Βιβλία για το καλοκαίρι, άλλη μια φορά « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Ιστορίες από το μπάρκο (αφήγημα του Dryhammer)\nΤο «λυτρισμικό» και η αντοχή της γλώσσας (άρθρο του Παντελή Μπουκάλα) »\nΑπό τον φιλικό εκδοτικό οίκο Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, όπου εκδίδω τα γλωσσικά βιβλία μου, κυκλοφόρησε πρόσφατα το πολύ αξιόλογο βιβλίο του Έντσο Τραβέρσο «Αριστερή μελαγχολία«, που το έχουμε παρουσιάσει και στο ιστολόγιο και που αξίζει να το διαβάσετε. Αν σας ενδιαφέρει η προσέγγιση του Τραβέρσο στην ιστορία του 20ού αιώνα, δείτε και τα προηγούμενα βιβλία του από τον ίδιο εκδοτικο οίκο.\nΝα σημειώσω επίσης το μυθιστόρημα νουάρ Άμμος στο στόμα, του Ερβέ Λε Κορέ, με Βάσκους αυτονομιστές στη γαλλική και την ισπανική Χώρα των Βάσκων, που το πήρα μαζί μου για να το διαβάσω στην άμμο, αλλά τελικά δεν το πρόλαβα -έχει πάντως καλές συστάσεις.\nΈνα βιβλίο που έχω σκοπό να το παρουσιάσω εδώ, ίσως και τις αμέσως επόμενες μέρες, αφού ταιριάζει στα ενδιαφέροντα του ιστολογίου, είναι του φίλου Γεράσιμου Ρηγάτου, το Πετεινοί, όρνιθες και αβγά στη νεοελληνική λαογραφία, από τις εκδόσεις Βήτα. Ο συγγραφέας έχει συγκεντρώσει λεξιλογικά στοιχεία, παροιμίες και παροιμιακές φράσεις, παραδόσεις, προλήψεις και δεισιδαιμονίες, παραμύθια, απόψεις της λαϊκής διατροφολογίας και της εμπειρικής ιατρικής, σχετικά με τα αβγά, τις όρνιθες και τους πετεινούς.\nΈνα άλλο βιβλίο που επίσης λογαριάζω να παρουσιάσω εδώ προσεχώς είναι το βιβλίο «Η χώρα των Κιμ» της Φραγκίσκας Μεγαλούδη, από τις εκδόσεις Εντύποις, που είναι οι εντυπώσεις από τα χρόνια που έζησε η συγγραφέας στη Βόρεια Κορέα. Δεν παρουσιάζει ειδυλλιακή τη ζωή στη Βόρεια Κορέα, κάθε άλλο -αλλά και δεν αναπαράγει τους προπαγανδιστικούς εξωφρενισμούς που κατακλύζουν και τα δικά μας μέσα ενημέρωσης.\nΔεν το έχω διαβάσει, διότι μόλις κυκλοφόρησε, αλλά έχω ακούσει για το βιβλίο αυτό από τον εκδότη του -εννοώ το βιβλίο του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη «Παγανιστικές δοξασίες της θεσσαλικής υπαίθρου«, από τον φιλικό εκδοτικό οίκο Αντίποδες. Ο τίτλος προδιαθέτει για δοκίμιο, στην πραγματικότητα όμως έχουμε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον, ανάμεσα σε λογοτεχνία τρόμου και λαογραφία. Από τον ίδιο εκδοτικό οίκο μια άλλη πρόσφατη κυκλοφορία είναι το μυθιστόρημα Πετρούπολη, του Αντρέι Μπέλι, ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα σύμφωνα με ορισμένους κριτικούς -παρόλο που είναι ογκώδης έκδοση αξίζει την προσοχή.\nΕπειδή στον κατάλογο αυτόν έχω αδικήσει την ελληνική λογοτεχνία, θέλω να προσθέσω και τη νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη «Όλα για καλό», που την παρουσίασα πριν από μερικούς μήνες στο ιστολόγιο, όπως και το απολαυστικό δοκίμιο του Παντελή Μπουκάλα Η Αγαπώ, για το δημοτικό τραγούδι.\nΌμως, αυτές δεν είναι παρά οι δικές μου προτάσεις -και επειδή στην Ελλάδα, παρά την κρίση (ή μήπως εξαιτίας της;) εξακολουθούν να εκδίδονται πάρα πολλοί καινούργιοι τίτλοι βιβλίων, είναι δύσκολο να έχει κανείς εποπτεία της βιβλιοπαραγωγής. Περιμένω λοιπόν και τις δικές σας προτάσεις, να συστήσετε στα σχόλιά σας βιβλία για το φετινό καλοκαίρι!\nThis entry was posted on 10 Ιουλίου, 2017 στις 09:40\tand is filed under Βιβλία, Σφυγμομετρήσεις. Με ετικέτα: Έντσο Τραβέρσο, Αττικά, Βόρεια Κορέα, Γεράσιμος Ρηγάτος, Φραγκίσκα Μεγαλούδη. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n163 Σχόλια προς “Βιβλία για το καλοκαίρι, άλλη μια φορά”\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:10\nΣτο ραδιόφωνο άκουσα χτες να μιλάνε για το «Η ιστορία της ζωής σου και άλλες ιστορίες», , στο οποίο βασίστηκε η πρόσφατη ταινία «Η άφιξη» που μου άρεσε πολύ. Στην ταινία τουλάχιστον, η γλωσολογία έχει κεντρικό ρόλο και παίρνει την εκδίκησή της από όσους τη θεωρούν ένα βαρετό σπορ για χαρτοπόντικες. Μάλλον θα το πάρω για το καλοκαίρι, αν κάποιος το έχει υπόψη του ας πει περισσότερα.\nΤα Αττικά τα διαβάζω σε μικρές δόσεις για να κρατήσουν περισσότερο, αλλά πιστεύω πως τα πρωινά των διακοπών θα αυξήσω τη δοσολογία… 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:16\nΠροτείνω Το Ορφανό Αριστούργημα του Γιώργου Δρόσου\nΦίλος, όχι μόνο μου το πρότεινε με ενθουσιασμό αλλά μου το δώρισε κιόλας.\nΟ τίτλος είναι: Confiteor\nκαι ο συγγραφέας λέγεται Ζάουμε Καμπρέ.\nΔιαβάζω στο εξώφυλλο: Φιλόδοξο, συναρπαστικό μυθιστόρημα, που κατα πιάνεται με τα μεγάλα ζητήματα της ζωής-την εξουσία,τον πόνο, τη μεταμέλεια,το κακό και την εξιλέωση, την εκδίκηση,την αγάπη, την ενοχή και τη συγχώρεση-, με υπέροχη γλώσσα και εντυπωσιακή πλοκή.\nΤα καλοκαιρινά αναγνώσματα συνήθως αφορούν λογοτεχνία. Εγώ όμως παραμένω οπαδός του δοκιμίου όπως για παράδειγμα το βιβλίο του Ν.Σεβαστάκη με τίτλο. Φαντάσματα του καιρού μας και υπότιτλο, Αριστερά, Κριτική, Φιλελεύθερη Δημοκρατία.\nΕννοείται πως είναι πολλά τα βιβλία που περιμένουν στη σειρά για διάβασμα και πότε θα προλάβουμε;\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:18\n(Στην ίδια εκπομπή άκουσα και μια πολύ ωραία εκδοχή του Stairway to heaven για όποιον ενδιαφέρεται)\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:22\nΝα κάνουμε ένα ρεφενέ, να αγοράσουμε το Στη χώρα των Κιμ για να το κάνουμε δώρο στον ΓουΣού. ❤\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:24\n… καλή δημοσιογράφος η Φραγκίσκα.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:36\n@5: Τη Φ.Μ. την παρακολουθούσα από τον καιρό των RSS feeds 😉 και κάθε καινούργια της ανάρτηση ερχόταν στον υπολογιστή μου. Εδώ, στο παλιό μπλογκ της Φραγκίσκας, θα διαβάσετε το αρχικό υλικό από το οποίο δημιουργήθηκε το βιβλίο της.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:51\nΓια όσους και όσες αρέσουν τα φιλολογικά θα πρότεινα το βιβλίο «Τα χρόνια μου και τα χαρτιά μου» του ποιητή Δημήτρη Δασκαλόπουλου. Είναι ουσιαστικά η αυτοβιογραφία του Δασκαλόπουλου, όπου όμως μιλάει περισσότερο για τους πνευματικούς ανθρώπους που γνώρισε παρά για τον εαυτό του. Ο Δασκαλόπουλος είναι και βιβλιογράφος του Καβάφη, του Σεφέρη, του Ελύτη και πολλών άλλων. Από το βιβλίο παρελαύνει ο ελληνικός πνευματικός κόσμος του β’ μισού του 20ου αιώνα και εγώ το βρήκα απολαυστικό με τις τόσες αναφορές σε γνωστούς ανθρώπους των γραμμάτων, αναφορές αγάπης και φιλίας κυρίως, ενίοτε όμως και κάποιες τσουχτερές, που κάνουν εννοείται το βιβλίο ακόμα πιο ενδιαφέρον. Το βιβλίο είναι σχετικά πρόσφατο, κυκλοφόρησε τέλη του 16.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:52\n3 Παναγιώτη Κ.\nτο Confiteor το αγόρασα, επειδή βασικά κουζουλάθηκα με το εξώφυλλο. Μετά…προσπάθησα να διαβάσω ίσα με δέκα σελίδες, δεν ξέρω γιατί, μόρθε, καρντάση μ’ μια ανεμοδούρα, μια τρικυμία εν κρανίω, μια ανεμοζάλη… υπεράνω των δυνάμων ενός χαζοπουλιού…το παράτησα στα ράφια να σκονίζεται… και λέω τώρα να αγοράσω κάτι της Χρύσας Δημουλίδου. Ποιο θεωρείτε το καλύτερό της; Έχει γράψει και τις σαράντα αποχρώσεις του ροζ αυτή. Ασταμάτητη!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 10:56\nΓια όσους ενδιαφέρονται για την λαογραφία, καινούργιο βιβλίο (του 2017):\nΟ τελευταίος τόμος της λαογραφικής σειράς του Βάλτερ Πούχνερ, με τίτλο\n«Το παραδοσιακό λαϊκό θέατρο στην Ελλάδα και τη βαλκανική»\nΠεριλαμβάνει έξι ανεξάρτητα κεφάλαια, ευκολοδιάβαστα, αλλά και με την επιστημονική τεκμηρίωση που χαρακτηρίζει το γενικότερο έργο του συγγραφέα. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει το κεφάλαιο για τις καταβολές του ελληνικού Καραγκιόζη.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:01\nΕίμαι λάτρης των κάστρων και μου άρεσε πολύ το «Κάστρα και θρύλοι στην Ελλάδα» του Νικόλαου Κουμαρτζή, εκδόσεις Δαιδαλέος.\nΠολύ κατατοπιστικό βιβλίο η «Νεότερη Ελλάδα» του Τόμας Γκάλλαντ, από τις εκδόσεις «Πεδίο» , το οποίο διαφέρει από τα πολλά του είδους που κυκλοφορούν, επειδή εστιάζει στην κοινωνική και πολιτισμική νεοελληνική ιστορία.\nΕξαιρετικό τα δοκίμια του Μαρκ Φερρό «Τύφλωση» και «Πώς αφηγούνται την ιστορία στα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο», από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.\nΑπό αστυνομική λογοτεχνία «Η δίψα» του Νέσμπο και «Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας» της Έλενας Ακρίτα είναι συμπαθητικά.\nΣημαντική η επανέκδοση από τις εκδόσεις Θύραθεν της «Υπόθεσης Τουλάγεφ» του Βικτόρ Σερζ σε εξαιρετική μετάφραση της Τιτίκας Δημητρούλια.\nΚαι ως φαν του Γιώργου Σκαμπαρδώνη θα κλείσω με την επανέκδοση σε έναν τόμο των 5 πρώτων και εξαντλημένων συλλογών διηγημάτων του υπό τον γενικό τίτλο «Τα δεδουλευμένα», και με την έκδοση της νέας συλλογής διηγημάτων του «Ντεπό». Και τα δύο από τον Πατάκη.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:04\nΝομίζω , Μπούφε, πως το καλύτερο της Χρυσηίδος είναι το «Τσίου-τσίου το πουλάκι, δεν ψηφίζω Μητσοτάκη». Συναρπαστικό!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:08\n10 Corto, πράγματι, ο Πούχνερ σπουδαίος στο χώρο του.\n11 Γιάννη Κουβάτσε, μου αρέσει και μένα ο Σκαμπαρδώνης!\n12 Γιάννη Κουβάτσε, είναι φανερό πως δεν ψηφίζεις Μητσοτάκη! :-0\nΘέλοντας αρχικά αν ζητήσω συγγνώμη που προτείνω κάτι από αυτά που βρίσκετε και σε σούπερ μάρκετ, θα έπαιρνα ευχαρίστως «Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας»της Έλενας Ακρίτα, που έρχεται ως συνέχεια (και πιο ώριμο φαντάζομαι) του προηγούμενου. Είναι το δεύτερο και φαντάζομαι πιο ώριμο (είναι και λιγότερης έκτασης) αστυνομικό της μυθιστόρημα, με βασική ηρωίδα τη δημοσιογράφο Ελσινόρη Χατζή, όπως και στο πρώτο – από το οποίο έμεινα με καλές εντυπώσεις. Συνδέεται φυσικά με τη μπλε πολυκατοικία των Εξαρχείων.\nΑντίστοιχα καλοκαιρινό και ελαφρύ, για τους των αθλητικών, το βιβλίο του Γιάννη Φιλέρη «Τίποτα δε μας σταμάτησε», αφιερωμένο στο Ευρωμπάσκετ του 1987 (τί να κάνουμε, θα ζήσουμε με τους μύθους μας, μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα…).\nΊσως, για να κάνω και μια επανάληψη, να πάρω μαζί και το «Σύγχρονο θεωρητικό της Βυζαντινής Μουσικής», του Καραγιαννάκη, αλλά αυτό είναι από άλλο κεφάλαιο.\nΚαλά τα λέω, αλλά πάλι με κανένα τόμο Κουϊζ θα τη βγάλω…\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:13\nΜπούφε, το ίδιο ακριβώς έπαθα κι εγώ με το Confteor. Το πήρα για το εξώφυλλο, διάβασα με λίγη προσπάθεια το πρώτο από τα έξι ή επτά μέρη του… και δεν κατάφερα να πάω πάρα κάτω, αν και επιφυλάσσομαι , γιατί έχω περιέργεια να δω πού θα το πάει. Αυτό το σκέρτσο του συγγραφέα, να αλλάζει απροειδοποίητα αφηγητή, τόπο, χρόνο μέσα στην ίδια παράγραφο, μου την εσπασετελειως. Η αλήθεια είναι πως ούτε Φόκνερ έχω διαβάσει…\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:17\nΌσοι ενδιαφέρονται για θέματα εξαπάτησης και αυτοεξαπάτησης, θα την «καταβρούν» με το βιβλίο\n«Η μωρία των ανοήτων» του ΒΙΟΛΟΓΟΥ καθηγητή Robert Trivers. Από τις εκδόσεις Κάτοπρο\nΔιαβάζεται απνευστί. Προσφέρει εκτός της καθαρής επιστημονικής πληροφορίας, χιούμορ και αυτοσαρκασμό, ο σοφός professor που το έγραψε:\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:21\nΓια τα «Αττικά» του Βάρναλη, σε επιμέλεια του Νίκου Σαραντάκου\n«νομίζω ότι πρόκειται για εξαιρετικά καλογραμμένα κείμενα»\nΕξαιρετικά καλογραμμένα κείμενα, αλλά και καταπληκτική έκδοση, με ωραιότατη εισαγωγή και πυκνές, κατατοπιστικές υποσημειώσεις. Η επιμέλεια του Νίκου ξεπερνάει κατά πολύ την ανθολόγηση κειμένων· στην πραγματικότητα συνιστά μία πρωτότυπη φιλολογική μελέτη.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:30\nδεν κατανοώ γιατί κάποιοι συγγραφείς (σπουδαίοι το δίχως άλλο) όπως αυτός με το παράξενο όνομα του Confiteor ταλανίζουν τόσο πολύ εγκεφαλικά τον αναγνώστη, που σίγουρα από μόνος του είναι κάμποσο πιεσμένος ζώντας στους ρυθμούς του σύγχρονου βίου. Χάθηκε ο κόσμος να πούν λίγο πιο απλά, αυτά που θέλουν να πούνε; Μά…επιτέλους, δεν απευθύνονται σε βαθυστόχαστους κριτικούς λογοτεχνίας. Σε απλό κόσμο απευθύνονται που επιθυμεί και να μάθει κάτι καινούργιο, αλλά και να συγκινηθεί και να χαλαρώσει. Κυρίως να συγκινηθεί και να χαλαρώσει! Ίσως όμως να αδικώ το βιβλίο. Ίσως να κρύβεται ένας Ντοστογιέφσκι στις σελίδες του, όμως…(αμαρτία εξομολογημένη) δεν θα αντέξω να ψάξω να τον ανακαλύψω. Όποιος διαβάσει και καταλάβει ας πεί και σε σε μας. Θα χαρούμε να μάθουμε τι χάσαμε και ίσως αποπειραθώ να διαβάσω το βιβλίο, χειμώνα, πίνοντας ζεστό τσάι με άρωμα μαστίχας που με απογειώνει!:)\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:38\nΤΟ φετινό βιβλίο του καλοκαιριού (είναι και κάπου 900 σελίδες!) για μένα θα είναι το έργο ζωής, ως φαίνεται, του δασκάλου μου Π. Σούρλα «ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ -Μιά φιλοσοφική αναθεώρηση της Μεθοδολογίας του Δικαίου».\n@ Γιῶργος Μ.\nἌν σοῦ ἀρέσει ἡ γλωσσολογία, θά ἐκτιμήσεις τό ἀστυνομικό τοῦ Νρέιβιντ Κάρκιτ «Ὁ γλωσσολόγος ἦταν σχεδόν τέλειος» ἀπό τίς ἐκδόσεις Πατάκη.\nΓιά τόν Μποῦφο καί τόν Ἄγγελο σχετικά μέ τό Confiteor. Μέ παίδεψε πολύ. Πείσμωσα. Εἶχα διαβάσει τόσα πολά καί τόσο καλά, πού εἶπα, δέν μπορεῖ, θά ἀξίζει. Και, ναί, ἀξίζει τήν προσπάθεια.\nΣυμφωνῶ μέ τόν νοικοκύρη γιά τόν Μακριδάκη καί τό «Ὅλα γιά καλό» ἀπό τήν Ἑστία. Εἶναι πολύ καλό! Τό ἴδιο καί γιά τό τελευταῖο τοῦ Ἰσίδωρου Ζουργοῦ «Λίγες καί μία νύχτες» ἀπό τόν Πατάκη. Πολύ σπουδαῖα βιβλία καί τά δύο! Ἀπίστευτου λυρισμοῦ βιβλίο τό «Γύρνα σπίτι ἄγγελέ μου» τοῦ Thomas Wolfe σέ ἐξαιρετική ἔκδοση ἀπό τό Μεταίχμιο. Καί γιά ὅσους ἔχουν κουράγιο νά ἀναμετρηθοῦν μέ ἑπτακόσιες σελίδες δύσκολου βιβλίου, ὑπάρχουν οἱ «Λογοκρατορίες» τοῦ Νίκολας Ὄστλερ ἀπό τίς ἐκδόσεις Polaris, ὅπου παρουσιάζεται ἡ ἱστορία τῶν γλωσσῶν τοῦ κόσμου.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 11:50\nΝα προτείνω κι εγώ ένα που μόλις τελειώσα: Η στρατιά των υπνοβατών των Wu Ming (είναι η ίδια κολλεκτίβα συγγραφέων που είχε βγάλει και τον Εκκλησιαστή, τότε λεγόταν Luther Blissett). Αφηγείται την ιστορία της Γαλλικής επανάστασης μέσα από τα μάτια και τις πράξεις μερικών αφανών πρωταγωνιστών της. Πληροί και κάποια από τα κριτήρια του οικοδεσπότη: Καινούρια έκδοση (Δεκ. 2016), ογκώδες για να φτουρήσει (800+ σελίδες) 😉\nΚαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις προτάσεις σας, που μερικές από αυτές με δελεάζουν πολύ και ταυτόχρονα με φέρνουν σε απόγνωση -πότε θα τα διαβάσω όλα αυτά;;;\nΝα προσθέσω και το καινούργιο βιβλίο του φίλου Παναγιώτη Κονιδάρη, Άλικος πάγος που μόλις το πήρα στα χέρια μου.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 12:03\n«Το χαμένο χειρόγραφο\nΟ καπετάνιος του ΕΛΑΣ Νικηφόρος μέσα από τα μονοπάτια της προφορικής και συναισθηματικής ιστορίας»\nΕκδόσεις Βιβλιόραμα, 2017\nΕξαιρετικό ιστορικό έργο, βασισμένο σε άμεσες καταγραφές, γραμμένο από μία ανεξάρτητη ερευνήτρια της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης.\nευχαριστώ. Θα κρατήσω σημειώσεις για προσεχείς αγορές.\nΜου σύστησε πρόσφατα μια φίλη και διαβάζω » Τα μυστικά του συρταριού» της Κατερίνας Σχινά (πρόλογος και ανθολόγηση αυτοβιογραφικών κειμένων). Ενδιαφέρον!\nακόμη την ψάχνεις τη φιλοσοφία του Δικαίου; Όσον το επ’ εμοί, έχω προ πολλού παραιτηθεί! Προτιμώ να βάφω κόκκινα τα νυχοποδαράκια μου (που λέει ο λόγος ) στις ξαπλώστρες.\n(«Γυναίκες φίλε! Γυναίκες! Μη δίνουμε σημασία! Καθάρισε τα φασολάκια σου, χαζοπούλι!» )\n10 Ιουλίου, 2017 στις 12:21\nΠροτείνω μια νουβέλα του Σόμερσετ Μωμ, που διαβάζεται με μια ανάσα: τη «Βροχή».\nΜαζί με τα (παλαιότερα) διηγήματα του ιδίου υπό τον τίτλο ενός : «Χονολουλού».\nΚαθαρή αναγνωστική απόλαυση!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 12:41\nΚαλημέρα! Προτείνω το βιβλίο » Οι κλασικοί στη ζωή μας » του Nuccio Ordine και «Το μικρό παριζιάνικο βιβλιοπωλείο » της Nina George.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 13:03\n26 Mαρία Γλέζου\n10 Ιουλίου, 2017 στις 13:26\nΜαρία διάβασες καί τό προηγούμενό του, «Ἡ χρησιμότητα τοῦ ἄχρηστου»; Ἐμένα μοῦ ἄρεσε πολύ! «Οἱ κλασικοί» περιμένουν τή σειρά τους στά δέκα βιβλία πού σκοπεύω νά ἀγοράσω καί νά ἐμπλουτίσουν τήν ὁμάδα τῶν 29 πού περιμένουν νά διαβάσω. Νῖκο, ἐδῶ νά δεῖς ἄγχος γιά τόν ἐλάχιστο διαθέσιμο χρόνο.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 13:56\nΓια όσους αγαπούν τα μυθιστορήματα εποχής προτείνω το «Η ημέρα της κρίσεως» του Kurt Aust.\nΕύκολο στην ανάγνωση, ό,τι πρέπει για καλοκαίρι, και συνάμα χορταστικό (450 σελ.)\nΜου άρεσε η πολύ στρωτή γλώσσα του μεταφραστή (φυσικά δεν μπορώ να κρίνω επί της ουσίας τη μετάφραση από τα …δανέζικα) και το υποδόριο χιούμορ.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 13:59\n#0: Ένα άλλο βιβλίο που επίσης λογαριάζω να παρουσιάσω εδώ προσεχώς είναι το βιβλίο «Η χώρα των Κιμ» της Φραγκίσκας Μεγαλούδη.\nΜην το κάνεις, θα γίνει σφαγή στα σχόλια.\nΚαι φυσικά στο τέλος θα καταλήξουμε να συζητάμε για Χίτλερ, Στάλιν, Μάο και …Μεγαλέξαντρο. 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:03\n«Η χρησιμότητα του άχρηστου» του Nuccio Ordine ήταν εξαιρετικό δοκίμιο.\nΑναρωτιέμαι γιατί το Confiteor δυσκόλεψε τόσο κάποιους. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα εκπληκτικό βιβλίο, αλλά πολύ απαιτητικό, που θέλει όλη σου την προσοχή.\nΠροτείνω του Άμος Οζ «Ιούδας, «Ομαδικό πορτρέτο με μία κυρία» του Χάινριχ Μπελ και το κόμικ «Μα γιατί μου φταίνε όλα;!»(Το βιβλίο της γκρίνιας) του Βασίλη Παπαθεοδώρου.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:06\n25 Γιώργο Λυκοτραφίτη\nΠροτείνεις νουβέλα του Σόμερσετ Μομ;\nΑντε! Να προτείνω και γω βιβλιαράκι του Μαρκ Τουέην\nμε τίτλο «Τα ημερολόγια του Αδάμ και της Εύας» εκδόσεις «γράμματα» .\nΕξυπνούλικο, ανατρεπτικό και χαμογελαστό!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:07\nΕπειδή είμαι και λίγο τοπικιστής, θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα Ισίδωρο Ζουργό και Γιώργο Σκαμπαρδώνη, αλλά ήδη αναφέρθηκαν σε αυτούς προηγούμενοι σχολιαστές.\n1.\t«14 ημέρες» του Τάσου Παπαναστασίου, νεοεισερχόμενος στη λογοτεχνία αλλά πολλά υποσχόμενος κατά τη δική μου γνώμη. Ανήκει στην κατηγορία των αστυνομικών μυθιστορημάτων, εκδόσεις Επίκεντρο, 2017. Οι εκπαιδευτικοί ας το προτιμήσουν, θα βρουν αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία.\n2.\t«Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά», Λεονάρδο Παδούρα, Καστανιώτης, 2011. Δεν το διάβασα, μου το συνέστησε άτομο που το εμπιστεύομαι απόλυτα για την κρίση του και την ποιότητά του. Κούβα, Τρότσκι κλπ ο καμβάς.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:08\nπρος Γιώργο Λυκοτραφίτη που πρότεινε τον Μωμ\nΤα ημερολόγια του Αδάμ και της Εύας , εκδόσεις γράμματα , από τον Μάρκ Τουέην.\nΤο έστειλα και πριν αλλά δεν το είδα να ανεβαίνει.\nΆμα σας δυσκόλεψε τόσο πολύ το Confiteor, που να πιάνατε τον Τόμας Πίντσον! 😀\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:12\nΔεν το διάβασα, ήδη το έχω παραγγείλει, αύριο θα το παραλάβω. Ε! να μη συστήνω ότι ακούω, χωρίς να πληρώσω πρώτος το κόστος! 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:25\n33. Πολύ ευχάριστο που οι δάσκαλοι δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στη λογοτεχνία. Μέχρι τώρα, η συντριπτική πλειονότητα των συγγραφέων εκπαιδευτικών ήταν καθηγητές της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας. Μπράβο στους συναδέλφους Ζουργό και Παπαναστασίου, δασκάλους της τάξης, απ’ όσο ξέρω, κι όχι αποσπασμένους δώθε-κείθε.\nΤο βιβλίο του Μαδούρο θα σου αρέσει πολύ, Κώστα.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:27\nJAGO, δεν σε είχα για πιντσονικό! Και σκεφτόμουν τώρα ότι τα τελευταία καλοκαίρια τα έχω συνδέσει με το ξαναδιάβασμα του φίλου μας.\nΜαδούρο! Πού μου ‘ρθε; Παδούρα, βέβαια. 😊\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:29\nΝα γίνω λίγο δυσάρεστος λέγοντας ότι το βιβλίο του Παδούρα δεν μου άρεσε καθόλου, δηλαδή ήταν αφενός τόσο σχηματικό και αφετέρου διαβάζοντάς το έχεις την εντύπωση ότι πιο παντοδύναμα σε όλη την Ευρώπη και επικίνδυνα ήταν τα δίκτυα της ΕΣΣΔ παρά του Χίτλερ…\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:31\nΓιάννη, μαχόμενοι καθημερινά στην τάξη, με πλήρες ωράριο, στο ίδιο σχολείο και εξαιρετικοί χαρακτήρες στην καθημερινότητά τους. Και πλούσια εξωσχολική δράση, πέραν του συγγραφικού έργου.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 14:56\n38. Ω Δύτα, εμείς είμαστε εξαπανέκαθεν του Τεντέν. 😛\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:08\nαφού έχεις διαβάσει, τον- στις αβύσσους της σκέψης, βυθιζόμενο- μακροπερίοδο λόγο του, ποιο θεωρείς ως καλύτερο έργο του Πίντσον;\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:15\nΜην ξεχνάς, Δύτη, ότι είχαν κληρονομήσει την τεχνογνωσία της Οχράνα, της μυστικής τσαρικής αστυνομίας, διαβόητης για τα δίκτυα κατασκοπίας που συντηρούσε στην Ευρώπη.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:17\nΤι να πω εγώ… διάβασα κάτι χταπόδια… τεμάχια 5, κιλά 4\nποτέ μου δεν κατάλαβα αυτούς στην παραλία που πανε για να διαβάσουνε !\nΗ θάλασσα είναι να την κολυμπάς\nκι η πλαζ για να την βλέπεις\nκαι μοναχά επιτρεπτό\nδιάλειμμα στο μονόχνωτο\nγαλάζιο, αέρα και νερού,\nτα σκούρα τα κορμάκια\nτα τόσα δα μπικίνι τους\nμε βία τα χωράνε\nκαι συ με το βιβλίο σου στο χέρι\nσαν θες να ξαποστάσεις\nαπ’ το αιώνιο διάβασμα\nκαι του λαιμού τους τένοντες\nνα τους καλογυμνάσεις\nκούνα δεξιά, κούνα ζερβά\nγοργά την κεφαλή σου,\nτην κίνηση ν’ ακολουθείς\nμιας μπάλας που την παίζουν\nδύο λεβέντες νέοι\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:21\n43. Βασικά (σικ ρε!) μόνο το Ενάντια στη Μέρα έχω διαβάσει και μου άρεσε αλλά θέλει και το λυσάρι του. Υπάρχει το πιντσονικό μπλογκ του μεταφραστή του δια τα περαιτέρω. Πολύ δύσκολος και αχώνευτος συγγραφέας μεν αλλά αξίζει.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:37\n#45: Σωστός… Προσυπογράφω!\nΤο τάβλι θέλει υπομονή και το χταπόδι ούζο…\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:44\nέτσι είναι φίλε. Και μια κρεμμυδάτη ντοματοσαλάτα, με φέτα, στο τάπερ, εκεί παραπέρα στα πεύκα, ρουφώντας μια μπίρα, για ΜΕΤΑ… και νά σου … ο Χριστός φαντάρος στην ξανθιά παραλία, άμα λάχει, να ζωγραφίζει στο τιρκουάζ θαλασσόνερο, με το ψαροντούφεκο, τα μακροβούτια του!\nΕμένα δεν με ενθουσιάζει αυτός ο Πίτσον. Διατί περικαλώ πρέπει να στύψω την εγκεφαλική μου ελάχιστη ουσία στην προσπάθεια της κατανόησης; Να πάει να κουρεύεται ο κάθε Πίτσον και να αφήσει εμένα στην ησυχία μου, να διαβάζω το καλοκαιράκι μόνο Αστερίξ και Λούκυ Λουκ, άντε και Αρκά το πολύ, παρά θίν’ αλός… και να με συνχωρείτε κιόλας , που αδιαφορώ για τους μεγάλους του (οινο)πνεύματος, και τις κομπανίες τους, αλλά αυτός ο μεταφραστής Κυριαζής είναι παιδί μεγαλείο, αν λέμε τον ίδιο… χικ! άντε γειαααα μας, εβίβα Νικοκύρηηηη! μερακλώθηκααα!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 15:49\nΝα πω την αλήθεια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θεωρείται τόσο δύσκολος ο Πίντσον (εντάξει, εξαιρώ περίπου το μισό Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας, το κάπως χαοτικό).\nJago, για πιο απλό και εξίσου καλό Πίντσον δες Μέισον & Ντίξον ή την Υπεραιχμή, το τελευταίο του. Aλλά εσένα ειδικά, όσο σε ξέρω, θα σ’ αρέσει το πρώτο του, το V..\n10 Ιουλίου, 2017 στις 16:07\n48. Ο καθείς έχει τις αντοχές και τα γούστα του.\n49. Μόνο αν είναι μετάφραση του Κυριαζή θα τα διαβάσω λόγω της προφανούς εγγύησης. 😉\n10 Ιουλίου, 2017 στις 16:15\nΤα πιο απολαυστικά διαβάσματα είναι, Τζι, στην παραλία, κάτω απ’ τα πεύκα και με το φραπέ παρά πόδα. Τόσες ώρες στη θάλασσα δεν περνάνε μόνο με κολύμπι, ρεμβασμό και οφθαλμόλουτρο. Χρειάζεται και το καλό βιβλίο.\nΠίντσον, Τζόις, Μούζιλ, δυνατά ποτά για μένα. Σίγουρα αξίζουν τον (πολύ) κόπο, για να το λένε όσοι ήρωες ήπιαν το ποτήρι ως τον πάτο, αλλά υπάρχουν καλοί συγγραφείς και καλά βιβλία που συνδυάζουν, σε πρώτο επίπεδο, την κατανόηση με την απόλαυση.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 16:37\n51. Κι όμως μου έχει τύχει στην παραλία πριν χρόνια να διαβάζει άντρας τον Οδυσσέα του Τζόις. Κι εγώ είχα Κεν Φόλετ τους Στυλοβάτες της Γης.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 16:44\nΒιβλία που διάβασα πρόσφατα και τα προτείνω, βέβαια όπως λένε και οι Γάλλοι des goûts et des couleurs, on ne discute pas.\nΟ θανάσιμος εχθρός μου (Willa Cather), εκδ. Νεφέλη 102 σελ.\nΗ Γουίλλα Κάθερ (1873-1947) με την ολιγοσέλιδη νουβέλα της «Ο Θανάσιμος Εχθρός μου» προσφέρει γενναιόδωρα θεωρητικό υλικό για την ψυχογραφία γυναικών της εποχής της και όχι μόνο.\nΒιβλίο του Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο (Jose Luis Peixoto),εκδ. Κέδρος, 296 σελ. μεγάλης κλάσης λογοτεχνία.\nΗ ιστορία μιλάει για δύο γνήσια παιδιά της πορτογαλικής επαρχίας στα πέτρινα χρόνια του Σαλαζάρ…\nΚαναδάς του Ρίτσαρντ Φορντ (Richard Ford) εκδ. Πατάκη, 560σελ.. Αριστουργηματικό μυθιστόρημα, μιλάει για το Θάνατο και την Απώλεια…\nΤο άλικο γράμμα Ναθάνιελ Χόθορν (Nathaniel Hawthorne), εκδ. Μεταίχμιο σελ. 440, μυθιστόρημα πάνω και πέρα από την εποχή του. Προτιμείστε τις εκδόσεις Μεταίχμιο γιατί στις πρώτες 80 σελίδες του βιβλίου ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία του σε ένα τελωνείο ως δημόσιος υπάλληλος. Και έπειτα μπαίνει στην ιστορία με το άλικο γράμμα.\nΟι τυφλοί του Νίκου Μάντη, εκδ. Καστανιώτη, 608 σελ. μεγάλο μυθιστόρημα με πλοκές και δεύτερα και τρίτα επίπεδα, που συμπυκνώνει το χάος της χώρας μας.\nΗ μηχανή σταματά του E.M. Foster, εκδ. Οχτώ, 88 σελ. νουβέλα. Οι άνθρωποι πλέον ζουν σε κυψελοειδή απομονωμένα δωμάτια κάτω από την επιφάνεια της γης, η Μηχανή τους εξασφαλίζει τα πάντα…\nΈχων σώας τας φρένας και άλλες τρελές ιστορίες του Αργύρη Χιόνη, εκδ. Κίχλη,208 σελ.. Εννέα διηγήματα γραμμένα με παιγνιώδη και ενίοτε παρωδιακή διάθεση.\nΗ εξέγερση των κρεμασμένων του Μπ. Τρέηβεν, εκδ. Άρδην, 354 σελ. για τα έπος της Μεξικάνικης Επανάστασης. Συγκλονιστική ζοφερή ιστορία των απάνθρωπων συνθηκών εργασίας των Ινδιάνων στις φυτείες μαονιού του τροπικού Μεξικού το 1910…\nΟ μεγαλοβιομήχανος του Μπ. Τρέηβεν εκδ. Πανοπτικόν, 51 σελ. Η συνάντηση ενός νεοϋορκέζου επιχειρηματία με έναν ανώνυμο Ινδιάνο που πλέκει καλάθια. Μια σύγκρουση πολιτισμών που ο ένας αντιλαμβάνεται τα πάντα καθαρά επιχειρηματικά κι άλλος αποκλειστικά βιοποριστικά.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 16:48\nΔεν μπορεί… παναθηναϊκός είσαι !!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 17:16\nΑκουσα αρκετα αρνητικα για το Confitoer. Αν καποιος δε το θελει πια ευχαριστως του ανοιγω μια θεση στη βιβλιοθηκη.:)\nΠαλιο αλλα με εντυπωσιασε πριν κανα 6μηνο που το διαβασα. Το «Αντιποιηση αρχης» του Κοτζια.\nΣαιενς φο δε μασις το «Οπλα μικροβια και ατσαλι» του Τζαρεντ Νταιαμοντ. Σουπερ.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 17:26\nΤο «Άλικο Γράμμα» αν είναι αυτό που σκέφτομαι έχει γυριστεί σε ταινία με την Ντέμυ Μουρ στο ρόλο της κουλτουριάρας συζύγου και τον Γκάρυ Ώλτμαν στο ρόλο του φλογερού ιερέα.Καταπληκτικός και ο γνωστός ηθοποιός που παριστάνει τον απατημένο σύζυγο. Γνωστός ηθοποιός δεν έχω το όνομά του αυτή τη στιγμή. Θεϊκό! Αν κάποιος βαριέται να διαβάσει λογοτεχνία εποχής,(υποθέτω θα είναι πιο απολαυστική η ανάγνωση του έργου στη γλώσσα που γράφτηκε) ας δεί την ταινία. Φοβερή!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 17:34\nEίπαμε! είπαμε! Κοψοφλεβίτικος σε πρώτη προσέγγιση ο Confiteor αλλά…όχι και να τον χαρίσουμε! Ούτε καν τον πουλάμε αν μας παρακαλέσεις και αν μας δώσεις δεκαπλάσια! (το να χαρίζεις βιβλία που αγόρασες για σένα, ακόμη και αν παραμένουν αδιάβαστα και σκονίζονται παραπονεμένα, μου φαίνεται ασυγχώρητη ιεροσυλία!):-)\nΠάντως για παραλία θα και πρότεινα γλωσσικά βιβλία π.χ. του Νικοκύρη. Είναι σαν να μαζεύεις λεκτικά, πολύχρωμα, γυαλιστερά βοτσαλάκια. Τα παιδιά, ειδικότερα, τρελαίνονται για συλλογή σπάνιων λέξεων. Παίζουν μαζί τους και «κρεμάλα». Το βρίσκουν παιγνίδι!;-)\nΧάσαμε και το Γιάννη τον κτηνίατρο. Πού πήγε αυτός; Τι διαβάζει; Ήπιε το αμίλητο νερό μια τέτοια υπέροχη μέρα;\n10 Ιουλίου, 2017 στις 17:56\nναι είναι το ίδιο μόνο που το βιβλίο δεν συγκίνεται με την ταινία είναι πολύ καλύτερο. Η ταινία έχει αρκετά παραποιημένο σενάριο\n10 Ιουλίου, 2017 στις 17:58\n54: Μέχρι μυελού οστέων. 💚⚽🏀🏆\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:05\nΥΓ Ο Philip Kerr, γνωστός από τα βιβλία του με ήρωα τον ντετέκτιβ Μπέρνι Γκούντερ, επιστρέφει, αυτήν τη φορά με ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με μια δόση επιστημονικής φαντασίας, μιας και η υπόθεσή του εκτυλίσσεται στο μέλλον.\nΤo βιβλίο, που γράφτηκε το 1992, τοποθετεί τη δράση του στο μακρινό –για την εποχή εκείνη– 2013.[…]\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:07\nΓιά ὅσους (καί ὅσες, προφανῶς) ἀντέχουν ἐπιστήμη, ἔστω καί ἐκλαϊκευμένη, ἔχω νά προτείνω τά ἑξῆς:\nΖοάο Μαγκέιζο «Ὁ ἄνθρωπος νετρίνο» ἀπό τόν Τραυλό. Ἡ ζωή καί ἡ ἐξαφάνιση ἑνός πολύ μεγάλου μυαλοῦ, τοῦ Ἕττορε Μαγιοράνα.\nΚριστόφ Γκαλφάρ «Τό σύμπαν στά χέρια σας» ἀπό τόν Καλέντη. Πολύ ὄμορφη παρουσίαση τοῦ τί γνωρίζουμε μέχρι σήμερα στή φυσική καί τήν κοσμολογία.\nΤρίν Ξουάν Τουάν «Χάος καί ἁρμονία» ἀπό τόν Τραυλό. Ἐξαιρετική παρουσίαση τῆς ἐξέλιξης τῆς φυσικῆς.\nΚίπ Θόρν «Μαῦρες τρύπες καί στρεβλώσεις τοῦ χρόνου» ἀπό τό Κάτοπτρο. Λίγο πιό δύσκολο ἀπό τά προηγούμενα ἀλλά πολύ παραστατικό γιά τό τί ξέρουμε καί τί μᾶλλον ποτέ δέν θά μάθουμε γιά τίς μαύρες τρύπες. Στοιχεῖα τοῦ βιβλίου περιγράφονται στήν ταινία Interstellar.\nAlan Lightman «Mr G» ἀπό τόν Τραυλό. Ἀπολαυστική καί ἐνίοτε ξεκαρδιστική περιγραφή τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου.\nDavid Berlinski «Ὁ βασιλιᾶς τοῦ ἄπειρου χώρου» ἀπό τόν Τραυλό. Τό μεγαλεῖο τοῦ Εὐκλείδη καί τῆς γεωμετρίας του.\nἘπειδή δέν ξέρω ἄν εἶναι πρέπον νά σᾶς δώσω παραπομπές σέ ἄλλες σελίδες, ἄν σᾶς ἐνδιαφέρει ἐκτενέστερη παρουσίαση αὐτῶν τῶν βιβλίων, ζητῆστε ἀπό τόν Ν(ο)ικοκύρη τό μέιλ μου.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:21\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:22\nΤου Κριστόφ Γκαλφάρ «Το σύμπαν στα χέρια σας» το βρήκα απογοητευτικό από άποψη γλώσσας, μήπως φταίει η μετάφραση; δεν θυμάμαι ποιος ήταν ο μεταφραστής, δεν μπορώ να γνωρίζω, αν φταίει ο μεταφραστής ή ο ίδιος ο συγγραφέας. Δεν θα το συνιστούσα σε κάποιον ανυποψίαστο παρθένο που θα ήθελε να μυηθεί στα θέματα αυτά. Κουραστικό με τις δήθεν εικόνες του και τους χλιαρούς συναισθηματισμούς του!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:24\nαν το βιβλίο είναι πολύ καλύτερο…\nτότε ΠΡΕΠΕΙ εξάπαντος να το διαβάσω.\nΠοια έκδοση προτείνεις;\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:27\nΤό ἴδιο ἔχω ἀκούσει καί ἀπό φίλη πού χάρισα τό βιβλίο. Ἴσως ὁ Γκαλφάρ νά τό παράκανε μέ τό ἀνάλαφρο στύλ. Κι ἐμένα δέν μέ ἐνθουσίασε ἡ μετάφραση, σέ κάποια σημεῖα μέ δυσκόλεψε, ἀλλά βρῆκα πολύ ὄμορφα ὅσα διάβασα καί μέ πολύ κατανοητό τρόπο διατυπωμένα.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:30\nΚαι μια και μιλάμε για μυθιστορήματα που έγιναν και ταινίες υπέροχες,\nας μνημονεύσουμε και το\nΦως ανάμεσα στους ωκεανούς.\nΈνα αριστούργημα, που ξετυλίγεται μετά τον Α Παγκόσμιο, κάπου κοντά στην Αυστραλία, για τις ανθρώπινες σχέσεις, τον πόνο, το θάνατο,..την αυτοθυσία χάριν της Αγάπης…\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:31\n60 Δεν ξέρω αν είναι δική μου παραξενιά, αλλά μου φάνηκε ξεπερασμένο όταν το διάβασα. Απο τη μια οι αποτυχημένες προβλέψεις για το «μέλλον» (που όταν γράφτηκε ισως δε θα ενοχλούσαν), από την άλλη το ύφος… Το μονο που αποκόμισα ηταν η εικόνα πο είχε ο συγγραφέας για το μέλλον, από πραγματολογική άποψη.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:33\n61 Τάσο, δεν υπάρχει πρόβλημα να παραπέμψεις σε άλλες σελίδες -εκτός αν είναι τίποτα χρυσαβγίτες 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:35\nΕγώ τρελαίνομαι για ανάλαφρο στυλ και για βιβλία με φωνή Τέρυ Πράτσετ. Το συγκεκριμένο όμως ύφος με κούρασε..»πήδαγα» παραγράφους, σελίδες, προσπαθώντας κάτι να μάθω..προσπαθώντας να μην το παρατήσω, να συνεχίσω τον περίπατο, αλλά μπάα…ίσως έφταιγε που είχα διαβάσει Προηγουμένως, ένα σχετικό για τους\nΕπτά βασικούς νόμους της Φυσικής που είχε μεταφράσει νομίζω η Τριανταφύλλου. Η Τριανταφύλλου, μετέφρασε χωρίς γλωσσικές φιοριτούρες…έδινε την ουσία, μπράβο της.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 18:38\nΣ’ εὐχαριστῶ Νῖκο πού δίνεις τή δυνατότητα νά εὐλογήσω τά (ἀνύπαρκτα) γένια μου δημοσίως.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:08\nὉ συγγραφέας ἀναπτύσσει πολύ διεξοδικά τά δύο γεγονότα, τά ὁποῖα θεωρεῖ πώς σημάδεψαν ἀνεξίτηλα τόν Μαγιοράνα καί τόν ὁδήγησαν στήν κατάθλιψη. Περιγράφει μέ πολλές λεπτομέρειες τίς τελευταῖες ὧρες τοῦ Μαγιοράνα, μέχρι τό βράδυ τῆς ἐξαφάνισής του.\nθυμάσαι να αναφέρει τις πηγές απ’ όπου άντλησε τις λεπτομέρειες για την κατάθλιψη του Μ. και για τα γεγονότα πριν την εξαφάνιση του;\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:13\n@ 71 Pedis\nΔέν ἀναφέρει σέ κάθε σημεῖο πηγές ἀλλά μόνον στό τέλος τοῦ βιβλίου. Ἐπίσης ἀναφέρει πολλές συζητήσεις μέ ὅσα ἐπιζῶντα μέλη τῆς οἰκογενείας βρῆκε.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:16\n67. Το διάβασα με δυσκολία, αλλά το ολοκλήρωσα χωρίς ζαβολιές.\nΑντιθέτως διάβασα απνευστί το παλαιότερο «Γερμανικό ρέκβιεμ» (εκδ. 2003) όταν η απέχθεια μου σε κάθε γερμανικό ήταν στο ζενιθ! Ειναι στο επιπεδο του «ο τριτος ανθρωπος ‘ με την διαφορα οτι το 2ο ειναι πολυ συντομο (130 σελ.) ισως επειδη γραφτηκε αρχικα ως σεναριο*.\n«Η τριλογία του Βερολίνου» (που περιλαμβάνει τα μυθιστορήματα «Οι Βιολέτες του Μάρτη», «Ο χλομός εγκληματίας» και «Γερμανικό ρέκβιεμ»), εκδοθηκαν παλι το 2012\n* Η ταινία Ο Τρίτος Άνθρωπος είναι Φιλμ νουάρ παραγωγής 1949, σε σκηνοθεσία Κάρολ Ριντ. Ο σεναριογράφος και συγγραφέας Γκράχαμ Γκριν έγραψε το σενάριο κι έπειτα εξέδωσε ένα μυθιστόρημα με τον ίδιο τίτλο.\n.ΥΓ Βερολίνο, 1947. Η αυτοκρατορία του Χίτλερ έχει καταρρεύσει σαν ένας χάρτινος πύργος. Η Γερμανία θυμίζει πλέον ξεπεσμένη ντίβα, που μέσα στα ερείπια ενός ένδοξου παρελθόντος μετρά τις απώλειες του πολέμου: μισογκρεμισμένα κτίρια, κατεστραμμένοι δρόμοι, άνθρωποι-φαντάσματα του παλιού τους εαυτού με δελτίο τροφίμων στο χέρι. Οι σκληροτράχηλοι Ιβάν του Κόκκινου Στρατού επιδίδονται σε κάθε λογής βιαιοπραγίες, ενώ οι Αμερικανοί στρατιώτες απολαμβάνουν τη «φιλόξενη» αγκαλιά των Γερμανίδων σε κακόφημα μπαρ. Σε κάποιον τοίχο, ένα μισοσβησμένο σύνθημα: «Δεν υπάρχει χρόνος για αγάπες…»\nΦιλική συμβουλή αφού δεν μπορείς να κόψεις τον ΠΑΟ, κόψε το φραπέ άμεσα, θα απορήσεις από την βελτίωση που θα δεις στην ζωή σου. Δυο καφέδες υπάρχουν μόνο για τους εκπαιδευτικούς που πίνουν πολλούς γενικά, τούρκικος κι εσπρέσσο\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:18\n# 72 – ΟΚ, ευχαριστώ. Δεν ξέρω, αλλά η υπόθεση Μαγιοράνα, έχω καταλάβει, ότι εμπνέει γενικώς … Γι αυτο είμαι λίγο δύσπιστος. (Μέχει κι ο Σσάσσα έχει γράψει σχετικά …)\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:19\n$ 75 – «Μέχει ..» -> «Μέχρι ..»\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:24\n@ 75 Pedis\nΔέν ξέρω ποιός εἶναι ὁ Σσάσσα, ἀλλά τό συγκεκριμένο βιβλίο τό ἔγραψε φυσικός, καθηγητής πανεπιστημίου. Νομίζω πώς αὐτό τοῦ δίνει λίγο μεγαλύτερο κύρος.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 19:56\n>Γιάννη ξέρεις τον χώρο, είμαστε ήδη 14 + προσκεκλημένοι και ήδη προβληματίζομαι πως θα χωρέσουν Εντάξει!\nΗταν να το δω κι αυτό!\nΚαι να τ ακούσω!\nΚι από το μπλοκ θα φύγω.\nΚι αμα ρωτήσει κανείς, ρωτήσει δεν ρωτήσει, θα πω τον λόγο.\nΛέω σήμερα να τον πω να ξενοιάσω\nΩχ, βρε αδελφέ.»\nΕυχαριστώ που μου κάνατε παρέα τόσα χρόνια. Που με ανεχτήκατε, που μου συμπαρασταθήκατε σε δύσκολες στιγμές μου.\nΕιλικρινά σας νιώθω δικούς μου.\nΣαν συγγενείς μου.\nΕίναι όμως κάτι προσβολές που σκοτώνουν.\nΜακάρι να μπορούσα να το δω αλλιώς\n10 Ιουλίου, 2017 στις 20:13\nΓς, τι έγινε; Ποιος σε προσέβαλε; Αν εννοείς πάντως ότι θα σταματήσεις να γράφεις εδώ, σε παρακαλώ να αναθεωρήσεις. Μπορεί να μη σε έχω γνωρίσει, αλλά πραγματικά σε έχω συμπαθήσει μέσα από τα σχόλιά σου.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 20:25\nΜια και αναφέρθηκαν βιβλία σχετικά με επιστήμη, αυτό το καλοκαίρι πήρα να διαβάσω τα τελευταία βιβλία δύο αγαπημένων μου συγγραφέων. Δεν έχουν μεταφραστεί ακόμα στα ελληνικά.\nJames Gleick, Time Travel (2017)\nΔεν μπορώ να πω την γνώμη μου αφού δεν τα έχω διαβάσει ακόμα, αλλά βασίζομαι στο γεγονός ότι μου άρεσαν όλα τα προηγούμενα βιβλία τους.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 20:26\n# 77- -> Sciascia\n10 Ιουλίου, 2017 στις 20:41\nΝέα φινλανδική γραμματική, εκδόσεις Αιώρα.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 20:42\n83 Το οποίο, αν θυμάμαι καλά, δεν είναι βιβλιο γραμματικής 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 20:50\nΧαράμι… ρε Γς;\n… και συμφωνώ απόλυτα με τον Δύτη των νιπτήρων για τον Λεονάρδο Παδούρα, ούτε Οι «Αιρετικοί» μου άρεσαν αντιθέτως με τα «Αντιός, Χέμινγουεϊ», «Παρελθόν χαμένο στην ομίχλη»και «Μάσκες»,\nαν ενδιαφέρουν κάποιον μπορώ να στείλω τα ηλεβιβλία στα ισπανικά στο Νικοκύρη\n10 Ιουλίου, 2017 στις 21:34\nΙερόδουλε, αν ξέρεις αγγλικά διάβασε καλύτερα το Άλικο Γραμμα στο πρωτότυπο. (Αυτό δεν είναι, προς Θεού, κρίση για τις τυχόν ελληνικές μεταφράσεις του, τις οποίες δεν ξέρω, είναι γενική συμβουλή.)) Υπάρχει και τζάμπα στο Διαδίκτυο.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 21:41\nΟ João Magueijo μπορεί να είναι διαπρεπής φυσικός, αλλά ο Leonardo Sciascia είναι μεγάλος συγγραφέας 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 21:51\nΑν προτιμάς πάντως, Ιερόδουλε, να το διαβάσεις στα ελληνικά, η μετάφραση της Γωγώς Αρβανίτη μού φάνηκε καλύτερη από του Ξενοφώντα Κομνηνού (πολλές πομπώδεις λέξεις).\n85.Αντι για τον Λεονάρδο Παδούρα δοκιμαστε ανεπιφυλακτα\nΒραβείο Premio Nacional de Literatura de Cuba \n(2002)\tΤο κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου, Opera\n(1998)\tΑν με ξαναδείτε γράφτε μου, Opera\n(1998)\tΧαιρετίσματα στο θείο, Opera\nΑυτό έχω διαβασει\n10 Ιουλίου, 2017 στις 22:05\n85 Πρέπει να μου τα έχεις στείλει 🙂\n10 Ιουλίου, 2017 στις 22:06\n40 Δύτης ….\nΓια τον Λεονάρδο Παδούρα, έτσι κι αλλιώς εγώ το έχω παραγγείλει, δεν αναιρώ την παραγγελία. Με τα σχόλιά σας μου εξάψατε περισσότερο την περιέργεια, γιατί έχω εμπιστοσύνη και στο άτομο που μου το σύστησε. Καμιά φορά και το μ΄αρέσει ή δεν μ’ αρέσει είναι και θέμα γούστου. Όταν με το καλό το διαβάσω θα κοινοποιήσω και τις δικές εντυπώσεις.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 22:18\nΣτα μεταχειρισμενα υπάρχουν ωραίες μεταφράσεις από λογοτεχνες , εκδοσεις ΙΚΑΡΟΣ όπως :\nΤο άλικο γραμμα\nΗ γέφυρα του SAN LUIS REY* (1926) βραβείο Πούλιτζερ. Ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία ήταν το θεατρικό του έργο Η μικρή μας πόλη (1938), που κέρδισε κι αυτό το βραβείο Πούλιτζερ\n*»Το μεσημέρι της Παρασκευής, 12 Ιουλίου 1714, η ωραιότερη γέφυρα σε όλο το Περού έσπασε και γκρέμισε πέντε ταξιδιώτες στη χαράδρα». Με αυτή τη διάσημη φράση ο Θόρτον Ουάιλντερ ξεκινά «Το Μυστικό της Γέφυρας», ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας, ένα μυθιστόρημα που διαβάστηκε από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλον τον κόσμο.\nΕπισης ο ΚΕΔΡΟΣ εχει ωραιες μεταφρασεις απο τον Α.Κοτζια, τον Μένη Κουμανταρέα….\nΤελος το αριστούργημα ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ , του Λόρενς Ντάρελ, ενός από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς του β’ μισού του 20ου αιώνα, είναι ένα ολοζώντανο έργο το οποίο επαινέθηκε όσο λίγα. Τζάστιν, Μπαλτάζαρ, Μαουντόλιβ και Κλέα, εκδ. Γρηγορη, Μετάφραση\tΑιμιλιος Χουρμουζιος,…\nΟ Χουρμούζιος τα μετέφρασε την περίοδο της δικτατορίας, όταν είχε κλείσει η εφημερίδα «Καθημερινή», της οποίας υπήρξε διευθυντής επί πολλά χρόνια. Η μετάφραση του Χουρμούζιου είναι ένα κομψοτέχνημα ύφους, πολύ κοντά στη γλώσσα του Κοσμά Πολίτη, δηλαδή της γενιάς του ΄30, που βασικοί της εκπρόσωποι,όπως ο Σεφέρης, υπήρξαν προσωπικοί φίλοι του Ντάρελ.\nΕιδικά για μας έχει ειδικότερη σημασία αφού ενέπνευσε ένα από τα καλύτερα έργα της μεταπολεμικής πεζογραφίας μας: τις Ακυβέρνητες πολιτείες του Στρατή Τσίρκα. (Αναστάσης Βιστωνίτης, Το Βήμα, 7/2/2010)\n10 Ιουλίου, 2017 στις 22:23\nΙουστίνη, Αφώτιστε, αφού προτείνεις (και καλά κάνεις) τη μετάφραση του Χουρμούζιου. 😊\n10 Ιουλίου, 2017 στις 22:36\n93. Πισω στους κλασσικούς κάθε εποχής!\nΣ’ αυτους μπορεις να κανεις δευτερη αναγνωση.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 22:53\n73. Αφώτιστε βάζεις στο ίδιο σχόλιο το Γερμανικό Ρέκβιεμ με τον Τρίτο Άνθρωπο του Κάρολ Ριντ. Σκόπιμα; Ο Φιλίπ Κερ περνάει «ξυστά» την αναφορά για τα γυρίσματα «μιας ταινίας από αμερικανούς» στην μεταπολεμική Βιέννη, σαφέστατη αναφορά στην ταινία.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 23:05\nΆγγελε, Γιάννη Κουβάτσε\nδεκτές οι συμβουλες σας.\nάμα φύγεις εσύ από τη σελίδα θα φύγω και γώ. Μίλησα!\nΑν σε πλήγωσε η Μπούφα, που ενίοτε γίνεται «λιάδα», θα της δαγκώσω το αυτί, για να μάθει!\n10 Ιουλίου, 2017 στις 23:40\n# 87 – Ο Sciascia πήρε το ελεύθερο από τη ανάγκη να βρει κάποιον επιστήμονα να αντιαπαραβάλλει στην παρέα του Φερμι, αρκετοί εκ των οποίων, δεν είχαν ενδοιασμούς να τεθούν στην υπηρεσία της στρατιωτικής έρευνας, και θέλει (ο Sciascia) τον M. να αποχωρεί από τη σκηνή, έχοντας διαβλέψει την καταστροφική ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας, ώστε να μην έχει καμία ευθύνη για το κακό …\nΕντελώς πιθανά το σκηνικό του Sciascia δεν είναι παρά μία μυθιστορηματική εικασία.\nΠριν από δυο μήνες διάβασα τη βιογραφία του Μαγιοράνα γραμμένη από τον Ε. Klein …\nδεν με εντυπωσίασε καθόλου, αντίθετα με κούρασαν οι αβάσιμες εικασίες, οι ρομαντισμοί, το προσωπικό στοίχειωμα του συγγραφέα, οι προβληματισμοί σχετικά με το πώς να προσεγγισθεί η περίπωση του Μ., η εξαφάνισή του, οι αιτίες και τα ρέστα.\nΥπάρχουν πρωτογενείς πηγές δημοσιευμένες -οι επιστολές του Μ.-, μαρτυρίες και βιογραφίες από ανθρώπους που τον γνώρισαν και εργάστηκαν μαζί του. Αμφιβάλλω αν μπορεί από την ιστορια να βγει άλλο ζουμί.\nΕίναι διαφορετικό, βέβαια, αν με αφορμή την περιέργεια που προκαλεί στο ευρύ κοινό η περίπτωση της εξαφάνισης του Μ. γίνεται μία εκλαικευτική παρουσίαση της φυσικής του ’30 και των επιδράσεων των ιδεών του Μ. στη σύγχρονη φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων.\n10 Ιουλίου, 2017 στις 23:59\nΦέτος διάβασα απνευστί το «Κατεβαίνει ο Καμουζάς στους φούρνους» της Μαριλένας Παπαϊωάννου (Εστία), βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία την εποχή του Εμφύλιου και ομοίως απνευστί το «Για τα πληγωμένα μας αδέρφια» του Ζοζέφ Αντράς (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου), κι αυτό βασισμένο σε αληθινή ιστορία από έναν άλλο πόλεμο, της Αλγερίας. Σημειωτέον ότι ο συγγραφέας βραβεύτηκε με το Γκονκούρ και δεν το δέχτηκε.\nΝα πω και για τον Παδούρα ότι δεν με ενθουσίασε «Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά», ίσως όμως γιατί είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια το υπέροχο «Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκαντέρ» του Χόρχε Σέμπρουν.\nΟμοίως διάβασα τον Ταξιδιώτη του αιώνα του Νέουμαν που με γοήτευσε.\nΔιάβασα στα σχόλια ότι σε κάποιους άρεσε πολύ και σε άλλους όχι το Confiteor. Εγώ ανήκω στους πρώτους. Η όποια δυσκολία έγκειται στην τεχνική του Καμπρέ, πράγματι ξενίζει η εναλλαγή προσώπων και χρονολογιών στην ίδια παράγραφο και πολλές φορές στην ίδια πρόταση. Θέλει συγκέντρωση, πιστεύω. Επιπλέον διάβασα και ένα άλλο δικό του, που είχε κυκλοφορήσει το 2013 από τις εκδόσεις Πάπυρος, «Οι φωνές του ποταμού Παμάνο». Η ιστορία του εκτυλίσσεται στον ισπανικό εμφύλιο και μάλιστα στην τελευταία μάταιη απόπειρα των Δημοκρατικών εν έτει 1944. Ίδια τεχνική, άπειρες σελίδες (656), με συγκλόνισε.\nΝα πω και ένα ευχαριστώ στους σχολιαστές για τις προτάσεις που με δελέασαν.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 00:40\nΔεν πάμε καλά τις τελευταίες μέρες!\nΊσως μας πείραξαν οι ζέστες και κάνουμε άλλα αντί άλλων.\nΝα περιμένουμε λοιπόν τον καιρό να κρυώσει λίγο και μετά να πάρουμε αποφάσεις. 😦 🙂\n11 Ιουλίου, 2017 στις 00:47\n98 Δεν ήξερα ότι είχε γραφτεί μυθιστόρημα για την απόπειρα ανακατάληψης του 1944!\n11 Ιουλίου, 2017 στις 01:13\nΜε την αφομή που μου δίνει το κείμενο του Χ/στεφάνου\n(μην κολλήσουμε στον Χ/στεφάνου … πάλι, ε !?)\nγίνεται αναφορά στο βιβλίο της\nMariana Mazzucato, «Το επιχειρηματικό κράτος»\n(έχει ξαναγίνει λόγος για δαύτο)\nστο οποίο περιγράφεται διεξοδικά η ιστορία από μια σειρά από τεχνολογικές καινοτομίες οι οποίες αποτελούν μερικούς από τους πιο διαδεδομένους χόακες της νεοφιλελεύθερης πλύσης εγκεφάλου περί καινοτομίας και εφευρετικότητας της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, του οραματιστή επιχειρηματία κοκ, ενώ πρόκειται για επιτεύγματα που έχουν συντελεστεί, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, με δημόσια χρηματοδότηση, υποστήριξη και ενίσχυση.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 01:38\nΕνδιαφέρουσες προτάσεις πρόλαβα λίγο και διάβασα, διαγωνίως και στα γρήγορα, ήμουν εκτός, έκανε ζέστη σήμερα … (Καρδερίνα #57 τέλος 🙂 … )\n11 Ιουλίου, 2017 στις 02:20\nΤσιγκλιστικές προτάσεις. Υπενθύμιση και για κάποια από παλιά χρωστημάρια στον εαυτό μου. Ό,τι προλαβαίνουμε…\nΔιαλέγω να μείνω σε ελληνικά βιβλία.\nΤα Αττικά και Η αγαπώ, για μένα βιβλία της χρονιάς.Τα χάρηκα τα χάρισα και τα ξαναχάρισα, ιδίως τα Αττικά,ενθουσιάζουν.Παντός καιρού και διάθεσης, η ψιλοβελονιά στην επιμέλεια το κάνει ε ξ α ι ρ ε τι κ ό πέρα από τα θαλερά, αρυτίδωτα κείμενα του Κώστα Βάρναλη.\nΔυο βιβλιαράκια που μου χάρισαν και μ΄άρεσαν: το κεφάτο «Φτου ξελεφτερία για όλους» του Δημήτρη Αποστολάκη(Χαϊνηδες) εκδόσεις Καστανιώτης και\n«Αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους» της Γεωργίας Σκοπούλη, εκδόσεις Oasis. Είκοσι τρεις γυναίκες μετανάστριες από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες αφηγούνται τη ζωή τους και την αλήθεια τους.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 08:33\nΒιβλιοπροτάσεις για τους επώνυμους θαμώνες του ιστολογίου:\n– Λάμπρος: Το ψαροντούφεκο και τα μυστικά του\n-Τζι: Το αλφαβητάρι του ψαρά\n(εναλλακτικά το Μια θρησκεία χωρίς απίστους: Ποδόσφαιρο)\n– Ιατρού: Η έννοια της ψυχής στο θιβετιανό βουδισμο και στην Πυθαγόρεια φιλοσοφία\n– ΓουΣού: Όταν στέρεψαν τα ATMs\n– Μπούφος: Πλέξιμο – βασικές γνώσεις και τεχνικές\n– Κουβάτσος: Ελλάς, Ευρώπη, Παναθηναϊκός!\n– Pedis: Στάλιν Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι\n-Μιχάλης Νικολάου: Παροιμίες, ρητά, λογοπαίγνια . . .\nΚαι για το Νικοκύρη το Η μαγική τρέλα της δημιουργίας παρέα με ένα πιο έξυπνο οσιάρ.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 08:36\nΟϊμέ, ξέχασα την Έφη^2 😳 : Κρητικά Αξεμούριστα\n11 Ιουλίου, 2017 στις 08:59\nΚαι για το Σκύλο για να μη μείνει μουτρωμένος το Οι συνομήλικοι\nΚαλό καλοκαίρι ξανά!\n11 Ιουλίου, 2017 στις 09:12\n103 Δεν το ηξερα το βιβλίο της Σκοπουλη, ευχαριστώ!\n104 Πολύ πρωτότυπος!\n11 Ιουλίου, 2017 στις 09:41\n104…106: Spiral 🙂 🙂 🙂\n@108: Έλα ντε! 😦\n11 Ιουλίου, 2017 στις 09:52\n# 104 – εξοχη πλάκα!!\n11 Ιουλίου, 2017 στις 10:17\nΕντυπωσιακό το πώς με «διάβασες»!\nΗδη έχω ξεκινήσει της Κατερίνας Σχινά το βραβευμένο βιβλίο για το πλέξιμο!\n«Καλή και ανάποδη- ο πολιτισμός του πλεκτού» εκδόσεις Κίχλη!\n11 Ιουλίου, 2017 στις 10:24\n111 Spiral – 104\nκάνει ζέστη…μπερδεύω τα πρόσωπα…από τη ζέστη ή από τη χαζομάρα; ιδού το ερώτημα!;-)\n11 Ιουλίου, 2017 στις 10:27\n@spiral architect 🇰🇵 (104-106) 🙂\nΤο ότι οι σημαντικότερες εφευρέσεις οφείλονται σε κρατική χρηματοδότηση (π.χ. διαδίκτυο) και μετά οι ιδιώτες κατασκευάζουν τα απαραίτητα σχετικά γκάτζετ και τα πλασάρουν στην αγορά, είναι γνωστό. Στο κράτος οφείλεται η μετατροπή της Ν. Κορέας από γεωργική χώρα σε βιομηχανική υπερδύναμη.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 10:53\nΕυχαριστώ για την πρόταση, Αρχιτέκτονα, αλλά εννοείται πως το έχω το βιβλίο για την Πανάθα. 💚😊\n11 Ιουλίου, 2017 στις 11:44\nο Λύσιππος Do it ! Do it !\n11 Ιουλίου, 2017 στις 11:54\n11 Ιουλίου, 2017 στις 11:56\nΞαναθυμίζω αυτό που είπε ο Κέινς. Χωρίς την παρέμβαση του κράτους δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλισμός.\nΑυτή είναι μια πραγματικότητα που δεν πρέπει να ξεχνάνε ούτε οι οπαδοί της ιδιωτικής πρωτοβουλίας αλλά ούτε και οι εχθροί της.\nΕίχα συναντήσει μερικούς της δεύτερης κατηγορίας σε κάποιο από τα πολλά σχολεία που πέρασα και οι οποίοι, αντιδρούσαν, άκουσον-άκουσον, στο να δώσει κάποια χρηματικά βραβεία στους μαθητές ένα πολιτιστικό σωματείο!\nΕίναι κακό πράγμα να συγχέουμε την διανοητική ευστροφία με την διεστραμμένη σκέψη.\n( Διεστραμμένη σκέψη: Σε δύο εκδοχές πραγμάτων όπου η μία έχει πιθανότητα 0,9 να πραγματοποιηθεί και η άλλη 0,1 να «καρφωνόμαστε» σε αυτή με την 0,1. )\n11 Ιουλίου, 2017 στις 12:04\n@Άλλωστε, ο Τζ. Μ. Κέινς μεταπολεμικά τον καπιταλισμό ήθελε να σώσει και εν πολλοίς το πέτυχε.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 12:13\nΝαι, τώρα πίσω-πίσω, μετά από καμιά τριανταριά χρόνια κάργα επιτυχημένου, αιώνιου και (αυτο)καλπάζοντος καπιταλισμού, αφού μας έβγαλαν την ψυχή, κάνουν και τον καμπόσο και τον έξυπνο …\n11 Ιουλίου, 2017 στις 12:40\nΚαι αυτό. Αρκετά παλιό.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 12:53\nΠολύ αυστηρούς σας βρίσκω με τον Παδούρα :p\nΤον Άνθρωπο που αγαπούσε τα σκυλιά τον βάζω στα καλύτερα βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια. Οι Αιρετικοί με εντυπωσίασαν λιγότερο.\nΆλλη καλοκαιρινή πρόταση: David Liss, Ο έμπορος του καφέ (εκδ. Ενάλιος). Αστυνομική πλοκή με φόντο το Άμστερνταμ του 18ου αιώνα και την εισαγωγή του καφέ στην Ευρώπη. Η μετάφραση δεν ξέρω πόσο καλή είναι, το διάβασα στα αγγλικά.\nΟ Liss έχει γράψει κι άλλα ιστορικά-αστυνομικά μυθιστορήματα, τα οποία όμως δεν έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά.\nΙστορικός του 18ου αιώνα είναι ο Liss, οπότε ξέρει πως να στήσει το σκηνικό, επινοεί και ενδιαφέρουσες πλοκές με ανατροπές, άρα έχουμε το ιδανικό καλοκαιρινό ανάγνωσμα 😉\nΘα προτείνω κι ένα ακόμα, το οποίο μπορεί να μην συγκαταλέγεται ακριβώς στα χαλαρά, βιβλία παραλίας, είναι όμως ότι καλύτερο έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό. Jonathan Franzen, Ελευθερία (εκδ. Ωκεανίδα). Για τη μετάφραση πάλι δεν ξέρω, αν το έχει διαβάσει κάποιος στα ελληνικά, ας πει.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:01\nευχαριστώ, το έχω (θα μπορούσα και να το έχω γράψει, να πω…)\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:10\nΜη θυμώσετε αλλά… μια και κάπου πρόσεξα τη λέξη, θέλω να το ρωτήσω (ελπίζω να μην κάνω λάθος ερώτηση)…η Πανάθα είναι οι Βάζελοι;\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:15\nΚαι από τους ποδοσφαιρόφιλους της σελίδας ποιος θυμάται με Ακρίβεια να μου πεί ΠΟΤΕ έφαγε κάπου τέσσερα γκολ ο Ολυμπιακός από τον Παναθηναϊκό στο γήπεδο Καραϊσκάκη εδώ και τριάντα περίπου χρόνια; Μου λέει να σας ρωτήσω μια φίλη που θέλει να γράψει γι αυτό μια ιστορία τρόμου…Αν θυμάται κάποιος θα κυνηγήσω φτερωτά ποντικάκια, στη χασοφεγγαριά, για το χατίρι του…\n@125 Μποῦφε, μοῦ φαίνεται πώς ξύνεσαι στή γκλίτσα τοῦ τσομπάνη…\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:25\n126 Γεροτάσο λατροConfiteor\nσου φαίνεται, ε; Μωρέ κοίτα σύμπτωση! Και μένα μου φαίνεται! Άσε έχω τρελαθεί στο ξύσιμο! Με έχει λυσσάξει η σκίπα, και δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί εμένα και όχι τους άλλους τριγύρω! 🙂 Εντάξει. Αφού δεν θέλετε να μου πείτε θα το γουγλίσω…:-(\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:28\nτο γούγλισα! Τα έμαθα όλα κι ανάγκη καμία δεν έχω τις πληροφορίες σας, πίφ! :-9\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:32\n@ 128 Μποῦφε μέ παρεξήγησες. Δέν εἶμαι βάζελος. Οὔτε κατά διάνοιαν! Οὔτε λατροConfiteor. Λατρο-Μακριδάκης, λατρο-Ζουργός, μέ τιμή μου νά τό δεχτῶ.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:36\n129 Γεροτάσο, (όσο ο άνθρωπος, βλέπει και περπατάει, έχει υπολογιστή, ένα κεραμίδι, κι ένα πατίνι τουλάχιστον, παραμένει νέος και ωραίος, έχω να είπω!)\n11 Ιουλίου, 2017 στις 13:57\n93. Ταπεινα συγνωμην Ιουστίνη. Λαθος copy/paste απο την σειρα του εκδ. οικου Μεταιχμιο\n95. Δεν θυμομουν την αναφορα στην ταινια, ουτως ή αλλως στην μεταπολεμικη Γερμανια και Αυστρια, αυτα που περιγραφουν οι δυο συγγραφεις οντως συνεβαιναν,….\nΓια όποιον/α θέλει να σχηματίσει καλύτερη λογοτεχνική /ιστορική άποψη για την Γερμανία 1945/1950 έκτος από την «τριλογία του Βερολίνου» ,και το » Ο Τρίτος Άνθρωπος » ας διαβάσει :\nΗ φυσική ιστορία της καταστροφής, W. G. Sebald, Άγρα, 2008 , 285 σελ., μετ. Γιάννης Καλιφατίδης\nΟ άγγελος σιωπούσε, Χάινριχ Μπελ, εκδ. Πόλις, Μετ.: Χρήστος Κοκκολάτος\n255 σελ. Ημ. Έκδοσης: 01/01/1998 (δυστυχώς εξαντλημένο)\nΕπίσης θα βρει πολλά στοιχεία στα 2 πολύ σημαντικά έργα του Rainer Werner Fassbinder :\nΥΓ Το μυθιστόρημα «Ο άγγελος σιωπούσε» γράφτηκε το 1949 και δεν εκδόθηκε όσο ζούσε ο Μπελλ αφού οι εκδότες θεώρησαν ότι ένα βιβλίο τόσο «απαισιόδοξο» δεν θα είχε καμία τύχη σε μια περίοδο κατά την οποία η Γερμανία προσπαθούσε να ξεχάσει και οι πάντες είχαν απορροφηθεί από το έργο της ανοικοδόμησης, απωθώντας ενσυνείδητα τις οδυνηρές μνήμες του πολέμου.\nΗ υπόθεση : Κάποιος λιποτάκτης του γερμανικού στρατού επιστρέφει στη γενέθλια πόλη του την ημέρα της συνθηκολόγησης. Απένταρος, πεινασμένος και φοβισμένος. Ένας γιατρός του προμηθεύει ψεύτικα χαρτιά και ο λιποτάκτης αρχίζει να περιφέρεται μέσα στη βομβαρδισμένη πόλη αναζητώντας τροφή, στέγη και φίλους.\nΌχι στο Καραϊσκάκη, Μπούφε, στο ΟΑΚΑ έπεσε η τεσσάρα. Αυτό χρησιμοποιούσαν τότε ως έδρα οι γάβροι.\nΓια όσους ενδιαφέρονται οι εκδόσεις Εστία έχουν παζαρι βιβλίου στην Ευριπίδου. Εως τις 21 Ιουλίου.\n111 Το εχουμε παρουσιάσει και στο ιστολόγιο\n133 Α, ωραία!\nΔέσποινα Ζ said\n11 Ιουλίου, 2017 στις 19:03\nΙστορίες φαντασμάτων από την Ιαπωνία, του Λευκάδιου Χερν, μόλις κυκλοφόρησε.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 21:27\nΜεγάλη παράλειψη. Ίσως επειδή κυκλοφόρησε πρόσφατα. Μπήκε κιόλας στο σακβουαγιάζ:\n11 Ιουλίου, 2017 στις 21:52\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:02\nΔύο βιβλία που μπορούν να λειτουργήσουν και ως τοπ λίστες για άλλα ενδιαφέροντα βιβλία:\n«Περί λόγου, τέχνης και ζωής: Κείμενα στο New Yorker», George Steiner, εκδόσεις Πατάκη 2016\n«Τι απέγιναν οι διανοούμενοι;», Enzo Traverso, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου 2014\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:04\n136-7 Καλά λες, ο Πάρνης μεταφράζει έξοχα τα ποιήματα.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:07\nΓιάννη, δες και αυτό\n«Ο Μαγιακόφσκι του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου» από την ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Σόνια Ιλίνσκαγια\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:14\nΠράγματι, ο Αλέξης Πάρνης μεταφράζει έξοχα. Η ανθολογία του πάντα στο κομοδίνο:\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:17\nΕυχαριστώ, Μαρία και Κρόνη. Το έχω αυτό το βιβλίο, Κρόνη. Ο Μαγιακόφσκι είναι από τις προσωπικότητες που με γοητεύουν.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:33\nΑπό την Πέμπτη 13 Ιούλη, η NEW STAR θα προβάλλει την ταινία «Η δεσποινίδα και ο αλήτης» τη μοναδική ταινία του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι που έχει σωθεί.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:54\nΈνα ακόμα καινούργιο βιβλίο, του 2017, που ήθελα να προτείνω από χθες, αλλά μόλις τώρα βρήκα χρόνο:\n«Συννεφιασμένη Κυριακή και Τη Υπερμάχω\nΚαθρέφτισμα ή Αντικατοπτρισμός;»\nτου μουσικολόγου Νίκου Ορδουλίδη.\nΤο βιβλίο αναλύει με μουσικολογική (περιέχει σημειογραφία βυζαντινή και δυτική), αλλά και ιστορική μεθοδολογία, την σχέση του νεότερου λαϊκού τραγουδιού με την παλαιότερη εκκλησιαστική (βυζαντινή) μουσική και υμνογραφία, παίρνοντας αφορμή από τον γνωστό (συμβολικό ή πραγματικό) συσχετισμό της «συννεφιασμένης Κυριακής» και του κοντακίου «τη Υπερμάχω».\nΕγγύηση για την αξία του βιβλίου αποτελεί ο επιμελητής του κειμένου, ο οποίος είναι ένας από τους μεγαλύτερους γνώστες της ιστορίας και κοινωνιολογίας του ρεμπέτικου τραγουδιού, με πρωτότυπο ερευνητικό έργο.\n11 Ιουλίου, 2017 στις 22:55\n104 – Ξεκινάμε διακοπούλες Σπιράλ; 🙂 Αν και με περιόρισες πολύ και επιπλέον το ψαροντούφεκο δεν το βλέπω ως σπόρ, βγάζω μόνο όσα έχω αποφασίσει από πριν για να φαγωθούν άμεσα, (ποτέ για κατάψυξη ή δωρεά σε άλλους) και συνήθως δεν το παίρνω μαζί μου, απολαμβάνω την κατάδυση, σου εύχομαι να περάσεις όμορφα, χαλαρά και σεξουαλικά. 🙂\nΈχει ασχοληθεί με ρεμπέτικο ο Διονυσόπουλος; Απο δημοτικά και βυζαντινά τον ξέρω.\nΒάζω καλύτερο λινκ https://www.academia.edu/31577397/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%BD%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7_%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%A4%CE%B7_%CE%A5%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%AC%CF%87%CF%89_-_%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CF%81%CE%AD%CF%86%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1_%CE%AE_%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_\nΜαρία, ο Διονυσόπουλος δεν είναι ο επιμελητής του κειμένου, αλλά της έκδοσης.\nΤο κείμενο το επιμελήθηκε ένας πολύ καλός φίλος του ιστολογίου!\nΟκ. Κατάλαβα ποιον φωτογράφιζες αλλά είδα μετά το Διονυσόπουλο και παραξενεύτηκα.\n12 Ιουλίου, 2017 στις 00:50\nΚαι εγώ είχα παραξενευτεί από τον διαχωρισμό επιμέλειας έκδοσης και επιμέλειας κειμένου, αλλά υποθέτω ότι ο Διονυσόπουλος θα είχε εποπτεία στις βυζαντινές παρτιτούρες. Εικασία διατυπώνω, δεν γνωρίζω ακριβώς.\n12 Ιουλίου, 2017 στις 01:01\nΘα το πάρω σίγουρα. Είναι και Σαλονικιός το παλικάρι με τα λάμδα και τα όλα του 🙂\n12 Ιουλίου, 2017 στις 01:13\nΣαλονικιός και, ποιος ξέρει, με απώτερη καταγωγή από τα Κοτύωρα (Ordu); Αυθαίρετα το λέω, προσπαθώντας να ετυμολογήσω το επίθετό του.\n12 Ιουλίου, 2017 στις 01:19\nΜπαμ κάνει η καταγωγή απ’ την Ορντού. Ναουσαίος είναι τελικά ο ίδιος http://www.pontos-news.gr/article/142640/enas-pontios-o-nikos-ordoylidis-paizei-sta-dahtyla-ton-tsitsani\n12 Ιουλίου, 2017 στις 01:34\nΩραία! Τελικά όλα τα ετυμολογούμε εδώ!\n12 Ιουλίου, 2017 στις 03:20\n12 Ιουλίου, 2017 στις 08:10\n@154. Πολὺ καλό. 🙂\n12 Ιουλίου, 2017 στις 08:18\nΚαλημέρα σας , έγώ έχω σέ bdf ένα βιβλίο Μαθηματικών «Περί Ακολουθιών » άν κάποιος τό θέλει , πολύ εύχαρίστως νά τού τό στείλω.\ndozas33@yahoo.gr είναι τό email μου.\n12 Ιουλίου, 2017 στις 09:21\n12 Ιουλίου, 2017 στις 16:22\nΕπειδή είδα ότι έχουν προταθεί και βιβλία στα αγγλικά, να προτείνω και εγώ με τη σειρά μου ένα φρέσκο και επίκαιρο βιβλίο με αφορμή την επερχόμενη ολική έκλειψη (21 Αυγούστου 2017) που θα είναι ορατή από τις ΗΠΑ.\nΤο βιβλίο είναι το, «American Eclipse» του David Baron και εκδόθηκε τον προηγούμενο μήνα αν δεν κάνω λάθος. Αυτή είναι και η σελίδα του βιβλίου ( http://www.american-eclipse.com/ ) όπου υπάρχουν και σύνδεσμοι προς διάφορα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία. Εγώ το αγόρασα σε ηλεκτρονική μορφή και το διάβασα στο Kindle. Το κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι τα ιστορικά γεγονότα γύρω από την ολική έκλειψη του 1878 και τους Αμερικανούς πρωταγωνιστές της επιστήμης και της τεχνολογίας εκείνης της εποχής, που συμμετείχαν στις διάφορες αποστολές παρατήρησης της έκλειψης. Μια από τις επιμέρους ιστορίες που διαδραματίζονται είναι και αυτή της πρώτης προσπάθειας εντοπισμού του υποθετικού πλανήτη Vulcun που θα εξηγούσε την ανωμαλία στην μετάπτωση του περιηλίου της τροχιάς του Ερμή.\nΜε αφορμή αυτό, να προτείνω και το σχετικό, “The Hunt for VULCUN” του Thomas Levenson, που είναι του 2015 αν δεν κάνω λάθος και δεν ξέρω αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά.\nΚαι μιας και μιλάμε για τον Thomas Levenson, ένα πιο παλιό και μεταφρασμένο του είναι “Ο Αϊνστάιν στο Βερολίνο”, από τις εκδόσεις Λιβάνη. Το βιβλίο παρουσιάζει ταυτόχρονα και το ιστορικό πλαίσιο της εποχής. Δεν ξέρω πόσο ακριβές είναι από αυτή την άποψη. Αν κάποιος έχει άποψη θα με ενδιέφερε να τη μάθω.\nΑκόμα να πω ότι “Ο Άνθρωπος Νετρίνο” είναι εξαιρετικό βιβλίο και ο Joao Magueijo κάνει πολύ καλή δουλειά και δεν μπλέκει στην παραγωγή ή προώθηση διαφόρων μύθων. Αντιθέτως κάνει μια πολύ καλή παρουσίαση των επιστημονικών πραγμάτων της εποχής.\n12 Ιουλίου, 2017 στις 18:15\n13 Ιουλίου, 2017 στις 11:10\n132 Γιάννη Κουβάτσε\nΥπόχρεη για την πληροφορία. Μήπως θυμάσαι και ποιά ήταν η χρονιά;( και τι θα πει ΟΑΚΑ; )\n22 Ιουλίου, 2017 στις 23:18\nΣε κάποια παραλία της Αυστραλίας συμβαίνει αυτό. pic.twitter.com/GswEhMu21Z\n— Βιβλιοσκώληκες (@BookwormsPage) July 7, 2017\n10 Ιουλίου, 2018 στις 13:44\n@45 Άλλωστε όπως έχει και κάποιος: H παραλία είναι το βιβλίο.\n10 Ιουλίου, 2018 στις 13:45\n@162 *έχει πει και κάποιος…


Φρουτάκι Black Ice της Realistic - Froutakia Online\nHome / Slot Games / Φρουτάκι Black Ice της Realistic\nΣυνοπτικές πληροφορίες για το Φρουτάκι Black Ice της Realistic\nΤο Φρουτάκι Black Ice έχει σχέση με πολύτιμες πέτρες!\nΔιαθέτει σύμβολο wild και re-spins!\nΈχει ποσοστό επιστροφής στον παίκτη (RTP) 95,06%!\nΤο Φρουτάκι Black Ice έχει δημιουργηθεί από την Realistic, το θέμα του τυχερού παιχνιδιού έχει σχέση με πολύτιμους λίθους. Είναι ένα απλό φρουτάκι, το οποίο μέσω του συμβόλου wild που διαθέτει μπορεί να δημιουργήσει επαναλαμβανόμενες περιστροφές και να αυξήσει τα σύμβολα wild στους τροχούς. Είναι τρισδιάστατο σλοτ και διαθέτει άψογα γραφικά με ηχητικά εφέ που ακούγονται ευχάριστα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Μπορείτε να παίξετε το Black Ice εύκολα και γρήγορα χρησιμοποιώντας το κινητό σας, το tablet σας ή φυσικά και τον υπολογιστή σας\nΦρουτάκι Black Ice της Realistic – Γενικά Χαρακτηριστικά\nΤο Black Ice της Realistic αποτελείται από 10 γραμμές πληρωμής, 5 τροχούς και 3 σειρές. Το ποντάρισμα ξεκινάει από τα 0,20 cents και φθάνει μέχρι 200 ευρώ, οπότε είναι κατάλληλο και για παίκτες που ποντάρουν χαμηλά ποσά αλλά και για high rollers.\nΑριστερά και δεξιά των τροχών υπάρχουν κουμπιά τα οποία εξυπηρετούν τον παίκτη και απεικονίζουν βελάκια. Το μεγάλο βελάκι ξεκινά την περιστροφή των τροχών και το μικρό βελάκι ανοίγει μία νέα οθόνη με ένα μενού στο οποίο ο παίκτης μπορεί να επιλέξει αυτόματες περιστροφές και να ορίσει το ποντάρισμα του. Επιπλέον, μπορεί να ενημερωθεί για τους κανόνες του παιχνιδιού και τις γενικότερες πληροφορίες που υπάρχουν στο φρουτάκι.\nΧαρακτηριστικά που αυξάνουν τα κέρδη στο Φρουτάκι Black Ice της Realistic\nΤο Black Ice δεν διαθέτει κάποιο σύμβολο scatter ή μπόνους. Έχει ένα σύμβολο wild που αντικαθιστά όλα τα υπόλοιπα σύμβολα δημιουργώντας νικηφόρους συνδυασμούς και δημιουργεί re-spins. Το ποσοστό επιστροφής στο φρουτάκι ή αλλιώς RTP είναι 95,06%.\nΣύμβολο Wild: Το κρύσταλλο με το λογότυπo wild έχει ορισθεί σαν σύμβολο wild στο φρουτάκι. Αντικαθιστά όλα τα υπόλοιπα σύμβολα. Κάθε φορά που συμμετέχει σε νικηφόρο συνδυασμό, τα σύμβολα που συμμετέχουν σε αυτόν μετατρέπονται και αυτά σε σύμβολα wild και δημιουργείται μία επαναλαμβανόμενη περιστροφή.\nΣε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί ότι οι επαναλαμβανόμενες περιστροφές θα σταματήσουν εάν ο παίκτης δεν πετύχει άλλο κερδοφόρο συνδυασμό ή εάν δεν κερδίσει το τζακποτ.\nΤο Φρουτάκι Black Ice είναι ένα διασκεδαστικό σλοτ και μπορεί ο παίκτης πριν αποφασίσει να ποντάρει τα χρήματα του σε αυτό το τυχερό παιχνίδι, να δοκιμάσει την τύχη του παίζοντας δωρεάν το συγκεκριμένο φρουτάκι στο νόμιμο διαδικτυακό καζίνο της Mybet και μαθαίνοντας έτσι τις λειτουργίες του. Εάν είστε από τους παίκτες που σας αρέσουν τα slots που διαθέτουν παιχνίδια μπόνους, free spins και σύμβολα scatter /bonus, τότε, ίσως να μην σας ενθουσιάσει το Black Ice, διότι διαθέτει πολύ απλά χαρακτηριστικά. Το πιο σημαντικό σύμβολο είναι το wild, διότι αντικαθιστά όλα τα υπόλοιπα χαρίζοντας επαναλαμβανόμενες περιστροφές ή αλλιώς re-spins. Κάθε νικηφόρα γραμμή πληρώνει μόνο από τα αριστερά προς τα δεξιά και φυσικά θα πρέπει να γνωρίζεται ότι στο μέγιστο ποντάρισμα η μέγιστη πληρωμή είναι 50.000 νομίσματα.\nΟι αξιολογήσεις μας σε δωρεάν φρουτάκια


Κόκκινος Άνεμος: B. Σόιμπλε: Μια χώρα μπορεί ξαφνικά να γλιστρήσει σε πτώχευση\nB. Σόιμπλε: Μια χώρα μπορεί ξαφνικά να γλιστρήσει σε πτώχευση\nΔεν αποκλείει ξαφνική χρεοκοπία της Ελλάδας ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την ώρα που κορυφώνονται τα παζάρια για την επίτευξη μιας συμφωνίας που θα περιέχει νέα μέτρα εις βάρος του λαού.\n«Η εμπειρία σε άλλα μέρη του κόσμου έχει δείξει ότι μία χώρα μπορεί ξαφνικά να γλιστρήσει σε πτώχευση» δήλωσε στην γερμανική εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung».\nΟ Βόλφανγκ Σόιμπλε απέφυγε να τοποθετηθεί ευθέως στο ερώτημα εάν η γερμανική κυβέρνηση προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας, λέγοντας πως «υπάρχουν ερωτήσεις που ένας υπεύθυνος πολιτικός μπορεί να μην απαντήσει». Επίσης υποστήριξε ότι η γερμανική κυβέρνηση θα κάνει τα πάντα για να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, «υπό λογικούς όρους», προσθέτοντας ότι στο θέμα υπάρχει σύμπνοια με την Καγκελάριο Μέρκελ.\nΓια το Eurogroup της Δευτέρας εκτίμησε ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία. «Δεν προβλέπω ότι μέχρι τότε θα έχουν διευκρινιστεί τα πάντα», σημείωσε χαρακτηριστικά.\nΑναρτήθηκε από ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ στις 7:55:00 μ.μ.


14 Αυγούστου 2020 14 Αυγούστου 2020 periodiko105 Views Κλοπή\nΜία δυσάρεστη έκπληξη περίμενε γνωστό επιχειρηματία των παραλίων του νομού, ο οποίος πραγματοποίησε χθες επίσκεψη στην περιοχή του Κόκκινου Νερού.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητό του μετά την επίσκεψή του στην περιοχή βρήκε τα τζάμια σπασμένα, με αγνώστους να έχουν αφαιρέσει ένα χαρτοφύλακα με προσωπικά έγγραφα, στον οποίο βρισκόταν ποσό ύψους 10.000 ευρώ.\nΠαράλληλα αφαίρεσαν και τον προσωπικό υπολογιστή καθώς και διάφορα αντικείμενα.\nΗ Αστυνομία ερευνά το περιστατικό με στόχο τη σύλληψη των δραστών.\n← Τρεις συλλήψεις στην Ηγουμενίτσα χθες το βράδυ\nΣυνάντηση Ιωάννη Λώλου με Θωμά Δημητρίου →\nΦιλιάτες: Ανήλικοι προσπάθησαν να κλέψουν παγκάρι εκκλησίας\nΣυνελήφθη 23χρονος στην Ηγουμενίτσα για κλοπή


Στα άκρα η κόντρα Μαξίμου - ΝΔ για το ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ\nτης Ντίας Μούλου - Δημοσίευση 29 Σεπτεμβρίου 2015, 16:31 / Ανανεώθηκε 29 Σεπτεμβρίου 2015, 19:39\nΝέα πολιτική κόντρα ξέσπασε μεταξύ του Μεγάρου Μαξίμου και της Νέας Δημοκρατίας, αυτή τη φορά με φόντο το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στη Νέα Υόρκη και την ομιλία του στο ίδρυμα Κλίντον.\nΑνταλλαγή πυρών Μεϊμαράκη - κυβέρνησης για φόρους και μεταναστευτικό\nΝΔ: Θλιβερό να μιλά ο πρωθυπουργός και να γελά το ακροατήριο\nΜαξίμου: Ο κ. Μεϊμαράκης να αφήσει τις ασκήσεις ειρωνικού ύφους\nΤσίπρας: Έχουμε επενδύσεις με συναλλαγές κάτω από το τραπέζι (Βίντεο)\nΜεϊμαράκης: Η απόφαση είναι δική μου, θα την ανακοινώσω όποτε κρίνω\nΤσίπρας σε Κλίντον: Είναι ανάγκη να γίνουν επενδύσεις τώρα (Βίντεο)\nΑφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του προέδρου της ΝΔ, Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος εξαπέλυσε ευθείες βολές κατά του πρωθυπουργού, με το Μέγαρο Μαξίμου στη συνέχεια να… σηκώνει το γάντι.\nΣχολιάζοντας την παρουσία του πρωθυπουργού στο ίδρυμα Κλίντον και τη συζήτησή του με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, ο κ. Μεϊμαράκης χαρακτήρισε τον κ. Τσίπρα απροετοίμαστο και τον κατηγόρησε για αλαζονεία.\n«Όταν προσέρχεσαι να λάβεις μέρος σε διάλογο με τόσο μεγάλο ακροατήριο και εκπροσωπείς τη χώρα σου, οφείλεις να πας άρτια προετοιμασμένος. Και δεν είναι κακό να έχεις και έναν μεταφραστή για να κερδίζεις και χρόνο, καθότι η μετάφραση σου δίνει αυτή τη δυνατότητα και πάρα πολλοί ξένοι ηγέτες το χρησιμοποιούν. Δυστυχώς, πολλές φορές, η σιγουριά που αισθάνεται κανείς μέχρι και επίπεδο αλαζονείας, δεν σε αφήνει να δεις τις αδυναμίες σου. Και, αντί να εκπέμψεις τη σιγουριά, εκπέμπεις αμηχανία. Εκπέμπεις ένα ύφος, που δείχνει ότι αυτά που λες δεν τα πιστεύεις και πολύ περισσότερο δεν τιμάς και τη χώρα που εκπροσωπείς. Φαίνεται ότι έτσι πήγαινε και στις διαπραγματεύσεις που κρατούσαν πολλές ώρες, απροετοίμαστος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μεϊμαράκης.\nΩστόσο, πρόσθεσε πως «βλέπει» περιθώρια βελτίωσης στον πρωθυπουργό, «αν φύγει από την αλαζονική στάση που έχει».\nΑπό την πλευρά του, το Μέγαρο Μαξίμου, απαντώντας στις επικρίσεις του προέδρου της ΝΔ, έκανε λόγο για «γραφικές ασκήσεις ειρωνικού ύφους» και κάλεσε τον κ. Μεϊμαράκη «να μελετήσει καλύτερα τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, ώστε να βγάλει - αν είναι σε θέση - τα αναγκαία πολιτικά συμπεράσματα».\n«Είναι τουλάχιστον προκλητικό, να κατηγορεί ο προσωρινός αρχηγός της ΝΔ τον Αλέξη Τσίπρα ότι πήγαινε απροετοίμαστος στις διαπραγματεύσεις, όταν το κόμμα του ως κυβέρνηση ήταν διατεθειμένο να υποχωρήσει σε οποιαδήποτε απαίτηση των δανειστών», σημείωσε το Μαξίμου.\nΔίνοντας συνέχεια στην αντιπαράθεση, η Νέα Δημοκρατία ανταπάντησε χαρακτηρίζοντας «θλιβερό το να μιλάει ο Πρωθυπουργός της χώρας σου και να γελά το ακροατήριο».


Xiaomi Blackhead Remover Pink MS-7000\nΣυσκευή για τον βαθύ καθαρισμό του προσώπου σας, που χρησιμοποιεί μια σύγχρονη μέθοδο καταπολέμησης των μαύρων πόρων. Χάρη στο μοντέρνο και πρακτικό σχεδιασμό της μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο από γυναίκες όσο και από άντρες, αφήνοντας την επιδερμίδα λεία και απαλή, σε λίγα μόλις λεπτά.\nΟ σχεδιασμός της συσκευής, σας επιτρέπει να αναρροφήσετε το σμήγμα και τις ακαθαρσίες από την επιδερμίδα σας, εύκολα και ανώδυνα, ενώ προσφέρει βαθύ καθαρισμό του δέρματος του προσώπου σας με απαλό και χαλαρωτικό τρόπο.\nΕίναι ιδανική για κάθε τύπο δέρματος, ενώ βοηθάει στην απαλλαγή της επιδερμίδας σας από σπυράκια και ακμή, αφού κάθε πόρος αναπνέει ελεύθερα.\nΜπαταρία πολυμερούς και έξυπνη βαλβίδα αέρα.\nΥλικό: transparent PC spray dumb UV, PC plating.\nCharging current: 300mA.\nΘερμοκρασία λειτουργίας: 0-40 βαθμοί κελσίου.\nΑναρρόφηση συσκευής: έως 62kpa.\nΔιαθέτει 3 ρυθμίσεις έντασης, 2 τρόπους λειτουργίας (μεγάλης και συνεχούς αναρρόφησης για σκληρότερα δέρματα και απαλής καταπραϋντικής αναρρόφησης για λεπτότερες επιδερμίδες).\nΠεριέχει επιπλέον 4 διαφορετικά ακροφύσια, για να προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε προσώπου (μεγάλο ακροφύσιο για μεγάλους μαύρους πόρους, μικρό ακροφύσιο για ευαίσθητα μέρη, ελλειπτικό ακροφύσιο για τόνωση και σύσφιξη του δέρματος, ακροφύσιο ακμής, ειδικά σχεδιασμένο για το δέρμα της ακμής).\nΚωδικός Προϊόντος: 9788525


Πρωταγωνιστές και ρυθμιστές στη μάχη των περιφερειακών - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΠρωταγωνιστές και ρυθμιστές στη μάχη των περιφερειακών\nΑρκετά συγκρατημένοι εμφανίζονται στο Μέγαρο Μαξίμου και στη Συγγρού για τις περιφερειακές εκλογές, καθώς το στοίχημα για τη ΝΔ είναι να επικρατήσει,\n18 Απριλίου 2014, 12:56 Ενημερώθηκε: 19 Απριλίου 2014, 05:45\nΑρκετά συγκρατημένοι εμφανίζονται στο Μέγαρο Μαξίμου και στη Συγγρού για τις περιφερειακές εκλογές, καθώς το στοίχημα για τη ΝΔ είναι να επικρατήσει, έστω και με δυσκολία, όπως και το 2010 στις πέντε περιφέρειες (Κεντρική Μακεδονία, Δυτ. Μακεδονία, Θεσσαλία, Ηπειρο και Ιόνιο), αλλά να κερδίσει και άλλες μάχες, όπως στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Στόχος είναι το «5+2» σε πρώτη φάση, ενώ ιδιαίτερο βάρος ρίχνει η ηγεσία της ΝΔ και στις περιφερειακές συμμαχίες, ώστε να καλύψει επικοινωνιακά ενδεχόμενες απώλειες στις ευρωεκλογές.\nΑπό την άλλη πλευρά, το επιτελείο του Αλ. Τσίπρα τρέφει υψηλές προσδοκίες για την επίδοση των κομματικών (και συνεργαζόμενων) υποψηφίων στις περιφερειακές εκλογές. Στην αξιωματική αντιπολίτευση θεωρούν ότι σε περίπου 10 περιφέρειες οι υποψήφιοί τους θα βρίσκονται στον δεύτερο γύρο και εκτιμούν ότι το ισχυρότερο χαρτί τους είναι η Ρένα Δούρου στην Περιφέρεια Αττικής, στην οποία η μάχη θα έχει χαρακτηριστικά μείζονος εκλογικής αναμέτρησης.\nΣε τουλάχιστον έξι περιφέρειες εκτιμά το ΠαΣοΚ ότι οι υποψήφιοί του θα περάσουν στον δεύτερο γύρο με αρκετούς από αυτούς να έχουν μεγάλες πιθανότητες εκλογής. Σε κάθε περίπτωση, επιδίωξη της Χαρ. Τρικούπη είναι να καταγράψουν τα ψηφοδέλτια που στηρίζει υψηλά ποσοστά ώστε να μπει φρένο στα σενάρια για διάλυση του κόμματος. Σε τρεις περιφέρειες – Ηπειρο, Θεσσαλία, Δυτική Μακεδονία – το ΠαΣοΚ συνεργάζεται με τη ΔΗΜΑΡ σε ψηφοδέλτια με καθαρά αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά.\n«Ολα παίζονται» είναι το μήνυμα που μεταδίδεται από τον υποψήφιο περιφερειάρχη Αττικής με τη ΝΔ Γ. Κουμουτσάκο. Ο ίδιος επενδύει στην αλλαγή του κλίματος το επόμενο διάστημα ώστε να κερδίσει σημαντικό έδαφος. Ευελπιστεί ότι τα δεδομένα στην εκλογική μάχη έχουν αλλάξει με τις κινήσεις της τελευταίας περιόδου, ενώ έχει στοχοποιήσει τον νυν περιφερειάρχη Ι. Σγουρό. Στόχος της ηγεσίας της ΝΔ, που βλέπει ορισμένους «γαλάζιους» δημάρχους να στηρίζουν τον κ. Σγουρό, είναι να περάσει στον δεύτερο γύρο ο κ. Κουμουτσάκος που έχει να ξεπεράσει και τον αρνητισμό σημαντικού τμήματος των ψηφοφόρων για την κυβερνητική πολιτική που συνδέεται με το Μνημόνιο. Το εκ δεξιών αντιμνημονιακό μέτωπο είναι διασπασμένο, καθώς ο Π. Χαϊκάλης είναι υποψήφιος με τους Ανεξάρτητους Ελληνες του Π. Καμμένου και ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Π. Μαντούβαλος στηρίζεται από τους κ.κ. Πολύδωρα, Ζώη και Ν. Νικολόπουλο. Πάντως μια αποτυχία του κ. Κουμουτσάκου, την οποία απεύχονται στο Μαξίμου, θα επιβαρύνει το πολιτικό κλίμα.\nΑντιθέτως η εντύπωση που κυριαρχεί στην Κουμουνδούρου με βάση μετρήσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί και άλλες που βρίσκονται στα συρτάρια τους είναι ότι οι πιθανότητες της Ρένας Δούρου να διεκδικήσει τη νίκη και να εισέλθει πρώτη στον β’ γύρο δεν είναι αμελητέες. Η εκτίμηση αυτή βασίζεται αφενός στην εκλογική «προίκα» και την ισχύ του ΣΥΡΙΖΑ στην αχανή Β’ Περιφέρεια Αθηνών και αφετέρου στη διάσπαση των «μνημονιακών» εκλογικών δυνάμεων, στις ψήφους μεταξύ των κ.κ. Ι. Σγουρού και Γ. Κουμουτσάκου.\nΣτο ΠαΣοΚ θεωρούν ότι ο Γιάννης Σγουρός θα έχει ως βασική αντίπαλο τη Ρένα Δούρου. Η πίεση που δέχεται έχει προκαλέσει αναταράξεις στη σχέση του με τη Χαρ. Τρικούπη, καθώς επιθυμεί να προωθήσει το προφίλ ενός υπερκομματικού υποψηφίου και δεν δέχτηκε να συνεννοηθεί με το κεντρικό ΠαΣοΚ για τους υποψήφιους αντιπεριφερειάρχες, προκαλώντας δυσαρέσκεια. Για τη ΔΗΜΑΡ η αδύναμη – κατά κοινή ομολογία – υποψηφιότητα της Μαρίας Γιαννακάκη έλαβε χείρα βοηθείας από την Παρέμβαση για την Αττική και την Αττική Οικολογική Απάντηση με επικεφαλής τον Κώστα Διάκο.\nΜέτωπο κατά του Π. Τατούλη, που το 2010 ήταν σφοδρός πολέμιος του Αντ. Σαμαρά, έχει αναπτυχθεί στην Πελοπόννησο από αρκετούς νεοδημοκράτες που αντιδρούν στη στήριξη του νυν περιφερειάρχη από τη ΝΔ. Ο ίδιος επιμένει ότι θα είναι ο νικητής και αυτό ασπάζεται και η ηγεσία της ΝΔ, αλλά υπάρχει εκ δεξιών ισχυρή πίεση με την υποψηφιότητα του Ι. Μανώλη που στηρίζεται από το κόμμα του κ. Πολύδωρα.\nΓια τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον κ. Τσίπρα το δεύτερο μεγάλο στοίχημα είναι η Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπου η υποψηφιότητα του Οδ. Βουδούρη είχε προξενήσει σημαντικές εσωκομματικές αναταράξεις. Παρά ταύτα, υπάρχουν ενδείξεις που εμφανίζουν τον κ. Βουδούρη να έχει σημαντικές πιθανότητες εισόδου στον β’ γύρο – κάτι που ανεξάρτητα από την τελική έκβαση θα θεωρηθεί ως δικαίωση της επιλογής από την Κουμουνδούρου.\nΠρόκειται για το χρονικό του μεγάλου διχασμού του ΠαΣοΚ. Επισήμως το κόμμα δεν στηρίζει καμία υποψηφιότητα, αλλά τα μισά στελέχη του στηρίζουν τον Πέτρο Τατούλη και οι υπόλοιποι τον Γιώργο Δέδε, πρώην αντιπεριφερειάρχη Κορινθίας. Υπέρ της υποψηφιότητας Τατούλη τάσσονται οι Γιάννης Μανιάτης, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και Λεωνίδας Γρηγοράκος. Υπέρ της υποψηφιότητας Δέδε είναι η Νάντια Γιαννακοπούλου.\nΕδώ η κατάσταση θεωρείται αρκετά ικανοποιητική από το Μέγαρο Μαξίμου για την υποψηφιότητα του Κ. Μπακογιάννη που έχει συγκροτήσει ένα ευρύτερο ψηφοδέλτιο που καλύπτει και δυνάμεις εκτός Κεντροδεξιάς. Στο επιτελείο της ΝΔ θεωρούν δεδομένη τη νίκη του, αλλά κανείς δεν παραγνωρίζει το «αντάρτικο» του πρώην υφυπουργού Αθ. Γιαννόπουλου και τις ενδεχόμενες απώλειες στον πρώτο γύρο. Ο κ. Μπακογιάννης δεν ανησυχεί για την υποψηφιότητα της Χρυσής Αυγής που στηρίζει τον πρώην βουλευτή Φθιώτιδας Απ. Γκλέτσο, εξάδελφο του δημάρχου Στυλίδας, ούτε για τον πρώην βουλευτή της ΝΔ Μιχ. Γιαννάκη που στηρίζεται από το κόμμα του κ. Πολύδωρα.\nΣτον ΣΥΡΙΖΑ η υποψηφιότητα του βουλευτή Ευβοίας Ευ. Αποστόλου επίσης δείχνει να προχωρεί στον β’ γύρο. Βασικό στοιχείο που γεννά ελπίδες στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι η εκλογική ισχύς που εμφανίζει η συγκεκριμένη επιλογή στην εκλογική του περιφέρεια και δευτερευόντως η παράμετρος του εκλογικού διχασμού στο στρατόπεδο της ΝΔ.\nΜετά την ακατανόητη αποχώρηση του Κλέαρχου Περγαντά η Χαρ. Τρικούπη πρότεινε στον πρώην βουλευτή και ανήκοντα στον στενό «παπανδρεϊκό» κύκλο Νίκο Τσώνη να είναι υποψήφιος. Εκείνος, αφού καθυστέρησε τη διαδικασία επί ενάμιση μήνα επικαλούμενος διάφορους λόγους, στη συνέχεια παραιτήθηκε. Το τοπικό ΠαΣοΚ έκανε μια προσπάθεια συμπόρευσης με τη ΔΗΜΑΡ υπό τον Κώστα Χαϊνά η οποία δεν καρποφόρησε. Κατόπιν τούτων η Χαρ. Τρικούπη επέλεξε τον κ. Δημήτρη Αγγέλου, στέλεχος της αυτοδιοίκησης και πρώην δήμαρχο Πλαταιών.\nΗ ΝΔ θεωρεί ότι ο νυν περιφερειάρχης Αλ. Καχριμάνης μπορεί, υπό προϋποθέσεις – αν και είναι δύσκολο – να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο. Στη Συγγρού θεωρούν ότι η υποψηφιότητά του συγκεντρώνει και στήριξη από ένα μικρό τμήμα της συστημικής Κεντροαριστεράς και μιλούν για «καθαρή νίκη», τονίζοντας ότι η υποψηφιότητα του ΣΥΡΙΖΑ είναι «αναιμική».\nΗ υποψηφιότητα της Ολγας Γεροβασίλη για τον ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θα δοκιμαστεί σκληρά απέναντι στον υποψήφιο (και εν ενεργεία) περιφερειάρχη της ΝΔ. Πρόκειται πάντως για μια περιοχή όπου παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της (χαμηλό εισοδηματικό επίπεδο, υψηλή ανεργία, κ.λπ.), οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν κατορθώσει να συσπειρώσουν ευρύτερες συμμαχίες, οι οποίες θα κρίνουν, όπως όλα δείχνουν, το αποτέλεσμα.\nΑντίθετα ο προερχόμενος από τη ΔΗΜΑΡ Γιώργος Ζάψας υποστηριζόμενος και από το ΠαΣοΚ, σε μια συνεργασία με έντονα αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά, αποκτά απροσδόκητη δυναμική και αυξάνει τις πιθανότητες να βρεθεί στον δεύτερο γύρο.\nΠρόκειται για μια περιφέρεια όπου η ΝΔ εκτιμά ότι θα επανεκλεγεί ο «γαλάζιος» νυν περιφερειάρχης Κ. Αγοραστός ο οποίος έχει εκ δεξιών την πίεση των χρυσαυγιτών που έχουν ως υποψήφιο τον προφυλακισμένο βουλευτή Π. Ηλιόπουλο και τη βουλευτή των ΑΝΕΛ Μαρίνα Χρυσοβελώνη.\nΤο εκλογικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί σίγουρη την είσοδο της Ηρώς Διώτη στον β’ γύρο. Εφόσον η εκτίμηση αυτή επιβεβαιωθεί, καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι τοπικές συμμαχίες, οι οποίες παρουσιάζουν πολλές ιδιαιτερότητες, καθώς υπάρχουν περιοχές και νομοί όπου οι ψηφοφόροι ΠαΣοΚ πιο εύκολα θα στραφούν προς τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες στις οποίες οι συμμαχίες με τη ΝΔ μπορεί να είναι πιο ευχερείς.\nΟ διακεκριμένος καρδιοχειρουργός Νίκος Τσιλιμίγκας, υποστηριζόμενος από το ΠαΣοΚ και τη ΔΗΜΑΡ, διεκδικεί με αξιώσεις τη θέση του στον δεύτερο γύρο των εκλογών.\nΘετικά είναι τα μηνύματα, όπως λέει η Συγγρού, για τη Χριστιάννα Καλογήρου που δίνει τη μάχη για την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, ενώ ποντάρει στην παρουσία της επί δύο χρόνια στην αποκεντρωμένη διοίκηση ως γενικής γραμματέως.\nΑντίστοιχα η Κουμουνδούρου θεωρεί ότι πρόκειται για μια από τις περιφέρειες στις οποίες έχει σημαντικές ελπίδες. Η υποψήφια Αγλαΐα Κυρίτση εκτιμάται ότι μπορεί να συσπειρώσει ευρύτερες δυνάμεις, όμως καθοριστική παραμένει η στάση του ΚΚΕ, το οποίο εξακολουθεί να έχει σημαντική ισχύ στην περιοχή. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προερχόμενα από το ΠαΣοΚ εκτιμούν πάντως ότι η συγκεκριμένη περιφέρεια μπορεί να είναι και η ευχάριστη έκπληξη για την αξιωματική αντιπολίτευση.\nΟ περιφερειάρχης Νάσος Γιακαλής, που υποστηρίζεται από το ΠαΣοΚ, δίνει σκληρή μάχη, με πιθανότητες να περάσει στον δεύτερο γύρο.\nΔύσκολη είναι η κατάσταση για τη ΝΔ με τον πρώην γενικό γραμματέα Ενημέρωσης Ανδρ. Κατσανιώτη να προσπαθεί να πλήξει τον νυν περιφερειάρχη Απ. Κατσιφάρα, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να διαμορφώσει ευνοϊκό κλίμα για την υποψηφιότητά του. Η ΝΔ ευελπιστεί ότι έστω και δύσκολα θα είναι στον δεύτερο γύρο.\nΟ υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ Β. Χατζηλάμπρου αντλεί την εκλογική του ισχύ από την περιοχή της Αχαΐας, όμως προβληματικό μοιάζει το τοπίο στην Αιτωλοακαρνανία και την Ηλεία. Παρά ταύτα, στην Κουμουνδούρου θεωρούν εξαιρετικά πιθανή τη σκληρή μάχη μεταξύ του δικού τους υποψηφίου και του Απ. Κατσιφάρα στον β’ γύρο και εκτιμούν ότι ο τελικός συσχετισμός δυνάμεων θα βαρύνει υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.\nΟ νυν περιφερειάρχης Απόστολος Κατσιφάρας, παρά την πίεση που δέχεται από τις υποψηφιότητες των Γιάννη Ζαφειρόπουλου και Θύμιου Σώκου, συγκρότησε το ψηφοδέλτιο αποφεύγοντας προηγούμενη συνεννόηση με τη Χαρ. Τρικούπη, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Παρά τους αδέξιους χειρισμούς του όμως δεν έχει χάσει τη δυναμική του και είναι πιθανό να περάσει στον δεύτερο γύρο. Από την πλευρά της η ΔΗΜΑΡ εκτιμά ότι η υποψηφιότητα του Θ. Σώκου στη Δυτική Ελλάδα θα καταγράψει υψηλά ποσοστά.\nΜεγάλο πρόβλημα υπάρχει για τον «γαλάζιο» νυν περιφερειάρχη Σπ. Σπύρου που δέχεται κριτική για τη θητεία του και από νεοδημοκράτες, ενώ πιέζεται από την «αντάρτικη» υποψηφιότητα του πρώην βουλευτή της ΝΔ Αλ. Δεσύλλα.\nΚαι στον ΣΥΡΙΖΑ ο προβληματισμός είναι έντονος, καθώς ο Θ. Γαλιατσάτος είναι ο μόνος υποψήφιος που διεκδικεί για δεύτερη φορά τη θέση, έχοντας απέναντί του τον εν ενεργεία περιφερειάρχη, αλλά και την Αντζελα Γκερέκου.\nΗ Αντζελα Γκερέκου, που υποστηρίζεται από το ΠαΣοΚ με τη μεγάλη απήχηση που έχει σε αυτή την Περιφέρεια, θεωρείται ότι έχει πολλές πιθανότητες όχι μόνο να περάσει στον δεύτερο γύρο αλλά πιθανότατα και να εκλεγεί.\nΙδιαίτερα αναιμική, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι νεοδημοκράτες, είναι η υποψηφιότητα του πρώην διορισμένου περιφερειάρχη και την τελευταία διετία γενικού γραμματέα του υπουργείου Ανάπτυξης Σερ. Τσόκα, για τον οποίο λένε ότι «δεν έχει πολλές πιθανότητες να μπει και στον δεύτερο γύρο», ενώ τονίζουν και το γεγονός πως δεν είναι Κρητικός. Το αρνητικό για τη ΝΔ είναι ότι αρκετοί «γαλάζιοι» έχουν συμμαχήσει παρασκηνιακά με τον νυν περιφερειάρχη Στ. Αρναουτάκη.\nΚαι για την αξιωματική αντιπολίτευση ο Μιχ. Κριτσωτάκης δεν φαίνεται να παρουσιάζει την επιθυμητή δυναμική και ακόμη και στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι το πεδίο των συμμαχιών είναι νεφελώδες. Βασικό στοιχείο προβληματισμού είναι ότι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφανίζεται ισχυρός πέρα από τα όρια της εκλογικής του περιφέρειας του Ηρακλείου.\nΟ νυν περιφερειάρχης Σταύρος Αρναουτάκης, που έχει τη στήριξη του ΠαΣοΚ, διεκδικεί με πολλές αξιώσεις την ανανέωση της θητείας του, αφού θεωρείται ότι έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τους άλλους υποψηφίους.\nΜάχη θα δώσει για την είσοδο στον δεύτερο γύρο ο πρώην δήμαρχος Ρόδου Γ. Χατζημάρκος, με την ηγεσία της ΝΔ να πιστεύει ότι μπορεί να κάνει μια καλή εμφάνιση στην αναμέτρηση για την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.\nΓια τον ΣΥΡΙΖΑ η παρουσία του δημάρχου Λειψών Μπενέτου Σπύρου αποτελεί ένα από τα αινίγματα της Κουμουνδούρου. Εχει απέναντί του επίσης έναν εν ενεργεία περιφερειάρχη και το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει ως προς το αν θα κατορθώσει να συσπειρώσει το σύνολο των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ δυναμικά κινείται ο σημερινός περιφερειάρχης Γιάννης Μαχαιρίδης που υποστηρίζεται και από το ΠαΣοΚ θεωρώντας ότι έχει σημαντικές πιθανότητες επανεκλογής.\nΗ μάχη στη Μακεδονία\nΑρκετά περίπλοκη είναι η κατάσταση στην Κεντρική Μακεδονία για τη ΝΔ όπου ο υποψήφιος της ΝΔ, ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης Ι. Ιωαννίδης έχει σοβαρό πρόβλημα. Και αυτό διότι εξακολουθεί και δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα ο «αντάρτης» νυν περιφερειάρχης Απ. Τζιτζικώστας, με τον οποίο συμμάχησε προ ημερών και η ολυμπιονίκης Βούλα Πατουλίδου. Η ΝΔ εκτιμά ότι ο κ. Ιωαννίδης θα μπει στον δεύτερο γύρο, αλλά η εξίσωση δεν λύνεται εύκολα, αφού ο κ. Τζιτζικώστας στηρίζεται και από τον Π. Ψωμιάδη, αλλά και από το κόμμα των Βύρ. Πολύδωρα και Χρ. Ζώη.\nΣτην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης έχει αλλάξει τα δεδομένα η υποψηφιότητα του Τέρενς Κουίκ που πιέζει αρκετά τον «γαλάζιο» υποψήφιο Γ. Παυλίδη και του δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα.\nΓια τον ΣΥΡΙΖΑ το πλέον προβληματικό πεδίο είναι οι περιφέρειες Δυτικής, Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας. Και στις τρεις οι ενδείξεις οδηγούν σε μία εκτίμηση, ότι οι υποψήφιοι του κόμματος δύσκολα θα μπουν στον β’ γύρο. Υπάρχει δε και η εκτίμηση ότι στη Δυτ. Μακεδονία ο Θ. Καρυπίδης, που αρχικώς είχε επιλεγεί και εν τέλει αποδοκιμάστηκε από την Κουμουνδούρου, θα μπει στον β’ γύρο, αφήνοντας έξω τον «αντικαταστάτη» του, σκηνοθέτη Θ. Μουμουλίδη. Η Δέσποινα Χαραλαμπίδου στην Κεντρική Μακεδονία θα πρέπει να ξεπεράσει σε ψήφους έναν εκ των δεξιών υποψηφίων, ώστε να βρεθεί στον β’ γύρο ενώ ο Κ. Μορφίδης στην Αν. Μακεδονία φαίνεται ότι έχει ελάχιστες πιθανότητες να διεκδικήσει με αξιώσεις την περιφέρεια.\nΣτο ΠαΣοΚ θεωρούν ότι στην Αν. Μακεδονία – Θράκη ο νυν περιφερειάρχης Αρ. Γιαννακίδης θα περάσει σίγουρα στον δεύτερο γύρο και έχει μεγάλες πιθανότητες να διεκδικήσει μια δεύτερη θητεία. Παρά τις καταρχήν αντιθέσεις του Γ. Ντόλιου και άλλων στελεχών για το άνοιγμα μόνο προς τη ΝΔ, η κατάσταση έχει πλέον ομαλοποιηθεί.\nΣτην Κεντρική Μακεδονία η Νιόβη Παυλίδου, μέλος της «πρωτοβουλίας των 58», παρότι έχει συγκεντρώσει ευρύτερη υποστήριξη κεντροαριστερών δυνάμεων, δεν φαίνεται να μπορεί να περάσει το φράγμα του δεύτερου γύρου, ενώ το βέτο που έθεσε στην υποψηφιότητα του Χαράλαμπου Μπαρμπουνάκη έχει διαταράξει τη σχέση της με το ΠαΣοΚ. Στη Δυτική Μακεδονία η Γεωργία Ζεμπιλιάδου, πρώην ειδική γραμματέας ΕΣΠΑ, διεκδικεί δυναμικά την Περιφέρεια, συγκεντρώνοντας υποστήριξη από παράγοντες της Κεντροαριστεράς και από τη ΔΗΜΑΡ. Η ΔΗΜΑΡ θεωρεί ότι μεγάλο της ατού είναι η υποψηφιότητα του Μάρκου Μπόλαρη στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ενώ πολλές ελπίδες στηρίζει και στην υποψηφιότητα του Βασίλη Τραϊφόρου στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη καθώς έχει συνθέσει ένα ευρύτερο κεντροαριστερό ψηφοδέλτιο.\nΠαυλόπουλος : Η Τουρκία να εγκαταλείψει την τακτική της βάναυσης παραχάραξης της αλήθειας Τόνισε δε ότι τείνουμε χείρα φιλίας και καλής γειτονίας προς την Τουρκία και τον λαό...\n| 17.11.2019 - 14:42\nΣτην Ουάσιγκτον ο Φραγκογιάννης για συνέδριο με θέμα τη Νοτιοανατολική Ευρώπη Στην υψηλού επιπέδου συνάντηση: «Southeast Europe & East Med: New strategies, New perspectives» που θα...\n| 17.11.2019 - 14:30\nΠάρτι στο twitter με τον τον Τσίπρα που ξαναφοράει το κοστούμι της επανάστασης Kolotumba No.123546567655….\n| 17.11.2019 - 13:40


InTownPost-Πρόταση για διάβασμα: «Πέρα Δώθε», της Χριστίνας Πουλίδου\n«Θέλω να πω πως η ατοµική και η συλλογική µας περιουσία, το σπίτι µας και ο τόπος µας, χτίστηκαν µε τον κόπο µας. Και τον κόπο µας τον πονάµε, Τζάννο µου» , είπε ήρεµα ο Στέφανος Χωρέµης κοιτάζοντας πέρα τη θάλασσα. Η οικογένεια Χωρέµη, ξεριζωµένη από τη γενέτειρά της τη Χίο, για να γλιτώσει από τη σφαγή του 1822, ξαναχτίζει µε επιµονή και πίστη στην πρόοδο τη ζωή της στη Σύρο, όπου στη διάρκεια των χρόνων συγκεντρώνονται πρόσφυγες και κατατρεγµένοι από διάφορες περιοχές της Μεσογείου. Οι οικονοµικές δραστηριότητες της οικογένειας συνδέονται µε τη ραγδαία ανάπτυξη της Ερµούπουλης και την ανάδειξή της σε εµπορικό και ακτοπλοϊκό κέντρο στα µέσα του 19ου αιώνα.\n«Ξερότοπος ήταν το νησί, τέσσερις χιλιάδες αριθµούσε, όταν η Χίος πριν την καταστροφή της αριθµούσε πάνω από εκατόν είκοσι χιλιάδες. Κι αν οι Χιώτες ήρθαν το ’22, το ’24 ήρθαν οι Ψαριανοί. Γέµισε τότε η παραλία καλύβες, πάνω από χίλιες απλώθηκαν στην αιµασιά. Οι άνθρωποι που κατέφυγαν εκείνα τα χρόνια στη Σύρο ταλαιπωρηµένοι ήταν, φτωχοί και δυστυχισµένοι, ωστόσο ήταν έντιµοι βιοπαλαιστές και δηµιουργικοί. Χωρίς πολλά λόγια, πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους. Πρώτα βάφτισαν τον τόπο όπου εγκαταστάθηκαν Ερµούπολη και µετά τον έφτιαξαν πόλη! Σε λιγότερο από δέκα χρόνια φτιάχτηκαν σπίτια, εκκλησίες, νοσοκοµείο, κτίσθηκε και λειτούργησε το Γυµνάσιο Ερµουπόλεως, ιδρύθηκε το πρώτο ταχυδροµικό γραφείο της χώρας, ενώ στα δεκαπέντε χρόνια συντάχθηκε το ρυµοτοµικό σχέδιο της πόλης, µε εκατόν είκοσι δρόµους και πολλές πλατείες! Γκρεµίστηκαν τότε όλες οι καλύβες της παραλίας κι η Ερµούπολη άρχισε να παίρνει τη µορφή µιας όµορφης πόλης, που απλωνόταν απ’ τη θάλασσα ως ψηλά στους δύο λόφους, την Άνω Σύρο και το Δήλι.»\nΗ Χριστίνα Πουλίδου γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1958. Σπούδασε νομικά, έγινε δικηγόρος από κεκτημένη (οικογενειακή) ταχύτητα και τελικά έγινε δημοσιογράφος. Δούλεψε σε πολλά ΜΜΕ, κυρίως στην «Αυγή», στον «Επενδυτή» και στο ΑΠΕ. Ασχολήθηκε αποκλειστικά με την εξωτερική πολιτική και ιδιαίτερα με την Ευρώπη.\nΈχει τιμηθεί με το βραβείο Μπότση και το βραβείο «Κωνσταντίνος Καλλιγάς». Το «Ανω Κάτω» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα, που εκδόθηκε από το Μεταίχμιο.\nΠαρουσίαση βιβλίου: Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 20 Μαΐου 2019, στις 21:00, στο Public Café Συντάγματος (Καραγεώργη Σερβίας 1)\nΓια το βιβλίο θα μιλήσουν: η Χριστίνα Αγριαντώνη: ιστορικός, και η Κατερίνα Σχινά: συγγραφέας-κριτικός λογοτεχνίας. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Γιώτα Φέστα Η Χριστίνα Πουλίδου θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.\nΠρόταση για διάβασμα: «Ταξίδι Εκλογών», της Μαρίας...\nΠρόταση για διάβασμα: «Αυτί: 2009-2019», της Χριστίνας Καράμπελα


Αρχική Life Style Πότε θα γίνει η κηδεία του Γιάννη Πουλόπουλου\nΟ σπουδαίος καλλιτέχνης Γιάννης Πουλόπουλος «έφυγε» από ανακοπή το βράδυ της Κυριακής, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Αττικόν.\n«Καλό ταξίδι …..Γιάννης Πουλόπουλος …#Ήταν ο έρωτας μου όταν ήμουν παιδί, αγάπησα βαθιά την φωνή του, μάλιστα τον είδα και να τραγουδάει ζωντανά κάπου στην Θεσσαλονίκη …. πρόλαβα … γιατί σταμάτησε νωρίς να τραγουδά … κάποια στιγμή τυχαία τον συνάντησα σε ένα μαγαζί και πήγα του μίλησα να του εκφράσω τον θαυμασμό μου, μας κέρασε να πιούμε μαζί ένα ποτηράκι μας μιλούσε ώρες για τον καλό του φίλο Γιάννη Πάριο , έφυγα γεμάτη από χαρά γιατί γνώρισα έναν μύθο για Μένα … οι καλλιτέχνες που έβλεπα μικρή στις ταινίες ήταν σαν ψεύτικοι στα παιδικά μου μάτια ….. Αργότερα γνώρισα την κόρη του και την γυναίκα του υπέροχα πλάσματα … καλό ταξίδι Γιάννη Πουλόπουλε … δύναμη στην οικογένεια σου εύχομαι …θα τα πούμε την Τετάρτη για το τελευταίο αντίο αφού δεν προλάβαμε να πούμε και άλλες κουβέντες …. Σ ευχαριστούμε που μοιράστηκες το δώρο της καλής σου φωνής … και μας έδειξες έναν δρόμο …. τον δικό σου το δρόμο στην μουσική …. Ευχαριστούμε …. Αντίο» έγραψε χαρακτηριστικά η Μελίνα Ασλανίδου\nΚΗΔΕΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ


Κατασκευή κινηματογραφικών στούντιο και συναυλιακού χώρου στο διάστημα – Ευρυτανικά ΝΕΑ\nΣύντομα κατασκευή κινηματογραφικών στούντιο και συναυλιακού χώρου στο διάστημα.\nΤο σύμπαν ως τουριστικός προορισμός, ως αξιοθέατο, μυστήριο και κάτι που απασχολεί και συναρπάζει τον κόσμο εδώ και δεκαετίες, θα γίνει πλέον αίθουσα συναυλιών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με ξένα ΜΜΕ, η Space Entertainment Enterprise, μια εταιρεία που συμμετέχει στην παραγωγή της νέας ταινίας του Tom Cruise, η οποία διαδραματίζεται στο διάστημα, σχεδιάζει να ξεκινήσει μια αρένα διαστημικών αθλημάτων και στούντιο παραγωγής.\nΤο σχέδιο αυτής της έγκριτης εταιρείας παραγωγής είναι η κατασκευή ενός διαστημικού σταθμού που θα διαθέτει αθλητικό και ψυχαγωγικό χώρο, καθώς και στούντιο. Είναι ένα σχέδιο που σκοπεύουν να υλοποιήσουν μέχρι το τέλος του 2024 και σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν εκεί κινηματογραφικές, τηλεοπτικές, μουσικές και αθλητικές εκδηλώσεις, αλλά θα είναι και χώρος για δημιουργικούς που θέλουν να κάνουν γυρίσματα σε χαμηλή τροχιά.\nΗ Axiom Space θα φροντίσει για την κατασκευή της μονάδας SEE-1, η οποία θα συνδέεται με τον σταθμό του Axiom, ο οποίος σχεδιάστηκε με στόχο να γίνει ένα σπίτι για εμπορικά περιεχόμενα, συμπεριλαμβανομένου του διαστημικού τουρισμού, αναφέρει η Indeks.


Ιδιωτική Οδός: ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΣΗ ΤΗ ΚΤΙΣΕΙ ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ!\nΟ Θόδωρος Τερζόπουλος είναι αναμφισβήτητα, πλέον, σημείο αναφοράς.\nΈχω παρακολουθήσει πολλές παραστάσεις του, αλλά συνδέθηκα ιδιαίτερα με κάποιες απ’ αυτές για προσωπικούς λόγους, όπως την «Τελευταία μάσκα - fallimento», σε κείμενο του φίλου Κώστα Λογαρά, για τον …ατυχήσαντα, γενικώς, θεσμό που έζησα από πολύ κοντά «Πάτρα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006». Η παράσταση του Τερζόπουλου ήταν, ίσως, το σημαντικότερο γεγονός της διοργάνωσης.\nΚι ακόμα τους «Πέρσες» με Έλληνες και Τούρκους ηθοποιούς στην Επίδαυρο πάλι το 2006.\nΔιαβάζω τώρα, 10 χρόνια μετά, ότι την Κυριακή 17 Απριλίου 2016, το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5, στις 8 το βράδυ, με αφορμή το ανέβασμα των έργων «Αντιγόνη» του Σοφοκλή στη Νέα Υόρκη, «Βάκχες» του Ευριπίδη στο Θέατρο Αλεξαντρίσκι στην Αγία Πετρούπολη και «Τέλος παιχνιδιού» του Σ. Μπέκετ στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, που σκηνοθετεί ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Θεόδωρο Τερζόπουλο. Η εκπομπή έχει θέμα: «Η ιστορία και οι αρχές του θεάτρου ΑΤΤΙΣ, η υποκριτική μέθοδος του Θεόδωρου Τερζόπουλου, και το πολιτικό και τελετουργικό θέατρο» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος.\nΚαι σκέπτομαι – επιτρέψτε μου την παρέκβαση – ότι στο περίφημο αυτό Θέατρο Αλεξαντρίσκι στην Αγία Πετρούπολη, όπου ανέβηκαν οι «Βάκχες» του Θ. Τερζόπουλου, δώσαμε συναυλία το 2009, με την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τον αείμνηστο Λυκούργο Αγγελόπουλο. Δημοσιεύω εδώ μια φωτογραφία μου – εξωτερική άποψη του θεάτρου.\nΤο "Τέλος του Παιχνιδιού" του Σ. Μπέκετ σκηνοθέτησε ο Θεόδωρος Τερζόπουλος επίσης στο Θέατρο Αλεξαντρίνσκι με Ρώσους ηθοποιούς και η πρεμιέρα έγινε τον Μάρτιο του 2014. Στις 6 Απριλίου παρουσιάστηκε στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας, στο πλαίσιο του φεστιβάλ "Χρυσή Μάσκα". Προσκεκλημένος του καλλιτεχνικού διευθυντή του θεάτρου Αλεξαντρίνσκι, Βαλερί Φωκίν, ο Τερζόπουλος εγκαινίασε με αυτήν την παράσταση την ενότητα «Νέα ματιά στα κλασικά έργα του 20ου αιώνα». Το εμβληματικό έργο του Μπέκετ παρουσιάστηκε στην Αγία Πετρούπολη για πρώτη φορά και ερμηνεύεται από έναν εκλεκτό θίασο βετεράνων Ρώσων ηθοποιών, αλλά και ηθοποιών της νεότερης γενιάς. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος εκτός από τη σκηνοθεσία, υπογράφει τη σκηνογραφία, τα κοστούμια και τους φωτισμούς της παράστασης. Η μουσική είναι του Παναγιώτη Βελιανίτη και βοηθός σκηνοθέτης είναι ο Σάββας Στρούμπος.\nEndgame του Σάμουελ Μπέκετ, Αγία Πετρούπολη 2014, Θέατρο Αλεξαντρίνσκι (photo Johanna Weber).\nΚι ακόμη, με αφορμή την συνέντευξη Τερζόπουλου στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας, θυμήθηκα πως ο σπουδαίος σκηνοθέτης τον Μάιο του 2015 ξεκίνησε με ένα μαραθώνιο ποίησης - project του Θεάτρου Άττις - με τίτλο Άταφοι νεκροί, που αναπτύχθηκε τους επόμενους μήνες στη Νέα Υόρκη και τη Φιλαδέλφεια, με την προοπτική να αναπτυχθεί και σε άλλες χώρες, με τη συμμετοχή πολύ σημαντικών δημιουργών απ’ όλες τις τέχνες. Ο ποιητής Θωμάς Τσαλαπάτης επιμελήθηκε αυτό τον μαραθώνιο ποίησης όπου 21 νέοι ποιητές διάβασαν παλαιότερα και καινούρια ποιήματά τους πάνω στο θέμα Άταφοι νεκροί (με πυρήνα την Αντιγόνη του Σοφοκλή), συνδιαλεγόμενοι με ό,τι διαχωρίζει τη μνήμη από τη λήθη, τη σκιά από το σκοτάδι, την παρουσία από την απουσία, το Τώρα από το Ποτέ.\nΣε κάθε περίπτωση ο Θ. Τερζόπουλος μας εκφράζει. Ως δημιουργός με παγκόσμια εμβέλεια και ως ένας σοβαρά σκεπτόμενος άνθρωπος. Αξίζει να διαβάσετε την πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ εδώ.\nΕτικέτες Ημέτερα απο - κείμενα, Θεωρείο, Θόδωρος Τερζόπουλος, π. Πέτρος Μινώπετρος, παση τη κτισει


triantafyllou giorgos architect: Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ FERNANDO CARUNCHO ΣΤΟ MEGARONPLUS\nη «αυθαίρετη φύτευση» του Εθνικού μας Κήπου\nκαι η ανεπάρκεια των σπουδών μας για το τοπίο\nΟ Fernando Caruncho εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής την Τρίτη 21-ΝΟΕ-2011 με διπλή ιδιότητα: του φιλοσόφου και του κηπουρού. Ξεκίνησε την διάλεξή του δηλώνοντας ικανοποιημένος, που καταφέρνει να κερδίζει τον επιούσιο κάνοντας τον κηπουρό. Με αφετηρία τις σπουδές του στην φιλοσοφία, στο Πανεπιστήμιο Autonoma της Μαδρίτης, αναφέρθηκε για αρκετή ώρα, στον Επιμενίδη, τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Ηράκλειτο και επικεντρώθηκε στην έννοια της αλήθειας και της σχέσης της με το τοπίο και τον κήπο, για να καταλήξει ότι τελικά για να δημιουργήσουμε πρέπει να ανακαλύψουμε τον κήπο που έχουμε μέσα μας.\nΜετά τον φιλοσοφικό αυτό παροξυσμό, ακολούθησε μια συμβατική προβολή έργων του, (ολίγον κονσέρβα) συνοδευόμενη μόνο με ανάλογη κλασσική μουσική, σε ένα κλίμα, ρομαντισμού, αλλά της αίσθησης μιας ολοκληρωτικής και ίσως «βίαιης» επέμβασης στη φύση. Κήποι υπερσχεδιασμένοι, σε ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους, με ευαίσθητες γεωμετρικές χαράξεις στο τοπίο και μορφοποιήσεις φυτών, σε σχήματα που απαιτούν μια διαρκή και επίπονη φροντίδα.\nΤοπία μεγάλης κλίμακας, με υδάτινες διαμορφώσεις και σχηματοποιημένα φυτικά σύνολα, με την έντονη παρουσία κυπαρισσιών, δημιουργούν αυτόματα ερωτήματα για το μέγεθος των οικονομικών απαιτήσεων υλοποίησης και συντήρησης, μια και τα φυτά όπως γνωρίζουμε δεν παραμένουν βαλσαμωμένα. Αναπτύσσονται φυσικά, ακολουθώντας το φως και το περιβάλλον, και όχι το ψαλίδι του αυταρχικού κηπουρού που θέλει να υποτάξει την διάπλασή τους στην αυστηρή γεωμετρία του νου του. Πρόκειται είπε για μια συλλογική πράξη εμπιστοσύνης και αγάπης, που συνήθως απαιτεί την αδιάκοπη εργασία 70-120 ατόμων!!! Μία πραγματική επιδρομή…\nΟ Caruncho παρ όλα αυτά, υποστήριξε ότι η επέμβαση στο τοπίο είναι μια συλλογική πράξη εμπιστοσύνης και αγάπης και ο κήπος αποτελεί ένα μεταδότη αξιών, είναι ένας τόπος γνώσης.\nΣτην συζήτηση που ακολούθησε με τον Δημήτρη Διαμαντόπουλο και τον Θωμά Δοξιάδη αναφέρθηκε στις ξεναγήσεις του στην Αθήνα και σχολίασε αρνητικά την εγκατάλειψη του Εθνικού μας Κήπου και την ανάγκη να κοπούν ή να μεταφυτευθούν κάποια δένδρα. «Η φύτευση είναι αυθαίρετη» είπε και χρειάζεται πολλή δουλειά και τολμηρές επεμβάσεις για την βελτίωση της εικόνας του Κήπου.\nΑρνητικά σχόλια έκανε και για την Ακαδημία Πλάτωνος και ελπίζω η Ντόρα Γαλάνη που ήταν εκεί να πάρει σοβαρά υπ΄ όψη τα σχόλια του Fernando για όλα όσα ετοιμάζει η Ενοποίηση των Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας.\nΤα σχόλια για τον περίπατο στην Ακρόπολη και την Διονυσίου Αρεοπαγίτου ήταν θετικά, χρειάζονται όμως είπε βελτιώσεις για να εξασφαλίζεται η οπτική προς την Ακρόπολη.\nΑπαντώντας στα ερωτήματα του κοινού μίλησε για τον θάνατο των φυτών. Οι κήποι ανανεώνονται και ο θάνατος των δένδρων είναι μέρος της δυναμικής των κήπων.\nΈκλεισε την παρουσίασή του τονίζοντας ότι κάθε τόπος σύμφωνα με τον Αριστοτέλη και τον Σωκράτη έχει το δικό του πνεύμα και την ψυχή του. Σημαντικό είναι να σκεφτείς και να βιώσεις την Ψυχή του Τοπίου.\nΜάταια αναζήτησα ανάμεσα στο κοινό διδάσκοντες από τις σχολές αρχιτεκτονικής.\nΈχω επισημάνει αρκετές φορές σε αυτό το μπλογκ την ανεπάρκειά μας στην διαχείριση του Δημόσιου χώρου και του Τοπίου, αλλά και στον σχεδιασμό και τη συντήρηση των κήπων\nΣτις σχολές αρχιτεκτονικής όμως, από όσο ξέρω, το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται εκ των ενόντων. Ήρθε η ώρα νομίζω, τώρα που ο κύκλος του σχεδιασμού των κτιρίων απομακρύνεται, να ανοίξει ένας νέος δυναμικός κύκλος σπουδών για το τοπίο και τον δημόσιο χώρο, με εξειδικευμένους διδάσκοντες, με σπουδές, εμπειρία και βαθιά γνώση, που θα τροφοδοτήσει μια γενιά νέων ανθρώπων που φαίνεται ότι αναγκαστικά θα στραφεί στην φύση και οφείλει να την διαχειριστεί με σεβασμό.\nΕυχάριστη έκπληξη, σχετική με το θέμα, είναι το πρώτο βραβείο του Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την ανάπλαση του χώρου του παλαιού ΓΣΠ στην Λευκωσία της Κύπρου, που κέρδισε πρόσφατα το γραφείο KIZIS ARCHITECTS. Μία πρόταση με ενδιαφέροντα σχεδιασμό των φυτεύσεων που χαρακτηρίζει την γενική σύλληψη του έργου.\nΑναρτήθηκε από Triantafyllou Giorgos στις 10:23 PM\nΠιγκουίνος December 13, 2011 at 9:18 AM\nΠολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις του Καρούντσο. Μακάρι να διδασκόμασταν τίποτα από την αγάπη του για τους κήπους και τους δημόσιους χώρους!\nDeborah December 8, 2012 at 10:12 AM\nHis work is astounding, there is something that really touches me as a horticulturist, its a real love for plants and a close connection with place. Although constructed and manipulated, its done in such a sensitive and touching manner, both bold but also intimate.


ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ: Τουρκικά νησιά είναι γκρίζες ζώνες! – Η «ανακάλυψη» του καθηγητή Συρίγου\nΜια προκλητική πρόταση διατυπώνει ο καθηγητής Αγγελος Συρίγος, σαν απάντηση στις διεκδικήσεις της Αγκυρας στο Αιγαίο...\nΝα θέσει και η Ελλάδα θέμα γκρίζων ζωνών, για νησιά που βρίσκονται στην κυριότητα της Αγκυρας σε αντίθεση με ότι προβλέπεται απο τις συνθήκες και βασικά την συνθήκη της Λωζάνης. Οχι για να προβάλει και η Ελλάδα διεκδικήσεις, αλλά για να καταδειχθεί ο παραλογισμός των τουρκικών διεκδικήσεων. Η άποψη μπορεί να φαντάζει προκλητική, αλλά βασίζεται στις συνθήκες. Και κυρίως στην συνθήκη της Λωζάνης. Που προβλέπει ρητά, ότι η Τουρκία δεν μπορεί να ασκεί κυριαρχία σε κανένα μέρος που βρίσκεται πέραν των 3 μιλίων από τις ακτές. Ε λοιπόν, όπως αποκαλύπτει ο καθηγητής Συρίγος, υπάρχουν πολλά νησιά που βρίσκονται στην κυριαρχία της Τουρκίας και που βρίσκονται πέραν των 3 μιλίων. Νησιά στην θάλασσα του Μαρμαρά και όχι μόνο. Ακόμα και για τα Πριγκηπονήσσια θα μπορούσε να θέσει θέμα η Ελλάδα.. Αλλά ο καθηγητής Συρίγος είναι κατηγορηματικός. Το θέμα δεν είναι να... διατυπώσουμε και εμείς διεκδικήσεις επί των εδαφών της Τουρκίας. Αλλά να αναδείξουμε πόσο παράλογο είναι, η Τουρκία να θέτει θέμα κυριότητας για ελληνικά νησιά όπως οι Οινούσες η οι Φούρνοι, που μάλιστα κατοικούνται.. Λέει ο καθηγητής Συρίγος στο iefimerida:\nΕτικέτες ΓΚΡΙΖΕΣ ΖΩΝΕΣ