kritiken hemeroteka » Kolore askotako zeppelinak gure literaturan\n« Umore marxista | Tradiziozko historiak »\nKolore askotako zeppelinak gure literaturan Lutxo Egia / Deia, 2001-07-06\nLucasi ebaketa bat egin diote ospitalean. Ebaketa ez da gaizki atera baina gizona burua galtzen hasi da. Une horretantxe azaldu dira bizitzaren alderdi erreal eta surrealistak. Une horretantxe barneratu da heriotza bizitzaren gelara. Une horretantxe Julio Cortazar eta Juan Rulfo. Une horretantxe Unai Elorriaga.\nGarcia Marquezen ustez, magikoa den oro eguneroko errealitatean sortzen da. SPrako tranbia eleberriak errealitatea islatzen du Lucas zaharraren mundutik abiaturik. Mundu ttikia bezain berezi eta mamitsua da Lucasena. Biziek (María, haren arreba; Marcos, pisukide gazte mukerra; Roma, Marcosen laguna; Don Rodrigo, etxeko sits bat; Shisha Pangma mendia; kuku-erlojua eta Angel anaia zenaren bastoia…) eta hildakoek (Rosa, haren emaztea; Matias, tranbia-gidaria; Angel; tranbia…) nahasmahas agertzen dira hartan.\nUnai Elorriagak, liburua aurkeztean, gorago aipatutako errealismo magikoaren maisu bien eragina nabarmendu zuen. Hura ukaezina da, bistan dago. Imagina dezakegu narrazioaren nolabaiteko desegituraketak (linealtasuna erabat apurtu gabe) Rayuela-tik edaten duela eta bakarrizketa edo gogoetek, berriz, Pedro Paramo-tik. Baina, eraginak eragin, liburua ez da, inondik ere, nortasunik gabekoa. Egiturari dagokionez, esateko, idazleak hirugarren pertsona eta iragana aukeratzen ditu narraziorako, kontaketarako, istoriorako; pertsonaien gogoetak azaltzeko, aldiz, lehen pertsona eta orainaldia. Baina gogoetak ez dira bakarrizketa hutsak. Ipuin modukoak dira, narrazioaren barrura bildurik, neurri handi batean modu autonomoan funtziona dezaketenak. Bakoitzak bere izena (Mariaren ipuina, Lucasen ariketa, Matiasen gatuna…) eta bere izara du.\nSPrako tranbia eleberria istorio zoragarria da, hasi eta bukatu arte irakurriko duguna seguraski, Lucasen etxeko sofaulkian iltzaturik, mugitzeko batere gogorik gabe. Baina liburua haren erotze gozoa baino gehiago da. Liburua lerro guztietara zabaltzen den ironia eta umorea baino gehiago ere bada. Liburua berbetan sumatzen den jolasa baino gehiago ere bada.\nLiburua oso tonu poetikoan narraturik dago, nik uste. Paragrafo bakoitzean bada zer gozatu, zer dastatu, zer irakurri berriro. Hitza ederra da liburu honetan, ederra bezain eskuragarria.


Iruzurgilearen sindromea | begiradak | GAUR8 - mila leiho zabalik\nGaur egungo gizartean perfektuak, eraginkorrak, zoriontsuak eta enpatikoak izatera bultzatzen gaituzte eta, batzuetan, eskatzen zaigu ahalik eta gaitasun gehien izatea, eta horrek, azkenean, presioz eta frustrazioz beteriko bizitza batera garamatza. Horrek, gainera, pertsona asko ezgai sentitzera bultzatzen ditu, nahikoa ez direlakoan. Are gehiago, inguruneak ezartzen dituen eskakizunak alde batera utzita, pertsona askok etengabe sentitzen dute ez direla besteek eta beren buruek esperotako mailara iristen.\nBaina, zer esan nahi du nahikoa ez izateak? Nahikoa ez direla sentitzen dutenek beren bizitzako esparru batean senti dezakete, hainbat eremutan, edo denetan. Hala ere, eskuarki, sentimendua etengabe bizi-esparru gehienetan agertzen da. Horrela, sentsazio horrek norbanakoaren portaera mugatzen du. Adibidez, nahikoa ez dela uste duen pertsona batek bere iritziak ez duela baliorik edo litekeena oker egotea dela pentsatuko du, eta, beraz, bere iritzia gutxiagotan emango du. Edo, bestela, ez du izango, edo ez du bere helburuen alde borrokatuko, horiek lortzeko trebetasunak falta zaizkiola usteko baitu. Hori izebergaren punta besterik ez da.\nNahikoa ez dela sinesteari dagokionez, “iruzurgilearen sindromea” izeneko fenomeno psikologikoa dago. Pertsonok iruzurgile gisa agerian geratzeko beldurrarekin bizi dira. Hau da, zenbait lorpen eskuratuagatik, zorionekoak izan direla edo kontzidentzia hutsa izan dela uste dute, edota beste batzuei dituztenak baino gaitasun handiagoak dituztela sinestaraziz lortu dituztela lorpenok. Finean, zerbait lortzeko bezain onak ez direla uste dute eta gainontzekoak horretaz konturatuko diren beldur dira. Hausnarketa pozoitsua da, eta, ondorioz, pertsonok ez dute arrakastaz gozatzen; izan ere, kezkatuago eta beldurtuago daude besteek benetan iruzur egin dutela jakingo ote duten.\nDatu zehatzik ez badago ere, kalkulatzen da hamar lagunetik zazpik jasan dutela iruzurgilearen sindromea, batez ere, lan esparruan. Hala ere, sufritzen dutenek, beren zirkuluan horrela sentitzen diren bakarrak direla uste dute. Profesional askok sentitzen dute, ordea, batez ere emakumeek, adibidez lanpostu jakin bat edo lan-helburu bat lortzen dutenean.\nBeraz, iruzurgilearen sindromea gainditzeko lehen urratsa geure buruarengan sinestea da. Horretarako, gure burua ezagutzea ezinbestekoa da: zer eman dezakegun eta gure mugak non dauden jakitea. Hortik aurrera gutaz fidatu beharko gara, jakinik askotan huts egingo dugula. Arrakastak eta lorpenak onartzen eta gozatzen hastea ere behar-beharrezkoa da, eskuratutakoa ez minimizatzea. Zuk ez baduzu egiten duzunagatik zure burua baloratzen, zaila da besteek egitea. Laudorio bat jasotzen duzun bakoitzean, atsegin hartzeko eta etorkizunerako motibazio eta indargarri izateko izan dadila.\nHorregatik, garrantzitsua da nork bere burua maitatzen ikastea, besteek bezala gure segurtasun ezak ditugula ulertzea, baina horiek ez dutela gure balio pertsonala zehazten. Azken finean, batzuetan akatsak egiten baditugu ere, asebetetzea eta ikastea gure baitan daude, eta hori da norberaren ongizatearen gakoa. •


2017/08/02 Santi, Zuto, Aitor, Martin U.\nUztailaren 15ean amaitu gabe utzi gendun eskalada osatzera joan gara Burrutxuganeko lezera; ezer interesgarririk aurkitzeko esperantza gutxirekin, baina ilusio handiz. Tximinitik eskalatzen hasi eta goitik - behera datorren ranparen ezkerrean egindako bi reunio pasa ostean sala txiki batera heldu gara. Horrekin nahiko ez, eta sala txiki honetatik handiago batera doan lehio bat ikusi dogu. Hain geneukan goizean eskaladak gorago jarraituko zuen esperantza gutxi ze taladroa bateria bakarraz eraman dogu oraingoan. Errore makala. Sala bien arteko ranpa mazuarekin mailak eginda igo behar izan dogu. Goiko sala nahiko bolumen handikoa da, formazio eder batzuekin, eta bi arrakala bertikal dagoz leizearen sarrerarantza begira.\nUste bakoan, Burrutxuganeko leziak bi sala barri oparitu dozkuz gure ahaleginaren saritzat. Ea aurrerantzean Atxarreko beste zuloak be bardine eitten dozkuen.


Udalak lau langabetu kontratatuko ditu, balio anitzeko peoi lanetarako\nBerriak Udalak lau langabetu kontratatuko ditu, balio anitzeko peoi lanetarako\n2013/10/02, Asteazkena - 10:34\nAzkoitiko Udalak langabezian dauden lau herritar kontratauko ditu, balio anitzeko peoi lanetan aritzeko. Bost hilabeterako kontratatuko ditu eta epe horretan lanaldi osoan arituko dira langileak, Udalaren ohiko ordutegian Honako baldintzak bete beharko dira lanpostu horietako hautagai izateko: Lanbiden izena emanda egotea, azken sei hilabeteetan Azkoitian erroldatuta egotea, 16 urte beteta izatea, gutxienez eskola graduatua edukitzea eta B mailako gidabaimena edukitzea. Langile horiek aukeratzeko prozesua gaur zabaldu da, eta interesa dutenek urriaren 18a baino lehen eman beharko dute izena Udaleko Erregistro Orokorrean. Lan eskaintzaren oinarriak hemen dituzue eta baita eskaera orria ere.\nGipuzkoako Foru Aldundiak udaletan enplegua bultzatzeko programa bat jarri zuen martxan uztailean, eta programa horren barruan egingo dira kontratazio horiek. Azkoitiko Udalak programa horretan sartzeko akordioa lortu zuen Diputazioarekin, eta horri esker eskaini ahalko ditu lau lanpostuak.


Haur txiki eta umeentzako Hippos ur usaineztatua - Mercadona\nEtxeko txikienentzat, Hippos ur usaineztatua\nHippos Ur Usaineztatua haur txikiak zein umeak lurrintzeko bikaina da.\nBizitzaren hasierako urratsak ematen dituzten garaian, funtsezkoa da mundu sentsorialaren inguruko alde guztiak zaintzea. Eta garrantzi berezia dute hor usainek eta usaimenaren zentzumenak, hain zuzen ere.\nJaio berriak direnetik hasten dute haurrek beren usaimenezko memoria garatzen, inguruarekiko lotura atsegina sortzeko berebiziko elementua.\nHippos Ur Usaineztatua, lore-notadun aroma delikatua zure haurrarentzat\nHippos ur usaineztatuaren lore-notadun aroma delikatua ezin hobea da haurrak usain eta zentzumenezko lotura bizigarriak ezar ditzan inguruan duenarekin.\nEgunero erabiltzeko moduko formula du, dermatologia eta pediatriazko kontrolpetan egizatatua. 12 urte bete bitarteko haur txiki eta umeentzako egokia da.\n100 ml-ko edukiontzi gardenean aurkezten da, eta 36 hilabeteko balio-bizitza dauka (12 hilabetekoa, behin zabaldu denean). Toki fresko eta lehorrean gorde behar da.\nHippos Ur Usaineztatua nola erabili\nNahikoa da zure haur txiki edo umearen arropetan Hippos Ur Usaineztatu pixka bat lainoztatzea paseatzera irten aurretik.\nOhartarazpena: Alkohola duenez, ez da komeni azal narritatuaren gainean ematea. Haurtxoaren arropetan erabiltzea gomendatzen da. Begiekiko kontaktua saihestu.\nSalerosgai hau merkaturatzean, jatorri espainiarreko produktuekin duen konpromisoa indartzen du Mercadonak, Alacanteko Hippos Baby Care, S.L. enpresak ekoizten baitu Hippos ur usaineztatua, bere ildo kosmetiko-pediatrikoaren barruan.\nHippos ur usaineztatuari esker, erabateko freskotasun eta ongizate sentsazioa izango du zure haurrak uneoro. Mundu sentsorial magiko batera eramango zaituzte bere lore-notadun aromak!\nFamilia guztiarentzako snack berri bat aurki dezakezu orain Mercadonan. Zerealak, eztia, hartziduraren ondoren pasteurizatutako jogurta, eta… hartzeko prest! Horixe duzu Hacendado Zereal eta Eztidun Go-Lácteo berriaren formula originala.\nTranspirazioaren Kontrako Deliplus Desodorante berriak.\nDeliplus Erabili eta Botatzeko Bainujantziak, udarako aliatu bikainak


Pertsona bat ezgai zibiltzat jotzea | Consumer\nPertsona bat ezgai zibiltzat jotzea\nJarduteko gaitasuna murrizten denez, epaile batek bakarrik har dezake neurri hori, legeak ezarritako arrazoiengatik.\nIrudia: Jason Morrison\nGaixotasun fisiko edo psikiko iraunkor batzuk direla eta, pertsona batek ezin du bere kabuz gobernatu, eta bere, bere ondarearen eta gainerakoen kaltetan jarduteko arriskua du. Hiru babes-figura daude: tutoretza, kuradoretza (edo ezgaitasun partziala) eta defendatzaile judiziala. Baina ezintasun zibilaren adierazpenak, gaixoaren mesederako bada ere, jarduteko gaitasuna murrizten du. Norbaitek egoera hori aprobetxa ez dezan, epaile batek bakarrik onar dezake neurri hori, legeak ezarritako arrazoiengatik.\nBizitzan zehar erabaki asko hartu behar dira, eta, jaio aurretik ere eskubideen titularra den arren, ez da adin nagusitasunera arte norberaren gaiak gobernatzeko gaitasuna. Hala ere, pertsona guztiek ez dute horretarako gaitasunik. Bereziki, buruko gaixotasunek edo zahartzaroko dementziak eragindakoak. Espainiako Neurologia Elkartearen arabera, Sitges 2009 txostenean, garapen intelektualean atzerapen batek edo morbo-prozesu batek muga dezake, modu iragankorrean edo iraunkorrean. Ezintasuna begi-bistakoa denean, epaileak esku hartu behar du. Badira legezko prozedurak, hala nola ezgaitasun judiziala, senideek sustatua, ukitua zaintzeko tutore edo sendatzaile bat izendatzeko, baina neurri hori ez da beti egokiena, eta, beraz, neurri partzialaren alde egiten da, ekintza zehatzetarako neurrira.\nZer gaixotasunek eragiten dute ezintasuna?\nPertsona bati bere kabuz gobernatzea galarazten dioten patologia guztiak. Gaitz fisikoak edo psikikoak izan daitezke, baina beti iraunkorrak. Kode Zibilak (lege-figura hau arautzen duen araudia) ez ditu aipatzen gaixotasun zehatzak, baina gaixotasun horiek ezagutzari eta borondateari eragin behar diote.\nZertan datza ezgaitasuna?\nAlderdi batek edo Ministerio Fiskalak eskatutako prozedura judiziala da. Eskaera edo demanda bat aurkeztu behar da, eta, horren ondoren, legeak ezarritako izapide batzuk bete behar dira, eta proben azterketa sakona egin. Prozesua amaitu ondoren, epaile batek pertsona bat bere onurarako ez dela gai deklara dezake. Hala balitz, jarduteko gaitasunetik erabat kentzen zaio (oso gutxitan modu partzialean). Tutore edo sendatzaile bat izendatzea, kasuan kasu.\nZer da jarduteko gaitasuna?\nBi gaitasun mota daude: gaitasun juridikoa eta jarduteko gaitasuna.\nLehena bizitza osoari datxekio, adina, osasun egoera edo bestelako gorabeherak alde batera utzita. Eskubideen eta betebeharren titularra izatea dakar.\nEskubide eta betebehar horiek gauzatzeko plus bat behar da, jarduteko gaitasuna. Adin-nagusitasunarekin lortzen da, 18 urte baino lehen guraso-agintea duten gurasoek jarduten baitute adingabeen alde. Bakarrik, hauek ezin dute jabetza bat eskuratu, herentzia bat onartu edo lokal bat errentan eman. Adin horretatik aurrera, egintza juridikoak egiteko eskumena du, horretarako gaitasuna duela uste baita. Kontzientzia, adimena eta borondatea behar dira. Nahikoa mailatan ez badaude, legeak behartzen du horiek egiteko gaitasuna aldi batez edo mugarik gabe bertan behera uztera, gaixoaren onerako eta ahalik eta modu murriztaileenean.\nNola frogatzen da ezintasuna?\nProba ugari egin behar dira ezgaitzea ahalbidetuko duen txostena eman aurretik.\nHasieran, senideen entzunaldiarekin. Epaile batek hurbileko hiru senideri galdetzen die ahaidetasun harremanaren, gaixoaren urritasunaren eta prozedurarekin ados dauden. Ezgaitasuna eskatzen zaion pertsonari ere egiten zaio azterketa, eta letratuak harekin hitz egingo du irizpide objektibo bat izateko. Gainera, psikiatriako edo neurologiako espezialista baten proba dokumental osagarriak eta azterketa medikoa behar dira txosten bat egin aurretik.\nZer ondorio ditu eragindako pertsonak?\nEpai judizialak ezgaitasun egoera egiaztatzen du. Epaileak erabaki behar du zein egintza zehatz egin ditzakeen berak bakarrik eta zein ez. Azken horietarako, berarekin doan hirugarren baten esku-hartzea beharko da.\nZergatik komeni da kaltetua ezgaitzea?\nAdinez nagusi guztiek erantzukizun zibil eta penal osoa dute beren egintzen gainean. Baina ulermena mugatuta baldin badago, errazagoa da engainatzea edo bere kaltean ekintzak egitea, adibidez, jabetza merkeagoa saltzea. Ezgaitasunak zentzu positiboa du, bere gaitasunak murriztuta dituztenei tutoreen edo sendatzaileen bidez jarduteko aukera ematen baitie.\nKode Zibilak ezgaitasuna sustatzera behartzen ditu afektatua zaintzapean duten senideak eta pertsonak. Egiten ez badute, erantzule solidarioak izan daitezke eragindako kalte-galeren ordainetan.\nPertsona ezgaiak, geroago, egoera berriengatik, hobera egiten badu, beste prozedura bat eska daiteke. Aurrekoa indarrik gabe utzi edo ezgaitzearen baldintzak aldatzen ahalko dira.\nGurasoek eskatu behar dute?\nHurbileko senideek eska dezakete. Kode Zibilaren arabera, ezkontidea edo izatezko antzeko egoeran dagoena, gaixoaren ondorengoak, aurrekoak edo anai-arrebak. Fiskaltzak ere egin dezake. Edozein pertsona joan daiteke erakunde honetara eta ustezko ezgai baten egoeraren berri eman, bai eta ezgaitasuna eragin edo aholkatzen ahal duten egitateen berri ere. Beren karguengatik ezgaitzeko arrazoiren bat ezagutzen duten agintari eta funtzionario publikoek ministerio horri jakinarazi beharko diote.\nGurasoen kasuan, eragindako seme edo alaba baten etorkizuna aurreikusita, adin nagusira arte itxaron behar al dute?\nLegeak adingabeak ezgaitzeko aukera ematen du, 18 urte bete ondoren haien gaixotasunak jarraituko duela aurreikusten denean. Kasu horietan, gainera, itxaron beharrik ez izatea da egokiena. Baina guraso-agintea duten gurasoek bakarrik eska dezakete.\nZein dira tutorearen betebeharrak?\nTutoreak arduraz jokatu behar du beti, ezgaiaren alde.\nTutoretzapeko ondasunen inbentarioa egin eta epaileari aurkeztea. Hark erabaki dezake dirua, baloreak edo bitxiak gordailuan uztea, eta ez tutorearen esku.\nTutoretzapekoa zaintzea eta, bereziki, jakiak ematea, prestakuntza integralarekin heztea, bere gaitasuna eskuratzea edo berreskuratzea sustatzea eta gizartean hobeki txertatzea, epaileari urtero ezgaiaren egoeraren berri ematea eta bere administrazioaren kontuak ematea.\nEzgaiaren ondarearen legezko administratzaile gisa, arduraz jokatu behar du beti, bere tutoretzapean.\nEzgaituaren legezko ordezkaria da, baina badira ohiz kanpoko egintzak, baimen judiziala behar dutenak: tutoretzapekoa osasun mentaleko zentro batean sartzea, edo hezkuntza edo prestakuntza bereziko zentro batean sartzea, ondasun higiezinak eta balore higigarriak saldu edo zergapetzea, eskubideei uko egitea, edozein jaraunspen inbentario-onurarik gabe onartzea, aparteko gastuak egitea, sei urtetik gorako errentamendu-ondasunak lagatzea edo dirua maileguan ematea.\nNor izan daiteke tutorea?\nLegeak lehentasunezko ordena ezartzen du hura izendatzeko: tutorearekin bizi den ezkontidea, gurasoak, testamentuan gurasoek izendatutako pertsona edo pertsonak, ondorengoak, aurrekoak edo epaileak izendatzen duen anaia. Horrek ordena alda dezake ezinduaren mesedetan.\nIrabazi asmorik ez duten pertsona juridikoak ere izan daitezke, haien helburuen artean adingabeen eta ezgaien babesa dutenak. Gaixoak 18 urte ez baditu, ez da tutore izendatzen, guraso-ahala birgaitzen da.\nKode Zibilak tutore izan ezin direnak ere ezartzen ditu:\nGuraso-ahalaren edo zaintza- eta hezkuntza-eskubideen erabileran, ebazpen judizialaren bidez, gabetuta edo gabetuta daudenak.\nLegez aurreko tutoretza batetik kendu direnak.\nEdozein zigor askatasun-gabetzailera kondenatuak, kondena betetzen duten bitartean.\nEdozein deliturengatik kondenatutakoak, tutoretza ez dutela ongi eginen pentsarazten dutenak.\nEgitatezko erabateko ezintasuna duten pertsonak.\nAdingabearekin edo ezinduarekin ageriko etsaitasuna dutenak\nPortaera txarreko pertsonak edo bizitzeko modu ezagunik ez dutenak.\nAdingabearekin edo ezinduarekin interes gatazka handiak dituztenak, berarekin auzia edo egoera zibilaren edo ondasunen titulartasunaren gaineko jarduketak mantentzen dituztenak edo zor zaizkion kopuru handiak zor dizkiotenak.\nPorrot egin dutenak eta konkurtsatu birgaitu gabeak, tutoretza pertsonarena denean izan ezik.\nGurasoek beren testamentu-xedapenetan edo notario-agirian berariaz baztertutakoak, salbu eta epaileak, arrazoiak direla medio, kontrakoa uste badu.\nTutorearen kargua nahitaezkoa da?\nKargua utzietsi egin daiteke adina, gaixotasuna, lan pertsonal edo profesionalak direla eta, edo loturarik ez izateagatik, besteak beste. Pertsona juridikoek ez dute eskubide hori erabiliko behar adina baliabide ez dutenean.\nZer alde dago sendatzailearekin?\nKuradoretza ezgaitasun partzialaren kasuan ezartzen da, norberaren aferen gobernua -nahiz eta gutxi- gordetzen denean. Sendatzailearen eginkizuna da ezgaiari laguntzea epaiak adierazitako egintzetan. Ondasunak administratzeko edo tratamendu medikoaren jarraipenean laguntza emateko izan daiteke. Ez du ordezkatzen gaixoa legezko gaietan.\nEzgaiaren gurasoak hiltzen direnean, ohikoa da familiak ezgaitasuna eskatzea. Gurasoek bizi direla eskatu behar dute (gaixoaren 14 eta 18 urte bitartean), eta testamentu bat egin behar dute tutore izendatzeko.\nGurasoak hiltzen badira eta senideek tutoretza beren gain hartu ezin badute, edo nahi ez badute, pertsona juridikoek (elkarteak, tutoretza-fundazioak, etab.) aukera dute. tutore kargua dutenak.\nMinusbaliotasunaren kalifikazio administratiboa ez da babes mekanismo bat. Prestazio ekonomikoak nork jaso behar dituen erabakitzeko bakarrik balio du.\ngaitasun incapacitación-eu jarduteko gaitasun juez-eu zibil


Aliziaren ispilua urratu\n2019ko ekainaren 19a, asteazkena | Ordua Euskal Herrian 03:44:06\nPlaymobil eta Planeta de Agostinik Historiaren abentura panpina bilduma plazaratu zuten: 74 figura historikoak, guzti-guztiak, gizonezkoak ziren. Albistea hedatu eta internet bidez jasotako sinadura eta kexen presioari erantzun behar izan zieten bi enpresek, emakumezkoen figurak gehituko zituztela aginduz. Pikara-ko facebook orrialdean guztion artean zerrenda bat egitea proposatu genuen, eta izen pila bat bota genuen: Ada Lovelace, Mary Shelley, Rosalind Franklin, Emma Goldman, Lesbosko Safo, Mary Wollstonecraft, Gougeseko Olimpia, Miletoko Aspasia, Hildegarda Bingen, Jane Austen...\nSandra Álvarez, Negra cubana blogaren egileak komentario bat utzi zuen horren harian: “Orain zenbatu zenbat emakume txuri aipatu dituzuen eta zein presentzia eskasa daukagun emakume beltz eta indigenek zuen hautaketan”. Egia borobila, apenas Angela Davis, Rigoberta Menchú eta Wangari Matai zeuden zerrenda inprobisatu horretan.\nAurreko artikuluan “burkini” delakoaren polemikan erortzeaz damutu nintzela kontatu nizuen eta hortik abiatuz, feminismo deskolonialaren beharraz apur bat aritu nintzen. María Reimóndez itzultzaile eta aktibista galegoaren Rachar o espello de Alicia: por un feminismo decolonial artikulua argitaratu dugu Pikara-n. Hain ondo eta sakon azaltzen duenez behar hori, bere hausnarketak ekarri nahi dizkizuet. Alizia herrialde miresgarrian ipuinaren metafora erabiltzen du, mendebaldeko feministok beste testuinguruetako emakumeengana hurbiltzeko dugun era kritikatzeko: “Bera, Alizia, erraldoia eta egia borobilaren jabe, ezagutzen ez duen paisaia baten erdian, bere testuinguru txuri eta erosotik interpretatzen saiatzen da”.\nMendebaldea feminismoaren eta giza eskubideen abangoardia dela esatea kolonialista dela gogorarazi nahi dut. Izan ere, eta esaterako, queer mugimendua edota feminismo beltzak Ameriketako Estatu Batuetan jaio zirela entzuten dudanean, ”a ze kasualitatea, dena AEBetan sortzen da?” pentsatzen dut\nFeminismoan “intersekzionalitate” hitza modan jarri den arren, Reimóndezek “beste” emakumeen esperientziak interpretatzeko bi joera identifikatzen ditu. Alde batetik, euren borrokak txalotu baina aldi berean exotizatu: Indiako sari arrosaren aktibistak miresten ditugunean, esaterako. Bestetik, nagusitasun jarrera etnozentrikoa: Afrikako emakume gixajoek bizi dituzten indarkeria “basatiak” salatzen ditugu, neurri handian kolonialismoaren aztarnak direla azaldu gabe. Bi kasuetan, ez dugu “besteen” esperientzietatik gurera irakaspen handirik ekartzen:\n“Feminismoak (eta giza eskubideak) mendebaleko sorkuntza direla esatea ez da soilik kaltegarria, faltsua baizik. Guk ditugun eskubide asko, esaterako edateko ura edo sendagai generikoak, Hegoaldeko landa mugimenduei esker lortu dira”, gaineratzen du Reimóndezek.\nBere artikulua irakurri ostean, honako konpromisoak berretsi ditut:\nIrakurtzen ditudan pentsalari feminista denak, txuriak eta Iparraldekoak, ez dira berme.\n“Besteen” zapalkuntzei buruz iritzia eman ordez, euren diskurtsoetan eta borroketan sakontzea.\nMendebaldea feminismoaren eta giza eskubideen abangoardia dela esatea kolonialista dela gogoraraztea. Esaterako, queer mugimendua edota feminismo beltzak Ameriketako Estatu Batuetan jaio zirela entzuten dudanean, “a ze kasualitatea, dena AEBetan sortzen da?” pentsatzen dut.\nFeminismoa gainerako emakumeak ebanjelizatu behar dituen abangoardiatzat hartu ordez, pertsona anitzen jakituria eta praktikez aberasten den mugimendu iraultzailetzat hartzen ulertzea eta praktikatzea.\nLaburbilduz, María Reimóndezek Mendebaleko feminismoei eskatzen dizkien bira nik neuk ere egunerokoan egin: Alizia erraldoi eta trakets hori bezala jokatzeari utzi.


Airbusek hegazkin bat patentatu du Nueva York eta Londres ordubetean lotzeko - Xehetasuna - Adimen Lehiakorra\nAirbusek hegazkin bat patentatu du Nueva York eta Londres ordubetean lotzeko\nPatentearen arabera, Airbusen hegazkin hipersonikoak Mach 4.5eko abiadura lortuko luke (soinuaren abiaduraren 4 aldiz baino abiadura handiagoa), ordena sekuentzialean funtzionatzen duten hiru motor motari esker.\nZehazki, Business Insiderrek jasotzen duenaren arabera eta PatentYogi aipatuz, fuselaiaren azpian muntatutako bi turboerreaktore, atzealdean muntatutako koheteko motor bat eta hegazkinaren hegoaren azpian muntatutako bi estatoerreaktore izango dira ontziak erabiliko dituen motorrak, hegazkina Mach 4.5 abiaduran jarriko duten motorrak, alegia.\nHalere, aerodinamika erreaktoreak bezain garrantzitsuak da; izan ere, uve formako hegoei esker eutsi ahal zaio sekuentzia horri. Era berean, abiadura supersonikora heltzean posizio horizontalean soinuaren hesia gainditu eta, ondorioz, leherketa sonikoa sortzen denez, leherketa soniko hori mugatu eta murrizteko diseinatu da ontzia.


Bertso-eskola feministetako izen-ematea, astelehenetik aurrera - bertsoa.eus\nBertso eskola feministak 2019-09-04\nIrailaren 9an, 8:00etan, irekiko da Ahalduntze Bertso Eskolan zein aurten hasiko den Gizonezkoen Bertso Eskola Feministan matrikulatzeko epea.\nUdaren hasieran iragarri bezala, bi bertso-eskola feminista izango ditugu udazkenean: bosgarren urtea beteko duen Ahalduntze Bertso Eskola eta aurten bidea urratzen hasiko den Gizonezkoen Bertso Eskola Feminista.\nHainbat gizonezko bertsolarik aipatu izan dute feminismoa lantzeko espazio baten beharra. Bertsolari gizonezkoei feminismoari buruzko oinarri teorikoa eskainiko zaie Gizonezkoen Bertso Eskola Feministan: talde dinamikak nahiz adituen edota arituen ekarpenak izango dituzte bertsolariek saioz saio, eta gogoetarako eta esperientziak partekatzeko espazioa egituratu nahi da; bertsotan egiteko espazio bat ere izan nahi du bertso-eskolak. Arkaitz Goikoetxea eta Iker Iriarte ariko dira saioen gidaritzan.\nHalaber, Ahalduntze Bertso Eskola antolatu dugu bosgarren urtez. Datorren ikasturtean, pauso berri bat ematera goaz: plazarako trebatu nahi duten emakume gai-jartzaileentzako ere eskainiko da Ahalduntze Bertso Eskola. Gidaritza lanetan Ainhoa Aranburu eta Maite Berriozabal ariko dira.\nUrrian hasi eta ekainera bitarte izango dira eskolak; hilean behin elkartuko dira talde batekoak zein bestekoak, larunbat goizez, Amasa-Villabonako Subijana etxean - egun zehatzak ikusgai dituzue webgune honetan bertan -. Izen-ematea irailaren 9tik 20ra arte egongo da irekita, 08:00etan hasita, www.bertsozale.eus webgunean egokituko den orria beteta.\nBertsozale Elkarteak azken urtean egindako Gogoeta Estrategikoan azaleratu da pedagogia feminista lantzen jarraitzeko beharra eta helburu hori dute bi eskolek.\nAniztasuna, esperimentazioa eta konpromisoa\nOrain 4 urte abiatu zen, 2015-2016 ikasturtean, Ahalduntze Bertso Eskola. 26 bertsolarik hartu dute parte orain arte, eta gai-jartzaile lanetan Ainhoa Aranburu eta Arkaitz Goikoetxea aritu dira. Egitasmo honen sorrera bertso munduko emakumeen bi topaketei esker etorri zen: 2013an, Artaunsoroko topaketan, emakume bertsolariek oholtzan jarduteko zituzten zailtasunak bistaratu ziren, eta, 2014an, Azkizuko topaketan, egoera horri erantzuteko lanketa gune bat sortzeko beharra azpimarratu zen.\nEta hala sortu zuen Bertsozale Elkarteak Ahalduntze Bertso Eskola; emakume bertsolarien parte hartzearekin diseinatu zen.\nSorreratik, bertso eskola honek hiru oinarri izan ditu, eta hala izango ditu Gizonezkoen Bertso Eskola Feministak ere: aniztasuna –adin, bertso maila, izaera, zein feminismoko ikuspegien arteko aniztasunari leku egitea. Horretarako, ahalegintzen gara zaintza talde dinamikaren oinarrian jartzen; zaintzaz ikasteko gune bat da-; konpromisoa -bertso eskolan parte hartzeko eskatzen den baldintza bakarra da; ikasturtean zehar saioetara etorri eta bat-batean jarduteko jarrera hartzea-; eta esperimentazioa -ikasteko gune bat da, etengabeko bilakaeran ari dena, mugimenduan. Metodologia ere egokitzen joaten gara-.


Dbus-ek flota osoan inplementatuko du EKObus sistema | DBUS\nDbus-ek flota osoan inplementatuko du EKObus sistema\nE-MOBASK proiektu europarraren barruan, Dbusek EKObus sistema flotako autobus guztietan inplementatzeko lanak esleitu ditu. Eraginkortasunez gidatzen laguntzeko munduan dagoen sistema aitzindaria da EKObus sistema. DATIK izan da inplementazio lanen lehiaketa publikoan esleipendun atera den enpresa. Enpresa teknologiko hori bera izan zen 2013an sistema garatu eta Dbuseko 5-Benta Berri, 21-Mutualitateak-Anoeta, 25-Benta Berri-Añorga eta 28-Amara-Ospitaleak lineetan zerbitzua ematen duten 32 autobusetan inplementatu zuena.\nEraginkortasunez gidatzen laguntzeko sistema batek eta anti-bunching sistema batek (autobusek bat ez egiteko sistema) osatzen dute EKObus sistema. Gidariari laguntzen dio bere gidatzeko era ekonomikoa eta ekologikoa izan dadin, erregai fosilen kontsumoa eta kutsatzaileen igorpena gutxituta. Sistemak gidatzearen hainbat alderdi monitorizatzen ditu, eta gehiegi kontsumitzen ari denean gidariari jakinarazten dio pantaila txiki baten bitartez. Ordutegiak betetzen ere laguntzen dio gidariari, linearen maiztasuna mantentzen saiatzeko. Garapen berri honetan, zeina 2019ko udaberrian funtzionamenduan egotea espero baita, sistemak hobekuntzak eta funtzionaltasuna berriak edukiko ditu.\nEsleipenak 264.537,20€-ko kostua dauka, aurreikusitako lizitazio oinarria baino %13,27 kostu txikiagoa, alegia. Neurria E-MOBASK proiektu europarraren zatia da, eta bere helburua da Euskal Eurohirian garraio publikoaren erabilera bultzatzea eta erraztea, erabilera errazagoa, erakargarriagoa eta iraunkorragoa izan dadin eta garraio publikoa ibilgailu pribatuak baino gehiago erabiltzea bultzatzeko. Horrela, sistema autobus guztietan inplementatu ahal izango da, linea guztien puntualtasuna hobetuta eta kontsumoak eta igorpenak murriztuta, orokorrean. Izan ere, aurreikusten da sistema flota osora zabalduta igorpen kutsatzaileak %5-6 txikiagoak izango direla.\nDbusen flota ingurumena gehien errespetatzen duen flotetako bat da. 12 metroko 3 autobus %100 elektriko eta 24 autobus hibrido dauzka, Start-Stop sistemari esker modu hibridoan ere funtzionatzen duten bi autobus dieselez aparte. Era berean, bi proiektu pilotu egiten ari da probatzeko, alde batetik, Irizarrek egindako 18 metroko lehen autobus %100 elektriko artikulatua, zeinak geltokian aukera karga egin beharko duen, eta, bestetik, CAF Taldeko Vectia enpresak egindako autobus hibrido-elektriko bat. Era berean, urtea amaitu baino lehen Dbusek 14 autobus hibrido gehiago sartuko ditu bere flotan. Horrela, laster flotaren %45 elektriko-hibridoa izango da.


Argia :: Ipar-haize ufadak independentziarantz\n2014ko urriaren 01a | Ordua Euskal Herrian Politika\nPolitikaIpar Euskal Herriko politikaHerri bozak 2014Lurralde Elkargoa\nLarrun Ipar-haize ufadak independentziarantz\nHasiera batetik lortu beharrekoa elkar-ezagutza da, mugaren alde bietatik. Honek berebiziko garrantzia dauka, hainbat faktorerengatik errealitate bat baino gehiagotan banatuta bizi garelako.\n2013-03-31\t1 0 Tweet\nMuga fisikoek, Historiako gertakariek (Frankismoa Hegoaldean/ Mundu gerlak Iparraldean), baita kultura desberdinetan bizi izanak, guk nahi ez genituen ezberdintasun filosofiko-kulturalak sortu dizkigu. Egoera politikoan ere ikus daitezke, Iparraldeak ez baitu onarpen instituzionalik, nahiz eta 200 urte diren borroka horretan, departamendu eskaera, autonomia edo instituzio berezien aldarrikapenarekin adibidez. Gaur egun oraindik mugaren bi aldeetan errealitate hauen kalteak nabarmenak dira: prepotentziazko jarrerak edo frustrazio espresioak besteak beste.\nHonetaz gain, eskakizun hau nola azaldu abertzaleak ez direnei? Galdeketa, edozein herriren eskubidea dela aldarrikatu behar dugu, gurearena barne. Jendarteari independentziaren beharrizana, ondorioak, nola gauzatzen den... azaldu behar zaizkio eta sozialki legitimizatu. Nola? Iparraldean elkarleanean hainbat proiektu aurrera eraman dira, eskubide-betetzearen aldarrikapenean oinarrituz. Nahiz eta korronte politiko ezberdinetakoak izan, gai gara elkarrekin proiektuak abian jartzeko: Batera, Laborantza Ganbara, Seaska, errepresioaren aurkako mugimendua Aurore Martinen kasuarekin besteak beste. Gaitasun hau baliatu behar dugu egitasmo berrian lan egiteko.\nHonez gain, azpimarratu beharra dago aro berri batean gaudela. Orain arte batzuek borroka armatua aitzaki modura erabiltzen zuten elkarrizketa saiakerak zapuzteko: ez da gehiago oztopoa. Tamalez, zenbaitek bere horretan jarraitzen dute, nahiz eta testuinguru aldaketa argia egon. Gaur egun bakoitzak bere ikuspegia eta proiektua mahai gainean jarri dezake inor baztertu gabe. Elkarlanetik lortutako adostasun zabal eta indar-metaketak, eskubideak legeetan inkorporatzea ekarriko luke, hauen onartaraztea “inposaketa positiboa”-ren bidez, “legearen funtzioa elkarbizitza” delako.\nLankidetza honen adibide eta Lizarra-Garazi garaiko porrotaren ondorio nagusia, Udalbiltzaren gelditzea izan da. Euskal Herriko hautetsi guztien kolaborazioa ezinbesteko lan tresna zen “autonomian” bizitzeko: sozialki, ekonomikoki, hizkuntzari dagokionez, hezkuntzan... Mugaren alde bietan, bertako erabakiak herritarrek zuzenki izendatutako hautetsien bidez bertan hartzea alegia. Ez al da independentziaren lorpenerako tresna egokienetakoa? Aurrera eramaten baldin badugu, ez ote du ahalbidetuko instituzio legegileen sortzea?\nZaila ikusten bada ere, zenbait amets gauzatzen dira, edo behintzat egi bihurtzeko, gure esku dagoena egin behar dugu. Katalunia, Eskozia eta beste hainbat herrialdeetako haize ufadei jarraitzeko aukera dugu... onartezina litzateke ez baliatzea.\n(*) Mertxe Colina Abertzaleen Batasuneko (AB) buruzagia da.


2020rako turismo tasa bat sortzea adostu dute Gipuzkoako Batzar Nagusiek - Irutxuloko Hitza : Irutxuloko Hitza\n2020rako turismo tasa bat sortzea adostu dute Gipuzkoako Batzar Nagusiek\nDonostiako Udalak turismo tasa ezartzeko aukera izan dezake 2020an. Gipuzkoako Batzar Nagusiek atzo aho batez adostu zuten datorren urterako turismo tasa abian jartzea. Horrela, Gipuzkoako Aldundiari eta Eusko Jaurlaritzari tasen eraketa garatzeko eskatu diete. Batzar Nagusiek ez dute zehaztu tasaren bidez lorturiko dirua nora bideratuko litzatekeen.\nBehin abian jarrita, udalek erabakiko dute tasa hori aplikatu edo ez. Donostiako Udal Gobernuaren jarrera tasa hori ezartzearen aldekoa da.


Mikel Garitano eskiatzaileak Espainiako txapelketa irabazi du proba konbinatuan | El Diario Vasco\nAlto-debaMikel Garitano eskiatzaileak Espainiako txapelketa irabazi du proba konbinatuan\nMikel Garitano eskiatzaileak Espainiako txapelketa irabazi du proba konbinatuan\nLa Molinak hartu ditu Espainiako eski txapelketak asteburu honetan. / TWITTER\nSuper-erraldoiak eta eslalonak osatu dute Kataluniako La Molinan jokatutako lehiaketa\nJOSEBA LEZETA ANTZUOLA. Domingo, 24 marzo 2019, 00:38\nMikel Garitano eskia-tzaile antzuolarrak irabazi du Espainiako txapelketako proba konbinatua, hamasei urtetik beherakoen mailan. Bi probak osatzen dute konbinatuta: super-erraldoiak eta eslalonak. Azkarra da bata eta trebezia eskatzen du besteak. Bietan ondo moldatzen dela erakutsi zuen Garitanok, titulua eskuratuz. Nesketan eta adin berean, berriz, June Garitano urretxuarra, Mikelen lehengusina, nagusitu zen.\nKataluniako La Molina eski-gunean jokatzen ari dira Espainiako txapelketak asteburu honetan, neguko denboraldia itxiz.\nUzarragako txirrindulari igoerak bere 45. edizioa beteko du datorren zapatuan. Junior mailakoa da beste behin eta arratsaldeko lauretan hasiko da Sagastin.\nIbilbideak 81 kilometro ditu eta honakoa da: Antzuola, Bergara, San Prudentzio, Zubillaga, San Pruden-tzio, Bergara, Antzuola, Bergara, San Prudentzio, Zubillaga, San Pruden-tzio, Bergara, Antzuola, Bergara, San Prudentzio, Zubillaga, Oñati, Zubillaga, San Prudentzio, Bergara, An-tzuola-Etxe Zuri eta Uzarragako gaina. Seiak aldera bukatuko da.\nIkusteko dago zenbat karreristako tropela bilduko den. Gipuzkoako denboraldiko lehen saioan, Azpeitin, 157 lagun irten ziren. Aldiz, askoz ere gutxiago izan ziren aurreko astean Bergaran, 68 baino ez.


Iraileko egubakoitzetan, Sastiña ermitaren ondoan, kontzertuak - Aramaio - Goiena.eus\nIraileko egubakoitzetan, Sastiña ermitaren ondoan, kontzertuak\nAitziber Aranburuzabala Juldain 2019-09-05 16:18\nLa Trama, Aldakan Beltz eta Charlie Cosh izango dira, hurrenez hurren, bihar hasita; emanaldi guztiak, 19:30ean izango dira.\nGasteizko Xiomara Zugazagoitiak eta Willy Granadosek (Potato, Arawak, Kannabis...) osatzen dute La Trama bikotea. Talde berria da, aurtengo martxoan sortutakoa, aspalditik elkar ezagutzen badute ere. "Orain dela hamar urte, Leroy Sanchezen taldeko kide ginen, baina, taldea desagertu zenean, bakoitzak bere bidetik jo zuen. Halako batean, entsegu lokalean agertu zen Xiomara, jolasean abesti bat grabatu genuen, gustatu egin zitzaigun, eta elkarrekin proiek-tua abiatzea erabaki genuen".\nEkainean hasi ziren kontzertuak egiten eta harrezkero hamaika egin dituztela dio, pozez: "Harrituta gaude, ezustean ha-rrapatu gaitu, emanaldi guztie-tan etortzen zaigu jendea zoriontzera eta eskertzera; ez gara hasiberriak musika kontuetan, eta halako harrera ez da ohikoa".\nAhotsa eta gitarra\nUrrian edo azaroan, euren kan-tuekin estudioan sartzeko asmoa dute, baina, oraingoz, cover edo beste talde batzuen bertsioekin osatzen dute errepertorioa. Zugazagoitiak abesten du, Granadosen koru eta gitarraren laguntzarekin. "Denetarikoak daude: Depedro, Metallica, Amy Whitehouse, Bob Marley...".\nAldakan Beltz seikoteak hartuko du lekukoa Sastiñan datorren astean. Musika beltza oinarri, jatorri, erritmo eta estilo asko batzen dituzte: funka, samba, afrobeata, bluesa, songoa, gospela...; eta horiekin guztiekin, publikoa dantzan jartzen.\nIrailaren 27an, Charlie Cosh izango da Mikel Gaztañaga lagun duela; elkarrekin pianoaren, gitarraren eta harmonikaren doinuen gainean abestuko dute.


Eurenean txarri bat hilten zan urte guztietan. Jeneralean, nobienbre edo gabon inguruan hilten eben. Txarria belu hartuta egon ezkero, urtarrilean bere hilten zan. Etxean hazten eben. Kalabazak egosi eta urunagaz egiten eben ozalea. Eguerdian arto hezea emoten eutsien, eta gauean eta goizean ozalea. Txarria uren beheran hil behar zan. Hobeto kontserbetan dala esaten eben.


topic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Garraioa eta ibilgailuen mantenimendua (Lanbide Arloa)" topic_facet:"Lanbide Heziketa" author_facet:"IRALE (2005-2006 ikasturtea)"\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Garraioa eta ibilgailuen mantenimendua (Lanbide Arloa) Proposatutako gaia: Lanbide Heziketa Egilea: IRALE (2005-2006 ikasturtea)\n1 Elementu finkoak (Modulua) 1 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio-teknikak (Modulua) Garraioa eta ibilgailuen mantenimendua (Lanbide Arloa) 1 Giro Naturaleko Soldadura (Modulua) 1 Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) Gehiago ... 1 Karrozeria (Heziketa Zikloa). Erdi maila Lanbide Heziketa 1 Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Urraduraren,elektrohigaduraren,ebaketaren, konformazioaren eta prozesu berezien bidezko fabrikazioa (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Zainketa helburuen Ikasketa Zerbitzu gida/ Guía de Aprendizaje-Servicio con mirada de Cuidados – Zerbikas Fundazioa\nZainketa helburuen Ikasketa Zerbitzu gida/ Guía de Aprendizaje-Servicio con mirada de Cuidados\nDescarga la publicación en castellano\nDescarga la publicación en valenciano.\nFuente: INTERED. https://www.intered.org\nGida hau Ikasketa Zerbitzuaren (hemendik aurrera IkZ) arloan barneratuta dago, zainketan oinarrituta. InteRed Ikasketa Zerbitzuan barneratuta dago, eta hau hemendik irteten da: lehenengoz, hezkuntzan egindako hausnarketa, ekintza eta akonpainamenduaz. Hau Garapenerako Hezkuntzaren eta Herritartasun Globalaren proposamenen bitartez egin da. Eta beste alde batetik, hezkuntza sozialaren, generoaren, giza eskubideen, ingurugiroa mantentzearen eta bestelakoen ikuspuntuak kontutan hartzen dira, “zainduz ekin” kanpainaren barnean.\nBeraz, gida honetan gure ustez Hezkuntza Transformatzaileak eduki beharko lituzkeen ezaugarriak ezarriko ditugu, IkZ-aren bitartez egindakoak zainketa helburuekin. Hau da lortu nahi dugun helburua, eta badakigu batzuetan esperientzia batzuk ez dituztela ezaugarri guzti hauek betetzen. Baina helburua azken finean zeozer aldatzen duten prozesuak sortzea da, bai modu pertsonalean eta bai taldekoan.\nInteRed-ek aurrera eramaten dituen metodologia batzuk, beste erakunde batzuekin batera, hauek izango lirateke: ikasketa kooperatiboa, parte hartzailea eta proiektuen bitartekoa; metodologia artistikoak edo antzezpenekoak; norberak bere burua ezagutzeko prozesuak; ikerketa parte hartzailea; praktika pentsakorra… etab.\nGure planteamenduak bi helburu ditu: lehenengoz IkZaren inguruko gida erabilgarri bat ematea irakasleentzat, zainketa arlokoa; eta beste alde batetik irakasle hauek berak irakastea.\nTresna honen inguruan. InteRed-ek hamar urte daramatza metodologia honekin lan egiten eta hau hezkuntzan txertatzen. Esperientzia honetatik hasita, esan dezakegu tresna ona dugula hau, irakasketa teorikoa eta praktikoa alde berean egin ahal izateko. Gainera, prozesu honetan hezkuntza transformagarri batera eramaten gaituen osagarriak sartzen baditugu, konpromezua duen gizarte bat sortzeko pausuak ematen egongo gara.\nBeraz, irakasleria, formatzaileak eta hezkuntzarekin zerikusia duen edozein pertsona animatzen dugu metodologia hau haien parte egitera, horrela haien hezkuntza praktika transformatzeko.\nSi tú me dices ven…11 abril, 2018Iruñako Larraona ikastetxeko ikasleek zarataren inguruko ikerketa bat erakusten ari dira Ingurugiro Museoan/ El alumnado del Colegio Larraona de Pamplona exhibe un estudio del ruido en el Museo Ambiental13 abril, 2018


Urte berri on ikasleak!!\nBadakigu oraindik 2016an gaudela baina guretzat, ikasle eta irakasleentzat, kurtso berria urte berria izan ohi da. Urte bat gehiago hemen gaude informazioa emateko, jokuak egiteko eta ondo pasatzeko prest!!!\nEgilea: garbiñe ordua: 02:39 2 iruzkin:\nPasaden astean bideo lehiaketako saria eman genion Garbiñeri. Hemen daukazue bere bideoa.\nEgilea: Irene O'Brien ordua: 00:02 1 iruzkin:\nAzterketak, klaseak... Hainbat gauza jairik izan gabe. Baina lasai, asteburu honetan Bentako jaiak jarraitzen dute.\nArratsaldean zehar, antzerkiak eta umeentzako ekintzak egongo dira eta gauean Basauriko hainbat musika taldeen arteko kontzertuak egongo dira.\nEgilea: garbiñe ordua: 10:17 iruzkinik ez:\nJakinarazi genizuen bezala, ostiral honetan zuztarluzeko finala ospatu egin zen Sozial Antzokian. 29.373 punturekin irabazi zuten Nereak eta Helenak, Irantzuren (Honat música taldearen abezlaria) laguntzarekin.\nEgilea: Unknown ordua: 10:56 1 iruzkin:\nGaur zuztarluze finala ikusi nahi baduzue, Sozialeko leihatilean Uribarri institutuko ikaslea zarela esan behar duzu, 18:00etan hasiko da eta gorriz joatea beharrezkoa da.\nSorte on neskak!!\nEgilea: Irene O'Brien ordua: 02:26 iruzkinik ez:\nGogoratu nahi dizuegu ostiral honetan zuztarluze finala jokatuko dela hemen Basaurin. Badakizue, joan zaitezte Social Antzokira eta Uribarri institutoa animatzeko aukera izango duzue!!\nEgilea: garbiñe ordua: 06:41 iruzkinik ez:\nBasauriko jarduerak 2016\nKaixo, hemen daukazue Basauriko eta San Migueleko gazteguneen jarduerak\n12 eta 17 urte bitarteko gazteak\nMaiatzak 6 (Basauri eta San Miguel) Latatxo Gaztea Erakusketa\nLatatxo proiektuko kamerekin argazkien erakusketa prestatuko dugu.\nMaiatzak 14 (B) eta 21 (SM) Kirola eta estereotipoak\nKirola eta estereotipoei buruzko solasaldia.\nMaiatzak 28 (B) eta 29 (SM) Ping-Pong Txapelketa\nErakutsi zure abilezia palekin eta irabazi kirol-materiala.\nEkainak 11 (B) eta 4 (SM) Bonba pizza tailerra\nTailer honetan pizza bereziak prestatuko ditugu.\nEkainak 24 (B) Gymkana Basozelaiko Jaietan\nTaldeka, gaindi itzazue hainbat proba.\nUztailak 1 (B)eta 8 (SM) Ur Gymkana\nHainbat ur jokotan jolastuko gara. Busti zaitez!\nUztailak 9 (B) eta 2 (SM) Napolitana tailerra\nNapolitanen hainbat errezeta prestatuko ditugu.\nUztailak 16 (B) eta 24 (SM) Irabiaki tailerra\nIzozki irabiakiak udako beroari aurre egiteko.\nUztailak 24 (B) eta 16 (SM) Bisera tailerra\nDiseina ezazu zeure bisera nahi erara.\nInformazio gehiago: zirtzart@basauri.net\nEgilea: Aquila Heliaca ordua: 09:26 iruzkinik ez:\nOngi etorriak Normalkuntza Batzordeko blog berrira.\nBlog honetan normalkuntza batzordeko berriak jakiteko aukera izango duzue eta gazteentzako aukerak jakiteko leku aproposena.\nAstero zerbait idatziko dugu eta zuek zerbait idatzi nahi baduzue bidali ezazue mezu bat gure helbidera.\nEgilea: garbiñe ordua: 02:28 3 iruzkin:


That Summer Days, Oysho | ren ss21 bilduma berria Bezzia\nUdako egun horiek, Oyshoren ss21 bilduma berria\nMaria vazquez | 28/07/2021 18:00 | Zer janzten dut\nModa enpresek jakitun gutako gehienok oporrak gozatzeko egun hauek aukeratzen ditugula, bilduma berriak ezagutzen ahalegintzen gara. Oyshoren, Inditex taldeko enpresaren ss21 bilduma berriak, udako bildumaren baldintza guztiak betetzen ditu eta argitaletxe berria: Udako egun haiek.\nHainbat editorialek itsasoarekin edo, halakorik ezean, atzeko igerileku paradisialek ez dute itxaronaldia laburtzen laguntzen, baina partekatutako atsekabea hain mingarria dela diote. Kontua da ezin genuela enpresaren berriak partekatzeari utzi. Nork daki, agian zuetako batek zure bat lortuko du bikiniak, bainujantziak eta soinekoak eta sartu hurrengo oporretako maletan.\n1 Bainujantziak eta bikiniak\n2 Hondartzako arropa\nBainujantziak eta bikiniak\nOyshoren SS21 bilduma berriak bikiniak biltzen ditu hondartza egunez gozatzeko. The bandeau diseinuak estrukturazko egitura ehuna edo tonu arruntetan zimurrak: zuria, berdea, terrakota ... baina baita eredu klasikoekin diseinuak ere Vichy koadroak edo satorrak.\nBainujantziak nahiago dituzun alternatibak ere aurkituko dituzu. Eskumutur karratuaren diseinuaren soiltasuna gustatzen zaigu aparra edo haririk gabeko tonu berdeekin, are okerrago estalkiko bainujantzia zuria. Diseinua, gorriz ere eskuragarri dago giltza gurutzatuak eta xehetasunak bildu atzealdean.\nBata alternatiba erosoenetako bat da Oyshoren hondartzako jantziak osatzeko. Zein da zure gustukoena? Kimono motako bata horia poltsikoekin eta gerriko itxierarekin% 100 lihozko ehunarekin edo diseinu motzagoa% 100 kotoizko ehunarekin?\nEz dira aukera bakarrak; Bildumako soineko luzea eta uhal erregulagarriak eta botoia ixteko xehetasuna atzealdean ere aurki ditzakezu praka luzeak eta bandeau top multzoak lihozko eta kotoizko ehunez egindako marradun estanpatuarekin, gure gogokoenak!\nArtikuluaren bide osoa: Bezzia » Moda » Zer janzten dut » Udako egun horiek, Oyshoren ss21 bilduma berria\nZergatik da garrantzitsua bikoteari eskerrak ematea?\nEsku gabeko altzariak sukaldean: abantaila nagusiak


Hondarribiko EHBilduk Visesarekin adostutako akordioari ezetz bozkatuko dio | Angula Berria\nHasiera » Hondarribiko EHBilduk Visesarekin adostutako akordioari ezetz bozkatuko dio\nHondarribiko EHBilduk Visesarekin adostutako akordioari ezetz bozkatuko dio\nOstegunean, hilaren 26ean, udalbatzako gaietako bat dugu PRESA I eta II proiektuak onartzeko, Visesa eta Hondarribiko Udalaren arteko hitzarmena onartzeko proposamena.\nHondarribiko EHBilduren bozka, EZ-ezkoa izango da. Zergatik?\n2015ean urtean onartu zuen EAEko Parlamentuak Etxebizitza Legea. Bertan, etxea, eskubide subjektiboa dela onartzen da eta etxe hutsak izatea ez dela zilegi, eta zigortuak izango direla jaso.\nHondarribia, leku gutiziatuta da eta ondorioz, espekulazio inmobiliarioa bizi dugu. Honek, ezinbestean, Etxebizitza Tokiko Plan Integrala osatzeari lehentasuna ematea eskatzen du, planifikazio eta kudeaketa argiari bide emateko.\nEtxebizitza Plan horrek, lehenik eta behin, erabilgarri jarri beharko lituzke herrian hutsik dauden etxebizitzak: eta etxebizitza hutsez ari garenean, ez gara bigarren etxebizitzaz ari, edo alokatutako etxebizitzen gainean, ezta udatiarren etxebizitzez ere, udan bakarrik erabiltzen direnez. Etxebizitza hutsak dira, uda eta negu, urte guztian barrena, hutsik dauden etxebizitzak, inor bizi ez direnak (mila inguru dira). Ez zaio jaramonik egiten, ordea. Udal Gobernuak ez dio honi heldu nahi, etxebizitza politika sozialari aukera honi uko egiten dio, bide ematen dio baina, espekulatzaileekin hitzarmenak egiteari. Etxebizitza huts horiek merkaturatuko balira, ez legoke berriak eraikitzeko premiarik, eta munizipalak diren lursail horiek, herritarren aisialdirako erabili.\nBat gatoz alokairu sozialeko etxebizitzak sustatzearekin; ez ordea baliabide munizipalak edo lursail publikoak pribatizatzearekin; are gutxiago, zorrik gabeko udala dugunean, diru-poltsa potoloa duen udala dugunean.\nHerri bizia nahi dugu, herritarrak ahalik eta ongien bizitzeko herria nahi dugu; ez dugu gure herria espekulaziogai izatea, neurririk gabeko hazkuntza inmobiliarioaren menpe.\nHonegatik guztiagatik emango diozu EZ-ezkoa, Visesarekin hitzarmena egiteari.


Lapiko Kritikoa » Erlijioa eskolan. Xabier Agirre. Filosofian doktorea. (Berria. 2012-06-19)\nBy Lapiko Kritikoa • Jun 19th, 2012 • Category: Albistekaria\nEspainiako estutara demokrazia «formala» iritsi zenetik hauts asko harrotu da eskoletan erlijioa erakutsi behar dela eta ez dela. Hiru hamarkada joan badira ere, eztabaidak bere horretan dirau, eta azkenaldi honetan han-hemenkako mugimenduak ageri dira zentzu batean edo bestean, erakustearen alde zein aurka. Horren harira, nire hausnarketa plazaratu nahi dut.\nEz naiz hasiko Espainiako elizako sektore tematien argudiatzeei buruz, merezi ez duelakoan nago; baina, urrutira joan gabe, BIGEk, Bizkaiko Eskola Publikoko Gurasoen Elkarteak, eta biztaitar gurasoen izenean, azkenaldian Denontzat eskola laikoa lelopean darabilen kanpainak kezka sortzen dit, esate batera. Kristau erlijioa guztiek ikasi beharraren defendatzaile, batzuk; erlijiorik (eskola eremuan) ez dela erakutsi behar aldarrikatzen, berriz, besteak; egia esan, ez dakit non dagoen batzuen eta besteen arteko aldea, tolerantziarako joera eskasean parez pare baitabiltza. Mendetan sinesmen hertsi, zorrotz eta kohertzitiboan egituratutako gizartea gauetik egunera heziketa aske eta akonfesionalaren erdian aurkitzen denaren kontraesana dakar horrek azalera.\nEztabaidaren abiapuntua, halere, erlijioaren kontzeptua argitzetik hasiko nuke, nonbaitera iristekotan. Zer ulertu behar dugu erlijioaz? Zein da bere egitekoa? Eta zein eremu, izatekotan, bete behar luke hezkuntza-sisteman? Izan ere, asko dira oraindik adoktrinamendu itxiarekin identifikatzen dutenak; iraganaren zama astunegi zaie horiei, hortaz harago beste zerbait irudikatzeko, kristautasunaren kontzepzio baztertzailearekin zerikusirik ez lukeen harantzagoko ikuspegi batetik aztertzeko.\nEgungo psikologia ikerketa aurreratuenek, humanismoaren alorrekoak behinik behin, bat datoz pertsonaren gaitasunik behinenetakoa dela nork bere burua ezagutzearena, eta norberaren izateari zentzua emango diona ezagutzeko potentzialitatea. Eta, bitxia badare, ondorio berera joan da iristen fisika alorrean munduaren eta materiaren azken hondoa edo oinarria aztertzen diharduen jende jantzia. Horrekin esan nahi da, edozein hezkuntza-ereduk, arrakasta izan nahi badu, ezin diola norbanakoari ukatu bere heziketan potentzialitate hori garatzeko aukera.\nAskatasunaren izenean umearen osotasuna era integralean lantzeko helburua duen eskola garaikideak bizitzan izateko eta izateari zentzua ematen lagunduko dion alorra aintzatetsi beharko du, nahitaez. Beste kontua da alor hori garatzeaz, espiritualitatearekiko sena neritzokenaz, erlijioa, etika edo dena delakoa arduratu behar den.\nZuzentasuna ardatz hartuta eginkizun hori etikari dagokiola aldarrikatzen duten arrazoi kritikoaren defendatzaileek kale itsura baino ez gaituzte eraman azken hamarkada hauetan. Gizabanakoa gidatuko duen ardatza arrazionalitatearen egia izan behar duela nabarmentzearen nabarmentzeaz, arrazoiaren muga hotz eta etorkizun gabeak ageriratuz bukatu du. Erlijioa edo erlijio-sena Eliza Katolikoaren aldarriekin identifikatzen duten laizistak, perspektiba zabalago baten aukera alferrikaltzen ari direlakoan nago; jende anitz, batez ere gazteak, izpiritualitate kutsua darion orotik aldentzen dituzte horrela. Zer da, bada, laizismoa, beste munduikuskera bat baino? Guztiz errespetagarria, nola ez; baina —beste asko bezala— ikuspegi baldintzatzaile eta mugatzailea, inondik ere. Esate batera, sen hori bizitza normaletik ezabatu eta eremu pribatura baztertu nahi duenean.\nKontraesana dago, adibidez, Jon Sudupe saikeragile zorrotzak orri hauetan bertan orain gutxi argitaratutakoan. Onartzen du gaurko gizartea askotarikoa dela, ez laikoa eta ez erlijosoa; aukera guztientzako lekua duena, alegia. Geroxeago, baina, erlijioa eskolako curriculumetik kanpo utzi behar dela ondorioztatuz bukatzen du. Askotarikoa bada, normalena izango litzateke hezkuntzan ere horren isla izatea, ezta? Hau da, aukera guztientzat lekua egotea, inor baztertu gabe eta ezer gutxietsi gabe.\nJon Suduperi hortik datorkio, ene uztez, J. Habermas-en bilakaera ulertzeko ezintasuna. Arrazoi kritikoak arrazoiaz haragoko ikuspegiak eragozten dituelako, hain zuzen. Dio pentsalari alemaniarra «erlijio sentimenduaren goresmenera» igaro dela, eta hori ezin ulertuzkoa zaio; egitez, izatasun sena berreskuratu baino ez du egin bizitza publikorako (erlijiositatetik baino religare-tik gehiago duena), urte luzeetan ukatzen jardun eta gero. J. Habermas, gaur-gaurkoz, egile aitortuenetarioa izatera iritsi da mundu mailan, aitortuena ez bada, kulturaniztasunaren elkarbizitza begiztatzeko izan duen sakontasunagatik, eta ezinbesteko ekarpenak egin ditu gizartean ezberdinen integrazioa (dela sinesmen aldeengatik, dela kultur nahiz ahalduntzeengatik) bideratzeko, bere baitan oraindik hainbeste min eta hainbeste zauri duen gizartean.\nAmaraun horren erdian, gure seme-alaben heziketarekin kezkaturik gaudenok urrats berri batzuk ematera beharturik gara. Munduko pedagogia-lan aitortuenek diote bizitzaren lehen zazpi urteetan egituratzen dela ume baten izaera, eta tarte horretan bizi eta jasotakoek baldintzatzen dutela, goitik nahiz behetik, etorkizunean garatuko duena. Zazpi urte horietan egituratzen bada, esan nahi du tarte horretan umeak bere ahalmen guztiak izangai, puri-purian, dituela. Zergatik orduan ukatu bere izatearekiko, bere arimarekiko, sen hori? Zeren izenean, eta noren beldur? Gizakiagan, eta bidebatez, umeagan, sinesten badugu, ez dugu zertan izan inoren beldur. Umeari heldutasun integrala bermatzen badiogu, bere buruarekiko konfiantzan oinarrituta arazoen eta aukeren aurrean askatasunez gidatzea errazten ari gara, eta sen horrek hor bere tartea eskatzen du.\nHorrek guztiorrek ez du ideologizazioarekin zer ikusirik. Hiru seme-alaben aita naizen aldetik, zuzenean ikusi ahal izan dut sen hori nola duten berezkotik, eta txiki-txikiak direnetik. Euren urrikusi ezineko eta bere-beretiko (inoiz guk kontatuak edo aireratuak ez diren heinean) azalpenek, kontakizunek, haragoko galderek, jarduerek… horrela diote; alabaina, guk inoiz kontatugabeak edo aireratugabeak izanagatik ere, erantzuna edo laguntza eskatzen digutenak.\nZergatik, beraz, naturaltasun hori arlo pribatura mugatu? Zergatik arlo publikotik deserriratu? Gizakiak garen heinean, izaki sozialak, ehun horretan —eta, ondorioz, hezkuntzaren ehunean ere- tokia, errespetua eta tolerantzia bidelagun, berezko izan behar du.\nGaur egungo baliabideek mundu osoko erlijio eta ikuskerak gertutik ezagutzeko parada eskaini digute. Bata besteekin alderatuta, eta ñabardurak ñabardura, ikusi da guztiak antzeko balioetan oinarritzen direla, balio unibertsal berdinak balioesten dituztela. Hori izan daiteke eskolan hedatzeko abiapuntuetako bat.\nJesus Mari Intxauspe Arregi on June 20th, 2012 at 12:45 am:\nGai interesgarria bezain korapilotsua Xabierrek planteatzen duena. Ezer esan aurretik aitor dezadan ez erlijioei buruz, ez etikari buruz, ez sen berezi horri buruz ezta horiek aztertu dituzten psikologia, fisika etc. horiei buruz ere fitxik ez dakidala; hau da, nire oinarri gabeko ustetxoetatik eta intuizio kaxkarretatik idatziko dut. Aldez aurretik barkamena eskatzen dut beraz nire arinkeriaz inor mintzen badut.\nHori esanda, niri interesatzen zaidan galdera honetara mugatuko nuke Xabierren artikulua: “Izatearen zentzua aurkitu egiten da, edo izateari zentzua eman egiten zaio?” Barkatu, alderantziz akaso, zeren badirudi Xabier, hasieran, zentzua eman beharraz ari zaigula baina, amaieran, zentzu jakin bat iradiokitzen digula.\nEgia esan atsegin dut gizakia arrazoimen soila baino gehiago ere badela dioen ikuspegia; kasu honetan sen (erlijiotsu?) berezi hori gehitzen zaio arrazoimenari. Agian, berdin berdin esan genezake gizakiak arrazoimen ezberdin ugari dituela. Gure umeek gara ditzatela bada arrazoimen ezberdin horiek guztiak baina ez gaitezen ustezko helburuan tronpatu. Diren eta izango diren zientzia guztiek zerbait argituko digute akaso zer den sen (ahalmen, arrazoimen…) hori baina, nago, ezer gutxi esan dezaketela sen horrek sor ditzakeen emaitzez. Bestela esanda, ez dago guk aurkitu zain dagoen zentzurik. Eta hortik dator, iruditzen zait, Xabierrek bukaeran egiten duen itzelezko jauzia: abia gaitezen erlijio ikuskera guztiek amankomunean duten unibertsal horietatik. Baina, esango nuke, beste erlijioetan arakatzen ibili beharrik gabe ere, kristautasunak berak (bat aipatzearren) balioak asko eta kontrajarriak dituela Nor-Nori-Nork…eta Noiz aldagaien arabera. Nire susmoa da Xabierrek artikuluaren amaieran aipatzen duen hori ere zera besterik ez dela, beste mundu-ikuskera bat, hau da, ideologia bat. Zer ajola dio zein Kristoren, barkatu, Habermasen autoriatean oinarritzen den? Ideologia horrek badu gainera, nire ustez, kontutan hartu beharreko arriskua: a) ez digu gizakia zer den ulertzen laguntzen. Izan ere, gizartea ez da “oraindik” hainbeste min edo zauri duen hori; alderantziz, “beti” minez bizitzen ikasi beharko duen hori da eta ondorioz b) ideologia hori, esaten duenaren aurka eta tolerantziaren izenean (nola ez!), urkoa zapaltzea errezten duen tresna bilakatzen da natural natural.\nAndoni Olariaga Azkarate on June 20th, 2012 at 6:38 am:\nAtzo Facebooken artikulu honen harira izandako eztabaidatxoa:\nBa sentitzen dut, baina ez. Erlijioak hezkuntzaren aurkako prozesu batean oinarritzen dira, ez dituzte galderei erantzunak egiten, baizik eta galderak ukatu eta fedea jartzen dute enpirismoaren gainetik.\nGainera erlijioa, futbol taldea edo eredu ekonomikoa bezala, ez dira jaiotzeko zerbait (innato). Hau da, inork ez luke izango 3 ume ikusterakoan: begira ze ondo moldatzen diren 3 ume horiek, bata marxista, bestea keynesianoa eta hirugarrena neoliberlala izanda. Sinistarazi nahi digute erlijioekin bai gertatzen dlea hori (“begira ze ondo moldatzen diren 3 ume horiek Jerusalemen, bata judua, bestea musulmana eta hirugarrena kristaua izanda”). Arazoa da 7 urtetik behearakoei erlijio konkretu bateko (edo erlijio talde konkretu bateko, adibidez monoteistak) fedea sartzerakoan betirako birsortuko den errore bat egiten ari garela.\nErlijio gehienak moralitatean oinarritzen direla esatea ere gezurra da. Ez dago moralitate handiagorik OPUSeko ikasle batean Amazonian kontaktatu gabeko indiar batean baino. Moralitatea bai delako innatoa, gure genetikan eta gene horiek sortzen dituzten memetan jasotzen delako.\n“Erlijio guztiak” ikasi behar direla esatea, gainera, prepotentzia katolikotik esaten da. 7 urtetik beherakoei (ez 18 urtetakoi ere) ez zaie azaltzen zer den zoroastrismoaren eta bahaismoaren arteko erlazioa, edo zer diren Kargo Kultuak, edo zein den koptoen eta Osirisen gurtzaren arteko aldeak. Guzti hori ez da azaltzen, azaltzen dena da fantasiazko ipuin bat… eta bakarra. Gizon honek erlijioa irakastea naih badu, etxean egin dezala, niri txikitatik balore komunistak inkulkatzen saiatu diren bezala.\nLehenik, erlijioak galderei erantzunak ematen die, baina ez modu arrazionalean, baizik mitikoan. Horrela zientziak ere egiten du, enpirismoaren dogma hori defendatu nahi baduzu ere. Erlijioa edo ikuskera mitikoa, gizakiaren parte dira, noski direla, hizkuntza daukagun heinean. Erlijioa ez da nahastu behar erlijio katolikoarekin, hori egiten dugu maiz. Ikuskera mitikoa, gizakian innatoa da; hizkuntza daukagun heinean, parte arrazionala eta mitikoa barru barruan dauzkagu, beti borrokan. Erlijio guztiak moralitatean oinarritze direla esatea ez da gezurra, moralitatean pentsamenduaren sistema guztiak oinarritzen dira, marxismoa, liberalismoa, anarkismoa, katolizismoa…. Nietzschek ongi esan zuen bezala gainera, sozialismoa edo marxismoak, katolizismo morala darama barnean, berdintasuna, justizia unibertsala, anaitasuna… Erlijioa fantasiazko ipuina dela esatea, gainera enpirismoaren izenean, poesia, maitasuna, mitoak (mari, olentzero), nazioak… fantasiazko ipuinak direla esatea da. Fantasiak ordea ez dute gezurrarekin zerikusirik, ez bada ikuspegi zientifiko dogmatiko batekin epaitzen ari behintzat.\nLehen puntuari dagokionez:Zientzia, ona bada, ez da mitikoa. Enpirismoan oinarritu daiteke edo ez, baina badu erlijioek ez duten kualitate bat: falsablea da. Zientzian zerbait gezurra dela ondorioztatzen baduzu sistema aurrera doa eta berez esperimentauk ez dira egiten zerbait demostratzearren, baizik eta gezurra ote den aurkitzeko. 1.000.000 aldiz bota dezakezu sagar bat leihotik eta beti eroriko da. Baina BEHIN bakarrik ez bada erortzen, grabitazioari buruz dakigun guztiak ez du zentzurik eta berraztertu behar da.\nErlijioarekin ez da hori gertatzen. Erlijioa ez da falsablea, fedean oinarritzen delako eta fedea, definizioz, galderarik ez egitea da. Erlijioa (ez mitoak) ez dira errealitatearen ordezkari, baizik eta sortu duenaren irudikoz sortu zuenean egon zitekeen erantzun bat.\nBigarrena: Erlijioak, ikuskera mitikoak, ipuinak, Olentzero edo El Hombre del Saco gure historia, kultura eta izararen parte dira. Kulturalak dira baina konparagarriak ere badira (mitologia konparatua existitzen da). Nik ez dut inoiz ukatuko erlijio katolikoak edo judaismoak gure pentsaeran duten balioak ez direnik ikasi behar. Artearen historia erlijioaren historiarik gabe absurdo bat da. Edo Mediterraneoko historia erlijioen arteko gerrarik gabe. Edo demografia. Edo natur zientziak. Erlijioek eragin handia dute beste guztian zientzia, historia edo literatura erlijiodun pertsonek ere egin dituztelako.\nHirugarrena: Nik ez dut ukatu erlijio guztiak moralitatean oinarritzen direnik. Ukatzen dudana da erlijiosoa izateagatik moralitate handiagoa duenik norbaitek. Berez kontrakoa gertatzen da, erlijiosoek dutela zentzu moral hertsiena. Begira bestela Kibbutzetan umeekin egindako esperimentuak, non pertzepzio morala aldatzen den historia berdinean Jericho hitza sartzen bada edo ez. Morala unibertsala da, eta moralitate horri emandako erantzunak dira ezberdinak direnak. Ikasi behar direla? Noski. Baina ez pertsona hobeak garelako horiek barneratzen baditugu, baizik eta herritar kulturalagoak izango garelako.\nLaugarrena: Ez dut esan erlijioa fantasiazko ipuina dela, baizik eta 7 urtetik beherakoei azaldu ahal zaien erlijioa fantasiazko ipuina dela: Biblia umeentzat. Ulertuko al du 5 urteko ume batek Nepaleko teologia edo arranismoa? Ez dut uste. Horregatik bizitzako lehen urteetan oinarrizko mito batzuk irakasten dira. Olentzero, Perez arratoia, Jesukristo edo Julen Guerrero. Horiek ardatzea eratzen dira gero mundu ikuskerak. Olentzero gezurra dela gaztetxo garenean esaten digute, Jesukristorena ere gezur handi bat zela ez digute, ordea, inoiz esaten, hori gaizki ikusia dagoelako.\nBat: Popperren ikuspegi faltsablea ondo dago, baina zientziaren erantzunak mitikoak izaten jarraitzen dute. Popperrek berak onartua. Erlijioaren zentzua munduaren zentzuari erantzun mitiko bat ematea da, horrek ez du zertan ekarri alienaziorik. Erlijioa ez da errealitatearen ordezkari, egia da, ezta zientzia ere, hala ere. Errealitatera hurbiltzeko modu desberdinak dira, besterik ez. Kontua lehena bigarrenarekin juzgatzea edo alderantziz egitea, hori da akatsa. Hortaz, erlijioa irudipena da? Noski. Nazioa eta maitasuna ere. Baina kontuz, zer da ba errealitatea? Enpirismoaren dogma da hor errealitatea hor begi aurrean daukaguna dela. Errealitatea guk irudikatzen duguna da, guk sinbolizatzen duguna.\nBigarrena: hain zuzen erlijioaren eragin horregatik, gure kulturaren erro guzti guztiak grekoetatik eta erlijio katolikotatik datozenez, gure burua ezagutzeko ezinbestekoa da eskolan horixe bera irakastea. Ez noski predikatzea! Eta ez noski apaizak ematea klasea! Baizik eta antropologoak ematea, erlijioa den bezala azalduz, mito bat, ipuin bat nahi baduzu, baina haren erroak gure kulturan azalduz. Noski, agian ez erlijio guzti guztiak, baizik eta katolikoa, modu kritiko batean. Baina baita euskal herriko mitologia, mitoaren filosofia bera, erlijioaren filosofia. Batez ere, ez gailentzeko ikuspegi enpirista eta dogmatiko bakarra, gizakiaren parte bat gaitzesten duen ikuskera hori.\nHirugarrena: ez moralitate handiagoa ez txikiagoa. Argala katolikoa zen, beste hainbeste borrokalari ere hala izan dira. Bonba atomikoa unibertsitateak asmatu zuen, ez erlijio katolikoak.\nAndonik aipatu duenaren arira, geure burua eta beraz errelaitatea ulertzeko eta era berean birsortzeko gizakia bere osotasunean ulertu beharra daukagula uste dut. Eta hor zientzia, mitoa edo erlijioa, artea, historia……..kontuan hartuko beharko ditugu, bestela, nire iritziz, anka motz geratuko garelako eta ikuspegi dogmatikoak ekidite arren. Erlijioa dogmatikoa izan dela, noski baina ez dakit zientzia ez ote ari geran dogmatizatzen. Ikuspegi ez dogmatiko batetik erlijioa, historia, matematika, artea eta zientzia irakasten diren moduan eskolan ere irakats daitekeela uste dut. Kontutan izanik jakintza mota bakoitzak bere ezaugarriak dituela, noski.\nIgor on June 20th, 2012 at 12:08 pm:\nGizakiak, berez, jaiotzez, dimentsio erlijiosoa duenaren iritzi horrek beti atzera eman dit. Behin fededun batek azaltzen zidan nola sinesleek dimentsio hori garatzen duten, ateoek, bitartean, garatzen ez dutelarik. Oso sinplista iruditzen zait, hautu moral baten a posteriorizko justifikatze harroa. Harroa diot agnostikoak, ateoak, fedebakoak bigarren mailako gizakiak diruditelako, “garatugabeak” (dimentsio horretan, bederen).\nGizakiak egiten duena, normalean, bizitzaren zentzuaz itauntzea da. Eta erlijioa gehiago ikusten dut erantzun posible baten moduan. Bizitzari buruz itauntzearen sen hori garatzea ondo deritzot; ados honarte Xabier Agirrerekin. Asuntoa da nork, noiz eta, bereziki, nola garatu behar den. Bizitzaren zentzuari buruzko galderari erantzun anitzak baldin badaude, onartuko luke gizarteak 7 urteko ikasleei nihilismoaz hitz egitea eskolan, erlijioarekin batera?\nEgun, erlijio klaseak DBHn emateko eliza katolikoak “missio canonico” delako agiria eman behar dizu. Noski, hau katolikoei ematen diete, “musulman batek ez baitugu ikusten kristautasuna azaltzen”. Inmigrazioari esker gehienbat musulmanen kopurua igo denez, eskola publikoan erlijio musulmana irakasteko agiria, bestalde, musulmanen arteko “kapo”-aren esku dago. Niri hau injerentzia bat iruditzen zait, helburua adoktrinamendua delarik, norberaren kausarako fededun gehiago irabazte aldera. Guzti hau hezkuntza zerbitzu publikoak ahalbidetuta!!! Baten batek erantzungo dit heziketa oro ideologikoa dela eta adoktrinamendua dela. Baliteke, baina mailak eta mailak daude. Eta berdin zait gero erlijio eskola liburuetan erlijio batzuk edo guztiak agertzen diren. Erlijioak, pluralean, azaltzeko ez da behar gisa honetako apaizik. Ordea, horrela daukate muntatuta txiringitoa. Beraz, edo eredu publikoan gardentasun apur bat sartzen da kontu honetan edo erlijioek jarraituko dute euren botere-kuota hori mantendu (areagotu) nahirik, ez dakit zein puntutararte eztabaida bere eremura eramanez.


Rafael Aguirre Franco: "Erabat aldatu da herri kirolen mundua" - Euskonews\nElkarrizketa Rafael Aguirre Franco, herri kiroletan aditua "Erabat aldatu da herri kirolen mundua" * Ainhoa Irazu Rafael Aguirre Francok 63 urte ditu. Horietatik 33 Donostiako Kultura eta Turismo Ekintetxean (KTE) eman ditu. Rafael iaioa da herri kirolen inguruko kontutan. KTEn zegoen bitartean, hamaika erakustaldi eta proba antolatu zituen. Horrez gain, gaiaren inguruko hainbat liburu idatzi ditu. Hori guztia gutxi balitz bezala, EAEko Herri Kirolen Federazioko lehendakaria izan zen, 1980tik 84ra. Kirolariei buruz, hitz egiterakoan begiak pizten zaizkio Rafael Agirreri. Bere aburuz, kirolari garaikideen artean, Olasagasti da nagusi. Aurreko belaunaldietatik, berriz, "Arria". Hitz eta pitz aritu gara solasean donostiar honekin. Zerk eraman zintuen herri kirolen antolakuntza finko baten alde lan egitera? Batetik, herri kirolak oso gogoko ditut. Horiek gure tradizioan errotuta daude. Bestetik, 60eko hamarkadan herri kirolek ez zuten antolakuntza finkorik. Orduan, desafioak eta apustuak ematen ziren, baina sueltoak. Hori guztia dela eta, konturatu ginen, herri kirolak bultzatu egin behar genituela. 80eko hamarkadan federazioak sortu ziren. Egun, kirol batzuek, estropadek eta pilotak, esaterako, ikusle eta zaletu asko dituzte. Beste batzuek, ordea, gutxi: harri jasotzaileek, segalariek, trontzalariek eta abar. Oso zaila da kaletarrak mota horrelako ospakizunetara erakartzea. Oraindik ere, ospakizun horiek baserritarren munduarekin estu lotuta daude. Donostiako KTEk nazioarte mailako lehiaketak antolatzen ditu. Zein helburu du ekimen honek? Lehendabizi, Euskal Herri mailako lehiaketak antolatzen hasi ginen. Hala ere, beste dimentsio bat eman nahi genien herri kirolei. Orduan, nazioarteko mailan lan egitea otu zitzaigun. Aizkolarien modalitatean, nazioarteko beste kirolariekin jarri ginen harremanetan. "Arria", Mindegia, Ugarteburu eta abarrekin, zazpi aldiz joan gara Australiara. Bertako lehiaketetan izan gara. Horrek guztiak, dimentsio berri bat eman die kirolariei.1976an, joan ginen lehendabizikoz Australiara. Horrez gain, EEBBetan eta Kanadan izanak gara, besteak beste. Beste garai batean apustuak eta desafioak ziren herri kirolen motore nagusiak. Alde horretatik gauzak nahikoa aldatu dira. Zeintzuk dira eman diren aldaketa nagusiak? Aldaketa nabarmenak eman dira. Lehen, herri kirolen izanaren arrazoi nagusia, bi indarren arteko lehia zen. Lehiakideen inguruan ibiltzen zirenek, kirolari baten ala bestearen alde egiten zuten apustu. Horixe zen herri kirolen formula bakarra, eta baita dirua jokatzeko modu bakarra ere. Egun, ordea, dirua jokatzeko beste hainbat modu daude: loteria, kinielak, lotoa, bingoak... 30eko hamarkadan ez zegoen horrelakorik. Hargatik herri kirolen apustuak eguneroko gauza ziren. Orain, berriz, apustuaren mundua jaitsi egin da. "Traviesak" hor dira, baina, horiek ez daukate zerikusirik lehengo apustuekin. Apustuak orain ikusleen artean egiten dira, baina ez kirolarien artean. Oro har, kirolariek soldata finkoak dituzte. Desafioei dagokienean, bestalde, aizkolarien artean ematen dira, baina oso gutxi. Egun, erakustaldiak dira nagusi. Ildo horretan, modalitate batzuek gora egin dute, esaterako, estropadek eta pilotak. Beste batzuek, ordea, behera. Lehen ez bezala, orain kirol modalitate asko daude: futbola, saski baloia, esku baloia... Horiek diru kopuru handiak lekutzen dituzte. Edonola ere, herriko jaien antolatzaileak kontzientziatuta daude, eta beraz, horiek herri kirolen erakustaldiak antolatzen jarraitzen dute, gure tradizioaren alde garrantzitsua direla dakitelako. Herri kirolen inguruko lehendabiziko aipamen historikoak XVIIIeko mendekoak dira. Egiteko moduen aldetik, herri kirol askok tradizioarekiko fidelak izaten jarraitzen dute: segalariek, harri jasotzaileek, trontzalariek, aizkolariek... Bai. Aldaketa nagusienak estropadetan eta pilotan eman dira. Beste gainerakoetan lehengo formak mantendu dira gaurdaino. Herri kirolari gehienak euskaldunak dira. Mundu honetan dinastia handiak dira nagusi.Esaterako, Mindegiaren semea, aizkolaria da. Jose Ignazio, "Arria ren" semea, Xabier, berriz, Ignazioren iloba eta Jose Ignazioaren biloba da. Guztiak Orbegozotarrak dira, eta guztiak harri jasotzaileak. Gero, hortxe dugu Perurena, bera harri jasotzailea da, eta bere semeak ere bide hori hartu du. Gauza bera gertatzen da beste herri kiroletan ere. Egon diren familia handien artean, zeintzuk azpimarratuko zenituzke? Pilotari dagokionean, oso garrantzitsuak izan dira Atanotarrak, Zumaiako Etxabetarrak, Retegitarrak, Galarzatarrak...Aizkolariei dagokienean, modernoen artean, "Arria"tarrak, hau da, Orbegozotarrak. Harri jasotzaileen 5 belaunaldi izan dira. Horrez gain, Perurena aipatu beharra dago, nahiz eta bere aita harri jasotzailea ez izan. Baita Izetarrak eta Goenatxotarrak ere. Arraunlarien artean, azkenik, Orioko Sarasuatarrak eta Altxerritarrak edo Donibaneko Sagarzazutarrak. Badira gainera, hainbat modalitatetan diharduten kirolariek. Zeintzuk dira onenak? Donostiako KTEk herri kirolen Pentatlon a antolatzen du. Izenak dioen legez, bost proba ezberdin izaten dira: enborrak moztea, harria jasotzea, "gizon proba", hots, idi dema bezala baina kirolariek egina, lasterketa eta sega. Oro har, kirolari guztiak ondo prestatuta egoten dira. Badira, baina, "fenomeno" delakoak: Usategieta eta Teodoro Irazusta, esaterako. Azken hori, arraunlari, pilotari, aizkolari eta harri jasotzailea izan zen. Nolanahi ere, nire ustez, onena Jose Mari Olasagasti igeldotarra da. Berak hainbat urtetan irabazi du pentatlon a, alde handiagatik gainera. Olasagasti oso ona da harria jasotzen. Enborrak mozten, zalantzarik gabe, onena da. Gero, 90 kilo pisatzen dituen arren, oso ondo aritzen da lasterketan. Harria irristatzen ere, nahikoa ondo moldatzen da. Beraz, herri kirolari garaikideen artean, onena Olasagasti dugu. Aurreko belaunaldietatik, berriz, Jose Ignazio Orbegozo "Arria". Egunak joan egunak etorri, zenbait herri kirol desagertu egin dira: palanka, barrenadoreak, korrikalariak...Beste batzuek, gainera, gainbehera ezagutu dute: trontzalariek, segalariek, idi demak....Zeren ondorioa da hori guztia? Alde batetik, beste kirolen ugaltzearen ondorio zuzena da. Kontua da, orain igandero badela lasterketa bat, edo futbola, edo saskibaloia eta abar luze bat. Guzti horrek, neurri handi batean, herri kirolen gainbehera ekarri du. Palanka hiltzear dago. Auzoetako jai batzuetan izan ezik, inork ez du jarduten egun palankan. Lehen, berriz, indar handia zuen modalitatea zen. Gauza bera gertatu da barrenadoreekin. Kirol hori estu lotuta zegoen harginen lanarekin. Barrenadoreek zulo bat egiten zuten harrian. Korrikalariak ere, desagertu egin dira, orain 15 urte modalitate horrek arrakasta handia izaten zuen arren. Korrikalariek kilometro franko egin behar izaten zituzten helmugara iristeko, esaterako, Donostiatik Iruñeara. Haatik, egun, herri lasterketak gailendu dira. Bestetik, nekazaritzan aldaketa garrantzitsuak eman dira. Garrantzitsuena makina sartu dela da. Segalariei dagokienean, gaur egun makinek mozten dute belarra, oso gutxik mozten dute segarekin. Beraz, normala da segalari gutxi egotea. Ondorioz, ez daude ia desafioak, ondo prestatuta daudenak gutxi batzuk baitira. Idi demarekin, antzeko zerbait gertatzen da. Lehen idia lanerako aberea zen. Orain, berriz, makinek egiten dute lehen idiek egiten zuten lana. Modalitate batzuk internazionalak dira: sokatira, pilota, aizkolaritza...Zer nolako maila dute Euskal Herriko kirolariek? Herri kirol internazionalena, alde handiagatik gainera, sokatira da. Nazioarteko federazioa dago, eta horretan 33 herrialde ezberdinek izena emana dute. Alde horretatik, presio handia dago sokatira kirol olinpikoa bihurtzeko. Hemengo sokatira taldeen artean, Nuarbekoa aipatuko nuke, izan ere, herri horrek 600 biztanle baino ez ditu, eta sokatira talde indartsu bat du, indartsuenetakoa esango nuke. Oro har, uste dut, Euskal Herriko emakumeak eta gizonezkoak oso gogorrak direla. Hori pilotan argi eta garbi ikus daiteke. Pilotamodalitate ezberdinak daude munduan zehar, nolanahi ere, gogorrena, esfortzu handien eskatzen duena, euskal pilota da. Aizkolaritzari dagokionean, Australia dugu herrialde indartsuena. Ondoren, Zelanda Berria. Azken honetan, aizkolaritza ohiko kirola da. Ezberdintasun nagusiena, bi herrialde horietako probak oso laburrak direla da, gehienera bi minutukoak izaten dira. Hemengoak, berriz, "maratonianoak" dira, hau da, proba batek 30 minututik gora iraun dezake. Beraz, proba luzeetarako behintzat, hemengo kirolariak askoz ere hobeto prestatuta daude. Diozunez, indarra eta gogortasuna dira hemengo herri kirolarien ezaugarri nagusienak... Bai, halaxe da, modalitate guztietan gainera. Gure herri kirolek esfortzu handia eskatzen dute. Horrez gain, denborari dagokionean, hemengo probek kanpokoek baino askoz ere gehiago irauten dute. Esaterako, lasterketetan, kirolariek 100 kilometro egiten dituzte. Aizkolaritzan, bestalde, Australiarrek enbor bat mozten dute eta guk, berriz hogei bat. Harri jasotzean, azkenik, ez dugu 100 kilokoa 100 aldiz altxatzen, 300 kilokoa ez dakit zenbait alditan baizik. Alde horretatik, herri hau nahikoa basatia da. Beste kiroletan, futbolean esaterako, pil pilean dago euskal selekzioaren gaia. Nazioarte mailako herri kiroletan, ba al da antzeko asmorik? Zoritxarrez, beste kiroletan gertatzen den legez, gauzak nahikoa berde daude. Edonola ere, soka tiran badira euskal selekzioa sortzeko proposamenak. Alde horretatik, borroka handia eman da, izan ere, nahiz eta espainiar estatuan talderik ez egon, hemengo talde batzuek, Nuarbek, esaterako, Espainiaren izenean parte hartzen dute. Hori penagarria da. Gauza horiek, hala ere, nazioarte mailako asanblada orokorrean erabakitzen dira. Noski, horretan, Espainiako komite olinpikoak zeresanik ugari du. Nazioarteko taldeen artean; irlandarrak, eskoziarrak eta abar, euskal selekzioa sortzearen aldekoak dira. Espainiarrak, holandarrak eta alemaniarrak, berriz, ekimen horren aurka daude, nahikoa atzerakoiak direlako.Bozkaketetan beti aurka agertu dira. Zentzu honetan, uste dut, euskal selekzioa sortu beharko litzatekeela. Zenbait modalitatetan, pilotan, esaterako enpresa handiak sortu dira. Pilotaren kasuan, herriaren dibertimendurako jarduera izatetik diru kopuru handiak mugitzen dituen industria jarduera izatera igaro da. Zer dela eta, eman da bilakaera hori? Pilotak beti indar handia izan du. Esaterako, 1880an, Donostiak 34.000 biztanle zituen. Orduan, hirian 4 pilotaleku zeuden, horietatik bi industrialak: Moderno eta Urumea, hain zuzen ere. Pilotaren munduan, bilakaera garrantzitsua eman da. Lehenik eta behin, modalitateak aldatu egin dira. Lehen "guantea" zen nagusi. Aurrerago erremontea eta zesta punta sortu ziren. Orain, berriz, erregina, esku pilota da. Bestalde, Franco aurretik pilota jarduera nahikoa baztertuta zegoen. Ondoren, herri guztietan pilotalekuak eraiki zituzten. Ostean, pilota eskolak sortu ziren. Horri esker, egun, gazte asko ikasten ari dira. Bilakaera egundokoa izan da, eta horretan telebistak eragin handia izan du. Urratsak argiak dira: lehendabizi azpiegiturak sortu ziren, gero pilota eskolak eta azkenik, informazio azpiegiturak. Joera horrek, enpresak sortzea ahalbidetu zuen. Egun, Asegarce, Aspe eta beste enpresekin gertatzen ari dena, oso dramatikoa iruditzen zait. Zaleentzat, gainera, nahikoa penagarria da, izan ere, esaterako, Arretxek ezin du lehian jardun Elkororekin eta abar. Beraz, enpresa bakoitzak bere txapelketak eta txapeldunak ditu. Edonola ere, uste dut enpresa horiek zerikusi handia izan dutela pilotaren bilakaeran. Berez, enpresen sorkuntzak alde onak eta alde txarrak ditu. Hori guztia dela eta, ez al du pilotak bere izpiritua alde batera utzi? Oraingo pilota ezberdina da baina, ez dut uste, kirolaren ardatza galdu denik. Egia da, lehen partiduak familia girokoak zirela eta abar, baina oinarriz, pilotak kirol berdina izaten jarraitzen du. Esaterako, 1.786an, Zaldibiako Iztueta pilotariak dirutzak mugitzen zituen apustuetan. Bilakaeraizugarria eman da, baina, berez, kirolak bere jatorriari fidela izaten jarraitzen duela uste dut. Estropadei dagokienean, urte gutxi batzuen buruan traineru berri asko sortu dira. Nondik dator ugaltze hau? 1964ean, Kontxako estropadetan soilik bost traineruk parte hartu zuten. Handik 5 urtetara, ordea, sailkapen bat egin behar izan genuen 10 bat traineru zeudelako. Une honetan, Euskal Herrian, 30 traineru daude: iparraldean 2, Gipuzkoan 13 eta Bizkaian 14 bat. Zergatik ugaltze hau? Nire ustez, traineruak estu lotuta daude herriekin, eta traineru bakoitzaren atzetik herri oso bat dago. Pasaia dugu muturreko adibidea, izan ere, 17.600 biztanle ditu, eta 4 traineru: Trintxerpe, Donibaneko, Koxtape eta San Pedro. Horiek guztiak ez ditu diruak mugitzen, zaletuek baizik. Estropadetan pilotaren kontrakoa gertatzen da. Kirolariek tradizioz eta zaletasunez hautatzen dute arraunlari izatea, ez dirua irabaztearren. Estropadetan, Euskal Herriko liga dugu. Nolanahi ere, horren inguruan luze eta zabal eztabaidatu da: Bizkaiko traineru bakarra dagoela, Castroko traineru batek parte hartzen duela horretan...Zure ustez, zein da arazo nagusiena? Euskal Herriko ligan Gipuzkoako 13 traineruk, Ondarruk, Castrok eta Astillerok parte hartzen dute. Estropaden mundua oso arazotsua da. Kontuan hartu behar da, traineru bakoitzaren atzetik, entrenatzaile bakoitzaren atzetik, herri oso bat dagoela. Gero, bizkaitarrek maila okerragoa dutenez, ez dute ligan parte hartu nahi. Berez, mundu hori oso banatuta dago. Horixe da arazo nagusiena. Euskal Herriko ligan bakarrik gipuzkoarrak daude. Gero, kontraesan bat badirudi ere, kantabroek dihardute horretan. Bizkaitarrek, bere aldetik, Bizkaiko ligan dihardute. Alde horretatik, estropaden mundua oso berezia da. Nire ustez, konponbide bat aurkitu beharko litzateke banaketarekin bukatzeko. Beste jatorriko kiroletan legez, herri kiroletan ere, dopin kasuak eman dira: estropadetan Pasai Donibaneren kasua dugu, harri jasotzean Mieltxo Saralegirena. Ez aldu dopin ak herri kirolen berezko ezaugarrien kontra egiten? Bai, hori ere egia da. Trainerutan zenbait kasu eman dira. Horrez gain, Saralegiren adibidea dugu. Kontua da, Saralegik diru kopuru bat kobratzen duela errekor bat apurtzeagatik. Txirrindularitzan gertatzen den legez, askotan dopajearena medikuntzako neurriekin nahasten da. Esaterako, errepidean dabiltzan txirrindulariek, lasterketak bereziki gogorrak direnean, neurri txikietan estimulanteak dituzten botiketara jotzen dute. Hori, noski, ez datoz bat herri kirolen izpirituarekin. Edonola ere, kirol guztietan gertatzen den gauza da. Erdi profesionalizatuta dagoen eta esfortzu handia eskatzen duen edozein kiroletan, eta, batez ere, dirua tartean dagoenean, dopin kasuak ematen dira. Uste dut, guzti hori gizartearen bilakaeraren ondorioa dela. Duela 30 urteko txirrindulariek eta futbolariek ez zuten ezer hartzen. Azken urteetan, baina, medikuntzan aurrerapen ikaragarriak eman dira. Hori guztia dela eta, zoritxarrez naturaltasuna galdu da. Bestalde, zoritxarrak ere izan dira, esaterako, anfetaminak sortu zirenean, "Errekalde" harri jasotzailea, lehiaketa baten ondoren hil zen. Hori guztia 1969an izan zen. Ziotenez, "Errekalde" dopinaren ondorioz zendu zen. Bestalde, idi deman, idiei anfetaminak ematen zizkieten urarekin nahastuta. Egun, analisiak egiten dira dopajea ekiditeko. Aldaketekin jarraituz, emakumeak sartu dira herri kirolen munduan. Lehen ez bezala, orain zenbait emakumek heldu diote aizkorari, esaterako, Saralegik eta Goitia ahizpek. Badira, gainera, soka tira taldeetan aritzen diren emakumeak eta baita traineruetan ibiltzen direnak ere. Ekingo al diete beste modalitateei? Ez dut uste. Dauden emakumeek gauza anekdotikoak egiten dituzte, herriko jaietan, batik bat. Esaterako, Urretxuko Goitia ahizpei lizar enborrak jartzen dizkiete, bigunagoak direlako. Erakustaldiak, oso ikusgarriak izaten dira. Edonola ere, ez dut uste horrek aurrera egingo duenik. Pilotan, 30 eta 40eko hamarkadan, frontenis delakomodalitatean, emakumeek ospe handia hartu zuten. "Txikita" deritzen zitzaien horretan ziharduten emakumeei. Orduan, "txikita" dezente zeuden, 60 bat inguru. Soka tirari dagokionean, berriz, orain 20 urte, emakumezkoen liga indartsu bat zegoen. Herri askotan zegoen talde bat: Igeldo, Usurbil, Zarautz...Haatik, hori guztia desagertu egin da. Herri kiroletan aritzeko indar handia behar da, eta ez dut uste emakumeek mundu horretan sartzeko gogoa dutenik. Bitxikeriarik ere bada, esaterako, Azkoitian ospatzen diren ahari probak. Animaliak babesteko legeak galerazi egiten ditu probok. Zein iritzi duzu guzti horren inguruan? Egia da, araudiaren arabera, ahari probak galerazita daudela. Gertatzen dena da, toleratu egiten direla. Jendeak ospakizun horien aurrean, begiak itxi egiten ditu. Beraz, ohitura duten lekuetan oraindik egiten dira. Bestalde, animalien babeserako taldeen artean ika mikak sortu badira ere, ez dut uste desagertu behar direnik. Izan ere, kasu bakanak dira. Egia da, ospakizun horiek krudelak direla. Nolanahi ere, ni ahari probak mantentzearen aldekoa naiz. Zein da gutxien ezagutzen dugun herri kirola? Beharbada lasto probak. Horiek iparraldean aski ezagunak dira baina hegoaldean horrelakorik ikusteko aukera oso gutxitan egoten da. Gero bada besterik, barra jaurtiketa esaterako, dagoeneko desagertu dena. Eta minoritarioen dena? Bada, toka edo boloak. Lehen askotan ospatzen ziren joku horiek sagardotegietan eta. Boloa oso zabalduta dago munduan. Dena dela, hemengo boloak oso bereziak dira, inon baino gehiago pisatzen dute, 8 kilo pasatxo, hain zuzen. Argazkiak: Ainhoa Irazu Euskonews & Media 45.zbk (1999 / 9 / 8 17) Eusko Ikaskuntzaren Web Orria


Berriak - Landare kapsulen eta gelatina kapsulen aldea eta abantailak\nKapsula gogorrak gelatina kapsuletan eta landare kapsuletan banatzen dira lehengaien arabera. Gelatina kapsulak gaur egun munduko bi ataleko kapsularik ezagunenak dira. Osagai nagusia kalitate handiko gelatina sendagarria da. Landare kapsulak landare zelulosa edo uretan disolbagarriak diren polisakaridoak dira. Lehengaiekin egindako kapsula hutsak kapsula huts estandarraren abantaila guztiak gordetzen ditu. Biek desberdintasunak dituzte lehengaietan, biltegiratzeko baldintzetan, ekoizpen-prozesuetan eta ezaugarrietan.\nkapsulak kapsula gogor eta kapsula bigunetan banatu ohi dira. Kapsula gogorrak, kapsula hutsak bezala ere ezagutzen direnak, tapoiaren gorputzeko bi atalek osatzen dute; kapsula bigunak aldi berean filmatzeko materialak eta edukiak dituzten produktuak bihurtzen dira. Kapsula gogorrak gelatina kapsuletan eta landare kapsuletan banatzen dira lehengaien arabera. Gelatina kapsulak gaur egun munduko bi ataleko kapsularik ezagunenak dira. Kapsula zehaztasunez mekanizatutako bi kapsula oskolek osatzen dute. Kapsulen tamaina askotarikoa da, eta kapsulak ere koloreztatu eta inprimatu daitezke pertsonalizatutako itxura berezia aurkezteko. Landareen kapsulak landareen zelulosa edo uretan disolbagarriak diren polisakaridoekin egindako kapsula hutsak dira lehengai gisa. Kapsula huts estandarren abantaila guztiak gordetzen ditu: hartzeko erosoa, zaporea eta usaina ezkutatzeko eraginkorra eta edukia gardena eta ikusgarria da.\nZer desberdintasun daude gelatina kapsulen eta landare kapsulen artean\n1. Gelatina kapsulen eta landare kapsulen lehengaiak desberdinak dira\nGelatina kapsularen osagai nagusia kalitate handiko gelatina sendagarria da. Gelatina eratorritako animaliaren larruazalean, tendoietan eta hezurretan dagoen kolagenoa animaliaren ehun konektiboan edo ehun epidermikoan kolagenotik partzialki hidrolizatzen den proteina da; landare kapsularen osagai nagusia hidroxipropilo sendagarria da. HPMC 2-hidroxipropil metil zelulosa da. Zelulosa naturako polimero natural ugariena da. HPMC eterifikazioaren bidez kotoizko estalkia motzarekin edo egur mamiarekin egin ohi da.\n2, gelatina kapsulak eta landare kapsulak biltegiratzeko baldintzak desberdinak dira\nBiltegiratze baldintzei dagokienez, proba asko egin ondoren, ia ez da hauskorra hezetasun baxuko baldintzetan, eta kapsularen azalaren ezaugarriak egonkorrak dira tenperatura eta hezetasun handian, eta muturreko biltegiratze baldintzetan landare kapsulen indize desberdinak daude. ez da eragiten. Gelatina kapsulak erraz atxikitzen dira kapsulekin hezetasun handiko baldintzetan, gogortu edo hauskorrak izaten dira hezetasun baxuko baldintzetan, eta biltegiratze inguruneko tenperatura, hezetasuna eta ontziratzeko materialen mende daude.\n3, gelatina kapsulak eta landare kapsulak ekoizteko prozesua desberdina da\nLandare hidroxipropil metil zelulosa kapsula oskolean sartu da, eta oraindik kontzeptu naturala du. Kapsula hutsen osagai nagusia proteinak dira, beraz bakteriak eta mikroorganismoak haztea erraza da. Kontserbatzaileak gehitu behar dira ekoizpen prozesuan, eta produktu amaitua etileno oxidoarekin esterilizatu behar da ontziratu aurretik kapsulen mikrobioen kontroleko adierazleak ziurtatzeko. Landare kapsulak ekoizteko prozesuak ez du inolako kontserbatzailerik gehitu beharrik, eta ez da esterilizatu beharrik, horrek funtsean kontserbazio-hondarren arazoa konpontzen baitu.\n4, gelatina kapsulen eta landare kapsulen ezaugarriak desberdinak dira\nGelatina-kapsula huts huts tradizionalekin alderatuta, landare-kapsulek moldagarritasun zabalaren abantailak dituzte, gurutzatzeko erreakzio arriskurik ez eta egonkortasun handia dute. Droga askatzeko tasa nahiko egonkorra da, eta banakako desberdintasunak txikiak dira. Giza gorputzean desegin ondoren, ez da xurgatzen eta kanporatu daiteke. Gorputzetik kanporatua.


Donostiako kaleak hartu ditugu, helduen egoitzetarako kalitatezko arreta eredu bat aldarrikatzeko | LAB SINDIKATUA\nZerbitzu Publikoak Zerbitzu Soziokomunitarioa Donostiako kaleak hartu ditugu, helduen egoitzetarako kalitatezko arreta eredu bat aldarrikatzeko\nEnpresak Gipuzkoako Foru Aldundiaren onespenarekin aberasten ari direla salatu dugu Donostiako manifestazioarekin. izan ere, helduen egoitzak zerbitzu publikoa dira, eta gipuzkoar guztiek finantzatzen dituzte zergen bitartez. Are gehiago, egoiliarrentzat arreta kalitatezkoa izan dadin, arreta ematen dieten langileek lan-baldintza duinak eta kalitatezkoak izan behar dituzte, eta horiek gabe arreta ezin da gauzatu.\nZentzu honetan, bada garaia Gipuzkoako helduen egoitzetako langileek euren funtsezko eginkizuna aitortuko duen hitzarmen bat izan dezaten, emandako lanari egokitutako arauketa eta konpentsazioen bidez. Hauxe izan da greba egunaren beste aldarri nagusietako bat.\nAzken finean, egungo zaintza-eredua sakon jorratzeko garaia da, pandemia egoerak agerian utzi duen bezala. Horretarako, kudeaketa publikoaren aldeko apustu garbia egin behar da, zaintzaren funtsezko funtzioa aitortuz eta langileen lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetuz.


Etxebizitza | Murray-Calloway Ekonomiaren Garapenerako Korporazioa\nMurrayko etxebizitza eskuragarri eta ugaria ez ezik, inbertsio handia ere bada. Oin karratuko 61.00 $ -ko batez besteko salmenta kostua eta batez beste 102.00 $ karratuko eraikuntza berriarekin, egungo etxebizitza merkea da. Gaur egun, azpisail berri batzuk garatzen ari dira sarrera mailako ganadutegietako etxebizitzetatik hasi eta 350 dolarreko eta gehiagoko kategorietako garapenak.\nAlbiste bikaina da, hazten ari garelako, etxebizitzen balioak% 25etik gora estimatu direla azken 10 urteetan. Gure zergak estatuko batez bestekoa baino% 38 baxuagoak dira eta, unibertsitateko herria garenez, alokairuko etxebizitza eskaintza ona dago eskuragarri. Salgai edo berriki eraikitako etxebizitza gehienak 100 $ - 300 $ arteko prezioen artean daude. Onena dena, bertako agente higiezinekin, bankariekin eta beste batzuekin lan egiten dugu estu Murray etxera joan ahala zuzentzen duten zuzendaritzekin egokitzapen egokia aurkitzen laguntzeko.\nEskuragarri dauden propietateen uneko zerrenda zehatza lortzeko, Hasi hemen.\nEta ongi etorri Murrayra ...


Zain Dezagun Urdaibai Elkartea 1992ko maiatzaren 9an jaio zen Gernika-Lumoko Seber Altube auditorioan. Sortze-Batzarrera 54 pertsona aurkeztu ziren, guztiak adinez nagusiak eta Busturialdea eskualdeko gune desberdinetan bizi zirenak, den-denak Urdaibai Biosfera-Erreserbaren eremuaren barnekoak. Giza- eta ingurumen-erasoei, bai eta Eskualdeko gure herriek eta auzoek urte horietan erakundeen aldetik pairatzen ari ziren arduragabekeriari aurre egiteko jaio zen. Zain Dezagun Urdaibai Elkartea irekia, plurala, unitarioa eta askea da. Bere garaian Zain Dezagun Busturialdeak, egunean beste elkarte batzuk, egiten zuen lanarekin jarraitzeko jaio zen.\n1. Urdaibai Biosfera-Erreserbaren balore-multzoa defendatu eta lehengoratu.\n2. Urdaibaiko ingurumenarekin bat datorren garapen sozioekonomikoa eta biztanleriaren bizi-kalitatea bateragarriak izatea egiten dituzten proposamenak defendatu eta sustatu.\n3. Babes-eremu honen ingurumen-baloreak babesten eta lehengoratzen laguntzen dituzten ideiak zabaldu, bai eta babestuta dauden mundu osoko eremuen arazoak ere aztertu, elkartekideak izan zein Busturialdeko biztanleak izan.\n4. Gure udalerrien ondare-mota desberdinak (historia, kultura, hizkuntza, etnologia, arkitektura, paisaia...).\n5. Elkartearekin bat datozen ikasketa, txosten, boletin eta dokumentuak prestatu eta zabaldu, eta dokumentazio-zentrua sortu.\n6. Urdaibai Biosfera-Erreserban zein bera eratzen dituzten udalerrietan, pribatuak zein publikoak, baina eragina duten Lurralde-Antolamenduen, Hiri-plangintzen, lanen plan eta proiektuen prestaketan parte hartu.\nLogotipoa 1976an diseinatu zuen Nestor Basterretxea artista bermeotarrak Zain Dezagun Busturialdea Plataformarako, elkarte moduan antolatu zen Mundakako Itsasadarrean Busturiako paduren erdi-erdian eraiki nahi zen portu komertzialaren kontra borrokatzen hasi zenean hain zuzen ere. Logotipoaren sinbologian sartzen bagara esan behar da bitan apurtutako haritzaren hostoarekin adierazi nahi da gizakiak egindako artifiziala naturala apurtzen duela.\nBiltzar Orokorra: Zain Dezagun Urdaibai osotzen dugun 64 kidez eratuta dago. Elkartearen organorik garrantzitsuena eta nagusiena da.\nZuzendaritza Batzorde: Bi biltzarren arteko gobernu-organo iraunkorra da. Edozein kideren parte-hartzeari irekita dago. Egunean ondokoek eratzen dute:\nPresidente: Edorta Jiménez.\nPresidenteorde: Doroteo Zobaran.\nDiruzain: Maite Salutregi.\nIdazkari: Erroxeli Ojinaga.\nBokal: Nagore Zobaran, Tere Jauregizar, Igone Ortuzar.\nBusturialde jasangarriaren aldeko 10 oinarri\n1. Baliabideak modu eraginkorrean erabili behar dira, baliabide berriztagarrien berriztatze-erritmoa gainditu gabe eta ez berriztagarriak progresiboki ordezkatuz joan behar dira.\n2. Hirien eta herrien funtzionamenduak ezin jar dezake arriskuan pertsonen osasuna eta ezin gaindi dezake ingurumenaren onartze-gaitasuna.\n3. Bioaniztasuna aintzat hartu eta babestu behar da.\n4. Beste hiri eta herrien artean elkartasun globala indartuko da, lurreko sistema naturalak gordetzeko, klima erregulatzeko, ozono-geruza zaintzeko eta pobreziarekin amaitzeko asmoarekin.\n5. Gizarte-ongizate, kultura, hezkuntza osasuna eta etxebizitzaren oinarrizko zerbitzu eta ondasunak izateko aukera izan behar dugu denok.\n6. Hiriek eta herriek funtzioen nahastea gorde behar dute, hurbiltasuna eta auzoko bizitza bultzatuz, hiriaren zerbitzuen erabilpena ingurumenaren kontura egin ez dezagun.\n7. Lan soziala eta aisialdia pertsona guztien artean, emakumea zein gizona izan, modu ekitatiboan banatu behar da. Pertsona guztien bizi-eran ekitatea bultzatu behar da.\n8. Edozein giza-taldearen ezaugarri kulturalak, etnografikoak eta hizkuntzazkoak txikiak izanik ere aintzat hartu, bultzatu eta babestu behar dira.\n9. Denok dugu eskubidea egindako lanagatik soldata izatera; soldata duina eta kontratazioa egonkorra izan behar dute.\n10. Ekonomia dibertsifikatu behar da eta kanpoarekiko menpekotasuna murriztu. Ahal denean, bertoko baliabideekin asetu behar dira beharrizanak.


kritiken hemeroteka » Indarra eta bizitasuna\n« Kultismoaren bidea | Asetzen ez duten ipuinak »\nEmakume biboteduna / Xabier Montoia / Susa, 1992\nIndarra eta bizitasuna Patxi Zubizarreta / Egin, 1993-01-10\nNemesio Etxaniz apaizak orain 29 urteko Izotz Kandelak en sarreran, hau idatzi zuen: “Euskal liburuak geienetan ‘xeru-xeru’ agertu ditugula; denak onak, txintxoak, ia griñarik gabeko giza-emakumeak; eta orrek galdu dik gure eskribitzailleen indarra ta bizitasuna”. Hitz hauexek gogoratu zaizkigu Xabier Montoiaren Emakume biboteduna irakurtzen hasi garenean, Montoiarena ez baita hizkera “xeru-xeru” horietakoa.\nAipa dezagun, esate batera, pasarte ttiki hau: “Gasteiztar peto eta jator guzti haiek, hiriaren ezaugarri eta adierazgarrien jabe zirenak. Hiria bezain makur, zuri, uzkur eta zirtzilak. Alaves petralaren jarraitzaileak, blusa izandakoak, jaien hasieran zapi gorria lepoan lotu eta seiak jotzerakoan purua zintzo bizten zutenetarikoak. Gure aita bezalakoak, bera bezain fidagaitz, zeken eta ostijale, bera bezain aluak”.\nIkusi bezala, Montoia behin berriro indarrez eta bizitasunez plazaratu zaigu. Etxanizek eskatzen zuen grina eta benekotasuna Montoiaren hamaika ipuinotan inon baino hobeto ageri dira: haurren lehendabiziko deskubrimenduak, sexua, infidelitateak, droga, telefonoaren presentzia obsesiboa… Eta Euskal Herrian kokatutako eskenatoki literario horretako gauza bakoitzak, sentimendu eta plazer nahiz desplazer bakoitzak bere izena du. Gogora datorkigu behin Garaziko trinkete ondoan dagoen horma bateko esaldia: “Arren, dakizuna ez ixuri hemen”; Montoiak espresio zaharkituak alde batera utzi eta besterik gabe “Ez egin txizarik hemen” dio.\nBai, Montoiaren lan honetan ere bizipenak eta izenak uztarturik agertzen zaizkigu. Are gehiago esango genuke: sakontasun psikologikoa bere obran gero eta handiagoa den bezala, bere lanean badago gero eta lortuago dagoen beste sakontasun mota bat ere, estilistikoa edo dei dezakeguna. Ipuin hauek mundu literario koherentea eskaintzen digute, eta estilo finkaketa batez horniturik.


Alboak (Eraztunen Jauna) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nAlboak (Eraztunen Jauna)\nAlboak, Tolkienen legendarium ospetsuan eta Eraztunen Jauna eleberrian, Eskualdean bizi ziren hobbiten azpiarraza bat da.\nKiderik gutxien zituen taldea zen, eta kolore argiko larruazal eta ilea izateagatik eta euren altuera handiagoagatik eta argaltasunagatik bereizten ziren. Oso gogoko zituzten zuhaitzak eta basoak, ehiza, nekazaritza baino gogokoago izatea eta elfoekin ondo eramatea eragiten zuena. Abilak ziren hizkuntzekin eta trebeak ziren kantatzen.\nGainontzeko hobbit arrazak bezala, Rhovanionetik zetozen, eta eurei buruzko berriak daude Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1150. urtetik, Eriadorrera iritsi eta gainontzeko hobbitekin batu zirenean. Mendi Lainotsuak zeharkatu zituzten Rivendeleko iparraldeko pasabideetatik, eta Mitheithel ibaitik jaitsi ziren Angelua deituriko tokiaren lurralderaino.\nEuren izaera abenturazale eta ausartagatik, Albo asko izan ziren beste hobbit adarretako familia eta klanen buru, eta beti izan zuten ezarri ziren tokitik haratago esploratzeko ekimena. Honela, orkoen arriskua Mendi Lainotsuetatik gertu nabaritzen hasi zenean, Alboak joan ziren Breeranzko martxaren buru, Artxeteko oihanera heltzen eta bertan ezartzen lehenak izan zirelarik.\nEguzkiaren Hirugarren Aroko 1601. urtean, Argeleb II.a erregearen baimenarekin, Martxo eta Zuri anaia alboek, hobbiten buru, Baranduin ibaia zeharkatu eta ibai honen eta Urruneko Kebraden artean ezarri ziren, ondoren, lurralde hau, Eskualdea bezala ezagutuko zelarik.\nEguzkiaren Hirugarren Aroaren hamaieran, Took, Brandiorein eta Bolger bezalako familiek, odol alboa zuten.\nOrriaren azken aldaketa: 4 apirila 2015, 17:44.