural eta arkitektoniko batean zuten burua Sorguneak ikertegikoek, 2008tik 2011ra Gipuzkoako Foru Aldundiarentzat eginiko ikerketan. Agirrek esan moduan «Aldundiari eginiko probokazio bat zen, ez zioten heldu, ez zuten amua harrapatu baina guk bota egin genuen…Tabakalera euskal kulturaren eskuetan uztea». Hauexek beraz, gu izatearen albo-kalteak eta ez izatearen ajeak.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2536/035/001/2013-03-26/arriskuak_hartzeaz.htm Tue, 26 Mar 2013 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2536/035/001/2013-03-26/arriskuak_hartzeaz.htm Egunero hasten delako irakurtzera — orain datozkit galderak, egia esan—, baina nik neuk derrigortuta irakurri nuen. Gogoan dut, gainera, nola lotsatu nintzen edizio zaharra izateaz eskola-kideen artean: besteen liburu berrien usainik ez zuen nireak.\nTxillida-Oteiza dikotomiaz hitz egin digu, eta idatzi beharko duela horri buruz noizbait, seguru dela lehenak euskara ikasteko saio sakonagoak egin zituela, eskatzen ziotena ematen zuela euskararen alde; «baina ideologikoki ez zenez ezer…». Baina Zabalak Saizarbitoria-Atxaga dikotomiaz galdegitean, ezer baino lehen esan du ez duela maite ona-gaiztoa zera hori. Berak Euskal Herrikoari eutsi diola, bertako irakurleei, kanpora begira egon gabe. «Ni ez naiz hasiko aeroplanoak hartzen Londresen hitzaldi bat emateko». Idazle gazteek arrisku hori dutela: euskara pausu gisa hartzea, mundu benetakora pasatzeko. Kirmen Uriberen kasua aipatu du. Munduari balio erantsi bat emateko gai izan behar dugula, ez erdaratan egiten dena egiteko. «Idazleek beste arrisku batzuk hartu beharko genituzke». Gerra zibilaz idazteko gogoa duela oraindik, beraz, gatazka deitzen den honetaz ea noiz bukatuko dugun idazten galdetu du.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/035/001/2013-03-12/kitzikatuz.htm Tue, 12 Mar 2013 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/035/001/2013-03-12/kitzikatuz.htm\nMisiolarien lanaz mintzo da, Elizak euskaratik erlijiora bihurtzeko ahalegina egin zuen «euskaldun fededun» horrekin, euskaratik konbertitu, alegia. Baina misioetan ibiltze hori beste alor batera ere eraman du, «misio lanetan ibiltze horrek dakar ez lantzea gure artekoa», marxistak biharkoari begira omen daude, bere esanetan «borroka armatuak ere bihar elkar maitatzea desio du, egun gatazkan biziz. Hor dago paradigma aldaketa, niretzat, gaur eginen dugu biharkoa». Arrangura gehiegi unibertsitateko agertokitik.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/035/001/2013-02-26/arabako_berogailuak.htm Tue, 26 Feb 2013 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/035/001/2013-02-26/arabako_berogailuak.htm tandem-a bertsoei buruz berbetan zetorrela. Esan daiteke euskalgintzak duen zutaberik sendoena dela bertsolaritza Araban, motibazioaren erreprodukzioa egiten duena. Gerora norabidea beste bat izan arren, gazte askoren iragan beharreko ate bat. Abornikanon kokatu zen Abel Enbeita izan zen orduko gazte askoren akuilu, eta habia hartatik sortu zen Arabako bertsolaritza, sorkuntza kolektiboa. Eta handik eratorrita sortu zen Lautadako bertso eskola ere, duela hamar urte. «Gaur ikasi, bihar irakatsi» da Lautadakoen nahia, eta horretarako, gazte-lokalen antzera, bertso-lokala dute Agurainen. Herriko kultur bizitza piztu du bertso eskolak, bizipen atseginetatik eta taldearen identifikaziotik presentzia publikoa handitzea lortu du euskarak. Egun, Lautadako gazteei los lari deitzen omen diete, bertsolari, trikitilari… dena antolatzeko gai direnak. Lautadan, bertebrazio soziala euskararen bitartez gertatzen ari da. Esan dutenez, bertsoak eremu erdaldunean zera sorrarazten omen die gazteei: «Konturatu gabe, euskaraz ari direla ahaztu egiten zaie gazteei bertso giroan daudenean».\nBaina ezagutzen ez duenarentzat, Arabako bertsolaritzak ez du zerikusirik beste lurraldeekin. Banakako lehiara pasatzea kostatu egiten zaie bertako bertsolari askori. Inflexio puntua 2010eko Kuadrilla Arteko Txapelketa izan zen, bat-batekoa eta idatzizkoa, Araba guztia mugitu zuen txapelketa, sorkuntza aktibatu zuena, kolektiboa. Saioetan ez zen entzule hutsik, denak ziren parte-hartzaile, «denek zuten zereginen bat, mahai-jartzaileak ere izaten ziren, gai-jartzaileen moduan». Presio gabe bizi dute bertsolaritza Araban. Hortik adibidez, Hala Bedi irratian duten Bertxoko saioa, askok umore saio legez dutena. «Euskadi Irratiko Hitza jolas saioak darabilen material berdina darabilgu, baina oso emaitza desberdina da gurea», bertsozale ez direnak ere jarraitzaile dituen saioa. Bestetik, zirkuitu berdinean topo egiten duten bi komunitate daude Gasteizen, hip-hopa eta bertsoena. Eta Hala Bedi eta gaztetxearen urteurrenen harira, 2008an, hurbilketa natural bat egon zen, gaur arte jarraitu duena, «bertso afari batera hamar gazte badoaz, bertso hip-hop saiora ehun». Eta hau gertatzeko ez zuen euskara teknikari batek etorri behar izan, antolatu eta asmakizun legez patentatu.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/043/001/2013-02-19/manexak_gara.htm Tue, 19 Feb 2013 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/043/001/2013-02-19/manexak_gara.htm\nEginahalak eginda ere, manexak izango gara Zuberoatik kanpoko oro. Probintzien arteko harremanak sakontze horretan, laguntza ematen eta partekatzen asmatu beharko dugu hegoaldekook, baina paternalismotan erori gabe. Prefosta!]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-01-29/kultura_guda_eremua.htm Tue, 29 Jan 2013 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-01-29/kultura_guda_eremua.htm\nAzalpen kritikoarekin osatu du hitzaldia Amaiak. Zer den baino gehiago, zer ez den Donostia Kultura esanez hasi da. Donostia Kultura ez baita «kultura Donostian». Laurogeiko hamarkadan, deskontzentrazio garaian, leku guztietan patronatu eta erakunde piloa sortzen hasi ziren. Sakabanaketa horretatik, metaketa garaira igaro zen sistema, eta, zelan ez, kultur sistema ere orduantxe hasi zen Donostia Kultura delakoan dena metatzen; sakabanaketa zein metatzea Odon Elorzaren garaian ematen ziren bi eredu dira, biak ala biak eredu ekonomizista batetik abiatuta. «Rissotoa zer den azaltzea bezalakoa da Donostia Kultura azaltzea; ez da paella bat, ez da arroz saldatsua, ez da arroz zuria… Badirudi azkenean amaitzen dela ulertzen ez?». Baina ez da erraza, osagai asko eta pisu desberdinekoak baititu.\nTabakalera, Zinemaldia eta Kursaalak SA izaera dute. Azken horrek adibidez, SA bat eta fundazio bat ditu barruan, fundazioa litzateke kultura ekitaldien programatzaile, eta bertako Herri Musika izena duen programa litzateke Donostia Kulturatik bideratzen dena soilik, macroholding bat bistan denez. Musika Hamabostaldiak ere izaera propioa du. Eta iritsi da entzule askok espero zuten gaira, 2016ra, hor egon baita galderarik gehien, baina hori ere ez dela Donostia Kultura, edo konpartitua dela aurreko beste egitasmoen antzera, Jaurlaritzak, udalak eta Gipuzkoako Foru Aldundiak osatzen dutelako egitasmoa. Tabakalera bezala, hau ere guda eremu bat izan omen da azken urteetan. Oteizak esaten zuen moduan, kultura guda eremua delako.\nDonostia Kultura 21 kultur ekipamenduk osatzen dute, lau auzotan banatuak. Bi SA biltzen ditu barnean, Victoria Eugenia eta San Telmo. Eta DKmusika, DKantzerkia, DKzinema eta DK festak arloak kudeatzen ditu. Ia-ia ezer ez. Horixe enpresa erakunde publikoa den Donostia Kulturaren osaketa. «Ia dena zenbakitan neurtzeko ohitura izan duen erakundea da gurea», egiten du hasperen Almirallek. Azaltzeko zaila den egitura erraldoitik ibilbidea, beraz.\nEta hau gertatzen da, hainbeste urtez kultura kapitalizatzeko gogo itsuz ibili ostean, instituzionalizazio erabatekoa, sormen espazioak antzu bihurtzerainokoa.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-01-15/musikaren_esperientzia_partekatua.htm Tue, 15 Jan 2013 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/034/001/2013-01-15/musikaren_esperientzia_partekatua.htm\nMusikaz idatzi eta esaten zen garaiaz hitz egin digu, aurretik aipaturiko espektro sozialaz: Bat, bi, hiru, Muskaria, El Tubo, Katukale, Entzun… «Baina hau dena desagertu da, oso gutxi idazten da euskal musikaren inguruan», lehenago zirkuitu betea baitzen musikarena, promotore, entzule, kontzertu, areto, diskoetxe… ugariduna. Musikarien topaleku eta diskoetxeen alternatiba interesgarri moduan dio euskal produkzioaren %80 Bidehuts, Taupaka, Musikherria eta Bonberenearen moduko kolektiboetan dagoela. «Musikaren esperientzia partekatua» ideiaren erakusgarri eta altruismoz indartua..]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/040/001/2012-12-18/euscool_kultura_eta_beste.htm Tue, 18 Dec 2012 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/040/001/2012-12-18/euscool_kultura_eta_beste.htm Egin kontu abestia aztertzen jarri gintuen Pedro Elias Igartuak (ingeleseko irakasle eta musika kritikoak) institutuko eskola egun batean. Ia 18 urte geroago, bestelako eskola egun batean, IÃ±aki Urruzola irakasleak ariketa beraren aurrean jarri gaitu. Euskal kultura zer den eta zer izango den zalantzarekin bakoitza bere burutazioetan naufrago ibili ginen. Berau aztertzeko eskola eguna izan zen aurreko astekoa, azterketaren aurreneko mokadua baino ez zen izan, dena eta ez dena argitu gabe bueltatu ginelako etxera, indar zentrifugo eta zentripetuak aktibo gure buruetan. Kultur ekosistemak eta kokapenerako gakoak mahai-gaineratzean hasi zen ikaskideon parte hartzea, talde hiztunaren adibide jardun anitza. Euskal kulturaren definizioaren helmugara iritsi aurretik, masa kultura, herri kultura eta kontrakulturaren bidesariak ordaindu behar izan genituen.\nAzken asteetan hirugarren aldiz aipatu den Josu Amezagaren Herri kultura: euskal kultura eta kultura popularrak doktorego tesitik ekarri zizkigun helduleku batzuk IÃ±akik. Gure ingurutik askoz harago joanda, Alemaniara adibidez, Herderrek maila berean jartzen ditu herri xehearen kultura eta goi kultura, nazio beraren barnean topatu daitezkeenak biak. «Beraz, euskal kulturak bietatik izan dezake? R. M. Azkueren sei operak herri kultura edo goi kulturan kokatzen ditugu?». Azken lerrotik, irudi eta audioak grabatzeaz arduratzen den Kepak hartu zuen hitza. Ordenagailu, bideokamera eta entzungailuen babesean egoten den ikaskidearen estreinaldia txalotu egin zuen gela osoak, azken lerrotik honako hauek entzutean; «Gorka Bereziartuak otsaileko Argia-n hauxe dio: zertan desberdintzen dira kultura herrikoia eta kultura elitista? Ekoizpen kulturala prozesu industrial bihurtu zenetik, herriarena zen kultura eta eliteena, biak fenomeno berri batek irentsi zituen, masa kulturak. Hautaketaren arrazoia ez da ekonomikoa, publikoaren jakin-mina piztea bihurtu da arazo, beraz, heziketan dago arazoa, egun».\nHerderren arabera, herri xehearen kulturaren aurkitzailetzat kontsideratua, hizkuntza da herri baten arima eta berak biltzen du izate oso bat. Hemen aipatu liteke BeÃ±at Sarasolaren Euscool manifestua, benetako hipster-a izateko gidan euskararen zentraltasunaren alde egiten baitu. Kulturaren semiotikan Lotman errusiarraren izena aipatzen digu IÃ±akik, hizkuntza erdigunean kokatzen duen beste autoreetako bat, euskal kultura euskarari darion kultura definizioa defendatu lukeenetako bat, gelako naufrago askok bezala.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/041/001/2012-12-04/ereite_kualitatiboa.htm Tue, 04 Dec 2012 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/041/001/2012-12-04/ereite_kualitatiboa.htm\nHezkuntza arautuari azkurak bilatzea errepikakorra ari da izaten graduondoko honetan, eta ez da kasualitatea izango Joxe Angel Irigaraik ere aurrekoan zera esatea: «Dramatikoa da egungoa, desmartxa hau irakaskuntzan…». Euskaraz bizitzeko hautua egitera garamatzaten elementuak herren daude; ez gara gai izan motibazioa, ezagutza eta erabilera orekatzeko. Egindako lana izan da gu geu hemen idazten egotearen zutabe nagusia, baina norantz doa hainbeste urtetan egin den ahalegina? Eta ereinaldi honetan erneko denaz arduratzea dagokigu, baina kontuz Monsato haziekin eta ugaritzean ugaritzearekin, minoria izaten jarraituko baitugu denboraldi batean.\nNor ez du arduratzen hurrengo belaunaldietarako subjektu eragileen masa kritikoak? Horixe Sarasua artegatzen duten zereginetako bat. Hiztun komunitatearen ahalmen soziopolitiko eta kulturala garatzeko eragile horiek, gela barruan bazka jasota hausnarrean dauden ikasleak, skate parkekoak edo sehaskan edo likido amniotikoan daudenak izango baitira. «Euskaldun koherente eta konpetente izatea ez da hiritar estandar baten kondizio linguistiko bera» ezertan hasi aurretik barneratuta izan beharko genukeena, eragina baitu norabidea markatzerako estrategietan. Kondizio ez-estandarra horrela azaleratzea zoru labainkorra izan daiteke, eta batzuetan nahiago dugu egoera estandarraren desirarekin lan egin, fikzio bat sortuz gela barruetan. «Hezkuntza arautuan ez dira prestatzen belaunaldi berriak euskal hiztun izateko behar dituzten baliabideetan», gogorra izan behar du esatea eta, zelan ez, entzutea. Baina esperantza eta indar puntua eman beharko liguke zein hiru alderdiri erreparatu beharko geniokeen jakinarazteak; arrazoibidearen inguruko baliabideak (jakintza soziolinguistikoa), kalitatearen ingurukoak eta kultura eta sorkuntzaren ingurukoak.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/032/001/2012-11-20/irratia_ordutik_gaur_arte.htm Tue, 20 Nov 2012 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/032/001/2012-11-20/irratia_ordutik_gaur_arte.htm Andre Gizonak zortzi minutuko esketx laburren saioa eta Beti Jai irratsaioak aipatu ditu bere sehaskako ume gisa, esatari lanetan zein gidoiak atontzen batean zein bestean.\nIrratian ibili zen sasoi horretan denetarikoak egin zituen, irratigintzaz ulertzen duguna egun eta urrutiagokoak ere bai. Urtebetean 76 jaialdi baino gehiago aurkeztu zituen, Xalbador Egunaren antolaketa, fonotekako artxibo lanak, aurreneko musika grabazioak edo Arrateko igoera Encarna Sanchezekin batera erretransmititu zuen, adibidez. Kanpoko emanaldietan asko ikasten omen zen; ausarta izan beharra zegoela diosku, Garaikoetxeari zuzeneko batean lepotik zelan bota zion mikroaren haria inguruan bizkartzainek ezetza eman ostean. Ministerio de Informacion y Turismok, zentsura kontrolatzen zuten haiek, Gernikako arbola jartzeagatik salaketa jarri zioten Francoren garaian. Berdinek inposatu zuten bucle sistema, hiru segundoren aldearekin erdi zuzenekoa egitea, behar ez zena ekiditeko, alegia. Txiki eta Otaegiren hilketen ostean, entzule batek zuzenean grebarako deia egin ostean hartu zen neurria.\nBertsoak eta trikitia omen ziren mokadurik eskergarrienak irratian. Jabetuta zeuden irratsaioak euskaraz eskaintzeak erabileran planteamendu berri bat ekarriko zuela, edozein gairi buruz euskaraz aritzea bazela erakutsi nahi zuten 60ko hamarkadan.\nEgungo irrati lizentzien banaketari lotsagarria deritzo, eta azken bi gobernuei leporatu die neurriak ez hartzea. Bekokia zimurtuz dio Noticias taldeak zelan isilarazi duen euskara Loiola-Herri Irratia, Onda Vascara igarotzean. Eta adibideak topatu nahian web atariraino egin dut salto; izena bera erdalduntzeaz gain, ataria bera gaztelania hutsean zelan bistaratzen den ikus daiteke.\nEITBz galdetuta, hango zuzendaritzak oso euskaltzalea izan behar duela esanez amaitu du irratitik telebistarako bere ibilbidearen kontaketa.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/2306/032/001/2012-11-06/baikortasun_kritikotik.htm Tue, 06 Nov 2012 00:00:00 +0100 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/2306/032/001/2012-11-06/baikortasun_kritikotik.htm\nLanean, Txepetxen teoriekin genbiltzala, ezagutu genuen Julen Arexolaleiba, edozein normalizazio egitasmotan agertzen diren bi izen. Motibazioa, ezagutza eta erabilerari ekinean genbiltzan, baina 2005eko buelta hartan, Txepetxena gaindituta zegoela esaten zuenik bazen, beste alternatibarik proposatu barik. Gerora, holakoen jarduna Pixka bat es mucho eta antzeko kanpainak sustatzera pasatu zen edo asimetria linguistiko-geografikoa defenditzera.\nArtzeren poema batekin hasi du hitzaldia Julenek, euskara elkarteen topaketa baterako beren-beregi sortutako poema harekin. Poemaren egitura izan zitekeen hitzaldiaren hezurdura, poemaren hasieran aipatzen baita hizkuntzak ez ezagutzearen lotsa. Eta galdera bat bota du: ea nola bizi dugun gaztelania jakitea. Larrepetit-en Idoia Etxeberriak idatziriko Erdaldunberriaren ajeak artikuluari egin dio aipamena, harrigarria bada ere, ez baita kanpokoa lotsatzen euskara ez jakiteaz, bertakoa kanpokoena ez jakiteaz baino.\nBaina hiztunetik harago, hizkuntza komunitatean ere indarra egin beharra dagoela dio. Eleaniztasuna aho beteko hitz politegia da, baina azken bi eskola egunetan argi azaleratu da ikaskideon kezka, terminoaren gehiegizko edo azaleko erabileraz. Eremu indibidualean planteatzen denean ulergarria izan daiteke terminoa bera, posible ere bai baita, baina beste gauza bat da eremu sozialerako baliatzea, hain irmoki, eleaniztasuna hitzaren sinpletasunean.\nTxepetxen A eta B zirkuituak eta ontzien tesiak sakonki azaldu ditu Julenek, eleaniztasunaren barruan egon daitezkeen aldaera guztiak bilduaz, hitzaren eta ekintzaren konplexutasuna ekarri ditu.\nPoemaren hezurdurak elkarrekin bizitzea aipatzen du beronen azken lerroetan, eta hor dakar Julenek diglosiaren gaia. Hizkuntza batek bestea desagerraraziko du, nahiz eta ez den erosoa honetaz hitz egitea eta bien bitartean, hura gertatu bitartean, diglosiaren bidean jarriko. Hiru diglosia motaz ari da berbetan; erdi diglosiaz, diglosia partzialaz (Flandria, Alsazia aipatuz) eta erabateko diglosiaz edo lurralde mailakoaz. Azken horretan kokatzen du euskara, gaelikoarekin bat. Egoeraren larritasuna irauli nahi duen pertsona izanik, azkenaldian ezkortasun aktiboan baino baikortasun kritikoan mugitzen ari dela aitortuz amaitu du saioa.]]> https://www.berria.eus/paperekoa/1619/037/001/2012-10-22/iztuetaren_hiru_geltoki.htm Mon, 22 Oct 2012 00:00:00 +0200 Nagore Amondarain https://www.berria.eus/paperekoa/1619/037/001/2012-10-22/iztuetaren_hiru_geltoki.htm\nIkastaroa hasi baino lehen, aparkalekuan hasi da gerra osteko Paulo Iztuetaren kontakizuna, Arratia harana entzutearekin batera. 1969an Parisera erbesteratu aurretik, Arratian emandako urteetan, apaiz ikasketak egiten, lanean zein filosofia irakasle moduan, bere aleak utzi baitzituen. Etxetik transmititu zaigu gaur arte, Arratiako belaunaldi baten erreferente bihurtu baitziren Areatzako Sakramentinoen bueltako orduko elizgizonak. Maite Idirinek Atahualpa Yupanki euskaratzeko eskatu zion garaian, orduko Arratian.\nAretxabaletako egoitza berrian, dagoeneko gela barruan, Paris, Donostia eta Bilbo, hiru hiritan kokatu ziren hiru idazle hartu ditu gaitzat Iztuetak, gerra aurretik jaiotakoak hirurak. Haien gerra osteko literatur emariaz arituko da, bigarren euskal pizkunde moduan ezagut daitekeen garai horretan kokatuta.\nGuraso zuberotarrak izan arren etxetik euskararik ez zekarren Jon Mirandez aritu da aurrena. Andimak ekarri zuen euskararen mundura Parisen, eta 1949rako euskararen munduan erabat sartua zen. Miranderen artikulu filosofiko eta politikoez mintzo da Iztueta. Kristautasunaren aurkako erreakzioak izadia edo barne intuizioa defendatzera eraman zuen. Iraultza estetikotik eratortzen dira Miranderen tesi politikoak, norabide horretan ulertzen baitzuen bilakaera. Ezin aipatu barik utzi Haur besoetakoa; Iztuetaren iritziz, Rousseauren Emilio obrara hurbilketa bat egon daiteke, gizon-emakume, osaba-iloba harreman horretan.\nDonostiara salto eginez, Txillardegi idazlea aurkeztu digu. Eta beronen Orangutanen uhartea ipuin alegorikoa, Leturia eta Peru Leartzakoa. Existentzialismoa ulertzeko zailtasunen aurrean, Orixeren eraso dialektikoa Txillardegirekin zein gerora berarekin, Iztuetarekin, kontatu digu. Baita zelan aztertu zuen Ibon Sarasolak Txillardegi kritika formalistatik ere, Saizarbitoriaren Egunero hasten delako goraipatuz Txillardegiren obraren aldean. Txillardegik eta Mirandek barrura begiratzeko begia nahiko hurbil omen zuten, sentipenak, kontzientzia ulertzeko modua.\nEta azken begiratua Gabriel Arestiren Bilbori eman dio. Aresti idazle zirikatzaileak bihotz nazionalistak probokatu zituen, inongo ur sakonetan igeri egin barik ibili baitzen; alderdi komunistako orbitan zebilen era berean, orbita euskaltzalean ere mugitzen zen.\nGalde-erantzunen tartean, 1973 inguruan izan zen eten sekularrari buruz mintzo da Iztueta, eten horretan gertatzen den erakundetze politiko eta intelektualaz. Asko luzatu gabe, hor utzi du ikerketa-gai izan daitekeen bide bat. Arratian emandako urteek izango zutelakoan arrastorik eten horren bilakaeran, horrela bueltatu da bat ikastarotik etxera bidean.]]>


‘Oreina’, ‘Espedizio handia’ eta ‘Altsasu’ dokumentala, Edinburgoko Zine Jaialdian | Cultura | Naiz\nOstiralean, ekainak 21, Eoin Wilson eskoziarraren ‘Altsasu’ dokumentala estreinatuko dute Edinburgko Nazioarteko Festibalean. Era berean, Koldo Almandozen ‘Oreina’ filma eta Iban del Camporen ‘Espedizio handia’ film laburra izango dira ikusgai, zuzendariek beraiek aurkeztuta.\n‘Altsasu’ dokumentala egin du Eoin Wilson eskoziarrak. Bertan, Igone Goikoetxea, Jokin Unamuno presoaren amaren bitartez egiten diote kasuari errepasoa. «Altsasuko zazpi gazteren oheak hutsik jarraitzen dute. Herriak bere ihauteriak ospatzen dituen bitartean, Igonek bere semearen espetxeratzeari nola egiten dion aurre jasotzen du pelikulak. Jokin eta beste sei gazte kartzelan mententzen dituen prozesu judizial honek kritika ugari jaso ditu bere berme juridiko ezagatik», azaltzen dute dokumentalaren web orrialdean.\nBestetik, Etxepare Euskal Institutuak jakinarazi duenez, Koldo Almandoz zuzendari donostiarrak ‘Oreina’ aurkeztuko du Edinburgon, ekainaren 24an eta 26an, eta Eskozian estreinaldia izango da. Gainera, 2018ko ‘Kimuak’ euskal film laburren bildumako piezatako bat izan zen Iban del Campo arrasatearraren ‘Espedizio handia’ zientzia fikziozko pelikula Eskoziako hiriburuan ikusgai izango da ekainaren 26an.\n‘Oreina’ da Koldo Almandozen (Donostia, 1973) bigarren luzemetraia. Txintxua Filmsen ekoizpena da, eta Patxi Bisquert (Jose Ramon) eta Laulad Ahmed Saleh (Khalil) dira protagonistak. Javier Agirre du argazki zuzendari eta Laurent Dufreche muntaiaren egilea; musika Elena Setienek eta Ignacio Bilbaok idatzi dute. Almandozek berak idatzitako gidoian oinarrituta, filma gizakien eta espazio geografikoen mugez mintzo da, Khalil eta Jose Ramonen arteko harremana abiapuntu duela. Pelikulak Euskal Zinemaren Irizar Saria jaso zuen 2018ko Donostia Zinemaldian.\nHalaber, Iban del Campo zinemagileak (Arrasate, 1971) Antonio del Camporekin batera idatzi eta Limbus Filmakekin elkarlanean ekoitzitako pelikula laburra da ‘Espedizio handia’. Filmaren argazki zuzendaria Edward O. L'Estrange, editoreak Iban del Campo eta Benito Macias, eta soinuaren arduraduna Adrian Chom. L'Estrange familiako kideak antzezle dituen zientzia fikziozko filmak artxiboko materiala eta familiarteko Super 8 bideoak batzen ditu, planeten arteko bidaien zirrara islatu asmoz. Sinopsiak zera dio: «Gizakiak, berez dena baino gehiago izan nahi du, izarren hautsa baino zerbait gehiago».\nBestalde, kultur eragileen artean zubiak eraikitzea helburu duen #ScotlandGoesBasque programak euskal zine industriari so eginda, Etxepare Euskal Institutuak hainbat topaketa eta bilera bideratu ditu Edinburgoko Nazioarteko Zine Jaialdiak industriari zabaldutako atalean.\nHorrela, Zineuskadi elkartearekin elkarlanean, joan-etorriko misio bat egingo da: orain euskal zine industriako zazpi profesional izango dira Edinburgon, EIFFen bat egiten duen merkatua ezagutu, euren lana aurkeztu eta beste profesionalekin esperientziak partekatzeko. Profesional horiek dira Jara Ayucar (Zineuskadi), Marian Fernandez (Txintxua Films), Alex Garcia de Bikuña (Marmoka Films), Miren Aperribay (Atera Films) eta Koldo Almandoz zein Iban del Campo zuzendariak.\nOndoren, irailean, Donostia Zinemaldian Glocal meets Scotland koprodukzio topaketa egingo da: zenbait eskoziar ekoizle gonbidatuko dituzte Zinemaldian dauden hegemonikoak ez diren europar hizkuntzetan film luzeak ekoizten dituzten profesionalekin elkartu eta edukiak nahiz ezagutza eta baliabideak partekatzeko.


Zaborra, betiko lez - Deia\njuanjo olasagarre 22.02.2020 | 06:16\nZIER irudiko litzaiguke EAEko Hezkuntzaren kudeaketa esku pribatuetan utziko bagenu? Eta, demagun, barne politika, eta ondorioz, ert-zantzaren kudeaketa lehiaketa publiko batean lehenengo gelditutako enpresa baten agintepean utziko bagenu? Eskuak burura eramango genituzke, izan ere, gobernan-tzari dagozkion esparru horiek publikoak izan behar dutela uler-tzen dugu hiritarrok.\nUlertzen genuen esan beharko genuke, beharbada, azken hogei urteetan, EAEn zein Nafarroan publikoaren kudeaketa, eta askotan jabetza, pribatu bilakatu baita, Sandu Zelai eta Errotxapeako babes ofizialeko etxeak edo Zaldibargo zabortegiaren kudeaketa, adibide.\nHezkuntzaren kudeaketa esku pribatuetan uztea ezbidezkotzat jotzen badugu, matxura klimatikoa dagonean egonda, zergatik iruditzen zaigu normala zabortegi baten kudeaketa esku pribatuetan jartzea, jakinik tartean dagoen dirutza itzelak bigarren mailakotzat joko dituela birtziklatzea, segurtasuna eta ekologia?\nZaborra eta bere kudeaketa gai estrategiko bilakatu zaizkigu enpo eginda bizi garen gizarte honetan, eta hiritar gehienok birtziklatzeko orduan txintxo portatzen bagara ere, oso gutxi mintzatzen gara jatorrian hartu beharreko neurriez, paketegintzan, esaterako. Madalena, demagun, triste batzuk jateko beharrezko dira lau plastiko aldi?\nZaborra ekoiztearen jatorrizko arazoari EAJren eta PSEren kudeaketa neoliberala gehitu behar zaio, zeina, behin baino gehiagotan azaldu dut orrialde hauetan, eskuetan lehertu baitzaie gobernuan dauden partiduei (Alhondiga, Bizkaiko eta Gipuzkoako zahar etxeak, Guggenheimeko hezkuntza monitoreak). Zaborra gai politikoa bilakatu zaigu, eta duela urte batzuk Bilduk planteatu bezala, are gai nazionala; eta gai politikoak ezin dira esku pribatuetan utzi, esku pribatuek etekina baitute helburu, eta, bigarren mailako, denon ona.\nHauteskundeak datoz. Behin baino gehiagotan entzungo dugu garapen jasangarria leloa. Bada garapen jasangarririk? Oximoron bat da? Ekoizpena eta kontsumoa martxa honetan mantenduta bada konponbiderik? "Deshazitze" neologismoa hedatu beharra dago.


gazte planaren laguntaileak « VGaztea bloga\nUdaleko IV. Gazte Plana ixteko ekitaldia eta “Gasteiz Gaztea” laguntzaileen zigiluen 4. emanaldia\nKategoriak: Gazte Plana — Etiketak: gazte planaren laguntaileak, IV. Gazte Plana — 15 urtarrila 2020 10:37\n2019an, Udaleko IV. Gazte Planaren indarraldia amaitu da, eta, hori ixteko, topaketa txiki bat egingo dugu urtarrilaren 16an, ostegunean, 18:00etan, Europa Jauregiko Green aretoan. Gasteiz Gaztea sareko erakunde laguntzaile guztiak daude bertara gonbidatuta, eta sare horretako kide berriei ongietorria egiteko aprobetxatuko dugu.\nIV. Gazte Plana ixteaz gain, Gazteria Zerbitzuak 2020. urtean markatuko dituzten ildo nagusiak adierazteko aprobetxatuko du. Urte horretan, etorkizuneko V. Gazte Plana (2021-2023) modu parte-hartzailean eraikiko da.\nGazte Sortegiak- Sormen egonaldia\nKategoriak: Gazteak hedabideetan — Etiketak: gazte planaren laguntaileak, gazteak, sormena — 6 otsaila 2018 11:22\n“Gazte Sortegiak, sormen laborategia” egitasmoa Oihaneder Euskararen Etxea, GEU elkartea, Arabako Bertsozale Elkartea, Mintzola Ahozko Lantegia, Topagunea eta Arabagara elkarteen lankidetzaren emaitza da.Lagun artean sormena bizitzea, gazte sortzaileen sarea elikatzea eta euskararen erabileran eta gaitasunean eragitea bilatzen du.\nHorretarako Pazko-astean, apirilaren 3tik 7ra, 5 eguneko sormen egonaldia egingo da Kanpezuko Ibernalo landetxean. Egonaldiko egun bakoitzean sortegi bat landuko da, lau guztira: bertsolaritza (Oihane Perea), musika (Jon Basaguren), antzerkia (Unai Lopez de Armentia) eta ikus-entzunezkoak (Maider Oleaga).


Abenduaren 3an Untzillatxera - - Baleike.eus\nAbenduaren 3an Untzillatxera\nINDAMENDI M.B. 2017-11-27 09:55\nOrain dela gutxi Urkiola inguruan ibili arren, datorren asteburuan, abenduak 3, bertara bueltako gara Untzillatx (941m) mendia igotzera. Esan bezala, Urkiolako Parke Naturalean dago eta 'Durangaldeko Harriak' bezala ezagutzen diren mendietako bat da. Bere ormak eskalatzaileen oso gustokoak dira, baina asken aldian albiste iturri bihurtu da bertan dagoen arrobiagatik.\nMañariatik atera eta arrobi ondotik gorantz joango gara Oraietako leporaino. Handik, harrizko bide maldatsu baten bitartez helduko gara Untzilatx gailurreraino. Bertan Durangaldeko ikuspegi orokor bikaina dugu. Jeisteko hegorantz joko dugu, eta Mañarira bueltako gara tontorra inguratuz. Ibilbideak guztira 8 km-ko luzera, 711 metroko desnibela eta 3 orduko iraupena izango du gutxiborabehera. Egun erdiko ibilaldia da.\nIrteera igandean, hilaren 3an goizeko 7:30ean autobus geltokitik izango da. Izen ematea, goiko estankoan (943 860 357) ostiral eguardia baino lehen egintea komeni da. Prezioak beti bezela; helduak 6€ eta umeak 4€.


Gure historia - Hangzhou Neoden Technology Co., Ltd.\nNeoden Park-en eraikuntza hasi da eta Neoden S1 modelo berria erakutsi du IPC Apex Expo AEBn. Makina aurreratuak merkatura atera ditu: 1. IN6, prototipoarentzako diseinatutako errefusatze labea ekologikoa. 2. FP2636, Frameless inprimagailua FP2636 bezeroei denbora eta kostuak aurrezteko.\nNeoDen 7 modelo berria merkatura atera da, hegan egiteko ikusmen sistemarekin, sorta ekoizteko eta LED muntaiarako egokia. Eraiki epe luzeko lankidetza Useful Partners LLC-rekin Amerikan gure banatzaile gisa eta garatu salmentak gure agente esklusiboarekin Errusia, Hego Korea eta Taiwanen.\nNeoden3V, Neoden5, NeodenL460 laster kaleratuko dira, guztiak kamerarekin eta kostu eraginkorrarekin. Aukera hobea izango dute sorta txiki edo ertaineko ekoizpenerako eta led muntaketarako.\nLortu 50 patente baino gehiago Txinako kontinentean eta CE ziurtagiria TUV erakundearen eskutik. I + G taldeak 22 kide izatera igotzen du, makina berrien garapena azkartu. Urteko salmentak 2300 multzoetara iristen dira.\nNeoDen4 4. belaunaldia, kamerarekin, patentatutako elikagailu propioa eta trenbidea merkatuan sartzen direnak, bezero askoren muntaketa-eskakizun gehienak bete ditzake.\nJoan atzerriko 2 erakusketetara, CEATEC JAPAN eta Productronica Alemanian. Gure egoitza nagusia eraikin berrira aldatu zen 7000 m2-ko lan eremua duena.\nUrteko salmentak 1800 multzo iristen dira, atzerriko agenteak 10 izatera iristen dira eta merkatuan kuota% 150 hazten da ontzian.\n3. belaunaldiko TM245P bertsioa askatu, eta bezeroaren iritzi onari eta eredu honi buruzko ezaugarri hobetuei esker, agortuta dago beti. Urteko salmentak 1400 multzo izatera igotzen dira; atzerriko agenteak 5 izatera igotzen dira, 4 erakusleiho irekiak Txinako penintsulan\n7 ingeniari gure I + G sailean sartzen dira, salmenta eta zerbitzu bulego irekiak Jinan eta Guangzhou, Txina.\nEpe luzerako lankidetza sortu Turkiako, Txileko eta Europako atzerriko 3 enpresa berriekin.\nGaratu 2. belaunaldiko TM240A, urteko salmentak 1000 multzora iristen dira, negozioa 100 herrialde baino gehiagora zabaldu; lankidetzan aritu Chipmax-ekin eta baimendu Indiako gure agente esklusibo gisa; ireki salmenten eta zerbitzuen bulegoa Shenzhenen, Txinan\nKonfiguratu SMT laborategi profesionala, eman smt irtenbidea 700 bezero baino gehiagori, Rasis eta PSP batu zaizkigu eta jardungo dugu Iranen eta Brasilen gure banatzaile gisa.\nNeoDen-en sorrera Hangzhou-n, Txinan, pick and place makinak ekoizteko eta saltzeko, 1. belaunaldiko TM220A garatu du, mundu osoko 500 + bezero.