Συνάντηση Μαρτύρων του Ιεχωβά: Τι είδαμε, τι ακούσαμε, τι μας εντυπωσίασε – Fiskilis J. Agelos\nPrevious Συνέλευση μαρτύρων του Ιεχωβά στο Κλειστό της Ν. Ιωνίας Βόλου\nNext Ψηφοφορία και Μάρτυρες του Ιεχωβά\nΣυνάντηση Μαρτύρων του Ιεχωβά: Τι είδαμε, τι ακούσαμε, τι μας εντυπωσίασε\nΚυριακή πρωί και οι δρόμοι γύρω από το Κλειστό Γυμναστήριο Ν. Ιωνίας, όπως και το πάρκιγκ απέναντι απ΄αυτό είχαν κατακλυστεί από εκατοντάδες αυτοκίνητα. Σε λίγη ώρα στο Κλειστό Γυμναστήριο θα ξεκινήσει η συνέλευση περιοχής των Μαρτύρων του Ιεχωβά.\nΉδη στο εσωτερικό βρίσκονται όλοι στις θέσεις τους, ενώ επικρατεί μία πολύ ευχάριστη διάθεση. Χαμογελαστά πρόσωπα, άνθρωποι που χαιρετιούνται με αγκαλιές και φιλιά και μια παράξενη γλυκιά αναμονή για το τι θα ακολουθήσει.\nΣτις κερκίδες του Γυμναστηρίου κάθισαν 970 πιστοί, ενώ την προηγούμενη ημέρα σχεδόν 200 πιστοί- εθελοντές καθάρισαν το χώρο, έστησαν την εξέδρα, και την κολυμπήθρα –καθώς θα πραγματοποιούνταν και βαπτίσεις- τοποθέτησαν ειδικά πανιά για τον ήχο, αλλά και πινακίδες με το θέμα της συνέλευσης.\nΜε τα όσα είχα ακούσει για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, πίστευα πως θα αντικρύσω ανθρώπους που θα με κοιτάξουν εχθρικά, που ίσως θα με ανακαλύψουν πως δεν είμαι σαν κι αυτούς και θα με διώξουν κακήν κακώς.\nΑντιθέτως! Η ευγένειά τους και η εξυπηρετικότητά τους ήταν κάτι που σπάνια συναντά κανείς στις μέρες μας. Ωστόσο στη συνέλευση πρέπει να είχε οριστεί dress code. Οι άνδρες φορούσαν όλοι κοστούμια, χτενισμένοι και αρωματισμένοι, ενώ οι γυναίκες ήταν ενδεδυμένες με ωραία και κομψά ρούχα και κυρίως φορέματα και φούστες μέχρι το γόνατο- μάλλον δεν είδα καμία να φορά παντελόνι-.\nΠεριποιημένες στην εμφάνισή τους, όμορφα βαμμένες και καλοχτενισμένες σαν να πήγαιναν στον πιο σικ γάμο! Παράλληλα, μου έκανε εντύπωση και η χρήση της τεχνολογίας. Οι περισσότεροι πιστοί εκτός από τη Γραφή τους, κρατούσαν ένα tablet ή ipad ή ένα πολύ καλό κινητό. Μέχρι και τα παιδιά!\nΚανείς δεν κάπνιζε κι αργότερα ανακάλυψα το λόγο, όπως και το λόγο για την ευγένειά τους, που στο τέλος πίστεψα πως ήταν ειλικρινής, καθώς διάφορες σκέψεις κατέτρεχαν το νου μου.\nΗ οργάνωση ήταν ένα στοιχείο που το αντιλήφθηκα εξ αρχής. Ταξιθέτες, όχι υπάλληλοι, αλλά πιστοί που βοηθούσαν τους υπολοίπους να βρουν κάθισμα. Άνθρωποι με ενδοεπικοινωνία που οργάνωναν τα πάντα για την ομαλή έκβαση της συνέλευσης. Γι΄αυτό και καμία στιγμή δεν επικράτησε πανικός. Και φυσικά ένα πρόγραμμα που τηρήθηκε κατά γράμμα, σαν στρατιωτική εντολή.\nΚατά τη διάρκεια της συνέλευσης πραγματοποιήθηκαν πέντε βαπτίσεις νέων πιστών. Ο ενθουσιασμός ήταν διάχυτος τόσο στους νέους πιστούς αλλά και σε όσους παρακολούθησαν τις βαπτίσεις, οι οποίοι χειροκροτούσαν και χαμογελούσαν την ώρα που βουτούσαν οι πιστοί ένας μετά τον άλλο, στη θερμαινόμενη μικρή πισίνα.\nΗ διάλεξη «Πώς θα διακρίνετε το Ορθό από το Εσφαλμένο;».\nΚαι έρχεται η ώρα που στο βήμα ανεβαίνει ο κεντρικός ομιλητής για να αναλύσει το θέμα «πώς να διακρίνετε το ορθό από το εσφαλμένο». Η πρώτη εντύπωση ήταν πως σε κάθε φράση του σχεδόν ανέτρεχε σε εδάφια της Γραφής, τα οποία επεξηγούσε.\nΑνέφερε πως οι πιστοί πρέπει να «τρέφονται» κι έπειτα θα αποκτήσουν τη συνείδηση για να γνωρίζουν ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Μάλιστα, τα παραδείγματα συμπλήρωναν τους «κανόνες».\nΕκείνο που πρέπει να τηρηθεί είναι ο λόγος του Ιεχωβά. Εκείνος γνωρίζει, ξέρει ποιο είναι το σωστό, γι’αυτό και θέλει να τηρούνται οι κανόνες της δικαιοσύνης. Είδα ομοιότητες με την ορθοδοξία. Ο λόγος του Θεού έχει κανόνες. Και ο λόγος του Ιεχωβά. Απλά στη δεύτερη περίπτωση, πρέπει να τηρούνται, δεν υπάρχει η ελεύθερη βούληση. Ο παράδεισος της χριστιανοσύνης, είναι ο Νέος Κόσμος για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.\nΑκούγοντας λοιπόν τη διάλεξη, κατάλαβα για ποιο λόγο δεν καπνίζουν, δεν κρατούν όπλο όταν στρατεύονται οι νέοι, είναι αρνητικοί στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις και εν γένει κρατούν για ενάρετη, σχεδόν αποστειρωμένη –τουλάχιστον για τα δικά μου δεδομένα- ζωή.\nΟ Ιεχωβά στη Γραφή ανέφερε πως ο άνδρας βρίσκεται στο πλευρό της συζύγου. Με τον ομιλητή να αναλύει πως ποτέ δεν αναφέρθηκε πως ο άνθρωπος βρίσκεται στο πλευρό ενός άλλου ανθρώπου του ιδίου φύλου. Και η ανάλυση της Γραφής, έρχεται με την πάροδο των χρόνων, Με την καθημερινή ανάγνωση και ανάλυση των εδαφίων που πρέπει να κάνει κάθε πιστός.\nΈτσι, με την πάροδο του χρόνου, ο πιστός ξέρει τι πρέπει να κάνει και τι όχι. Και δεν χρειάζεται όλες οι απαγορεύσεις να αναφέρονται επακριβώς στη Γραφή. Η γνώση της, φέρνει την ενόραση.\nΣε ότι αφορά τον πόλεμο, οι Μάρτυρες είναι υπέρ της ειρήνης και δεν το διαπραγματεύονται- σ’ αυτό βέβαια το σημείο έχω ενστάσεις, μιας και οι υπόλοιποι που δεν είμαστε Μάρτυρες του Ιεχωβά θέλουμε τον πόλεμο και κρατούμε όπλα ή προστατεύουμε τη χώρα;-όπως και αρνούνται να βλάψουν τον εαυτό τους με κάθε τρόπο και μια μεγάλη απαγόρευση είναι το κάπνισμα. Το κάπνισμα καταστρέφει σύμφωνα με τον ομιλητή και το σώμα και το πνεύμα, καθώς είναι μία είδους εξάρτηση, όπως και τα ναρκωτικά.\nΕκείνο που κατάλαβα είναι πως η Γραφή για εκείνους είναι οδηγός και κανόνας και δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Ο Ιεχωβά ξέρει. Εμείς ακολουθούμε. Ίσως αυτές οι φράσεις να είναι οι πιο χαρακτηριστικές για το εν λόγω δόγμα.


Lockdown : Η χαμένη ευκαιρία να ακολουθήσουμε μία άλλη ζωή | in.gr\nLockdown : Η χαμένη ευκαιρία να ακολουθήσουμε μία άλλη ζωή\n24 Δεκεμβρίου 2020, 22:30\nΑλήθεια, τι ήταν πραγματικά εκείνο που απείλησε μέσα μας ο κοροναϊός και μόλις το κατέκτησε άρχισε να κουρσεύει ζωές;\nΑυτή ήταν η δουλειά της επιστήμης και την έκανε όσο το δυνατό καλύτερα με όσα εργαλεία είχε στη διάθεσή της. Εφτιαξε το εμβόλιο. Όμως μπορεί να μην στριμωχτούμε για να το αντικρίσουμε με λαχτάρα στο χέρι της νοσοκόμας όταν φτάσει η ώρα του εμβολιασμού. Είχαμε προλάβει νωρίτερα να στριμωχτούμε σε μία άλλη ουρά, σε ένα κατάστημα για να αποκτήσουμε το δώρο με το αστραφτερό περιτύλιγμα.\nΈνα βλέμμα στους δρόμους της πρωτεύουσας, των μεγάλων πόλεων της χώρας, θα μπορούσε να είναι διδακτικό. Οχι όμως ένα βλέμμα φευγαλέο που θα συγχρωτιζόταν εύκολα με τη λάμψη των υπαίθριων χριστουγεννιάτικων δέντρων, των στολιδιών στις στήλες φωτισμού και που στιγμιαία θα εξαχνωνόταν σαν μαγική αστερόσκονη.\nΘα ήταν διδακτική η ματιά ενός ανθρώπου που τις περισσότερες ώρες της μέρας στέκεται απόμακρος σε ένα μικρό μπαλκόνι, απόμακρος από τον δυναμικό παλμό της καθημερινότητας. Θα ήταν διδακτική η ματιά ενός ανθρώπου σε μεγάλη ηλικία, που πλέον ξεμακραίνει από τη ζωή γεμάτος από τη σοφία χρόνων και χρόνων, εποχών και εποχών, μεστός από γνώσεις και εμπειρίες, με ένα εύθραυστο, κυρτό σώμα, το μόνο που θα μπορούσε να του στερήσει ο ιός.\nΙσως και η ματιά ενός μικρού παιδιού, που μαθαίνει τώρα τον κόσμο, που περιμένει ένα δώρο από τον Άγιο Βασίλη, που κοιτάζει όλα γύρω του με απορία, με θέληση να μάθει, να ακούσει, να ζήσει. Ενός παιδιού σκεπτικού, με τις λεξεις «τι;» και «γιατί;» στην άκρη της γλώσσας.\nΔύο βλέμματα διαφορετικά, το ένα στην αρχή του μονοπατιού και το άλλο στο τέλος, θα έβλεπαν ίσως μία μεγάλη ευκαιρία που πήγε χαμένη μέσα σε αυτές τις ζοφερές μέρες.\nΤην ευκαιρία, που όπως τόνισαν αρκετοί ειδικοί, αφήσαμε να φύγει μέσα από τα χέρια μας χωρίς να προσπαθήσουμε να επαναπροσδιορίσουμε τις ζωές μας, τη στάση μας μέσα και απέναντι σε αυτήν, τη στάση μας απέναντι στους άλλους, δαμάζοντας πάθη, ορμές, παρορμήσεις, απελευθερώνοντας ορμόνες της εγκράτειας, περισσότερης σκέψης, λογικής απέναντι στο συναίσθημα, ορμόνες εγρήγορσης και πίστης.\nΤι ήταν λοιπόν αυτό που πραγματικά απείλησε ο κοροναϊός και διέσπασε την εσωτερική μας συνοχή και μαζί την δική μας κοινωνική υπόσταση, των άλλων απέναντί μας, εκείνων που δεν βλέπουμε πιο κάτω στον δρόμο, στην πιο πάνω πλατεία, σε άλλη γειτονικά και πόλη;\nΗταν σαν ένα μαγικό ραβδί να τους άγγιξε όλους. Και ήταν, είμαστε, άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες, που χτυπήθηκαν διαφορετικά από την κρίση, που άρχισε σαν οικονομική, έγινε κρίση πανδημίας, υγείας, ζωής και συμπαρέσυρε ξανά όσους πρόλαβαν να συνέλθουν οικονομικά, και συνέτριψε όσους δεν πρόλαβαν.\nΦωτίστηκαν οι δρόμοι στις πόλεις και μία νεράιδα άπλωσε στην πόλη τη χρυσόσκονη. Οι εικόνες του θανάτου, του μαζικού θανάτου των τελευταίων εβδομάδων ξεθώριασαν από τη μνήμη μας, τη συλλογική μας μνήμη και δεν ήταν πράξη αντίδρασης και αντίστασης.\nΞεθώριασαν ξαφνικά οι εικόνες από τα νοσοκομεία, τους θεματοφύλακες του πολυτιμότερου αγαθού μας, των εξασθενημένων γιατρών, των νοσοκόμων που δεν είναι δουλειά τους να υποδεικνύουν τα κατάλληλα φάρμακα αλλά που κρατούσαν και κρατούν τα χέρια και το κουτάλι με το φαγητό για τους ανήμπορους διασωληνωμένους ανθρώπους.\nΞεθώριασαν οι εικόνες από τις ΜΕΘ, από τα κρεβάτια που αδειάζουν από σώματα που δεν ξαναζωντάνεψαν, σβήστηκαν από τη μνήμη των περισσοτέρων όλες οι προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο του ιού που μας χτύπησε την πόρτα απειλητικότερος από την πρώτη φορά. Και φονικότερος, σαν όπλο μαζικής καταστροφής, σκοτώνοντας 80 ανθρώπους τη μέρα, 90, 100, όσους αντέχει.\nΚαι ξεθώριασαν αυτές οι εικόνες στο μυαλό τόσο διαφορετικών ανθρώπων. Εκείνων που δεν έχασαν τη δουλειά τους αλλά και εκείνων που είδαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς άδειους, τα καταστήματά τους κλειστά, όπως και τα εστιατόριά τους, τις καφετέριες, τα εμπορικά μαγαζιά. Ξεθώριασαν οι εικόνες στο μυαλό εκείνων που συμπληρώνουν μήνες άνεργοι, που ζουν με επιδόματα, αυτό που ζουν, που αντί για ευχετήριες κάρτες μαζεύουν στο τραπέζι του σαλονιού τους λογαριασμούς.\nΚαι καθώς η χρυσόσκονη λαμπύριζε στον ουρανό, όλο και περισσότερα αυτοκίνητα στους δρόμους. Όλο και περισσότερη βενζίνη να καίγεται στις μηχανές των μπλοκαρισμένων Ι.Χ. σε λεωφόρους, δρόμους και παράδρομους. Ολο και περισσότεροι έξω από τα καταστήματα που άνοιξαν με περιορισμούς, από τα ATM των τραπεζών για να προλάβουν να αγοράσουν το κουτί με το λαμπερό περιτύλιγμα, και δύο κουτιά, και τρία, κουτιά που χρειάζεται να μεταφέρουν δύο και τρεις άνθρωποι.\nΑρκεί να μη γυρίσουν σπίτι με άδεια χέρια. Να υπάρξει κάτι διαφορετικό στο σαλόνι, μία νέα προσθήκη που θα δείχνει ότι έχουμε Χριστούγεννα, ένα δώρο κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, πιο πέρα από το τραπέζι με τους στοιβαγμένους λογαριασμούς.\nΠολλοί απηύδησαν με αυτή τη μαζική εφόρμηση στους δρόμους και τα καταστήματα. Στα φαρμακεία για καλλυντικά, στα σούπερ μάρκετ για όσα τρόφιμα χωρέσει το καλάθι, χωρίς να χωράει στο μυαλό ότι το στρίμωγμα στο ταμείο, ανάμεσα στα ράφια, είναι το «ανάθεμα» των λοιμωξιολόγων.\nΠολλοί επίσης είπαν ότι ήταν μία πράξη αντίδρασης και αντίστασης στη λαίλαπα του κοροναϊού. Να μην στερηθούν το αίσθημα αυτών των ημερών επειδή οι μέρες που θα έρθουν μπορεί να είναι χειρότερες. Είπαν άλλοι ότι οι μετακινήσεις ήταν ελεύθερες όσο πλησίαζε παραμονή των Χριστουγέννων, ότι δεν υπήρχε λόγος εγκλεισμού, ότι δεν έχει νόημα και βγήκαν όλοι έξω να ξοδέψουν, να ξορκίσουν τον φόβο και τον θάνατο.\nΓια πολλούς ήταν σαν μην υπάρχει πανδημία, η μάσκα στο πρόσωπό τους πρόδιδε το αντίθετο. Δεν υπήρχαν απαγορεύσεις, δισταγμοί, σειρήνες οι βιτρίνες των καταστημάτων, ο στολισμός στις πλατείες, ο ένας να παρασέρνει τον άλλο, σαν στρατιώτες με βήμα χαλαρό, ξέγνοιαστο, επικεντρωμένοι σε ένα σκοπό. Υπάρχουν Χριστούγεννα, όχι κοροναϊός.\nΑν μπορούσαμε να ακούσουμε τα λόγια κάποιων ειδικών, μέσα από τη φωνή εκείνου του ανθρώπου στο μπαλκόνι, που δεν έχει πια τίποτα να του στερήσει ο κοροναϊός, θα ακούγαμε ότι πολλοί άνθρωποι έχασαν μία ευκαιρία να αλλάξουν. Οχι να ξανακερδίσουν τη ζωή που προηγουμένως είχαν, όπως πολλοί διαλαλούν. Αλλά να αναδείξουν αρετές που κρύβουν μέσα τους, αυτές που είδε πρώτος ο ιός και χτύπησε πριν αρχίσει να διαλύει ζωές.\nΘα ήταν πάλι Χριστούγεννα και το τραπέζι στρωμένο χωρίς το χάος των αυτοκινήτων, χωρίς τη βόλτα σε συνθήκες συνωστισμού σε πολύβουους δρόμους. Θα έπαιρνε ο κόσμος το δώρο του λίγες μέρες αργότερα, οι ημερομηνίες περνούν, όχι το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο, τα μέλη της οικογένειας μας, τους φίλους.\nΟλος ο κόσμος υπάρχει μέσα μας και για όσους το ξέρουν, Χριστούγεννα είναι κάθε μέρα.\nΣχετικά άρθρα: ➤ Χαρδαλιάς: Ας περάσουμε αυτές τις γιορτές με περιορισμούς ➤ Τι είναι τελικά τα Χριστούγεννα; Γκλάμουρ, στολίδια, fake ζωή; Ή μήπως ελπίδα και απολογισμός; ➤ Lockdown : Κοσμοσυρροή στο κέντρο της Αθήνας παρά τα μέτρα\nΕλλάδα Νεκρός 73χρονος τουρίστας στη Χάλκη 9 λεπτά πριν\nΕλλάδα Ο Ιωάννης Σαρμάς θα αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ 14 λεπτά πριν\nΚυβέρνηση Θεοδωρικάκος από Έβρο: Πανίσχυρη η ασπίδα προστασίας των συνόρων μας 16 λεπτά πριν\nΕλλάδα ΑΠΘ: Συνελήφθησαν τέσσερα άτομα και πραγματοποιήθηκαν 29 προσαγωγές μετά τα επεισόδια 22 λεπτά πριν\nΚόσμος Θρίλερ στον Περσικό Κόλπο - Σιγή ιχθύος από τους Ιρανούς για τα δύο ελληνικά τάνκερ 22 λεπτά πριν\nΚυβέρνηση Μενδώνη για γλυπτά Παρθενώνα: Διά της διπλωματικής οδού θα αναζητηθούν οι ημερομηνίες συνομιλιών με τη Βρετανία 25 λεπτά πριν\nΚοινοποίηση: Lockdown : Η χαμένη ευκαιρία να ακολουθήσουμε μία άλλη ζωή


Kit Επιδιόρθωσης Βαθουλωμάτων Αυτοκινήτου MAR-POL M57455 - 123go.gr\nΌλα τα προϊόντα»Τεχνολογία»Gadgets»Είδη Αυτοκινήτου»Kit Επιδιόρθωσης Βαθουλωμάτων Αυτοκινήτου MAR-POL M57455\n24,64 € 15,54 €\nΕπιδιορθώνει βαθουλώματα αυτοκινήτου\nΚατάλληλο για επαγγελματίες και μη\nKit Επιδιόρθωσης Βαθουλωμάτων Αυτοκινήτου MAR-POL M57455 ποσότητα\nΚωδικός προϊόντος: M57455 Κατηγορίες: Gadgets, Είδη Αυτοκινήτου, Τεχνολογία\nΜε το kit επιδιόρθωσης από την εταιρεία MAR-POL σας δίνετε η δυνατότητα να διορθώσετε μόνοι σας τα βαθουλώματα του αυτοκινήτου, χωρίς να καταστρέψετε το χρώμα του. Αφαιρεί όλα τα βαθουλώματα ακόμα και τις μικροζημιές που μπορεί να δημιουργηθούν εύκολα.\nΧάρη στον έξυπνο σχεδιασμό του σε μορφή "γέφυρας" δεν χρειάζεται να φοβάστε ότι θα μείνουν κολλώδη υπολείμματα ή ότι κατά τη διάρκεια της χρήσης του θα δημιουργήσετε πρόσθετες ζημιές στην επιφάνεια του αυτοκινήτου σας. Σχεδιάστηκε αρχικά για επαγγελματίες κατασκευαστές αμαξωμάτων και στη συνέχεια έγινε ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται και από απλούς κάτοχους αυτοκινήτου.\nΤο ηλεκτρικό πιστόλι θερμής κόλλας\nΤη ράβδο κόλλας\nΤο εργαλείο "γέφυρα" με μαξιλαράκια\n58,44 € 35,04 € Προσθήκη στο καλάθι


Πέθανε στα 82 του ο Άκης Τσοχατζόπουλος - protionline.grprotionline.gr\nΟ πρώην υπουργός ο οποίος τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, σύμφωνα με τις πληροφορίες άφησε την τελευταία του πνοή χθες, Πέμπτη (26/7) νοσηλευόμενος σε ιδιωτικό θεραπευτήριο στην Καστέλα.\nΠοιός ήταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος\nΟ Άκης Τσοχατζόπουλος, πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα υπήρξε για πολλά χρόνια βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ με συνεχείς παρουσίες σε κυβερνήσεις από το 1981 μέχρι και το 2004, ενώ το 1996 έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του πρωθυπουργού ύστερα από την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου.\nΟ Άκης Τσοχατζόπουλος γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1939 στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου μεταφέρθηκε η οικογένειά του το 1940. Η καταγωγή του πατέρα του είναι από την Κωνσταντινούπολη και της μητέρας του από τα Ιωάννινα. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας του υπήρξε καλαθοσφαιριστής, αγωνιζόμενος για δύο χρόνια (1953 και 1954) στον ΠΑΟΚ. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Μονάχου Πολιτικός Μηχανικός (1964) και Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης (1967). Εργάστηκε σε κατασκευές δημοσίων έργων στη Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία και Ιταλία. Η βάση του ήταν στη Γερμανία, όπου έζησε συνολικά 16 χρόνια, από το 1959 έως το 1975 οπότε και επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα.\nΤο 1964 παντρεύτηκε τη Γερμανίδα Γκούντρουν Μολντενχάουερ, με την οποία απέκτησε μία κόρη κι έναν γιο. Το 2004 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τη Βίκυ Σταμάτη, αρχικά με πολιτικό γάμο στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια με θρησκευτικό στο Παρίσι. Μαζί απέκτησαν έναν γιό.


Τα Καλύτερα Online Καζίνο Στον Καναδά - Αρχική\nΠοιο είναι το σημείο της εγγραφής σας σε ένα καζίνο που δεν πληρώνει ή παίρνει τις ηλικίες για να πληρώσει; Θα πρέπει να είστε σε θέση να τα μετρητάτε όταν κερδίζετε. Και αυτό πρέπει να είναι γρήγορο και αξιόπιστο, κατά προτίμηση λιγότερο από 24 ώρες. Διαβάστε τις κριτικές και συμβουλευθείτε ευρέως για να διασφαλίσετε ότι το καζίνο διαθέτει μια αξιόπιστη μέθοδο απόσυρσης. Mobile Casinos Μια κινητή χαρτοπαικτική λέσχη διαφέρει από έναν παραδοσιακό ιστότοπο τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Το φορητό υλικό που χρησιμοποιείται για να το παίξει, είναι πολύ μικρότερο και φορητό, σε σχέση με τα τυποποιημένα PC. Η εφαρμογή που απαιτείται για να παίξετε αυτά τα παιχνίδια είναι διαθέσιμη για λήψη από την κανονική έκδοση του προγράμματος περιήγησης του καζίνο.\nΗ τεχνολογική δυνατότητα υπήρχε φυσικά λίγο πιο πριν. Αφού έδρευε στον Καναδά και πιο συγκεκριμένα στο Κεμπέκ. Αρκετά είναι πλέον τα Νόμιμα Online Καζίνο που μπορεί να επισκεφτεί ο χρήστης του διαδικτύου που αναζητάει ασφάλεια και. Διαθεσιμότητα και εξαιρετικές τιμές. Online καζίνο του καναδά. Από την έντυπη έκδοση. Η Cryptologic αποτέλεσε τη μία από τις δύο μικρότερες εταιρίες που συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την καναδική Amaya Gaming, έναν από τους. Το Casino Kingdom είναι ένα online casino που χρησιμοποιεί το λογισμικό της Microgaming, διαβάστε την αξιολόγηση του Casino Kingdom. Έτσι, παρέχει τώρα τα πλέον τεχνολογικά προηγμένα παιχνίδια και λογισμικό online καζίνο που διατίθενται σήμερα σε όλους τους παίκτες σε όλο τον κόσμο!\nΒρείτε ξενοδοχεία online κοντά σε Καταρράκτες Horseshoe, Καναδάς. Στον Καναδά και πιο συγκεκριμένα στο. Την εκτίμησή της ότι η επένδυση στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού μπορεί να ξεκινήσει στις αρχές του επόμενου έτους επανέλαβε χθες η διοίκηση της Lamda Development. This is an incomplete list of casinos in Canada as of around: Σωκράτης Γουλάκος, πρώην στέλεχος της υπηρεσίας Καζίνο του Καναδά, είναι και ο νόμιμος εκπρόσωπος του ξενοδοχείου. Οι χάκερς που το προηγούμενο διάστημα κατάφεραν να υποκλέψουν τα στοιχεία παικτών από πολλά Καναδικά καζίνο, τα δημοσίευσαν στο ίντερνετ και όπως σημειώνει εταιρεία cybersecurity, αναμένεται και νέο χτύπημα. Σιγά σιγά ανέδειξε το ταλέντο του στα τυχερά παιχνίδια, μερικά καζίνο μάλιστα έφτασαν σε σημείο να του προσφέρουν μισθό προκειμένου να μην παίζει εναντίον τους καθώς τα κέρδη που αποκόμιζε.\nThere may be web sites linked to and from this site that are operated or created by or for organizations outside of the Government of Ontario. Είναι επίσης φθηνότερα και προσφέρουν τεράστια μπόνους και εκπτώσεις. Όταν αναζητάτε ένα online καζίνο για να συμμετάσχετε, βεβαιωθείτε ότι είναι ένα καζίνο με άδεια και ρύθμιση. Υπάρχουν τόσες πολλές παράνομες σε απευθείας σύνδεση χαρτοπαικτικές λέσχες, που ευνοούν το καζίνο και εξαπατούν παίκτες. Επίσης, δεν θέλετε να πέσετε θύμα των ηλεκτρονικών απατεώνων που χρησιμοποιούν παράνομες σε απευθείας σύνδεση χαρτοπαικτικές λέσχες με τεράστιες προσφορές, όπως το δόλωμα. Ένα από τα χειρότερα μειονεκτήματα των online καζίνο είναι ο εθισμός. Πολλοί παίκτες μετατρέπονται σε συμπαθητικούς παίκτες, επειδή το καζίνο είναι εύκολα προσβάσιμο και οι μέθοδοι κατάθεσης είναι απλές.\nΟ εθισμός στα τυχερά παιχνίδια είναι κάτι που καταστρέφει τις ζωές, οπότε φροντίστε να μην πέσετε στην παγίδα.\nΗ επόμενη ήταν η ελεύθερη ινδιάνικη περιοχή του καναδά Kahnawake που έδωσε τις πρώτες άδειες αξιολόγηση του Casino Kingdom. To file an LLC annual the Corporations Division at gov πλέον τα Νόμιμα Online Καζίνο που μπορεί να επισκεφτεί ο χρήστης του διαδικτύου που αναζητάει ασφάλεια Βασικό παιχνίδι ρουλέτας στοιχήματος. Έχουν γρήγορη πρόσβαση σε ένα ευρύ φάσμα παιχνιδιών, χωρίς να χρειάζεται να φύγουν από το το 1997. Σωκράτης Γουλάκος, πρώην στέλεχος της υπηρεσίας Καζίνο του Καναδά, είναι. Το Casino Kingdom είναι ένα online casino που χρησιμοποιεί το λογισμικό της Microgaming, διαβάστε την ξενοδοχείου. For all other inquires, contact statement, select form: Αρκετά είναι ; Do not enter confidential or sensitive information on any documents submitted to τα καλύτερα online καζίνο στον Καναδά Corporations Division. Η Google πραγματοποίησε την έρευνα, μέτρησε τα δεδομένα των πιο διαδραστικών παιχνιδιών χαρτοπαικτικών λεσχών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ρουλέτα, το blackjack και οι. And when I explained them based gambling bookshop first came you have the ability to 1 1 2 isn so with 6 kids, and was.\nΑυτό το πρώτο έγινε διαθέσιμο το 2006. Πρέπει επίσης να γνωρίζουν πόσα χρήματα πρέπει να παίξουν. Τα τέλη μετατροπής θα χρεώνονται για την ανταλλαγή ξένων νομισμάτων και αυτό μπορεί να είναι πολύ περίπλοκο. Στο online καζίνο. Μπορούν να το κάνουν αυτό, ποτέ δεν παίζουν με περισσότερα χρήματα από ό, τι μπορούν να χάσουν. Οι χάκερς που Online Πόκερ Βίντεο Κουλοχέρηδες προηγούμενο διάστημα κατάφεραν να υποκλέψουν τα στοιχεία παικτών από πολλά Καναδικά καζίνο, τα δημοσίευσαν στο ίντερνετ και όπως σημειώνει εταιρεία cybersecurity, αναμένεται και νέο χτύπημα. Η εξοικείωση με το δικό σας νόμισμα θα σας κάνει να αισθάνεστε πιο άνετα και άνετα παίζοντας σε μια σε απευθείας σύνδεση περιοχή Κουλοχέρη Online Πόκερ Καζίνο λεσχών. Νομίσματα Η πλειοψηφία των τα καλύτερα online καζίνο στον Καναδά απευθείας σύνδεση χαρτοπαικτικών λεσχών υποστηρίζει πολλά νομίσματα, επιτρέποντας στους παίκτες να χρησιμοποιούν τα οικεία τοπικά χρήματά τους. Κάθε μέρα, όλο και περισσότεροι παίκτες προσελκύονται από τις σε απευθείας σύνδεση χαρτοπαικτικές λέσχες, και έχουν κάνει πολλούς ανθρώπους εκατομμυριούχους. Ο ζωντανός έμπορος είναι ο μόνος που θα δει ο παίκτης όταν συμμετέχει σε ένα ζωντανό online παιχνίδι καζίνο.\nwww.votana-ygeia.com - To online Casino της Stoiximan!\nΚατά την εγγραφή σας σε ένα online καζίνο και την επιλογή μιας επιλογής πληρωμής, είναι σημαντικό να ελέγξετε ότι το καζίνο υποστηρίζει το νόμισμά σας. Επίσης, θα αποφύγετε να πληρώσετε τα τέλη μετατροπής. Η εξοικείωση με το δικό σας νόμισμα θα σας κάνει να αισθάνεστε πιο άνετα και άνετα παίζοντας σε μια σε απευθείας σύνδεση περιοχή χαρτοπαικτικών λεσχών. Online Casinos Η διάδοση και επέκταση του διαδικτύου και της τεχνολογίας έχει μετατρέψει τις σε απευθείας σύνδεση χαρτοπαικτικές λέσχες σε μια τεράστια βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών. Κάθε μέρα, όλο και περισσότεροι παίκτες προσελκύονται από τις σε απευθείας σύνδεση χαρτοπαικτικές λέσχες, και έχουν κάνει πολλούς ανθρώπους εκατομμυριούχους. Μέχρι το 2022, η βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση αναμένεται να έχει αξία περίπου 80 δισ. Δολαρίων, λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες τάσεις. Λειτουργεί εις βάρος του online casino. Η τύχη χαμογέλασε σε έναν συνταξιούχο στον Καναδά, ο οποίος την παραμονή των Χριστουγέννων κέρδισε 1.\nΔε γνώριζα τίποτα από αυτά, μιας και δεν είμαι του τζόγου και επίσης ήμουν ακόμη φρέσκος στον. Ανάλυση Δημόσιο Χρέος: Περιγραφή Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στην πόλη Niagara Falls, Ontario και απέχει 3 λεπτά με τα πόδια από το καζίνο Fallsview και 500μ. Ασφάλεια και αξιοπιστία των online casino. Ανεξάρτητες ή ιμιαυτόνομες περιοχές στον πλανήτη ακολούθησαν την μόδα. Της Τέτης Ηγουμενίδη gr. Η τεχνολογική δυνατότητα υπήρχε φυσικά λίγο πιο πριν. Αφού έδρευε στον Καναδά και πιο συγκεκριμένα στο Κεμπέκ. Αρκετά είναι πλέον τα Νόμιμα Online Καζίνο που μπορεί να επισκεφτεί ο χρήστης του διαδικτύου που αναζητάει ασφάλεια και. Διαθεσιμότητα και εξαιρετικές τιμές. Online καζίνο του καναδά. Από την έντυπη έκδοση. Η Cryptologic αποτέλεσε τη μία από τις δύο μικρότερες εταιρίες που συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την καναδική Amaya Gaming, έναν από τους. Το Casino Kingdom είναι ένα online casino που χρησιμοποιεί το λογισμικό της Microgaming, διαβάστε την αξιολόγηση του Casino Kingdom.\nΈτσι, παρέχει τώρα τα πλέον τεχνολογικά προηγμένα παιχνίδια και λογισμικό online καζίνο που διατίθενται σήμερα σε όλους τους παίκτες σε όλο τον κόσμο! Το Europa καζίνο έχει εφαρμόσει πολλούς τρόπους να υποστηρίζει το online παιχνίδι των παικτν του καζίνο έτσι ώστε να είναι διασκεδαστικό. Να αποσυρθεί από την αγορά του online στοιχήματος του Καναδά,. Σχετικά με το καζίνο Europa Το Europa Casino είναι ένα από τα κορυφαία καζίνο στον κλάδο του που προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες διαδικτυακού καζίνο. Παίκτης του Royal Vegas κερδίζει 7, 5 εκατ. For all other inquires, contact the Corporations Division at gov ; Do not enter confidential or sensitive information on any documents submitted to the Corporations Division. Μετά το online καζίνο της. Η online στοιχηματική εταιρία Unibet αποτελεί μια από τις πλέον επιτυχημένες εταιρείες του χώρου, καθώς έχει καταφέρει να συγκεντρώσει μέλη σε περισσότερες από 150 χώρες. Online Casinos Ένα online καζίνο φιλοξενεί μια επιλογή τυχερών παιχνιδιών που μπορούν να παιχτούν από έναν υπολογιστή.\nΈχουν πρόσβαση μέσω του Διαδικτύου και χρησιμοποιούν πραγματικά χρήματα. Οι παίκτες καταθέτουν χρήματα για να παίξουν, και μπορούν στη συνέχεια να αποσύρουν τυχόν κέρδη. Τα διαθέσιμα παιχνίδια περιλαμβάνουν μερικά από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια, τα οποία υπάρχουν ήδη σε καζίνο του πραγματικού κόσμου. Υπάρχουν αναμφίβολα πολλά οφέλη από τη χρήση ενός online καζίνο. Για ένα πράγμα, προσφέρει ευκολία στον παίκτη. Έχουν γρήγορη πρόσβαση σε ένα ευρύ φάσμα παιχνιδιών, χωρίς να χρειάζεται να φύγουν από το σπίτι τους. Οι ιστότοποι παρέχουν μπόνους που δεν είναι διαθέσιμα σε καζίνο πραγματικού κόσμου. Επιπλέον, οι παίκτες μπορούν να απολαύσουν πρόσθετη άνεση ενώ παίζουν. Είναι απαραίτητο να επιλέξετε ένα online καζίνο με πλήρη άδεια χρήσης.\nΤα καλύτερα 3 Online καζίνο Μπόνους εγγραφής στη(ο) Καναδάς το 2019\nΤης Τέτης Ρουλέτα στο σπίτι gr. Mobile Casinos Μια κινητή χαρτοπαικτική λέσχη διαφέρει από έναν παραδοσιακό ιστότοπο τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Τα καναδικά δολάρια είναι ένα πολύ σεβαστό νόμισμα και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για online τυχερά παιχνίδια. Το φορητό υλικό που χρησιμοποιείται για να το παίξει, είναι πολύ μικρότερο και φορητό, σε σχέση με τα τυποποιημένα PC. Οι παίκτες πρέπει επίσης να σιγουρευτούν ότι παίζουν με τους κανόνες.


Οι θεραπευτικές ιδιότητες της μαστίχας Χίου – Ultima Derma\nΤο μαστιχέλαιο (αιθέριο έλαιο της μαστίχας) είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.\nΑπό το 2015, η μαστίχα έχει πάρει την μονογραφία από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων ως φυσικό φάρμακο για γαστρεντερολογικές παθήσεις και την επούλωση δερματικών παθήσεων.\nΤο μαστιχέλαιο παρουσιάζει εξαιρετικές αναπλαστικές και επουλωτικές ιδιότητες για το δέρμα γι’ αυτό και χρησιμοποιείται σαν βασικό στοιχείο στις κρέμες προσώπου και άλλων καλλυντικών. Επίσης διαθέτει αντιμικροβιακή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση.\nΤο μαστιχέλαιο είναι η φυσική προστασία του μαστιχόδενδρου κατά της ξηρασίας και διαφόρων ασθενειών/ μυκητών που προσβάλλουν τα φυτά. Με παρόμοιο τρόπο επιδρά ευεργετικά και στο δέρμα. Ενεργοποιεί την ανανέωση των κυττάρων του οργανισμού και βοηθάει στην συγκράτηση υγρασίας που είναι απαραίτητη για το δέρμα.\nΠροσφέρει άμεση και μακράς διάρκειας ενυδάτωση, διατηρώντας το φυσικό ενυδατικό παράγοντα του δέρματος σε κανονικό επίπεδο για 24 ώρες. Με αυτόν τον τρόπο προσφέρει υδατική ισορροπία σε ξηρά και ταλαιπωρημενα δέρματα επαναφέροντας και διατηρώντας τη φυσική ελαστικότητα.\nΠροστατεύει αντιοξειδωτικά την επιδερμίδα από το stress και την καταπόνηση, χάρη στην εξαιρετικά πλούσια βιταμίνη C φυσικής προέλευσης, ενώ συγχρόνως περιποιείται και θρέφει το δέρμα.\nΗ ενυδατική και επουλωτική δράση που την καθιστά κατάλληλη για αποτελεσματική ενυδάτωση σώματος μετά από παρατεταμένη έκθεση σε ήλιο, κατάλληλη για ανακούφιση φαγούρας από τσιμπήματα εντόμων, για ανακούφιση σε ελαφρά εγκαύματα, καθώς και προστασία σε συνθήκες με πολύ έντονο κρύο.


Σ' ακόμα ένα ματς της Euroleague ο Παναθηναϊκός πάτησε γκάζι στη διάρκεια του δεύτερου ημιχρόνου, αλλά αυτή τη φορά δεν... πρόλαβε. Οι πράσινοι ηττήθηκαν 75-77 από την Αρμάνι στο Μιλάνο, πληρώνοντας ουσιαστικά την κάκιστη εικόνα που παρουσίασαν για 25 λεπτά αγώνα.Πλέον, οι Ιταλοί με ρεκόρ 5-3 παίρνουν το πάνω χέρι για τη 2η θέση στον όμιλο, έχοντας και στη φαρέτρα τους το +30 επί του Ολυμπιακού. Στο 4-4 ο Παναθηναϊκός, "μπλέκει" η κατάσταση στο γκρουπ μετά και το διπλό της Μάλαγα επί της Κάχα Λαμποράλ.\nΟυσιαστικά, πέντε ομάδες (σ.σ.: αναμένουμε και το αποτέλεσμα στο αυριανό ματς του Ολυμπιακού με τη Φενέρ) θα παλέψουν για τις τρεις θέσεις (2-4), δεδομένου του ότι η Μπάρτσα θα χάσει την κορυφή μόνο σε περίπτωση που... δεν κατέβει να παίξει στα υπόλοιπα ματς.\nΠρόκριση με... 3άρα και Ζέερντοφ η Μίλαν!\nΣτην προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ιταλίας προκρίθηκε η Μίλαν, που ...\nΗ Αϊντχόφεν... σκόρπισε τον Αγιαξ!\nΕνα εκρηκτικό τέταρτο στη διάρκεια του δεύτερου ημιχρόνου ήταν αρκετό ...\nΣτην πρώτη σοβαρή δοκιμασία στο πρωτάθλημα, ο νεανικός Παναθηναϊκός ...


Αλλάζει ο καιρός, έρχονται βροχές και καταιγίδες - αναλυτική πρόγνωση\nΚαταιγίδες το βράδυ αναμένονται και στην Αττική σύμφωνα με την ΕΜΥ. Η επιδείνωση του καιρού θα ξεκινήσει από τα βορειοδυτικά τμήματα της χώρας\nΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM published 07 Μαρ. 17 (06:26)\nΚαταιγίδες το βράδυ αναμένονται και στην Αττική σύμφωνα με την ΕΜΥ. Η επιδείνωση του καιρού θα ξεκινήσει από τα βορειοδυτικά τμήματα της χώρας. Μέχρι το μεσημέρι τα φαινόμενα θα επηρεάσουν τη Δυτική Ελλάδα, τη Θράκη και το Ανατολικό Αιγαίο.


Valsecchi 1918 / Προβολές Salone del Mobile 2012 | Το περιοδικό Social Design\nValsecchi 1918 / 2012 προεπισκοπήσεις Έκθεσης Επίπλων Έχει αλλάξει: 2012-03-20 di Βενέδικτος Λουλούδια\nΓραφείο γραφής Leo, σχέδιο Laudani & Romanelli (Marta Laudani και Marco Romanelli)\nΓραφείο από μαλακό ξύλο με κομμάτια σε κόντρα πλακέ και επένδυση από γυαλί. Ο Λέων χαρακτηρίζεται έντονα από την παρουσία τεσσάρων συρταριών των οποίων το περιεχόμενο, παρά το κρυφό, παραμένει ορατό μέσω του κρυστάλλου. Η επιθυμία των σχεδιαστών ήταν στην πραγματικότητα να ξεπεράσει την υπερβολική "τεχνική" που χρησιμοποιείται τώρα από τα έπιπλα γραφείου για να προσφέρει μια πιο ζεστή και πιο ελκυστική εικόνα. Ως εκ τούτου, η πολιτιστική αναφορά που υιοθετήθηκε αναφέρεται στα μεγάλα γραφεία του τέλους του 40, όπου εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται μια πολύπλοκη δομή ξύλου. Αντίθετα, οι μικρότερες διαστάσεις κάνουν το Leo κατάλληλο για γραφείο.\nTago κρεμάστρα, σχεδιασμός από τον Paolo Cappello\nΤο TAGO είναι μια ανεξάρτητη βάση με επένδυση από συμπαγές ξύλο και πολυστρωματικά ένθετα. Ξεκινώντας από δύο ενωμένη μονάδες βάσης μαζί με μερικές βίδες, ένα κομμάτι που γεννήθηκε με μια ισχυρή εικονική χροιά σχεδόν γλυπτική, ένα αντικείμενο που ζει τόσο για τη λειτουργία που επιτελεί τόσο ως καθαρά διακοσμητικό στοιχείο? τα διαφορετικά φινιρίσματα, τότε, επιτρέπουν την εύκολη τοποθέτησή του σε οποιοδήποτε πλαίσιο.\nΒιβλιοθήκη Twin Box, σχεδιασμός από τον Nicola De Ponti\nΣύστημα αποθήκευσης / αρθρωτή βιβλιοθήκη σε φυσικό κόντρα πλακέ σημύδας και λακαρισμένο MDF. Τα δομοστοιχεία κασετών τριών διαφορετικών μεγεθών αλληλεπικαλύπτονται ελεύθερα για να σχηματίσουν συνθέσεις ενδιάμεσου τοιχώματος δύο όψεων που ζωντανεύουν από την εναλλαγή στερεών και κενών και τη χρήση χρωματιστών ενθέτων. Μέγιστη ελευθερία έκφρασης με τον ελάχιστο αριθμό στοιχείων.\nΠερισσότερες πληροφορίες σχετικά με: www.valsecchispa.it\nετικέτες: κρεμάστραξύλοβιβλιοθήκη2012 milan έκθεση επίπλωνγραφείο\nMussi Ιταλία, προεπισκόπηση έπιπλα δίκαιη 2012\n21 Φεβρουάριο 2012


Μερικές κριτικές στην αποεμπορευματοποίηση - Αποεμπορευματοποίηση\nΜερικές κριτικές στην αποεμπορευματοποίηση\nΕδώ θα προσπαθήσω να μαζέψω μερικά από τα είδη της κριτικής που έχουν αναπτυχθεί για την απο-εμπορευματοποίηση (α/ε) και μερικές απαντήσεις που έχω πρόχειρες. Για το τι είναι η απο-εμπορευματοποιήση ξεκινείστε από εδώ, και για το τι είναι η εμπορευματοποίηση εδώ.\n1 1. Αποεμπορευματοποίηση δεν είναι να φτιάχνεις σαπούνια\n2 2. Αν δεν κάνεις το Χ, τότε είσαι φλώρος και δεν είσαι πραγματικά απο-εμπορευματοποιημένος\n3 3. Αν δεν είσαι στην α/ε για τους Χ λόγους τότε δεν είσαι στην α/ε\n4 4. Δεν θέλω να μπω στο τριπάκι της α/ε γιατί δεν με συμφέρει, γιατί δεν μου αρέσει, γιατί...\n5 5. Η α/ε δεν είναι εφικτή να γίνει γιατί η θρησκεία που ακολουθώ λέει ότι δεν γίνεται.\n6 6. Η α/ε δεν μπορεί να εφαρμοστεί καθολικά ή να γίνει scale up\n7 7. H α/ε μειώνει την παραγωγικότητα ή συνολικά το efficiency\n8 8. Η α/ε θα γονατίσει την οικονομία\n9 9. Την α/ε θα την γονατίσουν τα συμφέροντα, ο καπιταλισμός, το υπάρχων, τα ζόμπι\n1. Αποεμπορευματοποίηση δεν είναι να φτιάχνεις σαπούνια\nΚι όμως είναι. Είναι επίτηδες κάτι μικρό και ασήμαντο προκειμένου να δείξει το πόσο απλό πράγμα είναι η α/ε και καθόλου μεγαλεπήβολο. Ταυτόχρονα είναι κάτι που σου προσφέρει λίγη μαγεία (με τη μορφή της χημείας) για να καταπολεμήσει την άποψη ότι “εγώ δεν κάνω για αυτά”, “εμένα δεν πιάνουν τα χέρια μου”. Επιπλέον είναι κάτι απτό και φυσικό και χωρίς παραμπέν.\nΑλλά ναι, συμφωνώ α/ε δεν είναι ΜΟΝΟ να φτιάχνεις σαπούνια. Δεν έχει καν μόνο να κάνει με το να φτιάχνεις πράγματα. Αυτό είναι μόνο ένα μέρος της διαδικασίας. Η α/ε έχει να κάνει περισσότερο με το πως βλέπεις τον κόσμο, κι εσένα μέσα σε αυτόν. Αλλά το πρόβλημα με αυτή τη φράση είναι πως είναι ασαφής και δεν έχει ΜΟΝΟ ΈΝΑ ζητούμενο (θα το αναλύσω αυτό σε άλλο σημείο κριτικής). Με λίγα λόγια δεν υπάρχει μόνο ένας λόγος για να μπεις στο τρυπάκι της α/ε.\nΘα ξεκινήσω με ένα παράδειγμα, για να δείξω ότι δεν χρειάζεται απαραίτητα να εμπλέκει απτά πράγματα. Είναι πέντε φίλοι που μαζεύονται μια φορά τη βδομάδα για να πιούνε μπύρες και να συζητήσουν για το σοσιαλισμό. Αυτό είναι μια όμορφη ανθρώπινη δραστηριότητα. Ας υποθέσουμε λοιπόν πως αυτή η μάζωξη γίνεται σ 'ένα μπαρ. Ας δούμε λοιπόν στον εμπορευματικό κόσμο πόσο κοστίζει/αξίζει αυτή δραστηριότητα. Οι 5 πίνουν 10λίτρα μπύρας τη φορά επί 40 εβδομάδες το μήνα επί 4,5 ευρώ το μπουκάλι (20μπουκάλια) = 3600 ευρώ το χρόνο. Οι φίλες μας λοιπόν θα πρέπει να βρουν αυτά τα χρήματα προκειμένου να ασκούν το υπέροχο χόμπυ τους. Αν δεν έχουν αυτά τα χρήματα, τέρμα και οι συζητήσεις για το σοσιαλισμό υπό αυτούς τους όρους. Κάποια στιγμή λοιπόν ο ένας από αυτούς προτείνει στους υπόλοιπους να πάνε σε ένα καφενείο κολεκτίβα να κάνουν τις μαζώξεις τους. Εκεί οι μπύρες κοστίζουν 3 ευρώ η μία οπότε η ετήσια αξία (και το κόστος) της δραστηριότητάς τους πέφτει στα 2400 ευρώ το χρόνο.\nΚάποια άλλη μετά σκέφτεται ότι θα μπορούσαν να πηγαίνουν στο πάρκο να κάνουν τις μαζώξεις τους αγοράζοντας μπύρες από το περίπτερο κι έτσι το ετήσιο κόστος-αξία της δραστηριότητας τους πέφτει στα 800 ευρώ το χρόνο (1ευρώ η μπύρα).\nΚαι λίγο αργότερα κάποιος άλλος σκέφτεται ότι μήπως μία φορά κάθε 2μήνες να μαζεύονται στο σπίτι του, να φτιάχνουν τη δική τους μπύρα και να την πίνουν κάθε φορά που μαζεύονται στο πάρκο για να συζητήσουν. Κάπως έτσι η ετήσια αξία-κόστος της δραστηριότητάς τους πέφτει στα 80ευρώ το χρόνο (10σεντς η μπύρα).\nΗ ανθρώπινη δραστηριότητα είναι σε όλες τις περιπτώσεις η ίδια. 5 άνθρωποι που μαζεύονται και συζητάνε για το σοσιαλισμό. Το μόνο που αλλάζει κάθε φορά, είναι το εμπορευματικό κόστος/αξία αυτής της δραστηριότητας. Είναι προφανές ότι το πρώτο παράδειγμα είναι πιο εμπορευματοποιημένο από το δεύτερο, το τρίτο παράδειγμα λιγότερο εμπορευματοποιημένο από το πρώτο και το δεύτερο και το τελευταίο είναι το λιγότερο εμπορευματοποιημένο.\nΌταν λοιπόν λέμε να αποεμπορευματοποιήσουμε τις ζωές μας, δεν εννοούμε απαραίτητα κάτι περίπλοκο ή δύσκολο. Ούτε σημαίνει ότι αυτές που πήγαν από το πρώτο παράδειγμα στο δεύτερο και έμειναν εκεί είναι χειρότερες από τους άλλους που πήγαν στο τελευταίο παράδειγμα. Αν λοιπόν αποεμπορευματοποιήση για εσένα σημαίνει να μην πηγαίνεις στο galaxy του hilton, αλλά στο galaxy της σταδίου, τότε μια χαρά. Κανείς δεν πρόκειται να σου δώσει ή να σου πάρει το προσκοπικό σηματάκι ή το stamp of approval αν δεν φτάσεις σε ένα προκαθορισμένο όριο.\n2. Αν δεν κάνεις το Χ, τότε είσαι φλώρος και δεν είσαι πραγματικά απο-εμπορευματοποιημένος\nΑυτό είναι ένα κλασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούν κάποιες κατηγορίες ανθρώπων. Οι λόγοι αρκετοί, θα εξηγήσω μερικούς, αλλά όλοι οι λόγοι λένε περισσότερα γιαυτές που εκφέρουν το επιχείρημα παρά γι' αυτές που το δέχονται ως μομφή.\nΟ πρώτος κλασικός λόγος είναι το παλιό καλό, όποιος βαριέται να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει. Με λίγα λόγια υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που για τους δικούς τους λόγους, παρότι ενσυνείδητα θεωρούν την α/ε καλή (με την ηθική έννοια) ιδέα, δεν θέλουν να κάνουν κάτι γι' αυτό. Κι έτσι θέτουν συνήθως έναν μακρινό και άπιαστο στόχο για να δικαιολογήσουν στον εαυτό τους γιατί δεν ασχολούνται. Πχ Από τη στιγμή που δεν πας να βόσκεις πρόβατα στο βουνό με τη φλογέρα σου, είσαι εμπορευματοποιημένος και δεν υπάρχει λόγος να κάνεις τίποτα γι'αυτό.\nΤον δεύτερο κλασικό λόγο, τον ονόμαζαν στα αριστερά κόμματα σεχταρισμό. Συνήθως συμβαίνει σε ανθρώπους που βρίσκονται σε μικρές ομάδες που τα μέλη τους λίγο πολύ συμφωνούν μεταξύ τους. Είναι μια πολύ συνήθης δυναμική, ότι αφού συμφωνούμε μεταξύ μας θα πρέπει να βρούμε μερικά σημεία διαφωνίας για να πάει παραπέρα η συζήτηση. Και κάπως έτσι καταλήγουν να συζητάνε και να διαφωνούν για το μήκος των φτερών των αγγέλων που έλεγε και ο εκο στο όνομα του ρόδου. Αυτό είναι το ένα πρόβλημα. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι αυτές οι μικρές ομάδες για να διαχωρίσουν εαυτούς από τους υπόλοιπους (γιαυτό έγιναν ομάδα άλλωστε), καταλήγουν σ' έναν ιδιότυπο ελιτισμό, όπου αυτή που δεν αποδέχεται το σημείο της συζήτησης όπου έχουν φτάσει οι υπόλοιποι δεν είναι αρκετά καλή, ή αρκετά ικανή να βρίσκεται στην ομάδα. Και φυσικά αυτό το κριτήριο απευθύνεται και σε όλους τους υπόλοιπους ως όριο εισόδου στη μικρή μας σέχτα.\nΌπως είπα και τα δύο είναι ψευδή επιχειρήματα που αφορούν περισσότερο αυτούς που τα εκφέρουν παρά αυτούς στους οποίους απευθύνονται. Στα πλαίσια που η α/ε δεν είναι κάποιο στενό θεσμικό πλαίσιο με κανόνες, αλλά ένας τρόπος για να βλέπεις τον κόσμο, κάνεις δεν μπορεί να ορίσει τι είναι η “πραγματική” α/ε και τι είναι ψευδές και υποκριτικό. Μπορείς να πεις σε κάποιον ότι σύμφωνα με τη δική μου θρησκεία/ομάδα δεν είσαι α/ε, κι αυτό θα είναι αληθές, αλλά αμέσως το επιχείρημα χάνει την ισχύ του από τον adhoc τρόπο που τίθεται.\nΜα, θα αναρωτηθεί κάποια, αν δηλαδή εγώ έχω δύο καμαριέρες και τελικά κρατήσω μόνο μία γιατί μου φαίνεται υπερβολικό να έχω δύο, είναι αυτό α/ε? Δυστυχώς ή ευτυχώς ναι είναι. Διότι η α/ε είναι μια πορεία και δεν περιορίζεται από ένα επίπεδο εμπορευματοποίησης και κάτω. Άλλωστε με τον ίδιο καγχασμό που θα αντιμετωπίσεις την έχουσα δύο καμαριέρες θα μπορούσε να σε αντιμετωπίσει κι εσένα ένας ινδός επειδή αποφάσισες να φτιάχνεις το δικό σου σαπούνι.\nΜπορεί μια ομάδα ανθρώπων, όπως πχ η κολεκτίβα του γκαβακλάν να αποφασίσει ότι δεν θέλει να συνεργάζεται με παραγωγούς ή κολεκτίβες που γι' αυτούς χρησιμοποιούν υποκριτικά το σηματάκι της α/ε και στην ουσία είναι κανονικές επιχειρήσεις με έναν μανδύα. Αυτό είναι απολύτως θεμιτό, αλλά αυτό δεν ορίζει το πόσο πραγματική ή όχι είναι η α/ε, αλλά το πως θέλει να παίζει το παιχνίδι ένας συγκεκριμένος κύκλος ανθρώπων και κολεκτίβων.\nΘα έχει αυτό προβλήματα? Να μπορεί να έχει, αλλά είναι τόσο μακρινά και αφορούν το σημείο εκείνο που το πρότζεκτ έχει γίνει τόσο επιτυχημένο που θα μπορούσαμε να τα συζητήσουμε τότε. Και τα προβλήματα αυτά δεν θα αφορούν τους πάντες. Καθώς η α/ε δεν βασίζεται σε μια κεντρική αρχή που την ορίζει και την κατευθυνεί, και μπορεί να εφαρμοστεί και από την κάθε μία μας ξεχωριστά και κατά μόνας (αλλά έχει περισσότερη πλάκα όταν την μοιράζεσαι με άλλους, όπως σχεδόν κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα), τα παρακλάδια της είναι αμέτρητα.\nΣαφώς μπορεί κάποια στιγμή να εμφανιστούν οι μπολσεβίκοι της α/ε και να αρχίσουν να σφάζουν οποιονδήποτε δεν συμφωνεί με τη δική τους εκδοχή της α/ε, αλλά αυτό πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι ένα μακρινό ενδεχόμενο για να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε από τώρα :)\n3. Αν δεν είσαι στην α/ε για τους Χ λόγους τότε δεν είσαι στην α/ε\nΕίναι το ίδιο επιχείρημα με το παραπάνω αλλά έχοντας επεκταθεί στο σκέλος της ηθικής φιλοσοφίας. Η μείωση της εξάρτησής μας από την εμπορευματοποιημένη δραστηριότητα δεν έχει τη βάση της σε ένα και μόνο λόγο. Άλλοι θέλουν να το κάνουν για λόγους οικολογίας, άλλες για λόγους υγείας, κάποιοι τρίτοι γιατί τους αρέσει να είναι επικούριοι και κάποιοι άλλοι γιατί δεν γουστάρουν τον καπιταλισμό. Κάποιοι γιατί είναι απλά φτωχοί και δεν θέλουν να είναι και δυστυχισμένοι. Κάποιες γιατί είναι μεγάλες τεμπέλες και προτιμούν να βλέπουν το κύμα να σκάει από τη φάτσα της αφεντικίνας τους. Κάποιοι ακόμα γιατί δεν θέλουν να εκμεταλλεύονται άλλους άνθρωπους και κάποιοι τελευταίοι για έναν λόγο που δεν έχω σκεφτεί. 4. Δεν θέλω να μπω στο τριπάκι της α/ε γιατί δεν με συμφέρει, γιατί δεν μου αρέσει, γιατί...\nΣυγχαρητήρια. Στα πλαίσια που η α/ε έχει ως βάση της μερικές μορφές ηθικής φιλοσοφίας και οπτικής του κόσμου, αν εσείς δεν θέλετε να ακολουθήσετε έναν τέτοιο δρόμο είστε ελεύθεροι να το πράξετε. Αλλά τότε γιατί είστε εδώ και διαβάζετε αυτό το κείμενο? Αν το κάνετε για να συγχαρείτε τον εαυτό σας για το πόσο γαμάτες είστε, απλά αδειάστε μας τη γωνιά. Αλλιώς μάλλον κάτι σας τριβελίζει και σας τραβάει από το μανίκι. Ίσως η χαρά που δεν παίρνετε από μια καθόλα συμφέρουσα εγχρήματα εργασία (το λέμε και αποξένωση).\n5. Η α/ε δεν είναι εφικτή να γίνει γιατί η θρησκεία που ακολουθώ λέει ότι δεν γίνεται.\nΤότε η θρησκεία σας λέει μαλακίες. Το παράδειγμα που έδωσα παραπάνω δείχνει ξεκάθαρα πως όχι μόνο η α/ε δεν είναι κάτι μακρινό, αλλά είναι κάτι που οι άνθρωποι κάνουν συνεχώς ακόμα κι όταν δεν το ονομάζουν έτσι. Οι ζωές των ανθρώπων στα χωριά είναι λιγότερο εμπορευματοποιημένες από αυτές των ανθρώπων στις πόλεις. Γι' αυτό κι όταν κατέρρεε η εμπορευματική οικονομία (όπως το 1941 στην αθήνα), οι άνθρωποι προσπάθησαν να πάνε στα χωριά. Όπως είπε κι ένας φίλος μου, εμείς στην εποχή μου το λέγαμε πανκ και δεν εννοούσε τις παραμάνες και τις ροχάλες στις συναυλίες.\n6. Η α/ε δεν μπορεί να εφαρμοστεί καθολικά ή να γίνει scale up\nΓια το καθολικά δεν με ενδιαφέρει να μιλήσω, γιατί δεν γνωρίζω και δεν ξέρω και κάποιον που μπορεί να μας πει ότι γνωρίζει. Το βασικό που μπορώ να πω γι' αυτό όμως, είναι ότι η α/ε (σε αντίθεση με πολλές άλλες θεωρίες) δεν χρειάζεται να εφαρμοστεί καθολικά για να δουλέψει. Ίσα ίσα τα βασικά της στοιχεία αφορούν εμάς και τους ανθρώπους γύρω μας, το κομμάτι του κόσμου που μπορούμε να αλλάξουμε δηλαδή και μας ακουμπά. Ναι όσο αυτό απλώνεται, τόσο καλύτερα, αλλά πουθενά δεν επιζητά μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων, ή μια κρίσιμη συγκέντρωση α/ε αγαθών και υπηρεσιών. Ας μην ξεχνάμε πως η γιαγιά που σου φέρνει μια σαλάτα από τον κήπο της, σου προσφέρει μια α/ε σαλάτα κι ας μην το ονόμασε ποτέ έτσι.\nΟπότε όχι δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον σοσιαλισμό, αλλά ούτε μπορώ να σας υποσχεθώ ότι η α/ε θα φέρει το σοσιαλισμό, όπως δεν μπορώ να σας υποσχεθώ ότι θα φέρει τη δευτέρα παρουσία. Γιατί η α/ε αφορά κυρίως το ΤΩΡΑ. Τις ζωές μας στο σήμερα. Ναι μπορεί και είναι εξαιρετικά πιθανό να έχει αντίκτυπο στο αύριο, αλλά δεν το χρειάζεται, ούτε το απαιτεί για να λειτουργήσει.\nΤώρα πάμε στο πιο περιορισμένο αυτού του επιχειρήματος που είναι το scale up. Τι σημαίνει αρχικά scale up? Αν μπορεί η α/ε να εφαρμοστεί οριζόντια από πολλούς ανθρώπους? Ναι μπορεί. Φαντάζομαι θα γεμίσουν τα παρκάκια με μπυροπότες που συζητάνε για το σοσιαλισμό, αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα που λύνεται εύκολα με περισσότερα παρκάκια ή την επέκταση της δραστηριότητας στο τοπικό αλσήλιο κλπ . Με 15.000χλμ ακτών νομίζω η ελλάδα δεν έχει μεγάλο πρόβλημα scaling up.\nΜπορεί η α/ε να εφαρμοστεί παντού? Ναι μπορεί αλλά δεν ξέρω μέχρι πιο επίπεδο. Γιατί αυτό είναι ένα ερώτημα που παραμένει πάντα δυναμικό. Για παράδειγμα μπορούμε να φτιάξουμε ένα πιο α/ε αυτοκίνητο σε σχέση με αυτά που αγοράζουμε σήμερα? Η απάντηση είναι φυσικά και ναι και υπάρχουν στο ίντερνετ μισή ντουζίνα από δαύτα. Είναι εύκολο? Εξαρτάται ποιος το κάνει αυτό. Και εξαρτάται από το βαθμό της ανάπτυξης ενός τέτοιου πρότζεκτ. Θα είναι τόσο καλό όσο το αγοραστό? Κι εδώ η απάντηση ποικίλει και δεν χρειάζεται να είναι μία. Διότι για αρχή το τι σημαίνει καλό δεν είναι σαφές. Ή για την ακρίβεια το μάρκετινγκ προσπαθεί να το κάνει σαφές στα σημεία που το συμφέρει. Άρα καλό είναι όταν κάνουμε τόσο γενικές ερωτήσεις να μην περιμένουμε απαραίτητα ειδικές απαντήσεις.\nΜπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το φορητό open hardware vaporizer που φτιάξαμε με τους φίλους μου είναι εξίσου καλό με τα αντίστοιχα που κοστίζουν 200 και 300 και 400 ευρώ. Πριν 3 μήνες λοιπόν δεν ήταν κάτι εφικτό ή προσβάσιμο, τώρα όμως είναι. Όπως επίσης μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο νέος 3d printer που έφτιαξα (mendel90) είναι καλύτερος από τα περισσότερα έτοιμα μοντέλα που κυκλοφορούν στην αγορά. Και ο παλιότερος που είχα φτιάξει (prusa 2) συνεχίζει να είναι καλύτερος από τα περισσότερα μοντέλα στην αγορά. Διότι ο στόχος των περισσότερων μοντέλων στην αγορά είναι να προσφέρουν ένα προϊόν όχι μια ποιότητα. Αλλά δεν μπορώ να σας πω, εάν ένα αυτοκίνητο μπορεί να γίνει όσο καλό όσο το Χ. Γιατί δεν ξέρω τόσα πολλά από αυτοκίνητα και γιατί στο συγκεκριμένο τομέα οι open hardware πρωτοβουλίες δεν έχουν καταφέρει να πάνε τόσο μακριά όσο το 3d printing. Η απάντηση λοιπόν είναι περισσότερο yes it can, but no its not for granted. Αν όμως εδώ πεταχτεί κάποιος και πει ότι από τη στιγμή που δεν μπορούμε αύριο να φτιάξουμε έναν open hardware μαγνητικό τομογράφο, τότε η α/ε δεν μπορεί να γίνει scale up, τότε η περίπτωσή του πέφτει στο επιχείρημα 2.\nΜε λίγα λόγια μπορείς πράγματι να χτυπήσεις σ' έναν τοίχο και να πεις, οκ την έφτιαξα τη φάρμα που παράγει σκουλικοκάτουρο για λίπασμα, αλλά τελικά δεν μπόρεσα να καταφέρω να την κάνω και ενεργειακά αυτόνομη που ήθελα και χρειάζομαι και 5000KWh το χρόνο από τη δεή. Μπορεί λοιπόν αυτό το όριο να είναι σκληρό κάποιες φορές και να μην μπορεί να ξεπεραστεί, αλλά μπορεί και άλλες όχι. Όπως κι αν έχει αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή δεν έφτασες να είσαι πλήρως απο-εμπορευματοποιημένος στο αζωτούχο σου λίπασμα, είναι κακό που είσαι μόλις 80%.\nΜπορεί σε 5 χρόνια να τα καταφέρεις ή να μην τα καταφέρεις και ποτέ. Το σημαντικό είναι ότι όλα αυτά τα οφέλη από το 80% τα έχεις καταφέρει ήδη . Στο παράδειγμα με τις φίλες και τις μπύρες, μπορεί πράγματι να πρέπει να αγοράσουν 200 μπουκάλια από την αγορά προκειμένου να γεμίζουν τη σπιτική τους μπύρα. Αλλά η ανθρώπινη δραστηριότητά τους θα είναι σαφώς πιο α/ε από αυτή του να πήγαιναν στο galaxy.\n7. H α/ε μειώνει την παραγωγικότητα ή συνολικά το efficiency\nΕδώ λοιπόν έχουμε το εξής πρόβλημα. Πώς ορίζουμε το efficiency. Στον κόσμο που ζούμε το ορίζουμε χρησιμοποιώντας το μηχανισμό των τιμών. Σε αυτό λοιπόν το επίπεδο η α/ε είναι ΠΑΝΤΑ πιο efficient γιατί χρειάζεται μικρότερη χρηματική εισροή από τον ίδιο τον ορισμό της α/ε. Όσο πιο μικρή η εγχρήματη αξία/κοστος μιας δραστηριότητας, τόσο μεγαλύτερο το επίπεδο α/ε που επιτυγχάνεις. Κι αυτό είναι το βασικό feature που κάνει την α/ε τόσο καπιταλιστικά συμβατή.\nΓιατί συμβαίνει αυτό? Διότι η α/ε αρχίζει και συμπεριφέρεται σε διάφορα κομμάτια του κόστους ως externalities. Με λίγα λόγια τα πετάει έξω από την εξίσωση. Όταν επισκευάζετε το ποδήλατο του φίλου σας δεν το ονομάζετε εργατοώρες, το ονομάζετε χόμπυ. Όταν πηγαίνετε τα παιδιά σας στο πάρκο, δεν το ονομάζετε babysitting, το ονομάζετε χαρά. Το ίδιο ισχύει και όταν φτιάχνετε σαπούνια ή 3d printers ή μπύρα.\nΑλλά φυσικά ο μηχανισμός των τιμών έχουμε συμφωνήσει ότι δεν είναι απαραίτητα ο βέλτιστος τρόπος να ορίζουμε το efficiency, δηλαδή την αποδοτικότητα. Και εδώ μπαίνεις αμέσως σ' έναν βάλτο από τον οποίο δύσκολα μπορείς να βγεις και ο οποίος είναι τόσο μεγάλος όσο και οι ηθικές φιλοσοφίες που τριγυρίζουν την α/ε. Γιατί νομίζετε ότι στον καπιταλισμό αποφάσισαν να ασχολούνται μόνο με τις τιμές, όταν μιλούσαν για κόστος? Γιατί όλα τα υπόλοιπα ήταν εξαιρετικά δύσκολα και υποκειμενικά. Ας προσπαθήσουμε λίγο όμως.\nΈνας τρόπος που αγαπώ είναι να μετρήσεις το χρόνο που χρειάστηκε για να γίνει πραγματοποιηθεί αυτή η δραστηριότητα. Προσωπικό χρόνο ή συνολικό χρόνο. Και τα πράγματα δεν είναι εύκολα διότι τα περισσότερα προϊόντα δεν μετριούνται με βάση το χρόνο που χρειάζονται για να παρχθούν, άρα στοιχεία δεν υπάρχουν. Θα πάρω όμως ένα ακραίο παράδειγμα κατά μου. Ας υποθέσουμε πως θέλω να φτιάξω ένα κουτάκι στο 3d printer και να πάω να αγοράσω αυτό το κουτάκι από το euro shop της γειτονιάς. Και θα αφήσω απέξω για λόγους ευκολίας το κεφαλαιουχικό κόστος. Δηλαδή το πόσες ώρες χρειάστηκε το 3d printer για να φτιαχθεί, πόσες ώρες χρειάστηκε για να φτιαχθεί το εργοστάσιο πλαστικών, το αεροπλάνο που μετέφερε το κουτάκι από την κίνα, το φορτηγό που το έφερε στο μαγαζί κλπ. Με λίγα λόγια κάνω την περίπτωση ακόμα πιο δύσκολη για το επιχείρημά μου. Είναι προφανές πως εμένα θα μου πάρει περί τις 2-3 ώρες να σχεδιάσω και να φτιάξω αυτό το κουτάκι. Αντίστοιχα θα μου πάρει μόλις 20 λεπτά να πάω στο μαγαζί να το αγοράσω. Αλλά αν μείνουμε εκεί απλά έχουμε θεωρήσει ως externalities (ως παράγοντες που δεν μετράμε) και όλες τις εργατοώρες που χρειάστηκαν προκειμένου να φτιαχθεί το κουτί, να συσκευαστεί το κουτί, να μεταφερθεί το κουτί, να τοποθετηθεί στο ράφι μαζί με δεκάδες άλλα κουτιά και να περιμένει σαν το μικρό μολυβδένιο στρατιωτάκι να πουληθεί, με λίγα λόγια πρέπει να μετρήσουμε και τις εργατοώρες των υπαλλήλων που δουλεύουν στο euroshop. Ταυτόχρονα θα πρέπει να μετρήσουμε το χρόνο που χρειάστηκα μέχρι να εντοπίσω αυτό το κουτάκι διότι μπορεί τις διαστάσεις που ήθελα να μην τις είχε το κοντινό euroshop και να έπρεπε να το παραγγείλω από το ίντερνετ, κάτι που προσθέτει ακόμα περισσότερο στο κόστος του χρόνου.\nΕδώ λοιπόν έχουμε έναν τεράστιο και πολύ περίπλοκο υπολογισμό, το αποτέλεσμα του οποίου δεν είναι ακριβώς σίγουρο ότι θα είναι κατά μου. Το συνηθισμένο είναι να θεωρούμε ένα σωρό εργατοώρες externalities γιατί δεν είναι οι δικές μας εργατοώρες. Το επίσης συνηθισμένο είναι να θεωρούμε πως ο,τιδήποτε μαζικά παραγόμενο είναι φθηνότερο σε εργατοώρες από ό,τιδήποτε φτιάχνεται με το κομμάτι. Κι αυτό είναι σε γενικές γραμμές μια αυθαίρετη παραδοχή. Η παραδοχή αυτή βασίζεται στο εντελώς θεωρητικό κατασκεύασμα της σημειακότητας. Αν είχαμε ένα εργοστάσιο με πλαστικά και έναν techiechan μ' ένα 3d printer στο ίδιο σημείο και το μεν παρήγαγε 10.000 κουτάκια την ημέρα και ο δε παρήγαγε 5 κουτάκια την ημέρα και ο πελάτης ερχόταν στα διπλανά μας εργοστάσια να αγοράσει ένα κουτί, είναι προφανές ότι το κόστος του techiechan σε εργατοώρες/ανά κουτί θα ήταν πολλαπλάσιο από του εργοστασίου. Τι να κάνουμε όμως που όλο αυτό δεν ισχύει παρά στην φαντασίωση των οικονομολόγων.\nΤα μαζικά παραγώμενα apple δεν κοστίζουν λιγότερο σε εργατοώρες, από έναν υπολογιστή που ο frantan θα φτιάξει από τα διάφορα σκουπίδια που μάζεψε. Και το ίδιο ισχύει και για ένα σωρό άλλα πράγματα.\nΚαι φυσικά ο υπολογισμός σε εργαοώρες αποκρύπτεί άλλες πτυχές όπως η ποιότητα, ή επιθυμητότητα, ή ακόμα ακόμα και η μαστοριά. Μπορεί να ερίσει κάποιος ότι το να πάμε στο ΙΚΕΑ να πάρουμε τον πάγκο της κουζίνας που φτιάξαμε στο σπίτι των φίλων μου θα μας κόστιζε λιγότερο χρόνο και ίσως και λιγότερα χρήματα απ' ότι να το φτιάξουμε και να το μπογιατίσουμε μόνοι μας. Αλλά πως ακριβώς προσμετράς τη χαρά που πήραμε φτιάχνοντας το, τις μαλακίες που ανταλλάξαμε για το αναρχικό κίνημα και το φαγητό που μοιραστήκαμε? Πώς ακριβώς υπολογίζεις την περηφάνια που θα νιώσεις όταν θα κόβεις τα καροτάκια σου στον πάγκο και το γκομενάκι από δίπλα θα σου πει τι όμορφος που είναι γιατί δεν θα είναι ο εξακοσιοστός τριακοστός δεύτερος πάγκος ΙΚΕΑ που θα βλέπει στη ζωή του?\nΜε λίγα λόγια το efficiency είναι κάτι που πρέπει να το μετρήσεις ή με βάση την απόλυτη εγχρήματη τιμή ή με βάση έναν σωρό άλλους παράγοντες που είναι σημαντικοί για εσένα, αλλά που τελικά διαχέονται τόσο σε πλάτος όσο και βάθος που κάνουν τον κάθε υπολογισμό μια λίγο πολύ μη μετρήσιμη υπόθεση. Όταν μεταφέρω νερό από τον καταρράκτη στην ιταλία, θέλω να το κάνω με τον λιγότερο δυνατό κόπο για τους μυς μου που να κοστίζει όμως εξίσου σχεδόν τίποτα. Κι έτσι έφτιαξα μια τρόμπα με μια μπαταρία αυτοκινήτου κι ένα μικρό υδρο-ηλεκτρικό από ρόδες ποδηλάτου. Είμαι σίγουρη πως οι μισοί από αυτούς που μετέφεραν το νερό, δεν τους πείραζε ή και τους άρεσε να κουράζουν τους μυς τους (διότι το λέμε και γυμναστική). Και πως μπορώ να τους ψέξω όταν κι εγώ η ίδια, όταν πηδιέμαι δεν με πειράζει καθόλου να κουράζω και να καταπονώ τους μυς μου?\nΑν το επιχείρημα του efficiency ήταν σημαντικό για τις κοινωνίες μας, δεν θα περνούσαμε οι περισσότεροι τόσο χρόνο κάνοντας άχρηστες δουλειές και περιφερόμενοι ασκόπως. Όταν λέμε ότι θέλουμε να γλυτώσουμε χρόνο από μια δραστηριότητα, τότε είναι σημαντικό να απαντήσουμε, τι θέλουμε να κάνουμε με αυτόν τον χρόνο που θα γλυτώσουμε. Για να ξαναγυρίσω στο παράδειγμα του πάγκου κουζίνας και της βαμμένης ντουλάπας, η επίσκεψη στο ικεα θα μου γλύτωνε μερικές ώρες αλλά προτιμώ να βάφω ντουλάπες ή να περιφέρομαι στους διαδρόμους του ΙΚΕΑ?\n8. Η α/ε θα γονατίσει την οικονομία\nΑυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια. Η α/ε από την φύση που είναι δομημένη, θα μειώνει συνεχώς το ΑΕΠ και την αξία των πραγμάτων. Από άποψη ΑΕΠ μιλώντας όσο περισσότερο προχωράμε στην α/ε τόσο περισσότερο αυτό θα πέφτει. Το γιατί μπορείτε να το δείτε και στο παράδειγμα που έγραψα. Οι φίλοι μας, με κάθε βήμα που κάνουν μειώνουν όλο και περισσότερο την εγχρήματη ποσότητα που χρειάζεται η δραστηριότητά τους.\nΑλλά αυτό δεν είναι τελικά τόσο κακό διότι παρότι η αξία της δραστηριότητας που περιέγραψα πέφτει κατακόρυφα από τα 3600ευρώ στα 80, η ίδια η δραστηριότητα παραμένει. Αυτό είναι που στην ουσία εννοούμε, όταν λέμε απο-ανάπτυξη.\nΓι' αυτό και όταν διαβάζετε σε κάποιο πονηρό ριπόρτ για όλα αυτά τα δισεκατομμύρια ανθρώπων που ζούνε με λιγότερο από 1 δολάριο τη μέρα, θα πρέπει πριν τους λυπηθείτε για τη φτώχια τους να αναρωτηθείτε πόσα χρήματα χρειάζονται για να ζήσουν. Το να ζεις με ένα δολάριο τη μέρα στην αθήνα είναι πρακτικά αδύνατο, αλλά δεν ισχύει απαραίτητα το ίδιο και για ένα χωριό του βιετνάμ.\n9. Την α/ε θα την γονατίσουν τα συμφέροντα, ο καπιταλισμός, το υπάρχων, τα ζόμπι\nΌλα τα παραπάνω είναι πιθανά και από την αρχή επαναλαμβάνω ότι η α/ε ευδοκιμεί με μια φιλική ή μια ουδέτερη κυβέρνηση. Όμως ακριβώς επειδή ο τρόπος που λειτουργεί η α/ε στο πρακτικό επίπεδο είναι κοντινός με τον τρόπο που σκέφτεται ο καπιταλισμός (δηλαδή την εγχρήματη αξία), και ταυτόχρονα η α/ε μπορεί να εφαρμοστεί σε τόσο προσωπικό επίπεδο, είναι πολύ δύσκολο να τη διαχωρίσεις από την νορμάλ καπιταλιστική διαδικασία.\nΦυσικά υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα στις αποικίες κυρίως, όπου οι καλοί λευκοί πολιτισμένοι άποικοι προσπαθούσαν βιαίως να εμπορευματοποιήσουν τις δραστηριότητες των αράπηδων ιθαγενών, με λίγα λόγια τους έκοβαν τα φρουτόδεντρα ή τους έβαζαν έναν φόρο στις καλύβες τους προκειμένου να τους αναγκάσουν να πάνε να δουλέψουν για χρήματα κι όχι για την διαβίωσή τους. Υπάρχουν και πιο πρόσφατα παραδείγματα όπως όταν στη ν.αμερική (νομίζω στη βολιβία πριν τον μοράλες), είχαν προσπαθήσει να απαγορέψουν τη συλλογή βρόχινου νερού στις σκεπές, προκειμένου να αυξήσουν τις πωλήσεις της πρόσφατα ιδιωτικοποιημένης εταιρίας υδάτων.\nΚαι υπάρχουν και πολλά παραδείγματα από τον δικό μας κόσμο, όπου τον ρόλο των αράπηδων παίζουμε εμείς. Οι πατέντες στο software, τα πνευματικά δικαιώματα και ένα σωρό άλλες πρωτοβουλίες βρίσκονται σε αυτή τη γραμμή της περαιτέρω εμπορευματοποίησης. Αυτά είναι τα κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι παρά την προσπάθεια ποινικοποίησης του να κατεβάζεις μουσική ή ταινίες χωρίς να πληρώσεις, ο κόσμος συνεχίζει να το κάνει μαζικά, τόσο μαζικά που στην ουσία η απαγόρευση είναι κενή περιεχομένου. Κι αυτό δείχνει και τα όρια τέτοιων προσπαθειών.\nΝαι είναι μια μάχη που δίνεται συνεχώς, αλλά στην ουσία είναι τόσο ευρύ το πεδίο της α/ε που ο πόλεμος δεν σε εμποδίζει να απλωθείς όπου εσύ θέλεις. Ναι μπορούμε να εξετάσουμε το θεωρητικό ενδεχόμενο να απαγορευτεί να κάθεσαι στα παρκάκια και τα αλσήλια, αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχει νόημα να το κάνουμε. Πρώτον γιατί δεν έχει απαγορευθεί και δεύτερον διότι αν φτάσουμε στο σημείο να απαγορευθεί, τότε τα προβλήματα που θα έχουμε από την απονονιμοποιήση της εξουσίας θα είναι πολύ μεγαλύτερα από το απλό πικνικ.\nΑνακτήθηκε από «http://wiki.techiechan.com/index.php?title=Μερικές_κριτικές_στην_αποεμπορευματοποίηση&oldid=739»\tΚατηγορία: Αποεμπορευματοποίηση (Ιδέες)\tΜενού πλοήγησης\nΠαραθέστε αυτή τη σελίδα\tΗ σελίδα αυτή τροποποιήθηκε τελευταία φορά στις 25 Απριλίου 2015, στις 11:20.\nΑυτή η σελίδα έχει προσπελαστεί 3.250 φορές.


Ο Μαρκάκης «λύτρωσε» τον ΑΟΑΝ στο φινάλε κόντρα στον Πλατανιά! — GRANDSPORT\nΒασίλης Μπαγκέρης\t 09/05/2021 - 19:10\nΜε «χρυσό» σκόρερ τον Μαρκάκη ο ΑΟΑΝ παρά το γεγονός ότι δυσκολεύτηκε πήρε τη νίκη κόντρα στον Πλατανιά με 1-2 για την 9η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Γ Εθνικής!\nΤο παιχνίδι ξεκίνησε με τους φιλοξενούμενους να προσπαθούν από τα πρώτα λεπτά να πάρουν το προβάδισμα. Στο 6ο μόλις λεπτό ο ΑΟΑΝ έχασε καλή ευκαιρία να πάρει κεφάλι στο σκορ, όταν μετά από λάθος της άμυνας του Πλατανιά ο Μαρκάκης πλάσαρε ωστόσο νικήθηκε από τον Λαζαρίδη.\nΔέκα λεπτά αργότερα ήταν η σειρά του Πλατανιά να απειλήσει, ωστόσο ο Μπένκο νίκησε στο τετ α τετ τον Μαρκουλάκη και κράτησε και εκείνος ανέπαφη την εστία του.\nΟ χρόνος κυλούσε με τον ΑΟΑΝ να έχει την υπεροχή και να πιέζει χωρίς ωστόσο να καταφέρνει να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα, ωστόσο αυτό άλλαξε στο 36ο λεπτό! Σε εκείνο το χρονικό σημείο ο Δολαψάκης που είχε προωθηθεί ανατράπηκε μέσα στην αντίπαλη περιοχή με τον διαιτητή να δείχνει την άσπρη βούλα. Την εκτέλεση ανέλαβε ο Παπαδόπουλος και έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα για το 0-1 του ΑΟΑΝ, σκορ το οποίο έμεινε μέχρι και τη λήξη του πρώτου μέρους.\nΣτις αρχές της επανάληψης ο Πλατανιάς κατάφερε να αιφνιδιάσει όταν μετά από μία εκτέλεση κόρνερ ο Γελαδάρης πήρε την κεφαλιά μέσα από την περιοχή νικώντας το Μπένκο για το 1-1 της ομάδας των Χανίων.\nΟ ΑΟΑΝ μετά την «ψυχρολουσία» της ισοφάρισης πίεσε και προσπάθησε να φτάσει σε δεύτερο γκολ για να πάρει και πάλι το προβάδισμα. Ο χρόνος κυλούσε με το 1-1 να παραμένει ωστόσο στο 83ο λεπτό της επανάληψης ο ΑΟΑΝ βρήκε το πολυπόθητο γκολ που έψαχνε με «χρυσό» σκόρερ τον Μαρκάκη ο οποίος έκανε το 1-2!\nΠαρά τις όποιες προσπάθειες στη συνέχεια το σκορ δεν άλλαξε και η ομάδα του Αγίου Νικολάου πήρε το υπερπολύτιμο τρίποντο με το οποίο ανέβηκε στους 19 βαθμούς και μείωσε τη διαφορά του από την πρώτη θέση στον 1 βαθμό!\nΠλατανιάς: Λαζαρίδης, Γκολόσι, Κατσαρός, Ταγιάρι, Γιαννικάκης, Πατρίκαλης, Ρούμπιο, Γελαδάρης, Ταμπάζοφ, Μπέρνιος, Μαρκουλάκης\nΑΟΑΝ: Μπένκο, Πιθαρούλης, Τσανάι, Δολαψάκης, Μακρυδάκης, Φουκαράκης, Μαυρης, Διάκος, Παπαδόπουλος, Μαρκάκης, Χρυσοφάκης


eyploia.aigaio-net.gr - Niλ Πόστμαν - H συγκέντρωση των ΜΜΕ απειλή για τη δημοκρατία\nΜ.Μ.Ε.: Niλ Πόστμαν - H συγκέντρωση των ΜΜΕ απειλή για τη δημοκρατία\nΟ διαπρεπής αμερικανός αναλυτής μιλάει στο «Βήμα» για τους κινδύνους που απορρέουν από τη συγκέντρωση των μέσων ενημέρωσης στα χέρια μιας μικρής ομάδας επιχειρήσεων\nΤου Αλ. Παπαχελά\nΈνας σοβαρός διάλογος έχει αρχίσει εδώ και λίγο καιρό στην Αμερική γύρω από τον αντίκτυπο που έχουν τα ΜΜΕ και οι νέες τεχνολογίες στην αμερικανική κοινωνία και κουλτούρα. Η πρόσφατη συγχώνευση δύο γιγάντων στον χώρο των ΜΜΕ, της America Online και της Time Warner, έχει θέσει ορισμένα ζητήματα που αναζητούν απαντήσεις στις σελίδες γνώμης των μεγάλων αμερικανικών εφημερίδων αλλά και στις αίθουσες πανεπιστημίων: Περισσότερα «κανάλια» ενημέρωσης σημαίνουν απαραίτητα και ποιοτικά καλύτερη ενημέρωση; Ποιος είναι ο τελικός στόχος; Μήπως είναι η δημιουργία του αμερικανού καταναλωτή που καθισμένος στον καναπέ του ζει μέσα από την οθόνη της τηλεόρασής του, η οποία πλέον θα του προσφέρει όχι μόνο θεάματα αλλά και πολλές δραστηριότητες μέσω Internet; Ποιοι κίνδυνοι απορρέουν από την υπερσυγκέντρωση ΜΜΕ στα χέρια μιας πολύ μικρής ομάδας γιγαντιαίων επιχειρήσεων;\nΚορυφαίος αναλυτής της επιρροής των ΜΜΕ στην αμερικανική κοινωνία θεωρείται εδώ και αρκετά χρόνια ο επικεφαλής του Τμήματος επικοινωνίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU) καθηγητής Νιλ Πόστμαν, τον οποίο «Το Βήμα» συνάντησε πρόσφατα στο γραφείο του.\nΚατά τον Πόστμαν και το περίφημο βιβλίο του «Διασκεδάζοντας τους εαυτούς μας μέχρι θανάτου» («Amusing ourselves to death»), όλη η κουλτούρα μας βασίζεται στον τρόπο, στη μέθοδο βάσει της οποίας συζητάμε και επικοινωνούμε μεταξύ μας. Η τηλεόραση  κατά Πόστμαν  έχει αλλάξει ριζικά τον δημόσιο διάλογο με την τεράστια έμφαση που δίνει στην εικόνα, στην οικονομία της εικόνας και στο ψυχαγωγικό κομμάτι της επικοινωνίας. Η τηλεόραση μεταδίδει εικόνες και πληροφορίες χωρίς κανένα πλαίσιο αναφοράς και χωρίς καμία απολύτως λογική συνέχεια. Η φράση «και τώρα ας αλλάξουμε θέμα» είναι, σύμφωνα με τον συγγραφέα, η πιο πειστική απόδειξη ότι οι πληροφορίες που μεταδίδει η τηλεόραση είναι εντελώς στερημένες ιδιαίτερου νοήματος για τον τηλεθεατή, ο οποίος τις αντιμετωπίζει σαν ένα αστείο θέαμα χωρίς σημασία.\n«Τα καλύτερα προϊόντα της τηλεόρασης είναι τα σκουπίδια της και κανένας δεν απειλείται πραγματικά από αυτά» γράφει και συμπληρώνει: «Εξάλλου δεν αξιολογούμε έναν πολιτισμό από την παραγωγή των αυτονόητων προϊόντων του αλλά από εκείνα τα στοιχεία που προβάλλει ως σημαντικά. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το πρόβλημά μας, στο γεγονός ότι η ασημαντότητα  και συνεπώς η επικινδυνότητα  της τηλεόρασης θριαμβεύει όταν έχει υψηλές φιλοδοξίες, όταν παρουσιάζεται ως φορέας σημαντικών πολιτιστικών συζητήσεων».\nΟταν τίθεται το ερώτημα κατά πόσον ο συνδυασμός τηλεόρασης και Internet θα αποδειχθεί χρήσιμος στην πληροφόρηση του μέσου πολίτη, ο Πόστμαν είναι σαφής: «Ολοι εμείς στην Αμερική πάσχουμε από υπερβολική δόση πληροφόρησης (info overdose). Οι περισσότερες πληροφορίες που παίρνουμε μέσα από τα ΜΜΕ μας είναι εντελώς άχρηστες, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον μέσο πολίτη που δεν αναζητεί την ειδικευμένη πληροφορία. Το ζήτημα είναι ότι έχουμε αποκτήσει εξάρτηση και πιστεύουμε ότι όλα τα δεδομένα και στοιχεία μάς είναι απολύτως χρήσιμα». Ο ίδιος, αν και γνώστης των νέων τεχνολογιών, αρνείται να πάρει κομπιούτερ γιατί νιώθει ήδη να κατακλύζεται από χείμαρρο άχρηστων πληροφοριών. «Θεωρώ ότι όταν έχω πρόσβαση σε μία βιβλιοθήκη με δύο εκατομμύρια βιβλία η ενημέρωσή μου είναι επαρκής. Αλλιώς αισθάνομαι δέσμιος της τεχνολογίας, αντί η τεχνολογία να αποτελεί ένα μέσο που αποδεικνύεται χρήσιμο σε εμένα».\nΟ Πόστμαν υποστήριξε την ίδια θέση σε ένα βιβλίο του με τίτλο «Τεχνόπολις» καθώς και στο τελευταίο βιβλίο του με τίτλο «Δημιουργώντας μία γέφυρα με τον 18ο αιώνα. Πώς το παρελθόν μπορεί να βελτιώσει το μέλλον μας». Ο συγγραφέας ισχυρίζεται παράλληλα ότι η τηλεόραση διαφθείρει τον δυτικό πολιτισμό διότι φθείρει τον γραπτό λόγο, τον καθιστά υποδεέστερο στη συνήθεια της έκφρασης, με καταστρεπτικά αποτελέσματα για τις νεότερες γενιές. Το παλαιότερο ρητό του Μάρσαλ Μακ Λάχαν ότι «το μέσο είναι τελικά το μήνυμα» διευρύνεται στα γραπτά του Πόστμαν και φθάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης έχουν καταστεί το πραγματικό «όπιο» των λαών. «Πιστεύω» τονίζει «ότι έχουμε φθάσει σε μια κρίσιμη συσσώρευση γιατί τα ηλεκτρονικά μέσα έχουν αλλάξει τον χαρακτήρα του συμβολικού μας περιβάλλοντος αποφασιστικά και αμετάκλητα». Στο ερώτημα τι είναι τελικά ο εφιάλτης της Τεχνόπολης απαντά: «Πρόκειται για μια κατάσταση του ανθρώπινου μυαλού όπου η τεχνολογία κυριαρχεί εις βάρος της πραγματικής εκπαίδευσης. Για παράδειγμα, το μέσο αμερικανάκι βλέπει 6.000 ώρες τηλεόρασης προτού τελειώσει το δημοτικό και 19.000 ώρες τηλεόρασης προτού αποφοιτήσει από το γυμνάσιο. Είναι μεγέθη πραγματικά εντυπωσιακά».\nΗ άποψή του είναι βέβαια ότι «η τηλεόραση θα παραμείνει το κυρίαρχο μέσο για πολλά ακόμη χρόνια ώσπου το Internet να αποκτήσει μεγαλύτερη χρηστικότητα στην καθημερινή μας ζωή».\nΗ κυριαρχία των κομπιούτερ\nΟ Πόστμαν διατυπώνει ανησυχίες για την υπερσυγκέντρωση των ΜΜΕ στα χέρια λιγοστών επιχειρήσεων. Οταν ερωτάται πώς αντιμετώπισε τη συγχώνευση AOL-Time Warner, απαντά: «Βαδίζουμε σε έναν κόσμο που θυμίζει τον κόσμο του Οργουελ. Υπάρχει κίνδυνος για τη δημοκρατία από τη στιγμή που χάνεται η πολυφωνία στα μέσα έκφρασης και μειώνονται οι επιλογές για την ενημέρωση του πολίτη».\nΗ κριτική του αποτελεί μία ακόμη εκδοχή και λογική συνέχεια όσων έζησαν σε περιόδους όπου ο πολιτισμός άλλαξε θεαματικά λόγω της εισαγωγής ενός νέου μέσου επικοινωνίας. Ο Πλάτωνας θεωρούσε ότι η εισαγωγή της γραφής θα έφερνε καταστρεπτικά αποτελέσματα γιατί θα «πάγωνε» τον λόγο και στον «Φαίδρο» ανέπτυσσε το επιχείρημα ότι η γραφή θα έφερνε την παρακμή του πολιτισμού. Κάθε νέο μέσο, η τυπογραφία, η εισαγωγή των μηχανών στη ζωή μας, είχε τους επικριτές του.\n(πηγή:Το ΒΗΜΑ, 06/02/2000)\nΕνας από τους σκληρότερους επικριτές των ΜΜΕ μιλάει στον Θανάση Λάλα\n«Θα σας απαντήσω έχοντας για παράδειγμά μου την Αμερική, μια και αυτή τη δημοκρατία έχω μελετήσει καλύτερα. Το 1776, στις πρώτες αμερικανικές εκλογές, ούτε ο πρόεδρος ούτε οι γερουσιαστές εξελέγησαν από τον λαό, με άμεση ψηφοφορία. Τι σημαίνει αυτό; Οι θεμελιωτές αυτής της χώρας  Τζέφερσον και Χάμιλτον  δεν εμπιστεύονταν τον λαό και τόσο πολύ. Σήμερα βέβαια τα πράγματα σε σχέση με τη δημοκρατία έχουν αλλάξει. Με αυτό θέλω να πω ότι ένα από τα στοιχεία της δημοκρατίας είναι η δυνατότητα που περιέχει να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα. Επομένως είναι φυσικό να έχει αλλάξει πολύ η έννοια της δημοκρατίας σε σχέση με αυτό που αντιλαμβάνονταν ως δημοκρατία οι αρχαίοι Ελληνες. Το βρίσκω πολύ φυσικό και δεν μειώνει καθόλου αυτή η μετάλλαξη τη σημασία της έννοιας. Ισα ίσα... Σκεφθείτε άλλωστε ότι η δημοκρατία στην Αρχαία Ελλάδα ήταν μια έννοια που δεχόταν την ύπαρξη των σκλάβων και τις γυναίκες ουσιαστικά αόρατες, στο περιθώριο. Σήμερα είναι αδιανόητο να νοηθεί δημοκρατία αποδεχόμενη την ύπαρξη σκλάβων και γυναίκες αμέτοχες... Τέλος, η δημοκρατία συνεχίζει να αλλάζει και ως προς τα νοήματά της και ως προς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Το θέμα όμως είναι ότι ως πολίτευμα ξεκίνησε από εδώ, από τη χώρα σας. Αν και οι Αμερικανοί  για να είμαστε ειλικρινείς  ήταν περισσότερο επηρεασμένοι από τους Ρωμαίους παρά από τους Ελληνες. Παρ' όλα αυτά  το λέω και πάλι  η δημοκρατία γεννήθηκε εδώ και η γέννησή της επηρέασε όλον τον κόσμο. Για την ακρίβεια, έμελλε να αποτελέσει για πάντα στοιχείο του παγκόσμιου πολιτισμού. Ακόμη και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι, οι οποίοι στην πράξη δεν έχουν εφαρμόσει το σύστημα της δημοκρατίας, ως λέξη την έχουν υιοθετήσει. Διότι είναι μια ιδέα η οποία άπαξ και γεννήθηκε θα ανήκει για πάντα στον κόσμο».\n Το να δίνουμε σε μια τόσο μεγάλη ιδέα  όπως λέτε  μια τόσο γενική ερμηνεία δεν είναι λίγο επικίνδυνο; Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, ακόμη και την περίοδο της χούντας η λέξη «δημοκρατία» χρησιμοποιούνταν ως φερετζές της λέξης «δικτατορίας»...\n«Εξαρτάται... Η ιδέα της ατομικής ελευθερίας, η άποψη ότι η σκλαβιά είναι κάτι κακό, η ιδέα ότι οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι ελεύθεροι να εκφράζουν ο καθένας αυτό που σκέφτεται... όλες αυτές οι ιδέες δεν νομίζω ότι είναι επικίνδυνες. Αντιμετωπίζω την εξάπλωσή τους σε όλον τον κόσμο μόνο ως κάτι θετικό».\n Θα γίνω λίγο πιο άμεσος... Δεν πιστεύετε ότι η δημοκρατία χρησιμοποιείται μερικές φορές και ως άλλοθι; Σε αυτές τις περιπτώσεις γίνεται επικίνδυνη;\n«Σαφώς... και όχι μόνο όταν χρησιμοποιείται ως άλλοθι. Η δημοκρατία γίνεται επικίνδυνη όταν κάποιες από τις αξίες που την αποτελούν ξεφεύγουν από το μέτρο... Η ελευθερία, για παράδειγμα, η οποία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας, μερικές φορές, όταν χάνει το μέτρο, γίνεται πολύ επικίνδυνη  και μαζί με αυτήν και η δημοκρατία. Δεν πρέπει όμως να τρομάζουμε με όλα αυτά τα φαινόμενα ούτε να ακυρώνουμε τη δημοκρατία επειδή ενίοτε γίνεται κακή χρήση του όρου... Και έχω να προσθέσω και κάτι ακόμη... Τίποτε δεν είναι ακίνδυνο σε αυτή τη ζωή... Η ζωή η ίδια είναι επικίνδυνη. Η επικινδυνότητα που κρύβεται στην ίδια τη ζωή δεν ακυρώνει τη σημασία και την αξία της. Ενα είναι γεγονός σε σχέση με τη δημοκρατία: χάριν της δημοκρατίας ο κόσμος έγινε και συνεχίζει να γίνεται όλο και καλύτερος. Ο Πλάτωνας, ας πούμε, δεν ήταν από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της δημοκρατίας. Πίστευε περισσότερο στην ιδέα του φιλοσόφου-βασιλιά. Παρ' όλα αυτά η συγκεκριμένη ιδέα, η οποία ξεκίνησε από εδώ, κατάφερε να κατακτήσει όλον τον κόσμο και σήμερα, 2.500 χρόνια μετά, συνεχίζει ακόμη να μας δείχνει τον δρόμο  και αυτό είναι κάτι που δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Με συγχωρείτε που επιμένω ως πιο Ελληνας από τους Ελληνες... Το πιστεύω αυτό που λέω».\n«Ο καλύτερος ορισμός που μπορώ να σκεφθώ υπάρχει μέσα στις δέκα πρώτες τροποποιημένες διατάξεις του αμερικανικού Συντάγματος και περιλαμβάνει την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία να πιστεύει κανείς σε όποια θρησκεία θέλει  συμπεριλαμβανομένης και της άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων που αυτό μπορεί να συνεπάγεται , το δικαίωμα των πολιτών να εκλέγουν τους κυβερνήτες τους, την εξασφάλιση του δικαιώματος της δικαστικής εκπροσώπησης πολιτών οι οποίοι έχουν συλληφθεί... Ολα αυτά αναφέρονται στο Σύνταγμα των περισσότερων δημοκρατικών κρατών του δυτικού κόσμου. Πιστεύω ότι όλα ορίζουν εξίσου καλά τον όρο "δημοκρατία", με κορυφαίο  αν μου επιτρέπετε  τον ορισμό που περιέχεται, όπως σας είπα, στις δέκα πρώτες τροποποιημένες διατάξεις του αμερικανικού Συντάγματος».\n Παρ' όλα αυτά, η σχέση της εξουσίας με τον πολίτη δεν έχει αλλάξει; Μήπως η δημοκρατία κρύβει και μια αθέατη πλευρά;\n«Ναι, η οποία μάλιστα είναι και η επικίνδυνη πλευρά της. Επειδή όμως κανένας δεν θα μπορούσε να επινοήσει μια ιδέα όπως είναι η ιδέα της δημοκρατίας, νομίζω ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε για την ίδια τη δημοκρατία. Πρέπει να μην εφησυχάζουμε... Αυτό είναι άλλο. Πάντοτε θα υπάρχουν τρόποι να υποτιμήσει κανείς την ελευθερία. Νομίζω ότι πρέπει να ήταν ο Τόμας Τζέφερσον που είπε: "Το τίμημα της ελευθερίας είναι η αέναη επαγρύπνηση". Οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι πάντοτε σε επιφυλακή, θα πρέπει να έχουν επίγνωση ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να χάσουν την ελευθερία τους. Ακόμη και εδώ, στην Ελλάδα, δεν πάει πολύς καιρός που ζήσατε μια δικτατορία».\n Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι υποστηρίζουν ότι σήμερα στην Αμερική έχει γεννηθεί μια νέα μορφή δικτατορίας... εννοώντας τη δικτατορία που έχουν επιβάλει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης...\n«Είναι αλήθεια ότι τα Μέσα στις ΗΠΑ έχουν πια τη δύναμη να μας υποδεικνύουν σε τι να πιστεύουμε. Αυτό είναι ένα πρόβλημα. Στην εποχή της δικτατορίας των Μέσων η επαγρύπνηση είναι ακόμη πιο αναγκαία. Ποτέ δεν θα ξεφύγουμε από τον κίνδυνο του ολοκληρωτισμού, όπως και απ' όλους τους υπόλοιπους κινδύνους, από τους οποίους προσπαθεί να μας προστατέψει το Σύνταγμα. Συχνά η κυβέρνηση  στην προσπάθειά της να μας προστατεύσει από μια απειλή  αποκτά μεγαλύτερη εξουσία απ' όση θα έπρεπε. Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί η δημοκρατία. Ο πολίτης πρέπει συνεχώς να αναρωτιέται μήπως η κυβέρνηση υπερβαίνει τα εσκαμμένα όσον αφορά τον έλεγχο που ασκεί στις ζωές των ανθρώπων. Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχαν περίοδοι που η Πολιτεία ένιωθε να απειλείται, όταν βασικές αρχές της δημοκρατίας γίνονταν αντικείμενο άγνοιας. Ανησυχούσε για το αν θα μπορούσε το πολίτευμα κάτω απ' αυτές τις συνθήκες να συνεχίσει να προστατεύεται. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Οταν ένα έθνος απειλείται, το κράτος θα θέσει περιορισμούς σε κάποιες προσωπικές ελευθερίες, προκειμένου να αυτοπροστατευθεί. Το συμπέρασμα είναι ότι στη δημοκρατία ποτέ δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε τελείως από τον κίνδυνο. Πάντοτε έτσι θα είναι. Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα των ενεργών πολιτών. Η δημοκρατία δεν είναι θρησκεία να αφεθούμε και να οδηγηθούμε από τον Κύριο  τον όποιο Κύριο πιστεύουμε  στη λύτρωση και στον Παράδεισο. Στη δημοκρατία ξεκινάμε όλοι από την Κόλαση και από τις κοινές προσπάθειες όλων πάμε να προσεγγίσουμε τον Παράδεισο... Γι' αυτό δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι γύρω μας είναι η κόλαση της αυθαιρεσίας».\n Δεν πιστεύετε ότι το γεγονός πως δίνεται σ' εσάς και σε μια μικρή ακόμη παρέα η δυνατότητα να κριτικάρετε την τηλεόραση βοηθά τη δικτατορία των Μέσων να κάνει τη δουλειά της μέσα στη δημοκρατία έχοντας και άλλοθι;\n«Οχι, γιατί η κριτική δεν προέρχεται μόνο από ανθρώπους της ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και από πολιτικούς, από ομάδες πολιτών, από καθημερινούς, συνηθισμένους ανθρώπους, από δημοσιογράφους... Ολοι αυτοί έχουν τη δυνατότητα και κριτική να ασκούν και γενικότερα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Οσο αυτό συνεχίζεται, νομίζω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα κυριαρχίας των Μέσων στη σκέψη και στη ζωή μας. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το γεγονός ότι τα Μέσα έχουν τεράστια δύναμη, μέσω της οποίας μπορούν να επηρεάζουν τους ανθρώπους».\n Ακόμη και αυτούς που τα κριτικάρουν... Στην Ελλάδα  αλλά και σε όλον τον κόσμο  οι άνθρωποι που ασκούν κριτική στα Μέσα εξαρτώνται και οι ίδιοι κατά πολύ από αυτά...\n Παράξενο, σας επιτρέπουν να βγαίνετε και να λέτε τις απόψεις σας στην τηλεόραση κι ας είναι ενάντια στο ίδιο το Μέσο...\n«Καταλαβαίνω τι υπαινίσσεσθε... Προφανώς εμένα, για να μου επιτρέπουν την πρόσβαση, δεν με θεωρούν και τόσο επικίνδυνο. (γέλια) Καλά κάνατε πάντως και το επισημαίνετε, διότι και στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις θα ακούσεις να ασκείται κριτική στους κυβερνώντες, στους κοινωνικούς θεσμούς, σχεδόν ποτέ όμως στα ίδια τα Μέσα. Αυτή θα ακουστεί, είτε διά μέσου των περιοδικών είτε διά μέσου των εφημερίδων. Εκεί υπάρχει χώρος για να ακουστούν φωνές που έχουν να πουν κάτι ριζοσπαστικό. Τουλάχιστον έτσι είναι τα πράγματα στην Αμερική».\n Ισως αυτό να εντάσσεται και στη συνεχιζόμενη σύγκρουση μεταξύ έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου... Ισως δηλαδή να μην είναι και τόσο φιλόξενοι χώροι οι εφημερίδες και τα περιοδικά σε μια κριτική εναντίον τους, αλλά πολύ φιλόξενοι στην κριτική εναντίον του κύριου αντιπάλου τους που είναι η τηλεόραση...\n«Και αυτό είναι σωστό. Οπως είναι σωστό ότι ο πόλεμος μεταξύ εφημερίδων και τηλεόρασης δεν έπαψε ποτέ... Είναι πολυετής, συνεχίζεται και θα συνεχίζεται».\n Εγώ νιώθω ότι με την επικράτηση της τηλεόρασης η φωνή της διανόησης έχει αποδυναμωθεί πάρα πολύ και σπάνια μέσα σε αυτή την οχλαγωγία καταφέρνει να φθάσει στον προορισμό της...\n«Οχι, δεν θα συμφωνήσω μαζί σας. Τουλάχιστον στην Αμερική δεν είναι έτσι. Λάβετε υπόψη σας ότι τα τελευταία 40-50 χρόνια η Αμερική έζησε ορισμένες πολύ ριζικές αλλαγές όσον αφορά τις γυναίκες, τις φυλετικές διακρίσεις, ακόμη και κοινωνικές απόψεις και ιδέες όπως ο σεξουαλικός προσανατολισμός... Τα τελευταία χρόνια δέχθηκαν οι άνθρωποι ότι οι γυναίκες πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες ή ότι οι μαύροι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους λευκούς ή ότι οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους ετεροφυλόφιλους. Από πού προήλθαν αυτές οι ιδέες; Προϋπήρχαν, κάποια στιγμή ακούστηκαν και μπόρεσαν να φθάσουν ως την τάξη των μικρομεσαίων, η οποία είναι και η πολυπληθέστερη στην Αμερική. Αυτό είχε αποτέλεσμα τα τελευταία αυτά 40-50 χρόνια να συμβούν σε διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής περισσότερες ριζοσπαστικές αλλαγές απ' ό,τι όλα τα χρόνια που υπάρχει η Αμερική ως χώρα. Παρ' όλο λοιπόν που μπορούμε να πούμε ότι τα Μέσα εκπροσωπούν συντηρητικές απόψεις, μέσα από τις οποίες καταφέρνουν και επηρεάζουν τον κόσμο, οι ριζοσπαστικές ιδέες βρίσκουν και αυτές τον τρόπο να περάσουν στη συνείδηση των ανθρώπων. Οσες μάλιστα απ' αυτές είναι καλές συνήθως γίνονται αποδεκτές».\n«Οχι... Υποθέτω ότι αυτό που αναζητούν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι η ασφάλεια. Νομίζω ότι την αναζητούν περισσότερο απ' ό,τι την αλήθεια. Πάντοτε όμως θα υπάρχουν και άνθρωποι  βλέπε Σωκράτης, Τόμας Τζέφερσον...  οι οποίοι θα αναζητούν την αλήθεια με πάθος. Και ευτυχώς οι άνθρωποι αυτοί έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν και τους άλλους. Μερικές φορές μπορεί να οδηγούνται και στον θάνατο  όπως ο Σωκράτης, για παράδειγμα  εν ονόματι αυτής της αναζήτησης, αλλά ο χρόνος συνήθως αναδεικνύει την επιρροή που κατάφεραν να ασκήσουν με όποιο προσωπικό τους κόστος».\n Αν το ζητούμενο για τον άνθρωποι δεν είναι η αλήθεια, τότε οι άνθρωποι θα μπορούσαν πάρα πολύ εύκολα εν ονόματι της ασφάλειάς τους να δεχθούν να ζήσουν μια «ψεύτικη» ζωή, μια εικονική πραγματικότητα, χωρίς να πολυαντιδρούν... Μήπως η επικράτηση του ψέματος είναι η μόνη μεγάλη αλήθεια της εποχής μας;\n«Δυστυχώς δεν θα μπορέσω ούτε σε αυτή την περίπτωση να διαφωνήσω με τις διαπιστώσεις σας... Και αυτό που επισημαίνετε είναι αλήθεια. Επειδή ο άνθρωπος έχει την τάση να ανησυχεί και να φοβάται πολύ εύκολα, άνθρωποι με δεσποτική συμπεριφορά  σαν τον Στάλιν ή τον Χίτλερ  βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και έρχονται να του τάξουν τον παράδεισο, να του τάξουν το "ψέμα", όπως προείπατε κι εσείς. Αυτό κάποιος που είναι δυστυχισμένος ή φοβισμένος θα το δεχθεί πολύ πιο εύκολα, με αποτέλεσμα εξίσου εύκολα να μπορεί να μετατραπεί σε αντικείμενο χειραγώγησης στα χέρια δικτατόρων, οι οποίοι θα τον υποχρεώσουν να κάνει ακόμη και τα πιο τρομερά πράγματα. Μακροπρόθεσμα βέβαια αυτό δεν λειτουργεί, όπως συμπεραίνουμε μελετώντας την Ιστορία. Το Τρίτο Ράιχ, το οποίο υποτίθεται ότι ήταν προορισμένο να ζήσει χίλια χρόνια, άντεξε μόλις δεκατρία. Και ο κομμουνισμός, που υποτίθεται ότι θα τους έθαβε όλους, άντεξε εβδομήντα. Αποτελεί λοιπόν κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας το κυνήγι της ασφάλειας να μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να δεχθούν ακόμη και τις πιο τρομερές ιδέες. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα αλλάξει ποτέ. Οσο όμως υπάρχουν και ωραίες ιδέες, "η αλήθεια στο τέλος θα νικάει"  όπως έλεγε και ο σπουδαίος άγγλος ποιητής Τζον Μίλτον. Οσο θα μπορούν να γίνονται ανοιχτές συζητήσεις, όσο οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να λένε αυτά που σκέφτονται, πιστεύω ότι στο τέλος έννοιες όπως η ελευθερία και η ισότητα θα νικήσουν... Αλλωστε, κύριε Λάλα, η ασφάλεια είναι ο προθάλαμος της πλήξης. Η ασφάλεια είναι ένα είδος πρόωρου θανάτου. Κανένας, όσο φοβισμένος κι αν είναι, δεν μπορεί να ζήσει μέσα στην πλήξη μια ζωή ή νεκρός-ζωντανός για πολύ. Η φύση μας μάς προστατεύει από την αιώνια υποταγή».\n«Παρακολουθώ πολύ τηλεόραση  κυρίως τα αθλητικά, παλιές ταινίες και ιδιαίτερα γεγονότα τα οποία συμβαίνουν και αξίζει τον κόπο να τα παρακολουθήσει κανείς. Οποτε όμως η τηλεόραση προσπαθεί να το παίξει σοβαρή, εγώ κάθε άλλο παρά στα σοβαρά την παίρνω. Διότι ξέρω ότι αυτό που κυρίως την αφορά  τουλάχιστον την αμερικανική  είναι να πουλήσει κοινό στους διαφημιστές. Αυτή είναι η βασική δουλειά της. Μια στο τόσο βέβαια δείχνουν και κάτι το οποίο είναι πραγματικά σημαντικό  μια δολοφονία, έναν σεισμό... Είναι καλή σ' αυτές τις περιπτώσεις αλλά, όπως είπαμε, όλα αυτά δεν είναι πρωταρχικό της μέλημα. Από τη στιγμή που το γνωρίζει αυτό ένας τηλεθεατής όπως εγώ, μπορεί να παρακολουθεί άφοβα τηλεόραση, ενίοτε μάλιστα να την απολαμβάνει κιόλας. Προσωπικά κι εμένα μου αρέσει να παρακολουθώ τηλεόραση, όμως σπάνια βλέπω ειδήσεις, διότι ακόμη και μέσα από αυτές οι τηλεάνθρωποι προσπαθούν να "πουλήσουν" τηλεθεατές στους διαφημιστές. Στο ίδιο κόλπο είναι και οι εφημερίδες· μόνο που αυτές "πουλάνε" αναγνώστες. Αν και οι εφημερίδες έχουν άλλη παράδοση. Γι' αυτό και ένα καλό ρεπορτάζ εφημερίδας το εμπιστεύομαι πολύ περισσότερο από τις ειδήσεις στην τηλεόραση».\n«Κάθε φορά που βλέπω ειδήσεις στην τηλεόραση θέτω στον εαυτό μου το ερώτημα σε ποιον ανήκει ο τηλεοπτικός σταθμός που παρακολουθώ. Είτε είναι ο Ρούπερτ Μέρντοκ είτε η Time Warner προσπαθώ να θυμάμαι τι θα ήθελε ο καθένας απ' αυτούς να πιστεύω για τα πράγματα και τον κόσμο. Επίσης προσπαθώ να καταλάβω τι διάθεση θα ήθελε ο καθένας απ' αυτούς να έχω  αν και ξέρω ότι όλοι θα ήθελαν το ίδιο· να έχω δηλαδή τη διάθεση που θα μου επιτρέψει να δώσω βάση και προσοχή στις διαφημίσεις που θα μου δείξουν. Ακόμη λοιπόν κι αν έγινε ένας σεισμός, φέρ' ειπείν στην Αθήνα, ξέρω ότι δεν θέλουν να ανησυχήσω πάρα πολύ. Διότι αν ανησυχήσω, δεν θα μπορέσουν να μου πουλήσουν ούτε το καινούργιο Subaru ούτε καν μία Mars για το διάλειμμα στην εργασία μου. Ο άνθρωπος που ανησυχεί για έναν σεισμό δεν είναι δυνατόν να ενδιαφερθεί για τα δημητριακά που θα του δείξεις την αμέσως επόμενη στιγμή. Οι ιδιοκτήτες των καναλιών μάς θέλουν ήρεμους, χαρούμενους και δεκτικούς όσον αφορά τις διαφημίσεις τους. Ολα αυτά τα γνωρίζω πολύ καλά, όπως είμαι σίγουρος ότι τα γνωρίζετε και εσείς. Γι' αυτό πιστεύω ότι τα παιδιά θα έπρεπε από μικρή ακόμη ηλικία να διδάσκονται στο σχολείο πώς να κρατούν κριτική στάση απέναντι στην τηλεόραση και στον Τύπο. Επειδή γνωρίζω ότι ο κάθε ιδιοκτήτης μέσου μαζικής ενημέρωσης έχει τις δικές του απόψεις, ποτέ δεν αντιμετωπίζω αυτά που διαβάζω στην εφημερίδα ή που βλέπω στην τηλεόραση ως ειδήσεις. Ξέρω ότι υπάρχει από πίσω κάποιος ο οποίος έχει τους λόγους του να μου επιστήσει την προσοχή στο συγκεκριμένο πράγμα που διαβάζω ή ακούω. Παρ' όλα αυτά εμπιστεύομαι τους "New York Times" και τους ιδιοκτήτες τους, περισσότερο απ' όσο θα εμπιστευόμουν, για παράδειγμα, τη Fox TV ή το NBC».\n Νομίζω ότι στα λόγια σας κρύβεται μια αντίφαση. Αν ο στόχος όλων των Μέσων είναι να μας «πουλήσουν» ως κοινό στους διαφημιστές, τότε γιατί, αντί να ποντάρουν στην καλή είδηση που θα λειτουργούσε σαν κράχτης καλής διάθεσης, παρουσιάζουν μόνο κακές ειδήσεις, και μάλιστα μ' αυτόν τον τρόπο;\n«Οι κακές ειδήσεις υπάρχουν απλώς για να τραβήξουν το ενδιαφέρον μας και να μας προετοιμάσουν για τις "καλές". Συνήθως όμως οι κακές ελέγχονται πάρα πολύ προσεκτικά. Ακόμη κι αν έγινε σεισμός στο Περού με θύματα 3.000 ανθρώπους  δηλαδή μια τεράστια καταστροφή  τα κανάλια δεν θα σου μεταφέρουν την είδηση με λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να σε κάνουν να στενοχωρηθείς ή να μελαγχολήσεις. Διότι αν μελαγχολήσεις, δεν θα σε νοιάζει πλέον να καταναλώσεις αυτοκίνητα ή δημητριακά. Θα λειτουργήσεις όπως λειτουργούσαν και οι αρχαίοι Ελληνες, οι οποίοι είχαν μια διαρκή ανησυχία για τα πράγματα γύρω τους  και αυτό δεν το θέλουν. Εξήντα δευτερόλεπτα λοιπόν για τον σεισμό στο Περού είναι αρκετά. "Τρεις χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους... " αλλά ως εκεί... αρκετά. "Προχωράμε τώρα στο επόμενο θέμα... Οι χορηγοί της εκπομπής έχουν να σας πουν κάτι που σας ενδιαφέρει... Οι νέες σερβιέτες βοηθούν τη δραστήρια γυναίκα να κινείται όλη μέρα με άνεση... δεν χρειάζεται να γυρίσετε στο σπίτι σας το μεσημέρι... Η απορροφητικότητα της νέας σερβιέτας σάς εξασφαλίζει καθαριότητα και είναι κέρδος χρόνου για σας". (γέλια) Αυτό που ακούει ο τηλεθεατής να του τάζουν οι διάφορες εταιρείες τον ανεβάζει και έτσι γλιτώνει από τη μελαγχολία και την περίσκεψη μιας κακής είδησης».\n«Οχι αυτός που γυρίζει την πλάτη του αλλά αυτός που έχει πεισθεί πια ότι το νόημα της ζωής κρύβεται στο να καταναλώνεις. Οι διαφημιστές θέλουν να έχει ένα νόημα η ζωή μας, όχι όμως αυτό που θεωρούσαν νόημα της ζωής άνθρωποι σαν τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα ή τον Τόμας Τζέφερσον. Θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο δρόμος για τον Παράδεισο περνάει από την κατανάλωση, ότι εκεί κρύβεται όλο το νόημα της ζωής. Στην Αμερική υπάρχει μια θεωρία που αναφέρεται πια ως ανέκδοτο: "Νικητής είναι αυτός που θα πεθάνει με τα περισσότερα παιχνίδια". Αν τελικώς πιστέψουμε ότι η ζωή αξίζει μόνο όταν μπορούμε να αγοράζουμε ή να έχουμε όλο και περισσότερα πράγματα, τότε η τηλεόραση θα έχει κάνει τέλεια τη δουλειά της. Αυτό όμως καταντά τυραννία: ένας ολόκληρος κόσμος να πιστεύει ότι σκοπός της ύπαρξής του επάνω στη Γη είναι να μαζεύει πράγματα. Οι άνθρωποι δυστυχώς είναι έτοιμοι να πιστέψουν εύκολα σε αυτές τις ανοησίες. Ευτυχώς δεν έχουν ακόμη πέσει σε αυτή την παγίδα ούτε τα πανεπιστήμια ούτε οι πολιτικοί στο σύνολό τους ούτε η θρησκεία. Οπως και οι περισσότεροι γονείς, παρ' όλη την καταναλωτική διάθεσή τους, τελικώς δεν διδάσκουν την κατανάλωση στα παιδιά τους. Αρα υπάρχουν και άλλες δυνάμεις, πέρα από τα ΜΜΕ, οι οποίες αντιστέκονται σε αυτού του είδους τα μηνύματα και τα ψευδοδιλήμματα. Θυμάστε την παραβολή που μιλάει για έναν πλούσιο ο οποίος για να μπει στον Παράδεισο θα δυσκολευτεί όσο θα δυσκολευτεί η καμήλα να περάσει από το μάτι μιας βελόνας; Ε, αυτό ισχύει και με τα ΜΜΕ. Είναι τόσο δύσκολο για τα ΜΜΕ να επιβάλουν αυτή τη βλακώδη θεωρία τους όσο δύσκολο είναι να περάσει η καμήλα από το μάτι μιας βελόνας  και ας παρουσιάζονται ως θριαμβευτές. Παρ' όλο λοιπόν που τα ΜΜΕ είναι παντοδύναμα, δεν λειτουργούν μονολιθικά».\n«Αυτό το θέμα είναι λιγάκι περίπλοκο. Η συντεταγμένη πολιτεία έχει κι αυτή τη δική της άποψη για το ποιο θα πρέπει να είναι το νόημα της ζωής. Μόνο που στην περίπτωση της πολιτείας το νόημα της ζωής που προβάλλεται δεν είναι πάντα το ίδιο. Μεταβάλλεται ανάλογα με το τι συμφέρει τη συντεταγμένη πολιτεία. Το ενδιαφέρον των ΜΜΕ είναι μονίμως το ίδιο: πώς θα πουλήσουν κοινό στους διαφημιστές. Αλλοτε λοιπόν το μόνιμο ενδιαφέρον των ΜΜΕ συγκλίνει προς τα "θέλω" της πολιτείας και άλλοτε όχι. Αρα λοιπόν δεν είναι και τόσο απλό το πρόβλημα του ελέγχου των ΜΜΕ από την πολιτεία. Είναι φορές που η πολιτεία θα ήθελε ο λαός της να μισεί έναν άλλο λαό με εντελώς διαφορετική κουλτούρα αλλά να μη συμφέρει τα ΜΜΕ κάτι τέτοιο. Οπότε σε αυτή την περίπτωση δημιουργείται μια σύγκρουση η οποία μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα σε μεγάλο μπέρδεμα. Οταν εγώ ήμουν μικρό παιδί, η πολιτεία μάς δίδασκε ότι έπρεπε να μισούμε τους Γερμανούς, τους Ιάπωνες και λίγο τους Ιταλούς, παρ' όλο που τους Ιταλούς κανένας δεν μπορεί να τους μισήσει. (γέλια) Α, τότε οι Ρώσοι ήταν φίλοι μας. Μετά, όταν ξεκίνησε ο Ψυχρός Πόλεμος, η πολιτεία άρχισε να μας λέει ότι οι Γερμανοί είναι καλοί, όπως και οι Ιάπωνες και οι Ιταλοί. Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι, αντίθετα, έγιναν οι κακοί. Οταν πια μεγάλωσα, οι Κινέζοι ξανάγιναν καλοί! (γέλια) Θέλω να πω ότι η πολιτεία έχει κι αυτή τον δικό της τρόπο να προσπαθεί να διαμορφώνει άποψη στον κόσμο και αυτό δεν συμβαδίζει πάντα με το αντίστοιχο εμπορικό ενδιαφέρον που μπορεί να υπάρχει στα ΜΜΕ. Γνωρίζω ακόμη σήμερα ανθρώπους οι οποίοι δεν θα αγόραζαν με τίποτε γερμανικό αυτοκίνητο. Ο αδελφός μου, λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της εχθρότητάς μας τότε προς τους Γερμανούς, δεν θα δεχόταν να αποκτήσει Mercedes, κι ας του την έδιναν τσάμπα! (γέλια) Και αυτό δεν αλλάζει ούτε μετά από τόσα χρόνια. Η τηλεόραση ωστόσο δεν θα ήθελε ο αδελφός μου να σκέπτεται κατ' αυτόν τον τρόπο για να μπορεί να του πουλήσει και Mercedes και Volkswagen και ό,τι άλλο τέλος πάντων την πληρώνει για να το προωθεί. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω με ποιον τρόπο αντιμετωπίζει τα γιαπωνέζικα αυτοκίνητα ο αδελφός μου  δεν τον έχω ρωτήσει ποτέ! (γέλια) Αλλά τα ΜΜΕ θέλουν να του πουλήσουν τα Toyota, τα Nissan κι άλλα γιαπωνέζικα προϊόντα».\n«Στην Αμερική τα πανεπιστήμια έχουν τεράστια ελευθερία, επίσης οι θρησκευτικές οργανώσεις και φυσικά η οικογένεια, αν και οι ηγέτες με δεσποτική συμπεριφορά  όπως οι ναζιστές ή οι κομμουνιστές  προσπάθησαν να ελέγξουν και τον θεσμό της οικογένειας. Επειδή όμως αυτή τη στιγμή μιλάμε για την Αμερική, εκεί οι οικογένειες έχουν συχνά αξίες και αντιλήψεις οι οποίες δεν συμβαδίζουν πάντα με αυτά που θέλει το κράτος. Ακόμη και τα ΜΜΕ, όπως σας είπα και πριν, δεν λειτουργούν μονολιθικά. Υπάρχει αυτό που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει "ελευθερία Τύπου", αν και ένας σπουδαίος κριτικός δημοσιογραφίας έχει πει: "Στην Αμερική ο Τύπος είναι ελεύθερος μόνο όταν έχει κάποιος χρήματα να ανοίξει τη δική του εφημερίδα". Υπάρχουν άνθρωποι στις ΗΠΑ οι οποίοι δεν είναι θύματα αυτών που το κράτος ή τα ενωμένα συμφέροντα προσπαθούν να τους επιβάλουν».\n«Ο Κλίντον μπορούσε να πουλήσει τα πάντα στους πάντες! (γέλια) Οσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησής σας, τα ΜΜΕ στην Αμερική βοηθούν να παραμείνει ως έχει το διπολικό σύστημα. Αυτή τη στιγμή θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο για ένα τρίτο κόμμα να αποκτήσει πρόσβαση στον δημόσιο βίο, πρώτα απ' όλα διότι κοστίζει πολύ ακριβά η προβολή από τα ΜΜΕ. Στην Αμερική, ξέρετε, χρειάζονται πολλά εκατομμύρια δολάρια για να μπορέσει κάποιος να κατεβεί ως υποψήφιος, όχι μόνο για πρόεδρος αλλά και για γερουσιαστής ή για μέλος του Κογκρέσου. Μιλάμε για πάρα πολλά χρήματα για να μπορέσει ο κόσμος να σε δει στην τηλεόραση. Γι' αυτό ένα τρίτο κόμμα θα δυσκολευόταν πάρα πολύ να παίξει ρόλο στην αμερικανική πολιτική σκηνή. Δεν υπάρχει τρίτο κόμμα που να αντέχει αυτό το οικονομικό κόστος».\n«Βέβαια. Και η αποχή είναι μεγάλο χτύπημα στη δημοκρατία. Είναι όντως ταπεινωτικό, είναι ντροπή, στην Αμερική, όπου μιλάμε συνεχώς για δημοκρατία και για την ελευθερία της ψήφου, να ψηφίζουν λιγότεροι από τους μισούς πολίτες που έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν. Προσπαθώντας να καταλάβουμε τι φταίει υποθέτουμε ότι μπορεί να είναι το γεγονός πως οι άνθρωποι έχουν γίνει πλέον κυνικοί. Για μένα όμως αυτό που φταίει είναι ότι οι ψηφοφόροι σκέπτονται πως μεταξύ δύο πάμπλουτων δεν έχει διαφορά ποιον θα ψηφίσεις, καταλήγοντας έτσι να μην τους απασχολεί η ψήφος. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Αμερική είναι διάφοροι εκατομμυριούχοι να προσπαθούν να μπουν στην πολιτική και να βάζουν γι' αυτό οι ίδιοι τα χρήματα. Δεν χρειάζονται καν τα λεφτά του κόμματος. Ο Φορμπς, π.χ., έχει τεράστια αποθέματα χρημάτων, γι' αυτό και δεν τον νοιάζει. Κάθε υποψηφιότητά του τού στοιχίζει γύρω στα 22 εκατ. δολάρια. Η πολιτική πια είναι ένα πλούσιο χόμπι και κανένας δεν θέλει να πάει να ψηφίσει για να κάνει κάποιος πάμπλουτος το χόμπι του».\n«Οντως, έτσι είναι και αυτό είναι κάτι για το οποίο έχουμε γράψει και εγώ και πολλοί άλλοι. Είναι ανησυχητικό, είναι κακό. Κανένας όμως δεν ξέρει τι πρέπει να κάνουμε για να το αντιμετωπίσουμε. Πιστεύω ότι τα πράγματα λειτουργούν λίγο-πολύ ως εξής: Ποιοι έχουν τα χρήματα για να μπορούν να κατεβούν ως υποψήφιοι στις εκλογές; Ανθρωποι πάμπλουτοι. Και τι είδους οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα εκπροσωπούν; Σε γενικές γραμμές τα συμφέροντα της τάξης των πολυεκατομμυριούχων. Οπότε σου λέει ο ψηφοφόρος: "Ο ένας είναι Δημοκρατικός και πολυεκατομμυριούχος, ο άλλος είναι Ρεπουμπλικανός και πολυεκατομμυριούχος. Πόση διαφορά μπορεί να υπάρχει ανάμεσά τους; Αφού και οι δύο θέλουν να συνεχίσουν να έχουν τα εκατομμύριά τους... Επομένως τι διαφορά θα έχει αν ψηφίσω αυτόν ή τον άλλον;". Αυτός είναι νομίζω ο λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν να υπάρχει πλέον καμία διαφορά ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Το μόνο καλό σ' αυτή την ιστορία είναι ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί  τουλάχιστον αυτοί που εγώ γνωρίζω είτε προσωπικά είτε μέσα από τα γραπτά τους  έχουν επίγνωση της κατάστασης, ανησυχούν γι' αυτήν, πιστεύουν ότι αποτελεί διαφθορά, εξευτελισμό της δημοκρατίας αυτή η κατάσταση και προσπαθούν να σκεφθούν με ποιους τρόπους θα μπορούσε να αλλάξει».\n«Στην τηλεόραση ο Γκορ δείχνει άκαμπτος, νευρικός, αγχωμένος. Από κοντά είναι σαν να βλέπεις άλλον άνθρωπο. Δυστυχώς στις τελευταίες εκλογές δεν μπόρεσε να υπερβεί την τηλεοπτική εικόνα του. Το ίδιο και ο Μπομπ Ντόουλ. Παρ' όλο που δεν τον έχω συναντήσει ποτέ από κοντά, έχω λόγους να πιστεύω ότι είναι ένας πανέξυπνος, πολύ ικανός άνθρωπος, ο οποίος θα μπορούσε να είχε γίνει ένας πολύ καλός πρόεδρος. Στην τηλεόραση όμως  ειδικά σε σύγκριση με τον Κλίντον  έδειχνε σαν χαζός. Γιατί ο Κλίντον είναι λες και έχει φτιαχθεί για την τηλεόραση, είναι ο τέλειος τηλεοπτικός ηγέτης. Τον βλέπεις και λες: "Πω, πω, φοβερός τύπος". Η διαφορά λοιπόν μεταξύ τηλεοπτικής εικόνας και πραγματικότητας είναι όντως πρόβλημα. Η τηλεόραση έχει αυτή τη δυνατότητα: έναν πανέξυπνο να τον κάνει να φαίνεται ανίκανος και ηλίθιος και έναν ηλίθιο να τον κάνει να δείχνει ο πιο ευφυής και ικανός άνθρωπος του κόσμου. Ο 27ος πρόεδρος της Αμερικής ήταν περίπου 160-170 κιλά. Σήμερα δεν θα μπορούσε να εκλεγεί σε καμία περίπτωση διότι φαντασθείτε πώς θα έδειχνε στην τηλεόραση. Είναι λοιπόν πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό, αφού τις περισσότερες φορές αυτό που ψηφίζουμε είναι μόνο η εικόνα κάποιου, αυτή που μας δείχνει η τηλεόραση. Οπότε αν κάποιος γράφει καλά στον φακό αυτομάτως κερδίζει πόντους και ας μην ξέρουμε τίποτε άλλο γι' αυτόν. Σε λίγο οι πρόεδροι θα είναι οι επιτυχημένοι παρουσιαστές ειδήσεων και οι σταρ που διαπρέπουν στις σαπουνόπερες. Δεν είμαστε μακριά από την εποχή που οι προτάσεις για την προεδρία θα αφορούν ανθρώπους όπως ο Λέτερμαν και ο Λάρι Κινγκ. Και να σκεφθείτε ότι αυτούς τους ανθρώπους οι τηλεθεατές δεν τους γνωρίζουν, απλώς τους αναγνωρίζουν. Γιατί ο καλός στην τηλεόραση είναι αυτός που καταφέρνει με μαεστρία να είναι ακίνδυνος, χωρίς άποψη και χωρίς φανερά ελαττώματα!».\n«Εχει να κάνει και με το οπτικό νεύρο. Γενικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η τηλεόραση δεν λειτουργεί όπως λειτουργεί η εφημερίδα ή το βιβλίο. Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο μέσο η τηλεόραση το οποίο οι άνθρωποι το παρακολουθούν, δεν προσπαθούν να το κατανοήσουν. Λογικό είναι κάποιος που απλώς παρακολουθεί να προτιμά τα όμορφα πρόσωπα, τη γρήγορη δράση, τις συναρπαστικές εικόνες. Επίσης η δομή των πολιτικών συζητήσεων είναι τέτοια που δίνει έμφαση στην εμφάνιση. Την εποχή που διεκδικούσαν την προεδρία ο Κένεντι και ο Νίξον έγιναν πολλές μελέτες των δημόσιων αναμετρήσεών τους οι οποίες έδειξαν ότι οι άνθρωποι που είχαν παρακολουθήσει τις συζητήσεις τους στο ραδιόφωνο πίστεψαν πως ο Νίξον ήταν καταλληλότερος ως πρόεδρος ενώ αυτοί που τους είδαν στις ίδιες αναμετρήσεις στην τηλεόραση σχημάτισαν ακριβώς την αντίθετη άποψη. Δυστυχώς για τον Νίξον οι περισσότεροι άνθρωποι παρακολούθησαν τις συζητήσεις αυτές από την τηλεόραση και όχι από το ραδιόφωνο. (γέλια) Ο Νίξον έδειχνε φρικτός στην τηλεόραση. Θύμιζε πωλητή αυτοκινήτων ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Ο Κένεντι, από την άλλη, ήταν όμορφος, γοητευτικός, σαν ηθοποιός του κινηματογράφου! Γι' αυτό κυρίως κέρδισε τις εκλογές τότε».\n Είδα δεν σημαίνει γνώρισα...\n«Ακριβώς, αν και υπάρχει μια άλλη έκφραση που λέει: "Είδα και πίστεψα". Βέβαια εγώ δεν πιστεύω ότι αυτό ισχύει. Στην περίπτωση της τηλεόρασης ναι μεν σε βοηθάει να καταλάβεις κάποια πράγματα για τους ανθρώπους τους οποίους προβάλλει, δεν σε βοηθάει όμως να κατανοήσεις καλύτερα τις ιδέες τους. Αυτό εννοούσα πριν για τον Μπομπ Ντόουλ. Ο άνθρωπος αυτός, παρά την τεράστια εμπειρία του και τις γνώσεις που έχει γύρω από την πολιτική, στην τηλεόραση δίπλα στον Κλίντον έδειχνε ένα τίποτα. Η τηλεόραση στην κυριολεξία λειτούργησε εναντίον του ενώ αντίθετα τον Κλίντον τον ευνοούσε. Αυτά είναι πράγματα με τα οποία θα ερχόμαστε πια αντιμέτωποι για πολλά χρόνια, μια που συνεχίζουμε να ζούμε στην εποχή της τηλεόρασης. Μπορεί να ξέρουμε ήδη τα πάντα γύρω από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ο πολιτισμός μας όμως εξακολουθεί να έχει ως επίκεντρο την τηλεόραση. Ο Μάρσαλ Μακλούαν λέει ότι άνθρωποι σαν τον Αδόλφο Χίτλερ δεν θα είχαν πετύχει αν στην εποχή τους υπήρχε η τηλεόραση. Ο Χίτλερ ήταν ευερέθιστος, άνθρωπος που παρασυρόταν εύκολα από το συναίσθημα. Η τηλεόραση θέλει ψυχραιμία, ήπιους τόνους. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό αληθεύει, ο Μακλούαν πάντως υποστηρίζει ότι οι τύραννοι του μέλλοντος δεν θα είναι τόσο έντονοι στις αντιδράσεις τους αλλά άνθρωποι ήρεμοι και με ψυχραιμία. Οι τύραννοι του μέλλοντος θα είναι αυτοί που μπορούν να λένε την πιο σκληρή είδηση απαθείς και μερικές φορές με ένα κάποιο χαμόγελο στα χείλη. Εγώ συμπληρώνω ότι οι τύραννοι του μέλλοντος θα είναι πιο επικίνδυνοι γιατί θα είναι οι ηλίθιοι της τηλεόρασης που το μόνο που ξέρουν είναι να σερβίρουν ό,τι φαγητά ετοιμάζουν τα αφεντικά τους ή αυτοί που συμμετέχουν στον "Μεγάλο Αδελφό" και καταλήγουν νικητές. Οι τύραννοι του μέλλοντος θα είναι άνθρωποι που δεν θα μπορούν να διακρίνουν το ιδιωτικό από το δημόσιο, θα "γδύνονται" με ευκολία αν με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να κάνουν όλο και περισσότερους τηλεθεατές να τους παρακολουθούν».\n«Η τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών έχει ήδη επηρεάσει πάρα πολύ τους ανθρώπους χάρη κυρίως στη διαδραστική φύση της. Δεν βλέπω όμως ακόμη με ποιον τρόπο θα μπορούσε να επηρεάσει και την πολιτική, έτσι όπως την επηρεάζει η τηλεόραση. Γι' αυτό θα πρέπει μάλλον να ρωτήσετε κάποιον άλλον, κάποιον ο οποίος γνωρίζει καλύτερα αυτά τα πράγματα από μένα».\n«Ωραία ερώτηση. Πάντως όχι με την τηλεόραση. Προηγείται της τηλεόρασης η γλώσσα. Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ έχει ένα βασικό όπλο, την αγγλική γλώσσα. Είναι ίσως το σημαντικότερο όπλο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Οι πάντες σήμερα μιλούν αγγλικά  τουλάχιστον όσοι θέλουν να ανήκουν στη σύγχρονη οικονομική, πολιτική και πολιτιστική κοινότητα. Αν ο μπάρμαν του ξενοδοχείου ήθελε να συνεχίσει να έχει δουλειά, έπρεπε οπωσδήποτε να μάθει να μιλάει αγγλικά. Σε όποια χώρα του κόσμου και αν πάει κανείς σήμερα βλέπει τον τεράστιο αντίκτυπο που έχει η διάδοση της αγγλικής γλώσσας. Κάθε φορά που οι άνθρωποι μαθαίνουν να μιλούν μια γλώσσα αρχίζουν  ηθελημένα ή άθελά τους  να μοιάζουν λιγάκι με αυτούς από τους οποίους τη δανείζονται. Οσο οι άνθρωποι αφομοιώνουν την αγγλική γλώσσα τόσο περισσότερο αμερικανοποιούνται. Πέρυσι που είχα πάει στο Αμστερνταμ  σ' έναν απ' αυτούς τους χώρους με τις πολλές κινηματογραφικές αίθουσες  παίζονταν επτά ταινίες αμερικανικές και μία μόνο γερμανική, την οποία μάλιστα, απ' ό,τι είδα, δεν πήγαινε κανένας να δει. Λέω λοιπόν το εξής: Οι Αγγλοι στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν τον κόσμο πρώτα έστελναν το ναυτικό τους, μετά τον στρατό τους, στη συνέχεια αυτούς που θα διοικούσαν και τελευταίο έστελναν το εκπαιδευτικό τους σύστημα. Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να κατακτήσουν τον κόσμο. Οι Αμερικανοί βρήκαν καλύτερο τρόπο: στέλνουν απλώς τον κινηματογράφο τους, τα τηλεοπτικά τους προγράμματα και την αγγλική γλώσσα».\n(πηγή : ΤΟ ΒΗΜΑ, 27 Μαΐου 2001)\n"Niλ Πόστμαν - H συγκέντρωση των ΜΜΕ απειλή για τη δημοκρατία" | Κωδικός Εισόδου / Δημιουργία Λογαριασμού | 0 Παρατηρήσεις


Το στρες κυβερνά τη ζωή μας. Είναι οι ρυθμοί στην πόλη, οι απαιτητικές επαγγελματικές μας υποχρεώσεις και η παντελής έλλειψη ελευθέρου χρόνου που οδηγούν σε αυτό. Σιγά σιγά, η συσσωρευμένη ένταση σωματοποιείται και εκδηλώνεται με έντονους μυϊκούς πόνους στον αυχένα και στην πλάτη. Το σώμα μας, μας προειδοποιεί ότι κάτι πρέπει να κάνουμε …\nΑυτό το… κάτι, στο Art & Beauty, σας το προσφέρουμε με το Anti-stress Massage! Ένα στοχευμένο μασάζ που λειτουργεί σαν μια ευεργετική «βαλβίδα αποσυμπίεσης» από την ένταση και το στρες της καθημερινότητας!\nΤο μόνο που ζητάμε από εσάς είναι να…. «ξεκλέψετε» ένα εικοσάλεπτο από το χρόνο και τις υποχρεώσεις σας-που άλλωστε δεν σταματούν ποτέ- και να το προσφέρετε στον εαυτό σας. Τα υπόλοιπα είναι δική μας δουλειά!\nΔιάλειμμα χαλάρωσης… Το Anti-stress Massage είναι μια σύντομη θεραπεία –διαρκεί μόλις 20 λεπτά- και έχει στόχο την απελευθέρωση των σημείων πίεσης στο σώμα και τη μείωση του στρες. Οι κινήσεις μας εστιάζονται στην πλάτη, τον αυχένα και τα χέρια εκεί όπου συσσωρεύεται η ένταση. Η μίνι τελετουργία ξεκινά με ζεστές κομπρέσες που θα σας ξεκουράσουν, θα ηρεμήσουν τους μυς και θα τους προετοιμάσουν να δεχτούν τις ήπιες μαλάξεις που ακολουθούν. Με τα πρώτα αγγίγματα των χεριών θα αισθανθείτε το σώμα σας να βυθίζεται σε μια γλυκιά χαλάρωση και το μυαλό σας να αδειάζει από όλα όσα το απασχολούν. Είκοσι λεπτά αργότερα, οι μυϊκοί πόνοι και το «σφίξιμο» θα έχουν υποχωρήσει αισθητά κι εσείς , απαλλαγμένοι από τα σημάδια της έντασης και του στρες θα νοιώθετε ήρεμοι, ξεκούραστοι και ανανεωμένοι !


Ματωμένος γάμος για ένα καραόκε: Τον μαχαίρωσε επειδή τον γιούχαραν - CNN.gr\nΜατωμένος γάμος για ένα καραόκε: Τον μαχαίρωσε επειδή τον γιούχαραν\n20:40 Παρασκευή, 26 Μαίου 2017\nΜε αίμα βάφτηκε ένα γαμήλιο τραπέζι στο Βιετνάμ όταν άνδρας που τραγουδούσε καραόκε εισέπραξε γιουχαϊσματα. Εξοργίστηκε, μαχαίρωσε και σκότωσε έναν και τραυμάτισε σοβαρά έναν άλλο.\nΌλα ξεκίνησαν όταν ο 44χρονος Nguyen Ngoc Diep άρχισε να τσακώνεται με έναν καλεσμένο που κορόιδεψε τον τρόπο που τραγούδησε και του πήρε το μικρόφωνο από τα χέρια.\nΌταν ένας τρίτος καλεσμένος, ο Le Hong An, προσπάθησε να τους χωρίσει, ο Diep τον μαχαίρωσε αρκετές φορές. Όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ο άνδρας κατέληξε λίγες ώρες αργότερα σε νοσοκομείο της επαρχίας Tien Giang.\nΟ άνθρωπος που άρπαξε το μικρόφωνο από τα χέρια του παραμένει στο νοσοκομείο, ενώ ο Diep συνελήφθη. Το καραόκε είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στο Βιετνάμ και συχνά συνοδεύεται από κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ.