H πυρά, στο πέλαγος αντίκρυ | Η καλύβα ψηλά στο βουνό\nH πυρά, στο πέλαγος αντίκρυ\nΑπρίλιος 13, 2009 in Λογοτεχνική καλύβα\nΗ στάθμη του δεκαοχτάχρονου Bushmills malt κατέβαινε γοργά. Το λαμπερό κρανίο του Κριτία και η ευμεγέθης μύτη του στολιζόντουσαν συνεχώς με φρέσκα σταγονίδια ιδρώτα. Ο Θεύδης – ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά – έπινε σιωπηλός. Κι εγώ ένοιωθα μια γλυκιά ζέστη να με κυκλώνει πειστικά και να με χαλαρώνει. Ο Κριτίας πίεσε ένα κουμπί κρυμμένο από τις στοίβες τους φακέλους πάνω στο δρύινο γραφείο του και η γραμματέας του εμφανίστηκε στο άνοιγμα της πόρτας.\n«Ιόλη! Πετάξου απέναντι και πάρε τρία μπουκάλια απ’ αυτό… Μερικά μπουκάλια παγωμένο Perier… και ξηρούς καρπούς»\nΈστρεψε το βλέμμα του προς τον Θεύδη, ώστε η Ιόλη να μη μπορέσει να πει λέξη, ούτε να διασταυρωθούν τα βλέμματά τους, πριν βγει από το γραφείο.\n«Εσύ αδελφέ, συνάδελφε, σύντροφε, έχεις σκεφτεί ποτέ το θάνατο, δηλαδή το χρόνο και τον τρόπο του θανάτου;»\nΟ Θεύδης κόντεψε να πνιγεί με ξανθό ουίσκι. Κατάπιε όπως όπως τη γουλιά του και χτύπησε τρεις φορές το δάχτυλο στο γραφείο.\n«Ξορκισμένο το κακό… Πως σου ‘ρθε, βουλευτής άνθρωπος;»\nΦαινόταν πως ο Κριτίας ήθελε να μιλήσει για κάτι προσωπικό, απελευθερωμένος – από τη δραστική επίδραση του αλκοόλ.\n«Ψυχραιμία… Το έχω σκηνοθετήσει τόσες φορές στη φαντασία μου… Θέλετε να το ακούσετε;»\nΈγνεψα καταφατικά. Ο Θεύδης τον ατένιζε δύσπιστα. Ο Κριτίας μοίρασε σοσιαλιστικά Cohibas. Ακολούθησε η τελετή του αποκεφαλισμού τους στην γκιλοτίνα και ανάψαμε. Η περιέργειά μας είχε εξαφθεί. Ο Κριτίας, έμπειρος κοινοβουλευτικός άνδρας και – θολή, για να λέμε την αλήθεια – ελπίδα της αριστεράς, απόλαυσε τις πρώτες ρουφηξιές, κέρασε την τελευταία ποσότητα στα κρύσταλλα, έγειρε πίσω στην πολυθρόνα του, γεύτηκε την ηδονή της αδημονίας του ακροατηρίου και ξεκίνησε με χαμηλή φωνή, σχεδόν ψιθυριστά.\n«Τρεις με τέσσερις μήνες προετοιμασίας… Να ξαναδώ τους καίριους ανθρώπους που βρίσκονται ακόμα στη ζωή και τους πιο αξιαγάπητους τόπους… Λευκάδα, Ζάκυνθος, Κεφαλλονιά, Άγιον Όρος, Σαμοθράκη, Κρήτη, Μωριάς, Ρούμελη, Ήπειρος… Μόνος, μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη, να παίρνω τα χειμωνιάτικα καράβια για το Αιγαίο και το Ιόνιο…»\n«Τι μόνος;» πετάχτηκε ο Θεύδης. «Εσένα σε ξέρουν και οι πέτρες! Πως θα κυκλοφορήσεις ιγκόγνιτο;»\n«Θεύδη, σκάσε! Κριτία καλά το ξεκίνησες, συνέχισε…»\n«Τελευταίος αποχαιρετισμός στα χρώματα, τις μυρωδιές, στο φως, στις γεύσεις, στις γυναίκες… να ξαναδώ τόπους και ανθρώπους ενώ ταυτόχρονα θα ετοιμάζομαι για τη μεγάλη στιγμή… Να αναλογιστώ, να στοχαστώ, να περιγράψω μέσα μου τους σταθμούς της ζωής και της σκέψης μου… Όχι για να κάνω ιστορική αποτίμηση και αξιολόγηση, απλά να ξαναζήσω νοερά και εντατικά τα σημαντικά πράγματα που έζησα ή επεξεργάστηκα… Φαντάζομαι ένα δεύτερο ταξίδι παράλληλο με το πρώτο, εσωτερικό αυτό, όχι αποστασιοποιημένο, όχι ουδέτερο, αλλά ειλικρινές και ήρεμο… Μια βουτιά στους τρόπους που αναζήτησα ακούραστα επί σαράντα τόσα χρόνια την ευτυχία και την επιτυχία…»\nΑκούστηκαν δυο απαλά χτυπήματα στην πόρτα και μπήκε η Ιόλη κουβαλώντας τις παραγγελίες του Κριτία. Έβγαλε από τις τσάντες τα μπουκάλια και ταχτοποίησε τα φουντούκια, τ’ αμύγδαλα, τα φυστίκια, τα ξερά σύκα και τους χουρμάδες – ό,τι καλύτερο βγάζει η ευλογημένη γη γύρω από την ανατολική Μεσόγειο. Όση ώρα χρειάστηκε, επικρατούσε σιωπή. «Μπορώ να…» είπε όταν τελείωσε. Ο Κριτίας της έγνεψε πως μπορούσε να φύγει. «Καλή σας νύχτα!» είπε η Ιόλη και αποχώρησε με ένα τρέμουλο στην άκρη των χειλιών.\n«Γιατί την έδιωξες έτσι;» ρώτησε ο Θεύδης.\n«Γιατί ένα από τα μελανά της σημεία είναι η αντιαλκοολική εκστρατεία που έχει αναλάβει εις βάρος μου, από τότε που το ζάχαρό μου προσέγγισε αριθμητικά τα ποσοστά του Συνασπισμού… Έπειτα, αν την προσκαλούσα να πιει μαζί μας, η ατμόσφαιρα θα άλλαζε δραματικά… Η παρουσία της γυναίκας αντενδείκνυται όταν οι άντρες συζητούν σοβαρά θέματα! Συμφωνείς, γιατρέ;»\n«Συμφωνώ… αν και θα περίμενα από έναν βουλευτή της αριστεράς μια περισσότερο πολιτικά ορθή συμπεριφορά… Άλλωστε είναι προφανώς αφοσιωμένη, ίσως και ερωτευμένη…»\n«Χμ, ναι, κατέχει υψηλή θέση στο χαρέμι… αύξων αριθμός πέντε, μάλλον τέσσερα, αλλά ας μην αποπροσανατολίσουμε τη συζήτηση με τις φαλλοκρατικές μου μικρότητες… Ολοκλήρωνα τα δυο χειμωνιάτικα ταξίδια, το αποχαιρετιστήριο του ταξιδιώτη και το εσωτερικό του πονεμένου ανθρώπου…»\n«Μόνο ελληνικές επισκέψεις; Δεν θα βγεις καθόλου έξω;»\n«Καλό θα ήταν, αλλά θα παραβιαστεί ο όρος του τριμήνου… Αν είναι να γυρίσω Κούβα, Νότιο Αμερική, Ισπανία, Γαλλία, Βόρεια Αφρική, Ρωσία κλπ τότε θα ξεχείλωνε πολύ…»\nΕίχαμε ριχτεί στους ξηρούς καρπούς και σβήναμε την αρμύρα με γενναίες γουλιές. Ο Θεύδης είχε μπει για τα καλά στην αφήγηση του Κριτία.\n«Και ποιος θα είναι ο τελευταίος σταθμός, ο σταθμός – Αχέρων;»\n«Έχω αγοράσει μια μεγάλη έκταση στη Μεσσηνιακή Μάνη, ένδοξο λάφυρο του Χρηματιστηρίου… Είναι μια συστοιχία λόφων που περικλείουν έναν ελάσσονα κολπίσκο που βλέπει στον μεγάλο Μεσσηνιακό κόλπο. Εκεί είναι ο τόπος, σ’ ένα ύψωμα που αγναντεύει ως τον άλλο κόλπο, το Λακωνικό – και όταν έχει ξαστεριά φαίνονται τα Κύθηρα, με λεπτομέρειες… Στην κορυφή υπάρχει ένα πλάτωμα αρκετά μεγάλο, διάσπαρτο από πέτρες και χαμηλούς θάμνους. Εκεί θα είναι χτισμένος ένας μεγάλος σωρός από ξύλα, πουρνάρια και σφενδάμια, αλλά και δάφνες, ασφάκες, αφάνες και ξερόκλαδα και θα με περιμένει… Θα περάσω την τελευταία νύχτα με κάποια από τις γυναίκες μου, δεν έχει σημασία ποια… Μπορεί να το κάνω, μπορεί και όχι, ανάλογα με τη διάθεση… Θα κοιμηθώ δυο – τρεις ώρες και κατά τις τέσσερις τα ξημερώματα θα ξυπνήσω για να ετοιμαστώ. Θα φορέσω λευκό παντελόνι και πουκάμισο, θα ετοιμάσω μόνος μου τον τελευταίο εσπρέσσο, θα φάω δυο φέτες ψωμί με λάδι, ρίγανη, ελιές και κατσικίσιο τυρί… Θα πιω ένα μεγάλο ποτήρι κρασί απαγγέλλοντας νοερά το σύντομο και περιεκτικό αποχαιρετιστήριο μήνυμά μου – και θα βγω έξω… Θα περπατήσω με το φως των άστρων ως την κορυφή κι εκεί θα περιμένω την ανατολή… Θα ακούσω λίγη μουσική, μπορεί Μάλερ, μπορεί Μάιλς Ντέιβις, δεν αποκλείεται και δυο τρία τραγούδια, που να περιγράφουν τον άνθρωπο που ήθελα να είμαι και που δεν υπήρξα παρά περιστασιακά…»\n«Α, δεν τα ‘χω διαλέξει ακόμα… Τα ματόκλαδά σου λάμπουν, είναι το αγαπημένο μου μιας ζωής… Αυτό, φτάνει… Μόλις ο ήλιος προβάλει θ’ ανέβω στον ξύλινο θρόνο της αποδημίας, θα περιχύσω γύρω καθαρό οινόπνευμα, θα πάρω καμιά δεκαριά γερά χάπια και θα περιμένω αγναντεύοντας… Μόλις νοιώσω ότι ζαλίζομαι, με τις τελευταίες δυνάμεις, θ’ ανάψω τη φωτιά… Οι φλόγες θα ξεπηδήσουν και θα με κρύψουν… Σε λίγα λεπτά όλα θα έχουν τελειώσει…»\nΟ Θεύδης τίμησε το τέλος της αφηγήσεως αδειάζοντας μονορούφι το ποτήρι του. Του ήρθαν δάκρυα στα μάτια. Όταν συνήλθε, έσπασε τη σιωπή.\n«Γιατί να είσαι μόνος όταν θα ανεβαίνεις στα ξύλα; Δεν θα ήταν πιο υποβλητικό να παρίσταται η κατάλληλη συνοδεία;»\n«Το σκέφτηκα… Αλλά δεν έχω παιδιά κι εγγόνια και δυστυχώς δεν έχω ούτε μαθητές… Αν πάλι θελήσω να με συνοδεύσουν οι γυναίκες μου, το έργο θα κινδυνέψει να μετατραπεί σε κακόγουστη φάρσα… Κάνω την υποχώρηση να περιοριστώ σε μία γυναικεία παρουσία, όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί θα ήθελα να ζήσω ένσαρκο τον τελευταίο πειρασμό, να προσπαθεί να με κρατήσει στη ζωή, αγνοώντας τις προθέσεις μου…»\n«Κι αν είναι μια ομάδα φίλοι;»\n«Τι λες, γιατρέ μου… Αυτή η πράξη απαιτεί υψηλή πνευματική ενάργεια, ιλαρή σοβαρότητα, ακλόνητη αποφασιστικότητα, θάρρος… Φαντάζεσαι τον Θεύδη ν’ ανάβει την πυρά;»\n«Αμέ! Θα την ανάψω και θα σε ψήσω σα μάγο του Μεσαίωνα… ή σαν ρέγγα στην αγορά του Μοδιάνο…»\n«Μιλάω σοβαρά! Θα το θεωρήσω μεγάλη μου τιμή, γι’ αυτό σε παρακαλώ να με ειδοποιήσεις εγκαίρως! Άλλωστε κάποιος πρέπει μετά να συλλέξει τα οστά, να τα στουμπίσει για να γίνουν τέφρα, να γεμίσει ευλαβικά την ειδική τεφροδόχο, τη λήκυθο, πως τη λένε…»\n«Πελίκη…» είπε ο Κριτίας, σηκώθηκε και βάδισε με αβέβαια βήματα προς την τουαλέτα.\n«Πελίκη, …ή έστω – ένα μεγάλο κόκκινο τάπερ, προς τιμήν της Αριστεράς!» συμπλήρωσε ο Θεύδης\n«Το άκουσα!» φώναξε ο Κριτίας από μέσα. Σε λίγο βγήκε. Είχε ρίξει νερό στο πρόσωπό του, είχε αλλάξει το ιδρωμένο πουκάμισο με μια μαύρη μπλούζα. «Εσύ, θα είσαι;» με ρώτησε, με σοβαρό ύφος.\n«Μέσα… Αν μου υποσχεθείς ότι θα τελειώσεις πρώτα την υπόθεση με τη δίκη…»\nΟ Κριτίας κάθισε, σιγογελώντας – και ξαναγέμισε τα ποτήρια.\n«Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα και ακόμα δεν έχω βρει λύση… Όταν θα ανάψει η πυρά, όντας πάνω σε λόφο, θα την εντοπίσει αμέσως η Πυροσβεστική και θα πλακώσουν με τις μάνικες ή ακόμα χειρότερα με τα αεροπλάνα… Φαντάζεσαι σπάσιμο; Θα καταστρέψουν όλη τη μαγεία της σκηνοθεσίας, θα περιλούσουν τα υπολείμματά μου με τόνους νερό, θα φέρουν σε δυσχερή θέση τους τυχόν παραστάτες…»\n«Αυτό είναι το κακό με τους εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ, αναβάθμισαν την Πυροσβεστική… Μήπως θα ήταν καλύτερο να περιοριστείς σε ένα αξιόπιστο ρεβόλβερ;»\n«Δε μ’ εμπνέει…»\n«Μπορείς να μπεις σε μια πισίνα και να κόψεις τις φλέβες σου με ξυράφι, αφού έχεις κατεβάσει πρώτα ένα μπουκάλι ουίσκι και τριάντα δισκία βαρβιτουρικά…»\n«Με αηδιάζει και μόνο που το σκέφτομαι… Όλα αυτά τα αίματα στο νερό…»\n«Δέσε τότε μια σιδερένια μπάλα στη μέση σου και πήδηξε τελετουργικά στο βαθύ πέλαγος…»\n«Και να γίνω μεζές για τους κοκοβιούς; Όχι, ευχαριστώ!»\n«Μπορείς να πηδήξεις από ψηλά…»\n«Μπα… όλα αυτά τα έχω υπόψη μου… Μόνον η ευγενής και ελληνοπρεπής πυρά με συγκινεί… Είναι και η μόνη που αποτρέπει τη μεταθανάτια βεβήλωση – είτε από τα ψάρια είτε από τους ιατροδικαστές…»\n«Και η Πυροσβεστική;»\n«Άκουσε φίλε, έχω είκοσι χρόνια ακόμα μπροστά μου, για να βρω λύση σ’ αυτό το προβληματάκι! Στην ανάγκη ίσως επιλέξω κάποια ακτή της Αδριατικής ή της Μαύρης Θάλασσας… Πάμε τώρα να σας κάνω το τραπέζι;»\nΣτρέψαμε το βλέμμα προς τον Θεύδη. Αποκαμωμένος είχε γύρει το κεφάλι στην πολυθρόνα και είχε ήσυχα παραδοθεί στο μικρό θάνατο του ύπνου.\nΗ σκηνή που διαβάσατε είναι παρμένη από ένα κεφάλαιο του Νησιού της Καλυψώς Αναρτήθηκε το πρώτον εδώ: http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/03/blog-post_03.html\nΑπρίλιος 11, 2009 στις 2:37 μμ\nΜας έχεις βάλει αυτό το κουκλί, 😀 και έκανα αμαν να πάρω τα μάτια μου από πάνω της… 😉\nΑντε τώρα να συγκεντρωθώ να διαβάσω το κείμενο… 😉\nΑπρίλιος 12, 2009 στις 11:02 πμ\nπροσπάθησε ξανά… 😉\nΑπρίλιος 12, 2009 στις 12:12 μμ\nΕντάξει, τα κατάφερα!!! 😀\nΗ πλανεύτρα η Ιόλη δεν κατάφερε να με νικήσει!!! 😆 (Για να πω και του στραβού το δίκιο, στο τσακ ήμουνα να ξανακολλήσω πάνω της και να μην ξεκολλάω με τίποτα… ;-))\nΕπι του κειμένου τώρα…\nΔεν μπορώ να πω πως με ενθουσιάζει η ιδέα ενός «θεατρικού» θανάτου όπως αυτός που σκέφτεται ο Κριτίας για τον εαυτό του. Εντάξει, μία θεατρική αναπαράσταση της επανάστασης το κατάλαβαίνω, 😉 μέχρι εκεί όμως. Ο θάνατος είναι ένα άλλο ζήτημα. Το καλύτερο που μπορώ να σκεφτώ για τον θάνατο είναι να φύγει κανείς πλήρης ημερών και χωρίς πόνο. Α, ναι, και με μια σχετική διανοητική διαύγεια ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω του και να έχει επαφή με το περιβάλλον.\nΙουνίου 12, 2010 στις 1:17 πμ\nΉθελα να μου χοχλιός,\nνα σέρνομαι στην τάβλα,\nνα χώνομαι στη βράκα της,\nνα πέθαινε στην …………..\nΤι λέγαμε..? Το κείμενο..? Ποιο κείμενο..? Α αυτό το κείμενο..?\nΚαλά μη βαράτε, θα το διαβάσω το πρωί, τώρα ονειρεύομαι..!\nΙουνίου 12, 2010 στις 10:59 πμ\nΔιαπιστώνω για άλλη μια φορά ότι υπάρχει έντονος ρατσισμός εδώ.\nΓια να μην πω ότι μόνο τον εαυτό σας σκέφτεστε.\nΚαλέ, μια αφιέρωση στον θηλυκό πληθυσμό? Τίποτα?\nΟ Κριτίας πολύ αυτάρεσκος.\nΘεωρεί τον εαυτό του, σαν έφηβος, το κέντρο του κόσμου.\nΧρησιμοποιεί τον υποτιθέμενο θάνατό του, άσχετα αν δεν θα τολμήσει ποτέ να αυτοκτονήσει, για να επικεντρώσει πάνω του το ενδιαφέρον των φίλων του.\nΥπάρχει και η άλλη πλευρά του, αυτή που πρόδωσε τα ιδανικά του και έγινε τμήμα του συστήματος, που ο ίδιος κάποτε ήθελε ν΄αλλάξει. Ίσως αυτό το κομάτι του θέλει να κάψει, να καθαρίσει μέσα από το καθαρτήριο της πυράς.\nΤελικά είναι ο άνθρωπος που πατά σε δύο βάρκες, χωρίζοντας την ψυχή του στα δύο. Αυτό τον κάνει να φαντασιώνεται τον θάνατο.\nΙουνίου 12, 2010 στις 1:04 μμ\nΙουνίου 12, 2010 στις 3:56 μμ\n2. Διαβάζω. Κολλάω στο «η *σαραντάρα* Ιόλη» Ξαναδιαβάζω για να σιγουρευτώ ότι δεν έκανα λάθος. Το ξανασκέφτομαι για να βεβαιωθώ ότι αναφέρεται στον κοπέλαρο της φωτογραφίας. Αποφασίζω να μην το βασανίσω άλλο (δεν συμφέρει) και το αποδέχομαι. Ε, ναι, λοιπόν, υπάρχουν και ΤΕΤΟΙΕΣ σαραντάρες. (Και πού να τις βλέπατε στα είκοσι 😉 ) Ω, συγγραφεύ, οι σαραντάρες σε χαιρετούν! Και οι πενήνταπαρακάτι απόκοντα, για να πάρουν κοψίδι. 😉\n3. Ήρως αυτάρεσκος, εγωκεντρικός, επιδειξίας και κυρίως ψεύστης -βέβαιος ότι στο τέλος θα αναβάλει. Άλλωστε, αν καλοσκεφτεί κανείς το «αποχαιρετιστήριο» ταξίδι που λογαριάζει, θα αντιληφθεί πώς οι σειρήνες της ομορφιάς που περιγράφει θα τον κρατήσουν εντέλει στη ζωή. Παναπεί ο τύπος είναι μια από τα ίδια μ’ εμάς, —Hypocrite lecteur,—mon semblable,—mon frère! θα μπορούσε να αναφωνήσει και δεν θα είχε πολύ άδικο.\nΕν κατακλείδι: ‘Ην εγγύς έλθει θάνατος ουδείς βούλεται θνήσκειν…\nΙουνίου 12, 2010 στις 9:58 μμ\n(για να είμαι στο κλίμα του post, διότι όπως έχετε παρατηρήσει οι Κριτίες όλων των αποχρώσεων χρησιμοποιούν αυτή την προσφώνηση, διότι συνήθως έχουν ξεχάσει το όνομα του συνομιλητή τους και μετά γίνεται συνήθειο :lol:).\nΕπιτρέψτε μου να ξεκινήσω παραφράζοντας τις ρήσεις σας:\nΈχουν τη δυνατότητα να κινούνται , τις περισσότερες φορές εύστοχα, σε όλη τη γκάμα των πιθανών αντιμετωπίσεων των στάσεων των εκπροσώπων του άλλου φύλου.\nΑπό τη μια πλευρά μπορούν να υιοθετήσουν την πλήρη κατανόηση των κινήτρων του άλλου, ενσκήπτοντας και αιτιολογώντας, διαδικασία που οδηγεί «μαθηματικά» στην αποδοχή (έστω και μέσω της κάθαρσης).\nΤρανταχτό παράδειγμα η συνήθης αντιμετώπιση του «γιού» τους. Ο κανόνας είναι η «μαντόνα», ενώ η Σπαρτιάτισσα (ή ΤΑΝ ή επί ΤΑΣ) η εξαίρεση. 😉 Σωστή και μεγαλόψυχη αντιμετώπιση\nΑπό την άλλη, στο άλλο άκρο, η ξεκάθαρη και ωμή στόχευση στην «αποτελεσματικότητα». Δηλαδή η σχέση της προσωπικής ευθύνης του «αμαρτήσαντος» με την πορεία του, είναι το κύριο. Οποιαδήποτε ενασχόληση με τα αίτια της στάσης απλώς βάλλει κατά της «φυσικής ροής των πραγμάτων»\nΕπίσης σωστή στάση.\nΆντρες !! (που λέει και η Κική).\nΝομίζουν ότι θα τα καταφέρουν να αποκαταστήσουν ερμηνευτικό πλαίσιο δια του οποίου θα μπορούν να προβλέπουν κάθε φορά το μήκος κύματος που εκπέμπει η απέναντί τους (ανάμεσα στα άκρα που προανέφερα), και έτσι «τι τους περιμένει» ;-).\nΌταν καταλαβαίνουν ότι κάτι τέτοιο έχει ανάλογες πιθανότητες με «την πρόβλεψη των ….σεισμών» , «παρηγορούνται» μέσω της τέχνης (από το «της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος» έως βαριά έντεχνα πονήματα).\nΑς αφήσουμε τις συγκεκριμένες αιτίες που οδήγησαν τον Κριτία στο «διάβημα».\nΆλλωστε, όπως θέλει ο καθένας το καταλαβαίνει, ανεξαρτήτως των προθέσεων του συγγραφέα. 😉\nΟ Κριτίας, κατ’ αρχήν, βρίσκεται στη φάση της συνειδητοποίησης ότι πέρασε «στην επόμενη φάση».\nΑπό μόνο του αυτό «έχει θέματα», αν τη συγκρίνουμε με την προηγούμενη.\nΕπίσης, καταλαβαίνει ότι αυτά που σχεδίαζε δεν επιβεβαιώνονται και φυσικά αναρωτιέται αν αυτή η μεταβατική φάση μπορεί να οδηγήσει σε κάτι καλό ή είναι μοιραίο να βυθιστεί «στη συνήθη πορεία» (ας μην αναφέρω παραδείγματα της συγκυρίας του 2010 😉 ).\nΈτσι, ερώτημα εκφράζει κυρίως και δευτερευόντως προαναγγέλει θεατρική αυτοχειρία.\nΕίναι θετικό το ότι δια της εκδοχής της αυτοχειρίας εκφράζει την απόστασή του από τη «συνήθη κατάληξη» των ομοίων του.\nΈχει δυο συνομιλητές, στους οποίους και θέτει το ερώτημα ελπίζοντας (;;) ότι θα τον «αποτρέψουν» :\nΤις «ρίζες» του (Θεύδης και Κίμωνας) και τη «γυναίκα».\nΟι μεν δεν διαφωνούν με την εκδοχή του Θανάτου για τον Κριτία.\nΑπό τη «γυναίκα» ελπίζει, φευ (;;), και το λέει σαφώς :\n«……..Κάνω την υποχώρηση να περιοριστώ σε μία γυναικεία παρουσία, όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί θα ήθελα να ζήσω ένσαρκο τον τελευταίο πειρασμό, να προσπαθεί να με κρατήσει στη ζωή, αγνοώντας τις προθέσεις μου…».\nΤελικά, στέκει το ερωτηματικό μετά το «φευ» ή όχι;; 😉\nΙουνίου 13, 2010 στις 1:03 μμ\nΑγαπητέ Αναγνώστα Αθηναίε (για να εμπλουτισω την προσφώνησή σου χρησιμοποιώντας συνδυασμό των δύο 😉 ).\nΥποτεθείστω, για χάρη του διαλόγου, ότι αντιλαμβάνομαι τι ερωτά το ερωτηματικό που ακολουθεί το «φευ». Ωστόσο κρίνω ότι θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον (για τον διάλογο) αν το σημείο αυτό της στίξης ακολουθούσε το «ελπίζει». Με την έννοια του τι είναι δυνατόν να προσδοκά από τη Γυναίκα κάποιος που επέλεξε μία εξ αυτών από το σωρό (και με κριτήρια τα οποία αν δεν με απατά η μνήμη μου αποφεύγει να αναφέρει), χρησιμοποιώντας επιπλέον γι’ αυτή του την πράξη εκφράσεις του τύπου «κάνω την ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ» και «να ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΩ» σε μια γυναικεία «ΠΑΡΟΥΣΙΑ» υποσκάπτοντας με αυτό τον τρόπο και ακυρώνοντας κάθε ελπίδα ευώδωσης των (υποκριτικώς δεδηλωμένων ) προσδοκιών του εφόσον: δεν έχει καν το ψυχικό μέγεθος να επιλέξει από όλα τα θήλεα εκείνο που κατά τη γνώμη του διαθέτει ΠΡΟΣΩΠΟ και όχι απλή παρουσία, (επιφορτίζοντάς το έτσι με το χρέος της ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ) και κατόπιν με γενναιοδωρία να του ΑΦΟΣΙΩΘΕΊ/ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ εναποθέτοντας το τεράστιο ΕΓΩ του στα χέρια ενός εμπρόσωπου (σε αντιδαστολή με τον απρόσωπο) ΑΛΛΟΥ.\nΜε αλλα λόγια τι προσδοκίες (δικαιούται) να έχει από ένα άτομο από το οποίο στέρησε και την υπόσταση και τον ρόλο έχοντας επιπλέον και την απαίτηση να «αγνοήσει και τις προθέσεις του».\nΕίναι αυτό που οι αγγλοσάξωνες αποκαλούν recipy for disaster.\nΉγουν έριξε κάτω την πεπονόφλουδα και την πάτησε μόνος του. Ποια πεπονόφλουδα; Πρόκειται για τη γνωστή προσκόλληση στο μητρικό στήθος, που όταν ήμαστε νήπιοι γνώριζε αλάθητα πότε πεινούσαμε και χόρταινε την πείνα μας συχνά πριν καν το ζητήσουμε. Έκτοτε έχουμε την απαίτηση από τις γυναίκες να μάς βυζαίνουν, προλαβαίνοντας ακόμα και την συνειδητοποίηση εκ μέρους μας την ανάγκη ή την επιθυμνία να βυζαχτούμε.\nΌλα αυτά, σε συνδυασμό με το αξίωμα που λέει ότι τον εαυτό μας τον κρίνουμε από τις προθέσεις μας ενώ τους άλλους σύμφωνα με τις πράξεις τους, το «παράπονο» του Κριτία για το θήλυ ήταν «φευ!» 😉 ένα χρονικό προαναγγελθείσης αποτυχίας.\nΗθικό δίδαγμα: τα ‘θελε και τα ‘παθε.\nΜε την ίδια αυτή λογική λειτουργεί και η αντίστιξη ανάμεσα στο άρρεν και το θήλυ οταν ομιλεί άνδρας: η γυναίκα (η τουλάχιστον η ψυχή της) ειναι μια άβυσσος, ενώ οι καημενούληδες εμείς….\n(Και καλύτερα ας μην αναφερθώ στα αντίστοιχα στερεότυπα της άλλης πλευράς, όπου θα είχα να πω και περισσότερα, γιατί δεν είναι της παρούσης. Όποιος ενδιαφέρεται ας βάλει αστερίσκο).\nΤέλος, ανάμεσα στη Σπαρτιάτισσα και τη Μαντόνα, σ’ εκείνη την τόση δα ελάχιστη χαραμάδα που απομένει ανάμεσα στα τροφαντά γενναία στήθη τους -αν τις φανταστεί κανείς να στέκονται αντικριστά η μια στην άλλη, μιας και είναι… επιστήθιες εχθρές-, στριμώχνεται και ένα είδος γυναικών από άλλη πάστα, ένα πλάσμα αλλόκοσμο που οι άλλες συνήθως το κοιτούν με μισό μάτι και το εχθρεύονται περισσότερο απ’ όσο η μια την άλλη γιατί τους κόβει τη μαγιονέζα: είναι η γυναίκα που αναθρέφει τον υιό (μα και την κόρη της εξίσου) για να γίνουν αυτό που είναι, και οχι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή της, και μετά να τους ξαμολήσει πλεισίστιους και περήφανους στον κόσμο για να αναμετρηθούν με τους γιους και τις κόρες των δυο άλλων. Αν και ξαφνιζόμαστε από την παρουσία τους, τα αναγνωρίζουμε εύκολα αυτά τα πρόσωπα -αφενός γιατί σπανίζουν, αφετέρου γιατί εκπέμπουν φως -δικό τους φως, όχι εξ αντανακλάσεως. Και συνήθως δεν χρειάζονται πούρα Αβάνας και single malt για να νιώσουν ασφαλή μέσα στο «εγώ» τους και να προσδιορίσουν την παρουσία τους επί προσώπου γης. Αντιθέτως, συχνά φλέγονται από την ένταση του φωτός τους ή γίνονται βορά των υιών και των θυγατέρων της μετριότητας, γιατί συνήθως εκτός των άλλων διαθέτουν και πολύ λεπτό, ευάλωτο δέρμα.\nΙουνίου 13, 2010 στις 1:22 μμ\n«Αντιθέτως, συχνά φλέγονται από την ένταση του φωτός τους ή γίνονται βορά των υιών και των θυγατέρων της μετριότητας, γιατί συνήθως εκτός των άλλων διαθέτουν και πολύ λεπτό, ευάλωτο δέρμα.»\nΗ ασωστρέφεια και η απομόνωση απομένουν σαν ύστατη «γραμμή άμυνας»!\nΙουνίου 13, 2010 στις 1:53 μμ\nΕσωστρέφεια και απομόνωση δεν γνωρίζουν τι σημαίνει, γιατί το δικό τους πρόσωπο ειναι πάντοτε στραμμένο στον Άλλο και μόνο τότε δικαιώνουν την ύπαρξή τους, όταν το βλέμμα τους συναντάται. Και οι μηχανισμοί άμυνάς τους δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί, ακριβώς λόγω έλλειψης παχυδερμίας.\nΑλλωστε δεν βγήκαν στον κόσμο για να διαρκέσουν, αλλά για να αναλωθούν μοιράζοντας γενναιόδωρα τα συστατικά της ύπαρξής τους σε όποιον θα είχε απλώς τη διάθεση να τα ζητήσει. Ενίοτε και χωρίς αυτό το αίτημα. Απλώς και μόνο επειδή γνωρίζουν πού βρίσκεται το σφάλμα συλλογισμού στη μεταφορά περί μισοάδειου ή μισογεμάτου ποτηριού. Γνωρίζουν ότι η παγίδα ειναι το ίδιο το ποτήρι που υποχρεώνει το υποκείμενο να μετρά μπακαλίστικα τα ύδατά του και αναλόγως ιδιοσυγκρασίας να αποφείνεται περί της ποσότητας. Αυτοί γνωρίζουν ότι δεν χρειάζεται ποτήρι γιατί νερό υπάρχει πάντα και παντού γύρω σου, αρκεί να ξέρεις να το αναζητήσεις. Διψάς -υπάρχει κρήνη και ποταμός να ξεδιψάσεις. Ασφυκτιάς -υπάρχει θάλασσα να καταδυθείς και να ξαναβγείς ολοκαίνουργιος. Ζεσταίνεσαι -βρέχει ο ουρανός και δροσίζεται το είναι σου.\nΚι αν είσαι ευλογημένος, γίνεσαι εσύ ο ίδιος νερό να ξεδιψάσουν οι Άλλοι… που καταβάθος είναι Εσύ.\nΙουνίου 13, 2010 στις 3:30 μμ\nΡε συ Bernandina που ησουν τόσο καιρό και δεν εννοω τότε που παρίστανες τον Stalker (Ταρκόφσκυ), αλλα πολλά χρόνια πρίν;\nAπο την πιο πάνω ανάλυση-απαντηση υπολογίζω οτι ησουνα εκει που ήμουνα κι εγω. Οταν οι αγώνες ηταν να «αλλάξουν οι κοινωνικές συνθήκες». Γιατί οπως δεν μπορεί κανείς να επιλέξει αν θα γίνει εργάτης η βιομήχανος (η τραπεζίτης που ειναι πιο επίκαιρο), ετσι και οι γυναίκες δεν μπορούσαν να εχουν «ισες ευκαιρίες» για τη θέση τους στην κοινωνία, αλλα και στις διαπροσωπικές σχέσεις με το άλλο φύλο.\nΜε τη Ρ.Ροσαντα, τη Τζ. Μιτσελ, την Καρλα Ραβαγιόλι για να αναφέρω μόνο μερικές, οι γυναίκες στην Ελλαδα, τότε, συνειδητοποιουσαν οτι μονο αν αλλαξουν οι κοινωνικές δυνθήκες θα μπορούσε να αλλαξει και η θέση των γυναικων και στο παρόν και στο μέλλον.\nΚάπου ομως δεν μπορει θα είχαμε συναντηθει, εκει στούς δρόμους, οταν εκτός απο κοινωνική διακαιοσύνη απαιτούσαμε:\n«Δεν θέλω να είμαι του πατρός μου, δεν θέλω να ειμαι του ανδρός μου, θέλω να είμαι ο εαυτός μου»\nΑυτά τα παρελθόντα φιλενάδα και να σου πω οτι θαύμασα τό υφος της γραφής σου που δίνει με μεγάλη σαφήνεια αυτο που «υπαινίσσεσαι» στό σχόλιο σου. 🙂\nΙουνίου 13, 2010 στις 3:46 μμ\nΙουνίου 13, 2010 στις 3:56 μμ\nείμαστε πολλές αλλά είμαστε σκόρπιες. 😉\nΉ, όπως έλεγε και ο τίτλος παιδικών περιοδικών κλεισμένων σε κουτιά απορρυπαντικού (!!!!) το πάλαι ποτέ: «Ήμουν κι εγώ εκεί»… 😉 😉\nπολύ μου άρεσε το λακωνικό, αινιγματικό σου emoticon. Να περιμένω εκτενέστερο σχόλιο όταν με το καλό επιστρέψεις από τα λημέρια μου στην Περαία, κομμίζων εντυπώσεις; 😉\nΙουνίου 13, 2010 στις 3:57 μμ\nκαι φυσικα το «κομίζων» με ένα μι. 😦\nΙουνίου 13, 2010 στις 3:59 μμ\nΌχι, δεν θα σχολιάσω πιο αναλυτικά. Θα ξαναδιαβάσω τα δικά σας σχόλια – όταν επιστρέψω, με το καλό. Μπορώ όμως να πω ότι χαίρομαι κάθε φορά που ένα γραπτό μου εμπνέει τις φίλες και τους φίλους στην καλύβα και λένε τα δικά τους.\nΙουνίου 13, 2010 στις 4:07 μμ\nΑχ, βρε κουλτουριάρα Ένη! Δεν εννοούσα (συνεiδητά τουλάχιστον) τον Στάλκερ του Ταρκόφσκι. Εννοούσα αγγλιστί τον ενεδρεύοντα κυνηγό -με άλλα λόγια αυτόν που σ’ την έχει στημένη! 😀\n(Αν θα ήθελες να με βρεις κάπου μέσα στον Ταρκόφσκι θα με έβρισκες στην τελευταία σκηνή της Θυσίας 😉 )\nΙουνίου 13, 2010 στις 4:46 μμ\nToν Ταρκόφσκυ τον έβαλα «σφήνα» σε παρένθεση για να σου δείξω οτι μπορουμε να συνεννοούμαστε κι αλλιως…….\nbtw για πές μου γι αυτή τη σκηνή στη «Θυσία».\nΤο ρόλο σου ως stalker μας τον είχες αναλυσει διεξοδικότατα και αναλυτικότατα.!!!\nΥ.Γ. Βεβαιώς ξέρεις οτι αυτο το btw ειναι αυτή η ιντερνετικη γλώσσα που εχει κατακυριεύσει το διαδίκτυο και περισσότερο σπάει ρεκόρ στη νεολαία,η οποία βρήκε φαίνεται οτι η συντομευση ειναι κι αυτη μια επαναστατική πράξη. Δεν εχουν άδικο. 😉\nΙουνίου 13, 2010 στις 5:48 μμ\nΣε κάποιο από τα βιβλία που έχω μεταφράσει, κάποιος (Αμερικανός) υποστήριζε ότι οι συντομεύσεις είναι ένδειξη αγένειας, πνευματικής τεμπελιάς, αμορφωσιάς και αδιαφορίας για τη γλώσσα! Βέβαια, αυτουνού του την είχε σπάσει που δεν καταλάβαινε τι του έλεγε ο γιος του!!! (γνωστή πονεμένη ιστορία. Αλλά και οι Αμερικανοί σ’ αυτό τον τομέα take the cake) -άσε, ας μην ανοίξω τώρα αυτό το θέμα γιατί θα ξημερώσουμε. btw, κι εγώ τις χρησιμοποιώ συχνά για να ξεμπερδεύω, wtf!!! 🙂\nΗ τελευταία σκηνή από τη Θυσία δείχνει τον άρρωστο πιτσιρικά με τη σαλοπέτα και το άσπρο μαντίλι στο λαιμό να ποτίζει επίμονα και καρτερικά ένα ξερό παλουκι που έχει φυτέψει στο χώμα. Πάσα ερμηνεία (γαμώ τον Φρόιντ μου) δεκτή… 😉\nΙουνίου 13, 2010 στις 7:46 μμ\nbernardina και Evη\nάμα σας ακούσει ο Κριτίας………\nΙουνίου 13, 2010 στις 7:49 μμ\n(παρακάμπτω το Β’ στάδιο των προσφωνήσεων του κάθε Κριτία, ήτοι «θυμίστε μου το όνομά σας αγαπητέ» και μετά , αναλόγως της απάντησης, «μα τι λέτε κύριε αθηναίε πώς δεν σας θυμάμαι, το μικρό μου διέφευγε» ή «έλα βρε Αναγνώστη που δε σε θυμάμαι, αλλά στα επώνυμα ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ότι κολλάω») 🙂\nΛοπόν , αγαπητή bernardina (σοβαρά τώρα),\nυπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που κάποιος ή κάποια «δικαιούται» ή δεν «δικαιούται» να τον καταλάβουν οι «άλλοι», παρά τους λόγους αυτούς.\nΠεριέγραψες κάποιους (σχ. 1.30μμ) και δεν έχω αντίρρηση ότι αξίζει το κόπο να θεωρηθεί επαρκής αφορμή το post για να ασχοληθούμε μαζί τους.\nΜε δεδομένο όμως ότι δεν επιχειρώ ερμηνεία ή ανάλυση του κειμένου , αλλά κατάθεση σκέψεων με αφορμή (ακόμη και παρά) το κείμενο, προσπαθώ να χρησιμοποιήσω ένα υποθετικό σχήμα.\nΘεωρώ (αυθαίρετα) λοιπόν:\nO Κριτίας στη φάση «μετάβασής» του έχει τελέσει αδικήματα. Δεν έχω καμία αντίρρηση να συμπεριλάβω σε αυτά και κάποια από αυτά που αναφέρεις (ως υπόθεση εργασίας πάντα 😉 ).\nΆλλωστε , πάντα υπάρχουν «συστημικές» ελλείψεις ή/και στρεβλώσεις που αιτιολογούν μεταγενέστερα «εγκλήματα».\nΟ Κριτίας βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο και κατανοεί ότι τα επόμενα βήματα μπορεί να τον οδηγούν στο να «σκοτώσει» τις αναφορές του («ρίζες» και «γυναίκα» τα ονόμασα αυθαίρετα πάλι) και να γίνει «άλλος Κριτίας».\nΣτην πραγματικότητα ρωτάει αν η εως ΤΟΤΕ βλάβη είναι ανήκεστος (άρα μόνον ο θάνατος του αξίζει) ή μπορεί να υπάρχει και αισιόδοξη προοπτική.\nΑν υπάρχει, η συνδρομή των «αναφορών» του είναι ο καθοριστικός παράγοντας.\nΟι ρίζες απάντησαν εν μέρει «οκ θάνατος λοιπόν» και εν μέρει «μα και εμείς, αν συνεργήσουμε, μετά θα είμαστε κάποιοι άλλοι».\nΥποθέτω (αυθαίρετα και για χάρη της συζήτησης) ότι ελπίζει στη «γυναίκα», ανεξάρτητα αν το δικαιούται ή όχι «γιατί ταθελε και τάπαθε».\nΕξ’ου και το ερωτηματικό μετά το «φευ» και όχι μετά το «ελπίζει».\nΓια να είμαι δίκαιος, ας αντιστρέψω το ερώτημα, θέτοντας τον εαυτό μου στη θέση του ερωτώμενου.\nΗ νέα υπόθεση εργασίας αφορά όχι τον Κριτία, αλλά κάποια κοπέλλα στη θέση του.\nΜετά από μια φάση «εφόδου στον ουρανό», όπου φώναζε διάφορα, μεταξύ των οποίων και «δεν είμαι του πατρός μου , δεν είμαι ……», βρίσκεται στη μεταβατική όπου αναρωτιέται αν οι προσωπικοί και πολιτικοί συμβιβασμοί (που υποθέτω αυθαίρετα ότι) έκανε την οδηγούν ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ σε ένα δρόμο που είναι κάτι άλλο (στη λογική , που είσουν νιότη που λεγες πως θα γινόμουν άλλη).\nΦωνάζει λοιπόν τις ανάλογες «ρίζες» και θέτει το ερώτημα «θα βοηθήσετε στην αυτοχειρία»;;\nΕπίσης ,μέσα από μια ιδιότυπη αργκώ (στην οποία δεν δίνω σημασία, καθότι δεν τα ξέρω και καλά 😉 ) θα μπορούσε να εκφράσει ότι ελπίζει στην αισιόδοξη προοπτική από αυτούς που την αντιλαμβάνονται ως «γυναίκα» (λίγο είναι αυτή διάσταση «στο όλον»;;) ανεξάρτητα αν οι αμαρτίες της οδηγούν στο «έτσι όπως τα’ κανες».\nΤο ερώτημα λοιπόν παλι μετά το «φευ» εξαρτάται από το πόσο ο «άνδρας» μπορεί να κινηθεί έξω από το ρόλο του «Ηρακλειδέα» , κατ’ αναλογίαν με το ρόλο της Σπαρτιάτισσας που ανέφερα.\nΦυσικά και εδώ υπάρχουν οι «τρίτοι ρόλοι» όπως αναφέρεις και εσύ , αλλά εμένα (στην παρούσα υπόθεση εργασίας) δεν με ενδιαφέρουν οι «καλές πρακτικές».\nΈτσι θα έλεγα ότι ο «θάνατος» δεν είναι μονόδρομος, όχι γιατί είμαι φιλεύσπλαχνος, αλλά γιατί πιστεύω ότι τα παιχνίδια «ενδιάμεσων μεταβατικών φάσεων» (άρα και κρίσεων ;-)) είναι τα πιο σημαντικά και είμαι ενάντια στην εφαρμογή της τελεολογικής θεώρησης στο προσωπικό (το τέλος του κατήφορου είναι ο πάτος)\nΤέλος , δεν πιστεύω ότι υπάρχουν μόνο 2 λύσεις, και εδώ μπορεί και να συγκλινω με τα λεγόμενα στο σχόλιό σου, ήτοι Σπαρτάτισσα ή θεολιγικώς συγχωρούσα τα πάντα.\nΥΓ Μακριά από μένα( που λένε και οι ΚΚΕδες) τα «σχήματα» αθώοι άνδρες vs «μυστήριες» γυναίκες\nΙουνίου 13, 2010 στις 7:50 μμ\nμα για να τ’ ακούσει τα λέμε… 😉\n(Είπαμε, του την έχουμε στημένη!) 😆\nYγ. Δηλαδή… εσύ δεν έχεις να του πεις τίποτα;…\nΙουνίου 13, 2010 στις 8:07 μμ\nΤο στημένη, δεν το βλέπω εντός εισαγωγικών.\nΒλέπω το ποτήρι γεμάτο κατα 51% τουλάχιστον , όταν πρόκειται για τη ζωή ενός ανθρώπου γι αυτό και στο λέω.\nΒέβαια δεν ξέρω τι είναι για σενα ο Κριτίας , αλλά…….\nΙουνίου 13, 2010 στις 8:10 μμ\nΟμολογώ μπερνατινα οτι αδυνατώ να κατανοήσω την βαθύτερη «αιτία» και το κίνητρο της ηθελημένης θυσίας. Γι’αυτό η πρώτη μου σκέψη για τα αίτια της εσωστρέφειας ήταν η ύστατη άμυνα, η απομόνωση για αναζήτηση νοητικής αυτοσυντήρησης. Για να μην τρελλαθούμε τελικά!\nΕίτε παλεύομε για επιβίωση είτε για «επικράτηση» υλική, ιδεολογική, η καθαρή «χριστιανική» θυσία, είναι τόσο ελάχιστη σαν γεγονός, που αφορά μια θεωρητική και μόνο κουβέντα.\nΛύτρωση για μερικούς, ανοησία για τους πολλούς, η αφιλοκερδής προσφορά, συνήθως συμβαίνει σε περιόδους κρίσης, αλλά αμφιβάλλω για την βαθύτερη κατανόηση και συγκατάθεση του δότη…\nΕίναι μια σκέψη όμως…\nΙουνίου 13, 2010 στις 8:29 μμ\nΚοντοχωριανέ που διαβάζεις (ας μη γινόμαστε πληκτικοί αδελφέ μου με τις ίδιες και τις ίδιες προσφωνήσεις, υπάρχουν πάντα τα συνώνυμα!) 😉\nΔιακατεχόμενη από διάθεση αστεισμού (η οποία άλλωστε δεν με είχε καν εγκαταλείψει όταν τόσο «σοβαρά» πληκτρολογούσα τις «σοβαρές» απαντήσεις μου, σου αντιδωρίζω τα εξής:\nΤα όσα εδώ όλοι μας αραδιάζουμε -και ειδικά εμείς οι υπεραναλυτικοί- μου θύμισαν την αποστροφή του Ελύτη όταν σε μια τιμητική εκδήλωση, αφού οι ομιλητες ανέλυσαν και ξαναανέλυσαν και ξαναματανέλυσαν ad nauseam την ποιητική του, στο τέλος ο ποιητής ανέκραξε έμπλεως απορίας και θαυμασμού: Εγώ τα εννοούσα όλα αυτά;\nΕ, άδικο θα είχε και ο κακομοίρης ο Κριτίας να μας πετάξει κατάμουτρα κάτι τέτοιο; 😆\n«Το ερώτημα λοιπόν παλι μετά το “φευ” εξαρτάται από το πόσο ο “άνδρας” μπορεί να κινηθεί έξω από το ρόλο του “Ηρακλειδέα” , κατ’ αναλογίαν με το ρόλο της Σπαρτιάτισσας που ανέφερα.\nΦυσικά και εδώ υπάρχουν οι “τρίτοι ρόλοι” όπως αναφέρεις και εσύ , αλλά εμένα (στην παρούσα υπόθεση εργασίας) δεν με ενδιαφέρουν οι “καλές πρακτικές”.»\nΚάτι τέτοιο υπαινίχθηκα όταν έλεγα ότι έχω να σούρω και στο δικό μου φύλο ουκ ολίγα για τα στερεότυπα που χρησιμοποιεί και χάρη σ’ αυτά πορεύεται διαιωνίζοντας καταστάσεις… Εμμέσως πλην σαφώς, απαντώ ταυτόχρονα και στο υστερόγραφό σου. Να λοιπόν που έβαλες τον αστερίσκο χωρίς να τον βάλεις (τον αστερίσκο) 😉 . Γιατί ερωτώ (χρόνια τώρα, και καθαρή απάντηση συνήθως δεν παίρνω): ΘΕΛΕΙ το θήλυ να κινηθεί το άρρεν έξω από το ρόλο του «Ηρακλειδέα» … ή οταν αντιληφθεί ότι ο άντρας τη βγάζει απ’ αυτά τα δεδομένα σπεύδει αλαφιασμένη να τον ευνουχίσει με μεγαλύτερο ακόμα μένος απ’ όσο πριν;\nΝομίζω ότι στην ερώτηση εμπεριέχεται η απάντηση -και ταυτόχρονα η απάντηση στην εξής αντιστροφή σου :»μέσα από μια ιδιότυπη αργκώ (στην οποία δεν δίνω σημασία, καθότι δεν τα ξέρω και καλά) θα μπορούσε να εκφράσει ότι ελπίζει στην αισιόδοξη προοπτική από αυτούς που την αντιλαμβάνονται ως “γυναίκα” (λίγο είναι αυτή διάσταση “στο όλον”;;) ανεξάρτητα αν οι αμαρτίες της οδηγούν στο “έτσι όπως τα’ κανες”.»\nΕπίσης, αν έβγαζες τα εισαγωγικά από το γυναίκα, θα σου απαντούσα σε ένα άλλο επίπεδο λέγοντας ότι, αυτο που υπονοείς ως υποσύνολο, έξω από τα εισαγωγικά ταυτίζεται με το «όλον» και κατά συνέπεια το να την αντιλαμβάνονται έτσι όχι μονο δεν ειναι καθόλου λίγο αλλά είναι και το ζητούμενο.\nΌσο για την επιβολή του θανάτου ως αντίπαλον δέος στις αμαρτίες του, (πέραν του οτι όλοι μας χρωστάμε ένα θάνατο, που λέγαν και οι αρχαίοι), θα προτιμούσα ο Κριτίας να μην το χρησιμοποιούσε ως αυτάρεσκο άλλοθι για να απαλλαγεί, with a little help of his friends κατά το άσμα, από τις ωδίνες του «μεταβατικού» που διανύει.\nΆλλωστε, κατά το ευφυέστατο παλιό σύνθημα, «ζω από περιέργεια» θα μπορούσε να αναφωνήσει «ωρε για να ιδω σαν τι με περιμένει παρακάτου» και να μείνει εδώ όπως όλοι μας για να υποστεί (επίσης όπως όλοι μας) ό,τι του επιφυλάσσουν η Κλωθώ, η Λάχεσις και η Άτροπος… αλλά και οι σεβάσμιες Ερινύες. Ας περιμένει ο Αχέροντας 😉\nΚαι πάλι όμως, δική του είναι η ζωή, ό,τι θέλει την κάνει 😉\nΙουνίου 13, 2010 στις 8:40 μμ\nΔεν ξέρω αν διάβασες παραπάνω σχόλιό μου περί ποτηριού. Αλλά αφού εσύ θέλεις να χρησιμοποιήσεις ποτήρι, για να απαντήσω στα δικά σου μέτρα δηλώνω ότι ειδικά αν πρόκειται για τη ζωή ενός ανθρώπου, το ποτήρι πρέπει να είναι πάντα ξέχειλο. Δε θέλω τσιγκουνιές! Όσο για τα εισαγωγικά, νόμιζα πως η φατσούλα που κλείνει πονηρά το μάτι ήταν αρκετή για να υποδηλώσει σαφώς ότι αστειεύομαι. Φαίνεται πως έπεσα έξω..\nΚαλέ μου Ζέππο, πιστεύω ότι η μόνη θυσία που έχει κάποιο νόημα είναι η αυτοθυσία, με την ίδια έννοια που ελευθερία σημαίνει οικειοθελής δέσμευση, αλλά ούτε αυτό εννοούσα. Διάολε, φαίνεται πως αδυνατώ να γίνω σαφής.\nΤα πλάσματα που περιέγραψα ούτε τάσεις αυτοκαταστροφής έχουν ούτε γίνονται εθελουσίως βορά των άλλων. Απλώς, διαθέτοντας ένα έντονο πνεύμα ενσυναίσθησης, μπαίνουν πολύ πιο εύκολα στον κόπο του άλλου, τον κατανοούν και συμπάσχουν, απέχοντας από ασκήσεις φιλοτομαρισμού και των παρομοίων. Ωστόσο απεχθάνονται όπως ο διάολος το λιβάνι το ρόλο του οσιομάρτυρα, του αυτόκλητου σωτήρα ή του σταυροφόρου. Απλώς προσπαθούν στο μέτρο του δυνατού να δικαιώσουν την έννοια άνθρωπος όχι ατενίζοντας τα ουράνια ή μελετώντας το βόρβορο αλλά κοιτώντας τους άλλους στα μάτια…\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:01 μμ\nΑπ΄ ότι βλέπω έγινε παρεξήγηση του δικού μου «Αντρες»,\nμε το οποίο, χαριτολογόντας, αναφερόμουν στους άντρες της καλύβας και, περιπαίζοντας, με την εμμονή να εμφανίζονται συνεχώς θηλυκές ερωτικές υπάρξεις\nπου αυτό ήταν η αφορμή για να ακολουθήσει η συζήτηση και\nκυρίως η πρώτη τοποθέτηση της bernardina,\nπου με έκανε να αισθανθώ ότι υπάρχουν πολλοί άλλοι που λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο.\nΆλλοι και όχι άλλες, γιατί υπάρχουν τόσο γυναίκες όσο και άντρες που εγκλωβισμένοι στις επιλογές τους, βρέθηκαν σε διχασμό αυτού που ήθελαν και αυτό που ακολουθούν σήμερα, γιατί σταμάτησαν να δίνουν με ανοιχτή ψυχή και μάθανε συμβιβάζόμενοι μόνο να παίρνουν, βλέποντας μόνο το συμφέρον τους με την στενή έννοια.\nΟ Αθηναίος έκανε πολύ εύστοχη αλλαγή του φύλου στο κείμενο. Ο τρόπος που λειτουργεί ο καθένας (ανοιχτός ή όχι στο να δόσει και να πάρει) δεν είναι ζήτημα φύλου.\nΑν δεχθούμε ότι είναι ζήτημα φύλου, τότε θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι όλες οι μάνες αγορίων έχουν αποτύχει.\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:03 μμ\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:07 μμ\nΜα δεν κατάλαβες τη συνωμοσία, καλή μου; Απλώς κωλυσιεργούν για να μη μας βάλουν φωτογραφίες τεκνών, όπως τους έχουμε επανειλημμένα και επιτακτικώς ζητήσει! 😆 Αυτο είναι όλο!!! Μπλα μπλα για να μας παραπλανήσουν. όπως συνήθως… 😉\nΓεά σου bernardina\nέτσι ακριβώς θα το έθετα κι εγώ\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:14 μμ\n«έτσι ακριβώς θα το έθετα κι εγώ» αναφερόμουν στο σχολ. σου στις 8:40\nαλλά και στο τελευταίο σου σχολ τώρα που το είδα\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:21 μμ\nΝομίζω οτι η παραπάνω είναι η μεγαλύτερη αδιάλειπτη αλληλουχία σχολίων από θηλυκές περσόννες που έχει καταγραφεί στην Καλύβα. Ας την κόψω εδώ, γιατί μπαίνουμε σε άγνωστα μονοπάτια! 🙂\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:33 μμ\nΚατ’ αρχάς κακώς ανοίγω διάλογο μαζί σου, γιατί μου χρωστάς μια συγνώμη, αλλά ας πάει και το παλιάμπελο.\nΚατά δεύτερο, μου θυμίζεις τους υπεύθυνους των καζίνων που έτσι και δουν κάνα φουκαρά να κερδίζει λεφταδάκια της προκοπής τρέχουν να τον διακόψουν για να του σπάσουνε τη ρέντα! Ντροπή σου, ρε, δυσφημείς το φύλο σου! Έτσι εύκολα σκιάζεστε εσείς ωρές παλικάρια της φακής; 😆 😆 😆\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:54 μμ\nΕγώ ομως χρωστάω απάντηση πολιτική στον αγαπητο Αναγνώστη.\nΟι γυναίκες τότε λοιπόν , πριν απο την αναθεώρηση τουελληνικου οικογενειακού Δικαίου 1983 δεν μπορούσαν\nΝα εγγραψουν τα παιδιά τους στο σχολείο, παρά μόνο ο πατέρας ειχε αυτο το δικαίωμα\nΝα ανοίξουν επιχείριση παρα μόνο με την έγγραφη σύμφωνη γνώμη του συζύγου\nΣτην οικογένεια ο άνδρας ηταν ο αρχηγός και οι αποφάσεις δεν παίρνονταν συναινετικά αλλα μονομερώς (εξ και οι μαλαγανιές που ειχαν συνηθίσει οι γυναίκες στη συμπεριφορά τους)\nΓια να εργαστεί η γυναίκα έπρεπε να συναινέσει ο σύζυγος (δικαίωμα απο το νόμο)\nΗ ανατροφή των παιδιών γίνονταν με αυτά τα πρότυπα, τα αγόρια αποφασίζουν, μορφώνονται, εργάζονται (ειναι τα καμάρια των μανάδων τους) και για τα κορίτσια ολοι ευχονται …… μια καλή τύχη.\nΠολλες διατάξεις πού μπήκαν στο εργατικό δίκαιο, για την ισότητα των δύο φύλων, ειναι γνωστές τουλάχιστον στίς γυναίκες εργαζόμενες. Ηταν τουλάχιστον γιατί οι σημερινές νομίζουν οτι ετσι οπως ειναι σήμερα ηταν πάντα.\nΣτό θέμα των ισων ευκαιριων, θα μπορούσε κανείς να απαριθμίσει πολλές καταστάσεις που ανάγκασαν ολα τα κράτη της υφηλίου να θεσπίσουν νόμους για την ισότητα των δύο φύλων.\nΚαι το αίτημα, αγαπητε, «δεν θέλω να είμαι του πατρός μου, δεν θέλω να είμαι του ανδρός μου θέλω να ειμαι ο εαυτός μου» ειναι διαχρονικό, παγκόσμιο και πάντα ζητούμενο και αιτούμενο, για ολα τα ανωτέρω πολιτικά ζητήματα.\nΕιναι αραγε κάτι μηδαμινό οτι ο ΟΗΕ εχει διενεργήσει διεθνή συνέδρια για τη κατάργηση των διακρίσεων ενάντια στίς γυναίκες και για την οικονομική ανάπτυξη με τη συμμετοχή των γυναικων με ισους ορους;\nYπάρχουν και πάμπολλα αλλα παραδείγματα, οποιος γνωρίζει νομικά ασφαλώς τα ξέρει, σε ο.τι αφορά τούς νόμους.\nΚαι η νοοτροπία ευτυχώς εχει αλλαξει σημαντικά και βλέπεις πια τα ζευγάρια να εχουν τίς ιδιες υποχρεώσεις για τη λειτουργία της οικογένειας.\nΠρο καιρού έγραψε μια δημοσιογράφος σε ενα αρθρο οτι οι γυναίκες χρειάζονται\n«Υγεία, μόρφωση και χρήμα. Τελεία άλλη παράγραφος.»\nΙουνίου 13, 2010 στις 9:57 μμ\nΝα προστεθεί παρακαλώ «εξ ου και οι μαλαγανιές….»\nΙουνίου 13, 2010 στις 10:24 μμ\nαπλά με παρέσυρε το κύμα…..και θεώρησα πως η φατσούλα με το γελάκι στην προτασούλα σου , δεν ομιλεί την ίδια γλώσσα με τα εισαγωγικά.\nΌσο για το ποτήρι και το ποσοστό του -δεν είμαι τσιγγούνης- απλά μαθηματικώς το 51% υπερνικά το 49%.\nΑυτό το 2% ειναι υπεραρκετό για να σώσει ακόμα και τον Κριτία.\nΙουνίου 13, 2010 στις 10:32 μμ\nΌλοι μας θέλουμε να σωθει ο Κριτίας, άλλοι για να πληρώσει για τα κρίματά του και να εξιλεωθεί, άλλοι από σαδισμό για να υποφέρει και να τον τρων οι τύψεις, άλλοι από περιέργεια για να δουμε πού θα καταλήξει και άλλοι απλώς επειδή είναι… άντρας 😆\nΚαλέ μου, πάντα ήμουν σκράπας στα μαθηματικά -γι’ αυτό πολλοί κακεντρεχείς υποστηρίζουν ότι ήταν ο λόγος που έσπασα το ποτήρι μου: επειδή δε νόγαγα να μετράω ποσότητες και μετρούσα με το μάτι!!! Περιττό να πω τι καταστροφικές συνέπειες είχε αυτό.\nΣπάζοντας όμως το =μπιπ=ποτήρι, λυτρώθηκα αδερφέ μου!\nΙουνίου 13, 2010 στις 10:40 μμ\nτο 195… θεσπίστικε το δικαίωμα στις γυναίκες να ψηφίζουν.\nΤο 1983 θεσπίσθηκαν όσα αναφέρεις και η τότε κυβέρνηση του Παπανδρέου αναγνώρισε τα οικιακά σαν εργασία και έδοσε προνόμια στην εργαζόμενη γυναίκα, που σήμερα στο όνομα της ισότητας τα παίρνει.\n«Η ανατροφή των παιδιών γίνονταν με αυτά τα πρότυπα, τα αγόρια αποφασίζουν, μορφώνονται, εργάζονται (ειναι τα καμάρια των μανάδων τους) και για τα κορίτσια ολοι ευχονται …… μια καλή τύχη.»\nθα μου επιτρέψεις να έχω τις αμφιβολίες μου για το αν χρονικά εντάσσεται στο 1983. Αν είναι έτσι τότε εμείς και πολλές άλλες πως τους ξεφύγαμε?\nΙουνίου 13, 2010 στις 10:47 μμ\nΤο χαρέμι των θηλυκών , που ζητεί ικανοποίηση απο τον Κριτία , συμπεριλαμβάνεται στο σαδισμό που αναφέρεις?\nΠάντως υπάρχουν ποσότητες και μεγέθη , που μετριούνται άνετα με το μάτι.\nΙουνίου 13, 2010 στις 11:03 μμ\nbernardina με το σπασμένο ποτήρι.\nΗ μεζούρα και το τόσο δίνω τόσο παίρνω έκαναν τη ζωή μας μίζερη.\nΙουνίου 13, 2010 στις 11:09 μμ\nγιατί εμείς γεννηθήκαμε…. μετά το 83! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; 😆\nΝα είσαι βέβαιος πως οι μεγαλύτεροι σαδισμοί κρύβονται στις ψυχές ενός χαρεμιού. Και οι ακόμα μεγαλύτεροι στις ψυχές των απελεύθερων.\nΌσο για τα μεγέθη και τις ποσότητες στις οποίες αναφέρεσαι, θα σου απαντήσω με το γνωστό ανέκδοτο: Ξέρεις γιατί οι γυναίκες είναι κακές στο παρκάρισμα του αυτοκινήτου; Γιατί αιώνες τώρα, οι άντρες τις έχουν πείσει οτι το μέγεθος που μετριέται ανάμεσα στον δείκτη και τον αντίχειρά σου είναι… εικοσιπέντε πόντοι! 😉\nΙουνίου 13, 2010 στις 11:13 μμ\nBρε Bernandina, τι θά γίνει με σένα; απο εκπληξη σε έκπληξη με πάς. Ωστε κι εσύ «μετρας με το μάτι»; ετσι κι εγω στη μαγειρική.\nΜου λενε πολλοι, πως μαγειρεύω πολύ νόστιμα φαγητα κι οταν με ρωτούν πως τα φτιάχνω να τους δώσω τη συνταγή, εγώ, βουβαίνομαι. Τι να τους πω «δεν ξέρω»;\nΤα υλικά είναι περίπου αυτα, ο χρόνος ειναι περίπου τόσος, η αναμειξη ειναι περίπου αυτή κλπ. κλπ. Ολα τα κάνω με τό μάτι!!!!\nΠάντως δεν εχει να κάνει με τα μαθηματικά αυτά καθ εαυτα, αντίθετα ημουν πάντα καλύτερη στούς μαθηματικούς υπολογισμούς παρα στην ενδοξη ιστορία των εκάστοτε στρατηγων- στρατηλατων, οπως κάποτε δίδασκονταν η Ιστορία. 😆\nΙουνίου 13, 2010 στις 11:16 μμ\nΑ, τώρα ειδα και το τελευταίο σου με τους 25 πόντους και ξεκαρδίστηκα. Νασαι καλά. 🙂\nΙουνίου 13, 2010 στις 11:28 μμ\nΚική και Ένη,\nειτε κυριολεκτικά (μαγειρική) είτε μεταφορικά (η ίδια η ζωή-και κυρίως σ’ αυτή) το να μετράς τσουρούτικα και μπακαλίστικα «τόσο μου ‘δωσες τόσο σου δίνω αλλιώς λογαριάζομαι ριγμένος» είναι η συνταγή της φουκαροσύνης και της μιζέριας. Γενναιοδωρία, αδελφές μου, γενναιοδωρία! Το πηγάδι, όσο τραβάς νερό τόσο γεμίζει και καθαρίζει. Όσο τ’ αφήνεις αχρησιμοποίητο γίνεται βούρκος. Και ταυτόχρονα το νου μας για αχάριστους και εκμεταλλευτές. Αυτοί τον πούλο, γιατί αλλιώς αδικούνται οι υπόλοιποι.\nΙουνίου 13, 2010 στις 11:49 μμ\nΚαι σε οτι αφορα το οικογενειακό Δίκαιο, καταργήθηκε και η προίκα ως εννομη σχέση μεταξύ των δύο πλευρων.\nΔηλαδή τόσα «αξιζει» το «εμπόρευμα» το δέχεσαι, το διαπραγματευεσαι η το απορρίπτεις; Και στη μέση η κόρη, το διαπραγματεύσιμο «πράγμα».\nΟποίος εξευτελισμός, ανθρωπίνου οντος. το 1983.\nΙουνίου 14, 2010 στις 12:04 πμ\nγιατί μία γυνή του ¨χαρεμιού¨ να επιδεικνύει σαδιστική συμπεριφορά?\nΛόγω εξαπάτησής της , καθώς άλλα πίστευε για τα 25ποντα πέη και άλλα ανακάλυψε, εντελώς τυχαία την ημέρα της ραφής?\nΛόγω συγκρίσεως της καθαρότητος του ύδατος ?\nκαι οι απελεύθεροι γιατί?\nΛόγω του ¨και τώρα τι κάνω έξω απ το χαρέμι»?\nΛόγω του ¨που να βρω 25ποντα¨?\nΙουνίου 14, 2010 στις 12:13 πμ\nΙουνίου 14, 2010 στις 1:43 πμ\nΚαλησπέρα σε όλες-ους,\nΜπερναρντίνα, όχι μια συγνώμη, χίλιες, προκαταβολικά – κι ακόμα μια γιατί έχω ξεχάσει πού σου τη χρωστάω 😉\nΕνη, σήμερα όπως γνωρίζεις, οι νέοι και νέες εργαζόμενες είναι αδύνατο να καταστρώσουν την οποιαδήποτε οικογενειακή προοπτική χωρίς τα (όσα) δεδουλευμένα των γονέων – και ίσως την οποιαδήποτε προοπτική tout court. Αφήσαμε την προίκα πίσω μας, και βρίσκουμε αυτό μπροστά μας – και ας μη μπούμε στη συζήτηση για το πόση άλλη βαρβαρότητα μας διαφυλάσσει για το μέλλον το καθεστώς για το οποίο ελπίζετε (βάσιμα; αβάσιμα;) οτι σύντομα ορθοποδεί.\nΙουνίου 14, 2010 στις 2:03 πμ\nΓι αυτό και μεις αγαπητέ μαυροπρόβατε, στην ερώτηση που τέθηκε τον περασμένο Οκτώβριο: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα;(θυμάσαι;) δώσαμε την απάντηση πάραυτα. Σοσιαλισμόόός.\nΙουνίου 14, 2010 στις 8:32 πμ\nΚαλημέρα σε όλους και καλή εβδομάδα να έχουμε. Με το καλό και οι Ο-Π να βρουν αυτό που ψάχνουν 😉\nSissa, όλοι οι λόγοι που αναφέρεις είναι καλοί και σοβαροί. Όμως τα χαρέμια εκτρέφουν εντός τους σαδισμούς κυρίως επειδή τους έχουν αρνηθεί/στερήσει το δικαίωμα της επιλογής. Και ο σαδισμός τους εκδηλώνεται συχνά ως αμυντικο/επιθετική συμπεριφορά. (Το θύμα που καταδυναστεύει τον δυνάστη του με όπλο την αδυναμία. Όλα αυτά, εκτός από το ρήμα, αν θες τα βάζεις και σε εισαγωγικά).\nΟι απελεύθεροι πάλι λόγω απωθημένων. Για τον ίδιο λόγο που οι προλετάριοι όταν λαδώνει τ’ αντέρι τους γίνονται τρισχειρότερα αφεντικά από τους ήδη χορτάτους αστούς. Επειδή άλλο ελεύθερος και εντελώς άλλο απελεύθερος. Κρατάει χρόνια η κολόνια της σκλαβιάς και θέλει ζόρι να ξεριζωθεί από την ψυχή, πολύ καιρό αφότου έχουν σπάσει οι αλυσίδες.\nΥπαινίσσεσαι ότι μέσα στα χαρέμια υπάρχουν εικοσάποντα; Και τι κάνουμε ακόμα απέξω αδελφές μου; Βουρρρρρ 😆 😆 😆 😆 😆\nΙουνίου 14, 2010 στις 8:44 πμ\nσε συγχωρώ προθύμως λόγω της προθυμίας που δείχνεις να ζητήσεις συγνώμη μολονότι δεν ξέρεις τι σου προσάπτω γιατί το έχεις ξεχάσει. Μια προσβολή ήταν στο πρόσωπό μου εκ μέρους σου (κυρίως επειδή δεν ήξερες σε ποια απευθυνόσουν και με πήρε άδικα η μπάλα), γινωμένη σε αλλουνού χωράφια πριν κάνα μήνα και, μια σημαδιακή μέρα.\nΑλλά ας την πάρει το ποτάμι, αδελφέ. θα μας δοθούν άλλες ευκαιρίες να διασταυρώσουμε (πάντα καλοπροαίρετα από μεριάς μου) τα ξίφη μας εδώ στην ορέα και φιλόξενη καλύβα. 😉 😉\nΠράγματι, ας μην παίρνουμε και όρκο ότι η προίκα έχει μείνει (οριστικά) πίσω. Θεσμικό πλαίσιο έχει αλλάξει και είδος προς καταβολή. Απλώς τώρα η αγοραπωλησία δεν γίνεται τόσο αισχρά και απροκάλυπτα. (Όταν κάποτε μέμφονταν τον πατέρα μου ότι δεν μεριμνά ώστε να αφήσει περιουσιακά στοιχεία στις κόρες του εκείνος απαντούσε: περιουσία είναι το μυαλό, η μόρφωσή τους, η αρχοντιά τους και η καλή τους ψυχή. Αχ, ρε πατέρα… αν ήξερες πόσο λίγο μετράνε αυτά τα προσόντα -δεν άφηνες κανένα οικοπεδάκι, καημένε 🙂 )\nΙουνίου 14, 2010 στις 11:15 πμ\nΛοι-πόν, το αγαπητό Μαυρο Πρόβατο ανεκάλυψε την » πυρίτιδα» !!!!\nΔηλαδή την περίοδο που διανύει ή παγκόσμια κοινότητα σήμερα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης του συγκεκριμένου οικονομικού συστήματος του Καπιταλισμου…..\nΚαι μου επισημαίνει, αυστηρά, οτι αφήσαμε την προίκα πίσω μας αλλα εχουμε μπροστά μας τα προβλήματα που προκύπτουν απο την παραπάνω εκτεθεισα, πολύ συνοπτικά, πραγματικότητα.\nΤι θέλεις να σου πω τώρα αδελφέ (που λέει και η B.), οτι αφελώς προσδοκώ οτι εντός αυτού του συστήματος, η κοινωνία γενικά και οχι μόνο οι νέοι θα λύσουν τά πολύ σοβαρά προβλήματα του αντιμετωπίζουν στη ζωή;\nΣου εχω ξαναπεί, αλλά δεν με προσέχεις ,οτι μέχρι την κατάρρευση του παρόντος οικονομικου συστήματος, (με κατάληψη η οχι των θερινών ανακτόρων), οι κοινωνίες παλεύουν με τα «θηρία» αλλά και οι ηγεσίες που προσβλέπουν σε μια κοινωνική δικαιοσύνη.\nΗ οποία δεν χαρίζεται αλλά γίνονται καθημερινές προσπάθειες, λίγο να παρακολουθήσει κανείς την επικαιρότητα και σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο θα διαπιστώσει οτι δίνονται μάχες, για να μπορέσουν να πετυχαίνουν κάθε φορά, κυβερνήσεις και κοινωνίες, καθημερινές μικρές η μεγάλες νίκες, αλλα δεν «εχει τελειώσει ο πόλεμος».\nΙουνίου 14, 2010 στις 2:23 μμ\nΚαι φυσικά χρωστάω, απο χθές και μια απάντηση στην Κική. Ας μου συγχωρεθεί η αργοπορία.\nΛοιπόν, Κική μου, η οικιακη εργασία ,ώς οικονομικό μέγεθος, δεν εχει αναγνωρισθεί πουθενα στον κόσμο γιατί απλούστατα δεν μπόρεσε να «καταμετρηθει» στο ΑΕΠ. (και φυσικά ουτε και επι Α.Π.) 😉\nΟμως πλέον δεν χρεώνεται αποκλειστικά στο γυναικείο φύλο, επειδή με την αλλαγή της νοοτροπίας και με τη μαζική εισδοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας,σε μια μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας ,τα καθήκοντα αυτά τα μοιράζονται τα ζευγάρια, να μη σου πώ οτι και τα παιδια πλεον (αγόρια κορίτσια) συμμετέχουν κι αυτά σε ενα βαθμό.\nΟπως ας πούμε άλλα οικογενειακά καθήκοντα οπως οι γονικές άδειες ειναι θεσμοθετημένες απο χρόνια. H οι ανδρες χήροι παίρνουν τη σύνταξη των γυναικών τους κλπ.\nΓια ολα αυτά βέβαια, νόμους, νοοτροπία κλπ. κάποιοι-ες δώσανε αγώνες στο παρελθόν. 🙂\nΙουνίου 14, 2010 στις 2:46 μμ\nΕγώ δε θέλω. Εσείς το εκφράζετε αναλυτικά στη συνέχεια του σχολίου. Και σα να μη φτάνει αυτό, εμπιστεύεστε και την κυβέρνηση!!!!!!!!!!! (τα θαυμαστικά θα φαίνονται όλο και λιγότερα, όσο περνάει ο χρόνος από τη στιγμή που ετέθησαν)\nΙουνίου 14, 2010 στις 3:20 μμ\nΕνω, Μαυρο Πρόβατο, θα έπρεπε ισως, κατά τη γνώμη σου, να εμπιστευθώ την Αλέκα, που με την «προοπτική της ολικής ανατροπής» κάνει ο,τι ειναι δυνατόν για να υπονομεύσει τις προσπάθειες της κυβέρνησης (ναι της κυβέρνησης), ωστε να δοθεί η δυνατοτητα να κινηθεί η πραγματική οικονομία. Διότι μόνο τοτε θα μπορέσει να αυξηθεί η ζήτηση και η βελτίωση των εισοδημάτων, οταν κινηθεί η οικονομία και οχι οταν σαμποτάρουμε και αποκλείουμε λιμάνια και αναπτυξιακές προσπάθειες.\nΤα είπαμε αυτά, πρώτα αντιμετωπίζεις τη δυσμενη συγκυρία για να αποφύγεις την καταστροφή (που δεν ηταν καθόλου απίθανη προ του ευρωπαικου προγράμματος) και μετά βήμα βήμα προχωράς σε μια πολιτική που θα θεμελιώσει μια βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, με την ανάπτυξη.\nΚαι οταν η διεθνής κοινότητα «γκρεμίσει» το υπάρχον σύστημα, τότε θα μπορεσουμε να πούμε οτι πράγματι εγινε η πραγματική ανατροπή .\nΙουνίου 14, 2010 στις 3:24 μμ\nΑκόμη έχουμε δρόμο αγαπητή Ένη, έως οι γιοι αποστράτων να παίρνουν εφ’όρου ζωής την πατρική σύνταξη, εάν παραμείνουν άγαμοι.\nΒέβαια, από άποψη ίσων δικαιωμάτων, το ανώτερο στάδιο είναι:\nάρρεν άγαμος και ανεπάγγελτος , ο οποίος παίρνει τη σύνταξη της μητρός του η οποία ήτο νοσηλευτρια στο ΓΝΑ.\nΉθελα να’ξερα εκεί στο opengov δεν του τα υποσημειώνουν αυτά;; 🙂\nΙουνίου 14, 2010 στις 3:49 μμ\nΝα μη σε δω όμως – γιατί θα θυμώσω – σε λίγο καιρό, μεταξύ αυτών που θα ζητάν λογαριασμό από την Αλέκα, κατά πόσο έκανε ο,τι ήταν δυνατόν για να υπονομεύσει αυτήν την κυβέρνηση και την αποστολή της, να μας φέρει διακόσια χρόνια πίσω απλά για να προετοιμαστεί η επόμενη κρίση του σάπιου συστήματος.\nΓιατί αυτό είναι το βαρύ και δύσκολο καθήκον στο οποίο θα κριθεί από τον ελληνικό (και όχι μόνο) λαό, και αυτή και όποιος πολιτικός αυτοτοποθετείται υπέρ του τόπου και των εργαζόμενων…\nΗ θέση σου λοιπόν είναι με αυτούς που θα ζητάν λογαριασμό από το γιωργάκη, το Σαμαρά, το φίλο τους το φασιστόμουτρο, τη Ντόρα και τους λοιπούς ομονοούντες. Σκέψου από τώρα, τι θα τους ρωτήσεις, και άσε μας τους υπόλοιπους, να κάνουμε δουλειά μας.\nΙουνίου 14, 2010 στις 3:56 μμ\nΑναγνώστη, τελικά δεν γλυτώνω εύκολα απο το θέμα.\nΛοι-πόν, ξέρεις ποιός πολέμησε ενάντια στη σύνταξη των γυναικών στή δεπαπενταετία: To γυναικείο οργανωμένο κίνημα. Γιατί έπρεπε, τότε, οι γυναίκες να πεισθούν οτι φεύγοντας στη 15ετία, αφήνουν γεια σε μια ενδεχόμενη καριέρα, κρεμάνε στον τοίχο τά πτυχία τους και μένουν στό σπίτι, με συνέπεια να μένει ανοιχτός ο επαγγελματικός δρόμος μόνο στούς ανδρες συναδέλφους τους.\nΟι, υποτίθεται ευνοικές ρυθμίσεις για τις γυναικες π.χ. σύνταξη στίς ανύπαντρες και διαζευγμένες ηταν θεσμοθετημένες επι ΔΕΞΙΩΝ κυβερνήσεων και εθεωρήθη ως κοινωνική αρρωγη για γυναίκες ανεπάγγελτες.\nΡύθμιση κι αυτη ακρως αντιφεμινιστική, γιατί αντι να βοηθήσεις τίς γυναίκες να ενταχθούν στην αγορα εργασίας με μια επιμόρφωση η αλλους τρόπους την «εκμαυλίζεις»……\nΣήμερα καταργούνται αυτά τα προνόμια (με τη σημερινή κυβέρνηση) και διατηρούνται μόνο για τίς ηδη υπαρχουσες περιπτώσεις, οι οποίες κατα τό μάλλον η ηττον αφορούν γυναίκες υπερήλικες.\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:11 μμ\nΔηλαδή εσύ πιστεύεις οτι η σημερινή παγκόσμια κρίση δεν ειναι τίποτε αλλο παρά οι «συνήθεις κύκλοι» ανα 40-50ετία του συστήματος και πλέον ου.\nΟτι η κυβέρνηση, επειδή χαρακτηρίζεται απο σαδιστικά χαρακτηριστικά, φέρνει την κοινωνία διακόσια χρόνια πίσω, ενω οι επιλογές της ηταν και είναι «πανεύκολες», να χρεοκοπήσει π.χ. η χώρα να δημιουργηθεί εκτεταμένη φτώχεια και δυστυχία και να είμαστε και μονοι μας «να κάνουμε τη δουλειά μας» Ευγε για την επιλογή.\nΕγω δεν εχω καμια υποχρέωση να ρωτήσω κανέναν άλλο παρά να μπορέσω να κρίνω τί ειναι θετικό για τη χώρα και τί οχι, με ανοιχτά μάτια και οχι με φήμες που συνεχώς θα υπονομεύουν τό μέλλον της.\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:21 μμ\nΜαύρο Πρόβατο, επειδή τώρα διάβασα πιο προσεκτικά το σχόλιό σου (3.49 μμ), έχει κάποια αναφορά στα του δικού μου (3.24 μμ);;\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:22 μμ\nΠόση δύναμη έχουν επιτέλους, αυτοί οι πασοκονουδούληδες «βιαστές» για να σε κρατάνε ακόμα αιχμάλωτη?\nΜέχρι και ο Οδυσσέας την κοπάνησε από την Καλυψώ(κι ας πηδούσε)\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:28 μμ\nΒρε συ Μαυροπρόβατε,\nένα πράμα έχει σιχαθεί η ψυχή μου τόσα χρόνια που ζω πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη: την ανέξοδη επαναστατική γυμναστική. Ανέξοδη από μεριάς του επαναστάτη/αθληταρά -με το λογαριασμό σταλμένο σε άλλους, εννοειται…\nΆντε, συνεχίστε τώρα να τρωγώσαστε, εγώ έριξα τη μολότοφ μου και φεύγω…\n(Σου θυμίζω; Δεεε σου θυμίζω; Τιιιι σου θυμίζω;)\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:38 μμ\nSailinsea μου, αδυνατώ να σου απαντήσω, με ολη τη καλή μου διάθεση, γιατί η ερώτηση σου βρίσκεται σε»αιωρούμενο πεδίο» απροσδιορίστου θέσεως (πασοκονουδούληδες), και «αορίστου» θέσεως.\nΣυνεπώς ερώτηση ανευ αντικειμένου δεν χρήζει απαντήσεως. 😀\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:43 μμ\nκαι «αορίστου ΘΕΜΑΤΟΣ» παρακαλω να αντικατασταθει.\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:47 μμ\nΕπειδή κάπου έγραψες για τά καλά και τα κακά κορίτσια……\nΣου θυμίζω οτι ισχύει εξίσου και για τα αγόρια.\n«Τα καλά αγόρια πάνε στόν Παράδεισο, τα κακά πάνε παντου». 😆\nΙουνίου 14, 2010 στις 4:49 μμ\nΕκτός από εκείνα που πάνε κατά διαόλου (αγόρια και κορίτσια) 😈\nΙουνίου 14, 2010 στις 6:45 μμ\nΚαι για να τελείωνουμε με τα θέματα «ισότητας των δυο φύλων» και «ισες ευκαιρίες» οποιος ενδιαφέρεται μπορεί να απευθύνεται για οποιεσδήποτε πληροφορίες νομικής φύσεως, εργασιακων σχέσεων κ.α. στην αντίστοιχη Δημόσια Υπηρεσία στο Υπ. Εαωτερικων κλπ.\nΑλλα αν θέλει global πλροφόρηση ,σε ολες τίς αντίστοιχες υπηρεσίες σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία, Αυστραλία, οπως και στόν ΟΗΕ. 😉\nTα δικά μου «σεμινάρια» τελείωσαν. 😆\nΙουνίου 14, 2010 στις 10:22 μμ\n-Αναγνώστα, σύμπτωσις. Απευθυνόμουν στην κ.Ένη, έκανα και κάτι άλλο εν τω μεταξύ, και μέχρι να το στείλω είχες ήδη σχολιάσει, εξ’ού το μπέρδεμα…\n-ένη ινντιντ ιτς του γιού αμ τώκιν. Δεν ξέρω τόσα για την κρίση που τρέχει, όσα νομίζω οτι καταλαβαίνω τα γράφω και στο μαγαζί μου. Θα μου επιτρέψεις πάντως να σου υπενθυμίσω οτι ο τελευταίος «συνήθης κύκλος», αφού χρησιμοποιείς αυτήν την ψευδογλώσσα, έληξε με έναν παγκόσμιο πόλεμο, κατ’άλλους, με δύο. Αν τώρα λες οτι αυτό που περνάμε είναι ακόμα βαρύτερο, πιάσε τα βουνά και βρες μας κι εμάς ένα μέρος να κρυφτούμε.\n– Η κυβέρνησις δεν έχει το μονοπώλιο κανενός σαδισμού. Εντεταλμένη είναι και αυτό που φαίνεται ως σαδισμός είναι όσων υπηρετεί (λέω φαίνεται γιατί η πρακτική αυτή συνδέεται με την επιθυμία, εδώ έχουμε να κάνουμε με καταστατικές ανάγκες. Βαμπιρισμός ίσως είναι πιο ακριβές λοιπόν). Αν κοιτάξεις λοιπόν λίγο γύρω σου και αφήσεις τις φήμες και την πληρωμένη διαφημιστική εκστρατεία του γιωργάκη στους αργυρώνητους δημοσιογράφους (εννοώ αυτό το γελοίο, οτι πληρώθηκαν ακόμη και για να «επικοινωνήσουν» τα μέτρα του μνημόνιου…), θα δεις οτι τα ίδια κάνουν (το κόντεξτ αλλάζει)\n…για να μην πιάσω τους καθημάς βαλκάνιους, τους Ούγγρους κτλ κτλ.\nΑυτά που κάνουν λοιπόν, καθιστούν αστεία και όλη την κουβέντα περί ισοτιμίας στη συνταξιοδότηση, κατάργηση δεκαπενταετίας και άλλα ωραία. Για μας τους σαραντάρηδες, δεν προβλέπεται σύνταξη όπως την ξέρουμε. Θα υπάρχει μόνο βοήθημα, και οι αβέβαιοι (το διαπίστωσαν οι αμερικανοί) καρποί του τζογαρίσματος διαφόρων συνεισφορών, δόσεων κτλ.\n-Μπερναρντίνα (η παύλα δεν είναι για να σε εξισώσει με τους παραπάνω αξιότιμους ηγέτες), εδώ δεν κάνουμε κανενός είδους γυμναστική (εκτός αν μετράει το χτύπημα του πληκτρολόγιου). Διεξάγουμε γραπτή κουβέντα και το μέσον είναι για άπαντες δωρεάν. Ως εκ τούτου, δεν έχεις λαμβάνειν κανέναν λογαριασμό – εκτός από την ανεργία, την επισφάλεια, την κατάργηση της προοπτικής σύνταξης, την ακρίβεια, τη διαφθορά που θα γιγαντωθεί, την επικυριαρχία στη χώρα σου, κτλ κτλ, τα οποία, πίστεψέ με, δε στα στέλνω εγώ. Και μπορεί να μην έχω την ίδια βεβαιότητα για το αν έχουμε «συναντηθεί», αλλά εξακολουθείς να μη μου θυμίζεις τίποτε 😦\nΙουνίου 14, 2010 στις 10:25 μμ\nένη ινντιντ ιτς του γιού αμ τώκιν\nάι μιν, ιτς γιού αμ τώκιν του (κατάλαβες μπέρνυ, έχουμε και τα προβληματάκια μας στην ηλικία μας 😉 )\nΙουνίου 14, 2010 στις 10:42 μμ\nΡε συ μπλακσίπιε, άσ’ τα σάπια σου -αυτους τους λογαριασμούς θα τους πάρουμε όλοι μας θέμε δε θέμε. Και πού να δεις εμενα που δουλεύω από τα είκοσι και θα βγω στη σύνταξη στα εβδομήντα πέντε. Στην περίπτωσή μου τα «καλά σαράντα» παραπέμπει μαλλον σε μνημόσυνο.\nΌσο για το πού έχουμε γνωριστεί, σου έριξα σπόντα για αλλουνού χωράφια και σημαδιακές μέρες -αλλά το κακό είναι πως εκείνος όταν περνάει ο μήνας σβήνει τα σχόλια και αφήνει μόνο τις αναρτήσεις. Αφου όμως το πας φιρί φιρί να σου δώσω γνωριμιά, να σου δώσω αδελφέ μου. Ζόρι δεν έχω.\nΕίμαι εκείνη που συμβούλεψες να σηκώσει τη χοντροκωλάρα της (sic) από τον καναπέ και να κατεβεί σε καμιά διαδήλωση όταν άρχισα να βρίζω τα ανεγκέφαλα που πανηγύριζαν επειδή κάηκαν ζωντανοί οι άνθρωποι μέσα στη Μαρφίν στις πέντε του Μάη, με το γαμοεπιχείρημα πως η βία είναι η μαμή της ιστορίας κι εγώ τους κατέβασα οσα καντήλια είχε η Αγιατριάδα.\nΜε θυμήθηκες τώρα; Αν όχι, όπως είπα και στην αρχή, άσ’ το να το πάρει το ποτάμι και ο διάολος. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, παρά γιατί δεν ξέρεις σε ποια μιλάς και σε πόσες πορείες έχει λιώσει τις σόλες της (και όχι μόνο) απ’ τα δεκάξι της χρόνια. Κι επειδή εδώ είναι αλλωνών χωράφια (και καλύβες) και δεν έχει νόημα να ξαναμαλλιοτραβηχτούμε για παλιές ιστορίες. Υπάρχουν και καινούργιες! 😉\nΑυτό εννοούσα (αλλά και όχι μόνο) οταν μιλουσα για ανέξοδη επαναστατική γυμναστική.\nΙουνίου 14, 2010 στις 10:47 μμ\nγια να μη μιλήσω για το πόσο έξω έχεις πέσει στο θέμα μέγεθος πισινού… 😉\nΙουνίου 14, 2010 στις 11:13 μμ\nΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ!!! ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!\n1. Δεν έχω συμμετάσχει σε καμμία τέτοια συζήτηση\n2. Έπρεπε να είχες καταλάβει οτι παρόμοιες εκφράσεις περί μεγέθους οπισθίων δεν ανήκουν στο ιδιόλεκτό μου\n3. Είμαι αρκετά εχθρικός απέναντι στις ιντουίτιβ συνεπαγωγές που ποτέ, όπως και νάχει το πράγμα, δεν θα έκανα κανενός είδους υποθέσεις για την εικόνα ενός σχολιαστή. Εδώ είμαι επιφυλακτικός ακόμη και με το φύλο, για ορισμένους διατηρώ την υποψία οτι δεν είναι άνθρωποι, αλλά μποτ, και θα έγραφα τέτοιες ηλιθιότητες;\n4. Η εξήγηση: κυκλοφορούν συνονόματοι. Υπάρχουν μικρές παραλλαγές πχ μαυροπρόβατος αντί για μαύρο πρόβατο, αλλά φαίνεται οτι μόνον λίγοι είναι σε θέση να τις αντιληφθούν πλέον.\nΟΤΑΝ ΠΕΙΣΤΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΕ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΚΑΛΥΒΙΣΤΑΣ.\nΙουνίου 14, 2010 στις 11:25 μμ\nΠιθανόν να εννοείς αυτόν:\nΥπάρχει και αυτός:\nΕγώ όμως είναι αυτός:\nΕίμαι μάλλον ο παλαιότερος, επειδή όμως είχα συναίσθηση της μπαναλιτέ του ονόματος, φρόντισα να δημιουργήσω μια «υπογραφή» μέσα από σημειωτικά παιχνιδάκια. Θα παρατήρησες λοιπόν οτι αναφέρομαι σε ένα κρασί (αν και η έμπνευση είναι από ένα τραγουδάκι της θεατρικές κομπανίας ζολί μόμ) και πιθανόν να είδες οτι ο τίτλος του μπλογκ μου παραπέμπει σε άλλη περίεργη και συναρπαστική μορφή του προηγούμενου αιώνα.\nΙουνίου 14, 2010 στις 11:26 μμ\nΔεν έχω κανένα απολύτως λογο να αμφισβητήσω τα όσα λες -άλλωστε μπορεί να μην είμαι και κανένας προφάιλερ, αλλά για χέστης δε μου έχεις φανεί 😉\nΗ εξήγηση που βρίσκω είναι ότι κάποιος καπηλεύτηκε το νικ σου (ηθελημένα; αθέλητα; ποιος ξέρει…), γιατί σου ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ότι υπέγραφε ως Μαύρο Πρόβατο. Βέβαια ο όρος είναι τέτοιος που πολλοί θα φιλοδοξούσαν να ταυτιστούν μ’ αυτόν -ενδεχομένως ακόμα κι εγώ. Και σ’ εκείνη τη συγκεκριμένη ανάρτηση ήταν πολλοί τζάμπα-μάγκες που έκαναν επίδειξη μαχητικότητας του κώλου και κυριολεκτικά με ξένα κόλυβα, αλλά ας μην το συνεχίσω και συγχυστώ πάλι νυχτιάτικα γιατί, μα το γιαραμπή, ακόμα δεν έχει χωνέψει η ψυχή μου τις παπαριές που έγραφαν. Τέλος\nΩς εκ τούτου, αποφασίζω και διατάσσω: ΣΕ ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩ ΔΟΞΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΙΔΩ ΠΑΛΙ ΑΣΠΙΛΟ ΚΑΙ ΑΜΟΛΥΝΤΟ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΟ ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΜΟΜΦΗΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΚΑΛΥΒΙΣΤΑΣ ΙΝΑ ΚΡΙΘΕΙΣ ΕΚ ΝΕΟΥ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΑΛΛΩΝ. 😈 😈\nΣε κάλυψα; Αν ναι, νερό κι αλάτι και πάμε παρακάτω.\nΚι εγώ περιμένω εναγωνίως την απάντησή σου για να πέσω για υπνο γιατι είμαι χώμα, αδερφέ.\nΙουνίου 14, 2010 στις 11:46 μμ\nΌλα καλά! Αν θες πάντως, στείλε μου με μέηλ parvusclub at free dot fr (ή δημόσια) τη διεύθυνση του μπλογκ που διεμίφθησαν όλα τούτα.\nΜπον νουί 🙂\nΙουνίου 15, 2010 στις 12:37 πμ\nΚαλό ύπνο και οταν ξυπνήσεις να μου εξηγήσεις κι εμένα, με το καλό ,για το double σχόλιο και τί εννοεις με το Berny, γιατί εμένα δεν μου λεει τίποτα.\nΠοιος είναι αυτός ο Berny που τον ταυτίζεις με μένα;\nΠολλες ονειροφαντασιές συμβαίνουν φαίνεται…….. αλλά εγω τί σχέση εχω;\nΓια τα πολιτικά σου σχόλια, μια άλλη στιγμή.\nΙουνίου 15, 2010 στις 12:46 πμ\nΣυνέχεια προς ΜΠ.\nΚι αν δεν ειναι πρόσωπο το μπερνυ, τι ειναι τέλος πάντων …… βρισιά τι;\nΑναμένω λοιπόν εξήγηση, μετάφραση κάτι τέλος πάντων…..\nΙουνίου 15, 2010 στις 12:56 πμ\nΜπέρνυ=Μπερναρντίνα, ως αρμοδιοτέρα υμών επί των ξένων γλωσσών… ησυχάστε κα Ένη… πάρτε ένα χαμομηλάκι, ένα τίλιο…\nΙουνίου 15, 2010 στις 1:21 πμ\nΦαίνεται οτι μόνο εσύ καταφέρνεις και μπερδεύεις δυο γυναίκες μέσα σε ένα σύντομο σχόλιο και μάλιστα αγγλο-ελληνιστί !!!\nκαι με δικής σου έμπνευσης υποκοριστικό για τη μία εξ αυτών 😆\nMήπως το ηρεμιστικόν χρειάζεται σε άλλον;\nΙουνίου 15, 2010 στις 2:34 πμ\nΕίναι τοις πάσει καθαρό οτι δε σας συγχέω, αλλά σας συγχίζω δεόντως… δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω κάτι, επιμένω να βοηθήσετε κι εσείς τον εαυτόν σας, με κανένα αφέψημα, δε λέω βέβαια ζεστό, παγάκια να βάλετε εσείς! 🙂\nΙουνίου 15, 2010 στις 2:50 πμ\n-> Τοῖς πᾶσι\nΙουνίου 15, 2010 στις 8:25 πμ\nΠρος Μαύρο Πρόβατο και Ένη\nΡε σεις, ειρήνη υμίν!\nΗ παρεξήγηση λύθηκε, επρόκειτο απλώς περί συνωνυμίας λόγω συνωστισμού μαύρων προβάτων εκείνη τη μαύρη μέρα! Μιλάμε ήτανε τόσα πολλά που έγιναν κοπάδι, και μέσα στην κοσμοχαλασιά πήρε η μπάλα και το «δικό μας» Μαύρο Πρόβατο. Ενώ ο καθίκης που με έκανε τούρμπο ήταν άλλος.\nΦυσικά τότε δεν γνώριζα πρόσωπα και πράγματα όσο τώρα και έτσι άθελά μου αδίκησα τον συγκαλυβίστα. Δράττομαι εδώ της ευκαιρίας να του ζητήσω συγνώμη για μια ακόμα φορά και να τον αποκαταστήσω λευκό στα μάτια σας για να τον μαυρίζετε εσείς δεόντως κατα το δοκούν! 😉 😉 Από μένα νερό κι αλάτι.\nΈνη μου, μη συγχίζεσαι και μη στηθοκοπιέσαι. Το Μπέρνι το λέει για μένα, και φυσικά έχει το δικαίωμα εφόσον κι εγώ αυθαίρετα αλλά χωρίς κακή πρόθεση -εντελώς για λόγους αποφυγής της πληκτικής επανάληψης- αλλάζω τα νικ άλλων (βλέπε: Μαυροπρόβατε, Δυστροπόπιγγα, Κοντοχωριανέ που Διαβάζεις, Θηρίο κλπ. Αν μου ερθει και για σένα τίποτα θα το κάνω. Πάντως όποιον τον ενοχλεί παρακαλώ να μου το επισημάνει για να το κόψω).\nΑυτά και σας φιλώ σταυρωτά για σήμερα. Θα με χάσετε για λίγο γιατί πνίγομαι. (Σκασίλα σας, το ξέρω… 😦 )\nΙουνίου 15, 2010 στις 8:35 πμ\nΛοιπόν, άκου να δεις τι έγινε τότε πάνω-κάτω:\nΒλέπω το νικ του παπάρα στο υβριστικό σχόλιο.\nΘέλω να δω ποιος είναι, γιατί κωλύομαι να του απαντήσω επιτόπου, μιας και ο μπλόγκερ λίγο πιο πάνω έχει παρακαλέσει εμένα και κάποιους άλλους να μη μαλλιοτραβιόμαστε γιατί του χαράζουμε το παρκέ και πώς θα το ξαναστρώσει.\nΌμως εγώ ΘΕΛΩ ΤΡΕΛΑ να την πω στον τύπο αλλά δεν έχει λινκ στο σχόλιό του, κι έτσι:\nΠληκτρολογώ ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ… και με πετάει σ’ εσένα.\nΌμως τότε κάτι γίνεται και πρέπει να φύγω κι έτσι δεν προλαβαίνω να «σε» στολίσω δεόντως μέσα στο μπλογκ «σου» (έχοντας μπερδέψει τον παπάρα μ’ εσένα, προφανώς)\n«Σου» την έχω στημένη για αργότερα, αλλά τελικά αποφασίζω να δώσω τόπο στην οργή με το σκεπτικό ότι με τα ντουβάρια μόνο σοβάτισμα μπορείς να κάνεις, όχι διάλογο.\nΚατόπιν σε βρίσκω εδώ στην Καλύβα και λέω: τώρα θα πληρώσεις για όλα, άτιμε! The rest is history, που λένε και οι Νεοέλληνες..\nΚαι τώρα που αποκαταστάθηκε το δίκαιον και η αλήθεια, προτείνω να το στείλει ο Πάνος στον Θανάσημο για να το κάνει short story!\nΆντε, και περασμένα ξεχασμένα 😆\nΙουνίου 15, 2010 στις 9:53 πμ\nEτσι είναι, και με το «σχολιαστής» και τις παραλλαγές του γίνεται χαμός, γι’ αυτό σχολιάζω σχεδόν μόνο στην καλύβα. 😆\nbernardina τα χρόνια που παρακολουθώ τον φίλτατο ΜΠ μια φορά τον είδα να γίνεται τουρμπο με ένα φίλο της καλύβας αλλά και πάλι κινήθηκε ευπρεπώς. 😆 Χρόνια στη Γαλλία έχει γίνει λιγότερο τσαντίλας απο μας που τα παίρνουμε με τη μία. 😆\nΙουνίου 15, 2010 στις 10:03 πμ\nΚι εγώ γι’ αυτό επέλεξα το μάλλον ασυνήθιστο «Μπερναρντίνα» (που έχει ομως και προσωπική προϊστορία…) αλλά να δεις διαβολική «σύμπτωση» που κάποιος αλλος/άλλη στο ίδιο μπλογκ (αν και δεν θυμάμαι σε ποια ανάρτηση κι αν ήταν η ίδια για την οποία σφάχτηκα αδίκως με τον ΜΠ) άρχισε να υπογράφει ως bernardinaa, προφανώς για να με προβοκάρει!\nΜακάρι να υπήρχε κοπυράιτ και στα νικ 🙂\nΥΓ. το κακό είναι πως είμαι αθυρόστομη 😈 και συχνά συγκρατιέμαι\nμε το ζόρι -αλλά έχει κυρίως να κάνει και με το ύφος και το ήθος του εκάστοτε μπλογκ.\nΙουνίου 15, 2010 στις 11:37 πμ\nΕγώ πάλι, μικρός (πριν 25 χρόνια)\nείχα γράψει ένα bluesοτράγουδο\nμε θέμα μια άδεια εξασκήσεως της\nζωής (a licence to live), όπως άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, ή άδεια\nικανότητος οδήγησης, κλπ κλπ, και το είχα ονομάσει με μια ανύπαρκτη\nλέξη…lifeable, το οποίο και διαβάζεται λάιφαμπολ, και στο οποίο από\nτότε μέχρι και σήμερα διατηρώ τους κεφτέδες του νου μου (μπολ).. 🙂\nΗ αλήθεια είναι ότι «πρόβατα» συναντά πολλά κανείς περιτριγυρίζοντας,\nαλλά «ένα», βρίσκεται σε κάποιο συγκεκριμένο χωράφι της Γαλλίας,\nκαι τουλάχιστον η μια του πλευρά, είναι μαύρη (κατά το αγαπημένο\nανέκδοτο των μαθηματικών), κι αυτό καλυβάζει..!\nΝοέμβριος 5, 2010 στις 11:13 πμ\nΣ’αυτή τη ρόγα τη μπιρμπίλω φιλιά στο πελάγο θα στείλω…\nΥ.Γ.Οχι, δεν διάβασα το κείμενο, οι χιλιάδες λέξεις της φωτογραφίας μούφαγαν πολλήν ώρα κι αλλη τόση σκέψη.\nΝοέμβριος 5, 2010 στις 12:29 μμ\nΟ Κριτιας και η υπολοιπη αντροπαρεα, οπως πολυ παραστατικα, σχεδον σαν σε καλοστημενη ταινια μικρου μηκους(σκεψου το Πανο), αποτελουν ακριβες και αντιπροσωπευτικο δειγμα αντρων της γενιας του Πολυτεχνειου, που στην διαδρομη εχασαν τα ιδανικα τους και το κενο που δημιουργηθηκε το γεμισαν με χρημα, εξουσια, γκομενες, αυτοκινητα μεγαλου κυβισμου, πουρα αβανας, ουισκυ μαλτ και πιθανη λαμογια. Εκεινο που φαινεται να μην αλλαζει ειναι ο ερωτας τους για τον Θανατο κι ενας υπερμετρος ναρκισισμος χωρις καμμια βαση αξιων, στα ορια της ψυχωσης. Δυστυχως απ ο,τι φαινεται η οχι συμπαθης αυτη ταξη πολιτων, παρ ολη την καταρευση του συστηματος, εξακολουθουν να βρισκονται σε θεσεις κλειδια, απο τον μικροτερο δημο ως το τελευταιο υπουργειο, στις διευθυνσεις των υπηρεσιων, μικρομεσαια και ανωτερα στελεχη ολων των κοματων, αμετανοητοι μεχρις τον Θανατο, κοινωνικα ρεμαλια, εμποδια στην οποια ανασυγκροτηση της χωρας!\nΝοέμβριος 5, 2010 στις 12:39 μμ\nΥ.Γ. Εχοντας χασει και την ρωμη του ανδρισμου τους πια…\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 12:22 μμ\nΟ ποιητής που ανθολογείται εδώ από το κο ΣΑΘ είναι εξαιρετικός . Από τις πιό στιβαρές λυρικά παρουσίες και στο διαδίκτυο ο εξαίρετος και εξ Αχαΐας ορμώμενος ..\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 3:18 μμ\nΑγαπητή Ντίνα, αυτό σου το σχόλιο θα μπορούσε κάλλιστα να το έχει γράψει (και αναπτύξει) ο φίλτατος Αφώτιστος!!!\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 3:51 μμ\n(Τρίτη και τελευταία προσπάθεια …)\n1) Το ποίημα είναι σε δυο στήλες (αριστερά και δεξιά) που αρχίζουν -και οι δυο- στο ίδιο ύψος τής σελίδας.\nΠληροφορούμαι ότι είναι τεχνικά αδύνατον (;) να ανεβεί σχόλιο σε δύο στήλες. Έτσι μάλλον εξηγείται και η διπλή αποτυχία μου να το ανεβάσω σωστά.\nκι αδημονείς …\nΓιάννης Τόλιας, «Αμαρτολόγιο», Πάτρα 2007.\n2) Δίστιχο (αγνώστου)\nΑποσπερίτη μου χρυσέ\nμη χάνεσαι, μη σβήνεις …\nΣυγγνώμη και πάλι για τις αστοχίες.\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 3:57 μμ\nΣΑΘ αγαπητέ είσαι πολύ εμπειρότερος τελικά…από ότι θέλεις να δείχνεις 😉\nΚαπετάνιο…φάτε μάτια ψάρια και προσοχή στα ρεύματα. Φιλιά\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 5:03 μμ\n«¨….αυτό σου το σχόλιο θα μπορούσε κάλλιστα να το έχει γράψει (και αναπτύξει) ο φίλτατος Αφώτιστος!!!» Μαλλον αντιστροφα συνεβη. Με λαθη κακιας προς το τελος. Και εξηγω γιατι.\nΗ οσμωση ιδεων ειναι προφανης, μονον που η συνισταμενη κινηση ιδεων οδευει απο τον θαλαμο με μεγαλυτερη συγκεντρωση προς αυτον με την μικροτερη (τεκμηριωση : ορισμος της οσμωσης ιδεων, Αξιωμα ΑΦ 7, δηλ. κανονας των 6/8 και βαααλε, οπως εχω αναπτυξει παλαιοτερα.).\nΑν δε προσθεσουμε τα γνωστα συγκριτικα πλεονεκτηματα (φυσιολογιας) του φυλου μας σε σχεση με το δευτερο,μετα τα 50, τοτε η υπεροχη ειναι συντριπτικη. Δια τους λογους αυτους και αλλους πολλους ειμαι…. πρωην φεμινιστης.\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 8:13 μμ\nΥΓ Να συμπεράνω ότι ο Τόλιας (μου) δεν σε ενθουσίασε;\n«ΣΑΘ αγαπητέ είσαι πολύ εμπειρότερος τελικά…από ότι θέλεις να δείχνεις»\nΜε βοηθάει αρκετά η φαντασία μου!\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 9:14 μμ\nΌταν μπορείς και μετράς τα πλευρά (παϊδια) της γυναίκας….το μόνο που σου ανεβάζει είναι τον ποιητικό οίστρο.\nΠροσωπικώς ομιλών, δεν εμπιστεύομαι γυναίκες που το κφάλι τους είναι μεγαλύτερο απο τα βυζιά τους.\nΚαι με το μπαρδόν, δηλαδής.\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 9:15 μμ\n(το κεφάλι τους)\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 9:18 μμ\nμια χαρά είναι ο Τόλιας!\nείσαι ο αυθεντικός εκφραστής της αισθητικής του Αλή πασά, σχετικά με το πως πρέπει να είναι μια γυναίκα. Σου θυμίζω την ατάκα του Τεπενενλή: «Μια σωστή γυναίκα πρέπει να μπορεί να κρύβει πίσω της ΔΥΟ σκλάβες» 😉\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 9:37 μμ\nδεν το ξέρουμε ότι είναι γυναίκα.\nΑπρίλιος 21, 2013 στις 9:56 μμ\nΜε τιμά ιδιεταίρως η άμεση απάντηση, αλλά θα διαφωνήσω εντόνως ως προς την ερμηνεία της «αισθητικής» μου.\nΚαι ιδἰως για το παράδειγμα, που είναι πιό γκροτέσκο απο την δική μου, κάπως υπερβολική περιγραφή των ελκυστικών περιοχών στο γυναικείο σώμα.\nΚαι για να μην το πλατύνουμε πολύ το πράμα σε μιά……ποιητική ανάρτηση,\n(και σε προκαλώ για ένα σχετικό γκάλοπ στην καλύβα)\nοι «γεμάτες» (προσοχή! ε) γυναίκες είναι συντριπτικά προτιμότερες, σαν αντικείμενα πόθου, απο τις ανορεκτικοπλαδαρές σαν αυτή της φωτογραφίας.\nΕάν βέβαια μιλάμε για ποίηση και «στύλ», πάσο!\nΜαΐου 23, 2013 στις 11:58 πμ\n22 επισκέψεις ΣΗΜΕΡΑ στην πυρά; Από που (κι ως που) 😉\n« Η λίμνη\nΚαραμανλής: οι κουκουλοφόροι χρησιμοποιούν τα blogs! »


Hygeia by Aloe Vera - LR Health & Beauty: Διαπιστώστε πόσο «φυτικά» είναι τα καλλυντικά σας\nΔιαπιστώστε πόσο «φυτικά» είναι τα καλλυντικά σας\nΣτην εποχή μας η ανάγκη για επιστροφή στη φύση είναι έντονη. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μέσα σε χρυσά κλουβιά -τα σπίτια των πόλεων- μας παρέχει μεν ανέσεις αλλά δεν προσφέρει επικοινωνία με την πηγή της ζωής , την φύση.\nΗ ανάγκη να συναντήσουμε τις ενεργειακές μας πηγές φαίνεται εύκολα και από τον τρόπο που ονομάζουμε πολλές φροντίδες και προϊόντα, ως φυσικά, βιολογικά, φυτικά κλπ, ώστε να τους δώσουμε έστω και φανταστικά την αίγλη και την γοητεία της φύσης και να έχουμε την ψευδαίσθηση της επαφής μαζί της.\nΑυτή την ανάγκη οσμίστηκαν οι διανοούμενοι του marketing και μας παρουσιάζουν ανάμεσα στα άλλα και τα Φυτικά καλλυντικά. Πόσο φυτικά είναι; και τι σημαίνει άραγε αυτό το επίθετο;\nΟ όρος φυτικό έρχεται να περιγράψει κάθε τι που προέρχεται από τα φυτά. Τόσο γενικός είναι αυτός ο όρος , ώστε φυτικό θα μπορούσαμε να πούμε το κώνειο (είναι δηλητήριο), όπως φυτικό είναι και το ελαιόλαδο (εξαιρετική τροφή).\n- ;% φυτικές πρώτες ύλες,\n- ;% ορυκτές πρώτες ύλες,\n- ;% ζωικές πρώτες ύλες και\n- ;% Συνθετικές πρώτες ύλες.\nΠιο φθηνό στην παραγωγή περισσότερο κέρδος στην πώληση. Ας μην ξεχνάμε πως η εποχή μας έχει το κέρδος ως μονάδα ευζωίας...


Ποια γνωστή τραγουδίστρια ανακοίνωσε το διαζύγιο της μέσω Instagram (βίντεο) | Pronews\nΠοια γνωστή τραγουδίστρια ανακοίνωσε το διαζύγιο της μέσω Instagram (βίντεο)\nΗ γνωστή τραγουδίστρια μας άφησε άφωνους με την ανακοίνωσή της ότι παίρνει διαζύγιο.\nΜε ένα βίντεο στην προσωπική της σελίδα στο instagram ανακοίνωσε τον χωρισμό της.\n«Είμαστε πολύ καλοί φίλοι και επιχειρηματικοί εταίροι… Είναι πάντα κάποιος στον οποίο θα τρέχω να μιλήσω και έχουμε πολλή αγάπη ο ένας για τον άλλον, αλλά τα πράγματα δεν προχώρησαν μεταξύ μας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είμαστε πια μαζί. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για το διαζύγιο. Θα έχω πάντα μεγάλη αγάπη γι’ αυτόν επειδή είναι ο πατέρας της κόρης μου».\nΟ λόγος για την Cardi B που παίρνει διαζύγιο με τον ράπερ, Offset.


Ακαδημία ΠΑΟΚ στον Καναδά! – inpaok.com\nΑκαδημία ΠΑΟΚ στον Καναδά!\nΟ Δικέφαλος επέκτεινε το δίκτυό του μέχρι και στο Μόντρεαλ\nΟ ΠΑΟΚ έχει περίπου 100 συνεργαζόμενες Ακαδημίες ποδοσφαίρου σε όλη την Ελλάδα, αλλά έχει συνεργασίες και με το εξωτερικό.\nΈτσι, μετά τη Γερμανία και την Αυστραλία, απέκτησε συνεργαζόμενη Ακαδημία και στον Καναδά, διευρύνοντας ακόμη περισσότερο το δίκτυό του, καθώς εγκαινιάστηκε και επίσημα στο Μόντρεαλ η συνεργασία του με την ομάδα «Primera Soccer Academy».\nΓια την παρουσίαση της νέας συνεργασίας του ΠΑΟΚ, στο Μόντρεαλ βρέθηκαν ο Κυριάκος Αλεξανδρίδης και ο Αντώνης Μαυρέας.\nΟι παλαίμαχοι του Δικέφαλου, οι οποίοι πλέον εργάζονται στις Ακαδημίες της ομάδας, παραβρέθηκαν και στην πρώτη προπόνηση της ακαδημίας του ΠΑΟΚ στο Μόντρεαλ, που έγινε την περασμένη Τετάρτη (6/11) στις προπονητικές εγκαταστάσεις του «SportXpo» (2890 Boulevard Dagenais O, Laval, QC H7P 1T1).\n«Είναι ιστορική στιγμή. Θα έχετε την αμέριστη συμπαράσταση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ σε αυτό το εγχείρημα», τόνισαν ο Αλεξανδρίδης και ο Μαυρέας.\nΘα πρέπει να σημειωθεί ότι με πρωτοβουλία του Παντελή Στεφανίδη και σε συνεργασία με το εμπορικό τμήμα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, όλα τα παιδάκια φορούν τις αυθεντικές στολές Ακαδημιών του ΠΑΟΚ (της εταιρίας Macron) οι οποίοι στάλθηκαν από την Ελλάδα!\nΠερισσότερες πληροφορίες για την Ακαδημία ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ στο Μόντρεαλ υπάρχουν στο σάιτ: www.paokmontreal.com\n«ΣΤΟΧΟΣ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΑΛΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ»\nΗ Ακαδημία του ΠΑΟΚ στον Καναδά παρουσιάστηκε σε μια εκδήλωση – συνέντευξη Τύπου στην ελληνική κοινότητα του Μόντρεαλ, παρόντος του προέδρου της, Ανδρέα Κριλή. Εμπνευστής όλου αυτού του εγχειρήματος και χρηματοδότης της Ακαδημίας είναι ο Παντελής Στεφανίδης. Τεχνικός διευθυντής της Ακαδημίας είναι ο Βασίλης Ζαγάκος, ενώ υπεύθυνος του δικτύου όλων των Ακαδημιών του ΠΑΟΚ είναι ο Κυριάκος Αλεξανδρίδης. Υπεύθυνος Ακαδημιών Βόρειας Αμερικής είναι ο Αντώνης Μαυρέας.\nΌλοι τους μίλησαν για τους σκοπούς αυτής της συνεργασίας και εξέφρασαν την πίστη τους πως θα υπάρχουν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.\nΟ χρηματοδότης της Ακαδημίας του ΠΑΟΚ στο Μόντρεαλ, ο Παντελής Στεφανίδης μίλησε γι’ αυτό το μεγάλο εγχείρημα σε αθλητικό ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης και τόνισε τα εξής: «Είναι μια μεγάλη προσπάθεια που πήρε σάρκα οστά. Ξεκινάμε προπονήσεις και είμαστε σε συνεργασία με τα ελληνικά σχολεία που αριθμούν 1500 μαθητές. Απ’ αυτό το δίκτυο θα προσπαθήσουμε να κλείσουμε ελληνόπουλα για να μάθουν ποδόσφαιρο και να βγάλουμε ταλέντα για τον ΠΑΟΚ. Τρεις φορές την εβδομάδα θα γίνονται οι προπονήσεις.\nΣτην ακαδημία θα μπορούν να έρχονται παιδιά από ηλικίας 7 έως 13 ετών. Θα είναι χωρισμένο σε δυο κατηγορίες: στo development και στο performance. Ο Αντώνης Μαυρέας και ο Κυριάκος Αλεξανδρίδης θα έρχονται ανά τακτά χρονιά διαστήματα για να επιβλέπουν και να μας κατευθύνουν.\nΚΑΙ ΜΠΟΥΤΙΚ ΠΑΟΚ\nΜαζί με τη συνεργασία του ΠΑΟΚ με την Ακαδημία στο Μόντρεαλ, εγκαινιάστηκε και μια μίνι μπουτίκ με αυθεντικά προϊόντα του Δικέφαλου! Την πρωτοβουλία δημιουργίας της, είχαν ο Παντελής Στεφανίδης σε συνεργασία με το εμπορικό τμήμα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.\nΤο «PAOK AUTHENTIC» σε στυλ «shop in shop» βρίσκεται στο βιβλιοπωλείο «Maison à la Ellinika» (στην οδό 4621 Chemin du Souvenir, Laval, QC H7W 1C5).\nΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ\nΟ Αντώνης Μαυρέας και ο Κυριάκος Αλεξανδρίδης έγιναν δεκτοί με μεγάλη θέρμη και στα σχολεία της ελληνικής κοινότητας του Μόντρεαλ, τα οποίο επισκέφτηκαν στο πλαίσιο ενημέρωσης για την ποδοσφαρική Ακαδημία του ΠΑΟΚ.\nΟι άνθρωποι του Δικέφαλου μίλησαν με τα μικρά παιδιά, τα ενημέρωσαν για τις δραστηριότητες της ομάδας και απάντησαν στις ερωτήσεις, ενώ στο τέλος βγήκαν και αναμνηστικές φωτογραφίες.\nΒάζει άλλα 10 εκ. ευρώ ο Σαββίδης!


Hotel Maharaja Inn Νταουντ Ινδία - ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ για ξενοδοχεία\nΙδιοκτησίες σε Νταουντ\nΔείτε και τις 7 ιδιοκτησίες σε Νταουντ.\nPune-Solapur Highway,Kurkumbh, Νταουντ, Νταουντ, Ινδία, 412219 - Προβολή στο χάρτη\nΈχετε κάποια ερώτηση για το Hotel Maharaja Inn;\nΠερισσότερες πληροφορίες για το Hotel Maharaja Inn\nΑν αυτό που ψάχνετε είναι ένα ξενοδοχείο σε καλή θέση στη Νταουντ, μην ψάχνετε πέρα από το Hotel Maharaja Inn. Το ξενοδοχείο βρίσκεται 68.00 Km από το κέντρο της πόλης και σας προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε σημαντικά μέρη της. Με την βολική του τοποθεσία, το ξενοδοχείο προσφέρει εύκολη πρόσβαση στους προορισμούς της πόλης που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.\nΣτο Hotel Maharaja Inn, πραγματοποιείται κάθε προσπάθεια για να αισθανθούν άνετα οι επισκέπτες. Για να το πετύχει αυτό, το ξενοδοχείο προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες και ανέσεις. Το ξενοδοχείο σας προσφέρει μια μεγάλη επιλογή υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των χώρος στάθμευσης οχημάτων, υπηρεσία δωματίου, οικογενειακό δωμάτιο, εστιατόριο, υπηρεσία πλυντηρίου.\nΤα δωμάτια του ξενοδοχείου έχουν διαμορφωθεί προσεκτικά ώστε να παρέχουν υψηλό επίπεδο άνεσης και την ευκολίας. Σε κάποια από τα δωμάτια, οι επισκέπτες μπορούν να βρουν δωμάτια για μη καπνίζοντες, κλιματισμός, γραφείο, ανεμιστήρας, τηλεόραση. Εξάλλου, το ξενοδοχείο διοργανώνει πολλά ψυχαγωγικά δρώμενα έτσι ώστε να έχετε πολλά πράγματα να κάνετε κατά τη διαμονή σας. Το Hotel Maharaja Inn είναι μια έξυπνη επιλογή για τους ταξιδιώτες στη Νταουντ προσφέροντας κάθε φορά μια ήρεμη και ήσυχη διαμονή.\nΑπόσταση από το κέντρο της πόλης: 68.00 Km


Άλλο Αποσύνδεση router με εκκινηση εφαρμογης Xiaomi Home - ADSLgr.com Community Forum\nΘέμα: Αποσύνδεση router με εκκινηση εφαρμογης Xiaomi Home\n24-09-21, 18:13 Αποσύνδεση router με εκκινηση εφαρμογης Xiaomi Home #1\nNetFasteR IAD (POTS)\n5.8(dB) / 27.5(dB)\nΠριν μερικές μέρες ξεκίνησα να παρατηρώ κάποιες αποσυνδέσεις του router στο σπίτι.\nΣήμερα ανακάλυψα ότι όταν προσπαθώ να συνδεθώ με συγκεκριμένη εφαρμογή προβολής κάμερας ασφαλείας στο κινητό μου όντας συνδεδεμένος στο οικιακό μου δίκτυο το router αποσυνδέεται. Όταν σταματήσω να ασχολούμαι με τη συγκεκριμένη εφαρμογή, μετά από λίγα λεπτά η σύνδεση επανέρχεται! Η εφαρμογή όπως γράφω είναι η Xiaomi Home, αφορά μια κάμερα Xiaomi Mi 360 (1080p) και το παράξενο είναι ότι όταν ανοίγω ένα shortcut της κάμερας στην αρχική οθόνη του κινητού όλα είναι μια χαρά. Έχει κάποιος παρόμοια εμπειρία?\nLeap 15.2 5.18.6\nrouter, xiaomi, αποσύνδεση, κάμερα


Τέλειος πουρές πατάτας: τα 3 μυστικά υλικά - MamaPeinao.gr\nΤέλειος πουρές πατάτας, βελούδινος, μεταξένιος, λιώνει σε κάθε πιρουνιά!\nΟ πουρές πατάτας είναι το αγαπημένο συνοδευτικό όλων μας. Συνδυάζεται καταπληκτικά με κρεατικά, κοτόπουλο ή ψάρι, ενώ αν τον ετοιμάσετε με τα σωστά υλικά, θα θέλετε να τον απολαύσετε σκέτο.\nΑν σερβίρετε σκέτο τον πουρέ πατάτας, θα τον γαρνίρετε με κάποια σάλτσα. Μπορείτε να συνοδεύσετε άψογα το κοκκινιστό σας, να τον σερβίρετε όμορφα στημένο ή ακόμα να τον σερβίρετε χωρίς υπερβολικά στημένη εμφάνιση. Το θέμα είναι η γεύση του! Τίποτα δεν συγκρίνεται με τον φρέσκο, αυθεντικό πουρέ φτιαγμένο από πραγματική πατάτα.\nΣίγουρα ένα σωστός πουρές πατάτας απαιτεί την καλύτερη πρώτη ύλη. Όπως έχουμε ξαναπει, οι κατάλληλες ποικιλίες είναι οι πατάτες Νευροκοπίου ή Κύπρου, καθώς περιέχουν λιγότερο άμυλο σε σχέση με τις υπόλοιπες ποικιλίες. Έπειτα, είναι πολύ σημαντικό να βράσουν σε αλατισμένο νερό, καθώς όσο βράζουν “τραβάνε” το νερό και απορροφούν όλη την αλμυρότητα του αλατιού.\nΌσον αφορά τα κρυφά υλικά που “ζητάει” ο τέλειος πουρές πατάτας; Αυτά τα έξυπνα κόλπα απογειώνουν τον πουρέ και τον κάνουν από απλώς καλό, κορυφαίο!\nΌχι τόσο πολύ ώστε να είναι ευδιάκριτη η γεύση του τυριού. Αντίθετα, προσθέστε μια μικρή ποσότητα τυρί κρέμα για να χαρίσετε στον πουρέ πατάτας υπέροχα βελούδινη και κρεμώδη υφή. Αυτό το τόσο απλό υλικό κάνει τεράστια διαφορά στο γευστικό αποτέλεσμα. Εξάλλου, το τυρί κρέμα διατηρείται και στην κατάψυξη, ώστε να το έχετε ανά πάσα στιγμή διαθέσιμο. Μια δοκιμή σίγουρα θα σας πείσει και θα αλλάξει όσα ξέρατε μέχρι σήμερα για τον πουρέ!\nΌσο βράζουν οι πατάτες στο νερό, προσθέστε λίγο σπιτικό ζωμό κότας. Έτσι ενισχύουμε τη γεύση και την πολυπλοκότητα του πουρέ πατάτας. Βήμα εύκολο, αλλά χαρίζει πολλά μπόνους γεύσης. Δεν θα βράσετε πατάτες σε σκέτο νερό ξανά!\nΤο παστινάκι είναι ένα χειμωνιάτικο λαχανικό (για την ακρίβεια, χειμωνιάτικη ρίζα). Εμφανισιακά θυμίζει λευκό καρότο και γευστικά την πατάτα. Θα το βρείτε σε πολλές λαϊκές αγορές μετά τα τέλη Οκτωβρίου. Πρόκειται για μια τροφή πλούσια σε αντιοξειδωτιές ουσίες αλλά και φολικό οξύ, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο και ποτάσιο (για ενέργεια). Η πιο συνηθισμένη χρήση του είναι να μπαίνει μαζί με τα υπόλοιπα χειμωνιάτικα λαχανικά σε σούπες, προσδίδοντας μια αμυδρή αψάδα. Το ίδιο συμβαίνει και στον πουρέ πατάτας. Απλώς βράζετε το παστινάκι μαζί με τις πατάτες μέχρι να μαλακώσουν καλά και να τρυπιούνται με το πιρούνι.\nΤην επόμενη φορά που θα φτιάξετε πουρέ πατάτας, προσθέστε αυτά τα τρια μυστικά υλικά και σίγουρα θα μας θυμηθείτε!\nΗ Ελ Γκρέκο "ψήνει" για εμάς έναν νέο ελληνικό καφέ!\nAnna Efthimiou 29/10/2018\nΟ/Η Carol Delli Carpini λέει:\n30/10/2018 στις 20:35\n30/10/2018 στις 23:11


Ο Δρόμος προς την ευτυχία: Η Σλοβακία Δίνει το Καλό Παράδειγμα\n» ΠΩΣ ΒΟΗΘΑΜΕ » Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ » ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ\nΔΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ\nΗ ομάδα του Δρόμου προς την Ευτυχία της Σλοβακίας, παρουσίασε το πρόγραμμα σε επισήμους της αστυνομίας και ξεκίνησαν ένα πρόγραμμα καθαριότητας, το οποίο μεταμόρφωσε την κοινότητα των Ρομά.\nΟ αντίκτυπος του Δρόμου προς την Ευτυχία είναι εμφανής από το κυματοειδές αποτέλεσμα μίας και μόνο αρχής. Στην προκειμένη περίπτωση της αρχής «Προφύλαγε και Βελτίωνε το Περιβάλλον σου».\nΣτη νοτιοανατολική Σλοβακία, στην πόλη Τζέισοβ, ο μισός πληθυσμός είναι Ρομά, ή αλλιώς γνωστοί ως Τσιγγάνοι. Σύμφωνα με την ιστορία αποτελούν το αντικείμενο φυλετικών διακρίσεων και αντιμετωπίζονται ακόμα στη Σλοβακία ως μια κατώτερη κοινωνική τάξη. Επίσης, στις γειτονιές τους αντανακλάται η εγκατάλειψη και η φτώχεια που προέρχονται από την περιθωριοποίηση της κοινωνίας.\nΣε συνεργασία με τους κοινοτικούς επισήμους, η ομάδα του Δρόμου προς την Ευτυχία της Σλοβακίας, επιδόθηκε στη λύση του προβλήματος. Στην αρχή, έκαναν μια πλήρη παρουσίαση του προγράμματος και του βιβλίου σε φιλμ, Ο Δρόμος προς την Ευτυχία, στην ειδική ομάδα της Αστυνομίας του Τζέισοβ, η οποία ασχολείται αποκλειστικά με τα θέματα των Ρομά. Η αστυνομία ενέκρινε το πρόγραμμα για την κοινότητά τους και συμφώνησε στη διανομή των υλικών.\nΗ ομάδα του Δρόμου προς την Ευτυχία, διένειμε αντίτυπα του Δρόμου προς την Ευτυχία στις γειτονιές των Ρομά, ενθαρρύνοντας τους κατοίκους της να διαβάσουν και να μάθουν τις αρχές του. Από αυτό, προέκυψε η καινούργια αντίληψη, ότι οι Ρομά θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με την κοινότητα ως σύνολο, ξεκινώντας από την αναβάθμιση του άμεσου περιβάλλοντός τους.\nΚι έτσι, ένα ανοιξιάτικο πρωινό, η ομάδα του Δρόμου προς την Ευτυχία και μια ομάδα Ρομά, ξεκίνησαν τη δουλειά. Η πόλη τούς παρείχε τσουγκράνες, γάντια, σακούλες σκουπιδιών, φορτηγά και καροτσάκια μεταφορών. Οι βαριές εργασίες και όλη η «βρώμικη δουλειά», γίνονταν από την κοινότητα των Ρομά και την ομάδα του Δρόμου προς την Ευτυχία.\nΜέσα σε λίγες μόνο ώρες, οι πρώτοι 12 τόνοι από σκουπίδια είχαν συγκεντρωθεί και μεταφερθεί μακριά. Μέσα σε τρεις μέρες, οι ομάδες, του Δρόμου προς την Ευτυχία και των Ρομά, είχαν απομακρύνει περισσότερους από 150 τόνους απορριμμάτων από τις γειτονιές, χωρίς καμία εξωτερική βοήθεια. Η αλλαγή ήταν αξιοσημείωτη όπως παρατηρήθηκε από την ομάδα του Δρόμου προς την Ευτυχία, την κοινότητα των Ρομά και τους παρατηρητές. Πραγματικά, η μεταμόρφωση αυτή, ήταν άνευ προηγουμένου και τόσο ριζική, που η ιστορία αυτή παρουσιάστηκε ευρέως στην τηλεόραση της Σλοβακίας.\nΠολύ σύντομα, η Ειδικοί της Αστυνομίας ανέφεραν 40 τοις εκατό πτώση της εγκληματικότητας στην πόλη Τζέισοβ, γεγονός άμεσα συνδεδεμένο με την εφαρμογή του Δρόμου προς την Ευτυχία.


Η νέα συλλογή της TED BAKER υμνεί την κομψότητα - Volta Magazine\n«No Place Like Home»: έτσι ονομάζεται η καλοκαιρινή συλλογή Ted Baker και η οικειότητα και η θαλπωρή που σου έρχεται στο μυαλό διαβάζοντας τον τίτλο της, αναφέρεται στο «σπίτι» του brand… στη βρετανική κουλτούρα που το καθορίζει. Ολόκληρη η καμπάνια είναι φωνογραφημένη από τον φημισμένο φωτογράφο Felix Cooper, περιλαμβάνει χαρακτηριστικά αγγλικά τοπία και είναι μία ωδή στις χαρούμενες στιγμές της καθημερινής βρετανικής ζωής.\nΣε ολόκληρη την collection θαυμάζουμε τις εναλλαγές των χρωμάτων: μια παστέλ χρωματική παλέτα συνδυασμένη με γήινους τόνους αλλά και πινελιές έντονου lime. Φρέσκα florals, και camo prints φορεμένα με chic αξεσουάρ στα χρώματα του άσπρου, του μαύρου, του κόκκινου και του μπλε. Mini, maxi και midi φορέματα, με βολάν, wrap ή λεπτές πιέτες ιδανικά για τις καλοκαιρινές βόλτες, ντύνουν την πιο σοφιστικέ και την πιο αιθέρια εκδοχή μας, αυτή που θέλει να «βγει από το σπίτι» αλλά και να νιώθει πως όπου και να βρεθεί θα κάνει δικό της τον χώρο και τους ανθρώπους του.


Κορωνοϊός-Lockdown: Αυστηρότερα μέτρα από αύριο στις μετακινήσεις | BOVARY\nΤο «Ερρίκος Ντυνάν» παραχωρείται εθελουσίως στο Δημόσιο για μη Covid περιστατικά. Το θεραπευτήριο διαθέτει 285 κλίνες παθολογικού και χειρουργικού τομέα και 24 ΜΕΘ. Η λειτουργία του ως ιδιωτικού θεραπευτηρίου αναστέλλεται, με εξαίρεση τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, την Ογκολογική Κλινική και τα τακτικά ραντεβού στα Εξωτερικά Ιατρεία.\nΟι νοσηλευόμενοι ασθενείς στο «Ερρίκος Ντυνάν» θα παραμείνουν μέχρι να λάβουν εξιτήριο. Το «Σισμανόγλειο» μετατρέπεται σε νοσοκομείο Covid περιστατικών.Το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο εφεξής θα εφημερεύει καθημερινά για όλα τα επείγοντα καρδιοχειρουργικά περιστατικά Αττικής και Νότιας Ελλάδας. «Θριάσιο» και «Ασκληπιείο» τις ημέρες εφημερίας τους θα υποστηρίζονται από ιδιωτικά θεραπευτήρια στον παθολογικό τομέα για τα Non Covid περιστατικά.


Θεσσαλονίκη: Βρέθηκε 51χρονος νεκρός στον Αξιό ποταμό | ThessNews\nΑρχική / ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ / ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ / Θεσσαλονίκη: Βρέθηκε 51χρονος νεκρός στον Αξιό ποταμό\n06/05/2022 12:51 μμ Ενημ. 6/05/2022 12:59 μμ\nΘεσσαλονίκη: Βρέθηκε 51χρονος νεκρός στον Αξιό ποταμό\nΔυσάρεστο περιστατικό στο δυτικό κομμάτι του νομού Θεσσαλονίκης, καθώς εντοπίστηκε τα ξημερώματα η σορός ενός 51χρονου άνδρα στον Αξιό ποταμό.\nΔυσάρεστο περιστατικό στο δυτικό κομμάτι του νομού Θεσσαλονίκης, καθώς εντοπίστηκε προχθές η σορός ενός 51χρονου άνδρα στον Αξιό ποταμό.\nΧθες έλαβε χώρα η διαδικασία ταυτοποίησης, ενώ σημειώνεται ότι δεν είχε δηλωθεί η εξαφάνισή του.\nΜέχρι στιγμής δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες για τις συνθήκες του θανάτου του άτυχου άνδρα.\nΝα διευκρινιστεί ότι δεν πρόκειται για τον 51χρονο άνδρα, ο οποίος αγνοείται από την Πρωτομαγιά από την περιοχή της Χαλάστρας.\nΓια τη δεύτερη περίπτωση συνεχίζονται οι έρευνες στην ευρύτερη περιοχή του Αξιού ποταμού.


Η Τατιάνα σου δείχνει πώς να είσαι απόλυτα θηλυκή με κοστούμι (pics) | Ladytimes\nΗ Τατιάνα σου δείχνει πώς να είσαι απόλυτα θηλυκή με κοστούμι (pics)\nΛατρεύουμε το στυλ της Τατιάνας Στεφανίδου.\nΗ Ελληνίδα παρουσιάστρια κάνει πάντα chic και στιλάτες ενδυματολογικές επιλογές, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που επιλέγει πολύ οικονομικά brands για τις εμφανίσεις της.\nΣτο look που ανέβασε πριν από λίγο η Τατιάνα στο Instagram, μας αποδεικνύει ότι μπορούμε να είμαστε κομψές και θηλυκές ακόμα και με ένα «ανδρικό» κοστούμι.\nΚατακόκκινο, με ψηλόμεσο παντελόνι και μεσάτο σακάκι, το συνδύασε άψογα με λευκό τοπ και nude γόβες. Μια ιδανική λύση για το γραφείο, αλλά και για το απογευματινό drink με τις φίλες σας μετά τη δουλειά!


Νέα καμπάνια από την Ανακύκλωση Συσκευών - CSRΝews.gr\nΑρχική 1 Νέα καμπάνια από την Ανακύκλωση Συσκευών\nΝέα καμπάνια από την Ανακύκλωση Συσκευών\n«Ας κάνουμε τη σωστή κίνηση. Ας γίνουμε το φωτεινό παράδειγμα» προτείνει η Ανακύκλωση Συσκευών, μέσα από το νέο της τηλεοπτικό σποτ, που βρίσκεται στον αέρα από την Κυριακή 16 Μαρτίου.\nΣτόχος της επικοινωνίας είναι να κάνει ευρύτερα γνωστό ότι οι λάμπες ανακυκλώνονται και να προτρέψει τους καταναλωτές να κάνουν το πρώτο βήμα, βρίσκοντας το κοντινότερό τους σημείο στην ιστοσελίδα www.electrocycle.gr.\nΗ επικοινωνία του νέου σποτ υποστηρίζεται από offline και online μέσα, όπως η τηλεόραση και το Υou Τube. Την τηλεοπτική καμπάνια δημιούργησε η διαφημιστική εταιρεία Cream, σε παραγωγή της Stefi και σκηνοθεσία του Βαρδή Μαρινάκη.\nΠροηγούμενο άρθροΗ επιτυχία του ArGOODaki το 2013\nΕπόμενο άρθροH Bravo Greece στηρίζει τα Παιδικά Χωριά SOS


Ιδεολογικά μέτωπα. Όχι καιροσκοπικά «ανοίγματα»… - Ξυπνήστε ρε\nΟ Σαμαράς άνοιξε ιδεολογικά μέτωπα κατά των αριστερών ιδεολογημάτων. Μας το υπενθύμισε απλώς, την περασμένη Κυριακή από την Ξάνθη. Αλλά\nδεν το κάνει μόνο τώρα…Το κάνει εδώ και χρόνια! Σίγουρα από την προεκλογική εκστρατεία για τις εσωκομματικές εκλογές το Νοέμβριο του 2009. Όταν είχε σαρώσει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι: «η παράταξη πρέπει να είναι υπερήφανη για τις ιδέες της, κι όχι να τις κρύβει…»!\nΠράγμα που υπήρξε και το πιο σοβαρό διαχρονικό λάθος της. Αυτό το λάθος δεν το επανέλαβε ο ίδιος ο Σαμαράς, ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Πολλές φορές, στη Βουλή, και εκτός Βουλής αποδόμησε τα αριστερά ιδεολογήματα. Και εν πάση περιπτώσει, ποτέ δεν ξεστόμισε την απίστευτη… παπάρα: «σέβομαι τους αγώνες της Αριστεράς».\nΠροσέξτε, όμως! Ο Σαμαράς ποτέ δεν έκανε και το αντίθετο σφάλμα: Ποτέ δεν παρασύρθηκε από τον πειρασμό της μισαλλοδοξίας. Ποτέ δεν προσέβαλε τους απλούς αριστερούς ανθρώπους για τις πεποιθήσεις τους. Κατήγγειλε απερίφραστα «τις ακρότητες και τις ιδεοληψίες της Αριστεράς»… Αλλά η πολεμική του ήταν ιδεολογική αντιπαράθεση. Δεν ήταν και δεν θα μπορούσε να είναι κήρυγμα πολιτικού μίσους. Αντιμετώπιζε πάντα τους αριστερούς ως «πεπλανημένους συνέλληνες», όχι ως «εχθρούς τους έθνους» ή… «μιάσματα»! Και αντιστάθηκε αποφασιστικά στη στάση σοβαρής μερίδας της Αριστεράς που τείνει να βλέπει κάθε δεξιό ως «μίασμα»! Αυτό το πολέμησε ως το τέλος. Κι ήταν ο μόνος που το έκανε τότε…\nΚι ακόμα το πολεμάει. Κι είναι από τους λίγους που το κάνουν σήμερα… Ευτυχώς τώρα πλέον υπάρχουν και στη Νέα Δημοκρατία και εκτός αυτής και άλλοι που το κάνουν σωστά: ανοικτά ιδεολογικά μέτωπα προς την Αριστερά, όμως χωρίς κήρυγμα πολιτικού μίσους προς τους αριστερούς.\nΑυτή είναι, άλλωστε, η μεγάλη αστική παράδοση: Συζητάμε μαζί τους, είμαστε αυστηροί μαζί τους όταν πρέπει, δεν αφήνουμε τίποτε να πέσει κάτω, αλλά τους σεβόμαστε ως ανθρώπους, και δεν καλλιεργούμε μίσος και διχασμό στο λαό μας Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη αστική παράδοση σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις εποχές. Στην Ελλάδα βέβαια, αυτή η παράδοση είχε εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια…\nΚαι τώρα επιστρέφουμε σιγά-σιγά, σε όσα δεν έπρεπε να είχαμε σταματήσει ποτέ να κάνουμε: Ιδεολογικά μέτωπα και συνεχείς οριοθετήσεις απέναντι στην αριστερή ιδεολογία. Που στην Ελλάδα είναι ακόμα «ηγεμονική», ενώ παντού αλλού στον κόσμο (και ιδιαίτερα στις χώρες που «δοκίμασαν» τον υπαρκτό σοσιαλισμό) είναι απολύτως περιθωριακή. Υπήρξαν ασφαλώς και εξαιρέσεις: Ο Ευάγγελος Αβέρωφ (πολιτικό παιδί του οποίου υπήρξε ο Αντώνης Σαμαράς) σήκωσε τη σημαία των συντηρητικών αξιών ήδη από το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’80. Και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (την υποψηφιότητα του οποίου για αρχηγία στη ΝΔ στήριξε αποφασιστικά τότε, ο νεαρός Αντώνης Σαμαράς) σήκωσε τη σημαία των φιλελεύθερων ιδεών στην επόμενη δεκαετία. Αλλά το σφάλμα που γίνονταν τότε, ίσως και λόγω ιστορικών συγκυριών της εποχής, ήταν πως πολλοί στη ΝΔ έβλεπαν τις συντηρητικές αξίες και τις φιλελεύθερες απόψεις ως «αμοιβαία αποκλειόμενα». Ενώ ήταν απολύτως «συμπληρωματικά» για το αστικό ιδεολογικό οπλοστάσιο.\nΆλλωστε, παντού αλλού, κάθε ιδεολογική αναγέννηση του αστικού κόσμου έγινε με αστικές και φιλελεύθερες αξίες ιδέες. Όχι με το ένα από τα δύο. Και με τα δύο! Αλλιώς δεν στέκει κανένα από τα δύο… Ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς, άλλωστε, και στα νιάτα του και αργότερα, δεν ήταν ποτέ το ένα ή το άλλο. Ήταν και τα δύο, και ακόμα παραπάνω… Ποτέ του δεν διανοήθηκε να διαλέξει: «συντηρητικός» ή «φιλελεύθερος». Ήταν συντηρητικός στις αξίες του, φιλελεύθερος στις πεποιθήσεις του, και τελικώς «υπερβατικός» στην σύνθεσή τους. Κι αυτό δυσκολεύθηκε το παλαιό «κατεστημένο» της Νέας Δημοκρατίας να καταλάβει. Έπρεπε να έλθει ο Τσίπρας για να το συνειδητοποιήσουν. Όταν κάποτε ο Σαμαράς κατήγγειλε τους ακραίους και τις ακρότητες του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία ενοχλήθηκαν.Τώρα οι ίδιοι καταγγέλλουν σε πολύ υψηλούς τόνους «τις ακρότητες του ΣΥΡΙΖΑ»! Που ήταν ορατές, βέβαια από τότε…\nΈπρεπε όμως, να έλθει ο ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση και να αρχίσει να ξεθεμελιώνει τα πάντα, για να αντιληφθούν κάποιοι, αυτό που ήταν ορατό δια γυμνού οφθαλμού από τότε. Ας είναι. Κάλλιο αργά… Αυτή η «υστέρηση» της Νέας Δημοκρατίας, ωστόσο, στοίχισε πολύ ακριβά. Και ακόμα στοιχίζει. Ένα σημαντικό μέρος της παράταξης, την εγκατέλειψε. Και πρέπει να συσπειρωθεί και πάλι… Δεν αναφέρομαι σε αυτούς που πήγαν στη ΧΑ. Αυτοί ούτε όλοι από τη Νέα Δημοκρατία προέρχονται ούτε είναι και τόσο πολλοί. Ακόμα τουλάχιστον… Από το 6% περίπου που πήρε η ΧΑ στις τελευταίες εκλογές (380 χιλιάδες ψηφοφόρους), τα δύο τρίτα περίπου υπήρξαν παλαιοί ψηφοφόροι της ΝΔ. Δεν αναφέρομαι ασφαλώς ούτε και σε αυτούς που πήγαν στους ΑΝΕΛ. Αυτοί ήταν λιγότερο από 4% στις τελευταίες εκλογές (210 χιλιάδες ψηφοφόρου περίπου και τώρα πια, πολύ λιγότεροι, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις). Όλες αυτές οι απώλειες μαζί αθροίζουν περί τις 8 ποσοστιαίες μονάδες. Ούτε 400 χιλιάδες συνολικά!\n--Δεν ψηφίζουν άλλα κόμματα.\n--Αλλά κάνουν αποχή!\nΜάλλον καταλαβαίνουν ένα κεντρώο άνοιγμα στην «πολιτική ορθότητα»!\nΑυτή η μασκαρεμένη «πολιτική ορθότητα» πλασάρεται εις τα καθ’ ημάς ως «κέντρο» πλέον. Και είναι απολύτως απωθητική. Πολύ δύσκολο να προσελκύσει οποιονδήποτε, την ώρα που καταρρέει παντού!\nΓια να μπορέσει να ανατάξει τη μεσαία τάξη, χωρίς την οποία δεν πάει πουθενά. Και για να σηματοδοτήσει την ηγεμονία των αστικών ιδεών. Κόντρα στην ηγεμονία των αστικών ιδεοληψιών και των ακροτήτων της «πολιτικής ορθότητας».


Το βίντεο με επίκεντρο την Λεμεσό που παίζει σε μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου, όπως CNN και Bloomberg\nΤο βίντεο της Κύπρου που παίζει σε μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου\nΟ Κυπριακός Οργανισμός Προώθησης Επενδύσεων, ή CIPA όπως είναι γνωστός , διαφημίζει τη χώρα μας προσελκύοντας μεγάλες επιχειρήσεις του εξωτερικού ώστε να επενδύσουν στο νησί μας.\nΜπορεί αρκετές δράσεις του συγκεκριμένου Οργανισμού ή και ίδιος Οργανισμός να μην γίνονται γνωστά στην Κύπρο αφού σκοπός του CIPA είναι η προσέλκυση ξένων επενδυτών στο νησί, ωστόσο, ο Οργανισμός είναι ευρέως γνωστός στο εξωτερικό.\nΜάλιστα, ο CIPA, ευθύνεται για αρκετά μεγάλα έργα ανάπτυξης που έγιναν στο νησί, αλλά και τη δραστηριοποίηση μεγάλων και γνωστών εταιρειών που βρίσκονται πλέον στην Κύπρο.\nΤο συγκεκριμένο βίντεο που θα δείτε πιο κάτω, είναι ένα από τα πολλά που παίζουν σε μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα του εξωτερικού, όπως CNN και Bloomberg, και διαφημίζουν επενδυτικά και οικονομικά την χώρα μας στο εξωτερικό.\nMore in this category: « Νέα διαγωνισμό για τεχνολογικό πάρκο στο Πεντάκωμο προκήρυξε το Υπουργείο Ενέργειας Εντός των ημερών αίτηση αδειοδότησης των εγκαταστάσεων στο Λιμάνι Λεμεσού για τη γεώτρηση TOTAL, λέει ο Ν. Νικολαΐδης »\nYou are here: ΚεντρικήΟΙΚΟΝΟΜΙΑΤο βίντεο με επίκεντρο την Λεμεσό που παίζει σε μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου, όπως CNN και Bloomberg GOTO_TOP


Θλίψη. Νεκρή η Αλεξάνδρα Μάρκου! - ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ\nΑρχική/ΔΙΑΦΟΡΑ/Θλίψη. Νεκρή η Αλεξάνδρα Μάρκου!\nΟ αδελφός της, Κώστας Αποσκίτης, διετέλεσε βουλευτής της ΕΡΕ και της ΝΔ και Υφυπουργός Παιδείας στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Είχε δύο γιους, τον Κώστα, καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο, Δικηγόρο Πατρών, από τους οποίους ευτύχησε να αποκτήσει τέσσερα εγγόνια.\nΗ κηδεία της θα γίνει αύριο, Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου και ώρα 11.30 πμ, στα Καλάβρυτα.


en:Εταιρεία:News & Events:Company:CUPRA Tavascan Concept GR/EL\nΗ CUPRA παρουσιάζει το όραμά της για το sportiness με το πλήρως ηλεκτρικό CUPRA Tavascan Concept.\nΚαθώς απομακρυνόμαστε από το συμβατικό και μπαίνουμε σε έναν κόσμο βασισμένο όλο και περισσότερο στην ηλεκτροκίνηση, η CUPRA επαναπροσδιορίζει βασικά χαρακτηριστικά όπως είναι η απόδοση. Μετά την αποκάλυψη του CUPRA Formentor Concept, η CUPRA προχωράει ένα βήμα μπροστά προς το όραμά της για ηλεκτροκίνητη απόδοση με το CUPRA Tavascan Concept.\nΜε την εμφάνιση ενός SUV και την κομψότητα ενός σπορ coupe, το CUPRA Tavascan Concept είναι το πρώτο αυτοκίνητο που η CUPRA χρησιμοποιεί 100% ηλεκτρικό κινητήρα, με μηδενικές εκπομπές ρύπων\nΗ CUPRA πηγαίνει ακόμη πιο μπροστά με το μεγάλο της SUV coupe\nΗ ροή του αέρα είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του CUPRA Concept. Οι «μυώδεις» θόλοι τροχών φιλοξενούν 22΄΄ ζάντες αλουμινίου που επικεντρώνονται στην καθαρή κύληση του αέρα, επιτρέποντας στο SUV coupe να ελαχιστοποιήσει την αντίσταση.\nΤο concept συνδυάζει την εμφάνιση ενός SUV με την κομψότητα ενός σπορ coupe.