Memoriaren ahotsa | Mundua | Berria\nEduardo Galeano, 2012an, Buenos Airesera egindako bidaia batean. ALBERTO ESTEVEZ / EFE Tamaina handiagoan ikusi\nLatinoamerikaren zain urratuak liburuaren lehen edizioak 50. urteurrena du —1971n argitaratu zuten aurrenekoz—, eta urtemuga hori aitzakia egokia izan da berriz ere gogora ekartzeko ez soilik idazlana bera, baita Eduardo Galeanoren obra osoa eta, zergatik ez, idazlea bera ere. Haren inguruan murgiltzen denak pertsonaia eklektiko bat aurkituko du, bikaina, obsesiboa, bizi-bizia, pasioz betea eta, batez ere, oso gauza garrantzitsua hauxe, bereziki kontu egiten zuena edonork ulertzeko moduan eta batere hantusterik gabe idaztea, nahiz eta haren obra ez den beti erraza digeritzen. Latinoamerikaren zain urratuak atera zuenean, ordea, akademiak ez ikusia egin zion Galeanori, molde hartan idatzita zegoelako hain justu ere: liburua ez omen zen haren beste obrak bezain ona. Aldi berean, dena den, errekonozimendu bitxi bat ere izan du idazlanak: Latinoamerikako historiaren parte handi baten memoriaren ahotsa bihurtu da, bai behintzat ezkerrerantz lerratutako aldearena.\nJoan den ekainean, Udelarren, Uruguaiko Errepublikako Unibertsitatean, jardunaldi batzuk egin zituzten lana gogora ekartzeko, eta ederki laburbilduta geratu ziren liburuaren nondik norakoak. Jardunaldi haietan, ezin konta ahala ahots aritu ziren liburuak munduan han-hemen izan zituen eta gaur egun oraindik dituen interpretazio eta ikuspegiak jorratzen, eta hori, obraren gaurkotasunaren erakusgarri ez ezik, haren garrantziaren eta ibili dituen bide askotarikoen isla ere bada. Jardunaldi haietan zehazki, akademia interpelatuta zegoen gai jakin batengatik: Helena Villagrak, Galeano hil arte haren bizikidea eta editorea izandakoak, dohaintzan eman zion Udelarri Galeanoren artxibo bat, haren obra eta ibilbidea erakusten dituena. Orain arte, artxibo horretako funts pribatuak irakasle nabarmenenak izan dira beti. «Galeano ez zen izan ez ikasle eta ez gradudun; bera izan da lehena erakunde honetako funtzionario tekniko izanda funts pribatu moduan sartu dena», kontatu du Vania Markarianek, Historia doktore eta artxiboaren ikerketa historikoaren arduradunak.\nIstorioa, gutxi-asko, hauxe da. Galeano Montevideon jaio zen, 1940an, eta eskola ingeles batean ikasi zuen, bigarren hezkuntzako bigarren mailara arte. 14-15 urte zituela, alderdi sozialistaren El Sol egunkarian kolaboratzen hasi zen, marrazkilari, eta, garai bertsuan, Marxen Kapitala irakurtzeko lantegi batean parte hartu zuen Herriaren Etxean, alderdiaren egoitzan. «Eduardok esaten zuen hantxe konturatu zela ekonomia ulertu ezean ez zuela ezer ulertuko», kontatu du Roman Cortazarrek, Galeanoren obra aztertu duen idazle, kazetari eta irakasle mexikarrak. «Ekonomia politikoan oinarri sendo-sendoa zuen Galeanok. Bost urte eman zituen hitzarmen ekonomikoak aztertzen. Bizi guztian ibili zen ekonomia testuak irakurtzen, eta NDFren eta Munduko Bankuaren txostenak». Liburuari egin zaizkion kritiketan gogorrenetakoa da iturriak ez direla zorrotzak eta karga politiko handia daukala, baina, berez, 480 ohar baino gehiago ditu idazlanak, eta hortxe aurkitu daiteke Galeanok erabilitako iturri eklektikoen arrastoa.\nLiteratura eta kazetaritza uztartu izana liburuari kateatuta geratzeko motibo izan da irakurle askorentzat, baina arazo ere izan da kritikari zenbaitentzat, baita akademiarentzat ere. Galeanok 60ko hamarkadaren hasieran eman zituen lehen pausoak kazetaritza idazkuntzan, Marcha astekarian. Garai hartakoak dira, hain zuzen, kazetaritza kronika gisa idatzi zituen liburuak: China (Txina), Crónica de un desafío (Desafio baten kronika) eta Guatemala: Clave de Latinoamérica (Guatemala: gakoa Latinoamerikan). Cortazarrek dioenez, azken horretatik atera zuen Galeanok Latinoamerikaren zain urratuak izenburua. Gutxienez hamar urte daramatza Cortazarrek Galeanoren obra ikertzen, eta, bide horretan, idazle uruguaitarraren adiskide ere egin zen azkenerako. Hasieran, gutxienez behin kale egin zuen Galeano aurrez aurre ezagutzeko saioan, baina, aurrerago, Mexiko Hiriko prentsaurreko batean sartu zen baimenik gabe, eta, nahiz eta orduan ere ez zuen lortu harekin aurrez aurre hitz egitea —Galeano atzeko atetik irten baitzen—, lortu zuen bere lanaren aurrerapen bat hari helaraztea. Geroxeago, ostatu hartuta zegoen lekura itzuli zenean, Cortazarrek ikusi zuen Galeanok mezu elektroniko bat bidalia ziola, elkar aurrez aurre ezagutzera gonbidatzeko. Hala egin ziren lagun, eta Galeanok gonbita egin zion Uruguain jarrai zezan bere ikerketarekin. «Behin kontatu nion Latinoamerikaren zain urratuak izenburua urte batzuk lehenago aurkitua nuela Guatemala liburuan (1967). Obra hartarako, Galeanok elkarrizketak egin zizkien gerrilla batzuen buruzagiei, eta orduan hurbildu zen lehen aldiz Latinoamerikako politikaren berezitasunetara. Hura izan zen, era berean, gero Latinoamerikaren zain urratuak izango zenaren aurrerakina; izan ere, liburutxo haren 10. orrialdean, kontatzen du nola behin mendira igo zen isilean, nekazari batzuek lagunduta, eta nola gaua han eman ondoren eguzkia atera zen, eta pasarte horrexetan zera dio: 'Eguna argitu du, zainak urratu zaizkio isilari...'».\n1964tik aurrera, Galeano Época egunkariaren zuzendari izan zen bi urtez, eta fikzio idazle gisa ere hasi zuen ibilbidea, Los días siguientes (1963, Hurrengo egunak) eta Los fantasmas del día del león eleberriak idatzita (1967, Lehoiaren eguneko mamuak). 1965ean, Udelarren hasi zen lanean. «Guk zera azpimarratu ohi dugu: harentzat hau ez zela izan enplegu huts bat, garai hartako beste intelektual askorekin gertatu zen bezala; izan ere, beste hainbatek banku batean lan egiten zuten, eta hori zuten dirubide, baina, horrez gainera, idatzi ere egiten zuten», azpimarratu du Markarianek. «Galeanok, bi postu haietan, lehendik zekartzan jakintza eta esperientzia batzuk zabaldu zituen, eta unibertsitateko bizimodu kulturalari eta intelektualari eman zizkion jakintza haiek».\n1971n, zuzentzen zuen argitaletxe unibertsitarioan bertan argitaratu zuen Latinoamerikaren zain urratuak obraren Uruguaiko edizioa, mundu osoan ospetsu bihurtu zuen liburua. Uruguaiko estatu kolpearen ondoren (1973), berriz, Buenos Airesera joan zen, eta Crisis aldizkariaren zuzendari hasi —aldizkari hark ere markatu zuen garai hura—. 1976an, herrialde hartan ere estatu kolpea izan eta gero, Kataluniara alde egin zuen, Villagra abokatu argentinarrarekin jada. Kataluniako erbestealditik aurrera, Galeano idaztera emana bizi izan zen erabat. 1985aren hasieran, Villagra eta biak Montevideora itzuli ziren, Uruguaiko diktadura orduantxe bukatu berri zela, eta, urte hartan bertan, Marcha-ko kazetari izandako batzuekin eta beste zenbait idazlerekin, Brecha astekaria sortu zuen.\nCortazarrek dio Galeano gizon obsesiboa zela, testuen «aireaz» oso kezkatua. «Editoreek gogotik sufritzen zuten, entrenamendu bisual izugarria zuen eta. Kultura ezinago oparoko gizona zen, eta idazlan zeharo heterogeneoak eta heterodoxoak irakurtzen zituen. Berak pintorea izan nahi zuen, edo marrazkilaria, harik eta errealitateak beste bide batetik eraman zuen arte. Nolanahi ere, bizi guztian hartu zuen bere liburuak ilustratzeko lana. Oso kritikoa zen Brecha-rekin, esaten baitzuen irakurleak tormentatzen zituztela halako hitz parrastadekin».\nSegur aski, poztuko litzateke jakingo balu Siglo XXIren edizio berriak bere ilustrazioak dituela, bai eta oharrak egiteko lekua ere, orri ertzean. Haren eskuizkribuetan ere agertzen dira halako oharrak, eta, orain, edonork kontsultatzeko moduan daude, Udelarren artxiboaren webgunean. 1976tik aurrerako testuak daude artxibo horretan. «[Galeanoren eta Villagraren] erbestealdiz erbestealdi, material asko galdu zen», azaldu du Markarianek. «Eskuizkribuak eder-ederrak dira, eta ia erabat galdu dugun idazkuntza: eskuzko idazkuntzarenak, hain justu». Liburuaren epilogoan, «Ni ez naiz historialaria» idatzi zuen Galeanok, baina tatxatu egin zuen gero. «Jardunaldietan, asko hitz egin zen horri buruz. Historialariek esaten zuten: 'Hau ez da historia liburu bat, zeren historiografia akademikoak ez baitu izaten halako harremanik ez artxiboarekin eta ez dokumentazio corpusarekin, eta ez baita militantea izaten', eta halakoak».\nUruguaira itzuli zenean, Gaceta Universitaria-ko batzorde editorialean sartu zen Galeano; demokrazia berrezarri zenean, Udelarren argitalpen instituzional berria izango zen batzorde hori. «Berriz ere batzorde editorialean sartu zen Galeano, baina lekuko gisa, gehiago. Izan ere, ordurako, Eduardo Galeano zen, pertsonaia, eta aldizkari hartan jada ez da nabari aipatu dudan horretatik ezer». Garai hartan, jori-jori segitu zuen liburuak argitaratzen, askotariko moduetan adieraziz bere konpromiso politikoa eta soziala; eta sari ugari ere eman zizkioten.\nMarkarianen ustean, Galeano ez zen outsider bat izan akademian, eta oso harreman estua izan zuen Uruguaiko akademiaren munduarekin. «Hasteko, Galeanok ez zuen harreman bat eta bakarra izan akademiarekin. 1970eko lehen urteetan, gure ingurumari intelektualak profesionalizatzen ari ziren arlo sozialaren azterketan, eta horrek berekin zekarren bazter uztea arlo soziala ezagutzeko lehengo moduak, saiakeragintzarenak batez ere. Galeano, berriz, aurreko modu haietan geratu zen… Baina, aldi berean, Latinoamerikaren zain urratuak-eko esker erakutsiari erreparatzen badiozu, ikusiko duzu harreman estua zuela Uruguaiko mundu akademikoarekin».\nBestalde, Cortazar pozik dago akademia denbora eskaintzen hasi zaiolako Latinoamerikarentzat hain garrantzitsua izan den obra horri, baina, era berean, iruditzen zaio asko falta dela liburua Galeanok nahi bezala irakur dadin, hots, dibulgazio obra gisa, Galeanok zioen bezala «iltzez eta giltzez» itxita eta soilik elite jakin batzuen esku dagoen jakintza bat zabaltzeko obra gisa. «Udelarrekoa aldaketa bat izan da kontuan harturik nolako destaina sufritu zuen Eduardok luzaroan bere herrialdean bertan, zeren kritikak eta akademiak modu sistematikoan erdeinatu baitzuten. Baina berari horrek ez zion askorik axola. Besterik gabe, liburua halakoxea izaki, hain irmoki politikoa eta ideologiara lerratua —jakinik ez dagoela ideologikoa ez den obrarik batere—, susmopean jarri zuten objektibotasunaren teorialariek eta statu quo-aren aldeztaileek».\nCortazarren iritziz, destaina hark zerikusia zuen sailkatu behar asegabe batekin ere. «Etiketa ekoizle sutsuak dira; eta Eduardorenaren gisako obra bat, generoen arteko mugak lasai ederrean hausten dituena, irakurtezina da akademiarentzat. Dena dela, hainbeste urteren ondoren, gauza bat argi geratu zait: Eduardo ez zen izan anomalia literario bat, baizik eta paisaia kultural baten parte. Bere narratibarekin egin zuena, gutxi-asko, Manuel Escorzak egin zuen gauza bera da, eta Juan Gelmanek egin zuena, eta Rodolfo Walshek, kazetaritzaren eta literaturaren arteko nahas-mahas horren bidez. Beraz, esan daiteke garai baten argazkia dela gehiago: funtsezko galdera ugariz oparo apaindutako garai baten irudia. Zeren, galdera bat baldin badago Galeanoren eta beste autore haien guztien obran ardatza izan zena, hauxe izan zen: norentzat idazten ote duen idazleak, eta zer harreman duen artistak bere herriarekin. Eta idazleak, elitearen parte izanik, egitura hura eta pribilegio haiek osorik desegin zituen planteamendu haren ondorioz, bestelako lengoaia bat ikasi nahian».\nGaleano Montevideon hil zen, 2015eko apirilaren 13an, eta ohore osoz egin zioten hil beila, Uruguaiko Botere Legegilearen egoitzan. Udelarreko jardunaldiak, nolabait, omenaldi bat izan ziren, baina, Markarianen hitzetan, nahiz eta ez zaion uko egin behar alderdi horri, batez ere pentsatu zuten jardunaldi haiek «aukera bat» izango zirela «testu huts bat baino askoz gehiago den legatu baten azterlan kritikoa egiteko: bai obraren interpretazioena, bai haren ibilbidearena, bai piztu zituen eta oraindik ere pizten dituen maitasun-gorrotoena». Eta erantsi du: «Guretzat, hain justu horixe izan zen lehen ondorioa, obra alimalekoa dela, ez liburuarengatik beragatik bakarrik, baita obrak azken 50 urteetan lortu duenagatik ere. Ez dago beste liburu askorik hainbeste bizialdi izan dituenik. Niri neuri, ez zait interesatzen gorespen hutsez omentzea, ezta Galeano bera ere, zeren, azken batean, ez liburuak eta ez autoreak ez baitute horretarako behar handirik. Zehazki, akademiaren adorazioaren beharrik ez daukat, eta hori, zinez interesgarria iruditzen zait».


Euskadi Amateurrek berdinketa baliotsua eskuratu du Asturiasen aurka – Euskadiko Futbol Federakundea | Federación Vasca de Fútbol\nEuskadi Amateurrek berdinketa baliotsua eskuratu du Asturiasen aurka\nEdu Uriartek zuzentzen duen selekzioak 1-1 berdindu du Espainiako Txapelketako azken faserako jokatzen ari diren kanporaketako joaneko neurketan. Iñaki Larrinaga izan da golegilea. Iñaki Larrinagak neurketa amaitzeko bi minuturen faltan sartutako gol batek bideratuta utzi du Euskadi Asturiasen aurka jokatzen ari den kanporaketa. Espainiako Txapelketako azken fasean jokatzeko postu bat dute jokoan Euskadik eta Asturiasek. Villaviciosan jokatutako partidako emaitzaren ostean, otsailaren 13an Muskizen jokatuko dute itzulikoan erabakiko da irabazlea.\nEuskadik gogor egin behar izan zuen lana berdinketa eskuratzeko. Lehen zatian Asturias izan zen nagusi. Neurketa hasi bezain laster Tollosek zutoinera errematatu zuen lagun batek ateratako falta. Handik minutu gutxira Alvarezek izan zuen aukera eta norgehigokaren lehen herena betetzear zegoenean sartu zuen Renek etxeko selekzioaren aldeko gola. Aurretik, Kermanek ere sartu zuen beste bat, baina epaileak baliogabetu egin zuen euskal jokalariak sartutako gola.\nBigarren zatian erabat aldatu ziren gauzak. Edu Uriarteren mutilak nagusi izan ziren berdegunean. Dena dela, jokoaren ekimena izan arren, ez zuten aukera garbirik sortu. Iñaki Larrinaga agertu zen arte. Neurketa amaitzeko bi minutu falta zirenean areaz kanpotik egindako jaurtiketa bikain bati esker sartu zuen banakoa. Gol horrek zorionez bete zituen euskal selekzioko ordezkariak. Merezitako saria eskuratu zuten.\nEUSKADI: Oier; Arkaitz (Orue 68 min.), Iban, Urko, Kerman, Patxi, Davitxi (Larrinaga 80. min), Zulueta, Jaime, Tena eta Orbegozo (Aketxe 68. min).


Hasiera Horrelakoak gara Multimedia Telebista\nOndorengo zerrendan eskualdean igortzen duten bertako telebistak aurkituko dituzu.\nGaur egun ERLO telebista dutena zerbait bizia da, dinamikoa. Seguraski etorkizuna oparoa izaten baldin bada handitzen joango den egitasmoa dute. Baina gaur egunerarte egindako ibilbidea aztertzea ere ez legoke gaizki: Telezerbitzuak S.A.k, Zarauzko udalarekin batera 1991tik etengabe Zarauztarrei toki telebista…\nUROLA KOSTA TELEBISTA\nKomunikabideen arloko lan talde profesionala da UK4. Ikus-entzunezko gaietan adituak dira, gogo eta irudimenarekin eta beraien helburua euren Web gunea Urola Kostako albistegietan erreferentzia izatea da. UK4 sartu ahal izateko sakatu ondorengo esteka: www.uk4.es\nEn diciembre de 2008 nace GIPUZKOA TELEBISTA, la televisión de los guipuzcoanos, y la marca, que engloba las algunas de la televisiones de las diferentes demarcaciones de Televisión Digital Terrestre que en los próximos meses se pondrán en marcha en…


Bizi-busa - Hernani-Kirola\nBizi-Busa Hernaniko haurrak etxeetatik eskoletarako ibilbidea bizikletaz eta taldean egiteko aukera ematen duen proiektua da. 2015. urteko udaberrian BiziOn Jarduera Osasuntsuen Elkarteak sortu zuen eta hark kudeatzen du, eta Hernaniko ikastetxeen eta udalaren laguntzaz gauzatzen da. Udazken eta udaberrian burutzen da, guztira urtean sei hilabetez.\nOraingoz, bi ibilbide egiten dira Langile eta Urumea ikastetxeetara iristeko:\n2. Osiñaga, Martindegi eta Zikuñagatik.\n8-12 urteko haurrei zuzendua dago (gurasorik gabe). Hortik beherako haurrek, gurasoen laguntzarekin parte hartu dezakete.\nHaurrek laguntzaileak izaten dituzte ibilbidean zehar: BiziOneko bi partaide eta animatzen diren gurasoak. Gero, eskolan bizikletak lotzeko laguntza izaten dute. Iraupenari dagokionez, 20 -25 minutu inguru behar dira ibilbide osoa burutzeko. Dohakoa da.\nParte hartzeko beharrezkoak diren gauza bakarrak bizikleta, kandatua, kaskoa eta aldatzeko arropa (ikastetxean aldez aurretik utzia) dira.\nParte hartzeko izena ikastetxean bertan ematen da. Irakasleek 8-12 urteko haur guztiei banatzen dizkieten oharretan bakoitzak bere datuak apuntatu behar ditu. Irakasleak datuak bildu ondoren, BiziOneko partaideak arduratzen dira gainerakoaz.\nIkusi hemen ibilbideak\nBizi-Busa ibilbideak [pdf]


Biziaren Entziklopedia dagoeneko eskuragarri dago Interneten | Consumer\nBiziaren Entziklopedia dagoeneko eskuragarri dago Interneten\n30.000 orrialde ditu eta etorkizunean planetako espezie guztiak katalogatzea espero du\narabera: Asteazkena, 2008ko otsailaren 27a\nNaturako Wikipedia izenaz ezagutzen dena hasi da. Biziaren Entziklopedia (EOL, ingelesezko siglak) dagoeneko eskuragarri dago Interneten. Washingtongo (Estatu Batuak) Smithsonian Institutuak sustatutako proiektu honek planetako izaki bizidunen espezie guztiak katalogatzea aurreikusten du.\nOraingoz, adituek kontrolatutako 30.000 orrialde ditu, habitatari, genetikari edo biologia molekularrari buruzko informazioa ematen dutenak, besteak beste. 2017an, gutxi gorabehera 1,8 milioi espezie ezagun eta berriak katalogatzea espero dute arduradunek. Hala, EOL irakaskuntza- eta ikaskuntza-tresna eraginkor bihurtzea espero dute.\nJim Edwards proiektuaren arduradun exekutiboak dioenez, “espezie guztiei buruzko entziklopedia izateak aukera emango du azterketa, proiektu eta, are, industria berriak agertzeko”. Jim Edwards-ek uste du EOLak eragin berezia izango duela garatzen ari diren herrialdeetan, leku horietan zaila baita informazio zientifikoa eskuratzea.\nWikipedian ez bezala, non edonork idatz eta edita baitezake artikulu bat, Bizitzaren Entziklopedian, bertako arduradunek hautatutako zientzialari batzuek bakarrik lagun dezakete. Hala ere, edozein internautak bidal ditzake adituek aztertuko duten argazkiak edo informazioa.\nOraingoz, EOL ingelesez eta frantsesez bakarrik dago eskuragarri, baina Edwards-ek dio etorkizunean artikuluak beste hizkuntza batzuetan argitaratuko direla, hala nola gaztelaniaz. Horretarako, Costa Ricako Biodibertsitate Institutuarekin eta Kolonbiako Humbold Institutuarekin lankidetzan dihardu.\nbizitza entziklopedia espezieak instituto-eu katalogatu


Arabako kudeaketa ustelaren mapa kaleratu du Adi! elkarteak\n2019ko uztailaren 23a, asteartea | Ordua Euskal Herrian 20:07:58\nHiriko, De Miguel, San Antonio, Ensanche 21, KREA, FCC, SWAP… Ez, Araban ez gara ustelkeriaz libratzen. Asko dira herrialdeko ustelkeria kasuak eta ADI! Elkarteak egindako mapa batetik tiraka, 12 kasu ezberdin aztertu ditugu artikulu honetan, hitz gutxitan eta modu eskematikoan bada ere. PP, PSOE, EAJ, Arabako Aldundia, Gasteizko Udala edo Kutxabank dira seinalatutako instituzioetako batzuk.\nAdi! elkarteak argitaratu berri duen Arabako ustelkeriaren mapa.\nAurrera atera ez zen F-1 taldea sortzeko proiektuak 46 milioi €-ko galerak utzi zituen funts publikoetan. Hiriko auto elektrikoa egiteko proiektuak 14,7 milioi euro xahutu zituen diru-laguntza publikoetan, nahiz eta kotxearen proiektua martxan ez jarri. Diru gehiena Espainiako Gobernuak eman zuen, PSOEren eta EAJren arteko aurrekontu akordioei jarraituz.\nAfyapaida elkartearen porrota okertzea egotzi zitzaien elkarteko buruzagiei eta hala erakutsi zuen epaiak: Jesus Etxabe enpresaburua, Iñigo Antia EAJko zinegotzi ohia, Jose Luis Bengoetxea Jolben bitxi saltokiko jabea, eta Fernando Atxaerandio higiezin sektoreko sustatzailea zigortu zituen. Salatuta zeuden enpresen artean soilik Circuito del Norte zigortu zuen, akusatuei lotutako sozietatea.\nErrudun jo zituen arren, epaileak ez zituen onartu fiskaltzaren eta estatuko abokatuaren eskaerak. Bi akusazio horiek Hiriko sustatzeko jaso zituzten dirulaguntza guztiak bueltatzea exijitu zuten. Epailea, aldiz, administrazio konkurtsalaren tesiarekin bat egin zuen, eta administratzaileek egindako kalkuluan oinarritu zuen kalte ekonomikoa eta bueltatu beharreko dirua. 535.000 euro dira, hain zuzen ere, Afypaidak Epsilonen auto-lasterketerako ibilgailu bat erosteko gastatu zuten dirua. Hau da merkatal-auzibideak eman duena orain arte. Hiriko auziaren epaiketa penala datozen hilabeteetan burutuko da pertsonaia berberekin aulkian. Hala ere, ez dago porrotaren erantzule politikorik.\nUstelkeria ez da Gasteizen geratu. Agurain, Bastida, Laguardia, Laudio eta Ribabellosako PSOEren egoitzetan diru publikoz ordaindutako obretako gainkostuak edo burutu ez ziren lanak kobratzea ikertu zuen Arabako fiskaltzak salaketa anonimo baten ondorioz. Azkenean, 2016an, kasua artxibatzea erabaki zuen EAEko Justizia Auzitegi Nagusiak froga nahikorik ez zegoelako fakturatu ziren obrak egin ez zirenarena, nahiz eta artxibatzeko agindu horretan epaiak onartu fakturak obrak egin aurretik ordaindu zitzaizkiola eraikuntza enpresa zehatz bati.\nArduradun nagusietako bat Txarli Prieto –eta bere eraikuntza enpresa (Escoiba)– izango litzateke. Prieto, Arabako PSOEko idazkari nagusia izan zen 2005 eta 2014 bitartean. Gasteizko alkatea izandako Patxi Lazcoz sozialista fiskaltzarekin kolaboratzeko prest agertu zen orduan.\nKasu ezezagunetarikoa da hau, baina PP eta Gasteizko Udala ziprizten ditu ustelkeria kasu honek. Gasteizko Ihurre kontzejuko ekaitz biltegiak 8 milioi €-ko inbertsio publikoa izan zuen, Alfonso Alonsoren legegintzaldian bultzatuta. Espainiako Sare Elektrikoak ilegala zela ohartarazi zuen arren –goi-tentsioko linea azpian dago–, hau eraikitzen jarraitu zuen, ohartarazpenei jaramonik egin gabe. Oraindik ere, depositu honi ez zaio inoiz erabilerarik eman: ilegala izateaz gain, teknikoki ez dago eraikita. Are gehiago, ura bildu ezin duen deposito bat da.\nErrekaleor, Gasteizko Alde Zaharrean gazteei bideratutako bloke hutsak… Hauen kudeaketa txarra egiteagatik egin da ezagunagoa Ensanche 21 Zabalgunea azkenaldian. Baina horren aurretik, garapen urbanistikoaz arduratu beharko litzatekeen udal erakunde publiko honek lurrak erosi zituen 2006an 21 milioi euroren truke. Metro karratua 45 eurotan ordaindu zuen, nahiz eta batez besteko balioa 30 aldiz txikiagoa izan orduan: 1,5 euro (nekazal lurrak ziren).\nGaur egun, 20 milioi euroko zor aitortua dauka elkarteak eta arduradun nagusia Gorka Urtaran Gasteizko alkatea da.\nSan Antonio kaleko alokairua\nSan Antonio kalean kokatzen diren aipatutako lokalak 2007an erosi zituen Gonzalo Antonek 2,7 milioi euroren truke eta Udalak harekin hitzartu zuen alokairu kontratuak 7,6 miloi euroko kostua izan zuen, Alfonso Alonso alkate zela eta Javier Maroto Ogasun zinegotzia zela. Bertara inoiz eraman ez zen Turismo bulegoa eta beste zenbait udal-zerbitzu bertan instalatzeko aitzakiarekin, Gonzalo Anton enpresari arabarraren lokal horiek alokatu zituen Udalak, hogei urterako. Udalaren poltsikotik irten zen bulegoak berritzeko erabilitako dirua eta, gainera, kontratua ez eteteko hainbat klausula ere sinatu zituzten.\nMaroto eta Alfonso Alonso auzipetu zituzten, azken hau Gasteizko alkate zenean kontratu publiko batekin iruzurra egiteagatik. Hasiera batean, 393.862 euro ordaintzera zigortu zituzten, baina Estatuko Kontu Auzitegiak biak absolbitu zituen azkenean.\nGorka Urtaran alkateak nahiz eta behin baino gehiagotan adierazi Gasteizko Udalak bide legal guztiak erabiliko zituela auzia argitzeko, azkenean ez zuen Auzitegi Gorenean helegiterik aurkeztu San Antonio auziko epaiaren kontra. Helegitea aurkezteko epea iraungitzen utzi zuen, Udaleko zerbitzu juridikoen aburuz ez zegoelako haratago joateko bide legalik. Adi! elkarteak, ordea, frogatu zuen oraindik bazegoela modua prozedura judizialean aurrera egiteko.\nPP eta Gasteizko Udala jopuntuan, beste behin ere. Urteek aurrera egin ahala, zenbait hutsune argitu gabe daude oraindik. PPren diru beltzarekin lotutako B kutxari aportazioak egin zizkion enpresa honek garbiketa kontratua berritu du behin eta berriz Gasteizko Udalarekin, EAJ agintean egon edo PP egon. 2006ko esleipenean azaleratutako zenbait irregultartasun ez dira oraindik argitu.\nAdi! Elkarteak honen inguruko analisia egin zuen. Gainera, orain dela gutxi jakin zen bezala, baliteke Urtaranek 37.000 euroko gainkostua ordaindu izana FCC enpresari Gardelegi zabortegiagatik.\nKrea eraikina kulturaren eta artearen gune izatera zegoen bideratua hasiera batean. Caja Vitalen esku utzi zuen Udalak Betoñoko konbentu zaharra, proiektua aurrera ateratzeko. Inbertsio handiak egin ondoren, ordea, egun abandonatuta dago. Hasierako proiektua alde batera utzi eta INTL Campus proiektuarekin dirudunentzat ‘unibertsitate’ amerikar pribatua ezarri nahi izan zuten Krean, homologatu gabeko zenbait ikastaro emateko.\nEH Bilduk apirilean jarri zuen Gasteizko Udalaren kontrako salaketa, hasierako proiektua baztertzean Krea eraikina Udalaren ondarera ez itzultzeagatik, Caja Vitalekin adostu bezala.\nUtzikeria hura salatzeko, Irantzu Lekue artistak ekintza egin zuen eraikinean eta Kutxabankek bertan egindako performanceagatik salaketa jarri zion. “Instituzioek 18 milioi euro gastatu dituzte eraikin hau konpontzen, eta orain abandonatu egin dute eta ahaztua izan da. Bitartean, artistok baldintza oso txarretan egin behar dugu lan, eta ez dugu ia laguntzarik ezta espaziorik”, adierazi zuen Lekuek protestaren ostean. “Rangoli” bat margotu zuen eraikinaren kanpoaldean artistak, eta Udaltzaingoak handik desalojatu zuen. Ostean, Kutxabankek salaketa erretiratu zion. Bitxikeria moduan esan, desagertutako Caja Vital kutxaren ondare guztia Kutxabank-en esku geratu zela, Estadio, Casa del Cordón delakoa eta Krea+Sancho el Sabio artxibategia izan ezik. Guztia horiek Vital Fundazioaren ondarea dira eta ez bankuarenak. Hortaz, Kutxa bankuek ezin zuen arabar artista salatu.\nObra publiko erraldoiek lotura zuzena izan ohi dute ustelkeriarekin, eta AHT ez da libratu Araban. Gasteizetik atera eta Arratzua-Ubarrundiako herrira joanda, 2,2 milioi €-ko gainkostua atzeman zuen Estatuko kontu epaitegiak bertako AHT-ren obretan. Gainkostua nahita egina dela ebatzi eta justiziaren esku geratu zen ikerketa.\n8,8 milioi € galdu ditu Arabako Aldundiak obra publikoetan swap edo arriskudun finantza produktuengatik. Javier De Andres popularrak kontratatu zuen lehena 2006.urtean. Baina EAJk ere beste lau kontratatu zituen 2010ean eta 2012an PPk beste bat kontratatu zuen. 2012. urterako jakina zen produktu finantziero hori kaltegarria zela zeharo garestitzen zuelako inbertsioa eta hala ere kontratatu egin zen.\nPP, EAJ eta Arabako Aldundia egongo lirateke ustelkeria kasu honetan. Kontratu publikoak nahieran eta modu zuzenean esleitzea leporatu zioten PP buru zuen Arabako Foru Aldundiari. Zehazki, instituzio honek kudeatzen duen Arabako Lanak izeneko sozietate publikoari. Euskal Herriko Arkitektoen Elkargo Ofizialak salatu zuen hau, diru kontuen auditoria egiteko eskatuz Aldundiari. Arabako Fiskaltzak Xabier Agirreren (EAJ) garaian egindako hiru kontratu publiko susmagarri ikertzen ari da.\nAutopista hau mantentzeko Arabako Aldundiak Bidelan enpresarekin sinaturiko kontratuan prebarikazioa eta funts publikoen bidegabeko erabilera salatu zituen EH Bilduk eta tramitera onartu zuen Arabako Fiskaltzak.\nLan beragatik bi aldiz ordaintzea eta 3 milioi €-ko gainkostua bere gain hartzea ekarri du kontratuak. Afera azaleratu eta salatu ostean, kontratuari uko egin zion Bidelan enpresak\nKanal hauetan artxibatua: Ustelkeria | Araba


Zumarragako bandak Orfeoiarekin eta Gozategi taldearekin joko du : Otamotz\nZumarragako musika bandak egitarau oparoa antolatu du 150. urteurrena ospatzeko. Besteak beste, Donostiako Orfeoiarekin kontzertua egingo dute, Gozategi taldearen abestien bertsio sinfonikoa joko dute eta munduko banda zuzendari garrantzitsuenetako batekin kontzertua egingo dute. Orfeoiarekin otsailaren 2an joko dute: 20:30ean Zumarragako parrokian. Lehen zatia Luis Orduña bandako zuzendariak zuzenduko du eta bigarrena Jose Antonio Sainz Alfaro Orfeoiko zuzendariak. Kontzertua prestatzen hasi dira dagoeneko. Ostiralean Sainz Alfarorekin entseatu zuten eta Orduña Donostiara joango da Orfeoiarekin entseatzera. Urte asko pasa dira Donostiako Orfeoia azkenekoz Zumarragan egon zenetik, baina Zumarraga oso herri berezia da abesbatza honentzat. Izan ere, bere historiako zuzendari garrantzitsuenetako bat, Secundino Esnaola, zumarragarra zen. Emakumeak bere eskutik sartu ziren Orfeoira. Urteurreneko bigarren ekitaldia martxoaren 23an izango da. Banden alarde bat egingo dute. Zumarragako bandarekin batera, Azpeitikoak eta Legazpikoak parte hartuko dute. Valentziara uztailean Apirilaren 28an Valentziako Aldaia herriko bandak Zumarragan joko du. Uztailean, berriz, herritarrek Aldaiako jaialdi batean parte hartuko dute. Elkartruke oso garrantzitsua da, Valentzia banden lurraldea baita. Zumarragako jaietan bandak eta Gozategik elkarrekin joko dute. Orioko taldearen abesti ezagunenen bertsio sinfonikoa joko dute. Bandako kideek oriotarrei proposamena aurkeztu zieten eta hauek gogo handiz hartu zuten. Konposatzaile bat Gozategiren kantak moldatzeaz arduratuko da. Irailaren 28an, bandak Antioko Musika Zikloko azken kontzertua egingo du. Kontzertu hau Jacob de Haan holandarrak zuzenduko du. De Haan munduko banda konpositore garrantzitsuenetako bat da eta obra bat konposatzen ari da iraileko kontzerturako. Bandak urteurrena herriko gainontzeko taldeekin ere ospatu nahi du. Azaroaren 22an, Santa Zezilia egunean, beraiekin joko du. Jaialdi honetan bandaren ereserkia aurkeztuko dute. Ereserki hau Jose Migel Laskurain bandako kideak konposatuko du. Azkenik, abenduaren 22an Gabonetako kontzertua egingo dute. Elkartasun kontzertua izango da: Gautenaren (autismoa dutenen senitartekoen elkartea) alde. Bestalde, argazki lehiaketa antolatuko dute. 100 euroko hamabi sari banatuko dituzte. Saritutako hamabi argazkiekin 2020ko egutegia egingo dute.


Bacillus generoa bakterio Gram positiboz osatuta dago, bazilo handiak direnak. Bakterio handienetarikoen artean daude, batzuek 4 mikrako luzera erraz gainditzen baitute. Aerobio ala fakultatiboak izan daitezke. Bacillus generoaren berezko ezaugarria endosporak sortzeko duen gaitasuna da. Bakterio gutxik dute endosporak eratzeko ahalmena: Bacillus-ez gain, Clostridium, Sporosarcina eta Desolfotomaculum generoek, besterik ez. Endosporak erresistentzia egiturak dira, bakterioak bizirik irauteko sortzen dituenak ingurunearen baldintzak aurkakoak eta kaltegarriak direnean.\nBacillus generoa bakterio Gram positiboz osatuta dago, bazilo handiak direnak. Bakterio handienetarikoen artean daude, batzuek 4 mikrako luzera erraz gainditzen baitute. Aerobio ala fakultatiboak izan daitezke. Bacillus generoaren berezko ezaugarria endosporak sortzeko duen gaitasuna da. Bakterio gutxik dute endosporak eratzeko ahalmena: Bacillus-ez gain, Clostridium, Sporosarcina eta Desolfotomaculum generoek, besterik ez. Endosporak erresistentzia egiturak dira, bakterioak bizirik irauteko sortzen dituenak ingurunearen baldintzak aurkakoak eta kaltegarriak direnean. Genero honen barnean aniztasun metaboliko eta ekologiko handia dago: espezie gehienak lurrean bizi badira ere, badaude ur gazitan zein gezatan aurkitzen direnak. Industria farmazeutikoan bi espezie dira preziatuak: Bacillus polymyxa eta Bacillus subtilis, polimixina eta bazitrazina antibiotikoak, hurrenez hurren, ekoizten dituztenak. Nabarmentzeko modukoak dira espezie hauek ere: * Bacillus anthracis, karbunkoaren eragilea * Bacillus cereus, janari-intoxikazioak eragiten dituena * Bacillus thuringiensis, insektuen patogenoa * Bacillus megaterium, bakterio handienetariko bat * Bacillus coagulans, janari eta kontserben hondatzailea (eu)\nBacillus generoa bakterio Gram positiboz osatuta dago, bazilo handiak direnak. Bakterio handienetarikoen artean daude, batzuek 4 mikrako luzera erraz gainditzen baitute. Aerobio ala fakultatiboak izan daitezke. Bacillus generoaren berezko ezaugarria endosporak sortzeko duen gaitasuna da. Bakterio gutxik dute endosporak eratzeko ahalmena: Bacillus-ez gain, Clostridium, Sporosarcina eta Desolfotomaculum generoek, besterik ez. Endosporak erresistentzia egiturak dira, bakterioak bizirik irauteko sortzen dituenak ingurunearen baldintzak aurkakoak eta kaltegarriak direnean. (eu)


Urte berri on! Baita zuri ere! - Uribe kosta - Hiruka.eus\nUrte berri on! Baita zuri ere!\nEunate Muruaga 2020-01-23 12:01\nUrteari hasiera emateko, lokailu ezagun baten inguruko zalantzak argitzen saiatuko gara: ere lokailua, alegia. Gehien erabiltzen dugunetako bat da, eta itxuraz erabilera errazekoa. Baina erdaren eragina dela eta, askotan huts ugari egiten da, haietan era berean esaten baita testuinguru guztietan.\nEmendiozkoen multzoan sartzen da ere lokailua, eta aurreko esaldian esandakoari zerbait gehitzeko erabiltzen da. Hainbat moldetan ager daiteke: ere, ere bai, ere ez, baita ere, ezta ere... Zertarako erabiltzen den, beraz, badakigu. Hala ere, okerrak erabileran egoten dira batez ere, eta zehazki, ez dagokion tokian jartzegatik. Euskaltzaindiak ez du berariazko araurik eman horretan, baina luze dago deskribatuta gramatiketan. Hortaz, lokailuaren erabilera estandarra aztertuko dugu, euskalki guztietan berdin samarra.\nEsaldiaren hasieran ez\nLehenengo eta behin, argitu beharra dago ere-k beti behar duela aurretik erreferentziazko osagaia, beraz, horren atzean eta ondo-ondoan joan behar da. Ez da inoiz esaldiaren hasieran jartzen (gaztelaniaz egin ohi denez, también adberbioarekin): *Ere joan gaitezke hondartzara; *Ere (bai) esaten du...; *Be(re) bai esan behar da...; *Eta ere bai esan zuen... Molde horiek guztiak arrotzak dira euskaraz, eta bestelakoak erabili behar ditugu. Izan ere, badira ere-ren funtzioa betetzen duten zenbait lokailu (ezagunak horiek ere), baina kokapenarekin arazorik sortzen ez dutenak, ez baitute informazio berriaren jarraian zertan joan: halaber, era berean... Horrela, aurretiko akatsak konpontzeko aukerak zabaltzen dira: Hondartzara ere joan gaitezke; Esan behar da era berean.\nKokapenarekin jarraituz, ezin da idatzi aditz jokatu atzizkigabe baten ostean. Adibide baten bidez hobeto ikusiko dugu: *Mikel hemen dago ere; *Nire laguna euskalduna da ere. Esan bezala, esaldi-amaieran jartzea ez da egokia aditz jokatuaren atzetik badoa. Honela askoz hobeto: Mikel ere hemen dago; Nire laguna ere euskalduna da.\nBeste alde batetik, eta aurretik aipatutakoari estuki lotuta, kontuan hartu behar da zeri egin behar dion erreferentzia ere-k, eta horren segidan jarri. Esaterako: Guk goian afalduko dugu. Eta zuek? Hona askoren erantzuna: *Goian ere. Hala ere, galdera ez da NON afalduko den, pertsonari egiten zaio erreferentzia, hortaz, horren ostean jarri behar da lokailua: Guk ere bai.\nArgitu beharra dago ere-k beti behar duela aurretik erreferentziako osagaia, beraz, horren atzean eta ondo-ondoan joan behar da\nErabilerarekin ari garela, aditzak badu garrantzia lokailuaren erabilera-moldean. Batzuetan ere-ren ondoren trinkoak erabiltzen ditugu (daki, dator, noa...), baina ere ezin da galdegaiaren lekuan jarri (ez da sekula galdegaia); eta askotan horixe gertatzen da: *Nik ere dakit. Bada, hori gerta ez dadin, BA- jarri behar diogu aditzari, eta horrela aditzaren baietza bihurtzen dugu galdegai: Nik ere BAdakit. Aditzaren baietza ez bada galdegaia, izango da bestelako nabarmentze bat egin nahi delako; horietan, beraz, beste osagai bat sartzen dugu aditzaren aurretik. Esate baterako: Ni ere hondartzara noa.\nBestetan, ordea, zenbait esalditan aditza ezabatu egiten da, eta horrelakoetan bai edo ez behar izaten du esaldiak. Ogia nahi al duzu? Erantzun egokia hau da: Bai, eta txokolatea ere bai. Eta ez Bai, eta txokolatea ere. Horren harira, gogoan izan behar dugu aditza eta bai batera erabiltzea ez dela zuzena. Hona hemen: *Bai, eta txokolatea ere bai nahi dut.\nBaita ere, ezta ere\nAditza ezabatuta beste forma hauek ere erabiltzen dira, aurrez aipatutakoen kideak, alegia: baita (bai eta)...ere eta ezta (ez eta)...ere. Azken horiek ere zalantza franko sortu ohi dute; batzuetan, alabaina, esaldiaren hasieratik eman nahi izaten da emendio kutsua, eta ez soilik osagai bati. Horrek baita ere hasieran erabiltzeko nolabaiteko beharra sortzen du, eta sarritan entzuten da Baita ere esan digute (...) egitura. Zuzena al da? Ez al du izan behar Baita(...) ere? Bada, Euskaltzaindiak ez du erabat txartzat ematen (Mitxelenak berak erabili izan ditu, eta jasota daude horrelakoak); baina, zalantzarik gabe, arruntena baita (...) ere egitura da; beraz, horretara jo behar dugu. Ez ahaztu, baina, lehen aipatutakoa, zeregin horretarako beste lokailu arrunt eta egokiagoak ditugula. Hizkuntza aberatsa dugu-eta gurea.


Burdinkiak - Alkain\nHasiera » Brikolajea eta burdinkiak » Burdinkiak\nTorlojuen mundua oso zabala da eta badakigu gure beharrak ez direla beti berdinak. ALKAINen torlojuak soltean edo kutxetan erosi ahal izango dituzu, behar duzuna soilik eraman dezazun, ez gehiago eta ez gutxiago.\nGainera, torlojuen korridorean torlojuekin lotutako produktu guztiak topatuko dituzu, neurri guztietakoak eta edozein behar asetzeko modukoak.\nMaterialak zigilatzerakoan oso garrantzitsua da ezaugarri egokiak dituen kalitatezko produktua aukeratzea. Gure Itsasgarrien atalean edozein motako produktuak zigilatzeko materiala aurkitu ahal izango duzu, zure behar espezifikoetara egokituko diren ezaugarri ezberdinetakoak eta neurri askotan, materiala alferrik galdu ez dadin.\nArmairu edo tiradera horri estilo berri bat emango dion heldulekurik perfektuena aurkituko duzu, zure altzarira egokitzen diren eta ateak behar bezala irekitzea ahalbidetuko duten eskuadrak edo mihiztadurak, altzarietarako sarraila eta morroilo sorta zabala, eta, nola ez, altzarietako torlojuak ezkutatzeko edergarri-multzo handia.\nGure sarrailen sekzioan mota guztietako sarrailak, heldulekuak eta sarraila-zilindroak hatzemango dituzu, era guztietako ateetarako. Gainera, giltza baten beharrean bazaude, giltza horren kopiak egin ahal izango dituzu minutu batean.


Antoku enperadorea - Wikipedia, entziklopedia askea.\n3Bere garaiko aroak\n1180ko martxoaren 18a - 1185eko apirilaren 25a\n← Takakura (en) - Go-Toba (en) →\n1178ko abenduaren 22a\nDan-no-Ura (en) , 1185eko apirilaren 25a (6 urte)\nAntoku enperadorea (japonieraz: 安徳天皇, Antoku Tennō?, 1178ko abenduaren 22a - 1185eko apirilaren 25a) Japoniako 81. enperadorea izan zen, oinordekotza ordena tradizionalaren arabera. Haur bat zela gobernatu zuen Heian garaiaren amaieran, 1180ko apirilaren 22tik 1185eko apirilaren 25era arte. Bere izen pertsonala, Tokihito zen (言仁).\nAntoku enperadore umea irudi tragikoa da japoniar historian. Garaiko zurrunbilo politikoak hiriburua uztarazi zion, Heiketarrek Genji (Minamoto) klan arerioaren jazarpena sufritu zutelarik. Dan-no-ura itsas gudua (1185) erabakigarria izan zen eta Heiketarrak porrotera joan ziren, amona Taira no Tokikok, Kiyomoriren alargunak, bere burua, iloba besoetan, itsasora bota zuelarik. Enperadore txikiaren desagerpena eta Taira klanaren sarraskia gertatu ziren eta Heian aroaren amaiera suposatu zuten, Kamakura aroaren Shogunerria hasi zelarik.\nKugyō[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nKugyō (公卿) botere gehien duten pertsonaiak biltzen ditu termino honek eta zuzen-zuzenean zegoen lotuta Meijiren berrezarkuntza baino lehenagoko enperadoreari. Oinordekotzaz zetozen kortesanoak ziren eta haien esperientzia eta ospeak ondo kokatu zituzten gortearen senan. Antokuren erregealdian, hauek izan ziren:\nBere garaiko aroak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nTakakura enperadorea Japoniako enperadorea\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Antoku enperadorea\nMultimedia: Emperor Antoku\nOrriaren azken aldaketa: 13 otsaila 2021, 05:07.


Deseskalatze Planean ere bazterrean utzi ditu sindikatuak Osakidetzak | LAB SINDIKATUA\nZerbitzu Publikoak Osasungintza Deseskalatze Planean ere bazterrean utzi ditu sindikatuak Osakidetzak\nDeseskalatze Planean ere bazterrean utzi ditu sindikatuak Osakidetzak\nArgi dago behin eta berriz errepikatu den "hau guztion artean gaindituko dugu" propaganda-leloa Osakidetzan ere gezur hutsa dela. Osakidetzako zuzendaritzak gaur deitu duen Mahai Sektorialean, berriz ere ikusi dugu goikoek nahi dutena erabakitzen dutela eta behekooi lan gogorra tokatzen zaigula.\nLABetik salatu nahi dugu Osakidetzako zuzendaritzak erabakiak inposatzeko ohiko jarrerari eusten diola, langileak eta ordezkaritza sindikala aintzat hartu gabe. Osakidetzako zuzendaritzak bizkarra ematen dio negoziazio kolektiboari eta sindikatuen parte-hartzeari, baita egungoa bezalako egoeretan ere. Ez dute sindikatuon iritzia kontuan hartu COVID-19aren aurkako neurri guztiak martxan jartzeko, eta ez gaituzte kontuan hartu Osakidetzako deseskalatzea planifikatzerako orduan ere.\nGaurko Mahai Sektorialaren seriotasun falta salatu nahi dugu, forma eta edukien aldetik. Formei dagokienez, deialdia orain dela bi egun jaso genuen, landu beharreko puntuei buruzko inolako dokumentaziorik gabe (deseskalatze plana, 2020ko oporrak eta giza baliabideen prozesuak berraktibatzeko plangintza) eta audio-bilera formatua aukeratu dute, horrek dakartzan zailtasun guztiekin. Ez dugu formatu hori ulertzen joan den martxoaren 20an, pandemiaren gorenean, Gasteizen aurrez aurreko bilera bat egin genuenean.\nEdukiei dagokienez, berriz ere kritikatzen dugu sindikatuoi ez digutela utzi deseskalatze-planaren eta gai-zerrendako gainerako puntuen inguruan hartutako erabakietan parte hartzen. Ez zaigu dokumenturik pasatu, eta aurrera eraman nahi dituzten aldaketen ahozko azalpen orokor bat baino ez dugu jaso. Bereziki kezkagarria iruditzen zaigu, asistentziari dagokionez, telefono bidezko arreta lehentasunez mantentzeko planteamendua.\nLABek aldarrikapen hauek jarri ditu mahai gainean:\n• Deseskalatze Planean sindikatuon parte hartze aktiboa, han jaso behar diren neurri askok langileen lan baldintzei zuzenean eragiten dietelako. Orain arte erabaki guztiak gurekin kontaktu gabe hartu dira eta ikusten dugunez, hemendik aurrera gauza bera planteatzen du zuzendaritzak.\n• Lan-baldintza eskubide guztiak onartzea eta errespetatzea, salbuespenik gabe.\n• PCR eta serologia test egokiak eta babes ekipo nahikorik\n• Informazioa eta komunikazioa gardena eta azkarra une oro.\n• Sindikatuen lana errespetatzea eta negoziazio kolektiboaren bideari heltzea, eta lehentasunez, Lan-Baldintzen Akordio berri bat negoziazioari ekitea, hain zuzen ere.\nGaurko bileran entzundakoaren ondoren, kezkaz begiratzen diegu honako alderdi hauei:\n• Osakidetzako zuzendaritzak egoera aprobetxatzea osasun-arretaren zerbitzuetan eta ordutegietan murrizketa berriak egiteko.\n• Kontratazio prekarioan eta nahierakoan sakontzea.\n• Langileen lan eskubideak murrizteko aprobetxatzea.\n•Pribatizazioan, osasun pribaturako deribazioetan eta peonada eta aparteko orduetan sakontzeko aprobetxatzea, aurreikus daitekeen lan-kargaren gorakadari aurre egin ahal izateko.\n• Zuzendaritzen jarrera prepotentean sakontzea eta eskubide sindikalak murriztea.\nAmaitzeko, aurrez aurreko formatuko Mahai Sektorial berria eskatzen dugu, idatzizko dokumentazioa guztiarekin eta negoziazio kolektiboa errespetatuz.


[Iritzia] Netbookak eta mahaigainak Fedora | n Linuxetik\nManuel_SAR | | Itxura / Pertsonalizazioa, Berri, Beste\nOrrialde honen ondoren beti aurkitu dut nire bizitza salbatu duen informazio asko. Gaur oso ekarpen txikia egitea erabaki dut, hona hemen nire esperientzia, espero dut lagunduko dizula.\nDuela egun batzuk Windows XP nire ordenagailu gogokoena kentzea erabaki nuen Toshiba NB200 (32 bit), Aukeratzen dut Fedora 17 itzultzeko Linux. Bertsioa aukeratu nuen: Fedora 17 «Miracle Beefy» 32 Bit-ekin KDE 4.7. Hau ere probatu nuen: GNOME, LXDE y Xfce.\nLehenik eta behin aipatu nahi nuke gutxienez ez zaidala gustatzen KWallet aplikazioa, nire pasahitz guztiak programa berari emateak ez nau aukerarik onena bihurtzen.\nOrdenagailu indartsuagoen interfaze hau ederra da, BAINA NETBOOK batean nahi baino askoz gehiago uzten du, mahaigaineko indexazioa, prozesatzeko arazoak eta efektuak ere desgaituz; gainera, netbooketarako berezia den konfigurazioa konfigurazio normala baino berdin astuna da, izan ere, nire esperientzian itxura bakarrik aldatzen da baina ez da prozesatzen. 3 egun igaro ondoren –Eta askotan moteltasun handiena jasaten duzu– ordenagailua ez da hasi, logotipoan geratu da Fedora.\nNahiz eta mahaigain honek ez duen adina animazio kudeatzen KDEMotela naiz ere, batez ere aplikazioen tiradera irekitzerakoan, aurkezpen berriak baliabide gehiegi kontsumitzen baitu, prozesadoreei dagokienez behintzat. ATOM Hitz egiten dugu. 3 aplikazio martxan izatea gehiegi zen mahaigain honetarako. Bere moteltasuna baino txikiagoa zen KDE, baina hala ere oso exasperantea.\nEz dauka bateriaren adierazlerik, baina erlojuaren ondoko sarbideetan klik eginez gero, gehi daiteke, itxura oso erraza den arren, itsusia bihurtzen da. Xfce adierazle hori badu.\nXFCE eta LXDE:\nEz dute monitorearen distira kudeatzailea, BAINA JUPITER izeneko programa instalatu nuen eta honekin manipulatu ahal izan nuen. Bi mahaien aukerak murriztu egiten dira, kasuan LXDE Grafiko gehienak oso OSO zorrotzak dira, eta hori bikaina da errendimendu baxua duen ordenagailuarentzat. Adibidez, ikusi ezazu bateriaren adierazlea, hau da, kolorez betetako laukizuzen beltza besterik ez da, erabiltzaileak aukeratua. - Energia maila adierazteko, adierazle hau lehenespenez ere ez da ikusten, gehitzea baino arazo gehiago ez dago.\n-Ren kasu berezian Xfce, Mahai honek harritu ninduen, itxura nahiko atsegina baitu, gainera, xehetasun guztiak nola zaindu ziren erakusten du, maneiatzen duen kolorea, aplikazioak aurkezteko modua eta moteltasun une bakarra. hauteman nuen, programa pixka bat astunagoa hastean, adibidez Chrome, Firefox o Zsnes.\nLXDE y Xfce onak dira, ordea Xfce palmondoak hartzen ditu, mahaigainaren abiadura ez ezik, bere itxura ere zaintzen baitut.\nHonekin egon ondoren LXDE y Xfce probatzen jarraitzeko, Fedora Zoragarri funtzionatzen du, deitutako aplikazioa desaktibatu besterik ez duzu egin, benetan erabili ez dudana SELinux, harrigarriro ezin dena desinstalatu (edo nik behintzat ez dut inoiz biderik aurkitu), desgaitu besterik ez duzu.\nEn ondorio Netbook-en gaia oso zabala da, leku handirik hartu gabe nonahi lagun zaitzaketen ordenagailuak baitira eta zer modurik onena zure distro gogokoena bertan sartzeko. Esperientzia hau hobetzeko badira LXDE y Xfce, behar guztiak estaltzen dituztenak moteltasun arazorik gabe eta kasuan Xfce itxura bikainarekin.\nArtikuluaren bide osoa: Linuxetik » Itxura / Pertsonalizazioa » [Iritzia] Netbookak eta mahaigainak Fedoran\n@Manuel: egia da LXDE itsusia dela-GNOM3 bainila bezalakoa- baina badirudi nahiko konfiguragarria dela, begiratu Lubuntu, ez du LXDE itxura. Fedorak gai hori mahaigainekin du, onerako edo txarrerako gustuen araberakoa da: ez zaie axola ezer pertsonalizatzeaz gain, paketatu, funtzionatzen duela egiaztatu eta askatu besterik ez dute egiten.\nSELinux-i eta nola erantzun zion @ Juan Carlos-i: SELinux zure eztarrira behartzen zaitu gizentzeko oilaskoa edo indioilarra bezala, Red Hat-en aukeratutako segurtasun sistema delako eta dakigunez Fedora Red-en proba da. Hat, beraz, ezinezkoa da desinstalatzea, desgaitu besterik ez duzu egin behar.\nAhhhh, Arch, Gentoo edo Debian bezalako distribuzioen sinpletasuna bezalakorik ez dago, gutxieneko kernel bat instalatu eta zure sistema ahalik eta mendekotasun gutxienekin eraikitzen baduzu, freskagarria da! - Lan arrazoiengatik CentOS sistemak (Fedora egonkor hitz batean), Ubuntu, Red Hat edo openSUSE = "aurrez aurre" ditudan guztietan ez bezala)\nArgi dago ez zaizula "RedHat distros" gustatzen, eta gogorarazten dizut Gentoo ere SELinux-ekin datorrela. Izan zoriontsu baina ez ebanjelizatzen, mesedez, beste banaketa batzuen aurka.\n"Ebanjelizatu" Eliza Katolikotik datorren hitz izugarria da, pedofiloen eta konkistatzaile odoltsuen sehaska, baina nor baino nor Louis CKren jenioa baino hobea gaiaz hitz egiteko: http://www.youtube.com/watch?v=VABSoHYQr6k\nJuanca, ez naiz RedRat distribuzioen aurka "ebanjelizatzen" ari, ezta han ere, CentOS izugarria dela esaten dut, nire bizitza profesionalean inoiz erabili dudan okerrena.\nOrain, CentOS bide batez klonatutako RedHat eta Fedora egonkorra ezinezkoa da saihestea :)\nSELinux Linuxerako segurtasun sistema onenetariko bat da (onena ez bada, zure erabileraren araberakoa da). Kernelean integratuta dago, beraz, ezin izango duzu desinstalatu beste aplikazio bat izango balitz bezala. Oso erabilgarria da zure ekipoa nola erabiltzen duzun kontuan hartuta. Galdetu Dn. Google "SELinux manual" -erako, hainbat aurkituko dituzu, Red Hat-ek egindako eskuliburua gomendatzen dut (Fedora-rekin zaude eta), ikusi nuen osatuena.\nEz nago ados: SELinux ona da, bai -NSAk garatua-, baina errealitatea da prepora jarri dutela Fedoran, Red Hat-en behar zutelako.\nNoski, SELinux ona da, baina batez besteko erabiltzailearentzat erabat soberan dago. SELinux-ekin aurre egitea tortura dela esaten dut, funtsean martirioa da eta sistema erabilgarri bat SELinux-ekin uztea ia ezinezkoa da, aldaketa handiak jasango ez dituzten zerbitzariei soilik aplikatzen zaie, denbora luzean segurtasun eguneratzeak soilik.\nNoski, "baina Fedorak arrakastaz txertatu du" esango didazu erantzuten dudanagatik: gezurra! Fartsa izugarria da, Fedora-ko 16 bertsioek SELinux-ekin borrokatu zuten arte makina modu normalean erabiltzea ezinezkoa zenez, Torvaldsek ere bere G + profilean argitaratu zuen horri buruzko artikulu bat, non kritika egin zuen. Red Hat-eko langile on bat bezala erabiltzen du - alabak ezin baitzuen inprimagailu bat konektatu eta inprimatu leiho bat agertu gabe bere administratzailea pwd galdetuz, jeje.\nFedora-k SELinux "erabilgarri" bihurtu zuen sistema kargatzen duen gainkostuaren aldean alferrikakoa bihurtu arte itxaroten zuenez, konplikatua eta praktikoa ez izateaz gain, oso astuna baita.\nMota honetako irtenbideak ezartzeko AppArmor-era gehiago jotzen dut, SELinux bezalako gerra depositua izan gabe oso erabilgarria dela -Benen ere Ubuntuk beti erabili duen babesa da- edo hobeto esanda: Tomoyo 2, modernoa, malgua, erabilgarria eta argia sistema - eta 2.6.24 bertsiotik kernelera txertatuta ere oker ez banago.\nEra berean: ondo dakizu SELinux eta AppArmor eta Tomoyo ez direla beharrezkoak GNU / Linux etxeko / SOHO inguruneetan eta sistema hautsi ez dadin arauak eguneratuta edukitzeak beste akats ilun batzuk oso gutxi justifikatzen dituela. Firefox, Java edo Flash, orokorrean oso denbora gutxian konpontzeaz gain, ezinezkoa da GNU / Linux instalazioan eragina izatea erabiltzaile kualifikatu baten edo kontserbazko distribuzioen erabiltzaileen instalazioan.\nSilmido esan zuen\nInprimagailuaren "arazoa" openSuse-rekin zegoen eta ez Fedora-rekin. Fedora inprimatzeaz nazkatuta nago eta ez dit inoiz administratzailearen pasahitza eskatu.\nEz dut uste erabiltezina denik, hasieran zaila ez dakizunean ondo, baina ez da erabilgarri. SELinux-en arazoa da ondo konfiguratu behar duzula "traba ez dezan", eta hainbeste egiten du benetan ia gaindiezina den sistema mantentzeko (segurtasunari dagokionez, ezer ez delako guztiz segurua delako), root-era egiteko ahalmena ere murriztu dezakezu ( Ez dakit aipatzen dituzun besteekin egin daitekeen, ez ditut ondo ezagutzen).\nInoiz ez dut nire ordenagailu pertsonaletan desgaitzen eta inoiz ez dut arazorik izan, GoogleChrome-rekin sandbox famatuarentzat izan ezik, nahiz eta terminaleko komando batekin konpondu ezin dudan ezer.\nOrobat, horregatik argitzen dut "bere erabileraren araberakoa", logikoagoa baita zerbitzarian aktibatuta izatea etxekoetan baino, baina bakoitzak ...\n"SELinux-ekin arazoa da ondo konfiguratu behar duzula" traba ez dadin ", eta hainbeste egiten du benetan ia gaindiezina den sistema mantentzeko (ia segurtasunari dagokionez ezer guztiz segurua ez delako esaten dut)"\n"Boterea sustraitzeko ere muga dezakezu (ez dakit aipatzen dituzun besteekin ahal duzun, ez dakit ondo)".\nUste dut ezetz, eta ez dakit bide hau gustatzen zaidan Juan Carlos, root root da, askatasun osoa izan behar du edozein arazo konpontzeko ordenagailura sarbide osoa duen bakarra delako baina kaiolatuta badago eta errorea errekurtsiboa bada, soinua egiten dugu 😛\nNahiz eta, zuk diozun bezala, zerbitzari bat ia eraso ez dadin, beharrezkoa da root-ek sistemara izan dezakeen sarbidea mugatzea ustiatzearen kasuan - dagoeneko gertatu da eta, egia da, beste aldean dagoen mutilak erranen lukeen root mugatuarekin: WTF? ;-D\nSELinux ere badut aktibatuta eta zerbait blokeatzen duenean zeinu txiki bat agertzen da esaten duena: aplikazio hau blokeatu egin da, betirako exekutatzea baimendu nahi baduzu, exekutatu komando hau kontsolan ». Mezua ez da literala, baina esaten saiatzen ari da. Exekutatu eta kito, arazoa amaitu da.\n@Manuel_Sar: badakizu Fedora bat daukadala hp-100 netbook batean gnome shell mahaigainarekin, eta egia da ondo funtzionatzen duela kromoa bezalako aplikazioak barne, orain zure netbookaren benetako arazoa baliabideetan pixka bat mugatua dela dela uste dut. Kde alderdiak ez zuen batere ondo funtzionatu, orain probatu ditudan fedoraren bertsio guztietatik 13rekin jarraitzen dut, 15etik aurrera ez baitit emaitza onik eman ordenagailu desberdinetan. Juan Carlosek dioen moduan, SElinux soilik desaktiba daiteke, orain erabiltzailearen araberakoa da erabiltzailea, badaude okupatzen dutenak eta beste batzuek ez dute, bestalde, KDE ondo atera dadin gauza batzuk desaktibatu behar dituzu okupatu aurretik. beste distro batekin ere nahiko nukeela analisia! agurrak eta eskerrik asko zure lanagatik.\nzulander esan zuen\nDagoeneko zortzi hilabete daramatzat Comice OS gnome shellarekin erabiltzen eta hoberena da ... gnome-k eman zizkioten gabeziak eta birmoldaketa mugekin ere oso ona da beste ezarpen batzuekin. HP netbook bat erabiltzen dut Atom prozesadore batekin, baina xfce probatzea pentsatzen ari naiz nola doan ikusteko ...\n@Manuel_Sar Aldatu al duzu grub.conf distira kontrolatzeko arazorako? Ez bazenuen, root-ek egiten duen moduan:\n/ Etc / default / grub fitxategia ireki dut\nBertan lerro bat aurkituko duzu\nEditatu lerro hori egokitzen zaizun moduan:\nGRUB_CMDLINE_LINUX = »rd.md = 0 rd.lvm = 0 rd.dm = 0 SYSFONT = True rd.luks = 0 KEYTABLE = en LANG = en_US.UTF-8 rhgb quiet acpi_backlight = saltzailea acpi_osi = linux».\nGorde fitxategia eta exekutatu (beti root gisa):\nBerrabiarazi sistema, dagoeneko tekladaren distira kontrolatzeko gai izan beharko zenuke.\nXfceren distira, horretarako ukitutako teklekin kontrolatzen dut ezer ukitu gabe ... 😕\nBai, baina Fedoran editatu behar duzu ... zer egingo duzu? Ez nuen Fedora-k distira kontrolak hartzen dituen ordenagailu eramangarririk aurkitu.\nZer ordenagailu bitxi erabiltzen dute distira kontrolatu ezin dutenek? jeje ..\nBideo kontrolatzailearen araberakoa da, laguntza lehenespenez konfiguratuta dagoelako. Gerta liteke teklatuaren konfigurazioa aldatu behar izatea (Fn teklak ez dituelako hautematen), edo «Brilo Plugina» paneleko plugina gehitzen saiatzea.\nsouthpaw esan zuen\nIntel core duten ordenagailuetan azkeneko hareazko zubiak ez dit funtzionatu lehenespenez distroarekin, beti acpi_backlight gehitu behar izan dut funtzionatzeko\nUlertzen badut ..\nNire erantzuna ironikoagoa izan zen. Artikuluan "XFCE eta LXDE: ez dute monitorearen distira kudeatzailea" esaten duelako eta biek bai. Horregatik esan dut bideoa edo teklak izan behar duela, eta hala ez bada, erabili plugina konfiguratzeko aukera badagoela ikusteko. Jupiterrekin konfiguratzeaz ere hitz egiten da, baina (daukadan bertsioa behintzat) jupiterrek ez du distira zehazten. Errendimendu profila bada .. =)\nNire netbookean KDE mahaigainak Windows 7 Starter baino hobeto funtzionatzen du. Kontuak kontu, ez zait gustatzen netbooketarako ezarpen lehenetsiak. Mahai arraroa da, "normala" baino abantailarik ez duena. Ia dena aldatu behar duzu behar bezala funtziona dezan.\nXfce eta LXDE ingurune arinagoak dira, baina baita mugatuagoak ere (Plasma, Unity edo GNOME Shell-ekin bat egiten ez duten taldeentzat gomendagarria da).\nHorren lekuko naiz. Orain okupatzen dudan Netbook-ean KDE Debian instalatuta daukat eta zenbait doikuntza egin ditudan arren, zenbait aukera eta efektu kendu ditut, nahiko ondo funtzionatzen du.\nXFCE eta LXDE ere utzi nituen, Gnome-k eta KDE-k errendimendua jaitsi egin baitzuten aplikazio pare bat irekita.\nLXDEren kasuan, ez da itsusia egiten behin konfiguratuta dagoenean, estandar gisa uzteak arrakasta izatea da.\n"Ikuspegi arrakastatsua da".\nZer HDP! x'D\nFedora LXDE eta Xfce (Beefy Miracle) probatu ditut eta asko gustatu zaizkit, nahiko sinpleak dira eta ABRT alerta sistema desinstalatzeaz gain, SELinux eta Firewall desaktibatzen duten horietakoa naiz.\nFedora 16 eta 17 Xfce nuen ordenagailu eramangarri zahar batean eta errendimendua bikaina izan zen. LXDE eta Xfce-k zein itxura txarra duten, mesedez, lagunok! Konfigurazio eta pertsonalizazio pixka batekin ingurune biek itxura eta funtzionamendu bikaina izan dezakezue.\nOpenSuse KDE-rekin instalatu nuen lagun baten netbookean, Intel Atom-ekin eta 1 GB RAM-rekin, borroka pixka bat ematen ari nintzen eta egia esan portaera bikaina izan zen, ez zen blokeatu eta azkar funtzionatu zuen. Jakina, hori aldi berean irekitako zenbat aplikazioen araberakoa da, baina esperientzia pixka bat neurtzea nahiko ona izan daiteke.\nEz zitzaidan inoiz kexarik etorri.\nNayosX esan zuen\nGnome aplikazioen tiraderaren arazoa nonahi gertatzen da (nahiz eta nire ordenagailuko 4 muinetan egon), Gnome 2.X bezalakoa ez den arren (pertsonalizazioari dagokionez) nire ustez aukerarik onena da, ez zait LXDE inoiz gustatu KDErekin batera (nahiz eta KDEren 4.9 bertsioak itxura bikaina duen, baina Windows Explorer eta interfazea asko gogorarazten dizkit) eta ados nagoena XFCE da, netbooketarako aukerarik onena, nahiz eta ohartu naiz bizitza kentzen duela bateria (Gnome-rekin baino azkarrago kontsumitzen du), baina merezi du netbook batean erabiltzerakoan ematen dizun errendimendu gehigarriarengatik, esan beharrekoa da (PS: FEDORA HANDIA DA)\n"XFCEren kasu berezian, mahai honek harritu egin nau, begietarako nahiko atsegina dirudielako ..."\n@Manuel_SAR, zuretzat ona da Fedora Xfce mahaigain lehenetsia? niretzat izugarria da, koloreak onak dira eta horma papera ere xDDD\nBaina ezer ez da enchulamiento hobetzeko.\nBerdin pentsatzen dut.\nGnome-n "aplikazioen" arazoa geldoago gertatzen da ordenagailu indartsuetan ere.\nEz dut ez gnome shell, ezta kde4 ere saiatu neetbock batean, baina batasuna neetbock bango batean, wifi / bluetooth super pribatua ekarri zuen eta instalatzera erotu ninduen. Egia esan, esamesak win7-rekin baino askoz hobeto eta oso hobeto zihoazen, jabea ere oso pozik zegoen.\narraroa iruditzen zaidana da federazioa beti Ubuntu baino arinagoa zela. Jakina, badira hardware batetik bestera desberdintasunen mundua.


22nd abendua 2021 - Asti Leku ikastola\nHome » 2021 » abendua » 22\nDaily Archives: 22nd abendua 2021\nAbenduaren 22an, Olentzero eta solidaritatea Asti Lekun\nGaur, abenduak 22, Olentzerok bisita egin digu Asti Lekun. Aurtengo ospakizuna desberdina izan da; izan ere, Olentzero menditik jaitsi arte haur guztiek elkarrekin itxaron beharrean, bakoitzak bere gelan hartu du. Hala eta guztiz ere, honek ez dio ilusio izpirik kendu momentuari. Halaber, urtero bezala, elkartasuna ere izan dugu ikastolan, […]


"Entzun nahi ez dutena esateagatik noa kartzelara" - Bizkaiko Hitza\n“Entzun nahi ez dutena esateagatik noa kartzelara”\n2017, urriak 13 Bizkaia, Elkarrizketa 1209\nEz du atzera bueltarik. Kartzelara doa Alfredo Remirez (Amurrio, 1980). Jaietan preso baten irudia zuen panpina ateratzea da delitua. Duela hamabi urteko kontu bat berpiztuta espetxeratuko dute, txio batzuk idatzi izana argudio hartuta. Bilbon bizi da azken urteetan, eta bertan agindua jaso zain dago. Gutuna jasotzen duenetik, hamar eguneko epea izango du espetxean sartzeko.\nUrtebeterako espetxera sartuko zaituztela jakinarazi dizute. Zergatik?\n2005ean, Amurrioko jaietan, nire jaietako kuadrillak erabaki genuen kartoizko bi panpina egitea Amurrioko bi presoen argazkiekin, sakabanaketa salatzeko. Panpina horiekin igo ginen udaletxeko balkoira, eta jaietako ordezkari aukeratu genituen.\nHandik lau urtera epaitu zintuzten, 2009an. 2017an gaude, eta orain esan dizute espetxera zoazela. Nola ulertzen da hori?\n2015ean, Armiarma operazioan atxilotu ninduten, Twitterren txio batzuk idazteagatik. Operazio horren txostenean agertzen diren txio batzuk 2005 ondorengo urteetakoak dira, jaietako auzi horregatik etenaldia ezarria nuen bitartekoak. Etenaldia ezarria duzun bitartean ezin duzu delitu bera egin. Bilatu dituzte urte horietako txio batzuk delitutzat hartzen dituztenak, eta, orain, 2009an epaitu ninduen salak berriro ireki du auzia, eta erabaki du urtebeteko zigorra bete behar dudala.\nZenbat denborarako zigorra zeneukan?\nUrtebeteko kartzela zigorra eta sei urteko inhabilitazioa. Inhabilitazio hori urratu dudala esateko bilatu dituzte txioak.\nZer diote txio horiek?\nPare bat dira Pablo Gorostiagari eta Xabier Alegriari ongietorria ematen dietenak, espetxetik atera zirenean. Beste pare batek gaixo zegoen Josu Uribetxebarria presoarekin dute lotura. Gaixorik zegoenean aska zezatela eskatu nuen, eta hil zenean agurtu egin nuen. Txiste pare bat ere hartu dituzte.\nEta zuk zergatik uste duzu zoazela kartzelara?\nNik uste dut badagoela vendetta puntu bat. Hamabi urte pasatu eta gero 2005eko kontu bategatik urtebeteko kartzela ezartzea orain, garai berrietan gaudenean... Gainera, egin nuen ekintza baketsua izan zen, irudimentsua, ez zen inolako indarkeriarik egon eta ez zuen inolako konfrontaziorik sortu. Nik uste dut desberdin pentsatzen dugun jendea eta presoen eskubideen alde ari garen jendea kokiltzeko dela. Zeren ni bat naiz, baina jende gehiago dago nire antzeko egoeran.\nArmiarma operazioa izan zenean jende asko mobilizatu zen adierazpen askatasuna aldarrikatzeko. Oraingo erabakia ere adierazpen askatasunaren zaku berean ulertzen duzu?\nBai, bai. Entzun nahi ez dutena esateagatik noa kartzelara. Amurrioko jaietakoa duela hamabi urte izan zen, baina gaur da eguna non goizeko bostetan taberna batean izandako liskar bategatik 62 urteko zigor eskaera egiten den. Estatuak ez daki zer egin dituen zenbait arazoren aurrean, eta halakoak kezko hesi gisa ere erabiltzen ditu. Oso ondo datorkie halako kasuak izatea noizbehinka ateratzeko; horrela beste gauza batzuetatik desbideratzen dute arreta.\nHalakoekin jendea isilarazi nahi dela esan izan duzu.\nBai, pentsatzen dut pertsona bat kentzen baduzu bidetik beste ehun ez direla horretara batuko. Eta gaur egun ez da lehen bezala. Lehen, komunikazioa egin nahi zuenak komunikabide ofizial batean egon behar zuen; baina, gaur egun, sakelako bat eta gogoa izatea nahikoa da kazetari lana egiteko. Kazetaritza gustuko dugunak gara, komunikatzaileak, eta uste dugunak eskubidea dugula gure bertsioa kontatzeko. Kontakizunaren batailaren barruan kokatzen ditut halakoak. Zeren batzuen ahotsak kentzen baditugu, besteen ahotsak bakarrik entzungo dira. Uste dut horretan ere badabiltzala. Gertatu zen Egin-ekin, Egunkaria-rekin, Ardi Beltza-rekin, baina baitaArgia-ren kontra egin dutenean ere. Isiltzeko modu asko daude: laguntzarik eza, adibidez. Argia-k eta BERRIAk jasaten duten laguntzarik eza ez da normala. Horregatik uste dut ez dutela nahi kazetaritza edo ikuspuntu kritiko bat lantzen duen jendea.\nEspetxeratzeko erabakiak ez du atzera bueltarik?\nEz. Ez du atzera bueltarik, zeren geratzen den errekurtso bakarra Konstituzionalekoa da, eta horrek ez du betearaztea gelditzen. Epaia irmoa da. Agian, bost urte barru esango dute ez nuela kartzelara joan behar... Ez naiz izango lehena hori gertatzen zaiona.\nOrain, zer gertatuko da?\nNik espero dut jendea behingoz bere lekuan jartzea. Badago jendea, jende esanguratsua, bere ikuspuntua ematen ari dena bizitzen ari garen zentsura beldurgarriaren inguruan. Mozal legea ere hor dago, eta oraindino gauza gehiago ikusiko ditugu. Barne ministroak esan zuen bazutela beste 200 pertsonako zerrenda bat Twitterren eta beste sare sozialetan ibiltzeagatik. Eta kuriosoa da panpina bat ateratzeagatik edo txio batzuk idazteagatik estatuak bere etsaitzat jotzea, eta 60.000 milioi lapurtzen dituzten bankuak ez, adibidez. Herri bati min handiagoa egiten diote halako lapurretek txio batzuk baino.\nBabes handia jasotzen ari zara, mobilizazioak ere egin dira...\nAskotan errepikatzen dudan zerbait esango dut: errepresioa hemorroideak bezalakoa da, bakarrik eta isiltasunean jasaten bada txarragoa da. Niri, behintzat, energia ematen dit jasotzen ari naizen elkartasunak, eta, noski, eskerrak eman nahi dizkiet babesa eman didaten guztiei. Nireak ez du atzera bueltarik, baina nire antzera beste jende asko dago; kasu ezagunak batzuk, eta isilean eraman dutenak beste batzuk. Espero dut guztiek jasotzea nik jaso dudan laguntza, eta horrelako sorgin ehiza behingoz amaitzea. Jendeak adierazi ahal izatea nahi duena eta libre. Guztiok mugitu behar dugu horretarako. Abestiak esaten duen moduan, herriak soilik salba dezake herria. Eta kasu honetan garrantzitsua da, zeren jendeak konturatu behar du beren askatasunaren kontrako gauza bat ere badela. Horregatik bakarrik bada ere, jendeak saiatu behar luke halakoak bertan behera uzten. Azken finean, baten eskubideak zapaltzen dituztenean guztionak zapaltzen ari dira. Adierazpen askatasunaren aurkako bidean aurrera egiten ari dira, gainera: langile asko, protesta batean parte hartu duen jende asko zigortzen ari dira. Badira 600 euroko isuna ordaindu eta isiltzen ari direnak, bestela zigor handiagoa etorriko zaielako. Egoera horiek ezin dira onartu. Denoi eragiten digun zerbait da, denon artean indargabetu behar dena.


Gure Mikel - bizkaie.biz\nAmen baten irakurten dan liburu honetan, Zarate idazlea ezeze abadea, laguna, kirolaria, euskaltzalea be aurkezten da. Mikelen alde zein aldi ugari arakatzen da eta erakusten. Guk geuk –liburugileok- harriduraz entzuten izan ditugu Mikelen ganeko narrazinoak, istorioak, kontakizunak: “Mikel Crack bat zan”; “Ha señoriala zan”; “Haren hutsunea sentidu genduan...” Atzenean, lekuko guztien artean –eta beste asko da oraindino alkarrizketatu bakoa- Mikel Zarateren biografia beroa lortu da.\nNekea be igarri dogu eta lana, lekukoa topau, eguna eta ordua ipini, magnetofoian grabau, grabautakoa papelera aldatu, bizkaiera jasoaren arabera taiutu...\nIrakurle zuhurrak Mikel handi bat topauko dau liburuan, Mikel barri bat, sakon-sakoneraino sartzen dan Mikel. Ia atseginez, gogoz eta gozo irakurten dozun!\nLiburu barria idatzi dogu Mikel Zarate idazlea dala eta. Izenburua 'Gure Mikel' ipini deutsagu, lekukorik lekuko ibilirik, halantxe jaso izan dogulako, guztiek esan izan deuskuelako: “Etxe-etxeko zan ha”; “Geuretariko bat zan” eta holan.\nIñakik, Iskanderrek eta hirurok osotu dogu liburua, ikasle bik euren irakasle izenekoagaz. Zoritxarrerako, euretariko bat –Iskander- istripuak eroan deusku esku artetik oraintsu. Izan bedi Mikelen zeruko!\nDanetariko kontalariak euki ditugu liburura ekarteko: Karmelo Etxenagusia, Lontzo Zugazaga, Ander Manterola, Gotzon Garate, Gerea auzoko lagunak, Lauroetakoak, lezamarrak, Ritxar anaia, Karlos Zarraga, Mari Tere... Nork uste eikean holako testigantza aberatsak lortu eitekeazanik herritarrengana jota?\nOrduko lagunoi ezustean joan jakun Mikel, agurtzeko era barik. Hau liburuau agur eta ondo etorrirako aukerea da. Gaur 30 urtetik beherako diranentzat, ganera, Mikel urrun geratzen da, eta hotz. Liburua Mikel idazlea nahiz Mikel euskalduna osotasunean ezagutzeko bitarteko aproposa da.\nAndrazko ezagun batek esan eustan, ia ez ete leitekean hobeto izango, joanak joan, Mikel baketan ixtea, danak bere orain hogeita bost urteko kontu zaharrak dirala eta. Baina Mikel etxekoen kuttun nahiz hurrekoen izanik, herri oso bateko be bada, Mikel bere abadetzan, idazle lanetan zein euskararakoetan Euskal Herriari zuzendu jakon eta. Izan be herri hori da Mikel Zarate euskaldun handi, eredugarria gogoratu, omendu eta gazteen aurrelari argitaratu gura dauana.


Adinberri telebista saioa » Gipuzkoa Kutxa Solidarioa\n“ADINBERRI”K 25 SAIO GEHIAGO ESKAINIKO DITU, KUTXA FUNDAZIOA ERAKUNDE LAGUNTZAILE BERRI GISA SARTUTA\n"Adinberri" saioaren lehen 25 atalek ETB1en izandako arrakasta dela eta, beste 25 atal ematea erabaki da ekainaren 16ra arte. Bigarren fase honetan, Kutxa Fundazioak ekimen honekin lankidetzan aritzea erabaki du. Ekimenaren helburua gizarteari zahartze aktibo eta osasungarrirako jarraibideak eskaintzea da; izan ere, jendea konfinatuta zegoenez, sedentarismo eta jarduera fisikorik ezaren tasa handiak detektatu ziren, batez ere adinekoen artean.\nEkimena Adinberri Fundazioak sortu zuen; COVID-19aren ondorioz larrialdi-egoera ezartzeak sortutako testuinguruaren barruan (horren bidez, biztanleriaren konfinamendu edo itxialdia agindu zen), sedentarismo handia eta jarduera fisikorik eza hauteman zituen, eta horrek eragina du egoera hori pairatzen dutenen, eta bereziki adinekoen, osasun fisikoan nahiz buru-osasunean.\nHorregatik, EITB erakunde publikoarekin batera ekimen bat jarri zuen abian, eta ondorioz, herritarren konfinamendu edo itxialdiaren barruan, ariketa fisiko eta meditazio/mindfulnesseko 25 saioko serie bat eman zen, "Adinberri" izenekoa.\n25 saio horiek ikus-entzule asko izan dituzte, batez beste 11.000 egunean, eta batzuetan 20.000 ere bai, hiru ordu-tarteotan: 08:30ean, 11:00etan eta 19:15ean. Ekimenak oso harrera ona izan duela erakusten dute datu horiek.\nBestalde, ekimenaren izaera irekia eta Adinberri Fundazioaren irabazi-asmorik eza ikusita, bost akordio sinatu ziren Gipuzkoako beste hainbeste tokitako telebistekin programa emititzeko, eta horrek hedapen edo zabalkunde handiagoa eman dio.\nKontuan izanda ekimenaren arrakasta kuantitatiboa eta kualitatiboa, euskal gizarteari egiten dion ekarpena eta alarma-egoera luzatzen ari dela, herritarrentzat esan nahi duen mugimendu-murrizketarekin, ADINBERRI Fundazioak egokitzat jo du adinean aurrera doazenen aktibazio fisiko eta mentala bultzatzen jarraitzea, konfinamendu-egoeran sedentarismo handia eta jarduera fisikorik eza pairatzen dituzte eta.\nHori dela eta, lehenengo 25 saioen emisioa amaitu ondoren, akordio batera iritsi dira ekimenarekin bat egin duten eta beren ekarpenak egin dituzten beste eragile batzuekin bigarren grabazio-fase bat martxan jartzeko: jarduera fisiko eta mindfulness atalak mantentzeaz gain, estimulazio kognitiboari buruzko hirugarren atal bat ere izango da, CITA-Alzheimer Fundazioko Ikerketa eta Terapia Aurreratuen Zentroaren laguntzarekin.\nPrograma berriak grabatzea interesgarria da ETBrentzat eta Adinberri Fundazioarentzat, eta beste eragile batzuk ere sartu dira, hala nola Kutxa Fundazioa eta Gipuzkoako Foru Aldundiko Proiektu Estrategikoen Saila.\nEmisio berriak 2020ko maiatzaren 19tik 2020ko ekainaren 16ra arte izango dira -gehi izan daitezkeen errepikapenak-.\nTelebista saioa: Weba\nHorrelako ekimenak ezagutzen badituzu.... bidali gure gipuzkoasolidarioa@kutxa.eus posta elektronikora eta kontatuko ditugu. Partekatu berri hau ikonoaren bidez, egin klik ikonoaren gainean segundo batzuk, eta, azaltzen zaizunean, partekatu, egin ezazu nahi duzun kanaletik...


IBAIZABAL: Bilbao Ría 2000 aztergai Unai Brearekin - Arrosa\nBilbo Hiria Irratia 2015/04/10\nArgia astekariko Unai Brea erredaktoreak Bilbao Ria 2000 elkartearen krisia aztertu du gurekin. “Azken hatsa ematear den ereduaren argi-itzalak” erreportajea idatzi berri du Bilboko eraldaketan eragin handia izan duen sozietate horren historia eta gaurko egoera aztertzen. Herri administrazio eta enpresa publiko askoren artean (erdia Espainiakoak dira eta beste erdia, Jaurlaritza, Bizkaiko Foru Aldundia eta Bilboko eta Barakaldoko udalak batuta) sortutako enpresa publikoa ataka larrian dago. Brearen esanetan, “espekulazioan oinarritutako jardunari esker, sozietateak bere helburuetarako finantzazioa lortu izan du diru publiko askorik erabili gabe, baina orain ataka larrian dago, espekulazio horren beraren ondorioek itota”.\nASTEBURUAN, ZEINGOU? Iralako Erdi Aroko Azoka, Iñigo Cabacasi omenaldia...\nIBAIZABAL: Argia astekaria (2421. zenbakia)


Eguzkiari buruzko zazpi mitoak burutik kendu behar dituzu | Consumer\nEguzkiari buruzko zazpi mitoak burutik kendu behar dituzu\nInterneteko eta aho ahoko elezaharrak eta tolesdurak dira herritarrek eguzki-aurrezpen egokia ez egitea eragiten dutenak\nEgilea: Egilea Nuria Fernández, Estabilitatea\nIrudia: Fiona Shaw\n“Eguzki-krema uzten baduzu, ez duzu beltzaran jartzen” edo “larruazal iluneko pertsonek babesik ez dute erabili behar” honelako esaldiak dira: udan eguzkiaren azpian, larruazal beltzaran bat janzteko, orduak ematen dituzte. Gizartean oso presente dauden eta azalpen zientifikorik ez duten elezaharrak dira; izan ere, Interneten dagoen ahoz ahoko edo informazio asko (okerra) dela medio, herritarrek berdetzat hartzen dituzte. Ondoren, eguzkiari buruzko, ideia faltsuei eta osasunerako arriskutsuak diren hainbat gairi buruzko hainbat ulu aurkeztuko ditugu.\n1. “Gaurko gorria goizeko beltzarana da”\nCayetana Maldonado Asturiaseko Unibertsitate Ospitale Zentralean Dermatologia Zerbitzuari atxikitako espezialistaren arabera, zenbat eta erradiazio ultramore gehiago jaso, orduan eta gehiago beltzen da larruazala. Baina zenbat eta handiagoa izan, hainbat eta handiagoa da alterazio-arriskua. “Epe laburrean erredura ematen digute, baina, epe luzera, larruazaleko minbizia eragiten du dermatologoek.\n2. “Beltzaran daudenak ez dira erretzen”\nBeti esan izan da beltzaran dauden aleak ez direla erretzen, eta azalean erredurak jasan ez ditzaketela. Planteamendu horren zati batek arrazoia du, baina ez ditu guztiak. Maldonadok, zehazki, mundu guztiak argazki bat duela azaltzen du. Larruazal eta begi argiak dituzten pertsonen kasuan, bat fototipoak dira eta ez dute beltzarantzeko gaitasunik; horregatik, eguzkitan jartzen direnean erretzen dira, eta ez dira erretzen. Alde horretatik, Maldonadok adierazten du krema ere bota behar dela, zeren eta, erre ez arren, erradiazioa modu berean jasotzen ari baita; beraz, larruazaleko minbizia garatzeko arriskua bera da.\n3. “Coca-Cola larruazalean uzten baduzu, beltzarana zara”\nAholku asko daude aldizkari eta Interneteko foroetan, larruazalean zenbait elikagai, olio eta edari freskagarri aplikatzea aholkatzen dutenak, azaleko beltzaran hobea lor daitekeelako. “Dermatologoek kontraindikatuta daukate hori, fotosoxiazkotasun edo fotosintesitate izenez ezagutzen den erreakzioa baita”, argitu du Maldonadok. Era berean, produktu horien publizitatea egiteko produktu gisa erabiltzen diren kosmetikoak eta koloniak ere badaude, baina eguzki-erredura azkarra da.\n4. “50 faktorea jartzen badut, ez naiz beltzaran jartzen”\nGaur egun, udaran hainbeste jendek egiten duen beltzarantzeko kultua dela eta, jende askok, igerilekuan nabarmentzeko moduko larruzko tonua ez lortzearen beldurrez, eguzki-krema baxua ematea erabakitzen du. Pentsamendu erabat faltsua. “Ez da egia. Era berean, beltzaran jarriko zara faktore handi bat erabiltzen baduzu; nahikoa da pixka bat gehiago izatea. Baina beltzaran-kolorea hartuko duzu”, adierazi du aditu honek. Produkturik onena zein den, dermatologoak azaldu du 30etik aurrera faktore bat aplikatzea dela egokiena, erredurak saihestu behar baitira.\n5. “Egun lainotuetan ez da kremarik jarri behar”\nHodei asko egon arren, eguzkia beti dago hor. Pertsona askok, leihoa irekitzean eta izar horrek distira osoa ez duela distiratzen jakin ondoren, krema ez ematea erabaki dute. Ohitura txarra; izan ere, erradiazio ultramoreak azkarrago zeharkatzen ditu hodeiak, baina erre egin zaitezke.\n6. “Egunean behin krema botata nahikoa da”\nEguzkitik babesteko eta larruazalarekin zerikusia duen edozein gaitz saihesteko, eguzki-krema da metodorik onenetakoa. Baina produktu honek ez du botere magikorik. Hau da, lozioak bi ordu irauten du. Horregatik, dermatologoek gomendatzen dute denbora horren ondoren berritu egin behar izatea, baita bainu bakoitzaren ondoren ere.\n7. “Eguzkiak hartzen ez badu, ez dut D bitaminik izango”\nEguzki-izpiek ere oso zati positiboa ematen diote gure organismoari, D bitamina deritzona. Baina ekarpenak ez du esan nahi gehiegi agertu behar denik, kontsumo handia egin behar delako. “Egunean bost minutuko Eguzkia duen D bitamina sintetizatzeko nahikoa izango litzateke. Kopuru horretatik pasatzen zaigun orok arazoak sor ditzake”, dio Maldonadok\nbeltzaran eguzki piel-eu uda


Eskola Herritarraren III. asanblada — Soraluzeko Udala\nEskola Herritarraren III. asanblada\nHurrengo hilabeteetako eskaintza adosteko asmoarekin, batzarra egingo dute astearte honetan hezkuntza arloko eragile nahiz norbanakoek.\nAurreko ikasturtean bezala, ikasturte honetan ere hainbat formazio-saio eskainiko ditu Soraluzeko Eskola Herritarrak, "Herrixak Hezi. Soraluzeko Hezkuntza Proiektua"-ren baitan.\nMotorrak berotzen hasi eta ikasturte berriko formazio eskaintza adosteko, urriaren 3an, asteartea, Eskola Herritarraren III. Asanblada egingo da.\nAsanblada honek bi helburu izango ditu: Batetik, orain arte egindakoaren balorazioa egitea (saioen formatua, espazioa…), eta, bestetik, ikasturte honetan jorratu beharreko gaien inguruan hausnartzea, ekarpenak egitea, proposamenak aztertzea eta denon artean aurrerantzean landuko direnen nondik norakoak zehaztea.\nIzenak berak dioen moduan, hezkuntza komunitateko kideei formazioa eskaintzea du proiektu honek helburu, dela gurasoei, dela irakasleei, dela asialdiko profesionalei, edota herritarrei oro har, finean guztiak baitira hezkuntza ahaleginaren objektu.\nProiektuaren gidaritza konpartituta da; alegia, hezkuntza arloko eragileek elkarlanean eramango dute aurrera, formakuntza-agenda amankomunaren formula erabiliz eta proiektua koordinatzen duen teknikariaren laguntzaz.\nBilerak irauten duen bitartean haurrentzako zaintza zerbitzua eskainiko da. Berau erabili behar izanez gero soraluzehezkuntza@gmail.com helbidera idatzi behar da edo 664547367 zenbakira deitu.


Â«Komunikazioa eteten denean, bizitza komuna eteten daÂ»\nInformazio-zientzietan doktorea da Marearen erraietan eleberriaren (Alberdania) idazlea. EHUko irakaslea. Literatur egile ezezagun samarra da Jose Inazio Basterretxea Polo (Galdakao, 1959). Fikzioa landua du nobela labur batean alabaina: Falo zantarra; Joane Barolo izengoitiz. Falo zantarra eleberri zantar hura bezain eztia da Marearen erraietan.\nNor zen Joane Barolo? Nor da Jose Inazio Basterretxea?\nJose Inazio Basterretxea bera zen Barolo hura. Arrano bizefaloa. Eta, hala naiz egun ere: Barolo eta Basterretxea. Parte batean bai behintzat… hogei urte joan dira, eta jakina da: ilea urdintzen hasi zait, buruan eta abar. Gure artean umezurztzat jo genezakeen genero bati ekin zion Joane Barolo hark. Mundu erotikoarekin lerrokatutako generoari, hain zuzen ere. Tradizio orokorrari jarraiki, ezizen batekin izenpetu zen eleberritxoa: Barolo, Basterretxea ordez. Dekameroneko ipuinetan aurkitu litezke Baroloren aita-amak.\nGaur, literatura erotikoak baditu guraso jakinak, bi baino gehiago. Ipuin erotikoen lehiaketak ere egin, egiten dira eta. Bapo.\nEz al zenuen ekin bide horretan aurrera egiterik?, galdetu lezake norbaitek.\nBai, baina ez nuen editorerik aurkitu tankera hartako bigarren nobelarako.\nNon geratu da Falo zantarra?\nLogelaren batean, akaso. Burukoaren azpian… Zangalatraba egiten jarraitzen al du komunean, oraindik? Aspaldian ez dut narrazio erotiko luzerik idatzi. Baina, oraingo nobelan, bada pipermin pixka duen eszenaren bat, beraz zaleak…\nZer izan da zure ibilbidean lehen nobela hura?\nBada, abiapuntu moduko bat. Ordura arte, ipuin batzuk argitaratuak nituen Idatz eta Mintz aldizkarian (Oharra: ez dira erotikoak). Cuentos Incombustibles literatur sariketari esker ere, banuen zerbait argitaraturik. Kazetari izaki, fikzioaren formatura egokitu ninduten esperientzia haiek. Oso gogoan dauzkat. Falo zantarraren ondoren, sei liburu etorri dira: unibertsitaterako ikas –eta eztabaida– materialak izan dira lau, bosgarren bat saio literario bat komunikazioaz eta identitateaz, eta azkena Marearen erraietan, eleberri fikzioa, berriz ere.\nZergatik Marearen erraietan? Zer dago azpian?\nAzpian barik, haren barnean, haren muinetan. Eta, egon, gu geu gaude. Zu zeu, Mikel; eta ni; eta irakurle guztiak: ezagunak nahiz anonimoak. Denak garamatza olatuaren dirdaiak bere baitan. Hurbileko gaia aurkeztu diot balizko irakurleari. Eritasunaz, heriotzaz eta bizitzaz jardun dut. Inor ez dago hortik libro.\nLiburuaren lehen irakurketa batean, irakurleak aurkituko du heriotza saihestezinaren aurreko desesperoa, horren malko garratza. Burdinazko hitzak, hartara. Hortik landa, eleberriak iradokitzen du bizitza hor dagoela, eta horrek pozten gaituela, eta horrexek berak bizitzen. Hori da bigarren irakurketaren giltza. Hitzaren makatza. Urak dakarrena, urak daroa esan izan zaigu. Baina alderantziz ere bada: urak daramana, urak berak dakar. Hori bera, ez al da marea? Joan-etorri bat da marea, bizitza bezala. Ur-gora batzuek zipriztindu egiten gaituzte, beste batzuei ihes egiten diegu. Metafora-joko bat ernarazten du eleberriaren tituluak.\nBilbo eta Bartzelona hirien arteko jende marea...\nItsasoa han eta itsasoa hemen. Hangoa epelagoa, babesago. Hemengoa bortitzagoa, erasokorragoa. Ura. Kresala. Hondarra. Begietan, ezpainetan eta bihotzean. Hangoa eta hemengoa. Apakinak… Bi toki behar nituen. Oso hiri modernoa da Bilbo; gureen artean, modernoena, nik uste. Beraz, bada toki bat nobela bat kokatzeko, pertsonaiak horko kaleetara jaurti eta lanean jartzeko. Hurrekoa dut nik Bilbo. Erakartzen nau. Eta, Ithaka baten moduan funtzionatu dit eleberrian. Hortik aparte, eleberriak eskatzen zidan urrunagoko leku bat, beste eszenategi bat, pertsonaia batentzako, handienetakoarentzako. Bidea eta bidaia eskatzen zizkidan argumentuak… Troiaren beharra neukan beraz… Adoptatua sentitu izan naiz Bartzelonan. Erakargarria da hiri hura. Estimu handian dut. Handik ekarri dut Irune. Beste batzuk ere izan zitezkeen hiriak. Baina, nire protagonistek horien bien beharra zeukaten; ez besteren.\nGiza harremanen gaineko nobela, bikoteen artekoa. Pertsonen garapen afektiboaren metafora ote Marearen erraietan?\nBikote bat hautsi da, hil da maitasuna! Aldarri hori, zilegi al da? Maitasuna, modu bakarrekoa al liteke? Maitasuna dago, ala maitasunak daude? Maitasunari buruzko hausnarketa bat proposatzen da eleberrian. Afektibotasuna ulertzeko bideei buruzko diskurtsoak aurkitu litezke nobelan. Giza harremanak badira eleberrian konstante bat, leit motiv. Pertsonen artean, konplexuak dira harremanak. Bikote-harremanak aipatu ditugu. Baina, eleberriak beste batzuk ere azaleratzen ditu: amaginarreba eta erraina, medikua eta gaixoa, amaetxean daudenen artekoa… Noiz hasten da laguna, adiskidea, maitalea izaten? Uraren oxigenoa da garapen afektiboa, eleberrian.\nInkomunikazioa ere antzeman da zure nobelan.\nGiltza handia da hori Marearen erraietan barna. Hidrogenoa. Bikotearen baitako inkomunikazioa. Norbanakoaren eta gizartearen artekoa. Etxekoen artean. Lagunen artean. Komunikazioa eteten denean, bizitza komuna eteten da. Lagun, adiskide eta maitale egiten gaituen zilbor-hestea eteten da.\nAirea eten zaio itsaspekariari. Kito. Adio.\nPertsonaia femeninoek berezko tokia dute: Irune, Lore eta Madalen imajina ditzakegu liburuaren azalean. Paulo pertsonaia, hiruen artean errari imajinatu ere.\nGaiak hala eskatzen zidala ulertu nuen. Emakumeak behar nituen nobelarako, eta zaila egin zait haragizkoak egitea. Argumentua ezin zen kontatu, emakumerik gabe. Are, emakumeek berek kontatu behar zuten nobela, argumentua antzeztu. Eleberriaren abiapuntua da Paulo, kontakizunaren gurpila abian jartzen duen kirolaria. Irunek, Lorek eta Madalenek hartzen dute gurpil hori, eta elikatzen. Haiek idazten dituzte hitzak, esaldiak eta kapituluak, Paulok ireki duen koadernoan. Emakume horiek daramate gurdia azken geltokiraino. Baldin eta bizitza badira Irune, Lore eta Madalen; heriotza da Paulo. Halere, garatu dudan argumentua ez da hain zuri-beltza.\nHerioa oso presente dago nobelan. Herioak kezkatzen zaitu, antza.\nZu ez? Eguzkiak eta hodeiek kezkatzen naute. Aldaketa klimatikoak. Transgenikoek. Musuek eta laztanek… Nola ez nau ba kezkatuko heriotzak? Berezkoa da heriotza. Baina, beti amestu izan dugu hura transgredituko dugula nolabait. Horretan saiatzen gara usu: goizean kafesnea hartzen dugunean, eguerdian larrutan egiten dugunean, ilargiaren bila hasten garenean ilunkeran. Transzenditzea da gizakiaren asmoetako bat. Kala horretan bota du eleberri honek aingura.


La Cuca Landa Etxea\nDeskonektatzea / Atsedena / Ametsak\nLo egin amesteko\nLasaitasuna / Harmonia / Atsedena\nZoriontasuna goiz ez esnatzea da\nGelditu / Behatu / Gozatu\nBesarkatu zure momentua\nDastatu / Probatu / Topa egin\nGozatu une oro\nErlaxazioa / Sentsazioak / Ongizatea\nZure etxean bezala egotea espero dugu\nJarraian zehazten diren zerbitzu finkoez gain, hilero eskaintza askoz gehiago ditugu. Galde iezaguzu!\nMugarik gabeko SPA\nBadakigu zein garrantzitsua den erlaxazioa eta horregatik eskaintzen dugu Spa erabilera doakoa eta mugagabea gure bezero guztiei.\n100% hornitutako Etxea\nLa Cuca guztiz hornituta dago, iritsi bezain pronto etxean sentitzen zara. Maindireak, eskuoihalak, kafea, esnea, olioa...\nEz kezkatu gauza batengatik!\nGure bezeroak mimatzea gustatzen zaigu, eta zer modurik onena hasteko La Tahona Landa Etxea gure museo/upategian ardo kopa batekin hastea.\nAlconde eta Bagordi ardotegietara bisita. Nafarroa eta Errioxa gure lurreko ardo tradizio guztiaz gozatuko duzu.\nEl Agrigultor kontserba fabrikara bisita. Nafarroako baratza mota guztietako kontserbak eskaintzen dituzte. Bere espezialitateak zainzuriak, pikilloko piperrak eta orburuak dira.\nTxirrindularitza eta mendi ibilbideak\nLerinek ibilbide ugariz gozatzeko, korrika egitera joateko, bizikletan ibiltzeko aukera ugari eskaintzen ditu. Oinez zein bizikletaz ibiltzeko ibilbide batzuk hauek dira.\nArropa garbitzea eta aldatzea (maindireak eta eskuoihala) astero egingo dira.\nLa Cuca landa etxea horrela banatuta dago; upeltegia, beheko solairua eta beste 3 solairu. Gehienez 12 lagunentzako edukiera du.\nLehenengo Solairua - Suite\nLehenengo Solairua - Deluxe\nBigarren Solairua - Suite\nBigarren Solairua - Deluxe\nHirugarren Solairua - Suite\nLa Cuca aukeratzeko beste alderdi batzuk\nNafarroako Gobernuak 4 izar eman dizkio, orain arte Nafarroako kategoriarik altuena.\nEtxearen jatorrizko elementu guztiak kontserbatu dira, hala nola: solairua, buztinezko zoruak, adobea, zeramika, etb. 1900 urteetakoa\nIngurumenarekiko konpromisoa hartzen dugu. Horregatik, gure etxeak ingurumenarekin modu jasangarrian eraikitzen ditugu energia berriztagarriak eta domotika erabiliz.\nBigarren landa etxea\nLa Tahona-rekin gure bezeroen gogobetetasuna eta iritziak ikusi ondoren, La Cuca irekitzea erabaki genuen, kalitatea eta erosotasuna eskaintzen jarraitzeko.\nAmets baten sustatzaileak\nGure bereroek diote\nEskatu informazioa edo erreserba ondorengo formularioaren bidez\nAntispam galdera: 7 + 5 = ?\nData berezietan, hala nola: opor nazionalak, zubiak, Aste Santua eta Gabonak. Ez dira ezeztapenak onartzen.\nEzeztapena okupaziorako adierazitakoa baino 30 eta 60 egunen bitartean jakinarazten bada, aurrerakinaren zenbatekoaren % 50 galduko da.\nEzeztapena okupaziorako adierazitakoa baino 30 egun lehenago jakinarazten bada, bezeroak ordainketa edo gordailu gisa egindako aurrerakin osoa galduko du.\nBezeroak, aldez aurretik abisatu gabe, 20:00-ak baino lehen iristen ez badira egonaldia hasteko adierazitako egunean, erreserba bertan behera utziko dela ulertuko da, bezeroak eta jabeak beranduago iristeko ordua zehaztu ezean.


Josetxo Zaldua kazetaria zendu da | Politika | Berria\nJosetxo Zaldua kazetaria zendu da\nElizondon sortu zen, baina Ipar Euskal Herrira errefuxiatu zen gero, ETAko kide izatea leporatu zioetenean. 1980ko hamarkadan Mexikora joan zen, eta La Jornada egunkarian aritu zen han, kazetari eta edizio arduradun.\nJoxetxo Zaldua, 2016an, 'La Jornada' egunkariko erredakzioan. IGOR SUSAETA Tamaina handiagoan ikusi\n2021eko irailak 29 14:10\nEgin egunkarian egin zituen lehen urratsak, argazkilari gisa, baina Ipar Euskal Herrira joan behar izan zuen segidan, 1978an, ETAko kidea izateaz akusatuta. 1980 bukaeran iritsi zen Mexikora, eta han kazetari eta edizio arduradun aritu da hainbat urtez, La Jornada egunkarian. Josetxo Zaldua kazetaria atzo zendu zen (Elizondo, Nafarroa, 1951 - 2021), eritasun baten ondorioz, 70 urte zituela, La Jornada egunkariak berak jakinarazi zuenez. Kazetak jakinarazi duenez, hedabideko «zutabe» zen Zaldua, eta «erreportari eta argazkilari belaunaldi oso baten irakasle».\nBERRIAk 2016an egin zion elkarrizketan adierazi zuenez, Mexikora iritsi zenean hasi zen bere bizitza «berreraikitzen». Berehala lana topatu zuen Unomasuno egunkarian, eta 1984an La Jornada sortu zuen, beste kide batzuekin batera. 1983tik 1990era, berriemailea izan zen Erdialdeko Amerikan, bertzeak bertze Nikaraguan; 1990etik 1995era, Latinoamerika osoan. Egunkariaren edizio arduraduna izan zen 1996tik.\nOrduan BERRIAri erran zion eskertuta zegoela bizitzarekin, «zorte oso ona» eduki zuela iruditzen zitzaiolako, eta oso eskertuta Mexikorekin ere. Euskal Herria gertutik jarraitzen zuen, ordea. Honela adierazi zuen elkarrizketan egoera politikoaz: «Politika egin behar da. Batez ere, Euskal Herrian; asko baitago egiteko. Ez ginen soilik okertu, beharbada, borroka armatua luzatzean. Okertu ginela pentsatzen dutenetakoa naiz, baina tira: egindakoa eginda dago, eta horren gainean lan egin behar da. Guk, independentistok, politika egiten ikasi beharra daukagu».\nJosetxo Zaldua: «Independentistok politika egiten ikasi beharra daukagu»


2020ko apirilaren 07a, asteartea | Ordua Euskal Herrian 15:56:39\nAglahum Larosik (Sahara, 1981) gatazka politikoagatik eta osasun arazoengatik egin zuen ihes Tinduffeko errefuxiatuen akanpalekutik. Lurralde okupatuetako egoeraz mintzatu da.\nNoiz utzi zenuen atzean Sahara?\n2005ean egin behar izan nuen alde bertatik, 24 urterekin; baina bertan jaio eta hezi izanagatik, han bizi naizela sentitzen dut oraindik ere. Tinduffeko errefuxiatuen akanpalekuetan bizi nintzen, baina osasun arazoak medio atera nintzen lurraldetik, istriputik sendatzeko. Hango baliabideak oso murritzak dira.\nAmurriora ez nintzen zuzenean etorri. Badajozen bi hilabete eman nituen, hegazkinak han uzten baikaitu. Amurrion izeba bat nuen, horregatik etorri nintzen hona. Denbora bat pasata, ordea, Badajozera itzuli behar izan nintzen paperak eskuratzera.\nMigratzaileentzat “paperak lortzea” ez da prozesu erraza, ezta?\nEz. Horregatik ni han-hemenka ibili behar izan naiz, lana bilatzeko. “Paperak lortzeko” hiru urtez hemen erroldatua egotea eskatzen digute, eta lan kontratua. Horregatik, Badajoz eta Andaluziara jo behar izan nuen lan bila. 2010ean Amurrion finkatzea erabaki nuen, ezkondu eta seme-alabak izan nituenean.\nNolako egoera bizi duzue Tinduffen?\nOso txarra. Hango klima ezberdina da, beroa jasanezina da. Uda gainontzeko urtaroak baino sufrituagoa da. Ez dugu apenas urik, aire giroturik… edatea eta dutxatzea dira bizirauteko modua.\nEta errefuxiatuen akanpalekuetan?\n"Oztopo handiagoa da aurreiritziena hizkuntzarena baino. Jendeak uste du gizarte laguntzak lapurtzera etorri garela, eta ahaztu egiten zaie jaten duten arraina Afrikakoa dela, edo oporretan doazen hondartzetako area gure lurretatik garraiatu dutela"\nBizi ezik, zaila da azaltzen: oso egoera gogorrean bizi gara. Urte asko daramatzagu borrokan… urtero esaten dugu hau bukatuko dela, baina berdin jarraitzen du denak. Gobernuz Kanpoko Erakundeek eskubideez hitz egiten dute, baina hitzak baino ez dira. Une honetan, okupatutako saharan zer gertatzen den ezkutatu egiten da, ez da gatazka politikoaz hitz egiten.\nGatazka politikoak zer nolako eragina izan du zuen egunerokoan?\nFacebooken zuzenean ari dira emititzen, begira… Polizia jendea kolpatzen ari da, zaurituak daude uneoro… 2005etik ez dut ikusi telebista programa bat ere ez eguneroko albistegietan gatazka lantzen. Ez al dugu eskubiderik pertsona eta herri gisa? Gu ez gaude Europan nahi dugulako, eta ez da justua. Eskubideak hitzak baino ez dira. Espainia da guzti honen erruduna, Sahara Marokoarren esku uzteagatik. Ez zaie interesatzen gure gatazka, horregatik isiltzen dute. Ea iristen den soluzioa... baina zaila ikusten dut.\nNolakoa da saharar komunitatea?\nAmurrion 20 familia saharar gaude.Jende oso umila eta irekia gara, Andaluziarrak bezalakoak. Beti gaude laguntzeko prest… hemen ez dakizue hori egiten. Niri oraindik ez zait inor hurbildu laguntzarik behar dudan galdetzera.\nZuena ez den hizkuntzan komunikatu beharra, oztopo al da harremantzeko?\nBai eta ez. Guk Hassania hitz egiten dugu, baina Saharan gaztelera eta arabiera erakusten dira eskolan. Herritarrek ezagutu gabe epaitzen gaituzte, oztopo handiagoa da aurreiritziena, hizkuntzarena baino. Jendeak uste du gizarte laguntzak lapurtzera etorri garela, eta ahaztu egiten zaie jaten duten arraina Afrikakoa dela, edota oporretan doazen hondartzetako area gure lurretatik garraiatu dutela. Eskerrak eman beharko lizkigukete.\nJaioterriak bizitza baldintzatzen du?\nBai, dudarik gabe. Ez baduzu dokumentaziorik, ez zara inor. Ni, adibidez, haurdun etorri nintzen, zentimo eta diru sarrerarik gabe… Caritasera, Gurutze Gorrira eta Lanbidera joan nintzen eta inork ez zidan ezer eman. Oso mingarria da gutaz ezer jakin gabe jendeak epaitzea. Urte guzti hauetan bizilagun batek ere ez dit atea jo laguntzarik behar dudan galdetzeko. Hori Saharan ez da gertatzen. Kotxean sartzen naizen bakoitzean beti dago baten bat begira ea zer egitera noan, edo balkoitik kuxkuxeatzen. Guretzat ohorea da jendea alboan izatea, esaterako, orain, akanpalekuan Estatu Batuetako familia bat bizitzen dago.\nMugak, aurrera egiteko muga al dira?\nLehen edonor zen librea herrialdez aldatzeko. Orain guztiz kontrolatua dago, oso zaila da: pasaportea eta bisa behar duzu. Dokumentazioa lortzea ez da erraza, pertsona bakoitzaren egoera mundu bat da... Guk pittin bat "errazago" dugu gure gurasoek okupazioagatik Espainiako nortasun agiria dutelako; baina askorentzat ezinezkoa da. Argelian, Marokon… dokumentazioa lortzeko 3 urtez egon behar dute lurralde horretan erroldatuta, eta kontratua aurkeztu behar dute.\nKanal hauetan artxibatua: Mendebaldeko Sahara | Amurrio


Mila urte eta bere tokian - Uharte arakil - Guaixe.eus\nMila urte eta bere tokian\nGuaixe 2020-10-06 09:42\nSan Migel egunean Aralarko santutegira bueltatu zen jatorrizko hareharrizko aldarea. Sei meza izan ziren eta bakoitzean 150 pertsona sartu ziren. Azken elizkizuna Uharte Arakilgo elizan egin zen.\nMikel Garziandia Goñi kaperauak eguna oso ongi joan zela esan zuen. “Mezetara etorri den jendetza izan da, hain justu, santutegian sartzen zena. Geroz, ez dugu izan beharrik jendeari sarrera eragozteko”. Garziandiak nabarmendu duenez, “beste urte batzuetan baino askoz ere jende gutxiago etorri da, baina eliza betexka egon da”. Beraz, santutegiko arduradunek egindako deialdiari kasu egin diote fededunek eta bederatziurreneko elizkizunetara joan ziren eta San Migel egunean ez zen arazorik egon. Fededunen Aralarko aingeruaren irudia gurtu nahi izaten dute. Aurten pandemiagatik irudiari ez diote musurik eman. Gaur egun men egin diote, buruarekin keinu egin eta irudia ikutu gabe harekin jendeari gurutzearen seinalea egiten zaio.\nAurre-erromanikoa den aldarea sagaratu zuten santutegian asteartean. Garziandiak azaldu duenez, “garai batean aldareak egungoak bezala ziren, inguruan zelebratzeko. XII. Mendean beste liturgia moda bat etorri zen eta aldareak ekialdeko hormaren kontra jartzen ziren”. Aralarko kaperauak argitu zuenez, egungoaren aurretik zegoen elizako aldarea da berreskuratu dutena, “1000. urte inguruko aldarea da. Lasai asko esan dezakegu bertan mila urtez egon dela bere tokian, 50 urte egin dituela Lakuntzetxen eta, asteartean, berriz, ez dakit mila urtetarako, baina berriro ere bere tokira itzuli dugu”.\nAldarea Lakuntzetxen egotearen arrazoia argitu du Garziandiak: “Bertan egondako meza-mutilek esan ziguten han zegoela. Diputazioak Aralarko santutegia berritu zuten duela 50 urte. Hainbat eta hainbat aldare, irudi, erretaula eta koadro (Javier Ziga Etxandiren olioak) kendu zituzten santutegiak XII. mendean zuen tankera izateko. Zentroko absidean zegoen aldarea, eta beste batzuk, Lakuntzetxen sartu zituzten”. Jatorrizko aldarearen ordez egurrezko hiru aldare berri jarri zituzten. Francisco Perez Gonzalez artzapezpikuak meza nagusian sagaratu zuen aldarea asteartean. Fededunekin batera, sagaratzearen lekuko izan ziren santutegi inguruko apaizak. Gainera, Iruñeko katedraleko bi kanonigo izan ziren. San Migel egunean 814 urte bete zituen katedraleko musika kaperak. Horregatik izan ziren Aralarren katedraleko txantre edo kantu arduradun Aurelio Sagaseta eta Jose Antonio Goñi Beasoain de Paulorena, zeremonia eta liturgia arduraduna.\nArgazkiak: Nerea Mazkiaran Zelaia.\nAralarko Lakuntzetxeko lanak aurrera doaz\nGuaixe 2020 ira 07 Uharte Arakil\nAralarko santutegi ondoan jarritako garabi batek gaztigatzen du lanean ari direla. Lakuntzetxea edo Deierri eraikina konpontzeko lanak maiatzean ha...