Gobernantza Euskal Herrian - Auñamendi Eusko Entziklopedia\nGobernantza Euskal Herrian\nGizateriak aldaketa garrantzitsuak jasan ditu, globalizazioaren ondorioz are nabarmenagoak direnak. Hori dela eta, teorialariek politikak etorkizunean izango duen garrantziari buruzko eztabaida sakona bultzatu dute (Vallespin, 2000). Testuinguru horretan, mendez mende politikaren garapena menderatu duen lehentasunezko esparruaren geroa izan da gogoetagai kritiko sakonetako bat. Estatua.\nHala, Estatua izan da eta da egiturazko esparru gailena. Esparru horretan, politikaren barnean (ekintza kolektiboari esker) hainbat prozesu garatzen dira eta haien arabera era bateko zein besteko emaitzak izaten dira. Horren ondorioz, fenomeno politikoak jorratzerakoan hura nola gauzatzen den kontuan izateaz gain, batez ere, egiturazko esparru jakin batean sortzen diren aurretiko prozesuak hartu behar dira kontuan. Horrenbestez, politika egiturekin, prozesuekin eta emaitzekin gauzatzen da (Valles, 2000).\nTradizionalki, Estatua izan da egitura gisa ulertzen den politikaren irudikapen argiena. Eta bere eginkizuna boterearen ikuskera klasiko batekin lotu izan da, batura zero den joko gisara, izaera hierarkikoa duena eta gobernuaren kontzeptuarekin identifikatzen dena (Maynz, 1999). Dena den, horri buruzko azterketa berriagoek agerian uzten dituzte boterearen ikuskera horiek dituzten mugak, "-ren gainean" dimentsioan soilik oinarritzen baitira (bata bestearen gaineko boterea, boterea gobernu lez ulertua). Modu horretan, errealitatearen formula konplexuagoak ageri dira, boterearen ikuspuntu alternatiboak hautematen direlarik. Bereziki harremanezko ikuskera batean oinarritzen direnei dagokienez, boterea "-rentzako botere" gisa ere ulertzen duena. Ikuspegi horretatik, boterea gizarte guztian banaturik dago, nahiz eta, jakina denez, banaketa hori ez da berdintasunean oinarritutako banaketa bat.\nEgiaz, eztabaida horien atzean gero eta konplexuagoa den errealitate batek sorrarazten duen zalantzari aurre egiteko beharra ezkutatzen da, izan ere, jokamolde politiko klasikoek irtenbide eraginkor gutxi samar eskaintzen dituzte. Horren ondorioz, ezinbestekoa suertatzen da kontzeptu politikoei buruzko beste gogoeta bat egitea, malgutasun eta dinamismo emanez. Hain zuzen, horrela azal daiteke gobernuaren kontzeptu klasikoaren sostengu izango den termino berri baten premia: gobernantza.\nMorataren arabera (2002), badirudi argi eta garbi dagoela konplexutasuna ezaugarri duen testuinguru batetik gertuago gaudela. Konplexutasun horren eragina gizartearen errealitatean, administrazioaren errealitatean, errealitate teknikoan, merkatuen errealitatean, gizarte-balioetan eta bizi-estiloetan ere nabaritzen da. Ildo horretatik:\n"instituzio formalek, esate baterako, parlamentuak edo exekutiboak gero eta zailtasun gehiago dute konplexutasun hori eraginkortasunez kudeatzeko. Badirudi instituzio demokratikoak erabakiak hartzeko erantzukizun handienaren jabe direla. Hala ere, gero eta eragin gutxiago eta zuzentzeko gaitasun gutxiago dute baliabide eta konpetentzia teknikoen gabeziak eraginda, baina baita gobernuaren agendan pilatzen diren gero eta arazo gehiagoen eraginez, esate baterako, langabezia edo gizarte-bazterketa handiagoa, zerbitzuen premia handiagoa edota teknologien berrien premia, eta osasunaren nahiz ingurumenaren kudeaketa" (Morata, 2002:1); (itzulpen moldatua gaztelaniatik).\nGogoeta horiek egin eta 6 urtera, ziur aski, elementu gehiago sar genitzake zerrenda horretan burua gehiegi nekatu gabe: pandemiak, crack finantzarioak, ingurumenaren urritzea...\nArazo horien eraginez gizarteko sektore ugari mobilizatu egiten dira, sarritan kontrako interesak dituztenak. Horren ondorioz, erdibideko eskakizunak egiten dira eta sistema politikoari bideratutako eskakizun gehiago (inputak) sortzen dira.\nTestuinguru horretan, arlo publikoa kudeatzeko moduen bilakaerari erreparatuz gero, egun Estatuko funtzio tradizionalak berregituratzeko prozesua batean murgildurik gaudela ikus daiteke. Alde batetik, irudik luke:\n"aginduzko esleipena, zuzendaritza hierarkikoa eta prozesu politikoen ordez arautze modu berriak barneratu direla, negoziazioan eta koordinazioan oinarritzen direnak eta, are, baita autorregulazioan ere" (idem); (itzulpen moldatua gaztelaniatik).\nNegoziazio, koordinazio eta autorregulazio horri esker eragindako eragileen jarduketa-eremua zabaldu egin da, hala, arduradun politikoak estrategia horien barnean aldez aurretik sakabanatuta eta, are, elkarren talkan ziren baliabideak mobilizatzen saiatzen dira beste eragile publiko eta pribatu batzuengan. Testuinguru horretan:\n"arlo publikoaren eta arlo pribatuaren arteko mugak gero eta lausoagoak dira eta negoziazioan eta trukean oinarritutako esparru elkarlotu ugari sortzen dira, eta esparru horietan (...) agintariek enpresari politiko gisara jarduten dute" (idem); (itzulpen moldatua gaztelaniatik).\nGobernantza praktikara eramanda\nAurreko gogoetak antolatuz, Rodhesek (1996) gobernantza gobernatzeko estilo berri modura definitzen du, kontrol hierarkikoarekin alderatuta ezberdina dena; baina merkatu estilo berri bat ere bada, ezaugarri gisa arlo publikoaren eta arlo pribatuaren arteko eremu erabakitzaile mistoetan Estatuaren eta estatuz kanpoko eragileen arteko elkarrekintza eta lankidetza handiagoa duena. Horrenbestez, gobernuaren zentzua aldatu egiten da. Bestela esanda, gizartea gobernatzeko beste metodo bat da.\nIldo horretatik, Myntzen arabera (2001) gobernantza modernoak;\n"gobernatzeko modu kooperatiboagoa dakar, lehengo eredu hierarkikotik aldentzen dena, izan ere, azken hartan estatuko agintariek botere izugarria zuten gizarte zibila osatzen zuten taldeen eta herritarren gainean. Gobernantza modernoan hala estatuko eta estatuz kanpoko instituzioek, nola eragile publiko eta pribatuek politika publikoen garapenean eta aplikazioan parte hartzen dute eta, sarritan elkarlanean aritzen dira helburu horretan"; (itzulpen moldatua gaztelaniatik).\nMayntzen esanetan, gobernantza modernoaren egiturak ez du hierarkia aldarritzat hartzen, eragile korporatibo autonomoak eta erakundeen arteko sareak baizik.\nMayntzek adierazitakoari jarraiki, estatuaren eta gizarte zibilaren arteko lankidetza hori hiru modu osagarriren bidez gara daiteke, euskal politikaren kudeaketan erraz hauteman daitezkeenak.\nLankidetza eragile korporatiboen eta agintarien artean, politika publikoko prozesuei dagokienez. Horren adibidea litzateke Estatuaren, enpresen eta langileen arteko instituzio bidezko negoziazioak, politika ekonomiko orokorraren inguruan antolatzen direnak. Hori da, hain zuzen, administrazioaren, enpresarien eta enpresaburuen artean politika makroekonomikoaren arloan baterako estrategiak adosteko xedez, arrakastaz edo gabe, administrazio ugariek historian zehar abiarazitako ekimenetan ageri dena, batez ere, EAEn.\nGizartea autorregulatzeko mekanismoak, non eragile korporatiboek interes publikoko erregulazioaren funtzioa betetzen duten, gobernuak modu inplizituan edo esplizituan esleitu ostean. Horren adibide izan daitezke enpresetan erabiltzen diren negoziazio kolektiboak egiteko mekanismoak, Euskal Herriko lan-eremu osoa autoerregulazio-mekanismoz betetzen dutelarik. Baina, haratago joanda, Euskal Herrian autorregulazio estrategia horren hainbat bertsio interesgarri hautematen dira, agian euskarari dagokiona delarik adibiderik paradigmatikoena. Hala, horretarako interesa erakutsi duten erakunde pribatu eta publikoetan hizkuntzaren erabilerarekin lotutako konpromiso pribatua kontrolatzeko asmoa duen Kontseiluaren ekimena adibide egokia izan daiteke, erakunde horiek interes publiko argia ageri duen ekimen baten alde nola autorregulatzen diren ikusteko. Gobernantza eredu horretan, erakundeek arauak ezartzen dizkiete beren erakundeei, interes zuzenak asetzeko izateaz gain, batez ere, erantzukizun publikoak asetzekoak direnak.\nEdozein kasutan ere, agian gobenantza modu agerikoena elkarlanean jarduten duten eragile publiko eta pribatuz osatutako sare mistoei dagokiona da, politika publikoak sustatzeko xedez aritzen direnak, sektore gehienen kasuan, bai osasunaren arloan, bai telekomunikazio edo ikerketa arloan. Edozein kasutan ere, Euskal Herriko errealitatean ageri diren sektore-sare mota horiek sare handiagoak ere ahalbidetzen dituzte, auzi partzialak jorratzeaz landa, zenbaitetan, arlo zabal eta anitzak ere jorratzen dituztenak, esaterako, kultura eta hizkuntza nahiz azpiegitura kontuak, edota ekonomia edo ingurumenarekin lotutako arloak. Azken horren adibide argia Iparralden aurki dezakegu. Aurrerago Euskal Herrian finkaturiko sare horien azterketa sakonagoa egingo dugu. Aurrez, policy networks modura artikulatzen diren sareko gobernu-estrategia hauek zein modutan garatzen diren ezagutu behar dugu.\nMarshek (1998) ekintza kolektiboaren bidez elkarren onurarako baterako agenda baten inguruan eratzen diren aliantza estrategiko modura definitzen ditu policy networks direlakoak. Edonola ere, Jordanak adierazi bezala (1995), oso zaila da kontzeptu horri buruzko definizio argi bat ematea; hori dela eta, ez da harritzekoa ikerlari guztiak gauza bakarrean bat etortzea, hots, sare horiek merkatuko sareen eta hierarkizatutako sareen artean kokatzen diren egitura gisa identifikatzean. Egitura horretan, eragile ezberdinen arteko harremanak formalizazio urrikoak dira.\nAbiapuntutzat hartzen bada nozio onartuena:\n"policy network delakoarena dela, eragile publiko eta pribatuek esku-hartzen duten sektoreko testuinguruetan esparru orokor gisa erabiltzen dena, eredu jakinik aurrezarri gabe eta Administrazioaren eta gizartearen arteko harremanak garatzeko moduari dagokion aurrezarritako ideia batetik abiatzen dena" (Jordana, 1995:78),(itzulpen moldatua gaztelaniatik)\nOrduan, ezinbestekoa da termino hori zehaztea, hainbat dimentsio aintzat hartuta, kasu zehatz bakoitzean ezaugarriak finkatzeko tipologiak ezartzea ahalbidetuko duena.\nErabiltzen den lehen irizpidea eragile kopuruarena da, hainbat eredu baitaratzen dituena: a) gobernuko agentziak soilik barneratzen dituena (esate baterako, Euskadi-Akitania-Nafarroa mugaz gaindiko lankidetzarako sareak); b) eragile kolektibo ezberdinen partaidetza ahalbidetzen dutenak, alderdiak eta gizarte-mugimenduak barne (esate baterako, Ekonomia eta Gizarte Kontseilua edo Lizarra-Garazi Ituna); c) kolektibo jakin batzuk bazter uzten dituena (esate baterako Ajuria-Enea Ituna); edo d) interes-talde jakin batzuetara hedatzen dena (esate baterako, Bilbao Metropoli 30).\nSare horien jarduketa-eremua aintzat hartuta, Jordanak Wilks & Wrighten teorizazioetatik (1987) abiatuz eskema bat proposatzen du. Eskema hori goitik behera egituratuko litzateke, hala, sektore-eremu zabalak (osasungintza, lana,...) hartzen dituen ikuspegitik hasi eta mailaz maila beherantz joango litzateke, ondoren gehien zatitutako sektoretan (osasuna), azpisektore espezifikoetan (farmazia-industria), eta arazo zehatzenetan (IHESAren prebentzioa, lan-malgutasuna) eragingo lukeelarik. Ikusiko dugun bezala, Euskal Herriari erreparatuz nahikoa erraz topatuko ditugu sektore-sare horien adibide praktikoak. Ikuspegi orokor batetik behatuz, policy networks delakoen teorialarien ustez nahikoa argi dago jarduketa-eremua sektorekoa dela, makro egituretan ezin daitekeelarik aplikatu. Hala ere, Iparralden, ikusiko dugun moduan, ikuspegi integral batetik lurraldearen antolakuntzara bideratutako politika publikoen sareak salbuespen interesgarritzat har ditzakegu.\nAldi berean, ezinbestekoa da kontzeptuzko ezberdintasun bat argitzea. Horrela, policy networks direlakoak gobernuko ekintza zehatzetara mugatzen diren bitartean, politika publikoen eremu espezifikoetara bideratuak (ikuspegi malgu batean Iparralderen kasua barnera daitekeelarik), politics networks direlakoen funtsa adostasuna eta boterearen legezkotasuna dira (hori litzateke Letamendiak aztertutako sareen kasua (2002), esate baterako, Ajuria Enea Ituna edo Lizarrako Ituna). Lehenengoek politikan dute eragina, zentzu xumean, eta bigarrengoek Politikan, bere zentzu zabalenean.\nMarsh eta Rhodesek aurkeztutako sailkapena (1992) ere azpimarragarria da. Sailkapen horri jarraiki, partaidetzan, integrazioan, baliabideetan eta botere-harremanetan oinarritutako aldaera batzuen arabera bereizten dira sareak, continuum baten barnean, zeinaren mutur egonkor eta irmoenean policy communitties direlakoak kokatzen baitira, mutur ezegonkorrenean, aldiz, issue networks direlakoak topa ditzakegu. Lehenengoak oinarrizko balioak partekatzen dituzten eta baliabideak trukatzen dituzten partaide gutxiko sare estuak dira, eta bigarrenak arlo bakarreko sareak dira, kide askoz osatzen direnak, sarbide gorabeheratsukoak eta helburu eta balioen inguruko ezadostasunez beteak.\nPolicy Communities eta Issue Networks\nIturria: MARSH & RODEES (1992)\nPartaide kopurua Kopuru mugatua, talde batzuk bazter uzten dira espresuki Kopuru handia\nInteres mota Interes ekonomiko edo profesionalak menderatzen dituzte Interes anitz barneratzen dituzte\nElkarrekintzaren maiztasuna Naroa, kalitate handikoa, talde guztien elkarrekintza arlo guztietan Kontaktuak maiztasun eta intentsitate anitzekoak dira\nJarraitutasuna Denboran iraunkorrak diren balio eta emaitzak Sarbidea oso aldakorra da\nAdostasuna Kide guztiek oinarrizko balioak partekatzen dituzte eta emaitzen legezkotasuna onartzen dute Bada akordioren bat, baina gatazka ageri-agerian dago beti\nBaliabideen banaketa sarean Partaide guztiek dituzte baliabideak; trukea da oinarrizko harremana Partaide batzuk baliabideak dituzte, baina mugatuak; kontsulta da oinarrizko harremana\nBaliabideen banaketa erakundeetan Hierarkikoa, buruzagiek kideekin batera erabaki dezakete Banaketa aldakorra\nBoterea Parekotasuna boterean. Menderatzaile bat egon daiteke, baina batura joko positibo baten arabera komunitatearen iraunkortasuna bermatzeko Parekotasunik gabeko botereak, parekotasunik gabeko baliabide eta sarbideen isla direnak. Batura zero den jokoa.\nJordanak adierazten duen moduan (1995), asko dira sare hauen barne-dinamikaren ezaugarriak emateko baliagarriak diren elementuak:\neragileen artean sareko kide izatearen inguruan egiten dituzten etengabeko negoziaziorako mekanismoak, haien kokapena hobetzeko asmoz eta erabakietan duten eragina areagotzeko xedez,\neragileen arteko trukeak bideratzen dituzten mekanismoak,\npolitikak zuzentzeko lanabesak zehazteko modua, trukean oinarritutako errutinaren barnean,\neragileek erabiltzen dituzten elkarren kontrolerako lanabesak, bakoitzak dituen baliabide eta trebetasunen araberakoak direnak.\nAzkenik, ezinbestekoa da politika publikoetan agertzen den lurralde-dimentsioa aipatzea, izan ere, dimentsio horrek badu eraginik networks dinamizatzaileen barneko ezaugarriak zehazteari dagokionez. Hala, gobernuko maila bakoitza politika-sare bakoitzarekin identifikatzeko nahia antzeman badaiteke ere, Europako errealitate konplexuari so, ezinbestekoa da maila ezberdinetako erakunde eta sareen artean dauden harremanak eta elkarrekintzak aztertzea, komunikazioko bide malgu eta deszentralizatuak dauden heinean areagotu egingo direnak. Horren ondorioz, politika publikoko sarearen egitura osoak zerikusi zuzena dauka botereko maila ezberdinak ordezkatzen dituzten administrazio-maila ezberdinen arteko gobernu arteko harremanekin.\nIkusi daitekeenez, gobernantza gauzatzeko modu asko daude. Baina konplexutasun hori areagotu egiten da gobernazio hori praktikan jartzeko dauden estiloetan erreparatzen badugu. Estilo anitz eta baita kontrajarriak ere, sare beraren barnean hauteman daitezkeenak garapenaren aldi ezberdinetan. Izan ere, politika publikoko sareak ez dira adostasunaren sinonimo, horretan ez dago inolako zalantzarik. Partaide eta interes asko barneratzen dituztenez, nolabaiteko liskarrak sortzen dira ezinbestean, zenbaitetan gogor samarrak ere badirenak.\nOlsen, Roness eta Saetrenek (1982) gobernantza estiloen tipologia bat ezarri zuten. Horretarako, hainbat aldaera hartu zituzten abiapuntutzat, esate baterako, erabakien egitura, jorratu beharreko gaien agendarako sarbide-maila, eragileen arteko liskarraren aurretiko ezaugarriak, politika publikoa eratzerakoan jarraitzen den estrategia, produktua eta azken emaitza soziala. Modu horretan, 5 estilo mota ezarri zituzten, gobernantzak denboran zehar baitaratzen dituen estiloak identifikatzeko baliagarri izan daitezkeenak; edo gobernantza-estrategia batzuk beste batzuekin alderatzeko erabil daitezkeenak:\nEstilo enpresarialaren helburua arazoak ebaztea da eta honako ezaugarriak ditu: erabakien egitura itxiena dauka, erabakitzaile bakarrak edo aditu gutxi batzuk parte hartzen dutelarik, b) sarbide-maila mugatua, ongi zehaztutako helburu gutxi batzuk barneratzen dituen agenda batera, c) helburu nagusiei buruzko adostasun orokorra, garrantzia gutxien duten helburuetan egon daitezkeen ezadostasunak gainditzea ahalbidetzen duena, lehenengoen baitakotzat hartzeko gaitasunari esker, d) estrategia arrazionalista eta enpirikoa, irtenbideak partekatutako helburuetara egokitzea ahalbidetzen duena, eta f) integrazioa eta legezkotasuna ezaugarri dituen errendimendu soziala, kostu-etekin logikaren ikuspegitik ulertzen dena.\nHauek dira negoziaziozko ereduaren ezaugarriak: a) erabakiak hartzeko esparrua interes argitzat identifikatzen diren ordezkari batzuetara zabaltzea, b) sarbide-maila urria, izan ere, helburuak ongi zehaztutakoak dira oraindik, eta interesak egonkorrak, c) akordioaren bidez gatazka gainditzeko gaitasuna, modu horretan, ezadostasunak ezarritako arauen arabera negoziatzen dira, d) konpromiso pragmatikoak gauzatzean oinarritzen den estrategia, nahiz eta mekanismo hertsatzaileak ere egon daitezkeen, e) irabazle-garaile logikan baino gehiago "banaketan" oinarritutako emaitza, eta f) sortutako gorabeherak epe luzeko konfiantza eraikitzeari esker gainditzea ezaugarri duen errendimendu soziala.\nHauek autogobernu estiloaren ezaugarriak: a) hainbat erabaki-zentro autonomo baitaratzen ditu, zenbaitetan unitate geografiko ezberdinetakoak direnak, b) arazoei eta irtenbideei buruzko definizio ugari, c) elkarbizitzako irizpideak onartzearen araberako gatazka-maila, elkarri ez oztopatzeko hitzarmenen bidez gainditzen direnak, d) estrategia gatazka hori ekiditeko diseinatzen da, e) irtenbideak unitate parte hartzaileetara egokitzen dira, eta f) tentsio urriko errendimendu soziala, unitate bakoitzaren ezaugarri espezifikoak onartzen direlarik, logika orokorrera egokitzen direnak.\nMobilizazioan aldaketa handiak hauteman daitezke aurreko estiloekin alderatuta: a) erabakien egitura irekia da, eta kanpoko eragileak mobilizatu egiten dira eta politika publikoetan eragina izaten saiatzen dira, b) modu berean, agendan arazo, helburu eta irtenbide berriak ageri dira prozesu osoan zehar, c) horrenbestez, gatazka handiagoa da, d) hala, botere-borroka ezaugarri duen estrategia bat dago, dinamika deslegitimatzen duten portaerak ere hautematen direlarik, e) funtsezko produktua, noski, "dena edo ezerezaren" arabera funtsatzen da, irabazle argiak eta garaile argiak daude, eta f) azken batean, errendimendu sozialean taldeen arteko polarizazioa eta botere-sistemaren gaineko tentsio bortitzak ageri dira.\nAzkenik, norgehiagokaren estiloa dugu, ezaugarri hauekin: a) erabaki-esparru ez finko bat islatzen du, mugimendua dago, aurreko kasuan bezala, dinamikan zehar eragile berriak agertzen dira, b) agendan arazo eta prozesu berriak barneratu behar dira ezinbestean, c) gatazka-maila oso handia da eta erabateko ezadostasuna dago, ezarritako arauak ere gaindituz, d) horrenbestez, botere-borroka ezaugarria duen estrategia bat dago, eta taktikak negoziatzeko ohiko metodoetatik urrun kokatzen dira, desobedientzia zibilerako deia barneratzen delarik eta, are, baita norgehiagoka bortitza ere, e) aurreko estiloan gertatzen den moduan, produktua manikeoa da, galtzaileen eta irabazleen logikan oinarritzen dena, f) azkenik, tentsioa izugarria da, eta mesfidantza erabatekoa eta gero eta handiagoa (Olsen, Roness eta Saetren: 1982).\nMayntzen arabera (2001), gobernantza-estrategiak aktiba daitezen, ezinbestekoa da, aldez aurretik, egiturazko eta instituziozko baldintza batzuk egotea:\nBoterea gizartean banaturik dago, baina zatiketa handiegirik eragin gabe eta eraginkortasun nahikoa izanik, hori da baldintza nagusietako bat. Horren ondorioz, agintariek indartsuak behar dute izan, baina ez guztiahaltsuak. Modu berean, agintariak onura publikoaren zaindari gisa onartu behar dira eta, horretarako, gutxienez, legezkotasun demokratikoa izan behar dute. Are gehiago, agintari horiek hartzen diren erabakiak ezartzeko nahikoa baliabide izan behar dute.\nAldi berean, ezinbestekoa da gizarte zibil indartsua izatea, bereizia eta antolatua. Gizarte zibil horrek "res publica" delakoarekiko konpromiso argi eta garbia azaldu behar du, hori baita herritar izateko bete behar duen baldintza. Are gehiago, gizarte zibila hainbat azpisistematan banatu behar da (besteak beste, ekoizpena, irakaskuntza eta kultura). Eragile mota horiek nolabaiteko autonomia izan behar dute eta horregatik ere oso garrantzitsua da gizarte zibila antolatzeko modua, eragile horiek botere publikoen nahimenak helarazteko erreten hutsa izan ez daitezen. Azkenik, gizarte zibil horrek sistemarekiko identifikazio eta erantzukizun zentzu gutxieneko bat izan behar du.\nIkus daitekeenez, elementu horiek Euskal Herriaren errealitatean ageri dira hainbat modutan. Hala, EAEn eta NFEn boterearen eskumenak oso sakabanaturik daudela ikus daiteke, gizarte-ehundura indartsu, antolatu eta bereizi bat izateaz gain. Nolanahi ere, eragileak zentro-periferia ardatzean kokatzen dira eta horrek nabarmen baldintzatzen ditu bi identifikazio zentzu ezberdin. Hala uler daiteke sare horietako askoren zurruntasuna. Aitzitik, Iparralden, administrazioari dagokionez aitorpenik ez duen espazio gisa egituratzen den lurraldea izaki, gobernaziorako ahalmenak areagotzen dituzten paradoxak sortzen dira. Iparralden "gobernurako" instituziorik ez egoteak, Frantziako administrazio-maila guztiek konpromiso gehiago hartzea dakar ezinbestean. Modu berean, gizarte-ehundura aberats bat egoteak ez du esanahi identifikazio zentzu bat dagoenik (alderdi hori lurraldearen aitorpen gabeziarekin azaltzen da neurri batean). Dena den, lurralde horretan kultura arloko sektoreek garrantzia handia dute, horri esker, gobernantzazko dinamiken hastapenetik Pays Basque lurraldearekiko identifikazio zentzu apal bat barneratzen da eragile guztiengan astiro baina modu ekidinezinean, azkenean, aurreprestakuntzazko izaera hartzen duena gizarte guztian hedatu arte; modu horretan, dinamika paralelo baterako oinarriak finkatuz: lurraldearen aitormen politikorako eskaria.\nEsan bezala, azken hamarkadatan gobernantzaren kontzeptua aise aplika daiteke Euskal Herriko errealitatean. Hala ere, ia ezinezkoa izango litzateke gobernatzeko mekanismo guztiak jasoko lituzkeen inbentario bat osatzea. Berez, eskala guztietan halako estrategiak daudela esan genezake, eragin handi edo txikikoak. Adibide batera, kasu paradigmatiko batzuk ekarriko ditugu, gerora, hain ezaguna ez den kasu bat hartzeko, agian gure lurretan abiarazitako gobernazio aurreratuena izan daitekeena.\nPolitika kulturalaren esparruan hainbat estrategia identifika daitezke; horren adibide da 2004-2008 legealdian Kulturaren Euskadiko Plana abian jartzea, sektoreko hamar talderen lanarekin gauzatu dena. Plan horren arabera, eragindako eskala ugarietako instituzioko ordezkariek (Eusko Jaurlaritza, Foru Aldundiak, Udalak) hainbat sektore (Arte Eszenikoak, musika, antzerkia, etab.) indartu eta bultzatzeko estrategiak erabakitzen dituzte profesional eta adituekin batera. Aldez aurretik, eragile horiek kulturaren errealitateari buruzko diagnosia egiten dute, jarraibide estrategikoak, helburuak, baliabideak eta plan espezifikoak zehaztuz. Halaber, eskema hori gaztediaren politikan eta generoarekin, edota immigrazioarekin lotutako estrategietan erabiltzen da, modu horretan Gaztedia Planak edota Berdintasunezko Planak gauzatzen direlarik, besteak beste. Modu berean, politika publikoak artikulatu eta planifikatzeko hainbat eredu topa ditzakegu, esaterako, hirugarren adinera bideratutako sare-politikoetan, hezkuntzazko politiketan, etab. Edozelan ere, sare aniztasuna agerikoa izanagatik ere, kasu gehienetan sare horiek egikaritzerakoan desegin egiten direla adierazi behar da. Horren ondorioz, gobernu-estrategiaren diseinua kontrolatzea zilegi bada ere, hura ezartzea ezinezkoa suertatzen da.\nGizarte berrikuntzaren estrategietan gobernazio-dinamikak gero eta garrantzia handiagoa hartzen ari dira. Horri dagokionez, Zientzia, Teknologia eta Berrikuntzaren Euskal Sarea (Saretek) nabarmendu behar da. Era berean, eragile sozial eta ekonomikoen arteko topaketarako foro eta organoen garrantzia ere azpimarragarria da, hala, Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetako Batzordea edota Lan Harremanen Kontseilua aipa daitezke. Dena den, Zurbanok adierazten duen moduan (2007) eredu horretan ahulezia nabarmenak hautematen dira buruzagitza publikoari dagokionez. Azken bi kasuetan gainera zentro-periferia ardatzaren inguruan gizarte-ehunduraren haustura gertatu da, eta horrek elementu oso konplexua eransten du, sare hauen dinamika zailtzen duena.\nGobernazio-estrategiaren beste adibide bat 2004. urtean Eusko Ikaskuntzak bultzatutako ekimenean topa dezakegu, Garapen Iraunkorrari buruzko Diziplina anitzeko Proiektu Bereziarekin (DPB-GI) gauzatzen dena, zeinak honela dioen "plataforma sozialean gure gizarteko eragileek Garapen Iraunkorrari buruzko gogoeta eta eztabaida prozesu batean parte hartzen dute; (...) Garapen Iraunkorra Euskal Herrian sortzen diren erabaki eta jarduera guztien eta guztietarako esparru estrategiko nagusitzat". Hala ere, kasu honetan ere, ikusteke dago proposamenak ezartzeko ardura duten instituzioek noraino betetzen dituzten hartutako konpromisoak.\nNolanahi ere, Euskal Herrian gehien landutako gobernantza eredua Iparralden 90eko hamarkadaren hasieratik bultzatzen dena da, zalantzarik gabe. Alde batetik, inplikatutako eragile kopuruari so eta, batez ere, eragindako politiken zeharkako izaerari so, guztiak "lurralde-antolakuntza" kontzeptuaren babesean artikulatuak.\nLurraldea antolatzeko partaidetzazko prozesuaren abiapuntua kultura, gizarte, ekonomia eta administrazio arloetan Iparraldek bizi duen desegituraketazko egoeran lekutzen da. Hala, 1992an hainbat faktore batu ziren, adostasun batera heltzeko estrategia bat abiaraztea ahalbidetu zutenak. Estrategia horretan tokiko 500 ordezkarik parte hartu zuten eta diagnosi bat egin zuten; horren arabera politika publiko batzuk abiarazi zituzten Euskal Herriaren garapena bermatzeko xedez.\n"Euskal Herria 2010" estatuko agintariek milioi bat frankorekin finantzatutako gogoeta da eta antolakuntza korapilatsua duen sare batek ikuskatzen du, elkarrekintzan oinarrituz: a) estatuko ordezkariak bultzatzaile gisa, b) kargudun hautatuak dinamizatzaile gisa, eta c) "aholkularitza" lana betetzen duten "indar biziak". Zehatzago esatera, hiru eragile mota horiek hierarkikoki mailakatutako bi azpisaretan antolatzen dira: a) gidatze talde bat, kontseilari nagusiek, eskualde-kontseilariek, senatariek, Euskal Herriko bi Biltzarretako presidenteek, kontsularen ganberatako presidenteek eta ADEPAB Garapenerako Agentziako Presidenteak osatzen dutena; eta b) gidatze taldeko ordezkariak, Estatuko ordezkariak eta pertsona kualifikatuak nahiz sektoreko lantalde ezberdinetako kideak barneratzen dituen zeharkako talde bat. Haien egitekoa dinamikan zehar egindako lan guztiak balioestea da.\nUrtebete baino gehiago lanean aritu ostean, Euskal Herria 2010 txostena Baionako Merkataritza eta Industria Ganberako foro batean aurkeztu zen Pirinio Atlantikoetako Departamenduko hiru ministroen aurrean. 300 orrialde baino gehiago dituen txosten hori tokiko 500 ordezkariz osatutako hamar lantaldek egindako ekarpenen arabera banatutako hiru dokumentutan banatzen da:\nLurralde horien testuinguru ekonomiko, kultural, sozial eta administratiboa definitzen dituen diagnosi bat;\nEuskal sistemako egiturazko ezaugarri garrantzitsuenei buruzko ikerketa bat, hala koiunturazkoena nola aurreikuspenen arabera epe ertainera garrantzia handia izan dezaketen haiena;\nEta aurrera begirako ikerketa bat, Iparraldek etorkizunean izan ditzakeen balizko egoerak aztertzen dituena, errealitatea eta aurreko ikerketetan hautemandako joerak nahiz antolamendu politiko orokor eta partaidetzazko baten alde egiteko izan daitezkeen aukerak aintzat hartuz. Horri dagokionez, etorkizunari so balizko 6 egoera zehazten direla nabarmendu behar da. Lehenak 1992-2000 bitarteko joeraren ildotik jarraitzen du, hurrengo hiruek joera horiek 2010. urteraino hedatzen dituzte, atsekabezko etorkizuna ageri delarik. Azkenik, azken biak borondatezko egoerak dira eta etorkizun egonkorragoa ageri dute baldin eta garapenerako estrategia bat abian jartzea eta Iparralde Europako eraikuntza-prozesuan barneratzea lortzen bada.\nBukatzeko, eta Euskal Herria 2010 txostenak iragartzen duen egoera ekonomiko eta kultural etsigarriaren aurrean, pertsona horiek, ordura arte sektore nazionalistek bakarka defendatutako auzi batzuk baitaratu zituzten:\nIparralderen lurralde-unitatea eta zehazki espezifikotasuna onartzen da, nahiz eta administrazioari so bi azpi-prefektutan (Gobernuaren azpiordezkaritzak) banatzen den eta Pirinio Atlantikoetako Departamenduan barneratzen den Biarnorekin batera;\nmugaz gaindiko lankidetza sakontzearen alde egiten da EAE eta Nafarroarekin elkarlanean aritzeko;\ntokiko identitatearen garrantzia aitortzen da kohesiorako eta elkartasunak eta garapeneko bermeak sortzeko faktore gisa, kultura eta euskara sustatzearen alde egiten delarik;\nEuskal Herria instituzionalki ordezkatzea ahalbidetuko duten mekanismoak abiaraztea aldarrikatzen da (CP, 1993).\nIldo horretatik 1994-1995 bitartean Garapenerako Kontseilua (CDPB) eta Hautetsien Kontseilua (CEPB) eratu ziren, Antolamendu eta Garapenaren estrategiak dinamizatzeaz arduratzen diren erakunde moduan: lehenengoan Euskal Herriko eragile sozial, kulturak, ekonomiko eta politiko ia guztiak barneratzen dira eta proposamenak luzatzea da bere egitekoa; (CDPB, 1994); bigarrena lurralde horretako kargudun hautatu guztiek osatzen dute eta erabakitzeko gaitasuna dute, nahiz eta politika publikoak ezartzeko eskumenik ez izan (azken hori udalerrietako, departamenduetako, eskualdetako eta estatuko instituzioen eskumena da) (CEPB, 1995).\nIngeniaritza politiko modura defini daiteke, izan ere, halako dinamiken inguruan mesfidantza gehien azaldu zuten bi sektoreen arteko adostasunari esker sortutakoa da. Nazionalistek instituzioen aldeko egitura hori ukatu egiten zuten, izan ere, modu horretan Mitterrand presidenteak departamendu euskalduna sortzeko promesa (1981ean egindakoa) hankaz gora bidaltzen zela uste zuten; gainera instituzionaletik gutxi zuela uste zuten. Azkenik, ordea, ordura arte kargudun politiko gehienek ahantzitako identitateari dagokion auzia barneratu zenean egitura onartu zuten, eta Euskal Herriko Garapenerako Kontseiluaren zuzendaritzaz jabetu zirelako, erakunde sozial eta kulturaletan garrantzia handia izatearen eraginez. Bestalde, hautetsi nagusiak historikoki eredu horren aurka agertu izan dira, herritarrek hautestontzietan adierazitako borondatea ordezten zuen egitura gisa ikusten zutelako. Dena den, 90eko hamarkadan onartu egin zuten, sare horiek departamenduaren aldeko aldarrikapena alboratzeko asmoz sortu zirelako eta Garapenerako Kontseilua haiek kontrolatzen zuten Hautetsien Kontseilu baten mende zegoelako (AHEDO, 2003).\nBuru biko policy network horren lehen zeregina lurralde euskaldunen egoerari buruzko diagnosia berriz egitea izan zen. Horren ondorio da Lurralde-antolakuntzaren Eskema (1997). Bertan politika, gizartea, kultura eta ekonomia arloko hainbat ordezkarik parte hartu zuten eta Iparralderen garapen koherentea bermatu duten 96 neurri zehaztu zituzten (CEPB, 1997). Dena den, ez zuten haiek ezartzeko mekanismo eta eskumen berezkorik, horren ondorioz, bi sareek agintariekin negoziatu behar izan zituzten diseinatutako proposamenak abiaraztea bermatuko zituzten baliabideak. Eta Garapenerako Proiektua hiru lurralde-instantzietan (Departamendua, Eskualdea eta Estatua) onartu arren, bakarrak ere ez zuen programak finantzatzeko adinako partidarik eskaini, ahalik eta 2000. urtearen amaieran Hitzarmen Berezia sinatu zen arte. Modu horretan, politika publikoekin konpromiso gehien zuten sektoreen erreakzio logikoa ordura arte ezkutuan zegoen instituzionalizazioaren aldeko aldarrikapena egitea izan zen. Horrela, handikiek garapenaren dinamika hasteko emandako oniritzia ahalbidetu zuen hasierako adostasuna apurtu egin zen. Horren ondorioz, 1997ko erdialdetik 2001era arte garapenerako estrategiek krisi gogorra bizi izan zuten, izan ere, konfiantzazko harremanak eten egin ziren eta ezinezkoa izan zen Antolakuntzaren Eskeman barneratutako proposamenak praktikan jartzea. Pixkanaka eztabaida politikoa desbideratu egin zen, hala, hasiera batean garapena bermatzeko moduari (politika publikoa) buruzkoa bazen ere, apurka garapena noren eskuetan uztea izan zen eztabaida nagusia (instituzionalizazioaren aldarrikapena) (AHEDO & URTEAGA, 2004).\nHorren harira, abian jarritako dinamika bi ikuspegitatik aztertu behar da: nazionalismoarentzat dituen inplikazioen ikuspegitik eta edukiaren ikuspegitik.\nAlde batetik, Garapenerako Kontseiluak eta Hautetsien Kontseiluak osatutako buru biko egiturari esker, eragile guztiek parte hartzea ahalbidetzen da hautetsiekin eta administrazioarekin batera. Gobernatzeko formula horretan, nazionalistek lurralde horretako eztabaida politikoetan esku hartze zuzena izateko aukerak zituztela ikusteaz gain, euskal instituzionalizazioaren alde egiten zuten sektore ez nazionalistekin nolabaiteko aliantza bat eratzeko aukera ikusi zuten.\nBeste alde batetik, edukiaren azterketari dagokion ikuspegitik, sare hauek menderatzen zituzten bi koalizio agertzen dira: batak, lurralde horien garapena instituzionalizazioarekin lotzen du eta nazionalistek artikulatzen dute; bestea, politika publikoen eztabaida eta instituzionalizazioaren eztabaida bereizten saiatzen da. Azkenik, 1994-2005 bitartean bi koalizio horien elkarrekintzari esker hainbat eredu agertu ziren:\nhorrenbestez, 1992-1997 bitartean bi eragileen arteko negoziazioaren logika izan zen garapenerako politikaren funtsezko ezaugarria;\n1997-2000 bitartean, agintariek garapenerako proposamenak ezartzeko azaldutako eginahal eskasaren ondorioz, mobilizazioaren logika iritsi zen, Llamamiento de los 100 izeneko instituzioen aldeko mobilizazio-zikloarekin gauzatzen dena;\nEskemako proposamenak abian jartzeko baliabide ugari lortzea ahalbidetu zuen Konbentzio Espezifikoa (2000) sinatu ondoren, autogobernuaren epealdi bat iritsi zen, diseinatutako politikak abian jartzeko xedez;\n2002an, Raffarinen Gobernuak deszentralizazioari buruz zabaldutako eztabaiden aurrean, bi sareak instituziorik ez izatearen ondorioz sortutako arazoak gainditzen saiatu ziren, departamenduaren aldeko sektoreen jarreratik hurbil kokatzen ziren proposamenak eginez. Dena den, Estatuaren immobilismoa ikusirik, 2003an norgehiagokaren estrategia aktibatu zuen instituzioen aldeko sektoreak. Horren ostean iritsi ziren Garapen Kontseiluko Zuzendaritzako 14 kidek egindako greba eta Batera plataformak (hainbat kolektibo barneratzen dituen plataforma berria) administrazioaren borondatetik haratago instituzio horiek abiarazteko egindako proposamenak (AHEDO & URTEAGA, 2005).\nLaburbilduz zera esan daiteke, 1992tik aurrera agintariek Iparralden garapena eta lurralde-antolakuntza bideratzeko sustatutako gobernazio-estrategiaren bidez policy windows delakoen abagunea zabaltzen dela, eragile ugarien diskurtsoetan lurralde horien etorkizunari buruzko eztabaida barneratzea ahalbidetzen duena. Eta prozesuan gehien inplikatu diren sektoreen artean nazionalistak kokatzen direla kontuan izanik, ulertzen da 1) 1994-1997 bitartean Garapenerako Kontseiluaren zuzendaritza bereganatzea: gizarte zibila ordezkatzen duen organo gisa; eta 2) beren diskurtsoko hainbat bektore tokiko eztabaidan barneratzea. Hortaz, hirurogeiko hamarkadaz geroztik jasaten zuen isolamenduzko egoera hautsita, 90eko hamarkadan, eta agintariek proiektuak abian jartzeko baliabideak eskaintzeko erakutsitako gogorik eza ikusirik, 3) beren estrategiak indartzeko zilegitasuna dutela uste dute. Hala, zeharka, nazionalistak abagune bat ikusten dute 4) aldarrikapen historiko baten eragile gisa kokatzeko, hots, lurralde horretarako departamendu bat sortzeko aldarrikapena egiteko, modu horretan 5) Iparraldeko esparru politiko, kultural eta ekonomiko anitzetatik eratorritako hainbat eragileren artean osatutako koalizio zabal bateko eragile bilakatzeko.\nHala, lurralde-antolakuntzarako partaidetzazko dinamikaren helburua tokiko garapena gauzatzeko (baina administrazioaren statu quo egoera ukitu gabe) formulei buruzko adostasuna erdiestea izan arren, errealitatea bestelakoa izan da: 1) partaidetzazko estrategiei esker eragileen logika isolatzaileak hautsi egin dira; 2) adostasun eta "besteen onarpenean" oinarritutako estrategiak alde batera utzi eta Iparralderen lehentasunei buruzko adostasun bat erdietsi da; 3) tokiko antolakuntzaren aurreikuspenek errealitatearekin talka egin dute: agintariek ez dituzte eskaintzen proposamenak gauzatu ahal izateko beharrezkoak diren baliabideak; 4) horrenbestez, ez da harritzekoa eragileek Iparraldearen etorkizunari buruzko eztabaidaren ikusmira aldatzea, hots, dagoeneko galdera ez da nola, baizik eta nork; 5) modu horretan, eragile guztietako indarrak dinamika bakarraren alde egiten dute, zentralismo abertzalean eta euskal identitatean oinarritzen dena, izan ere, guztiak bat datoz hori tokiko garapenerako faktoretzat hartzeari dagokionez; 6) dena den, administrazioaren aldetiko erabateko ukoarekin batera mobilizazio-zikloa apaldu egiten da, horregatik Batera plataformak bere jarrera indartzen du; 7) modu horretan, Parisera begira egoteari uzten zaio, eta proposamenak gauzatu ahal izateko tokiko indarren korrelazioa aldarritzat hartzeari ekiten zaio; 8) Demoren ekintzek utzitako arrastoari jarraiki (aldarrikapenak sinbolikoki gauzatzea helburu dutenak) ELB eta Batera Plataformak jauzi bat egiten dute: ezarpen sinbolikoa utzi eta ezarpen praktikorako bidea hartzen dute. Eta kontra-boterearen egonkortasunaren seinale argienak Prefektuaren erreakzio oldartsua eta Administrazioaren erantzuna dira; azken horrek, Paueko Nekazaritza Ganbera indartu du ekonomikoki eta material aldetik, Iparralden eraginkortasun gehiago izan dezan. Azkenik, 9) jazotako aldaketa nabarmena azpimarra daiteke, ez soilik identitateari eta lurraldeari (euskara ikasteko nahia areagotu da, hegoaldearekin harremanak sendotu egin dira, Iparralde barnealdetik egituratu da) dagokienez, baita gizarte-sistemari dagokionez ere. Modu horretan, Iparraldeko eragileak bi esparru zabaletan banatu dira, lehena agintariek artikulatua eta bigarrena abertzaleek artikulatzen dutena.\nAzken finean, Iparralden antolakuntzarako partaidetzazko estrategia bati esker lortu da eragileentzat benetako lurralde bat izatea; lurralde horretan tokiko identitatea eta kultura finkatzea; eragileek elkarren arteko ezberdintasunen alde egitea; eta, administrazioak aldarrikapenak erantzunik gabe uzten dituenean, eragileek proposamenak beren kabuz gauzatzeko erabakia hartzea, tokiko kontra-boterearen logika bati jarraiki. Partaidetzak, lurralde-antolakuntzak eta botereak bat egiten dute Iparralden.\nAhedo, I. & Urteaga, E. (2004): La nouvelle Gouvernance en Pays Basque. Paris: L'Harmattan.\nAhedo, I. & Urteaga, E. (2005): Gobernación y Territorio en Iparralde. Soziologia Koadernoak. Eusko Jaurlaritza.\nAhedo, I. (2003): Entre la frustración y la esperanza. Gasteiz: HAEE.\nCDPB (1994): Statuts, Conseil de Développement du Pays Basque. Baionako Prefektura.\nCEPB (1995): Conseil des Elús du Pays Basque. Statuts. Baionako Prefektura.\nCEPB (1997): Schéma d'Aménagement et de Développement du Pays Basque. Déclinaisons Opérationnelles. Baiona.\nCLUB DE PROSPECTIVE (1993): Pays Basque 2010. Baiona\nJORDANA, J. (1995): "El análisis de los policy networks. ¿Una nueva perspectiva sobre la relación entre las políticas públicas y el Estado?", in Gestión y Análisis de Políticas Públicas, nºomparative Government-Industry Relations. Oxford: Clarendons.\nLETAMENDIA, F (2002a): Redes de Legitimidad en la CAPV: Pacto de Ajuria Enea, Acuerdo de Lizarra, Pacto PP-PSOE. Un estudio comparado con las redes en los Territorios Vascos de Aquitania. Argitaratu gabea. Bilbo: Erein\nMARSH, D. & RODHES, R. (1992): "Policy communities and issue networks: beyond tipology", in MARSH, D. & RODHES, R. (editoreak): Policy networks in British Goverment. Oxford: Clarendon Press.\nMARSH, D. (1998): Comparing policy networks, Buckingham: Open University Press.\nMayntz, R. (2001): El Estado y la sociedad civil en la gobernanza moderna. In Revista del CLAD, 21. zenbakia (2001eko urria).\nMorata, F (2002): Gobernanza multinivel en Europa. VII Congreso Internacional del CLAD, Lisboa, Portugal\nOLSEN, J., RONESS, R. & SAETREN H. (1982) "Norway: Still peacefull coexistence and revolution in Slow Motion?", in RICHARDSON, J. (editorea): Policy style in Western Europe. Londres: Aller.\nRhodes, R. (1996): The new governance: Governing without government. In Politica Studies, 44. zenbakia. 652 - 667. or.\nValles, J.M (2000): Ciencia política: una introducción. Bartzelona: Ariel\nVallespín, F. (2000): El futuro de la política. Madril: Taurus\nZurbano, M. (2007): Gobernanza e innovación social. Reflexiones desde el sistema vasco de innovación. Giza Garapenaren Tokiko Kongresua. Hegoa. Bilbo


Zein dira posta elektronikorako letra tipo onenak? Zer dira posta elektroniko bidezko letra-tipo seguruak? | Martech Zone\nZein dira posta elektronikoko letra tipo onenak? Zer dira posta elektroniko bidezko letra seguruak?\nOsteguna, uztaila 27, 2017 13ko otsailaren 2021a, larunbata Douglas Karr\nDenok entzun dituzue nire kexak posta elektroniko bidezko laguntza aurrerapenik ez izateagatik urteetan zehar, beraz, ez dut denbora gehiegi igaroko horri buruz kexaka. Bakarrik nahi nuke posta elektronikoko bezero handi bat (aplikazioa edo arakatzailea) paketetik atera eta HTML eta CSSren azken bertsioak guztiz onartzen saiatzea. Ez dut zalantzarik enpresek hamar milioi dolar gastatzen dituztela beren posta elektronikoak doitzeko.\nHorregatik, zoragarria da posta elektronikoaren diseinuko alderdi guztien gainetik jarraitzen duten Email Monks bezalako enpresak izatea. Azken infografia honetan, Tipografia posta elektronikoetan, taldeak tipografian zehar ibiltzen zaitu eta letra mota desberdinak eta haien ezaugarriak zure posta elektronikoak pertsonalizatzeko nola hedatu daitezkeen. Posta elektronikoko bezeroen% 60k zure posta elektronikoko diseinuetan erabiltzen diren letra-tipo pertsonalizatuak onartzen ditu AOL Mail, Native Android Mail App (ez Gmail), Apple Mail, iOS Mail, Outlook 200, Outlook.com eta Safari oinarritutako posta elektronikoa.\nPosta elektronikoan 4 letra-tipo familia erabiltzen dira\nSerif - Serif letra-tipoek loreak, puntuak eta formak dituzten karaktereak dituzte trazuen muturretan. Itxura formala dute, ondo tartekatutako karaktereak eta lerroartea, irakurgarritasuna asko hobetuz. Kategoria honetako letra tipo ezagunenak Times, Georgia eta MS Serif dira.\nSans Serif - Sans serif letra tipoak errebeldeen modukoak dira, beraien inpresioa sortu nahi dutenak eta, beraz, ez duten "apaingarri" dotorerik erantsita. Itxura erdi formala dute, itxura baino praktikotasuna sustatzen duena. Kategoria honetako letra tipo ezagunenak Arial, Tahoma, Trebuchet MS, Open Sans, Roboto eta Verdana dira.\nMonograma - Idazmakinako letra tipoaren arabera inspiratuta, letra tipoek bloke bat edo "harlauza" bat dute karaktereen amaieran. HTML mezu elektronikoetan oso gutxitan erabiltzen diren arren, MultiMIME mezu elektronikoetako testu hutseko mezu elektroniko gehienek letra tipo hauek erabiltzen dituzte. Letra tipo hauek erabiliz mezu elektronikoa irakurtzeak gobernuaren dokumentuekin lotutako administrazio sentsazioa ematen du. Mezularitza da kategoria honetako letra tipo erabiliena.\nkaligrafia - Iraganeko eskuz idatzitako letrak imitatuz, letra tipo hauek bereizten dituena pertsonaia bakoitzak jarraitzen duen mugimendu emaria da. Letra tipo hauek euskarri ukigarrian irakurtzeko nahiko dibertigarriak dira, baina pantaila digitalean irakurtzea nahiko astuna eta begi gogorra izan daiteke. Beraz, letra tipoak izenburu edo logotipoetan erabiltzen dira batez ere irudi estatiko moduan.\nPosta elektroniko bidezko seguruen artean Arial, Georgia, Helvetica, Lucida, Tahoma, Times, Trebuchet eta Verdana daude. Letra tipo pertsonalizatuak familia ugari biltzen ditu, eta onartzen ez dituzten bezeroentzat letra tipo alternatiboekin kodetzea beharrezkoa da. Horrela, bezeroak letra pertsonalizatua onartzen ez badu, onartzen duen letra tipora itzuliko da. Sakonago begiratzeko, ziurtatu Omnisend-en artikulua irakurtzen duzula. Bidali mezu elektroniko bidezko letra-tipo seguruak eta letra pertsonalizatuak: haiei buruz jakin behar duzuna.\nZiurtatu klik egiten duzula infografiarekin elkarreragin nahi baduzu.\nTags: AOL Mailsagar postaArialkaligrafiae-postaposta elektronikoko letra tipoakposta elektroniko fraideeiposta elektroniko bidezko letra seguruakletra-tipo atzerakoiakletra-tipo alternatiboakposta elektronikoan letra tipoakGeorgiaHelveticaiOS postalucidamonogramAndroid Mail App natiboa (ez Gmail)Outlook 200Outlook.comSafari oinarritutako posta elektronikoaserif gabeserifSoinuenakTahomaaldizTrebuchettipografiaVerdana\nLinkedIn-ek Linkedin webgunearen demografia abian jarri du\nJeremy Bloom estatubatuar eta zuzendari nagusiak Integrate eztabaidatzen du\nUztailean 28, 2017 at 10: 04 AM\nKaixo Douglas, irakurtzeko artikulu dibertigarri eta atsegina. "Posta elektronikoko bezeroen% 60k zure posta elektronikoko diseinuetan erabiltzen diren letra tipo pertsonalizatuak onartzen ditu" honi buruzko galdera bat izango nuke. Ba al dago martxan proiektu berririk edo teknologia berririk hori% 100era hurbiltzeko?\nUztailean 28, 2017 at 10: 06 AM\nAupa, nahi dut! Uste dut erabiltzaileen konbinazioa ez dela inoiz eguneratzen, baita posta elektronikoan estandar eskasak ere. Penagarria da guztiontzat!


"Ez dira baldintzak Joko Olinpikoak prestatzeko, etxe batean sartuta ezin delako entrenatu" - basqueteam\n382egunak 8orduak 46minutuak\nCOVID-19 koronabirusak goi mailako kirolean eragindako egoerari buruz mintzatu da Basque Team Iñigo Peña piraguistarekin. K2-1.000 metroko ontziak badu jada txartela Tokioko ur lasaietako proban lehiatzeko.\n“Aurreko ostegunean Blume errendimendu altuko zentroa itxi zuten eta larunbatean publikatu zuten dekretuarekin debekatuta dago kirola egitea kalean. Ordutik etxean sartuta gaude, beste biztanle guztiak bezala, gure forma fisikoa ahalik eta hobetoen mantentzen, nire kasuan ergometro batekin etxean eta pesa txiki batzuekin mantenimendu pixkat egiten. Ez dira baldintzak Joko Olinpikoak prestatzeko, etxe batean sartuta ezin delako entrenatu”.\n“Zain gaude ea CSDk, Batzorde Olinpikoak edo gobernuak baimen batzuk emititzen dituen goi mailako kirolarientzat, talde olinpikoarentzat eta Tokio prestatzen ari garen kirolariontzat kalera irten, gure kabuz, bakarrik eta distantzia guztiak mantentzen kirola egiteko eta entrenamenduak aurrera ateratzeko. Badakigu beste herrialde batzuetan, adibidez Italian, Frantzian, Portugalen eta Belgikan Tokio prestatzen ari diren kirolariak beraien entrenamenduak aurrera ateratzeko gai direla gobernuak baimen berezi batzuk eman dizkielako, segurtasun neurri garrantzitsuekin eta mediku batzuek dena kontrolatuta. Gu horren zain gaude. Gu ere Tokio prestatzen ari gara eta etxean sartuta gaude. Frantziak eta Belgikan gobernuak herritar guztiei egunero 30 minutu korrika egiten uzten die eta hemen ezer ez, ezin gara irten”.\n“Guk apirilaren 16-17an hautaketa probak genituen. Aurreko urtean Munduko txapelketan bigarren izan ginen eta plaza olinpikoa lortu genuen baina ez zen guretzat, ez zen nominala eta nominala izatera pasatzeko federazioak antolatutako hautaketa proba batzuk gainditu behar genituen eta irabazi, eta momentuz apirila eta maiatzeko txapelketa guztiak bertan behera geratu dira. Maiatza hasieran Munduko Kopa bat zegoen eta bertan behera gelditu da. Zai gaude, ea ze bilakaera duen koronabirusak, buelta ematen joaten garen eta ordura arte ez dakigu noiz izango diren data berriak, behin betiko bertan behera geratuko diren, beste data batzuk jarriko dituzten… ez dakigu ezer”.\n“Dakigun bakarra da momentuz Olinpiar Jokoak mantendu egingo direla eta egin egingo direla. Hori adierazi dute, bai Japoniako antolakuntzak, bai Nazioarteko Olinpiar Batzordeak eta ondorioz, gu lau hilabetetara gaude eta entrenatzen jarraitu behar dugu baina ezin dugu. Etxean sartuta ezin ditugu entrenamenduak egin eta gure aurkariekiko desabantaila itzela dugu. Beraien herrialdetan, gure inguruko herrialdetan ere birusaren inzidentzia oso altua da baina kirolari olinpikoek entrenatzeko aukera dute, oso baldintza berezietan baina enrenatzeko aukera dute. Ea egun hauetan guri ere baimen hori ematen diguten, ea gobernuak ulertzen duen guk ere beharra dugula eta gure lana dela eta aurrera joaten diren baimen horiek”.


Gure Platera Gure Aukeraren proposamena Eusko Jaurlaritzarentzat – Gure Platera Gure Aukera\nHau da Gure Platera Gure Aukera ekimenak, Eusko Jaurlaritzari helarazi dion proposamena egungo Eskola Jangelen eredua aldatzerakoan kontuan izateko\nArgi dugu eskola-elikadura “eredu berri” bateruntz aurrera egiteko momentu klabe batean gaudela. Argi dugu ere aldaketa ez dela emango kontratazio-pleguen aldaketaren bidez, ezta helburu makroak dituzten planen bitartez. Aldaketa ez da emango ikasturte batetik bestera. Guzti horrengatik, taldeentzako sukaldaritza osasuntsuago, jasangarri eta pedagogikoa lortzen enfokatu behar dugu gure helburua. Helburu hori lortzeko trantsizio bat hasi behar da, jadanik gizartean hasi den trantsizioa eta gobernuan eman behar dena egungo araudia aldatuz.\nEzinbestekoa da eragile sozial eta instituzionalen arteko elkarlana, elkarren arteko lan eta elkar-ulertze-sareak ehuntzea, guztion helburua lortzeko: gure seme-alaben elikadura hobetzea.\nGure Platera Gure Aukera ekimenak hainbat sektore eta Eusko Jaurlaritzaren arteko lan-mahaia proposatzen du egungo araudia aldatzeko eta puntu hauek barne hartuz:\nBadakigu 2019-2020rako eskola-jantokiak kudeatzeko kontratazio plegu berriak egiten ari dela Eusko Jaurlaritza. Eskaera hau egiten dugu:\nKontratazio horrek ez ditzala baldintzatu martxan jar daitezkeen beste kudeaketa-eredu batzuk, ezta 2000. urteko aginduaren aldaketa.\nEnpresa txiki eta ertainek aukera izan dezatela lehiaketan parte hartzeko, eta irizpide sozial eta ingurugirokoak barne har ditzatela.\n2. SUKALDETIK MAHAIRA:\nSukaldeak errekuperatzea da eskola-komunitateen eskaera zabalduenetako bat. EHUren ikerketa batek eta EHIGEk egindako inkesta batek erakusten dute familien asetze handiagoa dela sukaldeak dituzten jantokietan. Hori dela eta, Eusko Legebiltzarrak eskatu bezala, “sukaldeak errekuperatzeko plan bat” egitea proposatzen dugu.\n3. EREDU HEZITZAILEAGO BATERUNTZ\nEskola-jantokia ez da betetzen ari dagokion helburu pedagogikoa. Hori dela-eta, eztabaida, elkarrizketa, ikasketa eta proposamenak egiteko espazio bat sortzea proposatzen dugu, beste esperientzia batzuetan fijatuz (Katalunia, Estatua eta Europako beste herrialde batzuk) trantsizio pedagogiko bat hasteko.\nEspazio honek eta Hezkuntza sailak ekintza plan bat egitea proposatzen dugu. Plan hau datorren 4 ikasturteetan jarriko litzateke martxan, araudi berriaren aplikazioarekin batera.\n4. ESKAERA BERRIAK, BALDINTZA BERRIAK\nEskola-elikadura eredu berri batek erlazio, perfil eta lan-baldintzen eredu berri bat eskatzen du. Horretarako ezinbestekoa da lan-mahai tekniko bat abian ipintzea, non jantokiko pertsonalgoaren papera aztertuko den. Mahai honek proposamenak egingo ditu eta 2 urteko epean trantsizio plan bat izango du eskari hauei erantzuteko. Araudi berrian sartuko dira aldaketa hauek.\n5. GERTUKOA, BAI….BAINA NOLA?\nGure lehen sektorea ez dago prestatuta gaur egun eskola-elikaduraren beharrei erantzuteko. Hori dela-eta, eztabaida, elkarrizketa, ikasketa eta proposamenak egiteko espazio bat sortzea proposatzen dugu. Ecocomedores Canarias eta Estatu zein Europako beste esperientzia batzuk kontuan hartuz, eta inplikatutako landa garapenerako agentzien proposamenak kontuan hartuz, plan bat diseinatuko dute. Plan honek lehen sektorea bultzatuko du, gazte eta emakumeen instalakuntza lagunduko du eta eskola-jantokiei bertako produktuak bermatzen saiatuko da.\nPlan hau martxan jartzeko ezinbestekoa izango da Nekazaritza eta Osasun sailaren inplikazioa, baita beste departamentu batzuena ere.\nPausu guzti hauek batera egin beharko lirateke, bide honi ekiteko inplikatutako eragilerik kanpoan utzi gabe.\n1992ko azaroaren 24ko aginduak Estatuko eskola-jantoki publikoen araudi orokorra ezartzen du eta kudeaketa eredu posibleak zehazten ditu, erkidego bakoitzak araudi propioa duen arren (Iturria).\nEreduak hauek dira:\na. Sektoreko enpresa bati zerbitzua emanez.\nb. Prestatutako janariaren eguneroko horniketa kontratatuz, eta banaketa eta zerbitzua sektoreko enpresa bati.\nc. Ikastetxeak kudeatuz zuzenean zerbitzua, ardura daukan organoak petsonalgoa kontratatuz, beharrezkoak diren horniketak erosiaz eta bitarteko instrumental propioak erabiliz.\nd. Interesa duten dagozkien Udalekin itunduz zerbitzua. Kasu hauetan dagokien hitzarmenak egingo dira Hezkuntza eta Zientzia Ministerioarekin eta lekua izan lezakete lankidetza esparru zabalagotan hala adostuko balitz.\ne. Zerbitzuaren prestaketa egokia bermatuko duten hiritarrei irekitako beste establezimendu, erakunde edo instituzio batzuekin egindako itunen bidez.\nEuropa eta Estatuan egin ditugun bidaietan ikusi eta ikasitakoaren ondoren, non hainbat eredu ezagutu ditugun euren abantaila eta desabantailekin eta egoera desberdinekin, gure ustez eredu desberdinek osatutako kudeaketa-eredu bateruntz abiatu beharko ginateke EAEn.\nAbiatzeko premisa moduan, hezkuntza-komunitate bakoitzak erabakiko du zein eredu nahi duen. OOGak hartuko du erabaki hori. Eredu hauek proposatzen ditugu:\n-KUDEAKETA (EZ) ZUZENA\nEgungo araudian KUDEAKETA ZUZENA deitzen den kudeaketa ez-zuzena. Ikastetxeak aukeratuko luke enpresa eta enpresa txiki eta ertainek aukera izango lukete lehiaketa publikoan lehiatzeko.\nEredu hau Estatuko E eta D ereduetan oinarrituko litzateke, tokiko erakundeekin hitzarmen bat garatuz herri edo eskualde bateko eskola-jantokiak kudeatzeko. Baldintza minimo batzuk ezarriz, tokiko administrazioak arduratuko lirateke kudeaketaz, azpiegitura propioak sortzeko aukera izanik (udal sukaldeak edo komunitarioak) edo kudeaketa eredu mixtoak adostuz eskola-komunitatearekin batera, edo beste talde edo ekimenen bidez kudeatuz.\nEredu hau estatuko araudiko C ereduan oinarrituko litzateke. Eskola-komunitateak kudeatuko du jantokia Administrazioarekin batera, aurretik zehaztutako irizpideen arabera, langileak publikoak izateko aukera izanik.\nHiru aukera hauk osatutako erdu berri honetan prezioa berdina izango da kasu guztietan, baita lan-baldintza eta ratioak ere, eta Eusko Jaurlaritzaren laguntza ekonomikoa (oraingoaren antzekoa). Modu honetan bermatuko dira ikasle guztien eskubideak eta hiru ereduek ez dute inolako diskriminaziorik eragingo (ekonomikoa, kalitatea, eta abar) ikastetxeen artean.\nEredu hauek sakonago garatuko dira sukaldeak eraikitzen diren heinean, baita lan-mahaien aportazioak martxan jartzen direnean ere. Eredu hauek martxan jartzeko beharrezkoa izango da egun indarrean dagoen araudia aldatzea eta 2018ko errealitate sozialera egokitutako berri bat egitea. Araudi berri honek eskaera guztiei erantzun beharko liekete, kalitatezko eredu publiko bateruntz aurrera eginez.\nTags: cocinas in situ, EHIGE, elikadura, Eusko Jaurlaritza, Eusko Legebiltzarra, GPGA, Ikerketa, lan-mahaia, nuevo modelo” de alimentación escolar, VSF\nAbenduak 11 eta 12: politikan eragiteko tailerrak\nEusko Jaurlaritzak aurkeztutako kudeaketa eredu berriaren balorazioa


Mariasun Quiñones: «Eguneroko ilusioa eta grina berreskuratu ditut hona etorrita» | Kirola | Berria\nMariasun Quiñones. Athleticeko jokalaria\n«Eguneroko ilusioa eta grina berreskuratu ditut hona etorrita»\nKirol ibilbide guztia Realean egin eta gero, udan Athleticek fitxatu zuen Mariasun Quiñones. «Hazten eta ikasten» segitzea du helburu, eta erregularrak izanez gero taldeak sasoi polita egin dezakeela uste du.\nEgindako denboraldiaurrearekin asebeteta, sasoiri ekiteko gogoz dago Mariasun Quiñones Athleticeko atezaina (Hondarribia, Gipuzkoa, 1996). Bihar izango da. Zuri-gorriek Madrilen zelaian jokatuko dute, 19:00etan.\nSasoiaurre ona egin duzue, Euskal Herria kopa eta Carranzako finalak irabazita. Konfiantzaz ekingo diozue ligari, ezta?\nDudarik gabe. Sasoi aurreko lehen partida, Osasunaren aurkakoa, ez zen onena izan. Baina pixkanaka Iraiaren [Iturregi entrenatzailea] ideiak barneratuz joan gara, eta zelaian erakusten. Neurketa politak jokatu ditugu. Atletico Madrilen aurkako Carranzako finala gogorra izan zen, baina defentsako lan on bati esker irabazi genuen. Euskal Herria kopako finalean ere, gai izan ginen Alavesen aurkako partidari buelta emateko bigarren zati ona eginez. Beraz, konfiantzaz helduko diogu denboraldiari. Ilusio eta gogo handiz gaude. Oso multzo polita dugu, eta klubak baliabide onenak jartzen ditu gure esku.\nZein indargune ikusi dizkiozu taldeari?\nTalde osoa eta orekatua dugu, eta denek oso garbi ditugu zeintzuk diren Athleticen ideiak, filosofia eta ilusioa. Horrek indarra ematen digu, eta denek batera lan eginez gauza politak lor ditzakegu.\nAurreko sasoitik taldekide gehienek teknikariaren ideiak barneratuta izatea abantaila izango da, ezta?\nNoski. Iraiak hasieratik utzi digu garbi oso presente izan behar dugula zeintzuk diren talde moduan ditugun eta kide bakoitzak dituen indarguneak, eta horiei ahalik eta etekin handiena atera behar diegula. Oso jokalari bizkorrak ditugu aurrean, eta oro har buruz nahiz estrategia jokaldietan ondo moldatzen direnak, eta hori baliatu behar dugu.\nGoiko postuetan egotera ohituta, Athleticek sufritu egin zuen aurreko sasoian. Zein izan behar da helburua denboraldi honetan?\nUste dut lortu behar duguna erregularrak izatea dela, bai emaitzari dagokionez, bai joko aldetik. Horrek modua emango digu puntuak lortzeko, eta goiko postuetan egoteko. Bestalde, izango dira partidak gauzak aterako ez zaizkigunak. Bada, horietan ere gai izan behar dugu lehiakor izateko,batuta egoteko eta taldeak duen grina eta indarra erakusteko.\nHelburu horiek lortzeko bidean, lehen aurkaria Madril izango duzue. Haien zelaian jokatuko duzue bihar. Zein traza hartzen diozu neurketari?\nMadrilek erakutsi zuen aurreko sasoian nolako maila duen. Aurkari zaila eta deserosoa da, are gehiago etxean jokatzen duenean. Argi ditu bere indarguneak, eta horiei etekin handia ateratzen die. Irabazi nahi badiegu, guk ere hala egin beharko dugu, eta ondo kudeatzen jakin behar dugu partidako une erabakigarriak.\nRealarekin alderatuz, lan egiteko modua oso desberdina da?\nNormala denez, talde bakoitzak bere lan egiteko modua du, eta aldaketak badaude. Gehiena, beharbada, lan fisikoarena da. Karga handiagoa da. Baina, ziurrenik, Athleticek duen jokatzeko eragatik da. Joko zuzena egiten dugu, eta zelaian kilometro asko. Beraz, ondo prestatuta egon behar dugu, eta denboraldiaurrean horretarako egin dugu lan.\nEta jokoan atezainari ematen zaion garrantzia handiagoa da?\nNik uste dut oro har talde guztien jokoan hartzen ari dela garrantzi gehiago atezaina, batez ere baloia ateratzeko orduan. Eta hemen ere hala da. Fisikoki ez ezik, mentalki ere oso ondo egon behar dugu prestatuta, eta hor ere lan handia egiten da. 90 minutuetan oso adi egon behar dugu.\nDenboraldiaurrean Andrea de la Nava eta zu txandakatu zarete atean. Hamaikakoan ikusten duzu zeure burua? Hala ez balitz, kolpea litzateke?\nIraiak du azken hitza, eta garbi dut hartzen duen erabakia edozein dela ere taldearen mesederako egingo duela. Andreak denbora gehiago darama hemen, eta ondo ezagutzen du taldearen jokatzeko era. Abantaila hori berak du. Baina nik esan dezakedana da oso gustura nagoela egindako lanarekin, ondo ikusi dudala neure burua, eta asko disfrutatu dudala denboraldi aurrean. Hori zen nire helburuetako bat: zelaian, entrenamendu eta partida bakoitzean, ilusio eta grina hori berreskuratzea. Lehen egunetik oso baloratuta sentitu naiz. Horri eutsi nahi diot, eta egunero gehiago eman. Izan ere, iritsi berriok ilusio eta grina hori transmititu behar dugu.\nAurreko sasoian, Realean zinela, Natalia Arroyok txandakatze dezente egin zituen atean. Hain postu zehatza izanda, atezaina ohitzen da horretara?\nAipatu dudan bezala, atezain postua oso mentala da. Baina ez bakarrik zelaian, baita zelaitik kanpo ere. Alde horretatik, aurreko denboraldian bizi izan nuenak arlo horretan asko ikasteko balio izan zidan, eta prestatuago nago halako egoera bati heltzeko.\nIlusioa eta grina berreskuratu dituzula aipatu duzu. Galdu egin zenituen aurreko denboraldian?\nBai. Urte eta erdi hau denentzat izan da gogorra, eta nik aldaketa bat behar nuen, haize freskoa. Aurreko denboraldian nabaritzen nuen ohi baino tentsio gehiagorekin joaten nintzela entrenatzera, eta ez nuela beti bezala eguneroko gauza txikiez disfrutatzen. Ez nengoen eroso.\nHorrek eraman zintuen Reala utzi eta Athleticen hastera?\nBai, baina ez horrek bakarrik. Adibidez, taldekide berriak dituzunean edo klub berri batean zaudenean, egoera eta lan egiteko modu berri batzuetara egokitu behar duzu, eta asko ikasten da. Egoera berri hauetan nire onena ateratzeko aukera aurkitu dut, eta, esan bezala, gehiago eman nahi dut. Uste dut lekurik onenean nagoela horretarako. Hazten eta ikasten jarraitu nahi dut.\nAldi berean gogorra izan zen erabakia?\nOso. Txikitatik bizi izan nuen nik Reala: etxean, lagunekin... Realarekin irabazi nuen nire lehen titulua, eta denbora asko generaman etxeko jokalari multzo batek elkarrekin jokatzen. Taldekideak ez ezik, lagunak ginen, familia bat. Eta egunerokotasun hori uztea ez da erraza.\nRealeko zale batzuek oraindik ez dute ulertu nola aldi berean hamar jokalarik, horietako gehienak etxekoak, taldea utzi zenuten. Zer esango zenieke?\nAipatu bezala, bakoitzak bere erabakiak hartzen ditu, eta aldi berean klub batek ere erabaki asko hartu behar ditu. Argi dago zaleei kosta egiten zaiela halako egoerak ulertzea eta onartzea. Baina futbolak halako gauzak ditu, eta jendeak naturaltasunez bizi behar ditu halako aldaketak. Ni gauza batekin geratuko naiz: elkarrekin asko disfrutatu genuela, eta oso polita izan zela.\nTaldea utzi zenuenean egin zenituen adierazpenek harrabots handia izan zuten. Nola bizi izan zenuen hura?\nBatzuei min egingo zien, baina beste batzuei begiak irekiko zizkien apur bat. Lasai nago.


Txotxongilo terroristak, edo antzezleak arlo judizialaren txotxongilo? - Arrosa\nAstebete igaro da Madrilen sormena delitu bihurtu zutenetik. Txotxongilo emanaldi bat egiten ari ziren Titeres desde abajo taldeko Alfonso Lazaro eta Raul Garcia atxlotu baitzituzten, beste hainbat gauzaren artean, “Gora Alka-ETA” leloa zeraman kartel bat erakutsi zutelako Madrilen, kaleko emanaldi batean. Terrorismoari gorazarre egitea leporatuta espetxeratu zituzten hasieran, nahiz eta azkenean karguekin libre utzi dituzten. Horri erreparatu dio Mikel Elorzak gaurko errepaso kritikoan.\nPosted in ZebrabideaTagged #adierazpen #alfonso lazaro #askatasun #errepaso #errepresio #gorazarre #kriminalizazio #kritiko #mikel elorza #portada #raul garcia #terrorismo #titiritero #txotxongilo


"Zumiriki" filma eta bere zuzendari Oskar Alegria, igandean Sutegin - Usurbil - Noaua.eus\n"Zumiriki" filma eta bere zuzendari Oskar Alegria, igandean Sutegin\nNoaua Aldizkaria 2020-11-11 09:20\nNOAUA!ren Kulturaldiko lehen asteburua borobiltzeko, "Zumiriki" filma proiektatzearekin batera, bere zuzendari eta ikus-entzunezko lan honen protagonista Oskar Alegriarekin hitz egiteko aukera izango dugu igande honetan bertan (azaroak 15) arratsaldeko 18:00etan hasita Sutegiko auditorioan.\nLau hilabetez isolatu zen Oskar Alegria Nafar Pirinioetako baso baten erdiko etxola batean, "baratze bat, bi oilo eta 70 liburu lagun zituela". Isolamendu hura iruditan bildu eta Sutegira dakar emaitza igande honetan, azaroaren 15ean; "Zumiriki" ikus-entzunezkoa.\n"Nafar Pirinioetako basoetan borondatez isolatzen den pertsona baten istorioa kontatzen du Zumiriki dokumentalak, naturarekiko eta haurtzaroarekiko erlazioa berreskuratzea helburu duena, eta itxaronaldia duena ardatz".\nZumiriki izenburuak "ibaiko uharte" esan nahi du, eta, hain zuzen, Alegriak haurtzaroan ezagutu eta presa baten eraikuntzarengatik urperatua gelditu zen uharte bati egiten dio erreferentzia". Albiste honi atxikitako bideoan duzue film honen aurrerapena.\nOskar Alegriaren "Zumiriki" filma eta solasaldia\nZehaztasunak: "Zumiriki (2019), Oskar Alegria zuzendariaren azken film luzea, irudimentsu eta iradokitzailea, ikusteko aukera izango dugu eta berarekin solasaldian aritzekoa ere bai. Zumiriki fikziozko istorio “zehaztezina” da, zuzendariaren beraren hitzetan. “Pirinioetako eskualde urruneko iheslari baten istorioa da, naturarekin eta bere haurtzaroarekin duen harremana bilatzen duena, eszena bakoitza ideia harrigarria den lma”. Oskar Alegriak Aurretik Emak Bakia film aski ospetsua zuzendu zuen".\nZuzendaria, gidoia, argazkia eta muntaketa: Oskar Alegria.\nMusika: Ainara LeGardon, Xabier Erkizia, Mixel Etxekopar, Xavier Garcia, Justa Mentaberri, María Azcona, Elias Alegria, Ramon Lazkano.\nProdukzio-etxea: Emak Bakia Films.\nHizkuntza: Euskara eta gaztelania (gaztelaniazko eta ingelesezko azpitituluekin).\nSarrera: 6 euro aurrez Lizardin eta NOAUA!n. NOAUA! K.E.-ko bazkideek sarrera bat 4 eurotan aurrez eskuragarri NOAUA! K.E.-ren egoitzan.


Robin Le Normand: «Urte oso polita dugu aurretik, eta gure onena eman nahi dugu» | Kirola | Berria\nGelditzeko astirik ia batere izan ez duten arren, berriz abian jartzear da futbolaren errota. Hastear dagoen sasoia azken boladako itxaropentsuena da Realarentzat, garaikurrak izango baititu jokoan, eta sari horien bila ariko den taldean izango da Robin Le Normand erdiko atzelaria (Pabu, Bretainia, 1996). Jokalari txuri-urdinak dio «ilusio handiz» ekingo diola denboraldi berriari. Igandean Valladoliden (Espainia) hiru puntuak irabaziz hasi nahi du.\nIgandean ekingo diozue Espainiako Ligako denboraldiari. Nola dago taldea lehiari ekin aurreko egunetan?\nTaldeak gogor egin du lan Zubietan, beti bezala. Egia da taldekide batzuk min hartuta daudela, eta beste batzuk koronabirusak jota, baina talde guztietan daude horrela. Hala ere, ondo gaudela uste dut. Gogotsu gaude lehiari ekiteko.\nZenbait jokalariren osasun gorabeherek baldintza dezakete sasoiaren hasiera?\nEzohiko egoera batean gaude, mundu osoan, gainera, zalantza askokoa. Guk ere baditugu, noski. Garrantzitsuena da ezarritako neurri guztiak betetzea arriskua gutxitzeko. Zaintzen saiatzen ari gara ahalik eta gehien.\nEstreinaldian Valladolid izango duzue arerio. Garrantzitsua da ondo hastea.\nBai, baina partida gogorra izango da, beti bezala. Talde guztiak zailak dira ligan. Taldeak ondo hasteko irrika du, ordea, eta neurketa irabaztera joango da hara.\nDenboraldi-aurreko azken norgehiagoka irabazita helduko zarete, Osasunaren aurkakoa, Euskal Herria Txapelako finalean. Oro har, nolako sentipenak izan dituzue prestakuntza aldian?\nLan ona egin dugula iruditzen zait. Opor gutxi ere izan ditugu, eta fisikoki ez dugu horrenbeste galdu. Halere, entrenatzaileek asko exijitu digute, eta konfiantzarekin ekingo diogu ligari.\nBost lehiaketatan ariko zarete denboraldi honetan: Espainiako ligan, bi kopatan eta superkopan, eta Europako Ligan. Nola egingo diozue aurre?\nIlusio handiarekin. Txapelketa asko ditugu, partida asko, eta kitzikagarria izango da. Ahalik eta ondoen egin nahi dugu, nahiz eta oraindik zail den zer gertatuko den jakitea. Taldeak ahalik eta ondoen egin nahi ditu gauzak, eta txapelketa guztietan lehiatu.\nAlde horretatik, liga apur bat zaildu daitekeela iruditzen zaizu?\nEz dut uste txapelketa bat bestea baino gogorragoa izango denik. Denetan egongo dira egun zailak, eta asko exijitzen dutenak. Horrela hartu behar dugu guk ere.\nJoan zen sasoian 31 neurketa jokatu zenituen Espainiako ligan, eta zazpi Kopan. Gehien jokatu zutenetako bat izan zinen. Pozik egoteko arrazoiak dira, ezta?\nBai, gustura nago jokatutako partida kopuru horrekin eta zelaian eman nuen denborarekin. Alde horretatik, oso pozik nago.\nImanol Alguacilek zuganako konfiantza erakutsi zuen aurreko denboraldian.\nBai, entrenatzaileak niregan konfiantza duela uste dut. Nik ere badut harengan eta klubarengan, eta horri eutsi behar zaio.\nArlo pertsonalean, zer helburu dituzu sasoi honetan?\nLehenik, ahalik eta gehien jokatu nahiko nuke. Bestetik, zelaian aurreko denboraldian baino lan hobea egin nahiko nuke.\nTaldean modu jarraituan egingo duzun bigarren sasoia izango da hastear dena. Realean finkatzeko urtea izango da?\nUste dut futbol jokalari batentzat bigarren urtea zailagoa izaten dela arlo pertsonalari dagokionez. Prest nago horretarako, eta nire mailarik onenean aritu nahi dut zelaian, klub honetan hazten segitzeko.\nIragan ekainean 2024. urtera arte luzatu zenuen Realarekin duzun kontratua. Nolako balorazioa egiten duzu?\nOso pozik nago. Kontratua berritzean klubak nigan duen konfiantza igarri dut.\nOrain artean zer mailatan aritu zaren ikusita, zertan hobetzen segitu nahi duzu kirol esparruan?\nLehen esan duzun moduan, bigarren sasoia hastera noa lehen taldean, eta alde horretatik badakit zer hobetua dudala. Gainera, arlo guztietan segitu nahi dut hobetzen, lehentasunik eman gabe. Atzelari batean dena da garrantzitsua, eta, oro har, nire mailan hobetzen segitzea dut xede.\nIragan sasoian, Europa ligarako sailkatu zineten, baita Espainiako Kopako finalerako ere. Denboraldi honetarako zer helburu dituzue?\nTxapelketa asko izango ditugu, eta haietan guztietan ahalik eta ondoen aritzea da kontua: ligan, kopatan, [Espainiako] Superkopan... Txapelketa bat ez da bestea baino garrantzitsuagoa, eta denetan gure onena eman nahi dugu. Partida guzti-guztietan lehiatzeko asmoz hasiko dugu denboraldia.\nZer eskatzen dizue Imanolek zelaian egiteko?\nGu geu izan gaitezela, gure jokoa egin dezagula. Lan asko egiteko eskatzen digu, eta intentsitate handiz aritzeko.\nMartin Odegaardek taldea utzi du, eta David Silva heldu da. Taldearen bizkarrezurra, ordea, aurreko denboraldiko berbera da. Gaitasun handiko taldea du Realak?\nBaietz uste dut. Bai indibidualki, bai talde gisan, iruditzen zait oso maila ona dugula. Hori baliatu nahi dugu denboraldi honetan ere.\nJoan den sasoiko emaitza onek oraingo exijentzia maila igo dezaketela iruditzen al zaizu?\nEz dakit. Mundua guztia exijentea da talde barruan, eta, alde horretatik, uste dut geure buruari ere eskatuko diogula. Oraingoz, horri helduko diogu, eta ziur naiz exijentzia maila handi bati eutsiko diogula. Gauza asko gerta daitezke denboraldian zehar, eta taldeak beti bere onena ematen saiatu behar du une oro.\nBost garaikur izango dituzue jokoan. Biderik zailena eginda dago gehienetan, iazko kopako finalean, kasurako. Oso denboraldi motibagarria duzue aurrean.\nJakina, dudarik gabe. Taldeak gogo izugarriak ditu lehiaketa horiei heltzeko. Urte oso polita dugu aurretik, eta gure onena eman nahi dugu emaitza politak lortzeko.\nKoronabirusa dela eta, modu arraroan amaitu zenuten sasoia, eta denboraldi honetan ere ezer argirik ez dago. Halako emaitzak lortu eta zaleekin ezin ospatzeak amorrua ematen dizu?\nEz bereziki. Kontuan hartu behar da nolako egoera dagoen mundu mailan. Gure urtea ona izan zen, bai, baina ligako agintariek erabaki zuten ezin zela zaleekin jokatu, koronabirusa dela eta. Guztientzat hobeto zelako egingo zuten. Osasuna da garrantzitsuena, eta, nire aldetik, ez dut amorrurik edo penarik horri dagokionez. Gai oso garrantzitsua da osasuna, eta ahalik eta gehiena egin behar dugu osasun neurriak betetzeko. Errespetatu besterik ezin dugu egin alde horretatik.\nZer lorpen nahiko zenituzke sasoi amaierarako?\nGaldera zaila da hori, ez baitakigu zer gertatuko den. Ahalik eta partida gehien irabazi behar ditugu. Hori lortzen badugu, ondo ibiliko gara.\nGaraikur bat lortzea ona litzateke ordea, ezta?\nRealarekin garaikur bat lortzea litzateke politena, noski. Horren dudarik ez dago.


Efren Flores: “Ez dakigu zein aberasten den errefuxiatuen kontura, baina ukaezina da batzuentzat negozioa dela” - etakitto.eus\nEfren Flores: “Ez dakigu zein aberasten den errefuxiatuen kontura, baina ukaezina da batzuentzat negozioa dela”\nETA KITTO 2019, Mai 31\nEfren Floresek 25 egun eman ditu Lesbosen (Grezia), horietako lau bidaian (Euskal Herritik Greziara auto bat eramateko). Zaporeak Gobernuz Kanpoko Erakundearekin egon da iheslarien esparruan bizi den jendeari jaten ematen. Orain dela urte bi Kios uhartean egon ondoren, esperientzia berri bat bizi izan du 6.000 errefuxiatu pilatuta bizi diren esparruan. Zaila egiten zaio Grezian bizitakoa burutik kentzea, baina argi dauka berriz itzuliko dela.\n– Nolako sentsazioekin itzuli zara Lesbosetik?\nOndo, eginbeharrak beteta. Beharrak dituen jendearentzat gustora egin dut lan. Hemen lur-hartzea da zailena, ez delako erraza berriz bizimodu normala egiten hastea handik iristen zaizkizun berri eta argazkiekin. Burua Lesbosera doa berriz. Gainera, Europako Parlamenturako hauteskundeetan Grezian egon diren emaitzak ikusita, eskuinak lortu duen garaipenarekin, beldurra dut Greziako hauteskunde orokorrei begira (urrian egitekoak ziren, baina ekainera aurreratuko dituztela dirudi). Eskuinak edo ultraeskuinak irabaziz gero, ikusiko dugu errefuxiatuekin zer gertatzen den. Kontuan izan behar da milaka pertsona daudela iheslarien esparruetan.\n– Ez da zure lehen aldia iheslarien esparru batean. Modu ezberdinean bizi izan duzu esperientzia?\nBai. Kiosen, adibidez, errefuxiatuekin egoteko, berba egiteko eta umeekin hainbat ekintza egiteko aukera izan genuen, baina Lesbosen ez. Janaria banatzen laguntzen ziguten emakume afganiarrekin eta janari bila etortzen ziren haurrekin egoten ginen bakarrik. Kiosen errefuxiatuek zuten bizimodu kaskarra hobeto ezagutzeko aukera izan genuen.\n– Zentzu horretan, Lesbosen egoera hobea da?\nLesbos uhartean iheslarien hainbat esparru daude, denak militarizatuak. Boluntarioak oso gogaikarriak gara gobernuentzat eta ez dute nahi inork esparru horren barruan gertatzen dena kontatzea.\n– Zailtasunak jartzen dizkizuete zuen jarduna betetzeko?\nBai, hilabeteetako lana egin behar izan dugu Lesbosen sukaldea jartzeko eta boluntarioentzat lo egiteko tokia aurkitzeko. Orain, Greziako GKE izateko izapideak bete ditugu eta Grezian arazo barik lan egiteko baimena lortu dugu.\n– Autoz joan zinen Greziara. Nolako bidaia izan zen?\nEgun batzuk libre ote nituen galdetu zidaten Zaporeakekoek, baten bat behar zutelako Lesbosera auto bat eramateko. Baietz esan nien eta Errenteriako Mikel eta Orioko Danekin joan nintzen. Euskal Herritik Asconara (Italia) errepidetik joan ginen, han itsasontzia hartu eta itsasoan 24 ordu pasa ondoren Patrasera (Grezia) iritsi ginen, handik Atenasera errepidetik eta Greziako hiriburuan beste itsasontzi bat hartu behar izan genuen Lesboseraino. Lau eguneko bidaia izan zen, baina oso entretenigarria.\n– Nolakoa izan da zure egunerokoa Zaporeaken sukaldean?\nGoizeko 10:00etan sukaldean egon behar ginen, baina goiz esnatzen ginen kirola egin edo buelta bat emateko. Sukaldean sartzen ginenean lanak banatu eta janaria prestatzen genuen. 15:00etan kazolak su minimoan lagatzen genituen, bazkaldu egiten genuen eta 17:00etan etxeetan bizi diren errefuxiatuei jaten ematen dieten boluntarioak etortzen ziren janari bila (150 menu). Ondoren, janaria prestatzen laguntzen ziguten emakume afganiarrak etortzen ziren eta lerroetan jartzen ginen 480 gramoko 1.600 errazioak prestatzeko (800 emakumerentzat eta 600 umerentzat). Burutik kendu ezin ditudan kasuak ikusten genituen. Adibidez bi haur, 4 eta 7 urteko anaiak, eskutik helduta etortzen ziren eta eskerrak eman ondoren joan egiten ziren. Ez zuten gurasorik, ez zuten ezer. Demasa da, oso gogorra, emozionatu egiten naiz pentsatze hutsarekin.\n– Antzeko kasu asko ikusi ahal izan dituzu?\nBatzuk bai, gauza asko ez dizkigute ikusten laga, ez digutelako esparruan sartzen utzi. Zer ez da pasako hor barruan. Moriako esparruan dauden errefuxiatuen %90 afganiarrak dira eta 6.000 pertsona daude 3.000 pertsonarentzako egindako esparruan.\n– Zeintzuk dira errefuxiatuen behar nagusiak?\nDenetarik behar dute. Janariaz gain erropa eramateko aukera izan dugu, baina higiene kontuan behar asko dituzte, emakume eta haurrek batez ere. Adibidez, umeei hiru egunetik behin aldatzen dizkiete fardelak. Ura zisterna-kamioietan eramaten diete eta, gutxienez, badute iturriko ura. Bestetik, gure janaria jaso aurretik Greziako ejerzituak jaten ematen die, baina janaria probatzeko aukera izan genuen eta penagarria da. Janari horrek ez du euro bat ere balio. Ez dakigu zein ari den aberasten errefuxiatuen kontura, baina ukaezina da negozioa dela batzuentzat.\n– Zaporeakek dituen baliabideak nahikoak dira laguntza eskaintzeko?\nGastu guztiak gure esku hartzen ditugu (sukaldea, boluntarioentzako logelak…), beraz, momentuz baditugu baliabide batzuk, baina ez dira hainbesterako. Adibidez, 150 kilo lekale gastatzen ditugu egunean. Orain dela gutxi Eibarren egin genuen kanpainak erantzun zoragarria izan zuen, benetan eskertzekoa da, baina 1.500 kilo lentejarekin 10 egunerako besterik ez dugu Lesbosen. Zaporeaken webgunean kontu korronte zenbakia jarri dugu eskuragai eta jendearen laguntza eskatzen dugu proiektua aurrera atera eta iheslarien esparruetan lagundu ahal izateko. Zorionez Euskal Herria oso konprometituta dago errefuxiatuen kontuarekin eta, gurean janariari garrantzia handia ematen diogunez, zoragarria da behar handia duen jendeari jaten ematea. Agian beste finantzazio-iturri batzuk bilatu edo kanpainak beste modu batean planteatu behar ditugu laguntza gehiago lortzeko, baina ahal den heinean gure harri-koskorra ekartzen saiatzen gara. Gure asmo nagusia Grezian dauden errefuxiatuei jaten ematen jarraitzea da.\n– Lesbosera bueltatzeko asmoa daukazu?\nBai, noski. Ez dakit noiz, baina oso argi daukat Lesbosera itzuliko naizela.\n« Miren Urizar (Urbat waterpolo taldeko jokalaria): “Europako txapelketara joateko aukera asko ditut” Rosa Prieto, CIPCA-ko zuzendari nagusia: “Oso esker onekoak gara euskal komunitatearekin” »


Familia barruko komunikazioaren gaineko hainbat gako, Nerea Mendizabalen eskutik - Bergara - Goiena.eus\nFamilia barruko komunikazioaren gaineko hainbat gako, Nerea Mendizabalen eskutik\nJokin Bereziartua Lizarazu 2019-01-09 15:21\nErrespetuzko komunikazioa familian izenburupean, hitzaldi interesgarria eskaini zuen Nerea Mendizabal psikopedagogo ezagunak martitzen iluntzean Zabalotegi aretoan. Gurasoen eta seme-alaben arteko komunikazioaz luze jardun zuen; hainbat entzule izan zituen: "Aldaketarako mugimendu hau aprobetxatu beharra dago", uste du.\nGurasoei begirako hitzaldi interesgarria eskaini zuen atzo, urtarrilak 8, Nerea Mendizabal psikopedagogoak eta haurren masajean aditua denak Bergarako Zabalotegi aretoan. Gurasoen eta seme-alaben arteko komunikazio egokia garatzeko hainbat gako eman zituen: inoren gainetik egongo ez den botere-harreman eredua eta gurasoek ondo adierazten eta entzuten ikasiko duten –hori dirudiena baino askoz konplexuago moduan aurkeztu zuen, hori bai– komunikatzeko era aldarrikatu zuen, besteak beste.\nMarshall Rosenberg-ek aldarrikatutako komunikazio ez bortitza definitzen ere aritu zen Mendizabal Zabalotegira hurbildu ziren gurasoekin batera. Izan ere, Mendizabalek entzuleekin batera egin zuen saioa, uneoro bizipenak partekatu guran. Familia barruko harremanetan aldaketa garaiak datozela uste du hizlariak eta egoera hori aprobetxatu beharra dagoela dio.


Hasiera EUROPAKO FUTBOL BIDEAK Miralem Pjanic Childhood Story Plus Untold Biografia gertaerak\nLB-k ezizenez ezagutzen zuen Futbol Jenio baten istorio osoa aurkezten du “Pintorea”. Gure Miralem Pjanic Haurtzaroko Istorioak eta Untold Biography Factsek bere haurtzarotik gaur arte gertakari aipagarrienen berri ematen dizu.\nBai, denek ezagutzen dute bere zehatza, okertuz jaurtiketa libreak, baita pilota hildakoen egoeretatik jasotzea ere, baina gutxi batzuek Miralem Pjanićen Bio nahiko interesgarria dela uste dute. Orain, gehiago hasi gabe, Has gaitezen.\nMiralem Pjanic Haurtzaroko istorioa - Lehen bizitza eta familia aurrekariak:\nMiralem Pjanić 2eko apirilaren 1990an jaio zen Tuzla-n (SFR Jugoslavia) gaur egun ezaguna Bosnia eta Herzegovina bezala.\nBere aita, Fahrudin Pjanić (lanpostu estra lan egin zuen hirugarren mailako futbolaria) eta bere ama Fatima Pjanić (Miralem jaiotzerakoan etxekoandrea) jaio zen.\nEzagutu Miralem Pjanic gurasoak.\nMiralem jaio eta hilabetetara, bere familia Luxenburgora joan zen larre berdeen bila. Gero, familiaren bizitza salbatu zuen funtsezko erabakia izan zen. Bere jaioterria utzi zutenetik hilabete batzuk igaro zirenean. bizitza galtzea eta ondasunak suntsitzea.\nXavi Hernandez Childhood Story Plus Untold Biografia gertaerak\nLuxenburgoko egoitza berrian finkatuta, Fahrudin Pjanićek futbolean jolasten jarraitu zuen eta fabrikako langile gisa bigarren lana hartu zuen.\nMiralem gaztea entrenamenduetara lagun zezala ere egin zuen futbolarekin harremanetan jartzeko, bere semea kirolean askoz hobeto irten zitekeela sinetsita.\nFahrudinen ustea ez zen fede itsuagatik sortu, Luxenburgotik Bosniarako oporretako ohiko bidaia batean ikusi zuen gertaera izan zen. Urte batzuk geroago Fahrudik gogoratuko zuen:\nMiralem gazteak ez luke sekula futbolean jokatzeko aukerarik galduko, batez ere Luxenburgotik Bosniara joateko oporraldietan, eskolatzeaz kezka gutxiago duenean.\nOrduak ematen ditu askotan futbolean jolasten eta malabareak egiten.\nAurrerago hitz eginez, gogoratzeko biziko zuena partekatu zuen Miralemek futbolarekiko duen grinaren altuerari buruzko aurkikuntza harrigarri gisa.\nBidaia berezi hau iritsi zen gauean berandu iritsi ginela eta espero nuen lotan lo egitea garajeko soinu ikaragarriek harrituta uzteko.\nNire aitarekin armatuta garajera joan ginen lapurrak atzemateko asmoz. Baina harrigarriro aurkitu genuen Mirlem praktikatzen ari zela.\nEz zen denbora asko pasa Miralemek (7 urte) Luxenburgoko lehen mailako talde batean izena eman zuen arte, FC Schifflange 95 non talentu eta lan gogorraren amalgama gisa frogatu baitzuen, futbola hasi berriek erakusteko oso konbinazio perfektua.\nMiralem Pjanic - Karrerako eraikuntza:\nFC Schifflange-n Miralem-ek emanaldi ikusgarriak eskaini zituen Belgikako, Holandako eta Alemaniako klubetako esploratzaileen arreta erakarri zuten.\nAitak gidatuta, Guy Hellers Luxenburgoko nazioarteko ohiaren tutoretzarekin. Miralem Frantziako klub batekin konformatu zen, FC Metz.\nMiralemek, bere lehen garaian, FC Metz-en, kluba ospearen abiapuntutzat jo zuen.\nOndorioz, kluben gazte taldeen bidez igotzen aritu zen klubeko lehen taldera igotzea lortu eta zazpi urte zituela debutatu zuen arte.\nMiralem Pjanic Biografia gertaerak - Ospearen gorakada:\nFC Metz lehen taldean finkatu ondoren, Miralem Lyonera joan zen eta bertan ikusi zuen klubaren gola lortu zuen Real Madrilek 2009 / 2010 Txapeldunen Liga gainditu du Bernabeu.\nBere taldea kanpaina bereko finalerdietara iristen ere lagundu zuen. Geroztik 2011ra Roma-ra joan zen eta bertan Italiako Serie A-ko aparteko erdilari gisa ezarri zen Juventusera iritsi aurretik. Gainerakoa, esan bezala, historia da.\nMiralem Pjanic Harreman Bizitza:\nMiralem Pjanic bere neskalagun luzea izan da, Josepha Nizatik, Frantzian. Beren harremana semea zen, Edin 2014en jaio zen.\n2013an, noizbait zurrumurruak izan ziren Josepha kazetari sexy batengatik utzi zuenaren berri emateko, Giorgia Rossi Milanekin hasi zen.\nHala ere, zurrumurruak ez ziren autoritate onean oinarritu, Miralemek Josepharekin zuen harremana berriro piztu baitzuen.\nMezu honen garaian bezala, ezer gutxi dakigu Miralemek bere Francesca berriarekin duen harremanaz.\nMiralem Pjanic Erlijioa:\nErlijioari dagokionez, Miralem Pyanich musulman gisa identifikatzen da. Bere jarrera erlijiosoa ongi etorria da Italiako zaleek, katolikoak izan arren erlijio tolerantziagatik ezagunak diren arren.\nAipatzekoa da Miralemek bere burua intelektualki garatzeko ahalegina egin duela Sarajevoko Unibertsitatean kirola eta gorputz hezkuntza ikasten. Futboleko jenioek gutxitan zapaldutako bidea.\nMiralem Pjanic Nortasunaren datuak:\nMiralem Pjanić askok bere ibilbideko arrakastaren oinarri nagusia den ezaugarri gogorra dela esan dute.\nFisikan, 1.78m-ren altuera du, hazel begiak ditu eta bizarra barrutik ateratzen den forma beteta jantzita beti ikusi da.\nBosnia-Herzegovinako Bosnia-Herzegovinako hizkuntza bosniarra da. Bosniar poligloia da, gutxienez bost hizkuntzatan hitz egiten duena: ingelesa, italiera, alemana, frantsesa eta luxenburgera.\nPjanicek bere sormena eta kontrola baloia izendatu zuten "The Painter" izenarekin. Midfielder-ek serieko laguntzaile nagusietako bat izan zen azken bi denboraldietan ikusi zuen laguntza eman zuen.\nIzan ere, Juninho brasildarraren izarrak deskribatu zuen, 2015-en, mundu osoko jaurtitzailearen munduko jokalaririk handiena.\n“2Mirek sekulako kalitatea du. Gaur egun munduko jaurtiketarik onena izan da agian. Ez, ziur nago - bera da onena ”.\nMiralem Pjanic Socia Media Jarduera:\nMiralem Pjanić-ek sare sozialetako bizitza osasuntsu bat du bere sare sozialetako heldulekuetako jarduera zaratatsuek erakusten duten moduan.\nHasita Twitter, futbol izarrak 371 jarraitzaile baino gehiago ditu bere txioekin batez ere karreran oinarrituta.\nGauza bera esan daiteke bereari buruz Facebook orria non milioi bat jarraitzaile inguru ditu, baita ere Instagram non 2 milioi jarraitzaile baino gehiago ditu.\nEGIN BEHARKOZ: Eskerrik asko gure Miralem Pjanić Haurtzaroko istorioa eta Untold Biography Facts irakurtzeagatik.\nAt LifeBogger, zehaztasuna eta zuzentasuna lortzeko ahalegina egiten dugu. Artikulu honetan ondo ikusten ez duen zerbait ikusten baduzu, jarri zure iruzkina edo jarri gurekin harremanetan!\nYoutuben bosniako egiaztapena egiten du\nAbenduaren 28, 2021\nEmre Can Childhood Story Plus Untold Biografia gertaerak


Harrera | Iritzia | Berria\nGizarte mugimenduek, herritarrek, aurrea hartu diete, beste behin, erakundeei. Erakundeen bilera, protokolo eta burokrazia makineria abian jartzerako, herritarrek erantzun diete beste pertsona batzuen —migratzaileen— premia larriei, Bilbon, Donostian, Irunen... Erakundeek migratzaileen noraezari eta bakardadeari sentiberatasun eta eraginkortasun pixka batekin erantzun diotenerako, herritarrek hartu dituzte, lagundu diete, entzun eta erantzun.\nErakundeek zabaldu dute Irungo Martindozenea aterpetxea, 60 migratzailerentzako tokiarekin. Bada zerbait, baina ez da nahikoa, migratzaileekin aurrez aurreko harremana duten herritarren sareko ordezkariek ohartarazi dutenez. Migratzaileek bost egun egin ditzakete gehienez bertan, eta hori muga estuegia da, are gehiago ikusita Frantziako Poliziak Lapurdira sartzeko kontrolak zorroztu dituela eta muga gainditzen duten migratzaileak koplarik gabe bueltatzen dituela. Badira kalean edota Irungo Lakaxita gaztetxean lo egiten dutenak. Badira Euskal Herrian geratu nahi dutenak. Migratzaileei otorduak ematen dizkiete zentroetan, baina luzeak dira otorduen arteko orduak, kalean, noraezean, herrialde arrotz batean, adeitasuna bai baina batez ere mesfidantza jasotzen duten leku batean, milaka kilometroko bidaian sekulakoak eta bi pasatu eta ikusi eta gero. Herritarren sareek agerian utzi dituzte hutsuneak. Erakundeek betetzea falta da.


Kirol-kluben kualifikazio-teknikoa garatzeko dirulaguntza. (2.A.3) - Azpeitiko Udala\nKirol-kluben kualifikazio-teknikoa garatzeko dirulaguntza. (2.A.3)\nAzpeitiko Udalaren egitekoak dira, kirolaren alorrean, beste batzuen artean, honako hauek: herritarren artean jarduera fisikoa eta kirola sustatzea bizi kalitate eta osasuna mantendu eta hobetzeko oinarrizko faktore gisa eta identitate eta kohesio sozialeko elementu gisa; Azpeitiko kirol sistemaren egituraketa eta sistema horretan bildutako kirol eragile guztien lankidetza eta koordinazioa sustatzea; eta kirolean aukera berdintasuna eta eskolako kide guztiak kirola egiten has daitezen sustatzea, derrigorrezko eskolatze aldian, kirola egiteko ohitura herrian heda dadin.\nOinarri hauen helburua da herritar aktibo eta osasuntsuagoen alde lan egiten duten kirol-elkarte eta ikastetxeei zuzendutako dirulaguntzak arautzeaz izan ere elkarte horiek jarduera fisikoa modu erregularrean eta egokian egitea bultzatzen dute, jarduera fisikoa egiten duten pertsonen kopurua eta jardueraren maiztasuna handituz joan dadin.\nAzpeitiko Udalak, 2020ko maiatzaren 5eko osoko bilkuran, Azpeitiko Udalaren 2020-2022 aldirako dirulaguntzen Plan Estrategikoa onartzea erabaki zuen, eta ondoren 2021eko otsailaren 2an egindako udalbatzarrean, Udalarentzako eta bere erakunde publikoentzako 2020-2022 dirulaguntzen Plan Estrategikoa eguneratzea erabaki zuen.\nHemen jasotzen diren dirulaguntza ildo guztiak, arestian aipatutako 2020-2022 dirulaguntzen Plan Estrategikoan jasota daude.\n* Dirulaguntza elektronikoki eskatzeko helbidea: https://uzt.gipuzkoa.eus/home.do?De=EU018127040


Ander Malbadi: «Proiektua euskaraz aurkeztuta arantza txiki bat kendu dut» - Albiztur - Tolosaldeko ataria\nAnder Malbadi: «Proiektua euskaraz aurkeztuta arantza txiki bat kendu dut»\nAsier Imaz 2014-04-10 16:11\nMondragon Unibertsitateak eta Mondragon Korporazioak ikasturte amaierako euskarazko proiektu onenak saritu dituzte. Ander Malbadiren (Albiztur, 1989) Igogailuen gida-sistemaren neurgailuak proiektuak lehen saria jaso du.\nNola azalduko zenioke ingeniaria ez den bati zure proiektua?\nIkasketa amaierako proiektua Oronan egin nuen; igogailuak egiten dituen Hernaniko enpresan. Trenak tren karriletan joaten diren bezala, igogailuek ere euren karrilak edo gidak dituzte. Gida horien egoera ezagutzeko neurgailu bat diseinatzea izan zen nire proiektua.\nNormala al da gida horiek oker egotea?\nTeorikoki posizio batean egon beharko lukete, baina eskuz montatzen direnez, okertuta egon litezke, edo elkarrekiko orekarik gabe. Eskuz neurtzea ez da erraza, lau edo bost pisuko eraikinetan adibidez. Egoera hori ezagutzeko izango litzateke neurgailua; gidak banaka zuzen dauden, lerrokatuak ote dauden... jakiteko.\nNondik sortu zitzaizun neurgailuaren ideia?\nOronan bertan proposatu zidaten gaia. Azken finean, gabezi hori nabaritu zuena Orona bera izan zen. Gero, konfidentzialtasun handia egoten da horrelako enpresetan, eta ez dakizu ziurtasunez besteek nolako neurgailua daukaten. Ideiaren bat egin nahi baduzu, edo nondik joan daitezkeen jakiteko, patenteak ikusi behar dituzu.\nEmaitzarik aurkitu al duzu bide horretatik?\nAsko landu den gaia da, baina azken urteetan ez da emaitza nabarmenik lortu.\nGidak okerrak egonez gero...\nIgogailu batean dardara edo zarata iturri izan daitezke gidak. Oso garrantzitsua da okerrak ez egotea, bestela kabina bibrazioekin hasten da erabiltzaileak nabaritu egiten du. Beldur sentsaziorik ez izatea garrantzitsua da.\nZure proiektutik zer baloratu zuen epaimahaiak?\nAzkenean oso proiektu zabala eta anitza izan da. Nik hasieran ingeniaritza mekanikoa ikasi nuen, eta ondoren industriala. Proiektu horretan beste alor batzuk ere sartu behar izan ditut, informatika, elektronika... Aurkeztu nuenean horrek atentzioa deitu zien, eta nire ustez arlo desberdinak sartze hori baloratu egin dutela.\nEuskaraz egin arren proiektua, gaztelerara itzuli behar izan duzu.\nPena bat da. Gaur egun jende askok ingenieritza edo zientzia ikasketak euskaraz egiten ditu, baina bada joera bat azken proiektuak gazteleraz egitearena. Euskaraz baino informazio gehiago dago gazteleraz, eta askotan erosotasun horretan erortzen zara. Nik arantza txiki bat neukan, izan ere, Goi Mailako ikasketak egin ahal izateko beste proiektu bat aurkeztu behar izaten da, eta euskaraz egin nahi nuen, baina inporta ez bazitzaidan ingelesez egiteko eskatu zidaten. Horrela esanda, ingelesez egin nuen. Orain, beraz, euskaraz egingo nuela argi nuen. Hala eta guztiz ere, kopia bat gazteleraz egitea eskatu zidaten, eta horrek zalantzak sortzen dizkizu; 100 orriko dokumentua itzultzen bi aste pasatzea eta abar.\nLehendik ere nahiko lan izango ez bazenu bezala.\nKontua da argi nuela, eta bi aste pasa behar baldin baziren dena itzultzen, ba pasa egin beharko zirela. Eta horrela izan da. Nik ez baldin badut euskaraz egiten, jakinda euskararekin ditugun arazoak nolakoak diren, nola esan beste bati bere proiektua edo dena delakoa euskaraz egiteko. Euren multzo berean sartuko nintzateke.


Azken begirada nire barnari | danbolin\nAzken begirada nire barnari\nIgaro dira egunak Bartzelonari 360 graduko begirada azken aldiz eman nionetik (oraingoz behintzat), baina 10 hilabete egon naiz nire barnean dagoenari behin eta berriz begira, nire barnea ezagutzen, eta ezin ukatu esperientzia honek asko balio izan didala nor naizen eta zein izan nahi dudan jakiteko. Asteak eman nituen igarotzen nintzen txoko guztiei sakon begiratu nahian, guztiak neure oroitzapenetatik joango ziren beldurraz. Ezagutu dudan pertsona bakoitzari ere zuzen nahiz zeharka begiratuz hurrengo ikusitakoan izango dituzten aldaketak identifikatu ahal izateko, berriz noizbait ikusten baditut behintzat.\nFaltan botako dut Bartzelona, faltan botako dut jendea katalanez entzutea, eta bi hitz katalanez esan ondoren neu ere bertako sentitzea. Faltan botako dut euskaraz ozen hitz egitea inork ulertuko ez nauelakoan, eta faltan botako dut esatea harro “Bai, euskalduna naiz, bai hizkuntza zaila da, baina saiatzen denak lortu dezake ikastea.” edo “Bai zortzi abizen euskaldun ditut, esango dizkizut?”. Faltan botako dut neure izena behin eta berriz gaizki ahoskatzen duen jende entzutea. Faltan botako dut grazia duen auzoko kalexketan bakarrik ibiltzea, galduta egongo banintz bezala. Faltan botako dut kalean doan pertsona anonimo bat izatea, eta era berean ezezagun batekin irribarrea elkarbanatzea.\nFaltan botako ditut goxo agurtu nautenak, eta agurtu ez ditudanak. Faltan botako dut hiriko aire kutsakorra arnastea. Atzerritar sentitzea, izatea. Metroko musikariek sabelean sortzen dizkidaten kilimak sentitzea, metroko musikari izateko desioa sentitzea. Faltan botako dut bisitan etorri zaizkidan guztien sasi gidari turistikoa izatea (mila esker etorri zareten, eta etorri nahi eta ezin izan duzuenei). Faltan botako dut diskoteka bateko ilaran zain egotea. Kalean gurutzatzen dudan pertsona orori norbaiten antza hartzea.\nNor naizen galdetzeko aukera izan dut, edo benetan izan nahi dudana naizen, oraindik ez dakit ordea, edo agian bai, ondoegi. Ikasi dut neure burua zaintzen, neure burua babesten, maitatzen. Ikusi dut irribarrez negar egiteak sortu dezakeen zoriontasuna. Ikusi dut poza, tristura, ezinegona, mina, urduritasuna, ilusioa. Denetik ikusi dut, denetik sentitu dut, eta bizipen txarretatik, zerbait ona ateratzea posible dela ikasi dut. Behar izan dudanean laguntza eskatzen ikasi dut, besarkada bat eskatzea zein erraza den ikasi dut, besarkada bat sentitzea zein beharrezkoa den ikusi dut. Kalean unibertsitatean baino gehiago ikasi dut. Barre egin dut, irribarre egin dut, mina hartu dut, negar egin dut.\nInor ez dut faltan bota, eta dena faltan bota dut. Faltan botako dut etxekoak faltan botatzea. Gogoratu naiz zein txikia den nire herria, gogoratu naiz bere kaleez, inguratzen duten mendiez, bere jendeaz, nire etxeaz. Gogoratu naiz familiaz, lagunez, ezagunez, agian zutaz, edo agian ez.\nSaiatu naiz nire barnean eta barnan egon dena zuei adierazten, zuek ni apur bat gehiago ezagutarazten, eta jarraituko dut saiatzen.\nPrevious Article Pala txapelketako finalerdiak jokatuko dira asteartean\nNext Article Turismo arduratsua\n· Ekaina 2018 (0)· Maiatza 2018 (0)· Apirila 2018 (2)· Martxoa 2018 (2)· Otsaila 2018 (0)· Urtarrila 2018 (0)· Abendua 2017 (1)· Azaroa 2017 (0)· Urria 2017 (0)· Iraila 2017 (0)· Abuztua 2017 (0)· Uztaila 2017 (1)


Atal honetan, Arquia Banca-ren akziodun eta inbertitzaileentzat interesgarria izan daitekeen informazioa aurkituko duzu.\nKontsultatu urteko txostenak, urteko kontu indibidualak eta bateratuak, eta zuhurtziazko informazioaren txostenak.\nAkziodunen 2019ko Batzar Nagusia\nDokumentazioa, deialdia eta parte hartzeko baldintzak.\nArquia Banca-ren estatutu sozialak eta alderdi eta konpromiso nagusiak.\nAkziodunarentzako arreta bulegoaren postontzia\nInformazio gehiago behar baduzu, bete inprimaki hau.