Homo exhibizionistus • ZUZEU\nHomo exhibizionistus –\nLaster Sheldon Cooper-ek bere ametsa bete ahalko du eta robot bihurtu. Teknologiak hainbat urrats egin ditu norabide horretan: Txinan badaude gidarien antsietatea neurtzen duten diademak eta 2014an Espainiako ikerlari talde batek “telepatiaren bidez” “kaixo” berba transmititzea lortu zuen. Aukerak ikusita, egoera distopikoak arin askoan irudikatu ahal ditugu eta hargatik espantuka hasi. Anai Handiaren topikoa labur geratu eta The Simpsonen Threehouse of Terroren II.aren antza izan lezake: botere ahalguztidunak gure pentsamenduak irakur litzake eta bere irizpidearen arabera zigortuko gintuzke.\nEz gara esajeratzen ari esaten badugu egoerak erlijioso ortodoxo baten, mistiko zein sekular, ametsik lizunena gaindituko lukeela: gure intimitatearen “sabelera” heldu eta guztion ongiaren alde kontrolatu. Bestearengan pentsatzea oso bizio hedatua da gizakian eta erraz-erraz imajinatu ditzaket pentsamendua kontrolatzea (eufemismoa zuen esku) gure mesederako dela atsegin handiz eta jator-jator azalduko liguketen lagun, senide edota lankideak. Kaña bat eskuan esango lukete gauza batzuk ezin ditugula onartu, gure barruan dugula, denok kutsatuta gaudela eta ZUre burua deseraiki eta berreraiki egin behar duZUla; “ni ez nago ados, baina zure onerako da”.\nEgia esan, munduaren amaiera baino, gure miseria txikiak interesatzen zaizkit gehiago. Normalean errealitatea uste baino arruntagoa, eta aspergarriagoa, izaten delako. Demagun lankide batekin amets erotiko bat izan duzula, biharamunean zelan disimulatuko zenuke bere aurrean? Gure jakin-minak askotan ez du mugarik eta gosea asetzeko galdera absurdo asko argitu nahi izaten ditugu (“Psikologoa den lagunak aztertzen gaitu gurekin egoten denean?”). Mota askotako zalantzak dira, hala nola, misterioari magia kentzen diotenak (“zer ikusten dio alproja horri?”), egoera deserosoak sortu ditzaketenak (“puzker egiten badut astiro-astiro, entzungo al didate?”), egoa suntsitu dezaketenak (“nitaz maiteminduta dago, begiradan igartzen diot”) edota mitoa kolokan jarri dezaketenak (“zer du buruan halako gauza politak idazten dituenean?”).\nBurutazio-demasa gutxi balitz, pentsamenduak irakurtzeko tramankuluak denon eskura jarriz gero, sare-sozialetan emaitza begi-bistakoa izango litzateke. Argazkiak eta gogoeta sakonen ondoan, #NiGardenaNaiz traolapean (#ImGarden euskalglishez), jendeak bere pentsamenduak eskegiko lituzke sarean eta batzuek behingoz lortuko lukete euren bizitza osoa performance bat izatea. Telebistako buruargiek realityri beste buelta bat eman eta La Isla de las Tentaciones la Isla de los Secretos bihurtuko lukete. Auskalo zer ondorio ekarriko lituzkeen. Beharbada, konturatuko ginateke sexua eta maitasuna baino gehiago, partaideek pentsamendu hutsal eta arruntak dituztela buruan (harea horia bada eta ura urdina, zergatik ez naiz berde jartzen harea kentzeko uretan sartzen naizenean?).\nGizarte horretan, intimitatea beste garai bateko kontua izango litzateke, telefono-kabinak bezala, ez dagoelako garden izatea baino gauza hobeagorik. Ederto biziko ginateke sekretu barik, besteek gutaz zer pentsatzen duten jakinda. Makinak ez dira perfektuak, ordea, eta ziur nago gogoeta sakonen pilaketak hondatuko lituzkeela, dieselak gasolina lez. Agian handik etorriko litzateke konponbidea eta araudi zorrotza egon ezik, saturazioak salbatuko gintuzke, gure lotsa ez baita izango. Alde horretatik, ikasten ari gara oraindik.\n#LasIslaDeLasTentaciones, #Neuroeskubideak, #SheldonCooper\nItaliarrei ere bai?


Gure Zirkua, asteburu honetan gurean | El Diario Vasco\nUrretxu Gure Zirkua, asteburu honetan gurean\nGure Zirkua, asteburu honetan gurean\nGure Zirkua. Atzo goizean honako itxura eskaintzen zuen Lizeoko parkean aste honetan ezarri den euskal zirkuak. / F. J. A.\nKilometroaken antolatzaileek aldez aurretik jarri zituzten sarrerak salgai eta den-denak agortu ziren | Atzo lehenengo saioa eskaini zuten eta gaur eta bihar beste bina izango dira, 17.00 eta 19.30ean\nF. J. A. URRETXU. Sábado, 8 septiembre 2018, 00:21\nAste honetan ikusi ahal izan da Gure Zirkuaren karpa gero eta sendoago kokatzen zela Lizeoko parkean, Urretxun. Gainera, atzo goizean bertaraino gerturatu zen jendea eta hutsik bazegoen ere, alboetan dituen argitxoek goxo-goxo luzatzen zuen bisitatzeko gonbitea.\nBien bitartean, Urretxu eta Zumarragako umeek kurtso berriari ematen zioten hasiera. Badakigu urduritasuna gaindituko zela haien bihotzetan goizeko partean, jakina: ikasturte berria, andereño-maisua ezezaguna, udan ikusi gabeko lagunekin elkartzea, beste ikasgela bat... Erronka berri baten aurkezpena tokatzen zitzaien atzo. Baina arratsaldekoa, hori beste bateko kontua izango zen askorentzat, zirkuan murgildu baitziren eta han urtuko ziren kirio guztiak.\nArratsaldeko zazpietan eman zioten hasiera Iker Galartzaren lagunen lehenengo saioari, eta hortik aurrera, gaur larunbatean eta bihar igandean beste lau saio burutuko dituzte, bina: 17.00eta 19.30ean.\nBadakizue Gure Zirkua Kilometroaren ospakizunaren eskutik ailegatu dela gurera lehendabiziz. Ekimenak, Urretxu eta Zumarragako udalen laguntza ere izan du, eta harrera ezinbestekoa jaso du herriko familien artean. Sarrerak aldez aurretik jarri zituzten salgai, asteartetik hasita eta arratsaldeko sei eta erdietan lehenengo saiorako bakarra geratzen zitzaien libre. Hurrengo egunetan den denak saldu dituzte. Arrakasta paregabea.\nGure Zirkuaren ibilbidea motza izan arren, ezin hobea dirudi. Eskaintzen duen ikuskizunaren iritziak ahoz aho zabaltzen dira gehien bat. Orain arte bisitatu dituen herri guztietatik zabaltzen den oihartzunak bultzada bat ematen dio Euskal Zirkuari, eta hori da ziurrenik publizitaterik onena. «Ez da bakarrik umeentzat, eh!», esaten dute izandako ikusleek. «Gurasoentzat ere oso ondo dago», eta horrela, helduak ere animatzen dira Gure Zirkora joatera.\n'Zirku' hitza bera potoloa da. Aipatzearekin bakarrik burura etortzen zaigu pertsonai askoren irudiak: pailazoena, magoarena, malabaristak, trapezistak... Gaur egun, ikuskizun mota askotarikoak ikus ditzakete gure umeekin eta oso exigente bihurtu da jendea. Horregatik, zaila iruditzen da familiak erakartzeko duen gaitasuna lortzea. 'Gure Zirkuaren' zopan espektakuluaren izaera klasikoaren osagaiak biltzen omen dira. Bertan, parte hartzen dute lehen aipatutako artista guzti horiek, eta gehienak Adunako Asbinenea eskolan ikasitakoak dira. Hauek izango dute ziurrenik eskuratzen ari diren arrakastaren edabe magikoa. Badute ere aldean beste gehigarri bat, eta ez nolanahikoa gainera: euskara. Gure Zirkuan euskara da nagusi eta honek umeengandik gertuago jartzen du ikuskizuna. Hala ere, umeen algarek ez dute hitzik, irudiak baizik. Keinuaz, koloreaz eta argiaz osatutako irudiak. Horiek denak taularatzen dira zirkuaren giroan eta noski, umeak pozik.\nEspektakulua, beraz, gozatzeko prest dago eta gainera ezin dugu ahaztu aurtengo Kilometroaren aldeko etekin bat ere jaso dela. Izan ere, sarrerak 12 eurotan saldu dira bakoitzeko, eta horietako 2 euro Ikastolari laguntzeko izango dira.\nBeste aldetik, azken txanpan sartu dira dagoeneko Kilometroaren antolatzaileak. Gutxi falta zaie festa erraldoia ospatzeko eta oraindik zeregin potoloa dute. Gurera iritsitako azken gonbiteak interneten Klikmetroak ekimenarekin bat egitera animatu gintuen. Hau da, sarean ikusgai dugun zirkuitu birtualari ahalik eta bira gehien ematea da helburua. Horretarako, gutako bakoitzak metro bat eskuratu dezakegu.\nProzesua sinplea eta doakoa da: klikmetroak.kilometroak.eus webgunean sartu, bertan azaltzen den egin zure metroa botoiaren gainean klik egin eta adierazten diren pausuak jarraitu. Metroa eskuratzen dugunean, gure izen-abizenak, argazkia eta bertan utzitako mezua agertuko dira. Halaber, metro bakoitza enpresa, merkatari eta elkarte ezberdinek diruz babestuta dago. Beraz, klik egiten dugun aldiro, Kilometroen aldeko ekarpen ekonomikoa ahalbideratuko dugu.\nLa Clásica Cilcoturista de Goierri KE se celebrará el domingo 16 El taller de Bellas Artes retoma la actividad con tres cursillos


«Euskal Herria Bildu»: berrikuspenen arteko aldeak - Wikipedia, entziklopedia askea.\n«Euskal Herria Bildu»: berrikuspenen arteko aldeak\nEuskal Herria Bildu (aldatu)\n01:33, 19 otsaila 2019ko berrikusketa\nNo change in size , Duela 2 urte\nRobota: Aldaketa kosmetikoak\n01:15, 12 urria 2018ko berrikusketa (aldatu)\nAihotz (eztabaida | ekarpenak)\nt (Kategoria:Bildu kendua; Kategoria:Euskal Herria Bildu gehitua HotCat bitartez)\n01:33, 19 otsaila 2019ko berrikusketa (aldatu) (desegin)\nTheklanBot (eztabaida | ekarpenak)\nt (Robota: Aldaketa kosmetikoak)\n=== Eusko Legebiltzarrean ===\n[[Eusko Legebiltzarra|Gasteizko Legebiltzarrean]] bigarren indar politikoa da momentu honetan, 18 parlamentarirekin. [[2012ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeak|2012ko hauteskunde]]<nowiki/>etan (21 legebiltzarkide) bere zerrendaburuak [[Laura Mintegi]], [[Belen Arrondo]] eta [[Xabier Isasi]] izan ziren, baina jarduera parlamentarioan koalizioko ordezkari diren [[Oskar Matute]], [[Pello Urizar]], [[Rebeka Ubera]] edo [[Hasier Arraiz]]ek ere hainbat ekimen parlamentario eraman dituzte aurrera. [[Euskal Herriko gatazka|Euskal gatazkarekin]] harremana duten gaietako asko [[Julen Arzuaga]]k defendatzen ditu.\n[[2016ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeak|2016ko hauteskunde]]<nowiki/>etan bere zerrendaburuak [[Maddalen Iriarte]], [[Miren Larrion]] eta [[Jasone Agirre]] izan ziren. Zerrendetan jende independiente ugari joan zen, eta hala islatzen du 18 legebiltzarkideen taldeak ere: 8 legebiltzarkide independiente daude, Sortuk eta EAk launa ordezkari dituzte, eta Aralar eta Alternatibak bana.\n=== Europako Legebiltzarrean ===\n[[Europako Parlamentua|Europako Legebiltzarrerako]] hauteskundeetarako Euskal Herria Bilduk [[Galiziako Bloke Nazionalista|Bloque Nacionalista Galego]] (BNG), [[Puyalón]], [[Andecha Astur]], [[Alternativa Nacionalista Canaria]] (ANC) eta [[Unidad del Pueblo]] (UP) alderdiekin batera [[Herriek Erabaki]] koalizioa osatu zuen. Herriek Erabaki koalizioak eserleku bat lortu zuen Europako Legebiltzarrean, EH Bilduko hautagaia zen [[Josu Juaristi]]k hiru urte t´erdiz eserlekua izango duelarik eta BNGko Ana Mirandak gainerako urte t´erdian.\n== Kronologia ==\n* [[Amaiur (koalizioa)|Amaiur]]


“Bidasoan elkarbizitza” Antxeta irratiak antolaturiko Jardunaldiak | Angula Berria\nHasiera » “Bidasoan elkarbizitza” Antxeta irratiak antolaturiko Jardunaldiak\n“Bidasoan elkarbizitza” Antxeta irratiak antolaturiko Jardunaldiak\nDakizuenez, irrati elkarte bat da Antxeta irratia. Irrati komunutario bat. Hori dela eta, funtzio sozial bat badu bere baitan. Eta funtzioak aipatuz, bizikidetzarena da hoietako bat. Euskal Herrian pairatu diren bortizkeria asko asko bizi izan baitira Bidasoa eskualde honetan. Irrati gisa beraz, gure ekarpena egin nahi dugu bidea eraikitzeko\nNazioarte mailako hainbat gatazka politiko aipatzen ditugu egunerokoan gure programazioan, eta mahain inguru zein hitzaldiak ere antolatu ditugu berriki, Kolonbiaren inguruan, Irunen eta Hondarribian. Donostian aldiz, gatazka egoeran dauden hainbat herriren errealitearen berri emateko foro bat antolatu genuen joan den azaro amaieran, Mundu Bat GKErekin batera. Hauek aitzin, 2013.urtean hizkuntza gutxituen inguruko bi foro antolatu genituen, herri Maputxeen inguruan eta Ipar Irladan gaelikoak bizi duen egoeraren inguruan. Ahotsak mugimenduarekin ere, mahain inguru bat antolatu genuen 2011.urtean.\nHilabeteak daramatzagu, gure herriko gatazka politikoari begira, herri mailan zer egin dezakegun pentsatzen. Aieteko Adierazpena izenpetu orduko, argi ukan baitugu, goiz ala berandu une hau helduko zela.\nGogoeta askoren ostean, Bidasoa eremuan, Irun, Hendaia, Biriatu eta Hondarribia kontutan harturik, eztabaidarako gune batzuk antolatzea erabaki dugu, Lokarrirekin elkarlanean. Biharko egunari begira, etorkizuna elkar entzunez eta ekinez, bizi zein eraikitzen has gaitezen. Euskal Herriko gatazka politikoaren harira, oraindik ere esateko asko dagoela uste baitugu. Nazio eraikuntza, tokian tokian egiten dela iruditzen zaigu, eta herritar oro dela horren motore. Hala gure asmoa, lekukotzak eskaintzea da, jendeari hitza ematea, “Bidasoan elkarbizitzen” hasi gaitezen. Norbera bere eremutik, bere bizipen eta esperientziekin eta aurrera begira. Iraganeko gertakariak, etorkizunean errepika ez daitezen.\nOtsailaren 5ean izango da lehena, Hondarribiako Itsas Etxean, arratsaldeko 19:00etan.\nFermin Urtizberea, Hondarribian zinegotzi zela, bahitu egin zuen GANE (Grupo Antiterrorista Nacional Español) taldeak. 1988.urtean. Hiru egunez ukan zuten bahitua. Tortura gogorrak jasan zituen besteak beste.\nOtsailaren 12an izango da bigarrena. Hau ere arratsaldeko 19:00etan Hendaiako Antoine d´Abbadie Aretoan.\nHona parte hartzaileak\nJoserra Trebiño Apaiza.\nJuanra Rojo, preso politiko ohia\nJokin Etxebarria, iheslari politiko ohia\nMiren Illarreta abokatua\nOtsailaren 19an izango da azkena, hemen bertan, Ficoban, arratsaldeok 19:00etan\nAlde batetik, parte hartzaile orok, bere hizkuntzan hitz egiteko aukera izanen du eta bereziki publikoak itzulpena jasoko du frantsesera, gaztelerara eta euskarara. Eta hau hitzordu guztietan.\nBigarrenik eta batez ere, benetan eskertu parte hartzera ausartu direnei. Zauri askok zabalik\nsegitzen baitute oraindik ere, eta jakin badakigu indar berezi bat egiten dutela beren esperientzia, bizipen, sentsazio eta iritziak jende aurrean kontatzearekin. Beraz benetan milesker.\nHorrez gain, publikoari parte hartzeko aukera emanen zaio. Txartelak banatuak izango dira eta galderak idatziz helaraziko zaizkio moderatzaileari. Jendea animatu nahi dugu hitzaldietara etorri daitezen parte hartzera, eta bereziki entzutera. Komunikazioaren parte garrantzitsu bat entzumena baita. Entzuten jakitea. Antxeta irrati bezala, garrantzia handia ematen diogu azken honi. Entzuten jakiteari esker, ikasten baita hitz egiten, komunikatzen. Eta hori da gure bete beharra\nkomunikatzea. Kasu honetan beraz, “Bidasoan Elkabizitza” jardunaldiekin, bizikidetzaren ildoa lantzen hasi nahi dugu. Elkar entzunez, eta elkar biziz.\nLehenengo eta behin Lokarriren izenean Antxeta irratiko arduradunei eskerrak eman nahi dizkiegu Jardunaldi hauek antolatu izanagatik eta lanketa horretan gurekin harremanetan jartzeagatik. Lokarrik halako ekimenen baliogarritasuna eta egokitasunaren uste zintzoa du. Urte luzeetan gure gizarteak pairatu dituen indarkeria, giza eskubideen urraketen eta inkomunikazioaren ondoren, bakea eta bizikidetza eraikitzea helburu partekatua izan behar du eta lanketa horrek gizarte eragile eta eragile político guztien elkarlana eta konpromisoa behar ditu.\nElkarbizitzaz asko hitz egiten da eta honen inguruan gaizki ulertu, kezka eta bildur asko sortzen dira. Lokarrrien ustetan Elkarrzibitza sustatzeak, desberdinak izanik elkarrekin errespetuz eta giza duintasunez bizitzen ikastea suposatzen du. Gizarte anitza gara eta elkarrekin bizi behar dugu, helburu hau lortzeko iraganean gertatutako guzti horretatik ikasteko asko dugu, pairatu eta egun pairatzen dugun sufrimendua errepikatu ez dadin. Gizarte bezala, erronka konplexua, baina eskuragarria dugu esku artean eta erronka honi aurre egiteko ezinbestekoak dira topaguneak eta elkarrziketa esparru anitzak sortzea. Elkarri entzun, ulertu eta errekonozitzeko. Horrela soilik, orain arte gugandik horren hurrun ikusi eta sentitu dugun “bestea”rengana hurbiltzeko aukera izan dezagun, bestearen bizipenengatik ukituak izan gaitezen. Guzti honek emeki emeki, jarrera aldaketa prozesu baten murgilduko gaitu.\nDatozen asteetan Bidasoako eskualdean Antxetaren eskutik antolaturiko Jardunaldi hauek helburu hori dute eta horrexegatik guretzat ohorea da antolaketan laguntzaile aritzea. Lehenengo eguneko mahai inguruan, gizarte honetan modu bortitzean eta zuzenean indarkeria pairatu duten pertsonak izango ditugu gurekin. Jabetzen gara, ez dela samurra ezesagunen aurrean norberak sufritu eta bizitutakoa partekatzea eta behar bada ez dago pertsona ororen esku, baina gurekin eseriko diren lau pertsonek pausu hori eman dute eta horrexegatik bihotzez eskertuak gaude. Gertakizun bortitz baten atzean dagoen pertsona, familia eta sufrimendu historioa ezagutzeko aukerak, bizitutako gatazka bortitzari aurpegia eta ahotsa jartzea suposatzen dute. Zenbaki eta hedabideetako hoztasuna eta distantzia hausteko aukera ematen digu eta gizatasuna azalarazten da. Batzen gaituen hori agertzen da, hau da, giza duintasuna eta hor topagune bat sortzen da.\nGizarte eta eragile bezala, urtetan pairatutako sufrimendua eta egun pairatzen diren sufrimendu egoerak ezagutzeko eskubidea eta beharra dugu. Etorkizuneko bizikidetza eraikitzerakoan danon parte hartzea beharrezkoa izango dela jabetuz eta iraganeko akatsak errepika ez ditzagun. Jardunaldi hauek, etorkizuneko beste urrats batzuen lehenengoa izan dadila espero dugu.


Torturaren biktimak aitortzeko ekitaldi bat egin dadila eskatu du Foro Sozialak | Politika | Berria\nTorturaren biktimak aitortzeko ekitaldi bat egin dadila eskatu du Foro Sozialak\nEkainaren 26a Torturaren Biktimei Laguntzeko Nazioarteko Eguna izango da, eta Foro Sozial Iraunkorrak uste du "baldintza guztiak" daudela aitortza hori egiteko.\nAgus Hernan eta Nekane Altzelai. / BERRIA Tamaina handiagoan ikusi\n2019an, Eusko Legebiltzarrak aho batez onartu zuen Elkarrekin Podemos-IUren legez besteko proposamen bat, eta, horrela, Eusko Jaurlaritzari eskatu ekitaldi bat antolatu dadila torturaren biktimei aitortza emateko. Foro Sozial Iraunkorraren iritziz, «baldintza guztiak» daude datorren ekainaren 26an, Torturaren Biktimei Laguntzeko Nazioarteko Egunean, 2019ko agindu hori gauzatzeko eta «torturaren biktimak aitortzeko maila goreneko ekitaldi forman». Foro Soziala modu diskretuan hasiko da lanean eragile politiko eta sindikalekin, 2019ko adostasun horrek «fruituak» eman ditzan.\nAgus Hernan eta Nekane Altzelai Foro Sozial Iraunkorreko bozeramaileek agerraldi bat egin dute Donostian, torturaren aitortzaren beharra azpimarratzeko. Eskaera zehatzak egin dituzte: Jaurlaritzari galdegin diote, «ahalik eta adostasun handiena lortzen saiatuz», biktimak «modu sinbolikoan» aitortzeko ekitaldi bat antolatzeko, osasun arauak errespetatuz. Altzelaik eta Hernanek garrantzitsutzat jo dute ekitaldi horretara gonbidatzea Kriminologiaren Euskal Institutuak torturaz eginiko txostenean jasotzen diren Poliziaren biktimak.\nTxostena 2017ko abenduan aurkeztu zuten, eta 4.113 tortura kasu jaso zituzten 1960 eta 2014 artean Euskal Herrian.\nEra berean, Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuari eskatu diete torturaren biktimei laguntzen jarrai dezatela, «eskura dituzten baliabide guztiak haien esku jarriz, dagozkien eskubideak lortzeko bidean; egia, aitorpen ofiziala, erreparazioa eta berriz ez gertatzeko bermeak». Foro Sozialaren esanetan, «pausoak ematen jarraitzeko unea» da, «hainbeste urtetako diskriminazioari aurre egiteko garaia», uste baitute torturen errealitatea «agenda politiko eta mediatikoaren erdigunean» dagoela.\nIzan ere, «paradigma aldaketa bat» gertatu dela uste du Foro Sozialak, eta azken hilabeteetako gertakari ugari zerrendatu ditu. Esaterako, Hernanek eta Altzelaik gogoan izan dute Nafarroako Parlamentuak eta Jaurlaritzak Mikel Zabalza zenaren senideei eginiko aitortza, Zabalzaren hilketaren kasuan Alberto Perote CESIDeko koronelaren eta Pedro Gomez Nieto Guardia Zibileko kapitainaren arteko elkarrizketak eragindako «lurrikara», Non dago Mikel? dokumentalaren Madrilgo aurkezpenera Pablo Iglesias Espainiako Gobernuko orduko presidenteordea joan izana, Felipe Gonzalez gobernuburu ohiak GALen sorreran izandako zereginaz, CIAk eginiko txostena zabaldu izana eta Giza Eskubideen Europako Auzitegiak Espainiako Estatua zigortu izana tortura kasuak behar bezala ez ikertzeagatik.\n«Nabarmendu nahi dugu eztabaida honek agerian utzi duen daturik garrantzitsuena dela biktima guztiek egia, justizia eta erreparazioa jasotzeko duten eskubideari buruzko adostasun instituzionala eta politikoa dagoela, torturak bereziki aipatuta», azaldu dute Altzelaik eta Hernanek.


Aurkezpena | Kulturagara\n1997an sortu zen EMUN lan mundua euskaraz garatzeko hizkuntza zerbitzuen aholkularitza eskainiz. 2010az geroztik, hizkuntza zerbitzuaz gain, immigrazio eta kultura arloetan ere bagabiltza.\nKultura zerbitzuei eskaintzen diegun gunea da kulturaga.com eta kultura kudeaketaren inguruko leihoa izateaz gain, gaiaren inguruko informazioa eman, materiala zabaldu eta albisteak helaraziko dituen gunea izango da.\nKultura, bere zentzu osoan ulertu behar da, sortzen denetik eta zabaltzen den arte, eta eremu bakoitzari bere espazioak eman behar zaizkio. Kultura bere ikuspegi osoan hartu eta garatzeko, epe luzera begirako norabide bat behar da. Pausoak helmuga zehatz baterantz eramaten lagunduko digun ikuspegia eta norabidea. Etorkizunean herri edo kultura espazio horrek zein paper jokatu nahi duen aztertuta eta zehaztuta, bide horretan urratsak eman ahal izango dira.\nZerbitzuen atalean zehaztu dugu kultura arloan eskaintzen ditugun produktuak eta zerbitzuak.\nKultura nola ulertzen dugun\nKultura nortasunarekin erabat lotua dago, geure burua zerekin identifikatzen dugun. Aniztasuna baloratu eta errespetatzen dugu Emunen eta kultura desberdinetako ezaugarriekin osatutako kultura unibertsoa irudikatzen dugu. Kultura propioaren oinarriak sendo izanik, kanpoko elementu berriekin osatzen joango da behar eta funtzio berriei erantzuteko.\nProgramazio irizpideak Udalak aurrera daraman kultura politikaren isla eta praktika dira. Kultura ekintzak programatzerakoan, kultura jakin baten sustapena potentziatzen da eta programatzen ez dena, albo batera uzteko arriskua dago. Programa horrek baldintzatzen du herriak jasoko duena eta ez duena, beraz, beharrezkoa da horren gaineko hausnarketa bateratu bat bultzatzea.\nHerritarrak elkarte edo sareetako parte dira, bertan daude antolatuta eta egituratuta, eta herritarren parte-hartzea lortu nahi dela esaten denean guzti horren koordinazioaz ari gara. Horretarako bereziki landu beharko dira instituzioen eta gizartearen arteko harremanak, elkarlana, komunikazioa eta parte-hartzea oro har.


Tipografia-konbinazioak | Sareko Sormenak\nEncarni Arcoya | | Eguneratua 31/03/2022 23:41 | inspirazio\nHainbat alditan esan dizuegu ez dela ona diseinuetan hainbat letra-tipo erabiltzea, ikusleak osotasuna pixka bat galtzen duelako. Baina bi iturri izan daitezke. Baina, nola egin letra-tipo-konbinazioak? Oso desberdin bi nahas daitezke elkarrekin? Arauak jarraitu behar dituzu?\nGai honek diseinatzaile grafikoa nahiz idazlea izan, interesgarria izan daiteke, konbinazio onenak zein diren jakiteko gakoak emango baititu testuak edo proiektuak itxura ezin hobea izan dezan. Hartara joan?\n1 Letra-tipoak konbinatzerakoan kontuan izan behar duzuna\n1.1 Egiaztatu testuaren lerrokadura eta irakurketa\n2 Arrakastatsuak diren tipografia-konbinazioak\n2.1 Montserrat eta Courier Berria\n2.2 Liga Spartan eta Free Baskerville\n2.3 Nixie One eta Lato Light\n2.4 Josefin Lauza eta Fauna Bat\n2.5 Merkataritza Gotikoa eta Sabon\nLetra-tipoak konbinatzerakoan kontuan izan behar duzuna\nLetra-tipoen konbinazioen adibideak eman aurretik, bi gauza gogoan izan nahi ditugu.\nLehenengoa da ez duzula 2 letra-tipo baino gehiago konbinatu behar testu berean. Arrazoia da espazioa gehiegi kargatzen duzula, eta ez hori bakarrik, ikuslearen interesa galtzen duzula.\nAdibidez, imajina ezazu estalkia duzula. Izenburua letra-tipo batekin jarri duzu; azpititulua beste batekin. Eta egilea beste batekin. Berdinak direla uste duzu? Zer barne hartzen du proiektuak? Seguruena ez izatea da, hau da, ikusten duen erabiltzaileak ez dakiela zer espero duen.\nGainera, letra-tipo ezberdinek gehiegi nahastu dezakete. Hori dela eta, hobe da gehienez bi letra-aldaketa egitea.\nKontrolatu behar duzun bigarren alderdia letra-tipoei dagokie. Ez badakizu, konbinatzerakoan kontuan hartu beharreko letra desberdinak daude. Ideia bat emateko, honako hau duzu:\nSerif: letren amaieran akabera txikia izatearen ezaugarria duen tipografia da. Hau ez da gehiegizko dekorazio gisa ikusi behar, baina txikia ere izan daiteke. jartzen zaion apaingarri bat bezalakoa da.\nSans serif: aurretik letrek apaingarriren bat zutela esaten bagenuen, kasu honetan letra mota honek falta du, sinpleagoa izanik.\nGidoia: eskuz idatzitako letra-tipo bezala ere ezagutzen da. Eskuz idatzita dagoela dirudien letra tipoa da, lore eta xehetasun bereziekin.\nLauza-serif: serif lodi eta bloke batez identifikatzen den letra mota bat da (apaingarri).\nEgiaztatu testuaren lerrokadura eta irakurketa\nOso gutxik kontuan hartzen duten beste alderdi bat, eta tipografia-konbinazioak aukeratzerakoan oso garrantzitsua dena, testuaren lerrokatzea eta baita irakurtzea ere.\nLerrokatzearekin hasten gara, hau da, testua ezkerrera, eskuinera, erdialdera edo justifikatuta lerrokatuta irakurriko bada. Horren arabera, erabili beharreko letra ezberdina izango da, izan ere, normalean, eta kasu honetan diseinu grafikoez ari garenez, horren inguruan dekorazioren bat jarriko litzateke.\nBestetik, testuaren irakurketa egongo litzateke, hau da, ezkerretik eskuinera, eskuinetik ezkerrera edo bertikalki izango bada. Azken kasu honetan, ondo irakurgarria den eta hitza galdu gabe irakurtzeko aukera ematen duen letra-tipoa aukeratzea garrantzitsuagoa da jartzen duzun dekorazioa baino.\nArrakastatsuak diren tipografia-konbinazioak\nGuk ere praktikoak izan nahi ditugunez eta letra-tipoen konbinazioen adibideak izan ditzakezula, hona hemen ondo etor daitezkeen ideia batzuk.\nMontserrat eta Courier Berria\nMontserrat letra-tipoa beste batzuetan esan dizuguna da, titular eta titularrak egiteko onenetakoa delako. Horregatik, horrekin hasi gara.\nBere letren letra-tipo osoko eta biribila izatearen ezaugarria da. Lodia da.\nHori dela eta, honekin konbinatzeko onena trazu leun eta arina duena da. Courier New aukeratu dugu idazmakinaren itxura duen baina osotasuna nabarmentzen duen tipografia delako. Baina hori nahi ez baduzu, eskuz idatzitako letra bat (eskuzko idazkera simulatzen duena) hauta dezakezu, irakurgarria eta ez oso leuna. Edo Times New Roman letra-tipoa ere.\nLiga Spartan eta Free Baskerville\nHemen dugu aurrekoaren erritmoari jarraitzen dion beste adibide bat. Hau da, goiburu edo izenburu gisa letra lodi bat jartzen dugu, esaterako League Spartan (sans serif da) eta testurako letra-tipo gisa Libre Baskerville erabiltzen dugu, begiratuz gero apaingarri txikiak dituena baina ondo dago, oso irakurgarria.eta horrek kontraste ona egiten du aurrekoarekin.\nGoiburuko azpitituluetarako ere Libre Baskerville erabil dezakezu tamaina handiago batean.\nNixie One eta Lato Light\nKasu honetan ondo etorri daitezkeen konbinazio tipografikoen beste adibide bat emango dizuegu. Eta biak arinak izan daitezkeela da, baina begiratuz gero, desberdinak dira elkarrengandik.\nAlde batetik, Nixie One dugu, izenburu gisa nabarmentzeko maiuskulaz jartzen dugun serif letra mota bat. Bestalde, Lato argia duzu, sans serif dena eta diseinu dotore eta argia sortzea lortzen duena.\nEgia esan, bi letra-tipoak argiak dira, baina letren artean tarte apur bat gehiago izateari esker, tartekatuago eta irakurgarriagoa da; izenburuak, berriz, letra erantsi gehien ditu eta apur bat gehiago kargatzen da.\nJosefin Lauza eta Fauna Bat\nJosefin Slab letra-tiporik erabilienetako bat da, batez ere izenburuetarako eta baita logotipoetarako ere, arreta handia deitzen duelako eta oso efektu interesgarria lortzen duelako. Gainera, ez dirudien arren, akaberak sendoak dira.\nBeraz, osotasuna leuntzen duen letra tipo bat aukeratu behar duzu, eta horretarako Fauna One aukera dezakezu, baina antzekoak diren eta efektu hori lortzen duten Nunito Light edo Merriweather ere proposatzen dugu.\nMerkataritza Gotikoa eta Sabon\nKasu honetan, testurako serif letra-tipoa aukeratu beharrean, izenbururako aukeratu dugu, horrela erabiltzailearen arreta bertan bideratu eta, geroago, sans series letra-tipo batekin uztartu, irakurtzeko eta errazagoa den. titularrak baino trazu leunago batekin posible izan daiteke.\nOrain letra-tipo-konbinazioak ezagutzen dituzunean, zure diseinu edo proiektuetarako letra-tipo desberdinak nola aukeratu ideia bat izan dezakezu. Bururatzen al zaizu beste letra-tiporen bat? Utzi iezaguzu iruzkinetan!\nArtikuluaren bide osoa: Sormena linean » General » inspirazio » Tipografia-konbinazioak\nHelvetica berritu eta jaio da, Helvetica Now


Zorione Etxezarraga | Partehartze prozesuetan aditua den Hans Harms Doktoreak hitzaldia eman du Astigarragan: partehartze prozesu sinisgarriak nola bideratu - Zorione Etxezarraga\nGaur Martxoaren 27an Dr. Hans Harms izan da EAJ-PNVren lokalean hitzaldia ematen. Hitzaldiaren helburua izan da Astigarragan partehartze prozesu sinesgarri eta bermedunak bideratzeko moduak bertatik bertara ezagutzea.\nHarms jauna izan da bai Espainian zein Euskal Herrian NIP izenaz ezagutzen diren Núcleos de Intervención Participativa edo partehartzea ahalbidetzen duten guneak ezagutzera eman zituena. Wuppertaleko unibertsitateko irakasle izan zen Peter Dienelek duela ia 40 urte asmatutakoa eta garatutakoa da NIP metodoa, egungo sistema politikoaren gabeziak antzeman eta erabakitzeko mekanismo desberdinak aztertu ondoren garatu zuena. Harms doktorea Dienelen ikasle eta jarraitzaile dugu.\nNIParen definizio laburra honakoa litzateke: Gizarteak erabakitze prozesuetan modu egokian parte hartu ahal izatea laguntzen duen eredu egituratua eta eraginkorra.\nNIParen lan metodoa, herritarren artean zozketa bidez interes edo/eta onura pertsonalik bilatuko ez duten herritarrak aukeratzean oinarritzen da. Pasadizo gisa komentatu du behin futbolzelai baten proiektua bideratzeko prozesuan herriko konbentuko monjetako bat suertatu zela aukeratua eta antolatzaileek uste izan bazuten ere monjak uko egingo ziola, guztiz alderantziz izan zela, partehartzaile aktiboa izan baitzen. Behin partehartzaileak aukeratuta, 3-5 egunez euren zereginak utzi beharko dituztela esango zaie eta egingo duten lanarengatik ordain-saria jasoko dutela. Herritarrak 25eko taldeetan banatuko dira eta talde bakoitza, bost kideko talde txikiagoetan. Frogatuta omen dagoelako, talde txikietan lan egin ahal izateak partehatzaileengan benetako komunikazioa ahalbidetzen duela. Parte hartzaileek euren lana zuzen egin ahal izateko, aholkulari, aditu eta teknikari neutralak izango dituzte alboan, hartara informazio guztia jaso eta eztabaida irekia eta ahalik eta kontrastatuena bidera dezaten.\nParte hartze prozesuetan aditua den Hansek ez ditu begi onez ikusten soilik nahi duten herritarren artean bideratutako parte hartze prozesuak. Alderdi politiko eta presio taldeen interesak bultzatutako parte hartze prozesuak sahiestu behar direla esan du, guztion diruarekin herritarron interesa ahalik eta modu objetiboenean bermatu behar dela uste baitu. Astigarragan zein Donostian ezagutu duen auzoz auzo jarritako postontzietan iritzia emateko modua ez zaio partehartze prozesu objetibo eta eraginkorra iruditu, herritar asko eta asko parte hartze prozesutik kanpo gelditzen delako eta helburuak bestelakoa behar lukeelako.\nHans Harms ezaguna da Astigarragan Kiroldegia egiteko bideratu zen partehartze prozesua berak zuzendu baitzuen duela hamabost urte, hain zuzen ere partehartze prozesuen garrantziaz jabetzen hasi ginen garaian. Harms-en ustetan NIP metodoak herritarren konpromiso eta herri-kohesioan asko laguntzen du. Orduan parte hartu zuten astigartarrak kalean topatzen dituenetan oraindik ere estimaz agurtzen dutela aipatu du.


About: Floridablancako kondea\nJosé Moñino y Redondo, Floridablancako kondea (Murtzia, 1728ko urriaren 21a - Sevilla, 1808ko abenduaren 30a), espainiar politikaria izan zen. 1772an Espainiako enbaxadorea Erroman izendatu zuten. Han Klemente XIV.a aita santuak Jesusen Konpainia desegin zezan ahalegindu zen. Esker onez, Karlos III.ak handiki titulua eman eta 1777an estatu-idazkari izendatu zuen. Espainiako administrazioa aldatu zuten eraberritze handiak eragin zituen: herri-administraritzako antolaketa berria, Estatuko Batzarraren sorkuntza, itsas gudarostearen eraberritzea; Menorca eta Florida eskuratzea, Sacramento, Fernando Poo eta Annobon Espainiako koroara ekartzea, eta Astronomia Behatokia, Izadiaren Historiako Kabinetea eta San Fernando Bankua sortzea.\nJosé Moñino y Redondo, Floridablancako kondea (Murtzia, 1728ko urriaren 21a - Sevilla, 1808ko abenduaren 30a), espainiar politikaria izan zen. 1772an Espainiako enbaxadorea Erroman izendatu zuten. Han Klemente XIV.a aita santuak Jesusen Konpainia desegin zezan ahalegindu zen. Esker onez, Karlos III.ak handiki titulua eman eta 1777an estatu-idazkari izendatu zuen. Espainiako administrazioa aldatu zuten eraberritze handiak eragin zituen: herri-administraritzako antolaketa berria, Estatuko Batzarraren sorkuntza, itsas gudarostearen eraberritzea; Menorca eta Florida eskuratzea, Sacramento, Fernando Poo eta Annobon Espainiako koroara ekartzea, eta Astronomia Behatokia, Izadiaren Historiako Kabinetea eta San Fernando Bankua sortzea. 1792an, Karlos IV.ak bere karguetatik kendu ostean, denbora labur batez Iruñeko zitadelan preso egon zen. Ondoren, politikatik urrun, Murtzian bizi izan zen, 1808an Napoleonen erasoa hasi zen arte. Orduan, erasotzailearen kontra borrokatzeko sortutako Batzar Zentralaren presidente hautatu zuten. Urte horretan bertan Sevillan hil zen. (eu)\nJosé Moñino y Redondo, Floridablancako kondea (Murtzia, 1728ko urriaren 21a - Sevilla, 1808ko abenduaren 30a), espainiar politikaria izan zen. 1772an Espainiako enbaxadorea Erroman izendatu zuten. Han Klemente XIV.a aita santuak Jesusen Konpainia desegin zezan ahalegindu zen. Esker onez, Karlos III.ak handiki titulua eman eta 1777an estatu-idazkari izendatu zuen. Espainiako administrazioa aldatu zuten eraberritze handiak eragin zituen: herri-administraritzako antolaketa berria, Estatuko Batzarraren sorkuntza, itsas gudarostearen eraberritzea; Menorca eta Florida eskuratzea, Sacramento, Fernando Poo eta Annobon Espainiako koroara ekartzea, eta Astronomia Behatokia, Izadiaren Historiako Kabinetea eta San Fernando Bankua sortzea. (eu)\nFloridablancako kondea (eu)


"Egun batzuetan elkartuko gara" - Olazti - Guaixe.eus\n"Egun batzuetan elkartuko gara"\nAlfredo Alvaro Igoa 2021-07-20 13:11\nEuskarAbenturako lehen txandan parte hartu eta “oso gustura” egon ondoren, etxean da Paula Gaspar Caballero olaztiarra.\nGarilaren 2tik 11ra bitartean Urruña eta Lekaroz artean ibili ziren gazteak. Baina izan zen gehiagorako aukera ere.\n1. Zerk erakartzen zaitu EuskarAbenturatik?\nMendira joatea asko gustatzen zait. Horregatik eman nuen izena EuskarAbenturan. Eta, gainera, Euskal Herriko beste txokoetako lagun berriak egiteko.\n2. Nola jaso zenuten haren berri?\nAurrekoetan egondako batzuk gure klasera etorri ziren. Hitzaldia eman ziguten eta dena azaldu zuten. Eta apuntatu nintzen.\n3. EuskarAbenturara joan nahi dutenek aurretik zerbait egin behar izaten dute, ezta?\nBai, lan bat egin eta motibazio gutun bat idatzi behar ditugu. Lana egiteko hiru gai proposatzen dituzte, eta hura egiteko sei modu. Aukeran zeuden gaien artean “plastikoa naturan” gaia aukeratu nuen. Nik bideo bat egin nuen, niretako errazena zelako. Horretarako, Urbasara igo nintzen irudi batzuk hartzera. Gero informazioa bilatu nuen: zenbat plastiko sortzen dugun gizakiok munduan. Zaborra itsasora eta mendira konturatu gabe botatzen dugula eta milioika zabor tona sortzen ditugula kontatu nuen. Ingurumena zaintzearen eta birziklatzearen garrantziaz kontzientzia hartzea azpimarratu nituen.\n4. Zuk bezala makina bat gaztek aurkeztuko zuten lana eta motibazio gutuna, ezta?\nEsan ziguten hirurehun pertsona inguru aurkezten direla. Haietatik ehun eta hogei parte hartzaile aukeratu dituzte EuskaraAbenturako antolatzaileek. Zortea izan nuen eta hautatu ninduten. Baina, ez dizute esaten zergatik hautatu zaituzten. Bakar-bakarrik mezu bat ailegatzen zaizu jakinarazten dizuna EuskarAbenturarako aukeratua izan zarela. Eta hurrengoa paperak egitea da.\n5. Aukeratua izatearena momentu pozgarria izanen da, ezta?\nNi joan den urtean aurkeztu nintzen. Martxoan ailegatu zen mezua, eta ordurako ahaztuta neukan. Txundituta gelditu nintzen, baina pozik, bai.\n6. Aurten EuskarAbentura desberdina izan da, ezta?\nBai, 60 pertsonako bi txandatan banatu gara. Lapurdin hasi ginen eta Nafarroan bukatu genuen. Lapurdin bost egun egon ginen eta Nafarroan beste horrenbeste. Bestela, hitzaldiak izan ditugu. Esaterako, Kike Amunarriz, Iparraldeko ikasleen Baxoa proba euskaraz egiteko aldarrikapenaz, Lorea Ibarra aktorea...\n7. EuskarAbenturaren bereizgarria da ibiltzea. Ibili zarete?\nBai. Etapak egin ditugu, egun guztietan ez, baina gehienetan bai. Agian zazpi edo zortzi etapa. Eta gogorrak. Eguraldiaren araberakoa izan zen gogortasuna. Egun batzuetan bero handia egiten zuen: 30 gradu, eguzkia, itzalik gabe. Baldintza horietan igo ginen Larrun mendira,890 metroko desnibela gaindituz. Orduan gogorra egiten zen. Eta beste batzuetan euri asko. Oinetakoek lokatzez beteta bukatu zuten.\n8. Gazteen artean, zer moduzko giroa sortzen da?\nOso giro ona. Ongi moldatu gara. Etapen ondoren, gauean, gehienetan lokartu egiten ginen; zeren, azkenean, neka-neka eginda iristen ginen. Baina ondokoekin hitz egiten gelditzen ginen edo beste denda batzuetakoekin. Egun gutxi pasa badira ere harremana mantentzen dugu. Agian, egun batzuetan elkartuko gara.\n9. EuskarAbentura aldatu bada pandemiagatik izan da. Nola eraman dituzue neurriak?\nOngi. Musukoarekin. Bi egun lehenago PCRa eginda eta autobusean sartu baino lehen antigeno proba eginda. Bi negatiborekin autobusera sartu, eta Lapurdira. Dena ongi.\n10. Aukera bazenu, errepikatuko zenuke?\n11. Irakurle gazteek zergatik probatu beharko lukete?\nEuskarAbenturan apuntatzea gomendatzen dizuet. Ongi pasa behar duzu. Gainera, lagunekin.


Baseak - Gernika-Lumo Kultur etxea\nLanak originalak eta inoiz argitaratu gabeak izango dira.\nLanak soilik formato digitalean aurkeztuko dira USB baten.\nLan bakoitza 3 formatotan aurkeztu beharra dago:\nJPG diseinurako erabili den formato originalean\nAzken inpresioaren tamainako erresoluzio altuko PDFa.\nTamaina: kartela 65 zm x 45 zm neurrikoa izango da (ez-etzana)\nKolorea eta teknika: librea\nKartelean agertu beharreko testua hauxe da: GERNIKAKO JAIAK 2022\nLanak aurkezteko epea: azken eguna 2022ko ekainaren 10a (14:00ak arte).\nAurkezteko lekua: Gernika-Lumoko Kultur Etxea, Foru plaza 2, 48.300 Gernika-Lumo, 9:00etatik 20:00etara, edo posta zertifikatuz bidal daitezke\nInformazio-telefonoa: 94 627 02 01\nIdentifikazioa: Lanak gutunazal handi baten barruan aurkeztu beharko dira:\n1. gutunazalean lanaren izenburua. Hauxe izango da beste bi gutun azalak barnean izango dituen gutun azal handia.\n2. gutunazalean USBa.\n3. gutunazalean egilearen izena, abizenak, helbidea eta telefonoa.\nSaririk ez ematea erabaki lezake epaimahaiak, aukeratutako kartelek behar adinako kalitaterik ez badaukate. Kasu horretan, Gernika-Lumoko Udalak herriko artista bati eskatu ahal izango dio kartela egiteko.\nKartel Irabazlea: Kartelak teknika aldetik tonalitate-aldaketaren bat beharko balu hobeto inprimatzeko, edo Gernikako Jaietako daten akatsak edota ortografiari buruzkoak baleude, epaimahaiak aldaketok agindu ahal izango ditu, egilearen baimenarekin.\nGeneroaren eta sexu-orientazioaren irudikapenaren aniztasuna, jatorria eta kultura, dibertsitate funtzionala, adina, klase soziala, gorpuztasuna eta abar baloratuko dira, rolak eta esterotipoak saihestuz.\nGernika-Lumoko Udalak ez du bere gain hartuko hirugarren batzuk aipatuta aurkezten diren lanen edukiaren ondoriozko erreklamazioen erantzukizunik.\nEgilea nor den zalantza dagoenean\nPertsonen duintasunaren aurka doazenean\nJai Batzordeak 2022ko ekainaren 30eko bileran aukeratuko du kartel irabazlea, eta epaimahaiaren erabakia egun horretan bertan jakinaraziko zaio irabazleari.\nSARIA: 500 €ko sari bakarra izango da\nGernika-Lumoko Udalak kartel irabazlearen jabetza ez ezik, jendaurreko komunikaziorako, kopiatzeko eta banatzeko eskubideak ere eskuratuko ditu; eskubide horiek Udalarenak baino ez dira izango.\nAurkeztutako lanekin, baldintza hauek betetzen badituzte, erakusketa bat egingo da Kultur Etxean ekainaren 15etik 27ra bitartean. Erakusketa amaitu arte ezin izango da kartelik kendu. Egun horretatik aurrera egileak edo baimendutako pertsonak berauek jasotzera pasatu ahal izango dira hiru hilabeteren buruan, epe hori igarotakoan lanak Kultur Etxeari ematen zaizkiola ulertzen baita.\nLehiaketa honetan parte hartzeak baldintza hauek ontzat ematen direla adierazi nahi du.


Erakusten 1 - 20 emaitzak -- 41 bilaketa honetara '*' Joan edukira\ntopic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa)" topic_facet:"Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila"\nErakusten 1 - 20 emaitzak -- 41 bilaketa honetara '*', Bilaketaren denbora: 0,08s\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) Proposatutako gaia: Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila\n41 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) 41 Lanbide Heziketa Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila 38 Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Gehiago ... 25 Mekatronika Industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 20 Fabrikazio-teknikak (Modulua) 17 Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua) 17 Sistema automatizatuak (Modulua) 13 Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 13 Zenbakizko kontrol bidezko mekanizazioa (Modulua) 12 Sistema mekatronikoen irudikapen grafikoa (Modulua) 11 Muntaia- eta mantentze-lan elektriko/elektronikoak (Modulua) 9 Elektrizitatea eta automatismo elektrikoak (Modulua) 8 Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 8 Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) 8 Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila 7 Automatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua) 7 Metal-eraikuntzak (Heziketa Zikloa). Goi maila 6 Linea automatizatuen muntaia- eta mantentze-lanak (Modulua) 6 Sistema elektrikoak, pneumatikoak eta hidraulikoak (Modulua) 5 Interpretazio grafikoa (Modulua) 5 Metal Eraikuntzen Irudikapena (Modulua) 4 Ekipamendu eta instalazio termikoak (Modulua) 4 Energi eraginkortasuna eta eguzki energia termikoa (Heziketa zikloa). Goi maila 4 Energia eta ura (Lanbide Arloa) 4 Instalazio termiko eta fluidodunen mantentzea (Heziketa zikloa). Goi maila 4 Instalazioak muntatzeko prozesuak (Modulua) 4 Instalazioen irudikapen grafikoa (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...\n36 Liburu elektronikoa 3 Baliabide elektronikoa 2 Liburua\n36 Elhuyar Hizkuntza Zerbitzuak 10 Fagor Automation, S. Coop 9 Euskadi (Autonomia Erkidegoa). Hezkuntza, Unibertsitate eta Ikerketa Saila 7 Eskura Itzulpen Zerbitzuak 7 IMH Makina Erramintaren Institutua 6 R-400 Gehiago ... 4 FESTO Pneumatik S.A.V. 4 Navarro, Francisco 4 Urresti, Igor 2 AIXE Itzulpen Zerbitzuak 2 Aranburu, Xabier 2 Bakun Itzulpen eta Argitalpen Zerbitzuak 2 Di-Da 2 Etxabe, Mari Karmen 2 IRALE (2009-2010 ikasturtea) 2 Navascués, Josemari 2 Osinalde Vidal, Asier 1 Abarka Azkunaga, Asier 1 Agirre Bereziartua, Ima 1 Agirre, Ixabel 1 Aldasoro Itza, Mikel 1 Altube, Kepa 1 Arana, Jon 1 Aranguren, Olaia 1 Aretxabaletako Institutua 1 Arizti, Maitane 1 Arrasateko Goi-eskola Politeknikoa 1 Artola Mendiola, Jon 1 Atela, Aintzane 1 Azkue, Enara Guztiak ikusi ... gutxiago ...\n41 Curriculumeko baliabideak 41 Interneteko baliabidea 9 EIMAk onetsitako materialak 8 IRALEren materialak


ZINEBIK ENRIQUE URBIZU ZINEMAGILE ETA CARLOS GÓMEZEN “LA CAJA DE MADERA: ESTUDIOS SOBRE PUESTA EN ESCENA CINEMATOGRÁFICA” LIBURUA AURKEZTU DU – ZINEBI `; var change_domain_for_client = false ;\nTopaketa Azkuna Zentroko Bastida Aretoan izan da, eta zinemagileak Carlos Gómez kazetaria izan du lagun, liburuaren idazlea Urbizurekin batera.\nBihar, igandea, 11:30etan, “Focus: México, mujer y cines originarios” Yunuen Cuencak komisariatutako zikloa egingo da Azkuna Zentroko Bastida Aretoan.\nIgandean 14:00etan Vulk talde bilbotarraren zuzeneko musikaz gozatzeko aukera izango dute ikusleek BBK Aretoan, 19:00etan.\nZINEBI – Zinema Dokumental eta Film Laburren Nazioarteko Jaialdiak , Bilboko Udalak antolatuta, Enrique Urbizu zinemagile eta Carlos Gómezen “La caja de madera: estudios sobre puesta en escena cinematográfica” liburuaren aurkezpena egin du gaur. Bi idazleak Azkuna Zentroko Bastida Aretoan ospatu den ekitaldian egon dira.\nLiburua ECAMek – Escuela de Cinematografía y del Audiovisual de la Comunidad de Madrid eta DAMA ikus-entzunezko edukietan espezializatutako kudeaketa entitateak Caimán-Cuadernos de Cine aldizkari espezializatuarekin elkarlanean argitaratu dute. Euskadiko Filmategiaren zuzendaria den Josean Fernándezek ere parte hartu du topaketan.\nLiburu hau hizkuntza zinematografikoaren historian zeharreko ibilbide pedagogiko bezain zorrotza da, maisu handien bideari jarraituz: Edwim S. Porter, David W. Griffith, Fritz Lang, Jean Renoir, King Vidor, Jacques Tati, Robert Bresson, Stanley Kubrick eta Paul Thomas Anderson. Ibilbideak eszenaratze zinematografikoaren tresna nagusiak agerian jartzen ditu, eta sormen-askatasunaren adibideak eskaintzen ditu, besteak beste honako film hauen azterketa sakon baten bidez erabil daitekeenak: “Los nibelungos” eta “M” (Fritz Lang), “El último” (Friedrich W. Murnau), “Una partida de campo” (Jean Renoir), “Duelo al sol” (King Vidor), “Mi tío” (Jacques Tati), edo “La chaqueta metálica” (Stanley Kubrick).\nArgitalpen-bilduma barri baten barruan dago liburua, Imprenta Dinámica izenekoa, irakurleen eskura aldi berean lanbide zinematografikoa gauzatzeko ezagutza baliagarriak eta gogoeta teoriko eta dibulgatzailea eskaintzen dituzten liburu sorta bat jartzeko sortua, zinema eta ikus-entzunezko kultura garaikidea gustuko duen espektro zabal bati interesatzeko modukoa.\nEnrique Urbizuk 1987an zuzendu zuen bere lehen film luzea, “Tu novia está loca”, Antonio Resines eta María Barranco aktore ezagun bikotearekin egindako endredozko komedia. 1991n kontakizun kriminalen amildegira jaitsiera bortiz eta zikin bat zuzendu zuen, “Todo por la pasta” lanean. Hainbat Goya Saritarako izendatua izan zen filma. Urbizuk ere zuzendu zuen “La caja 507”, bi Goya Sari eta hainbat jaialditan sari ezberdinak lortu zituen thrillerra. 2006an Zinema Akademiako lehen lehendakariorde bihurtu zen.\n2016an Film Onenaren eta Zuzendaritza Onenaren Goya Sariak eskuratu zituen “No habrá paz para los malvados” thrillerrak, baita Jatorrizko Gidoi Onenaren – Michel Gaztambidek eta Urbizu berak idatzia -, Muntaia Onenaren eta Gizonezko Aktore Onenaren – José Coronado – Goya Sariak ere.\nFOCUS: MÉXIKOEMAKUMEA ETA JATORRIZKO ZINEMAK\nBihar, igandea 14, 11:30etan, Mexikoko jatorrizko herrietako emakumezko zinemagileen topaketa bat egongo da, publikoari irekia, Azkuna Zentroko Bastida Aretoan. Topaketa honek “Focus: México, mujes y cines originarios” programa berezia aurkeztuko du, Yunuen Cuencak komisariatuta, eta bertan parte hartuko dute Zenaida Pérez Gutiérrez Emakume Indigenen Asanblada Nazionaleko kideak, Yásnaya Aguilar Gil mixe hizkuntzalariak eta Luna Marán, Itandehui Jansen, Concepción Suárez Aguilar eta Yolanda Cruz zinemagileek.\nBBK Aretoak ZINEBIko edizio honetako saio berezienetako bat hartuko du igandean. “Vulk ez da” da titulua, eta Vulk talde bibotarraren zuzeneko musikaz gozatzeko aukera emango die ikusleei, baita aurrez grabatutako beste material batzuekin duen konbinazioaz eta konfrontazioaz ere. Izan ere, taldeak “bere burua aurkitzeko ariketa gisa” definitzen du lan hau, “zuzenekoaren eta ikus-entzunezko materialaren arteko mugak lausotu nahi dituena”.\n2014an sortu zenetik, Bilboko taldeak hainbat aldaketa izan ditu, eta ZINEBIn aurkeztuko duten performanceak etapa berri bati hasiera emango dio Andoni de la Cruzek, Alberto Eguiluzek, Julen Alberdik eta Jangitz Larranañak osatutako taldearentzako.\nBere aurreko bi lan luzeen ondoren (Beat Kamerlanden 2017an eta Ground for Dogs 2018an), Vulk-ek laster aurkeztuko du bere hirugarren LPa, VULK EZ DA ere titulua duena, hainbat latitudetan berrehun kontzertu bainho gehiago eman eta nazioarteko jaialdi ospetsuetan parte hartu ondoren, hala nola Bartzelonako Primavera Sound Jaialdian, Benicassimgo Nazioarteko Jaialdian edo Bilbao BBK Live jaialdian, besteak beste.\nVulk ez da Galapanek ekoiztua da, ZINEBIrekin batera. Gainera, Arriguri, Badator, Balea eta BBK Aretoarekin kolaboratzen du.\nZINEBIk, bere Sail Ofizialean, Nazioarteko Film Laburren Lehiaketaren bi saio berri aurkeztuko ditu gaur Azkuna Zentroko Auditorioan. Parte-hartzaileen artean, Lukas Marxten azken lana dago (Jakub Vrbarekin zuzendarikidea), 2020ko ZINEBI Sari Nagusia irabazi zuena eta oraingo honetan, “Beautifully Maintained and Well Located” (2021) aurkezten duena; Carlos Gómez Salamancaren “Yugo” (2021) film labur frantziar-kolonbiarraren mundu mailako estreinaldia; Paula Armijo zinemagile espainiar gaztearen debut dokumentala, “Écoutez-moi” (2021); Nele Wohlatz zinemagile alemaniarraren “Turista” (2021), 2016ko ZIFF Saria irabazi zuenak “El futuro perfecto “ filmagatik edo Diego Lenin zuzendari mexikarraren “El sueño más largo que recuerdo” (2021), Sundance-n estreinatu zuen film laburra, eta ZINEBIk aukeratu duena Estatuan aurkezteko.\nZIFF – ZINEBI First Film Opera Primaren Nazioarteko Lehiaketari dagokionez, gaur Europako bi dokumental-produkzioren txanda izango da: “Reconciliation” (“Odpuιanje”, 2021), Eslovakiako Marija Zidar zinemagileak zuzendua (CPH: DOX zinema dokumentaleko jaialdi daniarrean estreinatua) eta “FREIZEIT or: The Opposite of Doing Nothing” (“FREIZEIT oder: das gegenteil von Nichtstun”, 2021), Caroline Pitzen alemanarena. Gazte gogoetatsu eta konprometitu baten oso ikuspegi ezohikoa eskaintzen du, eta ez dio uko egiten dibertsioari, baina ez ditu alde batera uzten sexismoa, gentrifikazioa edo herritarren erantzukizuna bezalako gai eztabaidagarriak.\nMARTA POPIVODA, BILBON\nAurreko ZINEBIn telematikoki parte hartu ondoren, CINE_ILEGALA ekimena Bilbon ezarri zeneko hamargarren urteurreneko ekitaldi batean, Marta Popivoda zinegile eta ekintzaile serbiarra Arte Ederren Museora itzuliko da igandean, hilak 14, Bulegoa z/b arte-bulegoko kideekin beste topaketa bat egiteko.\nOraingo honetan, “Landscapes of Resistance” (“Pejzaéi otpora”, 2021) aurkeztuko du. Rotterdameko Nazioarteko Jaialdian aurkeztu zen mundu osoan, eta, besteak beste eta Cinéma du Réel (Paris), Jeonju (Hego Korea), Beldocs (Serbia), Salónica (Grezia) edo Sarajevo (Bosnia) bezalako jaialdietan sarituta. Popivodak Miren Jaio, Leire Vergara eta Beatriz Cavia Bilboko arte eta jakintza Bulegoko kideak izango ditu lagun.\nGainera, Golem-Alhóndiga zinemetan estreinatuko da Estatuan “We” (“Nous”, 2021). Alice Diop zinemagile frantsesak zuzendu zuen, eta Berlinaleko aurreko edizioko Dokumental Onenaren saria jaso zuen. Gainera, Encounters ataleko Film Onenaren saria ere jaso zuen. Gaur egungo Parisko metropoli-errealitatearen erretratua da “We”: hiria zeharkatzen duten aldirietako trenbideetako linea baten ibilbideari jarraituz, Diop-ek garbitzaile baten, txatar-merkatari baten, ehiza maite dutenen talde handi baten, monarkiko frantziarren, erizain baten bizitzak aurkezten ditu eta, are gehiago, zuzendariak Pierre Bergounioux idazlearekin (Godard-en “Notre musique”-n egin zuen lehen zinema-ibilaldia, eta “B-17G” eta “Una habitación en Holanda” saiakeren egilea da) batera egindako hausnarketa aurkezten du.\nBeautiful Docs sailak bihar, igandea, Golem-Alhóndiga zinema-aretoetan aurkeztuko du “Taming the Garden” (Salomé Jashi, 2021) eta “A Night of Knowing Nothing” (2021), urteko proposamen dokumental erradikalenetako bat, non Payal Kapadia zinemagile indiarrak fikzioaren klasiko bat erabiltzen duen, genero epistolarra, protagonistak bizi den gizarteari buruz duen begirada ezagutarazteko. Film dokumental onenaren Golden Eye saria jaso zuen Cannesen film luze honek, eta ZINEBIn estreinatuko da Euskadin.\nJaialdiko prentsa-materialak esteka honetan kontsulta daitezke


Zulaibar ikastegiak industria 4.0aren enpresak bildu ditu ikasleei lan munduko errealitatea erakusteko - Zulaibar Arratiako Lanbide Ikastegia\nOnline ate irekiak\n12/01/2019 12/01/2019 administrador Azken ordukoak\nZeanuriko Zulaibar Ikastegiak 4.0 industrian lan egiten duten empresa nabariak bildu ditu sektorearen errealitatea eta egungo formakuntzarekin harremana ikasleei erakustera zuzendutako jardunaldi berezi batean.\n‘Industria 4.0aren errronkak Lanbide Heziketa Profila duten etorkizuneko langilleentzat’ izenburua duen jardunaldiak Batz S. Coop, Tecnichapa- Velatia Group y Loop New Business Models empresen arduradunak izan ditu, Bizkaiko suhiltzalearen gain.\nHizlariek industria 4.0 duen erronkak azaldu dituzte ikasleei, eta beraz, Lanbide Heziketan egin behar diren erronkak. Gainera, autogintza industriaren erronkak edota talde lanaren garrantzia zehaztu dute.\n“Nola egiten den lana gaur egun industria 4.0aren ildotik, nolako profilak behar diren, zer beharrak duten ezagutu dute ikasleek”, azaldu du Gorka Goikoetxeak, Zulaibar Ikastegiko irakasleak.\nModu honetan, Ikastegiak lan muduko egiazko eta eguneratutako ezaguera geletara eramaten du ikasleek beraien etorkizunera aurre egin ahal izateko.\nJesusen jaiotzak eta Olentzerok eskolara ongi etorria ematen digute


Data: irailak 19, 2018\nGaur jakinarazi dute, prentsaurreko baten bidez, aurtengo (H)ilbeltza beka Josu Barambonesek hartu duela. Urte bete izanen du itzultzaileak Patricia Highsmithen The blunderer liburua itzultzeko.\nBertzeak bertze, ingeles Filologiako lizentziaduna da Barambones eta Itzulpengintza irakasle lanetan ari da egun UPV/EHUn. Klasikoen euskaratze lanetan ere badu eskarmentu nahikoa, izan ere Laurence Sterneren Bidaia sentimentala Frantzia eta Italian zehar ekarri zuen euskarara, Literatura Unibertsala bildumaren baitan.\nEpaimahaikideak Joseba Otondo Bikondoa (Baztango alkatea), Jon Jimenez (Txalapartako argitaratzailea) eta Miel A. Elustondo (iazko irabazlea) izan dira eta jasotako zortzi laginak zuzenak izan direla adierazi du Jon Jimenezek beren izenean. Euskararen zuzentasuna, sinpletasuna eta irakurgarritasuna alde batetik, eta jatorrizkoari gehien eta hoberen hurbiltzea, bestetik, kontutan hartu izan dutela azaldu du.\nJoseba Otondok gogorarazi du Baztanek aspalditik euskal nobela beltzarekin duen lotura. Hala nola, Jose Antoni Loidi eta Mariano Izeta aipatu ditu, hauek izan baitziren lehendabiziko euskal nobela beltzak.\nBaztango Udalak 3.000€ eta Txalapartak 2.000€ jarriz, 5.000€ko beka sortu da (h)ilbeltzarena Baztango Udala eta Txalapartaren elkarlanaren ondorioz.\nOndotik Josu Barambonesek hartu du hitza eta ekimen honek duen garrantzia azpimarratu nahi izan du, euskal literaturan duen garrantzia hain zuzen ere. Patricia Highsmith bera eta honek egindako lanen inguruko aipamen batzuk egin ditu, eta jakinarazi du iada itzulpenarekin hasia dela, urtebeteko lana du aitzinetik.\nPrentsaurrekoarekin akitzeko, (H)ilbeltzako kidea den Elurre Iriartek oroigarri bat eman dio Josu Barambonesi eta 2020.urtean (H)ilbeltzan izanen dela gogoratu du.


Hilma af Klintek erakutsi diguna | Kultura | Berria\nHilma af Klint artistaren erakusketan ateratako argazkia bidali zidan Zeelanda Berrian bizi den lagunak: haraino iritsi da Suediako artista izpiritistaren munduko bira. 1944an hil zen Hilma af Klint, eta 2013an berpiztu, Suediako hiriburuko museo nagusiak, Moderna Museet-ek, anbizioz beteriko erakusketa handia eskaini zionean. Ez zen nolanahikoa honen asmoa: artearen historia unibertsalean txertatu nahi zuten artista.\nIzan ere, 1908rako abstrakzioa margotzen zuen af Klintek, historia horretan aitzindarien domina daramatenek baino lehenago. Hainbat arazo zeuden hari meritua aitortzeko: lehena, bere bizitzan zehar lan hori ez zela ezagutu, eta, hortaz, ez zuen jarraitzailerik izan; bigarrena, emakumea zela, eta, inork garbi esaten ez duen arren, aspaldi jakina izan dela emakumeak ezin direla ezertan lehenak izan, umeak izaten ez bada; eta azkenik, bere lana izpirituek gidatuta egin zuela, eta, esoterismoak puntuak eman beharrean, kendu egiten zizkiola, ikerketa artistikoaren autonomia eta seriotasuna ezbaian jarriz.\nErakusketa ikusi, eta maitemindu nintzen, beste jende asko bezala. Halere, onartzen dut zaila ikusi nuela Hilma af Klint sekula abstrakzioaren liburu ofizial bateko lehen orrialdeetan ikustea. Bizi nuen errealitatetik zetorkidan ezkortasuna: nire inguruko erakunde zein ikerlari gehienak artearen berrikuspen bat egitetik oso urrun zeuden. Nire etsipenerako, mugiezina ikusten nuen narrazio kanonikoa. Eta Hilma af Klinten lanak eskatzen zuena, hain zuzen, berridazketa bat zen.\nOkertu nintzen, eta horrek izugarri pozten nau. Horregatik da hain esanguratsua gaur egun Hilma af Klint artistaren izena ezaguna izatea, jendeak haren lana ezagutzea: zentzu guztietan, aldaketa historiko bat markatzen duelako. Af Klinten arrakastaren atzean, urteetan bigarren maila batean esoterismoa eta generoa ikertu duten historialari askoren lana dago, behingoz behar bezala onartu dena. Egun, esoterismoa abstrakziora iristeko abangoardietako bide nagusietako baten moduan hartzen da. Ez da soilik Hilma: beste asko ere badira, eta hori garaipen kolektibo bat da.\nBaina nola lortu dute? Gakoa erakundeen inbertsioa eta babesa dira. Berlin, New York, Sao Paolo, Londres eta Sidneyko erakusketa areto nagusietan egona da Hilma af Klint; aldizkari guztietan agertu da; mundu osoko adituak elkartu dituzten mintegiak eta kongresuak antolatu dira bere inguruan. Suediako Gobernuarentzat helburua arte historia unibertsalean suediar artista bat txertatzea zen, baina lortu duena askoz harago doa: erakutsi digu lehengai ona izanda, hau serioski sustatzea eta kontakizuna aldatzeko prest egotea dela giltzarria.\nEspero dut historiaren halako biratze ederrak etxetik gertuago ikusiko ditugula hurrengo.


HKEE eta Kontuen Epaitegia - Tribunal Vasco de Cuentas Públicas\n1978ko Konstituzioak Estatuaren ekonomia jarduerak kontrolatzeaz arduratuko den Kontuen Epaitegi bat sortzeko beharra aipatzen du. 136. artikuluak “kontuen organo fiskalizatzaile goren” modura definitzen du eta dio lege organiko batek arautuko dituela horren osaera, antolaketa eta funtzioak. 1984tik aurrera, bestelako Kanpo Kontrolerako Organo autonomikoak agertu ziren, besteak beste, Herri-Kontuen Euskal Epaitegia. Organo hauen jarduera-esparruak bakoitzaren Autonomia Erkidegoaren lurraldea besarkatzen du.\n1/1988 Legeak agintzen du HKEEren jarduera-esparrua Kontuen Epaitegiari egotzitako eskumenak kaltetu gabe mugatzen dela. Eskumen hauen artean azpimarratzekoa da zenbait lan egiteko Kanpo Kontrolerako Organo autonomikoekin bideratutako koordinazioa.\nHonela, bada, 1989ko maiatzean Koordinazio Batzordea sortu zen eta lehenengo egitekoetako bat “Sektore Publikoaren Printzipio eta Arauak” mamitzea izango zuen, besteak beste, txosten bateragarriak eskuratzeko helburuarekin.\nJada 2013ko maiatzean, Kontuen Epaitegiaren toki esparruan Koordinazio Batzordeak eta Autonomia Erkidegoetako KKOek 29 adierazle jakin erabiltzea onartu zuten, nork bere erakundeetan egindako fiskalizazio lanetarako.\nGainera, 2014ko ekainean eta abenduan, Kanpo Kontrolerako Erakundeetako Presidenteen Konferentziak (KKOak gehi Kontuen Epaitegia) hainbat ISSAI-ES arau onartu zituen; horiek Nazioarteko Auditoria Arauak dira, ICExek osatutako Arau eta Prozeduren Batzordeak egokitutakoak.\nKanpo Kontrolerako Organoen egiteko ezberdinei dagokienez, esan behar da kontularitzako erantzukizunaren auziratze gaietan, eskumena Estatuko Epaitegiak duela; ordea, Kontuen Epaitegiak hala eskuordetuta, HKEEk jurisdikzio-prozedura aurretiko izapidea egin dezake. Eskumen hau diru publikoen erabilera euren gain dutenek horien okerreko erabileragatik erantzukizunak zehaztea dela esan daiteke hitz labur. Izaera zibileko prozedura jurisdikzional berezia da, balizko zigor eta administrazio erantzukizunez bestelakoa.


Maider Arregi oñatiarra garaile Aramaioko lehenengo Kopla Txapelketan — Bertsozale Elkartea\nMaider Arregi oñatiarra garaile Aramaioko lehenengo Kopla Txapelketan\nAramaioko eta inguruko herrietako hamabi bertsolarik kantatu dute arratsaldean Aramaioko kaleetan hasi eta Iturrieta sagardotegian amaitu den txapelketan. Lehen kopla txapelketak eman duenarekin pozik, ekimenak "jarraipena" izango duela uste du Aramaioko Bertso Eskolak.\nArratsaldean elkartu ziren bertsolariak Aramaion, eta bi kanporaketatan banatuta, ofizio bana kantatu zuten saioak entzuter hurbildu ziren dozenaka herritarren artean. Amaia Arregi eta Maialen Ballina trikitilarien laguntzaz, saio biziak osatu zituzten hamabi bertsolariek. Bertsolari hauek aritu ziren hasierako fasean kantuan: bost aramaioar (Aramaioko Andere Arriolabengoa, Peru Abarrategi, Aitor Ugarte, Paula Amilburu eta Martin Abarrategi), Aramaiorekin muga egiten duten herrietako sei (Jokin Labayen, Ane Zuazubiskar, Martin Berrizbeitia, Haizea Arana, Aitor Esteban eta Txaber Altube) eta gonbidatu moduan, oñatiar bat (Maider Arregi).\nKalean egindako saioetatik zortzi bertsolari hautatu zituzten Mikel Ruiz de Azua eta Iker Elexpuru epaileek, Iturrieta sagardotegian bildutako 60 lagunen aurrean aritzeko. Giroa berotuta eta sabelak beteta, gitarrak eta mandolinak lagunduta kantatu zuten bertsolariek. Entzuleen erabakiz, Maider Arregi eta Jokin Labayen aritu ziren buruz-burukoan, eta Arregik irabazi zuen Aramaioko lehen Kopla Txapelketa.


Euskal literatura gaztelaniaz. Itzulpena, autoitzulpena, bertsioak... — EIZIE Elkartea\nEuskal literatura gaztelaniaz. Itzulpena, autoitzulpena, bertsioak...\nMahai-inguruan: bertsolariak ere itzultzaile\nItzulpena eta feminismoa\nArtikulu hau autoitzulpenari buruzko mahai-inguru baten emaitza da. 2006ko urriaren 27an Ficoban izan ziren Jon Alonso, Harkaitz Cano eta Juan Luis Zabala, "Idazlea itzultzaileen lantegian" ekimenaren azken egunean, eta Bego Montoriok egin zituen moderatzaile lanak.\nHiru idazle eta hiru itzultzaile bildu ditugu euskal literatura gaztelaniatuaren inguruan jarduteko, baina mahaira jesarritakoak ez dira sei izan, hiru baizik, hirurak izan baitira modu eta egoera desberdinetan idazle eta itzultzaile. Jon Alonsok itzulpengintza du lanbide eta literatur itzulpenean aritua da, bai erdaratatik euskarara, bai euskaratik gaztelaniara; idazle modura berriz, hiru obra argitaratu dizkiote gaztelaniaturik, beste itzultzaile batzuen eskutik. Harkaitz Canok bere lanetara mugatu du itzulpen lana, nahiz eta beste itzultzaile batzuek gaztelaniatutako bere zenbait obra ere plazaratu dituen. Juan Luis Zabalaren testurik ere badago gaztelaniaz, beste itzultzaileek itzulitakoa, berak ez baitu inoiz literatur lanik erdaratu, baina literatura euskaratzea zer den probatu izan du inoiz.\nBizipen askotarikoak, ikuspegi desberdinak, bai eta adostasun puntuak gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari den euskal literatura gaztelaniatuaren fenomenoaren inguruan.\nSenez: Has gaitezen irakurleengandik, zuek, zuen testuak gaztelaniatzean, nor duzue buruan: hemengo erdal irakurlea ala oro har mundu osoko erdal irakurleak? Eta hemen, zuen herrikideen artean, euskal irakurleak eta erdal irakurleak antzekoak direla uste duzue?\nJon Alonso: Printzipioz, beste jende batengana iristeko ahaleginean itzultzen da gaztelaniara. Seguru asko, hurbilena denez, Euskal Herriko erdalduna duzu buruan; Iruñea batean adibidez, euskaraz ez dakien auzokoari zuzenduriko liburua da. Hortik aurrera, zabaltzen baldin bada, ondo.\nAntzerako irakurleak diren ala ez?, seguru asko bai, nahiz eta sorpresak izaten diren. Azken finean, irismena zabaltzea da kontua, sarea botatzea; gero zer harrapatzen duzun... batek daki.\nHarkaitz Cano: Ez dakit hemengo edo hango horretan pentsatzen dudan, bereizketa hizkuntzen araberakoa da gehiago, baina ez dut uste bereizketa kontzienterik egiten dudanik. Beharbada, hasieran pentsatzen duzu euskaraz ez dakien hemengo komunitatearentzat izan daitekeela. Baina badirudi haientzat arrotz, eta are misterio puntu bat daukazula. A priori pentsatzen dugu bertako komunitateak, zu partaide zarelako, halako interesa edukiko duela, baina gezurra da. Jende horrek nahiago du irakurri (bestalde, normala den bezala, akaso, ez dakit) Paul Auster edo La catedral del mar. Hasieran xaloa da sentipen hori izatea, pentsatzea gertutasun kontuagatik nolabaiteko kerentzia bat izan dezakeela irakurle horrek, baina ez.\nGaztelaniazko nire liburuen salmentaren datu batzuk baditut, baina oraindik ez dakit nor den nire irakurlea. Badakit irakurlegoa oso urria dela, eta euskaraz hiru aldiz gehiago saltzen dudala gaztelaniaz baino.\nJuan Luis Zabala: Nire kasuan, puntu idealista batetik abiatzen naiz, idazten dudana mundu guztira iritsiko balitz bezala; abiapuntua ez daukat euskal idazlearena, idazlearena baizik. Nahiz eta gero, praktikan, hizkuntzarekin egiten ditudan jokoekin eta bestelako erreferentzia batzuekin gauza hemengoagoetara jotzen dudan. Hain zuzen ere, nire liburu bakarra dago itzulita, Galdu arte, eta horren itzultzaile Gerardo Markuletak orri azpiko ohar batzuk jarri behar izan zituen gaztetxeak zer diren eta horrelako kontuak azaltzeko.\nJon Alonso: Galderaren bigarren partea litzateke lehen Harkaitzek aipatu duena, hots, lortzen da ala ez jende gehiagorengana iristeko helburua? Daturik ez dut, baina, gaztelaniatuta ditudan bi liburuekin (Katebegi galdua eta Camambert helburu) inpresio berdina dut nik ere: euskaraz idazten dugulako irakurtzen ez gaituztela dioten auzokide horiek, erdaratuta ere ez gaituzte irakurtzen. Kontua da behin gaztelaniara itzulita esan ahal duzula "aizu, neuk egin dut neurea"; hortik aurrera, irakurleari dagokio.\nHarkaitz Cano: Hori da nik sentitzen dudana: gaztelaniazko komunitatearekiko, egin dut nik ahalegina.\nSenez: Idazle zareten aldetik, gaztelaniazko literatur sistemara sartzea ere badakar zuen lanak itzultzeak. Nola sentitzen duzue zuen burua euskarazkoaren aldean oso desberdina den beste literatur sistema horretan?\nJuan Luis Zabala: Beno, hor badago bereizketa bat. Batetik Euskal Herrira begira egindako itzulpenak daude, Hiruk edo Algak egiten dituztenak; eta, bestetik, nolabait muga bat jartzearren, El Pais-era iristen direnak. Lehenengo horiek ez gaituzte kokatzen beste sistema batean.\nHarkaitz Cano: Liburu dendetan bertan ikusten da hori. Badago halako eskizofrenia bat: Algak ateratzen badu, "euskal gauzak" dioen eremuan dago; aldiz, autore berak liburu bera Seix Barralen ateraz gero, Espainiako literaturaren apaletan egongo da. Beraz, ikuspegi komertziala da irizpidea, marka. Kontuan hartu behar da hemen mimatuak gaudela, oihartzun minimo bat badugula. Hemendik kanpo, ez badaukazu beste berme bat (izen-abizenekin esanda: Espainiako Sari Nazionala), konplikatua da ateratzea.\nJon Alonso: Oso konplikatua. Gainera, zein izango litzateke modua euskal literatura hortik saltzeko, ez bada Sari Nazionala? Horrek ahalegin ekonomiko handia eskatuko luke, ez bakarrik liburuak itzultzea; ondoren sustatu egin behar dira, azoketara joan behar da. Eta ez argazkia atera eta "hemen gaude" esatera, kristoren karpeta eta kartera batekin joan behar da, eta biekin jokatuz produktua sartu. Nork egiten du hori? Hemengo argitaletxeek ez dute hori egiteko ahalmenik, ez euskarazkoek ez erdarazkoek.\nHarkaitz Cano: Sentsazioa da, baita ere, merkatuaren legea askoz gogorragoa dela beste sistema horretan; hemen ez da hain estua.\nJon Alonso: Seguru nago dirua edukita, ahalegina eginda, badagoela saltzea. Jakina, ez 100 egile, baina batzuk bai, edonon. Baina horrek diru asko eskatzen du. Frankfurteko kazetari espezialistari egiten badiozu lan on bat, seguru eskertuko dizula bi orri aterata.\nSenez: Mintza gaitezen itzulpenez, zergatik aukeratu duzue zeuen lanak itzultzea, edo ez itzultzea? Esaterako zuk, Jon, besteren lanak gaztelaniatu dituzu, baina zeurerik inoiz ez.\nJon Alonso: Argi eta garbi, ni ez nintzateke gauza izango nire itzulpen bat egiteko. Liburua berriz idatziko nuke, eta ez dut nahi, planteamendua ez baita hori. Horretarako, zuzenean gaztelaniaz idatziko nuke. Gaztelaniara itzultzen hasita, berria egin beharko nuke, birsortu egin beharko nuke, bertsio bat edo. Zergatik?, bi hizkuntzen egoera oso desberdina delako eta erdaraz idazterakoan kontuan hartu behar duzulako derrigor zer giro dagoen, zer atera den aurreko astean, zer idazten duen jendeak. Euskaraz zentzua duten gauza batzuek gaztelaniaz beharbada ez lukete horrenbesteko zentzurik edukiko. Batetik hori, eta bestetik, norberaren lana itzultzea pisua dela oso; nahiko buelta eman dizkiozu idazterakoan eta berriro horretara jartzea izan daiteke gauzarik eta nazkagarriena.\nHarkaitz Cano: Ados nago Jonekin, eta nire lanak itzuli izan ditudanean, behin izan ezik —hor aukera izan nuen itzultzaile bat hartzeko, baina erabaki nuen neronek egitea poemak zirelako—, neronek itzultzera eraman nauena izan da denbora gutxi zegoela edo dirurik ez zegoela. Horrela hasi nintzen ni itzultzen.\nEgia da Jonek bertsioaz dioena, eta areago duela 6-8 urte idatzitako liburua itzultzean; berridazteko tentazioa etengabea da, baina bestalde, pentsatzen dut: euskarazkoa hartuko banu ere, liburu beraren beste edizio bat atera behar delako edo, aldaketa batzuk egingo nituzke. Orduan, hor, muga hori sortzen da: zenbateraino alda dezaket testua liburu bera izaten jarrai dezan? Ezin dut liburu berri bat egin, baina aldi berean, gustura geratu behar dut, eta saiatu behar dut jatorrizko liburutik pasa diren urteek itzulpenean ere isla izan dezaten. Hau da, idazle naizen aldetik, gaur itzultzen dudana ezin dut itzuli duela 6 urte nik neukan ikuspegi literarioarekin. Orduan, nahiz eta duela 6 urteko ikuspegi literarioa traizionatu gaurkoaren mesedetan, gaurko idazle gisa egiten dut itzulpena. Eskizofrenia moduko bat sortzen da, krisian sartzen zara esaldiero, insanoa da... Nik hor gauza batzuk aldatzeko eskubidea daukadala aldarrikatzen dut.\nMusikarekin egiten dut beti konparazio hori: demagun disko akustiko bat egin dudala eta orain zuzeneko bertsioa edo bertsio elektriko bat egiten ari naizela; bada, aurreko diskoa ezagutzen duen entzuleak identifikatu egingo du kantua, eta batzuetan gehiago gustatuko zaio. Bob Dylan hasten da bertsio bat egiten duela 30 urteko kantu batena, eta handik hiru minutura ohartzen zara "baina halako kantua da-eta!".\nNiretzako saihestezina da aldaketak egitea, batzuetan, jatorrizkoa izorra dezakezula jabetuta ere, baina neurri batean izorratzeko eskubidea ere badaukazu, ez dakit... Zeren, jakina, idazle batek arazo bat topatzen duenean bere lan batean, askotan egiten duena da arazoa inguratu, aurre egin beharrean. Itzultzaile batek oso irtenbide desberdina emango lioke arazo horri. Beharbada nagiagoak gara; ezabatu egiten dugu eta zerbait berria asmatu, baina askotan ez diogu arazoari aurre egiten. Egia da, bestalde, hiru edo lau liburu itzuli ondoren, zure borondatearen kontra bada ere, ikasi egiten duzula, eta ni orain erosoago sentitzen naiz —beharbada itzuli ditudan azken lanak ere berriagoak direlako—. Iruditzen zait itzultzailearen pentsamoldera hurbiltzen ari naizela, eta, lehen oso erraz egiten banuen inguratze hori, orain saiatzen naiz aurre egiten, nahiz eta batzuetan oso zaila izaten den hori itzultzailearen filosofiarekin-edo egitea.\nJon Alonso: Oso garrantzizkoa da Harkaitzek esan duena, alegia, noiz egokitzen zaizun zure lana itzultzea, zeren, 8-10 urte atzera egitea... Gainera, hori askoren arazoa izaten da; gutxi batzuek agian lortuko dute jatorrizkotik itzulpenera tarte laburra izatea, baina gainerakooi, normalean aspaldiko gauzak itzultzea egokitzen zaigu, eta orduan liburua bera ere ez zaizu jada interesatzen.\nJuan Luis Zabala: Beti esaten da liburua, argitaratu ondoren, ume bat bezala dela, emantzipatu eta independizatu egiten dela. Bada, nik uste dut idazleak ez duela bueltatu nahi argitaratu den liburura, eta askotan, gainera, zenbat eta denbora gehiago pasatu, okerrago. Berez, autoitzulpenaren egoera egoki bakarra argitaratu aurrekoa da. Hori planteatzen zuen Atxagak Gizona bere bakardadean liburuarekin, ez? Uste dut esaten zuela horrela lan egiteko asmoa zuela, hau da, euskaraz idatzi ahala itzultzea, eta gainera horrek laguntzen ziola euskarazkoan pixka bat hutsalak ziren edo funtzionatzen ez zuten pasarteak konpontzen. Horrela eginda, autoitzulpenak zentzua izan dezake, baina bestela, nire ustez, ez. Liburua argitaratuta ikusten duzun lehen aldian, ez da minutu bat pasatzen lehenengo akatsa ikusi baino lehen. Eta hortik hasita, jada, gaizki pasatzen duzu... Orduan, oso mentalizazio handia beharko nuke nik horretara bueltatzeko eta liburu horrekin orduak pasatzeko.\nJon Alonso: Arazo horren beste ikuspegi bat ere bada, eta niri oso interesgarria iruditzen zait: liburua beste bati ematea eta ikustea zuk euskaraz egindako testu horri nolako hitzak ipintzen dizkion gaztelaniaz. Nik uste dut jende askok beldurra izaten diola horri, irudipena daukat idazle askok ez duela bere burua ispilu horretan ikusi nahi. Seguru asko idazlea ez dago konforme, baina itzultzaileak esaten du: "baina, aizu, zuk hau esan duzu, honek ez du gehiagorako ematen". Hori da beti dagoen tentsioa, eta alde horretatik, ondo dago zuk, idazleak, eskubide txiki bat gordetzea itzultzaileak egindakoaren gainean aldaketa batzuk egiteko, baina ñabardura kontuak direnean, ez bestela. Batetik beldurra eman dezake, baina bestetik ikusten duzu oso ariketa interesgarria dela.\nJuan Luis Zabala: Horrek laguntzen dizu ikusten zertan huts egin duen zure testuak.\nSenez: Itzultzaileok ere presio hori sentitzen dugu, badakigu ez dugula inoiz gaztelaniaz idatziko egileak egingo lukeen modu berean. Nola bizi duzue zuek horren ifrentzua, zuen testuak ikustea inoren hitzetan baina zuena ere baden hizkuntzan?\nHarkaitz Cano: Kontua da guk —bi hizkuntzak ezagutzen ditugun aldetik— badugula testu horren baliokide ideal bat gaztelaniaz, eta euskarazko jatorrizkoak eman dezakeena baino hobea dela, buruak horrela funtzionatzen baitu: berez garen baino hobeak garela uste dugu. Idazle jendea oso maniatikoak gara denok, bakoitzak baditu bere hitzak eta asoziazio bitxiak, askotan errealak ez direnak. Itzultzaileak dionenean "zuk hau esaten duzu", bai, hala da, baina nik pentsatzen nuen beste gauza bat esan nahi nuela. Jakina, itzultzaileak ezin du hori asmatu.\nJon Alonso: Horren ondoan hizkuntza bakoitzaren egoera ere badago; lehenago ere aipatu dut, baina nik uste dut gakoetako bat hori dela. Adibide bat jarriko dut errazago ulertzeko: La magnitud de la tragedia liburuan Quim Monzó-k erabiltzen duen, oso ondo erabili ere, umorezko errekurtso bat da zerbait kontatzea azaltzen ari den ekintzari ez dagokion erregistro batekin. Kasu honetan, larru jotze bat da termino medikoekin kontatuta. Oso barregarria geratzen da: "las venas cavas inferiores se inflamaban de sangre, que producía una erección..." dena medikuntzako terminoekin emanda. Hori guztia euskaraz eman beharko bazenu, konturatuko zinateke "las venas cavas inferiores" horrek gaztelaniaz, nahiz eta medikua ez izan, oihartzuna duela, ulertzen dela. Baina hasi Euskaltermen begiratzen nola esaten den zera hori guztia, eta euskaraz jartzen. Ipintzea badago, baina ez da efektua lortzen, hizkuntza erregistro hori normalean ez delako erabiltzen.\nJuan Luis Zabala: Horixe da Pérez Reverteren itzulpenarekin gertatzen zena. Xabier Iaben itzultzailea laguna dudanez, bere itzulpena argitaratu aurretik irakurtzea egokitu zitzaidan, eta horixe zen arazoa, hor dagoen hizkuntza hori euskaraz ematea. Erdaraz ohituta dago jendea, euskaraz ez.\nJon Alonso: Sortzeko garaian, normala den bezala, idazleak gauza horiekin kontuz ibili behar izaten du —egin dezake hautu muturreko bat eta esan "nik nahi dudana egin behar dut; bota, gupidarik gabe", baina arrisku handia hartzen du, seguru asko gero inork ez duelako liburua irakurriko—, beraz, dagoenera gehiago hurbiltzen zara.\nSenez: Horren harian, Alvaro Cunqueiroren adibidea har dezakegu. Bere lan batzuk autoitzuli zituen gaztelaniara eta hainbatetan lauagoa da itzulpena. Cunqueiroren esanetan, kontrasterako eredu akademikorik ez duen hizkuntza batean erabiltzen diren baliabideak, nekez itzul daitezke, eta horretan paretsu egon gaitezke galegoak eta euskaldunak. Beste egile batzuen iritziz itzulpena nolabaiteko galbahea da, eta itzulpenetik pasatuta bizirauterik izan ez duena jatorrizko txarra zen. Zein da zuen ustez hizkuntza bien arteko harreman horretan hartu beharreko jarrera?\nJon Alonso: Bai, egia da, esaterako, euskaraz egin ditzakezula txiste batzuk hizkuntza gutxituen irakurleak ulertuko dituenak, baina ez hizkuntza hiperestandarizatu baten irakurleak. Zerbait esateagatik: euskaraz jartzea hitz bera 18 aldaera dialektaletan; horrek seguru asko ez luke gaztelaniaz zentzurik eta desagertu egin beharko litzateke.\nHarkaitz Cano: Nik uste dut euskara malguagoa dela. Adibide bat jarriko dut. "Izorratu beharra zagok: Hans, pentsatu nuen, gainera izen hori izan behar zuen..." Itzultzaile batek hartu, eta gaztelaniaz jar dezake "hay que joderse", baina gogorra da gaztelaniaz, eta orduan jartzen duzu "ahí duele". Baina hori, berriz suabeegia da. Eta orduan ondorengo esaldian jartzen duzu: "se llamaba Hans, el pavo". Orekatzen duzu bi esaldietan. Hori itzultzaileen lana da. Hau ez dut adierazi aurreko esaldian, beraz, apuntatu eta hurrengoan orekatzen dut. Nik uste dut ariketa bera egiten duela idazleak autoitzulpenean, baina ez bakarrik esaldian edo hitzen oreka horretan, baizik eta oreka askoz ere globalagoan.\nJon Alonso: Itzultzaileak ere egiten du; saiatzen da, behintzat. Hain zuzen, gaztelaniara egin ditudan lanetan, prozedura gisa gainera, zati bat itzuli eta egileari eman diot, eta galdetu ea iruditzen zaion, nolabait, erregistro edo doinuan berak sortutako testuari hurbiltzen zaion. Hori, globaltasunean. Gero joango zara esaldiz esaldi, baina oro har hartuta ea identifikatzen duen bere burua erritmo, doinu, ahots forma horrekin.\nHarkaitz Cano: Hala ere, seguru aski itzultzaile batek zentzu globala hartu arren, bere buruari muga gehiago jartzen dizkio; adibidez, idazle batek erabaki dezake momentu batean kapitulu oso bat kentzea, itzultzaileak ordea, ez. Askatasun gehiago har ditzaket, testua neurea ez balitz hartuko ez nituzkeenak, melodia oso hori askoz ere tresna subjektiboagoen bidez aldatzen saiatuz. Jakina, hor dago irristakortasuna, bai eta jatorrizkoa izorratzeko arriskua ere.\nJon Alonso: Horregatik, oso inportantea da baita ere, gero itzultzailearekin lan egitea. Bai ni itzulia izan naizenean, bai neu itzultzaile izan naizenean, beti ibili izan naiz bestearekin. Eta jakina, itzultzaileak askoz ere muga gehiago ditu, eta azken erabaki hori beti autorearena da, dudarik gabe. Testua berea da, eta ez badago konforme egindako itzulpenarekin, esan dezala, baina horrek bat egiten du poliki-poliki, elkarlanean jartzen zaren neurrian.\nSenez: Galegotik eta katalanetik gaztelaniarako itzulpen batzuetan, jatorrizko hizkuntzaren zenbait marka gordetzen dira, sorburu kulturako markak, ukitu lokala azpimarratzearren. Gure artean ordea, sentsazioa dut joera guztiz kontrakoa dela. Adibide bat jarriko dizuet: gaztelaniaz idazten duten Euskal Herriko idazleek arazorik gabe idazten dute "aita" eta "ama" beren testuetan; euskal idazle askok, ordea, ez dute horrelakorik nahi beren itzulpenetan, probintzianismoa dela iritzita.\nHarkaitz Cano: Hori istorioaren araberakoa ere bada, ez? Nik badut joera istorioak hemendik kanpo kokatzeko; edo hemen, baina hemen "arraro" batean. Beraz, batzuetan ez zait interesatzen hori markatzea. Beste batzuetan agian bai, baina konplexu kontua ere izan daiteke, ziurtasun falta ere badago zenbaitetan.\nJon Alonso: Nik uste dut asko dela idazlearen helburua. Obra batzuei ongi etorriko zaie "ama", eta beste batzuei ez. Pentsa, Pio Barojak zenbat "ama" idatzi dituen bere milaka liburuetan... baina agian beste giro bat ere izango zen, beste kokapen bat sistemaren barruan.\nHarkaitz Cano: Gaztelaniaz idazten duten euskal idazleek kontrakoa egiten dute batzuetan. Askotan izaten da ez dituztelako euskara eta euskal mundua ondo ezagutzen, eta adierazi nahi dutelako ondo ezagutzen dituztela. Igurtzi euskaldun bat eman nahi baliote bezala testuari, amerikarrek gaztelaniazko hitzak sartzen dituztenean bezala beraien liburu edo pelikuletan: kitsch suertatzen da, askotan. Beste konplexu bat da, alderantzizkoa.\nJuan Luis Zabala: Nik uste dut arazo bat daukagula. Jonek lehen esan du euskal liburu gutxi irakurri duela gaztelaniara itzulita, eta nik ere berdintsu, ez daukagu horretarako ohitura. Ematen dit ez dagoela horretarako joerarik.\nSenez: Euskaratik gaztelaniara itzultzean erreferente kulturalen kontua ere agertzen da. Juan Luisek lehen gaztetxeen kontua aipatu du, oin oharrez azaldu beharra. Arazoa iruditzen zaizue?\nJuan Luis Zabala: Galdu arteren kasu horretan ohar gutxi ziren, eta ez dut uste oztopo handia zirenik. Orokorrean, literatura egiten dugunean, gaur egun behintzat, nire ustez nahiko ikuspegi unibertsalean oinarritzen gara. Ez daukagu buruan Euskal Herriko irakurlea bakarrik, nahiz eta gero hemengo errealitatea kontatu (edo ez); ez zait iruditzen egungo euskal literatura itzultzerakoan azalpen handirik beharko duenik, edo beste edozein tokitako gaurko irakurle bati arrotza egingo zaionik edo ulertu gabe geratuko denik nondik nora doan kontua. Beharbada, kasu bakan batzuk egongo dira, baina oro har ez dut uste hala denik.\nHarkaitz Cano: Niri iruditzen zait urte askotan ikusi ditugula berez zeuden baino arazo gehiago, sortzen zaigula halako konplexu bat. "Ulertuko ote da hau kanpoan?" Guk Finlandiako zerbait irakurtzen dugunean, gauza asko ulertu ez arren, gure jarrera irakurketaren —eta are, idazlearen— aldekoa da beti. "Jatorrizkoan akaso hobea eta guzti izango da", pentsatzen duzu, baina hala ere jarraitzen duzu istorioa. Zergatik ez du izan behar horrela hemendik kanpo? Islandiar batek irakurtzen duenean gure istorio bat, nahiz eta ez ezagutu hemengo geografia, historia, gaztetxeak..., egingo du bere pelikula, ez?, eta seguru aski dezente hurbilduko da benetakora. Askotan, prebentzio gehiegirekin jokatzen dugu.\nJon Alonso: Nik uste dut bigarren mailako arazo bat dela hori, ez da oharren bidez konpondu ezin daitekeen arazoa. Beste adibide bat jarriko dizuet, ez duena zerikusi zuzenik euskararekin. Ipuinei buruzko ikastaroetan, hasieraren garrantziaz jarduteko Txejov-en "Dama txakurtxoduna" erabili izan dut. Lehenbiziko paragrafoa irakurri eta, eztabaidan hasteko, galdera egiten dut: "hemendik zer informazio ateratzen dugu?" Lehenbiziko esaldi horretan, urlia Jaltan bolada bat pasatuta zegoena eta aspertzen hasia zegoena, konturatu zen neska berri bat agertu zela... Jalta aipatzen da. Hasiera horretan informazio asko ematen du Jalta zer den jakiteak. Galdetu jendeari, eta baten batek igual zer edo zer esango du, baina gauza handirik ez. Bainuetxe bat da, eta giro aristokratikoaz ari garela ateratzen da hortik. Gaztelaniazko ez dakit zein ediziotan oharrarekin hasten zen ipuina "balneario situado en Crimea donde en el siglo XIX la aristocracia rusa pasaba largas temporadas". Honekin esan nahi dut errusieratik gaztelaniara ere gerta daitekeela, baina hori bigarren mailako kontua da.\nSenez: Erdaretatik euskararako literatur itzulpena azken hamarkadetan asko hobetu dela esan ohi da, gaztelaniarako itzulpenen kalitatea, ordea, behar bezalakoa ez dela entzun izan dut behin baino gehiagotan. Zer iritzi duzue zuek?\nHarkaitz Cano: Gaztelaniarako itzulpen literarioa dezente hobetu da; ez kontrako bidean hobetu den adina, beharbada, baina ez dut hor arazorik ikusten.\nJuan Luis Zabala: Beno, arazoa beti izan da itzultzaile gutxi egotearena, ez? Ausartzen direnak, edo hori ondo egiten dutenak, edo horretan konfiantza ematen dutenak, egia esan, esku bateko hatzekin kontatzen dira. Behintzat idazle bati ikuspegi linguistiko batetik ez ezik literarioki ere konfiantza emango diotenak lehen gutxi ziren baina ez dut uste asko igo denik kopurua. Egin dira itzulpenak, baina seguru asko, argitaletxe batzuek —batez ere esango nuke Alberdaniak eta Elkarrek— borondatea jarri dutelako eta nolabaiteko apustua egin eta hori indartu dutelako, baina gero itzulpen horiek, Harkaitzek lehen komentatu duenez, gutxi saltzen dira.\nEgon zen momentu bat, orain dela hamar bat urte edo, non ematen baitzuen lehertu egingo zela, interesa zegoela kanpoan, eta idazle onak zeudela, eta iritsia zela euskal literaturaren ordua, baina hori apaldu egin da. Frankfurt iristen da eta esperantzak berriro egiten du gora; izan ere interesa badago, baina ez hainbestekoa. Bestalde, gaztelaniatik aparteko hizkuntzetara zuzenean itzultzeko aukera ere planteatzen da, Islandiako ereduaren antzera, eta badakit orain aleman batzuk hasi direla beste bide batzuk urratzen. Orokorrean, ematen du aurrera egiten dela, baina ez garai batean espero zen bezain indartsu.\nJon Alonso: Galdetu duzu ea zer maila dagoen, eta nik uste dut gaztelaniatzerakoan —beste norabidean ere bai— oso inportantea dela doinua edo dena delako hori harrapatzeko, itzultzaileak doinu, eredu eta idazle asko ezagutzea —kasu honetan gaztelaniaz—, eta liburu asko leituta izatea. Jatorrizkoaren nahia edo oihartzuna errazago harrapatuko du: idazle honek zein eredu eduki ditu (agian)? Faulkner, Hemingway... Ez da hain erraza horrelako zozo zuririk dozenan hiru topatzea.\nHarkaitz Cano: Baina seguru aski gauza bera gertatzen da gaztelaniaz ere, ez? Ez dira egongo hainbeste itzultzaile alemanetik edo italieratik ongi-ongi itzultzen dutenak literatura eta Italiako literatura ezagutzen dutenak, ezta?\nJon Alonso: Baina hizkuntza erromanikoen artean alderdi sortzaile hori askoz gehiago da sota-caballo-rey esaten dena. Askoz automatikoagoa da.\nSenez: Polisemia da literatur testu ororen ezaugarrietako bat; alabaina, itzultzerakoan interpretazioak egin behar dira maiz, polisemia gordetzea ez baita beti posible; horrelakoetan idazleak bere irakurketa egiten du eta ez dator beti bat itzultzailearekin. Izan ere, hori dateke autoitzultzeko arrazoietako bat: neuk egingo dut nire liburuaren interpretazioa. Zuen ustez, idazlearena al da "benetako" interpretazioa, errespetatu beharrekoa?\nJuan Luis Zabala: Idazle bezala, eta seguru asko pertsona bezala ere bai, inoiz ez dut lortuko buruan daukadana erabateko zuzentasunez transmititzea. Jarraitzailerik fidelenak eta nire obra ondoen ezagutzen duenak ere beste aire bat emango dio, beste ikuspegi batekin ikusiko du nik idazten dudana, eta itzultzaileak ere gauza bera egiten du. Halako mesfidantza bat izango dut beti nire obra bat itzultzen denean: buruan neukan hori ez dela iritsi, beti gertatzen da ez iriste hori. Idealena norberak egitea izango litzateke, lehen esan dudan bezala, argitaratu baino lehen, baina gehiegi eskatzea da eta, izatekotan, hizkuntza batera. Itzulpenak beti du hori, ez da inoiz izango erabateko ordain zuzena. Bestela, idealismoa ezinezkoa denez, itzultzailearen lana da. Ondo dago idazleak oniritzia ematea, baina azkenean itzulpenaren ardura itzultzailearena da.\nJon Alonso: Lehen esan dudan bezala, idazleak eskubidea du esateko "nik ezagutzen ditudan hizkuntzetan neronek egingo dut interpretazioa". Zilegi da, baita ere, beste batek egitea irakurketa; batak ez du bestea kentzen. Eta bestalde, zeharka bada ere, zuk esaten duzun hori, buruan duguna doi-doi ezin transmititzea, denoi gertatzen zaigu, idaztean, hizketan eta denetan.\nHarkaitz Cano: Nik uste dut idazleoi amorru gehien ematen diguna dela zehaztasun falta topatzea guk idatzi ditugun gauzetan, eta itzultzailea zehaztasun falta horren detektore zorrotza da. Horri aurre egin nahi diozun edo ez, zuk ikusiko duzu, baina hori gertatu egiten da zure lana berriro irakurtzen duzunean, eta azkarrago gertatzen da itzulpen batekin, automatikoki gertatzen da; krisian sartzen zara, eta ez itzulpenarekin, jatorrizkoarekin baizik. Itzulpena da autopsia egitea bizirik zaudela, baina autoitzulpena auto-autopsia da, bibisekzio bat. Bada beldurrezko ipuin bat: mediku bat irla batean dago, eta ez dauka janaririk. Bisturia hartu eta hasten da bere burua jaten, baina medikua denez badaki zein atal moztu behar duen bizirik segitzeko. Nik horrela ikusten dut autoitzulpena pixka bat, nik badakit zehaztasunez zer moztu behar dudan eta hala ere bizirik segi. Hori itzultzaileak egiten dizunean ordea...\nJuan Luis Zabala: Idazleari beldurra ematen dio, beti dago halako beldur bat zure egiarekin aurrez aurre jartzekoa, itzultzailearen ispilu horretan begiratzekoa.\nSenez: Autoitzulpenarekin nolabaiteko lotura duen beste gai bati buruz galdetu nahi dizuet. Konturatu naiz galegotik eta katalanetik beren burua itzultzen duten zenbait idazlek gaztelania literatur hizkuntza ere badutela, gaztelaniaz ere idazten dutela; zuek, ordea, euskara duzue sormenerako hizkuntza, ez da hala? Eraginik izan dezake horrek itzulpenetan?\nHarkaitz Cano: Bueno, egia esan, ni batzuetan mugan egoten naiz.\nJon Alonso: Nik gaztelania asko landu dut, baina literaturaren aldetik modu pasiboan. Ez diot nire buruari planteatu gaztelaniaz literatura idaztea.\nSenez: Hori aipatzen nizuen, zeren, agian, hizkuntza bietan idazten duen idazleak etekin handiagoa atera baitiezaioke auto-itzulpenari, bere beste hizkuntzako "ahotsa" lantzeko.\nHarkaitz Cano: Gaztelaniara itzultzen ditudanetik neure lanak, jada ez dut berdin irakurtzen gaztelaniaz. Euskarazko liburuak beti irakurri izan ditudan bezala irakurtzen ditut orain gaztelaniazkoak, hau da, historia jarraituz, apunteak hartuz, arreta berezia jarriz ezagutzen ez ditudan estilo berezietan. Nik beti gauza horiei gehiegi erreparatu gabe irakurri izan dut gaztelaniaz, eta orain, onerako edo txarrerako...\nJuan Luis Zabala: Badaude idazle batzuk, Iban Zaldua esaterako, liburu bera edo beste zerbait gaztelaniaz egitea erabakitzen dutenak, hala atera zaielako. Ibanek, hain zuzen, gaztelaniaz idatzi du bere nobela bakarra.\nJon Alonso: Niri problema bat planteatzen dit horrek, eta inoiz egin izan ditut esperimentuak, baina gero ez du zentzurik. Zer idazle naiz ni gaztelaniaz? Ez dakit. Ez naiz. Orduan, hasi beharko nuke gaztelaniaz nire estiloa bilatzen. Ez zait horrela planteatu. Planteatuko balitzait, egingo nuke, prest nago, baina arrazoiren bat baldin badago, Anagramak zero askotako txekea aurrean paratzen badit, esaterako (barreak).\nEta saio batzuk ere egin izan ditut. Nik umorea landuko nuke gaztelaniaz. Barrez lehertzeko moduko liburua egin nahi nuke, eta inoiz 15 folio idatzi izan dut, baina gero... kostatzen ari zaidan ahalegina, jakinda gero "zakarrontzira" doala, bada... Euskaraz nola edo hala baduzu nortasun bat, estilo bat, baina beste horretan... arazo bat izango litzateke.\nHarkaitz Cano: Niri euskaraz idaztea ateratzen zait, ez gaztelaniaz. Poemaren bat... izan liteke, baina ipuinik edo, ez. Enkarguz ere idatzi izan ditut gauzak zuzenean gaztelaniaz: artisten katalogoetarako, eta abar.\nJuan Luis Zabala: Apunte solte batzuk "etortzen zaizkizu" (etortzerik baldin badago) gaztelaniaz. Aurreko egunean, esate baterako, kantu baten letra izan daitekeen zer txiki bat etorri zitzaidan erdaraz, "etorri" izan zen, hasi jolasten hitzekin eta... baina artifizio gehiago eta planteamendu bat eskatzen duen gauza kontzienteago bat ez nuke gaztelaniaz egingo.\nSenez: Gaurkoz, honetan utzi beharko dugu elkarrizketa. Beste konturen bat aipatu nahi duzue euskal literatura gaztelaniatuaren inguruan?\nJon Alonso: Lehen, gure balizko erdal irakurleez hitz egin dugu, geure burua erdal literatur sisteman agertzeaz, eta horretan badute zerikusirik argitaletxeek. Nik bi liburu ditut gaztelaniatuta bi argitaletxe desberdinekin, eta sekula ez dakizu zenbat ale argitaratu duten, zenbat saldu duten... salatzeko modukoa da.\nJuan Luis Zabala: Liburuei zer promozio egiten zaien ere ikusi beharko litzateke, bai eta salmentak nola egiten diren: eskolen bidez?, dendetan erosten dira?\nHarkaitz Cano: Luze jarduteko moduko beste gai bat ere badago, Espainiako Sari Nazionalerako itzulpenena. Hemengo batzuek bezala, nik ere izan dut hor esperientziaren bat eta hara zer esan zidaten: "Ordainduko zaizu ulermena errazten duen itzulpena bakarrik, ez itzulpen literario bat". Horrelaxe idatzi zidaten niri, hortik atera kontuak.


Eraikitzailea beharturik dago erosleek aurreraturiko kopurua babesteko abal bat ematera | Revista\n: Eraikitzailea beharturik dago erosleek aurreraturiko kopurua babesteko abal bat ematera\nAuto-saltegia salatu du, auto berriari motorra hondatu zaiolako hiru urteren ostean\nLuzera, gasolioak merezi\nEtxebizitza berri bat erostean erosleek kontura emandako kopuruengatik eraikitzaileak banketxeko abala emateko obligaziorik duen ala ez jakin nahi nuke. Derrigorrezko balitz, eta sustatzaile edo eraikitzaileak horri uko egingo balio, zer egin daiteke?\nLegeak derrigortu egiten du sustatzailea banketxeko abala edo aseguru-kontratua ematera erosleek aurreraturiko kopuruak itzuliko direla bermatzeko, interes legalak barne hartuta. Eraikitzen ari diren etxebizitzak direnez, eraikuntza lanak bukatu ezean erosleei aurreraturiko dirua eta interesak itzuli egingo zaizkiela bermatzeko egiten da abal edo asegurua.\nInolako agiririk sinatu aurretik eta etxebizitza erostean garantiarik handiena lortzeko, kontsumitzaileak banketxe, aurrezki kutxa edo aseguru etxera jo dezake eta enpresa sustatzailearen abal edo aseguruari buruzko informazioa eskatu (jaso izanaren egiaztagiria duen idatzi bidez). Horrela, poliza kolektiboak eta indibidualek zein kopuru hartzen duten egiaztatu ahal izango du eta baita horien indarraldia eta, orokorrean, garantia horiek legeetara egokitzen diren ala ez.\nEraikitzen ari den edo planoetan dagoen etxebizitzaren erosleak kontura emaniko kopuruak kontu berezi batean ezarri behar ditu sustatzaileak nahitaez banketxe edo aurrezki kutxan, beste fondo batzuetatik bereizita, eraikuntza lan horietarako bakarrik erabili ahal izateko moduan. Etxebizitzen eraikitze lanak hitzartutako epean hasi edo bukatzen ez badira, kopuru horiek eta interes legalak itzultzeko garantia gisa banketxeko abala edo aseguru kontratua ematera behartzen du legeak sustatzailea.


Geure burua osorik egitea Astrology-zodiac-signs.com - Aukeratu Saioa\nGeure burua osorik egitea\nGure horoskopo osoa gure Arimaren mapa da bere batasun osoan, planeta eta posizio gaizto horiekin batera, bere laukiak eta oposizioak , eta gurean bizi den giroa zortzigarren etxea - urrun eta askotan zaborretara botatzen da. Planetak eta gure zortzigarren etxean aurkitzen diren entitateek sakonera egiten duten gure nortasunaren atal horiez hitz egiten dute, gainbegiratu, alde batera utzi edo, besterik gabe, lotsak sentitu ohi ditugu, nahiz eta beste pertsona guztietan bezain gizakiak eta normalak izan.\nGure Itzalak topatzea\nMinaren bidez gure barruko iluntasunaren deiari eusten badiogu, egoera biziek bultzatu eta gogoratuko gaituzte gure bizitzako gauzak aldatu behar direla. Zalantzarik gabe, askoz errazagoa izango da norentzat lehen etxea erregelak ondo komunikatzen da beren taulako entitate gaiztoekin, mugatzen dituzten eta atzera egiten dituzten esperientzietatik aldatzeko. Hala ere, guztiok ez gaituzte horrelako jarrerek bedeinkatzen, eta normalean ikusiko dugu jendeak beldur eta muga antzekoekin borrokatzen duela, beren heriotzaren beldur nagusian gobernatuta eta oinarrituta. Zorionez, ez dakigu ezer heriotzari buruz gauzen irudi handiagoan, eta horrek aukera ematen digu askatu eta itxaroteko gure denbora zorion perfektua etor dadin, ezezagunaren beldurra alde batera utzi eta besterik gabe bizi garenean bizi bagara. unea.\nItzalen gaiak emozionalak eta inkontzienteak dira beti, eta denbora hartu behar dugu haiei aurre egiteko eta azalera ateratzeko. Psikologiak bere metodo guztiekin lagundu dezake, baita era guztietako sendatze energetikoa, atzerakada, xamanismoa eta gure zuhaitz genealogikoa aztertzen ere. Ikerketaren sakontasuna geure emozioen objektiboaren bidez jarri behar da, edo bestela, norberaren erantzukizunaren eremua biltzen duen pertsonarekiko erakusten ez duten informazio ilara izango da. Konturatu behar dugu gure bizitza soilik gure esku dagoela beste inori autoritatea ematea erabaki eta kanpoko mundua gure arazoen iturri gisa ikusi aurretik. Honek ondo hitz egiten du Eguzkia rekin Saturno eta haien goratze puntuak eta elkarrengandik hain hurbil daude Aries eta Libra .\nEgiturak huts egiten duenean\nGure buruaren pertzepzioarekin zerbait gaizki dagoenaren lehen seinalea poliki-poliki mugitzen diren zirkunstantzien multzoa da, gure karrera lan egin eta eraikitzeko sistema baten parte izateko ezintasuna, osotasun handiagoa, edo kanpoko bultzada materiala. mundua aldatu nahi gaitu nahi ez dugunean ere. Irteerarik ez duten egoera guztiak ez daude benetan saihestezin gisa ikusteko, eta ikasgaiak izan arren Saturno onarpenaz hitz egin beti, ez dute inoiz esan nahi onartu dugun horretan itsatsita egoteko. Ren izaera estatikoa Kaprikornioa ez da batere estatikoa pentsatzen duzunean, hau seinale kardinal bat da non martxoa goratu egiten da, eta ez du zentzurik etorkizun hobe baterantz EZ aurrera egiteak. Onartu behar duguna errealitatea da, unean uneko moduan, beraz, zama-egoeretatik aterako gara egiazkoarekin eta oraingoarekin lotura etengabearekin.\nbikini eta eskorpioia bateragarriak dira\nOraintxe bertan, Marte Capricornioren gorakada mailan dago, burua nekatuta altxatuz gure barne munduaz hainbeste ikasten lagundu ondoren. Prest dago zein indartsuak eta konprometituak izan gaitezkeen irakasteko, gure ahulezia eta barne desegokitasun guztiekin besarkatzen baikara. Haserrea eraikitzailea bihurtzea da, gure energia norabide egokira zuzentzea eta gure etorkizuna gure mugimenduek aurrez zehaztea unean non gauden eta zer egia den onartu bezain laster. Joan zaitez zu zoriontsuago baterantz, konturatzen zaren zure Ni osoa bakarra daramazun oposizioen orekan dagoela. Zenbat eta ahulagoa izan, orduan eta sendoago sentituko zara. Zenbat eta negatibo gehiago ikusi eta besarkatu zure bihotzean, orduan eta errazagoa izango da beste batzuk besarkatzea eta zoriontsu egiten zaituen erlazio puntua aurkitzea. Geure burua osatzeko, ikusi behar dugu gizakia izateak lotsarik eta erruduntasunik ez duela, gure zorionaren erantzukizun osoa hartzeko prest gauden bitartean, nahiz eta horrek maite gaituztenei muga argiak ezartzea esan nahi duen. inkontzienteki indarrak kendu.\nKaprikornioa Sagitarioa Minbizia Kilo Arrainak\nsagitarioak eta minbiziaren bateragarritasuna dira