Retro Corner | CPC SOCCER - Just Gamer\nHome\tJG Originals\tRetro Corner | CPC SOCCER\nΠιστεύω αρκετοί από εσάς παρακολουθείτε τί συμβαίνει πρόσφατα με την δημιουργία του καινούριου Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, είναι αυτό που υπάρχει γραμμένο στην ιστοσελίδα της διοργάνωσης για τις “πληρωμές αλληλεγγύης που αναμένεται να υπερβούν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ” (https://thesuperleague.com/index.html). Πολλά λεφτά και πολύ αλληλεγγύη…αλλά για ποιους;\nΤέλος πάντων, το ποδόσφαιρο είναι από τα αγαπημένα μου αθλήματα από παιδί. Είτε στην αλάνα (ναι τις πρόλαβα τις αλάνες), είτε από την τηλεόραση και στο γήπεδο, ο ενθουσιασμός ήταν πάνα ο ίδιος. Με τον ερχομό των ηλεκτρονικών στις αίθουσες και των οικιακών υπολογιστών προστέθηκε ένας ακόμα τρόπος ευχαρίστησης και προσκόλλησης στο άθλημα. Η πρώτη μου ψηφιακή επαφή με το άθλημα έγινε με το Tehkan World Cup της Tecmo, στην επιτραπέζια έκδοση, φυσικά στις αίθουσες ηλεκτρονικών. Χάθηκαν πολλά λεφτά σε αυτό το μηχάνημα από το 1986 και μετά, κυρίως στο διπλό παιχνίδι.\nΌταν δε απέκτησα τον Amstrad CPC 6128, άρχισε μια πονεμένη ιστορία επαφής με το ψηφιακό ποδόσφαιρο. Τα Match Day I & II έδωσαν νέο νόημα στην έννοια της αργής κίνησης, αν και το δεύτερο ήταν χίλιες φορές καλύτερο από το πρώτο. Το Emilio Butragueno Futbol με είχε εντυπωσιάσει με τα γραφικά του και την ομοιότητα με το Tehkan World Cup, αν και ήταν αρκετά αργό. Το Microprose Soccer ήταν επίσης αρκετά αξιοπρεπές. Τα Kick Off I & II απλώς απαράδεκτα. Τα Gazza Ι & ΙΙ ήταν μάλλον αστεία. Το Italia ’90 αν και είχε λεπτομερή γραφικά και κίνηση, ήταν μια σκέτη απογοήτευση στον τρόπο που παιζόταν. Ο Youtuber XYPHOE έχει κάνει μια εκπληκτική σειρά βίντεο όπου παρουσιάζει όλα τα παιχνίδια ποδοσφαίρου στον Amstrad CPC. (https://www.youtube.com/watch?v=x_jZuDjerY4). Γενικά μετά από λίγο σταμάτησα να ασχολούμαι με ποδοσφαιράκια στον CPC για ευνόητους λόγους.\nΈνα από τα πιο γνωστά παιχνίδια ποδοσφαίρου που δεν εμφανίστηκε ποτέ στους 8-bit υπολογιστές ήταν το Sensible Soccer της Sensible Software (1992 η πρώτη έκδοση). Ούτως ή άλλως το 1992 τα 8-bit ήταν ήδη είδος προς εξαφάνιση, με εξαίρεση τις παιχνιδομηχανές στην ίδια κατηγορία. Το παιχνίδι είχε κάνει αξιοπρεπή εμφάνιση στο Game Boy, Game Gear και Sega Master System. Θυμάμαι ο ανταγωνισμός μεταξύ Sensible Soccer και Kick Off της Anco στους χρήστες Amiga και Atari ST ήταν σε επικά επίπεδα. Ποιο από τα δύο είναι καλύτερο παιχνίδι είναι θέμα προσωπικής εκτίμησης. Σίγουρα το Sensible Soccer ήταν πιο εύκολο στον χειρισμό, άρα πιο φιλικό για τους αρχάριους παίκτες. Ωστόσο, το Kick Off στα χέρια ενός ικανού παίκτη είναι πολύ εντυπωσιακό να το παρακολουθεί κανείς. Αν δεν κάνω λάθος πρωταθλήματα Kick Off διεξάγονται ακόμα και τώρα.\nΤον περασμένο χρόνο (τελευταία ανανεωμένη έκδοση: 14 Σεπτεμβρίου 2020) η ομάδα Voxel Tower ανακοίνωσε την κυκλοφορία του CPC Soccer (https://www.youtube.com/watch?v=n9RqO_JdWzM). Το παιχνίδι έχει πολλές ομοιότητες με το Sensible Soccer. Βλέπετε την δράση από την ίδια οπτική γωνία, από πάνω και υπό γωνία. Η απόσταση της κάμερας κάνει τους παίκτες αρκετά μικρούς και δίνει την δυνατότητα να βλέπουμε μεγάλο μέρος του γηπέδου.\nΥπάρχουν στις επιλογές του κεντρικού μενού δύο λειτουργίες για την κίνηση της κάμερας. Με την S (Slow with shake), η κάμερα κινείται πιο αργά, αλλά αυτό έχει σαν συνέπεια ένα τρεμόσβημα της οθόνης στις άκρες του γηπέδου και επιπλέον η μπάλα ενδέχεται να βγει εκτός οπτικού πεδίου αν κλωτσηθεί δυνατά. Με την F (Fast with no shake) η κίνηση της κάμερας είναι γρήγορη και ακολουθεί πιστά την δράση. Γενικά κάποιες φορές η κίνηση γίνεται λίγο σπαστή, αν και είναι ομαλότατη κατά το μεγαλύτερο μέρος. Και οι δύο επιλογές είναι ευχάριστες στο παιχνίδι και δεν δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα.\nΤα γραφικά είναι σε Mode 1 (320×200, 4 χρώματα ταυτόχρονα στην οθόνη) και λεπτομερή. Τα τέσσερα χρώματα σημαίνουν ότι οι δύο ομάδες αν και ξεχωρίζουν οπτικά, έχουν πάντα την ίδια χρωματική απεικόνιση ανεξάρτητα με το ποιές είναι. Μικρό το κακό για χάρη της μεγαλύτερης ανάλυσης. Η δράση καταλαμβάνει όλη την οθόνη και ο ρυθμός ανανέωσής της είναι στα 50Hz. Η κίνηση των παικτών είναι ομαλή, αλλά και εδώ κάποιες φορές φαίνεται διακεκομμένη. Η κίνηση της μπάλας είναι ρεαλιστική και ομαλότατη. Επίσης, εξοστρακίζεται κατάλληλα όταν έρθει σε επαφή με κάποιο από τα δοκάρια της εστίας. Όμορφα στοιχεία είναι οι πανηγυρισμοί των ποδοσφαιριστών όταν σκοράρουν και τα αρκετά frames στην κίνηση των παικτών. Υπάρχουν και οι κλασσικές διαφημιστικές πινακίδες πίσω από τις πλάγιες γραμμές και τις γραμμές των τερμάτων. Διαφημίζουν και άλλες προγραμματιστικές ομάδες στον Amstrad. Μπράβο στην Voxel Tower για αυτήν την χειρονομία.\nΜουσική δεν υπάρχει κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, ούτε και στο κεντρικό μενού. Υπάρχουν δύο ηχητικά εφέ, ένα για την μετακίνηση και επισήμανση των διαφόρων επιλογών σε όλα τα μενού και ένα για την καθεαυτό επιλογή μιας προτίμησης. Μέσα στο παιχνίδι θα ακούσουμε κατά καιρούς τις ιαχές του πλήθους, που γίνονται πιο έντονες ανάλογα με την δράση. Ακόμα, υπάρχουν εφέ για το κλώτσημα της μπάλας, όταν κάνετε τάκλιν και όταν η μπάλα χτυπάει κάποιο δοκάρι, ή όταν κοντράρει πάνω σε κάποιον παίκτη. Δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει ο ήχος της σφυρίχτρας του διαιτητή στις διάφορες διακοπές του παιχνιδιού.\nΑυτό, όμως, που κάνει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ποδοσφαίρου καλό είναι το πώς παίζεται το παιχνίδι (gameplay) και ο χειρισμός. Και στους δύο τομείς το CPC Soccer τα καταφέρνει πολύ καλά. Μόλις φορτώσετε το παιχνίδι εμφανίζεται ένα μενού. Μπορείτε να επιλέξετε ένα από τα πέντε καλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ή το παγκόσμιο πρωτάθλημα των εθνικών ομάδων. Όλα τα λογότυπα των ομάδων και οι σημαίες των χωρών απεικονίζονται σωστά. Τα ονόματα των παικτών στην δωρεάν Community Edition είναι λίγο αλλαγμένα, αλλά εύκολα αναγνωρίσιμα για όσους ασχολούνται.\nΠριν αρχίσει ο αγώνας μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα σε εννέα διαφορετικά συστήματα. Στην ίδια οθόνη απεικονίζονται όλοι οι παίκτες και η θέση τους στο γήπεδο σε μικρογραφία. Υπάρχουν και πέντε αναπληρωματικοί. Εδώ μπορείτε να κάνετε αλλαγές στην σύνθεση της αρχικής ενδεκάδας. Κάθε παίκτης έχει την κύρια θέση του στο γήπεδο και τα δικά του χαρακτηριστικά που συνοψίζονται στα εξής: Ταχύτητα (SPD), Επιθετικότητα (AGR), Έλεγχος μπάλας (CTL), Δύναμη (PWR), Απόδοση ανά Αγώνα (SPR) και Επιτάχυνση (ACC). Δεν πρόκειται για διακοσμητικά στοιχεία, αλλά για δεδομένα που παίζουν σημαντικό ρόλο μέσα στο γήπεδο. Σκεφτείτε τώρα τον αριθμό των διαθέσιμων ομάδων στο παιχνίδι και τις δεκαεξάδες τους. Καταλαβαίνουμε ότι έχει γίνει τεράστια δουλειά στην συλλογή αυτών των στοιχείων και στην ενσωμάτωσή τους με λειτουργικό τρόπο μέσα στο παιχνίδι.\nΣτα πρότυπα του Sensible Soccer, το CPC Soccer έχει τον ίδιο φρενήρη ρυθμό και προκαλεί ανάλογο ενθουσιασμό. Θα ήταν αδύνατον να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα χωρίς το ομαλό scrolling και την ψηλή ανανέωση της οθόνης. Μέχρι τέσσερις παίκτες μπορούν να παίξουν ταυτόχρονα. Δεν θυμάμαι άλλο παιχνίδι στον Amstrad με αυτήν την δυνατότητα. Για κάθε παίκτη μπορείτε να επιλέξετε τα πλήκτρα χειρισμού.\nΟι παίκτες υπακούουν άμεσα στις εντολές σας. Με ένα απλό τσίμπημα του μοναδικού κουμπιού δράσης που θα χρειαστείτε (fire button) γίνεται αυτόματη πάσα στον κοντινότερο σε εσάς παίκτη. Υπάρχει μετρητής δύναμης που αυξάνει σε μήκος όσο κρατάτε το κουμπί δράσης. Το σουτ θα έχει την ανάλογη δύναμη και ύψος με το μήκος της μπάρας τη στιγμή που το απελευθερώνετε. Με γρήγορο διπλό χτύπημα του κουμπιού δράσης κάνετε δυνατό συρτό σουτ. Υπάρχουν και κεφαλιές, αν και είναι δύσκολο να επιτευχθούν.\nΟι παίκτες κινούνται προς τη μπάλα, όταν δεν έχετε τον έλεγχο εσείς και δύσκολα θα σας προδώσουν. Το τάκλιν γίνεται απλά με πάτημα του κουμπιού δράσης και στην κατεύθυνση που τρέχετε. Πάντως δεν συνιστώ να το χρησιμοποιείτε συχνά. Οι διαιτητές στο παιχνίδι είναι πολύ αυστηροί και δε διστάζουν να βγάζουν κίτρινες και κόκκινες κάρτες. Ναι, υπάρχουν και αυτές, όπως και φάουλ και πέναλτι. Επιπλέον, οι παίκτες μπορεί να τραυματιστούν και να χρειαστεί αλλαγή.\nΈνα όμορφο χαρακτηριστικό είναι ότι οι παίκτες έχουν αδράνεια. Όταν τρέχετε προς μια κατεύθυνση και αφήσετε τον μοχλό κίνησης, ο παίκτης θα επιβραδύνει σταδιακά μέχρι να σταματήσει. Το ίδιο συμβαίνει και όταν αρχίζετε να κινείστε από θέση στάσης. Θα περάσει κάποιος χρόνος μέχρι να αρχίσετε να τρέχετε. Όπως είδαμε νωρίτερα, αυτό θα εξαρτηθεί και από τις ικανότητες του κάθε ποδοσφαιριστή.\nΟι τερματοφύλακες είναι πολύ καλοί γενικά και θα δυσκολευτείτε να σκοράρετε, κάτι που βρίσκω θετικό. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποια συστήματα για σκοράρισμα, που δεν θα αργήσετε να ανακαλύψετε. Πετυχαίνουν σχεδόν πάντα. Θα προτιμούσα να μην υπήρχαν, γιατί χαλάνε την διάθεση να βρείτε εφευρετικούς τρόπους να σκοράρετε. Είναι και πειρασμός, ειδικά όταν χάνετε και ο χρόνος περνάει.\nΠέρα από τα απλά φιλικά παιχνίδια ανάμεσα στις ομάδες του πρωταθλήματος που επιλέξατε, έχετε την δυνατότητα διεξαγωγής διοργάνωσης κυπέλλου. Το κύπελλο μπορεί να διεξαχθεί ανάμεσα σε τέσσερις, οχτώ, ή δεκαέξι ομάδες και οι αγώνες είναι τύπου νοκ-αουτ.\nΜπορείτε να επιλέξετε την διάρκεια του αγώνα ανάμεσα σε τρία, πέντε και οχτώ λεπτά για το κάθε ημίχρονο, ενώ υπάρχει ο κανόνας του χρυσού γκολ. Ακόμα, μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα σε τρία επίπεδα δυσκολίας. Ο κανόνας του οφσάιντ απουσιάζει. Φυσικά υπάρχουν κόρνερ και πλάγια άουτ, αν και είναι δύσκολο να κατευθύνετε τη μπάλα με φάλτσο στην εκτέλεση κόρνερ. Στην αρχή νόμιζα ότι δεν μπορείτε να σουτάρετε τη μπάλα με φάλτσο. Νομίζω ότι βρήκα τον τρόπο να δώσετε φάλτσο στην μπάλα (θυμάστε το aftertouch στο Kick Off;). Μπορεί και να κάνω λάθος, οπότε όποιος γνωρίζει πως ακριβώς γίνεται, θα ήθελα να μας το εξηγήσει σε κάποιο σχόλιο. Λοιπόν, όταν έχετε τη μπάλα και κρατάτε το κουμπί δράσης για την προετοιμασία του σουτ, μόλις το αφήσετε και η μπάλα φύγει από τα πόδια σας πρέπει να το ξαναπατήσετε αμέσως και να δώσετε με το μοχλό την κίνηση του φάλτσου. Νομίζω ότι κάπως έτσι λειτουργεί. Είναι δύσκολο να επιτευχθεί και αυτό συμβάλλει περισσότερο στην έλλειψη αυτοπεποίθησής μου στην εξήγηση του. Οποιαδήποτε βοήθεια πάνω στο θέμα είναι ευπρόσδεκτη.\nΓια πειραματισμό αποφάσισα να βάλω τον υπολογιστή να παίξει εναντίον του εαυτού του σε έναν αγώνα. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ενδιαφέρον. Το CPC Soccer ανοίγει τον δρόμο για ένα καινούριο παιχνίδι τύπου Player Manager. Η μηχανή γραφικών του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την απεικόνιση του αγώνα, ενώ εσείς ως προπονητής κάνετε διάφορες ρυθμίσεις στην ομάδα, ή ακόμα και να πάρετε τον έλεγχο του παιχνιδιού. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια στην περαιτέρω ανάπτυξη αυτού του τίτλου.\nΤο παιχνίδι τρέχει και σε 464, γεγονός που δείχνει ότι καταλαμβάνει μόνο 64Kb μνήμης. Πιστεύω ότι σε μια μελλοντική έκδοση για 128Kb, θα μπορούσαν να ενσωματωθούν περισσότερες λεπτομέρειες και βελτιώσεις σε κάθε τομέα του παιχνιδιού. Μέσα από την ιστοσελίδα της ομάδας μπορείτε να προμηθευτείτε και την φυσική έκδοση του παιχνιδιού σε κασέτα. Το CPC Soccer είναι ένα παιχνίδι με βάθος, σίγουρα από τα καλύτερα ποδοσφαιράκια που έχω δει στον Amstrad, αν όχι το καλύτερο. Υπάρχουν ασφαλώς περιθώρια για πολλές βελτιώσεις, που ελπίζω να τις δούμε στο άμεσο μέλλον.\nΕίδος παιχνιδιού (genre): Football game\nΗμερομηνία πρώτης κυκλοφορίας: 14/09/2020 (τελευταία έκδοση)\nDeveloper: Voxel Tower\nCPC SOCCERJust Gamerretroretro corner


Ροδοχωρίτης: Άλμα σωτηρίας για τον ΓΑΣ Ροδοχωρίου άνετα 2-0 τον Άτλα\nΆλμα σωτηρίας για τον ΓΑΣ Ροδοχωρίου άνετα 2-0 τον Άτλα\nΜε σχετική άνεση και χωρίς να εντυπωσιάσει επικράτησε ο ΓΑΣ Ροδοχωρίου τον Άτλα Ζερβοχωρίου και τον έβαλε σε περιπέτειες αφού έμεινε στην δωδέκατη θέση με 30 βαθμούς...\nΟ ΓΑΣ Ροδοχωρίου φαίνεται να έχει σωθεί αφού έχει πιάσει 39 βαθμούς 4 αγωνιστικές πριν την λήξη του πρωταθλήματος, την επόμενη αγωνιστική αντιμετωπίζει τον Φίλιππο Μελίκης εκτός έδρας.\nΜέση - Τρίκαλα 0-3 1. Ειρηνούπολη 70\nΚουλούρα - Μελίκη 0-0 2. ΦΑΣ Νάουσα 69\nΔιαβατός - ΦΑΣ Νάουσα 0-1 3. Τρίκαλα 58\nΓΑΣ Ροδοχωρίου - Ζερβοχώρι 2-0 4. Διαβατός 42\nΕιρηνούπολη - Αγ. Βαρβάρα 3-0 5. Χαρίεσσα 42\nΧαρίεσσα - Καψόχωρας 3-0 6. Αχιλλέας Ν. 40\nΠ.Σκυλίτσι - Κλειδί 1-1 7. Μελίκη 40\nΠΑΟΚ Αλεξ. - Αχιλλέας Ν. 0-2 8. ΓΑΣ Ροδοχωρίου 39\n9. ΠΑΟΚ Αλεξ.* 38\n10. Π.Σκυλίτσι 31\n11. Αγ. Βαρβάρα 31\n12. Ζερβοχώρι 30\n13. Κλειδί 25\n15. Μέση 12\nΣάββατο 28 Μαρτίου 2015 (16:00)\nΜάση - Κουλούρα\nΜελίκη - ΓΑΣ Ροδοχωρίου\nΦΑΣ Νάουσα - Ειρηνούπολη\nΖερβοχώρι - Χαρίεσσα\nΑγ. Βαρβάρα - Π.Σκυλίτσι\nΚαψόχωρα - ΠΑΟΚ Αλεξ.\n0 Σχόλια για το: "Άλμα σωτηρίας για τον ΓΑΣ Ροδοχωρίου άνετα 2-0 τον Άτλα"


Qwika - Jimmy Wales\nΓια τη σελίδα χρηστών του Jimmy Ουαλίας σε Wikipedia, δείτε Χρήστης:Jimbo Ουαλία.\nJimbo Ουαλία που μιλά FOSDEM 2005 μέσα Βρυξέλλες, Βέλγιο.\nΘ*Ιημμυ Donal "Jimbo" Ουαλία (γεννημένος 7 Αυγούστου, 1966) είναι α το Θ*u.το Θ*ς. Διαδίκτυο επιχειρηματίας και α wiki πρωτοπόρος που είναι καλύτερα γνωστός ως ομο-ιδρυτή και ηγέτης Wikipedia, διεθνής ένας συνεργάσιμος ανοικτός-πηγή ελεύθερος εγκυκλοπαίδεια στο διαδίκτυο.\n2 Πρόσφατη εργασία\n2.1 Ανάπτυξη Wikipedia\n2.2 Αλλα προγράμματα\n4 Δημοσιευμένες εργασίες\n6.1 Μέσα ειδήσεων\nΗ Ουαλία γεννήθηκε μέσα Χούντσβιλ, Αλαμπάμα. Ο πατέρας του ήταν α κατάστημα παντοπωλείων διευθυντής ενώ η Ουαλία μεγάλωνε (ο πατέρας του έχει αποσυρθεί από τότε). Η μητέρα Doris της Ουαλίας και η γιαγιά Irma διηύθυναν ένα μικρό ιδιωτικό σχολείο, "στην παράδοση του σχολείου ένας-δωματίων,"όπου πήγε επίσης στο σχολείο. Υπήρξαν τέσσερα παιδιά στο βαθμό του τις περισσότερες φορές, έτσι το σχολείο που συγκεντρώνεται πρώτα μέσω της τέταρτης τάξης και της πέμπτης μέσω της όγδοης τάξης. Α Χρόνος η συνέντευξη περιοδικών ανακριβώς ανέφερε ότι η Ουαλία ήταν σπίτι που εκπαιδεύεται. Για να κυριολεκτήσουμε η Ουαλία δεν ήταν, αλλά σημείωσε ότι η εμπειρία εκπαίδευσής του ήταν "από μία άποψη παρόμοια" δεδομένου ότι η μητέρα και η γιαγιά του ήταν οι δάσκαλοί του. Οι σπουδαστές είχαν ένα δίκαιο ποσό ελευθερίας να μελετηθεί οποιοσδήποτε συμπάθησαν η σχολική φιλοσοφία της εκπαίδευσης επηρεάστηκε σημαντικά κοντά Montessori. Ουαλία που ξοδεύεται πολλές ώρες poy πέρα από Εγκυκλοπαίδεια παγκόσμιων βιβλίων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Μετά από την όγδοη τάξη, Η Ουαλία πήγε Σχολείο Randolph, α prep σχολείο κολλεγίων, όποιο ήταν και είναι ένα πρόωρο adopter των εργαστηρίων υπολογιστών σπουδαστών και άλλης τεχνολογίας για την άμεση χρήση σπουδαστών. Αυτό το prep σχολείο ήταν ακριβό για την οικογένεια, δεδομένου ότι είχαν λίγα μέσα, αλλά η Ουαλία αναφέρει ότι η οικογένειά του εθεώρησε ότι η εκπαίδευση ήταν πολύ σημαντική: "[ εκπαίδευση ] ήταν πάντα ένα πάθος στην οικογένειά μου... ξέρετε, η πολύ παραδοσιακή προσέγγιση στη γνώση και την εκμάθηση και τον καθορισμό ότι ως βάση για μια καλή ζωή."\nΈλαβε προπτυχιακός βαθμός του από Πυρόξανθο πανεπιστήμιο και οι κύριοί του από Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα. Αργότερα, πήρε τις σειρές μαθημάτων που προσφέρθηκαν στο pH.Δ. χρηματοδότηση προγράμματα στο πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα και Πανεπιστήμιο του Ινδιάνα. Δίδαξε και στα δύο πανεπιστήμια κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών του, αλλά δεν έγραψε διδακτορική διατριβή απαιτημένος για να κερδίσει έναν μεταπτυχιακό βαθμό σε αυτά τα όργανα. Η Ουαλία πήγε για να γίνει α μέλλοντα και επιλογές έμπορος μέσα Σικάγο, και μέσα σε μερικά έτη είχε κερδίσει αρκετά "να υποστηριχθεί και τη σύζυγό του για το υπόλοιπο των ζωών τους." (Μάρτιος 2005, Συνδεμένο με καλώδιο άρθρο)\n1996, Η Ουαλία ίδρυσε μια πύλη αναζήτησης αποκαλούμενη Bomis όποιος πωλεί το αρχικό περιεχόμενο, και συμπεριλαμβανόμενος ένα "Bomis Babes" blog με βάση Slashcode. Η Ουαλία δεν είναι πλέον Πρόεδρος ή CEO Bomis, και αφιερώνει τώρα τον μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στα προγράμματα wiki του.\nΤο Μάρτιο 2000, ίδρυσε μια όμοιος-αναθεωρημένη ανοικτός-ικανοποιημένη εγκυκλοπαίδεια Nupedia.COM ("η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια"), και μισθωμένος Larry Sanger για να είναι του συντάκτης-$$$-ΠΡΟΪΣΤΆΜΕΝΟς.\nΘ*Ιημμυ Ουαλία μέσα Παρίσι, Γαλλία\nΚύριο άρθρο: Ιστορία Wikipedia\n15 Ιανουαρίου, 2001, Ουαλία που ιδρύεται Wikipedia, ένας παρόμοιος wiki- βασισμένη περιοχή προοριζόμενη για τη συνεργασία στο πρόωρο εγκυκλοπαιδικό περιεχόμενο πρίν υποβάλλει το Nupedia για την όμοια αναθεώρηση. Η ταχεία ανάπτυξη του Wikipedia το έκανε σύντομα το κυρίαρχο πρόγραμμα και Nupedia ήταν. Το Sanger έκανε την μεγαλύτερη μέρος της πρόωρης ανάπτυξης Nupedia, ενώ η Ουαλία παρείχε κυρίως το απαραίτητο κεφάλαιο. Η Ουαλία θεωρείται το μόνο ιδρυτή Wikipedia, αν και Sanger βρήκε αρχικά την ιδέα να γίνει το encylopedia ωηκη-βασισμένο και πλαμένο το όνομα "wikipedia". Το Sanger έχει μειωθεί από τότε από το πρόγραμμα. Η παραίτησή του μπορεί να δει σε δικοί του Σελίδα χρηστών Wikipedia. Το Sanger έχει επικρίνει από τότε την προσέγγιση της Ουαλίας στο πρόγραμμα - [ 1 ] - χρωματίζοντας Ουαλία ως "οριστικά αντι-ελιτίστασ". Η Ουαλία διαφωνεί με την άποψη Sanger, λέγοντας ότι δεν ήταν αντι-ελιτιστικός, αλλά "ίσως αντι- credentialist. Σε με το βασικό πράγμα το παίρνει σωστό. Και εάν person`s πραγματικά έξυπνα και they`re που κάνουν τη φανταστική εργασία Ι προσοχή don`t εάν they`re ένα κατσίκι γυμνασίου ή ένας καθηγητής του Χάρβαρντ it`s η εργασία που πειράζει. ... Εσείς ακτή can`t στα πιστοποιητικά σας σε Wikipedia... πρέπει να εισαγάγετε αγορά των ιδεών και δεσμεύστε με τους ανθρώπους."\nΣε στα μέσα του 2003, Η Ουαλία ίδρυσε Ίδρυμα Wikimedia, α Η Αγία Πετρούπολη, Φλώριδα- βασισμένος μη κερδοσκοπική οργάνωση, για να υποστηρίξουν Wikipedia και τα νεώτερα έργα αδελφών του. Από τότε, έχει αναμιχθεί όλο και περισσότερο με την προαγωγή και την ομιλία για τα προγράμματα του ιδρύματος. Από το 2005, Η Ουαλία είναι ο Πρόεδρος και ο πρόεδρος του ιδρύματος του πίνακα.\nΤο 2004, Η Ουαλία είχε αναφερθεί όπως λέγοντας που ξόδεψε γύρω από USS500,000 στην καθιέρωση και τις διαδικασίες των προγραμμάτων Wiki του. Μέχρι το τέλος της κίνησης κεφαλαίων Φεβρουαρίου 2005 του ιδρύματος, το ίδρυμα Wikimedia υποστηριζόταν εξ ολοκλήρου από τις επιχορηγήσεις και τις δωρεές.\nΘ*Ιημμυ Ουαλία που μιλά Wikimania\nΠιό πρόσφατα, ίσως εμπνευσμένος από την επιτυχία Wikipedia, Η Ουαλία έχει ιδρύσει την επιχείρηση για-κέρδους Wikia, ποια διάφορα wikis οικοδεσποτών, και διαχειρίζεται Wikicities πρόγραμμα.\nΗ Ουαλία διορίστηκε έναν συνεργάτη Κέντρο Berkman για Διαδίκτυο και την κοινωνία Νομική σχολή του Χάρβαρντ το 2005. Αργότερα εκείνο το έτος, στις 3$ Οκτωβρίου, σύμφωνα με ένα δελτίο τύπου [ 2 ]], Η Ουαλία ένωσε Διοικητικό συμβούλιο Socialtext, ένας προμηθευτής wiki τεχνολογία στις επιχειρήσεις.\nΠροκειμένου να προαχθεί Wikimedia, Η Ουαλία ταξιδεύει τον κόσμο, και στις διασκέψεις και τις λειτουργίες Wikimedia (όπως "Wikimeets" και Wikimania). Έχει δεσμευθεί συχνά ως ομιλητής.\nΗ Ουαλία θαυμάζει φιλοσοφία objectivist Ακρη Ayn, και ενώ στο διαβαθμισμένο σχολείο είναι κύριο και που συγκρατείται Κατάλογος διευθύνσεων Διαδικτύου γνωστός ως "συγκρατημένη συζήτηση της φιλοσοφίας Objectivist". Δείχνει επίσης ένα ενδιαφέρον για πολιτική πυροβόλων και συνταγματικός νόμος.\nΖωές της Ουαλίας μέσα ST. Πετρούπολη, Φλώριδα, με τη σύζυγό του Christine και την κόρη Kira. Η Ουαλία έχει παντρευτεί με την Christine από το 1998. Είναι συνολικά στην αγάπη.\nΗ Ουαλία έχει χαρακτηριστεί σε διάφορα άρθρα και έχει περάσει από συνέντευξη μέσα Χρόνος περιοδικό, και επάνω Q&A, μια συνέντευξη παρουσιάζει επάνω Γ-ΕΚΤΑΣΗ.\nΗ Ουαλία έκανε μια ειδική εμφάνιση επάνω Επίθεση της επίδειξης.\nΘ*Ροψερτ Brooks, Jon Corson και j. Θ*Δοναλ Ουαλία, "Η τιμολόγηση των επιλογών δεικτών όταν ακολουθούν τα ελλοχεύοντα προτερήματα όλα μια λογαριθμιή κανονικός διάχυση", Πρόοδοι στην έρευνα μελλόντων και επιλογών, τόμος 7, 1994. Περίληψη απευθείας προσβάσιμη από Ερευνητικό δίκτυο κοινωνικών επιστημών [ 3 ].\nΡοζ, Ντάνιελ H., "Οι στάσεις βιβλίων εδώ", Συνδεμένος με καλώδιο, 3 Μαρτίου 2005 [ 4 ]\nΠροσωπική αρχική σελίδα\nΣελίδα χρηστών Wikipedia της Ουαλίας\nΟ ιδρυτής Wikipedia αναγνωρίζει τα σοβαρά ποιοτικά προβλήματα, Ο κατάλογος, 2005-10-18\nΕίναι όπως ένα Blog, Αλλά είναι ένα Wiki, Θ*Νεωσωεεκ, 2005-11-1\nΕίναι ένας κόσμος Wiki έξω εκεί για του Ιστού groupmind ΗΠΑ σήμερα, 2003-7-1\nST. Ο εγκέφαλος τεχνολογίας της Πετρούπολης δημιουργεί τον κόσμο "wiki" με τη σε απευθείας σύνδεση εγκυκλοπαίδεια, Επιχειρησιακό περιοδικό κόλπων της Τάμπα, 2005-9-23\nΒίντεο του Jimmy Ουαλία που συζητά Wikipedia 40 λεπτά από μια συζήτηση Jimmy διοργάνωσαν στο Στάνφορντ επάνω 2 Σεπτεμβρίου 2005 διαθέσιμος ως avi με μορφή χείμαρρων και χορηγημένος άδεια κάτω από τις δημιουργικές αστικές τάξεις\n200 ΜΒ και 70 ΜΒ Κινηματογράφοι Quicktime 2 Σεπτεμβρίου 2005 διάλεξη στο Στάνφορντ, χορηγημένος άδεια κάτω από τις δημιουργικές αστικές τάξεις, φιλοξενημένος από το αρχείο Διαδικτύου\nΣυνέντευξη συνομιλιών ΤΠ με Jimbo - καταγραμμένος 3 Σεπτεμβρίου 2005\n"Η νοημοσύνη" συζήτηση Wikipedia Βίντεο της συζήτησης του Jimmy Ουαλία που δίνεται στο ίδρυμα της Οξφόρδης Διαδίκτυο - που καταγράφεται 11 Ιουλίου 2005.\nΣυνέντευξη του "q και Α" από το Jimmy Ουαλία κοντά Γ-ΕΚΤΑΣΗ"s Θ*Ψρηαν Lamb\nΣυζήτηση του έθνους - Wikipedia, Ανοικτή πηγή και το μέλλον του Ιστού\nΑνοικτή πηγή - το Wikipedia - φιλοξενημένος κοντά Θ*Θχρηστοπχερ Lydon


Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί | Granazi Radio\nHOME » ΤΕΧΝΕΣ » ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ » Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί γεννήθηκε μια νύχτα με βροχή. Είχε μεγάλα μάτια, διάφανα, και μακριά μαλλιά. Ο γιατρός είπε στη λεχώνα ότι είχε γεννήσει ένα ξωτικό. Εκείνη το “ξερε.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί κοιμόταν μ” ανοιχτά μάτια τη μέρα και ξυπνούσε τα βράδια, για να κλάψει. Ο γάτος της οικογένειας, ένας αργόσχολος σιαμέζος, καθόταν στο προσκεφάλι του, για να διώχνει τ” άσχημα όνειρα και τ” ανόσια πνεύματα.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί άργησε να μιλήσει και δυσκολεύτηκε να μάθει να περπατά. Προτιμούσε να κοιμάται, αγκαλιά με τον γάτο. Κι όταν ξυπνούσε περνούσε ώρες πολλές κοιτώντας τις σκιές στο ταβάνι ή έφτιαχνε αλλόκοτα πλάσματα από πλαστελίνη. Τους έδινε κι ονόματα, λέξεις μπερδεμένες που ακούγονταν σαν Κουένυα και Σίνταριν και Φαλάνια και Σύρινθαλ.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί πήγε σχολείο, αλλά έγραφε τα γράμματα ανάποδα. Την ώρα του μαθήματος ζωγράφιζε αγγέλους στο τετράδιο του και στο διάλειμμα έμενε να παρατηρεί πώς οι σφήκες έτρωγαν τ” αχλάδια που πέφταν απ” το δέντρο. Οι δάσκαλοι δεν τον μάλωναν, γιατί ήταν ήσυχος κι είχε μεγάλα μάτια. Τ” άλλα παιδιά τον άφηναν στην ησυχία του, γιατί καταλάβαιναν ότι δεν είναι εκεί.\nΈνα βράδυ οι γονείς του τον έχασαν. Τον έψαξαν, ξεσήκωσαν τη γειτονιά, φώναξαν την αστυνομία. Τελικά τον βρήκαν στο πανηγύρι, δίπλα στον πάγκο ενός πλανόδιου καλλιτέχνη.\nΟ πλανόδιος έφτιαχνε λέξεις από σύρμα, ονόματα ανθρώπων και ζώων και ονείρων. Δεν χρησιμοποιούσε εργαλεία. Έπιανε το σύρμα και το “στριβε, το γυρνούσε, το ίσιωνε, το στίλβωνε, μέχρι που κρατούσε το όνομα κάποιου ή -μερικές φορές- έναν στίχο.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί είχε ξεχαστεί να κοιτάει τα επιδέξια χέρια του καλλιτέχνη, όλη νύχτα.\nΟι γονείς του τον μάλωσαν, αλλά εκείνος δεν ήταν εκεί. Μόλις έφτασαν σπίτι ξεκίνησε να φτιάχνει τις δικές του λέξεις από σύρμα.\nΤα χρόνια κυλούσαν κι ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί περνούσε όλο και περισσότερο καιρό με τα μικρά του καλλιτεχνήματα. Όσοι τον συναντούσαν νόμιζαν ότι ήταν εκεί. Έτσι φαινόταν. Και συχνά ήταν. Όμως όσοι τον γνώριζαν καλύτερα ήξεραν ότι δεν ήταν εκεί.\nΌταν μεγάλωσε ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί γνώρισε ένα κορίτσι που του έμοιαζε. Είχε μεγάλα διάφανα μάτια και μακριά μαλλιά. Ζωγράφιζε θλιμμένα πρόσωπα και περπατούσε σαν γάτα. Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί γοητεύτηκε απ” το κορίτσι.\nΜια θερινή νύχτα, σ” ένα παγκάκι πάνω απ” το Αιγαίο, τη ρώτησε αν θα τον παντρευόταν κάποτε. Εκείνη δέχτηκε. Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί της φόρεσε στο δάχτυλο ένα κρίκο από αναψυκτικό.\nΈκαναν ένα παιδί με μεγάλα διάφανα μάτια.\nΤα χρόνια συνέχισαν να περνάνε, έτσι όπως συνηθίζουν να κάνουν απ” την αρχή του κόσμου.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί είχε στήσει έναν πάγκο με τις λέξεις του, πλανόδιος κι εκείνος όπως ο δάσκαλος του. Σπάνια όμως πουλούσε κάποια λέξη από σύρμα. Τις περισσότερες τις χάριζε και χαιρόταν όταν έβλεπε τους ανθρώπους να τις φοράνε στο στήθος, πάνω στην καρδιά.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί αγαπούσε τις νύχτες και τις βροχές. Αγαπούσε το γέλιο των παιδιών και τα μπαλόνια με ήλιο που το “σκαγαν και “φτάναν ως τον ήλιο.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί είχε και κάποιους φίλους, ελάχιστους, μετρημένους στα δάκτυλα του χεριού ενός πάντα. Όταν βρισκόταν με τους φίλους του κανείς δεν ήταν εκεί. Κι ένιωθαν ωραία να μην είναι εκεί παρέα.\nΚάποιες μέρες ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί ζήλευε τους ανθρώπους που μπορούσαν να είναι εκεί, τους ανθρώπους που τα κατάφερναν τόσο καλά εκεί.\nΚάποιες νύχτες ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί ευχόταν να ήταν κι αυτός εκεί, κι ας μην είχε φτιάξει ούτε μια λέξη από σύρμα.\nΔεν το είχε επιλέξει να μην είναι εκεί. Είχε συμβεί, έτσι όπως γεννήθηκε με μεγάλα διάφανα μάτια, ίσως επειδή κι η μητέρα του δεν ήταν εκεί.\nΤο κορίτσι με το δακτυλίδι από κρίκο αναψυκτικού προσπάθησε να τον βοηθήσει, να είναι εκεί. Κι εκείνος το ήθελε, όταν όμως βρισκόταν εκεί ξεθώριαζε, γινόταν διάφανος, τόσο που μπορούσες να δεις από μέσα του.\nΚαι κάθε μέρα που περνούσε εκεί, ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί ένιωθε να χάνει ένα ακόμα κομμάτι του.\nΜόνο οι λέξεις από σύρμα τον βοηθούσαν να ενώνει τα κομμάτια του.\nΟ άνθρωπος που δεν ήταν εκεί κάποτε κατάλαβε ότι υπήρχαν πολλοί ακόμα άνθρωποι που δεν ήταν εκεί. Κι αν κάτι έφταιγε γι” αυτό δεν ήταν οι άνθρωποι, ήταν το εκεί.\nΟι άνθρωποι που δεν ήταν εκεί δεν ήταν ηλίθιοι, δεν ήταν δειλοί, δεν ήταν ανίκανοι. Είχαν γεννηθεί με κάποια αποστροφή για το εκεί ή μπορεί να ήταν μόνο αλλεργία, αλλεργία σε όλα όσα τους δίνονταν έτοιμα, σε όλα όσα δεν ήταν δικά τους.\nΟι άνθρωποι που δεν ήταν εκεί ήθελαν να δημιουργούν το εκεί τους.\nΈφτιαχναν λέξεις, μουσικές, χορούς, πίνακες, σπίτια, φαγητά, ιδέες, εφευρέσεις, εξισώσεις, φάρμακα, σχολεία, επιστήμες.\nΟι άνθρωποι που δεν ήταν εκεί έφτιαχναν τον κόσμο απ” την αρχή, έτσι όπως θα ήθελαν να είναι.\nΔεν γνωρίζω πώς τελειώνει αυτή η ιστορία. Μου τη διηγήθηκε ένας καλλιτέχνης του δρόμου με μεγάλα μάτια. Είχε ινδιάνικο αίμα και τ” όνομα του ήταν Πλανόδιο Βουνό.\nΚάποια στιγμή χαμογέλασε και σταμάτησε να είναι εκεί. Το χαμόγελο του άργησε να σβήσει, σαν να ήταν ο γάτος του Τσέσαϊρ.\nΜου άφησε μόνο αυτές τις λέξεις, καμωμένες από σύρμα.\nΈτσι δεν γνωρίζω πώς τελειώνει αυτή η ιστορία.\nΊσως και να μην τελειώνει.


Ποιοι είναι οι 6 πλουσιότεροι Έλληνες των ΗΠΑ για το 2015 | Το Χρήμα\nΑρχική » Κόσμος » Ποιοι είναι οι 6 πλουσιότεροι Έλληνες των ΗΠΑ για το 2015\nΠοιοι είναι οι 6 πλουσιότεροι Έλληνες των ΗΠΑ για το 2015\nΤην λίστα με τους 400 πλουσιότερους στις ΗΠΑ για το 2015, εξέδωσε το περιοδικό Forbes. Ανάμεσα στους 400 επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ είναι και 6 ελληνικής καταγωγής επιχειρηματίες, που η συνολική τους περιουσία ανέρχεται στα 17,2 δις δολάρια. Στην αντίστοιχη λίστα του 2014 αν και υπήρχαν 7 Έλληνες επιχειρηματίες, η συνολική τους περιουσία ήταν κατά μισό περίπου δις δολάρια μικρότερη και ανερχόταν στα 16,68 δις δολάρια.\nΓια μια ακόμη φορά ο Μπιλ Γκέιτς είναι πρώτος στην λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους στις ΗΠΑ. Ο συνιδρυτής της Microsoft καταλαμβάνει την πρώτη θέση για 22η συνεχόμενη χρονιά με 72 δις προσωπική περιουσία. Ο επενδυτής Ουόρεν Μπάφετ καταλαμβάνει φέτος, για μια ακόμη φορά, τη δεύτερη θέση, με περιουσία που ανέρχεται στα 62 δισεκατομμύρια δολάρια.\nΣτην θέση 342 συναντάμε τον Γιώργο Αργυρό με περιουσία που αγγίζει τα 2 δις δολάρια. Δεν παρουσίασε αύξηση ούτε μείωση στην περιουσία του από πέρσι που βρισκόταν όμως στη θέση 321. Ασχολείται με το real estate και επενδύσεις και είχε διατελέσει πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ισπανία.


ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΩΝΗ: Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009\n..... είπαν προφητείες και το πίστεψαν λαοί που έκλαψαν, σαν άκουσαν το «Πάρθεν, πάρθεν η πόλις πάρθεν».\nΤο ψιθύρισαν οι ταπεινωμένες γενιές του σκλαβωμένου έθνους, που θρήνησαν στα ερείπια: «της ούτω ελεεινώς εφθαρμένης, και πρώην καλλίστης των εν τη γη πόλεων της μιας και κοινής πατρίδος τω ελληνικώ γένει», όπως γράφει ο πατριάρχης Γεννάδιος «επί τη αλώσει της Πόλεως»· λιτά, τα λόγια αυτά συμπληρώνουν και εξηγούν τα τελευταία λόγια του δύστηνου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου: «Η πόλις αλίσκεται κα’ μοι ζην έτι περιεστίν;». Δεν βρίσκεται ένας χριστιανός να μου πάρει το κεφάλι; Λόγια του πρώτου νεομάρτυρα του έθνους.\nΤο 657 π.Χ., ναυτικοί από τα Μέγαρα, υπό τον Βύζαντα, χτίζουν στην έσχατη άκρη της Ευρώπης το Βυζάντιο, εκεί όπου ο Βόσπορος ανοίγει και σχηματίζει τη θάλασσα του Μαρμαρά. Οι ακτές δεν ήταν άγνωστες στους Έλληνες αποίκους. Ο Βόσπορος βρίσκεται στο σταυροδρόμι δύο από τους μεγαλύτερους εμπορικούς δρόμους της Ιστορίας. Η σημασία της θέσης του Βυζαντίου δεν αργεί να γίνει αντιληπτή. Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, όλοι έστρεψαν τα βλέμματά τους προς το Βυζάντιο, γιατί εξουσίαζε την είσοδο της Μαύρης Θάλασσας, που οι βόρειες ακτές της ήταν ο σιτοβολώνας των Αθηνών. Ο Φίλιππος ο Μακεδών και ο γιος του, ο Μέγας Αλέξανδρος, κατάλαβαν ότι η κύρια πύλη της Ασίας ήταν το Βυζάντιο. Ρωμαίοι αυτοκράτορες, αντιθέτως, είχαν καταλήξει να βλέπουν την κραταιά στρατηγική του θέση σαν απειλή.\nΣτον δεύτερο, όμως, Λικινικό Πόλεμο του 322-323 μ.Χ., όταν ο Λικίνιος χρησιμοποίησε το Βυζάντιο για βάση όλης της εκστρατείας του εναντίον του Κωνσταντίνου, έπαθε πανωλεθρία, έχασε τον στόλο του στον Ελλήσποντο και τελικά ο στρατός του νικήθηκε στη Χρυσούπολη. Μετά την παράδοσή του δεν υπήρχε λόγος να αντισταθεί περισσότερο. Ο μεγάλος αντίπαλός του, όμως, ο Κωνσταντίνος, είχε προσέξει τη στρατηγική του θέση. Είδε ότι το Βυζάντιο είχε πολλές άλλες δυνατότητες. Μόλις λοιπόν τελείωσε ο πόλεμος έφερε αμέσως τοπογράφους και αρχιτέκτονες και το χτίσιμο άρχισε1.\nΗ Κωνσταντινούπολη χτίστηκε σε παράλια ελληνόφωνα και ενσωμάτωσε μια αρχαία ελληνική πόλη. Ο Κωνσταντίνος, για να δώσει έμφαση στον ελληνισμό του, φρόντισε η νέα πρωτεύουσα του κράτους του να αποτελέσει το κέντρο των τεχνών και των γραμμάτων. Έχτισε βιβλιοθήκες, που τις γέμισε με ελληνικά χειρόγραφα. Ακόμη περισσότερο την κόσμησε με μουσεία που είχαν καλλιτεχνικούς θησαυρούς απ’ όλα τα μέρη της ελληνικής Ανατολής. Και στις 11 Μαΐου του 330, σε ειδική τελετή, έγιναν τα εγκαίνια της μεγάλης πόλης, της «Κωνσταντινούπολης-Νέας Ρώμης», την οποία αφιέρωσε στην Αγία Τριάδα και στη Μητέρα του Θεού.\nΑξίζει να αναφέρουμε την αφιέρωση της Πόλης την ώρα των εγκαινίων της, όπως ανέγραψε ο Μέγας Κωνσταντίνος στην ιδρυτική στήλη της πόλης αυτής: «Σοι Χριστέ, κόσμου Βασιλεύς και δεσπότης, σοι προστίθημι τήνδε την δούλην πόλιν και σκήπτρα τήσδε και το παν Ρώμης κράτος φύλαττε ταύτην, σώζε δ’ εκ πάσης βλάβης»2.\nΑπό τις 11 Μαΐου του 330, από τα εγκαίνια της Πόλης, ως τις 29 Μαΐου του 1453 (τη μέρα που με θέληση θεϊκή ανατράπηκε η φυσική τάξη), οριοθετούνται τα χρόνια της μεγαλοσύνης του Μεσαιωνικού Ελληνισμού. Ταυτόσημο το Βυζάντιο με την Κωνσταντινούπολη.\n«Μέσα στην κατακερματισμένη δυτική, μεσαιωνική Ευρώπη, η Πόλη, η Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη, έμεινε πάνω από 1000 χρόνια η μοναδική, η νόμιμη κληρονόμος της Ρωμαϊκής παγκοσμιότητας. Αντιπροσωπεύοντας το ιδεώδες της πολιτικής και πνευματικής συνοχής υλοποιεί την οικουμενική υπόσταση της αυτοκρατορίας».\nΟ Γάλλος φιλέλληνας κα λογοτέχνης Σατωβριάνδος, που γνώρισε την Πόλη, σημείωσε με θαυμασμό: «Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να πει κανείς ότι η Κωνσταντινούπολις είναι η πιο όμορφη πινελιά του Σύμπαντος».\nΑξίζει να αναφερθούμε στην Πόλη και στις καλλονές της, για να συνειδητοποιήσουμε τι σήμαινε και τι σημαίνει η Άλωσή της.\nΟ κομψότατος εγκωμιαστής της, Μανουήλ Χρυσολωράς, σε πανηγυρικό του, ανάμεσα στα άλλα, αναφέρει: «Αν και τίποτε άλλο δεν θα είχαμε να πούμε, όμως θα θαυμάζαμε τη θέση της ανάμεσα στις δύο ηπείρους, την Ευρώπη δηλαδή και την Ασία, αλλά και η ένωσις των δύο θαλασσών, της βορείας και της μεσημβρινής, είναι θαυμαστή, ώστε από τη μια μεριά διά των ηπείρων, και από την άλλη διά των θαλασσών, ή καλύτερα και διά των δύο, να συνδέη σαν με ένα κοινόν σύνδεσμον και πάλι να αποκλείη μεταξύ τους –σαν να στέκεται πάνω σε πύλες– την οικουμένην και τα έθνη που φέρει επάνω της. Και τούτο –ότι εξουσιάζει δύο ηπείρους και δύο θάλασσες– δεν είναι μόνον χρήσιμον και ωραίον, αλλά δικαίως θα ενόμιζεν κανείς ότι είναι και βασιλικόν»3. Και ο σπουδαιότερος εγκωμιαστής της, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, έγραψε: «Η νεώτερη Ρώμη, δηλαδή το Βυζάντιον, υπερέχει των άλλων πόλεων, όσον ο έναστρος ουρανός από την γην».\n«Οπλοτέρη Ρώμη η προφέρουσα πολήων\nΟσσάτιον γαίης ουρανός αστερόεις».\nΑλλά ας παρακολουθήσουμε τη γραφίδα του Σκιαθίτη καλλιτέχνη του λόγου, του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη, να μας παρουσιάζει το εξαίσιον θέαμα:\n«Την είδον τόσαις φοραίς. Την είδον από της γης, την είδον από θαλάσσης. Και την εκαμάρωσα, ως καμαρώνουν οι νυμφαγωγοί την νύμφην εις τας νήσους. Και είναι όντως νύμφη η Πόλις, Νύμφη της Ανατολής, νύμφη του Γένους. Νύμφη του κύματος και των αφρών, και νύμφη των κήπων και των λειμώνων. Επάνω εις τους αφρούς και επάνω εις τα άνθη. Εκεί όπου, όπισθεν πλατάνων και κυπαρίσσων, εις τα χλοερά εκείνα τσαΐρια, ανελίσσεται όλη των ανθέων της η ποικιλία, από του ναρκίσσου και υακίνθου, μέχρι του γιασεμιού και των ρόδων· εκεί όπου ο δινήεις Βόσπορος σχηματίζει την παιγνιώδη εκείνην αναφοράν του, όταν το ρεύμα του Ευξείνου το ολόδροσον έρχεται να φιλήση του Γένους την νύμφην και βασίλισσαν...\n»Την είδον από θαλάσσης· την είδον από ξηράς. Από θαλάσσης αναπαυομένην υπό τας αμφιλαφείς σκιάς αιωνοβίων πλατάνων, με υψηλούς μαύρους δορυφόρους κύκλω, την υψιτενή παράταξιν των σιωπηλών και ακινήτων κυπαρίσσων.\n»Και από ξηράς αναδυομένην εκ των κυμάτων, την ώρα την γλυκείαν της αυγής, με ένα βαθύχρουν τεφρόν πέπλον σκεπασμένην, τον οποίον σιγά σιγά επανεγείρει η Ανατολή με τας ροδίνους αβράς χείρας της, ίνα αναφανή εις τον κόσμον το υπερφυές θέαμα ναών και παλατίων... αναμμένην θαρρείς, εν θεατρική φωταγωγία εορτής, εις τα υαλώματα και τους χρυσούς ορόφους, επί των οποίων προσήναψε πυρσούς χαράς ο ήλιος. Και πλέουν τότε μέσα εις το πέλαγος φωτός, εξαισίως πανηγυρικού, συνοικισμοί απέραντοι, λόφοι κεκαλυμμένοι με κατοικίας, και ακταί με παλάτια βασιλικά και μέγαρα αρχόντων. Πέλαγος οικιών και κύματα παλατίων και ναών και τζαμίων».\nΚαι προσθέτει ο Μωραϊτίδης: «Αφορμή της κτίσεως υπήρξεν εν όνειρον, μία οπτασία. Και εν όνειρον και μίαν οπτασίαν εκληροδότησε, κτισθείσα εις το Γένος. Άγγελοι την ζωγράφησαν και άγγελοι εχάραξαν το σχέδιόν της, το οποίον έκτοτε υπάρχει χαραγμένον με χρυσάς γραμμάς εις τα φυλλοκάρδια του Γένους».\n«Όλες οι πολιτείες θα χαθούν, μα όσο υπάρχουν άνθρωποι η Κωνσταντινούπολη θα μείνει αθάνατη», έγραφε τον 16ο αιώνα ο Γάλλος φυσιοδίφης Πιερ Ζιλ, όταν αντίκρυσε τη Βασιλεύουσα4.\nΟ Μέγας Κωνσταντίνος στην πορεία του προς Νότον, εναντίον του Μαξεντίου, όταν το μέλλον του ήταν σε κίνδυνο, αυτός και όλος ο στρατός του, είδαν ένα όραμα. Ένα λαμπρό σταυρό στον ουρανό, με την επιγραφή: «Εν τούτω νίκα». Την ίδια νύχτα ο Χριστός βεβαίωσε το όραμα στο όνειρο του αυτοκράτορα. Αυτό συγκλόνισε τον Κωνσταντίνο, που υιοθέτησε για έμβλημά του το λάβαρο με τον σταυρό και κάτω από αυτή τη σημαία οδήγησε τον στρατό του στη νίκη. Όπως φαίνεται από τα νομίσματα και τα διατάγματά του, ο Κωνσταντίνος είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ του Χριστιανισμού και υπερμαχούσε γι’ αυτόν όπως αποδείχθηκε και σε περίοδο αιρέσεων. Γι’ αυτό θεωρήθηκε από όλους Ισαπόστολος, ο δέκατος τρίτος απόστολος. Το αποκορύφωμα της υποστήριξης του Χριστιανισμού υπήρξε η αποστολή της μητέρας του, Αγίας Ελένης, στα Ιεροσόλυμα, όπου με θαυματουργική βοήθεια, βρήκε την ακριβή θέση του Γολγοθά, έβγαλε από τη γη τον Τίμιο Σταυρό, τους σταυρούς των ληστών, τη λόγχη, τον σπόγγο, τον ακάνθινο στέφανο και ό,τι άλλο σχετίζεται με τα Θεία Πάθη. Ο Κωνσταντίνος συνάθροισε πληθυσμό στη Βασιλεύουσα από όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας παρέχοντας πολλά προνόμια και ο βυζαντινός λαός, ζωηρός, χαρούμενος, με όλα τα προσόντα και ελαττώματα της ρωμαίικης φυλής, εξέφραζε μέσα από τα τραγούδια του τη χαρά, το φως, την ελπίδα για τη ζωή και τη διάθεση συγκερασμού εσωστρέφειας και εξωστρέφειας, δύο στοιχεία που τον συνόδευαν στη ζωή του, λόγω της διπλής του ιδιότητας, να είναι Έλληνας και Ορθόδοξος.\nΟ όρος «Βασιλεύουσα» δεν χαρακτήριζε μόνο την Κωνσταντινούπολη ως «έδρα της Βασιλείας των Ρωμαίων», αλλά τη μόνη που βασίλευε και από την οποία εκπορευόταν η τάξη, η δικαιοσύνη, η φιλανθρωπία. Η «Βασιλεύουσα» υπήρξε η έδρα της φιλανθρωπίας, με τη βαθύτερη σημασία του όρου: Αγάπη για τον άνθρωπο.\nΤο «Τυπικό» του Μιχαήλ Ατταλειάτη είχε προβλέψει την ίδρυση ασύλου στη Ραιδεστό και τη διανομή αγαθών ως ελεημοσύνη στους φτωχούς της Κωνσταντινούπολης. Στη Μονή του Παντοκράτορος ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα ένα νοσοκομείο με πενήντα κρεβάτια. Είχε ιατρικό προσωπικό από εξήντα άτομα, πέρα από το διοικητικό και βοηθητικό. Υπήρχε αίθουσα παροχής ιατρικών συμβουλών με πέντε τμήματα, το καθένα για διαφορετικό τύπο ασθενειών και υπό την επίβλεψη γιατρών και βοηθών με πλήθος νοσοκόμων. Η πολιτική θεωρία των Βυζαντινών για το «φιλάνθρωπον» του αυτοκράτορα και το «νοσοκομείν τους πάσχοντας» αποτελεί πρώτιστον καθήκον της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης και φιλοσοφία με βάση την οποία οργανώθηκαν και λειτούργησαν όλα τα ιδρύματα της Πόλης. Η παράδοση συνεχίστηκε και μετά την Άλωση. Μέχρι σήμερα η Εκκλησία της Βασιλεύουσας εξακολουθεί να «νοσοκομεί τους πάσχοντας».\nΤα εξωτερικά επίσης στοιχεία του αυτοκρατορικού μεγαλείου, (κοσμήματα περίτεχνα, ενδύματα πολυτελή, εικόνες και λάβαρα, σημεία και σύμβολα, η πορφύρα), όλα προκαλούσαν σεβασμό και δέος.\nΟ Πατριαρχικός Θρόνος, με τη λήξη του έτους, στέλνει δυναμικό μήνυμα αγάπης που ξεπηδά από το σπήλαιο της Γέννησης. Κι ο αυτοκράτορας, την ημέρα των Χριστουγέννων, σε μία από τις αίθουσες ακροάσεως του Μεγάλου Παλατίου, μπροστά σε συγκέντρωση επισήμων, έδινε σε αξιωματούχους τα «υπατικά δίπτυχα», δηλαδή διπλώματα και διακρίσεις σε εγχάρακτες πλάκες από ελαφαντόδοντο. Ήταν μια κίνηση που συμβόλιζε την κίνηση του Θεού προς τον άνθρωπο. Ο νεογέννητος Χριστός τιμά με τη σάρκωσή Του τον άνθρωπο και του δίνει τη διάκρισή του. Του δίνει τη δυνατότητα να θεωθεί.\nΑυτό το ίδιο το αυτοκρατορικό νόμισμα, χάρη στον ατόφυο χρυσό, αλλά κυρίως χάρη στην επιγραφή και στις παραστάσεις που το κοσμούσαν, διαλαλούσε απανταχού της γης (παγκόσμια ήταν η κυκλοφορία του), τα θεμελιώδη γνωρίσματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το θεοπρόβλητο δηλαδή του αυτοκράτορα (στο νόμισμα εικονίζεται ο Χριστός ή ο άγγελός του να στέφει τον βασιλέα) και το απέραντο στον χώρο και στον χρόνο της εξουσίας, που μόνο το Βυζάντιο κληρονόμησε από τη Ρώμη. Η ρήση «όπου αυτοκράτορας εκεί η Ρώμη» μεταφράζεται στο Βυζάντιο, όπου η εικόνα του αυτοκράτορα, εκεί η ρωμαϊκή κυριαρχία. Στα μέσα του 7ου αιώνα, αναφερόμενος στα όρια του Βυζαντίου, ο Ιάκωβος ο Νεοφώτιστος, γράφει: «Από του Ωκεανού τουτέστι της Σκοτίας και Βρετανίας και Φραγγίας... έως Περσίδος και πάσης Ανατολής και Αιγύπτου και Αφρικής και άνωθεν, τα όρια των Ρωμαίων έως σήμερον και αι στήλαι των βασιλέων αυτών διά χαλκών και μαρμάρων φαίνονται...». Το βυζαντινό νόμισμα ταξίδεψε παντού στη γη. Έναν αιώνα πριν από τον Ιάκωβο, ένας άλλος απλός μοναχός, ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης (χρωστά το όνομά του στο ταξίδι του στον Ινδικό Ωκεανό), δηλώνει για τους Βυζαντινούς ότι «εν τω νομίσματι αυτών εμπορεύονται πάντα τα έθνη, και εν παντί τόπω απ’ άκρου γης έως άκρου γης δεκτόν εστι θαυμαζόμενον παρά παντός ανθρώπου». Ορθοδοξία και αυτοκρατορία «Imperium και Sacerdotium» υπήρξαν οι καταβολές της οικουμενικότητας και παγκοσμιότητας του Βυζαντίου, που είχε ουράνια διάσταση.\nΚατά τον τίτλο της «Επαναγωγής», ο αυτοκράτορας ήταν «των όντων... η φυλακή και ασφάλεια, των απολωλότων η ανάληψις, των απόντων η ανάκτησις».\nΚαι η αυτοκρατορική αμφίεση, όπως γράφει ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος, δηλώνει ότι: «Τους τε μαγίστρους και πατρικίους εν τύπω χρηματίζων των Αποστόλων, τον τε χρηστόν βασιλέα, κατά το εφικτόν, αναλογούντα τω Θεώ». Τη μίμηση Θεού επιδιώκουν συμπληρωματικά και κάποτε αντίμαχα στο Βυζάντιο ο αυτοκράτορας και ο πατριάρχης, καθένας στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του (ο κόσμος των σωμάτων για τον αυτοκράτορα, ο κόσμος των ψυχών για τον πατριάρχη) ένα είδος «Χριστοτοποτηρητή».\n'Ετσι έμεινε αθάνατη η Ρωμανία, που σύμφωνα με το ποντιακό τραγούδι "και πεθαμένη ακόμη ανθίζει". Το βυζάντιο δημιούργησε πολιτισμό, που καταύγασε και εκπολίτισε την Οικουμένη. Με ανώτερη και ανώτατη παιδεία, με άριστα οργανωμένο κρατικό μηχανισμό, με οικονομική πολιτική, βιομηχανία, ναυτιλία, εξωτερικό εμπόριο, κοινωνικ΄ξ πρόνοια, γράμματα και τέχνες.\nΙδανικό του κάθε Βυζαντινού πολίτη ήταν η μόρφωση. Την απαιδευσία, την έλλειψη πνευματικής καλλιέργειας, τη θεωρούσαν οι Βυζαντινοί ατύχημα και συμφορά. Το πρώτο πράγμα που διδασκόταν ένα παιδί, όταν γινόταν έξι χρόνων, ήταν η γραμματική ή «το ελληνίζειν την γλώσσαν». Τον 11ο αιώνα, επί αυτοκράτορα Αλεξίου Κομνηνού, τα σχολεία ήταν ανοιχτά και προσιτά σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από εθνικότητα και κοινωνική τάξη των γονέων τους. Ο κορυφαίος φιλόσοφος Μιχαήλ Ψελλός, στην ηλικία των 14 ετών είχε την ικανότητα να απαγγέλλει Ιλιάδα από μνήμης. Με τη γραμματική οι νέοι μάθαιναν ρητορική, φιλοσοφία, και τέσσερις τέχνες, την αριθμητική, τη γεωμετρία, τη μουσική και την αστρονομία. Μπορούσαν επίσης να διδαχθούν νομικά, ιατρική, φυσική και από δασκάλους κληρικούς, θρησκευτικά. Οι μορφωμένοι και λόγιοι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης χρησιμοποιήθηκαν ποικιλοτρόπως από το Οθωμανικό κράτος.\nΤο Βυζάντιο εκπολίτισε και έβγαλε από τη βαρβαρότητα χώρες ολόκληρες. Η επικαιρότητα του έργου των Κυρίλλου και Μεθοδίου διαφαίνεται και από την «ες αεί» θεμελίωση της χριστιανικής θρησκείας και γραφής. Οι Άγιοι αυτοί έφεραν την κωνσταντινουπολίτικη ακτινοβολία ως την κεντρική Ευρώπη δηλαδή τη Μοραβία, ως τα βάθη του Πόντου (η αναφορά εδώ είναι στο έργο του Κυρίλλου προς τους Χαζάρους και για τον πρώτο εκχριστιανισμό των Ρώσων).\nΟ Κύριλλος και ο Μεθόδιος έδωσαν στους Σλάβους τα χριστιανικά φώτα και πρώτοι έφεραν τα σύνορα της οικουμενικής εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης πέρα από τα σύνορα της τότε παγκόσμιας αυτοκρατορίας του Βυζαντίου.\nΗ ευόδωση της προσπάθειας του πατριάρχη Φωτίου προς τους λαούς του Πόντου θα συμπληρωθεί έναν αιώνα αργότερα από την προσπάθεια που θα καταβάλει ο πατριάρχης και μαζί αντιβασιλέας, Νικόλαος ο Μυστικός. Αυτός εδραίωσε τον χριστιανισμό των Αλανών και Αβασγών, των λαών δηλαδή που οι απόγονοί τους ζουν στις παρυφές του Καυκάσου και σχηματίζουν σήμερα μαζί με τους Αρμενίους το ακραίο προπύργιο της Χριστιανοσύνης. Η νοητή γραμμή που διασχίζει την Αδριατική από τις δαλματικές ακτές και κάτω, ως τη μεγάλη Σύρτη, ως την Κυρηναϊκή: Την περιοχή δηλαδή που στάθηκε με τη σειρά της ως την αραβική κατάκτηση (τέλος 7ου αιώνα) ακραίο φυλάκιο ελληνοσύνης και ενδόξου βυζαντινισμού, όπως θα έλεγε ο Καβάφης.\nΗ Βενετία, εδώ και πεντακόσια χρόνια, είναι ένα άλλο Βυζάντιο, χάρη στους Βυζαντινούς. Η Ευρώπη σε στιγμές αυτοσυνειδησίας ομολογεί ότι οφείλει τον πολιτισμό της στο Βυζάντιο.\nΗ ακτινοβολία της Βασιλεύουσας με τους θόλους και τα αετώματα, τις χρωματιστές ψηφίδες, που αποτελούν το φόντο στις μικρογραφίες των ιστορημένων χειρογράφων, μας δίνουν μια εικόνα λαμπρή, αν και οι Βυζαντινοί αρχιτέκτονες φύλαγαν τις ωραιότερες δημιουργίες τους για τα εσωτερικά.\nΑλλά όταν ακούμε για Κωνσταντινούπολη, ο νους πάει στο αιώνιο σύμβολό της, την Αγιά Σοφιά, «το μέγα μοναστήρι με τα τετρακόσια σήμαντρα και τις εξήντα δυο καμπάνες».\nΈνας περιηγητής του 12ου αιώνα γράφει: «Δεν υπάρχει άλλη πολιτεία στη Γη που να μπορεί να συγκριθεί με την Κωνσταντινούπολη. Εδώ βλέπει κανείς τον περίφημο ναό της Αγίας Σοφίας... Ο αριθμός των ναών είναι ίσος με τον αριθμό των ημερών του χρόνου. Οι θησαυροί, όμως, της Αγίας Σοφίας είναι αναρίθμητοι... Κι έτσι έχει γίνει σπουδαίος ναός, που δεν υπάρχει ομοιός του στον κόσμο»5. Όμως ο Μάιος, ο ωραιότερος ίσως μήνας του έτους, φέρνει στη σκέψη μνήμες οδυνηρές, αφού είναι ο μήνας της Άλωσης της «Βασιλίδος των Πόλεων». Ο μήνας κατά τον οποίο ο Μωάμεθ Β’ εξεπόρθησε βίαια τη Βασιλεύουσα.\nΟ Κωνσταντίνος, ο υιός της Ελένης, ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη, και πάλιν επί Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου, δυστυχούς βασιλέως, Ελένης υιού και αυτού, «Η πόλις εάλω και εις εσχάτην δουλείαν τε και κακοδαιμονίαν κατήχθη», κατά τον Κριτόβουλον τον Ίμβριον.\nΟ Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος ήλθε στον κόσμο σε καιρό που το Βυζάντιο ψυχορραγούσε και δεν ήταν πια στις δόξες του. Γιος του Μανουήλ Παλαιολόγου και της Ελένης, ήταν ο πιο αγαπημένος του λαού μέσα στα τέσσερα αδέλφια του, γιατί ήταν στολισμένος με αρετές υψηλές. Καλόγνωμος και μετρημένος στη ζωή, ανδρείος, με ταπείνωση, πράος, με θεοσέβεια, πονόψυχος, γλυκομίλητος, στολισμένος με σεμνότητα και υπομονή πολλή. Γι’ αυτό σύσσωμος ο λαός τον διάλεξε, όταν πέθανε ο Ιωάννης Παλαιολόγος. Δεν θέλησε να γίνει η στέψη του στην Αγιά Σοφιά, με πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες, γιατί οι καιροί ήταν δύσκολοι και το βασίλειο είχε φτωχύνει. Στέφθηκε βασιλιάς στον Άη Δημήτρη, στον Μυστρά, και σαν έφθασε στην αγαπημένη του Πόλη, ύπνο δεν έδωκε στα μάτια του, στα τέσσερα χρόνια που βασίλεψε6.\nΌσα λέγει όταν ακούει τις προτάσεις του Μωάμεθ να παραδώσει την Πόλη, συμπυκώνονται στην ηρωική του απάντηση: «...το δε την πόλιν σοι δούναι ούτ’ εμόν εστί ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη· κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών», κατά τον ιστορικό της Άλωσης, Δούκα.\nΚατά τον ίδιο ιστορικό, να πώς πεθαίνει ο Κωνσταντίνος, πραγματοποιώντας όσα παρήγγειλε στον Μωάμεθ: «ο βασιλεύς ουν απαγορεύσας εαυτόν, ιστάμενος βαστάζων σπάθην και ασπίδα, είπε λόγον λύπης άξιον –«ουκ έστι τις των Χριστιανών τού λαβείν την κεφαλήν μου απ’ εμού;» – ην γαρ μονώτατος απολειφθείς. Τότε εις των Τούρκων, δους αυτώ κατά πρόσωπον και πλήξας, και αυτός τω Τούρκω ετέραν εχαρίσατο· των όπισθεν δ’ έτερος καιρίαν δους πληγήν, έπεσε κατά γης· ου γαρ ήδεισαν ότι ο βασιλεύς εστιν, αλλ’ ως κοινόν στρατιώτην τούτον θανατώσαντες αφήκαν».\nΑγωνίστηκε μέχρις εσχάτων «σαν τον ποιμένα τον καλό», που θυσιάζει την ψυχή του για τα πρόβατα.\nΟ ιστορικός Α. Α. Βασίλιεφ αναφέρει ότι ο πατριάρχης, το πλήθος των ιερέων, ο αυτοκράτορας και οι ευγενείς παρακολούθησαν την τελευταία χριστιανική ακολουθία στον ναό της Αγίας Σοφίας. Ο αυτοκράτορας και η ακολουθία του μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων και αποχαιρέτησαν τον πατριάρχη. Η ιερή Ακολουθία, στην πραγματικότητα, ήταν μία επιθανάτια λειτουργία. Στιγμή από τις πιο τραγικές της ιστορίας.\nΣτη συνέχεια, στιγμή φοβερή! Ο Κωνσταντίνος αποκρούει επί τέσσερις ώρες μεγάλες εφόδους. Πίστευε ότι θα κατισχύσει της επιμονής του Μεχμέτ Β’, όταν βλέπει απροσδόκητα τους εχθρούς να εισβάλλουν στα τείχη και να τον περικυκλώνουν από παντού. Όρμησε ηρωικά στο πυκνότερο στίφος των αντιπάλων, αγωνιζόμενος ως ο έσχατος των στρατιωτών7 και το «αίμα έρρεε ποταμηδόν εκ των ποδών και των χειρών», λέγει ο Φραντζής. Ο Κωνσταντίνος έπεσε ηρωικώς μαχόμενος, όπως και η Πόλη. «Η Κερκόπορτα», εκείνη τη στιγμή, «ένας κόκκος άμμου, έκρινε την ιστορία του κόσμου». Στις 29 Μαΐου 1453, ένας πολιτισμός σαρώθηκε αμετάκλητα (...).\nΣτ’ αυτιά φθάνει ο ιστορικός απόηχος του θρήνου του αυτόπτη ιστορικού της Άλωσης Δούκα:\n«Ω πόλις, πόλις, πόλις πόλεων πασών κεφαλή! Ω πόλις, πόλις, κέντρον των τεσσάρων του κόσμου μερών! Ω πόλις, πόλις, Χριστιανών καύχημα και βαρβάρων αφανισμός! Ω πόλις, πόλις, άλλη παράδεισος φυτευθείσα προς δυσμάς, πού σου το κάλλος, παράδεισε; πού σου η χαρίτων του πνεύματος ευεργετική ρώσις ψυχής τε και σώματος;...». Έπεσε ένα από τα πλέον ισχυρά προπύργια κατά της βαρβαρότητας.\nΚι ο άλλος αυτόπτης μάρτυς της Άλωσης, ο ιστορικός Γεώργιος Φραντζής, που είδε από κοντά τις φρικιαστικές στιγμές, γράφει: «Τις διηγήσεται τους τε κλαυθμούς και θρήνους; ει και εκ ξύλου άνθρωπος ή και εκ πέτρας ην, ουκ ηδύνατο μη θρηνήσαι!». «Ω, φρίξον ήλιε! Ω, στέναξον γη! Εάλω η Πόλις...!»\nΟ ιστορικός της Άλωσης, Μιχαήλ Κριτόβουλος ο Ίμβριος, μας έδωσε τη σκηνή της εισόδου του σουλτάνου Μωάμεθ Β’ του Πορθητή στην Πόλη, μετά την κατάληψη και καταστροφή της: «Ο δε βασιλεύς, γράφει, μετά ταύτα εισελθών εις την πόλιν, κατεθεάτο το μέγεθος και την θέσιν αυτής, την τε λαμπρότητα και καλλονήν, το τε πλήθος και μέγεθος και κάλλος των τε ναών και των δημοσίων οικοδομημάτων, των τε ιδιωτικών οικιών και κοινών και των εν δυνάμει όντων...\n»Εώρα δε και το πλήθος των απολλυμένων και την ερήμωσιν των οικιών και την παντελή φθοράν αυτής και τον όλεθρον· και οίκτος αυτόν ευθύς εσήει και μετάμελος ου μικρός της απωλείας τε και διαρπαγής και δάκρυον αφήκε των οφθαλμών, και μέγα στενάξας τε και περιπαθείς, “οίαν, έφη, πόλιν εις διαρπαγήν και ερήμωσιν εκδεδώκαμεν;” ούτως έπαθε την ψυχήν».\nΗ Πόλη και στην έσχατη ταπείνωσή της είχε ομορφιά, που έκανε τους νικητές να λυπούνται και να μεταμελούνται, γιατί ταπείνωσαν μια πολιτεία «καλλονή», γνωστή σ’ Ανατολή και Δύση. Όμως, ας μη μείνουμε στον θρήνο για την Άλωση. Η Βασιλεύουσα ζει! Χιλιάδες οι επιστήμονες, Βυζαντινολόγοι και ιστορικοί σ’ όλο τον πλανήτη, μελετούν τον πολιτισμό της, τα πνευματικά της δημιουργήματα. Ζει με τα λογοτεχνικά και υμνογραφικά της κείμενα, με τα ψηφιδωτά, τις τοιχογραφίες, τον κοσμητικό της πλούτο. Αναρίθμητα τα βυζαντινολογικά συνέδρια σ’ Ανατολή και Δύση, σε Βορρά και Νότο. Από τον Βόρειο Πόλο, από τη Φινλανδία, όπου οι Μονές Βάλαμο και Λίντουλα αποτελούν κέντρα βυζαντινών ερευνών, μέχρι τη Βενετία που είναι κατά γενικήν ομολογία «ένα άλλο Βυζάντιο».\n1. Βλ. Σχετικά. Στήβεν Ράνσιμαν: Βυζαντινός Πολιτισμός, μετάφραση Δέσποινας Δετζώρτζη. Αθήνα 1969. σ. 13-15.\n2. Βλ. Ελένη Arweiller-Γλύκατζη. Παγκοσμιότητα και επικαιρότητα του Βυζαντίου, έκτακτος συνεδρία της 29 Μαΐου 1992. Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών: τ. 67(1992) τεύχ. 1. εν Αθήναις 1992. σ. 453-454.\n3. Βλ. Περιοδικόν «Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ», τεύχος 359. Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος 1998. σ. 196.\n4. Κωνσταντινούπολη η Βασιλεύουσα. Ημερολόγιο 1997, εκδόσεις Μίλητος. Αθήνα 1997. χ.α.σ.\n5. Κ. Σιμόπουλος, Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα. τ.Α’. Αθήνα 1984. σ. 2251.\n6. Βλ. Νικ. Τωμαδάκη, ο.π. όπου Κριτόβουλος ο Ίμβριος, σ. 130.\n7. Κ. Παπαρρηγόπουλος. «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους». Βιβλίον ΙΓ’ σελ. 454-455.\nΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ http://www.istoria.gr/may03/ealo.htm


Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Ειλικρινά, τόση σπουδή από το σύστημα της νέας τάξης που επιβάλλεται με πακτωλό χρημάτων, θέμα ρητορικής μίσους προς κάθε τι παραδοσιακό, κάθε τι Ελληνικό και κάθε τι Ορθόδοξο, πότε θα τεθεί; Όταν από την ανοχή και την ελευθερία έκφρασης κάθε μορφής διαστροφής και ανωμαλίας (κτηνοβασία, παιδεραστία, αυτοκτονία, ομοφυλοφιλία κ.α.), περνάμε στη διαφήμιση και την επιβολή πάση θυσία, όλους όσους διαφωνούμε με το "αξιακό" πλαίσιο αυτό, με ποιο δικαίωμα καταπατούνε τις δικές μας αξίες; Η δικαιοσύνη καθεύδει. Η ηγεσία της Εκκλησίας, στο παιχνίδι και εκείνη. Ο πιστός λαός ορφανεμένος, προδωμένος σα να βρίσκεται σε τεχνητή πνευματική "καταστολή", δεν αντιλαμβάνεται πως πρέπει να αντιδράσει. Δεν έχει επαναστατήσει το πνευματικό του γονίδιο, να γυρίσει την πλάτη στην πλάνη τους και να συσπειρωθεί στους απλούς κληρικούς που αντιστέκονται, ελέγχουν και πρωτοστατούν στον αγώνα υπέρ της Πίστεως και της Πατρίδος.\nΜετά από πολλές πιέσεις διαφόρων ομάδων αλλά και με αφορμή την κυβέρνηση Σύριζα και τις απόψεις τους περί παιδοθεσίας σε ομόφυλα ζευγάρια , οι εκδόσεις Ίκαρος εξέδωσαν ένα βιβλίο με τίτλο: <<Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις Οικογένειες>>.\nΕτικέτες ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΙ , ΓΑΜΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ , ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ


Aλ. Υφαντής (Sychem): Εξάγει συστήματα αφαλάτωσης από Κουβέιτ μέχρι Καλιφόρνια| newmoney\nΗ αμιγώς ελληνική επιχείρηση επεξεργασίας νερού, γεωθερμίας και εξοικονόμησης ενέργειας εξάγει το 70% των προϊόντων της σε 17 χώρες σε όλο τον πλανήτη, όμως η ελληνική Πολιτεία στέκεται εμπόδιο στους σχεδιασμούς της\nAλ. Υφαντής (Sychem): Εξάγει συστήματα αφαλάτωσης από Κουβέιτ μέχρι Καλιφόρνια\nΙανουάριος 15, 2017 7:59 πμ\nΣε ηλικία 26 ετών, ο Αλέξανδρος Υφαντής (κεντρ. φωτ.) ανακάλυψε τον… Δρόμο του Μεταξιού. Με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 100.000 δολάρια και συνέταιρο έναν εφοδιαστή πλοίων ιδρύει θυγατρική στη Σανγκάη. Η εταιρεία προσφέρει λύσεις αντιδιαβρωτικής προστασίας πλοίων και τροφοδοτεί με τα προϊόντα της τους Ελληνες εφοπλιστές, αλλά και τη διεθνή αγορά, όταν η μόνη ελληνική εταιρεία στην Κίνα ήταν μέχρι τότε η S&B. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ο 42χρονος επιχειρηματίας διατηρεί το μάνατζμεντ και το 35% της κινεζικής εταιρείας, υδροδοτεί με μονάδα αφαλάτωσης τους κήπους της Οπερας του Κουβέιτ, ενώ συστήματα της ελληνικής εταιρείας που κατασκευάζονται στη μονάδα της στην Κρήτη θα εγκατασταθούν στην Καλιφόρνια, στη μεγαλύτερη αφαλάτωση του κόσμου!\nΠηγή δημιουργίας του εντυπωσιακού διεθνούς βηματισμού του κ. Υφαντή είναι η Sychem, μια αμιγώς ελληνική επιχείρηση επεξεργασίας νερού, γεωθερμίας και εξοικονόμησης ενέργειας, με εγκαταστάσεις στη βιομηχανική περιοχή του Ηρακλείου, η οποία τα τελευταία χρόνια εξάγει το 70% των προϊόντων της σε 17 χώρες σε όλο τον πλανήτη.\nΣε αυτή την εταιρεία, που σήμερα απασχολεί 140 άτομα προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης και κάθε κράτος θα φρόντιζε να διευκολύνει την επέκτασή της, η δική μας Πολιτεία στέκεται εμπόδιο στους σχεδιασμούς της. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την ένταξη στον αναπτυξιακό νόμο μιας μονάδας αφαλάτωσης στην Κρήτη, που εγκρίθηκε το 2008, η εταιρεία μόλις πρόσφατα πήρε το πράσινο φως, καταγγέλλοντας μάλιστα στον Συνήγορο του Πολίτη τη στάση υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομίας που την ταλαιπωρούσαν επί χρόνια με αδικαιολόγητους ελέγχους.\nΤο παράδοξο είναι ότι το ποσό του Αναπτυξιακού, ύψους 170.000 ευρώ, θα το εισπράξει σε πέντε δόσεις μέχρι το 2020!\nΑπό τις μελέτες στη διεθνή αγορά\nΟ κ. Υφαντής είναι διδάκτωρ χημικός μηχανικός που ξεκίνησε ως μελετητής, δίνοντας λύσεις στον ξενοδοχειακό τομέα και σε μονάδες που αντιμετώπιζαν προβλήματα με την ποιότητα του νερού. Τη Sychem την ίδρυσε στις αρχές του 2000. Η εταιρεία σταδιακά εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη επιχείρηση επεξεργασίας νερού στην Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ από το 2012 έκανε στροφή στις αγορές του εξωτερικού αναπτύσσοντας προϊόντα με ειδικές προδιαγραφές. Αυτή την περίοδο η Sychem ολοκλήρωσε την κατασκευή ενός συστήματος επεξεργασίας νερού που θα εγκατασταθεί στην Καλιφόρνια, στο εργοστάσιο που κατασκευάζει η κορυφαία ισραηλινή εταιρεία επεξεργασίας νερού IDE Technologies. Η μονάδα είναι η μεγαλύτερη στο δυτικό ημισφαίριο του πλανήτη και θα παράγει ημερησίως 170.000 κυβικά νερού!\nΟμως το πελατολόγιο της Sychem δεν περιορίζεται στα ισχυρά διεθνή brands, στα οποία συγκαταλέγεται και η Mitsubishi, αλλά εκτείνεται σε ένα ευρύ πελατολόγιο στην Ελλάδα που περιλαμβάνει μερικές από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες. Ανάμεσά τους είναι η Motor Oil, η Coca-Cola και η ΜΕΤΚΑ, στις οποίες λειτουργεί μονάδες καθαρισμού νερού.\nΕυρέως γνωστή είναι και στα ελληνικά νησιά, αφού είναι πρωτοπόρος σε συστήματα αφαλατώσεων. Πρόσφατα μάλιστα η εταιρεία ανακηρύχθηκε μειοδότης στον διαγωνισμό του υπουργείου Ναυτιλίας για την αντίστοιχη μονάδα στο Καστελόριζο, η οποία θα περιορίσει στα 2,5 ευρώ το κόστος ανά κυβικό από 10,5 ευρώ που πλήρωνε το κράτος για τη θαλάσσια μεταφορά νερού. Οπως αναφέρει ο κ. Υφαντής, στην Ελλάδα δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η απουσία στρατηγικής για το ποιος πληρώνει το νερό. «Οταν στα νησιά έχουν μάθει να παίρνουν τζάμπα το νερό αφού το κόστος το καταβάλλει η Πολιτεία, είναι σαφές ότι εμποδίζουν τις αφαλατώσεις, για τις οποίες καλούνται να καλύψουν το κόστος». Για παράδειγμα, στην Αίγινα ο δήμαρχος δεν θέλει αφαλάτωση μολονότι η Sychem έχει άδεια εγκατάστασης. Στο νησί δρομολογείται η δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού μήκους 14 χιλιομέτρων που θα συνδέσει την εταιρεία με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ, ένα έργο που θα κοστίσει 32 εκατ. ευρώ και θα ολοκληρωθεί σε 5 χρόνια. «Τους δίνουμε νερό με 1,5 ευρώ το κυβικό, αλλά γι’ αυτούς η αφαλάτωση που θα κόστιζε από 2 έως 3 εκατ. ευρώ δεν είναι λύση», σημειώνει ο κ. Υφαντής, και υποστηρίζει ότι στα νησιά το 60% έως 70% των απωλειών νερού είναι από κλοπές με την ανοχή των δημάρχων. Ακόμη, παράδειγμα φαραωνικού σχεδιασμού χαρακτηρίζει ο κ. Υφαντής τον Αποσελέμη στην Κρήτη. «Το έργο έχει ήδη κοστίσει 300 εκατ. ευρώ με σχεδιασμό του ’80. Εμείς κατασκευάσαμε την αφαλάτωση του Αλμυρού ποταμού στον Δήμο Μαλεβιζίου με 1 εκατ. ευρώ και με τα χρήματα αυτά θα πουλάμε το νερό 0,22 λεπτά έναντι 0,18 που θα είναι το κόστος της δημοτικής επιχείρησης για να παίρνει νερό από το φράγμα του Αποσελέμη». Πρόκειται για ένα ακόμη δείγμα ελλειμματικού σχεδιασμού και απουσίας προτεραιοτήτων της διοίκησης που, σύμφωνα με τον κ. Υφαντή, επιβεβαιώνει ότι το κράτος είναι σήμερα το κυριότερο εμπόδιο της ανάπτυξης.\n«Το κράτος να σταματήσει να βάζει τρικλοποδιές»\n«Εάν το κράτος σταµατήσει να ενοχλεί την υγιή επιχειρηµατικότητα, τότε θα απογειωθούµε», σηµειώνει ο ιδρυτής της Sychem, ο οποίος ετοιµάζεται για νέες συµφωνίες µε τις αγορές της Ρωσίας, της Γκάνας και της Αιγύπτου για αντίστοιχες µονάδες αφαλάτωσης.\n«Πώς βλέπετε την πολιτική της αριστερής διακυβέρνησης στον τοµέα των επενδύσεων;», ρωτάµε τον κ. Υφαντή. «Ο κ. Αλέξης Τσίπρας ήταν πολύ χειρότερος απ’ όσο περιµέναµε, αποδεικνύοντας έναν γενικό κανόνα που βλέπουµε να εξαπλώνεται παγκοσµίως: η νέα γενιά είναι αντισυστηµική. Ενηµερώνεται από το Ιντερνετ, θεωρεί ότι όλα είναι µέρος ενός τεράστιου συστήµατος και τρέφεται µε τον λαϊκισµό και τη συνωµοσιολογία. Ο Τσίπρας πούλησε ως πρόσωπο και παρά το γεγονός ότι είπε τα µεγαλύτερα ψέµατα, ο κόσµος τον ψήφισε -όπως αντίστοιχα τον Τραµπ- παρότι όλοι ήξεραν ότι δεν θα κάνει τίποτα απ’ όσα λέει».\nΟ κ. Υφαντής επισηµαίνει ότι δεν είναι τυχαίο που στην Ελλάδα η ανάπτυξη µένει στα χαρτιά. «Το πρόβληµα δεν είναι τόσο τα λεφτά και οι επιχορηγήσεις, όσο το να µας αφήσει το κράτος να κάνουµε τη δουλειά µας και να σταµατήσει να µας βάζει τρικλοποδιές». Η Sychem λειτουργεί επίσης µονάδα βιοαερίου στην Κρήτη που παράγει ενέργεια από την επεξεργασία υγρών αποβλήτων (σφαγεία, τυρόγαλα κ.ά.). Ωστόσο δεν έχει καταφέρει ακόµη να πουλάει ρεύµα στον ∆Ε∆ΗΕ, καθώς το αρµόδιο υπουργείο δεν έχει καθορίσει το πλαίσιο αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, µε αποτέλεσµα από τα µέσα Σεπτεµβρίου να καίει το αέριο αφού δεν µπορεί να το διοχετεύσει στο σύστηµα ηλεκτροδότησης.\n*Όπως δημοσιεύτηκε στο Business Stories της 8ης Ιανουαρίου


Εργατοπατέρες, όχι άλλες 24ωρες ψευτο-απεργίες, σας πήραν χαμπάρι (General strike) – OMADEON\n21/09/2012 22/12/2015 Omadeon\nΕργατοπατέρες, όχι άλλες 24ωρες ψευτο-απεργίες, σας πήραν χαμπάρι (General strike)\nENGLISH SUMMARY: Trade-unions in Greece have «fought» austerity through ineffective 1-day (or 2-day-) strikes. These strikes have always been futile, never causing any real harm to the system; effectively becoming outlets for releasing collective anger «safely» (which actually benefits the system); never achieving the tiniest mitigation of (ever-worsening) austerity measures. For this reason, the Thessaloniki Metro Workers’ Union issued the official statement (below), condemning futile short strikes and demanding a permanent General Srike, all over Greece, while also chastising three prominent trade-unions (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ and ΠΑΜΕ) for their mistakes; accusing their leaderships of caring only about themselves, their own petty self-interests, their trade-union- careers and their divisive political squabbles.\nEnglish: Map of the Thessaloniki Metro Ελληνικά: Χάρτης του Μετρό Θεσσαλονίκης (Photo credit: Wikipedia)\nΔείτε επίσης (για ελληνικές κινητοποιήσεις):\n«Ας το κλείσουν «(το Νοσοκομείο Αρτας!)\nΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ για τη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της ΤΕΤΑΡΤΗΣ, 26/9: Συντονιστικό Σωματείων και Εργαζομένων στις Κυκλάδες\nΣυνεχή απεργία με επαναλαμβανόμενες 4ωρες στάσεις εργασίας στα Speeder Store της Ρόδου\nΕργασιακό Μεσαίωνα καταγγέλουν εργαζόμενοι στα SPRIDER στην Άρτα\nΑυτό θα διαπραγματευθείς Αλέξη;\nΆρχισαν οι απολύσεις στον ALPHA\nΣε νέα απεργία οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα «Αυριανή»\nΚινητοποίηση του Συνδέσμου Ελλήνων Κτηνοτρόφων\nΔείτε επίσης (κατά της λιτότητας διεθνώς) / International struggles against austerity:\nΗ (επίκαιρη) Eπανάσταση των γαρυφάλλων (Πορτογαλία 1974, ιστορικό άρθρο, μετά την ανακοίνωση των Πορτογάλων στρατιωτικών)\nΕκρηξη διαδηλωτών στην Ιβηρική\nYanis Varoufakis: Why is the Global Crisis so persistent? Q&A with Ben Hunt (of Fund Strategy) on the themes of the Global Minotaur\nComical Welt: All’s well in the austerity front. No, really!\nΤο ΔΝΤ θα αναθεωρήσει την πρόβλεψή του για την παγκόσμια ανάπτυξη\nΆλλες καυτές ειδήσεις και αναρτήσεις που… δεν προλάβαμε να παρουσιάσουμε:\nΤρίπολη: Κλείνει ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια φωτοβολταϊκών στην Ευρώπη;\nMετά τα ελικόπτερα έρχονται Ισραηλινά F 16 στη Λάρισα, για άσκηση με την Ελληνική ΠΑ!\nΧρυσαυγίτες χτύπησαν και λήστεψαν μετανάστες στη Λάρισα (…τη Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου, ομάδα τεσσάρων νεαρών που φορούσε μπλούζες της Χρυσής Αυγής ζήτησε να ελέγξει τα χαρτιά τους, προκειμένου να δει εάν βρίσκονται νόμιμα ή μη στην Ελλάδα. Όταν οι δυο αλλοδαποί τους απάντησαν ότι βρίσκονται νόμιμα στην Ελλάδα, δέχθηκαν την απρόκλητη επίθεση των τεσσάρων νεαρών, οι οποίοι αφού τους χτύπησαν, στη συνέχεια τους έκλεψαν 150 ευρώ και ένα κινητό τηλέφωνο)\nΑλλαγή γραμμής στο «ΠΑΜΕ»!\nΌταν ο Κασιδιάρης εξυμνούσε τον… Χίτλερ! (ως «μέγα αναμορφωτή και οργανωτή ενός πρότυπου κράτους», χαρακτηρίζοντας τον παράλληλα ως «ύψιστο στρατηγικό νου» και «ιδιοφυία», 20 Απριλίου 2011)\nLonmin Miners’ Victory Sets «Dangerous Precedent» For South African Elite\nPrevious Οικονομική Δημοκρατία αντί Μετα-βιομηχανικής Φεουδαρχίας (Economic Democracy v. Post-industrial Feudalism)\nNext Ναζιστικές Σβάστικες που κρύβονται πίσω από Χρυσαυγίτικες απατεωνιές μαιάνδρων (update4)\n21/09/2012 στο 12:59\nΣτο http://ergasiakodeltio.wordpress.com/2012/09/21/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89-2/ παραθέτουμε και την άλλη πλευρά. Ευχαριστούμε για την επισήμανση του θέματος\n21/09/2012 στο 14:51\nΕυχαριστούμε τσακάλι (είσαι… όνομα και πράμα -χεχε).\nΤα κατάφεραν πάααλι, οι εργατοπατέρες να τα ρίξουν ο ένας στον άλλον, μου φαίνεται.\nΠαραθέτω λοιπόν ΟΛΗ την «άλλη πλευρά» (όπως τη λες) και επίσης το σχόλιό σας.\nΘα εξηγήσω και πως βλέπω εγώ το θέμα.\nΑρχικά ήθελα να παραθέσω όλο το δημοσίευμα (του Ριζοσπάστη) αλλά εκ των υστέρων μετάνοιωσα,\nόποιος θέλει μπορεί να το δει στο εξής λινκ\nΘα παραθέσω λοιπόν στο τέλος μόνο το δικό σας σχόλιο, αφού πω τη γνώμη μου (FWIW=for_what_its_worth):\n1) Κατ’ αρχάς, η «πολεμική» ανακοίνωση του «Ρ» ΔΕΝ διαβάζεται, διότι (έτσι όπως είναι ατεκμηρίωτη, χωρίς στοιχεία) σε ΚΑΘΕ υγιή αμερόληπτο τρίτο παρατηρητη βρωμάει, είτε ότι περιέχει πολλή λάσπη, είτε ότι περιέχει σοβαρές ανακρίβειες, τις οποίες (ίσως) δεν αντιλαμβάνεται λόγω μανίας να κατηγορήσει ξανά και ξανά τους πάντες. ΑΚΟΜΗ κι αν έχει δίκιο, μέσα στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ αυτο-ακυρώνεται, σόρυ.\n(Εδώ είναι διαδίκτυο, όχι παίξε-γέλασε)\n2) Δεύτερον, με τον ένα ή άλλο τρόπο, οι εργατοπατέρες καταφέρνουν και πάλι να ξεγλυστρήσουν από τη ΣΟΒΑΡΗ κριτική που εκφράζει η αρχική ανακοίνωση. Μπορεί κάλλιστα οι άλλοι εργατοπατέρες, εκείνοι που τους σούρνει τα εξ αμάξης ο Ριζοσπάστης, να είναι τόσο πουλημένοι όσο τους κατηγορεί, αλλά… και πάλι ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Η ΙΔΙΑ κριτική ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ και ΙΣΧΥΕΙ.\n3) Τρίτον, ο δόλος του αρθρογράφου του Ριζοσπάστη ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ από τον ίδιο τον τίτλο του, που είναι «Αποφάσισε να… μη συμμετάσχει ξανά σε 24ωρη απεργία!». (με τρείς τελείες στη μέση), γεγονός που δείχνει ότι ο αρθρογράφος θεωρεί τη μη-συμμετοχή σε 24ωρες απεργίες αδιανόητη και εξωφρενική. Ε, σόρυ αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ (όπως εξήγησε και η ανακοίνωση). ΦΑΟΥΛ και εδώ.\n4) Μετά, εκείνο που συμπεραίνω εγώ, από όλα αυτά, είναι ότι ο Ριζοσπάστης (=ο αρθρογράφος του) αδυνατεί να δεχτεί, ούτε μία στιγμή, το ενδεχόμενο να έχουν ΔΙΚΙΟ όσοι υποστηρίζουν όσα λέει η ανακοίνωση, όπως επίσης αδυνατεί και να φανταστεί γνώμες συνδικαλιζόμενων που δεν έχουν κομματική στράτευση (και δόλο εναντίον του).\n5) Το βάρος της ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ βαραίνει τον κατήγορο, όχι τον κατηγορούμενο. ΑΝ το ΠΑΜΕ (ή ο «Ρ») θέλει να αποδείξει τέτοιους καταιγισμούς κατηγοριών, άλλη φορά να βάζει… δικούς του ανθρώπους εφοδιασμένους με κάμερες και κοριούς ΜΕΣΑ στις συνελεύσεις που μαστιγώνει εκ των υστέρων τόσο άγρια. (και Ουδείς μπορεί να εμποδίσει κάμερες νομίζω, ή έστω συσκευές καταγραφής ήχου μέσα σε συνελεύσεις). Αλλοιώς να βρει επώνυμους και αξιόπιστους μάρτυρες που ήταν παρόντες/παρούσες στις καταγγελόμενες συνεδριάσεις, ή… (τέλος) να το ΒΟΥΛΩΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ όπου ανήκουν ΟΛΟΙ οι άλλοι ΑΧΡΗΣΤΟΙ συνδικαλιστές. Το ξέρουμε ότι το ΠΑΜΕ προσπαθεί να φέρει μαζικές απεργίες διαρκείας, αλλά… οι καλές προθέσεις μπορούν να γίνουν δρόμος για την κόλαση.\nΜετά, εσείς απαντήσατε, με το εξής:\nΣχόλιο [απο μπλογκ εργασιακό δελτίο]: Φαίνεται πως το ΠΑΜΕ επιδιώκει να μανιπουλάρει τους εργατικούς αγώνες με συγκεκριμένες κινητοποιήσεις που προτείνει και είναι ανώδυνες για την εξουσία. Τους θαυμάσαμε πέρυσι το καλοκαίρι ρε ρόλο μπάτσου στο Σύνταγμα, τους είδαμε να προσυνεννοούνται κινητοποιήσεις με την εξουσία, όπως 2ωρες καταλήψεις κτιρίων, τους είδαμε να παίρνουν δρόμο από τη “Χαλυβουργία” μόλις εμφανίστηκαν οι μπάτσοι, χωρίς να έχουν οργανώσει κανένα απεργιακό ταμείο, …Δεν τους είδαμε να αντιδρούν όμως στην ανακοίνωση που έκανε λόγο για παράδωση του ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης το 2018 !! ενώ οι ίδιοι είναι εργοδότες που απέλυσαν εργαζόμενους από τον “902″ και την “Τυποεκδοτική”.\nE, οκ, κατηγορείτε κι εσείς το ΠΑΜΕ για ένα σωρό πράματα που απλώς ρίχνουν λάδι στη φωτιά της λάσπης και της παράνοιας, χωρίς τέλος. Τα καταφέρατε ΟΛΟΙ να επικρατήσει η γνωστή φαγωμάρα, μάλλον.\nΕγώ ΧΕΣΤΗΚΑ για τον υποτιθέμενο δόλο του ενός ή του άλλου σωματείου, τη στιγμή που η ΟΥΣΙΑ της ανακοίνωσης έχει επισημάνει αληθινά πράματα έτσι κι αλλοιώς, που σκεφτόμαστε όλοι.\nΑυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχετε δίκιο βέβαια. Σε ΜΕΡΙΚΑ που λέτε συμφωνώ, ενώ για μερικά άλλα δεν είμαι σίγουρος ή δεν έχω στοιχεία. Πάντως ένα μικρό κλάσμα όσων λέτε, αν τολμήσει να πει κάποιος κατά του ΠΑΜΕ, ή κατά του ΚΚΕ, τότε… εισπράττει στη συνέχεια ένα μπαράζ δυσώδους λάσπης εναντίον του (που βίωσα και προσωπικά, στο διαδίκτυο, αρκετές φορές, όπως και η φίλη κ.κ.).\nΟπότε… σε έναν ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ δεν πρέπει να του δίνουμε λόγους να παρανοήσει περισσότερο.\nΑν δεν είναι ΕΝΤΕΛΩΣ παρανοϊκός, τότε ας του υπενθυμίσουμε μόνο τα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ λάθη του\nή πως μπορεί να… βελτιωθεί στο μέλλον. 🙂\n21/09/2012 στο 17:43\nΝα βελτιωθεί στο μέλλον! Ναι, ευτυχώς που έβαλες και τη γελαστή φατσούλα στο τέλος και έτσι η φράση παίρνει τη σωστή της διάσταση! Μα, εδώ ούτε το 4,5% δεν τους ταρακούνησε! Μιλάμε για μπετόν κατάσταση!!!\n21/09/2012 στο 13:44\nΝαι, έτσι είναι βέβαια! Αυτά που λέμε χρόνια τώρα, αλλά τι να πω, είμαστε σε κακό χάλι δυστυχώς ως κίνημα, ως κοινωνία, ως όλα. Το ΠΑΜΕ νομίζω ζητάει απεργία διαρκείας. Πάντως εγώ, παρότι συμφωνώ απόλυτα με την ανακοίνωση, θα κατέβω στις 26, μήπως και συμβεί ένα σημαντικό γεγονός, όπως στις άλλες μεγάλες κινητοποιήσεις πέρσι και πρόπερσι. Δυστυχώς είμαστε ματ, δεν υπάρχει απάντηση ανάλογη της επίθεσης. Αλλά, κρίνοντας και από τον εργασιακό μου χώρο, είμαστε ραγιάδες μέχρι το κόκαλο, ίσως είναι και αυτό που έγραφες τις προάλλες, οτι οι λίγοι πάντα πρωτοπορούν, δεν έχει νόημα να περιμένουμε από τους πολλούς να κάνουν το άλμα. Ως εκ τούτου, αυτός ο λαός έχει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που του αξίζουν! Αλλά … εμείς το παλεύουμε, δεν έχουμε και άλλη επιλογή. Και όσο περισσότεροι γινόμαστε, τόσο το καλύτερο!\nΕυχαριστώ και για τα λινκ!\n21/09/2012 στο 15:05\nΣυμφωνώ μαζί σου αγαπητή κ.κ.\nΕξάλλου, όταν ανακοινώνεται πανελλαδική απεργία μεγάλης εμβελειας, δεν είναι λύση να μην συμμετέχει κανείς. Λύση είναι να ΠΙΕΣΕΙ να γίνει ΚΑΙ διαρκείας.\nΤΟ ότι το ΠΑΜΕ ζητάει απεργία διαρκείας κι εγώ το ξέρω, αλλά δεν ξέρω ΑΝ μπορεί να τα καταφέρει, ή αν το εννοεί σοβαρά.\nΕγώ θα έκανα την ανακοίνωση ΚΑΙ θα συμμετείχα, εκφράζοντας δριμύτερη κριτική αργότερα.\nΕννοείται πως μπορεί κάλλιστα να έχει δίκιο το ΠΑΜΕ σε μερικά (ή και όλα) που λέει.\nΚαι πάλι, παραδόξως νομίζω ότι ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ.\n21/09/2012 στο 19:12\nΆν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι δέν διώξουν τους απανταχού προδότες και χειραγωγούς των εργατικών κινητοποιήσεων,δέν θα υπάρξει ολοκληρωμένη και ουσιαστική αντίδραση απο μέρος των καταπιεζόμενων εργαζομένων.\nΗ αποψή μου είναι πως πρέπει να δημιουργηθεί πανελλήνιος εργατικός φορέας,πλήρως ανεξάρτητος, με συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο,με συγκεκριμένες απαντήσεις στα προβλήματα των εργαζομένων.\nΠρέπει επιτέλους να φύγει η μόλυνση των κομμάτων και των κομματικών συμφερόντων απο όλα τα σωματεία και τα εργατικά κέντρα.Οι εργαζόμενοι δέν έχουν και δέν πρέπει να έχουν καμμία σχέση με αυτά τα ανώφελα παιχνίδια.\nΕίναι καιρός να αυτοργανωθεί η εργατική μάζα,καθώς οι γελοίες απεργίες της ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ απλά διαιωνίζουν την αναποτελεσματικότητα και την απογοήτευση στην οποιαδήποτε εργατική αντίδραση.\nΘα πρέπει να συσταθεί ενιαίος φορέας ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων,όπου θα αναδειχθούν τα κοινά συμφέροντα όλων των εργαζομένων,θα αναλυθεί πλήρως η κατάσταση που βιώνει η κοινωνία και θα αποφασιστεί η ήδη καθυστερημένη αντίδραση και το ξεκίνημα ενός αγώνα,ενάντια στην υποδούλωση και την μελλοντική καταδίκη μας.\nΓια να μή ζήσουμε σάν σκλάβοι δουλεύοντας για τα απάνθρωπα και αδίστακτα αφεντικά,που καταργούν τα δικαιώματά μας.\nΓια να δώσουμε επιτέλους μιά απάντηση στις κωλοκυβερνήσεις της υποτέλειας και στους κάθε λογής τσαρλατάνους εργατοπατέρες,θα πρέπει να διεκδικήσουμε μόνοι μας το δίκιο.\nΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ!\nΈχουμε τις ιδέες!Και είμαστε εξειδικευμένοι.Το μόνο που μένει είναι να καταλάβουμε τα μέσα της παραγωγής.Δέν τους χρειαζόμαστε.\n21/09/2012 στο 20:31\nΣυμφωνώ σε όλα αυτά που λες, φίλε της Μαύρης Λίστας.\nΤο θέμα είναι αλλού όμως. Στο ΑΝ και ΠΟΙΟΙ θα τα κάνουν αυτά…\nΕδώ έχουμε ένα αποχαυνωμένο 70% της κοινωνίας (υπολογισμένο με βάση ψήφο στις εκλογές).\nΟλοι αυτοί οι ηλίθιοι ΠΩΣ θα αλλάξουν? ΠΩΣ θα πειστούν? Κι αν αλλάξουν, πόσο γνήσιο θα είναι?\nΑν ήταν όλοι όπως εμείς, εσύ, εγώ, η φίλη που σχολίασε πριν,\nθα τα είχαμε, όλα αυτά που λες, αύριο κιόλας! 🙂\n(ντάξει, υπερβάλλω. Σε λίγες μέρες, ίσως).\n21/09/2012 στο 20:44\nΈχεις πολύ δίκιο φίλε μου.Σε μιά κατάσταση όμως τόσο τραγική σάν τη σημερινή,εμείς,εσύ,εγώ και άλλοι,πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά.\nΚι ύστερα να συναντηθούμε με όλους τους υπόλοιπους,και να τραβήξουμε μπροστά.\nΚι αυτό που σου λέω δέν είναι όνειρο.Κάποτε μπορεί να ήτανε.Όπως ήτανε και η απελπισία μας και η απογοήτευσή μας μιά πραγματικότητα παράλληλη με τις ψευδαισθήσεις μας.\nΝα ξέρεις όμως,ότι κάποια στιγμή έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και για μάς,που υφαίνουμε σιγά σιγά τα κεντήματα της κοινωνίας απο το δικό μας μετερίζι.\nΑπλά το χρέος μας κι ο αγώνας μας είναι αυτή ακριβώς η επιμονή μας στο εναλλακτικό,στην άλλη λύση,οι ανιδιοτελείς αναφορές μας και οι προτάσεις μας,οι φωνές μας που πρέπει να ακουστούν μέσα στον κυκεώνα της κοινωνικής κατάρρευσης.\nΚι εμείς πρέπει να είμαστε έτοιμοι όταν θα μας δοθεί η ευκαιρία να αλλάξουμε τα πράγματα.\nΜήν απελπίζεσαι.Να ελπίζεις και να αγωνίζεσαι.\nΤί πιό τίμιο και γνήσιο απο αυτό;\n21/09/2012 στο 22:06\nΜα… οπωσδήποτε πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά.\nΚι αυτό που μπορεί να υλοποιηθεί δεν είναι όνειρο, ναι.\nΕίμαι ρεαλιστής, για να μπορώ να… ονειρεύομαι ! 🙂\nΑλλά επειδή ακριβώς είμαι ρεαλιστής,\nπιστεύω ότι αρκετά ασχοληθήκαμε με όνειρα αλλαγής της πλειοψηφίας.\nΤην πλειοψηφία των ανθρώπων δεν μπορούμε να την αλλάξουμε,\nπαρά μόνο να την επηρεάσουμε σε _κάποιο_ βαθμό.\nΠ.χ. τόσο ώστε (τουλάχιστον) να αντιληφθεί στοιχειωδώς «το καλό της»\nκαι να δεχτεί να συμφωνήσει σε κάποια στοιχειώδη πράματα.\nΠέρα από αυτό, όμως, δηλαδή στοιχειώδη πράματα, δεν περιμένω τίποτα άλλο…\nπαρά μόνο το χτίσιμο συνεργασίας με συνειδητές, αποφασισμένες _μειοψηφίες_,\nαποφασισμένες να προχωρήσουν δημιουργικά, χωρίς αυταπάτες για τον κόσμο όπου ζούμε.\nΔεν είναι καθόλου, μα καθόλου, θέμα «απελπισίας».\nΗ λέξη αυτή καταργήθηκε από το… προσωπικο μου λεξιλόγιο, προ πολλού.\nΟύτε καν θέμα ελπίδας, θάλεγα. Είναι θέμα αποφασιστικότητας, ίσως.\nΕγραψα κάποια συμπεράσματα και στους φίλους του blog http://eagainst.com σε συζήτηση κάτω από ένα πολύ καλό ποστ:\nΜεταφέρω μερικά (εμπλουτισμένα λίγο):\nΙσως η οδυνηρή αλλά ρεαλιστική απάντηση να είναι ότι πρέπει να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΜΕ πια την ελπίδα αλλαγής στη βλακεία της πλειοψηφίας. Και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ να αρχίσουμε να χτίζουμε έναν παράλληλο κόσμο που να αρχίζει να λειτουργεί όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητα από αυτή.\nΟπως επεσήμανε κι ο Τέκι Τσαν στο μνημειώδες άρθρο του «Σοσιαλισμός για ολα τα Γούστα», πρέπει να ξεκινήσουν πειράματα μικρο-σοσιαλισμού διαφορετικών μορφών το καθένα και να δοκιμαστούν ΤΩΡΑ, εντός καπιταλισμού. Φυσικά είναι οδυνηρό να γίνονται τώρα, κι ο καπιταλισμός ειναι τεράστιο πρόβλημα, αλλά… τουλάχιστον αν καταρρεύσει (πράμα που προβλέπεται) θα υπάρχουν τουλάχιστον κάποιοι θύλακες αντίστασης και αλληλεγγύης. Και… ΑΝ είμαστε και τυχεροί να δούμε μια κάπως φιλική (σε όλα αυτά) μελλοντική κυβέρνηση, ακόμη καλύτερα. Αν όχι, ας ετοιμαζόμαστε από ΤΩΡΑ για τα ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.\n…έχω κάθε δικαίωμα να διατηρώ την απαισιοδοξία μου, ότι οι άνθρωποι αυτοί θα αντισταθούν όταν μόνο θα τα έχουν χάσει όλα και την αμφιβολία μου ότι η αντίστασή τους θα θαφτεί κάτω από τη πρώτη ευκαιρία να ξανάκανουν τα ίδια λάθη με τότε.\nΕ, ναι, συμφωνώ (_και_ με τα υπόλοιπα που είπες).\nΝομίζω χρειάζεται προσπάθεια και πάλη σε πολλά επίπεδα. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.\nΑλλά όταν η πλειοψηφία είναι τόσο χάλια, ο μοναδικός εφικτός δρόμος είναι να χτίσει κανείς εναλλακτικές υποδομές που θα λειτουργήσουν σαν ασπίδα για τα χειρότερα, αλλά ταυτόχρονα και σαν ενίσχυση για τα καλύτερα (αν έρθουν κάποτε). Εστω και σαν παράδειγμα για μίμηση:\nΟ άνθρωπος είναι μιμητικό και αγελαίο ζώο. Αν δεν έχει κάποια παιδεία, ή παράδειγμα προς μίμηση, έχει ακόμη πιο έντονα αυτά τα πρωτόγονα χαρακτηριστικά (που εκμεταλλεύεται και ο φασισμός).\nΔεν είναι καλό πράμα να εξαθλιωθούν όλοι και μετά να επαναστατήσουν. Ακόμη κι αν συμβεί αυτό θα καταλήξει άσχημα. Η ισοπέδωση προς τα κάτω είναι κακός δάσκαλος εξαθλιωμένων.\nΟμως μια αυτο-διαχειριζόμενη μικρο-οικονομία και δίκτυο αλληλεγγύης, έτοιμη να στηρίξει και ΜΑΚΡΟ-κοινωνικές αλλαγές (αν κάποτε ανέλπιστα συμβούν) μπορεί να λειτουργήσει σαν είδος φωτεινού παραδείγματος, που θα απαλύνει την απελπισία των αδαών, εμπνέοντας ελπίδα.\nΧρειάζεται και ρεαλισμός, χωρίς εκπτώσεις αρχών. Π.χ. η ιδέα μιας κοινωνίας χωρίς χρήμα, αν και ελκυστική ιδεολογικά, είναι κακό να προτάσσεται σαν λύση ΤΩΡΑ. Μακάρι να πετύχει κάτι τέτοιο βέβαια, σε μικρο-κλίμακα ανταλλακτικών αγορών, κλπ. αλλά και πάλι δεν αναμένεται να επικρατήσει, ούτε καν σε μικρο-κλίμακα (νομίζω).\nΤα ταμπού και οι προκαταλήψεις της κάθε ουτοπίας εμποδίζουν την πραγμάτωσή της. Αντί για ιδεολογήματα εναλλακτικών κοινωνιών (σαν σύνολο) χρειαζόμαστε πρακτική αυτο-οργάνωση.\nΤα ‘κλασσικά’ ορθόδοξα κομμουνιστικά επιχειρήματα κατά των συνεταιρισμών, βασισμένα π.χ. στην κριτική του Μαρξ κατά του Προυντόν, είναι 100% εκτός θέματος τώρα..Απάντησα σε ένα «ορθόδοξο» κομμουνιστή, ο οποίος απορρίπτει τις κοοπερατίβες-εντός-καπιταλισμού, εδώ:\nΠολύ καλή και ορθολογική βρίσκω την απάντηση στο προηγούμενο, από συνομιλητή:\nMoneycannotbeeaten 1 day ago @ George Omadeon –\nΔιάβασα το άρθρο και τη συζήτηση με πολύ προσοχή και συμφωνώ μαζί σου στην ιδέα του συνεταιρισμού και τη πιθανότητα βιωσιμότητας αυτού εντός καπιταλιστικού συστήματος, με σωστή δομή και λειτουργία. Μοιάζει λογική η προτροπή και η κατεύθυνση προς τα εκεί και συμφωνώ για το παράδειγμα και την αγελαία φύση μας.\nΗ φύση έτσι κι’αλλιώς είναι ένας άρτιος λειτουργικά μηχανισμός, ένα σύστημα που αυτοδιορθώνεται και μας δίνει συνεχώς παραδείγματα. Όπως το σύμπαν λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες τόσο στον μεγάκοσμο όσο και στον μικρόκοσμο, δεν έχω παρά να συμφωνήσω μαζί σου ότι η επίτευξη μιάς ιδέας σε μικροκλίμακα δεν είναι λιγότερο σημαντική από αυτή σε μία μεγαλύτερη. Η ιδεολογική βάση είναι η ίδια.\nΠαρ’όλα αυτά δεν πιστεύω ότι είναι η λύση . Αν θες να καθαρίσεις το σπίτι σου φυσικά και πρέπει να ξεκινήσεις από κάπου αλλά τι γίνεται αν αυτό το σπίτι είναι φυλακή? Γιατί ελεύθεροι δεν είμαστε. Ισως και με την πολύ θεωρητική και γενικευμένη προσέγγισή που κάνω (μου το αναγνωρίζω) δεν οδηγεί σε καμία λύση πρακτική. Είναι σημαντικός όμως σε επίπεδο ατομικό αλλά και συλλογικό ο προβληματισμός και η συνειδητοποιήση για τα αίτια της κρίσης και της κοινωνική συνοχής σε ένα βαθύτερο και πιο θεωρητικό πλαίσιο, έστω και αν αυτό οδηγήσει και μέχρι την εποχή των δεινοσαύρων. Χωρίς φυσικά να εννοώ ότι εσύ δεν το κάνεις! Απλά θέλω να τονίσω την ανάγκη για αυτό. Μπορεί να μην δίνει άμεσες πρακτικές λύσεις αλλά είναι το κύριο συστατικό για τη θεμελίωση, το δέσιμο σε οποιαδήποτε αλλαγή »μαγειρεύεται» σε οικονομικό-πολιτικό-κοινωνικό επίπεδο.\nΤο χρήμα δεν είναι φορέας ηθικής από μόνο του. ‘Ουτε καλό, ούτε κακό. Δεν είναι τίποτα άλλο από μία μονάδα υπολογισμού και μέσο ανταλλαγής. ‘Ενα εργαλείο της κοινωνίας για την εξυπηρέτηση αυτής. Η μετάλλαξη της εξυπηρέτησης στην υπηρέτηση δημιούργησε το τερατούργημα της (σημερινής) κοινωνίας και την ύπουλη σύγχρονη δουλεία.\n‘Εχεις δίκιο ότι δεν είναι η λύση τώρα μία κοινωνία χωρίς χρήμα και αν είχε καποιες πιθανότητες να λειτουργήσει σε μικρότερη κλίμακα θα οφειλόταν στην ικανότητα της για αυτονομία. Ετσι θα επιβίωνε μόνο. Η αυτονομία ή η μερική αυτονομία είναι ΠΟΛΥ σημαντικό, ένα τεράστιο κεφάλαιο με πολλές κρυμμένες λύσεις. Η μη αυτονομία, η ανεξελεγκτη αστικοποιηση και η εξάρτηση σε οικονομικό επίπεδο αντίστοιχα είναι ένα τεράστιο πρόβλημα.\nΕπειδή ξεφύγαμε από το θέμα όμως, καταλήγω (τώρα) ότι η Γενική Απεργία και η απόρριψη των βραχύβιων «απεργιών βιτρίνας» που στήνουν οι εργατοπατέρες (για να δείξουν ότι… κάνουν κάτι, κλπ) είναι οπωσδήποτε επιθυμητή ΚΑΙ εφικτή, κάτω από συνθήκες ακραίας κρίσης…\nΗ αυτο-οργάνωση είναι το ένα σκέλος, η μακρο-πολιτική πάλη το άλλο σκέλος.\nΧρειάζεται να αναπτυχθούν και τα δύο, σαν… τανάλια με τον καπιταλισμό στη μέση,\nόπως σπάει κανείς καρύδια (χεχε).\n22/09/2012 στο 00:10\nΘα συμφωνήσω σχεδόν απόλυτα στην τοποθέτηση σου για την πλειοψηφία,και την επιρροή αυτής στο γενικό και συνολικό πλαίσιο της κατάστασης.Ας είμαστε ρεαλιστές χωρίς αυταπάτες,ναί.Αναπόφευκτα όμως προκύπτει το ζήτημα της καταπίεσης των εκάστοτε μειοψηφιών σε ένα τέτοιο πλαίσιο.Λοιπόν,τί κάνουμε πέρα απο την ομολογουμένως θαυμάσια ιδέα των δημιουργικών θυλάκων αντίστασης;Η σύγκρουση μέσα στο πλαίσιο της καταπίεσης και της γενικότερης -αδράνειας και αδιαλλαξίας απο μεγάλο μέρος του πληθυσμού μπροστά στα χειρότερα αντιλαϊκά μέτρα-,πιστεύω πως είναι αναπόφευκτη.\nΚι άν είναι εφικτή και επιθυμητή αναμφίβολα μιά κοοπερατίβα εντός του καπιταλισμού απο κάποια/ες μειοψηφίες,σίγουρα προσωπικά θα προτιμούσα την οργάνωση της μειοψηφίας και την ανάδειξη αυτής σε ανατρεπτική δύναμη με σκοπό την κατάληψη και την αντικατάσταση της εξουσίας και προφανώς όλου του πολιτικοκοινωνικού σχεδιασμού.Πόσο θα κρατήσει η «ανεξαρτησία» μας απο την μέγγενη των ηλιθίων;\nΣίγουρα δέν μπορούμε να υπερκεράσουμε όλα τα εμπόδια,τις αντιλήψεις ,ακόμα και τις δικές μας προσωπικές και συλλογικές διαφωνίες και αντιφάσεις-πάντα στο πλαίσιο της κοινωνικής μεταρρύθμισης-αλλά κρίνω πως έχεις δίκιο όταν λές πως χρειάζονται υποδομές να στηρίξουν την οποιαδήποτε μελλοντική και επερχόμενη ριζοσπαστική αλλαγή.\nΠαρ’όλα αυτά πιστεύω πως δέν έχουμε δεί ακόμη την δυναμική έστω και μιάς άκρως αποφασισμένης μειοψηφίας με ιδεολογικά χαρακτηριστικά όμως και με πρόγραμμα..Διαφορετικά θα πρέπει να ζήσουμε κάτω απο το αβάσταχτο και εγκληματικό βάρος της απάθειας και της υποταγής της πλειοψηφίας.\nΆραγε θα φτάσουν ποτέ οι αντιλήψεις και οι πρακτικές των αυτο-οργανωμένων να γίνουν μέρος της σκέψης των πολλών;\nΣυμφωνώ επίσης με την τανάλια… 🙂\n23/09/2012 στο 09:20\nΝΑ κι άλλο, νέο άρθρο κριτικής για τους συμβιβασμούς της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ\nΓενικά η ηγεσία θα συνταντήσει μαζικές αντιδράσεις αν ΠΑΣΟΚοποιηθεί. Αυτός ΕΙΝΑΙ ένας λόγος, αντί να σνομπάρουμε τον ΣΥΡΙΖΑ να αναπτύξουμε φιλικές σχέσεις μαζί του, _ταυτόχρονα_ με πολλή κριτική. Οσοι/όσες θέλουν και να γίνουν μέλη, ας ακολουθήσουν αυτή την τακτική ώστε να ανατρέψουν συμβιβασμούς (προσωπικά δεν μου ταιριάζει ο ρόλος του μέλους σε ΚΑΝΕΝΑ κόμμα).\n21/09/2012 στο 23:06\n(επειδή κάτι είπες για «τοίχο» από τσιμέντο, πιο πριν…)\nΔυστυχώς, ο περιβόητος… διώκτης μου Μπαλασόπουλος, ολοένα και πιο φανατικός στη στήριξη του ΚΚΕ, αναπαρήγαγε αυτούσιο το λίβελλο του Ριζοσπάστη κατά αυτής της ανακοίνωσης, με προσθήκη τονισμών bold σε όλα τα σημεία της ανακοίνωσης που (εντελώς αυθαίρετα) ο ίδιος θεωρεί… αυταπόδεικτα (έως και θέσφατα) σε όλο το κατηγορητήριο που εξαπολύουν ΧΩΡΙΣ απόδειξη:\n(λες κι η βαλλόμενη ανακοίνωση δεν εκφράζει σταράτες αλήθειες, σχεδόν ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ τώρα πια…)\nΤαυτόχρονα όμως, έγραψε κι ένα ορίτζιναλ… κατηγορητήριο κατά της βλακείας της πλειοψηφίας (χεχε)\n…πολύ πιο σκληρό από δικές μου κριτικές για την πλειοψηφία, αλλά μαζί με μπόλικη πρόσθετη χολή.\nΕ, με τέτοιο μέγεθος κριτικής (ή απόλυτου θαψίματος) κατά της πλειοψηφίας,\n-ΤΙ περιμένει αυτός ο άνθρωπος να συμβεί?\nΑφού ο ΙΔΙΟΣ κατέδειξε την (αναγκαιότητα να προχωρήσουμε χωρίς την) αποβλακωμένη πλειοψηφία !\n-ΠΩΣ θα εφαρμόσει «μαρξισμό-λενινισμό»? ΠΟΥ? Σε ιδιωτικό κλαμπ? Σε… νησί της ΚαραΪβικής? 🙂\n(δηλαδή σε ποιο σοσιαλιστικό κράτος,\nαφού ο δικός του σοσιαλισμός απαιτεί ΚΡΑΤΟΣ για να εφαρμοστεί)?\nΙδού μια αντίφαση κραυγαλέα, εκτός αν… διαθέτει και Μηχανή Ταξειδιών στο Χρόνο, 🙂\nπου να τον… διακτινίσει σε ένα (απροσδιόριστα μακρινό) «μαρξιστικό-λενινιστικό μέλλον»,\nόπου… πλήθη λαού θα δοξάσουν πάaaλι τον Λένιν (ίσως και τον πατερούλη)…\nυλοποιώντας ομόφωνα, επιτέλους, τη σοσιαλιστική κοινωνία του «Κεντρικού Σχεδιασμού».\n…παρά τα ακράδαντα στοιχεία ότι τέτοιος Κεντρικός Σχεδιασμός είναι ΤΕΧΝΙΚΑ προβληματικός (έως ανέφικτος).\n(για την ακρίβεια ανέφικτος χωρίς τη βοήθεια αποκεντρωμένων, αυτόνομων _τοπικών_ σχεδιασμών)\n22/09/2012 στο 14:02\nΝαι, αλλά αυτά που λες απαιτούν ευελιξία σκέψης, δηλαδή το αντίθετο από ότι καλλιεργείται στο ΚΚΕ: θρησκευτική αντίληψη, πίστευε και μη ερεύνα! Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν οτι όταν πρωτοϊδρύθηκαν τα κομμουνιστικά κόμματα ανά τον κόσμο, καλώς κάνανε ότι κάνανε για εκείνη την εποχή. Έκτοτε έχουν περάσει 100 – 200 χρόνια, ο κόσμος συσσωρεύει εμπειρία, υπήρξε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, κατέρρευσε – για τους όποιους λόγους – έχουμε ως ανθρωπότητα βιώματα, νέες σκέψεις, νέα δεδομένα, επομένως πρέπει να αναστοχαστείς, κυρίως όταν βλέπεις οτι δε σου βγαίνει, οτι τα πράγματα στραβώνουν. Αλλά όταν μπαίνεις πιτσιρικάς σε ένα κόμμα και σε κάνουν αφισοκολλητή και να μοιράζεις κουπόνια και εφημερίδες, πότε, στην εποχή του διαδικτύου – ενώ αυτά τα κάνανε οι άνθρωποι – και σωστά – όταν δεν είχαν άλλο τρόπο να διαδώσουν τις ιδέες τους – μαθαίνεις να γίνεσαι πιόνι, στρατιωτάκι, και νομίζεις οτι έτσι έχεις εκπληρώσει το καθήκον σου για την αλλαγή του κόσμου. Τα ίδια γίνονται σε όλα τα κόμματα βέβαια, αλλά όχι με την ίδια εμμονή ίσως.\n22/09/2012 στο 16:11\nΔεν θα τόλεγα καλύτερα, Κεράσια κα Κρίνοι.\nΠροσυπογράφω απόλυτα, χωρίς βέβαια να συμβιβάζομαι «ρεφορμιστικά» ή «οπορτουνιστικά» (όπως μας κατηγορούν οι «ορθόδοξοι»).\nΑπλώς θέλω να είμαι ρεαλιστής. Βλέπω και τους ρεφορμιστικούς συμβιβασμούς, αλλά τους θεωρώ αδιέξοδους.\nΠιστεύω ότι ο καλύτερος σύμβουλος είναι η ίδια η πραγματικότητα.\nΤο πιο μεγάλο πρόβλημα είναι ίσως η αποκοπή από την πραγματικότητα, των πολλών.\nΟι ουτοπίες είναι απαραίτητες σαν έμπνευση, φάρος και οδηγός,\nαλλά είναι ανέφικτο να θέλουμε να τις επιβάλλουμε κιόλας.\nΚαλύτερα να υλοποιήσουμε ό,τι μπορούμε και να δώσουμε ένα θετικό παράδειγμα στους άλλους.\nΑν το ΚΚΕ είχε οργανώσει τις επιχειρήσεις του όπως η MONDRAGON ή μια άλλη συνεταιριστική, δεν θα έκλειναν.\nΓεγονός είναι, πάντως, ότι ακόμη και το ΚΚΕ επιχείρησε να χτίσει έναν «παράλληλο κόσμο» απέναντι στο κατεστημένο.\nΟι μεγαλοστομίες και τα κηρύγματα σε ήδη προσηλυτισμένους απλώς φανατίζουν τους οπαδούς και τα μέλη.\nΔΕΝ πείθουν την ευρύτερη κοινωνία, την οποία κατά βάθος υποτιμούν, ούτε καν επιχειρώντας να την επηρεάσουν σωστά.\n22/09/2012 στο 21:35\nΘα την ψάξω αυτή την ιστορία της Mondragon, βλέπω οτι έχεις κάνει αναρτήσεις, αλλά μάλλον θα κάνω κι εγώ μια στα ελληνικά και πιο … εκλαϊκευμένα! Βασικά τις αναρτήσεις αυτού του είδους τις κάνω για να μάθω εγώ πρώτα για το θέμα! 🙂\nΝα ξέρεις οτι σε αυτή τη χώρα – και μέσα στα κόμματα – τους ευρηματικούς και σκεπτόμενους ανθρώπους, κατά κανόνα τους πολεμάνε λυσσαλέα για να επιπλέουν οι φελλοί. Έτσι, το οτι είσαι εκτος, μάλλον θα πρέπει να σε χαροποιεί… Γι αυτό βλέπουμε π.χ. στην τηλεόραση εκπροσώπους κομμάτων – ονόματα δε λέμε – και αναρωτιόμαστε: μα καλά, δεν έχουν στελέχη; Όχι, δεν έχουν και ούτε θέλουν να έχουν. Ότι καλό υπάρχει του κάνουν τέτοιο πόλεμο, που ή θα φύγει μόνο του ή θα το «φύγουν» με κάποιο τρόπο.\n23/09/2012 στο 08:28\nΓια τη Mondragon, δίνω πάλι το λινκ στα… πολλά λινκ που μάζεψα ΕΔΩ\nΕχεις δίκιο πάλι, σε όλα λες για τα κόμματα. Κάτι παρόμοια άκουσα συχνά κι από άλλους φίλους, γι’ αυτό κι ειμαι πολύ επιφυλακτικός και κουμπωμένος απέναντι στο ενδεχόμενο να μπω σε κάποιο κόμμα. Παρά λίγο να την πατήσω μία φορά, όταν παρέστην (το 2007) σε συνέδριο των Οικολόγων-Πράσινων και προκειμένου να μιλήσω έπρεπε να… υπογράψω (υποχρεωτικά) αίτηση μέλους (και μετάνοιωσα αργότερα) αλλά… δεν την ξανα-πατάω.\nΒέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ περιέχει και δριμεία εσω-κομματική κριτική κάποιου επιπέδου, όπως αυτό εδώ το ποστ\n(καταπέλτης κατά των συμβιβασμών της ηγεσίας από τον Πάνο Κοσμά, «μέλος της Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ».\nΠαρόλ’ αυτά, τίποτε δεν εγγυάται ότι…\nάμα κανείς μπει στο κόμμα δεν θα κάνει και κάποιους συμβιβασμούς, ή εκπτώσεις αρχών.\nΚάποτε είχα γνωρίσει κι ένα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ που στην αρχή έγινε φίλος και μετά αποδείχτηκε καθίκι και ψιλο-λαμόγιο.\nΕ, δύσκολο να την ξαναπατήσω.\nΒέβαια, οι νεο-σταλινικοί δεν μπορούν να διανοηθούν ανεξαρτησία σκέψης και μη-ύπαρξη ανάγκης να «μπει κανείς σε μαντρί». Ετσι δεν κατανοούν ότι ένας ανεξάρτητος (μπλόγκερ) ίσως σκέφτεται την είσοδο σε κόμμα για άλλους λόγους από τέτοιους (δικούς τους). Κυρίως λόγω καλύτερης εξάπλωσης των ιδεών του -η οποία όμως είναι πολύ αμφίβολη, διότι όταν γίνει κομματικός, αντί για τις δικές του ιδέες θα πρέπει να παραμερίσει εξαπλώνοντας πρωτίστως τη γραμμή του κόμματος (μαζί με… διαφόρων ειδών «χαμαλίκια» -χεχε).\nΗ ανάγκη του ανθρώπου να «ανήκει κάπου» δεν είναι απαραίτητα σωστή, διότι ΗΔΗ ανήκει κάπου, χωρίς να το ξέρει…\n(Κι όσο βελτιώνεται το επίπεδό του, ενώνεται έμμεσα με ανθρώπους που σκέφτονται παρόμοια, σε ένα αόρατο πλήθος ΧΩΡΙΣ όρια).\nΟ Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός δεν ταιριάζει με το επίπεδο της μάχης των ιδεών, στον 21ο Αιώνα, π.χ. στα blog, όπου η αξιοπιστία του καθενός κλονίζεται σοβαρά αν υπακούει εξ ορισμού σε κάποια κομματική γραμμή.\nΓι’ αυτό, ακόμη και ο… Μπαλασόπουλος δεν είναι μέλος του ΚΚΕ και μάλλον δεν θέλει καν να γίνει (απλό) μέλος ΤΩΡΑ. Αν μπει κάποτε, θα πάει για… Γενικός Γραμματέας (ΧΑΧΑΧΑ)\n(ίσως μετά από μία σύντομη περίοδο θητείας σαν μέλος, «για τα μάτια», όσο το δυνατόν συντομότερη).\nΠαρολ’ αυτά, για πρακτικούς λόγους ο Δ.Σ. μπορεί ίσως να λειτουργήσει, αν κάνει κάποιες… αναγκαίες αναβαθμίσεις, που πρότεινα στοιχειωδώς εδώ:\n(Αυτά για όσους πιστεύουν στο λενινισμό και στον Δ.Σ, ΟΧΙ για μένα! Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω) 🙂\n23/09/2012 στο 20:06\nΔιάβασα το ωραίο άρθρο σου για τον Δ.Σ. Μα ούτε κάν τέτοιο έχουνε εκεί μέσα Ομαδεόν, ούτε καν. Ούτε μέσα στο κόμμα μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα. Γιατί νομίζεις έφυγαν τόσες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στην ιστορία αυτού του κόμματος; Δεν ήταν καλοί κομμουνιστές ή μήπως το αντίθετο;\nΕγώ πάντως όχι σε κόμμα δεν γράφομαι, αλλά και απ’ έξω να περνάω, παθαίνω ναυτία, σαν να περνάω έξω από φυλακή. Και δεν στο συνιστώ.\nΤο ανήκειν είναι αδιαμφισβήτητη και υγιέστατη ανάγκη, αλλά να ανήκεις σε κάτι που σε προάγει με κάποιο τρόπο, και εσένα και τον κόσμο που ζούμε.\n23/09/2012 στο 20:16\nΚαι πάλι είμαι… υποχρεωμένος να συμφωνήσω (χεχε).\nΔΕΝ το φαντάστηκα κάποτε, όταν πρωτο-σχολίασες, ότι… σε τόσα πολλά συμφωνούμε ! 🙂\nΠάντως μην ανησυχείς, σε κόμμα δεν θα μπώ, αν και… στο facebook και αλλού έχω καλλιεργήσει πολύ φιλικές σχέσεις με μέλη πολλών κομμάτων, από τον ΣυΡΙΖα μέχρι και το ΕΠΑΜ. Μόνο με μνημονιακούς ή ναζί κι εθνικισταράδες δεν ασχολούμαι (και ΔΕΝ μασάω ότι ο Καζάκης είναι δήθεν το δεύτερο).\n(άσχετο) Σε νέο ποστ, προ ολίγου…\nαπλώς.. .συμπληρώνω το μεγάλο παζλ της νεο-ναζιστικής εξαπάτησης με μερικά ευρήματα που έκανα, ψάχνοντας. Αλλά ΑΚΟΜΗ δεν τελείωσα ούτε ένα σχετικό βίντεο, ΟΥΤΕ κάποια άλλα ποστ μαζί με βίντεο (ένα από τη συνάντηση αυτοδιαχείρισης, όπου είχα παραστεί, κι ένα ξεμπρόστιασμα του «προέδρου Μικροπωλητών» που είναι… μόνο για τα πανηγύρια ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ -χεχε).\nχμ… ΠΟΥ να τα προλάβω όλα αυτά, αν είχα ΚΑΙ…. αγγαρείες κομματικές?\n23/09/2012 στο 20:55\n(Πάλι θα σχολιάσω, μην απαντάς εσύ, δεν χρειάζεται, χαχα, έχουμε και δουλειές 🙂 ) Λοιπόν, τώρα που λες πρωτο – σχολίασα, θυμάμαι οτι έβλεπα τότε – δυο χρόνια – διάφορα βίντεο στο youtube, μεταξύ αυτών και εκείνο του Max Kaiser και έλεγε επάνω Omadeon και νόμιζα οτι είναι κάποια εταιρεία μεταφράσεων – άσχετη όντας με το διαδίκτυο, εντελώς όμως. Μετά, όταν το έδειξε ο Κουίκ στο Κόντρα, δεν θυμάμαι πώς, εντελώς τυχαία, κάπως μπήκα στο blog σας και έγραψα τότε το πρώτο σχόλιο, που σου έλεγα οτι δεν ήταν σωστό που ο Κουίκ δεν ανέφερε τον δημιουργό του βίντεο.\nΗ δεύτερη φορά ήταν τότε με την απογραφή, που είχατε μια ανάρτηση οτι να μην απαντάμε κλπ. και είχα γράψει οτι σε μένα ήρθανε και οτι δεν ήταν κάτι φοβερό κλπ.\nΑυτά για το πώς βρέθηκα εδωπέρα, σε αυτό το χαμαιτυπείο!\n23/09/2012 στο 20:56\nΔυο χρόνια πριν εννοώ\n23/09/2012 στο 23:00\nΘενκς για την υπενθύμιση, αλλά… βάλε και κάνα γελάκι… χμ… στο «χαμαιτυπείο» (ΧΑΧΑΧΑ)\n«ΒΕΜΕΚΕΠ: Απεργία διαρκείας & να παραιτηθούν οι γσεεδες»\n(μεταφέρω ΟΛΟ το κείμενο της ανάρτησης εδώ)\nΠραγματοποιήθηκε στις 12/9 γενική συνέλευση των εργατών της ΒΕΜΕΚΕΠ με θέμα τη συμμετοχή του σωματείου σε απεργία όταν κηρυχτεί. Στην εισήγησή του ο γραμματέας του σωματείου Δ. Παππάς αναφέρθηκε στον βομβαρδισμό που δέχονται καθημερινά οι εργάτες από τα ΜΜΕ για τα δραματικά μέτρα που έρχονται με τις μειώσεις μισθών, κατάργηση πενθήμαρου, τα συνταξιοδοτικά κλπ και η ΓΣΕΕ και τα εργατικά κέντρα τηρούν σιγή ιχθύος, περιμένοντας πότε θα ψηφιστούν τα μέτρα για να κηρύξουν μια 24ωρη απεργία για να βγάλουν την υποχρέωση. Στη συνέλευση τέθηκε το ερώτημα σε ψηφοφορία αν οι εργάτες θέλουν να συμμετάσχουν σε μια γενική απεργία διαρκείας προκειμένου να υπερασπιστούν τη ζωή τους και τα δικαιώματά τους. Η πρόταση κατατέθηκε σε ψηφοφορία και έγινε ομόφωνα δεκτή για συμμετοχή σε γενική απεργία διαρκείας ανεξάρτητα από ποιον και πότε θα προκηρυχτεί.\nΗ συγκεκριμένη συνέλευση πραγματοποιήθηκε πριν από την απόφαση της ΓΣΕΕ για κήρυξη της 24ωρης απεργίας στις 26/9, που επιβεβαιώνει το σκεπτικό της συνέλευσης (να βγει η υποχρέωση των γραφειοκρατών).\nΤο σωματείο της ΒΕΜΕΚΕΠ συμμετέχει στην 24ωρη απεργία με την παρακάτω ανακοίνωση:\nΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΕΜΕΚΕΠ\nΜετά από αποφάσεις γεν.συνελευσεων των πρωτοβάθμιων σωματείων, όπως αυτή που έγινε στις 12-09-12 στο σωματείο μας, η Γ.Σ.Σ.Ε. ανακοίνωσε 24ωρη γενική απεργία στις 26-09-12.\nΗ ομόφωνη απόφαση της γεν.συνελευσης ήταν συμμετοχή σε απεργία ανεξάρτητα από ποιον και πότε θα προκηρυχτεί.\nΗ διοίκηση του σωματείου καλεί τα μέλη να υλοποιήσουν την απόφαση που πήραν με καθολική συμμετοχή στην απεργία αλλά και στις συγκεντρώσεις. Είναι σημαντική η παρουσία μας στους δρόμους της πόλης. Δεν φτάνει να μην δουλέψουμε μια μέρα. Πρέπει να γεμίσουν οι δρόμοι με τόσο κόσμο που θα φοβηθεί το μάτι τους. Πρέπει να τρομοκρατήσουμε την εσωτερική τρόικα (κυβέρνηση), την εξωτερική τρόικα (Ε.Ε, Δ.Ν.Τ, Ε.Κ.Τ.), και την συνδικαλιστική ηγεσία που αντί να κάνει αγώνα διαρκείας με στοχευμένα αιτήματα για την προάσπιση της επιβίωσης των εργαζομένων, ανακοινώνει 24ωρες απεργίες και αφού ψηφιστούν τα μέτρα περιμένει τα επόμενα για μια ακόμη τουφεκιά στον αέρα.\nΗ ιστορία του εργατικού κινήματος δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε και σήμερα.\nΟλομέτωπη σύγκρουση με την εξουσία και με αίμα στους δρόμους αν χρειαστεί. Χάνουμε τη ζωή μας.\nΑς τελειώνουμε με τα μπλα-μπλα και τα παχιά λόγια.\nΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ ΜΕ ΗΓΕΤΕΣ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΜΕ.\nΠροκαλούμε την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων με συγκεκριμένες πράξεις:\n1.Να μην πληρώσουν κανένα χαράτσι και να οργανώσουν την μη πληρωμή για όλο τον εργατοκοσμο.\n2.Να μην πληρώσουν την εφορία και να οργανώσουν την μη πληρωμή για όλο τον εργατοκοσμο.\n3.Να μην πληρώνουν διόδια και να οργανώσουν την μη πληρωμή για όλο τον κόσμο.\nΕπίσης προκαλούμε την Γ.Σ.Σ.Ε. να καταθέσει πλάνο αγώνα για:\n1.Προστασία των ανέργων από διακοπή ρεύματος, νερού, και σταθερού τηλεφώνου. Προστασία από τράπεζες και εφορία.\n2.Καταργηση του Φ.Π.Α. σε όλα τα είδη διατροφής.\n3.Καταργηση των ειδικών φόρων στο πετρέλαιο θέρμανσης και στη βενζίνη.\nΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΟΥΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΩΡΑ.\nΑυτά για αρχή. Για να κερδίσουμε κάποτε μια μάχη και να δείξουμε στον εργατοκοσμο που απογοητευμένος παρακολουθεί από τον καναπέ του την σφαγή του ότι μπορεί με μαζικό ξεσηκωμό να αλλάξει τον συσχετισμό υπέρ του.\nΟ ΟΓΚΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΛΗΤΕΑ ΠΟΣΟΤΗΤΑ.\nΓιάννης Πούλιος Δημήτρης Παππάς\n24/09/2012 στο 15:42\nΜόλις έβαλα ένα γελάκι αλλά… εξηφανίσθει 😦\nΟ/Η Εργατοπατέρες, όχι άλλες 24ωρες ψευτο-απεργίες, σας πήραν χαμπάρι – ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ (ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ Σ.Κ.) « ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! λέει:\n15/10/2012 στο 01:03\n[…] Από Omadeon […]\n15/10/2012 στο 02:47\nΤο σωστό λινκ είναι\n(στο pingback του συνδέσμου που ήρθε πριν). Επλήγη από το γνωστό… bug της WordPress (που δεν εμφανίζει σωστά συνδέσμους που λήγουν σε μακροσκελείς ελληνικούς τίτλους)\nΟ/Η Εργατοπατέρες, όχι άλλες 24ωρες ψευτο-απεργίες, σας πήραν χαμπάρι – ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ (ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ Σ.Κ. της ΕΥΔΑΠ) « ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! λέει:\n15/10/2012 στο 09:41