Τα εν οίκω και εν δήμω: Οκτωβρίου 2016\n«27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, ενθάδε κείται το ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΙΖΟΝΙ».... Άλκη Ζέη, Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου\nΟδυσσέας Ελύτης, Μίκης Θεοδωράκης, Σούλα Μπιρμπίλη\nκανείς δε με σιμώνει\nΈννοια σου λέει, έννοια σου\nΚι εγώ είμαι εδώ σιμά σου\nΚαι για παρηγοριά σου.\nΤι γλυκιά που είν' η ζωή\nΤι γλυκιά και τί πικρή\nΤρι και τρι και τρι και τρι.....\nΟ θάνατος του τριζονιού...\nΩς τις πέντε το πρωί, το τριζόνι χαρχάλευε ακόμη στο χαρτονένιο κουτί του. Ο Πέτρος το είχε ακουμπήσει το βράδυ σ’ ένα σκαμνί πλάι στο κρεβάτι του, γιατί σαν πήγε να επιθεωρήσει το κουτί με τα ζουζούνια του, πριν πέσει να κοιμηθεί, βρήκε το τριζόνι στις μεγάλες του ακεφιές.\nΈτσι ήτανε την πρώτη μέρα που το γλίτωσε από τη γάτα. Το άγγιζε μ’ ένα ξυλαράκι κι εκείνο μόλις που κουνούσε τα πόδια του. Ο Πέτρος το ’βαλε στο κουτί, το τάιζε φυλλαράκια, ώσπου κείνο σιγά σιγά ζωντάνεψε κι άρχισε να τρίζει για τα καλά. Σήμερα, μάλιστα, λογάριαζε να το ’χωνε στη σχισμάδα του μεγάλου δοκαριού, κάτω στην αποθήκη. Μια χαρά τα πήγαινε μέχρι χτες το βράδυ, που ξανακύλησε στα ξαφνικά, γι’ αυτό και το πήρε ο Πέτρος κοντά του.\nΣα σιγουρεύτηκε πως είναι καλά το τριζόνι του και έτριζε, τον πήρε ο ύπνος, μα σαν ξύπνησε στις οχτώ το πρωί το τριζόνι του δεν ακουγότανε πια. Ο Πέτρος ανακάθισε στο κρεβάτι του, πήρε το κουτί, το ακούμπησε πάνω στα σκεπάσματα και κοίταξε το πεθαμένο τριζόνι, που δεν είχε πεθάνει, σαν όλα τα μαμούνια, ανάσκελα, με κοκαλωμένα τα πόδια στον αέρα, μα ήτανε γερμένο στο πλάι με το ένα του φτερούγι ξεδιπλωμένο. Καλά που ήτανε Κυριακή, αλλιώς, θα έπρεπε να φύγει ο Πέτρος για το σχολείο και δε θα είχε καιρό ούτε να το θάψει.\nΣτο σπίτι κανείς δεν είχε ξυπνήσει ακόμη. Έκανε λιακάδα και ζέστη, μόλο που ο Οκτώβρης κόντευε να τελειώσει. [.....]\nΈβαλε το τριζόνι μέσα στη χαραμάδα του δοκαριού, έκλεισε τη σχισμή με πηλό και χάραξε πάνω στο ξύλο μ’ ένα σουγιαδάκι: 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940.\n27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 γράφει και ο πατέρας σε μια κίτρινη καρτέλα που έχει απλωμένη πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας. Άμα γεμίσει με αριθμούς πολλές εκατοντάδες τέτοιες καρτέλες, τότε θα νοικιάσουν πιο μεγάλο σπίτι........\nΟ Πέτρος ορκίζεται μέσα του πως από φέτος θα γίνει πρώτος μαθητής και μόλις τελειώσει το σχολείο θα δουλεύει και θα σπουδάζει, κι όλα τα Σαββατόβραδα θα πηγαίνει τη μαμά στον κινηματογράφο. Αυτά τα συλλογιέται τα Σάββατα, μα σαν ξημερώσει μια Κυριακή όλο λιακάδα δεν είναι πια τόσο σίγουρος, αν θα είναι από φέτος ο πρώτος στην τάξη.\n27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 έχει γράψει πάνω στο λευκό φύλλο της χαρτογραφίας, που τον περιμένει άδικα να σχεδιάσει τον χάρτη της Αυστραλίας. Θαρρείς και το κάνουν επίτηδες και βάζουν γεωγραφία κάθε Δευτέρα, για να χει όλη την Κυριακή τη σκοτούρα της χαρτογραφίας. Όλο αποφασίζει πως θα κάνει πρωί πρωί τον χάρτη να ξεμπερδεύει, μα πάντα κάτι συμβαίνει. Αν δεν είχε πεθάνει σήμερα το τριζόνι, μπορεί τώρα να τον είχε κιόλας τελειώσει.\nΟ θείος Άγγελος ήρθε το βράδυ μετά το φαγητό κι έπιασε κουβέντα με τους μεγάλους για τον πόλεμο. Ο Πέτρος συλλογιότανε το τριζόνι κι η καρδιά του σφίχτηκε. Τι τους έπιασε τους άλλους με το πόλεμο...\nΟ Πέτρος έκλεισε τη χαρτογραφία, της οποίας το φύλλο είχε μείνει κατάλευκο με την ημερομηνία μόνο στην κορφή, και την έβαλε στη σάκα του. Τι θα 'λεγε στον κύριο Λουκάτο, τον δάσκαλό του, όταν ερχότανε η ώρα να μαζέψει τις χαρτογραφίες; Ας 'τανε κάτι να μην πήγαινε αύριο σχολείο. Όχι βέβαια πόλεμος, που λέει ο θείος Άγγελος, μα μπορούσε να πάθαινε, ας πούμε, μαγουλάδες. Όλη η τάξη έπαθε και μόνο αυτός είχε την ατυχία να μην κολλήσει. Ξαπλώνει στο κρεβάτι του και κουκουλώνεται πάνω από το κεφάλι να μην τον εμποδίζει το φως.....\nΑν δεν είχε πεθάνει το τριζόνι, θα την είχε σχεδιάσει πρωί πρωί την Αυστραλία.\nΤι κάθεσαι, τα παιδιά πήγανε στον πόλεμο....\n...«27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, ενθάδε κείται το ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΙΖΟΝΙ»... αυτό είναι γραμμένο με μεγάλα πρασινωπά γράμματα στη χαρτογραφία... γι’ αυτό δεν τον μαλώνει ο κύριος Λουκάτος.\n- Γιατί φορείς πένθος; ρωτάει ο δάσκαλος.\n- Για το τριζόνι, απαντάει ο Πέτρος και κοιτάζει το μαύρο κρέπι στο μανίκι του.\n- Να πενθήσουν όλοι, διατάζει ο κύριος Λουκάτος.\nΗ τάξη όμως είναι άδεια... ούτε ένα παιδί... και στην έδρα κάθεται τώρα ο θείος Άγγελος.\n- Τι κάθεσαι, τα παιδιά πήγανε στον πόλεμο, λέει του Πέτρου.\n...Έξω στον δρόμο ακούγονται φανφάρες... Βρέθηκε κι ο Πέτρος στο πλήθος... ο κόσμος ουρλιάζει... ο Πέτρος τρέχει... τρέχει να γλιτώσει από τις φωνές... προσπαθεί να χωρέσει στη χαραμάδα του δοκαριού... μα το τριζόνι δεν τρίζει...ουρλιάζει κι αυτό δυνατά και απαίσια... εκείνος στριμώχνεται στη χαραμάδα, να μην το ακούει... κάποιος τον σπρώχνει... θέλει, φαίνεται, να κλείσει τη χαραμάδα με πηλό... μα το τριζόνι ουρλιάζει... ουρλιάζει... ένα χέρι τού χαϊδεύει το μέτωπο...\nΆνοιξε τα μάτια του. Πάνω από το κρεβάτι του η μαμά κι η Αντιγόνη......Ο Πέτρος ανακάθεται βιαστικά. Άργησε, φαίνεται, να ξυπνήσει για το σχολείο. Μα να που το ούρλιαγμα συνεχίζεται και στον ξύπνο του, κι η μαμά είναι τρομαγμένη.\n- Σήκω, του λέει, να είσαι ντυμένος, έγινε πόλεμος. Δεν ακούς τις σειρήνες;\nΆλκη Ζέη, Ο θάνατος του τριζονιού,\nΟ μεγάλος περίπατος του Πέτρου, εκδόσεις Μεταίχμιο\nΑναρτήθηκε από ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ στις 5:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Άλκη Ζέη, Επ'αφορμή : αφιερώματα, Συγγραφείς και βιβλία\n"Παιχνίδι παλικαρίσιο πάνω από τον πόνο, πάνω από τον θάνατο", Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο\nΠίνοντας ρακί (http://www.nikiforakis.com/cretan_school)\nΜαθήματα ενός άλλου ήθους....\nΜαθήματα ενός άλλου ήθους κι ενός «λιονταρίσιου μυαλού», «παιχνίδι παλικαρίσιο απάνω από την αγάπη και τον πόνο» - τα λόγια του ίδιου του Καζαντζάκη - «φωνή της Κρήτης», όχι «φιλοσόφων και ηθικολόγων που με το χουζούρι τους, ακίντυνα, κατασκευάζουν και διαλαλούν υψηλές δύσκολες θεωρίες• απλοί άνθρωποι, Κρητικοί χωριάτες, ανηφορίζουν, χωρίς να λαχανιάζουν, τις πιο αψηλές κορφές που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος – την ελευτερία, την καταφρόνια του θανάτου, τη δημιουργία καινούριου νόμου». Πώς «το δίποδο κτήνος, ακολουθώντας άλλους δρόμους από τους διανοητικούς, κατόρθωσε να γίνει άνθρωπος.» (Ν. Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο, σελ. 437)\nΣτα χωριά της Κρήτης - ή όπου αλλού - οι άνθρωποι επινοούσαν κι επινοούν ακόμα, τρόπους για να βιώσουν ή να ερμηνεύσουν το μυστήριο της ζωής και του θανάτου, τρόπους, να θυμούνται, να τιμούν ή να ξεχνάνε. Τρόπους κάποτε και «να συντρίβουν τα παλιά καλούπια, και τα πιο ιερά, όταν αυτά πια δεν τους χωράνε»\nΣτην πρώτη ιστορία η «φωνή» είναι ενός παπά, γέρου, αμόρφωτου, «που τέλεψε πια το πάλεμα» κι η ματιά του συμφιλιωμένη με το θάνατο - του μοναχογιού του το θάνατο -γαληνεμένη, αγγίζει με τρυφερότητα τον ξένο που χτυπάει μεσάνυχτα την πόρτα του. Δεν θα μοιραστεί μαζί του το πένθος του, δεν θα του «κοινοποιήσει τη λύπη του» κι οι γυναίκες θα χαμηλώσουν την ένταση του μοιρολογιού στο μέσα δωμάτιο, «να μην ακούσει και στενοχωρηθεί» ο ξένος.\nΣτη δεύτερη ιστορία, ένας λεβέντης «αποδήμησε» στα είκοσι του και το νυχτερινό ψυχόρμητο ξόδι αναλαμβάνουν οι τέσσερις καλύτεροί του φίλοι. Όμως μέσα στο πένθος η ζωή διεκδικεί το μερδικό της, και ζωή χωρίς ηδονή δε νοείται. Αν και αγκάθι στα βουρκωμένα μάτια των πενθούντων ο νεκρός, δεν αργεί και πολύ κάτω από τη μορφή που θρηνεί να «σκάσει μύτη» η άλλη μορφή, εκείνη που ενασμενίζεται τη ζωή. «Μισή ώρα, μια ώρα μετά» η ανάγκη του πιοτού, του μεζέ αναζωπυρώνεται και πάλι, οι υπηρεσίες της σάρκας ξανακερδίζουν τα δικαιώματά τους:\n- Αμ’ τι; πεθαμένοι είμαστε; πίνουμε!\nΚι επειδή - όπως ο θυμόσοφος λαός διατείνεται - «Ούτε γάμος άκλαυτος ούτε ξόδι αγέλαστο», γρήγορα, συνεπικουρούσης της ρακής, το κέφι διαχέεται μέσα στη νεκροκάμαρα. Πιστή στην αλληλουχία και στη διάρκεια, η ζωή απεχθάνεται το αναπότρεπτο. Η ευωχούμενη ιλαρότητα θα κορυφωθεί στην «βέβηλη» για το εξόδιο τελετουργικό πρόταση:\n- Ίντα λέτε, μωρέ κοπέλια…. Πηδούμεν τον;\nΌπερ και έπραξαν……. κι όποιος νογάει....\n(Δάνεια και λοξές ματιές: Κωστή Παπαγιώργη, Ζώντες και τεθνεώτες, εκδόσεις Καστανιώτης)\nAmparo Guerreiro,ιερέας (Ε.Φ.Ε.Κ)\nΣτου παπά το σπίτι.....\nΤην άλλη μέρα βραδιάστηκα κοντά σ' ένα χωριό∙ πεινούσα, ήμουν κουρασμένος ολημέρα να περπατώ στα κατσάβραχα• δε γνώριζα κανένα στο χωριό και μήτε κάτεχα τ’ όνομά του. Μα ήμουν ήσυχος• ήξερα, όποια πόρτα κι αν χτυπήσεις σε κρητικό χωριό, θα σου ανοίξει• θα στρωθεί για το χατίρι σου τραπέζι και θα κοιμηθείς στα πιο καλά σεντόνια του σπιτιού. Ο ξένος είναι ακόμα στην Κρήτη ο άγνωστος θεός• κι όλες μπροστά του οι πόρτες κι οι καρδιές ανοίγουν.\nΜπήκα στο χωριό, νύχτωσε πια, οι πόρτες όλες σφαληχτές, μέσ’ στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν τον ξενομπάτη κι άρχισαν να γαβγίζουν. Πού να πάω; ποια πόρτα να χτυπήσω;\nΕκεί που καταφεύγουν όλοι οι ξένοι, στο σπίτι του παπά. Οι παπάδες στα χωριά μας δεν είναι μορφωμένοι, λίγα τα γράμματά τους, δεν μπορούν να συζητούν θεωρητικά για τα δόγματα του χριστιανισμού• μα ζει ο Χριστός μέσα στην καρδιά τους, και κάποτε τον βλέπουν με τα μάτια τους, πότε στο προσκεφάλι ενός λαβωμένου στον πόλεμο, πότε, την άνοιξη, να κάθεται κάτω από μιαν ανθισμένη μυγδαλιά.\nΜια πόρτα άνοιξε, μια γριούλα με το λυχνάρι στο χέρι πρόβαλε να δει ποιος είναι ο ξένος που μπήκε τέτοια ώρα στο χωριό. Στάθηκα.\n—Πολλά τα έτη, κυρά μου, της είπα γλυκαίνοντας τη φωνή μου να μην τρομάξει, είμαι ξένος, δεν έχω πού να κοιμηθώ• κάμε μου τη χάρη να μου δείξεις το σπίτι του παπά.\n—Μετά χαράς, παιδί μου• θα κρατώ και το λυχνάρι να μη σκοντάψεις. Ο Θεός, ας είναι καλά, αλλού έριξε το χώμα, αλλού τις πέτρες• σ' εμάς έλαχαν οι πέτρες• κοίτα χάμω πού πατάς κι ακλούθα μου.\nΜπήκε μπροστά με το λυχνάρι, στρίψαμε τη γωνιά, φτάσαμε σε μια δοξαρωτή πόρτα• απόξω ήταν κρεμασμένο ένα φανάρι.\n—Να το σπίτι του παπά, είπε η γριούλα.\nΣήκωσε το λυχνάρι, έριξε το φως στο πρόσωπό μου, αναστέναξε• έκαμε κάτι να πει, το μετάνιωσε.\n— Ευχαριστώ, κυρούλα, της είπα, και να με συμπαθάς- καληνύχτα.\nΜε κοίταζε, δεν έφευγε.\n— Αν το καταδέχεσαι, είπε, κόπιασε να κονέψεις στο φτωχικό μου.\nAmparo Guerreiro, μοναχός (Ε.Φ.Ε.Κ)\nΜα εγώ χτυπούσα κιόλας την πόρτα του παπά. Άκουσα βαριά βήματα στην αυλή, η πόρτα άνοιξε, πρόβαλε μπροστά μου ένας γέροντας με χυμένα μακριά μαλλιά στους ώμους, με κάτασπρα γένια• χωρίς να με ρωτήσει ποιος είμαι και τι θέλω, άπλωσε το χέρι. — Καλώς όρισες, μου 'πε• είσαι ξένος; κόπιασε μέσα.\nΜπήκα• άκουσα φωνές, πόρτες ανοιγόκλεισαν, μερικές γυναίκες τρύπωξαν στη διπλανή κάμαρα βιαστικές κι εξαφανίστηκαν. Μ' έβαλε ο παπάς και κάθισα στον καναπέ.\n—Να συμπαθάς τη γυναίκα μου, την παπαδιά, είπε∙ είναι λίγο αδιάθετη, εγώ θα σου μαγερέψω, θα σου βάλω σοφρά να δειπνήσεις, θα σου στρώσω το κρεβάτι να κοιμηθείς.\nΗ φωνή του ήταν βαριά και θλιμένη• τον κοίταξα∙ ήταν χλωμός πολύ και τα μάτια του πρησμένα και κατακόκκινα σαν να 'χε κλάψει. Δεν έβαλα τίποτα κακό στο νου μου, έφαγα, κοιμήθηκα, και το πρωί ήρθε ο παπάς και μου 'φερε σ' ένα δίσκο ψωμί, τυρί και γάλα. Άπλωσα το χέρι, τον ευχαρίστησα και τον αποχαιρέτησα.\n— Πήγαινε στην ευκή του Θεού, παιδί μου, μου 'πε∙ ο Χριστός μαζί σου.\nΈφυγα. Στην άκρα του χωριού ένας γέρος πρόβαλε∙ έβαλε το χέρι στο στήθος, με χαιρέτησε.\n— Και πού πέρασες τη νύχτα, παιδί μου; με ρώτησε.\n— Στου παπά το σπίτι, γέροντα, αποκρίθηκα. Ο γέρος αναστέναξε.\n— Ε, τον κακομοίρη, είπε, και δεν κατάλαβες τίποτα;\n— Τι να καταλάβω;\n— Ο γιος του, ο μοναχογιός του, πέθανε χτες το πρωί• δεν άκουσες τις γυναίκες που τον μοιρολογούσαν;\n— Δεν άκουσα τίποτα, γέροντα∙ τίποτα.\n— Τον είχαν στη μέσα κάμαρα του σπιτιού και θα τον μοιρολογούσαν σιγανά, να μην ακούσεις και να στενοχωρηθείς. Άε στο καλό!\nΤα μάτια μου είχαν βουρκώσει.\n— Τι κλαις; έκαμε ο γέρος ξαφνιασμένος• είσαι νέος, δε συνήθισες ακόμα το θάνατο• άε στο καλό!\nΝίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο, ΚΒ΄, Κρήτη (σελ. 307-309)\nΣτο σπίτι του πεθαμένου....\nΣ’ ένα χωριό της Κρήτης, στα Λευκά Όρη. Ένας όμορφος λεβέντης πέθανε, κι οι τέσσερις καλύτεροί του φίλοι σηκώθηκαν.\n- Πάμε να τον ξενυχτίσουμε, είπαν, ν’ αλαφρώσουμε τις γυναίκες από το μοιρολόι;\nΠάμε, έκαμαν όλοι με πνιμένη φωνή.\nΉταν το καλύτερο παλικάρι του χωριού, είκοσι χρονών, κι o θάνατός του ήταν μαχαιριά στην καρδιά τους.\n- Ίντα λέτε, μωρέ κοπέλια; είπε ένας - μου ’φεραν σήμερα μια ρακή, μουρνόρακη, που και νεκρούς ανασταίνει - να γεμίσω μια μπουκάλα να την κρατώ;\n- Και μένα σήμερα η κερά μου ξεφούρνισε - να πάρω δυο τρεις κριθαροκουλούρες μαζί μου;\n- Κι εγώ έχω ακόμα λουκάνικα χοιρινά - να κρατώ καμιά οργιά;\n- Εγώ θα φέρω τα ποτήρια, είπε ο τέταρτος - και δυο τρία αγγούρια δροσιστικά.\nΠήρε καθένας την κουμάνια του, την έχωσε κάτω από το κοντό τσόχινο καπότο του και βράδυ πια μπήκαν κι οι τέσσερις στο σπίτι του πεθαμένου.\nΟ νεκρός, στολισμένος με βασιλικούς και μαντζουράνες, ήταν ξαπλωμένος στην κάσα του, απάνω σε στρίποδα, στη μέση του σπιτιού, με τα πόδια κατά την πόρτα· γύρα του οι γυναίκες μοιρολογιούνταν.\nMani. Pirgos Dirou. 1962. Woman at graveside\nΑντέστε να κοιμηθείτε, γυναίκες, είπαν οι φίλοι καλησπερίζοντας· εμείς θα τον ξενυχτίσουμε.\nΜπήκαν οι γυναίκες μέσα, μαντάλωσαν τις πόρτες. Οι φίλοι ζύγωσαν τα σκαμνιά, απίθωσαν τη ρακή και τους μεζέδες στα πόδια τους και κοίταζαν με βουρκωμένα μάτια το νεκρό. Δε μιλούσαν. Πέρασε μισή ώρα, πέρασε μια ώρα. Τέλος ένας σήκωσε τα μάτια από το νεκρό.\n- Άμ’ τι πεθαμένοι είμαστε; πίνουμε! αποκρίθηκαν όλοι.\nΈσκυψαν, σήκωσαν τους μεζέδες, ένας άναψε ένα χαρτί, έψησε τα λουκάνικα. Μοσκομύρισε η νεκροκάμαρα. Γέμισαν τα ποτήρια, τ’ αγκάλιασαν μέσα στις φούχτες, για να μην ακούγουνται, και σκούντρηξαν.\n- Ο Θεός να τόνε συχωρέσει· και στα δικά μας!\n- Και στα δικά μας· ο Θεός να τόνε συχωρέσει!\nΚοίταζαν πάλι το νεκρό - κι άξαφνα ένας τινάχτηκε απάνω:\n- Ίντα λέτε, μωρέ κοπέλια, κι έδειξε με την κόχη του ματιού του το νεκρό - πηδούμεν τον;\nΝίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο,\nΚΗ΄, Η επιστροφή του Ασώτου (σελ. 434-35)\nΓρήγορο πεντοζάλι, Από το αρχείο της Βικελαίας Βιβλιοθήκης, Ηράκλειο.\nΑναρτήθηκε από ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ στις 9:16 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Επ'αφορμή : αφιερώματα, Νίκος Καζαντζάκης, Συγγραφείς και βιβλία\n«Τι γίνηκε η Άννα;», Μ. Καραγάτσης, Η πλάνη του έρωτα\nΟ αριστοκρατικός κύκλος της πόλης, η νεολαία, η ορχήστρα .......\nΣε κάποια επαρχιακή πόλη, χωμένη στο μυχό ενός γραφικού μυθολογικού κόλπου, γίνηκε αυτή η ιστορία. Δεν την πήρε κανείς από τούς ταχτικούς θαμώνες της Διακοσμητικής χαμπάρι. Μα εγώ την ξέρω, και έχω λόγους να την ξέρω. Άλλωστε τα ασήμαντα αυτά γεγονότα γίνηκαν τόσο κοντά μου, ώστε μπορώ να πω, ότι μ’ ετύλιξαν μέσα στον κύκλο της εξέλιξής των.\nΤο πιο αριστοκρατικό κέντρο της πόλης είναι η Διακοσμητική. Έτσι λέγεται ένας όμορφος κήπος, που είναι δίπλα στην ήμερη θάλασσα. Το απόγεμα πηγαίνει αρκετός κόσμος. Μα το βράδυ μόνο καμιά τριανταριά άνθρωποι — οι αριστοκράτες της επαρχίας— καθισμένοι ακούν με κατάνυξη τη μουσική.\nΟι κύκλοι είναι ορισμένοι. Να ο κ. νομάρχης με την παρέα του, τον μέραρχο, τον διευθυντή της Εθνικής, τον Πρόεδρο και τον Εισαγγελέα. Κολάρα ψηλά, καπέλα σκληρά, μουστάκια σεβαστά. Μαζί τους είναι και μερικές κυρίες, ντυμένες άκομψα, μα φρικωδώς άκομψα. Παραπέρα η παρέα του προέδρου του εμπορικού συλλόγου. Καπαρντίνες τσαλακωμένες, παπιγιόν πελώρια, κολάρα μαλακά, καταζαρωμένα, ολομέταξα.\nΚαι κοντά στη μουσική, σε μια γωνιά, η χρυσή νεολαία, η κομψή νεολαία, σνομπ όσο δεν παίρνει και μιμητική σαν πίθηκος, ντυμένη με την τελευταία μόδα του προπέρσινου φιγουρινιού.\nΣτις δέκα και μισή αρχίζει η μουσική. Διά μιας η κουβέντα παύει. Όλοι με προσοχή ακούν το μαρς, το εναρκτήριο μαρσάκι, σπεσιαλιτέ της ορχήστρας, και πρεφερέ όλων.\nΟ πιανίστας ανεβοκατεβάζει βαριά τα χέρια του, θέλοντας να δώσει με το παίξιμό του την εντύπωση του περπατήματος στρατού, και κρατάει το χρόνο χτυπώντας κανονικά με το δεξί του πόδι το φόρτε.\nΤο βιολοντσέλο σκορπάει ρυθμικά βαριούς τόνους, λες και ήταν η μπάντα της φρουράς.\nΚαι ο βιολιστής, το δαιμόνιο αυτό της επαρχιακής πόλης, σκορπούσε δοξαριές, που έδιναν στις κυρίες το δέρμα της κότας όπως λεν στα γαλλικά μυθιστορήματα.\nΣαν τελειώσει το κομμάτι όλοι χειροκροτούν, ο βιολιστής υποκλίνεται με άφατη ευγένεια, και χαμογελώντας κατεβαίνει από την εξέδρα.\n....και η Άννα, η πλατωνική φιλενάδα των μουσικών....\nΕκεί μπροστά, κάτω από ένα πελώριο ηλεκτρικό γλόμπο, γενικό εντευκτήριο των κουνουπιών, σ’ ένα τραπεζάκι κάθεται μόνη της, πάντα μόνη της, η Άννα.\nΤι είναι η Άννα; Θεέ μου, είναι νια, μελαχρινή, νόστιμη, ορεκτική, κομψή, πετακτή, ειρωνική, με μια λέξη η ηρωίς της ιστορίας μας. Οι τρεις μουσικοί καθόσαντε στο τραπεζάκι της στα διαλείμματα, και αρχίζανε μια κουβεντούλα, διακριτική, σιγαλή, γλυκιά. Την θαύμαζαν τόσο τη μικρούλα τους την Άννα, την αγαπούσαν τόσο! Το χαμόγελό της ήταν η αχτίνα της φτωχικής καμποτίνικης ζωής τους.\nΔεν ξέρω τι σχέσεις είχε μαζί τους. Μου φαίνεται ότι ο νεαρός βιολιστής είχε κάνει προόδους στη καρδιά της, αν και οι καλώς πληροφορημένοι ισχυρίζονται ότι κανείς δεν μπορεί να πει ότι της πήρε μια γλυκιά λέξη.\nΗ Άννα ήταν το μυστήριο της Διακοσμητικής, η επιθυμία της χρυσής νεολαίας, η Χαρά και η Ευτυχία των αγαθών μουσικών.\nΚαι όταν ύστερα από το μαρς, το σκερτσόζο μαρσάκι, ο βιολιστής της γελούσε πάνω απ’ την εξέδρα του παίζοντας με φοβερό επαρχιακό μπρίο τη Ζιγκόρα, όλοι το βρίσκαν αυτό φυσικό, παληό και κανονικό, σαν το νόμο της βαρύτητος, και τη θεωρία της εξελίξεως.\nΟ ανατροπεύς του ισοζυγίου της φτωχικής ζυγαριάς......\nΚαι η ζωή θα περνούσε πάντα η ίδια στη Διακοσμητική, αν δεν ερχόταν ο ξένος, ο ανατροπεύς αυτού του ισοζυγίου της φτωχικής ζυγαριάς της ζωής των περιπλανόμενων καμποτίνων.\nΉταν Αθηναίος από την Αθήνα. Είχε έναν αέρα στο περπάτημά του, στο ντύσιμό του, στο δέσιμο της γραβάτας του, αλλιώτικο, που εσυγκίνησε τις κυρίες. Μόλις έφτασε αμέσως έπιασε παρέα με τη χρυσή νεολαία. Η επιρροή του ήταν φοβερή. Αμέσως τους τράβηξε από τη σκοτεινή γωνιά τους, τους έφερε στο φως, τους γέμισε φλυαρίες, αερολογίες, ιστορίες αθηναϊκές, για ντάνσινγκ, για κούρσες, για μοδιστράκια και για μεγάλες κυρίες. Τα έλεγε αυτά τόσο εύθυμα, τόσο αδιάφορα, τόσο αληθοφανή, που όλοι τον συμπάθησαν, τον εξετίμησαν και τον εθαύμασαν.\nΣτην Πλατεία Συντάγματος (1926)\nΣαν βαρέθηκε μιλώντας, άρχισε να κάνει κριτική του περιβάλλοντος. Θεέ μου! Τι ειρωνεία!\nΑκόμα Τροβατόρε παίζει η Μουσική εδώ πέρα;\nΑυτός ο τύπος συνταξιούχου κουρελή είναι ο νομάρχης; Μα είναι η προσωποποίηση του κράτους που αντιπροσωπεύει.\nΚαι αυτός ο Διευθυντής της Εθνικής; Μα είναι ντυμένος σαν εισπράκτωρ λεωφορείου!\nΚαι αυτή η μικρούλα μόνη της ποια είναι; Έχει δυο μικρά ματάκια πονηρά πολύ περίεργα. Η εξήγηση που του δώσαν τον έκανε να σκάσει από τα γέλια. Η πλατωνική φιλενάδα των μουσικών.\n— Και δεν βγαίνει τίποτα;... ρώτησε κλείνοντας το μάτι.\nΌλοι μείναν έκπληχτοι. Η Άννα; Α μπα! Ούτε κατά φαντασίαν. Ο Αθηναίος πήρε ένα ύφος κούφο.\n— Έτσι λέτε; Ει μη τον δάκτυλον θέσω επί τον τύπον των ήλων ουκ αν πιστεύσω!\nΚαι έστησε αμέσως τις μπατερίες του.\nΤι γίνηκε η Άννα;\nΗ χρυσή νεολαία, σκανδαλισμένη, παρακολουθούσε την ιστορία. Η ορχήστρα δεν πήρε χαμπάρι τίποτα. Οι μελωδίες του Ριγολέττου συγκινούσαν τους γέρους υπαλλήλους, όπως πάντα, και τα γκαρσόνια κοιμόσαντε ορθά.\nΠώς εξελίχτηκαν έτσι τα γεγονότα; Κανείς δεν μπορεί να το πει. Ένα μεγάλο κενό μπερδεύει τη συνέχεια της ιστορίας. Το βέβαιο είναι ότι όταν η χρυσή νεολαία βγήκε από το καμπαρέ, όπου τελείωσε τη βραδιά της ύστερα από τη Διακοσμητική, είδε στην παραλία να περπατούν, κοντά-κοντά μιλώντας και γελώντας τον Αθηναίο και την Άννα.\nΤο άλλο βράδυ η νεολαία γύρισε στην ανθισμένη γωνιά της. Όλοι τους ήσαν σιωπηλοί και σκεπτικοί. Το τραπεζάκι που ήταν μπρος στην εξέδρα ήταν αδειανό.\nΗ ορχήστρα άρχισε. Το εναρκτήριο πεταχτό μαρσάκι. Μα τα χέρια του πιανίστα έπεφταν άτονα πάνω στα κόκκαλα, το βιολοντσέλο έβγαζε βαριούς φθόγγους. Όσο για το βιολί, το φτωχό βιολί, έκλαιγε με σιγανά αναφιλητά, που τα κατάπινε από τη ντροπή του.\nΚαι η Άννα; Τι γίνηκε η Άννα;\nΤην είδε κάποιος εκείνο το βράδυ μέσα σε μια βάρκα να πηγαίνει προς τ’ ανοιχτά τραγουδώντας. Ήταν και ο Αθηναίος μαζί της..\nΜ. Καραγάτσης, Επαρχιώτικη ιστορία, Νεανικά διηγήματα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας\nΑπό τον ρομαντικό έρωτα στον πραγματικό...\nΣτο διήγημα, η προσωπική πλευρά της ηρωίδας είναι αθέατη και παραμένει μυστήριο. Ο λόγος του αφηγητή προβάλλει μόνο την κοινωνική όψη της ιστορίας, πιο προσιτή και κατανοητή από τον αναγνώστη, σε αντίθεση με την προσωπική που, παρά τις όποιες επεξηγήσεις, παραμένει θολή και δυσκολονόητη.\nΠαρά το κενό και τα ερωτηματικά που αφήνονται αναπάντητα, είναι ευδιάκριτη η αντίληψη του νεαρού Καραγάτση για τη διπλή φύση της γυναίκας - παράδεισος και κόλαση μαζί - η οποία βρίσκει την αντιστοιχία της στις δυο αντιθετικές μορφές του έρωτα: τον ρομαντικό ανεκπλήρωτο έρωτα ανάμεσα στους μουσικούς και την Άννα, και το ρεαλιστικό έρωτα ανάμεσα στην Άννα και τον Αθηναίο.\nΗ πρώτη μορφή του έρωτα, αγνή, γεμάτη πάθος, δεν έχει σχέση με την κατάκτηση, την ηδονή, τον αισθησιακό πόθο. Η Άννα για τους μουσικούς είναι η μούσα τους. Για τον βιολιστή, ιδίως, είναι και θα παραμείνει ο ανεκπλήρωτος έρωτας. Ανεκπλήρωτος ίσως από φόβο. Φόβο να τη πλησιάσει περισσότερο ή φόβο να μη χάσει αυτή τη ρομαντική σχέση που έχει μέχρι τώρα μαζί της. Η Άννα, από τη μεριά της, σίγουρα κολακεύεται από το ενδιαφέρον των μουσικών προς αυτή. Κάθε γυναίκα έχει την ανάγκη να νιώθει ότι αγαπιέται. Το πιο πιθανό είναι να τρέφει και εκείνη στοργικά αισθήματα προς τους μουσικούς, να τους αισθάνεται φίλους της, αλλιώς δεν θα βρισκόταν κάθε βράδυ στο τραπεζάκι κοντά στην ορχήστρα.\nΗ στάση του Αθηναίου απέναντι στην Άννα αντιπροσωπεύει τη ρεαλιστική μορφή του έρωτα. Κατακτητής - θυμίζει ήρωα-εραστή ρομαντικών μυθιστορημάτων - ανώτερος κοινωνικά, με αέρα και άνεση πρωτευουσιάνου, έμπειρος ερωτικά, θέλει να δείξει τη δύναμή του απέναντι στις γυναίκες, τις οποίες ίσως στο βάθος να περιφρονεί.\nΔεν πιστεύει στην ιδιότητα της Άννας ως πλατωνικής φιλενάδας των μουσικών.\nΝέα, μελαχρινή, νόστιμη, ορεκτική, κομψή, πετακτή, χαμογελαστή, με δυο μικρά ματάκια πονηρά πολύ περίεργα, που κάθε βράδυ κάθεται μόνη της στο τραπεζάκι μπροστά στην εξέδρα των μουσικών.......\nΜάλλον βλέπει σ' αυτήν μια γυναίκα με ανικανοποίητους πόθους, τους οποίους είναι πρόθυμος αυτός να ικανοποιήσει.\nΊσως να μην έχει και άδικο, αν και η Άννα, όσο κι αν μοιάζει εγκλωβισμένη στον ασφυκτικό κλοιό μιας επαρχιακής πόλης και μιας αντίστοιχα επαρχιώτικης νοοτροπίας, επιδεικνύει ελευθερία και τόλμη στη συμπεριφορά της. Το διακριτικό φλερτ με τους μουσικούς της «Διακοσμητικής» ικανοποιεί τη γυναικεία ματαιοδοξία της αλλά θα αποδειχτεί ισχνότερο από την έλξη του ξενοφερμένου πρωτευουσιάνου.\nΑσυνήθιστη σε τέτοιου είδους φλερτ και επιρρεπής στα σκιρτήματα της σάρκας, πέφτει εύκολα στα δίχτυα του. Ο Αθηναίος είναι για εκείνη το διαφορετικό. Ξέρει πώς να φερθεί σε μια γυναίκα, δίνοντάς της τη προσοχή που αναζητούσε, το γλυκό και συγχρόνως τρυφερό λόγο, το χάδι. Ο διακριτικός θαυμασμός, η πλατωνική αγάπη και στοργή των μουσικών δεν καταφέρνει ν' ανταγωνιστεί τα ηδονικά χάδια του Αθηναίου που ξυπνάει τα ερωτικά της ένστικτα και την κερδίζει.\nΠοια είναι η «μοίρα» της επιθυμίας στα έργα του Καραγάτση, αρχής γενομένης από το πρώτο διήγημα με το οποίο έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα το 1927;\nΡομαντικός, πλατωνικός,ατελέσφορος και καταδικασμένος υπήρξε ο πρώτος έρωτας του οκτάχρονου, την εποχή της Λάρισας,συγγραφέα, που αντί να ερωτευτεί τις συμμαθήτριές του, αγάπησε τη δασκάλα του», την «Κυρία Νίτσα»:\n«Η πρώτη μου αγάπη ήταν δέκα χρόνια μεγαλύτερη από μένα, ίσως και πιο πολύ….. Περιττό να προσθέσω ότι δεν την αγαπώ πια»\nΉδη, λοιπόν, από το πρώτο του διήγημα, μοίρα της επιθυμίας στον Καραγάτση είναι να σκοτώνει το αντικείμενό της, ώστε αυτή, και διά της γραφής, να διαιωνιστεί.\nΊσως με τον ίδιο τρόπο να εξέπνευσε και ο «έρωτας» του Αθηναίου για την Άννα, όταν η «ηρωίς της ιστορίας» ενέδωσε στην πολιορκία, «το μυστήριο της Διακοσμητικής» διελευκάνθη και η «εκπόρθησις» του κάστρου αποδείχτηκε εύκολη υπόθεση για τον έμπειρο «εκ πρωτευούσης» πολιορκητή.\nAntonio Mora, "Bye"\nΟ έρωτας, για τον νεαρό Καραγάτση, είναι μια πλάνη, η οποία συνίσταται σε μια εξιδανίκευση της libido. Η σαρκική έλξη είναι εκείνη που προκαλεί την αυταπάτη του έρωτα.\nΗ ιδέα αυτή διαφαίνεται και στο διήγημα [Δύο έρωτες] γραμμένο το 1928. Ο αφηγητής αναγνωρίζει ότι η αγάπη της γυναίκας ικανοποιεί μόνο τον εγωισμό του και τα σαρκικά του ένστικτα. Αν και έχει αφιερωθεί μόνο σε μια γυναίκα δεν αισθάνεται ότι αγαπάει. Αιτία αυτής της αδυναμίας του να αγαπήσει είναι σύμφωνα με εκείνον η «έκφυλη πείρα» του. Βαθιά μέσα του ελπίζει ότι στο μέλλον θα βρεθεί η γυναίκα μαζί με την οποία θα νιώσει «κάτι πιο λεπτό και πιο βέβαιο». Η πείρα του όμως τον έχει κάνει τόσο δύσπιστο ώστε να γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να του συμβεί και ότι υπάρχει μόνο στην φαντασία του.\nΣτο «Χειμέριο», θεατρικό μονόπρακτο γραμμένο το 1925, ο νεαρός Καραγάτσης πραγματεύεται επίσης την πλάνη του Έρωτα. Ο ήρωας - αστός όπως ο Αθηναίος της «Επαρχιώτικης ιστορίας» - ποιητής και συγγραφέας όμως αυτός, είναι νέος, ωραίος, επιτυχημένος αλλά τρομερά επιπόλαιος με τις γυναίκες. Συναναστρέφεται με πολλές, όλες κενόδοξες και άπληστες, ζητώντας την ηδονή και προσφέροντας ως αντάλλαγμα ακριβά δώρα. Αφήνει το έργο του έρωτα στη δικαιοδοσία της σάρκας, περισσότερο ως λύση ανάγκης παρά ως μια εξ αρχής εκούσια επιλογή και σταθερή απόφαση. Η ανάγκη της ψυχής ν’ αγαπήσει και ν’ αγαπηθεί παραμένει ζωντανή και ανικανοποίητη.\nΒαγγέλης Αθανασόπουλος, Εισαγωγή στην έκδοση της Εστίας\nAxiotidou Evangelia, Η γυναίκα, ο έρωτας και η πλάνη του, στα Νεανικά Διηγήματα του Μ. Καραγάτση, UNIVERSITEIT VAN AMSTERDAM ]\nΑναρτήθηκε από ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ στις 9:39 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Μ. Καραγάτσης, Συγγραφείς και βιβλία\nΗ ενάρετος ορνιθούλα κι ο λιμοκοντόρος πετεινός, Εμμανουήλ Ροΐδης\nΠόσον απατώνται οι θεωρούντες άλογα τα ζώα...\nΕξ όσων ηυτύχησα ή εδυστύχησα να γνωρίσω είμαι, πιστεύω, ο μόνος άνθρωπος όστις, αν τον ωνόμαζαν ζώον, δεν θα εθεώρει τούτο ως προσβολήν. Όσον συναναστρέφομαι τα ζώα, τόσον μάλλον πείθομαι, ότι δεν υπάρχει μεταξύ αυτών και των ανθρώπων καμμία διαφορά, ως ηθέλησαν παραδοξολόγοι τινές να ισχυρισθώσιν, αλλά μόνον ότι τα πράγματα, κατά τα οποία διαφέρομεν από τα ζώα, δεν αποδεικνύουν όλα την ανθρωπίνην υπεροχήν.\nΤο κυρίως διακρίνον αυτά από ημάς είνε ότι παρέλαβον από τους ανθρώπους όσα έχουσιν ούτοι καλά, και απέφυγαν να μιμηθώσι τα άχρηστα, τα επιβλαβή και τα γελοία. Ουδέποτε έγεινε λόγος μεταξύ αυτών περί επισκέψεων του νέου έτους, ούτε περί καπνίσματος, ούτε περί φόρου επί του καπνού η οιουδήποτε άλλου· δεν χαρτοπαικτούσι, δεν πίνουσι παρά νερόν ή γάλα όταν είνε μικρά· δεν συντηρούν στρατούς, αγνοούν τι θα ειπή πατρίς και ιδιοκτησία, και εκ τούτου ούτε δίκας εγείρουσιν ούτε κινούσι πολέμους, αλλά μόνον μονομαχίας περί πραγμάτων τα οποία ενδιαφέρουσιν αυτά αμέσως και προσωπικώς, περί της νομής λ. χ. πολυχλόου τινός λειμώνος ή της ευνοίας ωραίας τινός ομοφύλου των, γάτας, σκύλας, λεαίνης, φοράδας ή ελαφίνας.\nΚαι αυτούς τους οικογενειακούς δεσμούς περιώρισαν εις μόνους τους αναγκαίους και τους μη οχληρούς. Έχουσι μεν πατέρα και μητέρα, ούτε θείους όμως ούτε εξαδέλφους ούτε πάππους ούτε εγγόνους, και το κυριώτερον ούτε πενθερούς ούτε πενθεράς...\nΖώντα κατά το ευαγγελικόν παράγγελμα με ό,τι στείλη εις αυτά η πρόνοια του Θεού, δεν υπόκεινται εις την υποχρέωσιν να συντάξωσι διαθήκην και αγνοούσιν ότι υπάρχουσιν εις τον κόσμον συμβολαιογράφοι, όπως και δήμιοι, δικαστήρια, ιατροί, ειρκταί, στρατώνες, νοσοκομεία, πτωχοκομεία και οικονομικά μαγειρεία. Ταύτα λέγων ουδόλως εννοώ ν' αμφισβητήσω των πραγμάτων τούτων την χρησιμότητα και την ανάγκην, αλλά να είπω ότι δύσκολον είνε να μακαρίσωμεν τον άνθρωπον δι' όσα κατέστησεν αναγκαία η κακή ποιότης του σώματος και της ψυχής του, ή να θεωρήσωμεν ως μικρόν πλεονέκτημα των ζώων το να δύνανται να τρώγουν χωρίς μαγείρους, να ενδύωνται χωρίς ράπτας, να νυμφεύωνται χωρίς παπά, να γεννώνται άνευ της βοηθείας μαμμής και ν' αποθνήσκουν άνευ της συμπράξεως τον ιατρού ή του δημίου.\nΤα ανωτέρω αρκούσι, πιστεύομεν, ν' αποδείξωσι πόσον απατώνται οι θεωρούντες άλογα τα ζώα. Αληθές είνε, ότι πλησιάζει να εκλείψη η γενεά των φιλοσόφων θεωρούντων αυτά ως είδος μηχανών, κινουμένων υπό μυστηριώδους τινός δυνάμεως, καθ' ον περίπου τρόπον κινεί ο ατμός τας μηχανάς των ατμόπλοιων ή, στρέφει ο άνεμος τας πτέρυγας των ανεμομύλων. Την δύναμιν ταύτην ωνόμασαν ένστικτον, κατά την συνήθειαν των σοφών ν' αρκώνται να βαπτίζωσιν όσα δεν δύνανται να εξηγήσωσι, και εθεώρουν αυτήν ως ουδέν έχουσαν κοινόν προς την ψυχήν και την διάνοιαν των ανθρώπων και εκ τούτου ανεπίδεκτον αθανασίας. Η γνώμη αύτη απηρχαιώθη πριν ή γηράση, πολλοί όμως απομένουσιν ακόμη οι στέργοντες μεν να παραδεχθώσιν ότι έχουσι και τα ζώα ψυχήν, αλλά πεισματικώς ισχυριζόμενοι ότι τα πάθη, και τα αισθήματα της ζωικής ταύτης ψυχής ουδέν έχουσι κοινόν προς τα της ανθρωπίνης.\nΗ σεμνή ορνιθούλα και ο "καρδιοσφάκτης" πετεινός..\nΠρος πλήρη απόδειξιν ότι και κατά τούτο απατώνται, ότι όχι μόνον εν συνόλω και χονδρικώς, αλλά και εις αυτάς τας λεπτοτάτας του αισθήματος αποχρώσεις ομοιάζουσι πολλάκις ως δίδυμοι αδελφαί αι ψυχαί των ζώων και των ανθρώπων, νομίζω αρκούσαν την κατωτέρω εκ του ορνιθώνος μου ιστορίαν.\nΕις τον ορνιθώνα ή μάλλον την αυλήν του αγροτικού εν Χίω πύργου, όπου έμενα το θέρος πριν το κρημνίση ο σεισμός, συνέζη χαριτωμένον και αγαπημένον ανδρόγυνον, αποτελούμενον εκ πετειναρίου και ορνιθούλας, του είδους το οποίον ονομάζουν λειόπτερον οι ορνιθολόγοι και αγνοώ πώς οι ορνιθοτρόφοι. Διακριτικά αυτού σημεία είνε το μικρόν μάλλον ανάστημα, το λευκόν χρώμα, η μεταξίνη των πτερών απαλότης, η χάρις και η ευκινησία. Όταν εκούρνιαζαν κρύπτοντα την κεφαλήν των, ενόμιζε τις ότι βλέπει δυο βώλους χιόνος και τα ανορθωμένα πτερά των ωμοίαζον όταν έσειεν ο άνεμος νιφάδας.\nΜόνος ο αγαπών τα ζώα και τερπόμενος εις την λεπτομερή παρατήρησιν, ουχί μόνον των γενών και των ειδών ως ο επιστήμων, αλλά και των ατόμων, κατορθώνει διά του χρόνου να διακρίνη εις την φυσιογνωμίαν και τας εξής αυτών παραλλαγάς, εκ των οποίων δύναται ασφαλώς να εικασθή εκάστου ζώου, όπως και εκάστου ανθρώπου, ο ηθικός χαρακτήρ.\nΟύτω λ. χ. η λευκή ορνιθούλα μου ήτο τύπος καλής συζύγου και οικοκυράς τιμίας, σεμνής, πάντοτε καθαράς και καλοκτενισμένης, άνευ όμως πολυτελείας ή περισσής φιλαρεσκείας.\nΟ πετεινός απ' εναντίας ήτο τύπος λιμοκοντόρου, δανδή, καλλωπιστού, λέοντος, λεβέντη ή όπως άλλως ονομάζονται κατά καιρούς και τόπους οι αγαπώντες να κορδώνωνται, να καμαρώνωνται και να λαμβάνωσιν ήθος καρδιοσφάκτου και κατακτητού. Πλην της συμπεριφοράς και αυτός ο τόνος της φωνής του τον έκαμνε να ομοιάζη λιγωμένον τενορίνον.\nΚαι τοιούτος όμως ων έζη καλά με την όρνιθά του, την επεριποιείτο, την συνώδευεν εις τον περίπατον, και κατά την ώραν του δείπνου την άφινε να πρωτοφάγη. Εις την τοιαύτην διαγωγήν του συνετέλει κατά πολύ και η έμφυτος συνήθεια των πετεινών και των ορνίθων να μη σμίγωσιν, ως οι σκύλοι, με άλλας του γένους των φυλάς παρά μόνον εν ελλείψει ομοφύλων, άλλη δε λειόπτερη κόττα δεν υπήρχεν εις την αυλήν εκείνην καμμία.\nΤο άστατον πετεινάριον και η κόττα-κοκότα\nΤο έμφυτον όμως τούτο φυλετικόν αίσθημα δεν ήτο, ως φαίνεται, ικανώς ανεπτυγμένον, ώστε να υπερνικήση τας εφόδους του διεστραμμένου του πετεινού μου ατομικού χαρακτήρος. Πολλά σημεία μ' έκαμναν από τίνων ημερών να υποπτεύω, ότι το αχρείον πετεινάρι, του οποίου εθαύμαζα την συζυγικήν πίστιν, ήρχιζε να κυνηγά μίαν μικράν όρνιθα, η οποία δεν ήτο βεβαίως ομόγυλος του, αλλ' ανήκεν εις άλλην κάπως συγγενή φυλήν την λεγομένην περιβολάρικην. Δεν ήτο μεν όσον η σύζυγός του εύμορφη, αλλά εύχαρις, ζωηρά, πλουμιστή ως πέρδικα και από το πρωί υαλιστή και συγυρισμένη επεριπάτει με κεφαλήν υψηλά, εσείετο ως σεισούρα και πολύ περισσότερο παρά φρόνιμη κόττα ωμοίαζε κοκότα.\nΟ άστατος εγλυκοσάλιαζε κατ' αρχάς με κάποιαν συστολήν, αλλά βαθμηδόν κατήντησε να μη φοβήται τίποτε και να μη εντρέπεται κανένα. Ηκολούθει την πλουμισμένην εις όλας τας γωνίας, εξελαρυγγίζετο εκφωνών τους ωραιότερους του σκοπούς και εσκάλιζε το χώμα διά να εύρη σκουλήκια διά την αγαπημένην του. Την εξέθεσε τόσον πολύ, ώστε έπαυσαν να την συναναστρέφονται όσαι όρνιθες εφρόντιζαν διά την υπόληψίν των.\nΗ εγκαταλειφθείσα σύζυγος θα υπέφερε βεβαίως πολύ, αλλ' η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια αυτής της επέβαλλαν να κρύπτη την λύπην της. Δεν ηδυνάμην να μη την θαυμάσω όταν την έβλεπα να βηματίζη εις την αυλήν πάντοτε μόνη και να περνά πλησίον του απίστου και της ερωμένης του, υποκρινομένη ότι μόνη δεν βλέπει όσα εβλεπον όλοι. Πολλάκις μ' ήλθεν όρεξις να τουφεκίσω απ' το παράθυρον την αμαρτωλήν όρνιθα διά ν'απαλλάξω την ενάρετον από τα βάσανα της εγκαταλείψεως και της ζηλείας, αλλά μ' επρόλαβεν η θεία δίκη.\nΗ τιμωρία της πλουμισμένης αμαρτωλής...\nΑπό το πολύ ίσως τσιμποφίλημα εξύπνησεν ένα πρωί η παραλυμένη κόττα με ορνιθοκόρυζαν ή, ως την λέγουν οι Χίοι, τσίφναν, κακήν αρρώστειαν δι' όλα τα πτερωτά. Λησμονήσας τας παρεκτροπάς αυτής εξ ελέους προς τα βάσανα της διέταξα την υπηρέτριαν να κάμη ό,τι ημπορεί διά να την σώση. Αληθές είνε ότι προ τινων ημερών είχα όρεξιν να τουφεκίσω την μοιχαλίδα, αλλ' εις ταύτα δεν υπάρχει αντίφασις καμμία. Οι καλοί άνθρωποι, μετά των οποίων έχω την αξίωσιν να συγκαταλέγωμαι, είνε ικανοί να πράξωσι τα πάντα εν τω βρασμώ της οργής των κατά των αχρείων, αλλά δεν δύνανται να βλέπουν να υποφέρη κανένας.\nΗ χειρούργισσα έκαμε την εγχείρησιν της τσίφνας καθ' όλους τους κανόνας της τέχνης, εξαιρέσασα διά βελόνης τον φράσσοντα την αναπνοήν υμένα ή λεπάκι, καυτηριάσασα την πληγήν δι'όξους και αλείψασα έπειτα αυτήν διά μίγματος μέλιτος και βουτύρου. Ουδέν όμως ωφέλησε και η αμαρτωλή εξέπνευσε το εσπέρας εντελώς όμως ιατρευμένη, ως ελεγεν ο ιατρός τον Μολιέρου, οσάκις συνέβαινεν ο ασθενής του ν' αποθάνη.\nΗ επιστροφή του ασώτου....\nΚατά την ώραν του προγεύματος ήλθε να κλωθογυρίση περί την άσπρην όρνιθα, μετά δειλίας όμως και συστολής, ως σύζυγος αισθανόμενος ότι έχει όλα τα άδικα και μη βέβαιος αν θα συγχωρηθώσιν. Εκείνη εκαμώνετο ότι δεν τον βλέπει. Κατά το γεύμα ήλθε να λάβη την πρώτην παρά την πλευράν της συνήθη θέσιν του, έτι μάλλον ταπεινός και ζαρωμένος, αλλά και πάλιν έμεινε ψυχρά τρώγουσα με μεγάλην όρεξιν τα πίτυρα και το σιτάρι και υποκρινομένη ότι δεν εννοεί την όρεξιν συμφιλιώσεως του μετανοούντος.\nΠάντα ταύτα όμως ήσαν κωμωδία, της οποίας εύκολον ήτο να μαντεύση τις την ευτυχή λύσιν. Προ της δύσεως τω όντι του ηλίου ετελείωσεν η παράστασις της κωμωδίας και εισήλθον μαζί εις το αυτό διαμέρισμα του ορνιθώνος. Φαίνεται ότι είχαν πολλά να ειπούν, διότι όταν εξήλθε την επιούσαν εφαίνετο η ορνιθούλα πολύ μεν ευχαριστημένη, αλλά και κάπως κουρασμένη.\nΜετά την ανωτέρω αψευδή διήγησιν δύναμαι να ερωτήσω τους υποτιμητάς του πνεύματος των ζώων, ποίαν άλλην αξιοπρεπεστέραν της όρνιθας ταύτης διαγωγήν θα ηδύνατο πολύπειρος μήτηρ να συμβουλεύση την θυγατέρα της εις ομοίαν περίστασιν να τηρήση;\nΕμμανουήλ Ροΐδης, Ιστορία ορνιθώνος\n«Σκριπ», 1 Ιανουαρίου 1897\nΑναρτήθηκε από ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ στις 12:41 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Εμμανουήλ Ροΐδης, Επ'αφορμή : αφιερώματα, Ζώα ως άνθρωποι...\n«Είμαι ο ταύρος που σκότωσε ο ματαντόρ Μανουέλ Μαρτίν», Ι. Καμπανέλλης\nΕίμαι ο ταύρος που σκότωσε ο ματαντόρ Μανουέλ Μαρτίν....\nΜια και βρέθηκα στην Ισπανία, θα ήταν παράλειψη να μη παρακολουθήσω μια ταυρομαχία. Ομολογώ πως έχει πολύ ενδιαφέρον — τόσο από πλευράς ταυρομάχων, όσο και από πλευράς θεατών. Επειδή τυχαίνει να γράφω, είχα σκεφτεί να γράψω μια ζωντανή περιγραφή. Βγαίνοντας όμως απ’ το θέαμα αυτό σήμερα το απόγευμα, εγκατέλειψα την ιδέα, γιατί δεν μπόρεσα ν’ ανακαλύψω τίποτα το καινούριο. Όλα είναι ειπωμένα πολλές φορές, όλα είναι γνωστά. Έτσι γύρισα στο ξενοδοχείο μου, με την προοπτική να γράψω μόνο ένα γράμμα, και ύστερα να τραβήξω για το ρεστοράντε «Φόρνος».\nΚαθώς έγραφα το τυπικό: «Εν Μαδρίτη, τη...», ακούω χτύπημα στην πόρτα... Πηγαίνω κι ανοίγω... Ένας γκρουμ μου δίνει ένα γράμμα... Κλείνω την πόρτα... Σκίζω το φάκελο, και διαβάζω.. . Θεωρώ υποχρέωση ένα τέτοιο γράμμα να το φέρω αμέσως στη δημοσιότητα.\nΕν Μαδρίτη, τη 25-6-1960\nΑγαπητέ και πολυτιμημένε κύριε Καμπανέλλη,\nσήμερα το απόγευμα, στην «κορίδα» της «Πλάσα ντε Τόρος ντε Μαδρίδ», παρακολουθήσατε το θάνατό μου. Είμαι ο ταύρος που σκότωσε ο ματαντόρ Μανουέλ Μαρτίν. Ανάμεσα στις χιλιάδες κυρίες και κυρίους, που χειροκροτήσανε και επευφημήσανε τον «άθλο» του Μανουέλ, είσαστε ο μόνος που μείνατε σιωπηλός. Το πρόσεξα, παρ’ όλο που ήταν οι τελευταίες μου στιγμές, και σκέφτηκα πως ίσως κι εσείς, όπως κι εγώ, να πιστεύετε στην αθωότητά μου.\nΣας ορκίζομαι, πολυτιμημένε κύριε, ότι είμαι αθώος, ότι ποτέ δεν έκλεψα, ούτε σκότωσα, ούτε αναμίχθηκα σε καμιά παράνομη πολιτική οργάνωση. Με σκότωσαν, χωρίς να μου απαγγείλουν κατηγορία, χωρίς δίκη, και χωρίς να με ρωτήσουν αν θέλω να πεθάνω. Ξέρω πως είναι αργά πια για να διορθωθεί το κακό, αλλά σας γράφω το γράμμα αυτό, γιατί θέλω εσείς, έστω και μόνο εσείς, να είστε βέβαιος, απόλυτα βέβαιος, για την άδικη εκτέλεσή μου, και μάλιστα με μουσική «πάσο ντόμπλε» και με χιλιάδες «ολέ» και παλαμάκια!\n"Toro" aquarelle by Anne Larose\nΤα ξένοιαστα χρόνια.....\nΘέλω να πιστέψετε, πως δεν ξέρω ούτε έκαμα στη ζωή μου τίποτα περισσότερο απ’ όσα θα σας διηγηθώ παρακάτω: Γεννήθηκα στην Κόρντοβα και μόλις πήρα να μεγαλώσω λιγάκι με μεταφέρανε σ’ ένα στάβλο όπου συχνά πυκνά ερχόντανε διάφοροι κύριοι και με κοιτάζανε και μου κάνανε κομπλιμέντα. Εκεί έτρωγα καλά, και σχεδόν κάθε μέρα με βγάζανε σε μιαν αρένα μαζί με δυο τρία παλικαράκια που παίζαμε. Κάναμε πως αγριεύαμε, με πειράζανε, τα κυνηγούσα — περνούσαμε χαρά θεού! Η ζωή κυλούσε τόσο ωραία, κάθε μέρα και κάθε ώρα, που δεν έχω τίποτα το πικρό να θυμηθώ από την εποχή εκείνη...\nΠριν λίγες μέρες, εμένα κι άλλους έντεκα ταύρους, όλους της ηλικίας μου, μας βάλανε σε κάτι βαγόνια του τρένου, που απ’ έξω γράφανε Μαδρίτη... Πήγαμε να τρελαθούμε απ’ τη χαρά μας! Θα βλέπαμε την πρωτεύουσα της Ισπανίας, μπορεί και τον ίδιο το στρατηγό Φράνκο, τον ίδιο τον καουντίλιο, που τόσα είχαμε ακούσει γι’ αυτόν!...\nΤο ταξίδι μας ήταν πανόραμα... - δεν χορταίναμε να βλέπουμε! Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι χωροφύλακες, με ωραία γυαλιστερά καπέλα, κι είχανε πολυβόλα κρεμασμένα στον όλμο. Τα χωριά, πάλι, ήταν γεμάτα παπάδες που κάνανε παρέα με τους χωροφύλακες: σεργιανούσαν μαζί, κουβεντιάζανε για κρατικά και θρησκευτικά ζητήματα... Πότε τους έβλεπα πάνω σε μια βέσπα ή σε λαμπρέττα: μπρος ο χωροφύλακας, πίσω ο παπάς, να έχει αγκαλιάσει τον πρώτο και να διασχίζουνε αδελφωμένοι τας «εθνικάς οδούς», όπως τις λένε... Οι χωριάτες δουλεύανε ήσυχοι στα χωράφια τους. Δείχνανε φτωχοί βέβαια, πολύ φτωχοί, αλλά δείχνανε ήσυχοι - και η ησυχία είναι μεγάλο αγαθό...\nΤέλος, φθάσαμε στη Μαδρίτη!... Η συγκίνησή μας δεν περιγράφεται! Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο και για τη χαρά μας• γιατί, πριν καλά καλά τη δούμε, μας κλειδώσανε σε κάτι θεοσκότεινους στάβλους! Επειδή το ταξίδι μας ήταν μεγάλο και κουραστικό, έκανα τη σκέψη πως μας κλειδώσανε έτσι αυστηρά, για ν’ αναπαυθούμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Κράτησε, όμως, περισσότερο από τρεις μέρες, και μ’ έπιασε μελαγχολία. Είχα αλλιώς συνηθίσει. Ήξερα βέβαια πως κάποτε η ξένοιαστη ζωή θα τέλειωνε - ότι θα ’πρεπε να δουλέψω. Δεν είχα, όμως, ποτέ φανταστεί ότι θα ζούσα το υπόλοιπο της ζωής μου μέσα σ’ ένα στενό και σκοτεινό στάβλο...\nΣτο βάθος μια πόρτα με φως, πολύ φως......\nΕκεί που άρχισα να κάνω τις πιο μαύρες και απαισιόδοξες σκέψεις για τη ζωή, ήρθαν δυο συμπαθητικοί άνθρωποι, άνοιξαν την πόρτα της φυλακής μου και μου φωνάξανε: «Έξω, τόρο! Έξω!»\nΔεν πίστευα στ’ αυτιά μου - ούτε στα μάτια μου! Πέρα, στο βάθος του στάβλου, έβλεπα μια πόρτα με φως, πολύ φως! Μου ήρθε να δώσω ένα πήδημα και να γίνω καπνός! Αλλά η ευγνωμοσύνη που ένιωθα και οι καλοί τρόποι που πήρα απ’ τη μητέρα μου, με συγκρατήσανε• μούγκρισα πολλά ευχαριστώ στους δυο συμπαθητικούς ανθρώπους, έτοιμος να κλάψω από χαρά. Ύστερα όρμησα - αχ, η «ελευθερία του ατόμου»!— όρμησα σαν τρελός κατά την πόρτα, που λες πως την είχε ξεχειλώσει το φως!... Ο ήλιος, ο ήλιος!...\n«Σαλούδ, τόρο, σαλούδ!»..\nΜόλις βγήκα, το φως με ζάλισε, με τύφλωσε, δεν μπορούσα να δω πού είμαι. Όμως ρουφούσα καθαρό αέρα, έβλεπα φως. ένιωθα ήλιο στο πετσί μου — κι άκουγα και «πάσο ντόμπλε»! (Ψοφάμε μεις οι Σπανιόλοι για «πάσο ντόμπλε»!)\nΆκουγα και φωνές: «Σαλούδ, τόρο, σαλούδ!» Χιλιάδες φωνές: «Σαλούδ, τόρο, σαλούδ!» Τα μάτια μου είχανε πια συνηθίσει το φως• σηκώνω το κεφάλι — και τι να δω! Βρισκόμουνα καταμεσής σε μιαν αρένα, τελείως διαφορετική από κείνη που ήξερα. Τούτη ήταν σωστό θαύμα αρχιτεκτονικής, και γύρω γύρω, ως ψηλά στον ουρανό, χιλιάδες κυρίες και κύριοι χειροκροτούσανε και φωνάζανε: «Σαλούδ, τόρο, σαλούδ!...»\nΕπειδή από φυσικού μου είμαι μετριόφρων ταύρος, άργησα να καταλάβω ότι όλες αυτές οι τιμές αφορούσαν εμένα. Αυτό θα το παρατηρήσατε κι εσείς!... Ευτυχώς, μόλις μπήκα στο νόημα, άρχισα να τρεχολογώ όσο μπορούσα πιο ταυρικά και να κόβω βόλτες στην αρένα... Η ζωηράδα μου άρεσε, κι οι φωνές και τα παλαμάκια πληθύνανε... «Αφού τους αρέσει», σκέφθηκα, «ας κάνω κι άλλες βόλτες — και μάλιστα πιο ταυρικές! Άνθρωποι είναι, στενοχώριες έχουνε - ας χαρούνε μια στάλα!»\nΚαθώς βολτάριζα, λοιπόν, για δεύτερη φορά, είδα ότι, όπως στην Κόρντοβα έτσι και δω, μπήκαν στην αρένα για να παίξουμε τρία παλικαράκια. Αυτά, όμως, ήταν πλουσιόπαιδα, φορούσανε μεταξωτά πουκάμισα, κι οι κόκκινες μπέρτες που ανεμίζανε στα μάτια μου ήταν κι αυτές από ακριβό ύφασμα. («Μαδρίτη!» σκέφτηκα- «πρωτευουσιάνικη αρχοντιά!...»)\n«...Βένγκα, Ανσέλμο! Βένγκα!»\nΠαίζαμε. παίζαμε, φωνάζαμε, κυνηγιόμασταν... — ο κόσμος μάς καμάρωνε και διασκέδαζε. Μόνο που τα παλικαράκια το παρακάνανε, και παραλίγο -χωρίς να το θέλω!— να χτυπήσω με τα κέρατά μου τον Ανσέλμο Ντίας... Ύστερα όμως - θυμάστε! — η μουσική σταμάτησε κι ακούστηκαν σάλπιγγες... Μ’ αρέσανε οι σάλπιγγες... Ο κόσμος σταμάτησε τις φωνές- έγινε σιωπή. Κοίταξα να δω πού είναι ο Ανσέλμο, για να του πω να προσέχει λιγάκι!... Πόσο άσχημα θα ένιωθα, αν έτρωγε καμιά κερατιά εξ απροσεξίας! Όταν τον είδα όμως ήταν αργά. Δεν μπόρεσα να του πω τίποτα! Κρατούσε δυο μακριά ξύλα, τυλιγμένα με κίτρινο και κόκκινο κρόσσι, κι ερχότανε αργά προς τα μένα... Οι κυρίες και οι κύριοι φωνάζανε: «Βένγκα, Ανσέλμο! Βένγκα!» Νόμιζα πως θα συνεχίζαμε το παιγνίδι μας — και όλος χαρά φώναξα κι εγώ: «...Βένγκα, Ανσέλμο! Βένγκα!» Η άρθρωσή μου όμως δε με βοήθησε, και στραπατσάρισα τ’ όνομά του! Μόνο το «.. ,μμμο...» είπα σωστά! Δεν έκανα όμως τίποτα το ασυγχώρητο - και, στο κάτω κάτω, η πρόθεσή μου ήτανε αγνή!...\nΌπως είδατε, ο Ανσέλμο το πήρε κατάκαρδα! Στύλωσε σαν καμάκια τα δύο ξύλα, κιτρίνισε από το κακό του, κι άρχισε να με κοιτά σα να του είχα σκοτώσει τη μάνα!... Αυτόματα κέρδισα και την αντιπάθεια του κοινού, που φώναζε με πολύ κακές παραινέσεις: «Βένγκα, Ανσέλμο! Βένγκα, πικαδόρ!» Οι φωνές αυτές κάνανε ακόμα πιο αιμοβόρο τον Ανσέλμο... Το ’βλεπα στα μάτια του, και στα αργά του βήματα... Αίφνης, διέκρινα και το χειρότερο: Τα κροσσωτά ξύλα είχανε στις άκρες δυο κοφτερά σιδερένια δόντια!...\nΣτην αρχή καθησύχασα• σκέφτηκα πως το κρίμα μου δεν ήταν τόσο βαρύ και πως αδίκως φοβήθηκα... Να όμως που ο Ανσέλμο πηδά εκεί που δεν το περίμενα, και μου τα μπήγει στη ράχη!... Σκούζω απ’ τον πόνο, με παίρνουν τα αίματα! Οι κυρίες κι οι κύριοι φωνάζουν (σι σενιόρ): «Μπράβο, Ανσέλμο!...» Δε βαστώ, χάνω την υπομονή μου και φωνάζω: «...Ε, άι στο διάβολο!... Αστεία είν’ αυτά;...»! Κι όμως δεν έπρεπε να το πω! (Ήταν το δεύτερο μοιραίο λάθος!...) Απανωτά ο κόσμος ξαναφώναζε: «Βένγκα, πικαδόρ! Βένγκα!», κι ο Ανσέλμο, με δυο άλλα τέτοια κακά μαραφέτια, καρατάριζε πάλι την περίσταση να μου τα καρφώσει!...\n«Μπράβο, Ανσέλμο! Μπράβο!...»\nΜ’ έπιασε απελπισία, πίκρα, απόγνωση. Ήταν λόγος, επειδή έκανα ένα λάθος στην άρθρωση, να με τιμωρήσουν έτσι αυστηρά; Σας ερωτώ, έστω και τόσο αργά... Δεν υπήρξα ποτέ κακός ταύρος• μα, όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορούσα ν’ αφήσω αμολητό τον Ανσέλμο, να κάνει στη ράχη μου ό,τι του καπνίσει! Έσκυψα, του ’δειξα τα κέρατά μου, και του είπα: «Λυπάμαι πολύ, αλλά αν με ξαναπειράξεις, θα φας κουτουλιά!» Πού όμως να τον αφήσει ο κόσμος — και ιδιαίτερα εκείνη η χοντρή κυρία με τα πολλά δαχτυλίδια... Τι ματαιόδοξοι που είμαστε μεις οι Σπανιόλοι! Φρενιάζει ο Ανσέλμο, πηδά να με καρφώσει — πηδώ κι εγώ να του τη δώσω!... Τι το ’θελα πάλι! Πιο σβέλτος εκείνος πετυχαίνει, εγώ κουτουλώ στον αέρα, γίνομαι ρεζίλι, κι όλη η αρένα γελά εις βάρος μου, και φωνάζει: «Μπράβο, Ανσέλμο! Μπράβο!...»\nΤέσσερα σιδερένια δόντια μού σκίζανε τη ράχη, και καθώς έτρεχα με δάκρυα στα μάτια να βρω ένα χριστιανό να ζητήσω μια εξήγηση για όλ’ αυτά, το αίμα μου χάραζε δρομάκια πάνω στην άμμο...\nΟ Ανσέλμο χαιρετούσε τις κυρίες και τους κυρίους, που του στέλνανε «μπράβο» και φιλιά• και στα δικά μου δίκαια παράπονα κανένας δεν έδινε την παραμικρή σημασία... Έτρεξα τότε κοντά στον Ανσέλμο, αποφασισμένος να του ζητήσω συγγνώμη και να του υποσχεθώ ότι θα πάρω μαθήματα ορθοφωνίας - έτσι που να του φωνάξω μια μέρα τ’ όνομα πιο γλυκά και σωστά, ακόμα κι απ’ την Κάρμεν Σεβίλλια! Αυτό ήταν το τρίτο μοιραίο μου λάθος! Ο κόσμος, που με είδε να τρέχω, νόμισε πως ήθελα να χτυπήσω τον Ανσέλμο μπαμπέσικα από πίσω — με συγχωρείτε! Έβαλε τις φωνές, κι ο Ανσέλμο πήδηξε το φράχτη και βγήκε απ’ την αρένα!...\nΎστερα βαλθήκανε να με γιουχάρουνε όλοι μαζί, κυρίες και κύριοι• ιδιαίτερα εκείνη η χοντρή κυρία με τα δαχτυλίδια, που σας είπα και πριν... Έτσι με πήρε για καλά η κάτω βόλτα, έχασα την ψυχραιμία μου και βάρεσα μια γερή κουτουλιά στο φράχτη!\nΑπανωτά ακούστηκαν πάλι οι σάλπιγγες... — κι ο κόσμος, που με γιουχάϊζε, φώναξε τώρα: «Ολέ, Μανουέλ!...»\nΜόλις τον πρωτοείδα, θέτε επειδή είχα ανάγκη να ελπίζω σε κάτι καλύτερο, θέτε επειδή είναι ωραίο παιδί, τον πήρα με καλό μάτι. Κι έπειτα - δεν είμαι ξιπασμένος, πιστέψτε με!- αλλά ήταν τόσο ωραία ντυμένος, με τόσο καλό γούστο, ώστε εύκολο ήτανε να φανταστώ ότι ένας τόσο καλόγουστος νέος θα ’ναι συνάμα και καλόκαρδος... Τον κοίταζα με τι χάρη χαιρετούσε τον κόσμο και με τι σβελτάδα σφεντόνισε πέρα το μαύρο πλατύγυρο καπέλο, με τι κομψότητα άπλωσε την κόκκινη μπέρτα του!... Σχημάτισα για τον Μανουέλ την καλύτερη γνώμη!... Δεν ήξερα, βέβαια, τι ήρθε να κάνει... - πάντως ο νους μου δεν πήγε στο κακό... Ίσως ήθελε κι αυτός να παίζαμε λιγάκι... Ας παίζαμε... Έπρεπε βέβαια να δει ότι το χάλι μου δεν ήταν για παιγνίδια. Αλλά εμείς οι Σπανιόλοι αγαπάμε τα σκληρά\nΣτην αρχή, ήρθε κοντά μου και μου χάιδεψε τα κέρατα... Ένιωσα αυτή τη στοργή να φτάνει ως τα φυλλοκάρδια μου!... Να, όμως, που αυτοί οι αναίστητοι που μας βλέπουνε το παίρνουνε στραβά και ουρλιάζουνε: «Μπράβο, Μανουέλ!» «Μπράβο, Μανουέλ!», αντί: «Μπράβο, τόρο!...» Γιατί, έτσι και το ’θελα, σου τον εξάπλωνα στο λεπτό για θάψιμο τον Μανουέλ! ... Το πιο δυσάρεστο είναι π’ ούτε ο ίδιος ο Μανουέλ με κατάλαβε•στράφηκε όλο καμάρι στο κοινό, και τσέπωσε τα «μπράβο!» όλα δικά του!... «Πάει», είπα• «μου τον χαλάσανε κι αυτόν!...» Και όντως• πριν καλά καλά το σκεφτώ, γυρίζει ο Μανουέλ, και με μια νταηλίδικη πόζα μού κοτσάρει κατάφατσα την μπέρτα!... Το πλήθος φωνάζει: «Βένγκα, τόρο!...» Εμένα το λένε! «Ας τους κάνω», λέω, «το χατίρι, μήπως και με συμπαθήσουνε μια στάλα...» Ορμώ, αλλά ο Μανουέλ γλιστρά ένα βηματάκι πλάι, και μου ξεφεύγει!... Γέλια για μένα, «μπράβο!» για τον Μανουέλ — που μου ξαναμοστράρει την μπέρτα!... «Γιατί όχι;» λέω- «αυτό δε με πονά- κι έπειτα, ο κόσμος μού δίνει τώρα, λίγη σημασία• μου φωνάζει: Βένγκα, τόρο!...» Χιμώ ξανά και ξανά, ίσαμε τριάντα φορές!... Μόνο που έχω γίνει ρεντίκολο, έχω λαχανιάσει, ο Μανουέλ με παίζει όπως η γάτα το ποντίκι, ο κόσμος έχει σηκωθεί και τον αποθεώνει, το όνομά του πάει ως τα σύννεφα, κι εγώ χιμώ και ξαναχιμώ και δεν καταφέρνω τίποτα!...\nΑπό την χρυσή περίοδο της ταυρομαχίας (1920-1930), στην αρένα της Μαδρίτης.\nΟ Marcial Lalanda σε ένα άψογο πέρασμα με την κάπα που λέγεται "πέρασμα της πεταλούδας".(quite de la mariposa). Με μικρά βήματα προς τα πίσω, ο matador ελέγχει την κίνηση του ταύρου μετακινώντας την κάπα αριστερά και δεξιά πίσω από την μέση του! Αυτό απαιτεί μεγάλη γνώση των ταύρων αλλά και την προβολή κυριαρχίας της σκέψης του ταυρομάχου πάνω στο ζώο.( Φωτό από το βιβλίο του Ernest Hemingway "Death in the afternoon").\nΟ Manuel Benitez el Cordobes -που τολμούσε να κάνει κι αυτό.\nΓιατί μπορεί να γίνουμε φονιάδες, Μανουέλ!\nΑκούω εκείνη τη χοντρή κυρία... («Μα τι διάβολο! Δεν έχει άντρα, παιδιά, σπίτι; Δεν έχει τίποτα πιο καλό να κάνει, απ’ το να βλέπει να πιλατεύουνε ένα φουκαρά ταύρο;... Κι εσύ, ρε Μανουέλ, χαρά θεού παιδί, γιατί μου τα κάνεις αυτά;... Έχουμε τίποτα να μοιράσουμε;... Εγώ είμαι ταύρος, εσύ άνθρωπος... Δεν τρώμε το ίδιο φαί, ούτε σου πείραξα το κορίτσι σου!... Μόνο που στραπατσάρισα τ’ όνομα του Ανσέλμο — αυτό είναι όλο... Φώναξέ τόνε δω, να του ζητήσω συγγνώμη!... Να, μα το θεό, παρά να γίνουμε φονιάδες, φώναξέ τόνε, να του ζητήσω συγγνώμη!... Γιατί μπορεί να γίνουμε φονιάδες, Μανουέλ!...»)\nΌπως βλέπετε, πολυτιμημένε κύριε, εξήντλησα όλα τα όρια συμφιλιώσεως. Και, επιπλέον: παρ’ όλο που ήμουν πτώμα στην κούραση, εξακολουθούσα, για χατίρι όλων, να κυνηγώ την μπέρτα του!... Σε μια στιγμή, του ξέσκισα με μια ξώφαλτση κερατιά το γιλέκο! Σύσσωμη η αρένα φωνάζει: «Μπράβο, τόρο! Βένγκα, τόρο!...» Μεθυσμένος, και χωρίς να ελέγχω τον εαυτό μου, ορμώ ξανά, χτυπώ στα γεμάτα τον Μανουέλ — τον τινάζω πέρα, και τρώει άμμο!... Οι κυρίες και οι κύριοι σηκώνονται πάνω, σκίζουν τα λαιμά τους, με αποθεώνουν!... Ιδιαίτερα η χοντρή κυρία με τα δαχτυλίδια!... Πίστεψα εκείνη τη στιγμή, ότι το κοινό δεν ήταν άδικο μαζί μου, ούτε υπέρ των ταυρομάχων. Πίστεψα, ακόμη, ότι ο μόνος τρόπος να σώσω την αξιοπρέπειά μου, και πιθανόν και την ακεραιότητά μου, ήταν ν’ αφήσω κατά μέρος την υπερβολική καλοσύνη και να βαράω κι εγώ!...\nΌρμησα να ξαναβαρέσω τον Μανουέλ! Αυτό όμως ήταν το τέταρτο μοιραίο λάθος μου... Με την ταυρική μου αφέλεια εξώθησα τα πράματα εις τα άκρα: ο Μανουέλ πήρε τα χτυπήματά μου σαν απόφασή μου να χτυπηθούμε έως θανάτου! Σηκώθηκε, πέταξε την μπέρτα του πέρα, και ζήτησε ένα ξίφος! Οι σάλπιγγες ξανακούστηκαν — ο κόσμος κράτησε την ανάσα του... «Μανουέλ», του είπα, «εγώ δεν θέλω να σκοτωθούμε- εσύ θέλεις;...» Δε μου απάντησε. .. Με κοίταξε όμως μ’ έναν τρόπο που μιλούσε κι έλεγε: «Τελειώνουν τ’ αστεία. Ή εσύ ή εγώ!...»\nΉ εσύ ή εγώ!...\nΈτσι σιωπηλά και αδικαιολόγητα πάρθηκε η απόφαση να τον σκοτώσω ή να με σκοτώσει... Ήθελα, βέβαια, να φωνάξω και να ρωτήσω ποιος με ρώτησε μένα, αν θέλω να πεθάνω ή να γίνω φονιάς;. .. Αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια!... Ο κόσμος φώναζε μανιασμένα κι ο Μανουέλ ζύγιαζε πού να με τρυπήσει... Στάθηκα αντίκρυ του και ζύγιασα και ’γω την κερατιά που θα μ’ έσωζε μια και καλή!... Τινάχτηκα, με μια σβελτάδα που μόνο τέτοιες ώρες την αποχτάει κανείς!\nΟ Μανουέλ ξαφνιάστηκε, έκανε να παραμερίσει, έμπλεξε κι έπεσε! «Μπράβο, τόρο!» φώναξε ο λαός της Μαδρίτης, και η χοντρή κυρία ξεφώνιζε: «Δεν υπάρχει κανείς ταυρομάχος εδώ;...»\nΣτρέφω τρέχοντας κι αντικρίζομαι πάλι με το Μανουέλ... Ξαναζυγιάζεται κείνος, ξαναζυγιάζομαι ’γω... Βλέπω μια τελευταία φορά πόσο ωραίο παλικάρι είναι... - ύστερα τον χάνω... και νιώθω ένα ζεστό κύμα στο λαιμό!...\n"Faena"...που πάει να πει σπάνιο χτύπημα\nΣαν μπόμπα σκάει ένα ουρλιαχτό... — κι ο ουρανός γεμίζει καπέλα! Ο Μανουέλ, πιο πέρα, υποκλινόταν ταπεινά... ταπεινά... Τώρα δεν κρατούσε το ξίφος του... Τρόμαξα, κι έψαξα μήπως και το δω πεσμένο στην άμμο... Μα δεν το είδα!... Σε λίγο ένιωσα τη λαβή στη ράχη μου — και την άκρη του ν’ αγγίζει το δεξί μπροστινό μου πόδι!... Το αίμα μου ’πνιγε τα μάτια, το στόμα!... Χίλιοι κακούργοι φουντώσανε μέσα μου. «Τώρα θα σκοτωθούμε για καλά!» μούγκρισα — και τράβηξα καταπάνω του. Μα κείνος μου ’ρίξε μια ψιλή περιφρονητική ματιά και ρώτησε κάποιονε τι ώρα είναι... Αυτό με τσάκισε - ή, μάλλον: μου ’δωσε να καταλάβω...\nΓονάτισα στα μπροστινά πόδια — κι ύστερα έπεσα...\nΤο θάνατό μου τον είπανε: «φαένα» - δηλαδή: σπάνιο χτύπημα!... Έτσι, αφού μου καρφώσανε το στιλέτο στο λαιμό από λύπηση - σα δεν ντρέπονται!...— μου κόψανε τα δυο αυτιά και παρασημοφορήσανε τον Μανουέλ!... Κι όταν εμένα με σούρνανε τ’ άλογα έξω (ίσως για πούλημα στο ρεστοράντε «Φόρνος»), οι πικαδόροι περιφέρανε απλωτά την μπέρτα του Μανουέλ κι ο κόσμος έριχνε μέσα λεφτά και λουλούδια! (Ιδιαίτερα δε εκείνη η χοντρή κυρία...)\nΈτσι πλήρωσα με το θάνατό μου, σήμερα το απόγεμα, ένα λάθος που δεν το ’θελα. (Εκτός αν οι λόγοι που με θανατώσανε είναι άλλοι, και αποφύγανε να μου τους μαρτυρήσουνε... — πράμα που το θεωρώ ακόμη χειρότερο.)\nΜε άπειρο σεβασμό... — και με την ευχή: Αν τύχει ποτέ και γίνετε ταύρος, να ’χετε καλύτερο τέλος.\nΟ ταύρος που σκότωσε\nστις 25 Ιουνίου 1960\nο ματαντόρ Μανουέλ Μοντίλλια\nΙάκωβος Καμπανέλλης, Ο ταύρος\nΠρώτη δημοσίευση: περ. Εικόνες, το 1960 ή 1961\nΆνθρωποι και ζώα στη νεοελληνική πεζογραφία\nΑνθολόγηση-επιμέλεια Δημήτρης Παπακώστας, εκδόσεις Ωκεανίδα\nΑναρτήθηκε από ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ στις 10:40 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Επ'αφορμή : αφιερώματα, Ζώα ως άνθρωποι..., Ιάκωβος Καμπανέλλης


Bitcoin Τιμές Ανασκόπηση - Αγοράστε Bitcoin σε απευθείας σύνδεση τώρα\nBitcoin Τιμές Ανασκόπηση\nΤο καλύτερο μέρος για να αγοράσετε Bitcoin είναι σε ένα ανταλλακτήριο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το PayPal ή το Cash App για να το αγοράσετε. Κάθε ένα από αυτά τα ανταλλακτήρια προσφέρει έναν διαφορετικό συνδυασμό κόστους, ασφάλειας και πλεονεκτημάτων. Μόλις αποκτήσετε τα χρήματά σας στον κόσμο της κρυπτογράφησης, ήρθε η ώρα να αποφασίσετε ποιο ανταλλακτήριο είναι η καλύτερη επιλογή για εσάς Bitcoin Τιμές. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε έναν μεσίτη κρυπτονομισμάτων για να αγοράσετε τα bitcoins σας. Μόλις αποκτήσετε τον λογαριασμό σας, μπορείτε να αρχίσετε να χρησιμοποιείτε το νεοαποκτηθέν κρυπτονόμισμα.\nΜόλις αποκτήσετε λογαριασμό σε ένα ανταλλακτήριο, μπορείτε να αρχίσετε να αγοράζετε Bitcoin. Μερικά από αυτά τα ανταλλακτήρια απαιτούν ελάχιστη αγορά δύο δολαρίων. Αυτοί οι ιστότοποι προσφέρουν επίσης υπηρεσίες που σας επιτρέπουν να αγοράζετε και να πουλάτε κρυπτονομίσματα με το τοπικό σας νόμισμα. Μόλις αποφασίσετε για ένα συγκεκριμένο κρυπτονόμισμα, μπορείτε στη συνέχεια να το ξοδέψετε με το τοπικό σας νόμισμα Bitcoin Τιμές. Μπορείτε επίσης να αγοράσετε ένα satoshi σε ένα ανταλλακτήριο, αν το προτιμάτε. Μπορείτε επίσης να πουλήσετε το κρυπτονόμισμά σας αν θέλετε να επενδύσετε σε ένα συγκεκριμένο ανταλλακτήριο.\nΌταν αγοράζετε Bitcoin, έχετε δύο επιλογές: άμεση ιδιοκτησία ή παράγωγα. Η άμεση ιδιοκτησία του νομίσματος θα αυξήσει το κέρδος σας κατά ένα δολάριο για κάθε δολάριο που αυξάνεται η αξία του. Μια επένδυση σε προθεσμιακά συμβόλαια σας επιτρέπει να αγοράζετε και να πουλάτε κρυπτονομίσματα με ένα μεγαλύτερο ποσό κεφαλαίου. Εάν ενδιαφέρεστε να αποκτήσετε ένα κρυπτονόμισμα, είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε ένα ανταλλακτήριο που προσφέρει πολλά νομίσματα. Με αυτόν τον τρόπο, θα έχετε μια μεγαλύτερη δεξαμενή κρυπτονομισμάτων για συναλλαγές. Θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για: Bitcoin Τι Χρειάζεται


ΑΡΕΤΟΥΣΑ: Spiegel: «Η συμφωνία Τουρκίας-ΕΕ για το προσφυγικό πεθαίνει – Έρχεται το χάος στα νησιά και στα βόρεια ελληνικά σύνορα»\n«ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΤΑ HOT SPOT – ΛΑΘΟΣ Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΣΙΠΡΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ»\n«Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας πεθαίνει τα hot spot καταρρέουν και θα έρθει το χάος στα ελληνικά βόρεια σύνορα και τα νησιά» αναφέρει το γερμανικό περιοδικό Spiegel καθώς πλέον οι δομές φιλοξενίας προσφύγων στα ελληνικά νησιά δεν αντέχουν.\nΟλοένα και περισσότερα άτομα συνωστίζονται σε αυτά. Ο ίδιος ο «δημιουργός» της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, Γκέραλντ Κνάους, εκτιμά ότι αυτή θα «πεθάνει» αν δεν κάνει κάτι άμεσα η Ευρώπη. Μετά, θα έρθει το χάος, όπως λέει, στα ελληνικά νησιά αλλά και τα βόρεια σύνορα της χώρας.\nΠαράλληλα, ο Κνάους προειδοποιεί ότι θα ήταν λάθος να εφαρμοστεί η υπόσχεση της ελληνικής κυβέρνησης, για μετακίνηση προσφύγων από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, καθώς αυτό θα στείλει το λάθος μήνυμα προς τους λαθροδιακινητές.\n«Εξαιτίας των προσφυγικών ροών, οι δομές στη Λέσβο και σε άλλα ελληνικά νησιά κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Το ευρωπαϊκό μοντέλο πλέον δεν δουλεύει. Αν και ο αριθμός των προσφύγων μειώθηκε μετά από την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας τον Μάρτιο, οι αφίξεις στην Ελλάδα αυξήθηκαν ξανά, εν μέρει εξαιτίας του αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Τουρκία», αναφέρει το Spiegel.\nΤον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο 6.527 πρόσφυγες διέσχισαν το Αιγαίο, διπλάσιοι από ότι τον Μάιο και τον Ιούνιο. Η κρίση στην Τουρκία δεν φαίνεται να τρομάζει μόνο τους πολίτες της χώρας, αλλά και διώχνει από εκεί πολλούς πρόσφυγες, σχολιάζει το δημοσίευμα. Μετά από το πραξικόπημα, είναι σχεδόν αδύνατο για τους πρόσφυγες να βρουν δουλειά στην Τουρκία, ενώ οι περιπολίες του τουρκικού λιμενικού έχουν γίνει λιγότερο συχνές και ταυτόχρονα έπεσαν οι τιμές των λαθροδιακινητών. Αυτοί αναφέρονται ως μερικοί από τους λόγους που έχουν αυξηθεί και πάλι οι προσφυγικές ροές.\nΤα νησιά έχουν αυτή τη στιγμή 15.000 πρόσφυγες και οι δομές μπορούν να χειριστούν μόνο τον μισό αριθμό. Και νέες βάρκες φτάνουν κάθε ημέρα. Οι καβγάδες μεταξύ προσφύγων, αλλά και με τους ντόπιους, έχουν γίνει σύνηθες φαινόμενο, σημειώνει το Spiegel.\nΗ ελληνική κυβέρνηση είναι αντιμέτωπη με ένα δίλημμα, λέει ο πολιτικός σύμβουλος Γκέραλντ Κνάους, του οποίου το think tank, το European Stability Initiative (Πρωτοβουλία Ευρωπαϊκής Σταθερότητας) βοήθησε στη σύλληψη της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Οι Ελληνες, λέει, δεν μπορούν πλέον να αγνοούν το χάος στα νησιά.\n«Αν ο Αλέξης Τσίπρας τηρήσει την πρόσφατη υπόσχεσή του, για τη μετακίνηση μεγάλου αριθμού προσφύγων στην ηπειρωτική χώρα, αυτό θα ήταν ένα μήνυμα προς τους λαθροδιακινητές στην Τουρκία ότι η διαδρομή του Αιγαίου άνοιξε και πάλι», προσθέτει. «Αν η ΕΕ δεν κάνει κάτι γρήγορα, η προσφυγική συμφωνία θα »πεθάνει» σε λίγους μήνες», προειδοποιεί ο Κνάους.\n«Θα έρθει το χάος»\nΟ Κνάους, τον οποίο πολλοί περιγράφουν ως τον δημιουργό της συμφωνίας, προειδοποιεί ότι αν αυτή καταρρεύσει, θα ακολουθήσει το χάος. Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες θα φτάσουν στην Ελλάδα και θα προσπαθήσουν να περάσουν τους φράχτες στα βόρεια σύνορα, αναφέρει. «Τα Βαλκάνια θα μετατραπούν σε πεδίο μάχης για πρόσφυγες, λαθροδιακινητές, συνοριοφύλακες και στρατιώτες. Αυτό θα μπορούσε να είναι το τέλος της ευρωπαϊκής πολιτικής ασύλου», προσθέτει.\n«Φυλακή η Λέσβος»\nΗ κατάσταση έχει «πνίξει» τις ελληνικές αρχές, σχολιάζει το Spiegel. Στη Λέσβο, έχει ανατεθεί σε 9 άτομα η λήψη αποφάσεων για τις αιτήσεις 6.000 προσφύγων. Ενας από αυτούς, νοσηλεύτηκε για λίγο, εξαιτίας της εξάντλησης. Πριν από αρκετούς μήνες η ΕΕ είχε ανακοινώσει ότι στέλνει εκατοντάδες ειδικούς ασύλου στην Ελλάδα αλλά έως τώρα, σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση, έχουν φτάσει στα νησιά μόνο περίπου 30 αξιωματούχοι.\nΟ δικηγόρος Εμμανουήλ Χατζηχαλκιάς λέει ότι κανείς δεν ξέρει αν οι αιτήσεις των προσφύγων θα αξιολογηθούν σε μία εβδομάδα, ένα μήνα, ή ένα χρόνο «Η Λέσβος έχει μετατραπεί σε φυλακή», συμπληρώνει.\nΕτικέτες εθνικά θέματα, λαθρομετανάστευση, οργανωμένα συμφέροντα, οργανωμένη διαφθορά


Διημερίδα γυναικείου ποδοσφαίρου στον Πειραιά\nΖούμε μαζί – Αθλούμαστε μαζί\nΗ γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου του Εθνικού ΟΦΠΦ και οι ακαδημίες της, σε συνεργασία με το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας και συγκεκριμένα το πρόγραμμα Hestia FC, την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στην Ελλάδα για ευπαθείς γυναίκες, μετανάστριες και πρόσφυγες, διοργανώνουν το «Ζούμε μαζί- Αθλούμαστε μαζί», μία διημερίδα γυναικείου ποδοσφαίρου στον Πειραιά στις 12 και 13 Οκτωβρίου 2019.\nΗ διημερίδα τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά, του ΟΠΑΝ, της ΕΠΣ Πειραιά, της ΕΠΟ και του Fare Network, στα πλαίσια του Πανευρωπαϊκής καμπάνιας Football People Weeks, με σκοπό την προβολή του αθλητισμού και της ισότητας.\nΣάββατο 12 Οκτωβρίου 2019 - 11.00 – 14.00 – Πλατεία Κοραή (Δημαρχείο) Πειραιά Street Football Event στην Πλατεία Κοραή με τη γυναικεία ομάδα του Εθνικού ΟΦΠΦ, τις ακαδημίες της και παίκτριες της Hestia FC με τους εκπροσώπους τους. -17.00 – 20.00 Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (Φίλωνος 29, Πειραιάς) Ομιλίες σχετικά με το γυναικείο αθλητισμό, το γυναικείο ποδόσφαιρο και τις κοινωνικές του προεκτάσεις με γνωστούς ομιλητές του χώρου του γυναικείου ποδοσφαίρου και γενικότερα του αθλητισμού. (Οι ομιλητές και το πρόγραμμα θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες).\nΚυριακή 13 Οκτωβρίου 2019 17.00 – 22.00 ΓΗΠΕΔΟ ΣΕΦ (Φάληρο) Α. 17.00 – 19.30 Τουρνουά παγκορασίδων (ηλικίες 6-11 ετών) με τη συμμετοχή των ακαδημιών του Εθνικού ΟΦΠΦ, του Πήγασου Θριασίου, του Ιάσωνα Ιλίου και της Ολυμπιάδας Υμηττού. Απονομές μεταλλίων και αναμνηστικών. Β. 20.00 – 22.00 Φιλικός αγώνας μεταξύ Εθνικού ΟΦΠΦ και Hestia FC. Μαριλίνα Τζελέπη Κατερίνα Σάλτα Υπεύθυνη Γυναικείου Sport for Protection Manager Τμήματος Ποδοσφαίρου Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΦΠΦ Hestia FC


Η αποτίμηση του Αυγούστου σε 6 συμπεράσματα - Cosmogony\nΗ αποτίμηση του Αυγούστου σε 6 συμπεράσματα\nΠριν κάνουμε την καθιερωμένη αποτίμηση του καλοκαιριού για να υποδεχτούμε και να αποδεχτούμε παράλληλα ότι ξεκινάει επίσημα η “νέα χρονιά” για όλους μας μετά τις διακοπές, ας ανατρέξουμε λίγο στο μήνα του Αυγούστου. Τι συνέβη τελικά τον Αύγουστο τη στιγμή που οι περισσότεροι βρισκόσασταν στα νησιά της Ελλάδας απολαμβάνοντας τον καυτό ήλιο και τα κρύα νερά της θάλασσας;\n1.Εκτός από εσάς, πήγαμε και εμείς διακοπές. Έχουμε κι εμείς ψυχή! Η Πάρος και η Αντίπαρος ήταν μαγικές, κάτι που σίγουρα θα συνειδητοποιήσατε κι εσείς μέσα από τους μικρούς οδηγούς διακοπών που ετοιμάσαμε για εσάς!\n2.Η Αθήνα έγινε ο απόλυτος προορισμός για να ηρεμήσεις, μια και όλοι έφυγαν για τις καλοκαιρινές διακοπές. Άδειοι δρόμοι, πουθενά μποτιλιάρισμα, παντού πάρκινγκ, κανένας συνωστισμός και απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Διανύεις ακόμη και την μακρινή απόσταση το πολύ μέσα σε είκοσι λεπτά. Ξέχνα τα όλα τώρα. Γύρισαν όλοι και ο εφιάλτης επέστρεψε. Αντίο Αθήνα του Αυγούστου, τα λέμε ξανά του χρόνου!\n3.Έγινε ο περιβόητος ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Νέα πρόσωπα μπήκαν στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Ολοκληρώθηκε η ορκωμοσία των νέων μελών, έγινε η παράδοση και η παραλαβή των υπουργείων και νέα πρόσωπα μπαίνουν στον πολιτικό χώρο. Τα βλέμματα όλων φυσικά μαγνήτισε η Κατερίνα Νοτοπούλου.\n4.Η λίστα των θυμάτων των φονικών πυρκαγιών που ξέσπασαν στην Ανατολική Αττική μεγάλωσε, με τους νεκρούς να φτάνουν στους 98. Σε διάφορα νοσοκομεία της Αττικής εξακολουθούν να νοσηλεύονται 24 άτομα, εκ των οποίων πέντε σε ΜΕΘ, οι τρεις διασωληνομένοι. Το μπαλάκι των ευθυνών εξακολουθεί να αλλάζει χέρια, χωρίς να αναιρεί τις τραγικές στιγμές που έζησαν οι κάτοικοι τη μοιραία Δευτέρα της 23ης Ιουλίου.\n5.Πέθανε η βασίλισσα της σόουλ μουσικής, Αρίθα Φράνκλιν. Η τραγουδίστρια πέθανε στις 16 Αυγούστου στο Ντιτρόιτ από καρκίνο στο πάγκρεας. Εκτός από το στίγμα της στη μουσική, έδωσε μάχες για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών. Η σορός της μάλιστα τέθηκε σε διήμερο λαϊκό προσκύνημα, με την ίδια να είναι ντυμένη στα κατακόκκινα.\n6.Η αυγουστιάτικη Πανσέληνος ήταν για ακόμη μια φορά καταπληκτική και σίγουρα μας επηρέασε όλους. Ας το παραδεχτούμε επιτέλους!\nΤο καλοκαίρι έφυγε και δεν το πήρε η βροχή που λέει κι ο Κωστής Μαραβέγιας, μας το πήρε ο Σεπτέμβρης. Ελπίζω να γεμίσατε τις μπαταρίες σας, να ξεκουραστήκατε, να απολαύσατε τις καλοκαιρινές εμπειρίες και να είστε σε ετοιμότητα για καινούριες περιπέτειες.\nΜέχρι το επόμενο καλοκαίρι, να έχετε μια υπέροχη “χρονιά”!\nΠηγή Κεντρικής Εικόνας: Προσωπικό Αρχείο/Μαρία Κοσμίδου\nαθήνα, ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ, ΑΡΙΘΑ ΦΡΑΝΚΛΙΝ, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, διακοπές, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, ΠΑΡΟΣ, πυρκαγιά\nΕρχεται η Διεθνής Έκθεση Πανεπιστημίων – IUF για 4η χρονιά!\n«Μάγεψαν» οι Florence and the Machine στην Αθήνα


4 Λόγοι για να δοκιμάσετε το TRX Suspension Training - MP Balatsinos 431253861715905\nMP Balatsinos » MAGAZINE • 4 Λόγοι για να δοκιμάσετε το TRX Suspension Training\nΗμερομηνία ανάρτησης: 13. 06. 2018 1408 Views\nΗ γενική ιδέα του TRX Suspension Training είναι αρκετά απλή: χρησιμοποιείτε δυο ιμάντες με ειδικές λαβές στα χέρια ή στα πόδια, ώστε να στηριχτείτε και να ασκηθείτε με μόνη αντίσταση το σωματικό σας βάρος! Οι μυϊκές ομάδες που ενεργοποιούνται καθώς και το επίπεδο δυσκολίας των ασκήσεων, εξαρτώνται από τη θέση που έχει το σώμα σε σχέση με τους ιμάντες.\nΤα άτομα που κάνουν Yoga και Pilates το προτιμούν, καθώς μπορεί να λειτουργήσει και ως συμπληρωματική άσκηση. Επίσης, οι δρομείς, οι ποδηλατιστές ή οι αθλητές αντοχής το επιλέγουν για να προσθέσουν στο πλάνο άσκησης τους ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης. Ακόμη και οι ”power lifters” πείθονται να κάνουν αυτού του είδους προπόνηση, από τη στιγμή που βλέπουν πόσο αποτελεσματικό είναι στο ”χτίσιμο” των μυών.\n2. Είναι καλό για τους αρχάριους\nΆλλος ένας λόγος να δοκιμάσετε ένα μάθημα TRΧ – είναι εύκολο να προσαρμόσετε τις ασκήσεις στο δικό σας επίπεδο δυσκολίας. Εσείς αποφασίζετε πόσο δύσκολη ή εύκολη θα είναι κάθε άσκηση. Άρα, τόσο οι αρχάριοι όσο και οι προχωρημένοι μπορούν να συμμετέχουν στο ίδιο τμήμα και να επωφεληθούν από την άσκηση.\n3. Η σύνδεση cardio και μυϊκής ενδυνάμωσης\nΔεν δουλεύουν μόνο οι μύες στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η κάθε κίνηση στο TRX στοχεύει σε διαφορετικό μέρος του σώματος, ενώ ταυτόχρονα ανεβαίνουν οι καρδιακοί παλμοί. Πολλές ασκήσεις στο TRX Suspension ενεργοποιούν τους εσωτερικούς μύες, οι οποίοι χρειάζονται οξυγόνο. Αυτό αυξάνει τον καρδιακό σας παλμό και τις αναπνοές σας κατά τη διάρκεια της άσκησης ή των επαναλήψεων. Γι’ αυτό το λόγο, το πρόγραμμα TRX θεωρείται super-αποτελεσματικό, με ασκήσεις τόσο αερόβιες όσο και ενδυνάμωσης.\n4. Καταπολέμα την πλήξη\nΟι δύο ιμάντες έχουν αναρίθμητες χρήσεις. Μπορείτε να κάνετε τα πάντα στο TRX. Και το καλύτερο κομμάτι; Το κάθε workout είναι ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ διαφορετικό. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ενδιαφέρον, περιέργεια και το στοιχείο της πρόκλησης σε κάθε πρόγραμμα TRX.\nΕάν δεν έχετε συμμετάσχει σε πρόγραμμα TRX στο γυμναστήριο σας, δοκιμάστε το.


Διακοπές | cmathopoulos.com\nΠερισσότεροι από τριακόσιες χιλιάδες Ρώσοι τουρίστες πέρασαν τις διακοπές τους στην Τουρκία μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου.\nΟ αριθμός των Ρώσων τουριστών, που επισκέφθηκαν την Τουρκία έχει ξεπεράσει τις προβλέψεις για το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, δήλωσε η πρόεδρος του Συνδέσμου Ταξιδιωτικών Πρακτόρων της Ρωσίας, Μάγια Λόμιντζ.\nΜιλώντας σε δημοσιογραφική διάσκεψη στη Μόσχα, η Μάγια Λόμιντζ δήλωσε ότι περισσότεροι από τριακόσιες χιλιάδες Ρώσοι τουρίστες πέρασαν τις διακοπές τους στην Τουρκία, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου του 2016, ανατρέποντας τις προβλέψεις για εκατόν χιλιάδες την περίοδο αυτή.\nΟι Ρώσοι τουρίστες σταμάτησαν να επισκέπτονται την Τουρκία, μετά την κατάρριψη Ρωσικού μαχητικού από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία τον Νοέμβριο του 2015 στα Τουρκο-Συριακά σύνορα.Σε αντίδραση η Μόσχα επέβαλε στην Τουρκία σκληρές οικονομικές κυρώσεις, περιλαμβανομένων του τουρισμού και των επενδύσεων.\nΗ πρόεδρος των ταξιδιωτικών πρακτόρων της Ρωσίας είπε ότι η Τουρκία έχει γίνει και πάλι ο αγαπημένος προορισμός των Ρώσων τουριστών, μετά την άρση της απαγόρευσης των κυρώσεων εναντίον της Αγκυρας από τη Μόσχα.\nThis entry was posted in Ρωσία, Τουρκία and tagged Αρση Απαγόρευσης Κυρώσεων., Διακοπές, Μόσχα, Προβλέψεις, Ρώσοι Τουρίστες, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, Σκληρές Οικονομικές Κυρώσεις on 21/11/2016 by cmathopoulos.\nΑντιστράτηγος, που βρισκόταν σε διακοπές στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου στη διάρκεια του πραξικοπήματος στην Τουρκία, συνελήφθη κατά την επιστροφή του εκεί.\nΟ αντιστράτηγος Μπιρόλ Σισμέκ, ο οποίος βρισκόταν στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου στις 15 Ιουλίου, όταν διενεργήθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία, συνελήφθη κατά την επιστροφή του εκεί.\nΣύμφωνα με την Τουρκοκυπριακή εφημερίδα Ντιγιαλόγ, ο αντιστράτηγος Σισμέκ βρισκόταν στα κατεχόμενα σε διακοπές.\nΗταν διοικητής της τρίτης ταξιαρχίας εκπαίδευσης της Χωροφυλακής στην Τουρκική πόλη Ζονγκουλντάκ.\nΗ εφημερίδα γράφει ότι ο αντιστράτηγος Σισμέκ συνελήφθη μόλις επέστρεψε στην Τουρκία.\nΣυνελήφθη, εξάλλου, ο στρατηγός Αντέμ Χιουντούτι, ο οποίος υπηρέτησε στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, σύμφωνα με την Τουρκοκυπριακή εφημερίδα Κίπρις Ποστασί.\nΟ στρατηγός Χιουντούντι, ήταν διοικητής της δευτέρας Στρατιάς και είχε υπηρετήσει στις λεγόμενες Τουρκοκυπριακές Ειρηνευτικές Δυνάμεις, στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.\nΣυνελήφθη ως ύποπτος για συμμετοχή στο ανεπιτυχές πραξικόπημα για ανατροπή του προέδρου Ερντογαν, όπως γράφει η Κίπρις Ποστασί.\nΓράφει επίσης ότι μεταξύ των ανωτάτων αξιωματικών, που έχουν συλληφθεί ως ύποπτοι για την απόπειρα του πραξικοπήματος, περιλαμβάνονται και είκοσι-έξι στρατηγοί και ναύαρχοι.\nThis entry was posted in Κατεχόμενα, Τουρκία and tagged Ανεπιτυχές Πραξικόπημα, Αντιστράτηγος Σισμέκ, Διακοπές, Στρατηγός Χιουντούτι, Συνελήφθη, Υποπτοι on 19/07/2016 by cmathopoulos.


Κατωμέρι: Το χωριό του άρχοντα της Αριστεράς Λάμπρου Δάγλα (Λαμπράκη) - Meganisi Times\n26 Σεπ 2015 Ιστορία/Παράδοση, Πρόσωπα/Συνεντεύξεις\t0\nΚατωμέρι: Το χωριό του άρχοντα της Αριστεράς Λάμπρου Δάγλα (Λαμπράκη)\nΣτο Κατωμέρι λοιπόν, με το οποίο ολοκληρώνουμε προς το παρόν, μετά και το Σπαρτοχώρι (δες εδώ), το φωτογραφικό ρεπορτάζ για το Μεγανήσι. Ό,τι προλάβαμε, μιας και μας έπιασε αυτή τη φορά το σουρούπωμα…\nΣτην ιδιαίτερη πατρίδα του άρχοντα της Αριστεράς Λάμπρου Δάγλα (Λαμπράκη). Ενός ανθρώπου που σημάδεψε με το προσωπικό παράδειγμα ζωής και την συνεπή αγωνιστική του δράση ανεξίτηλα την πορεία του μικρού αυτού τόπου. Με μεγάλο επίσης απόηχο, πέρα από τα στενά όρια του Μεγανησίου. Ενός ανθρώπου που άφησε «παρακαταθήκη και διδάγματα περηφάνιας, ανδρείας, θέλησης, αγωνιστικότητας, αποτελεσματικότητας, αλληλεγγύης, κοινωνικής και πολιτικής δράσης, τιμιότητας και ανθρωπιάς για όλες τις γενιές». (Δες εδώ κι εδώ).\nΗ γενέτειρά του τον τίμησε εν ζωή, εκλέγοντάς τον επί 15 συναπτά έτη, από τη μεταπολίτευση μέχρι το 1990, κοινοτάρχη. Αλλά και μετά θάνατον, αφού η παλιά πλατεία του χωριού, η «κόκκινη πλατεία» ανεπίσημα, μετονομάστηκε μόλις πρόσφατα προς τιμήν του και έγιναν επίσης τα αποκαλυπτήρια μαρμάρινης πλάκας αφιερωμένης στον ίδιο.\nΤώρα, το Κατωμέρι δεν διαφέρει πολύ από το Σπαρτοχώρι.\nΚι εδώ η καθαριότητα είναι αξιοθαύμαστη. Πλακόστρωτα στενά δρομάκια και πέτρινα παραδοσιακά σπίτια με φραγκιάτα στις αυλές, όπου περισσεύει ο ασβέστης, έχουν το πάνω χέρι, προσδίνοντας ένα όμορφο χρώμα στον έτσι κι αλλιώς, παρ΄ όλες τις επιμέρους παρεμβάσεις, παραδοσιακό οικισμό.\nΠηγή και περισσότερο φωτογραφικό υλικό: Λευκαδίτικα Νέα\nΜια οδός αλλιώτικη από τις άλλες Ο Μεγανησιώτης Άριστείδης Δάγλας στην έκπομπη «Πρώτη Γραμμή» του ΣΚΑΪ


Κωδ.: Ρεφλεξολογία Εβδομαδιαίο 2020-2021\nΕίμαστε ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ χώρος εκπαίδευσης στην Βόρεια Ελλάδα που λειτουργεί συνολικά στην σεζόν με 3 τμήματα Ρεφλεξολογίας και ΔΕΝ υποχρεώνουμε τους μαθητές με δεύτερο έτος σπουδών.\nΓια την εκπαιδευτική σεζόν 2020-2021 (Σεπτέμβριο έως Ιούνιο) θα λειτουργήσει το παρακάτω τμήμα ρεφλεξολογίας:\nΤα μαθήματα γίνονται κάθε Τετάρτη (εκτός αργιών). (18:00πμ-20:30μμ) Έναρξη τμήματος:\nΚόστος: ευρώ (πλέον ΦΠΑ) το μήνα. Συνολικό κόστος: ευρώ (πλέον ΦΠΑ)Εγγραφή: ευρώ (ΔΩΡΟ κεραλοιφή + αντιμυκητιακό) Η καταβολή του ποσού γίνεται σε 10 ισόποσες δόσεις/μήνα. Δυνατότητα έκπτωσης 10% σε περίπτωση εφάπαξ καταβολής του συνολικού ποσού διδάκτρων.\nΣύνολο εκπαίδευσης μαθημάτων ρεφλεξολογίας: 100 ώρες θεωρία+πρακτική της θεωρίας. Επιπλέον, δυνατότητα πρακτική +100ωρών μέσα στο έτος. Η πρακτική αφορά σε πραγματικά περιστατικά.\n-Ενδείξεις παθολογίας, συμπτωματολογίας\nΜε απλό και εύκολο τρόπο, διαδραστικά, θα γίνεται η εκπαίδευση σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο. Ακόμα θα δοθεί η δυνατότητα φυσικής παρουσίας τους (ή διαδικτυακής) κατά την διάρκεια πραγματικής συνεδρίας. Το πλεονέκτημα είναι ότι το γραφείο ρεφλεξολογίας όπως και ο εκπαιδευτής βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη και υπάρχει η δυνατότητα φυσικής παρουσίας σας στην συνεδρία. Συγκεκριμένα:\nΈτσι, από πρώτο χέρι, θα βιώσετε επαγγελματικές συνεδρίες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτό πιστεύουμε θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε ακόμα καλύτερα τις πραγματικές συνθήκες έτσι ώστε μετά το πέρας της εκπαίδευσης να είσαστε προετοιμασμένοι κατάλληλα.Θα δοθούν χειρισμοί και πάνω από +100 πρωτόκολλα για πολλά προβλήματα υγείας,καθώς και μεθοδολογία της εξατομίκευσης του ρεφλεξολογικού προγράμματος για κάθε δέκτη ανάλογα με τις ανάγκες του (study cases).\nΌλα τα μαθήματα από την Εκπαίδευση Ρεφλεξολογίας περιλαμβάνουν θεωρία και πρακτική. Όλοι οι συμμετέχοντες θα πρέπει να έχουν μαζί τους 2 πετσέτες προσώπου, παντόφλες, μωρομάντηλα και κρέμες-λάδια για την ενότητα της πρακτικής.\nΔείτε επίσης πληροφορίες για το Μηνιαίο Τμήμα Ρεφλεξολογίας ΕΔΩ


Θανάσης: «Γελοιότητες και καραγκιοζιλίκια»! | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροSuper LeagueΘανάσης: «Γελοιότητες και καραγκιοζιλίκια»! Κοινοποιήστε\nΘανάσης: «Γελοιότητες και καραγκιοζιλίκια»!\tΣυντάκτης: Onsports Team\nΔημοσίευση: Τρίτη, 03 Απριλίου 2012 13.21\nΞεκάθαρο ήταν το μήνυμα που εστάλη προς την πλευρά των παλαιμάχων του Παναθηναϊκού από τον Θανάση Γιαννακόπουλο στη σύντομη συνάντηση που είχαν το μεσημέρι της Τρίτης (03/04).\tΟ Βασίλης Κωνσταντίνου, χαιρέτησε για ένα λεπτό τον Παύλο Γιαννακόπουλο και στη συνέχεια συζήτησε με τον Θανάση για τις εξελίξεις στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Ο τελευταίος συνεχάρη τους παλαιμάχους για την πρωτοβουλία που έχουν αναλάβει για την εξεύρεση λύσης και τόνισε πως θα πρέπει να κοιτάξουν αυτοί που έχουν διαφορές και οδήγησαν την ΠΑΕ στο σημερινό αδιέξοδο, να τις επιλύσουν. Κλείνοντας, επανέλαβε την πάγια θέση του, λέγοντας προς τους παλαιμάχους: «είμαστε με όποιον θέλει το καλό του Παναθηναϊκού».\nΓια το αν θα βάλουν λεφτά οι Γιαννακόπουλοι: «Το θέμα δεν είναι οικονομικό. Όταν υπάρχει διαχωρισμός δεν γίνεται τίποτα. Εμείς αγαπάμε τον Παναθηναϊκό με καρδιά κι όχι μόνο με τσέπη. Ντροπή και αίσχος να υπάρχουν μεγάλες διαφορές και να βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας όλα αυτά. Είμαστε με αυτούς που βοηθάνε κι όχι αυτούς που διαιρούν. Δεν υποσχέθηκα σε κανέναν τίποτα. Αυτά που λένε αν βάλετε λεφτά θα βάλω κι εγώ είναι καραγκιοζιλίκια. Επειδή πολλά λέγονται και δημιουργούνται καταστάσεις και φατρίες, είναι ντροπή. Είμαστε αποστασιοποιημένοι και τα δυο αδέρφια απ' αυτά που γίνονται».\tΚατηγορία: Super League


Auto Motor Sport gr: VIDEOS: Μεγάλος νικητής του επεισοδιακού γερμανικού Grand Prix ο Sebastian Vettel\nVIDEOS: Μεγάλος νικητής του επεισοδιακού γερμανικού Grand Prix ο Sebastian Vettel\nO Sebastian Vettel ήταν ο μεγάλος νικητής του γερμανικού Grand Prix, ενώ οι Kimi Räikkönen και Romain Grosjean βρέθηκαν στη 2η και 3η θέση αντίστοιχα!\nΟ Γερμανός αντίκρισε για πρώτη φορά στην καριέρα του, πρώτος την καρό σημαία στο «σπίτι» του!\nΜεταξύ άλλων αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η νίκη ήταν η 30η στην καριέρα του, αλλά και η 4η του κατά την εφετινή σεζόν!\nΟ ίδιος πέρασε με εκπληκτική του κίνηση στην πρώτη θέση, αφήνοντας πίσω του τον Lewis Hamilton, κατά την εκκίνηση, ενώ κατά τον τερματισμό του, το πανηγύρισε δεόντως, φωνάζοντας: «Yeah baby. Yes, yes, yes and yes again»!\nΗ Lotus έκανε το δύο- τρία, με τον Räikkönen να ανεβαίνει στο 2ο σκαλί του βάθρου, ενώ 4ος τερμάτισε ο Fernando Alonso.\nΌσον αφορά τον Βρετανό της Mercedes, αξίζει να σημειωθεί ότι δεν μπορούσε να βρει καλό ρυθμό, έχοντας να αντιμετωπίσει τη φθορά των ελαστικών του.\nΤο εν λόγω Grand Prix, είχε αρκετά απρόοπτα. Αρχικά ο Felipe Massa αντιμετώπισε πρόβλημα με τον κινητήρα της F138 του και έτσι εγκατέλειψε νωρίς.\nΕν συνεχεία ο Webber είδε έναν από τους τροχούς του να εκτοξεύεται πάνω σε έναν cameraman, ο οποίος μεταφέρθηκε για προληπτικούς λόγους στο ιατρείο της πίστας.\nΤο ατύχημα αυτό δημιουργήθηκε εξαιτίας ενός μη κουμπωμένου μπουλονιού!\nΤο τελευταίο, απρόοπτο ήταν αυτό του Bianchi. Ο πιλότος της Marussia είδε το μονοθέσιό του να τυλίγεται στις φλόγες και όπως ήταν λογικό εγκατέλειψε!\nΤέλος, όσον αφορά τον Alonso, αξίζει να σημειωθεί ότι αθόρυβα κέρδισε 4 θέσεις και έδειχνε ιδιαίτερα ανταγωνιστικός!\n2 Kimi Räikkönen Lotus-Renault +1.0 4\n3 Romain Grosjean Lotus-Renault +5.8 5\n4 Fernando Alonso Ferrari +7.7 8\n5Lewis Hamilton Mercedes +26.9 1\n6 Jenson Button McLaren-Mercedes +27.9 9\n7 Mark Webber Red Bull Racing-Renault +37.5 3\n8 Sergio Perez McLaren-Mercedes +38.3 13\n9 Nico Rosberg Mercedes +46.8 11\n10 Nico Hulkenberg Sauber-Ferrari +49.8 10\n11 Paul di Resta Force India-Mercedes +53.7 12\n12 Daniel Ricciardo STR-Ferrari +56.9 6\n13 Adrian Sutil Force India-Mercedes +57.7 15\n14 Esteban Gutierrez Sauber-Ferrari +60.1 14\n15 Pastor Maldonado Williams-Renault +61.9 18


Ο αρχηγός του κόμματος Vazrazhdane υποψήφιος Πρόεδρος - Ειδήσεις\nΟ επικεφαλής του κόμματος Vazrazhdane (Αναγέννηση) Κωνσταντίν Κωνσταντίνοφ θα είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. «Επειδή είναι καιρός η Βουλγαρία να έχει έναν ηγέτη αξιοπρεπή και ανεξάρτητο από εξωτερικούς παράγοντες», δήλωσε ο Νικολάι Ντρέντσεφ εκπρόσωπος του κόμματος, το οποίο ανακοίνωσε την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής. Το κόμμα Vazrazhdane πιστεύει ότι ο Κωνσταντίνοφ θα συμμετάσχει στον δεύτερο γύρο στις προεδρικές εκλογές.\nΤο Vazrazhdane είναι ένα πατριωτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 2014. Το κόμμα είναι αντίθετο με την υιοθέτηση του ευρώ και έχει οργανώσει σειρά συγκεντρώσεων κατά την χρήση προστατευτικής μάσκας και του υποχρεωτικού εμβολιασμού κατά της Covid-19.\nΒουλγαρική Ραδιοφωνία Ειδήσεις Vazrazhdane Κωνσταντίν Κωνσταντίνοφ προεδρικές εκλογές υποψήφιος


Δοκιμή Honda Deauville 700 ABS\nΔιαβάστηκε από 54714 αναγνώστες\nTo Deauville είναι μια μοτοσικλέτα που θα λατρέψουν όσοι δεν αρέσκονται στα πολλά κυβικά, στις αστρονομικές ταχύτητες και στις απόλυτες και ακραίας συμπεριφοράς μοτοσικλέτες. Η Honda σχεδίασε μια μοτοσικλέτα γι’ αυτούς που το “easy riding” είναι κουλτούρα.\nTo Deauville του 2006, διατηρώντας τα στοιχεία του προκατόχου του, ανανεώνεται στα σημεία προσφέροντας ένα διακριτικά, καλύτερο σύνολο. Οι ενδείξεις ήταν σαφείς, το προϊόν δεν έπρεπε να αλλάξει χαρακτήρα αλλά πάνω στην ίδια βάση να χτιστεί κάτι καλύτερο που δε θα το αλλοίωνε στο ελάχιστο. Ένα face lift, λίγα περισσότερα κυβικά, μεγαλύτερη αποθηκευτικοί χώροι και ABS είναι οι σημαντικότερες αλλαγές στο νέο μοντέλο που τόσο διακριτικά υπάρχουν και λειτουργούν. Ο νέος κυβισμός δεν αναγράφεται πουθενά, η αισθητική ανανέωση θέλει προσεκτική μελέτη για να αναγνωριστεί, κάτι που σίγουρα εξασφαλίζει τη διαχρονικότητα και πως οι αλλαγές ξεκίνησαν με κύριο γνώμονα τη βελτίωση και όχι σαν στοιχείο του Marketing. Το Deauville ανήκει σε μια δική του κατηγορία αδιαφορώντας για τον ανταγωνισμό. Δεν μοιάζει με τις μοτοσικλέτες της κατηγορίας του, ούτε δείχνει πως έγινε στο ελάχιστο προσπάθεια να τις αντιγράψει ή έστω να τις ανταγωνιστεί. Τραβώντας το δικό του δρόμο κατασκευασμένο όπως πρέπει, απευθύνεται σε όλους όσους θέλουν ένα δίκυκλο “εύκολο”, που να απαιτεί ελάχιστους περιορισμούς και δυνατότητες από τον οδηγό του. Πανεύκολο, φιλικότατο, λειτουργικό, easy going, με στοιχεία που θα εκτιμήσουν από μοτοσικλετιστές που συνοδεύονται από συνεπιβάτη, με φυσιολατρική κουλτούρα μέχρι εκείνους που θέλουν η μοτοσικλέτα να τους οδηγεί και όχι να την οδηγούνε.\n2. Πλήρης σε ενδείξεις ο πίνακας οργάνων και αν και φέτος ανανεώθηκε παραμένει αρκετά κλασικός\n3. Η μοναδική ρύθμιση που δέχονται οι αναρτήσεις είναι στο πίσω αμορτισέρ και απευθύνονται στην προφόρτιση του ελατηρίου.\n1. Επιδερμικό Face Lift, νέα ζελατίνα και φανάρι όμοιο με του Blackbird αποτελούν τις αισθητικές αλλαγές του φετινού μοντέλου\nΣυμπέρασμα: Η άλλη πρόταση


About – Evolution Path\nΕίναι εμφανές χαρακτηριστικό των τελευταίων ετών η απουσία τρόπου έκφρασης μιας ολοένα και σημαντικότερης μερίδας ανθρώπων που διακρίνουν ένα απελπιστικό αδιέξοδο στην πορεία που έχει πάρει η χώρα σε πολλούς τομείς. Η απάθεια, η παραίτηση, ο κυνισμός μαστίζουν ακόμη μεγαλύτερο ποσοσστό.\nΠαρακμιακά φαινόμενα εντείνονται, αρχές έχουν ατονήσει, νοήματα έχουν ξεστρατίσει, θυσία στο βωμό μιας διαστρεβλωμένης εικόνας για το τι μετράει πραγματικά. Η χώρα δε φαίνεται να έχει φτάσει ακόμη στην απαραίτητη «ενηλικίωση» που απαιτείται για να διαχειριστεί τις προκλήσεις. Καθίσταται όλο και πιο αναγκαία η ανάδειξη τρόπων που να συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ατόμου.\nΠαράλληλα σε πανανθρώπινο επίπεδο συντελούνται ταχύτατες κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Κρίνεται απαραίτητος ο συγκερασμός του γεωμετρικού ρυθμού εξέλιξης με τη διατήρηση δύο εξαιρετικά σπουδαίων εννοιών : του σεβασμού στον άνθρωπο και στον τόπο που ζει. Τα παραδείγματα που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου άφθονα.\nΟ ιστότοπος θα φιλοξενεί σχετικό με τα παραπάνω υλικό. Τα μονοπάτια μπορεί να έχουν γίνει δυσδιάκριτα, αλλά υπάρχουν. Η αναγνώρισή τους αφενός και το μεγάλο βήμα αφετέρου ενδέχεται να αποτελούν μια εναλλακτική επιλογή ενάντια στα σημεία των καιρών.\nΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ\nFollow Evolution Path on WordPress.com


ΜΠΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ - Let's wait until the storm passes: Ι.Μ. Χατζηφώτη : Η Ακαδημία των Stravaganti του Χάνδακα (1590)\nΙ.Μ. Χατζηφώτη : Η Ακαδημία των Stravaganti του Χάνδακα (1590)\nΗ Ακαδημία των Stravaganti του Χάνδακα (1590)\nΗ αρχαιότερη Ακαδημία στον ελλαδικό χώρο, ιδρύθηκε στον Χάνδακα της Βενετοκρατούμενης Κρήτης στο τελευταίο τέταρτο του 16ου αι. κατά το πρότυπο των Ακαδημιών της Ιταλίας, που ήταν σωματεία λογίων και ευγενών, που ασχολούνταν με τα Γράμματα και τις Τέχνες.\nΟι παλαιότερες Ακαδημίες τοποθετούνται στον 13ο αι., όμως στον 16ο αι. γνωρίζουν ξεχωριστή άνθιση. Η ποίηση, το θέατρο, η αρχαιολογία τους ενδιαφέρουν έντονα.\nΗ Ακαδημία της Κρήτης ονομάζεται των Estravaganti ή Stravaganti, δηλ. των Υπερβολικών, και συνδέεται, σύμφωνα με τον καθηγητή Ν. Μ. Παναγιωτάκη, που ασχολήθηκε γι' αυτήν στο περιοδικό «Θέατρο» (τεύχος 27-28 του 1966) με την ανάπτυξη και ακμή του Κρητικού Θεάτρου. Όπως γράφει:\n«Ήταν το πρώτο ίδρυμα του είδους του στον ελληνικό χώρο και όπως πιστεύουμε, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της Κρητικής Λογοτεχνίας της ακμής ή ιδιαίτερα του Κρητικού Θεάτρου. Μέχρι τώρα, η δράση της Ακαδημίας αυτής του Χάνδακα όχι μόνο δεν είχε προσεχτεί όσο έπρεπε, αλλά κι αυτή καλά καλά η ύπαρξη της παρέμενε άγνωστη, παρ' όλο που ήδη το 1856 είχε δημοσιευτεί ο λόγος που εκφώνησε για την ίδρυση της, ο πρόεδρος της Βενετοκρητικός ευγενής και λόγιος Andréa Cornaro. Αν, όπως πιστεύουμε, η Ακαδημία του Χάνδακα έδωσε τα πλαίσια μέσα στα οποία αναπτύχθηκε και άνθησε το Κρητικό Θέατρο, τότε μπορούμε αδίστακτα να τη χαρακτηρίσουμε σαν ένα από τα σημαντικότερα ιδρύματα του είδους του στην Ευρώπη εκείνης της εποχής».\nΜετά την Ακαδημία των Stavaganti ιδρύθηκε και άλλο παρόμοιο σωματείο στο νησί, η Ακαδημία των Sterili, δηλ. των Στείρων. Όμως, «η Ακαδημία των Stavaganti, όπως παρατηρεί ο ίδιος μελετητής, είναι η πρώτη Ακαδημία με αυτό το όνομα (Μεταγενέστερα, ιδρύθηκαν με το ίδιο όνομα Ακαδημίες στο Άζολο, το Παλέρμο, την Πίζα και τη Ρώμη) και επίσης - πράγμα που έχει ιδιαίτερη σημασία - ένας από τους πρώτους συλλόγους του είδους του στη βενετική επικράτεια. Πότε ακριβώς ιδρύθηκε δεν είναι γνωστό. Ο Maylender αναφέρει το έτος 1572, αλλά η χρονολογία αυτή είναι ύποπτη και πιθανότατα λανθασμένη. Για λόγους που δεν είναι εύκολο να εξηγηθούν εδώ, η ίδρυση της Ακαδημίας των Stravaganti πρέπει να τοποθετηθεί αργότερα, γύρω στα 1590».\nΠολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την υφή και λειτουργία της βενετοκρητικής αυτής Ακαδημίας θα βρούμε στο παραπάνω μελέτημα του καθ. Παναγιωτάκη. «Ασφαλέστατα, σημειώνει, τα λογοτεχνήματα που παρουσίαζαν και διάβαζαν στις συγκεντρώσεις της Ακαδημίας ήταν και ιταλικά και ελληνικά. Αυτό δεν αποτελεί ψιλή μόνο υπόθεση. Κατά τη μαρτυρία του Αγαπίου Λάνδου, ο ιστορικός Andréa Cornaro είχε συνθέσει ποιήματα και στις δύο γλώσσες.\nΓια τον Ακαδημαϊκό Nicolo Crasso, που δεν ήταν Κρητικός, μαθαίνουμε ότι ήταν "πληρέστατα κατατοπισμένος στο ελληνικό ιδίωμα", στο αρχαίο βέβαια, αλλά και στο νέο. Για τους Βενετοκρητικούς Ακαδημαϊκούς δεν υπάρχει θέμα. Ο κόμης Francesco Mezzabarba γράφει ότι ο Bon ήταν "στολισμένος με ελληνική καταγωγή". Υπάρχει όμως σχέση ανάμεσα στην Ακαδημία των Stravaganti και στην ακμή της Κρητικής Λογοτεχνίας. Η απάντηση πρέπει να είναι καταφατική. Αφού, όπως είπαμε, στις συγκεντρώσεις της Ακαδημίας τα μέλη διάβαζαν τα ιταλικά και ελληνικά ποιήματα τους, είναι λογικό να υποτεθεί ότι το κίνη-\_τρο κ' η αφορμή της σύνθεσης πολλών λογοτεχνημάτων ήταν ακριβώς αυτή η δημόσια παρουσίαση στην Ακαδημία. Και δε βλέπουμε για ποιο λόγο να μην πιστέψουμε ότι στα λογοτεχνήματα αυτά περιλαμβάνονταν και μερικά τουλάχιστο από τα γνωστά έργα της Κρητικής Λογοτεχνίας της ακμής. Είναι άραγε τυχαίο ότι η ακμή της Κρητικής Λογοτεχνίας συμπίπτει ακριβώς με τους χρόνους της ακμής και της δράσης της Κρητικής Ακαδημίας;».\nΜε πειστικότητα ο Παναγιωτάκης δείχνει τις σχέσεις μεταξύ Κρητικού Θεάτρου και Ακαδημίας των Stravaganti:\n«Είναι βέβαιο πως η "Ερωφίλη", καθώς και τ' άλλα έργα του Κρητικού Θεάτρου γράφτηκαν για να παρασταθούν. Είναι γνωστή η πληροφορία του Νικολάου Κομνηνού Παπαδοπούλου ότι, όπως θυμάται, η "Ερωφίλη" "παραστάθηκε πολλές φορές στο Χάνδακα και πάντοτε άρεσε. Η παράδοση των έργων μαζί με τα ιντερμέδια κι οι σκηνικές οδηγίες που τα συνοδεύουν δείχνουν καθαρά ότι τα έργα αυτά παρασταίνονται. Η περίπτωση της παράστασης του ιταλικού έργου "Amorosa Fede", που έγραψε ο δεκαοχτάχρονος Ρεθύμνιος Αντώνιος Πάνδημος για τους γάμους της Καλλέργας Καλλέργη με το Βενετοκρητικό ευπατρίδη Francesco Quirini το 1619, ήταν κάτι το έκτακτο και μοιάζει με τις γιορταστικές παραστάσεις της Αναγέννησης. Δεν μπορεί να έχει σχέση με τις παραστάσεις της "Ερωφίλης" που δίνονταν "συχνά" στον Χάνδακα. Πιστεύουμε ότι το πρόβλημα λύνεται αν συνδεθούν οι θεατρικές παραστάσεις αυτές με τη δραστηριότητα των Stravaganti στο Χάνδακα. Και πρέπει να δεχτούμε ότι ο Ρεθύμνιος Χορτάτσης (όπως κι ο Ρεθύμνιος Φουρλάνος κι όπως τόσοι άλλοι Ρεθύμνιοι) έδρασε κι έγραψε στο Χάνδακα. Στο Χάνδακα άλλωστε διαδραματίζεται ο "Κατζούρμπος" (όπως κι οι άλλες δύο κρητικές κωμωδίες). Η προσωπικότητα κι η ποιητική μεγαλοφυΐα του Χορτάτση μεταφύτεψαν γόνιμα το ιταλικό θέατρο στην Κρήτη, υπήρχαν όμως κ' οι άλλες απαραίτητες προϋποθέσεις, υπήρχε η δυνατότητα μιας αξιοπρεπούς παράστασης, υπήρχε ένα εκλεκτό και αναπτυγμένο κοινά πρόθυμο ν' ακούσει και σε θέση να καταλάβει και να χαρεί την "Ερωφίλη", υπήρχε η οργανωμένη φιλολογική εταιρία των Stravaganti στο Κάστρο».\nΑναρτήθηκε από kgrek στις 3:19 μ.μ.\nΕτικέτες ΘΕΑΤΡΟ, ΚΡΗΤΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ


Αναρτήθηκε από Δημήτρης στις 12:57 π.μ.\nagorf 15 Σεπτεμβρίου 2012 - 1:23 π.μ.\nΜπράβο παιδιά, πάντα τέτοια! Στην επόμενη μου έχεις τάξει Γράμο ε!\nΔημήτρης 15 Σεπτεμβρίου 2012 - 12:03 μ.μ.\nΑφού θα έχεις τελειώσει τις υποχρεώσεις σου με την μαμά (λέμε τώρα) πατρίδα, είσαι ευπρόσδεκτος!\nΘα είναι ωραία βόλτα, ήδη την έχω σχεδιάσει στο μυαλό μου.\nagorf 15 Σεπτεμβρίου 2012 - 12:14 μ.μ.\nΣε δύο βδομάδες φεύγω με άδεια απολύσεως!\nΔημήτρης 15 Σεπτεμβρίου 2012 - 12:38 μ.μ.\nChocorello 15 Σεπτεμβρίου 2012 - 8:10 μ.μ.


Sloans Market (Γλασκόβη, Σκωτία) - Κριτικές - TripAdvisor\nSloans Market: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Sloans Market\nSloans Market, Γλασκόβη - Κριτικές\nΝο 41 από 97 Ψώνια - Γλασκόβη\n62 Argyll Arcade | 108 Argyle Street, Γλασκόβη G2 8BG, Σκωτία\nΒρήκαμε αυτή τη μικρή πόρτα και μπήκαμε. Το φαγητό ήταν υπέροχο και η εξυπηρέτηση ήταν φιλική. Δεν ήταν υπερβολικά γεμάτο με τουρίστες. Συνιστώ ανεπιφύλακτα.\nΕίναι μια αγορά;\nΉμασταν ελκυσμένοι από τον σπάιντερμαν που χορούσε μπροστά σε ένα μικρό δρομάκι με τη σημαία "Sloan Market". Πήραμε στο σοκάκι και είδαμε κάποιους πάγκους με πράγματα που πρέπει να πουλήσουμε. Ένα περίπτερο με κωμικά βιβλία, ένα περίπτερο με "χειμερινά" πράγματα όπως κασκόλ, καπέλα κλπ., Ένα...περίπτερο με βαλεντίνα και κάποιους άλλους πάγκους. Αυτή η δραστηριότητα πραγματοποιείται μόνο το Σάββατο και την Κυριακή.Περισσότερα\nΠρόκειται για μια πολύ μικρή αγορά που ανοίγει μόνο το Σάββατο και την Κυριακή. Δεν θα πήγαινα ειδικά σε αυτό, όμως εάν περνάτε από τότε είναι ωραίο να ρίξετε μια ματιά. Μοναδικά δώρα, κοσμήματα, vintage παιχνίδια.\nΜικρό αλλά έχουν μια εξειδικευμένη βάση πελατών\nΕμείς απλώς παρατήρησα αυτό το μέρος και αποφάσισε να κάνει μια βόλτα με τα πόδια για να δείτε εάν δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον. Ω, καθώς είχα κατά νου ορισμένοι από τους φίλους μου ενώ περπατάτε και έλεγχος σβήνει. Πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία που θα καταστήσουν ορισμένες...από τους φίλους μου πραγματικά ευχαριστημένοι. Αλλά αυτό δεν είναι για μένα. Είναι καλό ότι μόνο μια μικρή λωρίδα και μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε λίγα λεπτά.Περισσότερα\nΔεν είναι πολύ μεγάλο αλλά μερικές καλές σβήνει\nΗ αγορά δεν ήταν τόσο μεγάλο όσο ήλπιζα, ανακαλύψαμε ότι και η διαχείριση να περπατήσετε γύρω από το χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι έως ότου αρχίσαμε ουσιαστικά την επόμενη ημέρα.\nΑυτό το μικρό γραφικό αγορά αξίζει μια επίσκεψη. Είναι φωλιασμένο ακριβώς έξω από το Argyll Street και δέντρα στον δρόμο για την παμπ το ίδιο όνομα. Υπάρχουν πάγκους πώλησης κρέπες, jewellry, μεταξύ άλλων ειδών ένδυσης. Σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη.\nΈχω επισκεφθεί αυτό το πολύ μικρή αγορά αρκετά συχνά ως οι πάγκοι αλλάζουν συχνά.Το ξενοδοχείο στεγάζεται σε ένα μικρό δρόμο που περνάει από το Buchanan Street να Argyle Street. Υπάρχει ένα καλό μείγμα από πάγκους αλλά κυρίως ασυνήθιστα κοσμήματα.σήμερα κάποιος πωλούσε tablet (ένα σκωτσέζικο γλυκό),...τσάντες, και τοπικά έκανε σαπούνι μεταξύ άλλων.. Αγόρασα ένα κρεμαστού παρακολουθήσουν με Galifreyan ( Dr που) σχεδιασμός για ένα χριστουγεννιάτικο δώρο από το σβήσιμο του Argyle Street είσοδος. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πάγκους και είναι σχεδόν πάντα να βρεθούν εδώ. Έχουν μια καλή ποικιλία από πολύχρωμα κρεμαστά κοσμήματα όπως έκανε από Lego φιγούρες,το παρακολουθήσετε αγόρασα κοστίζουν £10.00 αλλά υπάρχουν φθηνότερα προϊόντα.Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Sloans Market και από προηγούμενους επισκέπτες.


Δωρεάν γεννήτρια γραμματοσειρών Instagram - Cool IG Fonts\nΔωρεάν γεννήτρια γραμματοσειρών Instagram\nΑγγίξτε κείμενο για να αντιγράψετε κείμενο ...\nΜπορεί να έχετε δει δημοσιεύσεις Instagram ή προφίλ με εντυπωσιακό γραμματοσειρές IG και αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ή πώς να αλλάξετε τις γραμματοσειρές Instagram;\nΚαλά νέα, Cool IG γραμματοσειρές σας επιτρέπει να πάρετε γραμματοσειρές για την IG γίνεται γρήγορα και εύκολα. Το site μας σας επιτρέπει να δημιουργήσετε διασκεδαστικό IG βιο γραμματοσειρές και γραμματοσειρές για IG ότι μπορείτε να δημοσιεύσετε στο λογαριασμό σας.\nΓιατί IG γραμματοσειρές;\nΣήμερα, Instagram δεν είναι μόνο για διασκέδαση και για προσωπική χρήση. Είναι πλέον μια παγκόσμια ψηφιακή πλατφόρμα που επιτρέπει μάρκες στο προϊόν βιτρίνα, την πρόσληψη νέων ταλέντων, το περιεχόμενο εξανθρωπίσει, και φυσικά, να εμπνεύσει το κοινό τους.\nΕίναι τώρα περισσότερο από selfie, ηλιοβασιλέματα, και ανέβασε πλάνα των τροφίμων? Σήμερα, πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι χρησιμοποιούν Instagram.\nΑν θέλετε να ξεχωρίσετε στην πλατφόρμα, είναι χρήσιμο να δημιουργήσει εντυπωσιακή γραμματοσειρές Insta να ενθαρρύνουν τους χρήστες να αναλάβουν δράση. Instagram βιο σας είναι το μόνο μέρος που σας επιτρέπει να διαθέτουν μια διεύθυνση URL της επιχείρησής σας και την επισκεψιμότητα στο site σας.\nΑς αυτά τα όμορφα IG βιο γραμματοσειρές λάβει υπόψη σας από τη θύελλα, και να επισημάνετε με ένα κομμάτι της ατομικότητας.\nΓιατί Cool IG γραμματοσειρές;\nCool γραμματοσειρές IG είναι μια πολύ απλή γεννήτρια γραμματοσειρά Instagram που σας επιτρέπει να πάρετε όμορφες γραμματοσειρές για Instagram.\nΤο μόνο που χρειάζεται να βάλετε ή να πληκτρολογήσετε το κείμενό σας στο κείμενο στο πλαίσιο και εντυπωσιακό γραμματοσειρές για IG θα δημιουργήσει στο κάτω μέρος του κουτιού, μαζί με όλα τα είδη των emojis δροσερό και σύμβολα.\nΜπορείτε να επικολλήσετε αυτά τα καταπληκτικά γραμματοσειρές Insta που σου Instagram βιο, δημοσιεύσεις, ή οπουδήποτε, συμπεριλαμβανομένων των Facebook, Twitter, ποτήρι, κ.λπ.\nΑυτά τα ειδικά σύμβολα και γραμματοσειρές Instagram είναι trendy στο Instagram και μπορεί να ανθήσει λογαριασμό IG σας.\nΠαρά το γεγονός ότι υπάρχουν τόσες πολλές εφαρμογές που κάνουν τα ίδια πράγματα, γιατί να κατεβάσετε αυτές τις ανατριχιαστικό εφαρμογές με πλημμύρισαν τις διαφημίσεις, όταν έχετε την πιο απλή online πλατφόρμα που σας επιτρέπει να δημιουργήσετε τις γραμματοσειρές για την IG αμέσως και copy-paste στην IG σας αμέσως;\nΠώς να αλλάξετε τις γραμματοσειρές IG;\nΑλλαγή IG βιο γραμματοσειρά ή απόσπαση όμορφες θέσεις στο λογαριασμό σας Instagram με καταπληκτική γραμματοσειρές για IG, είναι πλέον πολύ εύκολο και απλό. Μπορείτε να δημιουργήσετε απεριόριστες γραμματοσειρές Instagram με ένα μόνο κλικ.\nΠηγαίνετε στο Cool IG γραμματοσειρών\nΠληκτρολογήστε ή επικολλήστε το κείμενό σας στο πλαίσιο κειμένου\nΑπό πλατφόρμα θα δημιουργήσει πολλά εντυπωσιακά Insta γραμματοσειρών στο κάτω μέρος του πλαισίου κειμένου\nΜετακινηθείτε προς τα κάτω, επιλέξτε και αντιγράψτε μία από τις καλύτερες γραμματοσειρές για IG που σας αρέσει περισσότερο\nΤώρα πηγαίνετε στο Instagram λογαριασμό και συνδεθείτε στο λογαριασμό\nΕναλλαγή πάνω στο προφίλ σας και κάντε κλικ στο κουμπί «Επεξεργασία προφίλ».\nΜεταβείτε στην ενότητα βιο σας και εδώ μπορείτε να επικολλήσετε τις γραμματοσειρές Instagram ότι έχετε ήδη αντιγράψει από Cool IG γραμματοσειρές\nΤώρα κάντε κλικ στο κουμπί «Αποστολή» για να ενημερώσετε το βιογραφικό σας με τα όμορφα IG βιο γραμματοσειρά.\nΕίναι πάντα καλύτερο να ελέγξει και πάλι την γραμματοσειρές Instagram ότι θα επικολληθούν με ακρίβεια μεταφραστεί και σωστή εμφάνιση στην IG βιο σας.\nΔημιουργός μας παράγει μια μεγάλη γκάμα χαρακτήρων Unicode, τις γραμματοσειρές που σας βλέπουμε αν δεν είναι πραγματικές γραμματοσειρές Insta, αλλά αντ ‘αυτού IG συμβατό ιερογλυφικών Unicode.\nΑυτός είναι ο λόγος που μπορείτε να αντιγράψετε και να επικολλήσετε στο Instagram βιο και τις παρατηρήσεις σας? Αλλιώς, δεν θα ήταν δυνατό να αντιγράψετε αυτές τις γραμματοσειρές αν ήταν πραγματική.\nΣου δίνει μια διαφορετική και μοναδικό αριθμό για κάθε χαρακτήρα, δεν έχει σημασία τι συσκευή, πλατφόρμα, τη γλώσσα, ή την εφαρμογή.\nΣύνθετη προμηθευτές λογισμικού έχουν υιοθετήσει και τώρα επιτρέπουν τα δεδομένα να μεταφέρονται μέσω άλλων διαφορετικά εργαλεία, πλατφόρμες, συσκευές χωρίς κανένα πρόβλημα.\nΣτην αρχή, Unicode είχε έναν σκληρό χρόνο, δεδομένου ότι δεν ήταν συμβατό με τις περισσότερες πλατφόρμες, και η οργάνωση δεν ήθελε να αλλάξει το όλο σύστημα να συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές Unicode,\nΣτη συνέχεια, όμως Unicode εισήγαγε μια συλλογή από διαφορετικά σύμβολα για να υποστηρίξουν αυτές τις πλατφόρμες.\nΣήμερα, Unicode είναι συμβατό με όλα σχεδόν τα προγράμματα περιήγησης, λειτουργικά συστήματα, μηχανές αναζήτησης, και το Διαδίκτυο (HTML, XML, JSON, CSS, κλπ).\nΟ αριθμός των συμβόλων αυτών αυξήθηκε με το χρόνο, και σήμερα έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες. Οι Emojis που βλέπουμε είναι επίσης σύμβολα κειμένου, και αυτές οι Emojis έρχονται από μια Unicode.\nΠαρά το γεγονός ότι Unicode είναι πλέον συμβατό με όλες τις συσκευές, εάν κάποιο από τα αντιγραφεί μοναδικούς χαρακτήρες που δεν κάνουν τη δουλειά στην IG βιο σας, τότε δεν μπορεί να υποστηρίζει τις σχετικές χαρακτήρες Unicode.\nΑλλά μην ανησυχείτε, σχεδόν όλες οι συσκευές υποστηρίζουν το Unicode, και μπορείτε να επικολλήσετε τους δημιουργούνται γραμματοσειρές Insta στο Instagram σας.\nΠώς να πάρει όμορφες γραμματοσειρές για Instagram;\nΜπορείτε να πάρετε εντυπωσιακό γραμματοσειρές Instagram στο Cool γεννήτρια IG γραμματοσειρές με την προσθήκη κειμένου στο πλαίσιο κειμένου.\nΠοια είναι η βασική γραμματοσειρά του Instagram;\nΟι βασικές γραμματοσειρές που χρησιμοποιείτε στο Instagram είναι Neue Helvetica και ναύλος Sans για iOS και του φορτίου και ρομπότ για το Android.\nΠώς να αλλάξετε τις γραμματοσειρές Instagram;\nΜπορείτε να αλλάξετε τις γραμματοσειρές Insta εύκολα από Cool γεννήτρια IG γραμματοσειρές, τον τύπο κειμένου, αντιγράψτε την επιθυμητή γραμματοσειρά, και το παρελθόν στο βιογραφικό ή το σχόλιό σας.\nΠώς να πάρει διάφορες όμορφες γραμματοσειρές για Instagram;\nΜετάβαση στην καλύτερη γεννήτρια γραμματοσειρά IG, να προσθέσετε κείμενο, θα δημιουργήσει πολλά όμορφα γραμματοσειρές επιλέξετε οποιαδήποτε γραμματοσειρά που σας αρέσει περισσότερο και το παρελθόν στο Instagram σας.\nInstagram είναι ένα ευχάριστο και φιλικό προς το χρήστη πλατφόρμα, αλλά και πάλι, δεν δίνουν μεγάλη ποικιλία, όταν πρόκειται για εξαιρετική γραμματοσειρές προσαρμογή.\nΠαρά το γεγονός ότι υπάρχουν πέντε επιλογές γραμματοσειράς σε ιστορίες Instagram, αλλά bios ή σχόλια, δεν έχει καμία διαφοροποίηση των γραμματοσειρών.\nΑυτός είναι ο λόγος που πρέπει να χρησιμοποιήσετε ταχύτερη διαδικτυακή πλατφόρμα μας, που σας βοηθά να δημιουργήσετε όμορφες γραμματοσειρές για Instagram.\nCool IG γραμματοσειρές είναι μια web-based γεννήτρια που σας επιτρέπει να δημιουργήσετε γραμματοσειρά για IG βιο, σχόλια, υπότιτλοι κλπ\nCool IG γραμματοσειρές έχει ένα ευρύ φάσμα φανταστική γραμματοσειρές που μπορείτε να επιλέξετε αυτό που σας αρέσει περισσότερο.\nΤώρα μπορείτε να κάνετε δημοσιεύσεις σας Instagram πιο ελκυστικό και επισκεψιμότητα στο site σας, χρησιμοποιώντας αυτά τα απίθανα γραμματοσειρές Insta.\nΤο μόνο που χρειάζεται για να γράψει ένα κείμενο ή να επικολλήσετε στο πλαίσιο κειμένου και θα μετατρέψει αυτόματα σε δροσερό και διασκεδαστικό γραμματοσειρές. Στη συνέχεια, μπορείτε να αντιγράψετε οποιοδήποτε από τα αγαπημένα σας γραμματοσειρές και να επικολλήσετε στο Instagram βιο σας, δημοσιεύσεις, ή ένα σχόλιο.