Προτάσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ: Να φαν΄ κι οι κότες | Αναμνήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ\nΠροτάσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ: Να φαν΄ κι οι κότες\t09/11/2009\nΑπό προτάσεις άλλο τίποτα. Οι αποφάσεις μας λείπουν.\nΑναδημοσιεύω ηλεκτρονικό μήνυμα βομβαρδισμένου και απηυδισμένου συντρόφου:\nκαλό το καψώνι!!\n1. Πρόταση Λυκούδη (Ανανεωτική Πτέρυγα ΣΥΝ) 31/10\n2. Πρόταση Μπίρμπα (Ανανεωτική Πτέρυγα ΣΥΝ) 31/10\n3. Πρόταση Φλαμπουράρη (Αριστερό Ρεύμα ΣΥΝ)\n4. Πρόταση Κοκκινοπράσινου Δικτύου ΣΥΝ\n5. Πρόταση Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Ανασύνθεση του ΣΥΝ (26/10/09)\n6. Πρόταση Μπανιά-Σαπουνά\n7. Πρόταση ΠΑΣΑ (Πρωτοβουλία για την ΑντιΣυστημική Αριστερά)\n8. Πρόταση Πορτάλιου\n9. Πρόταση ΚΕΔΑ (για Οργανωτικά- Ιούλης 2009)\n10. Πρόταση ΚΟΕ\n11. Πρόταση 200 διαφόρων (ΑΚΟΑ, Ρόζα, Πρωτοβουλία για την Αρ.Αν. του ΣΥΝ, Κόκκινο κλπ) με τίτλο “Υπογραφές Ανάσας”\n12. Η “ΣΔΟ Ξεκίνημα” διαψεύδει ότι συμμετέχει σ’ αυτή τη συλλογή υπογραφών και θεωρεί ότι τα βασικά κείμενα συζήτησης είναι του Μπανιά και του Φλαμπουράρη, ενώ θεωρεί πως το αλήστου μνήμης “2ο Κύμα” πλέον δεν έχει “δραστήρια εμπλοκή στα πράγματα”…\n13. Πρόταση Τσίπρα\n14. Πρόταση ΑΚΟΑ\n15. Πρόταση ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου\n16. Πρόταση δική μου\nΧορήγηση Άπαντων Αλεκου Φλαμπουράρη σε όποιον τις διαβάσει όλες.\nΒοηθητικό λινκ για μετά το διάβασμα.\n1.\tΓιάννης Χ. - 09/11/2009\nΓια διευκόλυνση όλων, οι περισσότερες παρουσιάζονται από αυτές τις θέσεις παρουσιάζονται «αποδελτιωμένες» σε συγκριτικό Πίνακα και γράφημα στο http://dosepasa.wordpress.com\nΔεν είναι κακό να υπάρχουν θέσεις, και μάλιστα πολλές. Το ζητούμενο είναι η διαδικασία σύνθεσής τους (και όχι παζαρέματος μέσα σε κλειστά γραφεία). Καλή η πρωτοβουλία να μαζέψετε όλα τα links πάντως\n2.\tsyrizitis - 10/11/2009\nΠροφανώς έχει μια δόση σάτιρας η ανάρτηση. Επί της ουσίας: Δεν επικρίνω τις θέσεις. Επικρίνω τη σύγχυση. Πολλά κείμενα κατά τη γνώμη μου επιτείνουν τη σύγχυση. Της ΠΑΣΑ είναι από τα καλύτερα υπό την έννοια του συγκεκριμένου. Ενώ πχ οι 200 υπογραφές ανάσας είναι ανασταλτική, μεσοβέζικη, όχι τολμηρή τοποθέτηση (τα 1/3, οι θεματικές, τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ).\nΌπως και να έχει αφού τόσοι και τόσοι έβγαλαν θέσεις και προτάσεις καλώς έκαναν.\nΤο θέμα είναι πού θα καταλήξει (κσι αν καταλήξει) η τελική απόφαση.\n3.\tΕΟΣ (Ένωση οπαδών ΣΥΡΙΖΑ) - 10/11/2009\nΌλες όμως οι προτάσεις έχουν ένα κοινό στο στοιχείο!\nΜιλάνε για λήψη των αποφάσεων τουλάχιστον με πλειοψηφίες 2/3. Αυτή η δήθεν υπερδημοκρατική θέση αποτελεί διαστροφή της αρχής …απλής και άδολης πλειοψηφίας. Αυτή την αρχή εφαρμόζουν από παλιά όχι μόνον τα κόμματα της αριστεράς αλλά και κάθε άλλος δημοκρατικά συγκροτημένος πολιτικός και κοινωνικός οργανισμός. Αυτή η αρχή είναι καταγραμμένη και στα καταστατικά των Bloco και Die Linke.\nΗ διαστροφή αυτής της αρχής στην ουσία κατοχυρώνει το veto του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως δημοκρατία με veto δεν υπάρχει!\nsyrizitis - 11/11/2009\nΜα σ. της ΕΟΣ εδώ τα βέτο πέφτουν βροχή στην ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ. Στις αποφάσεις θα κολλήσουμε; Εκεί να δείτε βέτο που θα φάνε κι οι κότες. Άλλωστε σε κάθε παραλυτική συνεργασία η φοβερότερη ανακάλυψη είναι «αποφάσεις με συναίνεση και ομοφωνία». Και η πλάκα είναι ότι με αυτόν τον τρόπο δεν προστατεύεται η μειοψηφία, αλλά η πλειοψηφία (από τις οργανωμένες δυνάμεις)…\nΓια αυτό λέω ότι τουλάχιστον η πρόταση της ΠΑΣΑ (και ελάχιστες άλλες πιο δειλα διατυπωμένες) είναι η πιο κοντά στον πραγματικό, ενιαίο, κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ.\n4.\tΚάτι απλό για τον ΣΥΡΙΖΑ… ή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια « - 10/11/2009\n[…] δείτε εδώ τις προτάσεις για την οργανωτική δομή, να σας πιάσει […]


Επενδύσεις στην Πιερία υπόσχονται να φέρουν τα μέλη του νεοϊδρυθέντος Ινστιτούτου Πολιτισμού και Ανάπτυξης Πιερίας (Ι.Π.Α.Π.) όπως ανέφεραν σε συνέντευξη τους σήμερα το πρωί σε κεντρικό ξενοδοχείο της Κατερίνης.\nΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΔΙΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟΥ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΨΗΦΙΔΩΤΩΝ ΔΙΟΥ\nΗμερομηνία: Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017 - 20:30. Περιοχή: Κατερίνη. Διοργανωτής: Τ.Ο. Κατερίνης\nΤην Τετάρτη 23 Αυγούστου και ώρα 20:30 στα γραφεία της Τ.Ο. Κατερίνης θα πραγματοποιηθεί ομιλία από τον Συναγωνιστή Καρυπίδη Αργύρη με θέμα: "Αττίλας ΙΙ - Η μεγάλη προδοσία της δημοκρατίας"\nΑξία ανεκτίμητη... από τα χέρια του Φούχτελ!\nΟ εντεταλμένος της γερμανικής καγκελαρίας, ο τοποτηρητής των Γερμανών στην Ελλάδα μοιράζει τώρα και πτυχία!\nΠτυχία πιστοποίησης σε 18 ηλεκτροσυγκολλητές, παρέδωσε ο Γερμανός υφυπουργός Γιοακίμ Φούχτελ.\nΣυνελήφθη χθες (21-8-2017) το μεσημέρι σε περιοχή της Πιερίας, από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Δίου - Ολύμπου, ένας 59χρονος ημεδαπός, καθώς σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην οικία του, διαπιστώθηκε να κατέχει παράνομα, ένα πιστόλι με τρία φυσίγγια, ένα μαχαίρι μήκους 30 εκατοστών και ένα σπαθί μήκους 46 εκατοστών, τα οποία και κατασχέθηκαν.\nΣεισμική δόνηση 4,5 Ρίχτερ στην Ιταλία με δυο νεκρούς.\nΔύο νεκροί, αρκετοί τραυματίες και αγνοούμενοι, θαμμένοι στα συντρίμμια, είναι ο μέχρι στιγμής απολογισμός του σεισμού των 4,5 Ρίχτερ χθες το βράδυ στο νησί Ίσκια, στη νότια Ιταλία, κοντά στη Νάπολη.\nΗ κλήρωση των πρωταθλημάτων Α΄& Β΄ Ερασιτεχνικής και κυπέλλου ΕΠΣ Πιερίας.\n3ο Διεθνές Κύπελλο U14 Κολινδρού - Φωτορεπορτάζ Photo Hasapetis\nΚαλημέρα Κατερίνη, καλημέρα Πιερία. Τρίτη σήμερα 22 Αυγούστου 2017


Διδασκαλία – Οδός Γνώσης\nΗ Ομάδα Rue Savoir βρίσκεται πάντα δίπλα στον καθηγητή και στο μαθητή προσπαθώντας να διευκολύνει το έργο της μάθησης. Εξάλλου, η διδασκαλία είναι ένα συνεχές παιχνίδι μάθησης όπου οι καθηγητές προσφέρουν τις γνώσεις τους στους μαθητές και το αντίστροφο.\nΣε μια προσπάθεια να συνεισφέρουμε στη μάθηση της Γαλλικής Γλώσσας, θα σας παρουσιάζουμε άρθρα τα οποία θα σχετίζονται με τη διδασκαλία διαφορετικών θεματικών ενοτήτων. Δε θα παρουσιάζουμε συνεχώς κανόνες αλλά θα τους συνδυάζουμε με τα σύγχρονα μέσα τεχνολογίας και με το παιχνίδι. Θεωρούμε ότι η διδασκαλία γίνεται ευχάριστη όταν δεν χρησιμοποούμε πάντα τον ίδιο τρόπο διδασκαλίας αλλά τον αλλάζουμε ανάλογα με το κοινό που έχουμε μπροστά μας. Οι μαθητές μαθαίνουν διαφορετικά ανάλογα με την ηλικία τους και ανάλογα με τον αριθμό τους σε κάθε τάξη. Εμείς, χρειάζεται απλά να προσθέσουμε λίγη φαντασία και να προσφέρουμε τα δικά μας χρώματα όταν μπαίνουμε σε μία τάξη όπουν υπάρχουν τα θρανία, οι καρέκλες και ο πίνακας. Θέλουμε το μάθημά μας να θυμίζει ένα παραμύθι όπου κατά τη διάρκειά της αφήγησής του συμμετέχουν όλοι και δεν ακούν μόνο το καθηγητή.\nΕπομένως, θα σας παρουσιάζουμε τις θεματικές ενόητες με τον τρόπο που θα θέλαμε να μας τις διδάσκουν αν ήμασταν πάλι παιδιά. Επιπλέον, θα προσφέρονται ασκήσεις τις οποίες κάθε καθηγητής θα μπορεί να κατεβάσει ΔΩΡΕΑΝ για να τις χρησιμοποιήσει στο μάθημά του!\nΔιδασκαλία του χρόνου και της έγκλισης «Conditionnel Présent»\nΔιδασκαλία was last modified: Αυγούστου 27th, 2015 by DM - admin@RS


ΕΠΑΜΕΔΙ - Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Παχυσαρκίας, του Μεταβολισμού και των Διαταραχών Διατροφής - Οι νεώτερες εξελίξεις στη φαρμακευτική θεραπεία της Παχυσαρκίας\n- Περιλήψεις 12ο Διεθνές Συνέδριο Οι νεώτερες εξελίξεις στη φαρμακευτική θεραπεία της Παχυσαρκίας\nΟι νεώτερες εξελίξεις στη φαρμακευτική θεραπεία της Παχυσαρκίας\nΟι θεραπευτικές στρατηγικές πρέπει να είναι πολλαπλές και εξατομικευμένες και να λαμβάνουν υπόψη ότι πρόκειται για μια χρόνια νόσο με μεγάλη ετερογένεια στην παθοφυσιολογία και την κλινική εικόνα. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν είναι πλέον οι «υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες» και η «σωστή δίαιτα» αλλά η τροποποίηση της διατροφικής συμπεριφοράς, η συστηματική σωματική δραστηριότητα και πιο συνολικά ή αλλαγή στην προσωπική και κοινωνική συμπεριφορά. Η υποστήριξη και η παρακολούθηση των παχύσαρκων ασθενών είναι εξίσου σημαντικές με την επιλογή των μεθόδων και των θεραπευτικών οδηγιών.\nΕίναι γενικά αποδεκτό ότι η αύξηση του σωματικού βάρους και ιδιαίτερα του σπλαχνικού (κοιλιακού) λίπους έχει ως συνέπεια τον αυξημένο κίνδυνο μεταβολικών και άλλων επιπλοκών, όπως επίσης και πρόωρου θανάτου.\nΟι μελέτες έχουν δείξει ότι απώλεια βάρους της τάξης του 5-10% του σωματικού βάρους συντελεί σε σημαντική βελτίωση των παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου (δυσλιπιδαιμία, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, αιμορρεολογικές διαταραχές, χαμηλής έντασης φλεγμονή), της ποιότητας ζωής και της λειτουργικής ικανότητας.\nΗ φαρμακευτική αγωγή της παχυσαρκίας είναι κυρίως χρήσιμη για τη διατήρηση μιας λογικής απώλειας βάρους (5-10% μετά από 1 έως 4 χρόνια θεραπείας) μετά από την αρχική φάση της απώλειας βάρους. Επίσης, έχει ευνοϊκή επίδραση στην ποιότητα της ζωής, τις συνυπάρχουσες επιπλοκές και τους καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου. Οι τρέχουσες δυνατότητες φαρμακευτικής παρέμβασης στην παχυσαρκία είναι εξαιρετικά περιορισμένες.\nΗ Λορκασερίνη (Lorcaserin) είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής του υποδοχέα 5-HT2C της Σεροτονίνης. Ο υποδοχέας αυτός εκφράζεται στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένου του υποθαλάμου, μιας περιοχής που εμπλέκεται στον έλεγχο της όρεξης και του μεταβολισμού. Σε μελέτες in vitro, η Λορκασερίνη έδειξε μεγαλύτερη δραστηριότητα στον υποδοχέα 5-HT2C παρ’ ότι στους υποδοχείς 5-HT2A και 5-HT2B της σεροτονίνης. Η ενεργοποίηση των δύο τελευταίων υποδοχέων με τη χρήση παλαιοτέρων φαρμάκων οδήγησε σε ανεπιθύμητες ενέργειες: Παρενέργειες από το ΚΝΣ όπως διαταραχές αντίληψης και θυμικού και σύνδρομο στέρησης του φαρμάκου (5-HT2A) και προσβολή καρδιακών βαλβίδων (5-HT2B).\nΗ ασφάλεια, η φαρμακοκινητική και η φαρμακοδυναμική της Λορκασερίνης αξιολογήθηκαν σε 19 κλινικές μελέτες, εκ των οποίων τρεις μελέτες φάσης ΙΙΙ. Αυτές ήταν τρεις μελέτες διπλές τυφλές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες έναντι placebo: η BLOOM (Behavioral modification and Lorcaserin for Overweight and Obesity Management), η BLOSSOM (Behavioral modification and Lorcaserin Second Study for Obesity Management) και η BLOOM-DM (Behavioral modification and Lorcaserin for Overweight and Obesity Management in Diabetes Mellitus) με συνολική συμμετοχή 7.800 ασθενών. Η BLOOM (3182 ασθενείς με 2 χρόνια θεραπείας) και η BLOSSOM (4008 ασθενείς με 1 χρόνο θεραπείας) έδειξαν την επίδραση της Λορκασερίνης έναντι placebo σε μη διαβητικούς παχύσαρκους ασθενείς ή σε υπέρβαρους ασθενείς με τουλάχιστον 1 παράγοντα κινδύνου εκτός ΣΔ. Η BLOOM-DM έδειξε την επίδραση του φαρμάκου έναντι placebo σε 604 διαβητικούς (ΣΔ τύπου 2) υπέρβαρους και παχύσαρκους για 1 χρόνο θεραπείας.\nΜε τη χορήγηση Λορκασερίνης οι ασθενείς πέτυχαν στατιστικά σημαντική απώλεια βάρους (μέση τιμή μέχρι 8%) και ευνοϊκές μεταβολές σε πολλούς παράγοντες καρδιαγγειακού και μεταβολικού κινδύνου. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κεφαλαλγία, ναυτία, ζάλη, κόπωση και ξηροδερμία.\nΤον Ιούνιο του 2012 ο FDA των ΗΠΑ ενέκρινε τη χρήση της Λορκασερίνης (BELVIQ) με ένδειξη σε παχύσαρκους ενήλικες (ΒΜΙ > 30,0kg/m2) ή υπέρβαρους ενήλικες (ΒΜΙ > 27,0kg/m2) με τουλάχιστον ένα παράγοντα κινδύνου (αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, δυσλιπιδαιμία) μαζί με τη κατάλληλη υποθερμιδική διατροφή και την αυξημένη σωματική δραστηριότητα για τη χρόνια αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Στην ένδειξη συνταγογράφησης συμπεριλαμβάνεται και ο εξής περιορισμός: «Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της συγχορήγησης της Λορκασερίνης με άλλα προϊόντα που στοχεύουν στην απώλεια βάρους και η επίδραση του φαρμάκου στην καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα δεν είναι γνωστές». Η συνιστώμενη δόση είναι 10mg δις ημερησίως. Εάν μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας δεν επιτευχθεί απώλεια βάρους τουλάχιστον 5% του αρχικού βάρους, συνιστάται διακοπή του φαρμάκου. Το φάρμακο θα κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ στις αρχές του 2013.\nΟ συνδυασμός Φαιντερμίνης και Τοπιραμάτης είναι η δεύτερη φαρμακευτική αγωγή που έλαβε έγκριση μέσα στο 2012 από τον FDA των ΗΠΑ. Ο συνδυασμός αυτός (QSYMIA) αποτελείται από άμεσης αποδέσμευσης Φαιντερμίνη (συμπαθομιμητική αμίνη) και παρατεταμένης αποδέσμευσης Τοπιραμάτη (αντιεπιληπτικό φάρμακο).\nΗ φαρμακολογική δράση της Φαιντερμίνης είναι παρόμοια με εκείνη των αμφεταμινών, οι οποίες είναι τα πρωτότυπα φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Η δράση της Φαιντερμίνης στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας οφείλεται στην αύξηση των κατεχολαμινών στον υποθάλαμο που οδηγεί σε ελαττωμένη όρεξη και μειωμένη κατανάλωση φαγητού. Υπάρχουν και άλλες μεταβολικές επιδράσεις των οποίων ο ακριβής μηχανισμός δεν είναι γνωστός.\nΔεν είναι επίσης γνωστός ο ακριβής μηχανισμός της δράσης της Τοπιραμάτης στη χρόνια αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Πιθανολογείται η επίδρασή της στην καταστολή της όρεξης και την προαγωγή του κορεσμού μέσω φαρμακολογικών δράσεων, όπως αύξηση της δραστηριότητας του νευρομεταβιβαστή GABA, τροποποιήσεις των διαύλων ιόντων, αναστολή των AMPA γλουταμινικών υποδοχέων ή αναστολή της καρβονικής ανυδράσης.\nΤο φάρμακο κυκλοφορεί στις ΗΠΑ από τον Σεπτέμβριο του 2012.\nΗ έγκριση του φαρμάκου αφορά ενήλικα παχύσαρκα άτομα (ΒΜΙ > 30,0kg/m2) ή υπέρβαρα άτομα (ΒΜΙ > 27,0kg/m2) με τουλάχιστον ένα παράγοντα κινδύνου (όπως αρτηριακή υπέρταση, τύπου 2 σακχαρώδης διαβήτης ή δυσλιπιδαιμία). Η χορήγηση του φαρμάκου πρέπει πάντα να συνοδεύεται από την κατάλληλη διατροφή και την σωματική δραστηριότητα για τη χρόνια αντιμετώπιση του αυξημένου σωματικού βάρους. Στην έγκριση αναφέρεται ότι:\nΗ δράση του QSYMIA στην καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα δεν έχει αποδειχθεί.\nΗ ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του QSYMIA σε συνδυασμό με άλλα προϊόντα που στοχεύουν στην απώλεια βάρους (συνταγογραφούμενα και μη) δεν έχει αποδειχθεί.\nΗ δόση έναρξης είναι 3,75mg/23mg ημερησίως για 14 μέρες και μετά προτείνεται αύξηση σε 7,5mg/46mg μια φορά την ημέρα. Η μέγιστη δόση είναι 15mg/92mg την ημέρα.\nΟι συνηθέστερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι παραισθησίες, ζάλη, δυσγευσία, αϋπνία, δυσκοιλιότητα και ξηροστομία. Η απότομη διακοπή του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις.\nΗ επίδραση του QSYMIA στην απώλεια βάρους, σε συνδυασμό πάντα με την μειωμένη πρόσληψη τροφής και την αυξημένη σωματική δραστηριότητα, μελετήθηκε σε 3 τυχαιοποιημένες διπλές τυφλές μελέτες, ελεγχόμενες έναντι placebo, σε παχύσαρκους ασθενείς (EQUIP) και σε παχύσαρκους και υπέρβαρους ασθενείς με δύο ή περισσότερες συνυπάρχουσες με την παχυσαρκία παθήσεις, διάρκειας 1 έτους (CONQUER) και 2 ετών (SEQUEL).\nΜετά από 1 χρόνο χορήγησης οι ασθενείς που έλαβαν το φάρμακο είχαν στατιστικά σημαντική μείωση του σωματικού βάρους (μέση τιμή με τη μέγιστη δόση μέχρι 14%) και βελτίωση στους παράγοντες του καρδιαγγειακού κινδύνου. Η ευνοϊκή αυτή επίδραση παρατηρείται και στη μελέτη διάρκειας 2 ετών.\nΗ Λιραγλουτίδη (VICTOZA) είναι ένα ανάλογο GLP-1 που χρησιμοποιείται στη θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2. Η ανορεκτική της δράση οφείλεται στη δράση τόσο στο ΚΝΣ σε GLP-1 υποδοχείς, όσο και στην περιφέρεια. Η μειωμένη πρόσληψη τροφής οφείλεται στη μείωση της πείνας και τη μείωση της διάρκειας των γευμάτων (δοσολογία 1,8mg/ημέρα υποδορίως). Διεξάγεται ήδη μελέτη φάσης ΙΙΙ σε παχύσαρκους προδιαβητικούς ασθενείς.\nΟ συνδυασμός Ναλτρεξόνης/Βουπρόπιου (CONTRAVE) έχει αρχική έγκριση από το FDA των ΗΠΑ, αλλά η οριστική έγκριση θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της μελέτης LIGHT (10.000 ασθενείς) που θα ολοκληρωθεί το 2017 και θα αφορά την καρδιαγγειακή ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του συνδυασμού. Το Βουπρόπιο είναι ένας αναστολέας της επαναπρόσληψης Ντοπαμίνης και Νοραδρεναλίνης. Η Ναλτρεξόνη είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων των Οπιοειδών. Ο συνδυασμός τους οδηγεί σε αύξηση της δραστηριότητας των νευρώνων της POMC και σε ελάττωση της πρόσληψης τροφής και του σωματικού βάρους.\nΟι σύγχρονες απόψεις για την φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας τονίζουν ότι:\nΟι υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες πρέπει πάντοτε να συνοδεύουν τη φαρμακευτική αγωγή.\nΗ φαρμακευτική αγωγή καλύπτει ένα σημαντικό θεραπευτικό κενό ανάμεσα στη συντηρητική (υγιεινοδιαιτητική) αγωγή και την επεμβατική (βαριατρική χειρουργική) αγωγή και το οποίο αφορά ένα μεγάλο πληθυσμό παχύσαρκων και υπέρβαρων ασθενών με συνυπάρχουσες επιπλοκές.\nΔιαβάστηκε 7449 φορές\tΤελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013 02:15\nΣόγια: Διατροφή και υγεία της γυναίκας \nΥποβοηθουμένη αναπαραγωγή σε υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες


Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς και ολετήρας της Ελλάδας - Ξυπνήστε ρε\nΑνδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς και ολετήρας της Ελλάδας\nΗ 3η του Σεπτέμβρη και η κατάληξή της\nεκπαιδευτικού, συγγραφέα, ιδρυτικού και ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, υπεύθυνου του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης επί ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ και με την ιδιότητά του αυτή υπεύθυνου για την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, στην συγγραφή της οποίας συνετέλεσε τα μέγιστα.\nΠαραιτήθηκε το 1977, καταγγέλλοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου, ότι πρόδωσε τις αρχές της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη: Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση, Δημοκρατικές Διαδικασίες, ξεκινώντας από την κατάργηση των δημοκρατικών διαδικασιών και θεσμών.\nΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝΣ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ\nΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΘΑΡΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΤΟΝΙΖΕΙ ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ: «ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΥ, ΟΧΙ ΩΣ ΑΠΛΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΣΑ, ΑΛΛΑ Ως ΘΕΜΕΛΙΩΔΟΥΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΥ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ».\nΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΒΕΡΝΑ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ. ΑΛΑΓΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ\nΗ ιστορία θα καταγράψει τελικά τη ζημιογόνο συμπεριφορά του. Γιατί μετά από τον Ανδρέα, με ιστορικούς υπολογισμούς, έρχεται αυτή εδώ η καταστροφή. Ο Ανδρέας ήταν αυτός που δημιούργησε τη βάση όσων τραβάμε σήμερα.\nΗ καταστροφική πορεία της πολιτικής του διαδόχου του Παπανδρέου Κώστα Σημίτη και κυρίως του Γιώργου Παπανδρέου, που ζήσαμε κατά τη περίοδο διακυβέρνησής του με τόσο τραγικά για τα λαϊκά στρώματα αποτελέσματα, δεν προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία. Ξεκινάει από τον πατέρα Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, για να μην πάμε ακόμη πιο πίσω και συμπεριλάβουμε και τον παππού Γεώργιο Παπανδρέου με τα Δεκεμβριανά. Η σημερινή οικονομική και γενικότερη κατοχή της Ελλάδας είναι έργο, βασισμένο κατά προτεραιότητα στην πολιτική των δύο προηγούμενων, οι οποίοι σφράγισαν ούτε λίγο ούτε πολύ τις πολιτικές εξελίξεις στην πατρίδα μας μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο.\nΥπάρχει σύγχυση και παραπληροφόρηση (πλύση εγκεφάλου) από τα γνωστά εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας, που σκόπιμα τρομοκρατούν και απατούν και παραπληροφορούν τον ελληνικό λαό, για να τον κρατούν σε υποδούλωση, ομηρία και εκμετάλλευση.\nΗ οικονομική κρίση και η ιδιότυπη κατοχή της Ελλάδας από την Τρόϊκα δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της τελευταίας κυβέρνησης. Λες και η ιστορία ξεκίνησε κάπου στα χρόνια της κυβέρνησης Σημίτη ή του Γιώργου Παπανδρέου. Ένα ουρανομήκες ψέμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.\nΑυτός ο άνθρωπος, εν προκειμένω ο Ανδρέας Παπανδρέου, δεν είχε ηθικούς φραγμούς και παράλληλα απαξίωνε και αδιαφορούσε για τα πολιτιστικά δέοντα και δρώμενα. Στο βωμό της εξουσίας καρατομούσε (ορισμένες φορές και κατ’ εντολή της Βάσως Παπανδρέου στην αρχή και της Δήμητρας Λιάνη αργότερα και ορισμένων κολλητών διαχρονικά), όποιον τολμούσε να εισέλθει στο άβατο της εξουσίας, που νέμονταν αποκλειστικά. Εκεί δεν υπήρχε έλεος! Εκτός εξουσίας ο κάθε «υπεύθυνος» πολίτης μπορούσε να κάνει ότι θέλει. Πλήρης ασυδοσία στα πάντα. Παράλληλα ανεδείκνυε σε θέσεις και αξιώματα καιροσκόπους, καριερίστες -και γι’ αυτό υποτακτικούς.\nΕνώ «έξω εις τον δρόμον», όπως λέει χαρακτηριστικά σε ένα του ποίημα ο Κ. Καβάφης (Σοφοί δε προσιόντων), ο στο μεταξύ διεφθαρμένος μέχρις μυελού των οστέων «ώριμος», δημοκρατικός, προοδευτικός, λαός (το ένα τρίτον τουλάχιστον. Το άλλο τρίτο ανήκε στην Νέα Δημοκρατία) επευφημούσε αλαλάζων ( άφρων, για να ακριβολογούμε) τις όποιες αποφάσεις του μεγάλου (μακιαβελικού) ηγεμόνα. Ο μοναδικός θεσμός =εσμός: Ο «χαρισματικός» ηγεμόνας και ο «ώριμος» λαός. Και όλος αυτός ο «αχταρμάς» λεγόταν και συνεχίζει να λέγεται δημοκρατία, δημοκρατικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες (χωρίς υποχρεώσεις φυσικά), πέρα από τα συντάγματα και τους ηθικούς και νομικούς κανόνες και τα λοιπά και τα λοιπά!\nΗ σημερινή γενιά δικαιούται να γνωρίζει ποιοι υπέκλεψαν και κατέστρεψαν το μέλλον της και συνεπώς το μέλλον του ελληνικού λαού. Πρέπει να μάθει ποιοι ήταν πρωταίτιοι γι’ αυτό και να πράξει δεόντως. Χωρίς την ιστορική μνήμη δεν υπάρχει μέλλον. Αλήθεια σημαίνει μη λήθη (το στερητικό «α» και η «λήθη»). Στην περίπτωση αυτή ισχύει το του Ευαγγελίου: «και γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς».\nΣημαντική και σημαδιακή στην περίπτωση αυτή η άποψη που είχε εκφράσει ο Β. Παπαζήσης. Είπε τα εξής προφητικά, που επαληθεύτηκαν στην πράξη πλήρως: Σε σύσκεψη της Δημοκρατικής Άμυνας στις 5.10.1974 με θέμα τη συνίδρυση του ΠΑΣΟΚ και με τη Δημοκρατική Άμυνα, και την απόφαση της πλειοψηφίας για συνίδρυση, είπε ο Β. Παπαζήσης τα εξής: «Φεύγω από τη Δημοκρατική Άμυνα, διότι δεν συμφωνώ με τη συμμετοχή μας στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Χρειάστηκαν τεσσεράμισι χρόνια για να πειστώ ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι επικίνδυνος και αναξιόπιστος και σεις μου δώσατε τα στοιχεία γι’ αυτό. Μου χρειάζεται περισσότερος χρόνος απ’ ό,τι διαθέσαμε σ’ αυτές τις συζητήσεις, και νέα πειστήρια, για να πεισθώ περί του αντιθέτου. Επικαλούμαι τη λογική ενός απλού επιχειρηματία (έστω και ενός μπακάλη), που δε δίνει περισσότερο από μια φορά βερεσέ. Εσείς δίνετε απεριόριστη πίστωση σ’ έναν αποδεδειγμένα αναξιόπιστο πελάτη. Σας εύχομαι καλή τύχη και σας προειδοποιώ ότι σ’ ένα χρόνο περίπου θα σας πετάξει σα στημένη λεμονόκουπα. Όχι πριν, διότι σας έχει ανάγκη για να στήσει την εικόνα του. Όχι μετά, διότι υπάρχει κίνδυνος να εδραιωθείτε».\nΗ ανάλυση που ακολουθεί έχει αυτόν τον στόχο.\nΗ σημερινή διαφθορά στην Ελλάδα, δηλαδή η πλήρης ισοπέδωση και καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς μας (πνευματικές και ηθικές αξίες) και οι συνέπειές της που βιώνουμε σήμερα, δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Έχεις βαθιές τις ρίζες της στο παρελθόν.\nΗ δραματική κατάσταση της πατρίδας μας είναι άμεσα συνυφασμένη με την πολιτική που εφάρμοσε μεταπολιτευτικά ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο απίστευτο και φανταστικό και αν φαίνεται αυτό. Γιατί ο Ανδρέας Παπανδρέου, ως μεγάλη και ξεχωριστή προσωπικότητα, για το κακό φυσικά, είχε τη δυνατότητα να το πράξει. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν και παρέμενε ένας «μαέστρος» της πολιτικής τακτικής. Γνώριζε πώς θα υποτάσσει την ιδεολογία στις άμεσες και πρακτικές ανάγκες της κατάκτησης και νομής της εξουσίας. Κατά βάση εφάρμοζε την ρήση του Μακιαβέλι: «Οι ιδεολογίες επιδρούν στην διαμόρφωση της κοινωνικής συμπεριφοράς και αξιολογούνται κατά τρόπο λειτουργικό κι όχι σύμφωνα με το κατά πόσο είναι ή όχι αληθινές». Αυτόν τον λειτουργικό τρόπο της ιδεολογίας εφάρμοζε ο Ανδρέας Παπανδρέου με συνέπεια.\nΧωρίς την αποκαθήλωση από το βάθρο του, δεν πρόκειται η Ελλάδα να βγει από την βαθιά και πολυποίκιλη κρίση που την διαπερνά σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλα τα επίπεδα. Γιατί σε τελευταία ανάλυση η κρίση δεν είναι πρωταρχικά οικονομική και πολιτική, ή μάλλον δεν είναι καν οικονομική ή πολιτική, αλλά κατ’ εξοχήν πολιτισμική και ακούει στο όνομα «α ν α ξ ι ο κ ρ α τ ί α» και «δ ι α φ θ ο ρ ά», δηλαδή κατάπτωση των ηθικών αρχών και αξιών μιας κοινωνίας, που οδηγούν κατευθείαν στην παρακμή. Απλούστατα: Αν δεν εφάρμοζαν οι κυβερνήσεις τη μέθοδο της διαφθοράς, μέσω των πελατειακών σχέσεων και του καταναλωτικού μοντέλου με δανεικά, δε θα μπορούσε να δημιουργηθεί οικονομική κρίση. Με την έννοια αυτή η πολιτική της γενικευμένης διαφθοράς και εκμαυλισμού συνειδήσεων, ήταν συνειδητή επιλογή όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούσαν και μπορούν να κυβερνούν.\nΑυτήν την διαφθορά καλλιέργησε μεθοδικά και επέβαλε πανούργα πρώτα ο Ανδρέας Παπανδρέου, εφαρμόζοντας έξυπνα αριστερή φρασεολογία και δεξιά πολιτική, για να πετύχει την κατάκτηση και τη νομή της εξουσίας, ως αυτοσκοπό. Η μέθοδος ήταν απλή: Ο Ανδρέας Παπανδρέου αποσυνέδεσε την ηθική από την πολιτική, μέσω του ακραίου καταναλωτικού προτύπου, που εφάρμοσε για την άλωση των συνειδήσεων. Το κακό είναι ότι συμπαρέσυρε στην καταστροφή και το ένα τρίτο που αντιστάθηκε και δεν κατόρθωσε ο ίδιος παρ’ όλες τις προσπάθειές του να το διαφθείρει. Τα δύο τρίτα αλώθηκαν, είτε από συμφέρον είτε από άγνοια είτε από αγαθή προαίρεση. (πίστευαν αυτά που διακήρυττε).\nΩστόσο πάνω στη φήμη του πατέρα του, ως άλλος Ανταίος, στηρίχτηκε η δύναμη του γιου του Γιώργου Παπανδρέου. Αν δεν πατούσε πάνω στο βάθρο του ειδώλου, που λέγεται Ανδρέας Παπανδρέου, δεν μπορούσε ο γιός του να πράττει με άνεση αυτά που έπραξε. Αυτό είναι το άλλοθι, που είναι ανάγκη πάση θυσία να ξεσκεπαστεί. Αλλιώς δεν υπάρχει σωτηρία. Όμως το παράδειγμα του Ανδρέα ακολούθησαν και όλοι οι άλλοι κυβερνήτες, με ορισμένες παραλλαγές και διαφοροποιήσεις ο καθένας.\nΤο ερώτημα λοιπόν είναι: Είναι δυνατό μια πολιτική προσωπικότητα να μπορεί να προξενήσει γενικά μια τόσο μεγάλη καταστροφή; Η απάντηση: Μόνη της ασφαλώς όχι. Αλλά μόνη της, εφόσον πρόκειται για εξαιρετική προσωπικότητα -δεν έχει σημασία προς το καλό ή το κακό- μπορεί να εκφράσει τη συλλογική βούληση, που διαμορφώνει και δημιουργεί τις προϋποθέσεις και τους συσχετισμούς εκείνους, που θα την οδηγούν στην επιτυχία του σκοπού της.\nΟι μεγάλες προσωπικότητες στην ιστορία είχαν αυτή τη δύναμη και τη δυναμική. Σε ένα βαθμό και στο μέγεθος της Ελλάδας ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια τέτοια μοναδική προσωπικότητα. Κατάφερε να σαγηνέψει από τη μια και να ελέγξει από την άλλη έναν ολόκληρο λαό και να θεμελιώσει τις μετέπειτα αρνητικές εξελίξεις. Όχι μόνο τα κόμματα της δεξιάς και του κέντρου, αλλά και της αριστερά τα έπαιζε ως ταχυδακτυλουργός.. Ακόμη και τα θετικά μέτρα (π.χ. η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, το ΕΣΥ κ.λπ) χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα για την εξυπηρέτηση της μοναδικής του επιδίωξης, δηλαδή της κατάκτησης και της νομής της εξουσίας.\nΓι’ αυτό και κάποιος ισχυρίστηκε ότι ή Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα, χωρίς την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτό παραδέχεται εκ των υστέρων και ο στενός του φίλος Αδαμάντιος Πεπελάσης, ομολογώντας:\n«Έχω πει και παλιότερα ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την ευκαιρία που δεν είχε ούτε ο Καποδίστριας, ούτε ο Τρικούπης, ούτε ο Βενιζέλος. Όταν πήρε την εξουσία το 1981, είχε μαζί του τον λαό, είχε ικανούς ανθρώπους να τον υποστηρίζουν, είχε την ανοχή της κοινωνίας, αλλά και χρήμα από τις Βρυξέλλες. Και επιπλέον είχαμε πιστέψει ότι το σπουδαίο μυαλό του ήταν το μέλλον της σκέψης για τον τόπο. Από αυτή την άποψη είναι τεράστια η ευθύνη του για το σημερινό κατάντημα. Τώρα πια με αφορμή τον Ανδρέα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην πολιτική δεν φτάνει η πρόθεση ούτε η αντίληψη. Θέλει και προσωπικό θάρρος». Φυσικά δεν επρόκειτο για θάρρος, αλλά για βούληση, η οποία υπηρετούσε έναν μόνο σκοπό: την εξουσία.\nΣε αντίθεση με την επίσημη θεωρία των πρώην σοβιετικών καθεστώτων και της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας, που εκθείαζαν, για λόγους περισσότερο προπαγάνδας τις «μάζες», ως τους πρωτεργάτες της ιστορικής εξέλιξης, αναφέρει ο γνωστός μαρξιστής φιλόσοφος Κοστάντο Πρέβε τα εξής: «Παρά τη γνώμη του Πλεχάνωφ περί του μη ουσιαστικού ρόλου των προσωπικοτήτων στην ιστορία, γνώμη ενδεικτική του οικονομισμού του πρώτο - μαρξισμού, ένας φασισμός χωρίς Μουσολίνι και ένας εθνικοσοσιαλισμός, χωρίς τον Χίτλερ, θα ήταν πολύ διαφορετικοί, και μπορεί να μην είχαν υπάρξει και καθόλου». Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Κατ’ αναλογία, παρά τη γνώμη πολλών, η παρακμιακή πορεία της χώρας δεν θα έφθανε ως εδώ, χωρίς την πολιτική της διαφθοράς που εφάρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και που βασίστηκε πέρα από το καταναλωτικό μοντέλο και στον απύθμενο και εκφυλιστικό λαϊκισμό σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Φαίνεται πως λαϊκισμός και διαφθορά πάνε χέρι χέρι.\nΗχούν κυνικά τα λόγια του ίδιου του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν κολακεύει τον ελληνικό λαό για να τον εκμαυλίσει: «Ο ώριμος λαός μας, είναι έτοιμος για τη μεγάλη αλλαγή. Το ΠΑΣΟΚ επεξεργάζεται το πρόγραμμα για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας». Ας μην ξεχνούμε και την «ισχυρή Ελλάδα», για την οποία μιλούσε επανειλημμένα ο Κώστας Σημίτης, μιμούμενος τον «μεγάλο οικονομολόγο», που συνετέλεσε στην καταστροφή της χώρας. Αναγνωρισμένα ως ο καλύτερος μαθητής του Ανδρέα Παπανδρέου συνέχισε στο ίδιο λαϊκιστικό πνεύμα, με την ίδια υποκρισία: «Για μας τους σοσιαλιστές, ο μόνος τρόπος αποκατάστασης ενός πνεύματος συλλογικότητας, αλληλεγγύης και η καλλιέργεια της ευθύνης είναι η διεύρυνση της πολιτικής συμμετοχής και η καλλιέργεια της ευθύνης των πολιτών. Στην πραγματικότητα χρειάζεται καινούργια πολιτική κουλτούρα». Τέλος ο γιος του Γιώργος Παπανδρέου με τα «λεφτά υπάρχουν» για να μας βάλει στο ΔΝΤ.\nΟ αρχιερέας της διαπλοκής, όπως τον χαρακτήριζε τον Κώστα Σημίτη ο Κώστας Καραμανλής, ο νεότερος, δεν φειδόταν της φτηνής προπαγάνδας: «Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να παράγει ιδέες και προτάσεις, να καθιερώνει πρότυπα, να κινητοποιεί για τους προγραμματικούς του στόχους, να διαμορφώνει άλλους τρόπους λειτουργίας της κοινωνίας».\nΗ κύρια αιτία για την υπερχρέωση της χώρας και την παρακμιακή της πορεία, που καταγράφεται από τη μεταπολίτευση, αλλά κυρίως – για να ακριβολογούμε- από το 1981 κι’ εντεύθεν, λαμβάνει χώρα, όταν άρχισε ο υπερδανεισμός της Ελλάδας, τον οποίο συνέχισαν σύμφωνα με το παράδειγμά του ανεξαιρέτως και συνειδητά και οι επόμενες κυβερνήσεις. Σ’ αυτήν την πολιτική στρατηγική της παρακμής συνέπραξαν και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης, είτε ενεργητικά είτε παθητικά, αποδεχόμενα στην πράξη την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση στην χείριστή της μορφή.\nΣτην καθοδική αυτή πορεία πρωτοστάτησε και η διανόηση της Αριστεράς που διορίστηκε κατά χιλιάδες στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του συστήματος της διαπλοκής.\nΤο καταναλωτικό όμως αυτό μοντέλο προϋπέθετε για να εφαρμοστεί τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, όπως τονίσαμε, δηλαδή την πλήρη διαφθορά και καταρράκωση και οποιουδήποτε συστήματος κοινωνικών, πολιτικών, πνευματικών και ηθικών αξιών της κοινωνίας, με τελικό στόχο την καταναλωτική αποκτήνωση και αποχαύνωσή της. Από αυτήν την παρακμιακή πορεία δεν εξαιρείται φυσικά διόλου και η Αριστερά, κυρίως βέβαια η «αριστερή διανόηση», η οποία υπέστη ιδεολογικό μετασχηματισμό και μεταμορφισμό, όπως ισχυρίζεται ο Γιάννης Μηλιός, ένας διανοούμενος της, και έπεσε εύκολο θύμα (αν έπεσε πραγματικά θύμα) της καταναλωτικής κοινωνίας και της νοοτροπίας, που η τελευταία καλλιέργησε, ώστε να παρουσιαστούν τα γνωστά φαινόμενα της κρίσης και απαξίωσης της. Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν παντού και πάντοτε.\nΟ Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε κάτι που δεν κατάφερε κανείς. Ενώ η αριστερά και η προοδευτική παράταξη γενικά έως τις παρυφές της Ένωσης Κέντρου, πριν από την δικτατορία κρατούσε κάποιες αρχές και αξίες, αυτές τις απέβαλε και έγινε χειρότερη από την δεξιά. Γιατί; Είναι απλό. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και εν μέρει ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος (αναγνώριση του ΚΚΕ) ασπάστηκαν και εφάρμοσαν μια νέα αποτελεσματική στρατηγική, πανέξυπνη και παμπόνηρη, που μόνο ο καπιταλισμός είναι σε θέσει να αναπτύξει, όπως περίπου έλεγε και ο Λένιν. Είπανε κάτω από την καθοδήγηση κάποιων δεξαμενών σκέψης από την Αμερική. Γιατί να τους κυνηγάμε τους αριστερούς και προοδευτικούς, να τους στέλνουμε στα ξερονήσια, να τους βασανίζουμε, να τους ταΐζουμε στις φυλακές και λοιπά και λοιπά και λοιπά; Δεν τους εντάσσουμε στο αστικό καπιταλιστικό σύστημα να έχουν κι αυτοί μερίδιο από την λεηλασία του κράτους, πετώντας τους ένα κομμάτι εξουσίας και προνομίων; Διψασμένοι όλοι αυτοί για εξουσία και για προνόμια ήταν εύκολο θύμα. Αρκεί να πουλούσαν την ψυχή τους στον Μαμωνά, δηλαδή στα αγαθά του καπιταλισμού, τα οποία το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε σε υπερθετικό βαθμό. Οπότε η αριστερά και όλη η προοδευτική παράταξη που πριν ήταν στο περιθώριο, με όλα τα αρνητικά που ανέφερα και πολλά άλλα τραγικά, επέπεσε επί του κράτους, όπως έκανε προηγουμένως η δεξιά και το καταλήστεψε, λέγοντας: Τώρα το κράτος μας ανήκει, ενώ πριν ανήκε στην δεξιά. Εναλλάξ λοιπόν το κατακρεούργησαν. Έτσι καταλήστεψαν όλοι μέσα στο μεγάλο φαγοπότι, τελικά όλοι μαζί, το κράτος και γι' αυτό χρεοκόπησε. Έτσι το αστικό καπιταλιστικό σύστημα βρήκε επιτέλους και την ησυχία του και τον ύπνο του. Όλες οι παρατάξεις εργάζονται γι' αυτό το σύστημα πλέον.\nΓια το λόγο αυτό ομολογεί με τη γνωστή παρρησία του και ο καθηγητής Κώστας Μπέης, έχοντας περάσει από όλες τις βαθμίδες της πολιτικής ζωής, κυρίως την περίοδο Σημίτη: «Δυστυχώς αυτή είναι η Ελλάδα. Χωρίς ηθικές αρχές, μόνο με παχιά λόγια, μεγαλοστομίες κούφιες και διαφθορά εκτεταμένη από την κορυφή μέχρι τον έσχατο». Η γενίκευση του Κώστα Μπέη, ασφαλώς και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αλλοίμονο αν δεν υπήρχαν εστίες αντίστασης!\nΠολύ αποκαλυπτική είναι στο σημείο αυτό, η ερμηνεία που δίνει ο Έρικ Χόμπσμπαουμ, ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς του αιώνα, για τα αίτια αποδυνάμωσης και μεταμόρφωσης της Αριστεράς: «Υπάρχει κάτι ακόμη πιο βαθύ που αποδυνάμωσε την Αριστερά. Πώς να το προσδιορίσω; Σε οικονομικό επίπεδο, είναι η καταναλωτική κοινωνία. Σε πνευματικό επίπεδο, είναι η ταύτιση της ελευθερίας με την ατομική επιλογή, χωρίς ενδιαφέρον για τις πιθανές κοινωνικές επιπτώσεις». Βασικά η ταύτιση της ελευθερίας, στην ουσία ασυδοσίας, με το ατομικό συμφέρον.\nΗ κατάρρευσή της ταυτίζεται με την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Μάλιστα πολλοί περιπαικτικά θεωρούν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης ως το τελευταίο κράτος του υπαρκτού σοσιαλισμού, λόγω των ίδιων ή παρεμφερών φαινομένων εκείνου του συστήματος και αυτού που εφάρμοσε κυρίως το ΠΑΣΟΚ, με τον άκρατο κρατισμό και παρακρατισμό: Μια κρατικοδίαιτη γραφειοκρατική κάστα με τις παραφυάδες της. Ένα κράτος, αν μπορούμε να μιλάμε για κράτος και όχι για φέουδο, που έγινε παρακράτος της οικογενειακής δυναστείας, της ρεμούλας των κομματικών γραφειοκρατικών ηγεσιών και της κάστας των κρατικοδίαιτων φιλελεύθερων, σοσιαλφιλελεύθερων και αριστεροφιλελεύθερων πολιτών, με μόνη ιδεολογία τον αδίστακτο ατομικό πλουτισμό σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Το αποδεικνύουν οι πολυποίκιλες από το ΠΑΣΟΚ κυρίως και δευτερευόντως από τη Νέα Δημοκρατία γραφειοκρατικές και εργατικές συντεχνίες, που καταλήστεψαν τον τόπο.\nΗ εξίσωση της Ελλάδας με τα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού, που γίνεται από μερικούς, δεν είναι απόλυτα σωστή. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι συγκριτικά χειρότερα, γιατί εδώ οι εκμεταλλευτές εναλλάσσονται στην εξουσία, πότε οι μεν πότε οι δε (πράσινοι - μπλε, κόκκινοι, με ενδιάμεσους χρωματισμούς), ενώ στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ οι δυνάστες σπάνια άλλαζαν.\nΑυτό πρακτικά σημαίνει την προϊούσα διάλυση της κοινωνικής συνοχής και της μετατροπής των Ελλήνων πολιτών σε εξατομικευμένους, εγωιστικούς καταναλωτές της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, όπως υπονοεί και ο Χόμπσμπαουμ.\nΤο ερώτημα που ανακύπτει πάλι είναι: Τις πταίει! Το ερώτημα αυτό επιμερίζεται σε μερικά άλλα ερωτήματα, όπως: Υπάρχει συλλογική ευθύνη της κοινωνίας και αν ναι, πώς ιεραρχείται αυτή; Δηλαδή, για να το κάνουμε πιο λιανά: Φταίμε όλοι, φταίνε μερικοί, φταίνε τα κόμματα, φταίνε τα συνδικάτα, φταίνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, φταίει η πνευματική μας ηγεσία, φταίνε τα ΜΜΕ; Τα «φάγαμε όλοι μαζί», όπως λέει με την συνηθισμένη του αλαζονεία και αμετροέπεια ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος λόγω στήριξής του από το σύστημα απολαμβάνει ακόμη το ακαταλόγιστο;\nΗ απάντηση δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε απλή, γιατί, αν φταίμε όλοι, τότε όλοι πρέπει να πληρώσουμε και όλοι να «βάλουμε πλάτη», όπως λέγεται από επίσημα κυβερνητικά χείλη και τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, που ζητούσε και κοινωνική συναίνεση, για να βγούμε, υποτίθεται, από την κρίση.\nΌμως υπάρχει συγκεκριμένη ευθύνη, με την έννοια ότι άλλοι εφάρμοσαν την πολιτική της διαφθοράς και εισέπραξαν απ’ αυτή την πολιτική, άλλοι συνέπραξαν και συμμετείχαν αναλογικά στο φαγοπότι, ενώ άλλοι δεν συνέπραξαν και δεν επωφελήθηκαν από την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου, του ιδρώτα του φορολογούμενου πολίτη, αλλά δεν έπραξαν τα δέοντα για να αποτρέψουν αυτήν την εξέλιξη, είτε από ανικανότητα είτε από αφέλεια, είτε από κακώς εννοούμενο συμφέρον, είτε γιατί πίστεψαν στις υποτιθέμενες καλές προθέσεις τους, λόγω πλύσης εγκεφάλου από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, που υπηρετούν το παρασιτικό ντόπιο και ξένο κεφάλαιο σε βάρος του ελληνικού λαού και των εθνικών συμφερόντων. Τέλος γιατί δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να αντιδράσουν αποτελεσματικά ενάντια σ’ αυτήν την καταστροφική πορεία. Το πανίσχυρο σύστημα της διαφθοράς φρόντισε εγκαίρως γι’ αυτό.\nΑπό ακριτομυθίες μαθαίνουμε ότι οι ελεγκτές του ΔΝΤ και της ΕΚΤ μένουν κατάπληκτοι και δεν μπορούν να πιστέψουν τα μάτια τους για το μέγεθος της διαφθοράς, της ρεμούλας και της παραλυσίας του κρατικού μηχανισμού, που αποτελεί θαύμα, πώς δεν είχε καταρρεύσει νωρίτερα. Φαίνεται πως η παραοικονομία, που το διατηρούσε να επιπλέει, αρχίζει κι’ αυτή να εξαντλείται.\nΤέτοιο είναι μάλιστα το μέγεθος της διάλυσης και της διαφθοράς των κρατούντων και του κρατικού μηχανισμού, ώστε να είναι αναγκασμένοι οι δανειστές μας να στέλνουν δικούς τους υπαλλήλους, για να είναι βέβαιοι ότι θα μπορέσουν να πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Γιατί εκείνο που τους ενδιαφέρει φυσικά δεν είναι να βάλουν κάποια τάξη στο διεφθαρμένο σύστημα, αλλά πώς να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους.\nΣυνεπώς το πρόβλημα δεν είναι οι ξένοι, που υπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, αλλά το δικό μας καθεστωτικό σύστημα, ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και Σύριζα, οι δικοί μας πολιτικοί που αποδείχτηκαν όχι μόνο ανίκανοι, αλλά και αδιάφοροι γι’ αυτόν τον τόπο, επενδύοντας στο δικό τους καθαρά συμφέρον. Τα περί σωτηρίας του έθνους, της πατρίδας κ.λπ. αποτελούν στην καλύτερη περίπτωση σκέτη υποκρισία, γιατί η εθνικοφροσύνη είναι εθνοκάπηλη.\n«Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν ήθελε να δεχτεί τίποτε, που δεν μπορούσε να ελέγξει. Αν δεν μπορούσε να το ελέγξει, το απέβαλε». Αυτά λέει ο φίλος του Αδαμάντιος Πεπελάσης. Γι’ αυτό ανέβαζε και κατέβαζε από το τραίνο, όποιον του ασκούσε και την παραμικρή κριτική. Και συμπληρώνει η Αγγέλα Κοκκόλα, πιστή γραμματέας του Ανδρέα Παπανδρέου, σχεδόν καθ’ όλη την διάρκεια της πολιτικής του διαδρομής.\n«Η αλήθεια είναι ότι έχοντας ζήσει τόσα χρόνια έξω είχαμε διάφορα επαναστατικά οράματα για την Ελλάδα. Ο Ανδρέας γρήγορα κατάλαβε ότι αυτά δεν μπορούσαν να γίνουν αμέσως και άρχισε να κάνει “στροφή”. Εκεί έγινε η σύγκρουση και όσοι δεν συμφωνούσαν διαγραφόντουσαν.\nΑυτός δημιούργησε (οι επίγονοι απλώς συνέχισαν το παράδειγμά του) το κράτος και παρακράτος της απόλυτης κομματοκρατίας, αυθαιρεσίας και ρεμούλας.\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα οι πρώην «κομμουνιστές», μετά «σοσιαλιστές», κατόπιν ακραίοι νεοφιλελεύθεροι Πάγκαλος, Ανδρουλάκης, Δαμανάκη, Κοτζιάς και άλλοι φυσικά, ων ουκ έστιν αριθμός. Το σύστημα δεν κάνει διακρίσεις, αν κάποιος υποτίθεται είναι ή ισχυρίζεται ότι είναι αριστερός, κεντρώος, δεξιός. Αρκεί να το εξυπηρετεί.\nΥπάρχουν βέβαια πάντοτε και οι εξαιρέσεις, που όμως πάντα επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Είναι όλοι εκείνοι, που καλή τη πίστη, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο Κίνημα της «αλλαγής», η οποία φυσικά ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Είναι εκείνοι που, όταν διέγνωσαν την απάτη, προς τιμήν τους, αποχώρησαν.\nΕίναι αυτός που από τη μια διέλυσε την παιδεία, τον φοιτητικό και εργατικό συνδικαλισμό και αντ’ αυτού δημιούργησε τις αντικοινωνικές κομματικές συντεχνίες, τον κομματικό και συνδικαλιστικό στρατό και παράλληλα ενσωμάτωσε και αφομοίωσε την Αριστερά στο σύστημα, στο στρεβλό αυτό καπιταλιστικό σύστημα, βάζοντας στο περιθώριο όσους αντιστέκονταν. Συντελέστηκε μια, « φ α ο υ σ τ ι κ ή σ υ ν α λ λ α γ ή », όπως την αποκαλώ, με τις λεγόμενες προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις. Τους έδωσε, χρήμα, αξιώματα και ελευθερίες (τελικά ασυδοσίες) και τους πήρε την ψυχή.\nΕφάρμοσε ένα δαιμόνιο σχέδιο για την αποσύνθεση σε πρώτο και την αφομοίωση σε δεύτερο στάδιο των δυνάμεων της Αριστεράς. Ο στόχος του ήταν βασικά να διαλύσει την ΕΔΑ, που είχε τους ίδιους ή παρόμοιους διακηρυγμένους στόχους με το ΠΑΣΟΚ, πράγμα που επέτυχε, χωρίς μεγάλες δυσκολίες, κατά δεύτερον να ελέγξει το ΚΚΕ μέσω της άριστης συνεργασίας του με την πρώην Σοβιετική Ένωση, πράγμα που επίσης επέτυχε και τέλος κατά τρίτον να απαξιώσει το ΚΚ εσωτερικού, που τα μέλη του κατηγορούσε ως αριστερούς των σαλονιών, στόχο, που σε συνεργασία με το ΚΚΕ, επίσης πέτυχε. Αυτός ήταν και ένας τρόπος να αποσπάσει την στήριξη του ΚΚΕ και των αριστερών γενικότερα, που δεν ακολουθούσαν το ΚΚ εσωτερικού.\nΤο τίμημα για την Αριστερά, για τις προοδευτικές δυνάμεις και για την Ελλάδα γενικά ήταν καταστροφικό, γιατί η δική του πολιτική μας οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο ΔΝΤ. Υπάρχει μια αρχή, μια εξέλιξη και μια καταληκτική πορεία. Τα γεγονότα δεν προέκυψαν από παρθενογένεση, όπως τονίστηκε στην αρχή.\nΟ Ανδρέας Παπανδρέου όχι μόνο εξαπάτησε την Αριστερά, εκμεταλλευόμενος την εαμική παράδοση και τη δράση της ΕΔΑ, με το αζημίωτο, χρησιμοποιώντας υποκριτικά τα συνθήματά της. Την ενσωμάτωσε και την διέφθειρε μέσα από το καταναλωτικό πρότυπο που εφάρμοσε. Οι εαμικές και εδαϊτικες αξίες, ιδανικά και οράματα ενταφιάστηκαν μέσα στην καταναλωτική αποκτήνωση.\nΉξερε ο Ανδρέας Παπανδρέου την μέθοδο μετάλλαξης και την εφάρμοσε κατά γράμμα. Το φαινόμενο αυτό της μετάλλαξης ερμηνεύει με έναν αποκαλυπτικό και πρωτότυπο τρόπο ο μαρξιστής φιλόσοφος Κοστάντσο Πρέβε: «Μακράν από το να είναι ηγεμονεύουσες και πολύ περισσότερο “επαναστατικές”, όπως νόμιζε ο Μαρξ, οι ιστορικά καταπιεζόμενες τάξεις, είναι οι πλέον ευάλωτες να ενσωματωθούν-αποσυντεθούν με αυτόν τον τρόπο, διότι προέρχονται από αιώνες στερήσεων και μαύρης εξαθλίωσης, από ξυλοδαρμούς εκ μέρους των ρουφιάνων των αφεντάδων και βιασμών εκ μέρους του φεουδαρχικού ασκεριού κ.λπ.».\nΣτην Ελλάδα τα φαινόμενα αυτά, που περιγράφει ο μαρξιστής φιλόσοφος, ήταν ακόμη πιο σκληρά και απάνθρωπα: Βασανισμοί, φυλακές, εξορίες, θανατώσεις, ταπεινώσεις και αποκλεισμοί από την κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ζωή της χώρας, ήταν οι συνέπειες της μισαλλόδοξης πολιτικής της λεγόμενης δεξιάς, που κυριάρχησε μετά τα Δεκεμβριανά το 1944, με τη στήριξη των Άγγλων και των σωρευμένων και εγκληματικών λαθών του ΚΚΕ. Η Αριστερά κυρίως αλλά ακόμη και οι προοδευτικές δυνάμεις της Ένωσης Κέντρου, στερήθηκαν τις ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες ακόμη και αυτού του αστικού καθεστώτος.\nΟ Ανδρέας Παπανδρέου, γνώριζε την ψυχολογία αυτής της κατηγορίας ανθρώπων με βάση τις τραγικές συνθήκες των απερίγραπτων διώξεων και της απάνθρωπης ταπείνωσης, που περιγράφει τόσο παραστατικά ο Πρέβε, και την εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο. Ήξερε πολύ καλά πώς θα χειριστεί την κάθε πολιτική παράταξη και τους οπαδούς της, για να τους εντάξει στα σχέδιά του, βασικά στον καπιταλιστικό «παράδεισο» με δανεικά.\nΗ μέθοδος ήταν απλή και άκρως αποτελεσματική: Τους απάλλαξε από τη μια από την καταπίεση και εκμετάλλευση της δεξιάς, τους προσέφερε τις πολυπόθητες ελευθερίες, που τελικά μετατράπηκαν σε ασυδοσίες, αλλά από την άλλη, ως αντάλλαγμα κατά κάποιο τρόπο, τους ενσωμάτωσε και τους εγκλώβισε στους καπιταλιστικούς μηχανισμούς της καταναλωτικής κοινωνίας, μάλιστα με δανεικά. Ανίδεοι πολλοί από την Αριστερά, αποκλεισμένοι από δεκαετίες από την εξουσία και την κατανάλωση και γαλουχημένοι στην πλειοψηφία τους από μια σταλινική παράδοση, η οποία δεν γνώριζε τι σημαίνει δημοκρατία, έπεσαν εύκολα θύματα της αριστερής του προπαγάνδας και της δεξιάς του πολιτικής. Το χειρότερο είναι ότι τους χρησιμοποίησε κατάλληλα για τη δική του στρατηγική κατάκτησης και νομής της εξουσίας.\nΤο αποτέλεσμα είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα με τους τροϊκανούς Έλληνες και ξένους, δηλαδή με την πλήρη κηδεμονία των ντόπιων και ξένων επικυρίαρχων, που συνετέλεσαν ώστε να χάσουμε όχι μόνο την εθνική μας ανεξαρτησία και τη λαϊκή κυριαρχία, αλλά και την αξιοπρέπειά μας με την επαίσχυντη προδοτική συμφωνία των Πρεσπών.\nΑντίσταση δεν υπήρχε από πουθενά. Το Λαϊκό Κίνημα περιέπεσε στην μεγαλύτερη υποχώρηση και ήττα, από την οποία είναι δύσκολο να συνέλθει, αν δεν επανακτήσει τις αρχές και αξίες του ελληνικού πολιτισμού, που είναι το μόνο που μπορεί να ανασυντάξει τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις του τόπου.\nΑκόμη και τώρα μετά τα τραγικά αποτελέσματα της κρίσης και την μετατροπή της πατρίδας μας σε Νεο - Αποικία των δανειστών - δυναστών μας, λίγοι είναι εκείνοι που αντιλαμβάνονται τις αιτίες της κρίσης, που στην ουσία, δεν είναι πρωταρχικά οικονομική, ούτε πολιτική, αλλά πολιτισμική. Έχει σχέση δηλαδή με αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφορών, μιας άλλης κουλτούρας βασικά, απ’ αυτήν που το σύστημα του συγκροτήματος εξουσίας έχει επιβάλει στο λαό, με τα μέσα που διαθέτει. Μια αλλαγή επιβάλει επιπλέον ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο, από το καταναλωτικό, που επικρατούσε έως τώρα και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να επικρατεί. Πολλοί μιλούν για ανάπτυξη, όμως ανάπτυξη χωρίς αλλαγή νοοτροπίας δεν γίνεται.\nΕνώ ο ρόλος των λεγόμενων «δεξιών» κομμάτων είναι πασιφανής, αναπάντητα ερωτηματικά αναφύονται για το ρόλο της Αριστεράς και των αριστερών κομμάτων. Προσπαθούμε για το λόγο αυτό με κάθε παρρησία να ανακαλύψουμε τα ερμηνευτικά εκείνα θεωρητικά εργαλεία, που θα μας διευκολύνουν στην κατανόηση του φαινομένου.\nΗ Αριστερά από την οποία περίμενε κανείς να επωμιστεί αυτό το έργο αποδείχτηκε στην πράξη ανίκανη, για να μην πούμε ότι είναι και συνένοχη σε μεγάλο βαθμό σ’ αυτή την παρακμιακή πορεία. Καμία οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει με όργανο τη διαφθορά και το είδος του καταναλωτικού μοντέλου που εφάρμοσε. Εκτός από την κομματική και κρατική γραφειοκρατία, καθοριστικό αρνητικό ρόλο παίζει και η διανόηση.\nΙδιαίτερα σκληρός στην κριτική του είναι ο Κοστάντσο Πρέβε σχετικά με τους διανοούμενους της Αριστεράς, τους οποίους καυτηριάζει περιφρονητικά: «Αν η ενσωμάτωση στο σύστημα των καταπιεζόμενων τάξεων συντελείται μέσω της μη ιδεολογικής, αλλά ευθέως καταναλωτικής τους αποσύνθεσης, η ενσωμάτωση των στρωμάτων των διανοουμένων πρέπει να περάσει μέσω της ιδεολογίας, διότι πρόκειται γενικώς περί αρπακτικών, και επιπλέον επιφανειακών και υποτελών, που καταβροχθίζουν βιβλία και σελίδες κουλτούρας».\nΗ καταιγιστική αυτή κριτική στους διανοούμενους που από την Αριστερά ενσωματώθηκαν στους μηχανισμούς του αστικού κράτους και το υπηρέτησαν και το υπηρετούν είναι κατά τον Κοστάντσο Πρέβε απολύτως κατανοητή, αν αναλογιστούμε ότι «η ενσωματωτική ιδεολογία που απευθύνεται με εμμονή προς το στρώμα των διανοουμένων είναι αντιθέτως ριζικά αντιαστική, και ακριβώς για αυτό υπερ-καπιταλιστική».\nΕπιπλέον η αριστερή διανόηση που προσχώρησε στο στρατόπεδο της αστικής τάξης, συντελεί τα μέγιστα σ’ αυτό που ο Γκράμσι αποκαλεί «συναίνεση» ή πολύ περισσότερο «ενεργητική συναίνεση» στο σύστημα.\nΑυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους, γιατί η κριτική στο σύστημα ξεκινάει το πολύ από την εποχή Σημίτη, ενώ ο κύριος υπεύθυνος που ανέδειξε και τον Σημίτη και τον Γιώργο Παπανδρέου και όλα τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, είναι ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τώρα δειλά δειλά ξεκινάει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας από την μεταπολίτευση και εντεύθεν και να μαθαίνει ο κόσμος την αλήθεια, αν την μαθαίνει φυσικά. Τώρα με την κρίση αρχίζουν να ψελλίζουν μερικοί ότι έφταιγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Φυσικά τον ευνόησαν και οι συνθήκες, όπως και τον Χίτλερ των εννόησαν οι τότε συνθήκες της Γερμανίας. Αλλά οι μεγάλες προσωπικότητες δημιουργούν από τις συνθήκες εκείνο που στοχεύουν να δημιουργήσουν. Αυτό ισχύει γενικά για όλες τις μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες..\nΌμως όπως είπε και ο Γκράμσι «χωρίς τον καθορισμό αρχών που τείνουν να γίνουν οικουμενικές μια οργάνωση είναι ένα είδος μαφίας».\nΟ Σημίτης που ήταν ο καλύτερός του μαθητής, απλώς επαύξησε την αρνητική πορεία, την οποία ολοκλήρωσε στη συνέχεια ο Γιώργος Παπανδρέου. Και οι δυο τους έδωσαν τα πάντα στους εξωθεσμικούς παράγοντες εντός και εκτός Ελλάδας, προκειμένου να αναρριχηθούν και παραμείνουν στην κυβέρνηση. Βέβαια δεν ήταν οι μόνοι. Όλη η ηγετική ομάδα, για να αναφέρουμε μόνο αυτήν, ακολούθησε το παράδειγμά τους.\nΓι’ αυτό σχηματικά λέω ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου άνοιξε τον τάφο για τον ελληνικό λαό, ο Κώστας Σημίτης έβαλε το φέρετρο μέσα και ο Γιώργος Παπανδρέου, προσπάθησε να βάλει την ταφόπλακα.\nΤο κακό συντελέστηκε με την οικονομική κρίση, αλλά δεν ήταν η αιτία. Και όπως λέει η παροιμία ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται: Η ανέχεια, η ανασφάλεια, η ανεργία, κυρίως των νέων, αλλά όχι μόνο, η φυγή στο εξωτερικό των πιο ζωντανών και μορφωμένων δυνάμεων του τόπου (τα καλύτερα μυαλά), η υπογεννητικότητα, η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση με τα μύρια προβλήματα που κουβαλάει και τέλος ως αποτέλεσμα η πλήρης καταστροφή της ποιότητας ζωής και ένα σωρό άλλες αρνητικές εξελίξεις, δημιουργούν πρωτόγνωρες καταστάσεις στην Ελλάδα, που θυμίζουν τις πιο επώδυνες στιγμές της κατοχής, αλλά είναι ασύγκριτα χειρότερες γιατί τότε υπήρχε εθνική ανάταση και πατριωτικά ιδανικά, που σήμερα είναι είδος υπό εξαφάνιση.\nΤο χειρότερο απ’ όλα αποτελεί η προσπάθεια μέσω του αφελληνισμού της παιδείας να καταρρακωθεί το εθνικό φρόνημα και η εθνική συνείδηση του Έλληνα, για να υπαχθεί τελικά ως Νέο –Ραγιάς στον Νέο –Οθωμανισμό ή σε οποιαδήποτε άλλη μορφή Νέο - Αποικίας, όπως συμβαίνει αυτή την περίοδο με αποικιοκράτη την Γερμανία.\nΣτην Ελλάδα, για να το πούμε υπερβολικά, και ας φαίνεται αντιφατικό, δεν φταίει το καπιταλιστικό σύστημα, για να μη μιλούμε για σοσιαλισμούς και πράσινα άλογα. Φταίει το γεγονός ότι δε λειτούργησε αυτό το σύστημα, το καπιταλιστικό σύστημα, έτσι όπως λειτουργεί στις χώρες του Βορρά, για να ομνύουμε και για κάτι πάρα πέρα.\nΑν λειτουργούσε ο καπιταλισμός, έστω και κατά προσέγγιση προς τις σκανδιναβικές χώρες, τότε ασφαλώς και δεν θα είχαμε όλα αυτά τα καταστροφικά φαινόμενα. Στην Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν ίσχυσε το του Ευαγγελίου: «Ο μη εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω», αλλά ο εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω! Θεώρησαν ότι το κράτος τους ανήκε και το καταλήστεψαν. Το κράτος όμως ήταν οι εργαζόμενοι πολίτες. Εκείνοι που εργάστηκαν τίμια εκείνοι είναι που υποφέρουν περισσότερο από τους άλλους.\nΤο σύστημα της φαυλοκρατίας και αναξιοκρατίας δεν ανέχεται συνάμα να διαφοροποιηθεί κανείς. Προσπαθεί να συντρίψει με κάθε τρόπο και μέσο, οικονομικό, πολιτικό, πολιτισμικό, ψυχολογικό, αυτούς που δεν εντάσσονται στο σύστημα και παλεύουν ενάντια στο ρεύμα, για να δημιουργήσουν μια καλύτερη κοινωνία. Για το σύστημα κάθε διαφοροποίηση είναι επικίνδυνη και γι’ αυτό πρέπει να περιθωριοποιηθεί και συντριβεί.\nΔεν θα είχαμε σαφώς σοσιαλισμό. Όμως δεν θα καταλήγαμε στη χειρότερη μορφή του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή στο ΔΝΤ και στα δεινά που μας επιφυλάσσει. Αντιθέτως θα είχαμε δημιουργήσει έναν «παράδεισο», που θα τον ζήλευαν οι πιο προηγμένες καπιταλιστικές χώρες. Αυτός ο ευλογημένος από τη φύση τόπος που λέγεται Ελλάδα, που ομολογουμένως διαθέτει πολυποίκιλο πλούτο, θα αποτελούσε υπόδειγμα, αν δεν είχε όλους αυτούς που την οδήγησαν στον γκρεμό.\nΈτσι τώρα μόλις αρχίζει σταδιακά να δημιουργείται η κοινωνία τους ενός τρίτου, γιατί με την οικονομική κρίση και την παράδοσή μας στο ΔΝΤ αρχίζει να σπάει η ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης και να τρίζουν τα θεμέλια και άλλων κοινωνικών ομάδων. Το «λίπος» της κλεπτοκρατίας, του «υπαρκτού καπιταλισμού» στην Ελλάδα, κατ’ αντιστοιχία προς τον υπαρκτό σοσιαλισμό των σοβιετικών καθεστώτων, για να το εκφράσουμε μεταφορικά, αρχίζει και λιώνει. Ούτως ή άλλως ήταν όλα στο σχέδιο. Όπως ακριβώς έγινε και στον υπαρκτό σοσιαλισμό μετά την κατάρρευσή του. Η πρώην νομενκλατούρα έγινε η σημερινή μαφία.\nΒέβαια εκείνοι που πλήρωναν πάντοτε και τώρα θα πληρώσουν πάλι τα σπασμένα, είναι εκείνοι που δεν πήραν μέρος στο πλιάτσικο και το μεγάλο φαγοπότι. Απλώς θα χειροτερεύσει ακόμη περισσότερο η κατάστασή τους. Ενώ πρώτα ζούσαν στην φτώχεια, τώρα θα περιπέσουν στην εξαθλίωση. Μετά θα ακολουθήσουν και άλλοι, ώσπου να σχηματιστεί η κοινωνία τους ενός τρίτου και λιγότερο τους ενός τρίτου, που θα ζει σε βάρος των υπολοίπων.\nΟι άλλοι που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό, πλουτίζοντας με αθέμιτο τρόπο, θα γίνουν ακόμη πλουσιότεροι, γιατί αυτοί αποτελούν και το στήριγμά του φαύλου και εκμεταλλευτικού συστήματος.\nΑν θέλουμε να ακριβολογούμε θα πρέπει η ανάκαμψη και η πραγματική αλλαγή να βασίζεται σε δύο παράγοντες, σε δύο πυλώνες: Ο ένας είναι η αλλαγή νοοτροπίας και ο άλλος είναι οι θεσμοί. Ο Σάκης Καράγιωργας πολύ σοφά είχε πει ότι «σοσιαλισμός δεν γίνεται χωρίς σοσιαλιστές». Με κλέφτες, απατεώνες, ληστές και λωποδύτες σοσιαλισμός δεν γίνεται. Από την άλλη χωρίς σωστούς θεσμούς στους οποίους υπακούν τα άτομα επίσης. Υπάρχει αναγκαστικά διαλεκτική σχέση ανάμεσα σ’ αυτούς του δύο παράγοντες για να επέλθει η απαλλαγή από την κρίση, αλλά και γενικότερα για να υπάρχει προκοπή. Χωρίς το υποκείμενο της αλλαγής με ταυτόχρονη αλλαγή των θεσμών δεν υπάρχει δυνατότητα διεξόδου από την κρίση.\nΑνώνυμος 1 Σεπτεμβρίου 2019 - 1:01 μ.μ.\nΠολύ σωστός, μπράβο. το κακό όμως έγινε ,θεραπεία αυτού πότε και από ποιόν Ηγέτη ; αν γίνει ποτέ , ελπίδα πάντως απο τους σημερινούς που είναι και εμπλεκόμενοι, Καμία,\nΑνώνυμος 1 Σεπτεμβρίου 2019 - 1:10 μ.μ.\nΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ Η ΩΡΑ ΚΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΝΑΧΟΥΝ ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ ΤΟ ΑΓΕΡΟΠΛΑΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΝΑ!!! ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΜΑ!! ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΠΡΑΚΗ ΗΜΙΑΙΑΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΟ ΑΠΟΓΟΝΟ ΟΟΧΙΙ ΛΕΕΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΩ !!!....ΓΙΑΤΙ ΘΕΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ? ΤΟ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑΤΙ?..


Το Διεθνές Βραβείο Φιλελληνισμού ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ - Times News\nΗ Εταιρεία για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό (ΕΕΦ) έχει θεσμοθετήσει και απονέμει ετησίως ένα Βραβείο σε τρεις σημαντικές διεθνείς προσωπικότητες από τον πολιτικό, πολιτιστικό, ακαδημαϊκό ή επιχειρηματικό κόσμο, των οποίων οι καριέρες χαρακτηρίζονται από μία μακροχρόνια φιλελληνική καταγραφή ή που συνέβαλαν στην κοινωνία με τις δράσεις και τη σταδιοδρομία τους, εμπνευσμένοι από τις αξίες του Ελληνισμού.\nΤο Βραβείο, που έχει τεθεί από την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, απονέμεται στο όνομα του Λόρδου Βύρωνα, του μεγάλου ποιητή και Φιλέλληνα που πέθανε στο Μεσολόγγι, πολεμώντας στο πλευρό των Ελλήνων κατά την Ελληνική Επανάσταση (1821-1828). Ο Λόρδος Βύρων έγινε σύμβολο, ενσαρκώνοντας τις αξίες του Ελληνισμού, δηλαδή την ελευθερία, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την ελευθερία της έκφρασης, την ανεξαρτησία του πνεύματος. Τις αξίες αυτές και τα δίκαια των μαχητών της ελευθερίας, σφράγισε με τον πρόωρο θάνατό του.\nΚάθε ένα από τα τρία τιμώμενα πρόσωπα λαμβάνει ένα ασημένιο μετάλλιο, ένα δίπλωμα και μία επιχορήγηση 10.000 δολαρίων ΗΠΑ, η οποία δωρίζεται στο όνομά τους, σε ένα ίδρυμα της επιλογής τους που δραστηριοποιείται σε τομείς που εξυπηρετούν και προωθούν τις αξίες του Ελληνισμού και του Φιλελληνισμού.\nΤο Βραβείο αυτό έχει σχεδιασθεί με στόχο να προβάλει διεθνώς τις αξίες του Ελληνικού πολιτισμού και τον διαρκή φιλελληνισμό ως αρετή με ευεργετική επίδραση στις κοινωνίες όλου του πολιτισμένου κόσμου.\nΤο Διεθνές Βραβείο Λόρδος Βύρων θα απονεμηθεί από την ΑΕ Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε τελετή που πραγματοποιηθεί στις 28 Απριλίου 2021, στην Ακαδημία Αθηνών.\nΟι βραβευθέντες με το διεθνές βραβείο Λόρδος Βύρων 2021\nJohn Kerry, γερουσιαστής / πρώην υπουργός Εξωτερικών, από τις ΗΠΑ, απόγονος του Thomas Winthrop, προέδρου της Φιλελληνικής Επιτροπής της Βοστώνης, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.\nJack Lang, πρώην Υπουργός Πολιτισμού και Παιδείας, από τη Γαλλία. Με το έργο του συνέβαλε στην προώθηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.\nCharles Pictet, από την Ελβετία, πρόεδρος της τράπεζας Pictet, απόγονος της οικογένειας Pictet de Rochemont, η οποία σε συνεργασία με τον Jean Gabriel Eynard, υποστήριξε τον Ιωάννη Καποδίστρια και το φιλελληνικό κίνημα στην Ελβετία και όλη την Ευρώπη.\nΟι τρεις βραβευόμενοι θα συνδεθούν διαδικτυακά και θα εμφανίζονται σε οθόνη στην Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών.\nΗ τελετή θα μεταδοθεί σε απευθείας μετάδοση διαδικτυακά.\nΕταιρεία για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό\nΔιεθνές Βραβείο Φιλελληνισμού ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ\nΣυγχαρητήρια στον Πετρούνια από την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία\nΓιώργος Α. Παπανδρέου: “Ώρες ευθύνης για την Κύπρο”\nΜε αφορμή την άφιξη των έξι γαλλικών Rafale 20 Ιανουαρίου 2022\nAustralian Open: Ο Τσιτσιπάς νίκησε και τον Μπάες (3-1) 20 Ιανουαρίου 2022