τοίχο-τοίχο...: Κι αν καταργούνταν οι πανελλαδικές;\nΚι αν καταργούνταν οι πανελλαδικές;\nΈνα σχεδόν.... προαιώνιο ερώτημα για την ελληνική κοινωνία είναι το αν πρέπει να καταργηθούν οι πανελλαδικές εξετάσεις και, αν ναι, από τι να αντικατασταθούν.\nΟι απαντήσεις πολλές και με πολλά συν και πολλά μείον η καθεμιά, αλλά θα προσπαθήσω να παρουσιάσω το πρόβλημα όσο το δυνατόν πιο σύντομα.\nΑς ξεκινήσουμε από το υπάρχον: πανελλαδικές εξετάσεις με το τέλος του λυκείου.\nΤο καλό του συστήματος είναι οτι είναι ίσως ο πιο αδιάβλητος θεσμός στη χώρα.\nΚαι αυτό δεν είναι λίγο, όταν μιλάμε για τη χώρα που έχει καταστεί συνώνυμο της ρεμούλας και της βρώμας.\nΕπίσης, το σύστημα αυτό έχει κάποιο βαθμό αξιοκρατίας.\nΘα μου πει τώρα κάποιος "τι σόι αξιοκρατία είναι αυτή; Επειδή ο άλλος διάβασε παπαγαλία 80 σελίδες και πήγε κι έγραψε 20 στη Βιολογία, πάει να πει πως αξίζει για μελλοντικός γιατρός περισσότερο απ' τον άλλον που έγραψε 17;"\nΌντως, το 20άρι σε κάποιο μάθημα δεν εξασφαλίζει την ικανότητα.\nΑλλά με ποιον τρόπο να γίνει το ξεδιάλεγμα;\nΝα πάρουμε τα 17χρονα, να τους δώσουμε κι από 'να νυστέρι και να τα βάλουμε να εγχειρήσουν κάνα κακομοίρη, για να δούμε ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα;\nΚαλώς ή κακώς, πριν την πράξη είναι η θεωρία.\nΚαι η θεωρία διαβάζεται.\nΆρα, η εξέταση επί του διαβάσματος κρίνεται απαραίτητη.\nΔυστυχώς δε θα μάθουμε ποτέ ποιος θα ήταν καλύτερος γιατρός ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, πριν αυτοί γίνουν γιατροί!\n(πριν δηλαδή από την επιλογή τους)\nΆρα ποτέ δε θα μπορεί να εξασφαλιστεί απόλυτη αξιοκρατία, με βάση αυτό το κριτήριο.\nΚι αν εισάγονταν ελεύθερα και παρακολουθούσαν ένα έτος, όπως προτείνουν πολλοί, στη σχολή της επιλογής τους και ύστερα να δίνουν εξετάσεις στο τέλος του προπαρασκευαστικού έτους μέσα στη σχολή αυτή, επί του ίδιου του αντικειμένου;\nΑν μη τι άλλο, είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση και η μοναδική σοβαρά διατυπωμένη, όμως κι αυτή χωλαίνει σε πολλά σημεία για τα οποία πρέπει να βρεθούν επαρκείς απαντήσεις.\nΠρώτον, μιλούσαμε πριν για τον αδιάβλητο χαρακτήρα των πανελλαδικών εξετάσεων. Στην περίπτωση που οι εξετάσεις γίνουν υπό την αιγίδα κάθε πανεπιστημίου, τότε ξεχάστε την αδιαβλητότητα του συστήματος! Πιο διαβλητός φορέας από τα ελληνικά πανεπιστήμια... απλά δεν υπάρχει!\nΟ απρόσωπος χαρακτήρας των πανελλαδικών εξετάσεων, που το γραπτό του μαθητή από τη Σπάρτη διορθώνεται στην Κοζάνη από κάποιον καθηγητή που δεν τον έχει δει ούτε και θα τον δει ποτέ, θα χαθεί αναγκαστικά στην περίπτωση αυτή, καθώς εντός ενός πανεπιστημίου προσωποποιείται πολύ ευκολότερα το γραπτό και εξάλλου και ο υποψήφιος ξέρει ποιος διορθώνει το γραπτό του και επομένως μπορεί να αρχίσει τα... "δωράκια"!\n(εκεί να δείτε πόσο πιο... ταξικό γίνεται το σύστημα!)\nΔεύτερον, αν για παράδειγμα υπάρχει (που δεδομένα θα υπάρχει) πολύ μεγάλη ζήτηση σε κάποιες σχολές, όπως Νομική, Ιατρική, Πολ. Μηχανικών κλπ, και με δεδομένο πως δεν μπορούν σε μια σχολή να χωρέσουν όλοι, με ποιο τρόπο θα γίνει το ξεδιάλεγμα αυτών που θα φοιτήσουν αυτήν την προπαρασκευαστική χρονιά στη σχολή προτίμησής τους;\nΜήπως πάλι θα οδηγηθούμε σε εξετάσεις ανάλογες των πανελλαδικών και μάλιστα με πολύ πιο διαβλητό -και άρα άδικο και ταξικό- καθεστώς;\nΛένε πολλοί πως "δεν είναι δυνατόν να ζητάμε από τα παιδιά να επιλέξουν επαγγελματική σταδιοδρομία απ' τα 17 τους".\nΩραία. Και πότε να την διαλέξουν;\nΝα τους πούμε "μάγκες, αράξτε ως τα 25 σας, και μετά, μόοολις νιώσετε έτοιμοι, μας λέτε και πού θέλετε να σπουδάσετε;"\nΗ επιλογή στα 17 είναι ένα αναγκαίο κακό, λοιπόν.\nΤο να βελτιωθεί ο σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός, αυτό είναι ένα ζήτημα.\nΑλλά το να επιλέγουν όταν θα είναι ώριμοι να επιλέξουν, αυτό δυστυχώς δεν ανήκει στη σφαίρα της πραγματικότητας, αλλά σε ουτοπίες.\nΠολλά λέγονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις και για το δυσβάσταχτο άγχος που φορτώνουν στα παιδιά.\nΕγώ, όμως, θεωρώ πως το τελευταίο που επείγει να αλλάξει στο σύστημα παιδείας είναι ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων.\nΠρέπει να αλλάξουν πολλά, πάρα πολλά, αλλά δυστυχώς, όσο κι αν το χω παλέψει στο μυαλό μου, δεν έχω βρει δικαιότερο, αξιοκρατικότερο, αταξικότερο και τιμιώτερο σύστημα από τις πανελλαδικές.\nΤο περιεχόμενο των εξετάσεων; Οπωσδήποτε!\nΝα καταργηθεί -στην ουσία- η παπαγαλία!\nΚι αυτό δε γίνεται διά... νόμου, αλλά μέσω της αλλαγής στη λογική της εξεταστέας ύλης.\nΔηλαδή, αν π.χ. μιλάμε για το μάθημα της Ιστορίας, να μην εξετάζεται ένα βιβλίο Χ σελίδων, στο οποίο τελικά -όπως ξέρουμε- γράφει καλύτερα όποιος παπαγαλίσει καλύτερα.\nΝα θεωρείται εξεταστέα ύλη το σύνολο της αρχαίας, νεώτερης και σύγχρονης ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας και να τίθενται ερωτήσεις, έτσι ώστε το παιδί που ξέρει πραγματικά Ιστορία να είναι σε θέση να απαντήσει με βάση τις γνώσεις που έχει αποκτήσει αναγκαστικά με τα δικά του λόγια- αφού είναι πρακτικώς αδύνατο να αποστηθίσει κάποιος τόσες χιλιάδες σελίδες!\nΟμοίως και στα άλλα μαθήματα.\nΚατά τ' άλλα, θα πρέπει γενικότερα να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της στείρας αποστήθισης στο σχολείο και να να ενταχθεί περισσότερο η μέθοδος των εργασιών και φυσικά οι πραγματικές ερωτήσεις κρίσεως- όχι σαν και τις τωρινές που αυτοαποκαλούνται "κρίσεως" και στην ουσία ζητούν απ' το μαθητή να "τους πει το μάθημα" αυτούσιο.\nΝα ξεφύγουμε επιτέλους από το αδιέξοδο της αναμάσησης κανόνων του τύπου "η παραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται, όταν η λήγουσα είναι μακρά" και να μπούμε στην ουσία του διδακτικού αντικειμένου.\nΔηλαδή, στα αρχαία π.χ. να δίδεται μόνο ένα αδίδακτο κείμενο για μετάφραση και μόνο και ένα νεοελληνικό κείμενο για να μεταφερθεί στα αρχαία ελληνικά. Ούτε ασκήσεις ούτε τίποτα. Ένα αρχαίο κείμενο κι ένα "αντίστροφο". Κι όποιος μπορέσει να το δημιουργήσει, έστω και αξιοπρεπώς, πάει να πει πως έχει μάθει τα βασικά των αρχαίων, πως έχει αντιληφθεί την ουσία της γλώσσας, τη δομή της, πέρα από μηχανιστικές επιλύσεις ασκήσεων.\nΚι αν σας φαίνεται πολύ δύσκολο αυτό για τους μαθητές, θα σας απαντήσω πως -ναι- θεωρώ πως πρέπει να είναι υψηλό το επίπεδο των γνώσεων και των ικανοτήτων των μαθητών που βγαίνουν απ' το Λύκειο. Δε συμμερίζομαι καθόλου την αριστερόστροφη οπτική σ' αυτό το θέμα, που στην ουσία είναι η αποθέωση της μετριότητας.\nΔεν είναι κακό να επιδιώκουμε να καλλιεργούμε "αρίστους". Αυτοί οι "άριστοι" τραβούν την κοινωνία μπροστά, όντας πρωτοπόροι στην επιστήμη τους και συχνά και στην κοινωνική δράση.\nΑς μην επιδιώκουμε άλλους όχλους πτυχιούχων αγράμματων.\nΤο επίπεδο της παιδείας δεν κρίνεται απ' το πόσοι παίρνουν απολυτήριο λυκείου ή πτυχίο πανεπιστημίου, αλλά απ' τη γνώση και τις δεξιότητες που αντιστοιχούν σ' αυτά τα νεκρά χαρτιά.\nΔεν είναι πιο δημοκρατικό το να κάνουμε εύκολο το Λύκειο για να παίρνουν όλοι απολυτήριο.\nΔημοκρατικό είναι -σε ένα απαιτητικό Λύκειο- να δίνει η Πολιτεία σε κάθε μαθητή τα απαραίτητα μέσα (αναβαθμισμένο δημόσιο σχολείο, ενισχυτική διδασκαλία, κοινωνικό φροντιστήριο), για να παλέψει ισάξια με τους άλλους για τους στόχους του.\nΘεωρώ, λοιπόν, υπεραπλουστευτικό το σκεπτικό που οδηγεί στην απαίτηση από πολλούς να καταργηθούν οι πανελλαδικές εξετάσεις.\n*Πρώτον, διότι όπως δείξαμε παραπάνω, η μόνη σοβαρά διατυπωμένη αντιπρόταση αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες στην εφαρμογή της, ενώ παράληλλα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δημιουργήσει πολύ περισσότερα προβλήματα απ' αυτά που θα λύσει.\n*Και δεύτερον, διότι το... τελευταίο "πρόβλημα" του ελληνικού συστήματος παιδείας είναι ο τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια.Τα αληθινά μεγάλα προβλήματα εδρεύουν πριν απ' τις πανελλαδικές και μετά απ' αυτές.\nΥΓ.: Περιμένω με ενδιαφέρον προτάσεις κατάργησης του θεσμού των πανελλαδικών εξετάσεων, οι οποίες όμως θα προσφέρουν έναν άλλο αξιόπιστο, ολοκληρωμένο, αξιοκρατικό και φυσικά άμεσα εφαρμόσιμο τρόπο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.\nΓλαύκη 30 Μαΐου 2014 - 4:58 μ.μ.\nΔυστυχώς δεν προλαβαίνω να δώσω τις προτάσεις μου τώρα, γιατί βιάζομαι.\nΘα επανέλθω αργά το βράδυ.\nΌμως με καλύπτουν πολλές δικές σου απόψεις και προτάσεις.\nΕιδικά ο δεύτερος αστερίσκος στο τέλος είναι η ουσία της παιδείας!!!!!\nΠρος το παρόν πάρε ένα τραγουδάκι που άκουγα πριν από λίγο, για να απολαύσεις από τις καλύτερες κιθάρες...\nΤον θυμήθηκα χθες σε μια συζήτηση και κόλλησα.\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 9:01 π.μ.\nΘα περιμένουμε λοιπόν την τοποθέτησή σου!\nΕυχαριστούμε και για τη ροκιά!\nΧριστίνα Πεταλωτή 30 Μαΐου 2014 - 5:57 μ.μ.\nΑμαν πρέπει να φτιάξω καφέ για να παρακολουθήσω όλο το κείμενο σου,περίμενε. Σαν μια πρώτη σκέψη θα σου πω, πως θα τα πράγματι καλό να απεμπλακούν οι πανελλαδικές απο το λύκειο. Εγώ αρρώστησα στις πανελλαδικές και παρόλο που τα κατάφερα κουβαλάω ακόμα τα τραύματα. Το υπάρχον σύστημα είναι φτιαγμένο για πολύ έξυπνα παιδιά και πολύ μεγάλα πορτοφόλια. Η δική μου πρόταση είναι να παίρνουν τα παιδάκια το απολυτήριο και μετά να υπάρχει μία ακόμα χρονιά φοίτησης στα σχολεία όπου τα παιδιά θα προγυμνάζοναι στα μαθήματα της κατεύθυνσης. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο δίκαιο.\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 9:07 π.μ.\nΕλπίζοντας πως δεν έχει τελειώσει ακόμη ο καφές, έχω να παρατηρήσω πως η απεμπλοκή των εξετάσεων απ' το λύκειου θα είναι πολύ σωστή, αν και εφόσον δυσκολέψει το λύκειο.\nΔιότι παλιότερα, επί "Δεσμών", που ίσχυε αυτό το σύστημα, όλοι το είχαν τελείως γραμμένο το λύκειο και ασχολούνταν από την α' λυκείου με τα μαθήματα της δέσμης που θα δίνανε στο τέλος.\nΆρα πρέπει το λύειο να είναι δύσκολο και απαιτητικό, έτσι ώστε να πετύχει το στόχο της αυτή η απεμπλοκή.\nΌσο για την έξτρα χρονιά, δεν είμαι αντίθετος. Εξάλλου, θα λεγε κανείς πως ουσιαστικά αυτό γινόταν την εποχή των δεσμών, με τη διαφορά ότι αυτό γινόταν ένα χρόνο πριν από την έξτρα χρονιά που προτείνεις.\nΔεν είναι κακό εκ πρώτης όψεως.\nΠάντως, βλέπεις πως ακόμη κι άρρωστη, αν είσαι καλά προετοιμασμένη, τότε πιθανότατα θα πετύχεις.\nΧριστίνα Πεταλωτή 1 Ιουνίου 2014 - 1:01 π.μ.\nΚοίτα αυτό το καλύτερο που μπορεί να γίνει σαν μια γρήγορη και άμεση λύση. Κατά τα άλλα όσο σε αυτή τη χώρα θα παραμένει σαν πρώτιστο μέλημα να γίνουμε όλοι γιατροί, μηχανικοί, ακαδημαϊκοί και δικηγόροι, όλο το εκπαιδευτικό σύστημα θα προσανατολίζεται πάντα προς αυτήν την κατεύθυνση. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν τουλάχιστον η τηλεόραση και τα μπουζούκια και γινόμαστε τραγουδιστές και παρουσιάστριες... Το υπάρχον σύστημα, είναι σχολείο-φροντηστήριο-ΑΕΙ/ΤΕΙ-φοιτητική παράταξη-θεσούλα...\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 4:09 μ.μ.\nΠλάκα-πλάκα δεν υπάρχει πιο αποτελεσματικός επαγγελματικός προσανατολισμός από τα Fame Story...\nairis 30 Μαΐου 2014 - 6:47 μ.μ.\nΑρχηγέ με βρίσκεις σύμφωνη σε πολλές σκέψεις σου!\nΚι εγώ δεν έχω βρει δικαιότερο, αξιοκρατικότερο και τιμιότερο σύστημα από τις πανελλαδικές.\nΚαι το δηλώνει κάποια που ανέκαθεν μισούσε την παπαγαλία και δεν πήγε φροντιστήριο παρά μόνο τους τελευταίους τρεις μήνες πριν τις εξετάσεις -κι αυτό σε ομαδικό ( δεν είχαμε για ιδιαίτερα ! Έπρεπε λοιπόν να τα καταφέρω μόνη μου!)\nΓια μένα είναι απλά τα πράγματα : όποιος διαβάσει γράφει! Αυτά τα μπλόκαρε ψυχολογικά και δεν έγραψε δεν ισχύουν για μένα, που ασχολήθηκα τελικά και με τη ψυχολογία. Αν διαβάσεις γράφεις! Αν θες να σπουδάσεις στρώνεις κώλο! Κι εγώ ήμουν φευγάτη στην γ λυκείου λόγω έρωτα, αλλά στρώθηκα και έβαλα τα πράγματα κάτω! Όταν κάτι το θέλεις πολύ δεν συνωμοτεί κανένα σύμπαν ! Απλά ιδρώνεις!\nΘα μου πεις ότι τα λέω χοντροκομμένα. οκ! Θα μπορούσα να είχα περάσει στην πρώτη μου προτίμηση. Θα μπορούσαν πολλά πράγματα να είναι διαφορετικά στη ζωή μου.Αλλά είμαι οι επιλογές μου και δεν θα φορτώσω σε κανένα σύστημα τις δικές μου αστοχίες σε κάποια θέματα!\nΠαίζει ρόλο και η οικογένεια στη μόρφωση και στην παιδεία του ατόμου! Μην τα ρίχνουμε όλα μόνο στο άθλιο σχολικό μας σύστημα!\nΠροτάσεις δεν έχω πέρα από το να μορφώνονται καλύτερα οι μαθητές τα πρώτα χρόνια ! Εκεί είναι η απαρχή , εκεί πρέπει να δοθεί η βάση για μένα!\nΠαλιά πάντως πιστεύω ότι μαθαίναμε περισσότερα! Δίδαξα πολλά χρόνια ( σε μαθητές δημοτικού και δυσλεξικούς γυμνασίου) και είδα την αντικατάσταση των βιβλίων στην πορεία ... πολλά βιβλία αλλά ουσία καμία!\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 9:31 π.μ.\nΕνώ όλοι, όσοι δεν τα καταφέρνουν, επικαλούνται τα "ψυχολογικά" τους, εντούτοις οι ψυχολόγοι, που έχω γνωρίσει, καταρρίπτουν αυτούς τους μύθους και λένε αυτό που ελς κι εσύ: "κόφτε τις βλακείες, όποιος διαβάζει, γράφει"!\nΚαι τελοσπάντων, καλό είναι να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας.\nΑν, την ώρα που κάποιος άλλος σκιζόταν στο διάβασμα, εγώ πήγαινα για μπιλιάρδο, δε μου φταίει μετά "η κακούργα η κενωνία και το σύστημα που σε βάζει σ' ένα λούκι και σε πατάει, σε πατάει..."\nΌσο για την οικογένεια, αυτή παίζει -όπως λες-πολύ σημαντικό ρόλο στη μόρφωση. Ουσιαστικά το σχολείο είναι το όπλο και η οικογένεια η σκανδάλη. Αν δεν "τραβήξει" η οικογένεια, τότε είναι πολύ δύσκολο να δουλέψει το όπλο. Μόνο κατά τύχη...\nΑνώνυμος 30 Μαΐου 2014 - 8:28 μ.μ.\nΘα ξεκινήσω με αυτό που λέτε … «ο ποιο αδιάβλητος θεσμός στη χώρα» - μου αρκεί –άρα τω κρατώ!\nΤο ερώτημα όμως είναι – ποια εκπαίδευση – τι δρόμο έχω διανύσει – πόσο έχω καλλιεργηθεί – και αν όλο αυτό αποτυπώνετε … στο γραπτό μου\nΘα συμφωνήσω μαζί σας ότι « η εξέταση επί του διαβάσματος κρίνετε απαραίτητη»\nΤο ερώτημα όμως παραμένει … Ποιου διαβάσματος;\nΑς ξεκαθαρίσουμε κάτι - το σύστημα «Παπαγαλία» υπάρχει γιατι εξυπηρετεί τόσο τον έλεγχο της γνώσης όσο και την επιλογή των προτύπων … προϋπόθεση για να υπάρχουν οι φελλοί - οι οπαδοί κατά συνέπεια και οι αρχηγοί!\nΗ κριτική σκέψη … δεν εχει ευαγγέλια ! Ούτε κατά Ιωάννη – ούτε κατά Μαρξ … πράγμα επικίνδυνο για τους εξουσιαστές που θα μου επιτρέψετε η φράση «αναγκαίο κακό» που αναφέρετε … είναι βγαλμένη από τα εσώψυχα τους για να μας την σερβίρουν όταν μας βιάζουν!\nΠάμε λοιπόν σε αυτό που λέτε ..\n« Η επιλογή στα 17 –εννοείται κατεύθυνσης – επαγγέλματος – είναι ένα αναγκαίο κακό λοιπόν »\nΝα ρωτήσω – Εάν στα 17 –δηλαδη τελειώνοντας το λύκειο δεν εχουμε μάθει να σκεπτόμαστε – ποια πρόταση είναι ρεαλιστική για εσάς\nΑ) Μάγκες ελάτε όποτε ωριμάσετε …\nΒ) Μάγκες αποτύχαμε ως σχολείο – ως εκπαίδευση … παραιτούμαστε από την όποια θέση κατέχουμε …. Είμαστε ανίκανοι να σας διδάξουμε το ποιο ουσιώδες … το να μάθετε να σκέπτεστε.\nΚαι μη μου πείτε ότι αυτό … τους το μαθαίνουν μετά – γιατι μετά .. μιλάμε για παροχή γνώσεων και δεξιοτήτων χρηστικού χαρακτήρα που δεν ταυτίζετε αυτό - με την έννοια της μόρφωσης !\nΑντίθετα … αυτό που κάνει δεν είναι τίποτα άλλο από το να μας τυποποιεί «συσκευάζει» - σαν εμπόρευμα για μια θέση εφήμερης εργασίας.\nΚαι όχι .. δεν μας εξοπλίζει - με κριτήριο το να ερμηνεύσουμε και να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας… μάλιστα - αυτό όφειλε – αλλά δυστυχώς δεν το κάνει!\nΚι αφού σας ευχαριστήσω για το χώρο που μου δώσατε να παραθέσω το σχόλιο μου - κλείνω με Κορνήλιο Καστοριαδη\n« Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους. Και για να τα πω καθαρά, αν δεν υπάρχει έρωτας με την εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση …\nΓια να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα χαρτί και τα παιδιά ασχολούνται με ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν. Λοιπόν, δεν είναι δυνατό να υπάρξει εκπαίδευση.»\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 9:40 π.μ.\nΣχετικά με το "ποιου διαβάσματος", θα απαντήσω πως θεωρητικά έχεις δίκιο, ότι πρέπει δηλαδή το διάβασμα αυτό να αντιστοιχεί σε έρευνα που να είναι ανεξάρτητη από τα κάθε είδους ευαγγέλια.\nΑπ' την άλλη όμως, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως η παιδεία είναι η διαδικασία με την οποία ένα παιδί προετοιμάζεται για να γίνει ένας ενάρετος πολίτης στην ιδιωτική και τη δημόσια ζωή και άρα αναπόφευκτα θα γαλουχηθεί με τις αξίες της υπάρχουσας κοινωνίας. Επομένως κάποιου ειδους "ευαγγέλια" δεν μπορούν να εξαλειφθούν, αφού κάθε πολιτεία με την παιδεία δημιουργεί τον καλό πολίτη για την ίδια την πολιτεία.\nΓια το θέμα των "17", νομίζω πως το ίδιο λέμε. Εκτός αν δεν κατάλαβα καλά.\nΣχετικά με τα λόγια του Καστοριάδη, θα συμφωνήσω απόλυτα, διότι ένα από τα μεγάλα μεμπτά σημεία των εκπαιδευτικών είναι πως απεργούν -σχεδόν αποκλειστικά- για μισθολογικά ζητήματα και σπανιότατα έως καθόλου για τα εκπαιδευτικά.\nΑνώνυμος 1 Ιουνίου 2014 - 10:56 π.μ.\nΘα διαφωνήσω – εντονότατα – μαζί σας … Παιδεία δεν είναι αυτό που δημιουργεί «ενάρετους» κατά το δοκούν της υπάρχουσας κοινωνίας … πολίτες - αλίμονο !\nΗ κίνηση … επιτυγχάνετε με τη σύγκρουση των αντιθέτων – τα στάσιμα νερά … είναι η συνταγή για το ποιο επικίνδυνο δηλητήριο!\nΠαιδεία … είναι αυτό - που δημιουργεί πολίτες που μπορούν να δημιουργήσουν την κοινωνία που θέλουν να έχουν - επαναπροσδιορίζοντας και αμφισβητώντας τα παντα!\nΘαρρω ότι η διαφωνία μας πανω σε αυτό είναι ουσιώδης και γι αυτό θέλησα να την παραθέσω. Ευχαριστώ και πάλι για τον χώρο που μου δώσατε.\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 4:19 μ.μ.\nΔε μίλησα για στασιμότητα. Συμφωνώ κι εγώ με τον Ηράκλειτο.\nΜε δεδομένο, όμως, ότι η εκπαιδευτική πολιτική είναι στη δικαιοδοσία του κράτους, δεν είναι δυνατόν ένα κράτος να δημιουργεί πολίτες που θα το... ανατρέψουν!\nΕυχής έργον είναι οι μαθητές ενηλικιωνόμενοι να θέλουν να ανατρέψουν το παλιό, αλλά αυτό για να είναι γνήσιο θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα άλλου είδους ζυμώσεων.\nΕπανάσταση υπό... κρατική αιγίδα δε νοείται!\nΓι'αυτό η παιδεία σε όλες τις χώρες και σε όλες τις εποχές θα γαλουχεί πολίτες εναρμονισμένους με τις αξίες της τρέχουσας κοινωνίας.\nΖητούμενο είναι το σχολείο να τους καλλιεργεί την κριτική σκέψη, έτσι ώστε να είναι σε θέση να σκεφτούν το παρακάτω της κοινωνίας και, αν το νομίζουν, να δράσουν γι'αυτό.\nΤάσος, λαθρεπιβάτης 30 Μαΐου 2014 - 8:34 μ.μ.\nΣυμφωνώ ότι κάθε υπουργός Παιδείας στο μυαλό του έχει τις "μεταρρυθμίσεις". Και δυστυχώς τις επιβάλλει κατά πως αυτός τις αντιλαμβάνεται.\nΣυμφωνώ και χαίρομαι που όλοι αποδέχονται ότι οι Πανελλαδικές είναι ο πιο αδιάβλητος θεσμός στη χώρα μας. Νομίζω ότι αξίζει να σταθούμε σε αυτό και να το ψάξουμε λίγο γιατί να συμβαίνει άραγε;\nΤα τελευταία 15-20 χρόνια από πλευράς Υπουργείου την διεξαγωγή των Πανελλαδικών τις έχει επωμισθεί ένας απλός διευθυντής του Υπουργείου που απλά κάνει σωστά τη δουλειά του. Ο Χάρης λοιπόν τον ευχαριστούν στο τέλος όλοι οι Υπουργοί για την άψογη διεξαγωγή δεν βγαίνει στα κανάλια και φυσικά επανέρχεται την υπόλοιπη χρονιά στα καθήκοντα του στο Υπουργείο. Όταν το 2003 έγινε η μεγάλη πατάτα με το θέμα στα Μαθηματικά που δεν λυνόταν και η υπουργάρα μας ο Ευθυμίου βγήκε και με την ασχετοσύνη του έδωσε τη λύση ότι όποιος έχει γράψει οτιδήποτε στο καθαρό (δηλαδή μπούρδες) να παίρνει όλους τους βαθμούς του θέματος και όποιος (έχει την αυτογνωσία ότι δεν το έλυσε και) δεν μετέφερε τίποτα από το πρόχειρο να παίρνει μηδέν ο Χάρης χτυπιότανε ο άνθρωπος. Από την επόμενη χρονιά κάθε θέμα που μπαίνει υποχρεωτικά το λύνει πρώτα η Επιτροπή επί τόπου τη νύχτα και μετά το δίνουν στα παιδιά το πρωί. Απλή λύση που δόθηκε από έναν υπηρεσιακό παράγοντα δίχως τυμπανοκρουσίες.\nΠριν από τρία χρόνια παραιτήθηκε ο Χάρης γιατί διαφώνησε ότι θα τιναχτούν οι εξετάσεις στον αέρα. Άλλος φωστήρας Υπουργός ζητούσε επίμονα να μειωθεί η αποζημίωση των γραπτών και μιλάμε ότι έπαιρναν οι διορθωτές περίπου 2 ευρώ το κομμάτι. Δηλαδή πόση φαντασία χρειαζόταν ότι ο καθηγητής διορθωτής αν δεν πληρωθεί έστω και λίγα δεν πρόκειται να διορθώσει σωστά ή καθόλου.\nΣυνταξιούχο τον Χάρη τον επανέφεραν και έκανε και πέρσι ή πρόπερσι τις εξετάσεις. Αυτά.\nΠρέπει να καταλάβουμε ότι ακόμη και σήμερα κάποιοι ξέρουν καλά τη δουλειά τους και έντιμα και ακέραια την εξασκούν.\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 9:50 π.μ.\nΣχετικά με την αδιαβλητότητα, νομίζω πως τον πρώτο λόγο έχει η ίδια η φύση του συστήματος.\nΣχετικά με την ποιότητα και τη σοβαρότητα, εκεί νομίζω πως παίζουν σημαντικό ρόλο τα πρόσωπα.\nΔηλαδή, μιλώντας για αδιάβλητο σύστημα, εννοώ σύστημα στο οποίο δεν μπορεί να ανοίξει το αυτοκόλλητο που κρύβει το όνομα και να φανεί το όνομα του υποψηφίου.\nΦυσικά ένα σοβαρό πρόσωπο σε καίρια θέση είναι μια δικλείδα ασφαλείας του συστήματος.\nΠάντως, τα λάθη δεν έχουν εκμηδενιστεί.\nΣχεδόν κάθε χρόνο σε κάποιο μάθημα γίνεται κάποια γκάφα.\nΠιο πρόσφατο παράδειγμα η Φυσική που είχε λάθος σε ένα θέμα.\nΌσο υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχουν και τα λάθη τους.\nΕίναι βέβαια καλή λύση (και μάλλον αυτονόητη- απορώ γιατί δεν το είχαν σκεφτεί πρωτύτερα) να λύνουν τα θέματα ήδη απ' το βράδυ αυτοί που τα βάζουν. Κια πάλι βέβαια θα βρεθούν σημεία μεμπτά, αλλά σίγουρα ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες.\nΗ μείωση της αποζημίωσης ανά γραπτό ξενέρωσε πολλούς καθηγητές και φαντάζομαι τις επιπτώσεις αυτής της απόφασης στην ομαλή βαθμολόγηση των γραπτών..\nΔιαχειριστής 31 Μαΐου 2014 - 9:04 π.μ.\nΤο ζήτημα παιδεία γενικά είναι πολύ μεγάλο και ανοιχτό και δεν έχει εύκολες απαντήσεις, εκεί συμφωνώ. Εκείνο που βλέπω γύρω μου ανέκαθεν είναι οτι οι γονείς πιέζουν τα παιδιά. Όταν οι γονείς είναι χαλαροί και το παιδί δεν παθαίνει διάφορα. Εμένα οι γονείς μου δεν με πίεσαν αλλά μπήκα από σπόντα στη σχολή που ήθελα, γιατί δεν διάβαζα, έγραψα καλά μόνο στα μαθήματα που μου άρεσαν. Ήμουν όμως τυχερή και όταν μπήκα στη σχολή που ήθελα, ήμουν από τις καλές φοιτήτριες. Το όλο πράγμα είναι σύνθετο και έχει να κάνει με το όλο κοινωνικό πλαίσιο, με μια ανταγωνιστική κοινωνία και σήμερα και με την τρομακτική ανεργία, την έλλειψη αξιών πέρα από το χρήμα ή απλά την επιβίωση, έχει να κάνει με το oτι στο σχολείο υπάρχουν παιδιά που η οικογένεια τα βοηθά από κάθε άποψη, τους παρέχει ένα υγιές και ασφαλές πλαίσιο ώστε να είναι απερίσπαστα και ήρεμα, και παιδιά που πίσω στο σπίτι τραβάνε ότι μπορεί κανείς να φανταστεί. Υπάρχει δηλαδή μια εκ των προτέρων ανισότητα, πριν φτάσει το παιδί στην τάξη και τις εξετάσεις. Αυτά δεν λύνονται μόνο με το εξεταστικό ή μόνο με το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι όλα αλληλένδετα.\nΤο ζητούμενο σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι η ευτυχία, όπως έλεγε και ο Νηλ στο Σάμερχιλ. Αλλά ποια ευτυχία με τόσα προβλήματα μέσα στα σπίτια;\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 9:59 π.μ.\nΓενικώς οι γονείς δεν πρέπει να οδηγούνται σε ακραίες συμπεριφορές.\nΟύτε υπερβολική πίεση αλλά ούτε και πλήρης απουσία πίεσης.\nΠρέπει να κρατιέται μια ισορροπία ανάμεσα σ' αυτά τα δύο.\nΟι γονείς, όταν εμφυσήσουν στο παιδί από μικρό τις αξίες της μόρφωσης και της προόδου, τότε στη συνέχεια δε θα χρειαστεί να καταβάλουν ιδιαίτερο κόπο για να διαβάσει το παιδί.\nΣυνήθως τότε το παιδί από μόνο του αντιλαμβάνεται πως αυτή είναι η "δουλειά" του και με μια διακριτική γονεϊκή εποπτεία, όλα πάνε καλά.\nΤα προβλήματα εμφανίζονται συνήθως στα σπίτια που δεν υπάρχει αυτό το "μικρόβιο" της μόρφωσης εξαρχής και οι γονείς αρχίζουν κάποια στιγμή στο γυμνάσιο ή στο λύειο να πιέζουν τα παιδιά να κάνουν κάτι το οποίο αυτά δε θεωρούν αυτονόητο.\nΕκεί προκύπτουν και τα προβλήματα.\nΌσο για τα προβλήματα στα σπίτια, ας παρουσιάσουν οι γονείς στα παιδιά τους την παιδεία ως το σκαλοπάτι για να ξεφύγουν αυτά από την τρέχουσα προβληματική κατάσταση.\nΑς είανι η παιδεία η λύση του προβλήματος στο μυαλό του κόσμου.\nΑνώνυμος 31 Μαΐου 2014 - 11:38 π.μ.\nΌντας κι εγώ εξετασθείς στις περσινές Πανελλαδικές, θα ήθελα να εκφράσω την άποψή μου.\nΕγώ, λοιπόν, ήμουν στη θεωρητική κατεύθυνση -ξέρετε, παπαγαλία, παπαγαλία, λίγο σκέψη και ξανά παπαγαλία. Φυσικά, προερχόμενος από οικογένεια με σχετική -το τονίζω αυτό- οικονομική άνεση, πήγα σε φροντιστήριο και μάλιστα, σε ένα από τα μεγάλα ονόματα στον φιλολογικό χώρο στη μικρή μου πόλη. Και τη μεγάλη του φήμη δεν την απέκτησε τυχαία. Όντως είχε επιτυχίες κι επιτυχίες. Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν η γραμμή του φροντιστηρίου. Δεν ήταν μόνο "πάρε τις σελίδες τάδε έως τάδε, μάθε τες και έλα την άλλη βδομάδα να μου τις πεις". Υπήρχε γνώση.\nΤρεις καθηγητές ξεχώρισα, που με σημάδεψαν με τον τρόπο διδασκαλίας τους.\nΠρώτον, η κυρία Μ.(δεν αναφέρω ονόματα, για ευνόητους λόγους), η οποία δίδασκε λογοτεχνία και το "γνωστό" μέρος των αρχαίων. Στη λογοτεχνία, στην τεχνική ή στη σημασιολογική/ερμηνευτική ανάλυση ενός κειμένου ή ενός ποιήματος μας ζητούσε να το αναλύσουμε μόνοι μας, σε μορφή συζήτησης, σαν ένα book club, να το πω έτσι. Ποτέ δε μας είπε, <>. Το μόνο που έκανε: μας έδινε απόψεις γνωστών κριτικών και μελετητών να συμπληρώσουμε τις απαντήσεις μας,αφού προηγουμένως μας είχε εξηγήσει το πώς λειτουργούν τα πράγματα στη λογοτεχνική ανάλυση.\nΕπίσης, στα αρχαία ακολουθούσε την ίδια τακτική στην ερμηνευτική ανάλυση του κειμένου.\nΔεύτερον, η κυρία Χ., η οποία δίδασκε ιστορία. Στο συγκεκριμένο μάθημα, η πιο ασφαλής τακτική για επιτυχία στις πανελλήνιες είναι η παπαγαλία. Κι όμως, παρά το γεγονός ότι ζητούσε να τα γράψουμε αυτολεξεί, στο κομμάτι με τις ερωτήσεις κρίσεως μας ζητούσε όντως να σκεφτούμε και να αναλύσουμε και να συνθέσουμε τις απαντήσεις μας, αφού προηγουμένως είχε καλύψει τα ιστορικά κενά του σχολικού βιβλίου.\nΚαι τρίτον, ο κύριος Σ., στο "άγνωστο" κομμάτι των αρχαίων. Ό,τι και να πω για τον συγκεκριμένο καθηγητή, είναι λίγο. Ο άνθρωπος αυτός, άριστος γνώστης της ψυχολογίας του μαθητή, ήξερε ποιον, πότε και που να πιέσει και ποιον, πότε και που να χαλαρώσει. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ότι όταν ξεκίνησα τα θερινά μαθήματα, με προκαλούσε με ειρωνικά σχόλια (π.χ. <>) όλη την ώρα! Κι εγώ, ως εγωίσταρος μεγάλος, από πείσμα και μόνο διάβαζα για να του την πω. Κι αργότερα, όταν είχα πάρει τον αέρα του διαβάσματος, χαλάρωσε και με συνέχαιρε και με έπιασε το φιλότιμο. Κι εγώ συνέχιζα να διαβάζω ακόμη περισσότερο και με πιο έξυπνο τρόπο, για να μην τον προσβάλω ή/και στεναχωρήσω.Ήξερε πώς ακριβώς να με <>, ώστε να διαβάσω. Κι ακόμη, ο τρόπος σκέψης του που μας μετέδωσε μέσω της ανάλυσης των κειμένων, με χαρακτηρίζει πλέον και με έχει βοηθήσει στην ανάλυση κι επίλυση δύσκολων προβλημάτων, ακαδημαϊκής και προσωπικής φύσεως.\nΑυτό που θέλω να πω με τη μακροσκελή πάρλα μου, είναι ότι δεν είναι μόνο το σύστημα των τύπων που κάνει κακό ή καλό σε έναν μαθητή, αλλά κι οι ίδιοι οι καθηγητές. Βγήκα από την τρίτη λυκείου με έναν ικανοποιητικό βαθμό (16,768 και διάβασα σοβαρά μόνο στην τρίτη λυκείου), αλλά έμαθα κιόλας. Το ίδιο κι όλοι οι υπόλοιποι του τμήματός μου (με σχολές όπως, Ψυχολογίας ΣΑΣ, Φιλολογίας, Αρχαιολογίας). Ας αφήσουν οι καθηγητές για λίγο στην άκρη το επίσημο, υπουργικό πρόγραμμα διδασκαλίας που ακολουθούν τόσο πιστά κι ας αυτοσχεδιάσουν και λίγο -μέσα σε κάποια όρια, σαφώς. Διδασκαλία έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία όχι μόνο πληροφόρηση. Δεν είναι τα αρχαία π.χ. μόνο τύποι κλίσεως και τονισμού, μα πάνω απ'όλα γνώση, που χρησιμεύει στην καθημερινή ζωή. Ούτε η ιστορία μόνο ημερομηνίες, μα πάνω απ'όλα κριτική και πρόληψη.\nΤέλος πάντων, αυτό ήθελα να πω και συγγνώμη για τη λογοδιάρροιά μου.\nΜαζεστίξ 31 Μαΐου 2014 - 2:44 μ.μ.\nΧαίρομαι που βρήκες τέτοιους καθηγητές και είσαι μάλλον... τυχερός, καθώς αυτό το είδος καθηγητών δεν είναι ο κανόνας.\nΗ διήγησή σου δείχνει πως ακόμη και μέσα σ' ένα κακό σύστημα, όταν υπάρχουν καλοί λειτουργοί, μπορούν να γίνει πολύ καλή δουλειά και να προσφερθούν στο μαθητή πολύτιμα εφόδια.\nΒέβαια, το επίπεδο και η θέληση των μαθητών πολλές φορές είτε απελευθερώνουν είτε καθηλώνουν τον εκπαιδευτικό.\nΑλλά κι αυτός μπορεί, αν τους αναλάβει εγκαίρως, να τους μεταδώσει τη θέληση και να τους ανεβάσει επίπεδο.\nΗ πίεση του αποτελέσματος πάντα υπάρχει, αλλά το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν έρχεται μόνο με τον "κλασικό τρόπο", αλλά και με μεθόδους πιο ελεύθερες και δημιουργικές. Αλλά, επαναλαμβάνω, αυτο θέλει χρόνο και αυτός δεν είναι πάντα αρκετός.\nΓλαύκη 31 Μαΐου 2014 - 4:18 μ.μ.\nΕπανήλθα με μια χρονοκαθυστέρηση λόγω υποχρεώσεων, ενώ συνήθως έρχομαι πριν την σκέψη μου… χαχαχα!\nΘα ξεκινούσα από τον τελευταίο αστερίσκο σου που είναι η ουσία και αναφέρεται στο ότι το τελευταίο πρόβλημα είναι η εισαγωγή στην τριτοβάθμια. Το βάρος θα έπρεπε να δίνεται στο πριν και το μετά της εισαγωγής.\nΑν δεν αλλάξει άρδην το εκπαιδευτικό σύστημα, δεν πρόκειται ο Έλληνας να θεωρηθεί ποτέ ουσιαστικά μορφωμένο και πολύπλευρα καλλιεργημένο ον. Ακραίο; Μπορεί.\nΘέλω να σχολιάσω και με εμποδίζει το γεγονός ότι όσα συζητάμε δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ πραγματικότητα στην Ελλάδα, γιατί δεν υπάρχει καμία σοβαρότητα και δεν τους ενδιαφέρει να υπάρχει υψηλού επιπέδου παιδεία δυστυχώς! Λαός πραγματικά μορφωμένος είναι ένας επικίνδυνος λαός.\nΌ,τι αναφέρω παρακάτω θα είναι σε πολύ γενικές γραμμές διατυπωμένο, γιατί το θέμα είναι τεράστιο και δεν μπορεί να καλυφθεί εδώ και όχι φυσικά από εμάς.\nΤα πάντα εξαρτώνται για μένα από δύο βασικούς παράγοντες, την εκπαιδευτική πολιτική του κράτους, δηλ. τι θέλει να πετύχει το κράτος μέσω της παιδείας, οπότε θα σχεδιάσει και αντίστοιχα το εκπαιδευτικό σύστημα κι έπειτα την κατάρτιση των εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες, οι οποίοι επιβάλλεται να αποφοιτούν με υψηλού επιπέδου γνώσεις θεωρητικές και πρακτικές, δεξιότητες και ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο επαγγελματικής ετοιμότητας.\nΘα έπρεπε από την αρχή το σχολικό σύστημα να δίνει βάρος στην ανάπτυξη της κριτικής και δημιουργικής σκέψης και λιγότερο στην αποστήθιση, χωρίς όμως να την εξαιρεί, καθώς και η μνήμη αναπτύσσεται πολύ περισσότερο, αλλά επιβάλλεται να θυμάσαι κάποια πράγματα απέξω, για να μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις όταν θα τα χρειαστείς. Π.χ. δεν μπορεί μια οδοντίατρος να μην θυμάται ποιες αντιβιώσεις παίρνουν τα άτομα με αλλεργία, ενώ η κατάσταση του ασθενούς είναι κρίσιμη…(προσωπική εμπειρία ως ασθενής), είναι το πρώτο παράδειγμα που μου ήρθε στο νου. Άρα το παιδί θα πρέπει να εξασκείται και σ’ αυτό, αλλά αφού έχει κατανοήσει σε βάθος τις έννοιες και ό,τι του δίνεται για αποστήθιση μέσα από εργασίες ενδιαφέρουσες, δημιουργικές, πολλές φορές ομαδικές, και βιωματικές όσο είναι δυνατόν. Η ύλη να είναι λιγότερη, ώστε να δίνεται η δυνατότητα ποιοτικότερης διδασκαλίας και όχι να μετατρέπεται σε παράθεση πληροφοριών. Να δίνεται βάρος στην εμβάθυνση, την ανάλυση και τη σύνδεση των γνωστικών στοιχείων και όχι στην επιφανειακή εξέτασή τους.\nΑυτά και πολλά άλλα υποστηρίζονται στα αναλυτικά προγράμματα, όμως ποσώς τους ενδιαφέρει. Οι σύμβουλοι έρχονται και ενδιαφέρονται μόνο αν τελείωσε η ύλη και αν προχωρά η αυτοξιολόγηση ενός σάπιου συστήματος… Σιχαίνομαι (το λέω όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία).\nΓλαύκη 31 Μαΐου 2014 - 4:19 μ.μ.\nΓλαύκη 31 Μαΐου 2014 - 6:39 μ.μ.\nΓλαύκη 1 Ιουνίου 2014 - 2:20 π.μ.\n(Συγνώμη για τα παραπάνω σκουπιδάκια. Έκανα ένα συμμάζεμα στα σχόλια, γιατί είχαν το ασυμμάζευτο… Δυστυχώς έγραφα βιαστικά και σε μη κατάλληλη ώρα, οπότε ήταν ό,τι να ’ναι…)\nΜε ουσιαστικό επαγγελματικό προσανατολισμό θα μπορούσαν τα παιδιά να επιλέγουν επαγγελματικές κατευθύνσεις από το γυμνάσιο, χωρίς να αναγκάζονται να συνεχίσουν στο λύκειο ενώ δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν. Προαπαιτούμενη η άριστη εκπαίδευση των παιδιών κι εκεί, ώστε να είναι σε θέση να σταθούν αξιοπρεπώς στην αγορά εργασίας. Να μην είναι απαξιωμένες από κανέναν και οι τεχνικές σχολές.\nΣτο λύκειο τώρα θεωρώ σημαντικότατη την γενική παιδεία και όχι την ειδίκευση. Να μπορεί κάποιος που θα τελειώνει το λύκειο να σταθεί αξιοπρεπώς στην κοινωνία με μία πολύπλευρη μόρφωση. Να δίνονται πανελλαδικές εξετάσεις όχι για εισαγωγή στην τριτοβάθμια, αλλά για να πάρει το απολυτήριό του.\nΣτη συνέχεια να υπάρχει ένα προπαρασκευαστικό έτος από κάθε σχολή της τριτοβάθμιας, όπου εκεί θα προετοιμάζεται στα ειδικά μαθήματα που απαιτεί η κάθε σχολή, π.χ. τα Λατινικά δεν υπάρχει λόγος να διδάσκονται στο λύκειο, όπως τα Αρχαία Ελληνικά, σε αυτό το έτος θα μπορούν να τα διδάσκονται όσοι θέλουν να μπουν στην Φιλοσοφική. Στο τέλος του έτους να δίνουν εξετάσεις για τον αντίστοιχο πανεπιστημιακό κλάδο.\nΑυτό το προπαρασκευαστικό έτος ίσως θα μπορούσε να το αναλάβει κάποιος ανεξάρτητος νέος φορέας, όπου θα διδάσκουν καθηγητές πανεπιστημίου. Τα πανεπιστημιακά τμήματα να καταθέτουν θέματα στις εξετάσεις από κοινού, το οποίο προϋποθέτει φυσικά συνεργασία των τμημάτων. Σε περίπτωση αποτυχίας του εξεταζόμενου να δίνεται η δυνατότητα να κατευθυνθεί σε κατώτερη σχολή αντίστοιχου αντικειμένου, η οποία θα είναι της προτίμησής του.\nΘεωρώ ότι αν υπήρχε σοβαρότητα και πραγματικό ενδιαφέρον σε αυτή την χώρα για την παιδεία, δεν θα υπήρχαν πλήθος πτυχιούχοι αγράμματοι και όλα τα είδη των εξετάσεων θα ήταν αδιάβλητα!\nΠάντως όποια μορφή και να πάρει η εισαγωγή στην τριτοβάθμια αυτή την εποχή, θα είναι άστοχη αν δεν αλλάξουν τα θεμελιώδη. Μια τρύπα στο νερό δηλαδή.\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 4:33 μ.μ.\nΌπως είπες κι εσύ, το πράγμα ξεκινάει από το τι ανθρώους θέλει να καλλιεργήσει το κράτος μέσω της παιδείας.\nΔιότι δεν μπορούμε να μιλάμε για το δρόμο, εφόσον δεν έχουμε συμφωνήσει στον προορισμό.\nΗ ιδέα για πανελλαδικές μόνο για το απολυτήριο δεν είναι κακή.\nΓια τις εισαγωγικές υπό την αιγίδα των πανεπιστημίων, είμαι αρκετά επιφυλακτικός, διότι θεωρώ πως το χειρότερο κομμάτι των εκπαιδευτικών είναι οι πανεπιστημιακοί.\nΔεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη ως κλάδο αλλά και ως ανθρώπους ξεχωριστά, σε μεγάλο βαθμό.\nΔιότι ο τροπος με τον οποίο έχουν πάρει οι περισσότεροι τις έδρες είναι βρώμικος. Ενώ, αντίθετα, η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών της 2/θμιας είναι διορισμένη αξιοκρατικά και άρα πιο αξιόπιστη.\nΕπίσης, θα συμφωνήσω μαζίσ ου για τα λατινικά, τα οποία δε χρειάζεται να διδάσκοτναι στο λύκειο, αλλά θα διαφωνήσω για τα αρχαία, τα οποία θεωρώ πως πρέπει να διδάσκονται σε όλους.\nΓλαύκη 1 Ιουνίου 2014 - 4:55 μ.μ.\nΜάλλον έγινε παρξήγηση για τα Αρχαία. Αυτά γράφω ότι πρέπει να διδάσκονται σε όλους και μάλιστα από το γυμνάσιο και μάλιστα με τον τρόπο που προτείνεις. Εγώ μίσησα τα αρχαία στο λύκειο, γιατί διδάσκονταν με στείρο τρόπο. Φαντάσου ότι λάτρευα τα αρχαία κείμενα και ήθελα να γίνω αρχαιολόγος-ιστορικός... δε λέω τίποτε άλλο.\nΓια τους καθηγητές πανεπιστημίου έχω την ίδια κάκιστη εντύπωση εκτός κάποιων εξαιρέσεων, που έτυχε να έχω επαφή μαζί τους.\nΑνέφερα όμως για έναν ανεξάρτητο φορέα, όπου θα διδάσκουν καθηγητές πανεπιστημίου, οι οποίοι δεν είναι απαραίτητο να είναι ήδη στα πανεπιστημιακά τμήματα. Δεν έχω μια ολοκληρωμένη ιδέα αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου.\nΠοια είναι η δική σου γνώμη για έναν τέτοιο φορέα από τον οποίο θα προετοιμάζονται οι απόφοιτοι λυκείου να δώσουν εξέτασεις στα αντικείμενα που τους ενδιαφέρουν;\nΓλαύκη 1 Ιουνίου 2014 - 5:07 μ.μ.\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 7:20 μ.μ.\nΚαλά, δεν τρέχει τίποτα!\nΚατάλαβα λάθος πάνω στη βιασύνη μου.\nΌταν ακούω για ανεξάρτητους φορείς, θεωρητικώς συμφωνώ μα πρακτικώς με πιάνει σύγκρυο κι ανατριχίλα.\nΚαι γενικώς εμπιστεύομαι περισσότερο την απρόσωπη μάζα των καθηγητών της 2θμιας παρά τους εξυπνάκηδες της 3θμιας, τους οποίους δεν έχω καθόλου σε εκτίμηση, αν και θα ήθελα πολύ να κάνω τη δουλειά τους.\nΓλαύκη 1 Ιουνίου 2014 - 7:38 μ.μ.\nΚαταρχήν, συγνώμη από μέρους μου, γιατί έτσι όπως το έγραφα μπορούσε εύκολα να παρανοηθεί το τι λέω. Τις τελευταίες μέρες κάτι έχω πάθει με τον γραπτό λόγο... είμαι μες στην βιασύνη. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν!\nΔεν έχεις και πολύ άδικο για τους φορείς αυτού του είδους. Πάντα για την ελληνική πραγματικότητα μιλώντας. Είναι αυτό που έλεγα ότι όλα τα καλά τα συζητάμε θεωρητικά... Τέλοσπαντων.\nΗ έκπληξη ποια είναι όμως από την απάντησή σου;\nΌτι θα ήθελες να κάνεις τη δουλειά αυτών που σιχαίνεσαι!!!\nΜε εντυπωσιάζεις, γιατί δεν το έχεις αναφέρει ποτέ μέσα σε τόσες συζητήσεις!\nΌμως όχι στη σκατοφωλιά τους... Θα αλλοτριωθείς. Ελπίδα, ίσως, κάποιο τμήμα στην επαρχία, όπου εκεί μπορεί να συναντήσεις κάποιους πολύ διαφορετικούς τύπους.\nΤο σκέφτηκες ποτέ σοβαρά;\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 8:05 μ.μ.\nΔε σιχαίνομαι και δε μισώ κανένα κλάδο.\nΑπλά λέω πως υπάρχει πολλή βρώμα εκεί μέσα.\nΚαι επίσης δε με έχω για... γυάλινο κλουβί, οπότε να φοβάμαι μη με "βρωμίσουν".\nΚανείς μας εξάλλου δεν είναι άγιος.\nΕμέα απλώς μου αρέσει ο ακαδημαϊκός λόγος. Αυτό είναι όλο κι όλο.\nΌχι, δεν το χω σκεφτεί σοβαρά, διοτι δεν έχω τη δυνατότητα να ασχοληθώ.\nΚαι το ποδόσφαιρο το λατρεύω, αλλά δεν μπορώ να γίνω ποδοσφαιριστής...\nΓλαύκη 1 Ιουνίου 2014 - 9:15 μ.μ.\nΤο «σιχαίνομαι» είναι δική μου κουβέντα, καθώς μιλάω συνήθως παθιασμένα για κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου ή με ενθουσιασμό για το αντίθετο, οπότε καλά έκανες και διορθώνεις. Μάλιστα δεν σιχαινόμαστε κλάδους αλλά καταστάσεις και τακτικές ανθρώπων.\nΌσο για το «βρώμισμα», σίγουρα κανείς δεν είναι άγιος, όμως δεν μπορεί να μην αισθανθείς πως «λερώνεσαι» όταν είσαι μέσα σε μια κατάσταση με την οποία είσαι τελείως αντίθετος.\nΚάποια στιγμή ή θα υποκύψεις και θα σε πάρει και σένα λίγο η «βρώμα» ή θα φύγεις. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις όπου κατάφεραν να μείνουν, ν’ αντέξουν τον «πόλεμο» και να διατηρήσουν τις αξίες τους, καθώς είναι πολύ ψυχοφθόρο.\nΈτσι, για τη συζήτηση επανήλθα και βάζω στοπ.\nBUTTERFLY 2 Ιουνίου 2014 - 4:52 μ.μ.\nΚαλησπερα και καλο μηνα!\nΓλαυκη και Μαζεστιξ ενα ταχει να πω πως ενα ετος παρασκευαστικο μετα το σχολειο και με εξετασεις στο τελος εκει που καθενας επιθυμει ειναι μαλλον το καλυτερο. Διαφωνω στις Πανελλαδικες στο τελος του λυκειου. Υπαρχουν παιδια με αντικειμενικες δυσκολιες, πολυ αδυνατοι μαθητες που δεν εχουν δυνατοτητα για φροντιστηριο, παιδια που σε καποια μαθηματα δεν αποδιδουν και αλλες πολλες κατηγοριες. Θεωρω οτι οι εξετασεις στην Γ' λυκειου θα πρεπει να ειναι ενδοσχολικες και ας ενεχουν μια καποια υποκειμενικοτητα, ωστε να παιρνει το απολυτηριο λυκειου η πλειοψηφια των σπουδαστων και το ξεκαθαρισμα ουτως η αλλως θα γινει μετα αφου οποιος δεν στρωθει να διαβασει, απλα δεν θα κανει τιποτα.\nΓλαύκη 2 Ιουνίου 2014 - 5:19 μ.μ.\nΟμορφοπεταλούδα, καλό μήνα και σε σένα!\nΠρότεινα να είναι πανελλαδικές οι εξετάσεις για το απολυτήριο, ώστε να έχουν ένα άλλο κύρος και να έχει μια κάποια βαρύτητα το χαρτί του λυκείου. Πάντα με την προϋπόθεση πως θα υπάρχουν τάξεις ενισχυτικής διδασκαλίας και φροντιστηριακά τμήματα μέσα στο λύκειο. Επίσης για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες θα υπάρχει ειδική μέριμνα. Πάντα για όσους έχουν καταφέρει να φτάσουν στο λύκειο και δεν έχουν στραφεί σε άλλες σχολές νωρίτερα, που είναι το πιο συνηθισμένο.\nΜαζεστίξ, τι ισχύει σήμερα για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες σε σχέση με τις πανελλαδικές; Έχεις υπόψη σου, γιατί δεν θυμάμαι τι ακριβώς γίνεται;\nΓαλάτη, σ' ευχαριστώ και πάλι για την κατάχρηση χώρου που σου έκανα. Όποιος δεν έχει δικό του μπλογκ κι έχει πολλά να πει αυτά παθαίνει.\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 12:15 μ.μ.\nButterfly, το πρόβλημα με το να παίρνουν όλοι απολυτήριο λυκείου εύκολα είναι ότι έτσι απαξιώνεται το λύκειο και επομένως τα παιδιά δε δίνουν καμία βάση στα μαθήματα που δε θα δίνουν στις εξετάσεις.\nΈτσι, θα παίρνουν απολυτήριο λυκείου παιδιά που δε θα ξέρουν πόσο κάνουν δύο επί τρία ή που δε θα ξέρουν καθόλου ιστορία, λογοτεχνία κλπ.\nΥποστηρίζω την ιδέα να δυσκολέψει το λύειο, διότι θερώ ότι όλοι όσοι τελειώνουν το λύκειο, θα πρέπει να έχουν το αντίστοιχο επίπεδο γνώσεων και ικανοτήτων. Και δε θα το αποκτήσουν αν δεν υπάρχει κίνητρο για να διαβάσουν και να ασχοληθούν.\nΓλαύκη, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες δίνουν προφορικά και στις πανελλαδικές.\nακυβέρνητος 31 Μαΐου 2014 - 9:52 μ.μ.\nΕιλικρινά δεν ξέρω ποιο είναι το καλύτερο σύστημα, όχι επειδή δεν υπάρχει, αλλά επειδή στην Ελλάδα ό,τι μα ό,τι και αν εφαρμόστηκε το κάνανε κώλο.\nΤόσα και τόσα συστήματα έχουν αντιγράψει από άλλες χώρες και κατάφεραν να τα ευτελίσουν. (πχ συστήματα υγείας)\nΈχουν εφαρμοστεί αμέτρητα συστήματα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κανένα δεν στέριωσε. Γιατί άραγε; Γιατί αυτά τα ζώα που μας κυβερνούν δεν μπορούν ούτε σε αυτό το εθνικό θέμα να συνεννοηθούν και κάνουν τα παιδιά μας πειραματόζωα στα μαλακισμένα τους πειράματα;\nΕίπες πως για να μην επιβραβεύεται η παπαγαλία να βάζουν ερωτήσεις για να αναπτύσσουν τα παιδιά την κριτική τους σκέψη.\nΚι εγώ μαζί σου! Μιλάμε όμως για την Ελλάδα. Συνεπώς μιλάμε για τη χώρα που για να καταφέρει ένα παιδί να γράψει σε επιθυμητό επίπεδο πρέπει να πηγαίνει σε πολύ καλό φροντιστήριο και όχι Λύκειο.\nΜήπως οι καθηγητές του Λυκείου έχουν (όλοι) την ικανότητα αυτή; Μήπως μπορούμε να βασιστούμε στη δυνατότητα (μεγάλη ή μικρή) των καθηγητών να βοηθήσουν τους μαθητές στο επίπεδο να αναπτύξουν κριτική σκέψη;\nΤην απάντηση την γνωρίζουμε όλοι.\nΔεν υποστηρίζω ότι η παπαγαλία είναι η μοναδική σωστή μέθοδος, κρίνω όμως πως είναι άδικο για χιλιάδες μαθητές που θα πέσουν σε κακούς καθηγητές να διαγωνιστούν επί ίσοις όροις με άλλους που ευτύχησαν να έχουν καθηγητές με αξία.\nΠαράδειγμα: το μάθημα της Έκθεσης δεν εμπεριέχει την παπαγαλία και ο μαθητής καταγράφει τις σκέψεις του. Ο γιός μου στο μάθημα της Έκθεσης πήρε (αν θυμάμαι καλά) από τον Α’ βαθμολογητή 58 και από τον Β’ 85. Ο πρώτος τον βαθμολόγησε με τη βάση, ο δεύτερος του έβαλε 17. Κατάλαβες τίποτα;\nΝομίζω πως ο Σύριζα υποστηρίζει το να εισέρχονται οι μαθητές στις σχολές της αρεσκείας τους με ύλη της ίδιας της σχολής και εκεί να γίνεται το «ξεσκαρτάρισμα». Αυτό είναι το μοναδικό που δεν έχει ισχύσει μέχρι σήμερα. Άντε να δούμε.\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 4:41 μ.μ.\nΗ Ελλάδα έχει μαρκά παράδοση στο να παίρνει τα χειρότερα στοιχεία από κάθε σύστημα και να τα εντάσσει στο δικό της υπερ-σύστημα!\nΠάντως, σχετικά με την κριτική σκέψη, έχεις δίκιο για το μπάχαλο που συμβαίνει συχνά με τους βαθμούς και τη μεγάλη απόκλισή τους.\nΑλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να γίνει η αρχή.\nΚαι με καλύτερους μαθητές αύριο, θα έχουμε και καλύτερους καθηγητές μεθαύριο.\nΩς προς τους υπάρχοντες, ας γίνει επιτέλους μια -κανονική, όχι σαν κι αυτές του Μητσοτάκη-αξιολόγηση, ας γίνει επιμόρφωση και ό,τι άλλο χρειαστεί.\nΣχετικά με την πρόταση για τις πανελλαδικές, τα γράφω και παραπάνω-για να μην επαναλαμβάνομαι\nΜαρία Κανελλάκη 1 Ιουνίου 2014 - 5:16 μ.μ.\nΚύριε-Κύριε, επειδή τα κατέχετε άριστα τα πράγματα, θα ήθελα παρακαλώ να με βοηθήσετε να αποκωδικοποίησω το σύστημα υπολογισμού του βαθμού προαγωγής. Αντιγράφω ατόφιο το κείμενο που διάβασα σήμερα για το θέμα αυτό. Επειδή νιώθω το λιγότερο ανεπαρκής να καταλάβω τι θέλει να πει ο "ποιητής", θα εκτιμούσα πολύ τη συνδρομή σας:\n"Για τον υπολογισμό του Βαθμού Πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση προσμετράται και ο «Βαθμός Προαγωγής και Απόλυσης» (Β.Π.Α.).\nΓια την προσμέτρηση αυτή ο γενικός βαθμός προαγωγής της Α’ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου, ο Μ.Ο. των γενικών βαθμών προαγωγής των Α’ και Β’ τάξεων Εσπερινού Λυκείου, της Β’ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου, της Γ’ τάξης Εσπερινού Λυκείου, ο γενικός βαθμός απόλυσης της Γ’ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και της Δ’ τάξης Εσπερινού Λυκείου, εφόσον έκαστος είναι μεγαλύτερος της μίας μονάδας σε σχέση με τον Μ.Ο. των τεσσάρων ανά Ομάδα Προσανατολισμού μαθημάτων που εξετάζονται σε πανελλήνιες εξετάσεις, αναπροσαρμόζεται ώστε να μην απέχει περισσότερο από μία μονάδα από τον βαθμό του Μ.Ο. και στη συνέχεια ο αναπροσαρμοσμένος «προαγωγικός» βαθμός της Α’ λυκείου πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,4, της Β’ με συντελεστή 0,7 και ο «απολυτήριος» της Γ’ τάξης με συντελεστή 0,9. Το άθροισμα των τριών διαιρούμενο δια δύο αποτελεί τον Β.Π.Α.. Το εν λόγω πηλίκο (και μέχρι του τρίτου δεκαδικού) λογίζεται ως πέμπτος βαθμός για την εισαγωγή του μαθητή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.\nΣε περίπτωση που ο βαθμός προαγωγής ή απόλυσης είναι μικρότερος σε σχέση με το Μ.Ο. των τεσσάρων ανά Ομάδα Προσανατολισμού μαθημάτων, ο βαθμός αυτός αναπροσαρμόζεται προς τα άνω κατά μία το πολύ μονάδα (και μέχρι του ορίου του Μ.Ο.) κατά τον υπολογισμό με τον ανά τάξη προβλεπόμενο συντελεστή."\nΑυτό τώρα το εμπνεύστηκε, το κατέγραψε και το έκανε νόμο, κάποιος νοήμων άνθρωπος ε;\nΚαλό μήνα να έχεις κι ευχαριστώ για το χρόνο σου!\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 7:17 μ.μ.\nΈχω σε αποκλειστικό βίντεο τον συντάκτη του παραπάνω νόμου!\nΤα εξηγεί όλα με πολλή σαφήνεια μέσα σε ένα μόλις λεπτό...\nΜετά την κατατοπιστική τοποθέτηση του νομοθέτη λοιπόν, να σου εκμυστηρευτώ πως μου πήρε κάποιες ώρες μέχρι να το καταλάβω, επειδή παρακολούθησα σεμινάριο. Χωρίς σεμινάριο, ακόμα θα αναρωτιόμουν:ῥε παιδιά, πώς γίνεται αυτό;"\nΕιλικρινά, είναι τόσο περίπλοκο που αδυνατώ να το εξηγήσω όπως το έχω καταλάβει (που δεν είναι και 100% βέβαιο ότι το έχω καταλάβει άριστα), αλλά θα κάνω μια προσπάθεια.\nΛοιπόν υπάρχει ο βαθμός προαγωγής και απόλυσης (ΒΠΑ) που υπολογίζεται ως εξής: Βαθμός Α'Λυκ Χ 0,4 +Βαθμ. Β'Λυκ Χ 0,7 + Βαθμ. Γ'Λυκ Χ 0,9.... και όοοολο αυτό διά 2.\nΑυτός λοιπόν είναι ο ΒΠΑ.\nΓιατί μας απασχολεί αυτός ο ΒΠΑ; ("ποιος είναι αυτός ο ν-ΙΚΑ-ς;" που λέει και ο Ζίκος -που 'σαι Πέτρα να με δεις;)\nΟ ΒΠΑ ουσιαστικά είναι το "πέμτπο μάθημα" για τα παιδιά που θα δίνουν πανελλαδικές.\nΔηλαδή θα εξετάζονται σε 4 μαθήματα, και οι βαθμοί που θα υπολογίζονται για την εισαγωγή τους στις σχολές θα είναι οι βαθμοί των γραπτών των 4 μαθημάτων συν τον βαθμό ΒΠΑ (γι αυτό και τον ονόμασα "πέμτπο μάθημα")\nΩς εδώ καλά. Τωρα αρχίζει το μπλέξιμο.\nΑν ο ΒΠΑ έχει μεγαλύτερη διαφορά της μιας μονάδας από το μέσο όρο των 4 γραπτών των πανελλαδικών, τότε αναγκαστικά αναπροσαρμόζεται.\nΔηλαδή, προσαρμόζεται ο βαθμός της κάθε τάξης ξεχωριστά στη μια μονάδα από το μέσο όρο των 4 πανελλαδικών.\nπ.χ. αν έχει Μ.Ο. γραπτών 16 και έχει βαθμ. Α'Λυκ. 17, Β'Λυκ 18 και Γ'Λυκ 18, τότε ο ΒΠΑ είναι 17,7, δηλαδή έχει 1,7 διαφορά από το Μ.Ο. γραπτών. Δηλαδή, απαγορεύεται και αναγκαστικά προσαρμόζεται.\nΠου σημαίνει πως ο βαθμός κάθε τάξης ξεχωριστά -το τονίζω- προσαρμόζεται στη μια μονάδα από το ΜΟ γραπτών.\nΔηλαδή, το 17 της Α'Λυκ μένει ως έχει (αφού 17-16=1), ενώ τα 18άρια της Β'και της Γ'γίνονται κι αυτά 17.\nΚαι επομένως, με τον τύπο του ΒΠΑ που είπαμε παραπάνω, βγαίνει ΒΠΑ=17.\nΕπομένως, ο 5ος βαθμός είναι 17.\nΆρα βγάζουμε νέο μέσο όρο επί των πέντε μαθημάτων.\nΔηλαδή: (4Χ16)+17= 81 και όλο αυτό διά 5 = 16,2.\nΤο 16,2 λοιπόν είναι ο βαθμός πρόσβασης στην 3/βάθμια.\nΑπό κει και πέρα, τα μόρια υπολογίζονται διαφορετικά ανά σχολή, αφού θα ορίζει κάθε σχολή τα μαθήματα βαρύτητας αλλά και τους συντελεστές τους.\n(εξηγώντας το νέο σύστημα, νιώθω σα να βάζω υπότιτλους σε κορακίστικα...)\nΜε λίγα λόγια όποιος ηλίθιος το σκέφτηκε όλο αυτό είναι για φάπες.\nΕδώ οι ασχετοι στην αρχή είχαν κάνει λάθος στους συντελεστές (τα 0,4 κλπ) και δε βγάζανε όλοι μαζί άθροισμα 2 και επομενως όλοι οι υπολογισμοί βγαίανε λάθος...\nΛίγες στιγμές πριν την επίσημη δημοσιοποίηση κάποιος τους έσωσε απ' το τεράστιο ρεζιλίκι.\nΜέχρι κι εγώ, που δεν είμαι μαθηματικός, το καταλάβαινα!\nΑυτοί τι διάολο δουλειά κάνουν;\nΜαρία Κανελλάκη 1 Ιουνίου 2014 - 7:31 μ.μ.\nΤώρα μάλιστα! Είναι κλίαρ!...\nΜαζεστίξ ειλικρινά σ' ευχαριστώ για τον κόπο και το χρόνο σου.\nΌχι ότι το κατάλαβα τώρα... αλλά κάποια σημεία τα φώτισες δεόντως ;-)\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 8:01 μ.μ.\nΔεν μου είναι κόπος.\nΤα ΄χω εξηγήσει τόσες φορές άλλωστε που μου 'χει γίνει συνήθεια...\nΑν έχεις κάποια απορία ή θέλεις κάποια διευκρίνιση, ρώτα με- μη διστάσεις!\nΌπως σου είπα, δε μου είναι κόπος!\nΤάσος, λαθρεπιβάτης 1 Ιουνίου 2014 - 8:36 μ.μ.\nΓαλάτη καλησπέρα. Επειδή καταγράφονται εμπειρίες ακούστε και αυτό.\nΣτην έκθεση που λέει και ο Πέτρος Κ. έχω τη δική μου περίπτωση. Γράφει το παιδί άριστα (αναμενόμενο). Πρώτος βαθμολογητής 18.80 και δεύτερος βαθμολογητής 16.40. Το ερώτημα προς εξεταστή γραπτών Παν. Εξετ. (τυχαίο γνωστό). Που οφείλεται αυτή η διαφορά. Απάντηση, πάνω από 16 είναι άριστα, μην διαμαρτύρεσαι. Και στη συζήτηση κατάλαβα ότι το παιδί επειδή ήταν αθλήτρια και το θέμα ήταν γύρω από τον Αθλητισμό έγραψε σκέψεις και βιοματικά στοιχεία με αποτέλεσμα να εκτιμηθούν αρνητικά από τον ένα βαθμολογητή !!!. Γι αυτό αντιγραφήηηηηηη, ότι λέει το βιβλίο !!!. Έχω και άλλα, αλλά μην το κουράζω.\nΣτο δεύτερο και κυριώτερο. Ασφαλώς η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σωστή. Δύο κατευθύνσεις, και στον Ενιαίο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης οι φοιτητές στο πρώτο έτος να διδάσκονται γενικά μαθήματα κατεύθυνσης και τα υπόλοιπα έτη ειδίκευση μετά από επιλογή πλέον εκείνο που θέλουν πραγματικά να σπουδάσουν.\nΔυστυχώς τα παιδιά δεν είναι σε θέση να επιλέγουν στα 17 τους. Άρα είτε επηρεάζονται από εμάς τους γονείς (και όλοι το κάνουμε), είτε βλέπουν τις σχολές με τις μεγάλες βαθμολογίες και εκεί προσανατολίζονται. Να έχεις 19000 μόρια και να μην πας Ιατρική ή Νομική αντίστοιχα;;;;;;; Και μετά φαίνονται τα λάθη.\nΌσο για τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο. Το απόλυτο μπάχαλο. Αυτό και αν είναι θέμα Γαλάτη.....\nΜαζεστίξ 1 Ιουνίου 2014 - 10:38 μ.μ.\nΣχετικά με το πρώτο ζήτημα, θα πω εν ολίγοις ότι οφείλεται σε αυτό που είναι ευχή και κατάρα: την υποκειμενικότητα.\nΔεν είμαστε μηχανές, έχουμε διαφορετιά αισθητήρια και δυστυχώς πολλές φορές οι άνθρωποι αδικούμε είτε υπερεκτιμώντας είτε υποτιμώντας μια προσπάθεια, όπως είναι ένα γραπτό.\nΓια φαντάσου όμως τι θα λέγαμε αν μια μέρα το υπουργείο ανακοίνωνε πως αντικαθιστά το θεσμό των υποκειμενικών διορθωτών από ένα μηχάνημα αντικειμενικής αυτόματης διόρθωσης...;\nΣχετικά με το 2ο, ας μην πω πάλι τη γνώμη μου γι'αυτό το ζήτημα, για να μην επαναλαμβάνομαι.\nΌσο για το 3ο, το "μπάχαλο" είναι επιεικής λέξη για να περιγράψει την κατάσταση των πανεπιστημίων, με ευθύνη όλων ανεξαιρέτως- και πολιτείας και καθηγητών και διοικητικών και φοιτητών.\nMia Petra 1 Ιουνίου 2014 - 10:47 μ.μ.\nΌσες αλλαγές κι αν γίνουν, η άποψη μου είναι μια: αν δεν αλλάξει η νοοτροπία των γονέων και των καθηγητών, δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχει καμία μεταρρύθμιση "επάνω" στα παιδιά. Μπορεί να είναι απλοϊκό αυτό που λέω, αλλά το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ο τρόπος που "οδηγούν" οι γονείς τα παιδιά τους ΚΑΙ στην φάση των πανελληνίων. Έπεται το εκάστοτε υπουργείο, αλλά και οι καθηγητές. Παράλληλα, ακόμα κι αν άλλαζε η μέθοδος, η μεθοδολογία των συμβαλλομένων είναι εκείνη που μετράει.\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 12:20 μ.μ.\nΚι επειδή πολύ φοβάμαι, Πέτρα, πως δε θα αλλάξει η νοοτροπία της σημερινής γενιάς γονέων, γι αυτό πρέπει να έλθουν αλλαγές συνολικά στο σύστημα παιδείας, ούτως ώστε να αλλάξουν οι αυριανοί γονείς και αν αντιμετωπίζουν καλύτερα αυτές τις καταστάσεις.\nΗ έλλειψη παιδείας είναι, άλλωστε, η βασικότερη αιτία όλων αυτών που αναφέρεις.\nairis 2 Ιουνίου 2014 - 6:06 μ.μ.\nΈχω παρακολουθήσει τα περισσότερα σχόλια με προσοχή, εκτός ίσως εκείνα τα τρελά με τους μαθηματικούς υπολογισμούς( φυσικά και δεν ήταν το δυνατό μου σημείο τα μαθηματικά).\nΟρμώμενη από το πιο πρόσφατο σχόλιο της Γλαύκης... γιατί θα πρέπει να παίρνουν όλοι οι μαθητές ούτως ή άλλως απολυτήριο; Εμένα δεν μου λέει τίποτα αυτό!\nΟι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες αν έχουν βεβαίωση από Ιατροπαιδαγωγική Υπηρεσία δίνουν προφορικά Γλαύκη μου. Όμως είναι δύσκολο να πάρουν αυτή τη βεβαίωση μαθητές που δεν έχουν πχ βαριά μορφή δυσλεξίας.\nΟυσιαστικά βοηθιούνται έτσι οι δυσλεξικοί, και μένουν απέξω μαθητές με μέτριου βαθμού δυσκολίες, που όμως τους εμποδίζουν να συμμετέχουν επί ίσοις όροις με τους φυσιολογικούς μαθητές.\nΟ μακροβιότερος των μαθητών μου , δυσλεξικός -βαριάς μορφής, έδωσε προφορικά εξετάσεις και πέρασε στην σχολή που επιθυμούσε και τώρα είναι στο 4ο έτος! ( καμαρώνω σαν παγόνι εδώ!)\nΌμως για μένα μετράει ΤΙ μαθαίνουν... όχι το χαρτί!\nΠρότυπο μου ως καθηγητή θα έχω πάντα το συγχωρεμένο το Μπουσκάλια. Αν όλοι οι εκπαιδευτικοί είχαν λίγη από την τρέλα του και την αγάπη του γι ατη μάθηση και τον άνθρωπο...όλοι θα έβγαιναν διαβαστεροί!!!\n(Μαζ; Σου ήρθε η έμπνευση ; Να ανησυχώ; να κάνω κονέ με τη μούσα;)\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 12:26 μ.μ.\nΚαλά, αυτό με τους δυσλυκειτκούς έχει καταντήσει λιγάκι ανέκδοτο, διότι όποιοως δεν ξέρει ορθογραφία, πάει και βγάζει ένα χαρτί δυσλεκτικού από κάποιο οικογενειακό φίλο που είναι γιατρός, και εκμεταλλεύεται την ευεργετική ρύθμιση του νόμου για τα παιδιά που έχουν πράγματι πρόβλημα, ενώ ο ίδιος δεν έχει.\nΜε κάτι τέτοιους τρόπους συκοφαντείται και η μέριμνα για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.\nΚαι βέβαια, αν και δεν τα ξέρω καλά αυτά, νομίζω πως δεν επωφελούνται παιδιά που έχουν άλλου τύπου μαθησιακές δυσκολίες, όπως αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης ή μνήμης κλπ\nΥΓ.: Κάνε κονέ με τη Μούσα, επειγόντως!\nΚάν' της αναπάντητη να πάρει αυτή, μόλις το δει...\nΤο 'χω γράψει από την πρώτη μέρα, αλλά δεν το χω στείλει ακόμη γιατί θέλω να το ξαναδώ πριν το στείλω. Μπορεί να το στείλω σε λίγο μπορεί και πιο μετά (έτσι, για να μην προδίδουμε και τη σειρά...) :-)\nΓλαύκη 3 Ιουνίου 2014 - 1:50 μ.μ.\nΥ.Γ. (χωρίς κείμενο)\nΚατάφερα να κάνω κι εγώ ένα μικρό κονέ με την αφεντιά της.\nΣε μιμήθηκα, Γαλάτη, και της τηλεφώνησα!\nΕίπα να την συμβουλευτώ αυτή τη φορά, γιατί τις άλλες έκανα του κεφαλιού μου...\nΣτα διορθώματα είμαι κι εγώ...\nΑριστέα, ίσως παραλάβεις κάτι λίγο καλύτερο.\nΓαλάτη, όποιος προλάβει δίνει πρώτος!!! Χαχα!!!\nairis 3 Ιουνίου 2014 - 6:52 μ.μ.\nΑδημονώ και για τους δύο! Μου ανάψατε τα αίματα! :))))\nΑρχηγέ, δεν περνάει χαρτί ιδιωτικού γιατρού! Μόνο από Δημόσια Ιατροπαιδαγωγική Υπηρεσία. Συνήθως προτεραιότητα έχουν τα δυσλεξικά αλλά όχι κι όλα! Θα πρέπει να έχουν αποδεδειγμένα μέτρια ή βαριά μορφή δυσλεξίας.\nΤο θέμα είναι ότι υπάρχει μεγάλη αναμονή γιατί οι Υπηρεσίες είναι λίγες ( μέχρι πριν λίγα χρόνια στον Πύργο δεν είχαμε και οι μαθητές της Ηλείας έπρεπε να περιμένουν μήνες για ένα ραντεβού στην Πάτρα!\nΚαι φυσικά αδικούνται πολλοί μαθητές με άλλου είδους δυσκολίες όπως πολύ σωστά ανέφερες κι εσύ!\nΓλαύκη 3 Ιουνίου 2014 - 7:21 μ.μ.\nΈτσι, ν' ανάβουν τα αίματα Αριστάκι!!!\nΤο χαρτί του ιδιωτικού γιατρού σίγουρα δεν περνάει κι ευτυχώς.\nΛες για τον Πύργο, όμως κι εδώ στην πρωτεύουσα, ενώ υπάρχουν πολλά δημόσια κέντρα και νοσοκομειακές μονάδες που κάνουν την ίδια δουλειά, μπορεί να χρειαστεί να σου κλείσουν ραντεβού μετά από μήνες έως και δύο χρόνια...!!!!\nΌλα αυτά λόγω έλλειψης προσωπικού...!!!!\nΤαλαιπωρούνται παιδιά, γονείς, δάσκαλοι και κλείνουν τμήματα ένταξης στα σχολεία, γιατί δεν συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός παιδιών, για να συσταθεί ένα τέτοιο τμήμα, λόγω του ότι δεν μπορούν να έχουν έγκαιρα τα χαρτιά από τις αρμόδιες υπηρεσίες.\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 7:44 μ.μ.\nΜετά το κατόρθωμά μου να θέλω να γράψω τη λέξη "δυσλεκτικούς" και να γράφω "δυσλυκειτκούς", νομίζω πως θα το βγάλω σύντομα κι εγώ το χαρτί...\nΓλαύκη 3 Ιουνίου 2014 - 7:55 μ.μ.\nΈχω κονέ στις υπηρεσίες, για να το λάβεις γρήγορα...\nΑλλά μάλλον θα το θελήσω κι εγώ, γιατί κάτι έχω πάθει τώρα τελευταία...\nΛες να είναι μεταδοτικό;;;\nairis 3 Ιουνίου 2014 - 7:56 μ.μ.\nαχαχχααχαχ! Έλιωσα στο γέλιο!\nΌταν το είδα να ξέρεις ανακουφίστηκα! Δεν είμαι μόνη, δεν είμαι μόνη, πανηγύρισα! ( εγώ σε αυτές τις περιπτώσεις τα φορτώνω στο δεξί μου ημισφαίριο που μου κάνει κατάληψη!!!! Υπάρχει ένα τεστ για να δεις πόσο δεξιόστροφος είσαι. Το είχα δημοσιεύσει παλιά. Να στο στείλω;)\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 11:09 μ.μ.\nΈχεις τέτοιο πράγμα;\nΓια στείλε το!\nΑν και φοβάμαι πως αν το απαντήσω αυτή τη στιγμή δε θα με βγάλει ούτε δεξιόστροφο ούτε αριστερόστροφο, αλλά ότι κάνω οχτάρια!\nairis 3 Ιουνίου 2014 - 11:26 μ.μ.\nhttp://en.sommer-sommer.com/braintest/ ( το τεστ)\nhttp://princess-airis.blogspot.gr/2014/01/blog-post_15.html ( η σχετική ανάρτησή μου )\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 11:43 μ.μ.\n69% δεξί και 31% αριστερό!\nΤι σημαίνει αυτό, γιατρέ μου;\nΜαζεστίξ 3 Ιουνίου 2014 - 11:45 μ.μ.\nΩχ ναι, μόλις τώρα είδα ότι έχεις τις απαντήσεις στην ανάρτησή σου!\nΩραία πράγματα λέει!\nΓλαύκη 4 Ιουνίου 2014 - 12:40 π.μ.\nΛωτοφάγος 4 Ιουνίου 2014 - 1:45 π.μ.\nΑδιάβλητο σύστημα: η μόνη αρετή του παρόντος εξεταστικού συστήματος.\nΔιότι, αν δεν σχεδιαστεί από το γυμνάσιο ήδη ο επαγγελματικός προσανατολισμός -αφού θα έχει προηγηθεί εξάσκηση σε διάφορους τομείς από το δημοτικό- μην ελπίζεις να αλλάξει κάτι, φίλε μου. Η εξάσκηση αυτή προϋποθέτει βεβαίως χώρους και εξοπλισμό.\nΠοτέ δεν θα είναι έτοιμοι οι έφηβοι να διαλέξουν, επειδή είναι ανενημέρωτοι.\nΓια την ενημέρωσή τους, όμως, χρειάζεσαι παιδαγωγούς καταρτισμένους, οι οποίοι θα κάνουν αληθινό επαγγελματικό προσανατολισμό. Δεν θα απασχολούν τις αίθουσες αφήνοντας τα παιδιά να λύνουν ασκήσεις μαθηματικών.\nΤέλος, για να εξετάσουν απαντήσεις σε ερωτήσεις κρίσεως, χρειάζεσαι καθηγητές επιμορφωμένους και αξιολογημένους.\nΒλέπεις τέτοιες προοπτικές;\nΚράτα, λοιπόν, τις αδιάβλητες εξετάσεις και άσε τις λύσεις για τον 22ο αιώνα.\nΜαζεστίξ 4 Ιουνίου 2014 - 11:40 μ.μ.\nΕνώ στις περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνει αυτό που λες κι εσύ, δηλαδή την ώρα του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού οι περισσότεροι λύνουν ασκήσεις, υπάρχουν και περιπτώσεις που υπάρχει προσπάθεια να γίνει αυτό το μάθημα.\nΌταν ήμουν στο γυμνάσιο, η καθηγήτρια προσπαθούσε να κάνει κανονικά αυτό το μάθημα.\nΜόνο που δεν είχε ιδέα για το ζήτημα και επομένως το μάθημα ήταν τόσο μα τόσο βαρετό...\nΚι αυτό, διότι χρειαζόταν κάποιες ώρες για να συμπληρώσει το ωράριό της.\nΆννα Πάρος 5 Ιουνίου 2014 - 1:49 π.μ.\nΜετά από έναν μαραθώνιο διαβάσματος σχολίων, με τα οποία δεν έχω καμία ουσιώδη διαφωνία, να καταθέσω κι εγώ μια άποψη. Έχω την εντύπωση, πως αν ποτέ γίνει μια αποτελεσματική μεταρρύθμιση στην παιδεία, αυτή θα πρέπει να ξεκινά από το Νηπιαγωγείο. Και αργά, σταδιακά και μεθοδικά να επεκταθεί στις ανώτερες βαθμίδες. Ως τότε καλύτερα να άφηναν ήσυχο ένα κατανοητό σύστημα πανελληνίων, γιατί τώρα με τα αλλεπάλληλα "πειράματα" που κάνουν, αυτό που φτιάχνουν θυμίζει ομελέτα.\nΌσο για το ποιος θα πρέπει να είναι ο εκπαιδευτικός, ιδού το δικό μου πρότυπο του δασκάλου :\nΔάσκαλος δεν είναι εκείνος που σου μαθαίνει την Αλήθεια.\nΔάσκαλος είναι αυτός που γίνεται σηματοδότης για τον δρόμο της αμφισβήτησης και της αναζήτησης· που γίνεται πυξίδα για τον προορισμό, όχι να ανακαλύψεις, όχι να φτιάξεις, αλλά να γίνεις η δική σου Αλήθεια.\nΤα φιλιά μου, Αρχηγέ. Καλό ξημέρωμα!\nΜαζεστίξ 5 Ιουνίου 2014 - 11:09 π.μ.\nΆντεξες και τα διάβασες όλα;\nΑπό τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα όλοι οι σοβαροί παιδαγωγοί τονίζουν τον πολύ σημαντικό ρόλο της απιδείας στην πολύ μιρκή ηλικία, τη νηπιακή δηλαδή.\nΕκεί είναι η βάση της παιδείας. Εκεί και στο δημοτικό. Μετά τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους.\nΟπότε από κει πρέπει να αρχίσουν οι αλλαγές.\nΕξάλλου, αν η τούρτα δεν τραβάει, δεν αλλάζεις το κερασάκι. Αλλάζεις την τούρτα. Έτσι νομίζω εγώ.\nΓλαύκη 5 Ιουνίου 2014 - 3:54 μ.μ.\nΈτσι είναι όπως τα λέτε. Από την βάση ξεκινούν όλα!\nΠοιος ακούει, για να αλλάξει την τούρτα;\nΚαι ναι, δάσκαλος είναι αυτός που θα σε οδηγήσει να βρεις την δική σου αλήθεια, να γίνεις αυτή... (εξαιρετικό)


Αγροτικές Καλλιέργειες: Μειωμένη κατά 9% η ιταλική συγκομιδή, αλλά πρώτη παγκόσμια παραγωγός οίνου η Ιταλία | agrocapital.gr\n- Η ζήτηση για Prosecco συνεχίζεται αμείωτη. Σύμφωνα με την Ciatti, οι πωλήσεις τον Ιούλιο αυξήθηκαν κατά 31,5%.\nΗ ζήτηση για Prosecco συνεχίζεται αμείωτη. Σύμφωνα με την Ciatti, οι πωλήσεις τον Ιούλιο αυξήθηκαν κατά 31,5%.\n"Λίγο αλλά καλό, μερικές φορές εξαιρετικό, σε ένα πλαίσιο αγοράς σε ισχυρή ανάκαμψη". Αυτή είναι η συνολική εκτίμηση, σε αυτό το στάδιο, του τρύγου 2021 στην Ιταλία, που παρουσιάστηκε επίσημα τον Σεπτέμβριο σε μια διαδικτυακή συνέντευξη Τύπου από τους Assoenologi, Ismea και UIV.\nΗ πτώση των όγκων σε συνδυασμό με την ανάκαμψη των αγορών, εγχώριων και ξένων, υπόσχεται να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών. "Το κρασί βγήκε από τη δοκιμασία της Covid-19 με το κεφάλι ψηλά", δήλωσε ο Fabio Del Bravo, επικεφαλής του τμήματος υπηρεσιών αγροτικής ανάπτυξης στο Ismea. «Αυτός που, μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, ήταν ένας από τους πιο επηρεαζόμενους τομείς, λόγω της έντονης έκθεσής του, ήταν ο τομέας της φιλοξενίας και οι ξένες αγορές, οι οποίες επέδειξαν μια εξαιρετική ικανότητα προσαρμογής. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν πολλές εταιρείες, πρέπει να σημειωθεί ότι η κρίση έδωσε τεράστια ώθηση στους ιταλικούς αμπελώνες για την ανάπτυξη της ψηφιακής καινοτομίας και τη διαφοροποίηση των εμπορικών κυκλωμάτων». Μπορούμε τώρα να προβλέψουμε "καλές προοπτικές" για την επόμενη σεζόν χάρη σε "τη σημαντική ανάκαμψη των εξαγωγών, την αύξηση των τιμών και την επανέναρξη του λιανικού εμπορίου".


Ξεχασμένα Διαμάντια: Four Adventures of Reinette and Mirabelle | Κινηματογράφος\nΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική, Κομεντί ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1987 ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Γαλλία ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100' ΧΡΩΜΑ: Έγχρωμη\nΣκηνοθεσία: Eric Rohmer Πρωταγωνιστούν: Joelle Miquel, Jessica Forde\nΧωρίς αμφιβολία, ο Eric Rohmer πρόκειται για έναν αδίκως υποτιμημένο σκηνοθέτη. Τα αισθητικά και διακριτικά αριστουργήματά του, όπως είναι το L’amour l’apres midi ή το La collectionneuse συνήθως χάνονται δίπλα στους μέγιστους Γάλλους συγκαιρινούς του, όπως τον Godard ή τον Truffaut. Εμείς εδώ θα εστιάσουμε σε άλλη μία εξαιρετική αλλά ταυτόχρονα αδίκως υποτιμημένη ταινία του, το Four Adventures of Reinette and Mirabelle.\nΛόγω ενός σκασμένου λάστιχου ποδηλάτου, η Reinette και η Mirabelle γνωρίζονται στην γαλλική εξοχή. O Eric Rohmer θα σκιαγραφήσει τέσσερις “περιπέτειές” τους.\nΗ πρώτη περιπέτεια αφορά την περιπλάνηση της Reinette και της Mirabelle στην εξοχή, τα δείπνα που παίρνουν μαζί, καθώς και την προσπάθειά τους να δουν την “μπλε ώρα”, δηλαδή εκείνη την στιγμή κατά την αυγή όπου υπάρχει απόλυτη σιωπή.\nΗ δεύτερη περιπέτεια μας δείχνει το πώς ένα γκαρσόνι αντιμετωπίζει καχύποπτα την Reinette επειδή πιστεύει πως θα φύγει χωρίς να πληρώσει.\nΣτην τρίτη περιπέτεια παρακολουθούμε την Mirabelle να προστατεύει μια κλεπτομανή από το να πιαστεί και την Reinette να αντιμετωπίζει μια απατεώνισσα στο μετρό. Επικρατεί μια συζήτηση μεταξύ των δύο κεντρικών ηρωίδων για την φύση της απάτης και της ηθικής.\nΣτην τέταρτη και τελευταία περιπέτεια βλέπουμε έναν διάλογο για το κατά πόσο είναι αναγκαία η σιωπή, καθώς και την προσπάθεια της Reinette -που παριστάνει την κωφάλαλη- να πουλήσει έναν πίνακα σε έναν αυτάρεσκο γκαλερίστα για να βιοποριστεί.\nΤο Four Adventures of Reinette and Mirabelle καταπιάνεται με όλες τις εμμονές του Rohmer.\nΠρώτον, έχουμε μακροσκελείς συζητήσεις γύρω από διάφορα θέματα, όπως είναι η φύση, η επαιτεία, η απάτη, ζητήματα ηθικής, η αξία της σιωπής κλπ. Αυτές οι συζητήσεις όμως δεν είναι βαριές φιλοσοφικές κουβέντες που κουράζουν, αλλά αντίθετα αφορούν περιστάσεις της καθημερινής ζωής. Επιπλέον, δεν είναι καθόλου φλύαρες, αλλά κρατούν το ενδιαφέρον με τους μονόλογους και τις στιχομυθίες που ανταλλάζουν οι κεντρικές ηρωίδες. Και φυσικά η ταινία θέτει ως ένα από τα θέματά της, την διαφορά μεταξύ της ήσυχης εξοχής και της πολυσχιδούς πόλης.\nΔεύτερον, βλέπουμε την γνωστή στυλιστική επιλογή του Rohmer να χωρίζει την ταινία σε διακριτά και ονομασμένα κεφάλαια. Εξού άλλωστε και ο τίτλος, Four Adventures of Reinette and Mirabelle.\nΤρίτον, το Four Adventures of Reinette and Mirabelle πρόκειται για μια ταινία υψηλής αισθητικής. Έχουμε μια υπέροχη φωτογραφία, που αναδεικνύει τόσο τα χρώματα της εξοχής όσο και αυτά της πόλης. Παράλληλα, βλέπουμε εξαιρετικές ενδυματολογικές επιλογές που εναρμονίζονται πλήρως με το κάδρο, όπως συνηθίζει άλλωστε ο Rohmer.\nΈτσι, έχουμε στα χέρια μας μια ταινία διακριτικής ομορφιάς, εκλεπτυσμένης αισθητικής, που επίτηδες επιλέγει να μην ασχοληθεί με ένα “σημαντικό” θέμα, αλλά να περιπλανηθεί στους διαδρόμους της αστικής και επαρχιακής καθημερινότητας. Η τέλεια ταινία για ένα ανοιξιάτικο απόγευμα.


e-MHTERIKO: Μαΐου 2012\nΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ+ΜΟΝΑΧΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ ΔΕΣΥΠΡΗ (1911-1999)\nΠροσήλθεν στην ταξί των Μοναχών ως Δόκιμος στις 11 Δεκεμβρίου 1930· εκάρη Μοναχή στις 31 Ιουνίου 1932 από τον μακαριστό Ιερομόναχο Πέτρο Βλοτίλδη και στις 29-6-1935 εχειροτονήθησε Μεγαλόσχημο επί Μακαριωτάτου Χρυσοστόμου στην Ιερά Μονής Αγίου Ιεροθέου στα Μέγαρα Αττικής.\nΚαθισμένη πάνω στα ερείπια του παλιού Μοναστηριού, όπου ή θεία πρόνοια ωδήγησε τα βήματα μου, έφερνα τον στοχασμό μου σε χρόνια περασμένα, σε παλιούς καιρούς, όταν σκορπισμένα ήταν παντού τα κόκκαλα των Αγίων, πού με το αίμα τους ποτίστηκε το δέντρο της Ορθοδοξίας. Και καθώς καταγινόμουν στο καθάρισμα απ' τα χαλάσματα της Ιεράς Μονής, αναλογιζόμουν ότι βρίσκομαι σε ιερό τόπο, και έλεγα· Θεέ μου αξίωσε με την ανάξια δούλη σου να ίδω έναν από τους πατέρας πού έζησαν εδώ. Και ενώ πέρασε αρκετός καιρός κατά τον όποιο συνεχώς παρακαλούσα, ένιωθα μία φωνή μέσα μου να μου λέγει: «σκάψε εκεί και θα βρεις αυτό πού επιθυμείς» και θαυμαστώς μου υπέδειξε με τρόπο μυστηριακό ένα κομμάτι γης στο προαύλιο του Μοναστηριού. Ό καιρός περνούσε και ή φωνή πιο δυνατή, πιο φλογερή με προέτρεπε· «Σκάψε και θα βρεις αυτό που επιθυμείς» κι έδειξα τον τόπο στον εργάτη πού είχα φωνάξει εκείνες τις μέρες για μία μικρή επισκευή στο παλιό Ηγουμενείο. Εκείνος ό άνθρωπος δενήταν πρόθυμος να σκάψει εκεί πού με ωθούσε ή εσωτερική φωνή. Ήθελε να σκάψει κάπου πιο πέρα, οπουδήποτε άλλου. Στην επιμονή του τον άφησα να πάει όπου ήθελε, και εγώ έμεινα εκεί και προσευχόμουν να μην μπορεί να σκάψει, να βρίσκει βράχους, για να αναγκαστεί να έλθει στον τόπο πού με ωθούσε εκείνη ή φωνή.\nΚαθαρίσαμε τον τόπο από τις πέτρες, και άρχισε ο εργάτης εκείνος να σκάβη κάπως νευρικά, κάπως θυμωμένα και επειδή φοβόμουνα να μη μου κάνη ζημιά, του είπα: «μην βιάζεσαι, μην κουράζεσαι, κάνε πιο σιγά», άλλ' επειδή δεν με άκουγε και έσκαβε με τον ίδιο ρυθμό, τού είπα: «Μήπως είναι και κανείς θαμμένος και κάνεις ζημιά! Σε παρακαλώ, πρόσεχε». Και τότε κατάλαβε και μου είπε«νομίζεις ότι θα είναι αλήθεια αυτό πού έχεις στο νου σου;» Και αλήθεια ήμουν τόσο βεβαία σαν να τον έβλεπα. Και προχωρώντας τώρα εις την αγία και ιεράν εκταφή, και φθάνοντας περίπου ένα και εβδομήντα βάθος πρώτα έφερε εις το φως ο κασμάς το κεφάλι τού άνθρωπου του Θεού. Την ίδια δε στιγμή σκορπίστηκε άρρητη ευωδία σε όλη τη γύρω ατμόσφαιρα. Ό εργάτης χλώμιασε, δέθηκε ή γλώσσα του, κόπηκε ή μιλιά του.\nΣυγχώρησέ με, και αύριο, μόλις ξημερώσει ο Θεός την ήμερα θα σε περιποιηθώ, και αμέσως έγινε άφαντος, και συνέχισα τον Εσπερινό μου εν ειρήνη. Το πρωί μετά την ακολουθία του Όρθρου επήρα τα άγια οστά και τα εκαθάρισα από τα χώματα, τα έπλυνα καθαρά, και τα απόθεσα στο Λερό σε μία παλιά θυρίδα, αφού άναψα και ένα καντηλάκι.\nΑπαντούσε καθημερινά σε πλήθος τηλεφωνημάτων και επιστολών πιστών που εδέχετο, ενώ προσηύχετο θερμά και εσταύρωνε υπομονετικά με τεμάχιο Ιερού Λειψάνου του Άγιου τους ευσεβείς πού ζητούσαν την προσευχή της.\nΗ Αγία Ψυχή της, ασφαλώς χειραγωγημένη από τον Άγιον της Μεγαλομάρτυρα Εφραίμ τον Θαυματουργόν, αφού μετέλαβε των Άχραντων Μυστηρίων, επέταξε στους Ουρανούς, όπου και άνηκε, στις 23-4-99, ήμερα Παρασκευή περί ώρα 2:20 μ.μ. εορτή του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Άρρητος δε ευωδιά περιέβαλε αμέσως το Σεπτόν της Σκήνωμα στο δωμάτιοτου Νοσοκομείου, όπου ενοσηλεύετο, οι δε παριστάμενοι ιατροί, νοσοκόμοι και μέλη τής ακολουθίας τής δακρυρροούντες «εθαύμαζον» δια τα γενόμενα.\nΧιλιάδες πιστοί την προσκύνησαν και περίπου πέντε χιλιάδες την συνόδεψαν στην τελευταία της κατοικία παρά την δυνατή βροχή πού έπεφτε συνεχώς. Κηδεύτηκε πανδήμως υπό πλήθους πιστών μοναχών και ιερέων, παρουσία των τοπικών Άρχων, του Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος κ.κ. Κλεόπα, χοροστατούντος του Θεοφιλέστατου Επισκόπου Διαυλείας κ.κ. Δαμασκηνού Καρπαθάκη, όστις μετά των λοιπών ομιλητών και εξήρε την «μεγάλη αυτή μορφή του σύγχρονου γυναικείου μοναχισμού», της «Ταπεινής και φιλαγάθου Καθηγουμένης»του Αγίου Εφραίμ.\nΑναρτήθηκε από Δημήτριος Αθανασίου στις 12:40 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


LINA GDE - Sexaggelies.gr\nΑρχική Σελίδα » LINA GDE\nΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΩΡΑ 6970.792.941 6970.809.450 – 6970.792.904 Η escort Lina είναι το αισθησιακό κορίτσι από την Μολδαβία που θα σε ανατριχιάσει από το πρώτο άγγιγμα! Έχει κορμάρα από τις λίγες για τρελές ορέξεις! Το πρόσωπο της, θα σου ξυπνήσει όλα τα ερωτικά σου απωθημένα, και είσαι τυχερός γιατί είναι πρόθυμη να σου ικανοποιήσει κάθε λογής σκοτεινή φαντασία! Incall ή Outcall έρχεται στον χώρο σου ή όπου αλλού εσύ θέλεις σε όλη την Αθήνα. Μόνο οι πιο όμορφες VIP Escorts στην Αθήνα!\nΥποβλήθηκε : 2021-12-22


Η Minimal Εκδοχή του Δερμάτινου Jacket - MaryMary.gr\nΗ Minimal Εκδοχή του Δερμάτινου Jacket\n21 Φεβρουαρίου 2017 · ΦΑΙΗ ΓΚΑΪΝΑ\nΈνα δερμάτινο ρούχο έτσι κι αλλιώς εκ φύσεως διαθέτει ένταση και αιχμηρή αισθητική. Το ίδιο ισχύει και για το δερμάτινο jacket. Παρόλα αυτά αν ακολουθήσει κανείς μαζί του συνδυασμούς μονοχρωματικούς μπορεί να αναδείξει την πιο minimal εκδοχή του. Μια προοπτική που σίγουρα είναι πιο εύκολη για τα επαγγελματικά μας styling ή για όλες όσες επιλέγουν την κλασική οδό του στυλ στην εικόνα τους.\nΕδώ θα βρείτε μερικές ιδέες που εύκολα θα μπορούσατε να υιοθετήσετε.


Μάσκες Προστασίας Προσώπου 3ply Μιας Χρήσης / Non-Woven (Ατομική Συσκευασία) | Hygiene Spot\nΑρχικήΜάσκες Προστασίας Προσώπου 3ply Μιας Χρήσης / Non-Woven (Ατομική Συσκευασία)\nΜάσκες Προστασίας Προσώπου 3ply Μιας Χρήσης / Non-Woven (Ατομική Συσκευασία)\nΜάσκες Προστασίας Προσώπου Υφασμάτινες 100% Βαμβακερές Πολλαπλών Χρήσεων Μαύρες & Λευκές (Συσκευασία 10τμχ.) 59.00€\nΗ ατοµική συσκευασία 3PLY µάσκας ενδείκνυται για τον εφοδιασµό ξενοδοχείων, καταστηµάτων λιανικής, super-markets, φαρµακείων, minimarkets ή περιπτέρων. Είναι η ιδανική λύση για στιγµιαία ατοµική προστασία.\nΜίας (1) χρήσης.\nΜε φίλτρο τριών στρωμάτων (3ply) για μεγαλύτερη προστασία του αναπνευστικού.\nΚατασκευασμένες από non-woven υλικό.\nΠεριέχουν ειδικό μικροφίλτρο αποστείρωσης από οργανικές μικροΐνες που κατακρατά το 95% των σωματιδίων.\nΜε μεταλλικό, προσαρμόσιμο έλασμα μύτης και παράλληλες πτυχώσεις σε όλο το πλάτος, για καλύτερη εφαρμογή και πλήρη επικάλυψη του κάτω μέρους του προσώπου.\nΜε πιστοποίηση CE από την Ευρωπαϊκή Ένωση.\nΜάσκες Προστασίας Προσώπου 3ply Μιας Χρήσης / Non-Woven (Ατομική Συσκευασία) ποσότητα + -\nΚωδικός προϊόντος: 00000003 Κατηγορία: Μάσκες Προστασία Προσώπου\nΜάσκες Προστασίας Προσώπου 3ply Μιας Χρήσης / Non-Woven (Συσκευασία 10τμχ.)\nΕργονομική συσκευασία 10 τμχ.\nΜάσκες Προστασίας Προσώπου 3ply Μιας Χρήσης / Non-Woven (Συσκευασία 15τμχ.)\nΕργονομική συσκευασία 15 τμχ.


Το χτύπημα στο κεφάλι είναι πάντα «μοιραίο»; | Βιονευρολογικά Το χτυπημα στο κεφαλι ειναι παντα «μοιραιο»; - ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ «ΜΟΙΡΑΙΟ»;\nΚανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, τουλάχιστον από τη δική μας πείρα εδώ στη Βιονευρολογική, πότε ένα χτύπημα στο κεφάλι είναι απλώς επιπόλαιο ή σοβαρό, άσχετο με την εικόνα που δίνει εξωτερικά. Κατά κύριο λόγο, όμως, ένα χτύπημα στο κρανίο πάντα έχει άμεσες επιπλοκές στον εγκέφαλο , που ανάλογα με τη θέση τους εκδηλώνονται αργά ή γρήγορα, έντονα, υποτονικά ή καθόλου. Με τα σημερινά στάνταρ ζωής , η νευρολογική εξέταση και συγκεκριμένα η ηλεκτροεγκεφαλογραφική, μετά από ένα χτύπημα στο κεφάλι, είναι πάντα απαραίτητη.\nΤο φουμαρικό οξύ είναι γνωστό για την χρήση του στη θεραπεία της ψωρίασης, η οποία πρέπει να είναι διαρκείας, να δίδεται με μεγάλη προσοχή και για αρκετό χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να έχει κάποια αποτελέσματα. Περισσότερα...


Η μόδα του σήμερα | Newsfilter\nHome Ψυχαγωγία Μόδα Η μόδα του σήμερα\nΈνα καίριο ερώτημα που απασχολεί σήμερα πολλούς νέους ανεξαρτήτως ηλικίας είναι, τι είναι μόδα;\nΗ μόδα θα έλεγε κανείς ότι είναι η απεικόνιση της εξωτερικής εμφάνισης του ατόμου, καθώς και ο τρόπος έκφρασης του εσωτερικού, ψυχικού του κόσμου. Με αυτόν τον τρόπο το άτομο αποκτά αυτοπεποίθηση, δηλαδή πιστεύει περισσότερο στον εαυτό του ,αφού πλέον έχει υιοθετήσει το δικό του προσωπικό στυλ. Ο όρος στυλ δεν πρέπει να θεωρηθεί συνώνυμο με τη μόδα, τι εννοούμε με αυτό;\nΠολλοί άνθρωποι ακολουθούν τη μόδα και τις τάσεις σε ότι αφορά το στυλ ένδυσης και στολίσματος. Το στυλ είναι η χαρακτηριστική εμφάνιση ,το προσωπικό στυλ του κάθε ατόμου αποκλειστικά. Από την άλλη πλευρά, η μόδα αφορά τη μάζα, ένα ευρύτερο γενικό σύνολο. Η μόδα με την πάροδο του χρόνου εξελίσσεται και αποκτά τη δική της ιδιοσυγκρασία. Πολλοί άνθρωποι στην πορεία της ζωής τους τείνουν να ακολουθούν έναν συγκεκριμένο τρόπο ντυσίματος, άλλοι πάλι ακολουθούν τη μόδα προετοιμασμένοι για τις εκάστοτε αλλαγές της. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι επηρεάζονται και από τα πρότυπα που έχουν αλλά και από τις παρέες ή διαφορετικά τον κοινωνικό περίγυρο στον οποίο κινούνται.\nΗ μόδα του σήμερα, έρχεται με θετικές επιρροές να ανανεώσει τους ανθρώπους και να τους κάνει να αναζητήσουν την ενδυματολογική τους ταυτότητα. Τέλος, η μόδα του σήμερα μοιάζει πολύ με τη μόδα του χθες, καθώς έχει πολλά κοινά στοιχεία με το παρελθόν. Ανανεώνονται τα ρούχα, χωρίς όμως να χάνουν την παρελθοντική τους ταυτότητα. Ίσα ίσα κρατάει η μόδα το παρελθόν ως εμβατήριο ανέλιξης των επόμενων χρόνων.\n9 Απριλίου 2021 at 21:33\nANASTASIA V. MOKALI\nΑπόδειξη η εμφάνιση της Γιάννας Αγγελοπούλου στον εορτασμό των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση!!\n9 Απριλίου 2021 at 21:35


Θα ηθελα να ρωτησω αν ειναι ειναι καλυτερη επιλογη η οργανωση και διοικηση επιχειρησεων του παμακ για παραδειγμα ή καποιο οικονομικο σε μια οποιαδηποτε πολη;\nΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΕΛΗΣ Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014\nΣτο ΠΑ.ΜΑΚ. το συγκεκριμένο τμήμα είναι πολύ καλά οργανωμένο με αξιόλογους ακαδημαϊκούς και πλήρες πρόγραμμα σπουδών που σου δίνει την ευχέρεια μέσα από τα επιλεγόμενα που διαθέτει να το διαμορφώσεις στα μέτρα σου.\nΕπαγγέλματα και Προοπτικές ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜ. ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ - ΟΙΚΟΝ. ΠΑΝ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ-ΕΚΠΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ - ΚΡΗΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ - ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ & ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ - ΠΑΝΤΕΙΟΥ


ΟΙ ΑΣΠΟΝΔΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ - AnaskopisiGR\nΟΙ ΑΣΠΟΝΔΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ\n14 Οκτώβριος, 2019 - 11:06\nΤον δρόμο του συμβιβασμού φαίνεται ότι αποφάσισαν να ακολουθήσουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσουν μαζί στην δημιουργία του νέου κόμματος έτσι όπως το περιέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του στο φεστιβάλ νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ.\nΔημοκρατικό, προοδευτικό, ριζοσπαστικό, οικολογικό γιατί, όπως είπε σε μια φράση που θα μπορούσε να σημαίνει πολλά, «δε μπορεί πια το κόκκινο να σταθεί χωρίς το πράσινο, ούτε το πράσινο να αντέξει χωρίς το κόκκινο».\nΠαρόλα αυτά στο παρασκήνιο μαίνεται ο πόλεμος των μηχανισμών.\nΚάποιοι της αριστερής πτέρυγας πιστεύουν ότι υπήρχε «δάκτυλος» των αντιπάλων του, για το πρόσφατο καίριο χτύπημα της ΑΔΕΔΥ στον Ευκλείδη Τσακαλώτο.\nΗ ΑΔΕΔΥ είπε, ότι θα ήθελαν να πουν οι εχθροί του στον ΣΥΡΙΖΑ.\n“ Αποτελεί πράγματι πρόκληση ο Υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που:\nΙδιωτικοποίησε τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια και τόσα άλλα,\nνα έχει το θράσος να παραβρίσκεται στην απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.\nΟι πληροφορίες θέλουν την εν λογω ανακοίνωση να την έχουν ως ευαγγέλιο διάφοροι εντος και εκτός του ΣΥΡΙΖΑ.\nΟι συνεργάτες του πρώην υπουργού ψάχνουν ακόμα να βρουν ποιοι την διένειμαν στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο.\nΌλος ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια ωραία ατμόσφαιρα…..


Η καταγωγή των μάχιμων μοναχών 起源武僧 (Qǐyuán wǔ sēng)\nΣήμερα σε όλο τον κόσμο, ο πολιτισμός των Σαολίν διαδίδεται κατά βάση από τους Ου Σανγκ 武僧 (wǔ sēng) "Μάχιμοι μοναχοί". Οι μοναχοί χρησιμοποιούν ως μέσο τις πολεμικές ικανότητές τους, για να διαδώσουν την παράδοση Σαολίν. Είναι μια τάξη μοναχών, την οποία συνήθως συναντούν οι επισκέπτες στο μοναστήρι αλλά και άνθρωποι από όλο τον κόσμο ως μαθητές στις σχολές τους.\nΗ παράδοση των μάχιμων μοναχών, δεν αποτελούσε πάντα μέρος της παράδοσης της μονής Σαολίν. Η αναβίωσή της έγινε προσφάτως αλλά η καταγωγή των μάχιμων μοναχών είναι στην πραγματικότητα πολύ παλιά.\nΟι πρόγονοι των μάχιμων μοναχών είναι οι Σανγκ Μπιν 僧兵 (Sēng bīng) "Στρατιώτες μοναχοί". Η καταγωγή τους εντοπίζεται στη δυναστεία Τανγκ 唐朝 (Táng cháo 618 - 907 μ.Χ.) με τον αυτοκράτορα Λι Σι Μιν 李世民 (Li shì mín 599 - 649 μ.Χ.). Ο πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας Τανγκ, o Λι Γιουάν 李渊 (Li yuān 566 - 635 μ.Χ.), ζήτησε τη βοήθεια του μοναστηριού Σαολίν στην καταστολή της εξέγερσης στην οποία ηγούνταν ο Ουάνγκ Σι Τσουνγκ 王世充 (Wáng shì chōng). Ο ηγούμενος του μοναστηριού Τσου Τσάο 志操 (Zhì cāo) και δώδεκα κονταροφόροι μοναχοί έσωσαν το γιο του αυτοκράτορα, τον Λι Σι Μιν και συνέλαβαν τον Ουάνγκ Σι Τσουνγκ, τρέποντας σε φυγή το στρατό του. Μέσα στο μοναστήρι Σαολίν, υπάρχει μια επιγραφή Σι Πέι 石碑 (Shí bēi) "Λίθινη επιγραφή" που έχει χαραχτεί από τον αυτοκράτορα Λι Σι Μιν και εξιστορεί το γεγονός. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις υπηρεσίες των μοναχών, ο Λι Σι Μιν δώρισε γη στο μοναστήρι και χορήγησε άδεια εκπαίδευσης ομάδας 500 στρατιωτών μοναχών, οι οποίοι θα προστάτευαν τη μονή και θα υπηρετούσαν τη δυναστεία όταν θα παρουσιαζόταν ανάγκη. Οι μοναχοί αυτοί ονομάστηκαν Σανγκ Μπιν "Στρατιώτες μοναχοί". Είχαν εκδοθεί από τον αυτοκράτορα εντάλματα, τα οποία απήλασσαν τους μάχιμους μοναχούς από μερικούς μοναστικούς κανόνες που έπρεπε να υπακούουν οι υπόλοιποι μοναχοί. Ήταν το ξεκίνημα μιας παράδοσης και μιας νέας τάξης μοναχών, μοναδικής κληρονομιάς του μοναστηριού Σαολίν.\nΟι πολεμικές τέχνες Σαολίν άρχισαν να αναπτύσσονται περισσότερο κατά τη διάρκεια της δυναστείας Σουνγκ 宋朝 (Sòng cháo 960 - 1279), με τη βοήθεια του αυτοκράτορα Τσάο Κουάνγκ Γιν 赵匡胤 (Zhào kuāng yìn) που είχε μαθητεύσει στο μοναστήρι Σαολίν και των στρατηγών του, οι οποίοι πρόσθεσαν τις γνώσεις τους στην ύλη του συστήματος Σαολίν.\nΚατά τη διάρκεια της δυναστείας Γιουάν 元朝 (Yuán cháo 1260 - 1368) ο πατριάρχης Φου Γιού 福裕 (Fú yù 1203 - 1275), συνείσφερε κατά πολύ στο σύστημα των πολεμικών τεχνών Σαολίν και υποστήριξε την εκπαίδευση των μοναχών.\nΗ δυναστεία Μινγκ 明朝 (Míng cháo 1368 - 1644) ήταν η μεγαλύτερη περίοδος ανάπτυξης, στην οποία 500 στρατιώτες μοναχοί βοήθησαν τον αυτοκράτορα στην προστασία της Κίνας ενάντια στους Ιάπωνες εισβολείς και πλέον των 1000 υπηρετούσαν στις δυνάμεις του μοναστηριού Σαολίν. Στη σύγχρονη εποχή στο ξεκίνημα της Δημοκρατίας Κίνας, οι μοναχοί των πολεμικών τεχνών Σαολίν άρχισαν να ανασυγκροτούνται και πάλι ως ομάδα.\nΣτη διάρκεια της δυναστείας Τσινγκ 清朝 (Qīng cháo 1644 - 1911) η αυτοκρατορική αυλή εξέδιδε εντάλματα τα οποία απαγόρευαν την εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες σε όλη τη χώρα. Η ομάδα των στρατιωτών μοναχών άρχισε σταδιακά να μειώνεται και όσοι από αυτούς παρέμειναν έπρεπε να εξασκούνται κρυφά.\nΣτη διάρκεια της Δημοκρατία Κίνας 中华民国 (Zhōnghuá mínguó 1911 - 1949), ο ηγούμενος Χανγκ Λιν 恒林 (Héng lín 1865 - 1923) ηγήθηκε ενός μικρού στρατεύματος μοναχών. Αντιμετώπιζαν τις συμμορίες των ληστών στα τοπικά περίχωρα, αλλά δεν ήταν αρκετοί για να υπερασπιστούν την επίθεση και τον εμπρησμό του μοναστηριού από τον πολέμαρχο Σι Γιόου Σαν 石友三 (Shí you sān), το 1928.\nΤο έτος 1979 αναβίωσε η παράδοση των στρατιωτών μοναχών Σαολίν και η μονή δημιούργησε μια ομάδα πολεμικών τεχνών, ώστε να γίνει η "ομάδα διάδοσης". Παραστάσεις Σαολίν δημιουργήθηκαν για να αναδείξουν τον πολιτισμό των Σαολίν και να διαδώσουν το Τσαν. Το έτος 1989 η ονομασία "Στρατιώτες μοναχοί" τροποποιήθηκε σε "Σύνταγμα του μοναστηριού των μάχιμων μοναχών Σαολίν".\nΈνα πολύ γνωστό ρητό για το μοναστήρι Σαολίν λέει: Τσουάν Γι Σι Μινγκ, Σι Γι Τσουάν Σιέν 拳以寺名，寺以拳显 (Quán yǐ sì míng, sì yǐ quán xiǎn), το οποίο σημαίνει: "Το Κουνγκ Φου πήρε το όνομά του από το μοναστήρι και το μοναστήρι πήρε την υπεροχή του από το Κουνγκ Φου".


Οι 3 must have αποχρώσεις σε κραγιόν το καλοκαίρι!\nΟι 3 must have αποχρώσεις για κραγιόν το καλοκαίρι!\nΤα κραγιόν αποτελούν το no1 καλλυντικό που δεν πρέπει να λείπει από καμία τσάντα ή νεσεσέρ κατά την διάρκεια των καλοκαιριών μας διακοπών και όχι μόνο! Ποια από εμάς άλλωστε δεν λατρεύει τα έντονα χρώματα στα χείλη; Σίγουρα μας φτιάχνουν την διάθεση και ανανεώνουν το μακιγιάζ μας! Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε να επιλέγουμε τα κραγιόν ανάλογα με το τι ταιριάζει στην επιδερμίδα μας.\nΠαρακάτω θα βρείτε τις τοπ αποχρώσεις για το φετινό καλοκαίρι:\nΔώστε έμφαση μόνο στα χείλη σας με έντονο κόκκινο κραγιόν! Μία τάση που εξακολουθεί να κυριαρχεί στο μακιγιάζ και αυτό το καλοκαίρι και σίγουρα θα δώσει έναν πιο περιπετειώδη αέρα στις καλοκαιρινές σας εμφανίσεις! Δεν χρειάζεται να εφαρμόσετε κάποιο άλλο καλλυντικό πέρα από το αγαπημένο σας κατακόκκινο κραγιόν και την μάσκαρά σας!\nΔείτε από την εταιρεία Golden Rose ένα τέλειο μακράς διαρκείας υγρό κατακόκκινο ματ κραγιόν εδώ ή εναλλακτικά από την εταιρεία Seventeen κάποιο glossy που θα χαρίσει πλούσιο χρώμα και λάμψη στα χείλη σας από εδώ!\nΕίναι αποδεδειγμένο ότι η μωβ απόχρωση σε κραγιόν ταιριάζει πολύ σε επιδερμίδες που τις έχει «φιλήσει», ο ήλιος είτε ξανθές είτε μελαχρινές!\nΒάλτε μωβ χρώμα στα χείλη σας δοκιμάζοντας το ματ κραγιόν της εταιρείας Mon Reve, το οποίο προσφέρει πλούσιο χρώμα έντονης διάρκειας εδώ ή από την εταιρεία Elixir το ενυδατικό κραγιόν που ενυδατώνει τα χείλη και χαρίζει μία πιο νεανική εμφάνιση στο μακιγιάζ σας, από εδώ!\nΟι φυσικές αποχρώσεις ποτέ δεν πρέπει να λείπουν από τα χείλη καθώς αποτελούν τις πιο hot επιλογές για τις καλοκαιρινές σας εμφανίσεις! Ταιριάζουν σε όλες τις επιδερμίδες και σας επιτρέπουν να εφαρμόσετε ένα πιο έντονο μακιγιάζ στα μάτια και στο υπόλοιπο πρόσωπο!\nΓια ματ και έντονο αποτέλεσμα στα χείλη σας επιλέξτε από την εταιρεία TommyG Matte ένα κραγιόν άνετο και μεταξένιο με αίσθημα βελούδου που δεν στεγνώνει τα χείλη σας εδώ ή ένα WetnWild Lipstick το οποίο συνδυάζει την άνεση και τη γυαλάδα ενός gloss με την έντονη απόδοση χρώματος ενός κραγιόν εδώ.\nΟι 3 must have αποχρώσεις σε κραγιόν το καλοκαίρι! 8 Ιουλ 2021