2015 marzo | Orreaga Fundazioa\nInicio/Hasiera > 2015 > marzo\nAngel Aintziburu, ezagutzaren iturri\n28/03/2015 Entrevistas / Elkarrizketak\nLuzaideko semeak biziki maite du bere sorterriaren iragana ikertzea eta une honetan herriko etxeen historia bilduko duen liburua idazten ari da.\n“Garrantzia handia du norberak bere herriaren historia ezagutzea”\nIlusioa borborka du Angel Aintziburu Kaminok (Luzaide, 1930). Egun 85 urte ditu, eta 20 urteko gazte baten grina du. Erretiroa hartu zuenetik, herriko historia iker-tzen ibili da, eta une honetan Luzaideko etxeen istorioak bilduko dituen liburua osa-tzen ari da; ezagutzaren arra ezin ase dabil. Euskara du ama hizkuntza, eta urte hauetan zehar euskal hizkuntzaren aldeko hamaika lan egin ditu. Hori dela eta, iazkoan Euskaltzaindiak ohorezko euskaltzain izendatu zuen, euskararen alde egin duen lana aitortzeko xedearekin.\nEtxe bakoitzek gordetzen dituzte istorio interesgarriak bere barnean. Hala mintzo da Angel Aintziburu egiten ari den lanaren inguruan. Zahartzaroan sartu berritan hasi zen herriko historia ikertzen, eta une honetan herriaren hastapenetara jo du, Luzaideren bilakaera ezagutzeko ilusioarekin. Antza, hasierako herriak 14 etxe zituen, eta dagoeneko zein-tzuk diren identifikatu ditu historialariak. Aintzibururen sortetxeak ere biltzen ditu kontu bitxiak: “Ene familiaren etxea Buruxuri zen, egungo etxetik airezko bidean kilometro batera dago. Oso aspaldikoa da. Garai batean, bordak eta pentzeak zituen Ondarrolako aldean eta 1530ean, Karlos V.ak Espainia eta Frantziaren arteko muga marraztu zuenean, etxea Espainiako aldean geratu zen eta bordak… Frantziako lurretan. Anitz etxetan geratu zen hori”, nabarmentzen du.\nHalere, ez da idazteko makina zaharrean sortu duen lan bakarra. Aurretik beste lan askok ikusi dute argia Luzaideko semearen etxeko liburutegian. Orduak eta orduak ematen ditu bere txokoan. 2002an, esaterako, Luzaiden Gaindi liburua argitaratu zuen Jean Baptiste Etxarren idazle baxenabartarrarekin elkarlanean. “Askotan elkartzen ginen, bertako kontuen inguruan hitz egiteko, eta, halako batean, liburu bat idaztea bururatu zitzaigun”. Handik urte gutxira, 2009an, Luzaiden Gaindi 2 lana argitaratu zuen (azken hau bakarrik idatzi zuen). Biek ala biek, herriko ohitura zaharrak, istorioak, kontakizun bitxiak, bizilagun esangura-tsuak, zein pasarte ezezagunak zituzten ardatz. “Garrantzia handia du norberak bere herriaren historia ezagutzea” dio irribarre-tsu etxeko egongelako eserlekuan eserita dagoen bitartean. Lan horiekin batera, pilotari buruzko ikerketa bat ere egin zuen.\nEuskarak eta euskal kulturak ematen diote bizipoza. Bizitzan zehar, hamaika abesti eta bertso ikasi ditu buruz, eta beste hainbeste bildu ditu ahanzturaren sasietatik berreskuratzeko helburuarekin. Luzaidar peto gisa, pazko igandea iristen denean, odolak bor-bor egiten dio Bolantak ikustean. Azaldu legez, egun horretan kanpoan bizi diren luzaidar gehienak itzultzen dira herrira dantzan egitera. “Ni ere ibili nintzen dan-tzan. Lehen, 18 urtetik gorakoek zuten dantzatzeko aukera, baina nik 15 urterekin hasi nintzen” dio pozaren pozez.\nEuskal hizkuntzari dagokionez, Aintziburuk dio euskara dezente galdu zela kanpoko jendea herrira bizitzera joan zenean. Hark etxeko hizkuntza du, eta biziki maite du. Hori dela eta, hizkuntza bera iker-tzen ibili da, eta gaurko egunean ere horrela dihardu. “Egungo euskara garbituko balitz, anitz aberastuko litzateke gure mintzamoldea. Bada hitz bat lehenik behar dela kendu, euskaldun zintzoek erabiltzen duten hitza: emakumea. Gurean emaztea dugu. Emakume hitzaren esanahia da izaki bat umea egiten duena. Gure aldean emazteek ez dituzte umeak egiten, haurrak baizik”, azaltzen du. Hala, hizkun-tzaren alde egindako lanarengatik, ohorezko euskaltzain izendatu zuten 2014an. “Nik egiten nuen lana ez zen Euskaltzaindiak estimatzeko adina, baina estimatu nuen anitz”.\nEuskara hitzetik hortzera, Luzaideko semeak Iparraldeko Irulegi Irratian eta Pirinioko Irati Irratian parte hartzen du. Azken honetan, garai bateko kontuak zein gaurkoak izaten ditu min-tzagai, eta beti amaitzen du saioa bertso edo abesti ezezagun batekin, entzuleen belarria goxatzeko xedearekin.\nUrteak joan eta urteak etorri, aspaldiko joera izan dute herriko seme-alaba askok etxea atzean utzita, ogiaren bila joatea. Aintziburuk, berriz, irmo jarraitu du bere sustraietara loturik , biziki maite baitu bere herria. Orain, bere liburuaren azken ukituak ematen ari da eta guztia aurreikusi bezala irteten bada, udazkenerako ikusiko du argia historialariaren azken lanak. Bien bitartean, euskal hizkuntza aztertzen jarraitiko du. Ahaztuak edo erabiltzen ez diren hitzak hartu eta euskaldunen mintzamoldean txertatuz. Guztia euskaldunen bihotzak, euskarak, luzaroan osasun-tsu egin dezan taupaka.\nDiario de Noticias, 27 de Marzo de 2015\nORREAGA FUNDAZIOAREN ASANBLADA OROKORRA / ASAMBLEA GENERAL DE ORREAGA FUNDAZIOA\n23/03/2015 Noticias / Berriak\nORREAGA FUNDAZIOAREN ASANBLADA OROKORRA\nASAMBLEA GENERAL DE ORREAGA FUNDAZIOA\nHonez gain, aipatu dugu, Orreaga Fundazioa osatzen duten pertsona guzien parte hartzen eta babesarik gabe, batzordearen lana elikatzen duen oinarria faltako zaiola.\nHorreagatik espero dugu datorren bilerara etorriko zaretela eta bertan elkarren berri, egin diren gauzaz eta eginez direnez hitz egin eta aztabaidatuko dugu.\nQueremos manifestaros que sin la participación y el apoyo de las diferentes personas que componen Orreaga Fundazioa, al trabajo que desarrollamos la Junta le falta la base que la sustenta. Por tanto os pedimos que acudáis a la próxima bilera, donde además de informaros de cuanto hacemos, debatamos las propuestas que aparezcan.\nMartxoaren 28an, larunbatean, 10:00etan\nZabaldi Elkartean, Manuel de Falla, 11 kalean (Iruñeko Arrosadia Auzoan).\n01. Lehendakariren ongi etorria.\n02. Orreaga fundazioaren historioa.\n02. 2014an zehar gertatutako jarduerak.:\n– Iruñean Kantuz, Iruñeko Kantu Jira, Beste Kantuz,\nKapareren Kantuz Taillerrak.\n– Abenduaren 3an. Nafarren Biltzarra.\n– Orreaga Gatazka.\n07. 2015ko Egitaraua eta non parte hatzen du Orreagak.\n08. Elkartetiko arremanak.\n09. Orreaga bultztzeko bide eta pertsonak berriak.\n10. Beste batzuk.\n01. Saludo de Presidente.\n02. Trayectoria de Orreaga Fundazioa.\n02. Actividades desarrolladas durante el 2014:\n– Nafarren Biltzarra.\n– Batalla de Orreaga.\n07. Programa para 2015 y participación de Orreaga en\n08. Relación con los Elkartes.\n09. Nuevas formas y personas para impulsar Orreaga.


Onena Helduen Familia Jokoak – Online Porn Free Jokoak\nGozatu Interaktiboa Tabu On Best Familia Helduen Jokoak\nOnena Familia Helduen jokoak da azken porno joko plataforma bat, non bakarrik izango duzu aurkituko tabu fantasiak. Ez dio axola zer egiten duzu barregarriena, orduan, familia, egiten dugu. Eta egiten dugu forma berriak sexu-jokoak sortzen dira, HTML5 erabiliz, teknologia berrien online joko munduko zein ekartzen hainbeste aldaketa eta hobekuntza. Lehenik eta behin, jokoak gure gunean lanean ari dira gailua edozein izan dezakezu. Ez dio axola baduzu, bisita gurekin bat ordenagailu, smartphone edo tablet, gai izango duzu play jokoak horiek zuzenean sartu zure nabigatzailean, ez deskargatu eta ez zatikako., Beste gauza bat hori da, handia buruz berri horiek jokoak ere, ez dira bat etorriko askoz konplexuagoa jokatzeko, hobeto grafikoak eta mugimendu motore egingo pertsonaiak bizia, eta ez, besterik gabe, itxura estatiko marrazkiak. Joko horietako batzuk, nahiz eta etortzen ahostun baino gehiago elkarrizketa, zein izango baffle duzu.\nBaina gauzarik onena gure gune da, izan ere, hori egitea lortu dugu guztiak jokoak doan eskuragarri guztiontzat. Ez duzu ezer egin behar, jolasten aurretik, horiek baino beste berresten zarela 18 urtetik gorako. Behin hori egin duzu, izango duzu free arakatu eta gozatu dena gure bilduma. Ehunka ordu unrepeated sexu joko da zain duzu gure plataforma. Irakurri gehiago paragrafo beherago!\nAskotan, Sexu-Jokoak Familia Tabu Dugu Hemen\nBila jokoak nabarmendu behar dira bilduma honetan, behar izan dugu askatasuna aukeratzerakoan bakarrik horietako onena. Tabu fantasia bat da, ezagunena eta guztiak sortzaileak dira jarriz gure jokoak gai honen inguruan. Izan dugu, gure taldeak probatu play jokoak guztiak aurretik kargatzeko horiek liburutegi horretan. Aldi berean,, ziur egin genuen, besteak beste, jokoak guztiak kategoria tabu hori aurkitu ahal izango duzu., Ez dira sexuaren jokoak protagonista mommy eta semea fantasiak zein dira gehien popular horiek guztiak, baina, halaber, etorri hardcore jokoak protagonista aita alaba ekintza, anai-arrebak madarikatu eta batzuk awesome joko hau gozatu ahal izango duzu hardcore orgies osoa familiak. Dugu, nahiz eta sexu-jokoak grannies eta grandpas eta nahiz eta osaba-izebak.\nAgian ez duzu uste, baina, halaber, ezaugarri aukeraketa bat gay familia sexu-jokoak, eta bertan anaiak dira lortzean dirty brothers beren gelak eta dads erakusten dira beren seme-nola egin behar dute, behar bezala zurrupatu dick bat. Aldi berean, arritxu gure gune gozatu ahal izango beren tabu fantasiak. Dugu lesbianak sexuaren jokoak arrebak madarikatu, moms aprobetxatuz, bere alabak eta beste asko jokoak indartsu emakumezkoak ikuspegia zein dira jokatu ikuspuntutik, arreba edo alaba.\nDugu, nahiz eta ezaugarri parodia sexu-jokoak bilduma honetan, hainbeste sexy chicks marrazki bizidunak, anime edo filmak. Familia batetik bezalako ikuskizunak Family Guy, Simpsons, Game of Thrones eta beste asko dira lortzean sartu tabu abenturak mundu birtualean Onena Helduen Familia Jokoak.\nBikaina Helduen Joko Plataforma, Gaur egungo Porno Gamer\nNoiz nahi duzun play porno bat joko duzu, asko guneak aukeratzeko. Baina, beraz, horietako asko, benetan gidatzeko pertsona kanpoan helduen joko mundu eskainiz okerragoa da erabiltzaile-esperientzia. Crappy guneak paywalls, iragarkiak gogaikarriak eta clickbait jokoak dira nonahi. Hala eta guztiz ere, hemen gaude, gauzak aldatzeko eta guk alternatiba bideragarri bat izan daiteke edozein sexu hodi daude. Horren ordez, behaketa porn, erreproduzitu ahal izango duzu gure webgunean, eta bat jasoko duzu antzeko erabiltzailearen esperientzia atsegin bat lortuko duzu, gune bezala PornHub. Besterik gabe, edukiak arakatzeko, aukeratu joko bat eta sakatu play botoia., Gauza zamak sortu zuzenean zure nabigatzailean, eta, ondoren, jolastu ahal izango da, etenik gabe by iragarkiak. Ahal izango duzu, nahiz eta tasa gure jokoak eta laguntza erkidegoko ekarri aurrera onena edukia gure gune, eta elkarreragin dezakezu beste jokalari iruzkina atal gunean. Eta guztiak, hau da, erabat doakoa, gabe edozein forma erregistroa. Besterik gabe, zatoz eta play hardcore familia sexu jokoak gure gunean. Eta ziurtatu gurekin laster-marka, delako ekarri dugu berri sexu jokoak aste bakoitza.


Mentxu Alkorta - Wikipedia, entziklopedia askea.\nErrezu, 2021eko urtarrila (73/74 urte)\ndantzaria, trikitia eta dantza irakaslea\nMentxu Alkorta Arzak (Donostia, Gipuzkoa, 1947-Errezu, Nafarroa Garaia, 2021eko urtarrilaren 24a) dantzari profesionala eta trikikilaria izan zen.\nDantza klasikoan formatu zen eta ostean Anexa Euskal Herriko lehenengo dantza garaikide konpainiako kide izan zen. Dantza garaikidean dantzari profesionala izan zen. Anexa konpainia desegin zenean dantza akademia zabaldu zuen Oiartzunen eta irakasle jardun zuen urteetan. Akademia hartan hainbat dantza diziplina lantzen ziren: garaikidea, klaketa, foxtrota, swinga, tangoa zein balsa. Jardunaldiak ere antolatzen zituzten, urtean behin kanpoko dantzariak gonbidatuta. Maiatza Dantzan jaialdiaren lehen urratsak Alkorta buru zen taldeak eman zituen Oiartzunen. Jaialdiaren bidez Europako dantza garaikidearen tendentzia berriak ezagutzera eman nahi izan ziren.\nDantzan ez ezik, musikan ere formatu zen Mentxu. Hemezortzi urterekin pianoko karrera egin zuen, gero akordeoi handiarekin hasi zen, eta hogeita hamar bat urterekin, trikitiaren mundura heldu zen. Urteetan trikiti bikote izan zen Gema Sisitiagarekin. 1986an dantzari esker batu eta Oiartzungo trikitilari zaharren aztarnak bilatzeari ekin zioten. Horien doinuak jaso eta moldatu egin zituzten, gero herriz herri jotzeko. Lehenengotako emakume bikotea izan zen Euskal Herriko trikitiaren historian.\nMentxuren aitona ere soinujolea izan zen, familiatik zetorkion beraz trikitiarekiko lotura. Urteetan plazarik plaza ibili zen Alkorta, aitonarena izandako soinuarekin, Sistiaga lagun hartuta. 2012an disko batean ere parte hartu zuten. Euskal Herriko Trikitixa Elkarteak trikiti pieza zaharrak berreskuratzeko helburuz argitaratzen duen Faborez bildumarako grabatu zuten.\nTrikitiaren jaialdi batean Mentxu Alkortaren eta Mertxe Olidenen ahotsek txalo zaparradak eragin zituzten, buruz buru aritu baitziren deman (2006).\nLizarra eta Estellerriko euskararen aldeko Garean elkarteko kide ere izan zen Mentxu, 2008an hurbildu zen, elkartea Mintzakide egitasmoa martxan jartzeko prestaketa lanetan ari zenean. Bera izan zen lehenengo dinamizatzailea. Lizarran Kantuz ekimenean ere partaide aktiboa izan zen. \n↑ dantzancom. «Mentxu Alkorta dantzaria eta soinujolea hil da» dantzan.eus (Noiz kontsultatua: 2021-01-26).\n↑ «Mentxu Alkorta dantzaria eta soinujolea hil da» Argia (Noiz kontsultatua: 2021-01-26).\n↑ Mentxu eta Gema trikitilari bikotea. Gara, 2000.[Betiko hautsitako esteka]\n↑ «Mentxu Alkorta Arzak hil da, trikitiaren munduan bide urratzailea» Oarsoaldeko Hitza 2021-01-25 (Noiz kontsultatua: 2021-01-26).\n↑ a b «'Faborez 05+bat' diskoa: soinujole beteranoei entzuteko aukera» El Diario Vasco 2012-07-07 (Noiz kontsultatua: 2021-01-26).\n↑ «euskalherria.com - GARA - Paperezkoa: 20061112 Kultura» gara.naiz.eus (Noiz kontsultatua: 2021-01-29).\n↑ El euskara se hace oir en la calle. Noticias de Navarra.\n↑ kotarro. (2021-01-26). «Garean elkarteak bere kide bati agur esan behar izan dio: Mentxu Alkorta» Kotarro (Noiz kontsultatua: 2021-01-29).\nMentxu Akorta eta Gema Sistiaga eitb-en 2013\nOrriaren azken aldaketa: 2 abuztua 2021, 12:42.


Mailegatutako liburuak itzultzeko kutxa ireki dute - Orio - Karkara.eus\nMailegatutako liburuak itzultzeko kutxa ireki dute\nKarkara 2020-05-14 12:53\nHerritarrek etxean dituzten mailegatutako liburuak kultur etxeko atearen ondoan dagoen kutxan entregatu behar dituzte. Itzulitako liburuak kutxatan gordeko dira bi astez.\nOrioko Kultur Etxeak itxita jarraitzen du oraingoz, baina liburutegiko liburuak maileguan hartu daitezke. Aldez aurretik eskaera egin behar da horretarako, liburutegia@orio.eus helbidera idatzita edo 943 833 377 telefono zenbakira deituta. Eskatutako liburuak kultur etxeko sarreran jaso beharko dituzte erabiltzaileek. Bestalde Herritarrek etxean dituzten mailegatutako liburuak itzultzeko, kultur etxeko atearen ondoko kutxa irekita dago astelehenetik, eta hor utzi behar dira maileguan hartutako liburuak. Itzulitako liburuak kutxatan gordeko dira bi astez.\nLiburuak maileguan hartzeko telefonoz eskaerak egiteko ordutegia hurrengoa da: 11:00etatik 13:00etara eta 16:00etatik 18:00etara. Maileguan eskatutako liburuak jasotzeko ordutegia da 09:00etatik 13:00etara bitartean eta 16:00etatik 18:00etara bitartean. Norbaitek ordutegi horretan ezin badu, telefonoz hitz egin behar du Miren Andueza liburuzainarekin, nola egin adosteko.


GIZARTE EKINTZA BOLUNTARIO BAT - Donibane Lohizune Hondarribia Lasterketa\nDonibane Lohizune – Hondarribia Lasterketako antolatzaileek edizio bakoitzarekin giza-helburu bat bilatzen dute. Urtero irabazi-asmorik gabeko elkarte ezberdinak aurkeztutako proiektuen artean bat aukeratzen dute eta izen ematetik lortutako irabazien zati handi bat ematen zaie.\nHorrela, urtez urte Donibane instituzio eta erakunde ezberdinak lagundu ditu, adibidez Gipuzkoako Elikagaien Bankua edo Euskara eta Ikastolak Iparraldean sustatzen duen taldea.\nHalaber, urtero proiektu berriak baloratu egiten dira diruz lagundu ahal izateko\nGaur egun lasterketa antolatu eta eutsi egiten da 400 pertsonen lan boluntarioari esker. Urtean zehar boluntario hauek egiten duten lanari esker, eta batez ere lasterketa egunean egiten duten lanari esker (Meta montatu, partehartzaileei laguntza eman, gurutzebideetan egon) proiektu hau errealitate bat da.\nDortsalak banatzen edo poltsak prestatzen laguntzen duten senideak. Ezkuzabaltasunez laguntzen duten pertsonak Donibane lasterketa kirolez betetako ekitaldi alai eta familiar bat izaten jarrai dezan.\nHalaber pertsona hauek urtean zehar egiten duten lanari esker, eta bereziki lasterketaren aurreko egunetan egiten dutenari esker, urtez urte eskeini dezakegu Euskal Kostaldean ospatzen diren kirol-ekitaldieen artean gailenetariko bat dena.


Herrietako taldeen jarraikortasunari buruz 1ERATU mintegian\nAbenduan amaitu zen Euskaraldiak milaka euskaltzale aktibatu eta batzordeak sortzea eragin du. Bigarren edizioaren prestaketa lanetan gauden honetan, talde horien eraginkortasunaz eta iraunkortasunaz hausnartzeko lan ildo berri bat jarri du abian Euskaltzaleen Topaguneak: 1ERATU, herrietako mugimendu eta talde horiei guztiei antolatzeko eta…\nAmaitu da Euskaraldia, 11 egun euskaraz ariketa soziala. Euskaraldiaren biharamunean gaude eta bateren batzuk ajea ere izango duzue akaso. Eskerrak emateko garaia da. Eskerrak emateko garaia da ariketan parte hartu duzuen 8.100 Ahobizioi eta Belarriprestoi. Kontzeptu horiek ezin dira egun batetik…\nAbenduaren 3an, Euskararen Nazioarteko Egunean amaitu da Euskaraldia. Urtero bezala, Tolosaldeko herrietan ekintza desberdinak antolatu dira egun horren bueltan eta herri gehienek ‘Euskarak 365 egun’ leloa plazaratuz argazkia atera dute Euskaraldiko partaide nahiz gainerako herritarrekin. Jarrain bildu ditugu Tolosaldeko herrietako…


Ayuntamiento de Huarte/Uharteko Udala - Errenta tarte berria\nAlbisteak > Errenta tarte berria\nErrenta tarte berria\nUharteko Udalaren ustez, kirola praktikatzea, kultura, hezkuntza edo gizarte-ongizatea funtsezko jarduerak dira pertsonen garapenerako.\nHorregatik, jarduera horiek antolatzeaz gain, baliabide ekonomiko gehien dituzten pertsonen pribilegioa izan ez daitezen, jarduera horien praktika sustatzen du, familien diru-sarrerekiko alderantziz proportzionala den diru-laguntzen politika baten bidez, horretarako errenta-tarteen sistema bat aplikatuz. Hau da, gehiago laguntzen du diruz baliabide gutxiko familia batek ordaindu behar duen prezioa, eta gutxiago familien diru-sarrerak handiagoak direnean.\nIldo horretan, pixkanaka errenta-tarte berriak sortu dira, sistema bidezkoagoa eta proportzionalagoa izan dadin.\nEz da gauza bera urteko errenta 20.001 eurokoa, 30.000 eurokoa edo 50.000 eurotik gorakoa izatea, beraz, kopuru horietan beste errenta-tarte bat ezarri da proportzionaltasuna handiagoa izan dadin eta diru-sarrera desberdinak dituzten pertsonek berdin ordain ez dezaten.\nAldaketa horrek, tarte horiei eragiten diena, indarrean sartuko da datorren urtarrilaren 1etik aurrera. Beraz, onuradun izan daitezkeela uste duten pertsonei gomendatzen diegu udal bulegoetara jo dezatela diru-sarreren egiaztagiri batekin (errenta aitorpena, pentsioa...) edo e-postaz igorri declaracion-aitorpena@huarte.es, aipatutako aldaketak aplikatu ahal izateko.\nJakina denez, emandako datu horiek Datu Pertsonalak Babesteari eta Eskubide Digitalak Bermatzeari buruzko 3/2018 Lege Organikoan ezarritakoaren arabera tratatuko dira.


Musical.ly-n pribatutasuna nola kudeatu, bideoak edota pertsonak nola salatu eta blokeatu – Didaknet\nMusical.ly sare sozial bat da, eta bideoak grabatzeko edo zuzenean emateko balio du. Bideo horiei musika gehitu ahal zaie eta sare sozial horrek aukera asko eskaintzen ditu, kamera geldo edo azkar grabatu ahal da, eta, era berean, irudiak ere editatu ahal dira.\nSortu zenetik bi miloi erabiltzaile baino gehiagok deskargatu egin dute, eta nerabeen artean arrakasta handia lortu du. Hortaz, datu horiek behin ikusita, badakizu semeak edo alabak Musical.ly sare sozialean kontu bat ireki duenetz? Eta badakizu nola kudeatu datu pertsonalak? Edo nork ikusi ahal ditu bere bideoak?\nMusical.ly sare soziala da, eta irudimena eta sormena bultzatzen ditu. Hala ere, sare soziala denez, pribatutasuna ondo kudeatu behar da eta pertsona ezezagunak ez dira onartu behar, bestela horrek hainbat arrisku ekar litzake. Gainera, Facebookera, Instagramera edo YouTubera igo daitezke bideoak.\nArazoak saihesteko, azalduko dizuegu pertsona ezezagunak nola blokeatu, nola salatu eta nola kudeatu pribatutasuna.\nMusical.ly-n pribatutasuna nola kudeatu\nSilueta sakatuko dugu, beheko eskuinean, gure profilean sartzeko\nGoiko partean, gurpila sakatu eta “Aukerak” agertuko da. Behin sartuta, bilatu “Pribatutasuna” eta eskuinerantz mugitu kurtsorea pertsona ezezagungandik babesteko.\nMusical.ly-n jasotako iruzkin bat nola salatu.\nIruzkin mehatxuak edo desegokiak ikusten baditugu, sala ditzakegu.\nBunbuiloaren bidez, sakatu hiru puntutxuak “Iruzkinak” atalean sartzeko. Iruzkin desegokia ez dena sakatu eta hainbat aukera agertuko dira, “abusu bat jakinarazteko” aukeratu.\nMusical.lyn kontu bat nola blokeatu edo salatu\nSare sozial honetan baten batek zirikatzen bagaitu, edo pertsona ezazagun batek eskaera bat bidaltzen badigu, blokea dezakegu.\nBlokeatzeko pertsona horren profilean sartu behar dugu, bere irudia sakatuz, eta pantailan agertzen denean, goiko eskuinean hiru puntu zuriak agertuko dira. Sakatu eta “Erabiltzaile hau blokeatu” aukera sakatu. Era berean, bere portaera txarra bada, “abusua jakinarazi” ere aukera dezakegu.\nMusical.ly-n bideo bat nola salatu\nBideo bat ikusten badugu, eta egokia ez dela iruditzen bazaigu, sala dezakegu.\nBeheko eskuinean ikur bat ikusiko dugu hiru puntutxuekin. Sakatu eta agertuko da “abusua jakinarazi”. Aukeratu eta azaldu behar dugu zergatik (pornografikoa…)\nbideoakmusicakMusical.lypertsona ezezagunakpribatutasuna kudeatusalatuzuzenean


Euskal Hirigune Elkargoaren\nErreserba bidezko geldilekuak\nTransdev Urbain Pays Basque (TUPB) Transdev taldearen adar bat da, bidaiarien HEGOBUS garraio sarea ustiatzen duena Euskal Hirigune Elkargoarentzat, 8 urterako (2016-2024) Zerbitzu Publikoko Eskuordetza (ZPE-DSP) kontratu batez .\nHiriko talde garraioa zerbitzu publikoa da eta, halatan, haren antolatzea tokiko kolektibitateen ardura da. Atxikirik diren herrien lurraldea da sareak zerbitzatzen duen lurraldea.\nEuskal Hirigune Elkargoaren hegoaldeko eremuan biltzen dira Ahetze, Ainhoa, Arbona, Azkaine, Biriatu, Ziburu, Getaria, Hendaia, Donibane Lohizune, Senpere, Sara eta Urruña herriak, guztira 270 km² zabal den eremuan.\nTUPB konpainiaren eta Euskal Hirigune Elkargoaren arteko partaidetza izpirituak HEGOBUS sare berria sortu zuen 2016ko irailaren lehenean. Egun, HEGOBUS sareak honako hauek proposatzen dizkie Hego Lapurdiko 64 863 biztanleei :\nTransdev Urbain Pays Basque konpainiaren langile taldea 20 langilek osatzen dute; haietan, 15 autobus gidari eta merkataritza aholkulari bat ditugu, kalitatezko zerbitzua ematen egunean-egunean.\nAutobusek mugikortasun urria dutenentzako arrapalak dituzte eta geldialdiak adierazteko hots eta irudizko seinaleak, autobusaren barnean; bidaiariak eroso eta giro atseginean bidaiatzeko goi teknologia eskaintzen dute.\nEskola garraioen araudia\nEuskal Hirigune Elkargoaren Garraio Sarea


Berdintasun saria Udaberriri — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Hemeroteka › Berdintasun saria Udaberriri\nJaizkibel konpainia parekideak dantza talde tolosarraren ibilbidea omendu zuen ostiralean berdintasun arloan egindako aurrerapausoak direla-eta\nUdaberri Dantza Taldeak berri on eta pozgarria jaso zuen uztailean, Hondarribia Berdintasunaren Hiria sarian izendatu baitzuen Hondarribiko Jaizkibel Konpainia parekideak azken urteetan berdintasunari dagokionez, tradiziozko ekitaldietan emakumeen parte hartzea ahalbidetu duten elkarteen ibilbidea nabarmentzeko helburuarekin. Dantzari tolosarren kasua adibide garrantzitsu izan da izendapenean; izan ere, duela bi urte, 2013 urtean, emakumeek lehen aldiz hartu zuten parte San Joan eguneko bordon-dantzan, eta, geroztik, emakumea festetako ekitaldi nagusiaren parte da. Horrela, bada, orain gutxi Italiatik itzuli den dantza taldeak ostiralean jaso zuen saria Hondarribiko kultur etxean egin zen ekitaldi berezian, herriko jaiak hasi eta bete-betean.\nTalde tolosarrarekin batera, Donostiako Kresala eta Zumarragako Irrintzi Taldeak ere saritu dira, eta eurek ere jaso zuten izendapena ostiralean. «Saria emakumeen parte hartzea festetan tradizioa aldatu gabe, gatazka handirik gabe eta erakundeen laguntzaz ahalbidetu duten ekintza positiboentzat da. Hiri eta esparru ezberdinetan, ekitaldien mamia aldatu gabe eta naturaltasunez, emakumeen parte hartzea lortu duten elkarte eta erakundeen izenean», azaldu zuen konpainiak,\nLehen aldiz ospatu den sariketako epaimahaikide izan dira Garbiñe Biurrun epailea, Maialen Lujanbio bertsolaria, Nieves Alza Txingudi Saskibaloi Elkarteko presidente izandakoa, Paul Rios bakearen eta giza eskubideen aldeko aktibista, Hondarribiko urrezko domina jaso zuena, eta Xabier Lapitz kazetaria. Ekitaldian, besteak beste, Izaskun Landaida Emakundeko zuzendariak eta berdintasun arloko beste hainbat eragilek ere parte hartu zuten.\nDantza taldearen ikasturte berria hastear dagoen honetan, hilaren 21ean hasiko da, eskuragarri daude jada talde eta ordutegi berrien zerrendak eta informazioa Udaberriren webgunean (www.udaberri.eus). Informazioa Igeralde kalean kokatzen den lokaleko atean ere jarriko da, eta, bestalde, izen-ematea ikasturte osoan zabalik mantenduko da.\nUdaberri dantza taldeko kideak, epaimahaikide eta berdintasun arloko zenbait eragilerekin. / DV


Antzinaro Berantiarra Euskal Herrian - Wikipedia, entziklopedia askea.\nAzken Antzinaroa edo Antzinaro Berantiarra deitu izan zaio antzinaroaren eta Erdi Aroaren tarteko aldi historikoari. Beste era batean esanda, V-VIII. mendeak, gutxi gorabehera, hartzen ditu aldi horrek. Mende hauek giltzarri izan ziren euskaldunen historian, izan ere, baskoi izenarekin, protagonismo berezia izan baitzuten euskaldunek Europako herrien artean. Hain aldi garrantzitsua izanik ere, historiografiaren aldetik ezjakintasunaren eta aurreiritzi ideologikoen mende egon da. Arkeologiaren alorrean azken urte hauetan egin diren zenbait aurkikuntza garrantzitsuri esker, mende hauei buruz genituen ezagutza asko hankaz goratu egin dira.\nEuropako historia sakonen markatu duten fenomenoetako bat, dudarik gabe, migrazio mugimendu handiak izan dira, mende askotan gertatu baitziren, eta dramatikoak izan ziren sarritan. Gaur egun, gertaera hori iraupen luzeko fenomeno tipikotzat hartzen dute historialariek, historiaurreko migrazio mugimenduekin hasi eta XIII. mendean, Errusia eta Hungariaren gaineko mongolen presioarekin bukatu baitziren.\nBi mila urte baino gehiago izan ziren beraz herri nahasketa handi hau ikusi zutenak, eta, esan dugun bezala, Europaren etorkizuna markatu zuten. Inbasioak akademikoki, ohituagoak gaude hitz horrekin ez ziren bada izan noizbehinkako pasarteak, ez pasarte bakanak, aitzitik, gure iraganaren konstante iraunkor eta sakona dira. Gaia ondo ezagutzen duen batek seinalatzen zuen bezala, Europa mendebaleko eta hegoaldeko biztanleriaren egonkortasuna, hain erraz gertaera mugiezintzat hartzen duguna, aski egoera berria da, Europako ekialdeak oraindik iritsi ez duena (L. Musset). Duela ia hogeita hamar urte idatzi baziren ere, Balkanetako gertaerak ikusirik, guztiz gaurkoak gertatzen dira hitz horiek.\nLehenengo milurtekoaren bigarren erdiaren parte handi batean Pirinio mendebalaren inguruetan bizi izan ziren zenbait gertaeraren analisia egitea da analisi sintetikoa, nahitaez atal honen helburua. Ageriko gauza da, esandako guztiaren argitan, geografia inguru horretan migrazio mugimenduek izango zuten indarra. Ez ditugu hemen aztertuko lekualdatze horiek eragin zituzten arrazoi sakon, nahasi eta askotarikoak, baina gogoratuko ditugu, L. Musseti jarraiki, K. o. IV. mendetik aurrera izan ziren mugimenduen daturik adierazgarrienak. Lehen uholde handia laugarren eta bosgarren gizaldien artean gertatu zen; ezaugarri nagusiak migrazio mugimenduen hedadura handia (Pontoko estepatik Iberiar penintsularaino), eta Inperioaren barnean izan zituen efektu dramatikoak izan zituzten. Hunoak, alanoak, bandaloak, sueboak, burgundiarrak eta godoak izan ziren mugimendu horren protagonista nagusiak. Alabaina, haiek sortutako egitura politikoak godoenak izan ezik, guztiz pasakorrak izan ziren.\nAskoz ere iraunkorragoak izan ziren bigarren mugimendu baten ondorioak; haren protagonistek Inperioaren parte handi bat okupatu zuten V eta VI. mendeetan, eta pixkana-pixkana zabaldu ziren, erakustaldi militar handirik gabe. Hori dela-eta, ez da gauza erraza haien mugimenduak denboran zehaztasunez kokatzea. Frankoek Europako etorkizunean izango zuten protagonismo erabakiorrarekin erakutsiko dute ondoen bigarren migrazio mugimendu honen sendotasuna. Lehorreko migrazio horiekin batera, Europako Atlantiko aldean izan ziren V. eta VI. mendeetan itsasoko migrazioak ere, heruloak, saxoiak, angloak, jutoak, piktoak, eskotoak eta bretoiak tarteko zirela. Seigarren mendearen hasieran, baretzen hasiko dira migrazioen astinaldi horiek, eta formazio politikoak hasiko dira sortzen, Europako mapa gauzatuko dutenak, nahiz eta duda-mudazkoak izan oraindik. Vouilléko garaipenaren ondoren (507), frankoek Galiaren parte handi bat hartu zuten, eta erreinuaren hiriburua Toledora aldatzera behartu zituzten bisigodoak. Anglosaxoiek Bretainian eta ostrogodoek Italian osatzen zuten protagonista nagusien zerrenda, beste herriak ere ahaztu ezin diren arren (sueboak, burgundiarrak, alamanak, bavariarrak); baina berehala beretuko zituzten haien egitura politikoak, bisigodoek lehengoenak, eta frankoek gainerakoak. Egonkortasun politiko hura ordea itxurazkoa zen, eta ez zuen askorik iraun. Justinianok, antzinako Erromatar Inperioaren pars Occidentis hura berreskuratzeko ahaleginetan, erreinu ostrogodoa desegin zuenean, lonbardiarrek bete zuten ostrogodoek utzitako hutsunea; hala, beren lurraldeak utzi zituztenean Italian sartzeko, domino efektu bat eragin zuten, hainbat herri mendebal aldera erakarriko zituena (avaroak, bulgariarrak, eslaviarrak).\nMigrazio uhin horien ondoren, VII. mendean zehar, nolabaiteko lasaitasun aldi bat ezagutuko du Mendebaleko Europak.\nMende horretan ez zen kanpotik presiorik izan, baina itxura besterik ez zen. Gertu zegoen ordurako Europa kristauaren kontrako bigarren erasoaldi bat L. Musseten hitzetan, VIII. mendean hasiko zena. Demografiaren aldetik, eragin nabarmena izan zuen gure kontinentearen ekialdeneko parteetan, herri eslaviarrek hartuko baitzituzten ia osorik. Europa mendebalean, berriz, ondorioak gehiago izan ziren politikoak.\nIberiako Penintsulako parte handi bat errealitate berri eta ahaltsu baten mende geratuko da, luzaro geratu ere, islamaren mende alegia. Izan ere, Europako bihotzaren kontra egindako erasoak huts egin zuen arren, ardura handia izan zen islama kristau munduarentzat, mende asko iraun zuena.\nEskandinaviako leherketa handia izan zen Europako mendebalak pairatu zuen azken astinaldia, baina haren mugimenduak, gure geografia eremuari dagokionez, atal honetako muga kronologikoetatik kanpo geratzen dira.\nPirinio mendebaleko eremuaAldatu\nSakontzeko, irakurri: «Herri barbaroen inbasioak Euskal Herrian»\nVI. mendea arteAldatu\nPirinio inguruak, jakina, ezin izan zuen Europako patua markatuko zuen migrazio uholde izugarri horretatik aparte geratu.\nInbasioen hasieratik bertatik, Pirinioak izango dira suebo, alano eta bandaloen Hispania erromatarrean sartzeko ahaleginen gertaleku nagusia. Lehen unean, Pirinioetako igarobide nagusietan ziren defentsa sistemek geldiarazi zituzten, baina Akitania eta Novempopulaniako zabaldiak ostu ondoren, Pirinioak igaro (409), eta penintsulako euskal lurrak gurutzatuz, hegoalderantz egin zuten.\nGeroxeago, beste talde bat, bisigodoena oraingoan, sartuko zen penintsulan; zenbait gorabeheraren ondoren, Inperioko federatu bihurtuta bukatu zuten, bandalo eta alanoen kontrako borrokan. Walia eta Honorioren arteko itun batek ordea (418), gertaeren ildoa aldatuko zuen: bisigodoek Aquitania Seconda jasotzen dute beren herriarentzat, eta penintsulatik alde egiten dute, Pirinioen iparraldean, Regnum Tholosanum berria osatzeko.\nHurrengo urteetan (418-507) hiru gertari nagusi izango dira, batez ere gure eremuari eragingo diotenak, eta, horren ondorioz, hango egonkortasuna hautsiko dutenak: aurrena, sueboen espantsionismoa, hainbat gertaera eragingo duena eusko lurretan; bigarrenik, bagauda higikundea, Inperioko hainbat eskualde astindu zuen matxinada bortitza (horien artean, Ebroren erdiko ibarrekoa); hirugarren, bisigodoen esku hartzeak aipatu behar dira: bisigodoak, Akitaniatik abiatuz, gure geografia eremuan jardungo dira, lurrak kontrolatu eta ordena berrezartzeko kanpainetan, bai bagauden kontra, bai sueboen kontra; prozesu luzea izan hori, Tarraconensearen kontrako Eurikoren eraso gogorrarekin (472), gudaroste garrantzitsuen sarrerarekin (494), eta, azkenik, egoerak berez ekarri zuen bisigodoen behin betiko finkatzearekin (507) bukatu zena. Aipatu beharrekoak dira, azkenik koadroa osatzeko, heruloen eta saxoien erasoak Bizkaiko golkoan, Hidazio eta Sidonio Apolinarren lekukotasunetan jasoak.\nGertaera horiek, hain segidakoak eta traumatikoak izanik, nahitaez izan behar zuten eragina euskal lurretan; izan ere, erdi erditik gurutzatzen zituzten lur horiek espedizio militarren joan-etorrien lekuko mutuak izan ziren komunikabide garrantzitsuek.\nHala ere, ez dirudi oso aktiboa izan zenik gure geografia eremuko biztanleen jarrera (ezagutzen diren lekukotasunen arabera), eta kontraste handia egiten du VI. mendearen bigarren erditik aurrera erakutsiko duten dinamismo izugarriarekin.\nVI. mendetik aurreraAldatu\nSakontzeko, irakurri: «Domuit vascones»\nPirinioen hegoaldean, ondo ezagunak dira garai hartako kronikariek jasotzen dituzten gertaerak. 581ean hasi zen baskoien kontrako Leovigildoren kanpaina, baskoien eta bisigodoen monarkiaren arteko mendeetako liskar aldia, askotan eta askotan aztertu eta eztabaidatu dena. Juan Biclarokoak dioenez, Leovigildo erregeak Baskoniako parte bat hartu eta Victoriaco izeneko hiria sortu zuen, Gasteiz, Bitoriano edota Arabako inguruko beste lekuren batekin identifikatu izan dena.\nPasarte horren ondoren, behin eta berriz agertuko dira kroniketan baskoien eta bisigodoen arteko borrokak, gure mendeko bibliografiak ere asko landu dituenak.\nGai hau orain sakon aztertu ezin badugu ere, esan beharra dago badela borrokaldien lekukotasunik Rekaredo, Gundemaro, agian Sisebuto, Suintila, Txindasvinto, Rezesvinto, Wamba, eta azkenik, Rodrigoren erreinaldietan.\nAlegia, bederatzi errege godok, gutxienez, mugitu behar izan zituzten beren armadak penintsulako baskoiak kontrolatzeko eta menderatzeko ahaleginetan. Ez zuten inoiz beren asmoa oso-osorik mamitu.\nBaskoien ekimenetako batzuk handiak izan ziren. Rezesvintoren erreinaldian, adibidez, 653. urtean, Zaragozari setio jartzera iritsi zen espedizio batean parte hartu zuten. Kasu horretan, monarkia bisigodoko erregenahia zen Froiaren aliatu gisa zetozen.\nTajon, Zaragozako apezpikua, gertaera horien lekuko izan zen; hiri barnean zegoen setioaren garaian, eta gutun batean eman zion setioaren berri bere Bartzelonako kide Kirikori. Froia Rezesvintoren kontra altxatu zen dio, eta, krimen hori zela eta, baskoien herri krudela, Pirinio mendietatik aterea, lurrak errautsiz batera sartu zen Iberian (?) Kristau askoren odol errugabea isuri zen. Batzuei lepoa moztu zieten, beste batzuk geziz eta era guztietako arma jaurtigaiez zauritu zituzten. Preso kopuru handia altxatu zuten, eta sekulako harrapaketak egin zituzten. Jaungoikoaren tenpluetara ere eraman zuten zorigaitzeko gerra hau. Aldare sakratuak suntsitu zituzten.\nEzpatak hartu, eta elizgizon asko txikitu zituzten, eta gorpu asko utzi zituzten lurperatu gabe, zakurrek eta hegaztiek jan zitzaten. Hitz horiek adierazten dutenez Abilio Barbero eta Marcelo Vigilen hitzetan, baskoiek, Pirinioetako eskualdean independenteak izateaz gainera, bazuten antolamendua eta indarra gai bihurtzen zituenak esku hartzeko berea baino askoz nazio ahaltsuagoen bizitzan.\nDíaz y Díazek argitaratu berri du himno bisigotiko bat, kanpainan irteten den gudaroste baten (de prefectione exercitus) agur ospakizunetarako ondua; orain argitzea ez dagozkigun baina guztiz sinesgarriak diruditen arrazoiengatik, egile honek 653ko udan gertatu zen espedizio gogorrarekin lotzen du himno hori, baskoien kontra bisigodoek egin zutenarekin hain zuzen, goian aipatu den baskoien sarrera bortitzaren ondoren. Gainera, Froia aipatzen bide da himnoaren bertsoetako batean (45. bertsoan), eta baita baskoiak ere, barbaro eta gupidagabetzat deskribatuak (31-32 bertsoak); haien bihotz gogorkeria eta paganismoaren kontra, adierazten da kristauen eskubidea, Kristoren odolak berrerosiak baitira, eta bataioak birloratuak, beren arerioen kontra.\nPirinioen iparraldean gertaerak orobat izan ziren ikusgarriak. 541ean borrokatua zen Klotario iparraldeko baskoien kontra, eta baskoiak izan ziren garaile. Barberok eta Vigilek aipatzen duten bezala, urte batzuk geroago, baskoiak beren mendietatik jaitsi zirela kontatzen digu Gregorio Tourskoak, mahastiak eta soroak suntsitu zituztela, etxeak erre, eta gatibu eraman zituztela asko eta asko, aziendak ere ostuta. Haien kontra jardun behar izan zuen Austrobaldo jeneral merovingiarrak, aski zorte txarrez ordea.\nDirudienez, VI. mendearen azken herenean, erreinu frankoaren mugetan sartu nahian zebiltzan Pirinio iparraldeko baskoiak, non kokatu bila. Lortu zuten, dirudienez; Ravenako kosmografoak (VII. mendearen bukaeran idatzitako dokumentua), esaten baitigu Akitaniari Guaskonia deitzen ziotela, edo baskoien lurra (Vasconum patria); urte batzuk lehenago Gregorio Tourskoak Novempopulania zeritzon Aktianiaren hegoaldeari, eta Pirinioetako mendialderako gordetzen zuen Vasconia hitza, Barberok eta Vigilek dakarten bezala. VII. mendean zehar Teodoberto II.ak, Teodoriko II.ak, Txariberto II.ak, Dagoberto I.ak, Pipino Heristalgoak, liskar etengabeak izan zituzten, baita frankoek 768an Akitania konkistatu ondoren ere, eta orobat Karlomagnok bere seme Ludovico Piorentzat, Orreagako hondamendiaren ondoren, Akitaniako erreinua sortu eta gero ere.\nHala bada, gai ziren Pirinioen bi aldeetako baskoiak Barberok eta Vigilek zioten bezala, garai hartako bi monarkia ahaltsuenen bizitzan, frankoen eta bisigodoen bizitzan, indarrez esku hartzeko. Karlomagnoren seme Ludovico Pioren biografoak kontatzen du, nola zeramatzan errege gazteak soinean, Padeborneko biltzarraren aurrera aurkeztu zenean, aitaren aginduen arabera, euskaldunen tankerako jantzi motz eta biribila, atorreko mahukak erakutsiz, estaliak zangoak, ezproiak oinetakoetan loturik, eta jabalina bat eskuan. Izango zuen indarrik euskaldunen izenak dio hitzez hitz Lakarrak, monarkiako seme lehena horrela aurkezten zutenean gortearen aurrean. Dudarik gabe, era horretan lausengatu nahi zituen bere mendeko borrokalarienak, eta aldi berean Luisen sarrera erreinu berrian prestatu.\nEta hementxe iritsi gara auziaren mamira.\nZein dira baskoi hauek, non bizi dira, nola antolatzen zuten gizartea? Hasteko, arrazoizkoa dirudi pentsatzea izan behar zuela ekintza haien atzetik, nahitaez, azpiegituraren bat, antolamendu militarren bat nahiz eta guztiz txikia izan, babeserako erabiliko zituzten herri gotortuak eta, hala, ere, hau baiesten zen duela gutxi: baskoien ekinaldiak primarioak ziren, instintuzkoak, inolako mekanismo konplexurik gabeak (Sayasek dioen bezala).\nEgia ote da beraz baskoi haiek, gure egunotako bardoren batek kantatzen duen bezala, turuta hutsaren hotsetara biltzen zirela, eta, etsaiak garaitu ondoren, lasai lasai etxeratzen zirela, sutondoan atseden hartzera? Ez dirudi ez oso gauza logikoa, eta sinesten nekeza da. Laburturik ikusiko ditugu orain garai honetako auzi eztabaigarrienetako batzuk.\nAurkikuntza arkeologiko berriakAldatu\nBurdin Aroko armak, Gasteizko arkeologia museoa.\nBenetan eskasa zen duela hamar urte garai garrantzitsu honi buruz genekiena.\nLaster aipatuko dugun haitzulo artifizialen fenomeno ohargarriaz gainera, ezagutzen ziren Antzinate Berantiarreko aurkikuntza batzuk ere, txikiegiak ordea eta, gure ustez, beren ingurunetik kanpo aztertuak. Albisteen zerrenda oso laburra zen. Dozena erdi aurkikuntza ustekabeko Araban, Bizkaian pare bat eta ezertxo ere ez Gipuzkoan.\nAzken urteotako aurkikuntzek ordea, datuen kopurua asko zabaltzeaz gainera, Kopernikoren bira izan dira gure ezagutzen egoeran, eta duela hamar urte pentsaezinak ziren interpretazio aukerak zabaldu dituzte.\n1987an Aldaietako nekropolia aurkitu zen, Langara-Ganboako udalerrian, Gasteiztik gertu. Aintzirako urek kalte handia egin bazioten ere, ehunetik gora hilobi agertu ziren, tipologiaz antzekoak denak. Zulo soileko hilobiak dira; gorpua egurrezko hilkutxa batean dago sartua, hornia eta ehortz gordailua zeuzkala aldamenean, kalitate nabarmenekoak zenbait kasutan. Multzokatuak zeuden hilobiak, eta espazio libre zabalak zeuden multzoen artean. Zenbaitek hilobi zerrenda luzeak osatzen zituzten. Beste batzuek, berriz, antolamendu guztiz desberdina zuten: bazen lehen maila bat horni aberatsekoa, eta, haren gainean, zenbaitetan, baita hiru hilobi maila desberdin ere.\nOso deigarria gertatzen da, dudarik gabe, bai hilobien orientazioan, bai gorpuen posizioan edo zenbait ehortz gordailuen presentzian dudarik gabe, aztikeriazko esanahia dute, antzematen den ehorzketa errituen ugaritasuna. Emaitzak, zenbait kasutan, ikusgarriak dira: badira bururik gabe lurperaturiko gorpuak, badira hezurdurak postura berariaz bortxazkoetan, zaldien hortzak ageri dira zenbait hilen ondoan, eta abar.\nBaina gure gaiari dagokionez, horniduretan ageri den arma kopuru handia da daturik aipagarriena. Arma horiek, batere dudarik gabe, gure aroko VI. eta VIII. mendekoak dira, hau da, hispaniar historiografiak aldi bisigotikoa deritzan garaikoak, eta galiar historiografiak, berriz, aldi frankoa, eta zehatzago, merovingiarra deitzen duenekoak.\nBaina, eta lehen begiratuan pentsa daitekeenaren kontra, Aldaietako nekropolisak geografikoki Hispanian dagoen arren, eta Regnum Visigothorumari dagokion eremuan, guztiz harritzekoa bada ere, merovingiar aldiko Regnum Francorumen ehorzketa errituen kultura ezaugarri guztiak ageri ditu. Ahalik eta hobekien saiatuko gara hori azaltzen.\nPeregrinatio Gothica luze hura aztertu duten arkeologo eta historialariek hainbat kultura mota berezi dituzte K. o. I- IV. mende bitartean: Wielbarkekoa Pomeranian, Przeworskekoa Polonia erdialdean eta Txernyakhovekoa Ukrainan, besteak beste. Kultura gotiko horiek oso desberdinak dira: batzuek beren sorlekuko hilobiratze ohiturak gordeko dituzte, eta beste batzuek, berriz, okupaturiko herrien ohiturak beretuko. Denetan izango da, ordea, ezaugarri komun bat, definiziozkoa: beren hilobietan ez da armarik ageri. Eta gauza bera gertatuko da bisigodoak Erromatar Inperioan sartzean, luzaro harat-honat ibili arren behin betiko Toledoko erreinuan kokatzen diren arte. Badira, jakina, zenbait salbuespen, baina hain da zabaldua ohitura hori, non iritsi baitira proposatzera, teoria argigarri gisa, gai honi buruz bazela tabu sendo bat godoen artean.\nAitzitik, VI. eta VII. mendeetako mundu frankoaren ezaugarririk baldin bada, bisigodoentzat deskribatu berri dugunaren kontrakoa da hain zuzen ere. Orriotan ezin dugu Regnum Francorumen formazio prozesua agertu, baina gauza da erreinu haren hilobiratze ohituren mende geratuko dela gure kontinentearen parte handi bat, Mantxatik Danubio Erdiraino, eta Saale ibaitik Pirinioetaraino. Badira milaka ehorzketa gune, ondo ezagutzen direnak eta europar arkeologoek joan den mendeaz geroztik sakon aztertu dituztenak; horien arabera, ehorzketen ezaugarri nagusiak definitu ahal izan dira, horniduren bidez hain zuen.\nEta armez osatuak izatea da, erasorako armez batez ere, horniduren ezaugarri nagusia: hala adibidez francisca edo gezi-aizkora disimetrikoa, scramasaxa edo ezpata aho-bakarra, eta lantza. Ez dira hain sarriak izango, aldiz, defentsazko armak, hala kaskoak eta ezkutuak, edota bi ahoko ezpata luzea; azken hori zaldi gainean borrokatzen ziren buruzagiek erabiltzen zuten. L. Mussetek dioenez, antzekoa da koadroa, aldaketa txikiak gorabehera, aipatu dugun geografia eremu osoan.\nAldaietako hilobiratzeak bete-betean sartzen dira paradigma horretan. Lantza puntek, scramasaxek eta batez ere borrokako aizkoren tipologia aberatsak, Europa mendebaleko nekropolien testuinguruarekin lotzen dute. Aurkitutako armen kronologia VI. mendearen bigarren erditik VII. mende osora, edota hurrengoaren hasierara, luza daiteke.\nAurkikuntza berez izan zen garrantzitsua.\nBaina are garrantzitsuagoa izan da kronologia eta ezaugarriak antzekoak dituzten beste zenbaiten aurkikuntza: Buzagako nekropolia (Elortz, Nafarroa), Finagakoa (Basauri, Bizkaia), San Pelaiokoa (Dulantzi, Araba), eta orobat antzinatik ezagutzen ziren beste batzuen berrinterpretazioa, datu berrien argitan egin ahal izan dena: Iruñako nekropolia, Arabako aurkikuntzak, hala Gereñu, Salvatierrabide, Gereña edo Gasteiz.\nAldaieta ez da, beraz, gertaera bakana, aitzitik, transzendentzia historiko handiko aurkikuntza da. Kultura errealitate berri bat, oso garrantzitsua, adierazten duten aski leku aurkitu dira jadanik, eta errealitate berri horrek, oro har, filiazio frankoko testuinguruekin du zerikusia.\nAurkikuntza arkeologiko mota hauen berri ematerakoan, ez da gure asmoa izan inolako berezitasunik azpimarratzea, agertu berri den lanen batean egozten zaigun bezala. Izan ere, esan da gertaera hori ez dela hain bitxia, eta balizko bitxitasun horren kontra, beste nekropolietako datuak aipatu dira: Tañine eta Sullascabras (Soria), Daganzo de Arriba (Madril), eta Casteltierra (Segovia). Ezagutzen ditugu eta ezagutzen genituen nekropoli horiek, eta, halere, esandakoari eusten diogu. Ez da hau leku egokia argudioak xehetasunez ematen hasteko, baina azpimarratu behar da ez garela aizkora txiki batez ari, edota ezpatatxoren batez aipatu berri ditugun penintsulako nekropolietan bezala, ez; badira zenbait scramasax, berrogeita hamarren bat lantza, eta borrokako hogeita hamar aizkora baino gehiago, Aldaietakoa bezalako nekropoli batean jasoak denak, bestalde, erdizka bakarrik gorde den nekropoli batean.\nBuzagan, oraindik induskatu ez den arren, azaleko geruzetan aurkitu diren materialen artean badira hogeita hamar bat arma, horien artean ezpata motz aho-bakarrak, sastakaiak, lantzak eta gezi puntak.\nHorixe bera gertatzen da aipatu ditugun hemengo nekropolietan, alegia, arma asko dela denetan; eta araua da hori, ez salbuespena.\nArmen auzia, gainera, beste argudio bat besterik ez da, esanahi bereko beste argudio horiei erantsi beharrekoa. Brontzezko ontziak, metalezko eranskinak eta epai helikoidaleko heldulekuak dituzten egurrezko ontziak, beste materialen artean, denak dira penintsulako nekropoliekin baino areago, kontinentekoekin loturik dauden gauzakiak.\nArazo nagusia, gainera, aurkikuntza horiek beren testuinguruan txertatzea da, eta berekin ekar ditzaketen ondorio historikoak aztertzea, orain horretan sartu ezin bagara ere. Zenbait lagunen babes sendoa jaso duten interpretazio proposamen batzuk eman ditugu aditzera, baina, aldi berean, beste horren besten aurkako iritzia ere sortu dute. Gauza guztiz normala da hori, eta, are gehiago, oso positiboa ere bada gure iraganaren ezagutza iritsi nahi baldin bada.\nGauza ez baita nork duen azken hitza, aldiz, betidanik oso zailtzat jo den garai baten historiografia indarberrituko duen eztabaida sortzea da hemen funtsezkoena.\nAldaietako aurkikuntzak, izan ere, historiografiak kontuan hartu gabeko interpretazio arazoak sortu ditu. Ondo dakigu denok zer nolako pisua duten historiografia tradizional deritzaten horiek. Antzinate berandukoan, eta parterik ekialdekoena salbuetsita, muga zehatz baten gisara ikusi izan dira Vouilléz geroztik Pirinioak; hala, alde baterako nahiz besterako nohiz behinkako sartu-irtenak kenduta, iparraldeko parte "franko" bat eta hegoaldeko parte "bisigodoa" banatzen zituzten.\nGogora ditzagun, adibide gisa, Pirinio eta Akitaniako mundua primeran ezagutzen dituen Michel Rouche bezalako baten hitzak; hark, aldi horri dagokiola, honela dio: zibilizazio komun bat zabaltzen zen Pirinioetako katearen bi aldeetan. Zibilizazio eredu berbera zuten Paulino Nolakoa bordelesak edo Calahorrako Prudentziok. Senatore familiek mendien bi aldeetan zituzten lurrak. Erromatar Pirinioak ez ziren inoiz hesi izan. Eta horraino, ados gaude.\nHonela segitzen du ordea: Baina hesi bihurtu ziren germaniar inbasioekin? Pirinioek muga papera jokatu zuten erdialdean eta mendebalean. Eta, hortxe osatu zuten bisigodoek hasieran, VI. mendean batez ere, eraginkortasunik handieneko sare bat.\nAntzeko iritzia dute beste askok ere.\nGure indusketen datuek ordea gezurtatu egiten dute, erabat gezurtatu ere, ikusmolde hori. Mendebaleko Pirinioak (horiei buruz ari baikara) ez ziren inoiz izan frankoen eta bisigodoen munduen arteko muga. Muga hori, izatekotan, hegoalderago zegoen, Ebro ibaiaren goi arroaren inguruetan.\nBaskoien espantsionismoa eta Victoriacoren sorreraAldatu\nSakontzeko, irakurri: «Baskonizazio berantiar»\nArkeologia aurkikuntza hauek oso lagungarriak izan daitezke euskal historiografiaren auzi bizienetako batzuk ulertzeko.\nHorietako bat da, esate baterako, baskoien eta bisigodoen betiko kontrakotasuna, historiari ideologia pisu gehiegiz begiratzen dutenentzat harrotasun edo haserre sorburu (kasuen arabera) izan dena, eta, aitzitik, interpretazio enigma gertatu zaiguna iragana halako distantziaz aztertu nahi dugunoi.\nBaina auzi nagusia, hemen, gogoratzea baino, borrokaldi horiek espazioan kokatzea da, eta protagonista izan zituzten haien berri gehixeago izatea.\nBada datu bat, hori bai, ezin ukatuzkoa.\nAutrigoi, barduliar eta karistiar bezalako antzinako etnonimoak desagertu egin dira erabat ia kroniketatik, eta haien ordez, baskoi izena ageri da nonahi. Edo, beste era batera esanda, garai horretako idazleek baskoiak aipatzen dituztenean, kontatzen diren gertaerak jatorrizko lekuari ez dagozkien geografia eremuetan kokatzen dira.\nSaiatu dira batzuk ez zen S. Albornoz lehena izan horretan, bai ordea sutsuena, aldaketa horiek baskoien hedapen fisiko gisa agertzen; haien arabera, Akitaniako lurrak eta gaurko lur baskoiak jendeztatu zituzten baskoiek, eta baskoi bihurtu.\nBeste batzuek berriz J. Caro Barojak eta K. Mitxelenak, adibidez, herri baten hedapena baino, etnonimo batena, alegia, herriaren izenarena, ikusi dute izendapenen aldaketa horretan.\nDirudienez, garrantzi berezia du arabar lurraldeak honetan guztian. Novempopulaniako zabaldien alderako mugimendu ustezkoa azkar jaso zuen frantses historiografiak, interpretatuz zenbaiten ustez, gehiegikeriaz, Gregorio Tourskoaren lekukotasun ezaguna (587), lehenago aipatu duguna.\nEuskal sakonunearen alderako baskoien hedapen hipotetiko hura, jadanik A. Oihenartek aipatzen zuen arren, geroago zabaldu zen historiografian. Shultentek, 1927an, Victoriaco Bitorianorekin berdindu zuen, eta, horren ondorioz, erreferentzia horien arabera, baskoiak Arabaren jabe ere baziren; era horretan, Shultenen ustez baskoiek konkistatu zituzten barduliar, autrigoi eta karistiarren lurra. Shultenen ideia horrek, ordea, gero eta eztabaidagarriagoa dirudien uste batean du oinarria; alegia, okerreko gauza dirudi pentsatzea Leovigildok Johannes Biclarensisen lekukotasunaren arabera, baskoiak garaitu (581), eta haien lurren parte bat okupatu ondoren, fundatu zuen hiri bera dela gaur egungo Bitorianoko hiria.\nHala, kontatzen du Johannes Biclarensisek, 581. urtean Leovigildok gaurko Baskoniako parte bat konkistatu zuela, eta fundatu zuela hiri bat Victoriaco izenaz ezaguna (Anno V Tiberii, qui est Leovigeldi XIII annus. [?] 3. Leovigildus rex partem Vasconiae occupat et civitatem, quae Victoriacum nuncupatur, condidit). Kronikariak ez dio besterik, ez du zehazten zein parte okupatu zuen errege bisigodoak, eta, jakina, ez du seinalatzen delako hiria gaurko Arabako lurraldearen zein lekutan zegoen. Egile itzaltsu askok ordea zaharrak batzuk, hala Flórez, Risco, Henao, Schulten, beste batzuk gugandik hurbilagoak, hala C. Sánchez Albornoz, G. Martínez Diéz, A. Barbero, M. Vigil, J. A. García Cortázar, E. Barrena, A. Besga, Victoriaco Gasteizen, Bitorianon edo Lautadako beste edozein puntutan, inguru horietan behintzat, ezarri nahi izan dute. Hortaz, esan daiteke identifikazio hori ustea besterik ez bada ere zenbaitetan, homofoniazkoa huts-hutsik, guztiz sartua dagoela egungo historiografian.\nNolanahi ere, eta aspalditik orobat (Garibai, Moret), izan dira bestelako iritziak ere, gure mendean jarraipena izan dutenak (G. Balparda, J. Caro Baroja, A. Azkarate). Argudioak, oraingo honetan, askotarikoak izan dira. Balpardak kontra egiten zion uste horri, esanez arabar lurraldea, ez garai honetan, ez haren aurreko erromatar aldian, ezta segidan etorri zenean ere, ez zen baskoien lurraldea izan (Baskonia), aitzitik, barduliarrena (Bardulia) eta kantauritarrena (Kantabria) izan zen. Antzeko iritzia zuen Caro Barojak, zeren eta garaiotan Baskonia oso zehatz baitzegoen definitua, eta Victoriaco hura nafar lurretan egon zitekeela ematen du aditzera.\nAgustin Azkaratek, hasieran, jarrera eszeptikoa izan zuen adostasun horren zabaltzea zela-eta, aipaturiko argudioei ez baitzioten aski irizten. Geroago, 1990 aurretxoan eta ondotxoan gertatuko ziren arkeologia aurkikuntza garrantzitsuen eskutik, hasierako ideia finkatu zuen, hain zuzen ere agertu dituen aurkikuntza horien bitartez.\nBadira gainera joan den mendeaz geroztik ezagutzen ziren arkeologia arrasto batzuk, kontuan hartu ez direnak ordea auzi hau argitzeko garaian. Horietakoak dira Gasteizko hiriaren parte gorenean joan den mendean egin ziren lur mugimenduak. Hiru dira nabarmendu nahi dituen lanak: Maisu-maistren Eskola Normalaren eraikuntza 1884an hasia, Bakardadearen Portalaren eraistea hurrengo urtean egin zena, eta Gorbeiako uren ekartzea eta ur biltegiaren eraikuntza, 1883koa. Obra hauek berekin ekarri zituzten lanetan, eta batez ere hirugarrenean, arkeologia arrasto sail bat eskuratu zen, J. Cola y Goiti, L. Velasco eta F. Baraibar bezalako adituen ekimenari esker ezagunak eta gordeak. Hainbat lan argitaratu zen berreskuraturiko materialei buruz, erakusketak ere egin ziren; gaur egun Gasteizko hiriko museoetan daude aurkituriko gauzak erakusgai. Horietako bi Armeriako Museoan daude.\nBi lantza punta dira, aho biribildukoak eta heldulekuaren sargunea hodi formakoa eta irekia dutenak, deskribatu diren antzinate berankorreko nekropolietan ohikoak; horien antzekoak dira Aldaieta eta San Pelaioko arabar nekropolietan agertu direnak, eta orobat Finagako bizkaitarrekoak. Kronologiari dagokionez, VI-VII. mendekoak dira.\nBaina berdintasunean segur aski deigarriena dena Arkeologiako Museoan dago, Gasteizko hiriari eskainitako erakusleihoan.\nHori ere Campillotik dator; scramasax bat da, tipologiaz Aldaietako nekropolian 71. urperatzean berreskuraturiko beste baten berdina-berdina.\nBadira beste bi arma prototipo horren aldagai gisakoak, horiek ere Armeriako Museoan daudenak, eta era berean Gasteizko parte zaharrean egindako indusketa zaharretatik datorrena; sastakai moduan sailkatuak dauden arren, scramasaxak dira, deskribatu dena baino laburragoak, eta heldulekuak ezpata sagar txiki batez bukatua dutela. Ezpata aho-bakar hauen kronologia normalean VI-VIII mendetakoa izaten da.\nEz dira horiek garai honetakoak bide diren gauzaki bakarrak (izan daitezke, agian, beste hiru scramasax, bi Arkeologia Museoan eta beste bat Armeriakoan, baita lantza puntaren bat ere, garai berekoa izan daitekeena), baina, guztien azterketa xehea egiten ez den artean, nahiago dugu emaitzez ez jardun. Interesgarriena, uneotan, zera da, alegia, joan den mendearen azken laurdenean Gasteizen egin ziren lur lerratzeetan, Gasteizko parte gorena VII. menderako, gutxienez (eta, agian, baita mende bat lehenagotik ere), jendeztatua zela frogatzen duten arkeologia arrastoak agertu zirela.\nEdo, beste era batera esanda, Antso Jakitunak Gasteiz fundatu baino seiehun urte lehenago, bizi zen jadanik gizatalde bat bertoko mendixkan, beren hilak San Pelaion (Dulantzi) eta Aldaietan (Langara-Ganboa) ehortzi zituzten haien, eta Gereñun, Gereñana, Salvatierrabiden eta gure lurretako eta inguruko beste lekuetan berreskuratu diren hondakinetan beren existentziaren lekukotasuna utzi dutenenen antzeko kultura materiala zuena. Kultura horrek europar kontinenteko inguru frankoetan nagusi diren modu berberak ageri ditu, bisigodoen mendeko penintsulako lurretan nagusi izan zirenen guztiz desberdinak direnak. Hori guztia dela-eta, arrazoizkoa deritzote duda egitea Victoriaco eta Vitoriaren arteko (Gasteiz) berdintasunaz, berdintasun hori oraindik ere oso zabaldua dagoen arren gaurko historiografian. Ezagutzen ditugularik gaur egun osagai militarrak eta kultura ezaugarriak bisigodoenak ez bezalakoak dituzten hainbat gune eta gune horiek ez ziren behin-behinekoak, egonkorrak baizik, Leovigildoren garaipenen eszenarioan kokatuak segur aski, eta errege godoak baskoiak garaitu zituen urteetan data daitezkeenak, zalantzan jarri beharko da, ez hainbeste Juan Biclarakoaren lekukotasunaren egia, aitzitik, kronikariak deskribaturiko gertaerei eman nahi izan zaien kokagunea. Izan ere, oso zaila gertatuko litzateke ulertzea nolaz sortu zuen Leovigildok, hutsetik, hiri bat, non eta herri guztiz armatuz, eta bisigodoen kultura ez bezalakoez ez bada arerioez inguraturiko leku batean.\nKristautasunaren sarreraren auziaAldatu\nDuela hamar urte pentsatzen genuenaAldatu\nKristautasunaren lehen arrasto ziurrak, baskoien lurretan, tetrarken garaikoak dira, eta hegoaldeari zegozkien. Inperioaren bukaera aldean zirudien gertatu zirela orobat kristautasunaren lehen sarrera saioak lur horretan. Bazirudien beraz, erromatar aldia bukatu baino lehen, eta Inperioko legeen babespean erlijio forma berriaren alde eta gurtza paganoen kontra, kristautasuna ez zela hirietan bakarrik finkatu eta sendotuko, zabaldu ere egingo zela hiri inguruko nekazari giroko eremuen konkistatzera.\n409ko inbasioen ondoren sorturiko egoerak amaiarazi zituen saio apal horiek denak, eta, inoiz esan den bezala, ondorengo gertaerek ez zituzten gauzak aldatu.\nEra horretan, kristautasunak, V. mendeaz geroztik gero eta gehiago zihoalarik erromatartasunaren eskutik, eta aginpide bisigodo horrekin aliantzan, iparraldeko lurretan Paulinoren garaiko trabak baino askoz ere zailagoak aurkitu behar zituen, lasaiagoak baitziren Paulinoren garaiak. Horrela zioen, adibidez, Sayas Abengoetxeak, eta beste horrenbeste pentsatzen genuen geuk ere. Izan ere, iruditzen zitzaigun erromatartzea eten egin zela antzinate beranduko mendeetan, eta aldi berean baskoien inguruko bitxikeria eta basakeria ezaugarriak areagotu zirela.\nVIII. eta IX. mendeetatik aurrera bakarrik abiatuko zen, egoera berriarekin batera, sartalde kristauaren ezaugarriak beretzen hasia zen mundu baterantzako igarotze benetakoa, gizarte itxi eta bakan batetik (ekonomia primitibo batekin, familietan oinarrituriko egiturarekin, eta arbasoengandik heredaturiko erlijio ohiturekin), beste baten aldera eginez; gizarte berri horrek erromatarzale gisa definitu izan diren ezaugarri berri batzuk beretuko zituen pixkana-pixkana, bai sozio-ekonomikoak, bai ideologikoak. Eskema horretan, guztiz agerikoa da Barbero, Vigil eta García de Cortázar bezalako egileen eragina.\nGaur egun dakigunaAldatu\nGaur egun, ordea, eskema hori guztiz aldatu beharra dagoela deritzogu, ez ordea erromatar inperioko azken garaiari dagokionez, baizik eta inperioaren desagertzearen ondoko mendeei dagokienez. Duela hamar urte pentsatzen genuen bisigodo ondorengo garaian gertatu zela aztertzen ari garen prozesuko azelerazio puntua, baina gaur egun berriz, uste dugu beranduko antzinatean hasia zela jadanik lanerako hipotesia da gure iritzi hau, sartalde kristauaren kultura munduan txertatze prozesua, eta indarrez gainera. Horrek ez du esan nahi, noski, kontrako lekukotasunik ez denik, baita beranduagoko garaietakoak ere, baina gauza berbera gertatzen da Europa osoan, eta ez da hori Euskal Herriaren berezitasuna.\nIkus dezagun zer dioen honetaz arkeologiak, ezaugarri zaharkituetatik hasita (kristautasunaren aurreko errituen iraupena), normalean pentsatu izan dena baino goiztiarragoa den kristautasun baten lekukotasunekin amaitzeko. Ehorzte errituak behin baino gehiagotan esan izan den bezala (Cumontengandik hasita, oraingo beste egile asko arte), heriotzaz geroko sinesteak aldatu ziren azkenak herri pentsaeran, erlijio ideia berriak zabaltzen hasi zirenean. Izan ere, Youngek gai honi buruzko lan jada klasiko batean zioen bezala, ez da gauza iraunkorragorik hilen gurtzarekin loturiko sinesteak baino.\nGauza bitxia gertatzen da ordea zer-nolako isiltasuna gorde duten beranduko antzinateko mendeetan batez ere, idatzizko iturriek gizakiaren bizitzaren horrelako parte garrantzitsu baten gainean. Eta askoz ere gauza bitxiagoa gertatzen da albiste falta hori kontuan hartzen baldin bada idolatriazko, aztikeriazko edo iragarpenezko ohiturek islatzen zuten paganotasuna kondenatzeko Elizak itxuraz zuen interesarekin.\nBadirudi, Youngek seinalatu duen bezala, Elizak, lehen aldi batean gurtza paganoen parte agerikoenak ezabatzearekin arduratuta hau da, aldareak, idoloak, eta abar, ehorzketa ohituretan esku hartzeari uko egin ziola garai aski aurreratuak arte, ustezko dotrina desbideratzeak gorabehera.\nGeroago, gauza bera azpimarratu dute Werner eta Dierkinsek, Perinek eta beste batzuek. Elizak, izan ere, horniduraz-eta lagundutako ehorzketarik ez zuen inoiz ofizialki kondenatu, haien esanahia ez baitzen paganoa, aitzitik, soziala zen, ez besterik.\nIzan zuen eraginik, ordea, ohitura horiek pixkana desagertarazten, indarra galtzen baitute VII. mendean zehar, eta hurrengo menderako desagertzen dira, nahiz eta ez leku guztietan. Ideia hori bereziki garrantzitsua da jatorri arkeologikoko informazioetatik ondorio azkarregiak ez ateratzeko.\nGure geografia eremuan denetarik dago: hornidura aberatsa duten ehorzketak, oso beranduko gorpu erraustuak, bururik gabeko ehorzketak, gorpuen errituzko itxuraldatzeak, eta abar. Baina azter ditzagun banaka banaka.\nAntzinate beranduko garairako, Aldaietako nekropoliak eskaintzen ditu, adibidez, ehorzketa errituen zenbait lekukotasun harrigarri, halakoak gutxi badira ere. Xehetasunetan hasi gabe, aipa ditzagun adibide batzuk. Zenbait kasutan, agerian dago azken frantses bibliografiak le prélèvement de crânes, edota gorpuaren buru-hezurraren hil ondorengo kentzea. Adibide horiek bezain deigarria, edo are deigarriagoa, 20. ehorzketaren kasua da, hilaren hezurduraren errituzko itxuraldatzearen eredu garbi garbia.\nBestelako kasuak ere badira; aurkitu dira ekidoen hortzak hilen buruen aldamenean ipiniak, gizaki hortzak buru-hezurrak arretaz inguratzen dituztela ipiniak, edota eskuetan edo bularraren gainean jarriak, eta orobat sendagintza eta aztikeriazko objektuak.\nBaskoien lurretatik irten gabe, harrigarriak dira Jean-Luc Tobie adituaren azterketen emaitzak, Nafarroa Behereko Donazaharre herrikoak (Immus Pyrenaeus). Aspaldi jada, bederatzi errausketa hilobi induskatu zituen, antzinate berandukoak bide direnak. Sei kasutan, 70-90 cm-ko diametroa duten harrizko zirkuluetan ipiniak ziren errautsak.\nAgerkari horiek ez dira huts-hutsik euskaldunak, jakina, baina bada ez bada ere, ez da txarra izaten gogoratzea. Soriako mugakide den Errioxako lurraldean, Inestrillasko aztarnategi garrantzitsuan (antzinako Contrebia Leucaden), Erdi Aroko inguru batean, beste bi zirkulu aurkitu dira, aurrekoen oso antzekoak, kasu honetan, errausketa gabe, ehorzketa izan arren erritua (eskertzen diogu datua, oraindik argitaratu gabea, indusketen zuzendari José Antonio Hernández Vera irakasleari).\nLehen begiratu batean pentsa daitekeena baino gauza normalagoa da ehorzketa errituen iraupena, baita erritu historiaurrekoena ere. Gogora ditzagun, hori dela-eta, Europako historiografiak berak jasotako lekukotasunak. Badakigu errausketaren erritua, gutxi erabiltzen zen arren, antzinate beranduko osora luzatu zela, baita gerora ere, Karlomagnoren De partibus Saxoniae kapitularraren ondorioz (oso berandukoa da, 775-790 bitartekoa, VIII. mende bukaera-bukaerakoa beraz); bertan, heriotzaz zigortzen da, esplizituki, erritu pagano horren jarraitzailea. Oso erraza litzateke Europa mendebalean egindako indusketatik datozen ereduak ugaritzea. Utrechten, adibidez, IX. mendean egindako errausketa lekukotasunak azaleratu zituen Hombertek.\nMonumentu historiaurrekoak bigarrenez erabiltzeari dagokionez, ez da gauza harrigarria gertatzen antzinate berankorreko europar arkeologian, kontuan hartzen badira hainbat lekukotasun, batzuk oso adierazgarriak, adibidez Meuseko tumulua Hérmevillen; harrizko sarkofago handi bat aurkitu zen han, hezurduraz gainera, ezpata bat, scramasax bat, francisca bat eta bestelako horni pertsonalak zeuzkana; aipagarriak dira orobat Dotterhausen (Württenburg), Orgelet (Jura), Pierre-Pertuis (Yonne), eta abar. Pirinio mendebaleko iparraldeko isurialdean, baskoi lurretan, bost monumentu azaleratuak ditu Blot doktoreak, morfologiaz historiaurrekoak direnak (Biskarzu, Ahiga, Sohandi 2 eta Sohandi 5eko trikuharriak, eta Urdanarreko tumulua), gure aroko VI. eta XIV. mendeetan datatu direnak, batzuk berreskuraturiko horniduren tipologiaz eta beste batzuk karbono 14a erabiliz.\nDuela urte batzuk, Iñaki García Caminok eta Agustin Azkaratek lan bat argitaratu zuten, euskal aztarnategietatik ateratako gauzakiez datu asko ematen zituena: hildakoentzako opariak sartzeko zulo eta ildoak, hilobi barruan ipinitako erritu ikatzak, eta era askotako filakteriak.\nLan hartan bertan seinalatu zutenez, antzeko ohiturak jaso ditu etnografiak, sinesmen horien iraupena (nahiz eta oso apaldua izan) adierazten dutenak: errituzkosuak, hileta oturuntzak, eskaintzak batzuk guztiz esanguratsuak, hala hileta segizioko gidari zen akerrarena, eta abar, sineste eskatologikoak oso berandu arte gorde zirela adierazten dutenak, eta aldi berean arkeologiatik datozen datuak argitzen dituztenak, testuinguru jakin batean kokatzen dituztela, eta asmo jakin bat eta egiantzekotasuna ematen dutenak.\nGuztiz sinetsita dira, bene-benetan, ideia horiek ez dutela eskandalagarri gertatu behar. Ez da nahi horrekin, ez gure herriaren historiari kristautasunak egindako ekarria gutxietsi, Mañarikuak uste zuen bezala, ezta azken urteotan, ergelkeria kontrakulturalaren itzalean, sortu den neopaganismo esoterismozalea sustatu ere, J. Aranzadik salatzen zuen bezala; azkenik, horrek guztiak ez du Euskal Herria bihurtzen kristautasunaren muga-mugako kasua, Carlos Estepa Díezek Spoleton zioen bezala. Behin betiko ahaztu behar dira divertimento dialektiko hauek, eta, batez ere, geure zilborrari begira egoteari utzi behar diogu.\nHemen aipatzen dena, izan ere, berdin-berdin gertatzen baita Europako kontinenteko leku askotan.\nKristautasunaren sarrera berandutzen duten datu horiekin batera, badira aldi berean datu horien berorien kontrako gertatzen diren beste batzuk ere, kristautasunaren sarreraren indarraren adierazgarri alegia.Harkaitzetako bakartegiak Arabako lurretako ekialdean eta mendebalean, badira ehun bat leize artifizial, beren gela, gelaxka, hutsgune eta eliza abside-bakarrarekin, Euskal Herriko kristautasun zaharrenaren lekukotasun guztiz ikusgarria direnak.\nLeize guztien kronologiari buruzko ideia orokorrak bazterturik, esan daiteke ermitau talde garrantzitsu bat izan zela Araban VI. eta VII. mendeetan, leizeetan bizi zena; horren arrasto garrantzitsuak geratu dira, bai arkitekturan, bai epigrafian, Faidu, Albaina eta Lañoko leize multzoetan. Ex novo sortu ote ziren, edota lehendikako tradizio trogloditiko baten jarraipen diren, ezinezkoa da erabateko ziurtasunez jakitea. Zabalik utzi behar da ordea bigarren aukera hori, kontuan hartzen baditugu orain aipatuko ez ditugun arkeologiazko datu batzuk.\nEz da ahaztu behar, adibidez, IV. mendearen bukaera aldean, Pirinioen inguruan gertatu zen ideal aszetikoen loratzea (priszilianismoarena, adibidez). Testuinguru horretan, pertsona, ideia eta bizikizunen truke eta zirkulazioak, ardatz bat izan zuen, gero eta garrantzitsuagoa ageri zaiguna: iter XXXIV.az ari gara; galtzada horretatik heldu ziren, eta errotu, Priszilianoaren ideiak Akitaniara eta Ebroren ibarrera, Pirinioen alde batean zein bestean egin ziren kondenazko kontzilioen arabera. Hori dela eta, Sayas Abengoetxea eta beste zenbait egilek, susmatu zuten arrazoiz, gure ustez, hegoaldeneko lur baskoietan eta haien inguruko lurretan zabaldu zirela joera aszetiko horiek. Ez da ahaztu behar, era berean, V. mendean, Arabako lurren mugetan bertan, orain dihardugun gunetik apenas 20 km-ra, heldu ziola bizimodu aszetiko eta penintentziazkoari Emiliano gazteak (Donemiliaga).\nEx novo eraikita, edota lehenagoko ermitau guneetan, gauza da leize multzo hauek kristau dotrinaren hedapen gune garrantzitsu behar zutela izan VI. mendean, nekazari giroetan batez ere. Beste auzi bat da, hemen ezin argitu duguna, gune hauek nola txertatu historian, kontuan izanik lehenago aipatu ditugun frankoen filiazioko nekropolien geografia eremu berean daudela. Hilarri estelak nekropolis hauekin loturik, estela sail handi bat aipatu behar da, kaleratu berri den liburu batean Agustin Azkaratek Iñaki García Caminorekin batera aztertu duena. Segur aski, azterketa horren ekarri garrantzitsuena izan da bi estela multzo garrantzitsu kokatu ahal izan direla, denborari dagokionez, antzinateko azkeen mendeetan; ezaugarrietan desberdinak diren arren, eta nahiz eta leku desberdinetatik etorri, bat datoz garaian. Inoiz aztertu dituzten guztiok IX-XI. mendeetan kokatu dituzte -baita beranduago ere-, baina orain uste dute bazela datatze eroso horren atzean halako inertzia historiografiko bat, pisu handiko arrazoi askotarikoek sortua: Bizkaiko Argiñetako hilobietako batek duen epigrafearen data (gure aroko 883. urtea) izan da horietako bat. Betidanik hartu izan da delako data erreferentzia funtsezko gisa, abiapuntu modura; bat zetorren gainera mende berekoak izaki, kantauriar-mediterranear banalerroaren hegoaldean, arabar lurretan, pixkana agertzen hasi ziren idatzizko erreferentzia zaharrenekin.\nBeranduko antzinateaz eta Goi Erdi Aroaz arduratuko zen praxi arkeologiko baten ezak oraintsu arte, euskaltasunaren bazterrekotasunaren uste orokorra, euskaldunen inertzia kultural atabikoak, eta historialari dokumentalisten proposamen distiratsuak J. A. García de Cortázar da segur aski horien eredu hoberena, zirela-eta, bederatzigarren mendean jartzen zen hegoaldetik zetorren prozesu akulturizatzaile baten hasiera, iraganean guztiz errotuak zeuden kultura moduak biziki aldatuko zituena; horiek denek, azkenean, interpretazioaren halako finis terrae bat bihurtu zuten IX. mendea, eta haren atzetik ia ezinezkoa gertatzen zen nolabait ere iragana aztertzea, eta iragan hori betiko geratu zen ilunbetan. Tradiziozko ikusmolde hori askoindargabetu daiteke, hala uste dugu, komentatzen ari garen arkeologia datu berriekin.\nBai Iñaki García Caminok, bai Agustin Azkaratek ere, estela horiei buruz zuten jarrera aldatu zuten denborarekin, labur bada ere, zerbait argituko duten prozesu batean. Aurkitu zirenetik ezagutzen zuten biek, eta ezagutzen ez diren edo ezaguna ez bezalako materialek eragiten duten harrimena sortu zieten, berehala ohartu ziren arren haien berezitasun ikonografiko, morfologiko eta teknikoez.\nPenintsulako lurretan hasi ziren, jakina, estela hauen antzekoen bila, baina ez zen hor bukatu, bigarren une batean corpora epigrafiko frantsesetara jo baitzuten.\nLehenengo unean metodologiaren aldetik nahitaezko zen gauza bat aldera daitezkeen kultura ereferentzien zabaltzea, sineste gero eta sendoagoa bihurtu zen azkenean. Laster konturatu ziren estela haiek mundu frankoarekin zituzten antzekotasunak hain zirela esanguratsuak, non begibistakoa gertatzen baitzen arrazoiren bilatu behar zitzaiola horri. Datuak gorabehera, zail samar gertatzen zitzaigun Bizkaiko lurretatik urrunegi zeuden antzeko estelak aurkeztea, eta, gainera, historiografiaren usadiozko muga kronologikoak baino haruntzago joatera behartzen gintuztenak. Ustekabeko aurkikuntza batek ordea gaindiarazi zizkien beldur haiek. 1994ko abuztuan, Basauriko Finagako San Martin ermitan (Bizkaian), hiru hilobi aurkitu ziren lurpean, hornidurak-eta Aldaietako arabar nekropolisekoaren antzekoak zituztenak, eta, zalantzarik gabe, eremu frankoan txerta zitekeen antzinate beranduko kultura testuinguru bati zegozkionak. Leku berean berreskuratu ziren, gainera ermitan erabiliak, bi estela zati, lehen aipatu duten ikonografia eskema bera zutenak, era horretan baiesten zirela, baita arkeologiaren aldetik ere, bere lehen susmoak.\nBadira, beraz, beranduko antzinateko lekukotasun kristau pisuzkoak: leize sail garrantzitsuak, absidea arrokan duten hainbat elizarekin, eta epigrafia multzo labur baino aberats bat, nekropolisak Araban, Bizkaian eta Nafarroan, kultura materialeko eta teknologiazko maila garaia adierazten duten hornidura aberatsekin, estela ederrak Bizkaiko lurren bihotzean bertan, teorian zibilizatuagoak diren beste lekuetan agertu ez direnak. Hori guztia kontraesan izugarria gertatzen da gure geografia eremuaz historiografiaren usadioak osatu duen bitxikeria irudiaren ondoan. Koordenatu berriak dira, kristautzearen gaia bera ere ikusmolde berrietatik aztertzera behartzen gaituztenak, hainbeste klixe eta hainbeste estereotipoetatik urrun.\nAzken aldaketa 29 urtarrila 2019(e)an, 23:00(e)tan


Elgoibarko Udalak ikasleen artean industria sektorea bultzatuko du beste behin Robotika Dibertigarriaren III. Feriaren bitartez - Elgoibarko Udala\nElgoibarko Udalak ikasleen artean industria sektorea bultzatuko du beste behin Robotika Dibertigarriaren III. Feriaren bitartez\nUdalerriko industria sektorea bultzatu eta eremu tekniko zein teknologikoetan goi-mailako kualifikaziodun profesionalen alde egin nahi duen ekimen hau maiatzaren 26an egingo da Maala parkean 11:00ak eta 13:30ak artean.\nJarduerak doakoak izango dira eta parte hartu nahi dutenek, aldez aurretik, izena eman beharko dute, maiatzaren 25a baino lehen, honako helbidean dagoen inprimakia betez: http://bit.do/robotikadibertigarria\nAurten, berritasun gisa ekintza berri bat antolatu da “Bizi zientzia, bizi teknologia!” lelopean zeinetan bereziki 10 eta 14 urteen arteko gazteek tailer teknologikoak eta zientzia esperimentuak egiteko aukera izango duten ikertzaile profesionalen laguntzaz.\n2019/2020 ikasurterako aurrerapena (PDF)


"Veronica Mars" filmeko 4 denboraldian (2-en 2 artikulua) - NAB Show News by Broadcast Beat, NAB Show-ren esatari ofiziala - NAB Show LIVE\nHasiera » Nabarmenduak » "Veronica Mars" -eko 4 denboraldian (2-ren 2 artikulua)\n"Veronica Mars" -eko 4 denboraldian (2-ren 2 artikulua)\nVeronica Mars Giovani Lampassi zinemagilea (erdigunea, txapela urdina) bere ekipajearekin. (© 2019 Warner Bros. Entertainment Inc. Eskubide guztiak erreserbatuta.)\nNoiz Veronica Mars UPNn estreinatu zen lehen irailean 2004-en, serieak itxura berezi eta estilizatua zuen garai hartako beste telesail batzuetatik bereizten zuena. Egungo eszenetan kolore primarioak ziren nagusi, markoa gorriz leuna, horixka, berde, urdin eta laranjak bainatuta. (Marte Ikerketarako bulegoko leiho guztiak beirateak ziren.) Maiz, flashback bizkorrak, angelu baxuak desitxuratuz, urdin iluna iragazi zuten. Begirada honek seriearen hasierako hiru denboraldietan zehar jarraitu zuen. (Seriearen hirugarren denboraldia CW-n emititu zen. UPN eta WB ordezkatu zituzten bi sareek CBS-rekin bat egin ondoren.)\nPertsonaiak 2014-en agertu zirenean Veronica Mars filma, itxura ilunagoa eta ez hain estilizatua zuten. Kolorearen nahita irrealak aholku zapalduagoa eman zuen. (Ez dago beirateak Marte ikerketetan.) Ikusizko estilo naturalista honek Hulu-en estreinatu zuen laugarren denboraldiaren azken segidan jarraitzen du, Giovani Lampassi argazkilaritzako zuzendari nagusi gisa. Lampassi atsegin handiz hitz egin zidan ikuskizunean egin zituen ekarpenen inguruan, baita seriearen gaur egungo ikuspegi bisualaren nola eta zergatik.\n"Lanbideko 1994-en hasi nintzen Seattle-n film luzeak eta proiektu txikiagoak argiztapen departamenduko proiektuetan lan egiten eta argiztapen teknikari nagusi gisa lan egiten hasi nintzen", esan zuen Lampassi. "Joan nintzen Los Angeles eta aurrekontu handiagoko film luzeetan lan egin ondoren, zinemagile handiekin: John Alonzo (ASC), Peter Levy (ASC, ACS), Geary McLeod (ASC) eta Krishna Rao, proiektu txikiagoak filmatzen hasi nintzen eskaini arte. Party Down, Rob Thomas-ek ekoiztua. Denbora osoko zinemagile gisa ezarri ninduen ikuskizun hau. Emanaldi horretatik aurrera, hainbat telesail filmatzen jarraitu nuen, adibidez Gau osoan eta Brooklyn Nine-Nine. Ondoren Veronica Mars bilduta, eskaini zidaten Milioi gauza txiki bat ABC filmatzeko, eta gaur egun Vancouverren nago ikuskizun horretako 2. denboraldian lanean.\n"Erronka handiena Veronica Mars errespetua eta jatorrizko serieari nahikoa mantentzea tonuan eta estiloan, baina, halaber, eguneratu eta Veronica hazi zela erakutsi. Orri kopuru handia filmatzen ari ginen, beraz, azkar mugitu ahal izatea, baina itxura klasikoa mantentzea ere garrantzitsua zen. Gainera, Kristen pertsonaia giro klaustrofobora behartzeko multzo estandar bat baino txikiagoa zen multzo batzuk ere bazeuden. Multzo horiek bereziki gogorrak ziren argiztapena gertuko aktoreengandik hain gertu zegoelako. Gainera, ekoizpenari hain azkar eman zitzaiolako eta eszenografia espazioan mugatuta geundelako, argiztapenak literalki bata bestearen gainean estalita zeuden kontrako norabideei begira. "\nLampassi zergatik galdetu nion Veronica Mars bere jatorrizko planteamendu estilizatua eta ikuskizunaren itxura ilun eta sotilagoa nola lortu zuen. "Aldaketaren arrazoi nagusia, berriz, lehenengo hiru denboraldien itxura ikonikoa zen Veronica Mars, Garai jakin horretako datazioa zen, baita Veronicaren bizitzarekin ere tonifikatuta zegoen ”, azaldu zuen. "CW munduan sartzeko itxura ere izan zuen. Jendeak Veronica-ren bertsio heldua ikusten ari zela jakin nahi genuen. Kolorearen ahoa kendu eta itxura eguneratua sortu nahi genuen. Craig Stearns produkzio-diseinatzailearekin lan eginez lortu zen kolore ahosoa lortzen ez zuen kolore saturatuetara gehiegi ausartzea. Ondoren, azken produktua desaturatu genuen kolorearen erritmoan behar genituen lekuetan.\n"Panavision DXL2 berria Panavision Vintage Prime beirarekin erabili genuen eta Panavision zoomak nahikoa ezabatu genituen vintage edalontziarekin bat egiteko. Erabiltzen nuen Hollywood Black Magic iragazkiak Klasiko bigunekin leuntasuna areagotzeko. Argiztapena wolframio klasikoko unitateen nahasketa izan zen Arri S-60-ekin eta pertsonalizatutako LED argiztapenarekin egindako argiztapen pertsonalizatuarekin. CELen neurrira egindako argiztapen berriei esker, argiak ipini genituen, non estandarrak ezin ziren estutu eta kolore, intentsitate eta leuntasun gehiagorako. Produktu nahiko harrigarriak dira, hain arinak direlako eta irteera bikaina dutelako. Larry Sushinski nire argiztapen teknikari nagusiak argi berri hauek hartu eta gure argi estandarrak hartu eta guztiak argiztapen taulan zehar kontrolatu ahal izan zituen; sinplea eta azkarra egin zuen.\n"Gareth Cook-ekin kolorea argitaratu genuen Fundazioan. Ekoizpenean sartu aurretik, Gareth eta biok eguneratutakoari buruzko bilera bat egin genuen Veronica Mars itxura. Gareth-ek kolorearen lana egin zuen jatorrizkoan Veronica Mars, baita film luzea ere, beraz, abantaila handia izan zen jatorrizkoa nola besarkatuko genukeen itxura emateko, baina oraindik itxura eguneratzeko. Normalean, mozketa amaitutakoan, Gareth-ek lehen pasea egiten zuen, eta gero berarekin sartuko nintzen azken doikuntzak egiteko. Argindarraren leihoak erabiliko genituzke eta azken kolorea eta kontrastea elkarrekin lan egingo genituzke. Ikaragarria izan zen berarekin lan egitea eta itxura bultzatzea ”.\nAskoz geroztik Veronica Mars kokapen errealetan filmatuta dago, bitxiak nituen kokapen-filmaketaren baldintzak soinu-agertoki batean lan egiteak nolakoak ziren. "Bi abantailak eta atzerapenak dituzte", esan zidan Lampassi. "Kokapenean filmatzea maite dut, niretzat ingurumena eszena argiztatzea da. Estiloak ingurunea jarraitzen du eta proiektuaren estiloa kokapenak baimentzen duenarekin soilik harrapatzeko gai zarenean, zeregina bete duzu. Hori da zinemagilearen lana. Soinu eszenatoki batean, bikaina da: "8 - 20ks nahi ditut leihoetarako, eta errebote betea ematen dit kontrastea murrizteko", baina soinuaren azken kontrola duzu. Baliteke, hiria filmatzen ari zaren tokian, aparatuak leihoen bidez argiztapenik ez edukitzea edo eguzkia jaitsi baino lehen edo tiro egitean presarik egin behar izatea. egin jaitsi eta egun itxura izan behar duzu, beraz, bertsotan egitera behartuta zaude, eta hori da maite dudan arazoa konpontzea. Eszena bat bereziki nabarmentzen da: Loganek udaletxera joaten denean Parker ikusten duenean, gauean erabat filmatu zen eta nahiko ondo atera dugula uste dut. Azkenean, oraindik ikuskizuna lortu behar duzu, dena oker dagoenean irudikatu ahal izateko. "\nSerie honetako lehenengo artikulua elkarrizketatu dudan Scott Winant zuzendariarekin egin nuen bezala, Lampassi lanarekin topatu nuen Veronica Mars cast eta tripulazioa esperientzia pozgarria izan dadin. "Aktore eta talde osoa Veronica Mars Oso azkar elkartu ziren, zenbait ikuskizunetan, denboraldi osoa behar da denek kohesionatuta lan egiten duten arte. Hala ere, lehen atala amaitzean egunero mugitzen ginela bezala sentitu nintzen. Zer nahi genuen edo behar genukeen deskribatzen hasiko nintzen eta hitz egingo nukeen pertsonak nire esaldia nahi nuenarekin zehazki amaituko zuen.\n“Aktoreekin lan egitea esperientzia berezia izan da. Kristen 'unicorn' deitzen hasi ginen hainbeste gauzetarako jakitun eta gai zelako. Zaila da azaltzen, baina gure trikimailu guztiak zeintzuk ziren jakin zuen eta, gainera, zer lortu nahi genuen jakin ez ezik, gauzak gerta daitezen lagundu zuen. Eszenako atzean dagoen jardueran duen espezializazio teknikoa ez balitz, ez nago ziur burutzeko behar genituen gauzetatik ateratzeko gai izango ginatekeenik.\n"Nuke maite beste denboraldi batean parte hartu ahal izateko Veronica Mars; beste era batera nahi nukeen hainbeste gauza daude. Nire kritiko txarrena naizela uste dut, baina ikuskizunean gogoeta egiteko denbora izan dudala, badakit hurrengoan zer planifikatuko nukeen. Kristen, Enrico eta aktore osoa talde hain zoragarriak izan ziren. Horiek ikustea ohorea izan zen. "\nBroadcast ingeniaria Broadcast Ingeniaritza CBS FOR-A FOR-A, Variant Systems, Graham Chapman Egunkarira egindako prentsa Hulu Kristen Bell Rob Thomas Loreak eta geziak CW WB Telebistako teknologia Ultra HD foroa UPN Aldaera sistemak Veronica Mars Bideo ingeniaria\t2019 08--19\naurreko: Komunikabideen sare globala erabiltzearen abantailak, balio handiko zuzeneko kiroletarako


referentziak: Tchacur ari dana zauncaz an okerreco zuhaitz pean\nPosted by Erramun Gerrikagoitia at 17:56\nAnton Mari Aldekoa Otalorak diotsa gutun batean Erramun jaunari:\n"Zeharo estropeauta antzemoten haut. Lehen intelejenteagoa hintzen. Hire Munitibarko euskera hain dotorie eta.... bazar edo katxarreria bat emoten dok! Heure burua erakutsi guran habil eta kakaztu baino eztok egiten eta ezagun-laguntzat gaukazanok gogaitu!\nHerri rural batekoa izan arren etxuat uste "ittulan edoa ittaurren" sekula ein dokenik, bestela esango neuskik bueltau hadi erraire."\nIduri zaut bidezkoa eta zilegi dela edonork edonori edozertaz kritika egitea, bainan bakarrik kondizionerekin kritika hori izan dadin funtsatua, arrazoitua eta, ahalaz, eraikitzailea, erran nahi baita, aporta dezala, kritikez gain, soluzione konkretuak eta norabide berriak kontrajartzeko salatzen direner. AMAO jaunaren gutunean, ordea, ez da deus funtsaturik, arrazoiturik, eta are gutiago eraikitzailerik; bakarrik dago kritika beltza, gratuitoa eta erraietatik heldua, burmuinetik den gutiena iragazi gabea. Ezen, funtserat eta, zer erran nahi du AMAO jaunak hertsatzen duelarik Erramun jauna itzul dadin "erraire" delakora? Jakin dezakegua zein "errai" duen AMAO jaunak gogoan zehazki? Eredu altubianoa? Azkuetarra? Euskaltzaindiaren eredu ortodoxoa? Galdatzen ari dea Erramun jauna geldi dadin esploratzetik aukera diskursivo berriak eta ekar ditzan plazara –nola egiten baitu txit adretki eta atsegingarriki bere blog hunetan– egungo eskual izkribuetan detektatzen dituen desegokikeria sintaktiko espantigarriak? Bestalde, zergatik edo zertan da Erramun jauna gizon bat “estropeatuta”? Izaitekoz, Erramunen teoriak litaizke “estropeatuak” –ordean ez zauku erraiten zertan edo zergatik litaizken ideia “estropeatuak”–, eta ez, neholaz ere, haren presuna afablea. Eraso personal medisent hutsal eta dohainekoa zaut niri ateraldi hori. Gisabera, AMAOk dio Erramun lehen inteligenteagoa zela ezenez egun. Zergatik dio hori? Zerk dio pentsarazten hori? Ez du batere erraiten, eta gu uzten gaitu ahobete hortzekin, ezin igarriz zer duken hor hizpide edo solas edo non duken sustraia juzku lapidario horrek. Jarraian dio ezen Erramunen desira bakarra dela bere burua nabarmenzea. Hor ere, zerk dio hori pentsarazten? Nik Erramunengan bakarrik ikusten dut eskualdun bat biziki kezkatua bere hizkuntzaren etorkizunaz eta gogorki saiatzen ari dena bilatzen bere mintzairarentzat garabide diskursivo batzuk zeinekin gainditu egun antzematen zaizkon gabezia eta ezintasun evidenteak (ala egungo eredu linguistikoak ez ote ditu gabezia evidenteak, Anton Mari jauna? Ezetz badiozu, emanen dautzut auzo erderatiko edozein liburutatik hartutako edozein pasarte itzul dezazun eskuararat eta ikusiko dugu laster eia arrazoin duzunentz). Halako bilaketa bati emana den gizona bere burua nabarmendu beharrez ari dea? Ez dut uste. Baldin AMAO jaunak uste badu Erramun jaunaren peskizak, gogoetak eta lanak direla kritikagarriak, erran beza otoi zertan diren hala, azalduz xeheki zer duen berak proposatzen haien ordez. Damurik, baina, AMAOk alternativa gisa proposatzeko duen guztia da “errai” bat zeinetaz ez duen deus zehaztasunik ez prezisionerik emaiten eta zeinzaz ez dakigun deus. Orobat, baldin Erramunen proposamenak desegoki edo are hastio bazaizko, otoi para bitza haien ondoan bere proposamen propioak (badu-eta horretarako bere zerbitzura blog abegikor hau ate biak zabal-zabalik), izan gaitentzat kapable proposamen sorta biak elgarrekin konparatzeko eta erabakitzeko guzizko libertatean zeintzuk zauzkigun hobeak eta zeintzuk okerragoak.\nHartuko al du AMAO jaunak neke hori?\nUrte berri on blog hunetako irakurle guzier!\n9:51 AM, December 23, 2014\nPresaka izkribatzearen malurrak. Ene azken mezuan itzuri zautan akats bat zuzenduz, hunela dioen tokian:\nGaldatzen ari dea Erramun jauna geldi dadin esploratzetik aukera diskursivo berriak eta EKAR DITZAN PLAZARA –nola egiten baitu txit adretki eta atsegingarriki bere blog hunetan– egungo eskual izkribuetan detektatzen dituen desegokikeria sintaktiko espantigarriak?\nirakur bedi otoi hau:\nGaldatzen ari dea Erramun jauna geldi dadin esploratzetik aukera diskursivo berriak eta EKARTZETIK PLAZARA –nola egiten baitu txit adretki eta atsegingarriki bere blog hunetan– egungo eskual izkribuetan detektatzen dituen desegokikeria sintaktiko espantigarriak?\nIrakurle atzarriak ohartua zuken akatsa, bainan nik igortzen dut berdin, zer hel ere.\n10:52 AM, December 23, 2014\nAnalysis theoricoa baina beguiraric gueroco praxia...


Alex Uriarte: 'Tupustean' - Busturialdeko Hitza : Busturialdeko Hitza\nAspaldi ez nebala nire laguna ikusten, eta harrigarria egin jat gu guztiongan kalte nabarmenak eragin dituan denporea berataz zein delikaturo ahaztu dan ikustea. Ez dakit berbetan geratu beharko neuken, herrian ikusi neban azken aldian alkarri agur soil bat botaten geuntson eta, espaloi batetik bestera: harremanen herdoila. Eta, beharbada, irri egin dabelako –edo, agian, jakingura handiegia daukadalako–, geratu egin naz. Ahalik eta azkarren trukatu doguz oinarrizko kontu zein protokoloak; ostean, oharkabean, ondokoa esan dau: «Ikusten dot liburuekiko zaletasuna mantendu dozula». Esaldia amaitu orduko oroitu dot, ez larritasun barik, aspaldian oparitu neutson elabarri ha, garai hartan harremanaren baitako keinu sotila izan ahalko zana. Baina, orain, denporearen joanaren ondorioz, sedukzino-keinu garbi modura ageri jat, bat-batean geure harreman osoa keinu salatzaile txiki horretan kontzentrauta balego lez. Gaia aldatzeko imintzinoa egin dot, liburua honezkero ahaztua izango dauan esperantzeagaz, baina gaiari eutsi deutso hark, eta aitatu dau tarteka egunkariatan ikusten nabela, beti egiten deutsola grazia ni horren pose edo aldarte serioan ikustea; hori justifiketan saiatu naz ni, beti ahalik eta pose naturalena ipinten dodala esanaz, eta eskuagaz keinua egin dot axolabakokeria azaldu guran. Jarraian, ganera, zorokeria berbea aitatu dot, geure mundu hau –literaturearena– zoroa dala adierazteko; kontua garbi ixteko, zirkua eta eta fartsea hitzak baliau dodaz. Denda baten parean gagoz, ezusteko enkontruen ohiko zailtasunen atrezzoagaz: banatzaile bat pasau da bere kartoizko bidalketa-kutxakaz; emakume bat, eskuatan erosketen poltsak hartuta… Orduatxe, alkarrizketea eten egin behar izan dogu, apurtxu bat hona edo hara mugitzeko, eta mugimendu horretan zinez sentitzen dogun urduritasuna ikusi da –edo urduritasuna izkutetako trebezia guztiz eskasa–, han geratu garelako hankak eta besoak zelan jarri jakin barik: orain hanka baten bermatuta, gero besoak gurutzatuta, edo eskuak partikeratan sartuta. Handik arineketan alde egiteko tentazinoa sentitzen hasi naz, baina urduritasunaren ondoriotako bat izan ohi da, hain zuzen be, agur esaten ez jakitea, hots, despeditzeko berba aproposakaz ez jotea. Baina gaia aldatzea lortu dot, gitxienez –oparitutako liburuaren mamua uxatzea–; une horretan hasi jat bere bizitzeaz berbetan: egia esateko, ez da oso bizitza alaia, ezta tristea be. Bizitza arrunta da, gertakari nahiz sentimendu gatazkatsurik bakoa. Berbak hain txarto hautatuz esan ei dogun bezela, bizitza normala dauka. Nire artean, mendekuaren gozoa sentidu dot, bere gristasunean orduan eta garbiago agiri jat-eta inoz bera limurtzeko izan neban plana eta porrotak nigan sortu eban etsipen mingotsa; «horra hor, bere ni bako bizitza emozino bakoa», esan dot nire baitarako. Hain da patetikoa pentsamendua, burutik kentzen saiatu naz; alperrik, dana dala. Neskeak, bien bitartean, berbetan jarraitu dau, eta daborduko ahaztua neukan ulea begien paretik kentzeko keinua egin dau behin eta barriro, eta konturatu naz behinolako edertasuna daukala oraindino, handiagoa ez bada: halako irmotasun bat begiradean, edo patxada bat, akaso. Eta bere edertasunagatik –barriro– liluratutear nagoala, zera entzun dot: «Neuk ez dot irakurten; egia esan behar badot, nire bizitzean irakurri dodan liburu bakarra zeuk opari egindako ha izan zan… gogoan dozu, ezta?». Hantxe gagoz, espaloiaren erdian, Cyrano zapuztua eta neska lerdena, biak parez pare, eta ez dakit entzun dodana benetan entzun ete dodan ala berbok imajinau egin dodazan. Hori bai, matrailak gorritzen hasi jatazala sentidu dot bat-batean, eta neskeari halango irribarretxu maltzurra sortu jakola, aurretiaz aitatu dodan bizitza normalagaz inongo zerikusirik ez daukan keinu landu zein sofistikadua.