PressReader - Beeld: 2017-05-19 - Raak betrokke by Beeld en wys ons jou wêreld\nRaak betrokke by Beeld en wys ons jou wêreld\nBeeld - 2017-05-19 - Nuus -\nBeeld is op soek na foto’s wat die wêreld van sy lesers uitbeeld.\n“Ons wil graag ons lesers nooi om betrokke te raak by die koerant en burgerlike fotojoernaliste te wees,” sê Barnard Beukman, Beeld se redakteur.\n“Met hul slimfone en ander slimtoestelle is gewone burgers ook verslaggewers van die land se nuus en narratief. Burgerlike joernaliste speel vandag ’n belangrike rol om die nuus en die gebeure weer te gee en nuusinstellings op die hoogte te hou van die land se tydsgees. Dit is vir ons ook belangrik om ons lesers meer betrokke by die produksie van ons koerant te maak.”\nWys Beeld wat in jou wêreld aangaan. Dit kan swak dienslewering wees, iemand wat ’n verskil in jou gemeenskap maak, protesoptogte, goeie nuus of selfs ’n toneel wat jy mooi of interessant gevind het.\n’n Kontantprys van R500 gaan maandeliks aan die beste foto toegeken word. Stuur jou foto so: Stuur alle foto’s na nuus@beeld.com. Skryf in die onderwerpveld: Beeld: My Wêreld.\nFoto’s moet groter as 1 MB wees en in ’n jpeg-formaat gestuur word. Gee ons ’n kort beskrywing van waar die foto geneem is en wat die storie agter die foto is. Verskaf ook die fotograaf se volle naam en besonderhede. Let wel: Nie alle foto’s word geplaas nie. Foto’s sal eers deur ’n redaksionele keuringsproses gaan.\nBeeld behou die reg voor om foto’s te publiseer en/of om die foto en die bygaande kopie te redigeer.\nKopiereg word deur die fotograaf behou, maar as jy jou foto instuur, stem jy in dat Beeld die foto op sy webwerf, Netwerk24, op sosiale media, in ons nuusbrief en in die koerant se susterpublikasies mag publiseer.\nRespekteer kopiereg. Stuur slegs foto’s wat jy geneem of het en wat jy gemagtig is om te gebruik.


Landboukomitee maan teen te min entstof | Maroela Media\nDie parlementêre portefeuljekomitee oor landbou het die departement van landbou, landelike ontwikkeling en grondhervorming vandag gewaarsku dat meer entstof teen dieresiektes, en spesifiek perdesiekte, verskaf moet word in belang van Suid-Afrika se landbousektor.\nDie portefeuljekomitee het gevra dat die landboubegroting uitgebrei moet word en dat vakante poste in die departement as prioriteit gevul moet word.\nAl die verskillende provinsiale en nasionale projekte ten behoewe van ontluikende boere moet saamgevoeg word sodat dit meer effektief kan wees en entiteite soos die departement van landbou en die Landbounavorsingsraad moet voorligting van die ouditeur-generaal ontvang sodat hul oudituitkomste kan verbeter.\nNoodlediging en rampbestuur moet met vroeë waarskuwingsmodelle van byvoorbeeld weerpatrone gekoördineer word en plaaslike landbouprodukte moet voorrang geniet as die staat kos voorsit.\nDie betrokke minister, Thoko Didiza, het drie maande om die komitee se bevindings te implementeer.\nWat grondhervorming betref moet die regering ‘n bateregister opstel van die plase wat reeds vir die doel aangekoop is. ‘n Beleid moet ook binne drie maande opgestel word oor presies wat met die beskikbare geld gedoen mag word.\nDie grondwaardeerder-generaal se rompslomp moet verminder word sodat dit nie sinvolle grondhervorming vertraag nie en meer kundige waardeerders moet aangestel word.\nDie Ingonyama-trust, wat Zoeloe-stamgrond bestuur, het sterk onder skoot gekom. Die komitee het bevind die trust moet meer verantwoordbaar aan die parlement gemaak word.\nDie grondregte van inwoners van die gebied wat die trust beheer moet ook beter beskerm word en hulle moet teen eensydige besluite oor hul wel en wee beskerm word.\nLaastens moet die trust lewensvatbaarheidstudies aan die komitee voorlê vir die projekte wat die trust aanpak.\nJa meer entstof en minder in antibiotika is ‘n stap nader aan organiese landbou metodes. Bly dis darem een stap in die regte rigting.\nDit is ‘n reuse stap in die regte rigting. Solank dit nie net by praat bly nie. Hulle is eksperts met praat, maar ai, die uitvoering daarvan.\nMaar kom ons hou die verwikkelinge meer positief dop.\nVakante poste is as gevolg van anc rasisme. Poste bly vakant omdat hul nie ‘n kader of swart kandidaat kry om te plaas nie. Die anc sal’ n departement / diens laat ondergaan maar nie ‘n wit kandidaat plaas nie.\nPraat,praat en nog kommisies is al wat gaan gebeur en die geld gaan verdwyn tussen die boom en die bas.\n3 Maande???? Geen ander werkgewer of instansie sal ‘n hoof soveel kans gee om te reageer of te implementer nie. Maar nou ja hier wankel nog ‘n pilaar wat die ekonomie moet steun.


Hoe om die voorkant van die dy te rek terwyl jy staan\nHierdie artikel wys hoe om die voorkant van jou heup sowel as die buigspiere van die heup op `n nuwe manier te rek. Hierdie metode plaas nie druk op jou knie soos ander streke nie.\nVerstaan waarom die integriteit van jou knieë belangrik is. Jou knieë is die mees belangrike gewrigte om behoorlik te oefen omdat jy met hulle beweeg. Die knie is nie ontwerp om soos die rug of nek te draai nie, dus vermy om jou knieë te draai!\nOndersoek die voor- en nadele van die mees algemene strek terwyl jy staan. Alhoewel die metode wat in hierdie prent getoon word, relatief maklik is om te doen, en goed werk as `n rek, het jy die probleem dat dit die onderste gedeelte van jou been draai. Neem eenvoudig jou enkel of voet en strek: as jy jou linkerbeen strek, neem jou enkel of voet met jou linkerhand.\nOndersoek die voor- en nadele van die verandering van die boogstrek terwyl dit staan. Hierdie metode strek ook die dye reg, maar is moeilik om te doen en draai die onderste deel van die been binne.\nHierdie metode is skaars om te doen omdat jy `n groter afstand moet bedek wanneer jy van agter af kom en terselfdertyd die voet van jou teenoorgestelde been hou.\nOok hierdie strek is moeilik om te doen omdat jou arm moeg word, as jy skaars jou teenoorgestelde voet agter jou rug kan bereik. Ongeag die negatiewe van hierdie rek, is hierdie uitbreiding beter vir jou knieë as die algemeen gebruikte metode wat hierbo beskryf is.\nGebruik `n aangepaste metode om te strek vir beter resultate. Om die gewysigde een te doen, staan jou bobeen op met `n lang, smal materiaal (of `n martial arts belt) om jou enkel om te draai. Om die stof of band vas te hou, vasgebind aan jou enkel, is die probleem opgelos en die knie draai na binne.\nWikkel die lang stof om jou enkel. As jy jou linkerbeen gaan strek, gebruik jou linkerhand om die stof om jou enkel te draai.\nHou die das op jou enkel, trek jou been `n bietjie terug en hou die lap met die teenoorgestelde hand vas. Die balans sal moeilik wees, so bly gefokus en ontspan.\nHou jou linkerbeen gestrek. Hou nou die lap met albei hande, trek met jou linkerhand en laat die regterhand gly tot dit so naby aan jou enkel is as moontlik. Hou dan die stof vas aan jou regterhand en laat die stof met jou linkerhand los.\nVoer die rek uit soos u normaalweg die gewysigde staande rek sou doen.\nHerhaal vir jou regterbeen.\nStrek altyd na oefening. Moenie koue strepe doen nie.\nRaadpleeg u internis voordat u hierdie strekmetode probeer uitprobeer wat ietwat moeilik is. As jy enige tyd jou balans verloor, los net jou klere of gordel los.\nToepaslike klere om te strek, byvoorbeeld: martial arts belt, stuk lap, ens.\nHoe om die Pretzel te doen strek\nHoe om biceps te strek\nHoe om met een arm op `n oppervlak en op jou knieë te strek\nHoe om die voor-die-knie posisie in joga te doen\nHoe om `n hip flexor rek te maak in 3D\nHoe om die heupfleksors te rek terwyl jy kniel\nHoe om `n voorste verdeling te maak\nHoe om buigsaamheid in jou heupe te kry\nHoe om te oefen na `n beenbesering\nHoe om jou rug te rek met `n skuimrol\nHoe om jou innerlike dy op te lei\nHoe om die hamstrings te rek\nHoe om `n heup op te maak\nHoe om jou rugpyn met strek te verlig\nHoe om voor te berei om splitsings te maak\ndmylogi.com » Persoonlike sorg en styl » Hoe om die voorkant van die dy te rek terwyl jy staan


Covid stook die kole van Prasa se doodstrein\nDie steierende Suid-Afrikaanse Spoorvervoeragentskap (Prasa) sal ’n verdere R1.9 biljoen moet opdok om aan die regering se Covid-19-vereistes vir die land se passasierstreine te voldoen, skryf SONJA CARSTENS.\nDIÉ R1,9 biljoen bestaan onder meer uit die geraamde R771 miljoen se inkomste wat Prasa verloor omdat geen treine tans loop nie, R504 miljoen waarmee Prasa die pandemie moet beveg en nog R391 miljoen vir sy operasionele vereistes.\nDit is geld waarvoor Prasa nie begroot het in die huidige finansiële jaar nie en waarvoor die departement van vervoer namens dié semi-staatsinstelling by die tesourie bakhand moet staan.\nDie polisie ondersoek tans klagte van geldwassery, bedrog en diefstal teen Prasa omdat die passierstreindiens weens sy kontantvloeitekort twee maande se pensioenbydraes nie aan die betrokke fondse oorbetaal het nie. Dit is wel van personeel se salarisse verhaal...


TOP 73 TATOEËRING IDEES VIR SWART ROSE [INSPIRASIEGIDS VIR 2021] - STYL\nTop 73 tatoeëring idees vir swart rose [Inspirasiegids vir 2021]\nVir ink wat oorvloedige lae van ekspressiewe rustigheid beskik, vergemaklik ouens oral 'n oopkoprevolusie met tatoeëring met roosblommetjies. Hierdie bewuste uitstallings is toegerus met 'n ewige sterkte wat groot lof van die massas sal werf.\nSwartroos -tatoeëermerke is uniek onder blomontwerpe, veral omdat dit 'n ander betekenis beteken as wat hul kleurvolle eweknieë kan bevat.\nHierdie onstuimige donker kentekens geniet 'n basis van sterk kontras. Hulle openbaar groot kompleksiteit deur 'n dekadente simbool van skoonheid met 'n mistieke agtergrond te kombineer.\nEen algemene punt wat deur 'n tatoeëring met 'n swart roos ingelui word, is 'n gevoel van verlies. Hierdie dramatiese logo's kan toegerus word as 'n herdenkingsverklaring van hartseer vir 'n geskeide liefdesgenoot. In 'n soortgelyke verband word dit dikwels gebruik as 'n feestelike meganisme om verligting na 'n skynbaar eindelose reis te verklaar.\nOmdat swart rose nie natuurlik in die werklike wêreld voorkom nie, word hierdie kunswerke soms bedoel as 'n rebelse verkondiging ten gunste van onmoontlikheid. Hulle dui opstandig aan 'n man wat daarna streef om die kern van die werklikheid te verbeter.\nOm 'n universele koord van volkome verwondering te kry, begin eenvoudig met 'n soeke na vervulling van vervroeging met een van hierdie verstommend versierde swart roosblommetatoeëermerke:\nDie verskeidenheid skakerings vir hierdie elegante tatoeëring met swart roos is diep in elke vou van die kroonblare geët. Laag vir laag helder, bondige, donkerte beweeg na die volgende kroonblaar en word dan herhaal.\n'N Swart roos en skedel is 'n voorbeeld van hartseer en verlies. Die kunstenaar het die pyn van die onderwerp met groot sensitiwiteit uitgebeeld en 'n stuk realisties geskep. Die detail van die skedel se tande net bokant die swart roos is nogal spookagtig.\nHierdie minimale abstrakte fusion -tatoeëring kontrasteer uitstekend tussen die reguit swart vuller van die blare met 'n negatiewe ruimte -rand. Dit is 'n ommekeer van die tradisionele styl, aangesien die blare in 'n swart lyn gekleur en geteken is, sodat die rose dikwels ingeëts word.\nAAN neoklassieke neem die tradisionele aan Amerikaanse styl kunswerke. Die swart roos -tatoeëring is goed gestileer, met die kunstenaar wat oorgaan van soliede swart na dun lyn met slim gebruik van negatiewe ruimte. Die pragtige oranje kleur herinner aan die stuifmeel van 'n blom en maak 'n fokuspunt van die skedel. Dit is hoogs vaardige werk.\nDit is 'n mooi uitgevoerde swart roos Amerikaanse tradisionele styl. Die vaag Swart Ink van die kroonblare is met 'n breë naald ingeëts. Dit kontrasteer goed teen die ligte agtergrond rooi en skerp, helder oranje van die blom se kern.\nDit is meesterlik gedetailleerde voorbeelde van realistiese swart roos tatoeëermerke . U kon nie beter blomme in 'n markwinkel produseer nie. Die helderheid van die swart lyne - soos die blare wat elke blom ondersteun - word slegs oortref deur die skoon grys skaduwee en klein, maar kundige gebruik van wit hoogtepunte om die besonderhede in die prent in te vul.\nSwartroos -tatoeëermerke word meestal geassosieer met hartseer, dood en rou. Tattoos met swart rose simboliseer die verlies van 'n geliefde of belangrike figuur. Swart rose herinner die onderwerp aan hul verlies, maar ook om die hartseer en geheue van die persoon saam te dra.\ngroot idees vir landskapontwerp in die voortuin\nnaam tatoeëermerk op binneste voorarm


Die werke van Sy hande Tuiste, lieflike (kosmiese) tuiste! | Artikel | Wêreld Van Môre\n01 Maart 2018Wallace G. Smith\nAl die verslae en foto’s wat ons van maanlandingstuie, Mars sweeftuie, Jupiter wenteltuie, verre ruimte projektiele en alle ander robotagtige ondersoekers van ons hoekie van die heelal ontvang het, het dieselfde boodskap oorgedra: Dit is ’n warboel daar buite. Al die planete en mane wat ons tot dusver met ons ruimte- en sweeftuie ondersoek het, blyk redelik onherbergsaam te wees. Elke planeet behalwe een: Hierdie pragtige wêreld wat ons Aarde noem.\nLaat ons die tyd afstaan om die kosmiese tuiste te waardeer wat ons genadige Skepper vir ons tot stand gebring het.\n’n Toer van ons onherbergsame bure\nDie klein planeet wat ons Merkurius noem is die naaste aan die son en dit bied geen tuiste aan die mensdom nie. Omdat dit feitlik geen atmosfeer het nie kan mens nie op Merkurius asemhaal nie. Selfs al sou mens kon, sou u nie lank daar wou bly nie: Aan die sonkant is die temperatuur so hoog soos 800° F [427° C], terwyl dit aan die kant weg van die son so laag as minus 280° F [138° C] is!\nVerder van die son af, maar steeds nader as die aarde, is die planeet Venus. Dit word deur wolke omhul en is min of meer dieselfde grootte as die aarde. U mag dalk vlugtig dink dat Venus soos die aarde kan wees maar u sal verkeerd wees! Die planeet word omhul deur ’n drukkende digte atmosfeer van koolsuurgas. Die lugdruk op die oppervlak is sterk genoeg om ’n kernduikboot inmekaar te druk. Met ’n oppervlak-temperatuur wat selfs warmer is as dié van Merkurius – meer as 850° F [454° C] – sou die mens geen welkome ervaring in hierdie somber, verdoemende landskap beleef nie.\nDie planeet Mars beloof meer verwelkomende temperature – indien u ’n ongebonde idee van “welkom” het! Op sy ewenaar kan die temperatuur van Mars redelik draaglik gedurende die dag wees – tot so 70° F [21° C] – maar u sal meer as ’n kombers in die nag nodig hê wanneer dit tot 100° F [38° C] onder vriespunt daal. Terwyl u dan besig is om te verkluim, moenie eers daaraan dink om asem te haal nie, aangesien die atmosfeer 100 keer dunner is as op die Aarde. Soos al die foto’s aandui wat ons van ons swerftuie op Mars ontvang, is dit ’n dooie planeet en geen tuiste vir die mens nie. Hierdie planeet wat die mensdom hoop om eendag te koloniseer, is ’n onherbergsame plek.\nAsof dit nie erg genoeg is nie, bied die planete verder weg van Mars, nog minder geleentheid vir ’n vakansie! Dit is almal “gasreuse” – ontsaglike groot planete wat meestal uit warrelende wolke van giftige gas bestaan wat in dik, versmorende komberse dit heeltemal onherbergsaam vir menslike oorlewing maak. Die majestieuse Saturnus en sy verstommende ringe mag dalk ’n merkwaardige skouspel in ’n teleskoop wees, maar dit sal nie so wonderlik wees om daar te woon nie!\nJa, in ons sonnestelsel lyk dit asof daar geen ander herbergsame plek vir die mensdom is om te lewe nie, behalwe een: Ons pragtige Aarde.\n’n Seldsame kosmiese juweel\nDit is inderdaad ’n pragtige plek! Ons blou en groen planeet wat wemel van lewe, staan bo al die ander bekende plekke in die heelal uit as ’n volmaakte tuiste vir die mensdom. Dit is sekerlik slegs as gevolg van baie fyn ingestelde toestande wat op ’n God dui wat ons liefhet en vir ons sorg.\nIn hulle boek Rare Earth: Why Complex Life Is Uncommon in the Universe, beklemtoon die geoloog en paleontoloog Peter Ward en die astrobioloog Donald Brownlee die geweldig baie faktore wat die aarde so ’n ongelooflike sonderlinge plek in die heelal maak. Byvoorbeeld, ons afstand van die son af is net presies reg om vloeibare water te maak wat so noodsaaklik is vir lewe op die oppervlak. In kombinasie met ons spesiale afstand vanaf die son, die persentasie-samestelling van seewater en landoppervlakte wat help om temperature in bedwang te hou, weerhou dit die uiterste skommelinge wat ongunstig vir lewe is. Daar word geglo dat die teenwoordigheid van een groot maan help om die kanteling van ons planeet te stabiliseer sodat ons gebalanseerde seisoene en klimaat beleef.\nSo ’n kort lys is maar net die begin! Ons planeet is nie net in ’n “Gouelokkies”-sone rondom die son nie – dit lê ook in ’n seldsame “Gouelokkies”-sone in ons uitgestrekte sterrestelsel. Die Aarde bestaan in ’n relatief veilige deel van die ruimte, met geen lewensvernietigende “magnetar” sterre of ander kosmiese hindernisse in die nabyheid wat alle lewe in ’n oogwink kan uitwis nie. Die Aarde beskik ook oor ’n oorvloed chemikalieë wat voordelig vir lewe is – nie net water en suurstof nie, maar verskeie metale en ander stowwe. Ons is geseënd met ’n kosmiese “stofsuier” in ons sonnestelsel: Die reuse planeet Jupiter, met sy enorme aantrekkingskrag wat ons streek “skoonmaak” van die afval wat die Aarde kon tref en dit verwoes. Talle faktore is deur wetenskaplikes soos Ward en Brownlee saamgestel wat die Aarde se unieke bestaan ideaal geskik maak vir lewe – ’n uiters seldsame gebeurtenis in die heelal. Op skynbaar eindelose maniere wil dit tog voorkom asof ons planeet ontwerp is met vorms van lewe soos ons s’n in gedagte.\nDie fokuspunt van God se plan vir die heelal!\nGeen wonder nie, want die aarde is ontwerp met ons in gedagte! Deur Goddelike inspirasie beskryf die profeet Jesaja die God wat ons wêreld geskep het. Die God “wat die aarde geformeer en dit gemaak het – Hy het dit bevestig; Hy het dit nie geskape om woes te wees nie, maar dit geformeer om bewoon te word” (Jesaja 45:18).\nDie mensdom is die toppunt van God se skepping en die fokus van Sy plan is om ’n goddelike Gesin te skep om alles te beërf! (Sien ons artikel “Maak gereed om die aarde te beërf!” elders in hierdie uitgawe.) Dit sal altyd ’n belangrike rol in God se plan speel, selfs wanneer die verheerlikte Gesin van God regoor die heelal versprei is. God se Woord beloof dat, ná Sy reddingsplan voltooi is en die skepping gesuiwer en gereinig is van sonde, God “nuwe hemele en ’n nuwe aarde [sal vestig] waarin geregtigheid woon” (2 Petrus 3:10-13).\nDie beroemde wetenskaplike Carl Sagan het een keer oor ’n foto nagedink wat deur die ruimtetuig Voyager 1 geneem is toe dit ongeveer 3,7 miljard myl [5,9 miljard km] van die Aarde af was. Die foto was deel van ’n enkele mosaïek van ses foto’s van die agt planete van die sonnestelsel – ’n unieke en merkwaardige “Gesinsfoto” van ons plaaslike versameling van wêrelde, waarin elke planeet as ’n piepklein puntjie van dowwe lig in die duisternis van die ruimte verskyn. Terwyl hy kommentaar gelewer het op die eensame “bleek, blou kolletjie” wat die aarde daar in die uitgestrektheid van donkerte verteenwoordig, het Sagan geskryf: “Ons aanstellerige houdings, verwaande selfbelangrikheid, die wanvoorstelling dat ons een of ander bevoorregte posisie in die heelal het, word deur hierdie puntjie van bleek lig betwis. Ons planeet is ’n eensame spikkeltjie in die groot omvattende kosmiese donkerte. In ons verganklikheid – in al hierdie uitgestrektheid – is daar geen aanduiding dat daar van elders af hulp sal kom om ons van onsself te red nie” (Pale Blue Dot, bl. 7).\nHierdie is ’n beskeie gedagte, maar in beginsel ook gebrekkig. Wanneer ons aan die Grote God dink wat daardie bleek, blou kolletjie geskape het – hierdie uitsonderlike en pragtige oase wat deur die Skepperhand geskep is en wat groot planne vir sy inwoners het – dan is daar meer as ’n “aanduiding van hulp”. Daar is die versekering van ’n God wat ons liefhet.\nWaarlikwaar, daar is geen plek soos ons tuiste nie.


Deel 10: Skraalhans (Fleabane)\nWetenskaplike naam: Conyza spp.\nAfrikaanse naam: Conyza bonariensis: Kleinskraalhans, armoedskruid\nEngelse naam: Conyza bonariensis: Flax-leaf fleabane\nKleinskraalhans groei tot omtrent 1,2 m hoog en het laterale takke wat langer is as die hoofstam. Blare is skerp getand en dofgroen van kleur met fyn haartjies aan die bo- en onderkant van die blare. Wit blomhofies kom op die punte van die hoof- en sytakke voor en die saadpluis is vuilwit of ligroos.\nKanadese skraalhans is relatief kort in vergelyking met ander Conyza spp., het kleiner wit blomme, en stingels is slegs vertak aan die bokantvan die plant. Blare is fyn getand, vertoon meer geelgroen en is minder harig.\nVaalskraalhans groei tot oor die 2 m hoog en het nooit sytakke wat langer is as die hoofstam nie. Hierdie spesie se blomhofies is ook wit en kom in groot eindstandige pluime voor. Die saadpluis is strooikleurig. Al die Conyza spp. is halfhoutagtig met stewige penwortelstelsels en kom meestal saam voor.\nHierdie winteronkruid is wydverspreid dwarsdeur Suider-Afrika. Dit is kleinsadig en ‘n vlak ontkiemer.\nDit word goed beheer deur vlak bewerking en is gewoonlik nie ‘n probleem-onkruid waar konvensionele bewerking toegepas word nie. Skraalhanse is egter ‘n ernstige probleem waar minimum- of geenbewerking toegepas word.\nHierdie onkruid kan met na-(gewas)opkoms breëblaar-onkruiddoders beheer word. Voor-(gewas)opkoms onkruiddoders kan ook gebruik word voor dit in die rosetstadium kom.\nVerskeie onkruiddoders is geregistreer vir die beheer van skraalhans in mielies en koring (Tabel 1 en Tabel 2). Effektiwiteit van onkruiddoders neem af hoe groter die skraalhanse word en produsente moet poog om dit te beheer voor dit blom en saad stort. Tyd van toediening is van kritieke belang, maar dikwels is die gewas nog nie klaar geoes wanneer Conyza spp. se groeistadium ideaal is om te spuit nie. Volg die spesifieke aanduidings en dosisaanwysings slaafs na op elke produk se etiket vir spesifieke aanwysings ten opsigte van die onderskeie Conyza spp.


Beskrywing van die skildery deur Nicholas Roerich "Sadko" - Skilderye - 2022\nBeskrywing van die skildery deur Nicholas Roerich "Sadko"\nNicholas Roerich het na sy dood 'n ongelooflike aantal werke agtergelaat aan helde en hul groot dade. Die werk Sadko is 'n groot paneel wat deel uitmaak van die reeks werke "Athletic Frieze."\nDie paneel stel die publiek in belang deur die feit dat ons nie die held Sadko sien nie, maar 'n gewone mens. Daar word geglo dat Sadko 'n epiese held van die Novgorod-epos is. Hy was 'n wêreldbekende musikant en het die harp gespeel. Sadko betower die gehoor met sy sang en speel. Sadko het die seekoning selfs verslaan, maar Roerich het die patos-komplot laat vaar. Hy draai na die ander kant van Sadko se lewe - hy beeld hom uit as 'n handelaar.\nOns sien 'n wye diepsee rivier. Blou waters loop ver in die horison. Die kunstenaar het 'n regte Russiese rivier uitgebeeld: militêre en handelskepe loop daarmee, dit besproei die land. 'N Paar klein skepe sweef op die rivier. Daar kan gesien word dat die kunstenaar goed vertroud is met antieke Russiese kuns. Elke skip het sy eie eienaardigheid, interessante skilderye en patroon. Die skip waarop Sadko sweef, word in die middel van die foto uitgebeeld. Aan boord is daar verskillende matrose en goedere wat binnekort op die kermis verkoop sal word.\nAan albei oewers van die rivier lê die glorieryke stad Veliky Novgorod. Hierdie stad was bekend as 'n sentrum van handel in Rusland. Die kunstenaar skryf met opset 'n kleiner weergawe van die stad. Veliky Novgorod word eerder as 'n model vertoon, maar danksy hierdie skryfwyse kan ons die hele stad in detail sien.\nSoos verwag, is 'n wit klipkatedraal in die middel van die ou Russiese stad. Rondom die katedraal sien ons nog 'n paar sneeuwit geboue wat omring word deur 'n hoë muur van wit klip. Om Veliky Novgorod teen die aanvalle van vyandelike troepe te beskerm, het die stad ook besluit om 'n hoë klipmuur te sluit. Die paneel is geverf met baie helder kleure. Dit skep die gevoel van 'n naderende vakansie of kermis.\nDie ontvoering van Europa Serov.\nKyk die video: Skildery (Junie 2022).\nBeskrywing van die skildery deur Raphael Santi “The Knight's Dream”\nBeskrywing van Claude Monet se skildery “Station Saint Lazare”\nBeskrywing van die haasmonument in St. Petersburg\nBeskrywing van die skildery deur Ivan Khrutsky “Portret van 'n seun in 'n strooihoed '\nBeskrywing van Ivan Bilibin se illustrasie “Guidon and the Queen”\nCopyright 2022 \_ Beskrywing van die skildery deur Nicholas Roerich "Sadko"...


Versindaba » Blog Archive Desmond Painter. ’n Wêreld sonder grense? Nagreise na Kreta : Versindaba\nDesmond Painter. ’n Wêreld sonder grense? Nagreise na Kreta\nJan Rabie het na Kreta, waar hy 30 maande gewoon het, verwys as die “klipwieg” van Europa en die Westerse beskawing. Die Minoïese nalatenskap, oral te sien op die eiland, skep inderdaad die indruk van ‘n byna ondeurgrondbare historiese en kulturele kontinuïteit. Maar Kreta was nog altyd eintlik meer kruispad as vestiging – ‘n gebied van hibriede identiteite nog voor die begrip “hibriditeit” in die postkoloniale teorie modieus geword het; ‘n plek van invallers en vlugtelinge; ‘n sone van besettings, vestigings en hervestigings.\n‘n Mens sal verskoon word as jy dink Kreta se enigste besoekers is die massas toeriste wat jaarliks op haar strande toesak. Die nasionalistiese preokkupasie met die ideologie van een kultuur, een taal en een godsdiens is hier meestal net so vanselfsprekend as elders in Europa, en alledaagse, toeristiese sowel as amptelike voorstellings van Kreta is dat dit eksklusief Grieks was, is, en altyd so sal wees. Tog is daar benewens die jaarlikse kom en gaan van toeriste ‘n ewe aktiewe verkeer van ongedokumenteerde migrante (in die openbare diskoers, ‘onwettige’ migrante), asook politieke vlugtelinge en asielsoekers.\nSomige van hierdie hoopvolle ongedokumenteerdes steek die verraderlike Middellandse See oor in bote van Noord-Afrika, op pad na verskillende bestemmings op die Europese vasteland (daar is al na die Middellandse See verwys as die grootste Europese massagraf sedert die Tweede Wêreldoorlog…); ander, en die meeste van diegene vir wie Kreta die bestemming is, kom van plekke soos Albanië, Bulgarye en Sirië – en ander lande op die suid-oostelike periferie van die Europese Unie (EU).\nSommiges kom met die idee om te bly; ander steek die grens, of meervoudige grense, meermale oor in komplekse, dikwels seisoenale patrone van transnasionale beweging. Die belangrikste rede vir hulle ingewikkelde, dikwels gevaarlike passate – soms op hulle eie, soms georganiseer deur sindikate – is die beskikbaarheid van werk in die toerismebedryf, konstruksie of landbou. Duisende word aangekeer en gedeporteer (die grens word immers geïntensifiseer, eerder as ondermyn, in ‘n multinasionale Europa waar elke deelstaat verantwoordelikheid aanvaar vir elke ander deelstaat se grens), maar ‘n groot groep word nie-amptelik en sonder dokumente deurgelaat.\nEerder as totaal gefortifiseer, volg die grens ‘n differensiële logika wat ‘n fyn aanvoeling toon vir die arbeidsbehoeftes in die onmiddellike omgewing. Ongedokumenteerde migrante bevind hulle dus in ‘n soort skadu-ekonomie wat ‘n goedkoop ooraanbod van arbeid beskikbaar maak aan taverne-eienaars, boere en boukontrakteurs, sonder dat enige maatskaplike voorregte en sekuriteit of kulturele en politieke verteenwoordiging in ruil aangebied word.\nDie amptelike nie-verteenwoordiging of onsigbaarmaking van ongedokumenteerde migrante beteken dat hulle dikwels uitgelewer is aan ander, meer venynige soort voorstellings – byvoorbeeld, die manier waarop die media en politici hulle verbind aan die morele panieke oor georganiseerde misdaad en, deesdae veral, internasionale terrorisme. Hierdie kortsluiting in die politiek van verteenwoordiging kan natuurlik toegeskryf word aan die feit dat politieke verteenwoordiging steeds grootliks binne die parameters van die nasiestaat bedink word.\nSelfs welwillende intervensies volg meerendeels ‘n nasionalistiese logika: migrante moet geïntegreer word in die heersende nasionale kultuur. Die probleem is egter dat hierdie soort reaksies nie tred hou met die manier waarop ongedokumenteerde migrasie, soos die gedereguleerde vloei van kapitaal, ‘n outonome, transnasionale proses geword het nie. Die nasionalistiese raamwerk, of dit nou eksklusief of inklusief is, faal dus as ‘n politieke verbeelding wat ongedokumenteerde migrante, en eintlik ons almal, van voortgesette verteenwoordiging en openbare deelname aan ‘n politieke gemeenskap (eerder as private deelname aan ‘n suiwer ekonomiese gemenebes) in ‘n globaliserende, post-nasionalistiese wêreld kan verseker.\nTerwyl Europa aan die eenkant deur uitbreiding as geopolitieke streek vergroot, bevestig en gefortifiseer word, word dit aan die anderkant ook juis in die nuwe grensgebiede toenemend gedesentreer en vloeibaar gemaak. En dit is juis die Suid-Ooste, tradisioneel op die periferie van Europa, wat op hierdie manier die middelpunt geword het van transnasionale bewegings en, meer grondliggend, Europese selfdefinisies.\nWat ek hierbo oor Kreta gesê het, geld dus ook Griekeland, Slovenië, Suid-Italië, Turkye en ander, waar die rituele dramas van grensbeheer, nagtelike oorgange, deportasies, vlugtelingkampe, en die informele arbeidsmark plaasvind. Dit is hier, eerder as as in die ekonomiese en ideologiese hart van die EU, waar die betekenis van Europa, grense, burgerskap, en van politieke gemeenskap opnuut bedink kan word.\nPresies hoe ‘n post-nasionale politieke gemeenskap sal lyk, en of begrippe soos “burgerskap”, “internasionale menseregte” of “gemeenskap” nog enige drakrag het, is nie altyd meer duidelik nie. Wat wel duidelik is, is dat migrasie toemenend aangespreek en verhef word tot ‘n strydpunt vir diegene in Europa wat soek na ‘n regverdiger globalisering en die definiëring van ‘n ander politiek. Dit is ook die toetssteen vir pogings om anders (lees: post-nasionaal) te begin dink oor dinge soos minderheidsregte, rassisme en anti-rassisme, burgerskap, politieke gemeenskap en die rol van die media.\nDie vraag waarmee ons gelaat word, is dit: Hoe moet ons ons posisioneer in ‘n markfundamentalistiese wêreld waar plek toenemend opgehef, grense noodwendig oorskry en gerelativeer, en die rol van nasionale politiek vereng word tot die bied van polisiëring en militêre eerder as maatskaplike sekuriteit? ‘n Wêreld, met ander woorde, waar nie net wegdoenbare produkte nie, maar ook wegdoenbare gemeenskappe, plekke, omgewings en lewens geskep word.\nTags: Europa, Griekeland, Jan Rabie, Kreta, Migrasie\nMonday, April 11th, 2011 | Uncategorized.\n31 Kommentare op “Desmond Painter. ’n Wêreld sonder grense? Nagreise na Kreta”\nApril 11th, 2011 at 23:31\nDankie namens hulle, Desmond – al die naamloses.\nApril 12th, 2011 at 07:40\nHallo Breyten. Ek het onlangs kennis gemaak met Abdelmalek Sayad se boek The Suffering of the Immigrant (uit Frans vertaal deur David Macey en van ‘n voorwoord voorsien deur Pierre Bourdieu). Hier is dit op Amazon: http://www.amazon.com/Suffering-Immigrant-Abdelmalek-Sayad/dp/0745626432 (Toevallig sien ek ook nou hierdie een op Amazon: How to Be French: Nationality in the Making since 1789, deur Patrick Weil.)\nEk het die stukkie hierbo ‘n hele paar jaar gelede op uitnodiging van Johann Rossouw vir Vrye Afrikaan geskryf — toe Vrye Afrikaan nog net as ‘n soort elektroniese nuusbrief beskikbaar was. Ek het dit toevallig gister weer raakgeloop, en besluit om dit hier te plaas (‘n tweede, ewe kortstondige lewe!): niks het immers nog verander nie. Die kriminalisering van beweging en andersheid gaan voort; die grenswagte bly sinies hulle werk doen; en die nuwe kampe bly vol (wat is die PC woord? Wagkamers, dalk?!).\nEk wonder wat sal word van die geprivatiseerde ‘wagkamers’ in Libie en elders as Gadaffi sou val? Dit is darem lekker as mens jou buurman se wetteloosheid en ongeregtigheid vir jou eie duistere doeleindes kan aanwend, terwyl mens hom in die openbaar vir daardie einste wetteloosheid en ongeregtigheid kritiseer!!\nApril 12th, 2011 at 09:19\nTerloops, Desmond, oor David Macey: Dankie tog vir iemand soos hy! Hy’t uitstekende biografie” van bv. Foucault en Fanon geskryf, heel toeganklik vir Francovrotte soos ek.\nNS. Ek lees op die oomblik “Listen to This” – het dit uiteindelik by Boekehuis in Aucklandpark opgespoor. Oor ons vorige gesprek oor utopiese denke – ook Hobsbawm se nuwe toom oor Marxisme en ‘n boek waarvan Zizek een van die redakteurs is: “The Idea of Communism” – hoofstukke deur Eagleton, J-L Nancy, Negri, ens. Ek weet die “left” organiseer nie juis op die oomblik nie, maar hulle skryf darem! My arme kredietkaart. As die Boekehuis nie sluit nie, moet ek darem deel van die krediet daarvoor kry.\nApril 12th, 2011 at 09:26\nAndries — ek het die Zizek volume gesien en bestel; en onlangs begin lees aan Badiou se onlangse klein rooi boekie oor kommunisme. Ek vergeet vir ‘n oomblik die titel. The Coomunist Hypothesis? Klink nou verkeerd op die oor. Badiou is ‘n bietjie moeilik vir my. (En ja, David Macey: ek het sy Fanon en Foucault biografiee gelees; albei uitstekend. Die vertalings is net so belangrik. Onlangs het ek sy vertalings van Bourdieu se ‘strydstukke’, Firing Back, weer gelees.)\nHobsbawm se nuutste het ek in die lughawe se Exclusives gesien, maar die hardeband is te duur; ek moet wag!! Hobsbawm is darem merk-blerrie-waardig. Hoe oud is die man? 90? Ek is ‘n groot aanhanger van hom: veral omdat hy, benewens sy belangrike boeke oor die geskiedenis van die Weste, oor bandiete en oor revolusionere, ook essays en boeke oor musiek geskryf het… Veral oor jazz.\nAnders as baie kommentators, wat hom verkwalik oor hy ‘kommunisme’ nooit afgesweer het nie, bewonder ek nogal sy beginselvastheid oor hierdie kwessie… Maar dalk is dit net ek; ek romantiseer die soort goed ‘n bietjie, ek weet. Iemand moet!\nApril 12th, 2011 at 10:13\nDesmond, ek’s klaar met Hobsbawm se eerste hoofstuk. Sy take is (nog!) een wat Marxisme van Leninisme (hoe om sosialisme in ‘n agterlike ekonomie te bou) wil losmaak, as dit relevant wil wees vir die volgende eeu. Hy noem dat iemand soos George Soros bv. Marx herevalueer, n.a.v. die petalje met die globale ekonomie – as ontleding van hoe kapitalisme werk, nie noodwendig vir ‘n program nie. M.a.w. nie-Marxiste lees nou Marx. (Maar mense herlees Adam Smith ook, wat hy nie noem nie.) Tog vreemd hoeveel nou weer oor Marx geskryf word. David Harvey se lesings oor “Capital” is ook onlangs gepubliseer. (Ek hoop David Macey pak iets groter oor Bourdieu aan – soos ‘n biografie.)\nApril 12th, 2011 at 11:30\nJislaaik! Julle mense lees darem vir Afrika! (En dan besef ek weer hoe bevoorreg mens is om sommer so by ‘n boekwinkel te kan binneloop en alles wat jou hart na smag daar kry; ek is tans in Parys.) Van Oubaard Marx gepraat: julle weet seker dat Derrida teen die einde ook weer baie daar besoek gaan aflê het. Bourdieu het eintlik nooit daardie huis verlaat nie. Hy was in lewe ‘n ou knorpot en altyd besig met die een of ander ‘groupuscule’. Ons het by geleentheid groot baklei opgetel in Lissabon. Maar dis ‘n ander storie.\nMy ondergrondse handler, self gesoog in ‘n Joods-Egiptiese bankiersfamilie, het altyd beweer Marxiste maak die beste bankiers uit.\nDesmond, dis opvallend die mate waartoe die fenomeen van verskuiwing of vlugtelingskap simptomaties geword het van nuwe samelewingspatrone. (Benjamin het na die gang-bestaan van die vlugteling – l.w. nie meer die banneling nie – wat in grensgebiede woon in afwagting op ‘n passaat verwys as “naakte lewe.”)\nHierdie ‘marginale wêreld’ (tussenwêreld?) groei eksponensieel. In 1950 was daar wêreldwyd 1 miljoen vlugtelinge in kampe of wag-areas; teenswoordig is daar reeds 12 miljoen. En die areas van inkamping, afkamping, bekamping ontwikkel ‘n eie geskiedenis van beweging, afwagting, transaksies, verkenning en oorlewing. Lojaliteite, medehulp, hoe om met die gevestigde magte “daar buite” om te gaan, skep nuwe patrone van saambestaan. Die ongewensdes, onwelkomes, onbegeerdes is nou nie meer ballinge nie maar migrante met herkenbare gedeelde kulturele eienskappe. Die nuwe smeltkroes moet tog langsamerhand ‘n bevraagtekening word van bestaande begrippe van staatsaanhorigheid, patriotisme, wettig en onwettig, politieke uiting en verteenwoordiging. Die marge (kantstrook, speelruimte), soos dikwels in die geskiedenis, word die teelaarde vir uitdaging van die bestaande orde.\nJare gelede was ek saam met Derrida en Bourdieu in ‘n komitee van wyle die Wêreldparlement vir skrywers wat ‘n nuwe kosmopolitiek soos van toepassing op die ‘ongedokumenteerdes’ moes probeer bedink. Moeisaam was dit. Lomp. Swaar van die filosofie. Toe eendag, op besoek aan ‘n voorstad van Parys, kom ons af op die doodnormale en praktiese maniere waarop vlugtelinge mekaar opvang, herberg en help, en sonder om verskille te maak tussen kulture of oorsprong. Sedertdien, ook in veel groter verband, besef ek al hoe meer dat ‘n alternatiewe wêreld reeds bestaan – gebaseer op parallelle ekonomiese en sosiale en selfs administratiewe gebruike en netwerke: praktiese maniere om oor die weg te kom en mekaar te help. Derrida, soos jy weet, was teen die einde al hoe meer gefassineer deur begrippe en praktyke van gasvryheid.\nWat pynlik duidelik was is dat die teoretisering en getrompetter van intellektuele miskien een dissident se vel kan red, maar dat die volk op veel groter skaal mekaar onder die drade deurhelp. Die staat is ‘n las, ‘n oorlas en ‘n laspos. Met sy grensposte nogal!\nOm saamgelees te word met die verskynsel van beveiligde woon-areas, afgesperde gebiede, Sperrgebieten, groter kampongs? Soos in SA waar administratiewe verval en sosiale chaos lei tot die skepping van outonome, byna selfversorgende ‘eilande’ van welvaart en kleinburgerlikheid. Wat impliseer dit vir die groter staatsbestel?\nJa, die ontwrigting in Libië het toe skielik derduisende ingekampte vlugtelinge, meeste van suid van die Sahara, ontset. Dit was nogal iets om te aanskou toe hulle skielik aan die grens met Tunisië opgedaag het, en hoe almal daarop aanspraak gemaak het dat hulle gewettigde gasarbeiders was!\nApril 12th, 2011 at 13:07\nBreyten, die goed wat jy hier bo oor skryf is vir my die meer interessante dimensie van die hedendaagse Europese politiek. Ek het altyd gedink daar is, wat gesprekke hier in SA oor nasionalisteit, identiteit, gemeenskap, diversiteit, ens., beter aansluiting te vind hierby (konseptueel, strategies) as by die meer statiese (soos in onbeweeglike, maar ook staatsgeorienteerde) kategoriee van en diskoerse oor ‘multikulturalisme’. Die Charles Taylor-tipe goed. (Charles Taylor, die Kanadese filosoof, natuurlik; nie die besonbrilde strong man uit Afrika nie!)\nApril 12th, 2011 at 13:10\nAndries, ook Etienne Balibar het onlangs ‘n boekie oor Marx gepubliseer. Ek hou nogal van Balibar. Hy het ‘n boek essays met die titel, “We, the people of Europe?” Dit toon heelwat ooreenkomste met Ivor Chipkin se argumente in “Do South Africans Exist?” Ek dink Chipkin se boek is gans te min in die Afrikaanse media bespreek. Ek het dit baie interessant gevind.\nSelfs in die sielkunde, selfs, is Marx ‘n groeipunt; wel, ten minste in die kritiese kantlyne. Soos jy weet het die sielkunde hoofstroom enige maatskaplike en historiese bewussyn lankal vir ‘n pot lensiesop verkoop. Die volgende Marxism and Psychology kongres is volgende jaar in die Chiapas streek in Mexiko — Marxis of te not, my tasse is gepak!! Ek en Subkommandant Marcos sal ‘n chilly dare doen.\nApril 12th, 2011 at 13:39\nBreyten, ek het jare gelede so amper-amper by ‘n Landbankprojek betrokke geraak. Dis was inderdaad nogal kosbaar om op Helena Dolny se boekrak “Capital” langs ‘n handboek oor “Bank Management” te sien staan. Ek neem aan die boeke is saam met haar verwyder. Ek weet nie wat in die plek daarvan op die rak gesit is nie. Te oordeel aan wat met die Landbank gebeur het, seker niks nie.\nDaar’s ‘n skreeusnaakse doccie oor Pierre Bourdieu (die titel is iets soos “Sosiologie as kontaksport”, maar in Frans). Daarin sien ‘n mens die man se konsternasie as hy met ware sosiale bewegings te doen kry. Ek het die Franse poststrukturaliste se krapperigheid eers kon voel toe ek sy kollegas oor sy invloed (ysterhand) in die Franse akademie hoor praat het in een van die CNRS se kantiens (wat beter kos oor die toonbank stoot as van die eetplekke in Fronsjhoek).\nOp ‘n ernstiger noot oor state. Ek dink ek stem saam oor grensposte, maar ek sukkel om anargisties te dink as ander staatsinstellings nie hul werk doen nie. Soos om mynmaatskappye verantwoordelik te hou vir wat hulle aan die omgewing en werkers doen. (Neem maar Aurora se R1m aan die ANC, terwyl die myn nie hul werkers betaal nie en opgehou het om suurwater uit te pomp.) En dan die kwessie van Shell in die Karoo. Dalk kan ons Nederlandse kollegas help met geraas oor Shell? Sonder ‘n vorm van staat sal maatskappye met privaatweermagte die belangrikste vorm van regering in Afrika bly (VOC, Rhodes se British South Africa Company – nou net met nuwe name).\n(Verskoon my onsamehangende gedagtes – dis tussen klasgee en merkwerk.)\nApril 12th, 2011 at 13:55\nApril 12th, 2011 at 14:07\nEk sal bitter graag wil hoor van jou stryery met Bourdieu, Breyten. Klink na ‘n goeie storie. Ek kry ook altyd die indruk, selfs net uit sy prosa, dat Bourdieu ‘n knorrige tipe was; en ‘n regte ou sisteem- en empire-bouer.\nNogtans dink ek hy het ‘n spul waardevolle goed gedoen. Benewens dat sy Distinction ‘n monumentale stuk werk was, en ‘n noodsaaklike ’empiriese’ korrektief op die soms alte ‘teoretiese’ benaderings deur sy tydgenote in die filosofie en literere teorie, is sy begrippe soos ‘habitus’, ‘simboliese geweld’ en ander nog steeds die moeite werd om soms in te span.\nSy essays in die boek “Language and Symbolic Power” is verder beslis nog belangrike leesstof vir mense wat oor taal en veeltaligheid dink.\nApril 12th, 2011 at 14:10\nAndries, ek het daai doccie, Sociology as a Contact Sport, of Sociology as a Martial Art, ook gesien. Dit het onderstreep wat ek van hom hou, maar ook wat hom problematies maak. Op ‘n keer probeer hy ‘n klomp jeugdiges, van Arabiese afkoms as ek reg onthou, wysmaak dat hy en die sosiologie meer van hulle situasie af weet as hulle self… Ek dink nie dis heeltemal hoe ‘n sosiale wetenskaplike by plaaslike social movements betrokke moet raak nie!!\nEk bewonder nogal Bourdieu se student, Loic Wacquant, se werk. Die etnografiese studie oor sy boks-ervaring in Chicago is fassinerend. Weet nie of hy ook so ‘n akademiese magsvraat is as Bourdieu nie.\nPS. Jy is sekerlik reg oor die staat. Ek self weet van sulke dinge maar min; en ek is idealisties: glo nog steeds die Kubaanse revolusie gaan ‘n sukses wees. Binnekort, binnekort!\nApril 12th, 2011 at 14:20\nDesmond, daai interaksie waarna jy verwys is vreemd ironies. Die jeugdiges doen ‘n beter Bourdieusiaanse (?!) ontleding van onderwys en simboliese dominasie as Bourdieu self en dan probeer hy hulle oortuig van die belangrikheid van verset (waarvoor daar nie veel ruimte in sy eie strukturalistiese benadering is nie). In die hitte van die oomblik ruil hulle rolle om.\nTerloops, ek lees pas die volgende op News24: “Police say a woman has been ticketed in a suburban Paris shopping centre for wearing a face veil, in the first public sanction under a new ban on the garments. Regional police said on Tuesday the 27-year-old was stopped by police in the mall parking lot in the town of Mureaux. She was handed a ticket that requires her to pay a $216 fine or register for citizenship classes within a month. Police say the Monday exchange was brief and calm and the woman was not brought to the police station. France’s ban on veils such as the niqab and burqa came into effect on Monday.”\nGeen kwasi-liberalistiese mooispraak oor vroueregte en wat nog kan hierdie soort vernedering goedpraat nie. Thinly veiled racism — pun intended.\nApril 12th, 2011 at 14:38\nApril 12th, 2011 at 16:32\nManne: julle skrywes maak soveel paadjies oop (amper soos Borges se “Garden of forking paths”) dat ek nou staan en huiwer voor hierdie vurk. Ek wens ons kon bymekaar kom om alles lê te maak. Dit sal sekerlik nie alles oplos nie maar ten minste sal ons ‘n aantal tema’s hê om op in te gaan:\nBourdieu se besonderse ydelheid – miskien toe te skryf aan die feit dat hy nooit as een van die ‘grotes’ in Frankryk gesien is nie (Sartre, Foucault, Barthes et al), uitgesluit gevoel het, uitermate bewus was van sy werkersklasagtergrond. Maar dat van sy konsepte nuutskeppend was is wors;\nDie kwessie van sluier aldan nie in Europa / die kwessie van menseregte teenoor ‘multikulturele’ respek van ander se ‘tradisionele’ regte (gelykheid van vroue, bv.)? / die kwessie van die oppergesag van Republikeinse waardes (geen godsdiensbetuiging in die openbaar bv.) voortvloeiende uit die Franse Revolusie / dus eintlik die kwessie van Revolusie teenoor die Liberale;\nDie saak van anargisme in al haar vertakkinge – van vakbonde tot outonome tot ouens in swart geklee wat gaan vir die bankvensters tydens betogings;\nKommandant Marcos, die zapatistas – en daarvandaan verder die Glimmende Pad (of juis nié?);\nMaar haastig net twee sake. Wat in die myne en met die Aurora mynwerkers gebeur is ‘n kriminele skande. Dat die staat weier om die stropers en aftakelaars (die sg. receivers en Zuma se seun en Mandela se kleinseun in die bek te ruk is ‘n kriminele skande. Van die mynfamilies wat ek daar ontmoet het vertel dat hulle die huis naweke toehou sodat niemand moet sien hulle het niks om te eet nie. Een van die mynwerkers met wie ons gesels het, het nou pas selfmoord gepleeg. In hierdie geval sal ek as anargis van enige hefboom gebruik maak (die maatskappy, selfs staatsinstellings as dit moet) om iets aan die situasie te probeer doen.\nEn oor Shell in die Karoo. In die struggle jare was sommige van ons betrokke in ‘n “Boikot Shell” kampanje om hulle te forseer om hul bande met die apartheid régime te verbreek. Iets soortgelyks moet weer gebeur. In Junie kom daar ‘n “Afrikaans Fees” in die Trope-Museum in Amsterdam. Ek gaan beslis voorstel aan al die deelnemers – Gert Vlok Nel, Schalk Joubert, Amanda Strydom, David Kramer (hy is reeds aan boord) en die res – dat ons gesamentlik sterk stelling inneem teen Shell met hulle voorgenome roofbou.\nApril 12th, 2011 at 20:12\n@Desmond, nav jou terloopse opmerking oor multikulturalisme, die vraag is na my mening wat daarmee bereik wil word. As dit beteken dat nuwe immigrante na ‘n land hul kulturele identiteit behou, goed en wel, maar dit wil my voorkom asof dit hier in Kanada nie juis ‘n klinkende sukses is nie, in die opsig dat veral die Moslem-immigrante (as ‘n bree veralgemening) nie assimileer nie en nie eers probeer nie. Op daardie manier gaan mens later groepe mense he wat heel apart lewe, geen kontak met mekaar het en niks van mekaar weet nie, baie soos swart en wit in SA. Immigrante uit die verre Ooste, bv die Filippyne assimileer veel beter, maar dit lol maar met die Moslems in daardie opsig.\nApril 13th, 2011 at 06:58\nBreyten, ek hoop daar’s sterk ondersteuning vir jou aksie teen Shell se roofbou (ek hou van die woord). Oor alles wat ek en Desmond opvurk moet Wysneus ons dalk nou in die bek ruk. Wysneus?\nApril 13th, 2011 at 07:39\nLeon, later bietjie meer (ek moet hardloop om die menigtes te gaan toespreek!), maar wat ook al die uitdagings rondom ‘integrasie’ is (en dis ook maar ‘n ideologies gelaaide term: beteken dit maatskaplike en politieke deelname? beteken dit die aanneem van ‘n slegs skynbaar ‘neutrale’ nasionale kultuur ten koste van die eie kulturele agtergrond? ens.), die openbare vernedering van die baie klein minderheid Moslemvroue wat in ‘n land soos Frankryk wel die Burka wil dra, kan net teenproduktief wees. Of so lyk dit in elk geval vir my.\nApril 13th, 2011 at 14:53\nNeewat Andries, julle praat so lekker tjol, ek wou nie julle redeloosheid inval nie. Ek het buitendien nog sweepslag van die kopskud.\nEk wil julle ook nie verveel met preke oor die waarheid van Smith-Locke-Hayek-Friedman nie. Maar enigeen wat sy oë oophou sien vroeër of later dat sentrale beheer, ten beste, lomp duur en oneffektief is, maar gereeld brutaal moet wees. As een grootte almal moet pas, moet daar nimmereindigende procrustiese aanpassings wees. Selde aangenaam. Mag lok magsliefhebbers; totale mag monsters.\n‘n Regering is steeds nodig om ooreenkomste af te dwing en lewe en eiendom te beskerm. ‘n Kragtige, beperkte regering wat slegs die raamwerk skep waarin die samelewing ongemolesteer kan floreer — daaroor kan ek droom. Politiese mag is ‘n nul-som speletjie; ekonomiese mag nie.\nEn nee, ek dink nie groot maatskappye sal so ‘n samelewing oorheers nie. Daar is niks wat groot maatskappye so vrees soos kompetisie van kleineres nie. Dié dat die groot korporasies so pêllie-pêllie met groot regerings is.\nSien, daar verveel ek jou.\nMaar ek dink nie, Desmond, dat iemand Stalin se romantiseerders hoef te romantiseer nie. Dit laat besorgdheid oor die naamloses erg selektief lyk.\nApril 13th, 2011 at 16:01\nNee man, Wysneus, Hobsbawm romantiseer glad g’n vir Stalin nie; net soos Jose Saramago hom nie verromantiseer het nie. En Che was mos darem ‘n konsekwente kritikus van Stalin! Subkommandant Marcus? Ook geen rede om Stalin by ‘n gesprek oor hom ook te betrek nie. Dis vuilspel om elke keer ‘Stalin’ te s^e wanneer die kinders ‘n bietjie wil droom oor ‘n beter, sagter, meer regverdige w^ereld! Dis soos om alewig ‘Antjie Somers’ te gil wanneer die kinders laatmiddag onder die bome wil speel!\nApril 13th, 2011 at 16:52\nMense wat verskil oor die onwerkbaarheid en onmenslikheid van kommunisme droom oor ‘n slegter, harder, minder regverdige wêreld?\nWas Stalin maar ‘n uitsondering. Ek hoef nie vir jou die parade kommunistiese massamoordenaars te herhaal nie. Jy ken hulle almal, saam met die verskonings hoekom dit daai keer nie gewerk het nie.\nAs jou kinders aanhou verdwyn moet jy oorweeg dat die bome waaronder hulle speel dalk op Antjie Somers se erf is.\n‘In a recent interview, Hobsbawm stated that the horrors of the Gulag did not affect his belief as a Communist. An interviewer asked, “What that comes down to is saying that had the radiant tomorrow actually been created, the loss of fifteen, twenty million people might have been justified?” Hobsbawm’s answer was “Yes”–although he granted that the sacrifice of the murdered millions was “excessive.” ‘\nApril 13th, 2011 at 19:17\nInteressant genoeg was die onderhoudvoerder Michael Ignatieff, tans leier van die Kanadese Liberale Party (een van die drie in opposisie) en midde-in ‘n verkiesingstryd – die vierde verkiesing in 7 jaar en die derde een sedert ons 3 jaar gelede hier aangeland het.\nApril 13th, 2011 at 21:10\nWysneus, ek wil nie kommunisme verdedig nie; dit sou in elk geval nie eerlik wees nie, ek is immers glad nie ‘n kommunis nie. Ek het vannaand digbundels en Seattle koffie gekoop in Cavendish Square!\nVan my opmerkings gister was tong-in-die-kies bedoel — soos die een oor die Kubaanse revolusie wat nog ‘n sukses gaan uitdraai! Tog, nie alle vorme van ‘linkse’ politiek is kommunisme nie; selfs wanneer mense weer gaan kyk na skrywers soos Marx et al om te dink oor die wereld, om woordeskatte te ontwikkel waarmee mens verandering en so aan kan bedink en verwoord. Ek stel belang in daai soort ding.\nEk het nogal aan jou gedink toe ek onlangs ‘n boek lees van Ha-Joon Chang, 23 Things they don’t tell you about capitalism. Wat dit interessant maak is dat Chang wel ‘n kapitalis is, en glo dit is steeds die enigste werkbare sisteem. Sy kritiek op die neoliberale manier van dink en doen kan dus nie so maklik afgemaak word as naiwe linkse gedroom nie. Ken jy dalk die boek? Jy sal dit dalk interessant vind.\nApril 13th, 2011 at 21:27\nLeon, Ignatieff is nogal ‘n interessante figuur; ek het ‘n roman van hom hier iewers. Tony Judt, ‘n sort getemperde lefty in sy later jare (hy is onlangs oorlede), is ewe krities oor Hobsbawm se standpunt; hy bewonder Hobsbawm as historikus en mens, maar sien sy onwilligheid om in absolute terme met sy kommunistiese verlede te breek as ‘n morele tekortkoming. Die stuk wat Wysneus aanhaal is berug, en laat Hobsbawm redelik sleg lyk. In sy outobiografie, Interesting Times, en in die onderhoudbundel The New Century, word ‘n meer komplekse prentjie egter geskets; en verduidelik hy sy durende intellektuele en emosionele verbondenheid aan die kommunisme beter.\nIn The New Century skryf hy byvoorbeeld so oor sy kommunisme: “Do I regret it? No, I don’t think so. I know very well that the cause that I embraced has proved not to work. Perhaps I shouldn’t have chosen it. But, on the other hand, if people don’t have any ideal of a better world, then they have lost something. If the only ideal for men and women is the pursuit of personal happiness through the attainment of material assets, then humanity is a dimished species.”\nEk probeer nie voorgee Hobsbawm is foutloos, blaamloos en so aan nie; maar hy is beslis meer as net ‘n karrikatuuragtige ‘Stalinis’.\nApril 14th, 2011 at 00:19\nDesmond ja, Hobsbawm (ek het gedurig moeite om sy naam te spel!) was nie ‘n karikatuur nie, maar sy stelling in die onderhoud met Ignatieff was beslis nie ondeurdag nie. Ek vind sulke sienswyses skrikwekkend. Jy haal hom ook aan: “If the only ideal for men and women is the pursuit of personal happiness through the attainment of material assets, then humanity is a dimished species.” Die feit is bloot dat materiele welvaart aan baie mense die geleentheid besorg om hul horisonne te verbreed (om nou so ‘n geykte term te gebruik) instede van om daagliks te moet swoeg en sweet om ligaam en siel bymekaar te hou. Ek het ‘n suspisie dat elkeen van ons wat aan Versindaba deelneem dit JUIS kan doen weens ‘n mate van materiele welvaart – so nie sou ons van soggens vroeg tot saans laat moes werk soos die geval was nie te lank gelede nie.’n Strewe na welvaart is wel by baie mense die enigste oorweging, dalk die by meeste, en as dit so is, nou ja, dan is dit beslis nie die staat se plig om persoonlike geluk aan sy burgers te besorg nie. Die geleentheid vir life, liberty and the PURSUIT of happiness is wat die staat daar moet stel – en as baie mense dan nou wel op die ou end lives of quite desperation leef dan is dit hulle saak en nie ‘n nanny state se taak om iets daaraan te doen nie. Oftewel, die staat moet (breedweg gestel) ‘n gesonde ekonomie daarstel (met als wat daarmee saamgaan soos vryheid van spraak, beskerming teen uitbuiting ens) maar dit is dit.\nEk het ‘n groot bewondering vir Judt, wat ‘n jammerte dat hy amiotrofiese laterale sklerose gekry het, hy het nog baie prioduktiewe jare gehad.\nEk vind Ignatieff se politiek ietwat simplisties, maar nou ja, dis verkiesingstyd en dan word beloftes wild rondgegooi en hy is in daardie opsig niks anders as enige ander politikus nie. Van sy sg intellektuele agtergrond is daar vir my maar min te bespeur.\nApril 14th, 2011 at 03:59\nWat vir ‘n naam Hobsbawm, anyway? Lilliput, Blefuscu, Brobdingnag, Balnibarbi, Luggnagg, Glubbdubdrib… Hobsbawm.\nLeon, jy praat my taal, maar wat my so verkeerde kant toe vryf van daai aanhaling is dat ‘n vrye samelewing (ek weier om die Marxistiese smeerwoord ‘kapitalisme’ te gebruik, aangesien ek geen kapitaal het nie) nie “the pursuit of personal happiness through the attainment of material assets” is nie, maar dat die ideaal is “the pursuit of personal happiness through whatever moral and legal means they choose, including the pursuit of material assets, should they so choose.” Die ironie is dat dit juis kommunisme en sosialisme is wat materialisties is, waar wie wat het so belangrik is dat dit die staat se taak is om die gelykop te verdeel.\nIn ‘n vrye ekonomie besluit elkeen wat vir hom waardevol is, en rig sy lewe dienoorkomstig in. Elke kunstenaar doen tog nie net wat kommersieel mees winsgewend is nie. Die wat dit wel doen boet dikwels die agting van ander kunstenaars in, wat dalk nie meetbaar is nie, maar van groot waarde is. Vrye samelewings betrek juis nie-materiële aspekte by individuele prys-besluite.\nDesmond, ek het nie die 23 dinge geken nie, maar het vinnig daarna gekyk. Moet sê dat dit moeilik is om selfs ekonomie as ‘n harde wetenskap te beskou, inaggenome die divergerende interpretasies afhangende van die ideologie van die ekonoom. (Verskoon die spelling, eks effe dronk). Neem ook in ag dat daar geen suiwer vrye ekonomie is nie, meeste moderne westerse ekonomieë is hibriede stelsels. Daarom is die finale oordeel van ‘n gegewe stelsel dalk om voete te tel. Ek neem aan dat as mense in hul derduisende die Atlantiese oseaan trotseer om van Kuba na Miami te beweeg, is dit beter in Miami.\nDie vrye samelewings bou mure om mense uit te hou (waarmee ek terloops nie noodwendig saamstem nie); die samelewings waar ‘n komitee van verligtes regverdigheid afdwing bou mure om mense in te hou. ‘Nuff said.\nApril 14th, 2011 at 06:05\nWysneus, ek noem Ha-Yoon Chang se boek nie om sarkastiese of, er, wysneuserige redes nie; Chang maak op ‘n manier die soort punt wat jy hierbo maak, so ideologies is hy moontlik in jou’kamp’; en dit is juis wat sy kritiek op spesifiek aspekte van die hedendaagse, noem dit dan maar ‘neo-liberale’ kapitalisme, baie interessant maak. Die boek is tans orals in die boekwinkels, en dit lees lekker.\nEn regtig, ek verstaan net so min hoe mense Havana vir Miami kan verlaat, as wat ek verstaan hoe hulle Kaapstad vir Perth kan verlaat!! In beide gevalle is die plek van herkoms veel, veel beter!! 😉\nMy droom is om terug te keer Havana toe (ek was in 2005 daar vir ‘n paar weke) voor die eerste McDonalds op die seefront opgerig word. En dis ‘n estetiese eerder as ‘n politiek-ekonomiese begeerte!\nApril 14th, 2011 at 06:11\nO ja, Wysneus, die kwessie van transnasionale beweging, migrasie en mure is darem meer kompleks as wat jy in jou laaste paragraaf wil toegee. Maar nou ja, ons tuisgemaakte ‘raft’ dobber al weer baie ver van die digkuns af…\nLeon: jou punt dat ‘n mate van materiele welvaart, of ons klasseposisies as jy wil, ons op ‘n manier vrymaak om hier te sit en ginnegaap eerder as om in die son te swoeg: natuurlik. Dit is waar.\nApril 14th, 2011 at 08:11\nLeon, net ten slotte: Judt is eintlik ‘n goeie naam om hier te noem. Hy lewer ewe skerp kritiek (in ‘n boek soos Ill fares the land) op aspekte van die hedendaagse politiek-ekonomiese bedeling as op Hobsbawm se soort kommunisme.\nWaar ek van Wysneus verskil, is wanneer dit klink asof hy voorgee dat die ideologiese lyne vandag maklik getrek kan word tussen ‘n soort vanselfsprekende politiek-ekonomiese orde aan die een kant, een waaroor daar absolute konsensus onder die verligtes bestaan, en die naiwe, wereldvreemde idees van ‘linkses’ aan die ander kant.\nDinge is meer kompleks; en mens hoef maar net Judt en ander redelik gematigde kritici soos Zygmunt Bauman of Richard Sennett te lees om te sien wat ook skrikwekkend is aan die gevolge van ‘n soort ‘markfundamentalisme’, die privatisering van alles, en die aftakeling van sekuriteit, openbare ruimtes en dies meer.\nJudt dring aan op die hernuwing, en heraktivering, van progressiewe ideale; die heraktivering van dit waarna mense soos Breyten Breytenbach dikwels ook na vewys as prosesse van ‘verbeelding’ en ‘herverbeelding’. Sommige pogings om die hede en die moontlike toekoms te herverbeel, meer volhoubaar, leefbaar, inklusief, mooi te prbeer maak, kan natuurlik skrikwekkend wees; nie alle idees is goeie idees nie.\nMaar die punt is, dink ek, dat ons in ‘n tydvak leef waar dit noodsaaklik geword het om baie dinge fundamenteel te herdink. Nie net politieke en ekonomiese dinge nie, byges^e: die wetenskap dwing ons immers ook om ons onsself, ons mens-syn, te herdink. Nuwe praktyke, kenissisteme, woordeskatte maak ander moontlikhede; ander maniere om mense, groepe, gemeenskappe te wees.\nEn dis dalk juis hier waar die ‘estetiese’, die ‘etiese’ en die ‘politieke’ weer in gesprek (moet) tree? En waarom dit juis interessant is om in ‘n konteks soos hierdie wat aan die digkuns gewy word, oor hierdie soort goed te praat?\nApril 15th, 2011 at 13:18\nDesmond, volgende keer as jy daar is as gas van die diktator, kritiseer hom in die publiek en laat ons weet oor die estetika.


Timberman Hack Cheats - Unlimited Gold / Ontsluit Alle Timberman\nTimberman is 'n nuwe baie gespeel spel vir IOS en Android toestelle. Die spel is soos Flappy voël , 'n klomp mense speel hierdie speletjie en probeer om die Hoogste te klop . As jy wil hê Gold of as jy wil ontsluit alle Timberman Ons het goeie nuus vir you.Now jy dit alles kan doen met Timberman Hack Cheats.\nTimberman Hack Cheats is 'n vinnige en baie maklik om te use.You kan voeg Unlimited Gold of ontsluit alle Timberman in slegs 'n paar minute met slegs 'n paar clicks.All jy nodig het is 'n USB-kabel . Aflaai en hardloop die hack instrument , kies jou platfrom( IOS of Android) en klik verbind button.After verbind kies Anti Ban en gebruik proxy. Tik nou hoeveelheid goud wat jy nodig het en kies ontsluit al Timberman as jy wil. Klik dan op net die Hack! knoppie en wag. Na voltooiing ontkoppel jou selfoon en reboot . Nou hardloop Timberman en jy sal sien die spel is nou gekap. Timberman Hack Cheats is getoets en werk vir almal IOS en Android-toestelle. Dit hack instrument is outomaties bygewerk deur morehacks.net elke keer is nodig. Jy geen behoefte Jailbreak of wortel om hierdie oneerlik gebruik. Timberman Hack Cheats kan aflaai van Aflaai knoppie hieronder wees.\nKies jou platform( IOS / Android)\nKlik Hack! knoppie\nNa voltooiing ontkoppel en herlaai toestel\nBegin die spel en Geniet\nOntsluit Alle Timberman


Landboutegnologie stel leerders bekend aan talle landbouingenieurs-komponente wat van toepassing is op die plaas. Veiligheidsmaatreëls rakende implemente, elektrisiteit, voertuie en werkswinkels word behandel. Vaardighede om te sweis word aangeleer en leerders voltooi ‘n praktiese projek. Temas wat ook aandag geniet is metale, elektrisiteit, meganika, watervoorsiening en heinings.\n2015 is: Graad 10 – NAMPO gedurende Mei (grootste landbouskou in die Suidelike Halfrond); Graad 11 – Junior Beesbeoordelaarskursus, 2-dag kursus aangebied deur die Simmentaler Beestelersgenootskap van SA, Kunsmatige Inseminasie en Dragtigheidsondersoeke-kursus; Graad 12 – Alzu-veiling.\nDie volgende leerders van MHS is in die 2015 Mpumalanga Jeuskouspan opgeneem:\nMark Nel vir varke\nJennie Barwise vir vleisbokke\nLetitia Bezuidenhout vir vleisbokke\nValery du Plessis vir konyne\nClaudine Bolt vir konyne\nMHS leerders kan ook buitemuurs aan die Jeugskou deelneem. Leerders kan provinsiale kleure verwerf in hierdie sport.


Vol en leeg | Rosalind Franklin\nAugustus 21, 2009 in geskiedenis\nSleutelwoordw:dachau, holocaust, joodse menseslagting\nDie derduisende mense wat hier gesterf het, is nie meer hier nie – maar op ‘n manier is hulle. Want dit is so vreeslik leeg en verlate, dat dit vol is.\nJy soek die mense oral, maar hulle is nie te vinde, net as geeste van foltering in die geheue.\nTot oorlopens toe vol-leeg.\nDachau – 6 Augustus 2009 – Paradegrond\nDis traag en vreemd om te verstaan, amper soos die heelal – net te veel. Die son brand, die klippe maak seer onder jou voete. Die winter hier moet hel wees.\nMoet nie na jou godheid roep nie, want hy bestaan nie, hy het jou verlaat. Hy is nie daar nie – Jood, gypsie, katoliek, gestremde, intellektueel, homoseksueel, liberale of politieke aktivis.\nSS-selle Dachau – Augustus\nDit was mense se handewerk. Mense. Die mens is nie besonders nie.\nJy hoef nie ‘n Nazi te wees om dit in jou te he nie.\nOorspronklike elektriese grensdraad -Dachau\n“Hoekom het jy nie ook teen die draad vasgehardloop nie?” vra ek die vrou. “Elk het elke dag vir die draad gekyk, maar ek het nie die guts gehad, want ek wou nie lewe nie.”\nDie grens tussen dood en lewe is breed of nou – hang af waar jy staan.\nAugustus 21, 2009 at 18:01\nNou die aand kyk ek na ‘n program oor die Auschwitz Diaries – twee Nazi foto albums wat toevallig gevind is. Dit was vreeslik. Aan die een kant wys dit die Duitse offisiere flirt met meisies, wandelinge in die woud – alles so normaal. Dan die ander album – die treine vol Jode. Klein kindertjies. Die ma’s nog met ‘n ferm greep op hulle, min wetend dat hulle binnekort uitmekaar geskeur sou word, een lot vir die gaskamers, die ander om te gaan werk.\nNee, dis erg. Die mens is NIE besonders nie. Jy is doodreg.\nAugustus 21, 2009 at 18:12\nWow wat se^ ‘n mens nadat jy na sulke fotos gekyk het? Its just simply surreal.\nBaie treffend … laat die fotos die praatwerk doen.\nWelkom terug, ons het jou gemis.\nAugustus 22, 2009 at 12:08\nSjoe Rosa, welkom terug.\nAugustus 22, 2009 at 15:30\nDachau/Auschwitz/Birkenau verleen meteens ‘n ongelooflike hardverskeurende ‘real 20th century human voice’ aan Jesus se woorde in Matt 27:46: “Eli, Eli, lema sabachthani’ – amper 2000 jaar later het daardie woorde van Hom deur derduisende monde ge-echo.\nSjoe Rosie – dis die mees overwhelming gevoel daardie – ek het dit netso ervaar op daardie einste Paradegrond: Onder my foto daarvan in my album het ek die volgende geskryf: “Gottverdammt oder Gottverlassen?”\nAugustus 22, 2009 at 19:52\nDaar is nie woorde nie. Onverstaanbaar.\nAugustus 22, 2009 at 21:04\nLuister Lucas Maree se nuutste CD!\nAugustus 22, 2009 at 21:46\nOor sy aankoms by Auschwitz skryf Elie Wiesel jare later, “Never shall I forget those moments which murdered my God and my soul and turned my dreams to dust.”\nElkeen wat daai plek besoek dra so iets daar weg wat jy nooit sal vergeet nie.\nAugustus 23, 2009 at 10:11\nVerskriklik, en die mens sal dit weer doen, en weer, en weer. En daar is mense wat sê dit het nooit gebeur nie!\nEk wonder altyd hoe kon Victor Franckl so heel daar uitstap. Hy moes `n besonderse mens gewees het\nAugustus 23, 2009 at 12:03\nLouwie, ek wil met jou verskil, die mense in die kampe wat oorleef het, was NIE besonders nie, dit was net luck. Hulle het nie ‘n besonderse wil gehad om te oorleef nie, inteendeel, die meerderheid wou eerder sterf. Toe die SS baie van die kampe verlaat het, het die mense net agtergebly en nie by die hekke uitgestorm nie. Hulle was te verslae en/of te siek. Oorlewende raak baie ontsteld as jy hulle uniek/besonders noem.\nEk ken self iemand wat in drie van die kampe was: Auschwitz, Treblinka en Bergen-Belsen en sy se mense se wil om te lewe het gou verdwyn, inteendeel hulle het skuldig gevoel dat hulle lewe. Hulle sien hulself ook nie as besonderse mense nie, maar net besonders gelukkig. Ek stem met haar saam.\nMense wat se dit het nooit gebeur nie, het beslis ander bose agendas, daarin twyfel ek nie.\nPiesang: Al oorleef jy dit, is jy vermoor.\nBB: die paradegrond is erg ne?\nMykopop: sal so maak\nAndrew: dankie, ek is nou nie die wereld se beste fotograaf nie, maar het probeer.\nBoendoe: daai albums is erg, gelukkig het iemand dit gevind en bewaar. ja-nee is dink mos nie die mensdom is so cool as wat die mendom dink hy is nie 😉\nAugustus 24, 2009 at 12:48\nOns het al verby Dachau gery maar ons het net nie kans gesien om in te gaan nie. Soveel mense wat daar gesterf en ook gely het.\nAugustus 25, 2009 at 07:23\nDaar is weinig dinge uit die geskiedenis wat my SO erg aangryp soos wat in hierdie kampe gebeur het. Was self ook al by Dachau en Auschwitz, en tot vandag toe is twee van die gevoelens wat bo alle ander uitgestaan het, die van ongelooflike hartseer en evil.\nEk het al seker elke boek oor WWII gelees (die meeste dalk twee keer), dit is vir my ‘n ongelooflike interessante onderwerp wat letterlik die wêreld soos ons dit vandag ken gehelp vorm het, maar een boek wat ek net een keer kon lees was House of Dolls, oor die jodinne wat as prostitute aangehou was vir die Duitse weermag.\nAugustus 25, 2009 at 10:43\nHallo Groot Voet, ek dink baie mense sien nie kans om in te gaan nie, dit is swaar.\nDMI: ek lees ook baie geskiedenis, WWII is eintlik onbeskryfbaar erg. ja die vroue wat aangehou is as prostitute, daar is vroue in japan ook so aangehou vir die soldate in WWII hulle is na 2000 eers onthou. vreeslik.\nAugustus 25, 2009 at 11:00\nEk dink Victor Frankl het die mense se “luck” goed beskryf in “Man’s Search for Meaning.” Daar gebeur iets met die neurone wat ‘n dryf na oorlewing is, al wil die mens nie meer nie. Ek dink wat ons so van hierdie era fassineer, is juis die feit dat ons nie ‘n Nazi hoef te wees om so te wees nie. Daardie vonkie skuil in elkeen van ons. Daar is ‘n baie kort afstand tussen die skop van ‘n hond, en hierdie.\nRosa, ek het hier so ‘n paar foto’s van ons besoek aan Bergen-Belsen geplaas: http://emiljung.posterous.com/shh-here-be-ghosts\nOns het nog, maar dit is maar moeilik om die essensie van die ervaring te deel. Dit is werklik so dat jy bo die euwel ook die spoke kan aanvoel. Die geboue is eintlik leë kokonne sonder klank, maar waar ek die geskiedenis werklik ervaar het, was op die oop gronde. Visioene van duisende lewens nooit gelewe nie.\nAugustus 25, 2009 at 15:57\nDankie vir die deel Emil. Die eerste boek wat ek hieroor gelees het was 20 jaar gelede toe my suster ‘n boekie van duitsland teruggebring het, sedertdien het ek baie hieroor gelees. Kort daarna Frankl se boek – baie mense ken die boek, maar vir my is dit nie naastenby die beste een nie, veral nie as ‘n mens eens kontak gehad het met ander oorlewendes nie.\nDie wil om te leef het vir baie verdwyn, oor dit so erg was, tesame met die skuld van oorlewing. En onthou in die Joodse tradisie is familie baie NB, om jou hele familie te verloor is erger as dubbel so erg vir Joodse mense.\nEk se ook nie die mense wat swak nie, allermins. Ek negeer hul storie ook nie deur ‘luck’ in te bring nie- ek bedoel die sisteem was so wreed net luck was aan jou kant.\nJou laaste paragraaf van die kommentaar is pragtig beskryf.\nAugustus 31, 2009 at 07:44\nWelkom terug Rosie.\nHartseer en wrede stukkie geskiedenis.\nDankie vir die foto’s!\n« Prag van kommunisme\nPiggy Oikey »