Χρήστος Φασούλας: Ο Πρίγκιπας, η Κιτρινούλα, η Κοκκινούλα\n(και στο βάθος… Πρασινούλα!)\nΟ Πρίγκιπας, η Κιτρινούλα, η Κοκκινούλα\nΤο παρακάτω "ποδοσφαιρικό παραμύθι" δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα". Και αφορά, ασφαλώς, τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Τον μόνο προπονητή που, έχοντας δουλέψει σε ΑΕΚ, Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ, Άρη (και τώρα ετοιμάζεται για Παναθηναϊκό) ενώνει... όλους τους ποδοσφαιρόφιλους. Ή, ενδεχομένως, τους χωρίζει. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο...\nΜια φορά κι έναν καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα του Γαλαξία, στο βασίλειο του Ελλαδιστάν, ζούσε μια μικρή, φτωχή -πλην τίμια- και μόνη κοπελίτσα. Πανέμορφη και απαστράπτουσα, παρά τα δύο της κεφάλια (άλλωστε το ένα συμπλήρωνε τις ατέλειες του άλλου). Γλυκύτατη και χαριτωμένη, παρά το κιτρινωπό χρώμα που χρύσιζε απαλά κάτω από το κίτρινο τι-σερτ της και το μαύρο σορτσάκι της -με κίτρινη ρίγα στο πλάι, φυσικά. Όταν θύμωνε, κιτρίνιζε -κι άλλο- από το κακό της, όταν χαιρόταν, έπαιρνε το χρώμα της ώχρας. Εξ ου και το όνομά της: Κιτρινούλα.\nΗ Κιτρινούλα ήταν μόνη (και φτωχή -πλην τίμια, όπως είπαμε), ώσπου διαπίστωσε ότι το χρώμα της κάθε άλλο παρά απωθούσε τους εραστές -επαγγελματίες και μη. Αρχικά φλέρταρε με κάμποσους, κι ύστερα, μια νύχτα με φεγγάρι, έχασε την παρθενιά της, κατόπιν άρχισε να βγάζει τα μάτια της. Μέχρι που άρχισε να αλλάζει άντρες -και εραστές- σαν τα πουκάμισα (τα οποία, βεβαίως, ήταν κίτρινα, όπως το τι-σερτ της). Με την ίδια συχνότητα που άλλαζε και πατεράδες -υιοθετημένη γαρ, με τους πατεράδες της ξηλώνονται κανονικά για πάρτη της.\nΠαιδιά -και αποπαίδια\nΜε τον καιρό, η Κιτρινούλα απέκτησε πολλά παιδιά -και άλλα τόσα αποπαίδια. Που ήθελαν να μοιάσουν πολύ με τη μαμά τους. Γι’ αυτό φορούσαν κι αυτά κίτρινα ρούχα, κίτρινα κασκόλ (όταν έκανε κρύο -αλλά κι όταν δεν έκανε) και την ακολουθούσαν όπου κι αν πήγαινε. Μόνο που η Κιτρινούλα από ένα σημείο και μετά δεν ήξερε πού πήγαινε. Είχε βαρεθεί να αλλάζει τους άντρες -και τους εραστές- σαν τα πουκάμισα -έστω κι αν ήταν κίτρινα.\nΜια ωραία πρωία -που μπορεί να ήταν και βράδυ, δεν έχει σημασία- το αποφάσισε:\n«Βαρέθηκα πια τους άντρες», είπε στον εαυτό της. «Ή μάλλον δεν βαρέθηκα τους άντρες», συμπλήρωσε, «αλλά τους συγκεκριμένους άντρες. Κοινοί άντρες, κοινοί εραστές, πάει χαράμι η ζωή μου. Σεξουαλικώς, αν μη τι άλλο. Χάθηκε να βρεθεί και για μένα, τη φτωχή -πλην τίμια- και μόνη κοπελίτσα ένας Πρίγκιπας, να έρθει καβάλα πάνω στο άσπρο άτι του και να με βγάλει από την πλήξη και τη μονοτονία;».\nΜε το που ξεστόμισε αυτά τα λόγια, αμέσως to μετάνιωσε. Για το άσπρο άτι. Καθότι τα άσπρα -και τα λοιπά πράσινα- άλογα έρχονται μόνο στα παραμύθια. Ενώ αν το άλογο ήταν κίτρινο, θα ταίριαζε και με το περιβάλλον.\nΤζάμπα μόνο στα παραμύθια\nΟ Πρίγκιπας, φυσικά, ήρθε. Από ένα μυθικό βασίλειο, που το ’λεγαν Νερέτβα. Καβάλα, εννοείται, στο κίτρινο to άτι του -το οποίο μπορεί να το είχε περάσει μια δυο στρώσεις μπογιά, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Και ο Πρίγκιπας ήρθε, αφού τον έφερε ο τελευταίος από τους πατεράδες της Κιτρινούλας. Που είχε ακούσει το μονόλογό της, τη συμπόνεσε και ξηλώθηκε για άλλη μια φορά. Καθότι οι Πρίγκιπες έρχονται τσάμπα μόνο στα παραμύθια.\nΚαι πέρασαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…\nΜόνο που δεν τελειώνει εδώ η ιστορία μας. Είπαμε, έτσι τελειώνουν τα παραμύθια. Κι αυτό εδώ δεν είναι παραμύθι (άλλωστε δεν έχει δράκο -ή μήπως έχει;)…\nΗ ευτυχία, λοιπόν, της Κιτρινούλας ήταν μεγάλη δίπλα στον Πρίγκιπα. Το ίδιο ευτυχισμένα ήταν και τα παιδιά -και τ’ αποπαίδια- της. Που λάτρευαν τον Πρίγκιπα πιο πολύ κι από την Κιτρινούλα. Έκοβαν φλέβες για πάρτη τους. Που λέει ο λόγος, βέβαια, μια και άμα κόψεις φλέβες βγαίνει αίμα. Και το αίμα είναι κόκκινο. Και τα παιδιά -και αποπαίδια- της Κιτρινούλας μισούσαν το κόκκινο χρώμα.\nΟ Πρίγκιπας και η Κοκκινούλα\nΓι’ αυτό, λοιπόν, μίσησαν και τον Πρίγκιπα όταν αποφάσισε να αφήσει την Κιτρινούλα στα κρύα του -κίτρινου- λουτρού και να τα φτιάξει με την Κοκκινούλα.\nΠώς έγινε αυτό, θα αναρωτηθείτε. Όπως γίνεται πάντα. Δηλαδή, μια ωραία πρωία -που μπορεί να ήταν απόγευμα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία- η Κοκκινούλα τον κάλεσε στο φτωχικό της (λέμε, τώρα) και τον ρώτησε:\n«Τα φτιάχνουμε; Χο-χο!».\nΗ Κοκκινούλα ήταν εξίσου όμορφη και απαστράπτουσα, αλλά είχε πάθει σεξουαλική στέρηση για μια δεκαετία. Και ήθελε κι αυτή την Πρίγκιπά της, για να θυμηθεί τι εστί ηδονή (και τι εστί βερίκοκο, καθότι στο σπίτι της Κοκκινούλας υπήρχαν… άλλα φρούτα). Και, φυσικά, ο Πρίγκιπας (που είχε βαρεθεί να τσακώνεται με το νέο πεθερό του -άσε που, εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και πολύ φημισμένος για τη μονογαμία του) της απάντησε:\n«Και δεν τα φτιάχνουμε»;\nΚαι τα έφτιαξαν (χο-χο!).\nΤον βαρέθηκε ο μπαμπάς\nΜόνο που η Κιτρινούλα δεν έζησε καλά. Ούτε τα παιδιά -και αποπαίδια- της. Που, όπου κι αν πετύχαιναν τον Πρίγκιπα, προδότη τον ανέβαζαν, προδότη τον κατέβαζαν. Και, εδώ που τα λέμε, ούτε ο Πρίγκιπας έζησε καλά. Δεν έζησε καλά για πολύ καιρό, τουλάχιστον. Καθότι κάποια στιγμή ο μπαμπάς της Κοκκινούλας τον βαρέθηκε και έβαλε το γιο του να τον ξαποστείλει από εκεί που ’ρθε.\nΜόνο που ο Πρίγκιπας δεν πήγε από εκεί που ’ρθε. Γιατί μπορεί η Κιτρινούλα να τον αγαπούσε ακόμα, αλλά δεν τον ήθελαν τα παιδιά -και αποπαίδια- της. Έλα, όμως, που ο Πρίγκιπας είχε νοσταλγήσει τα δύο της κεφάλια. Κι επειδή δεν μπορούσε να έχει τα συγκεκριμένα δύο κεφάλια, πήγε και τα ’φτιαξε με άλλη γκόμενα που είχε επίσης δύο κεφάλια. Την Ασπρομαυρούλα.\nΌπως και να το κάνουμε, όμως, άλλα τα μάτια της Ασπρομαυρούλας κι άλλα της Κιτρινούλας. Ή μάλλον τα κεφάλια. Πόσο μάλλον όταν ο νέος πεθερός του Πρίγκιπα, ο μπαμπάς της Ασπρομαυρούλας, έβαζε το χέρι στην τσέπη του μόνο όταν είχε φαγούρα στ’ αποτέτοια του.\nΣτο μεταξύ, η Κιτρινούλα περνούσε δύσκολες στιγμές. Ο μπαμπάς, που έγινε η αιτία να χάσει τον Πρίγκιπά της, ξεπούλησε τη θετή του κόρη σε μια ξενόφερτη κοινοπραξία μπαμπάδων, οι οποίοι επέβαλαν στην Κιτρινούλα να αλλάζει συνεχώς εραστές, τους οποίους η Κιτρινούλα δεν γούσταρε. Και μαράζωνε συνεχώς.\nΟ σωτήρας, ο μουστακαλής\nΜια ωραία πρωία -που μπορεί να ήταν και μεσημέρι, δεν έχει σημασία- οι ξενόφερτοι μπαμπάδες την πούλεψαν και ήρθε ο σωτήρας, ο μουστακαλής με τις χρυσές καδένες και τις πολλές του αγαπούλες, ο οποίος κάλεσε αμέσως τη θετή του κόρη και της ’ξηγήθηκε σπαθί:\n«Εγώ θα σε σώσω, αγαπούλα. Εγώ θα σου φέρω τον Πρίγκιπα καβάλα στο άσπρο άλογο, όπως έλεγε κι ένας πρώην μπαμπάς σου».\nΗ Κιτρινούλα πέταξε από τη χαρά της -αφού, φυσικά, προηγουμένως έκανε στο νέο μπαμπά της την αναγκαία επισήμανση ότι το άλογο πρέπει να είναι κίτρινο και όχι άσπρο.\nΟρίτζιναλ παιδιά και αποπαίδια\nΈλα, όμως, που μπαμπάς και κόρη λογάριαζαν χωρίς τα παιδιά -και αποπαίδια- της Κιτρινούλας. Ή, εν πάση περιπτώσει, λογάριαζαν χωρίς κάποια από τα παιδιά -και αποπαίδια- της, που δεν ήθελαν να δουν τον Πρίγκιπα ούτε ζωγραφιστό -για το άλογο αδιαφορούσαν. Υπήρχαν, όμως, άλλα παιδιά -και αποπαίδια- της Κιτρινούλας που είχαν συγχωρήσει τον Πρίγκιπα και τον υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Έτσι, λοιπόν, τα παιδιά -και αποπαίδια- της Κιτρινούλας χωρίστηκαν σε δύο φράξιες: τα παιδιά και τ’ αποπαίδια της. Κοινώς, οι μεν αποκαλούσαν τους εαυτούς τους παιδιά της και τους άλλους αποπαίδια. Υπήρχαν, δηλαδή, τα ορίτζιναλ παιδιά της, που για την άλλη φράξια ήταν τα ορίτζιναλ αποπαίδια της.\nΗ Κιτρινούλα, βέβαια, ήταν πια πολύ ευτυχισμένη για να ασχολείται μ’ όλα αυτά. Μπορεί να μην είχε πλέον το -μουστακαλή- μπαμπά της που την πούλεψε κι αυτός (ή μάλλον τον πούλεψαν κάποιοι άλλοι) αλλά είχε ξανά τον Πρίγκιπά της. Νέος μπαμπάς δεν εμφανίστηκε στον ορίζοντα (παρά μόνο ένας παππούς που το μόνο που έκανε ήταν να ανεμίζει συνεχώς ένα χαρτί με κάτι αρχιτεκτονικά σχέδια για το νέο σπίτι της Κιτρινούλας -το παλιό το είχε γκρεμίσει ο ίδιος) λεφτά δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα, αλλά, είπαμε, η Κιτρινούλα είχε ξανά τον Πρίγκιπά της.\nΚαι ο Πρίγκιπας είχε την Κιτρινούλα του. Αρχικά το μόνο που ενοχλούσε τον Πρίγκιπα ήταν το πανό που σήκωναν εναντίον του τα ορίτζιναλ παιδιά της γκόμενάς του -που οι άλλοι αποκαλούσαν ορίτζιναλ αποπαίδια- και ζήτησε από τον παππού να μεριμνήσει ώστε να κατέβει. Αλλά δεν κατέβηκε.\nΜπορεί ο έρωτας, λοιπόν, ήταν πολύ ισχυρός, αλλά από μόνος του δεν τρέφει στόματα. Και ο Πρίγκιπας, στενοχωρημένος, είπε στην καλή του ότι ίσως είναι καλύτερα να φύγει. Η καλή του έμπηξε τις τσιρίδες και ο Πρίγκιπας, συγκινημένος, έμεινε. Μέχρι να φύγει.\nΚαι ξανά Κοκκινούλα (χο-χο!)\nΗ Κοκκινούλα, βλέποντας αυτό το σαματά, κρυφογελούσε κάτω απ’ τα μουστάκια της (χο-χο!). Βέβαια, τότε δεν είχε μουστάκια, είχε μούσια, τα οποία ξύρισε για να είναι ευπρεπής όταν αποφάσισε να (ξανα)κάνει πρόταση στον καλό της Πρίγκιπα. Βλέπετε, ο έρως χρόνια δεν κοιτά. Κι ο έρως της Κοκκινούλας για τον πρίγκιπά της παρέμενε αναλλοίωτος από το πέρασμα των χρόνων.\nΑναλλοίωτος, βέβαια, παρέμενε και ο χαρακτήρας της Κοκκινούλας, που την έβρισκε ν’ αλλάζει τους εραστές της σαν τα –κόκκινα- πουκάμισά της. Και παρόλο που ο Πρίγκιπας δεν το πολυσκέφτηκε κι έπεσε ξανά στη θερμή της αγκάλη, η Κοκκινούλα τον βαρέθηκε στο χρόνο πάνω. Και τον ξαπόστειλε πίσω στο βασίλειό του΄ όχι του Νερέτβα, του Μπέλγκαρντ, όπου ο Πρίγκιπας φρόντισε να βρει μια καινούρια Κοκκινούλα, που θα τον βοηθούσε να ξεχάσει την παλιά.\nΚι άλλη Κιτρινούλα (και στο βάθος… Πρασινούλα)\nΜόνο που τα υποκατάστατα δεν βόλευαν ποτέ τον Πρίγκιπα. Που ξάφνου αποφάσισε ν’ αλλάξει γούστα (και χρώματα). Και γι’ αυτό καλοείδε την έστω και εξ αποστάσεως πρόταση που του έκανε με e-mail η Πρασινούλα, η οποία αίφνης είχε αποφασίσει ότι το μίσος που έτρεψε ανέκαθεν για τον Πρίγκιπα, μολονότι ήταν άσβεστο, είχε, παραδόξως, σβήσει.\nΟ Πρίγκιπας είπε το μεγάλο «ναι» μάλλον με e-mail (ενδεχομένως και μέσω Facebook –εδώ οι απόψεις διίστανται). Έλα μου, όμως, που η Κοκκινούλα τού Μπέλγκραντ δεν του ’δινε διαζύγιο… Κι όταν αποφάσισε τελικά να του το δώσει, η Πρασινούλα είχε αρχίσει να ψιλοβολεύεται με τους εφήμερους εραστές της (τους οποίους, ως είθισται στο βασίλειο του Ελλαδιστάν, άλλαζε κι εκείνη σαν τα -πράσινα- πουκάμισά της).\nΚι έτσι, λοιπόν, όταν ο Πρίγκιπας αποφάσισε να επιστρέψει στο βασίλειο του Ελλαδιστάν, η Πρασινούλα δεν ήταν πια διαθέσιμη. Ήταν όμως η Κιτρινούλα. Όχι αυτή με τα δύο κεφάλια (που ο καινούργιος της μπαμπάς της ήταν απ’ τα πρώην ορίτζιναλ παιδιά και νυν αποπαίδια του Πρίγκιπα), αλλά μια άλλη, που κατοικοέδρευε καμιά πεντακοσαριά χιλιόμετρα μακριά, πιο κοντά στ’ Αστέρι του Βορρά.\nΉταν ένας έρωτας σφοδρός, ένα πάθος ανείπωτο. Αλλά μάλλον μονόπλευρο. Καθότι ο Πρίγκιπας, όπως φαίνεται, δεν την έχει ξεχάσει την Πρασινούλα. Και ούτε η Πρασινούλα τον έχει ξεχάσει τον πρίγκιπα. Ειδικά τώρα, που πάει ν’ αποκτήσει μπαμπά–Πατέρα όνομα και πράμα κι ένα σωρό θεούς, νονούς και κουμπάρους.Και θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Αλλά το παραμύθι δεν πρόκειται να τελειώσει εδώ. Καθότι αυτό το παραμύθι, έχει - δεν έχει δράκο, δεν τελειώνει ποτέ…\nαναρτήθηκε από το χρήστη Χρήστος Φασούλας @ 1:41 μ.μ. 3 σχόλια\nΤη 2:40 μ.μ. , Ο χρήστης Ανώνυμος είπε...\nAπλά...εκπληκτικό! Αν και νομίζω πως είναι μόνο για μεγάλα παιδιά. "Ντουσκικούς" και μη!!! (εγώ ξέρεις τι είμαι Chris, έτσι;)\nΤη 4:16 μ.μ. , Ο χρήστης Μαρία Έλενα είπε...\nΤα παραμύθια είναι η αδυναμία μου.\nΑυτό όμως είναι τόσο διαφορετικό και τόσο ωραίο.\nΈχω κάποιες αντιρρησεις σχετικα με τη κοκκινούλα όμως.\nΤη 5:20 μ.μ. , Ο χρήστης Χρήστος Φασούλας είπε...\nTse, ώρα είναι, λοιπόν,τώρα, να... αλλάξεις ομάδα! :)\nΜαρία, φυσικά και θα είχες αντιρρήσεις για την Κοκκινούλα! :)\nΧέρια: Μία ακόμα εκδοχή\nΧέρια: Εκδοχή 6η (η δική μου)\nΧέρια: Εκδοχές 3η, 4η και 5η


Nova | Οι... φατσούλες της Χεορχίνα στον Ρονάλντο! | TvExperts\nΟι... φατσούλες της Χεορχίνα στον Ρονάλντο!\nΗ εντυπωσιακή Χεορχίνα Ροντρίγκεζ "επιβράβευσε" σε Instagram Story τον Κριστιάνο Ρονάλντο για το γκολ του στα δίχτυα της Μπολόνια!\nΔεν ξέρουμε κάποιον που να του αρέσουν οι Δευτέρες. Τουλάχιστον μέχρι πρότινος. Γιατί η χθεσινή Δευτέρα (22/06) είχε άλλον "αέρα". Η Nova έβαλε το λιθαράκι της σε αυτό καθώς πρόσφερε στους συνδρομητές της 3 ματς της Serie A, back to back. Μετά από την μεγάλη παύση της ποδοσφαιρικής δράσης λόγω της πανδημίας οι ιταλικές ομάδες γύρισαν στα γήπεδα καθηλώνοντας μας στις τηλεοράσεις.\nΣτην αναμέτρηση Μπολόνια - Γιουβέντους, η «Μεγάλη Κυρία» βγήκε νικήτρια με σκορ 0-2! Η μεγάλη είδηση όμως ήταν ότι ο Κριστιάνο Ρονάλντο σκόραρε μετά από τέσσερις μήνες και αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο! Η εντυπωσιακή σύντροφός του Χεορχίνα Ροντρίγκεζ, αν και δεν μπορούσε να είναι στο γήπεδο λόγω των μέτρων, έδειξε με έμμεσο τρόπο την στήριξή της. Σε Instagram Story, που είδαν εκατοντάδες μάτια ανά τον κόσμο, η Χεορχίνα, πόσταρε την φωτογραφία του CR7 με πολλές ενθουσιώδης φατσούλες. Το δεύτερο γκολ για την ιστορία σκόραρε ο Πάουλο Ντιμπαλά!


Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός: Στο αλώνι του Παναγή Φραγκιά – Portoni\nΓεράσιμος Σωτ. Γαλανός: Στο αλώνι του Παναγή Φραγκιά\nΔέχτηκα με πολλή χαρά, παρόλη τη δυσκολία του χρόνου μου, να βρεθώ στα Φραγκάτα στις 7-7-2017, στο αλώνι του φίλου Παναγή Φραγκιά για να χαρώ τον παραδοσιακό τρόπο του αλωνίσματος που αυτός είχε διοργανώσει.\nΟ ήλιος ακόμη πάλευε σθεναρά στο ουρανό, και, η ώρα που το ρολόι έδειχνε ήταν έξι και είκοσι το απόγευμα, ώρα που έφτασα στα Φραγκάτα.\nΤο αεράκι φυσούσε κινημένο από ανατολικά, όμως ήταν ελάχιστη η αύρα δροσιάς στο πρόσωπό μου, μια και η λάκα των Ομαλών, η λάκα που δάμασε το χώμα της ο Άγιος Γεράσιμος κάνοντας πολλά πηγάδια, ήταν πυρωμένη από το ολιμερνό κοίταγμα του ήλιου σ’ αυτήν.\nΈφτασα στο πόστο της συνάντησή μας, στο πλατύ χωράφι κάτω από την πλατεία του χωριού στα Φραγκάτα, την πλατεία όπου γίνεται η γιορτή της ρομπόλας, στο χωράφι οπού το λένε, στον Καρυδιά. Τούτο, το πλατύχωρο μέρος, το δίνει ο Παναγής ο Φραγκιάς για να βάζουν τα αυτοκίνητά τους όσοι έρχονται στο μεγάλο πανηγύρι του οίνου, του μεθυστικού ποτού του Θεού Διόνυσου.\nΣτο πάνω μέρος του χωραφιού, ήταν έτοιμη η ψησταριά για τα κρεατικά και τα άλλα εδέσματα, φροντίδα αμέριστη του Παναγή Φραγκιά για να μείνουν οι καλεσμένοι του ευχαριστημένοι. Βοηθοί και φίλοι του είχαν αναλάβει το φτιάξιμο των εδεσμάτων και τη διαδικασία του ψησίματος.\nΛίγο πιο κάτω ένα μακρινάρι από τραπέζια με καρέκλες για να καθίσουν και να χαρούν διασκεδαστικά οι φίλοι του Παναγή, αφού γευτούν τα καλά εδέσματα και τα ψητά. Οι πίτες είχαν την τιμητική τους με τη μοναδική νοστιμιά τους! Δίπλα στον Παναγή, ο σέμπρος του, ο Γιάννης Διονυσίου Χριστοδουλάτος και πιο δίπλα ο Σπύρος Διονυσίου Τζάκης. Καθώς ποστιάστηκα, πήρε στροφή η συζήτηση για το πώς γίνεται το παραδοσιακό αλώνισμα, μιλήσαμε για τα άλογα, για τον τρόπο που τα καλούν και τα καλμάρουν αν είναι ζωηρά, τί λιχουδιές τους δίνουν για να τα έχουν πάντα του χεριού τους οι νοικοκυραίοι, ιδίως οι αλωνάρηδες.\nΠάνω στη συζήτηση, ήρθε και η στιγμή του αλωνίσματος, που τόσο επιδέξια μας παρουσίασε ο Γιάννης Χριστοδουλάτος. Στρωμένο το αλώνι με το υλικό και τα άλογα δεμένα στο στιχερό, ο Γιάννης με το καμιτσίκι και με τον ήχο της φωνής του, τα συντόνιζε σε γύρες μέσα στο αλώνι, που με τα πόδια τους πατούσαν δυνατά το θερισμένο υλικό και ξεκολλούσαν τον καρπό.\nΔώστου να κάνουν τα άλογα γύρες και δεξιόστροφες και έπειτα αριστερόστροφες, να τυλίγεται αλλά και να ξεδιπλώνει το σκοινί τους γύρω από το στιχερό, κρατώντας τα πάντα μέσα σε όλο τον κύκλο του αλωνιού.\nΑλώνι ομορφοπελέκητο, στρωμένο με πέτρινες πλάκες από το Μεγάλο Βουνό, δομημένες με τέχνη, χωρίς άσχημες γωνίες και ανώμαλη επιφάνεια στο δάπεδό του.\nΔοκιμάσαμε κάποιοι θαρραλέοι μια στιγμή με τα άλογα μέσα στο αλώνι, μα κάθε τόσο ο Παναγή Φραγκιάς, άρπαζε το δικράνι και έστρωνε, αναμόχλευε το υλικό για να το πατήσουν τα άλογα και να ξεκολλήσουν το καρπό από το υλικό του θερίσματος.\nΤο χαρήκαμε τούτο το αλώνισμα, όχι μόνο γιατί ήταν παραδοσιακό, αλλά γιατί ήταν μια πράξη αγάπης του φίλου Παναγή Φραγκιά, που παρόλο που βρίσκεται χρόνια πολλά με την οικογένειά του στην Αυστραλία, δεν ξεχνά την πατρίδα μας, την Κεφαλονιά του, το χωριό του τα Φραγκάτα, δεν ξεχνά τους φίλους του, τους παραδοσιακούς τρόπους που είχε μάθει από τον πατέρα του και τους παππούδες του. Δεν ξεχνά, γιατί είναι ένας βέρος Κεφαλονίτης, γνήσιος στις πράξεις του και στις κουβέντες του.\nΣτρώνει το τραπέζι για να μαζεύει τους φίλους του, να τους ακούει, να τους πειράζει σαρκαστικά, να χαμογελούν μαζί του τόσο όμορφα και κείνοι να φεύγουν αργά το βράδυ τόσο ευχαριστημένοι από τούτη τη συνάντηση. Παρακολουθούσα τους φίλους του που όλο και πύκνωναν στον αριθμό, χάρηκα τη ζωντάνια του τραπεζιού που σήμερα μας λείπει κατά πολύ, λόγω που μας καταπιέζουν οι κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες και καταστάσεις. Δεν έλειψαν και τα άσματα, ήρθε και ο κος Πανταζάτος με την κιθάρα του και με τη σύζυγό του την κα Αθηνά… και δώστου άσματα κεφαλληνιακά και ελληνικά, ενώ οι υπόλοιποι ακολουθούσαμε ψιθυριστά τους σκοπούς που τραγουδούσε το ζευγάρι.\nΤο παραδοσιακό στο γεύμα τραπέζι του Παναγή Φραγκιά και της συζύγου του, της αγαπητής Τζένης, ήταν μια νότα αγάπης, που απλόχερα από την καρδιά και τη ψυχή τους το έκαναν για να μας δείξουν ότι τίποτε δεν είναι πιο όμορφο από την καλή επικοινωνία με το πλατύ χαμόγελο.\nΠήρε το βράδυ να απλώνει πιο πολύ και το φεγγάρι, ολοστρόγγυλο πρόβαλε από τον Αίνο. Το έβαλα για μέτρο να σηκωθώ να φύγω για το Ληξούρι, φαγωμένος και πιωμένος, μα, πάνω απ’ όλα φχαριστημένος . Μα, όταν έφτασε μεσούρανα μπόρεσα να φύγω, έχοντας στην φωτογραφική εικόνες άπειρες από το αλώνισμα και με τους παραβρισκόμενους στο τραπέζι να τουρλώνουν τη γαστέρα τους στο Δόξα πατρί.\nΠαναγή Φραγκιά να είσαι καλά με αλωνίσματα πολλά!\nΣ’ ευχαριστούμε για την όμορφη παραδοσιακή βραδιά!\nPrevious Καλοκαιρινή συναυλία της Χορωδίας της Γαλλικής Σχολής το Σάββατο 8 Ιουλίου\nNext Τρίωρο βιωματικό σεμινάριο με θέμα «ο ρόλος της διαχείρισης του στρες στη βελτίωση υγείας και ζωής» στη Σκάλα


Κρίσιμη για το Παρανέστι η ένταξη του Φρακτού στα μνημεία Παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO - Χρονικά της Δράμας\nΑρχική Δράμα Κρίσιμη για το Παρανέστι η ένταξη του Φρακτού στα μνημεία Παγκόσμιας κληρονομιάς...\nΚρίσιμη για το Παρανέστι η ένταξη του Φρακτού στα μνημεία Παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO\nΑναβλήθηκε λόγω πανδημίας η προγραμματισμένη για αυτή την εβδομάδα υπογραφή σύμβασης με το ΔΙ.ΠΑ.Ε. και η έλευση του Υπουργού Χατζηδάκη.\nΜιλάει στα «Χ» ο Δήμαρχος Παρανεστίου, Αναστάσιος Καγιάογλου.\nΣε διμερή σύμβαση προχωρά το επόμενο διάστημα ο Δήμος Παρανεστίου και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος προκειμένου να υλοποιηθεί το έργο «Οικο – πολιτιστική» ανάδειξη του Δήμου Παρανεστίου και ενίσχυση της εξωστρέφειας μέσω Διεθνούς Δικτύωσης από την επιστημονική ομάδα της Έδρας UNESCO Con-E-Ect.\nΣκοπός της σύμβασης αυτής είναι η προετοιμασία και σύνταξη φακέλου υποψηφιότητας, προκειμένου το Παρθένο Δάσος Φρακτού, το οποίο ανήκει στον Δήμο Παρανεστίου, να ενταχθεί στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η προσπάθεια αυτή θα βοηθήσει τα μέγιστα στην ανάδειξη του Δήμου ως χώρου με ιδιαίτερη πολιτισμική και περιβαλλοντική αξία, έχοντας ως τελικό στόχο την αξιοποίηση αυτών των στοιχείων προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. O τίτλος «Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO» απονέμεται σε μνημεία, κτίσματα ή τοποθεσίες που διακρίνονται παγκοσμίως για την ιστορική, πολιτιστική, ανθρωπιστική, καλλιτεχνική ή περιβαλλοντική σημασία τους.\nΓια τη συγκεκριμένη προσπάθεια του Δήμου Παρανεστίου, ο Δήμαρχος Παρανεστίου κ. Αναστάσιος Καγιάογλου σημείωσε στα «Χ» ότι ο Δήμος Παρανεστίου ήρθε σε επαφή με τον κ. Δημήτρη Εμανουλούδη ο οποίος είναι διευθυντής της Έδρας UNESCO Con-E-Ect στη Δράμα. Ο Δήμος Παρανεστίου είχε ετοιμάσει τη σχετική προγραμματική σύμβαση που επρόκειτο να υπογραφεί την τρέχουσα εβδομάδα και για την οποία αναμενόταν η έλευση του Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Κωστή Χατζηδάκη, ωστόσο λόγω της κατάστασης που δημιουργήθηκε με την πανδημία η υπογραφή της σύμβασης αναβλήθηκε για μεταγενέστερο χρόνο. «Η σύμβαση είχε περάσει από το Δημοτικό Συμβούλιο και ψηφίστηκε από αυτό πριν από περίπου δυο μήνες. Στόχος του έργου είναι η ένταξη του Παρθένου Δάσους Φρακτού στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Πρόκειται για ένα μοναδικό μνημείο τέτοιου φυσικού κάλλους που υπάρχει στη χώρα μας. Για τον δήμο μας είναι πολύ σημαντική εξέλιξη. Είναι μια διαδικασία που θα αναδείξει το Παρθένο Δάσος Φρακτού και τον δήμο μας. Θα μπορέσουμε μέσα από αυτή τη διαδικασία να έχουμε χρηματοδοτικά εργαλεία με στόχο την ανάδειξη του Δήμου Παρανεστίου και την ενίσχυση της εξωστρέφειάς του μέσα από τη διεθνή δικτύωση. Σκοπός μας είναι, πέραν των άλλων, η αύξηση της επισκεψιμότητας στον Δήμο Παρανεστίου ο οποίος θα έχει μόνο όφελος από αυτό το έργο» τόνισε ο Δήμαρχος Παρανεστίου.\nΟ συνολικός προϋπολογισμός του αντικειμένου της σύμβασης ανέρχεται στο ποσό των 30.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Ο Δήμος Παρανεστίου για την υλοποίηση της Προγραμματικής Σύμβασης θα διαθέσει το σύνολο του προαναφερόμενου ποσού. Μάλιστα, όπως προβλέπεται στη σύμβαση που θα υπογραφεί, για την κάλυψη του συνόλου του προϋπολογισμού των εξόδων ο Δήμος Παρανεστίου μπορεί να προχωρήσει σε λήψη χορηγιών, χρηματοδότηση από κρατικά, ευρωπαϊκά ή διεθνή προγράμματα, καθώς και από κάθε άλλη νόμιμη πηγή.\nΠροηγούμενο άρθροΣε δύσκολη κατάσταση περισσότερες από 500 επιχειρήσεις εστίασης και καφέ στη Δράμα\nΕπόμενο άρθροΕγκρίθηκε κατά πλειοψηφία η 7η αναμόρφωση του προϋπολογισμού του 2020


Κέντρο περιηγητικής και vintage αυτοκίνησης τα Τρίκαλα | www.fatsimare.gr\nΚέντρο περιηγητικής και vintage αυτοκίνησης τα Τρίκαλα\nΥποβλήθηκε από fatsimare την Δευ, 03/10/2016 - 06:57. Δείτε και άλλα θέματα στην ενότητα:\n«Βουτιά» στο αυτοκινητιστικό παρελθόν θα κάνουν οι τρικαλινοί και πλήθος επισκεπτών το απόγευμα της Κυριακής 9 Οκτωβρίου στην κεντρική πλατεία Τρικάλων.\nΟι καλλονές της αυτοκίνησης, οι εξαιρετικές vintage λιμουζίνες ή απλά οχήματα καθημερινότητας, θα «ποζάρουν» για αρκετές ώρες στην πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου (13:00 – 17:00). Πρόκειται για τον τερματισμό και τις απονομές του 5ου Ιστορικού Ράλι Ολύμπου 2016, που φέτος επισκέπτεται τη δυτική Θεσσαλία.\nΤο ράλι διοργανώνεται από το Δίκτυο "ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ" (Ελασσόνα) και τη Λέσχη Κλασσικών Αυτοκινήτων Μακεδονίας (ΛΕΚΑΜ - Θεσσαλονίκη ), με την υποστήριξη της FIVA, της ΕΟ-ΦΙΛΠΑ, της Λέσχης Κλασσικών Οχημάτων Βόλου (ΛΕΚΟΒ), του Συλλόγου Κλασσικών Αυτοκινήτων Λάρισας (ΣΚΑΛ) και της Εθελοντικής Οργάνωσης «ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΙΒΩΤΟΣ» - Τρίκαλα , υπό την Αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας και των Δήμων Λάρισας, Φαρκαδόνας, Τρικκαίων και Καλαμπάκας.\nΤο διήμερο 8 και 9 Οκτωβρίου 2016 οι καλλονές θα περιηγηθούν στη διαδρομή από τη Λάρισα μέχρι τα Μετέωρα και τη λίμνη Πλαστήρα, με κατάληξη τα Τρίκαλα.\n- ΛΑΡΙΣΑ -ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ –ΕΚΚΙΝΗΣΗ - ΦΑΡΚΑΔΟΝΑ (στάση στην πλατεία, υποδοχή από τον Δήμο και ανασυγκρότηση οχημάτων ), Γριζάνο, Οιχαλία, Μητρόπολη, φράγμα λίμνης Πλαστήρα, Νεοχώρι, Μουζάκι, Πύλη, Ελάτη, Χρυσομηλιά, Μετέωρα, Καλαμπάκα.\nΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016:\nΕπίσκεψη σε Μονές των Μετεώρων ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ\n- ΕΚΚΙΝΗΣΗ 2ΗΣ ΜΕΡΑΣ, Διαδρομές μέσα από χωριά της περιοχής, ΤΡΙΚΑΛΑ - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ –ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ.\nΣτην κεντρική πλατεία των Τρικάλων θα πραγματοποιηθεί η επίσημη τελετή απονομής των επάθλων και των κυπέλλων.\nΕτσι τα Τρίκαλα γίνονται το κέντρο και της περιηγητικής αυτοκίνησης, καθώς είναι αφετηρία διαδρομών που μπορούν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για αυτή την εξαιρετικής μορφής δραστηριότητα.\nΦΩΤΟ: ΔΙΚΤΥΟ ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ


Opel: Από τα πρώτα λογότυπα μέχρι το νέο Mokka - motori.gr\nOpel: Από τα πρώτα λογότυπα μέχρι το νέο Mokka\nΠριν από μερικές μέρες η Opel παρουσίασε το νέο Mokka, το οποίο ορίζει τη νέα σχεδιαστική φιλοσοφία της γερμανικής εταιρείας.\nΜια από της βασικές αρχές της εν λόγω σχεδιαστικής φιλοσοφίας αποτελεί η νέα μάσκα ονόματι “Opel Vizor”, η οποία αντλεί έμπνευση από το πρώτο Manta, ενώ μέσα σε ένα μαύρο ενιαίο πλαίσιο με επιχρωμιωμένο περίγραμμα εντάσσονται οι εμπρός προβολείς. Παράλληλα το όνομα Mokka αναγράφεται με νέα γραμματοσειρά στο κέντρο της πόρτας του χώρου αποσκευών.\nΣτο εσωτερικό τώρα το Mokka χαράζει νέα σχεδιαστική πορεία για την Opel μέσω του “Pure Panel”, το οποίο αποτελείται από δυο εφαπτόμενες και οριζόντια τοποθετημένες οθόνες, μεγέθους έως 10 και 12 ιντσών αντίστοιχα, που απαρτίζουν το ψηφιακό πίνακα οργάνων και την κεντρική οθόνη αφής.\nΤο νέο Mokka έχει την τιμή να είναι το πρώτο μοντέλο της Opel που ενσωματώνει το επανασχεδιασμένο της λογότυπο. Παρατηρήστε ότι το στρογγυλό του περίγραμμα είναι πλέον λεπτότερο, κομψότερο και πιο διακριτικό, ώστε να δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στη χαρακτηριστική οριζόντια αστραπή.\nΣτο κάτω τμήμα του στρογγυλού περιγράμματος είναι χαραγμένο, όπως στα κοσμήματα, το όνομα της Opel.\nΤο ανανεωμένο λογότυπο εμφανίζεται στη μάσκα και στην πόρτα του χώρου αποσκευών του Mokka δεύτερης γενιάς, ενώ θα δίνει από εδώ και πέρα το «παρών» σε κάθε νέο μοντέλο της Opel.\nΓια την ιστορία αξίζει να πούμε ότι η αστραπή μέσα σε κύκλο αποτελεί το λογότυπο της Opel από το 1963. Από το 1970 καθορίστηκαν σαφείς οδηγίες σχεδιασμού για όλους τους τομείς της εταιρείας. Αυτός ο εταιρικός σχεδιασμός αναθεωρήθηκε για πρώτη φορά το 1987.\nΑκολούθησαν περαιτέρω εκσυγχρονισμοί στη νέα χιλιετία, με την αστραπή να αποκτά τρισδιάστατο σχήμα. Το 2016 η αστραπή ήταν επιχρωμιωμένη και ανάγλυφη, ενώ το καλοκαίρι του 2017 απέκτησε πιο επίπεδο σχήμα.\nΔιαβάστε αναλυτικές πληροφορίες για το νέο Mokka πατώντας εδώ.\nΔείτε επίσης στην ενότητα Galleries ένα ενδιαφέρον φωτογραφικό υλικό για το πως εξελίχτηκε το λογότυπο της Opel στο πέρασμα των χρόνων.


Το Burning Man ακυρώνεται και ετοιμάζει virtual εκδοχή\nΑρχική σελίδαFESTIVALΤο Burning Man ακυρώνεται και ετοιμάζει virtual εκδοχή\nΟι διοργανωτές του ετήσιου φεστιβάλ τέχνης και μουσικής ανακοίνωσαν πως το φετινό καλοκαίρι δεν θα συγκεντρώσουν 80.000 άτομα στην έρημο της Νεβάδα για να χτίσουν την προσωρινή πόλη Black Rock City και τα γιγαντιαία έργα τέχνης που πυρπολούν στο τέλος του φεστιβάλ.\nΑντ’ αυτού θα διοργανώσουν ένα Virtual Burning Man, λόγω της παγκόσμιας πανδημίας, το οποίο ευελπιστούν να συγκεντρώσει περισσότερους από 100.000 συμμετέχοντες. «Πιθανώς να είναι περίεργο το αποτέλεσμα και με λάθη, όμως θα μας φέρει κοντά και θα μας διασκεδάσει» ανέφεραν οι διοργανωτές.\nΤο εικονικό φεστιβάλ δεν θα έχει ελεύθερη είσοδο, όμως η τιμή των εισιτηρίων δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα. Οι κάτοχοι εισιτηρίων του ακυρωμένου φεστιβάλ (475 δολάρια κατά άτομο & 140 δολάρια κατά όχημα) μπορούν να ζητήσουν επιστροφή των χρημάτων τους, όμως οι διοργανωτές παρακάλεσαν όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα, να τους δωρίσουν το αντίτιμο του εισιτηρίου τους.\n«Τα εισιτήρια του Burning Man είναι η κύρια πηγή εσόδων μας και με την ακύρωση του φεστιβάλ θα πρέπει να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις και να κάνουμε θυσίες ώστε να επιβιώσει το project. Θα χρειαστεί να περιοριστούν κατά πολύ οι δαπάνες του οργανισμού μας, να μειωθούν οι αμοιβές και να γίνουν πολλές απολύσεις. Η επιβίωση του φεστιβάλ εξαρτάται από την ευρηματικότητα και τη γενναιοδωρία της κοινότητα μας, που ευτυχώς είναι άφθονες».\nΗ CEO του Burning Man project, Marian Goodell, δήλωσε πως το φεστιβάλ δεν ακυρώθηκε πραγματικά. «Το Burning Man είναι μια κουλτούρα, ένα κίνημα.»


ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΩΣ: 2013-12-08\nΕσύ απλώς γίνε ο παρατηρητής….!!!!!!!\nΚανένας άλλος δεν μπορεί να σε ελευθερώσει. Η όλη ιδέα είναι λανθασμένη. Εσύ έχεις δημιουργήσει τα δεσμά. Πως μπορεί να σε ελευθερώσει κάποιος άλλος; Εσύ είσαι ο μόνος που μπορείς να σπάσεις τα δεσμά σου και να ελευθερωθείς.\nΕσύ όμως αγαπάς τις αλυσίδες σου και θέλεις εμένα να σε ελευθερώσω. Αυτό που ζητάς, είναι εντελώς παράλογο. Εσύ είσαι η αιτία όλης σου της μιζέριας και της δυστυχίας και θέλεις εμένα να σε λυτρώσω από τις μιζέριες και τις δυστυχίες.\nΚι ωστόσο θα εξακολουθείς να σπέρνεις τους ίδιους σπόρους συνεχώς, να ποτίζεις τις ίδιες αιτίες και να είσαι ο ίδιος άνθρωπος.\nΠοιός μπορεί να σε λυτρώσει; Και γιατί θα έπρεπε οποιοσδήποτε να σε λυτρώσει; Δεν είναι δική μου ευθύνη το να σε λυτρώσω. Δεν σε έχω κάνει εγώ αυτό που είσαι.\nΕσύ ο ίδιος έχεις κάνει τον εαυτό σου αυτό που είσαι.\nΕίναι αναγκαίο να μην αφήνουμε ούτε μια γωνιά της ύπαρξής μας μέσα στο σκοτάδι, μέσα στο άγνωστο. Είναι αναγκαίο να φέρουμε φως παντού. Κι αν δεν συμβεί αυτό, θα είσαι μέσα στη δυστυχία, μέσα στην αγωνία. Οι πεποιθήσεις σου δνε πρόκειται να σε βοηθήσουν, όταν υπάρχει φως το σκοτάδι εξαφανίζεται.\nΔεν είναι ότι το σκοτάδι το βάζει στα πόδια και φεύγει. Είναι απλώς η απουσία φωτός. Το “εγώ” είναι σαν το σκοτάδι. Δεν έχει καμία οντότητα από μόνο του. είναι απλώς η απουσία επίγνωσης. Γι΄αυτό λοιπόν, δεν σου λέω να εγκαταλείψεις το “εγώ“. Σου λέω απλώς να το παρατηρείς. Παρατήρησέ το - και θα βρεις τόσα πολλά επίπεδα μέσα του, που θα εκπλαγείς.\nΌποτε έχεις χρόνο, απλώς κάθισε σιωπηλά και κοίταζε τι περνάει μέσα στο νου σου . Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κρίνεις, γιατί αν κρίνεις, τότε ο νους αμέσως αλλάζει τη σκηνή όπως τον βολεύει. Ο νους είναι πολύ ευαίσθητος, μυγιάγγιχτος. Αν νοιώσει για κάτι ότι το κρίνεις, αμέσως προσπαθεί να σου δείξει ότι το συγκεκριμένο πράγμα είναι καλό.\nΕκλογικεύει, στολίζει, εξωραίζει. Τότε όμως δεν μπορεί να σου δείξει την πραγματικότητα. Μην κρίνεις λοιπόν και μην κάνεις ούτε αξιολογήσεις, ούτε επικρίσεις. Να είσαι απόμακρος.\nΕσύ, κάθισε απλώς σιωπηλά, κοιτάζοντας τα πράγματα, ό,τι κι αν συμβαίνει.\nO νους έχει μεγάλη ευκολία στο να υπερβάλλει. Απολαμβάνει το να υπερβάλλει. Μεγαλοποιεί τα πάντα. Λίγος πόνος και κάνει σαν να είναι το τέλος του κόσμου. Λίγη ευχαρίστηση και κάνει σαν να βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου, σαν να μην ξέρει κανένας άλλος τι είναι χαρά.\nΟ νους υπερβάλλει τα πάντα, τα μεγαλοποιεί. Κι εσύ τον πιστεύεις!!!!\nΑπόσπασμα από το βιβλίο του OSHO Λόγια ενός ανθρώπου πέρα από τις λέξεις\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 3:52 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ νοητική ενέργεια που καθιστά ανέφικτη την εκπλήρωση των ονείρων σας.....!!!!!!!\nΗ επιθυμία σας να υπάρξετε και να ζήσετε με μεγαλοσύνη, είναι μια πλευρά της πνευματικής σας ενέργειας. Για να αποκτήσετε ισορροπία σε αυτόν τον τομέα της ζωής σας, πρέπει να χρησιμοποιήσετε την ενέργεια των σκέψεών σας για να εναρμονιστείτε με εκείνα που επιθυμείτε. Η νοητική σας ενέργεια προσελκύει όσα σκέφτεστε.\nΣκέψεις που αποτίουν φόρο τιμής στην απογοήτευση, προσελκύουν απογοήτευση. Όταν λέτε ή σκέφτεστε κάτι σαν “Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, έχω χάσει τον έλεγχο της ζωής μου και είμαι παγιδευμένος-η”, αυτό ακριβώς θα προσελκύσετε!!!! δηλαδή, αντίσταση προς τις μεγαλύτερες επιθυμίες σας!!!\nΜε κάθε σκέψη απογοήτευσης είναι σαν να αγοράζετε ένα εισιτήριο για περισσότερη απογοήτευση. Κάθε σκέψη που επιβεβαιώνει ότι είστε παγιδευμένοι, ζητά από το Σύμπαν να σας στείλει ακόμα περισσότερη από εκείνη την κόλλα που σας κρατά καθηλωμένους.\nΤο πιο σημαντικό εργαλείο για την απόκτηση της ισορροπίας είναι η επίγνωση ότι εσείς και μόνο εσείς είστε υπεύθυνοι για την ανισορροπία ανάμεσα σε εκείνο που ονειρεύεστε πως προοριζόταν να είναι η ζωή σας και στις καθημερινές συνήθειες που αποστραγγίζουν τη ζωή από αυτό το όνειρο.\nΜπορείτε να ευθυγραμμιστείτε εκ νέου με τη νοητική σας ενέργεια, ώστε να σας παρουσιαστούν ευκαιρίες για να διορθώσετε αυτήν την ανισορροπία. Όταν το κάνετε αυτό, ανακαλύπτετε ότι, ενώ ο κόσμος της πραγματικότητας έχει τα όριά του, ο κόσμος της φαντασίας σας δεν έχει περιορισμούς.\nΑπό αυτήν την απεριόριστη φαντασία προέρχεται ο σπόρος μιας πραγματικότητας που ζητούσε επιτακτικά να αποκατασταθεί σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον.\nΑπόσπασμα από το βιβλίο του Dr, Wayne Dyer Σε Αρμονία 9 Αρχές για να Ευθυγραμμίσεις τις Επιθυμίες σου με τις δημιουργικές σου δυνάμεις.\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 3:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤα 12 Μυστικά για τη ζωή σου......!!!!\nΝα εκτιμάς και να νιώθεις ευγνωμοσύνη για όσα έχεις: Είναι πολλά εκείνα που υπάρχουν στη ζωή σου και δεν τους δίνεις σημασία, γιατί τα συνήθισες και τα θεωρείς αυτονόητα.\nΜυστικό 1 : Μερικά από τα πιο απλά. Η υγεία σου, ένα σπίτι για να μένεις, το καθημερινό φαγητό σου, οι αγαπημένοι σου άνθρωποι. Νιώθεις πολύ καλύτερα όποτε στρέφεις την προσοχή σου σε αυτά που έχεις και όχι σε ό,τι σου λείπει.\nΜυστικό 2 : Να σκέφτεσαι θετικά. Το να περιμένεις να συμβεί το καλύτερο, μεγαλώνει τις πιθανότητες αυτό να συμβεί και στην πραγματικότητα. Η αισιοδοξία και η θετική σκέψη σου δίνουν την ενέργεια να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις, και επίσης προδιαθέτουν και τους άλλους να σε αντιμετωπίσουν ευνοϊκά. Να θυμάσαι ότι το είδος της σκέψης σου, ανάλογα με το αν είναι θετική ή αρνητική, φέρνει στη ζωή σου και τις ανάλογες καταστάσεις.\nΜυστικό 3 : Να μην συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Όχι, η σύγκριση με τους άλλους δεν σε κάνει να γίνεσαι καλύτερος, παρά μόνο πιο δυστυχισμένος. Να θυμάσαι ότι ο καθένας έχει τα δικά του χαρίσματα και τη δική του τύχη στη ζωή. Εσύ πρέπει να κοιτάς πώς θα φτιάχνεις τον εαυτό σου, και άσε τους άλλους. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ποτέ δεν κοιτάνε αν… το χορτάρι στο οικόπεδο του διπλανού είναι πιο πράσινο από το δικό τους.\nΜυστικό 4 : Να κάνεις καλά πράγματα για τους άλλους. Η προσφορά προς τους άλλους σου δίνει χαρά και αίσθηση πληρότητας. Δεν χρειάζεται ό,τι καλό κάνουμε να γίνεται με την αναμονή μιας ανταπόδοσης ή να απευθύνεται μόνο στους δικούς μας ανθρώπους. Μάθε να προσφέρεσαι χωρίς δεύτερη σκέψη να βοηθήσεις ή να εξυπηρετήσεις όπου έχεις τη δυνατότητα. Οιανθρώπινες σχέσεις αποκτούν έτσι ένα άλλο νόημα και η ζωή σου είναι πιο γεμάτη.\nΜυστικό 5 : Να αφιερώνεις χρόνο στις ανθρώπινες σχέσεις. Οι σχέσεις μας με τους άλλους δεν λειτουργούν από μόνες τους, λες και τις βάζουμε στον «αυτόματο πιλότο». Χρειάζεται να ασχολούμαστε μαζί τους, να τους αφιερώνουμε χρόνο και ενέργεια. Αυτό φυσικά ξέρεις ότι ισχύει για τιςερωτικές σχέσεις. Αλλά παράλληλα μην αφήνεις τις φιλίες και τις γνωριμίες σου να ατονούν και να σβήνουν, μέσα στην αδιαφορία και στις δικαιολογίες για έλλειψη χρόνου.\nΜυστικό 6 : Να ασχολείσαι με δραστηριότητες που σε ευχαριστούν.\nΟι άνθρωποι που ασχολούνται με πράγματα που απολαμβάνουν, όπως ένα χόμπι, σπορ ή άλλη απασχόληση, έχουν βρει έναν σίγουρο τρόπο να γίνονται ευτυχισμένοι, αντίθετα με όσους κάθονται με τις ώρες μπροστά σε μια τηλεόραση (όχι, δεν σε ευχαριστεί, απλώς σε αποχαυνώνει). Και μην βρίσκεις δικαιολογίες ότι εσένα θα σου άρεσαν οι καταδύσεις στα νησιά Φίτζι, αλλά δεν έχεις λεφτά! Υπάρχουν αμέτρητες άλλες επιλογές για να περνάς ευχάριστα.\nΜυστικό 7 : Να βρίσκεις λόγους να γελάς. Όλες σχεδόν οι καταστάσεις στη ζωή μας έχουν μια αστεία ή ευχάριστη πλευρά. Μάθε να τη βλέπεις. Διακωμώδησε τα δυσάρεστα που σου συμβαίνουν. Κάνε παρέα με ευχάριστους ανθρώπους. Το να σου αρέσει να γελάς δεν σε κάνει ανεύθυνο ή χαζοχαρούμενο. Ούτε με το να βουλιάζεις στη «μαυρίλα» θα βελτιώσεις καμιά κατάσταση. Ακολούθησε το παράδειγμα των ευτυχισμένων ανθρώπων και δες με χαμόγελο τη φωτεινή πλευρά της ζωής.\nΜυστικό 8 : Να έχεις στόχους. Αν έχεις κάποια σχέδια που ονειρεύεσαι να πραγματοποιήσεις, η ζωή αποκτά ένα άλλο ενδιαφέρον. Δεν χρειάζεται να πρόκειται για μεγαλεπήβολους στόχους, όπως να γίνεις παγκοσμίως διάσημος ή πάμπλουτος. Αρκούν και τα απλά καθημερινά πράγματα, του τύπου να χάσεις τέσσερα κιλά ή να μάθεις να χορεύεις σάμπα. Απλώς φρόντισε πάντα να τους ανανεώνεις, ώστε να έχεις διαρκώς μια επιδίωξη που να σου δίνει κίνητρο.\nΜυστικό 9 : Να συγχωρείς. Δεν υπάρχει πιο φθοροποιό συναίσθημα από την κακία που κρατάμε σε κάποιον. Έστω κι αν έχουμε όλο το δίκαιο του κόσμου με το μέρος μας, η μνησικακίαμάς κατατρώει και μπορεί να μας χαλάει τη διάθεση για ώρες, μέρες και ακόμα παραπάνω. Και τελικά εμείς βγαίνουμε ζημιωμένοι. Προσπάθησε λοιπόν νασυγχωρείς όσους σε έβλαψαν, σε πλήγωσαν, σου φέρθηκαν σκάρτα. Αλλιώς, μόνο δυστυχισμένος γίνεσαι.\nΜυστικό 10 : Να προσέχεις το σώμα σου: Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν παραμελούν την υγεία και την εμφάνισή τους. Δεν μιλάμε βέβαια για μια εξωφρενική φιλαρέσκεια, αλλά για μιαισορροπημένη σχέση με το σώμα μας. Φροντίζοντας τον εαυτό σου, δείχνεις ότι τον εκτιμάς και νιώθεις όμορφα πρώτα εσύ με… εσένα, ανεξάρτητα με το πώς θα σε δουν οι άλλοι. Δεν το κάνεις για να αποσπάσεις τον θαυμασμό τους, αλλά για να είσαι πρώτα εσύ καλά.\nΜυστικό 11 : Να μη στενοχωριέσαι για όσα έγιναν και δεν μπορείς να αλλάξεις. Αν το καλοσκεφτείς, το να «σκας» για κάτι για το οποίο δεν μπορείς πια να κάνεις τίποτα, δεν έχει κανένα νόημα. Φυσικά όλοι πέφτουμε σε αυτή τη… λούμπα στη μια ή στην άλλη περίσταση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να το σταματήσουμε. Απλώς αντί να κολλάς στο γιατί τα πράγματα έγιναν όπως έγιναν, στρέψε τη σκέψη σου στο τι θα κάνεις από δω και πέρα.\nΜυστικό 12 : Να μην «τρώγεσαι» ανησυχώντας για το μέλλον. Δεν λέμε, φυσικά, να ζεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Αλλά οι ευτυχισμένοι άνθρωποι βρίσκουν μια ισορροπία και δεν αφήνουν να τους φθείρουν οι ανησυχίες για όλες τις πιθανές ή απίθανες συμφορές που μπορεί να συμβούν. Μην αφήνεσαι να σε πνίγουν οι μαύρες σκέψεις, άλλωστε πάντα «αύριο είναι μια άλλη μέρα», όπως έλεγε και η ηρωίδα του «Όσα παίρνει ο άνεμος».\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 2:04 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΆνδρας.............γυναίκα - Victor Hugo.......!!!!!\n« O άντρας είναι τοποθετημένος εκεί που τελειώνει η γη. Η γυναίκα εκεί που αρχίζει ο ουρανός»...\n- Ο άντρας είναι το πιο εξυψωμένο των πλασμάτων. Η γυναίκα είναι το πιο ύψιστο των ιδανικών.\n- Ο άντρας είναι ο εγκέφαλος κι η γυναίκα η καρδιά. Ο εγκέφαλος παράγει το φως, η καρδιά την αγάπη. Το φως γονιμοποιεί, η αγάπη ανασταίνει.\n- Ο άντρας είναι δυνατός στη λογική. Η γυναίκα είναι ανίκητη με τα δάκρυα. Η λογική πείθει, τα δάκρυα συγκινούν.\n- Ο άντρας είναι ικανός για όλους τους ηρωισμούς. Η γυναίκα για όλα τα μαρτύρια. Ο ηρωισμός εξευγενίζει. Το μαρτύριο ανυψώνει.\n- Ο άντρας είναι ένας κώδικας. Η γυναίκα ένα ευαγγέλιο. Ο κώδικας διορθώνει, το ευαγγέλιο τελειοποιεί.\n- Ο άντρας είναι ένας ναός, η γυναίκα είναι το ιερό. Μπροστά στο ναό αποκαλυπτόμαστε, μπροστά στο ιερό γονατίζουμε.\n- Ο άντρας σκέφτεται. Η γυναίκα ονειρεύεται. Το να σκέφτεσαι, είναι να έχεις μια νύμφη στο κρανίο. Το να ονειρεύεσαι, είναι να έχεις ένα φωτοστέφανο στο μέτωπο.\n- Ο άντρας είναι ένας ωκεανός. Η γυναίκα είναι μια λίμνη. Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι, που στολίζει. Η λίμνη την ποίηση, που θαμπώνει.\n-Ο άντρας είναι ο αετός που πετά. Η γυναίκα είναι το αηδόνι που τραγουδά. Το να πετάς, είναι να κυριαρχείς το διάστημα. Το να τραγουδάς, είναι να κατακτάς την ψυχή.\nΓιατί λέμε ψέματα; Τι ρόλο παίζει η απόκρυψη της αλήθειας στη ζωή και στις σχέσεις μας; Πώς η ιστορία γράφεται με τα ψέματα;\nΞέρετε ποιο είναι ένα από τα βασικά προσόντα των ανθρώπων που έχουν κοινωνική επιτυχία, που καταφέρνουν να αναρριχηθούν ή να αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ιστορία; Ξέρουν να λένε ωραία ψέματα! Μη βιαστείτε να επαναστατήσετε γιατί αν αυτό που διαβάσατε δεν είναι … ψέμα τότε είναι μια μεγάλη αλήθεια.\nΡίξτε μια ματιά στα βιβλία της ιστορίας και θα τη δείτε να αναδύεται στολισμένη με ένα σωρό μάσκες σαν αυτές που φόρεσαν λογιών - λογιών ηγέτες για να κυριαρχήσουν. Βέβαια, θα πρέπει να παραδεχθούμε πως όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, συνεισφέρουμε συχνά τον οβολό μας στο …ταμείο του ψεύδους.\nΜερικοί πάντως πληρώνονται για να το κάνουν. Ή αν προτιμάτε, πληρώνονται για να εξωραΐζουν την αλήθεια. Πάρτε για παράδειγμα τους διαφημιστές και τους επαγγελματίες δημοσίων σχέσεων. Στην ουσία αποτελούν την σύγχρονη μορφή των μυστικοσυμβούλων και των αυλικών βασιλέων και αυτοκρατόρων.\nΣτα αχανή τους παλάτια οι ηγεμόνες περιστοιχίζονταν από πλήθη πρόθυμων αυλοκολάκων, που ασκούντο καθημερινά στην τέχνη του «ψεύδεσθαι» και «κολακεύειν». Το παραμύθι του γυμνού βασιλιά που όλοι θαύμαζαν την ανύπαρκτη καινούργια φορεσιά του αυτή ακριβώς την αυτοκρατορία του ψεύδους περιγράφει. Μετεξέλιξή της οι σημερινές δημόσιες σχέσεις, η διεθνής διπλωματία και συχνά η πολιτική που ανταγωνίζονται στο ποιος θα πει τα πιο κολακευτικά ψέματα μεταμφιεσμένα σε αλήθειες.\nΚαθόλου παράξενο εφόσον όλοι τελικά προτιμάμε ένα ευχάριστο ψέμα από μια δυσάρεστη αλήθεια. Αν μάλιστα οι νόμοι των παραμυθιών ίσχυαν και στην πραγματική ζωή, τότε οι πολιτικοί θα διακρίνονταν αμέσως από το μέγεθος της…μύτης τους. Μια μύτη που θα ξεχείλωνε εντυπωσιακά σαν του Πινόκιο στις προεκλογικές περιόδους ιδίως κάθε φορά που θα ακουγόταν η μαγική λέξη «θα».\nΤελικά, ολόκληρη η κοινωνία μας οικοδομεί τον εαυτό της μέσα σε αναλήθειες και συμβάσεις. Όλοι μας φαίνεται να τις έχουμε ανάγκη άλλωστε. Γι αυτό ευθύνεται επίσης μια άλλη κατηγορία : οι δημοσιογράφοι.\nΗ κοινή γνώμη τους καταγγέλλει πολλές φορές ως παραμυθατζήδες. Συχνά μάλιστα έχει αποκαλυφθεί πως τα μεγαλύτερα ψέματα τα έχουν γράψει και πλασάρει μερικοί από τους πιο «έγκριτους» δημοσιογράφους.\nΟι αλλοιώσεις γεγονότων, οι ψεύτικες ειδήσεις, οι στημένες συνεντεύξεις που αποκαλύπτονται κατά καιρούς αναγκάζουν τα μέσα ενημέρωσης να πληρώνουν σκληρά πρόστιμα και να δημοσιοποιούν διαψεύσεις υπακούοντας στο νόμο περί τύπου. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί επανειλημμένως στα ελληνικά κανάλια και εφημερίδες. Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό βέβαια.\nΟι Αμερικανοί έχουν σίγουρα τα πρωτεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αμερικανίδα δημοσιογράφος που πριν από μερικά χρόνια κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ, το αντίστοιχο Όσκαρ της δημοσιογραφίας, μόνο και μόνο για να το χάσει αργότερα μαζί με την επαγγελματική της αξιοπρέπεια όταν αποκαλύφθηκε πως η βραβευμένη της συνέντευξη με έναν εννιάχρονο τοξικομανή ήταν φανταστική!\nΜε Απάτησες Ποτέ;\nΜέσα στην καθημερινότητά μας το ψέμα έχει όχι μόνο κυρίαρχη αλλά και αναγκαία θέση. Συχνά, η ίδια η κοινωνία το απαιτεί στα πλαίσια των συμβάσεων της συνύπαρξης. Μας το συστήνει σαν κώδικα καλής συμπεριφοράς και ευγένειας ακόμα και μεγαλοψυχίας. Μπορεί ηθικά να θεωρείται σωστό να λέμε την αλήθεια αλλά κοινωνικά είναι συχνά ανεπίτρεπτο.\nΦανταστείτε να πούμε σε μια οικοδέσποινα πόσο άνοστο και κακομαγειρεμένο ήταν το φαγητό που μας πρόσφερε ή να δηλώσουμε σε έναν καλλιτέχνη πως η δουλειά του είναι φριχτή και κακόγουστη. Δεν θεωρείται «σωστό» να πούμε στον άλλο κατάμουτρα ότι είναι άσχημος ούτε να δηλώσουμε με ειλικρίνεια σε κάποιον που μας πολιορκεί με τη φλυαρία του ότι είναι βαρετός και μας έχει πρήξει με τις ανιαρές ιστορίες του.\nΈτσι όλοι αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε σε μερικά «κοινωνικά ψέματα». Το ίδιο κάνουμε και για τον εαυτό μας. Τον κρύβουμε κάτω από κάποια μικρά ή μεγάλα ψεύδη γιατί ανησυχούμε πως θα χάσουμε το θαυμασμό , την εκτίμηση ή την αγάπη των άλλων. Κρύβουμε τις βαθύτερες σκέψεις μας, τις αδυναμίες μας, τα κόμπλεξ μας, την ηλικία και τα κιλά μας, τους «ταπεινούς» συγγενείς μας, τη σκόνη κάτω από το χαλί, τον αριθμό των εραστών μας.\nΣτον έρωτα ξεφουρνίζονται συχνά τα μεγαλύτερα ψέματα. Έστω κι αν υποστηρίζουμε πως το κάνουμε για να μην πληγώσουμε τον άλλον. Αν λ.χ. στην ερώτηση του συντρόφου μας «με έχεις απατήσει ποτέ» απαντήσουμε με ένα ψεύτικο όχι ποιον προστατεύουμε; Εκείνον από την απογοήτευση και το θυμό ή εμάς από τον κίνδυνο της εγκατάλειψης; Η πικρή αλήθεια είναι πως πολλές ερωτικές σχέσεις στηρίζονται ή διατηρούνται με τα ψέματα.\nΜερικές ξεκινάνε και με αυτά. Συχνά οι παντρεμένοι δημιουργούν σχέσεις με ελεύθερες κοπέλες παριστάνοντας ότι οι ίδιοι είναι επίσης ανύπαντροι. Ο έρωτας λοιπόν ευνοεί ιδιαίτερα την καλλιέργεια του ψεύδους που απλώνεται και φτάνει συχνά μέχρι το … κρεβάτι μας. Εδώ έχουμε μια καθαρά γυναικεία συνήθεια: τον ψεύτικο οργασμό.\nΑμέτρητες γυναίκες στην προσπάθειά τους να κρατήσουν τον σύντροφό τους ή να παίξουν το ρόλο της υπερσεξουαλικής και θερμής ερωμένης, υποκρίνονται ανύπαρκτους οργασμούς ξεγελώντας τους άντρες αλλά στερώντας τελικά από τον εαυτό τους την ηδονή του πραγματικού οργασμού, αφού δεν τολμούν να παραδεχθούν ότι τον στερούνται κι έτσι να αναζητήσουν μαζί με το σύντροφό τους μια λύση.\nΑπό Μικροί στα Ψέματα\nΌλοι εκπαιδευόμαστε στην ψευτιά από την παιδική μας ηλικία. Ξεκινάμε αθώοι βέβαια γι αυτό και συχνά φέρνουμε την… καταστροφή στον κόσμο των μεγάλων με την ευθύτητα και την ειλικρίνειά μας. Καθώς τα παιδιά δεν έχουν μάθει ακόμα τους κανόνες υποκρισίας των ενηλίκων και δεν έχουν αντιληφθεί το παιχνίδι των συμβάσεων που παίζουμε για να μπορούμε να συμβιώνουμε, ξεπερνούν κάθε είδους τυπικότητες και αβρότητες και χτυπάνε κατευθείαν στο ψαχνό με τις αλήθειες τους φέρνοντας τους μεγάλους σε δύσκολη θέση.\nΠόσες φορές τα πιτσιρίκια δεν έχουν ξεφουρνίσει «στους ξένους» μικρά και μεγάλα οικογενειακά μυστικά. Κατόπιν τρώνε μια κατσάδα από τους γονείς τους και έτσι διδάσκονται πως υπάρχουν δυο βασικές αλήθειες: η δική μας και των άλλων. Εκ των πραγμάτων τα πρώτα μαθήματα ψεύδους τα διδαχθήκαμε από τους γονείς μας και τους ενηλίκους που κουνώντας το δάχτυλο μπροστά στη μύτη μας συνήθιζαν να μας λένε « πάντα να λες την αλήθεια» κι ύστερα έκπληκτοι τους βλέπαμε να λένε οι ίδιοι ψέματα.\nΠαίρνοντας αντιφατικά μηνύματα πάθαμε πλήρη σύγχυση και μάθαμε εμπράκτως το «άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε».\nΣτα πρώτα χρόνια της ζωής μας όμως δεν είμαστε καν σε θέση να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ αλήθειας και ψεύδους. Ήταν τότε που λειτουργούσε μέσα μας η μαγική σκέψη που μας έκανε να πιστεύουμε στους δράκους και στις νεράιδες, στα παραμύθια και στις τερατώδεις ιστορίες που μας έλεγαν οι μεγάλοι ή τα αδέλφια μας για να μας τρομάξουν.\nΟ κόσμος του Χάρυ Πότερ και του Αι Βασίλη ήταν κάποτε υπαρκτός. Όμως, το μικρό παιδί που συγχέει το πραγματικό με το φανταστικό αλλοιώνει μεν την αλήθεια αλλά δεν ψεύδεται. Μυθοπλάθει, εξωραΐζει την πραγματικότητα κι αυτό είναι πολύ φυσικό. Καθώς μεγαλώνουμε το άλογο της φαντασίας μας δαμάζεται.\nΟ Πήγασος χάνει τα φτερά του και προσγειώνεται μαζί μας σε ένα πεζό και συχνά οδυνηρό κόσμο όπου τα όρια μεταξύ ψεύδους και αλήθειας είναι απόλυτα σαφή. Διαπιστώνουμε τότε πως η ειλικρίνειά μας δεν επιβραβεύεται πάντα ή ότι γίνεται αιτία για μπελάδες.\nΓονείς, δάσκαλοι και γενικά όσοι έχουν εξουσία πάνω μας θυμώνουν, μας κατσαδιάζουν ή μας τιμωρούν αν ομολογήσουμε με ειλικρίνεια τις σκανταλιές μας. Τότε, σ’ εκείνη την κρίσιμη ηλικία μπορεί να κάναμε περίεργες συνδέσεις στο μυαλό μας και να ταυτίσαμε την ειλικρίνεια με την τιμωρία. Έτσι μάθαμε αυτό που όλοι οι ενήλικες ξέρουν, ότι δηλαδή το ψέμα είναι ένα σύστημα άμυνας ενάντια στην ανασφάλεια, τις συνέπειες ή την «απομυθοποίησή» μας στα μάτια του άλλου.\nΑργότερα, ως ενήλικες κι εμείς συνεχίζουμε το ίδιο παιχνίδι λέγοντας ψέματα όχι πια στους γονείς αλλά σε άλλους: στο σύντροφό μας, στο αφεντικό μας , στο κράτος ή στην εφορία!\nΤο Μυστικό του Καλού Ψεύτη\nΑς το παραδεχθούμε. Όλοι λέμε ψέματα. Το ζήτημα, όμως, είναι να λέμε πειστικά ψέματα. (Αλλιώς ποιος ο λόγος να μπούμε στον κόπο;) Ενώ πολλοί υποστηρίζουν πως το σημαντικότερο προσόν ενός καλού ψεύτη είναι η καλή μνήμη - για να θυμάται όσα λέει και να μη χρειάζεται να αντιφάσκει - αυτή από μόνη της δεν αρκεί.\nΧρειάζονται κι άλλα προσόντα όπως ψυχραιμία, ικανότητες υποκριτικής και γνώση των μυστικών της γλώσσας του σώματος. Οι «ερασιτέχνες» συλλαμβάνονται συχνά ψευδόμενοι από τις ίδιες τους τις κινήσεις. Τους προδίδει το βλέμμα τους, η αστάθεια της φωνής τους, ακόμα και ο τρόπος που αναπνέουν.\nΟι εκφράσεις του προσώπου και η γλώσσα του σώματος, η βιασύνη και τα μασημένα λόγια τους τούς αποκαλύπτουν στα μάτια ενός οξυδερκούς παρατηρητού ή ενός … έμπειρου ψεύτη. Αν πολλοί ψεύτες ξεσκεπάζονται δεν είναι επειδή οι ισχυρισμοί τους ακούγονται παράλογοι αλλά γιατί μιλάνε μασημένα, μπερδεμένα, γρήγορα ή και πιο δυνατά από το κανονικό.\nΕίναι πραγματικά ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς ότι συχνά φωνάζουμε ψευδόμενοι σαν να θέλουμε με την ένταση της φωνής μας να γίνουμε πιο πειστικοί, ενώ παράλληλα μιλάμε πιο γρήγορα προσπαθώντας να ξεμπερδεύουμε μια ώρα γρηγορότερα με το ψέμα. Αντίθετα, την αλήθεια, εκείνη που απρόθυμα ομολογούμε, ίσα-ίσα που την ψελλίζουμε, σαν να μη θέλουμε να ακουστεί.\nΑλλά και τα μάτια του ατόμου που λέει ψέματα είναι αποκαλυπτικά. Συνήθως αποφεύγουν το βλέμμα του άλλου, πεταρίζουν ή κλείνουν πιο παρατεταμένα από το σύνηθες. Το βλέμμα του ειλικρινούς είναι ευθύ και σταθερό ενώ, όπως αποκαλύπτουν οι μελετητές της γλώσσας του σώματος, συνοδεύει τα λόγια του κουνώντας τα χέρια του έτσι ώστε οι παλάμες να είναι ανοιχτές και στραμμένες προς τα πάνω.\nΠρόκειται για μια ασυνείδητη κίνηση που είναι σαν να δηλώνει «κοίτα, δεν κρύβω τίποτα». Αντίθετα, όταν κάποιος λέει ψέματα έχει την τάση να χειρονομεί κρύβοντας τα χέρια του πίσω του, κάτω από το τραπέζι ή κρατώντας τις παλάμες προς τα κάτω.\nΑυτή η σημειολογία του ψεύδους είναι γνωστή στους εκ συστήματος ψεύτες που καταφέρνουν να τη χρησιμοποιούν πείθοντας με ευκολία τους άλλους. Μερικοί από αυτούς έχουν φτάσει μάλιστα σε τέτοιο σημείο αυτοελέγχου που καταφέρνουν να ξεγελούν ακόμα και τον «πολύγραφο».\nΠρόκειται για την περίφημη συσκευή ανίχνευσης ψεύδους που επινοήθηκε όταν οι γιατροί και οι φυσιολόγοι ανακάλυψαν πως όταν λέμε ψέματα ο εγκέφαλός μας στέλνει σήματα «διαμαρτυρίας» σε ολόκληρο το σώμα μας με αποτέλεσμα να μεταβάλλεται η ηλεκτρική τάση του δέρματός μας. Αυτή ακριβώς την ανεπαίσθητη ηλεκτρική μεταβολή ανιχνεύει ο πολύγραφος, ο οποίος είναι συνδεδεμένος με το σώμα του υπό εξέταση μάρτυρα.\nΜεγάλα Ιστορικά Ψέματα\nΗ ιστορία της ανθρωπότητας διαμορφώθηκε σε πολλές περιπτώσεις από τα μικρά και μεγάλα ψέματα. Πολλοί κοινωνιολόγοι παραδέχονται πως το ψεύδος είναι η κινητήριος δύναμη της ιστορίας. Οι λαοί το έχουν ανάγκη.\nΟ μέσος άνθρωπος που καταπιέζεται από κάθε είδους όρια χρονικά, τοπικά, οικονομικά, κοινωνικά χρειάζεται όνειρα απεραντοσύνης. Έτσι λοιπόν όσο πιο πεζή και μίζερη είναι η καθημερινότητα τόσο μεγαλώνει η ανάγκη μας για «οράματα». Στα πλαίσια μιας παραφοράς της πίστης και μιας ομαδικής πλάνης που έχει παρουσιαστεί σαν αλήθεια προς τις μάζες, αυτός ο πλανήτης έχει επανειλημμένως αιματοκυλιστεί.\nΆλλοτε από τους Σταυροφόρους, δήθεν ελευθερωτές των Αγίων Τόπων, άλλοτε από τους εκπροσώπους της Αρίας, δήθεν ανώτερης φυλής, άλλοτε από τους κάθε είδους αυτόκλητους «σωτήρες» και «ελευθερωτές» εκατομμύρια άνθρωποι σφαγιάστηκαν από άλλους ανθρώπους που είχαν πιστέψει ότι πρόσφεραν υπηρεσία και επιτελούσαν ιερό καθήκον. Όλα για ένα άδειο πουκάμισο. Για μια Ελένη.\nΗ θεωρία της προπαγάνδας στηρίζεται επίσης στην ανάμιξη ψεύδους με την αλήθεια έτσι που τα όρια να είναι δυσδιάκριτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών»: την εποχή που ο Χίτλερ και ο Γκέμπελς έκαναν «εκκαθαρίσεις» προσπαθώντας να απαλλαγούν από ανεπιθύμητους συνεργάτες που διεκδικούσαν μερίδιο εξουσίας οι φήμες άρχισαν να οργιάζουν : «το καθεστώς τρώει τα παιδιά του».\nΗ κοινή γνώμη αντιδρούσε έντονα και χρειαζόταν ένα καλό ψέμα για να αποπροσανατολιστεί. Τότε ο Γκέμπελς, για να θολώσει τα νερά έκανε το εξής τέχνασμα: έστειλε το τον Γκέρινγκ για ένα μήνα διακοπών στα Κανάρια νησιά. Η εντολή που είχε λάβει ήταν ότι το ταξίδι του έπρεπε να κρατηθεί μυστικό ακόμα και από τη γυναίκα του. Έτσι από τη μια μέρα στην άλλη το υψηλόβαθμο στέλεχος εξαφανίστηκε κάνοντας τις φήμες να οργιάσουν.\nΑπό την πλευρά του ο Γκέμπελς τις υποδαύλιζε δίνοντας σκόπιμα κάποιες μασημένες εξηγήσεις. Λίγες βδομάδες μετά όταν τα πράγματα είχαν ωριμάσει αρκετά ο Γκέρινγκ πήρε εντολή να επιστρέψει και την επομένη εμφανίστηκε δημόσια χαμογελαστός πλάι στο Χίτλερ. Αμέσως κατέρρευσαν οι υπόνοιες ότι τον είχαν εξοντώσει και μαζί κατέρρευσαν και οι άλλοι ισχυρισμοί περί εσωκομματικών εκκαθαρίσεων. Με παρόμοια περιστατικά είναι γεμάτη η ιστορία των λαών. Λίγο πολύ όλοι το ξέρουμε. Έτσι δεν είναι;\nΆλλωστε κι εμείς είμαστε αντίστοιχα παραγωγοί του ψεύδους. Μόνο που θεωρούμε πως οι άλλοι λένε περισσότερα. Σύμφωνα με σχετικό γκάλοπ που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία το 25% παραδέχονται πως λένε τουλάχιστον ένα ψέμα καθημερινά όμως το 38% πιστεύουν πως γίνονται συνεχώς αποδέκτες των ψεμάτων άλλων ενώ το 51% έχουν την πεποίθηση πως οι φιλοφρονήσεις που τους γίνονται είναι ψεύτικες.\nΖούμε, λοιπόν, ο καθένας στον ατομικό του υποκειμενικό κόσμο. Ποια είναι τελικά η αλήθεια; Η ίδια η ετυμολογία της λέξης το δηλώνει: η α-ληθεια είναι η απουσία της λήθης. Με αυτή την έννοια ό,τι δεν παραδίδεται στη λήθη παραμένει αθάνατο. Και ίσως τελικά να μην έχει τόση σημασία το να μη λέμε κάποια ψέματα όσο το να είμαστε αληθινοί. Μπορεί να μοιάζει αντιφατικό αλλά δεν είναι. Σκεφτείτε το.\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 1:05 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ κραυγή της σιωπής......!!!!!!!\nΌποιος είδε μαυροφορεμένη και ηλικιωμένη γυναίκα να κλαίει έξω από το φούρνο επειδή διαπίστωσε ότι δεν έχει ούτε 2 ευρώ για να πάρει το γάλα και το ψωμί της ημέρας, καταλαβαίνει τι εννοώ.\nΌποιος συνάντησε 26χρονο πτυχιούχο να δουλεύει με 280 ευρώ βασικό και να μην μπορεί να χαρεί τη ζωή επειδή δεν μπορεί να ονειρευτεί, είναι σε θέση να καταλάβει την ψυχολογία της κατεστραμμένης νεολαίας.\nΌποιος παρατήρησε τους μαθητές που αποφεύγουν να πλησιάζουν το κιλικείο του σχολείου τους γιατί δεν μπορούν να αγοράσουν κάτι από αυτό, μπορούν να συνειδητοποιήσουν πόσο βαρύ φορτίο που κουβαλούν οι ίδιοι και οι γονείς τους.\nΔεν είναι μόνο η φτώχια, δεν είναι μόνο η ανέχεια και η εξαθλίωση. Το κυριότερο είναι η ψυχολογική ισοπέδωση την οποία έχουν υποστεί μεγάλες ομάδες του ελληνικού πληθυσμού.\nΕίναι η απαξίωση της ίδιας τους της ύπαρξης και η αδυναμία τους να εξηγήσουν πώς βρέθηκαν στη σημερινή κατάσταση χωρίς να ευθύνονται σε τίποτα οι ίδιοι.\nΣτην εφορία, τις προάλλες, μία συνταξιούχος, με πόνο ψυχής, εξηγούσε στην υπάλληλο πόσο άσχημα νιώθει που δεν μπορεί να πληρώσει την τελευταία δόση του χαρατσιού. Άλλο ήθος και φιλότιμο που περισσεύει σε μια συνταξιούχο, τόσο όσο λείπει από τα καθώς πρέπει λαμόγια που με τα χρωστούμενα στο κράτος εξαργύρωναν τις ακριβές ζωές τους και από όσους τόσα χρόνια τους ανάθρεψαν, τους κάλυψαν και συνεχίζουν να τους θρέφουν και να τους καλύπτουν.\nΔεν είναι τυχαίο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας, όπου κι αν κοιτάξουμε είναι σκυφτοί, σκυθρωποί βουτηγμένοι στις σκέψεις και στη σιωπή.\nΜια σιωπή τόσο εκκωφαντική που σου τρυπάει τα τύμπανα και την ψυχή.\nΔεν είναι ότι δεν έχουν τίποτα να πουν, δεν είναι ότι δεν έχουν τον τρόπο να τα πουν, είναι ότι δεν έχουν ούτε αυτό το λίγο κουράγιο που χρειάζεται κάποιος, για να αρθρώσει μια λέξη.\nΜιλάει κάποιος όταν ξέρει ότι κάποιος άλλος τον ακούει, έστω και είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.\nΌταν αισθάνονται ότι κανένας δεν τους ακούει, όταν τους έχουν κλέψει τον ίδιο τους τον εαυτό, όταν είναι νέοι και τους έχουν ακρωτηριάσει τα όνειρά τους, τότε η σιωπή δεν είναι άμυνα, είναι επίθεση.\nΕπίθεση στα μεγάλα λόγια, στις ψεύτικες ελπίδες, στα απανωτά ξεπουλήματα, στην έλλειψη προοπτικής.\nΕίναι φτύσιμο και απαξίωση στους «δήθεν», στους εμπόρους ελπίδων, στους όψιμους «προστάτες» τους, στους τηλεοπτικούς υποκριτές και στους «πονόψυχους» βουλευτές, υπουργούς και πρωθυπουργούς.\nΕίναι προσπάθεια να ξαναποκτήσουν τη χαμένη τους υπερηφάνεια και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια για να μπορέσουν να συμμαζέψουν τα συντρίμμια τους και να πορευτούν.\nΕίναι η αρχή μιας παρατεταμένης ανάτασης, γιατί όποιος δεν μιλάει σκέφτεται και όποιος σκέφτεται ανακαλύπτει.\nΑνακαλύπτει αιτίες, φταίχτες και κυρίως τρόπους ανάκαμψης και αντεπίθεσης.\nΑνακαλύπτει πως δεν είναι μόνος αλλά ένας από τους πολλούς που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.\nΈτσι, όχι μόνο αισθάνεται αλλά γίνεται και πιο δυνατός, φοβάται λιγότερο μέχρι που διώχνει το φόβο και τον στέλνει στους δυνάστες του, τον στέλνει στους φταίχτες.\nΕίναι τόσο επικίνδυνη για το σύστημά τους, αυτή η σιωπή όσο ακίνδυνα αποδεικνύονται τα βελάσματα των αρνιών πριν την επικείμενη σφαγή τους.\nΚαταλαβαίνουν πολύ καλά, όλοι αυτοί που σχεδιάζουν την ισοπέδωσή μας ότι τα αρνιά μετατρέπονται σιγά-σιγά σε κριάρια.\nΚαι τα κριάρια, όταν αποφασίσουν να επιτεθούν στον αντίπαλο, δεν βελάζουν ποτέ. Κάνουν την επίθεσή τους πάντα σιωπηλά.\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 12:56 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜερικές φορές θέλουμε........!!!!!!!\nΜερικές φορές θέλουμε να κάνουμε παρα πολλά πράγματα\nαλλά δεν κάνουμε τίποτα…\nΘέλουμε να πούμε τόσα πολλά αλλά δεν λέμε τίποτα…\nΆλλες φορές περνάμε τον καιρό μας λέγοντας άσκοπα λόγια\nαντί να κάνουμε πράξεις…\nΛέμε άλλα ντ’ άλλων αντί να πούμε σ’ αγαπώ…\nΠροτιμάμε να χάσουμε ένα πρόσωπο\nαντί να προσπαθήσουμε να το κατανοήσουμε…\nΕίναι καλό να λέμε σ’ αγαπώ αντί να λέμε άλλα πράγματα…\nΕίναι καλό να ζητάμε από το θεό να αγαπάμε περισσότερο και να κατανοούμε\nΜερικές φορές, τα πρωινά δεν είναι αυτά που θα θέλαμε να είναι...\nΟ ήλιος δεν λάμπει όπως θα θέλαμε, και οι ημέρες μας είναι γκρι…\nΔεν μπορούμε να δούμε το φεγγάρι και τ’ αστέρια και η νύχτα μας είναι σκοτεινή...\nΔεν έχουμε υπομονή με το πρόσωπο που λέμε ότι αγαπάμε...\nΜας καταλαμβάνει τυφλή οργή και προσβάλουμε ανθρώπους στους οποίους\nπρέπει να δίνουμε όση περισσότερη αγάπη μπορούμε…\nΜερικές φορές, είναι καλό να ζητάμε συγχώρεση αν καταλάβουμε ότι προσβάλουμε κάποιον…\nΕίναι καλό να ευχαριστούμε τον Θεό για τη ζωή μας…\nΕίναι καλό να πούμε σε έναν φίλο ένα καλό λόγο...\nΕίναι καλό να βλέπουμε τα δικά μας ελαττώματα αντί για των άλλων…\nΓι ' αυτό και λέω τώρα...\nΑς ζητήσουμε συγχώρεση, για όλες εκείνες τις στιγμές που δεν είχαμε απολαύσει λέγοντας ανόητα επιχειρήματα με ανθρώπους που αγαπάμε…\nΑς πούμε ότι ο ήλιος λάμπει σήμερα περισσότερο από ποτέ…\nΌτι η νύχτα μας είναι φωτεινή επειδή ο Ήλιος δίνει το φως του στο φεγγάρι και τα’ αστέρια και τη φωτίζουν…\nΑς αφήσουμε στο Θεό όσους μας φθονούν και ας μην χάνουμε\nτο χρόνο μας πολεμώντας τους…\nΑς απολαύουμε την κάθε στιγμή σε αυτή την μικρή ζωή…\nΑς βρούμε την ενέργεια που χρειαζόμαστε μέσα μας και ας αγωνιστούμε\nγια ότι θέλουμε να επιτύχουμε…\nΑς τα αντιμετωπίζουμε όλα με χαμόγελο…\nΑς αισθανθούμε την αγάπη που μας περιβάλλει,\nέτσι θα δούμε τη ζωή με άλλο χρώμα...\nΤα βάσανα και οι πόνοι θα είναι λιγότερο επώδυνα και θα\nεπουλώνονται ποιο γρήγορα…\nΈτσι τώρα ας ανοίξουμε τα χέρια σε κάθε φίλο,\nχωρίς να βλέπουμε τις αδυναμίες του…\nΜια όμορφη ζωή, δεν είναι μια πλούσια ζωή,\nαλλά μια ζωή που την ομορφαίνει η δύναμη της Αγάπης και του φωτός……………\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 10:07 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο υποσυνείδητο δεν αγγίζεται με την λογική.....!!!!!!\nΗ υπερεκτίμηση των λογικών αναλύσεων στην εποχή μας, όσον αφορά τις αιτίες των τραυμάτων και των εν γένει δυσκολιών της προσωπικότητας, από τις διάφορες ψυχαναλυτικές και ψυχολογικές σχολές, αποδείχτηκε στην πράξη εντελώς αναποτελεσματική.Ο άνθρωπος παραμένει «νευρωτικός», δηλαδή αλύτρωτος, παρά την τόση αυτοδικαίωση και εκλογίκευση !\nΑπό την άλλη η θρησκεία στο βαθμό που είναι απλή θεωρία ή «ηθικό» καθήκον και όχι καρδιακό γεγονός, αφήνει τον άνθρωπο εξίσου αλύτρωτο. Φαίνεται λοιπόν πως αυτό που παίζεται στον άνθρωπο είναι σε τέτοιο βάθος που δεν μπορεί καν να αγγιχτεί !\nΔεν είναι τόσο τα συμφωνήματα, οι ιδέες και οι γνώσεις του νου που διαμορφώνουν την υπαρξιακή του κατάσταση, όσο το χάος του υποσυνείδητου, ατομικού και συλλογικού, η κάθαρση του οποίου έχει να κάνει με τους δεσμούς που έχει με την αληθινή ζωή και τις βαθύτερες καρμικές υπογραφές της ψυχής.\nΤο υποσυνείδητο είναι η γαλέρα στ’ αμπάρια του νου! Σπάνια κατεβαίνει ο άνθρωπος να δει τι γίνεται εκεί, κι όμως από κει πυροδοτείται το σκάφος του νου του. Εκεί μόνο μάτι αγγέλου μπορεί να εισδύσει! Μόνο το φως μπορεί να το καθαρίσει! Μόνο η σχέση του ανθρώπου με το φως μπορεί να δια-φωτίσει όλη αυτή την ανεξέλικτη και ανεξέλεγκτη περιοχή.\nΣτο Δέντρο της Ζωής το υποσυνείδητο αντιστοιχεί στην σφαίρα 9, την σφαίρα της θήλειας Χριστικής όψης, της αγάπης και του ελέους του Λόγου (σφαίρα 6). Αυτό που εσωτερικά υπονομεύει τον άνθρωπο αναστέλλοντας και αρρωσταίνοντάς τον, εκεί όπου κατοικούν ανεπιθύμητοι «ένοικοι», ακόμα και εισβολείς, είναι ένας χώρος εντός ο οποίος χρειάζεται φως, φως, υπογραφή φωτός, ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΦΩΤΟΣ για να λυτρωθεί !\nΜε άλλα λόγια χάρη! Αν ο άνθρωπος δεν έλξει το βλέμμα του Θεού πάνω του, την χάρη της απολύτρωσης, θα σηκώνει σαν τον Σίσυφο παράλογα την πέτρα της ζωής του! Γι’ αυτό εξάλλου και ο ιερός λόγος δεν λειτουργεί ούτε λειτουργείται μέσα στον άνθρωπο πριν την Λάμψη!\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 9:24 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΥπάρχει μια βαθιά ανάγκη να σε χρειάζονται.....!!!!!!!!\nΑν δεν σε χρειάζεται κανένας,αισθάνεσαι άχρηστος,χωρίς νόημα.\nΑν κάποιος σε έχει ανάγκη,αυτό σου δίνει νόημα,αισθάνεσαι σπουδαίος.\nΑν δεν αποβάλεις εκείνη την ανάγκη να σε χρειάζονται,δεν θα μπορέσεις να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου.\nΕσύ όμως δεν μπορείς να ζήσεις με τον εαυτό σου. Κάθε φορά που είσαι μόνος,δεν αισθάνεσαι καλά. Αμέσως αισθάνεσαι δύσκολα. Σε πιάνει μια βαθιά αγωνία. Τι να κάνεις; Πού να πας; Πηγαίνεις στο κλαμπ,πηγαίνεις στο θέατρο ή για ψώνια,πηγαίνεις κάπου,για να συναντήσεις τους άλλους.\nΨάχνεις παντού για μάτια που θα σου δώσουν σημασία. Τι είδους ζωή είναι αυτή; Mόνο οι γνώμες των άλλων έχουν σημασία, όχι εσύ;\nΕυλογημένοι οι μοναχικοί !\nΠοιος είναι ο μοναχικός άνθρωπος; Εκείνος που έχει αποβάλει την ανάγκη να τον χρειάζονται, εκείνος που είναι τελείως ικανοποιημένος με τον εαυτό του έτσι όπως είναι, εκείνος που δεν ζητάει καμία σημασία από σένα, από τα μάτια σου, από τις αντιδράσεις σου.\nΑν του δώσεις την αγάπη σου, θα σου είναι ευγνώμων.Αν πάλι δεν του τη δώσεις, δεν παραπονιέται. Αν τον επισκεφθείς,είναι ευχαριστημένος. Αν δεν τον επισκεφθείς, είναι το ίδιο ευχαριστημένος. Όταν βρίσκεται με το πλήθος,το χαίρεται, κι όταν ζει σε ένα ερημητήριο, το χαίρεται επίσης. Αν κάποιος περπατά δίπλα του, πολύ καλά. Αν κάποιος φύγει,και πάλι πολύ καλά.\nΠοτέ δεν περιμένει κανέναν και ποτέ δεν κοιτάζει πίσω.\nΜόνος του είναι ολοκληρωμένος. Δεν μπορείς να κάνεις ένα μοναχικό άνθρωπο δυστυχισμένο, γιατί έμαθε να ζει με τον εαυτό του και να είναι ευτυχισμένος με τον εαυτό του. Είναι αυτάρκης."\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 9:15 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΌταν χτυπάτε τα δάχτυλά σας ο ήχος που παράγεται δεν προέρχεται από τα δάχτυλά σας...!!!!!\nΤο “κλακ” που ακούγεται όταν χτυπάμε τα δάχτυλά μας στην πραγματικότητα δεν προέρχεται από τα δυο δάχτυλα που τρίβουμε μεταξύ τους, αλλά από το χτύπημα του δαχτύλου στην παλάμη του χεριού.\nΤα δάχτυλα παράγουν έναν ανεπαίσθητο ήχο λόγω της τριβής μεταξύ τους, αλλά ο χαρακτηριστικός ήχος που έχουμε συνδέσει με το χτύπημα των δακτύλων είναι από την παλάμη.\nΜπορείτε να δοκιμάσετε να βάλετε ένα χαρτομάντιλο στην παλάμη σας και να χτυπήσετε τα δάχτυλά σας για να δείτε τη διαφορά που θα κάνει στον ήχο.\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 12:31 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟ Αϊνστάιν πέθανε μια μέρα μετά αφού αρνήθηκε σωτήρια χειρουργική επέμβαση.....!!!!!!!\nΟ Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο πατέρας της σύγχρονης φυσικής, γεννήθηκε στην Γερμανία. Υπήρξε ο σημαντικότερος φυσικός του 20ου αιώνα και ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τον τύπο του E = mc2. Ο Αϊνστάιν δημοσίευσε περισσότερες από 300 επιστημονικές και 150 μη-επιστημονικές εργασίες .\nΤο έργο του έκανε το όνομά του συνώνυμο με την ιδιοφυΐα. Μία από τις μεγαλύτερες ατάκες του ήταν “Εάν δεν μπορείς να εξηγήσεις κάτι απλά, τότε δεν το καταλαβαίνεις καλά”. Το 1948 ο Αϊνστάιν έκανε μία χειρουργική επέμβαση για τη αορτή του, ενώ το 1955 έπαθε εσωτερική αιμορραγία, που προκλήθηκε από ρήξη του κοιλιακού ανευρύσματος της αορτής.\nΠαρόλο που οι γιατροί μπορούσαν να τον βοηθήσουν, αρνήθηκε περαιτέρω χειρουργική επέμβαση, λέγοντας “Θέλω να φύγω, όποτε επιθυμώ. Είναι άσχημο να παρατείνουμε τη ζωή με τεχνητά μέσα. Έκανα αυτό που είχα να κάνω, είναι ώρα να φύγω. Θα το κάνω κομψά”.\nΤην επόμενη μέρα έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 76 χρόνων.\nΤα φτερά του παγωνιού είναι στην πραγματικότητα καφέ.....!!!!!\nΌλοι γνωρίζουμε τα εντυπωσιακά χρώματα και σχέδια των φτερών, που πολύ συχνά συναντάμε στο χώρο της μόδας από φορέματα μέχρι και σκουλαρίκια. Ωστόσο, τα φτερά στην πραγματικότητα είναι καφέ !\nΚαι αν θεωρείτε ότι τα μάτια σας σάς εξαπατούν, μην βιαστείτε να τα κατηγορήσετε! Τα φτερά των παγωνιών έχουν δομικό χρωματισμό. Τι σημαίνει αυτό;\nΣτην πραγματικότητα είναι καφέ, αλλά η επιφάνειά τους είναι δομημένη με μικροσκοπικά σεμοχρώμια, τα οποία επηρεάζονται από το ορατό φως. Ο δομικός αυτός χαρακτήρας τους κάνει τα φτερά να φαίνονται με πολλαπλά χρώματα, τα οποία συχνά παρουσιάζονται ιριδίζοντα!\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 12:02 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜπορείς να ανάψεις φωτιά χρησιμοποιώντας πάγο ;\nΤα μόνα πράγματα που χρειάζεστε για να ανάψετε φωτιά σε μια περίπτωση ανάγκης (ή απλά και για να ψήσετε μάρσμελοουζ) στις χειμερινές σας εξορμήσεις είναι ένα κομμάτι πάγο, ένα κοφτερό μαχαίρι, και μερικά ξερά φύλλα ή κλωνάρια για προσάναμμα.\nΒρείτε όσο πιο καθαρό πάγο μπορείτε και κόψτε με το μαχαίρι ένα μεγάλο κομμάτι. Στη συνέχεια δώστε του με τα χέρια σας ένα κυκλικό σχήμα, σαν ένα δίσκο, και μετά χρησιμοποιήστε το όπως θα κάνατε με ένα μεγεθυντικό φακό, δηλαδή βρείτε τη σωστή γωνία έτσι ώστε να περνάνε από μέσα του οι ακτίνες του ηλίου, βάλτε το προσάναμμα εκεί που καταλήγουν οι ακτίνες, και έχετε φωτιά!\nΔείτε πως γίνεται στο παρακάτω βίντεο :\nΣσσς. Είναι μυστικό......!!!!!!!\nΤα μυστικά που στοιχειώνουν τις σχέσεις και τη ζωή μας.\nΕκείνο το κυριακάτικο απομεσήμερο είχαμε περάσει καλά. Είχαμε φάει, είχαμε πιει και νιώθαμε ευχαριστημένες και πλήρεις. Μια παρέα 11 γυναικών που γνωριζόμαστε χρόνια. Αίφνης, μαζί με τον αχνιστό καφέ και τα γλυκά προσγειώθηκε στο τραπέζι μας και μια αναπάντεχη πρόκληση.\n« Τι θα λέγατε να εξομολογηθούμε ένα μυστικό μας;» Η ιδέα έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Ίσως ήταν το σωστό timing, ίσως μια διάχυτη αίσθηση εμπιστοσύνης. Είχαμε αποδεχθεί την πρόκληση. Τώρα έπρεπε να τεθεί και το πλαίσιο. «Με διαβάθμιση από το ένα ως το δέκα, όπου ένα είναι το πιο αθώο και δέκα το πιο μύχιο, ποιας τάξης θέλετε να είναι τα μυστικά που θα μοιραστούμε;»\nΣτις στιγμές σιωπής που ακολούθησαν έγιναν οι μικρές εσωτερικές συσκέψεις. Το παζάρεμα. Οι δισταγμοί ανάμεσα στο να τα πούμε και να ξαλαφρώσουμε και στο φόβο των αποκαλύψεων. Όχι μόνο για αυτά που θα λέγαμε αλλά και γι αυτά που θα ακούγαμε. Γιατί το είχαμε διαισθανθεί :\nΗ σοβαρότητα των μυστικών που είμαστε διατεθειμένες να αποκαλύψουμε θα ήταν ανάλογη της σοβαρότητας των μυστικών που θα αντέχαμε να ακούσουμε. Τελικά , αποδειχθήκαμε τολμηρές. Αποφασίσαμε όλες να μοιραστούμε μυστικά της τάξης του δέκα. Οι ώρες που ακολούθησαν ήταν συνταρακτικές.\nΑνάμεσα σε παρηγορητικές μπουκιές με γλυκά, δάκρυα, συγκίνηση, ενοχές και λυτρωτικά γέλια ανοίξαμε η κάθε μια την καρδιά της και ανασύραμε από την κρύπτη της ένα μυστικό. Από αυτά που για χρόνια είχαν ως δεσμοφύλακες την ενοχή ή τη ντροπή. Και πώς μας ήρθε, λες και ξεπήδησε κατευθείαν από τις παιδικές μας συζητήσεις, η αθωωτική φράση που αυθόρμητα υιοθετήσαμε ήταν αστεία και αφοπλιστικά αθωωτική : σιγά τα λάχανα!\nΈτσι, τόσο απλά με ένα «σιγά τα λάχανα» σηκώναμε η μια από τους ώμους της άλλης το βάρος ενός μυστικού που για χρόνια ζητούσε την καθαρτήρια λύτρωση. Η εγγύτητα που γεννήθηκε ανάμεσά μας ήταν το ακριβώς αντίθετο της εσωτερικής μοναξιάς που είχαν ανάγκη τα μυστικά μας για να συντηρούνται.\nΚι έτσι εκείνο το απομεσήμερο σαν κερί έλιωνε και διαλυόταν σιγά – σιγά η ενοχική αυταπάτη πως όσα κρύβαμε μόνο εμείς τα είχαμε ζήσει, κάνει ή σκεφτεί. Στο τέλος έμοιαζε αστείο πόσο ίδια ήταν ορισμένα μυστικά που με ζήλο κρατούσαμε κρυφά από τους άλλους οι οποίοι είχαν ακριβώς τα ίδια φυλαγμένα στην δική τους μυστική κρύπτη.( Ίσως τελικά αν όλοι φανερώναμε αυτά που επιδιώκουμε να κρατάμε στη σκιά θα ανακαλύπταμε έκπληκτοι πως οι «αμαρτίες» μας είναι απελπιστικά κοινές.)\nΚι όμως τα κρυφά και τα ανείπωτα έχουν συχνά καθορίσει τη ζωή πολλών ανθρώπων. Ιδίως τα οικογενειακά μυστικά. Αυτά για τα οποία δεν μιλάει κανείς αλλά όλοι στην οικογένεια τα ξέρουν ή –το χειρότερο- τα διαισθάνονται.\nΤα Οικογενειακά Μυστικά\nΣιωπηλό, άρρητο, κρυμμένο πίσω από τείχη σιωπής, το οικογενειακό μυστικό έχει γεννηθεί από την ανάγκη ενός ή περισσοτέρων μελών μιας οικογένειας να κρύψουν από τους άλλους ένα οδυνηρό κομμάτι της εμπειρίας τους επειδή θέλουν κατ’ αρχήν να το κρύψουν από τον εαυτό τους. Ένα μεγάλο μέρος των μυστικών σχετίζονται με τα ίδια τα παιδιά.\nΠολλά μυστικά περιστρέφονται γύρω από αμβλώσεις , εξώγαμα , γόνους μοιχείας ,υιοθετημένα ή παιδιά που έχουν προκύψει από τεχνητή γονιμοποίηση.\nΟι στατιστικές δείχνουν πως συνήθως αυτά είναι θέματα που οι ενήλικες προτιμούν να αποκρύπτουν γιατί τους κάνουν να αισθάνονται δύσκολα αλλά κι επειδή νομίζουν ότι έτσι προστατεύουν τα παιδιά. Συχνά επίσης η οικογενειακή σιωπή σφραγίζει μυστικά που σχετίζονται με σεξουαλική κακοποίηση, διαζύγια, θανάτους, σωματικές και ψυχικές ασθένειες , τοξικομανία ή φυλάκιση κάποιου μέλους της οικογένειας.\nΜερικές φορές το «μυστικό» είναι τοις πάσι γνωστό αλλά όλοι συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει. Σαν να μην έγινε ποτέ το γεγονός ή να μην υπήρξε το πρόσωπο που σχετίζεται με αυτό. Τα «μαύρα πρόβατα» συχνά εξοστρακίζονται όχι μόνο από τα φωτογραφικά άλμπουμ αλλά και από την οικογενειακή μνήμη.\nΤα υπόλοιπα μέλη συμπεριφέρονται σαν να μην έχει πέσει κανένα βότσαλο μέσα στην φαινομενικά ακύμαντη λίμνη της ζωής τους. Ο πόνος, η ενοχή ή η ντροπή κρατούν τα χείλη σφραγισμένα σε ένα είδος οικογενειακής «ομερτά». Λες κι έχει δοθεί ένας όρκος σιωπής. Αργά ή γρήγορα όμως ένα μέλος, εκείνο που έχει αποφασίσει να προχωρήσει πέρα από τη συλλογική σκηνοθεσία και να χαράξει το δικό του δρόμο, τολμά να προφέρει το ανομολόγητο.\nΝα πει τα πράγματα με το όνομά τους και να μιλήσει γι αυτό που όλοι ξέρουν αλλά κάνουν πως αγνοούν. Τι θα συμβεί με αυτό; Συχνά τίποτα. Πολλές φορές οι ισορροπίες της οικογένειας έχουν αναπτυχθεί σαν δενδρίλιο γύρω από τον πάσσαλο στήριξης που αντιπροσώπευε το μυστικό. Ακόμα κι όταν αυτό φανερωθεί και ο πάσσαλος αφαιρεθεί, το δενδρίλιο θα διατηρήσει το σχήμα του.\nΈτσι κάποιοι στην οικογένεια θα εξακολουθήσουν να συμπεριφέρονται σαν να μην έχει συμβεί ούτε ειπωθεί τίποτα γύρω από το θέμα. Δεν το αντέχουν. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά των οικογενειακών μυστικών : αυτά που όντως παραμένουν απόκρυφα και ανομολόγητα κυρίως στα παιδιά για να τα προστατεύσουν , όπως φαντάζονται οι ενήλικες , από μια οδυνηρή ή ακατάλληλη για τα παιδικά αυτιά τους αλήθεια.\nΠαρ’ όλα αυτά η σιωπή που τυλίγει σαν κουκούλι ένα πρόσωπο ή ένα συμβάν δεν είναι τόσο άηχη όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Το αντίθετο μάλιστα. Αυτή η σιωπή βοά. Η σύγχρονη ψυχολογία επιβεβαιώνει - συχνά εντυπωσιασμένη – πως τα παιδιά διαισθάνονται την ύπαρξη του μυστικού και αργότερα κατά έναν μυστηριώδη, σχεδόν μεταφυσικό, τρόπο συχνά δημιουργούν κι αυτά στη ζωή τους τον ίδιο τύπο μυστικού.\nΛες και προσπαθούν να εξιλεώσουν τον γονέα - φορέα του αρχικού ενοχικού μυστικού. Φαίνεται σαν να υπάρχει ένα κληρονομικό πεπρωμένο που συνδέει τις γενιές μεταξύ τους μεταβιβάζοντας την ανάγκη να επαναληφθεί κάτι που κρατήθηκε μυστικό. Ένα φάντασμα που στοιχειώνει τη μοίρα κα τις επιλογές των κατοπινών γενεών.\nΗ κόρη ή και η εγγονή ζουν ένα παρόμοιο μοτίβο ζωής υφιστάμενες την ίδια δοκιμασία που κρατήθηκε μυστική από τη μητέρα , τη γιαγιά ή τη θεία. Ο γιος ή ο εγγονός κάνει παρόμοιες μοιραίες επιλογές κι ας μη γνώριζε το «μυστικό» του πατέρα ή του παππού του.\nΣτο ιδιαίτερα διαφωτιστικό βιβλίο του « Τα οικογενειακά μας μυστικά» (εκδόσεις Νησίδες) ο ψυχιάτρος Σερζ Τισερόν αποκαλύπτει πως κάθε οικογένεια της οποίας ένα μέλος έχει ένα σοβαρό μυστικό ζει με τη σκιά του μυστικού χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται. Το δυσκολότερο σ’ αυτήν την περίπτωση είναι ότι συχνά καθίσταται απαγορευμένο ακόμα και να σκέφτονται τα μέλη μιας οικογένειας ότι υπάρχει ένα μυστικό. Κι όμως αυτό αιωρείται στον αέρα γύρω τους.\nΗ Παράξενη Επανάληψη των Μυστικών\nΠαππούδες, γονείς, παιδιά, εγγόνια ενώνονται με μια κόκκινη γραμμή ενός τραύματος που λες και κληροδοτείται από γενιά σε γενιά καθώς επαναλαμβάνεται με εντυπωσιακή ακρίβεια. Οι βιολόγοι και οι γενετιστές δεν διστάζουν να μιλήσουν για τα μιμίδια.\nΈνα είδος ψυχικών και νοητικών γονιδίων που μεταβιβάζονται από τις προγενέστερες στις επόμενες γενιές κληροδοτώντας συμπεριφορές, νοοτροπίες και συνήθειες.\nΗ υπερβατική ψυχολογία επιχειρεί να εξηγήσει παρόμοια φαινόμενα μέσω του οικογενειακού υποσυνειδήτου στο οποίο είναι καταγραμμένες όλες οι πληροφορίες που αφορούν στην κάθε οικογένεια, ένα είδος οικογενειακής τράπεζας πληροφοριών από την οποία αντλούν πρότυπα συμπεριφοράς και πεπρωμένου τα μέλη μιας οικογένειας.\nΟι υπερβατικοί ψυχολόγοι εξετάζουν επίσης το ενδεχόμενο ένα δισέγγονο να είναι η μετενσάρκωση μιας προγιαγιάς που έρχεται να ξαναζήσει τις ίδιες συνθήκες ζωής, να έρθει ξανά αντιμέτωπη με τις αιτίες του «μυστικού» επιχειρώντας αυτή τη φορά να δώσει καλύτερη λύση.\n«Δεν μπορούμε να διασαφηνίσουμε επακριβώς τους μηχανισμούς επανάληψης των γεγονότων που σχετίζονται με τα οικογενειακά μυστικά» παραδέχεται ο Τισερόν «αλλά είναι γεγονός ότι το να μεγαλώσεις σε μια οικογένεια όπου υπάρχει ένα μυστικό παράγει συχνά μια τάση να δημιουργήσεις κι εσύ μυστικά αργότερα στην ενήλικη ζωή σου.» Πόσο μακριά μπορεί να πάει αυτό;\nΗ στατιστική έχει αποδείξει πως αφού περάσει η τρίτη γενιά , τα αρχικά μυστικά και οι επαναλήψεις τους τείνουν να διαλυθούν παραχωρώντας όμως τη θέση τους σε καινούργια! Για την ψυχαναλυτική σχολή στην οποία ανήκει ο Τισερόν η τάση ενός μεταγενέστερου μέλους να επαναλάβει τα ίδια προγονικά λάθη βρίσκεται στην «υποχρέωση» αθώωσης που έχει αναλάβει για λογαριασμό του προπάτορα.\nΣτο βιβλίο του αναφέρει πολλά χαρακτηριστικά παραδείγματα όπως αυτό του Ντανιέλ ενός άνδρα που είναι πατέρας ενός εξώγαμου παιδιού. Ο δικός του πατέρας τον πιέζει να αγνοήσει αυτό το παιδί και να μην το αναγνωρίσει. Αυτό είχε κάνει άλλωστε κι ο ίδιος όπως του εξομολογείται.\nΟ Ντανιέλ προαισθανόμενος το μυστικό του πατέρα του είχε δημιουργήσει ασυνείδητα τις ίδιες συνθήκες και στη δική του ζωή με υποσυνείδητο στόχο να προσφέρει αθώωση στον πατέρα του. Μπαίνοντας κι ο ίδιος στην κατάσταση να έχει με τη σειρά του ένα μη αναγνωρισμένο παιδί αναπαράγει αυτό που είχε ζήσει ο πατέρας του συντηρώντας έτσι την ασυνείδητη ψευδαίσθηση ότι μπορούσε επιτέλους να καταργήσει την απόσταση που είχε βάλει ανάμεσά τους το μυστικό του πατέρα του.\nΉταν σαν να του έλεγε «κοίτα, κάνω ό,τι κι εσύ, δεν θα σε κρίνω λοιπόν. Αντίθετα είμαι πιο κοντά σου από ποτέ».\nΈνα από τα δυσκολότερα σημεία στα οικογενειακά μυστικά είναι η αίσθηση απομόνωσης που νιώθει το μέλος που έχει κρατηθεί έξω από την ιστορία. Αυτό μπορεί να πάρει τραυματικές διαστάσεις στα μάτια ενός παιδιού.\nΤα μισόλογα, η διαίσθησή του και κάποια ξέφτια πληροφοριών το κάνουν να αντιλαμβάνεται πως υπάρχει κάτι κρυφό, κάτι που οι άλλοι γνωρίζουν και από το οποίο το κρατούν μακριά. Συχνά την αιτία για αυτή την κατάσταση την αποδίδει στον εαυτό του. «Κάτι φταίει σε εμένα και δεν με εμπιστεύονται ή κάτι κακό έχω κάνει».\nΑυτό μπορεί να διαταράξει τον ψυχισμό του παιδιού που διαισθάνεται την ύπαρξη ενός επώδυνου μυστικού αλλά για το οποίο δεν μπορεί να ρωτήσει τίποτα επειδή πρέπει να κάνει σαν να μην αντιλαμβάνεται τίποτα. Ο Σερζ Τισερόν είναι κάθετος σ’ αυτό : « Πρέπει να αποκαλύπτουμε το μυστικό όσο το δυνατόν νωρίτερα στα παιδιά.\nΔεν είναι αναγκαίες οι πολλές λεπτομέρειες όμως όταν τους μιλούμε καθαρά τα κάνουμε να αποφύγουν να πιστέψουν ότι αυτά είναι η κύρια αιτία όλων μας των ανησυχιών ή να ανακαλύψουν μια μέρα ότι επί πολλά χρόνια ήταν αποκλεισμένα από ένα μέρος της οικογενειακής ζωής.»\nΘεωρίες Συνομωσίας και Μυστικές Εταιρίες\nΌμως , έτσι κι αλλιώς όλοι δικαιούμεθα και έχουμε ανάγκη από κάποια μυστικότητα. Αν το καλοσκεφτείτε άλλωστε θα διαπιστώσετε πως το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας το ζούμε μυστικά. Οι σκέψεις μας για παράδειγμα. Είναι το κατ’ εξοχήν κρυσφήγετό μας.\nΕκεί κρύβουμε όλα όσα δεν θέλουμε να πούμε στους άλλους. Τις ανομολόγητες επιθυμίες μας, τις τολμηρές φαντασιώσεις μας, τις ανείπωτες αντιρρήσεις μας ,το υβρεολόγιο που δεν ξεστομίζουμε, τα εξωπραγματικά όνειρά μας. Τη γνώμη μας για κάποιους. Εκεί στα αθέατα από τους άλλους βάθη του νου μας καταχωνιάζουμε επίσης και κάποια πράγματα που κάναμε κατά παράβασιν καθήκοντος, ηθικής, ρόλου ή κοινωνικών κανόνων.\nΚαθένας μας άλλωστε δικαιούται το δικό του ιδιωτικό χώρο όπου μπορεί να αποθέσει τα ένοχα ή υπέροχα μυστικά του. Ως προς αυτό η κοινωνία δεν έχει και πολλές αντιρρήσεις καθώς ένα μεγάλο μέρος της δομής της οφείλεται στην ύπαρξη των μυστικών.\nΟι μυστικές υπηρεσίες από αυτά τρέφονται ! Η ίδια η ιστορία γράφεται από τα μυστικά. Η επανάσταση του 21 για παράδειγμα, οφείλει πολλά στη Φιλική Εταιρία , την μυστική αυτή ομάδα πατριωτών. Αντίστοιχες μυστικές ομάδες έχουν καθορίσει γεγονότα καμπής στην ιστορική πορεία των λαών. Ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» το πρόσφατο διεθνές μπεστ σελερ για αυτά τα μυστικά μιλάει όπως και το Χολυγουντιανό «Κυνήγι του χαμένου Θησαυρού».\nΈνας κοινός κώδικας κι ένα μυστικό που όφειλαν να διαφυλάξουν ένωνε κι ενώνει τα μέλη διαφόρων ομάδων που σύμφωνα με τις θεωρίες συνομωσίας έπαιξαν πάντα καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της ανθρωπότητας.\nΑπό τους τέκτονες ως τις επαγγελματικές συντεχνίες του Μεσαίωνα, από τους ΝαΪτες και τους Ιλουμινάτι ως την Ομάδα Ε, κι από τις φοιτητικές ομάδες της Οξφόρδης ή των Αμερικανικών Πανεπιστημίων (όπως αυτή στην οποία συμμετείχε ο Πρόεδρος Μπους μαζί με εξέχουσες σήμερα προσωπικότητες της αμερικανικής πολιτικο-οικονομικής σκηνής) εκείνοι που μετείχαν ήξεραν πάντα «κάτι» που τους διαφοροποιούσε από τους υπόλοιπους.\nΗ ίδια ατμόσφαιρα εκλεκτισμού επικρατούσε και σε όλα τα μυστικιστικά τάγματα των διαφόρων θρησκειών. Από τους σούφι , μυστικιστικό παρακλάδι του Ισλάμ, ως τους χριστιανούς μυστικιστές ή τους αρχαίους μύστες (εξ ου και η λέξη μυστικό) η απόκρυφη ιερή γνώση παρέμενε εντός ενός στενού κύκλου.\nΣυχνά μάλιστα ήταν τόσο σημαντικό να διατηρηθεί απόκρυφο το περιεχόμενο των μυήσεων όπως αυτές των Ελευσινίων μυστηρίων ώστε όποιος τολμούσε να παραβιάσει τον όρκο σιωπής του και να το αποκαλύψει αντιμετώπιζε ποινή θανάτου κάτι που παραλίγο να στοιχίσει και τη ζωή του Πλουτάρχου που κατηγορήθηκε ότι στα γραπτά του άφηνε νύξεις γι αυτό το μυστικό.\nΜυστικά και Τηλεπάθεια\nΟ απόκρυφος χαρακτήρας κάποιων πραγμάτων έχει όμως και το τίμημά του. Αυτά που χαρακτηρίζουμε ένοχα μυστικά φέρνουν μαζί τους και μια εσωτερική ένταση ανάμεσα στο μέρος του εαυτού μας που θέλει να διατηρήσει το μυστικό και στο μέρος που θα ήθελε να απελευθερωθεί από αυτό με την εκμυστήρευσή του.\nΤο ίδιο ισχύει και για τα μυστικά που μας εμπιστεύεται κάποιος. Μερικά είναι δυσβάστακτα. Είτε γιατί έρχονται σε σύγκρουση με το προσωπικό σύστημα αξιών μας είτε γιατί δημιουργούν ένα είδος συνενοχής. Συχνά εκείνοι που μας κάνουν κοινωνούς των μυστικών τους μας κρατούν κατά κάποιον τρόπο ομήρους τους.\nΥπάρχουν όμως και τα «υπέροχα μυστικά», αυτά για τα οποία δεν ντρεπόμαστε καθόλου αλλά τα κρατάμε για τον εαυτό μας προσπαθώντας να τα προστατεύσουμε .Για να μη μας ματιάσουν! Ή από σεμνότητα και σεβασμό για κάποιον που έχουμε κρυφά ευεργετήσει. Όμως μια σημαντική κατηγορία μυστικών προσφέρουν ένα είδος υπεροχής και εξουσίας στον κάτοχό τους.\nΠολλά είναι αθώα ,όπως η περίφημη μυστική συνταγή του σεφ. Άλλα έχουν κόστος δισεκατομμύριων όπως η χημική σύνθεση του νέου ακυκλοφόρητου φαρμακευτικού σκευάσματος που διαφυλάσσεται με προσοχή μακριά από τους ανταγωνιστές.\nΆλλα στοιχίζουν ζωές όπως τα πολιτικο – στρατιωτικά μυστικά. Μερικά γίνονται αντικείμενο εκβιασμών ή εξαγοράζουν περιουσίες , θέσεις εξουσίας και συνειδήσεις. Άλλα δίνουν προνόμια γνώσης όπως η πρόσβαση σε πληροφορίες και αρχεία τα οποία λίγοι έχουν την ευκαιρία να δουν όπως αυτά του Βατικανού ή ορισμένων ιδιωτικών συλλογών.\nΚαι πάντα μα πάντα η εξουσία στηριζόταν στα μυστικά που λίγοι κι εκλεκτοί κατείχαν ενώ το μέγα πλήθος παρέμενε στην άγνοια. Από την εποχή των αρχαίων ιερατείων όπου μόνο οι ιερείς είχαν πρόσβαση στη γνώση, στην ανάγνωση, στη γραφή και στις βουλές του Θεού μέχρι τις σύγχρονες κυβερνήσεις που όχι μόνο για λόγους πολιτικού κόστους αλλά και εθνικής ασφαλείας διατηρούν το προνόμιο κατοχής μυστικών για τα οποία έχουν βαθιά μεσάνυχτα οι πολίτες.\n( Οι οποίοι παίρνουν με τη σειρά τους τη ρεβανς κάνοντας ό,τι μπορούν για να κρατήσουν μυστικά τα εισοδήματά τους από την εφορία.) Έτσι εξακολουθούμε και στην ενήλικη ζωή να παίζουμε κρυφτό. Κρυβόμαστε από τους άλλους που επίσης κρατούν τα δικά τους μυστικά μέχρι που να νιώσουμε ότι δεν αντέχουμε άλλο.\nΤότε σπεύδουμε στον άμβωνα ή στο ντιβάνι. Στον εξομολόγο ή στον ψυχολόγο. Ή στις πιο επιστήθιες φίλες μας. Την ανάγκη αυτή την είχαν διαγνώσει οι πρώτοι χριστιανοί που έκαναν ένα είδος ομαδικής θεραπείας καθώς εξομολογούντο ο ένας στον άλλο. Σήμερα αυτό είναι μέρος της λειτουργίας των ψυχοθεραπευτικών ομάδων. Μπορεί όμως και να ανακύψει αυθόρμητα και ξαφνικά μέσα στην ασφαλή ατμόσφαιρα μιας ομάδας φίλων δοκιμασμένων στο χρόνο.\nΚι αυτή τελικά είναι μια αποτελεσματικότατη μέθοδος για να χάνει κανείς βάρος. (Μπορεί να μη μειώνονται οι πόντοι αλλά στο τέλος νιώθεις κατά πολύ ελαφρύτερος.) Σε τελική ανάλυση ένα μυστικό ακόμα και το πιο υπέροχο , μας κρατά μακριά από εκείνους που δεν το μοιράζονται μαζί μας. Είναι ένα σύνορο ανάμεσα σ’ εμάς και στον κόσμο.\nΓι αυτό και έχει μια αναπάντεχη συνέπεια :δεν μας αφήνει να αναπτύξουμε …τηλεπαθητική επικοινωνία. Η Μάρλο Μόργκαν συγγραφέας του «Μηνύματος» (εκδόσεις Διόπτρα) αναφέρει πως οι Αμπορίτζιναλς , οι σοφοί αυτόχθονες της Αυστραλίας, πιστεύουν πως η τηλεπαθητική επικοινωνία είναι μια φυσική μας ιδιότητα αλλά την έχουμε θέσει σε αχρηστία εδώ και χιλιάδες χρόνια.\nΑιτία γι αυτό, λένε, ήταν τα μυστικά. Από μια άποψη δεν έχουν άδικο αφού πράγματι για να μπορέσουν οι άνθρωποι να επικοινωνήσουν αβίαστα με τηλεπαθητικό τρόπο θα πρέπει να μην έχουν τίποτα να κρύψουν. Τίποτα για το οποίο να νιώθουν ενοχή ή ντροπή. Τότε μόνο νους με νου θα μπορούν να συνομιλούν ελεύθερα όταν δεν θα έχουμε σκέψεις που θα θέλαμε να τις κρατήσουμε μυστικές από τους άλλους.\nΚαι εδώ είναι που αναρωτιέται κανείς : θα καταφέρουμε ποτέ να νιώσουμε αληθινά απενοχοποιημένοι και αθώοι ώστε να αρθεί το εμπόδιο στην επικοινωνία μας –τηλεπαθητική ή όχι- και να μπορέσουμε αβίαστα να μοιραστούμε αυτά που κρύβουμε στο νου μας; Και κυρίως στην καρδιά μας.\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 10:17 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜια συγκινητική ιστορία που αξίζει .....!!!!\nΜε την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη... θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δε σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.\nΈνα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσeξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή.\nΈνας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε. Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δε φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό.\nΦορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια της γριούλας, δε μίλησε.\nΉρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε.\nΈνα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι.\n«Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται».\nΑισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.\nΜια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της.\n«Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους».\n«Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. «Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος.\n«Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δε θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.\nΣτην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο.\nΦορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσικής.\nΟ νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουρια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα.\nΤότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος.\n«Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: «Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ…».\nΑναρτήθηκε από ΛΕΝΑ ΜΠΑΞΕ στις 10:02 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓΟΝΕΙΣ - ΠΑΙΔΙΑ (114)\nΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΝΟΗΜΑ (162)\nΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ (357)\nΨΥΧΗ -ΣΩΜΑ (884)\n▼ 12/08 - 12/15 (30)\nΗ νοητική ενέργεια που καθιστά ανέφικτη την εκπλήρ...\nΆνδρας.............γυναίκα - Victor Hugo.......!!!...\nΤο υποσυνείδητο δεν αγγίζεται με την λογική.....!!...\nΥπάρχει μια βαθιά ανάγκη να σε χρειάζονται.....!!!...\nΌταν χτυπάτε τα δάχτυλά σας ο ήχος που παράγεται δ...\nΟ Αϊνστάιν πέθανε μια μέρα μετά αφού αρνήθηκε σωτή...\nΤα φτερά του παγωνιού είναι στην πραγματικότητα κα...\nAλλαγή εποχής, στη ζωή σας......!!!!!!!\nΗ μαγεία της πρώτης εντύπωσης......!!!!!!!!\nΞέρετε γιατί η Κρήτη λέγεται... Κρήτη ;\nΠώς να περιγράψουμε την αγάπη ;\nΝα φλέγεσαι, να λάμπεις και να δίνεις φως......!!!...\n10 Ασκήσεις χαλάρωσης - αυτοσυγκέντρωσης από τον Ό...\n10 πράγματα που ένας γιος χρειάζεται από τον πατέρ...\nΤο τέλος του χρόνου.......!!!!!\nΧόρχε Μπουκάι - Ο δρόμος των δακρύων.....!!!!!!!\nΔυνάμωσε το φως της καρδιάς σου…!!!!!\nΚαλημέρα με χαμόγελο......!!!!!!\nΑπιστία : Οδηγός Επιβίωσης......!!!!!!\nΠρότυπα Πόνου - Παγίδες Ζωής......!!!!


4 προορισμοί για διακοπές χωρίς πλοίο και αεροπλάνο (list) | E-Radio.gr Market\nΤο πανέμορφο ενετικό κάστρο, οι παραλίες, ο παραδοσιακός οικισμός θα σας μείνουν αξέχαστα. Η αλήθεια είναι οτι η Πάργα θυμίζει νησί λόγο της αρχιτεκτονική της, της θέση της μπροστά στη θάλασσα και της θέας που προσφέρει, ενώ έχει τα πάντα ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ και παραλίες σε αρκετά κοντινές αποστάσεις.\nΒρείτε τα φτηνότερα ξενοδοχεία ΕΔΩ\nΈνα από τα νησιά με τις πιο όμορφες παραλίες στην Ελλάδα. Το Πορτο Κατσίκι, οι Εγκρεμνοί, και το πιο οργανωμένο Κάθισμα με τα γαλαζοπράσινα νερά κάνουν κάθε επισκέπτη να έρχεται ξανά και ξανά στη Λευκάδα. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τον φάρο του Λευκάτα, το κάστρο της Αγίας Μαύρας στη Γύρα και τον παραδοσιακό οικισμό του Αγίου Νικήτα.\nΑπέραντες παραλίες και βουνά με έλατα, καταρράκτες και φαράγγια συνθέτουν την εικόνα ενός από τα ομορφότερα νησιά της χώρας. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τις παραλίες Πολιτικών, Λιμνιώνα, Κάβου, Αγία Άννα - Αγκάλη και τα λουτρά της Αιδηψού. Οι λάτρης των σπορ μπορούν να επισκεφτούν τα νερά του Ευρίπου για καγιάκ και στη Ερέτρια για ιππασία.\nΠαραδεισένιες παραλίες σε έναν τόπο που συνδυάζει ιδανικά βουνό και θάλασσα. Στις παραλίες του Πηλίου θα κολυμπήσετε σε κρυστάλλινα νερά πλάι στα πλατάνια που φτάνουν συχνά μέχρι το νερό με θέα τα πηλιορείτικα σπίτια. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τις παραλίες Χορευτό, Οβριός, Αϊ-Γιάννης, Παπά Νερό, και Μυλοπόταμο.


Φοβισμένος από την προπαγάνδα ο Αρετόπουλος - Τα χοντρά λάθη: Δεν έδωσε πέναλτι στον Φιγκέιρας, δεν απέβαλε Ροντρίγκες, χαρίστηκε και στον Σάχοφ\nΜε το μυαλό στην προπαγάνδα σφύριξε ο Αρετόπουλος στο ματς Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 2-1. Ο διεθνής ρέφερι δεν ήθελε με τίποτα να αδικήσει τον ΠΑΟΚ, ούτε να δώσει την παραμικρή αφορμή και φυσικά σωστά έδειξε κίτρινη και όχι κόκκινη στον Μιλιβόγεβιτς, ούτε υπάρχει αποβολή του Μποτία, όπως ζητάνε οι Θεσσαλονικείς!\nΑυτά που υπάρχουν είναι δυο χοντρά λάθη του Τρικαλινού διαιτητή. Στο 45+2’ ο Αρετόπουλος «ξέχασε» να δείξει κίτρινη στον Ροντρίγκες για το φάουλ στον Φιγκέιρας, καθώς ανέκοψε επίθεση, και του έδειξε μόνο μια, επειδή «αρπάχθηκε» με τον αντίπαλό του. Στην ίδια φάση κίτρινη έδειξε και στον παίκτη του Ολυμπιακού.\nΤο δεύτερο χοντρό λάθος του Αρετόπουλου έγινε στο δεύτερο ημίχρονο. Συγκεκριμένα στο 61’ ο Κάμπος χρησιμοποίησε τον αγκώνα του και έριξε κάτω τον Φιγκέιρας, όμως ο ρέφερι του αγώνα Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 2-1 δεν καταλόγισε το πέναλτι υπέρ των γηπεδούχων, το οποίο «ζήτησε» όλο το γήπεδο.\nΑπό κει και πέρα υπάρχουν κι άλλα λάθη του Αρετόπουλου υπέρ του ΠΑΟΚ στον πειθαρχικό έλεγχο:\nΣτο 19’ «έπνιξε» κίτρινη κάρτα στον Σάχοφ, ο οποίος ανέκοψε με φάουλ , λίγο μετά το κέντρο, επίθεση του Φορτούνη.\nΣτο 72’ δεν έδειξε κίτρινη στον Μάτος για φάουλ στον Φιγκέιρας.\nΣτο 74’ ο Σάχοφ γλίτωσε πάλι την κάρτα, όταν έκανε φάουλ στον Μιλιβόγεβιτς, σηκώνοντας ψηλά το πόδι του. Παρόμοια περίπτωση με τη δεύτερη κίτρινη του Ρέτσου που έδειξε ο Λαμπρόπουλος στον αγώνα με τον Πανιώνιο.\nΣτο 111’ χαρίστηκε και στον Χαρίση παρά το σκληρό φάουλ στον Μιλιβόγεβιτς.\n*Οσο για το πρώτο γκολ; Αν η γραμμή μπει στο γόνατο του αμυνόμενου, δηλαδή στο τελευταίο σημείο του σώματός του όπως πρέπει, τότε το συζητάμε αν υπάρχει οφσάιντ ή όχι, δηλαδή αν ο Αλεξέας έκανε λάθος ή όχι. Ο Μεσσήνιος στο 83’ σωστά υπέδειξε οφσάιντ στον Ροντρίγκες αφού προεξέχει ο ώμος του. Αντίθετα ο Ακρίβος στο 98’ σταμάτησε τον Καρντόσο με ανύπαρκτο οφσάιντ, μια φάση που είχε ως αποτέλεσμα ακόμη και ο ήρεμος Μπέντο να διαμαρτυρηθεί έντονα.\n*Ακόμη και ο Βαρούχας είπε ότι είναι σωστή η κίτρινη στον Μιλιβόγεβιτς, δηλαδή δεν υπάρχει κόκκινη, για το φάουλ στον Αθανασιάδη (44’) αφού ο Μποτία είναι δίπλα του. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού πήγε καθαρά για τη μπάλα.\n*Την φάση της κίτρινης κάρτας του Μποτία που ζητάει ο ΠΑΟΚ ως κόκκινη, δεν την έδειξε ότι ο ΣΚΑΪ!


ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ DEB ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ EFA – TourkikaNea.gr\nΟ πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς συναντήθηκε στις Βρυξέλλες με τον πρόεδρο του EFA\nO πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, o σύμβουλος του ο Αϊντίν Αχμέτ και ο Αλή Αλιρεμζίογλου-μέλος της Ευρωπαϊκής Ομάδας Εργασίας του DEB, μετά από πρόσκληση της EFA(Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία) προς το DEB, μετέβησαν στις Βρυξέλλες.\nΗ συνάντηση που είχε η επιτροπή του DEB με τον πρόεδρο του EFA Φρανσουά Αλφονσί, με τον διευθυντή του EFA Γκίντερ Ντάουεν και με την πολιτική σύμβουλο Εύα Μπιντάνια Ιμπαργκούτχι, ήταν πολύ θετική. Το κόμμα DEB πέρσι είχε υποβάλλει αίτημα μέλλους στην EFA, αλλά καθώς αμφότεροι οι φορείς είχαν δώσει βαρύτητα στις ευρωεκλογές, οι επαφές είχαν ανασταλεί για το φθινόπωρο.\nΣτην συνάντηση που ήταν και για τις δυό πλευρές θετική, ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς περιέγραψε τις ευρωεκλογές όπως και τα υπάρχοντα προβλήματα της μειονότητας σχετικά με τα μειονοτικά και πολιτικά δικαιώματα. Περιέγραψε με παραδείγματα στους υπευθύνους της EFA, τις σκανδαλώδεις εξελίξεις στον τομέα της εκπαίδευσης. Ο πρόεδρος Τσαβούς ευχαρίστησε τον πρόεδρο Φρανσουά Αλφονσί και τους αρμόδιους της EFA για την πρόσκληση τους, ενώ εξέφρασε την ικανοποίηση του και τα συγχαρητήρια του προς τον Φρανσουά Αλφονσί, για την εκλογή του στην προεδρία της EFA. Επίσης ο Τσαβούς χάρισε στον πρόεδρο της EFA Φρανσουά Αλφονσί μια φωτογραφία που περιλαμβάνει τη στιγμή κατά την οποία ο Αλφονσί πριν από ένα χρόνο δέχτηκε την κάρτα επίτιμου μέλους του DEB μαζί με μια άλλη στην οποία διακρίνονται οι δύο πρόεδροι.\nΙστοσελίδα του DEB 1/10/2014\n← ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ\nΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ DEB ΣΕ ΑΛΥΤΡΩΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ →


Κάλεσαν την αστυνομία για να τους απελευθερώσει από τις χειροπέδες του… πάθους, αλλά… – Kliktv.gr\nHome / Κοσμος / Κάλεσαν την αστυνομία για να τους απελευθερώσει από τις χειροπέδες του… πάθους, αλλά…\nΚάλεσαν την αστυνομία για να τους απελευθερώσει από τις χειροπέδες του… πάθους, αλλά…\n14 Φεβρουαρίου 2016 12:56 μμ00132Views\nphpanosΚυριακή 14/02/2016 – 12:56\nΟι χειροπέδες που χρησιμοποίησαν ο 21χρονος Ντεσέν Τέιλορ και η σύζυγός του για μια βραδιά «εκκεντρικής» διασκέδασης στο Αρκάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών αντικαταστάθηκαν από… αληθινές χειροπέδες αστυνομικής σύλληψης.\nΟ Τέιλορ αναγκάστηκε να καλέσει την αστυνομία στο σπίτι του στο Φορτ Σμιθ προκειμένου να αφαιρέσουν από τον ίδιο και τη γυναίκα του ένα ζευγάρι χειροπέδες που είχαν χρησιμοποιήσει την προηγούμενη νύχτα.\nΌπως εξήγησε ο Τέιλορ, η βραδιά δεν είχε την κατάληξη που ήθελαν αφού …έχασαν το κλειδί.\nΟ αστυνομικός που απάντησε στην κλήση, πήγε στο σπίτι, αφαίρεσε τις χειροπέδες από το ζευγάρι και στη συνέχεια προέβη σε έλεγχο ρουτίνας του ονόματος του Τέιλορ στην αστυνομική βάση δεδομένων.\nΌταν όμως τα αστυνομικά αρχεία ανέσυραν το ένταλμα σύλληψης του Τέιλορ για φθορά ξένης περιουσίας, ο 21χρονος ξαναφόρεσε χειροπέδες. Αυτή τη φορά όμως ήταν της αστυνομίας.\n«Υπό κάποια έννοια, θα ευχόμουν για τον Τέιλορ να διέθετε ένα επιπλέον κλειδί» δήλωσε ο εκπρόσωπος του αστυνομικού τμήματος του Φορτ Σμιθ, Ντάνιελ Γκραμπς.\nΟ ευρωπαϊκός Τύπος για την εκλογή Μακρόν στον δεύτερο γύρο 24 Απριλίου 2017