Eremu mistora aldatzeko aukera jarri die laukoak Nafarroako hamabi udali - Gizartea - Berria\nEremu mistora aldatzeko aukera jarri die laukoak Nafarroako hamabi udali\nEuskararen Legea aldatzeko proposamen bat erregistratu dute lau alderdiek parlamentuan\n2010ean ere Euskararen Legea aldatu zuten, eremu mistoa zabaltzeko; irudian, parlamentuko bilkura. IÑIGO URIZ / ARGAZKI PRESS\nZonalde ez-euskaldunetik eremu mistora pasatzeko eskariak eginak dituzten Nafarroako 11 udali eta Noaingoari —2010ean abiatu zuen prozesua— aukera emango die gobernuak. Geroa Baik, EH Bilduk, Ahal Dugu-k eta Ezkerrak lege proposamen bat erregistratu dute, Euskararen Legea aldatzeko. Alegia, eremu mistoa osatzen duten herrien zerrenda aldatzeko. Hartara, orain arte zonalde mistora aldatzeko mozioak onartu dituzten edota eskariak egin dituzten 11 udal eremu mistoan sartuko lirateke.\nLizarrako merindadean daude eskariak eginak dituzten udal gehienak: Abaigar, Ameskoabarrena, Antzin, Artazu, Cabredo, Murieta, Villatuerta, Zirauki eta Zuñiga. Mendigorriak (Erriberrikoan) eta Oibarrek (Zangozakoan) ere eskatua dute. 11 udal horietaz aparte, Noaingo Udalak ere galdegin zuen garai batean eremu mistora pasatzea; 2010ean aukera eman zion Nafarroako Parlamentuak, baina orduko hartan atzera egin zuen udalak. Orain, laukoak babestutako gobernuak aukera berri bat eman nahi dio: udalaren gehiengo absolutuak hala eskatzen badu, eta agindu hori Nafarroako Aldizkari Ofizialean argitaratutako unetik beretik, Noain ere automatikoki pasatuko litzateke eremu mistora.\nLaukoak aurkeztu duen lege proposamenak zehazten du 1986an Nafarroa hiru hizkuntza eremutan zatitu zenean —euskalduna, mistoa eta ez-euskalduna— irizpide soziolinguistiko eta politiko batzuk hartu zirela aintzat. Euskararen Nafarroako Legeak hiru zerrendatan jaso zuen eremu bakoitza zein udalek osatuko zuten. Lege hura onartu eta 30 urte geroago, «Nafarroako lurraldean errealitate soziolinguistikoak garapen bat izan du, eta botere publikoek horri erantzun behar diote», esplikatzen du lau alderdien testuak. Era berean, gogoratzen du azken hilabeteetan udal batzuek gaiari buruz eztabaidatu dutela, eta erabaki dutela euskara ere badela haien herrietako «hizkuntza propioa». Gainera, udal horiek gobernuari eskatzen ari zaizkio, zonifikazioak iraun bitartean bederen, eremu mistora aldatzeko legezko aukera bat. Hortaz, Euskararen Legea errealitate horretara egokitzea erabaki dutela azaldu dute lau alderdiek.\n2010ean ere aldaketa\nEz da Euskararen Legea moldatzen den lehen aldia izango. Ildo berean, 2010ean, Aranguren, Beraskoain eta Galar eremu ez-euskaldunetik mistora pasatu ziren. Udalek hala erabaki zuten, eta Nafarroako Parlamentuak bide eman zien eskariei, legea aldatuta. 2015ean, berriz, hezkuntzaren alorrean eman zuten pausoa: D eredua eremu ez-euskalduneko eskola publikoetara zabaldu ahal izateko aldatu zuten araua. Eta orain beste moldaketa bat egiteko aukera ireki du laukoak, eremu mistoa berriro hedatzeko. Alderdiek ez zuten itun programatikoan adostasunik lortu Euskararen Legea berritzeko, baina aipatu zuen legediak ematen zituela bideak euskara garatzeko. Horretan ari da, dekretuak erabiliz.\nPraktikan, legeari begiratuta, duela gutxira arte ez zen alde handirik eremu mistoaren eta ez-euskaldunaren artean. Izatez, zonalde mistoan euskara ez da ofiziala, baina eskubide batzuk aitortzen zaizkie herritarrei: besteak beste, administraziora euskaraz jotzeko aukera dute; eremu ez-euskaldunean, berriz, erakundeek erdaraz egiteko eska diezaiekete herritarrei.\nDena den, administrazioan euskararen erabilera sustatzeko gobernuak aurkeztu berri duen dekretuak ekarriko ditu aldaketa batzuk eremu mistora. Euskarazko arreta «bermatzeko neurriak» hartu beharko dituzte erakundeek, besteak beste, herritarrekiko harreman zuzenean zein dokumentazioan. Ikurrak, errotuluak eta bestelako seinaleak ere ele biz jartzeko beharra ezartzen du arauak —eremu ez-euskaldunean, «aukera» baino ez du aipatzen legeak—. Hizkuntza eskakizunak zehazten hasteko bidea ere ireki du dekretu horrek: euskaraz jakitea derrigorrezkoa ez den postuetan, meritu gisa hartuko da kontuan.


Gaitzerdi Teatroa, 15 urte eta saridun - bizkaie.biz\n"Urbe" lanak, Leioako Antzerki Azokan aurkeztu ostean, euskal ikuskizunik onenaren saria lortu eban. Gaitzerdi Teatroa, konpainiako kideen esanetan, “kaleko ikuskizunak aztertzearen bidetik, gure konpainiaren ildoak segiduten dituan lana da. Ez dogu kalejirarik egiten, eta ez dogu dinamizatzaile lanik egiten. Gure asmo bakarra da erakustea kalean antzerki oso-osoa egin leitekeala, eta aktore integralen zentzunean egiten dogu behar; hau da: aktore akrobatak, dramatikoak eta plastikoak izan behar dabe”. Gauzak holan, Gaitzerdi Teatroak aldatu egiten dau herriaren egiturea, horretarako aktoreak erabilten ditu: esan leiteke egitura urbanoak euren mesedetan ipinten dituala, farolak, bankuak edo parkeak antzerkiko elementu eszenografiko bihurtuz.\nBeste alde batetik, Gaitzerdiren lanetako beste ezaugarrietako bat soinua eta irudiak diranez, Sevillako Espartinas Jaialdian saritutako "Naiz" ikuskizunean be elementu horreek zeresan handia hartzen dabe. Ez alperrik. Eurek adierazo daben moduan, “obra honegaz, 15 urteotan erabili izan ditugun elementu guztiak barriro plazaratzeko asmoa euki dogu: ura, harea, sua, argia gauetako ikuskizunetan edo irudi abangoardistak dira elementu horreetako batzuk”.\nGogoratu daigun, ganera, Gaitzerdiren "Girobira" obreak sari handia jaso ebala 2000. urtean, New Yorkeko Antzerki Jaialdian: antzerki koreografiarik onenaren saria, hain zuzen be.\nGaitzerdi Teatroak 15 urte bete ditu aurton. 15 urte, eta beti abangoardian, Euskal Herriko produkzinorako desbardina dan antzerkia egiten. Beharbada obra gatxagoak dira, baina denporeak bakotxa bere lekuan iminten dauala esaten da, eta oraingoan, Bilboko konpainia honek sari bi jaso ditu: Leioako Antzerki Azokan bata, eta Sevillako Espartinas Jaialdian bestea. Sariok merezi izan dituen lanak, barriz, "Urbe" eta "Naiz", hurrenez hurren.\nAntzerki talde beterano honek, batez be, kaleko ikuskizunen aldeko apustua egiten dau, eta aitatutako obrak be espazio horretan plazaratzeko asmoagaz sortu ziran. Aretoetan taularatzeko moduko obrak egitearen aukera sekula albo baten itxi ez badabe be, 1988tik, talde legez sortu ziran momentutik konturatu ei ziran askoz be errazago suertauko jakiela kaleko antzerkia egitea. Izan be, noiz edo noiz autortu izan dabenez, garai hareetan euren buruei larregi eskatzen eutsien, eta aretorako urte gehiago behar zirala pentsetan eben. Gaur egun be, ez dira larregi aldatu, 15 urteotako esperientziak lehen ez eukien sendotasuna emon badeutse be. Sendotasun horrek bultzatuta, hurrengo urterako daukien asmoetako bat Kepa Ibarraren “Gabriel-Gabriel” lana taularatzea da, eta modu horretan, batez be, aretoko antzerkian zentretea.


Oier Ibarguren: "Txirrindularitzatik bizi nahi nuen, baina ikusi dut ezin dudala" - Azpeitia - uztarria.eus\nIhintza Elustondo 2021-10-13 15:00\n5 urterekin piztu zitzaion bizikletarekiko "harra" Oier Ibargureni (Azpeitia, 1997), lehengusuaren afizioak liluratuta. 12-13 urterekin eman zituen lehen pausoak txirrindularitzan, eta azken urteak pedalei eraginez igaro ostean, 24 urterekin erretiratzea erabaki du. Caja Rural taldean egin ditu azken bi urteak. "Pena" dauka "dena" eman dion kirola albo batera utzi duelako, baina asmatuko du zer egin: "Tabernan lan egin, goizetan perretxikotara joan... Ederki nabil".\n24 urtera iritsi naiz jada, eta ez nuen ikusten profesionaletara salto egiteko aukerarik; horregatik erabaki dut uztea. Urte asko daramatzat txirrindularitzan, eta bizitza normal bat egiteko garaia iritsi zaidala iruditzen zait: lanean hasi, lagunekin beste era batera gozatu...\nBai. Pare bat aste-edo pasatu dira denboraldia amaitu genuenetik, eta jada pixka bat onartu dut. Baina Extremaduran [Espainia] jokatu nuen azken lasterketa, eta handik etxera bueltan nentorrela... Tristeena horixe izan zen. "Hemen bukatu duk ibilbidea, eta etxera iristea besterik ez zaik geratzen", esan nion neure buruari. Horixe izan zen txarrena.\nBai. Gainera, lanean hasi naiz, taberna batean zerbitzari, eta gustura ari naiz. Saltsa polita izaten dugu tabernan. Beste mundu bat da mostradorearen atzekoa, baina bizikletan ibiltzen jarraitzeko aukera ematen dit lan horrek. Normalean arratsaldez lan egiten dut, eta goizak aprobetxatu ohi ditut bizikletarekin buelta bat emateko, perretxikotara ere joaten naiz...\nEgia esan, ez dakit. Profesionaletara salto egiteko aukera ikusten nuen. Ondo nenbilen, eta zera pentsatzen nuen: "Aurten ez dut lortu, eta ea hurrengo urtean lortzen dudan". Gustura ibili naiz, eta azkenean, uste baino gehiago jarraitu dut. Eta ez da nire kontua bakarrik izan, denek esperantzak zituzten nirekin. Tabernan, adibidez, aitonak-eta ardoa edatera etortzen direnean, galdetzen didate: "Hi, bizikletan zer moduz?". Askotan nik baino ilusio handiagoa izaten dute, eta horrek ere bultzatu egin nau. Orain hasi horiei denei azaltzen utzi egin dudala... Eskerrak elkarrizketa hau irakurriko duten.\nEgia esan, bai. Adibidez, Fundacion Euskadi oso talde ona iruditzen zait, baina Caja Ruralen aukera etorri zitzaidan lehenengo, eta...\nGoi mailako heziketa ziklo bat daukat ikasita, mantentze lanei lotutakoa, baina neure burua ez dut ikusten tailer batean sartuta. Tabernan ere, bertara etortzen diren aitona denak aztoratzen ditut, eta... Aurtengo urtean taberna eta bizikleta uztartuko ditut, eta ea hurrengo urtean zerbait ikasten hasten naizen; asmoa badut, baina oraindik ez dakit zer.\nEderra izan zen. Zenbat eta astakeria handiagoa esan, orduan eta audientzia handiagoa lortzen nuen. Hasieran zera pentsatu nuen: "Leku ederrean sartu nauk". Baina, azkenerako, gozatu egin nuen. Kalera ateratzen nintzen, eta jendeak esaten zidan: "Oier, nik ez dut jarraitzen txirrindularitza, baina zure bideoak ikusten oso ondo pasatzen dut".\nDisgustu pila galanta: duela urtebete, adibidez, kamioi batek jo ninduen Getarian; askotan gelditu izan naiz balaztarik gabe... Baina poz asko ere eman dizkit: sekulako lagun pila egin dut urteotan; mundu osoan dauzkat lagunak, oporretara joateko aitzakia ederra. Oroitzapen ederrak utziko dizkit txirrindularitzak. Orain, gazteak animatu nahi ditut bizikletan ibiltzera, kirol polita baita. Horrez gain, eskerrak eman nahi dizkiet urteotan babestu nauten guztiei.


Uraren Nazioarteko Eguna: Etxean zaintzeko 7 ideia original | Consumer\nUrak planetaren bi heren hartzen ditu, baina milioika pertsonak ez dute ura eskuratzeko aukerarik.\nUra nonahi dago. Planetaren azaleraren %70 estaltzen du, gure zelulentzako funtsezko osagaia da -gure gorputzaren %65 ura da-, landareetan dago eta jaten ditugun elikagaien parte da. Janzten dugun arropan ere ezkutatzen da. Aztarna Hidrikoaren Sarearen arabera (Water Footprint Network), kamiseta bat egiteko 2.500 litro ur erabiltzen dira, eta galtza bakero batzuek, berriz, 10.000 litro inguru. Baina, bestalde, ondasun urria da, eta zaindu egin behar dugu, Uraren Nazioarteko Eguna dela eta. Horregatik, zazpi ideia ematen ditugu horretarako.\nUrak benetako urre likidoaren izen ona irabazi du: Mundu osoko 2.100 milioi pertsonak ez dute horretarako aukerarik\nNonahiko ondasun horrek irabazi du benetako urre likidoaren izen ona; izan ere, guztiok erabiltzen dugun bitartean, 2.100 milioi pertsonak ez dute edateko urik. Leku batzuetan, balantzea soberan dago, baina beste leku batzuetan ez da nahikoa izaten, eta hango biztanleek lehorteen eta gorteen kalteak pairatzen dituzte. Urritasunak berak hitz egiten du, baina Uraren Nazioarteko Eguna bezalako jardunaldiak behar dira, gaur egiten dena eta urtero Nazio Batuen deialdia egiten duena, eztabaida piztu eta denon arreta erakarri dezan.\nUraren erronka mundukoa da\nUra planetaren jomugan dago, eta erronka global handienetako bat da. “Gizateriak kalitatezko uraren hornidura etengabe bermatu ahal izan behar du, bai biztanleentzat, bai nekazaritzarentzat”, azaldu du Víctor Matamoros Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Goreneko (CSIC) Ingurumen Diagnostikorako eta Uraren Azterlanetarako Institutuko ikertzaileak.\nMunduko Osasun Erakundearen (OME) arabera, 2050ean planetako populazioa 9.700 milioi pertsonaraino haziko da, eta horrek nekazaritzako ekoizpena %70 handitzera behartuko du, eta, hala, eskari hidrikoa biderkatuko du. “Erronka horri erantzuteko, ezinbestekoa izango da leheneratutako urak edo nekazaritzako ureztaketarako tratatutako hondakin-urak erabiltzea”, adierazi du Matamorosek. Arazoa da hondakin-uren araztegi asko ez direla diseinatu horiek dituzten kutsatzaile guztiak kentzeko, batez ere botikak, higiene pertsonaleko produktuak, plastifikatzaileak, birusak eta antibiotikoekiko erresistentzia-geneak, besteak beste. Eta horrek alferrikakoak egiten ditu etorkizuneko elikagaiak ureztatzeko.\nBaina urari buruzko erronkak ez dira hor amaitzen. Bartzelonako Unibertsitateko Laura Huici zuzenbide-irakasle nternazionalak gogorarazi du ur-eskasiak ingurumen-arazo larriak eragiten dituela, hala nola desertifikazioa eta isurketek eragindako kutsadura. “Gainera, uraren eskuragarritasuna ez dago modu orekatuan banatuta munduko herrialde guztien artean —ez lurralde beraren barruan—, eta horrek bereziki eragiten die talde zaurgarriei”, adierazi du irakasle horrek, eta egoera horrek eskualdeen arteko gatazkak eragin ditzakeela ohartarazi du.\nErrua gurea da: dagoena baino gehiago gastatzen dugu\nAztarna hidrikoak ondasunak (galtza pare batzuk) edo zerbitzuak (adibidez, elektrizitatea eskuratzea) ekoizteko erabilitako ur-kantitatea neurtzen du. Eta gurea ahal baino handiagoa da. Batez besteko aztarna hidrikoa 1.400 metro kubiko da pertsonako eta urteko; Espainian, berriz, 2.000 metro kubikora iristen gara (130 bat kamioi zistar), Uraren Behatokiak dioenez.\nGuztiok ura gastatzen dugun arren, nekazaritza da gehien kontsumitzen duen sektorea: ia %85, Ur eta Saneamendu Horniduren Espainiako Elkartearen (AEAS) arabera. Bien bitartean, %13 baino ez da hiriko ura. Horregatik da hain garrantzitsua prozesu horretako galerak murriztea. Eta hor ezinbestekoa da araztegi eraginkorrak eraikitzea, Matamorosek dioenez, “ura ibai edo ibaiertzetara isuri aurretik birnaturalizatzeko”.\nEta ur gezaren kantitatea, teorian, giza beharrei erantzuteko adinakoa den arren, ur geza gehiena ez da iristen. Hala gertatzen da, adibidez, kasko polarretan. Horregatik, IMDEA Agua ikerketa-institutuko zuzendari Eloy Garcíaren iritziz, ura aurreztu behar dugu industrian, “bereziki energia sortzean”, baita gure etxebizitzetan ere. “Gure etxeetan erabiltzen den ura berrerabil liteke tratamendu egokien ondoren, eta industria-jardueretarako erabil daiteke”, adierazi du.\n7 ideia ura baloratu eta zaintzeko\nUraren Nazioarteko Eguna Nazio Batuen Ingurumen eta Garapenerako 1992ko Konferentzian proposatu zen, eta martxoaren 22an egitea erabaki zen. Baina egunero egin beharko genuke. Ur geza ezinbestekoa dela gogorarazten digu datak, eta, horretarako, funtsezkoa da baliabide hori kudeatzea. “Garrantzitsua da urak guretzat eta gure planetan bizi diren izaki bizidun guztientzat duen garrantzia gogoratzea”, dio Matamorosek, CSICeko ikertzaileak.\nHorregatik, haien aldeko keinu txikiak ere kontatzen dira. Egun hau etxean ospatzeko modu erraz batzuk daude, gaur eta urteko gainerako egunetan ez alferrik galtzeko proposamenekin. Horietako zazpi dira.\n1. Kontuko tanta bakoitza . Txorrotatik ihes egiten digun tanta hori, dutxatu beharrean bainatzea edo hortzak garbitzean iturria irekita uztea, saihestu ditzakegun xahutzeak dira. IMDEAko zuzendariak adibide oso grafiko bat jarri du: “Gure etxean iturria ireki eta hustubidean litro bat ateratzen uzten dugunean, kalitate handiko litro bat ur galdu dugu -ura edangarri bihurtzeko eta gure etxera eramateko energia kontsumitu duela- estolda-zulora doan hondakin batean”. Badaude jada ekintza klasikoak hondakinak gutxitzeko, hala nola hortzak kanila itxiarekin garbitzeko, bainuaren ordez dutxarako, zisternak erabiltzeko.\n2. Hezegune bat bisitatu . Data hori erabil dezakegu ur kontinentaleko masa batera hurbiltzeko, hala nola hezegune batera edo ibai batera. Are hobea izango da uraren zikloak nola funtzionatzen duen azalduko digun aditu bat baldin badugu gurekin. Eta, inguruan araztegirik badago, interesgarria litzateke hurbiltzea, uraren zikloa ixteko ezinbesteko instalazioak baitira.\n3. Uraz hitz egitea . Ura giza eskubidea dela eta, beraz, bermatu egin behar dela jabetu behar dugu.\n4. Inguruko uraren museo batera joan . Hiri askok dute, eta aitzakia bikaina dira ikasten gozatzeko.\n5. Etxean haurrak badaude ura nola ikusten duten marraz dezaten aprobetxa dezakegu. Harrituko gara, seguru.\n6. NBEren mezuak sare sozialen bidez partekatzea .\n7. Ura aurrezteko ideia errazak ematen dituen ‘Alferren gida’ deskargatzea adibidez, garbigailua kargatu, bainatu beharrean dutxatu, haragi eta arrain gutxiago kontsumitu, ontziak ontzi-garbigailuan sartu aurretik ez garbitu eta frutak erosi, nahiz eta itxura ezin hobea izan.


Tuesday, April 6, 2010 Larunbata, ekaina 27, 2015 Matt Chandler\nBaliteke urdailean hondoratzen zaizun sentimendua zure arakatzailetik etortzea. Ez begiratu orain, baina Google-k arakatzailearen plugin bat kaleratzeko asmoa du, erabiltzaileek jarraipena egiteari uzteko aukera emango diena ... Google Analytics.\nGoogle, bilaketa hornitzaile nagusia eta Google Analytics web trafiko ezagunaren atzean dagoen potentzia analytics tresna, erabiltzaileak bere tresnaren jarraipena egitea ekiditeko aukera emango die.\nHorrek galdera ugari eta ondorio posibleak sortzen ditu Google Analytics webguneen trafikoa jarraitzeko erabiltzen duten web arduradunentzat eta web merkaturatzaileentzat, batez ere pluginaren erabilerak nola eragingo duen webguneko trafiko datuen bilketan. Horrek beste galdera garrantzitsuagoa dakar: zergatik egingo luke Google-k hori Google Analytics-ek lehenik datu pertsonalak biltzen ez dituenean?\nLehenik eta behin, kontuan hartu daitekeenaren araberakoa da pertsonala datuak. Zure ISP informazioa eta kokapen geografikoa pertsonal gisa hartzen al dira? Google Analytics-ek ez ditu IP helbide indibidualak biltzen, hau da, jarraipena egiten duen informazio guztia guztiz anonimoa da.\nHonek Google kategorian kokatzen al du? hipokrita totalak erabiltzaileen bilaketa-historiaren erregistro mugagabea gorde dezaketenez? Beharbada. Bilaketa-historiari esker, Google-k bilaketa-emaitza pertsonalizatu harrigarriak eman ditzake, eta eginbide hau ez erabiltzea errazten duten bitartean Pribatutasun zentroa, ez dira zehatz-mehatz egiten aukera hori iragartzeko. Aipatu beharra dago pribatutasun talde batek Merkataritza Batzorde Federalari ere eskatu diola ireki ikerketa Google Buzz-i buruz, beraz, baliteke Google-k pribatutasunean apur bat jotzea.\nZalaparta izan da bolumen handikoa eta profil altua, baina nire lehen erreakzioa izan zen Beraz? Zenbat lagunek dakite Google profila dutela, are gutxiago profil hori editatu eta pribatutasun ezarpenak eta iragarkien hobespenak doitu ditzaketela? Ezin izan dut datu enpirikorik azkar aurkitu, baina zein da AdBlock Plus plugin-a Firefoxerako erabiltzen duten web erabiltzaileen ehunekoa? Seguru asko ez da desbiderapen estandarretik kanpo jartzeko adina.\nNire oinarrizko puntua hau da: web-arduradunentzat eta merkaturatzaileentzat, mugimendu honek harpidetza gehiago saldu ditzake Omnitura WebTrends gortinaren atzean gaudenok ahalik eta datu gehienetarako sarbidea nahi baitugu. Baina mugimendu hori oraindik existitzen ez den eta inoiz existitzen ez den arazo baten aurrean belauneko erreakzioa izan daiteke.\nTags: AnalyticsFTCgoogle analyticsomnitureaukera ezazuprofilasare sozialak gaur egunventurepadweb joerak\nApirila 6, 2010 at 9: 46 AM\nGoogle Analytics egoera prekarioan dago. Alde batetik, monopolioa dira, merkatuan Adsense eta Analytics soluzio integratu bakarra eskaintzen baitute. Edozein analisi hornitzailerekin integratzera behartu beharko lirateke. Beste aldetik, ezin dituzte integrazio bikain batzuk egin (hau da, Webtrends-ek egindako Facebook Analytics), lehian daudelako. Honek mutua dirudi, ordea.\nApirila 6, 2010 at 2: 06 PM\nWebtrends-ek hau egitea dela uste dut, beraz, bonus bat lortuko duzu.\nBai, Pat East Hanapin-en txioka ari da duela gutxi. Lehenengo Wave, gero Buzz, gero Caffiene-ren babesa, orain hau?\nBadirudi monopolioa lortzen saiatzen ari direla, beren produktuak saboteatuz, besteak harrapatu arte.\nApirila 6, 2010 at 4: 50 PM\nHori ez da ona, blokeo kodea erabiliz jendearen jarraipena egiteko modurik izan ezean. 🙂\nApirila 6, 2010 at 5: 10 PM\nPribatutasunari buruz dugun iritzi amerikarraren ustez, horrek ez du zentzurik, baina Google Analytics Europako herrialdeetan egoera onean egon dadin (analitika saltzaileei mota honetako aukerarik ez izatea eskatu diete), Google liderra da. Gainera, aldaketa horri esker, Google Analytics gobernuko guneetarako erabil daiteke (AEBetako gobernu pribatutasunari buruzko arauak betetzen baitira).\nPentsa ezazu beste modu batean lidergo gisa. Merkaturatzaileentzako eragina du, baina, denborarekin, gobernuen arauek analisi saltzaileek atzera botako dutela mekanismo horren antzeko zerbait eskaintzen ez dutela uste dut.\nApirila 7, 2010 at 2: 10 PM\nPuntu interesgarria. Ez nuen Europako merkatuetan pentsatu. Eskerrik asko informazioagatik.


KALEKO SALMENTA POSTUA MERKATU TXIKIAN - ESLEIPENA: Onartutako eskaeren behin-betiko zerrenda\n4.a. Planoa (Plaza) / Plano (Plaza)\n4.b. Planoa (Ospitalea-euskaltegia) / Plano (Hospital-euskaltegi)\n5. Onartutako eskaeren behin-betiko zerrenda/ Lista definitiva solic. admitidas\nKaleko Salmenta Postua Merkatu Txikian - Baja\nKaleko Salmenta Postua Merkatu Txikian - Baldintzak Aldatzea\nURDANIBIA PLAZAKO MERKATU TXIKIA\nTabla que ofrece los datos de KALEKO SALMENTA POSTUA MERKATU TXIKIAN - ESLEIPENA: Onartutako eskaeren behin-betiko zerrenda\nXedea Baimen administratiboen esleipena 93 postu ezartzeko Irungo Urdanibia Plazako udal merkatu txikian, larunbatetan 9-14h ospatzen dena.\nEskabidearen epea 09-05-2019\nHartzaileak Interesa duten pertsonak.\nBeharrezko dokumentazioa - Eskari-orria (ereduaren arabera)\n- Esleipen irizpideak baloratzeko adierazitako dokumentazioa (ikusi inprimakia)\nLege-araudia - Salmenta Ibiltaria Arautzen duen Ordenantza.\nTasen zenbatekoa Ez dagokio postua eskatzeko.\nEsleipenduna gertatzekotan, bide publikoaren okupazio\nTramitazio-epea 4 hilabetekoa, eskaerak aurkezteko epea amaitu eta hurrengo egunetik aurrera zenbatuta\nOinarrien argitalpena GAOn\nEskaera bakar bat onartuko da pertsona fisiko edo juridiko bakoitzeko. Eskaera bat baino gehiago aurkeztuz gero, Udal Erregistroan lehendabizi sartu den hura bakarrik hartuko da kontuan.\nPostu baten esleipendun den pertsona juridikoaren bazkideetako inor ezin izango da izan postu baten titularra, pertsona fisiko gisa.\nESLEITU BEHARREKO POSTUAK\n1º. Ekipamendu pertsonalerako eta etxerako produktuak (ehun-gaiak, oinetakoak eta osagarriak, hala nola, bitxiak eta kosmetika, dekorazioa, etxeko gauzak, tresnak, etab): 6X3 neurriko postu 1 (38.zbk); 5X3ko 3 postu (42., 44. eta 45.zbk)\nFruta eta berdura: 6X3ko postu 1 (71.zbk); 5X3ko postu 1 (64.zbk)\nElikagaiak: 5X3ko postu 1 (18.zbk)\n3º.- Azoka txikian ez dauden produktuak: 5X3ko 2 postu (31. eta 32. zbk)\nUdalak beti du azoka eta postuak antolatzeko ahalmena, tokia eta produktu-gama hobeto banatze aldera.\nPRODUKTUEN ETA POSTUETAKO LANGILEEN BETEKIZUNAK (ikusi oinarriak)\nESLEITZEKO IRIZPIDEAK ETA AURKEZTU BEHARREKO DOKUMENTAZIOA BALORATZEKO (ikusi inprimakia edota oinarriak)\n- Aurkeztutako eskaeren betekizunak egiaztatu ondoren, onartutako eta baztertutako eskaeren behin-behineko zerrenda argitaratuko da, interesdunek erreklamazioak aurkezteko aukera izan dezaten 15 egun balioduneko epean, argitaratu eta hurrengo egunetik aurrera zenbatuta.\n- Epe hori igarotakoan, onartutako eta baztertutako eskaeren behin betiko zerrenda egingo da, eta behin betiko onartutako eskaerei buruzko baremoak ezarriko dira.\n- Berdinketak, kategoria bakoitzaren barruan, zozketaz erabakiko dira. Zozketa hori publikoa izango da, eta iragarkia argitaratuko da, egin baino 7 egun baliodun aurretik. Zozketaren iragarkian, non, zein egunetan eta zein ordutan egingo den adieraziko da, eta baita nori egokitzen zaion ere.\n- Eskaerak baloratu eta berdinketak erabaki ondoren, esleipendun gertatuko direnen behin-behineko zerrenda bat egingo da, eta itxaron zerrenda bat ere bai, lortutako puntuazioak adieraziz. Horri ere lehen aipatutako publizitate bera emango zaio, 15 egun balioduneko epean erreklamazioak aurkezteko aukera izan dadin.\n- Esleipendunen behin-behineko zerrenda osatzen dutenek dokumentazioa aurkeztu beharko dute, udalak eskatzen diena, 15 egun balioduneko epean, argitaratzen denetik aurrera zenbatuta. Ezetsitzat joko da eskaera, baldin eta behin-behineko zerrendakoak izan eta beharreko dokumentazio guztia ezarritako epean aurkezten ez bada.\n- Behin-behineko zerrendari egindako erreklamazioak erabakita, eta eskatutako dokumentazioa egiaztatuta, esleipendunen behin betiko zerrenda egingo da.\n- Baimenak alkatearen edo hark eskuordetzen dion organoaren ebazpenaren bidez emango dira, esleipen-prozedura izapidetu eta erabakitakoan.\n- Esleipendun gertatzen den pertsona bakoitzaren postuaren zenbakia, sektore bakoitzaren barruan, produktu-gama eta neurriak zozketan egokitzen direnak izango dira. Zozketa hori publikoa izango da, eta egin baino 7 egun lehenago jakinaraziko da, non, zein egunetan eta zein ordutan egingo den adieraziz.\nHUTSIK GERATU DIRENAK ESTALTZEA\n- Esleipena egin ondoren, eskatzailerik geratuko balitz posturik lortu gabe betekizun guztiak bete arren, kategoria bakoitzeko itxaron zerrenda batean izena emanda geratuko da.\n- Produktu-kategoria batean posturen bat hutsik geratzen bada, interesdunari jakinaraziko zaio hura esleitzeko proposamena, betiere aipatutako itxaronzerrenda horren hurrenkera jarraituz; eta berak esan beharko du onartzen duen ala ez; eta onartzen ez badu, bere eskubidea galduko duela ulertuko da.\n- Baimen berriaren indarraldia amaitzeko data azokan baja eman zuenak zeukan berbera izango da.\nKATEGORIA BAKOITZEAN POSTUAREN KOKALEKUA ALDATZEA\n- Postuak beren artean aldatzeko eskatzen duten titularrak ados direnean bakarrik egin ahal izango da kategoria bakoitzaren barruan postuaren kokapena aldatzeko eskaera.\n- Postu-aldaketa bakar bat egitea onartzen da saltzeko baimenaren indarraldian.\n- Deialdi honetan arautzen diren baimenek gehienez ere lau urteko iraunaldia izango dute, eta luzatu ahal izango dira bi urteko epean, salmenta ibiltariari buruzko udal-ordenantzako 11. artikuluan aurreikusitako ahalmenen kalterik gabe.\n- Deialdi honetan araututako baimenak iraungi ahal izango dira, aipatutako ordenantzako 12.artikuluan jasotako kausetakoren batengatik.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: 650 langabetuk parte hartuko dute Donostia eskualdeko enplegu Planean\n650 langabetuk parte hartuko dute Donostia…\n\n650 langabetuk parte hartuko dute Donostia eskualdeko enplegu Planean Iturria: Irekia\n\n\n\nJuan Maria Aburto Eusko Jaurlaritzako Enplegu eta Gizarte Politiketako sailburuak eta Juan Carlos Eizagirre Donostiako alkateak 2013rako Eskualdeko Enplegu Plana aurkeztu dute, gaur; plan horri esker, 625 lagunek parte hartuko dute enplegu- eta prestakuntza-proiektuetan.\nPlanaren aurrekontu osoa 1.185.765 eurokoa da: Lanbidek 1.007.040 euro jarriko ditu, eta udalak, gainerakoa. Juan Maria Aburto sailburuak azaldu duenez, “planaren barruan 40 langabetuk parte hartuko dute enplegu- eta prestakuntza-proiektuetan, autoenplegurako 210 proiektu berri sustatuko dira eta 350 lagunek jasoko dute prestakuntza espezializatua”.\nGuztira, 525 langabetuk parte hartuko dute, abian jarrizko diren 32 proiekturen bidez. Eskualdeko enplegu-planak udalerri, udalerri-elkartze eta mankomunitateen proiektuak dira, zeinek, herritarren hutsuneak, premiak, enpresen eta zerbitzuen egoera eta garapen ekonomikoa bertatik bertara ikertuta, garapen ekonomikoa eta tokiko enplegua sortzen duten proiektuak planifikatu dituzten.\nEnplegua Sustatzeko Programaren barruko ekintzen barruan, une hauetan, guztira, mota horretako 39 plan gauzatzen ari dira, besteak beste, 340 ekintza zehatz, bost mila lagun baino gehiagori zuzenduak.\nAurrekontuen aldetik, aurreko ekitalditik datozen planen eta aurtengo planen artean, inbertsioa, guztira, 20 milioi eurokoa da, eta kopuru horretatik 12,4 miloi Eusko Jaurlaritzak jartzen ditu, Lanbideren bidez.\nRT @Irekia_News: 625 personas desempleadas participarán en el Plan comarcal de empleo para Donostia. http://t.co/oNxBQzhx8X\n2013_04_17_aburto_donosti_0... 2 MB (jpg)\n2013_04_17_aburto_donosti.jpg 2 MB (jpg)\nJuan Carlos Eizagirre\n5,5 milioi euro, Lanbide Heziketako zentro publikoetan langabeei prestakuntza emateko. (2015-07-21(e)ko Kontseiluan hartutako erabakiaren laburpena)\nEnplegu eta Gizarte Politiketako Sailak akordio bat sinatu du Laboral Kutxako Gaztenpresa Fundazioarekin, ahalbidetuko duena 440 lanpostu sortzea


Ontzien hondakinak sailkatzeko instalazioa, Arabako Foru Aldundiarena, Jundizko Industrialdeko 9.000 m2-ko lursail batean dago (Gasteiz), eta 2001eko irailean hasi zen lanean.Instalazioaren helburua da, hiri-hondakinen artean, ontzi arin guztiak sailkatzea osagaien eta materialen arabera, eta, ondoren, birziklatzea (edukiontzi horia); egun, etxeko gainerako hondakinetatik bereizita biltzen dira, herritarrek ontziak edukiontzi horietan uzten dituztelako.\nInstalazioak urtero 7.500 tona prozesatzen ditu; Gasteizko Udalarentzat (hornitzaile nagusia) eta Arabako Lurralde Historikoko gainerako herrientzat egiten du lan. 2019tik aurrera, Aiarako Koadrilari ere ematen dio zerbitzua.\nInstalazioan ondoko lanak egiten dira batez ere: ontzien hondakinen frakzioak sailkatzea eta birziklatzeko berezko beste instalazio espezifiko batzuetara eramateko antolatzea, eta bilketa frakzioan errefusatutakoa kudeatzea eta hondakinen ondoriozko erregai moduan aprobetxatzeko tratatzea (HEE) edo, azkenik, hondakindegira eramatea.\nHondakinak, hartu, aukeratu eta bildu egiten dira ia 3.000 m2 dituen nabe itxi batean. Nabea egokituta dago jasotzen diren hondakinak behar bezala prozesatzeko beharrezkoak diren lanak gauzatzeko.\nEraiki zutenetik, instalazioetan eta prozesuetan zenbait hobekuntza garrantzitsu egin dira, errendimendua gehiago automatizatzearren eta optimizatzearren. Hori dela eta, 2005ean bereizgailu optiko batzuk jarri ziren, eta 2010ean hartzeko eta deskargatzeko nabea egokitu zen eta, gainera, poltsak automatikoki irekitzeko gailua jarri zen.\n2014an, instalazioa ustiatzeko zerbitzu publikoaren kudeaketa berriaren esleipenaz baliatuta, zenbait lan kontratatzeari eta zenbait ekipo eta makina eskuratzeari ekin zitzaion zeuden instalazioak egokitzeko eta hobetzeko. Helburua, ekipo zaharkituak ordezkatzea, errefusapen frakzioa ahalik eta gehiago gutxitzea eta energia berriztagarriak sartzea eta energia-efizientzia handiagoa lortzea izan zen.\nHorri esker, Jundizko Instalazioa ingurumen-praktika onen kodea aplikatzearen eredu bihurtu da.


Andoaingo Udaleko Hezkuntza eta Kultura Sailak Covid-19ari aurre egiteko neurri berriak ezarri ditu - Bastero Kulturgunea\nAndoaingo Udaleko Hezkuntza eta Kultura Sailak Covid-19ari aurre egiteko neurri berriak ezarri ditu\nAza 6, 2020 | Berriak\nGaur egungo osasun-egoera dela-eta, Andoaingo Kultura eta Hezkuntza sailak bere kultura-jardueren eta ikuskizunen ordutegia egokitzea erabaki du.\nHorretarako, eta datorren ostiraletik, azaroaren 5etik aurrera bermatu egingo da ikuskizun, kontzertu, proiekzio, zine eta gainerako jarduera guztiak 21:00etarako amaitzea. Kasu askotan, horrek esan nahi du 20:30ean hastea aurreikusita zeuden jarduerek beren hasiera-ordua aurreratuko dutela, baita, gaueko zineari dagozkionez ere.\nHemendik aurrera 20:30erako udazkenerako programatuta zeuden ikuskizunak aurreratu egingo dira, eta 19:00etan hasiko dira.\nZine emanaldiei dagokienez, haurren zinea 17:00etan izango da eta helduen zinea bakarrik 19:00etako emanaldian izango da. Asteleheneko emanaldia 19:00etara aurreratuko da.\nOrdutegia aldatu denez, erositako sarreretako diruaren itzulketa eskatzeko aukera egongo da azaroaren 13ra arte. 36/2020 Dekretuak ezarritako mugikortasun murrizketek eragindako pertsona guztiek urritik abendura bitartean programatutako ikuskizunetarako sarrerak itzultzeko aukera dute. Hala ere, adierazi nahi dugu udalerri mugakidekoak direnak ikuskizun baterako sarrera aldez aurretik erosita izanez gero, badutela bertaratzeko aukerarik. Aldez aurretik saldutako sarrerak erabilgarri izango dira ordutegi berrian.\nErakusketa gelan taldeen bisitak gehienez 6 pertsonakoak izango dira eta gela edo jardunlekuan pertsonen arteko segurtasun tartea gordetzea beharrezkoa izango da. Ostiral honetatik aurrera, Paladín Eremuak-Harriak erakusketa ikusteko aukera izango da eta ordutegia ohiko izango da.\nBasteroko edozein jardueratan musukoa erabiltzea nahitaezkoa izango da, nahiz eta pertsonen arteko segurtasun-tartea 1,5 metrokoa izan eta ezingo da edukieraren ehuneko 50eko kopurua gainditu. Honez gaiz, Basteroko aretoak egunerokoan maizago egurastuko dira.\nLiburutegian ohiko ordutegira itzuliko da. Goizez nahiz arratsaldez egongo da irekita.\nUdal abesbatza eta bandan kide guztiekin entseguak egiteko ezintasuna mantentzen da, eta egokitu egingo dira talde txikietan jarduten jarraitu ahal izateko, dagokion dekretuan ezarritako mugen arabera


VINYASA YOGA Donostian | Calma Yoga Studio\nVinyasa Yoga arnasketa eta mugimendua koordinatzen dituen estilo dinamiko eta indartsua da.\nJarrera ezberdinen bidez, indarra, malgutasuna, oreka eta kontzentrazioa lantzen ditugu.\nUyaii arnasketa ere erabiltzen du, baina ez dago sekuentzia finkorik, baizik eta hauek klase bakoitzean sortuz joaten dira. Posturen eskakizuna eta mugitzen garen erritmoa aldatu egiten da klase batetik bestera, parte-hartzaileen beharren arabera.\nIniziazio binyasa klaseak motelagoak dira eta jarrera ez hain zorrotzak dituzte, idealak yoga estilo dinamiko baten praktikan hasi nahi dutenentzat.


Hasi dira poltsak saltzen - Soraluze - Plaentxia.eus\nHasi dira poltsak saltzen\nUbane Madera Zangitu 2020-05-22 13:06\nBizikaleko kideak eta Iker Aldazabal alkatea poltsen aurkezpenean, eguerdian, Plaza Berrian.\nBizikale elkarteak oihalezko 500 poltsa jarri ditu salgai. Haien aurkezpena eta lehen salmenta Plaza Berrian egin dituzte, eguerdian. Aurrerantzean, herriko saltokietan eta tabernetan eskuratu ahal izango dira poltsok, 5 eurotan poltsa arina, eta 7 eurotan sendoa. Poltsen salmentatik eskuratuko duten diruarekin kontsumo-bonuak aterako dituzte, herriko saltokietan eta tabernetan gastatzeko.\nSaltzeko mahaia jarri, eta berehala hasi dira herritarrak Bizikale elkartearen poltsa berriak erosten. Oihalezkoak dira, arinak (5 euro) eta sendoak (7 euro). Etxean baino hobeto inon, HERRIAN EROSI leloa dute idatzita, eta gaur arratsaldetik, herriko saltokietan eta tabernetan eskuratu ahal izango dira.\nDiru horrekin, bonuak\nHerriko merkataritzari eta ostalaritzari bultzada emateko kanpainaren barruan atera dituzte poltsa horiek. Eta, aldi berean, poltsen salmentatik aterako duten dirua herrian bertan inbertituko dute, zeharka bada ere. Izan ere, Bizikalek diru horrekin kontsumo-bonuak aterako ditu, herritarrek herriko saltokietan eta tabernetan erabil ditzaten.\n“Poltsa hauek doan lortu ditugu. ZPubli + enpresak oparitu dizkigu, Bizikalek Soraluzen egin ezin dituen lanak (iragarki bereziak, pankartak…) han egitearen truke”, zehaztu du Ainhoa Ibarzabalek, Bizikaleko kideak.


«Hiriaren xirimiria gara» — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Hemeroteka › «Hiriaren xirimiria gara»\nLaura Etxebarria eta Luque Tagua. Fundicion aretoko arduradunak\n30 urtean dihardu Fundicion aretoak Bilbon arte eszeniko garaikidean espezializatutako programazioa antolatzen. Urtebetetze festa dute bihar, baina kezkaz bizi dute kultur egoera.\nDantzarien urratsak entzuten dira alboko gelatik. Musika ere bai, baina tarteka soilik. 30 urte daramatzate Laura Etxebarriak (Basauri, Bizkaia, 1957) eta Luque Taguak (Bartzelona, 1959) Bilboko La Fundicion aretoa gidatzen, eta ezinbestean horrek behar zuen soinu banda: entsegu bat. Hiru hamarkada daramatzate arte eszeniko garaikide profesionalik esperimentalena programatzen. 100 pertsona inguru sartzen dira harmailetan, baina erreferentziazko aretoa da, halere, Euskal Herrian eta baita Europan ere. Badakite aretoan izaten diren emanaldiak minoritarioak izan ohi direla, eta gertutasunaz eta komunitatea eratzeaz mintzo dira horregatik. Publiko zabalagoa ere erakartzen dute hiriko hainbat aretotara dantza ikuskizunak eramaten dituen Dantzaldia programazioarekin eta kalerako pieza laburrekin osatzen duten Lekuz leku jaialdiarekin, eta horiek ere badira Fundicionen parte, baina, ziur aski, alboko aretoan entseatzen ari diren dantzarien urratsak ditu beren nortasun agiririk argiena. Ospakizun festa egingo dute bihar, 20:00etan.\nZuenean aritzen diren artista guztiei egiten diezuen galdera bera egingo dizuet zuei ere: Zergatik merezi dizue honetan jarraitzea?\nLAURA ETXEBARRIA: 30 urteotan publikoarekin eta konpainiekin harreman bat eratu dugu, eta oso garrantzitsua iruditzen zait hori. Bilbo aldatu egin da, antzoki asko daude, eta ikuskizunaren mundua aldatuz doa, baina zenbakietarantz, estatistikarantz eta turismorantz. Halere, sortzaileekiko gertutasuna eta mimoak ezinbestekoak dira oraindik ere. Mimoaz gain dirua behar da, hori da jarraitu beharreko formula. Guk mimoa jartzen dugu.\nLUQUE TAGUA: Merezi du jarraitzeak, noizbehinka baketu egiten zarelako berriz ofizioarekin. Hiriaren xirimiria gara gu. Aurrekontu erraldoiko eraikin handi horiek ditu Bilbok orain, baina oraindik beharrezkoa da etengabeko xirimiri hori. Horrek sortzen du hiria. Gizatiarra da gure eskala, baina hemendik mundu osorako ari gara, eta guk ekoitzitako piezak behin baino gehiagotan heldu dira Europako zirkuituetara. Halere, segitzen dugu izaten oraindik bazterrean jarraitzen duen jende horrentzako guztiarentzako babesleku bat.\nDantza eta antzerki garaikidearen komunitate bat eratu duzue hogeita hamar urtez.\nL. T.: Babestu egiten dugu artista, baita bere sorkuntzaren faserik hauskorrenean ere, eta oso garrantzitsua da hori egitea, batez ere, hemen lantzen diren formatuetan. Ez dago publikoarekiko distantziarik, eta gutxi dira, horregatik, formatu hau hautatzen duten sortzaileak. Gainera, azkenaldian, aurrekontu askoz ere handiagoak dituzten erakunde instituzional handiago batzuk jabetu egin dira formatu txikiko sorkuntza garaikidearen eskaintzaz, baina formatu horretan espezializatzea ez da soilik formatu txikian eskaintzeko moduko produktuak sortzea: eszena bizitzeko modu bat sortzea da. Ez da nahikoa halako antzezlanak programatzea, zaindu egin behar da hazitegia. Erakunde publikoekin kolaboratzea oso ongi geratzen da paperetan, baina errealitatea da arrain handiak arrain txikia jaten duela, eta gu, orain, arrain txiki bat gara, baita 30 urteko ibilbidea eduki arren ere. Harremana ez da orekatua.\nNortasun marka argia du zuen ohiko programazioak: arrisku artistikoa duten proposamenak eskaini ohi dituzue.\nL. T.: Entsegua eta akatsa; zentzua du horrek guretzat. 40 edo 50 pertsonarentzat aritu nahi duten artistek ere sortzen dute gizarteari buruzko ikuspegi bat, eta garrantzitsua da haiek ere zaintzea. Gogoeta eta topaketarako espazio bat sortzen duen komunitate bat da gurea, eta publikoak konpartitu egiten du arrisku maila hori.\nL. E.: Eszenaren ikerketa, garapena eta berrikuntza da hemen eskaintzen duguna, baina beti maila profesionalean. Zorroztasuna eskatzen dugu. Noski, ez dira zirkuitu komertzialean programatzen dituzten lanak izaten, baina denborarekin joan da sortzen gisa horretako lanak ezagutzeko gogoz dagoen publiko bat.\nL. T.: Gainera, nahiz eta, proposamenek arrisku apur bat baduten, maiz Europako antzoki garaikide sarean ibilbide aski kontrastatua izaten duten piezak programatzen ditugu. Asteburuan, esaterako, Deriva naufragio apáñatelas pieza izango dugu, eta hor dabil dantzan Espainiako Dantza Sari nazionala jaso zuen Carmen Werner dantzaria, Espainiako antzerki independentean 25 urteko ibilbidea duen Cambaleo Teatroa konpainiarekin.\nPublikoarentzako tailerrak ere antolatzen hasi zineten orain hiru urte. Zein da helburua?\nL.T.: Oso sinplea da funtzionamendua. Profesional bat gonbidatzen dugu aldiro, eta bakoitzak bere alorrari buruzko azalpenak eskaintzen ditu: nola kudeatzen den antzoki bat, zer den argiztapena, zer den atrezzoa... Eztabaida sortzen da gero, eta oso emaitza onak izan ditugu.\nHeldu zarete erreferentziazko sentitzera?\nL.T.: Bai. Eta bene-benetan, gainera. Nazioartean ezagutzen dute gure izena, eta etortzen direnean beti harritu egiten dira: «Hemen egiten duzue hori dena?». Oso pozgarria da hori guretzat. Orain, esaterako, Taiwango eta Koreako jendea dabil etorri nahian; prentsa ona dugulako da.\nL.E.: Badugu erreferentzialtasun apur bat, bai, eta kontrastatutako zorroztasun bat dugu. Noski, gustatuko litzaidake egunero aretoa beteta edukitzea, baina lantzen dugun materialaren hauskortasuna kontuan harturik badakigu hori ez dela gertatuko.\nL.T.: Nik nahi nuke datozen 30 urteak errazagoak izatea, baina ez dut uste hala izango denik. Ondo legoke babes handiagoa jasotzea eta bulegoetako arduradunek borondate hobea izatea. Handiak bezain garrantzitsuak gara txikiok.\nArgazkia: MARISOL RAMIREZ/ ARGAZKI PRESS


Emozioen kultura, norberaren gaitasuna lantzen. :: ikasi :: Udako Euskal Unibertsitatea\nEmozioen kultura, norberaren gaitasuna lantzen.\nHasiera-data: 2012(e)ko azaroaren 9a\nAmaiera-data: 2012(e)ko azaroaren 30a\nOrdutegia: Beste. 17:00-21:00 eta 9:00-13:00\nIkastaro hau ostiral arratsaldez (17:00-21:00) eta larunbat goizez (9:00-13:00) emango da, ondoko datetan: azaroak 9, 10, 16, 17 eta 30.\nAzalpen teorikoak eman ondoren, ariketa praktikoak burutuko dira. Zenbaitzutan lehenengo ariketa praktikoa egin eta ondoren emango dira azalpen teorikoak.\nGaian interesa daukan edonori.Bizitza kalitate bikaina lortu eta zoriontsua izan nahi duen edonori.\nNUP, Iruñea, heziketa emozionala, gorputz kontzientzia


Alex Higgins - Espainia Pro billarra España\nAlexander Gordon Higgins (“Alex” Higgins), Ipar Irlandakoa, Snooker jokalari profesionala zen eta jokoan irudirik adierazgarrienetako bat bezala gogoratzen da. "Hurricane" ezizena jarri zioten bere joko azkarragatik..\nOhore: Munduko Txapelduna 1972 eta 1982, eta bigarren sailkatua 1976 eta 1980. Urtean Erresuma Batuko Txapelketa irabazi zuen 1983 eta Masterrekoak 1978 eta 1981, billera batean Triple Crown osatu duten hamar jokalarietako bat bilakatuz. Binakako Munduko txapelduna ere izan zen Jimmy White-rekin batera 1984, eta Munduko Kopa hiru aldiz irabazi zuen All Ireland taldearekin. Gainera, bost aldiz irabazi zuen Irlandako Profesionalen Txapelketa..\nHiggins llegó a ser conocido como el “Campeón del Pueblo” debido a su popularidad, komunikabideetako lehen billarra izan zen, eta sarritan billerera publiko zabalagoa ekartzeagatik aitortzen da, urteko hamarkadan ospea izan zuen 1980. Hurrengo bideoan Alex Higgins-ek billarra egiteko zer esan nahi zuen ikus dezakezu.\nAlex Higgins-ekin billarra jolasten hasi zen 11 urte bete ditu. To 16 urteak lehenengoa lortu zuen 147. To 19 urteetan Irlanda osoko eta Ipar Irlandako Snooker Txapelketa irabazi zuen.\nHiggins profesional bihurtu zen adinean 22 urte bete ditu, Munduko Txapelketa irabazi zuen lehen saiakeran 1972, contra John Spencer (37-32). Higgins zen orduan irabazle gazteena, errekorra lortu zuen Stephen Hendryk garaipena lortu zuen arte 1990, adinean 21 urte bete ditu. Apirilean 1976, Higgins finalera iritsi zen berriro eta Ray Reardon izan zuen aurrez aurre, galdu zuenaren aurka (16-27).\nHiggins-ek bigarren aldiz irabazi zuen munduko titulua 1982 Reardon-i irabazi ondoren 18-15 (a 135 azken markoan).\nBere ibilbidean zehar Higgins-ek beste batzuk irabazi zituen 20 Izenburuak, aipagarrienetako bat Erresuma Batuko Txapelketa da 1983. Finalean Steve Davisen aurka galdu zuen 0-7, irabazteko itzulera famatua gertatu zenean 16-15. Masterra ere bi aldiz irabazi zuen, in 1978 eta urtean 1981, Cliff Thorburn eta Terry Griffiths irabazita dagozkien finalerdietan. Beste garaipen aipagarri bat bere adineko Irish Masters garaipena izan zen 40 urte bete ditu, in 1989, Stephen Hendry gaztea garaitu zuenean.\nHiggins-ek mahai inguruan egiten du abiadura, pilotak erritmo bizian eta estilo ez ortodoxoarekin jotzeko duen gaitasunak "Higgins urakana" ezizena eman zion eta oso maila handiko jokalaria bihurtu zuen.. Bere teknika kutsuarekin, oso ezohikoa, batzuetan txanda eta gorputzaren mugimenduak sartzen ziren.\nHiggins-en joko ez-ortodoxoa bere atsedenaldian biltzen da 69, Jimmy White-ren aurkako ezohiko presiopean egin zen Munduko Snooker Txapelketako finalaurrekoaren azken-aurrekoan, in 1982. Ondoren, atsedenaldi bikain honen bideoa uzten dizuegu.\nAlex Higgins inspirazio-iturri izan zen geroko snooker jokalari askorentzat, tartean, Ken Doherty, Jimmy White y Ronnie O'Sullivan, elkarrizketa batean nork adierazi zuen: “Alex inspirazio-iturri izan zen Jimmy White eta herrialde osoko milaka jokalari bezalako jokalarientzat., ni barne. Bere onenean jokatzeko modua snookera jokatu behar dela uste dut. Mugara eraman zuen, jendea entretenituta eta ekintzari itsatsita mantentzea.”\nPara acabar os dejamos con un vídeo homenaje del que fue llamado “Campeón del Pueblo”.\nJarraitzen Steve Davis


🔴 Alemaniako zenbakiak 🔵\nZenbaki alemaniarrei buruzko ikasgai honetan, 1etik 100era bitarteko alemanezko zenbakiak erakutsiko ditugu. Gainerako ikasgaian, alemaniar zenbakiak 100 ondoren ikusiko ditugu, urrunago joango gara eta 1000ra arteko zenbaki alemanak ikasiko ditugu.\nGero eta pixkanaka ikasi genuen informazio hori erabiliz milioika edo milaka milioi arteko zenbaki alemaniarrak ikasiko ditugu. Zenbakien alemana ikastea garrantzitsua da, eguneroko bizitzan zenbakiak maiz erabiltzen baitira. Zenbaki alemanak ikasten diren bitartean, ez da konparatu behar zenbaki turkiarrekin edo ingelesezkoekin. Modu honetan egindako analogia edo konparazioak ikaskuntza okerra sor dezake.\nEguneroko bizitzan, nonahi eta antagonista beti erabiliko diren zenbaki alemaniarrak oso ondo ikasiko dute, zenbakiak nola eratzen diren eta Alemaniako zenbakiak ugaritasunez gogoratu behar diren.\nLagun maiteak, Alemaniako oro har, memorian oinarritutako hizkuntza da, salbuespen ugari daude eta salbuespen horiek ondo ikasi behar dira.\nZenbaki alemaniarrak Erraza da ikastea, ez du zailtasun handirik, bere logika ikasi ondoren, 2, 3, 4 eta zifra alemaneko zenbakiak zeure kabuz idatz ditzakezu.\nOrain, Alemaniako zenbakiak lehen eta azkeneko ikasiko ditugu.\n1denetik 100era bitarteko zenbakiak\nLagun maiteak, Zahlen hitzak zenbakiak alemanez esan nahi ditu. Zenbaketa zenbakiei, orain ikasiko ditugun zenbakiei, Kardinalzahlen deitzen zaie. Lehen, bigarren eta hirugarren bezalako zenbaki ordenalei Ordinalzahlen deritze alemanez.\nOrain, Alemaniako zenbaketa-zenbakiak ikasten hasi ginen.\nZenbakiak gai garrantzitsua dira alemanez, hizkuntza guztietan bezala. Arretaz ikasi eta buruz ikasi behar da. Hala ere, ikasi ondoren, ikasitako informazioa praktika eta errepikapen askorekin sendotu behar da. Zenbat eta ariketa gehiago egin, orduan eta azkarrago eta zehatzago itzuliko da alemanera.\nLehenik eta behin ikusiko ditugun 0-100 arteko zenbakiak ezagutu ondoren, aurpegiaren ondoren zenbakiak erraz ikas ditzakezu. Hala ere, derrigorrezkoa da gauza horiek arretaz aztertzea eta memorizatzea. Gure gunean, alemanezko zenbakien gaia mp3 formatuan ere eskuragarri dago. Nahi izanez gero, gunean bilatu eta gure audio audio ikasgaietara ere sar zaitezke mp3 formatuan.\nLehenik eta behin, emango dizkizugun zenbaki alemaniarren argazki bat emango dizugu, eta hasi gaitezen Alemaniako zenbakiekin:\nOrain, hogeita hamar alemaniar taula baino gehiago ikus ditzakezu forma tabularrean:\n1 eins 11 duende\n2 bi 12 hamabi\n3 drei 13 dreihamar\n4 vier 14 vierhamar\n5 fünf 15 fünfhamar\n6 sechs 16 Sèchehamar\n7 Sieben 17 Bahehamar\n8 zortzi 18 zortzihamar\n9 neu 19 neuhamar\n10 hamar 20 zwanzig\nALEMANIAREN IRUDIAK (IRUDIA)\nIkusgai ditugun zenbakiak zerrenda berezietan ikusiko ditugu orain:\n7: sieben (zi: mila)\n9: neun (ez: yn)\n17: Bahezehn (zibseiyn)\ngoian aipatutako kopurua, 16 eta 17 letren kopurua hemen, kontuan izan idatziz pribilegioak jaitsiera. (ik 6 eta 7 zenbakiak.\nIkusiko duzu sieben => sieb eta sechs => sech)\nhogei zenbakiak, batez hamarnaka digitu bat "eta" baliabide "azpian" artean After hitz txertatuz lortzen da.\nBaina hemen, Turkiarrek ez bezala, urratsa baino lehenago idatziak ez dira idazten.\nGainera, arreta jarri beharko zeniokeen gauza bat da eins hitza, 1 zenbakia (bat) aipatzen duena, beste zenbaki batzuk idazterakoan ein gisa erabiltzen dela. adibidez 1 idatziko badugu eins baina adibidez idazten dugu 21 hogeita bat idatziko baditugu birde bat Honela idazten dugu.\nBeheko irudia ondo aztertzen baduzu, erraz ulertu dezakezu zenbat zenbaki hamartarrak alemanez idazten diren.\nZenbakiak alemanez irakurtzen\nGoiko irudian ikus dezakezun bezala, pausoaren aurretik pausoaren aurretik ez daude idazten.\nOrain, 20-tik 40-ra, Alemaniako taulan zenbakiak ikus ditzakezu:\nBALIABIDEAK ALEMAN (20-40)\n28 akt eta zwanzig 38 akt und dreißig\nOrain, 20 alemaniarretik 40 zenbakirako zenbakien zerrenda bat idatzi, irakurketarekin batera:\n21: ein und zwanzig (ayn und svansig) (bat eta hogeita = hogeita bat)\n22: zwei und zwanzig (svay und svansig) (bi eta hogeita = hogeita bi)\n23: drei und zwanzig (svansig azpian gurtzaldia) (hiru eta hogeita hiru)\n24: vier und zwanzig (fi: ir und zwanzig) (lau eta hogeita = hogeita lau)\n25: fünf und zwanzig (fünf und svansig) (bost eta hogeita = hogeita bost)\n26: sechs und zwanzig (zeks und svansig) (sei eta hogeita = hogeita sei)\n27: sieben und zwanzig (zi: bin und svansig) (zazpi eta hogeita = hogeita zazpi)\n28: acht und zwanzig (aht und svansig) (zortzi eta hogeita = hogeita zortzi)\n29: Neue und zwanzig (bederatzi eta hogeita bederatzi) (noyn svansig azpian)\nHogeiren ondoren Zenbaki alemaniarrakhauen eta hamarrekoen artean "ve"Bitartekoak"etaHitza jarrita lortzen da ”. Hala ere, hemen turkieraz, unitateen zifra idazten da lehenik, ez hamarrekoen zifra, idazten dugunaren aldean.. Beste modu batera esanda, unitateen zifraren zenbakia esaten da lehenik eta gero hamarrekoen zenbakia esaten da.\nHemen ikus dezakezun bezala, lehenengo zenbakia lekuetan idazten dugu, "und" hitza gehitu eta hamarrekoen zifra idatzi. Arau hau ehun arteko zenbaki guztiei aplikatzen zaie (30-40-50-60-70-80-90 ere bai), beraz, unitateen zifra esaten da lehenik eta gero hamarrekoen zifra.\nBide batez, alemaniar zenbakiak bereiz idatzi ditugu (adibidez, neun und zwanzig) argiago eta ulergarriago egiteko, baina, egia esan, zenbaki horiek batera idazten dira. (adibidez: neunundzwanzig).\nBadakizu hamarrez hamar zenbatzen, ezta? Ederra da. Orain hau alemanez egingo dugu. Zenbatu ditzagun hamar-hamar alemaniar zenbakiak.\nALEMANIAK ZENBAKIAK BAIEZTATU DITU\nZenbakizko alemanen zerrenda irakurketarekin:\n80: eskuratu (ahtsig)\n90: neunzig (ez)\nEra berean, kontutan gainetik zenbakia 30,60 eta 70 ortografia aldea. Zenbaki hauek etengabe idatziak dira.\nUtzi dezagun beheko ohar bat ortografia desberdintasun hauek hobeto ikusteko:\nZenbaki alemanen oharra\n100 eta 1 bitarteko zenbakiak Alemaniako zenbakiak idazteko aukera dugu, 100-ra arte Alemaniako zenbakietaraino.\n1den 100e Alemaniako Zenbakien Taula\n1 100 ALEMAN HANDIA NUMBER\n2 bi 52 zwei und fünfzig\n8 zortzi 58 acht und fünfzig\n10 hamar 60 sechzig\n11 duende 61 ein und sechzig\n12 hamabi 62 zwei und sechzig\n28 akt eta zwanzig 78 acht und siebzig\n38 akt und dreißig 88 acht und achtzig\nArreta: Normalean, alemaniar zenbakiak ondoan idazten dira 97 zenbaki sieben und neunzig ez forman siebenundneunzig Hala ere, bereiz idatzi dugu hemen, errazago ikusi eta memorizatu ahal izateko.\nZenbakiak 1000 arte alemanez\nJarraitu alemanez zenbakiekin 100-en ondoren.\npuntua agertzea nahi dugu; Normalean zenbakiak idazten dira contiguously, baina zenbaketa bereizi ulertzen ez erosoago egoteko idazteko aukeratu dugu.\nHasi dezagun orain 100-rekin:\n100 "hundert" alemana da. 200-300-400 zenbakiak "hundert" eta 2-3-4 hitzaren aurrean daude. Hundert hitza (aurpegia) "ein hundert" gisa ere erabil daiteke.\nBiak batera etorri zaitezke.\n200: zwei hundert (svay hundert) (bi ehun)\n300: drei hundert (dray hundert) (hiru ehun)\n400: vier hundert (fi: Ir hundert) (lau ehun)\n500: fünf hundert (fünf hundert) (bostehun)\n600: sechs hundert (zeks hundert) (sei ehun)\n700: sieben hundert (zi: bin hundert) (zazpi ehun)\n800: acht hundert (aht hundert) (zortzi ehun)\n900: neun hundert (noyn hundert) (bederatziehun)\nHala ere, adibidez, 115 edo 268 edo horrelako beste aurpegi batzuk idatzi nahi badituzu, aurpegiko zenbakia geroago da eta idatzi egiten duzu.\n110: hundert zehn (ehun eta hamar)\n111: hundert elf (aurpegia eta hamaika)\n112: hundert zwölf (ehun eta hamabi)\n113: hundert dreizehn (ehun eta hamahiru)\n114: hundert vierzehn (ehun eta hamalau)\n120: hundert zwanzig (ehun eta hogei)\n121: hundert ein und zwanzig (ehun eta hogei)\n122: hundert zwei und zwanzig (ehun eta hogei)\n150: hundert füfzig (ehun eta berrogeita hamar)\n201: Zwei hundert eins (berrehun eta bat)\n210: zwei hundert zehn (bi ehun eta hamar)\n225: zwei hundert fünf und zwanzig (bi ehun eta hogeita bost)\n350: drei hundert fünfzig (hirurehun eta berrogeita hamar)\n598: fünf hundert acht und neunzig (bostehun eta laurogeita zortzi)\n999: neun hundert neun und neunzig (bederatziehun eta laurogeita bederatzi)\n3 digituko zenbakiak idaztean, hau da, ehunka dituzten zenbakiak, alemanez Lehenik eta behin aurpegi zatia idazten da, orduan bi zifrako zenbakia goian ikusten dugun moduan idazten da..\nAdib 120 Lehen esango badugu ein hundert esango dugu, ondoren zwanzig Hala esango dugu ein hundert zwanzig esaten 120 esango dugu.\nAdib 145 Lehen esango badugu ein hundert esango dugu, bada funfundvierzig Hala esango dugu ein hundert funfundvierzig esaten 145 esango dugu.\nAdib 250 Lehen esango badugu zwei hundert esango dugu, bada fünfzig Hala esango dugu zwei hundert funfzig 250 esango dugu esanez.\nAdib 369 Lehen esango badugu drei hundert esango dugu, bada neunndsechzig Hala esango dugu drei hundert enunundsechzig 369 esango dugu esanez.\nZenbaki bera faktoreen zenbakietara doa.\n4000: berriro ere\nIkus beheko adibideak ere.\n11000 : iratxo tausend\n46000 : sechs eta vierzig tausend\n57000 : sieben eta fünfzig tausend\nHamar mila, hamabi mila, hamahiru mila, hamalau mila ...\nZenbakiak adierazterakoan ikus dezakezunez, bi digituko zenbakiek eta mila zenbakiek hartzen dute parte. Hemen ere gure zenbakia bi zifrako zenbakia eta gero mila hitza ekarriz lortuko dugu.\nOrain dezagun milaka adibide:\n21000: ein und zwanzig tausend (hogeita bat mila)\n22000: zwei und zwanzig tausend (hogeita bi mila)\n23000: drei und zwanzig tausend (hogeita hiru mila)\n30000: dreißig tausend (hogeita hamar mila)\n35000: fünf und dreißig tausend (hogeita hamabost mila)\n50000: fünfzig tausend (berrogeita hamar mila)\n60000: sechzig tausend (bota-bin)\n90000: neunzig tausend (mila eta hirurogeita hamar)\n100000: hundert tausend (ehun mila)\nAlemaniako ehun mila zenbakiak\nAlemaniako sistema ehunka milaka da.\n120000: hundert zwanzig tausend (ehunka eta milaka)\n200000: zwei hundert tausend (bi ehun mila)\n250000: zwei hundert fünfzig tausend (bi ehun mila)\n500000: fünf hundert tausend (bostehun eta mila)\n900000: neun hundert tausend (ehun mila eta mila)\nOrain arte ikasi duguna biltzen bagenu, generalizazio batekin esan dezakegu:\nBi digituko zenbakiak idatzi ondoren, bigarren digituaren ondorengo lehenengo digitua idatzi zen eta.\nhiru digituak, adibidez, bostehun (105) aurpegi kopurua gero kopuruaren hogeita bost ekarri aurpegi kopuruaren aurretik aurretik eta ondoren, adibidez, hiru mila kopurua ere bi zenbaki idatziz ere (3000) zenbakia da aurretik eta ondoren, hiru mila sortu. Bada, hiru mila hiru zenbaki ondoren (hiru mila laurehun eta berrogeita sei) oluşturulur.xnumx idazten mila baino lehen, hiru mila laurehun eta berrogeita sei, eta, ondoren, idaztean sortzen da kopuruaren aurretik.\nZenbaki handiagoak modu berdinean idatziak dira, lehen urrats handiarekin hasita.\nEgia esan, zenbakiak oso errazak dira alemanez. 1etik 19ra bitarteko zenbakiak eta 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100, 1.000 eta 1.000.000 zenbakiak soilik jakin behar dituzu. Beste batzuk, besterik gabe, zenbaki horien uztartzearen bidez adierazten dira.\nAlemaniako kopurua buruz Zer egiten bada, askoz ariketa biak ikasketa dagokienez, eta kontuan hartu, bai turkiar eta alemaniarrak zenbakiak azkarrago markatu dezakezu, termino hori oso emaitza onak izango dira.\nAlemana Milioi Zenbakiak\nAlemanian 1 milioika milioika milioi idatzi ditugu. Nahi ditugun aldakuntzak lortuko ditugu Milioika hitzaren aurrean nahi dugun kopurua jarriz.\nIkusi behean dauden adibideen itxura erraza.\neine Million: 1.000.000 (milioi bat)\nZwei Milloon: 2.000.000 (bi milioi)\nDrei Milloon: 3.000.000 (hiru milioi)\nvior Milloon: 4.000.000 (lau milioi)\n1.200.000: eine Million zwei hundert tausend (milioi bat berrehun mila)\n1.250.000: milioi bat zume hundert fünfzig tausend (milioi bat berrehun eta berrogeita hamar mila)\n3.500.000: drei Million fünf hundert tausend (hiru milioi bostehun mila)\n4.900.000: bederatzi milioi neun hundert tausend (lau milioi bederatziehun mila)\n15.500.000: fünfzehn Million fünf hundert tausend (hamabost milioi bostehun mila)\n98.765.432: neunzig und acht hundert Million fünf und Sieben und zwei hundert vier Tausend sechzig Dreissig (laurogeita zortzi milioi, zazpiehun eta hirurogeita bost mila laurehun eta hogeita bi)\nGoiko adibideen logika ulertzen baduzu, milioika milioira arte zenbakiak eta alemanez idatzi ditzakezu oso erraz.\nZenbakiak alemanez dituzten ariketak\nBeheko zenbakien aurka AlemaniakoApunteak hartu:\nHorrela, Alemaniako gaiaren alderdi guztiak aztertu eta amaitu ditugu, lagun maitea.\nEtiketler: 10. klase alemana espresioaren adierazpena, 10. klase alemana zenbakiak, Zenbaki alemaniarrak 100e arte, 9. klase alemana espresioaren adierazpena, 9. klase alemana zenbakiak, 9. klase alemana zenbakiak adierazten duen gaia, german zenbakiak, german zenbakiak 100e arte, german zenbakiak ariketak, Alemaniako zenbakiak ikastaroa, Alemaniako zenbakien ariketak, german zenbakiak cardinals, Zenbaki alemaniarrak, zenbaki alemaniarrak ehun arte, Alemaniako zenbakien irakurketak, Alemaniako zenbakiak idaztea, zenbakiak alemanez, ehun alemana zenbakitan


WIFI seinalea, altxor preziatua • ZUZEU\nWIFI seinalea, altxor preziatua\nXabier Unanuek kalean doaneko WIFIarekin kontuz ibiltzeko aholku batzuk ematen dizkigu sarean.eus atariko “WIFI seinaleak, udako altxor preziatuak” sarreran.\nOpor garaiaren atarian gaude. Etxetik irten, leku berriak bisitatu eta egunerokotasuna aldatzeko egunak dira. Eta askotan infernu bihurtzen diren egunak ere badira, batez ere interneterako konexioa falta zaigunean. Ba, lerro hauek aprobetxatu nahi nituzke, lau haizetara, zera zabaltzeko… EZ LAPURTU WIFI SEINALERIK!\nBizilagunaren seinalera, bere baimenik gabe, konektatzea delitua baita. Nahiz eta pasahitzik ez izan. Gainera, sekula ez dugu konexio onik izango, beti izango dugu trabaren bat… eta horrelako kasuetan gainera, ezin inori gure kexa luzatu. Ezin errua inori bota… baimenik gabe ari baikara.\nHori da WIFI seinale batera konektatzearen arazo bakarra?\nBa ez! Oker zaude. Irekita topatu ditzakegun seinaleak, edo seinale publikoak “gaiztoentzat” gozokiak baitira. Informazioa era erraz batean eskuratzeko uhinak dira WIFI seinale horiek! Eta noski, bertara sartu ezkero, agerian geratzen gara, horrek dakarren guztiarekin.\nZer egin? Nola jokatu? Hementxe gida praktiko labur bat, bai edo bai gurea ez dek WIFI seinale bat erabili behar badugu:\nEz konektatu seinale ireki ezezagunetara, zuhurtziaz jokatu. Arrazoiren bat izango du irekita mantentzeko. Azpijokorik egongo ote da? Ziur baietz.\nPasahitzak erraz eskuratu daitezke. Beraz guk kudeatzen ez dugun seinaleren bat harrapatzen badugu, tentuz jokatu datu pribatuak erabiltzerako orduan.\nLeku publikoetan eskaintzen den WIFI batera konektatzen bagara: Ez egin bankuko gestiorik eta kontuz pasahitzak erabiltzearekin. Edonor egon daiteke zure sare berera konektatua, eta zu egiten ari zaren hori zelatatzen.\nSarera konektaturik egon behar ez badugu, deskonektatu WIFI seinalea. Ez utzi aterik zabalik.\nLeku seguruak bisitatu. Ez du segurtasuna %100ean ziurtatzen, baina erabili HTTPS protokoloa, badaezpada ere.\nNabigatzailean erabili segurtasuna areagotu dezakeen gehigarri bat. Segurtasun kapak gehitzea ideia ona izan baitaiteke\nVPNak erabili ditzakezu segurtasun puntu bat gehitzeko zure nabigazioan\nEta garrantzitsuena… Eguneratzeak! Zure sistema eragileak dituen zuloak estaltzeko sortzen dira, “gaiztoek” erabiltzen dituzten zulo horiek estaltzeko, eta gure burua babesteko.\nKontuz, tentuz erabili guk kudeatzen ez ditugun uhin horiek, ezusterik ez izateko.\ndoan, Internet, kalean, sarea, wifi\nEduardo Apodaka: "Separatismoa izan da eduki ez dugun Estatua"\nJuan Luis Zabalak "Blonde On Blonde" (Kafe Aleak)


Martxan dira 2021eko Udagiro programa eta errefortzuko euskara eskolak - Irungo Udala\nMartxan dira 2021eko Udagiro programa eta errefortzuko euskara eskolak\nMiren Echeveste Euskarako ordezkariak Josebe Araña Euskara arloko teknikariak «Udagiro» programa eta Errefortzuko Euskara Eskolak aurkeztu dituzte. Irungo Udalak antolatutako ekimenak dira, eta Irungo ikastetxe edo instituturen batean eskolatuta dauden haur eta gazteei zuzenduta daude.\nUdagiro beste herrialde edo autonomia-erkidego batzuetatik gure hirira duela gutxi iritsitako gazteei zuzendutako udal-proiektu bat da. Bertan, jarduera ludiko eta dibertigarrien bidez, euskararen erabilera sustatzen da. Programa hau Irungo Udaleko Euskara Arloak antolatu du hiriko ikastetxeen lankidetzarekin eta, haren bidez, uda aldian jarraipena eman nahi zaio euskararen inguruan ikastetxeetan egiten den lanari. Horrela, ikasleen aldetik euskararen erabilera areagotzea eta bultzada ematea lortu nahi da.\nPrograma 2007tik antolatzen da, eta oso harrera ona izaten du hala ikasleen nola ikastetxeetako eta institutuetako irakasleen eskutik. Ekimenen parte hartzen dute Lehen Hezkuntzako 5. eta 6. mailako eta Bigarren Hezkuntzako maila guztietako ikasleek. «Jarduera hauen bidez, hizkuntza-edukien transmisioa indartu nahi da. Jardueraren helburua da beste herrialde edo autonomia-erkidegoetatik Irunera iritsi berri diren haurrei laguntza eskaintzea euskaraz hitz egiteko orduan, eta udaldian euskararekin harremana ez galtzea eta, horrela, ikasleak motibatzea euskarekiko» nabarmendu du Miren Echevestek.\nErrefortzuko euskara eskolen programari dagokionez, 2020an jarri zen martxan, 2020an kutsatzeak saihesteko ikastetxeetan aurrez aurreko eskolak bertan behera geratu ondoren, kontuan izanik Irungo familia askok oso harreman txikia edo batere harremanik ez dutela euskararekin. Hortaz, programa hau abiarazi zen gazteen artean euskararen erabilera sustatzeko asmoz.\nArlotik jakinarazi digute pandemia egoera dela eta are beharrezkoagoak direla programa hauek, ezarritako neurrien ondorioz gazteek ezin izan baitute euskara erabili edo praktikatu ikastetxetik kanpoko jardueretan. Hori dela eta, Udalak berriz ere eskaintzen du programa, Bigarren Hezkuntzako ikasleei bakarrik zuzenduta.\nIzen-ematea: maiatzaren 6tik 26ra, klikatu hemen\nJarduerek COVID-19aren pandemiari aurre egiteko ezarritako segurtasun- eta higiene-neurriak beteko dituzte.\nTxandak: uztailaren 2tik 23ra, eta abuztuaren 4tik 25era.\n15 lagun arteko taldeetan. 6 talde osatuko dira guztira, 3 uztailean eta beste 3 abuztuan; aldaketak egon litezke eskaeren arabera, beti 6 taldeko gehieneko mugarekin. Taldeak osatzeko, kontuan izango da izena eman dutenen adina eta maila.\nERREFORTZUKO EUSKARA ESKOLAK\nTxandak: uztailaren 5etik 16ra, uztailaren 19tik 30era, abuztuaren 2tik 13ra eta abuztuaren 16tik 27ra.\nOrdutegia: 15:00etatik 17:00etara.\n15 lagun arteko taldeetan. Guztira, 10 talde osatuko dira, eta txanda bakoitzeko taldeak eskariaren arabera antolatuko dira.


Udako ikastaroetan izena emateko epea ireki du Elkarguneak - Azkoitia - Maxixatzen.eus\nUdako ikastaroetan izena emateko epea ireki du Elkarguneak\nAndoni Elduaien 2021-06-07 10:38\nHaur, nerabe eta helduentzako ikastaroetan izena emateko epea zabaldu du Elkarguneak. Hilaren 11rako, datorren ostirala, eman beharko da izena ikastaro guztietan.\nAzkoitiko Elkarguneak udako ikastaroetan izena emateko epea ireki du. Datorren ostiralera bitartean, ekainak 11, eman ahalko da izena. Haur, gazte eta helduentzako ikastaroak antolatu dituzte. Besteak beste, igeriketa, zumba, eskalada eta yoga saioak antolatu dituzte iristear den udarako.\nHaurrentzako igeriketa ikastaroa 10:00etan hasiko da, eta 30 minutuko iraupena izango dute. Ikastaroan izena ematerakoan zailtasunaren arabera banatu dituzten lau mailetako baten aldeko hautua egin beharko dute. Honako lotura honetan eman daiteke izena. Ume zein nerabeentzat, aldiz, eskalada eta zumba ikastaroak eskainiko dituzte udan. Eskaladan 8 eta 13 urte bitarteko neska-mutilek eman ahalko dute izena. Zumba ikastaroan, bestalde, 5 eta 12 urte bitartekoak. Honako lotura honetan eman daiteke izena.\nHelduentzat, berriz, ikastaro gehiago antolatu ditu Elkarguneak. Hain zuzen ere, igeriketan, cyclingean, total training entrenamendu saioan, zumban, yogan eta eskaladan izena emateko aukera egongo da ostiralera bitartean. Igeriketa astelehenetik ostiralera 09:00etatik 10:00etara izango da. Cycling saioa, ostera, 14 urtetik aurrerako herritarrentzat eskainiko dute, astearteetan eta ostegunetan, 07:45etik 08:45era. Total training entrenamendu saioa, bestalde, astelehenetan eta asteazkenetan 10:00etatik 11:00etara izango da. Zumba ikastaroaren saioak astearteetan eta ostegunetan izango dira, baina erabiltzaileek 09:30ean edota 15:15ean hautatu ahalko dute. Yoga ikastaroan ere ordutegia hautatzeko aukera egongo da. Saioak astelehenetan eta asteazkenetan izango dira, baina erabiltzaileek 08:30etik 10:00etarako tartean edota 15:15etik 16:45era egin ahalko dute. Eskalada, berriz, ostegunetan izango da, 18:00etatik 19:30era. Honako lotura honetan eman daiteke izena.


Anarik jasoko du 2018ko Adarra Saria\nActualizado 11/04/2018 13:58 CET\nAnari musikari eta abeslari azkoitiarrak jasoko du 2018. urteko Adarra Saria, Donostia Kulturak jakinarazi duenez. Saria ekainaren 21ean jasoko du, Musikaren Nazioarteko Egunean, Victoria Eugenia Antzokian 20.00etan eskainiko duen kontzertuaren atarian. Sarrerak 14 euro balio du eta ohiko kanalen bidez erosi ahal izango dira ostegunetik aurrera, hau da, Donostia Kultura Sarrerak (Internet bidez) eta Victoria Eugeniako eta Antzoki Zaharreko leihatiletan.\nDonostia Kulturak nabarmendu duenez, 20 urte baino gehiagoko ibilbidearen ondoren, "kalitate maila zainduz eta hitzei garrantzia eta musikari nortasuna emanez disko sorta polita atera ondoren", Adarra Saria jasoko du Anarik.\nSari hori jasoko duen lehen emakumea da, eta euskal musikari egin dion ekarpenaren garrantzia begi-bistakoa egin zaie haren izena proposatu zuen batzordeko hiru kideei: Edurne Ormazabal Tabakalerako zuzendaria, Amaia Ispizua musika sustatzailea eta Esther Fernandino Donostia Kulturako Musika Ataleko teknikaria.\nSaria jasotzeko, kantari eta konpositoreak kontzertu bat prestatu du, eta bere ibilbide osoari egingo dio begirada, gonbidatu askok lagunduta. Ekainaren 21ean izango da, 20.00etan, Victoria Eugenia Antzokian. Kontzertu hori baino lehen, Anarik garaikurra jasoko du, Marijose Recalde eskultoreak egina, Donostiako alkate Eneko Goiaren eskutik.\nAnarik jasoko duen saria Marijose Recalde (Iruñea, 1964) artista nafarraren eskultura bat da (garaikur baten tamainakoa). Lana brontzezko irudi neutro bat da, adar bat duena, musikaren jatorria iradoki nahian, adarrak naturarekin eta jatorrizkoarekin duen zerikusia dela medio. Brontzezko lana da, zenbait koloretako patinan bilduta, osagaiak bereizteko eta musikaren dardara, indarra, alaitasuna eta kitzikapena nabarmentzeko.\nDonostiako Udalak eta Donostia Kulturak 2014an sortu zuen Adarra Saria, euskal musikaren arloan garrantzi edo eragin bereziko ibilbidea egin duen edo egiten ari den artista bati, urtero, omen egiteko. Lehen edizioan, saria Mikel Laboaren sorkuntza lanari eta jeinuari eman zitzaion; bigarrenean, Ruper Ordorikari; 2016an Benito Lertxundik eskuratu zuen eta, iaz, Fermin Muguruzak.\nAnari Alberdi (Azkoitia, 1970) euskal musikaren panoramako ahots pertsonaletakoa da, 1996. urtean bere izena zeraman "Anari" diskoa kaleratu zuenetik. Geroztik, "Habiak", "Zebra", "Irla Izan", "Zure aurrekari penalak" eta "Epilogo bat" diskoak grabatu ditu.\n20 urteko ibilbidean musikari anitzekin kolaboratu badu ere, ondoan izan ditu hasieratik, besteak beste, Mikel Txopeitia, Xabier Olazabal eta Karlos Osinaga, bere ahots hautsi eta leunarekin batera, Anari den soinu pertsonala sortu dutenak. Beste musikari batzuekin batera, Bidehuts zigiluaren sortzaileetako bat da.\nKritika espezializatuak hasieratik bere musikari ibilbidea Euskal Herriko ahots garrantzitsuenen artean kokatu badu ere, egun, bada bere hitzen balio poetiko eta literarioari erreparatuz, euskal literaturaren panoraman leku esanguratsuan kokatzen duenik.


Adierazpide disk... (2)\nGauza bera al da etxea euskal kulturan eta beste kulturetan? Ez al dira gure etxeak beste lekuetakoak baino itxiagoak? Antropologoak eta idazleak beraien esperientzia eta iritzia ematen dute Mexikon bizi den euskaldun baten iritzitik abiatuta.\nBalioak gazteen artean\nArartekoak ohartarazi duenez, gaurko gazteen artean balioak krisian omen daude. Saio honetan Anjel Lertxundi eta Joseba Zulaikak gaia jorratzen dute eta, batez ere, duela hainbat urteko gazteekin alderatzen dute.\nIrakurketa eta idazketa aldatzen ari dira\nElkarrizketa luzeko zati honetan A. Lertxundi idazleak irakurtzeko eta idazteko usadioak aldatzen ari direla esaten du. Bere ustez, idazteko era guztiz aldatu da ordenagailuen eraginez eta, beraz, diskurtsoa eraiki eta moldatzeko gaitasuna ere egoera berrira moldatu da.


Motu proprio - Auñamendi Eusko Entziklopedia\n1903an Pio X.ak plazaratu zuen Aita Santuaren agiria (Musika Sakratuaren Kode Juridikoa) izendatzeko erabilitako espresioa. Bertan, XIX. mendearen erdialdetik Europan garatu zen eliza-musikaren erreforma derrigorrez ezartzea aldarrikatzen zen. "Motu Proprio" testuari hasiera ematen zioten latinezko hitzak dira, eta, jakina denez, azkenean agiri osoa izendatzeko erabili zen; era berean, bertan aldarrikatzen zen erreforma-mugimendua izendatzeko erabili zen gerora.\n"Motu Proprio" elizbarruti katoliko guztietan eliza-musikaren erreforma ezartzeko arauzko balioa zuen lehenengo agiria izan zen; izan ere, ordura arte aipatu erreforma legearen bizkar hedatu zen, Europako hainbat herrialdetan sakabanatuta zeuden elkarte zezilianoek egindako lanari esker. Erreforma horren helburua erlijio-gurtzatan interpretatzen zen musikari duintasuna ematea zen, beste genero profano eta antzerkiko batzuen eraginetatik askatuz.\n1868an sortu zen zezilianismoaren lehenengo elkartea Ratisbonan (Alemania), eta haren inguruan Europa guztian ospea hartu zuen Eliza-Musikaren Eskola sortu zen. Egunkarien bidez eta katalogoak eta bildumak argitaratuz doktrinak lau haizetara zabalduz, elkartea tenpluetako errepertorioa berritzen saiatu zen, genero profanoak eta antzerkikoak alboratuz eta kantu gregorianoa eta Errenazimenduko polifonia erlijiosoa berreskuratzea aldarrikatuz. Eliza-Musikaren Eskolarekin zerikusia izan zuten musikagileek (horien artean, bereziki, Haller nabarmendu behar delarik) ere lagundu zuten liturgiarako errepertorio polifoniko berria sortzerakoan, herri-hizkeran interpretatutako erlijiozko kantu herrikoi ugari ere ekarriz, hain zuzen, inspirazio-iturri gisa aurrez aipatutako bi eredu horiek hartuta.\nMendearen erdialdean, tenpluetan genero sinfonikoa, opera eta areto-musika sartzearen aurkako jarrera sortu zen Frantzian. 1853an, Niedermayerrek erlijiozko musikaren eta musika klasikoaren eskola sortu zuen eliza-musikari duintasuna eta berezko izaera emateko asmoz. Gainera, aldizkari bat argitaratu zuen kantu lauan gregorianoaren itzulera, polifonian Palestrinaren itzulera eta organoan Bachen itzulera aldarrikatuz. F. Fauré, E. Gigout eta A. Messager musikariek eskola horretan jaso zuten prestakuntza eta, C. Franck eta beste organo-jotzaile batzuekin batera organo erromantikoaren eskola garatu zuten herrialde horretan. Beranduago Pariseko Schola Cantorum delakoarekin lotutako musikariak izan ziren, erlijiozko musikaren erreforma hori aldarrikatu zutenak. Horiekin batera, ezin dugu ahantzi Solesmeseko fraide beneditarrek egindako lana; izan ere, Penintsula Iberikoan eta Italian han-hemenka hedatu zen jatorrizko iturrien ikerketa paleografiko batetik abiatuz kantu gregorianoa berrezarri zuten. Italiako musikagileek bat egin zuten Alemaniako mugimenduarekin eta 1880an Zezilianismoaren Elkarte Orokorra sortu zuten.\nErreforma-mugimendu horrek zailtasun ugari izan zituen lehen urteetan, indarrean zegoen antzerki-estiloaren aldeko elizgizon ugarik egindako erresistentzia indartsuaren eraginez (bereziki Erroman). Dena den, Sarti Kardinalaren (gerora Pio X) eskutik jaso zuen bultzada garrantzitsuari esker eta nazioartean ospe handia zuen Perosi musikagilea Vatikanoko Sixtotar Kaperaren buru zela ("XX. mendeko Palestrina" ezizenez ezagutzen zen), erreforma sendotuz joan zen. Etengabe eraginik izan ez zuten dekretuak manatu ostean, 1903an Pio X.ak Musika Sakratuaren Kode Juridiko edo "Motu Proprio" delakoa plazaratu zuen. Hala, doktrina horiek behin betikoz ezartzen ziren eta herrialde katoliko guztietan ere ezartzea ahalbidetzen zen.\nHalaber, Pio X.a Euskal Herrira iristea akuilu izan zen, gure lurraldean erreforma giroa ezartzeko. Dena den, zenbait hamarkada lehenago eman ziren, gainbehera egoera gainditzeko eta elizetan interpretatzen zen musikari duintasuna emateko urratsak. XIX. mendearen erdialdetik, hainbat alderditan salatu zen gerrak eta desamortizazioak eragindako krisi egoera orokorra. Desamortizazio-neurriek galbidea eta katedral eta elizetako musika-kapera gehientsuenak eraistea ekarri zuten. Gainera, musika-kaperak desagertzearekin, musika-irakaskuntza azpiegiturak ere desagertu egin ziren. Egoera horren aurrean, eliza-musikaren tradizioa ahanzturan murgildu zen eta tenpluetan era guztietako genero profano eta antzerkizkoak sartu ziren. Berez, XVIII. mendearen erdialdetik Europa guztian salatzen zen erlijiozko musikan genero profanoa sartzen ari zela, baina XIX. mendean, kritika horiez gain, musikaren kalitate txarrari egindako kritikak azaleratu ziren. Izan ere, musika-kaperarik gabe, tenpluetan kanpoko musikari eta kantariak hartu behar izan ziren eta, sarritan, organo-jotzaileen ordez pianoa ikasi zuten musikariak sartu ziren. Elizetan interpretatzen zen musikak beti ezaugarri horiek izan ez bazituen ere eta zenbait lekutan erlijiozko musika tradizioarekin jarraitu bazen ere, parrokia eta katedral askotan ohikoa zen operako soloak eta duoak entzutea; horrez gain, garai hartako lekukotasun ugarik erakusten dutenez, bandak interpretatutako aireak edota areto-erromantzak ere entzuten ziren.\nHilarión Eslava aitzindari handietako bat izan zen erlijiozko musika tradizioa berreskuratzen, izan ere, tradizio hori alboratu egin zen, neurri batean. Musikaren pedagogia orokorra izan zen musikari nafarraren kezka, eta arreta berezia jarri zuen erlijiozko musikaren eta organoaren irakaskuntzan (Madrileko Kontserbatorioan organo-katedra bat ezartzen saiatu zen). Ildo horretatik, Eslavak Lira Sacro-Hispana delakoa argitaratu zuen. Antologia horretan XVI. mendetik hasi eta XIX. mendera arteko erlijio-lanak jaso zituen. Katedraletako artxiboetan gordetako musika-ondarea berreskuratzeko eta aztertzeko lanari jarraipena eman zion Pedrellek. Hala, mendeko azken hamarkadan bi bilduma handi (Salterio Sacro-Hispano eta Hispanie Schola Musica Sacra) eta XVI. mendeko Espainiako polifonia erlijiosoaren egile nagusien monografiak argitaratu zituen: Cabezón, Morales, Victoria eta Guerreroren monografiak, hain zuzen. Aldi berean, 1880an fraide beneditarrak Silosa iristeari eta Eustaquio de Uriartek egindako zabaltze-lanari esker (kantu gregorianoa ikasteko metodo bat idatzi zuen), Solesmen hasitako kantu gregorianoen berrezarpenak indarra hartu zuen. Horri guztiori, generoak nahasten zituzten eta etengabe inprobisazioan jarduten ziren prestakuntza urriko pianista kopuru handiaren aurrean, organoaren tradizio historikoa berreskuratzeko egindako ahalegina gaineratu behar diogu. Zentzu horretan, Hilarión Eslava aitzindari handia izan zen. Organo erromantiko berriaren ezarpena ahalbidetu zuen eta Museo orgánico español antologia bikaina argitaratu zuen. Dena den, antologia horretan estilo italiar kutsua zuten eta organo barroko hispanora begira zeuden obrak hautematen ziren. Hala eta guztiz ere, organo erromantiko berriaren eta Europako Erdialdeko estiloaren inguruan (Bereziki Frantziako eskolaren eragina zuena), organista-eskola berri bat azaleratu zen apurka. Horren adibide da, Eslavaren ikasle eta Tolosako organo-jotzaile izan zen, Gorritiren kasua.\nHainbat argitalpenei esker, erlijiozko musika tradizioko polifonia- eta organo-monumentu bikain ugari berreskuratzeaz gain, obra berrien konposaketan estilo-aldaketa bat eman zen. Hori argi geratzen da Hilarión Eslavaren erlijio-lanari begiratuz gero. Bertan, opera-estiloaren itxurakerietatik urruntzen den eta antzinako polifonia abiapuntu duen estilo zorrotzagorantz doan bilakaera nabarmentzen da. Gorriti edo bere ikasle Vicente Goicoechea bezalako musikagile berriengan joera erreformista berria sendotzen ari dela nabaritzen da. Musikagile horiek musikan nagusitu zen italianismoa alde batera utzi eta hizkuntza berri baterantz jo zuten, Europa Erdialdekoa eta Erromantizismoaren ondorengoa. Antzinako polifonia erlijiosoan oinarritutako izaera zorrotza izan arren, musikagile gehienek kontzertu-estiloan idazten zuten oraindik eta, estilo hori ez zetorren guztiz bat zezilianismoaren korronteek aldarrikatzen zuten "a capella" purismoarekin.\nEgoera horretan, 1896an "Musika-konferentziak" ospatu ziren Bilbon eta Espainiako, Italiako eta Frantziako erreforma-sustatzaile handiak elkartu ziren. Lehenengo "kongresuan" Pariseko Schola Cantorum delakoaren (D'Indy, etab.), Paduako Capella Antoniana delakoaren (Tebaldini, Italiako erreforma-sustatzaile nagusietako bat) eta Madrilen sortu berria zen eta erlijiozko musikaren erreforma bultzatzen zuen Asociación Isidoriana delakoaren ordezkariak elkartu ziren. Pedrell, Bordes eta Tebaldinik topaketa hauetarako prestatu zituzten ideiek eliza-musikaren erreformaren alde egiten zuten. Erreforma hori Europa hegoaldeko hiru herrialde horietako musikaren kultura berpiztearekin lotzen zuten. Topaketara bertaratu zirenek liturgiaren tradizio katolikoan guztiek partekatzen zuten ezaugarri bat zegoela adierazten zuten, XVI. mendeko polifoniaren berrezarpena (Norvegiako Bachen aurrean Palestrinaren itzuleraren alde eginez) eta gregorianoaren berrezarpena hartuz hartako ondasunaren ikur gisa. Ekimen horiek guztiek eragin erabakigarria izan zuten, XX. mendearen hasieran parrokietan interpretatzen zen erlijiozko musikaren errepertorioa berritzeari ekin zioten Euskal Herriko eta Nafarroako elizgizon eta organo-jotzaileen belaunaldi gaztearengan.\nBerrikuntza hau modu isolatuan eman zen hasiera batean, izan ere, tokiko organo-jotzaile eta parrokoen ekimenak erresistentzia indartsua topatu zuen eta etsai-giro bati aurre egin behar izan zioten. Dena den, "Motu Proprioaren" aldarrikapenak erreforma-mugimendua zilegitu zuen eta haren ezarpen arautu eta programatua burutzera bideratutako hainbat ekimen abiaraztea ahalbidetu zuen. Estatu mailako mugimendu handi baten apurkako garapenari esker, testuinguru xumetan erreforma sustatzen zutenen isolamendua desagertuz joan zen, eta organo-jotzaile eta elizgizon euskaldunek lantegi aparta egin zuten mugimendu horretan. 1907an, Cos Kardinalaren (1896an Madrileko Asociación Isidorianaren sorrera sustatu zuena) eta erreformaren aldeko musikari ezagunen babesarekin (Goicoechea edo bere ikasle Aita Nemesio Otaño, kasu), Valladoliden Musika Sakratuaren lehen Kongresua ospatu zen. Otañoren ekimenez, eta topaketaren ondorioz, Revista Música Sacro-Hispana aldizkaria sortu zen, mugimendua garatzeko, koordinatzeko eta hedatzeko orduan ezinbesteko tresna bihurtu zena. Aldizkari hori 1923ra arte argitaratu zen eta ekarpen handiak egin zituen: sustatzaileen arteko harreman-sare bat eraiki zuen, bataren zein bestearen obrak ezagutarazi zituen, musika hautatua eskaini zuen eta erreforma nola gauzatu behar zen azaldu zuen. Aldizkarian eliza-musikarekin zerikusia zuten gaiei buruzko eztabaida pizten zuten artikuluak (esate baterako, eliza-musika eta modernismoa bateragarriak ziren ala ez) jasotzen ziren eta, horrez gain, mugimenduarekin lotutako egile nagusien konposaketa ugari aurki zitezkeen: Aita Nemesio Otaño, Aita Donostia, Julio Valdés (Vicente Goicoechea ezagunaren iloba eta Hallerren ikaslea Ratisbonako eskolan), Iráizoz, Iruarrizaga, Mocoroa, Beobide, Guridi, Busca Sagastizabal, etab.\nValladoliden garatu zen 1907ko Kongresuaren ostean, beste bi egin ziren Sevillan (1908) eta Bartzelonan (1912). Azken horretan Zezilianismoaren Elkarte bat eratu zen eta Bartzelonako Gotzaintzaren Batzorde Zentsorea bultzatu zen. Batzorde horrek "Motu Proprioaren" irizpideak betetzen zituzten konposaketak onartzen zituen, tenpluetan interpretatu ahal izateko. Dena den, kongresu horietan adostutako ekimen gehienak ez ziren guztiz bete, alde batetik, mugimenduak antolaketa falta nabarmena zuelako eta, bestetik, eliztar fededun eta karguek ezarritako ohiturak babestu nahirik erresistentzia indartsua egiten zutelako. Mugimenduak une latzak bizi izan zituen, eratu berria zen Elkarte Zeziliarra ez zen behar bezala garatu eta azkenik desegin egin zen ekimen gehienak burutu gabe geratu zirelarik.\nHala ere, 20. hamarkadan mugimenduak indarra hartu zuen berriz ere, azken urteetan belaunaldi berriak sortu ostean. Klero gazteagoa ezarrita zaharrenei ezarritako erresistentzia gainditu egin zen eta erreforma parrokia gehienetara iritsi zen. Modu isolatuan eta etsai-giro bati aurre eginez lan egiten hasi ziren elizgizon eta organo-jotzaileak, orain, erantzukizuneko karguak betetzen zituzten eta, modu horretan, mugimendua berrabiarazi eta heda zezaketen. Aro berri horrek 1928an Gasteizen ospatu zen Eliz Musikaren IV Kongresu Nazionalarekin jo zuen goia. Bertan, hain kaltetua zegoen Elkarte Zeziliarrak indarra hartu zuen berriz ere. 1923an desagertutako Música Sacro-Hispana aldizkariak garatzen zuen lan itzela, neurri batean, Aita Iruarrizagak bultzatutako Tesoro Sacro-Musical aldizkariak hartu zuen bere gain.\nPenintsula Iberikoan zehar gertatu bezala, eliza-musikaren erreforma berrikuntza-mugimendu orokor baten barnean gauzatu zen gure lurraldean. Euskal musikako eta kulturako beste hainbat arlotan ere eragina izan zuelarik. XIX. mendeko azken hamarkadaz geroztik, industriaren loraldiarekin eta oparotasun ekonomikoarekin batera, "kulturaren berpiztea" eman zen Euskal Herrian, hirigunetan finkatutako burgesiak bultzatuta. Musikari dagokionez, honako hauek izan ziren berrikuntza horretako alderdi azpimarragarrienak: burgesiarekin lotutako musika-azpiegituren ezarpena, genero sinfoniko baten eta euskal opera baten sorrera, abertzaletasun musikalaren bultzada, koru-mugimenduaren eta banda herrikoien zabalkundea eta, azkenik, eliza-musikaren erreforma. Burgesiak bultzatuta, erakunde berriak eta musika-azpiegitura berriak agertzeari esker (elkarte filarmonikoen, orkestra sinfonikoen, musika-eskolen... sorrera) errepertorioa berritu egin zen eta Europako musika-korronte modernoak sartu ziren. Pixkanaka-pixkanaka belaunaldi berriek alde batera utzi zuten ordura arte nagusi izan zen italianismoaren estiloa, eta Europako joera berriak sartuz euskal musika berritzeko ahalegina egin zuten. Garai honetan taxutu zen musika nazionalaren proiektua (Pedrellek defendatutako musikaren abertzaletasunaren ildo beretik). Berezko musikaren sustraiak izan ziren proiektu horren abiapuntua (folklorea eta tradizio historikoa). Hala, berezko musika hori abiapuntutzat hartuz erromantizismoko musikaren tradizioko formak eta generokoak landu ziren, aldi berean, berezia eta unibertsala izango zen produktu bat sortzeko ahaleginean. XX. mende hasieratik euskal kulturaren berpizte horren ildotik hainbat ekimen gorpuztu ziren (jaialdiak, elkarteak, argitalpena, etab.). Ekimen horien xedea talde herrikoien bidez (bandak edo orfeoiak) hedatu zen errepertorio folkloriko bat aztertzea eta sustatzea zen, eta Europako musika-tradizioko bestelako forma landuago batzuez hornitzeko ere baliagarri izan zen (garai horretakoak dira genero sinfoniko bat eta euskal opera bat sortzeko ahaleginak). Halaber, koru-mugimenduaren eta musika-banden zabalkundeari esker, kulturaren bulkada hori barneratu zen klase herrikoienetan. Ilustrazioko idealei jarraiki, talde hauen asmoa herria ohitura onetan heztea, moralizatzea eta sozializatzea zen eta, horretarako, musika erabili zuten (gizakiaren heziketa eta izpirituaren gorapena gauzatzeko ezinbesteko tresnatzat jotzen zuten musika). Era berean, jardunbide horiek estu lotuta daude elkartegintza modernoaren espirituarekin. Hainbat talde profesional, politiko edo erlijiosoekin lotutako orfeoi eta banda ugariek egiten zuten musika, batasunerako eta kohesiorako tresna oso indartsua bilakatu zen, besteak beste, agerraldi publikoetan ereserkiak intonatzen aldarrikatzen zen espiritu kolektiboarentzat.\nEuskal Herriko errealitate sozial eta kulturaleko hainbat alderdi eraldatzen ari zen eta eliza-musika ezin zen aparte geratu. Sarritan, eliza-musikaren erreforma modernismoaren aurkako postulatuak aldarrikatzen zituen mugimendu atzerakoi gisa hauteman bada ere, kontrakoa ulertu beharko litzateke, hots, kulturako hainbat alderditan eragina duen erreformaren sustapenean parte hartzen duen mugimendu gisa. Horren adibide da intelektual nagusiak eta eliza-musikaren erreforma honetako aitzindari nagusiak, hain zuzen, elkarreraginean zeuden beste eremu askotan jazotako musikaren berrikuntzan topa ditzakegula (azpiegitura berriak, musikaren nazionalismoa edota koru-mugimendua sustatu zuten): Aita Donostia, Aita Nemesio Otaño, Guridi, etab. Mugimendu horretako ideiak eta jardunbideak aztertuz gero, zentzu horretan garatutako beste jarduera eta diskurtso batzuekin antzekotasun ugari dituztela ikusiko dugu. Haien garatzeko eta propaganda egiteko modua, esate baterako, elkartegintza modernoarekin estu lotuta zegoen, izan ere, beste mugimendu ideologiko batzuetan gertatzen den bezala, bertako "afiliatuak" kongresuetan elkartu eta eztabaidan aritzen ziren, eta prentsa baliatzen zuten antolatzeko eta doktrina zabaltzeko modu gisa.\nIdeiei eta helburuei dagokienez ere, antzekotasunak topa ditzakegu aldi berean garatutako musika berritzeko beste mugimendu batzuekin. Esate baterako, Italiako lirikarekin lotutako hizkuntza zaharkitua alboratu egiten zuten, musikaren nazionalismoa bultzatzen zuten edo historizismoaren alde egiten zuten. Musikaren testuinguruan, Italiako lirika eta bertatik eratorritako beste forma herrikoiago batzuk ziren nagusi. "Motu Proprio" delakoaren erreformak erabat zaharkitutzat jo zituen haiek eta lau puntu kardinal barneratu zituen. Lehenik eta behin, musikaren izaera musika profanoaren eta antzerkikoaren ikusgarritasunetik eta zalapartatik aldendu, eta baitaratzea eta debozioa sorraraziko zuen izpitu erlijioso batean murgildu behar zen. Bigarrenik, musika, gainera, bere funtziora atxiki behar zen, hau da, ekintza liturgikoa eta testu sakratuaren transmisioa eskaini behar zituen, gura ukitu sinple, baina txirotasunik eta hutsalkeriarik gabeaz hornituz. Hirugarrenik, musikak protagonismoa berreskuratu behar zuen eta aktiboki parte hartu behar zuen liturgian (etimologikoki liturgiak zerbitzu publiko esanahi du, beraz, herri guztiaren ekintza inplikatzen du), horretarako, kantua (korua) erabili behar zuen asanbladaren izaera komunitarioaren ikur modura. Azkenik, ezinbestekoa zen kristau-elkarte horren musika-tradizioa berreskuratzea eta babestea, kantu gregorianoaren, polifoniaren eta erlijiozko kantu herrikoiaren sustraietara itzuliz. Bere sinpletasuna eta izaera tradizionala (antzinatasunarekin lotua) zela medio, erreforma zaleen ustez gregorianoa espiritu herrikoia sortzeko tresna aproposa zen, horregatik, metodo eta edizio sinpleen bidez hedatu zuten. Gauza bera gertatu zen polifonia erlijiosoarekin. Azken horri izaera herrikoia ematen saiatu ziren, parrokietako koruek interpretatzeko moduko edizioen bidez. Halaber, erreformak euskarazko erlijio-kanta herrikoi eta sinpleen sorrera bultzatu zuen (haietako asko euskal melodia tradizionaletan oinarrituta eratu ziren), asanbladak intona zitzan. Horrek agerian uzten du, mugimendu horrek garai horretako musikaren nazionalismoaren ideiekin zuen lotura.\nMusikaren nazionalismoan gertatu bezala, erreformak erlijiozko musika birsortu nahi zuen, kanpoko tradizio batetik eratorritako beste genero batzuen kutsaduratik askatuz eta bere berezko funtsa berreskuratuz, horretarako, bere tradizio historikoko jatorrizko iturrietara jo zutelarik. Hala eta guztiz ere, asmo horrek herritarren babesa bazuen ere, jardunbide horiek erabat arraroak ziren eta ezarritako gustu eta ohiturekin talka egiten zuten. Fededunen komunitatearen arabera, beren parrokietako erlijio-ospakizunetan egunero entzun ohi zituzten opera eta areto giroak osatzen zuten tradizioa. Nazionalismoak jarduera folklorikoak berrindartu zituen moduan, erreformak, hein batean, herritarren artean, berrasmatutako tradizio bat ezartzea inplikatzen zuen. Ez zen tradizio bat berreskuratu behar, aitzitik, jarduera hauek pixkanaka sartuz eta asimilatuz eraiki egin behar zen tradizioa. Eta tradizioa berrasmatu ahal izateko, erlijio-komunitateari eta herritarrei berreziketa bat eman behar zitzaien. Ezinbestekoa zen koru-elkarteak (orfeoiek polifonia erlijiosoa hedatzen kolaboratu zuten zorrotz), musika-kaperak, parrokietako koruak eta gustu herrikoiak prestatzea, errepertorio berri hori berezkotzat baitara zezaten. Era berean, lehiaketek eta sariketek (euskal nazionalismoaren zabalkundean ere topatzen dugu baliabide hori) ere erreformaren espiritua hedatzen eta herrikoitzen lagundu zuten. Ikusten dugun moduan, eliza-musikaren erreformak fededunen masa herrikoia bateratzeko eta berriro hezteko proiektu bat inplikatzen zuen, hori dela-eta, estu lotuta egon zen koru-mugimenduarekin.\nMusikaren ikuspegitik, "Motu proprio" delakoaren erreforma apurka ezartzeak, beste testuinguru batzuetan gertatu bezala, Italiako lirikarekin lotutako musika-hizkuntza zaharkitua alboratzea eta garai horretan Europan garatzen ari ziren musikaren bilakaerazko joera berrietara zabaltzea suposatu zuen. Alderdi hori argi geratzen da, erreformak organo hispaniko zaharraren ordez organo erromantiko berria ezartzeko egin zuen ahaleginean (ondorioz, Frantziako organo-eskola modernoaren eragina zuen estilo berri bat sartu zelarik). Bestalde, zezilianismoaren korronteetako ideia zorrotzen sarrera, sarritan, erabat modernismoaren aurkakoak ziren jarduera kontserbadore eta historizistak ezartzearekin lotu da. Lagasak (2006) proposatzen duen moduan, baieztapen horretan xehetasun bat egin beharko litzateke, eta "Motu Proprio" delakoarekin lotutako musika-estiloa historizismo modernoaren barnean kokatu beharko litzateke. Berez, iraganeko estilo eta formetara itzultzea, beste joera garaikide askok partekatu zuten (neoklasizismoak, kasu) musikari buruzko ikuspegia izan zen. Joera horietan, iraganeko estiloak berreskuratzea dagoeneko gainbeheran zegoen erromantizismoaren ondorengo hizkuntza gainditzeko eta tradizioari kutsu moderno eta garaikidea emanez bide berrietara zabaltzeko modu gisa hautematen zen. Gauza bera esan daiteke erreformak babesten zituen musikari buruzko ideiei buruz. Ideia horiek tradizioarekiko begirunearen eta joera moderno berriak eta, are, abangoardistak asimilatzearen arteko oreka finkatzen zuten. Horren erakusle dira, erreformaren eta modernismoaren arteko harremanari buruz garatu ziren eztabaida ugariak.\nHasiera batean, erreforma mesfidati azaldu zen musika-hizkuntza modernoari zerion kromatismo bereziaren aurrean. Hala, esate baterako, Revista Música Sacro-Hispana aldizkariko lehen artikuluetan, baliabide modernisten arriskuari buruz ohartarazten zen, tradizioa baliogabetu eta musika arraro eta deigarria sortzen zutela leporatuz, haien ustez, arreta galtzea eta fededunak nahastea eragiten zutelarik. Mesfidantza horren eraginez musikagile asko zezilianismoaren imitazio eskas batekin konformatu ziren, zaporerik gabeko erlijio-lana garatu zelarik. Hain zuzen, antzinako polifoniaren imitazio estandarizatua zen zezilianismoko egileen konposaketa askoren ezaugarria, tonu-obretan aierupen modala erakusten zutelarik. 1912ko Kongresuan, Aita Otañok konposaketa hauetako askoren monotonia eta bizitasunik eza erakutsi zuen, eta debozioa sorraraziko zuen musika originala, zintzoa eta adierazkorra berreskuratzeko beharra adierazi zuen. Ondorioz, erreformaren aitzindariak musika erabat garaikidearen alde agertu ziren, baliabide berritzailez hornitzen zena eta gregorianoa eta antzinako polifoniaren ereduetan oinarritzen zena (eta ez imitazioan). Kromatismoa erlijio-konposaketei arima emango zion baliabide adierazkor modura erabil zitekeen, itxurakeria arriskutsuak eragin zitzaketen gehiegikerietan jauzi gabe. Hizkuntza modernoaren aldeko joerak areagotu egin ziren 20. hamarkadatik aurrera. Horren isla dira Tesoro Sacro Musical aldizkarian argitaratutako artikulu ugariak. Bertan, edertasun egokia zuten baina inspiraziorik ez zuten lanak ukatu egiten ziren eta konposaketa-teknika modernoen alde egiten zen. Musikagile batzuk hizkuntza modernoagoen aldeko apustua egin zuten, teknika inpresionistak eta, are, nolabaiteko atonaltasuna ere erabiliz. Beste batzuk, aldiz, Aita Otañok defendatutako modernismoaren eta tradizioaren arteko orekan oinarritzen zen estiloa mantendu zuten bizitza guztian zehar. Baliabide eta hizkuntza modernoak hartzeaz gain, erreformak euskal folklorea ere baliatu zuen inspirazio-iturri modura, bereziki, euskarazko erlijio-kanta herrikoiei dagokienean.\nPio X.ak bultzatutako erreforma-mugimenduari amaiera eman zitzaion 1963an, musika sakratuari eskainitako 6. kapituluarekin "Sacrosanctum Concilium" delako Kontzilio-Konstituzioa aldarrikatu zenean, eta 1967an "Musicam Sacram" Liturgiazko Kongregazioaren Instrukzioa aldarrikatu zenean. II. Vatikanoak tenpluetan interpretatu beharreko konposaketen irizpideak aldatu egin zituen erabat, testuinguruan (bai jatorriz folklore tradizionalekoak izanik, bai egungo mass media testuingurutik eratorriak izanik) ageri zen genero, musika-estilo edo instrumentu orori sarbide emanez, modu horretan, liturgian fededunen ahalik eta partaidetza osoena eta aktiboena sustatzeko asmoz.


Eskolak biltzen duena | Gizartea | Berria\nEskolak biltzen duena\nGeneroaren, hizkuntzaren, klasearen eta jatorriaren gurutzaketa eskoletan nola gertatzen den aztertu du Amelia Barquinek, UEUko ikastaro batean. Ikastetxearen bueltan, hezkuntza sistemaren aldaketa beharra, euskararen eragina eta faktore sozioekonomikoen baldintzatzea izan ditu hizpide.\nUme batzuk, jolastokian, artxiboko irudi batean. LANDER F ERNANDEZ ARROIABE / ARGAZKI PRESS Tamaina handiagoan ikusi\nIrati Saizar Artola -\n2017ko uztailak 15 - Usurbil\nGeneroa, hizkuntza, klasea eta jatorria non gurutzatzen diren pentsatzean, eskola hitza etorri zitzaion burura Amelia Barquin Huheziko irakasleari, atzo Usurbilen (Gipuzkoa) UEUk, Jakin-ek eta udalak gaiari buruz antolatutako ikastaroan. «Lau elementu horiek eskolaren enkarguak dira; planak egiten dira horien inguruan —berdintasunarena, euskararena, kulturartekotasunarena—, eta irakasleak prestatu egiten dituzte».\nTrebatu gabe dagoena, ordea, gizartea da: «Oraindik ez da berdinzalea, ez da euskalduna, ezta kulturartekoa ere. Eskolak laguntzeko tresna izan behar du, baina ezin ditu enkargu guztiak bakarrik egin». Barquinen arabera, eskola «aniztasunaren eta parekotasunik ezaren lekua» da, desberdinkeriarena. Hori guztia ikastetxeetan kudeatu behar dela dio, eta, aldi berean, ikasleak prestatu behar direla bizitzarako, «mundu justuago baten alde jokatzeko».\nKontua gehiago korapilatzen da atzerriko ikasleak eskola batean hasten direnean: «Azken hamabost urteetan jende asko etorri da kanpotik, eta hemengoen mesfidantzak, kezkak sortu dira. Generoarena da kezka nagusia: zapiaren gaia dago izozmendiaren puntan, baina onena da denen patriarkatuak eskoletan lantzea». Generoa aipatzean, eskoletako jolastokien adibideari heldu dio: «Patioa beti futbol zelai bat da, eta, patioa handia bada, bi edo hiru zelai izango dira; orain hasi dira puntu hori lantzen».\nOrokorrean, hezkuntza sistemak bildu beharko lituzke dimentsio guztiak: «Berdintasunaren aldeko eta genero bortizkeriaren kontrako diskurtsoak oso hedatuta daude hezkuntza sisteman; baina aniztasunaren gaia ez da eskolara heldu, ezta diskurtso moduan ere». LGTBI komunitateak ere ez du eskolan lekurik eta, Barquinen ustez, generoaren eraikuntza eta binarismoa ez dira zalantzan ere jartzen.\nGaiari euskararen dimentsioa gehitzean dago beste koska. Datuei erreparatuta, gogoratu du atzerritik datozen ikasleen erdiak D ereduan daudela, eskola publikoetan. Hortik kezka: «Euskara identitate ikur moduan duten ikastetxeek dei egiten al diete atzerritarrei? Kanpotik datozenak nahi ez diren ikasleak dira. Ez ditzagun ahaztu gizarteko aporofobia eta klasismoa». Ildo horretan, erantsi du A ereduko ikastetxeek eta eskola erlijiosoek hartzen dituztela hobekien ikasle horiek: «Ongi etorriak dira, ikaslerik gabe geratzen ari baitziren».\nDirua ere, arazo\nKontua gehiago zailtzen da itunpeko ikastetxeetako kuotak kontuan hartzen badira: «Geruza oso bat kanpoan geratzen da; pobreak eskola horietatik at geratuko dira; hor sailkapen ekonomiko argia dago». Hortik klasea ere. Ekonomiak zerikusi zuzena du, adibidez, aisialdiarekin: «Klase arrakala handitzeko momentu bat da: ordaindu ahal duena pianora eta ingelesera joango da; ezin duena inora ere ez». Ikasleen emaitzak ere baliabide ekonomikoen araberakoak direla gehitu du: «Lotura dago familiako egoera sozioekonomikoaren eta eskolako emaitzen artean; atzerritar asko emaitza baxuetan daude».\nIldo horretan, Barquinek ohartarazi du hezkuntza sistema ez dagoela klasearen dimentsioarekin kezkatuta: «Ez da eskolaren enkargua, desberdintasunik naturalizatuena da; onartu egiten da, eta ez da zalantzan jartzen, ezta eskolan ere».\nDimentsio horiei guztiei buruz hitz egitean, ikastaro osoan hain presente egon den pribilegio hitzari erreferentzia egin dio Barquinek ere: «Ni bezalako emakumeok —feminista, zuri eta erdiko klasekook—, eta pribilegio honetatik, ez dakit aukerarik daukagun besteez hitz egiteko; agian, haiei eman behar genieke hitza».


Beasaingo Txilibutxof taldeak asteburu pasa antolatu du Beizamara - Goierriko Hitza : Goierriko Hitza\nIazko Beizamako egonaldia. Argazkia: Txilibutxof.\nIkasturte amaierako eta udako oporrei ongi etorria emateko, ekainaren 28tik 30era asteburu pasa antolatu du Beasaingo Txilibutxof aisialdi taldeak. Beizamako Legarrategi baserrira joango dira, LH 6. mailako eta DBHko gazteak. Ekainaren 25era arteko epea dago izena emateko, txilibutxof.blogspot.com webguneko formularioa beteta. 20 balio du asteburuko irteerak (egunean bertan ordainduko da).