Aktiwiteite - Bethulie Inligting\nDie volgende aktiwiteite is in en om Bethulie is beskikbaar:\nDie Hennie Steyn brug oor die Oranjerivier is die langste pad-spoor brug in Suid-Afrika. Dit is die ideale plek om na die sonsondergang te kyk en om 'n 'sundowner' te geniet, asook sterrekyk na donker.\nSport fasiliteite in Bethulie sluit swem, tennis, gholf, rolbal en muurbal in.\nDaar is talle stap geleenthede in en om Bethulie. Die omgewing is ideaal vir bergfiets ry en ook vir 4x4-entoesiaste.\nVoëls kyk, wildbesigtiging, rotsskilderye en sterrekyk is van die aktiwiteite beskikbaar in die onmiddellike omgewing.\nDie nabygeleë Gariep Dam, wat die grootste volume waterinhoud in Suid-Afrika het, is ideaal vir watersport, visvang, roei, kanovaart, 'rubberducks', seil en waterski.\nJy kan ook net vir 'n uitstappie gaan na enige van of al drie wildreservate in die gebied.\nDit is die Tussen-die-Riviere, Oviston en/of die Gariep Natuurreservaat.\nDie Tussen-die-Riviere Natuur Reservaat, so genoem omdat dit tussen twee riviere, die Caledon en die Oranjerivier, geleë is Dit het sebras en 'n verskeidenheid ander wildsoorte. Dit is dig bebos en propvol wild.\nVanaf Bethulie kan jy ook ander nabygeleë dorpe soos Springfontein, Norvalspont, Philippolis, Smithfield, Burgersdorp en Aliwal-Noord besoek. Hierdie is almal baie belangrike geskiedkundige plekke in hul eie hoedanigheid, hoofsaaklik weens die Anglo-Boereoorlog.\nDie Nederlandse Gereformeerde Kerk\nOorblyfsels van Engelse verskansings\nAdams se put\nWater reservoir vermoedelik gebruik deur die Wiltshire Perde regiment\nBethulie Konsentrasiekamp Begraafplaas (Kampkerkhof)\nMonument ter ere van die Perd\nHierdie monument is geleë aan die westelike ingang na Bethulie (die Springfontein pad).\nDit herdenk die rol wat die perd gespeel in die geskiedenis van Suid-Afrika\nDie voetstuk se stene is gemyn naby die Hennie Steyn brug.\nDit is 'n beeldhouwerk van Laura Rautenbach, wat op 23 April 1982 onthul is.\nOngelukkig, as gevolg van aanhoudende vandalisme, moes die hele monument in 'n yster hok toegemaak word.\nDie Pellissierhuis Museum\nDie Pellissierhuis Museum, vernoem na die eerste Franse sendeling in Bethulie, Jean Pierre Pellissier, van die 'Paris Sending Genootskap'.\nDit was opgerig as die woning van hierdie sendeling. Nou huisves dit 'n uitstalling oor die sendelinge hier en ook oor die geskiedenis van die streek.\nHuishoudelike items, sowel as klere, voertuie, meubels, dokumente en 'n foto gallery word uitgestal. Die lewenstyl van die tydperk kan ook waardeer word deur besoekers.\nHierdie gebou is dan ook die oudste settelaars gebou wat staande gebly het in die Vrystaat.\nDie museum is ingehuldig op 20 Julie 1979.\nDit is geleë te Voortrekkerstraat 1, Bethulie.\nBesoek Ure: Maandag tot Vrydag 8:00-16:00\nSaterdae en Sondae slegs per afspraak\nDie Ossewa Monument het 'n ossewa deur osse getrek daarop gehad. Dit was gemaak van gesmelte weggegooi patroondoppies uit die Anglo-Boereoorlog. Dit het in 1938 die Groot Trek herdenk.\nNa die osse deur diewe gesteel was in die negentigerjare, is die ossewa verwyder en na die nabygeleë Pellissierhuis Museum verskuif waar dit nou steeds besigtig kan word. Replikas van die osse is gemaak met die oorspronklike vorm en word nou uitgestal saam met die ossewa in die museum..\nLouw Wepener het die Vrystaatse kommando's in die tweede Basoeto oorlog gelei. Hy is vereer deur die gedenkteken op sy plaas Constantia ongeveer 10 km wes van Bethulie op die Springfontein Pad (R715) op te rig. Hy is ook hier begrawe.\nLouw Wepener is doodgeskiet toe hy en sy manskappe die Basoeto bergvesting, Thaba Bosiu (ook bekend as Thabo Bosigo) bestorm het.\nBethulie Konsentrasiekamp Begraafplaas (die Kamp Kerkhof)\nHierdie terrein is 'n hartseer herinnering aan een van die grootste konsentrasiekampe wat deur die Britte in die Anglo-Boereoorlog (1899-1902) opgerig is.\nAangesien daar 'n moontlikheid was dat die gebied waar die oorspronklike konsentrasiekamp-begraafplaas geleë was, oorstroom kon word as 'n gevolg van die bou van die Gariep Dam, is 'n besluit geneem om die 1 737 oorskotte op te grawe, te skuif en herbegrawe by die huidige begrafplaas terrein sowat 3 km buite Bethulie.\nDie klipstapel en twee Engel-monumente kan ook gesien word waar die nuwe Konsentrasiekamp-Begraafplaas nou is. Die terrein is onthul deur Oud-Staatspresident C.R. Swart in Oktober 1996.\nDie N G Kerk\nDie N G Kerk is voltooi in 1887 en is 'n nasionale monument.\nDie Burgher Monument en die Bethulie Begraafplaas\nBenewens die Burgher Monument bevat die Bethulie begraafplaas ook die grafte van verskeie Britse soldate.\nDie Bethulie Dam en Oord\nDie Mynhardt Natuur Reservaat\nDie Hennie Steyn Brug\nTussen Die Riviere Natuur Reservaat\nGariep (Xhariep!) Dam\nGariep Natuur Reservaat\nOviston Oord & Natuur Reservaat\nDie Bethulie Dam, Vakansieoord en Kampeerterrein\nDit het die geleentheid gebied vir 'n verskeidenheid watersport asook verblyf vir besoekers aan te bied soos kampeer, Karavaan staanplekke, Rondawels en Chalets. Al is die oord tans oop vir die publiek, het die geriewe gedurende die afgelope paar jaar ongelukkig in onbruik verval. Dit is nog steeds die uitstappie werd om daarheen te gaan.\nDie Mynhardt Natuurreservaat\nOppervlakte 160ha/395ak, is langs die Bethulie Dam geleë. Dit is gestig in 1937.\nHier was 'n verskeidenheid wild aangetref. Ongelukkig, net soos die Bethulie Oord het dit ook in onbruik verval en daar word tans geen wild meer aangetref nie.\nDie Hennie Steyn-Brug\nDie Hennie Steyn-brug is 'n gekombineerde pad en spoorlyn-brug wat oor die Oranjerivier strek sowat 5 km buite Bethulie op die pad na Burgersdorp en Venterstad.\nDit is 1121 m (1260 jaart) lank en 51,5 m hoog en dus is dit die langste kombinasie brug in Suid Afrika. Daar word ook beweer dat dit dalk die langste kombinasie brug in die suidelike halfrond kan wees.\nDie DH Steyn Brug is 'n pragtige boog-brug wat oor die Oranjerivier strek en verbind die Vrystaat en die Oos-Kaap en is ook op die grens tussen die twee provinsies gelee..\nTussen-die-Riviere Natuur Reservaat\nDie Tussen Die Riviere Natuur reservaat is in 1972 gestig en begin in 'n dig beboste gebied waar die Caledon-rivier aansluit by die Oranjerivier in 'n noord-oostelike rigting van Bethulie. Vandaar die naam "Tussen-die-Riviere". Dit is 22.000 ha groot.\nDie reservaat se wye oop vlaktes is die tuiste van groot troppe blesbok, swartwildebees en springbok. Ander diersoorte sluit elande, vaalribbok, gemsbokke, rooiribbok, rooibokke, koedoes, rooihartbeeste en sebras in, terwyl buffels langs die ruie rivieroewers skuil. Vlakvarke is altyd 'n verrassing om te sien en klein nagtelike soogdiere, soos ystervark, erdvark, aardwolf en bakoorjakkalse, maak 'n nag rit en onvergeetlike ervaring.\nIn vervloë dae het San (Boesmans) en Kaapse Aasvoëls skuiling gevind op die klipbanke van Aasvoëlkop. Vandag getuig net rots tekeninge en wit merke op die rotse van hul bestaan.\nMajestueuse diere, interessante rotsformasies, pragtige grasvlaktes en rivier klowe maak hierdie reservaat op die suidelike punt van die Vrystaat 'n bestemming wat nie misgeloop moet word nie.\nOntspanning op die reservaat sluit wild, jag (gedurende jagseisoen) en 'n avontuurlustige 4x4 roete in.\nVir meer inligting kontak 051-763 1000.\nVan September tot aan die einde van April word dit bestuur soos enige ander wildreservaat en is oop vir dag besoekers van sonop tot sononder. Gedurende die winter maande egter, is jag toegelaat om wild getalle te verminder. Die reservaat is dan gesluit vir die algemene publiek gedurende weeksdae.\nGariep Dam (voorheen Hendrik Verwoerd-dam)\nSuidwes van Bethulie geleë, is die Gariep Dam (Hendrik Verwoerd Dam), 'n kunsmatige meer oor 100 km (62 myl) lank, met 'n oppervlakte van 374 vk.km (44 vk.myl), wat in 1971 gebou is en die Oranjerivier opdam. Die damwal is 54 km vanaf Bethulie geleë.\nDit is vierde grootste kunsmatige meer in Afrika, met 'n damwal van 90 m (300 ft) hoog en 'n maksimum kapasiteit van 5 958 000 000 kubieke meter (1 314 000 000 000 liter), is dit deel van die Oranjerivier-projek, 'n groot en komplekse besproeiing skema vir die verspreiding van die water uit die rivier.\nIn 1975 is die 82.5 km (51 myl) Oranjerivier - Vis Tonnel amptelik geopen. Dit is die wêreld se langste water-tonnel, met 'n deursnee van 5.35 m (17.5 ft). Dit lei water uit die Gariepdam na die vallei van die Visrivier en verseker sodoende 'n voldoende watervoorraad vir Port Elizabeth.\nDie dam bied ook uitstekende fasiliteite vir watersport.\nMaksimum hoogte bo grondvlak\nLengte van die damwal\nFinale oppervlakte van die meer gevorm\nAmptelike opening (HF Verwoerd-dam)\nHerdoop as Gariep Dam 88 m\n5,673.8 miljoen kubieke m\n360 km ²\nAan die noordekant van die dam is die Gariep Natuur Reservaat geleë (area 36.500 ha/90, 000 AC). Hier is baie wildspesies soos wildebeeste en die grootste bevolking van springbokke in Suid Afrika. In die dorp aan die westelike kant van die park is 'n vakansie oord met verblyfgeriewe vir besoekers, ook sportgeriewe, 'n winkelsentrum en 'n restaurant.\nHierdie reservaat, wat oor 'n gebied van sowat 12 000 hektaar strek, vanaf die Gariep-damwal al langs die Vrystaatse grens tot by Bethulie. Dit is 'n reservaat van kontraste, waar die oop vlaktes oorheers word deur gemengde Nama-Karoo plantegroei, skakel baie koppies en rante aanmekaar. Die pragtige Karoo-landskap langs die waters van die Gariepdam skep 'n rustige atmosfeer wat jou in 'n ontspannende bui sal kry.\nAs jy jou bemoei oor 'groen aangeleenthede', dan het die Gariep Natuur Reservaat baie om by te dra. 'n Paar jaar gelede was daar minder as 'n honderd van die pragtige Kaapse Bergsebra oor in die wêreld. Gedurende die laat jare sewentig is 'n teelprogram begin met twaalf Kaapse Bergsebra wat van die Kaapse Bergsebra Park naby Cradock ontvang is. Tans is daar meer as sewentig van hierdie diere in die Gariep Natuur Reservaat. Sommige is reeds oorgeplaas na ander plekke. Dit is ook die noordelikste punt in die wêreld waar 'n mens die Kaapse Bergsebra sal aantref.\nAnder diere wat jy onder oë sal kry, sluit koedoes, gemsbokke, springbokke, blouwildebeeste, die tweede grootste trop swartwildebeeste in die wêreld, rooibokke, blesbokke, rooihartbeeste, steenbokke, elande, rooiribbokke en klipspringers in. Teen skemer kan jy gelukkig genoeg wees om 'n paar klein roofdiere soos aardwolwe en bakoorjakkalse te sien terwyl hulle soek na 'n sappige maaltyd van termiete en ander insekte. Tydens 'n wilduitstappie in die Gariep Natuur Reservaat kan jy troppe van meer as 'n honderd bokke op 'n slag teëkom. Dit is 'n gebeurtenis wat jy slegs op 'n paar plekke in Suid-Afrika kan ervaar.\nVir meer inligting oor die reservaat, sy plant- en dierelewe, of verblyf, skakel 051-754 0026/48\n© 2019 Bethulie Inligting


JY LEES NOU RUBRIEK: Die hase en die skilpaaie\nParty mense is só stiptelik jy kan hulle gebruik om jou horlosie te stel. En ander, wel... vir hulle sal jy jou Inka-sonkalender moet nader trek, sê Jaco Kirsten.\nAlmal weet jong mense is gewoonlik taamlik haastig. Hulle ry vinnig, praat vinnig en doen min of meer alles asof hulle nooit weer ’n kans gaan kry daarvoor nie. Ou mense, lyk dit vir my, het weer die wêreld se tyd. As ’n verkeerslig oorslaan na groen, dan soek hulle eers goeie ontvangs vir RSG en dán eerste rat.\nMaar dis eintlik alles agterstevoor. Want dis nie asof ou mense nog die wêreld se tyd het nie.\nAs jy mooi daaroor dink, behoort jong mense eintlik hulle tyd te vat met alles omdat hulle hele lewe nog voorlê. En ou mense behoort weer te jaag vir ’n vale hel – asof hulle die dood gesien het, by wyse van spreke. Maar dit werk nie altyd so nie, want sommige mense is al van kleins af tydsaam. Hulle is eenvoudig so gebore.\nOns eie familie is ’n goeie voorbeeld van hoe mense met verbasend ooreenstemmende DNS heeltemal uiteenlopend kan wees as dit kom by haastigheid en hei-daar-is-nog-jare-oor-voordat-ek-omkap.\nVan ons drie broers is ek die haastige een. Gelukkig is ek en my vrou presies dieselfde wat dit betref. As ons ver ry, pak ons die vorige aand al sodat ons die volgende oggend net hoef tande te borsel, die bagasie te laai en warm koffie in die fles te gooi.\nOns eet selfs in die ry en ek weier om te glo ’n frikkadel en appelkooskonfyt-en-kaasbroodjie smaak beter as jy hom onder ’n boom gaan sit en eet. Buitendien, wat doen jy as jy langs die pad by daai vieslike vuil sementbankies en -tafels sit? Kyk na die verkeer? Asem vragmotors se dieseldampe in? Tel hoeveel duur motors het nie voorste nommerplate nie?\nEen jaar, toe ons werklik keelvol begin raak vir die pad tussen Kaapstad en Bloemfontein (waarskynlik iewers tussen Hanover en Richmond) besluit ek en my vrou saam-saam ons wil die eerste proefkonyne wees vir navorsing oor teleportasie. Jy weet, soos in die fliek The Fly waar jy diékant in ’n tiekieboks-affêre inklim en ná ’n rukkie, as die ding soos ’n goedkoop mikrogolfoond brom, dan – woerts – klim jy ’n ent verder uit in ’n soortgelyke tiekieboks.\nEn vir diegene wat stééds nie verstaan nie, dis soos wanneer kaptein Kirk van die USS Enterprise op ’n woeste planeet (amper soos daai stuk pad tussen Noordoewer en Grünau) staan en laat weet: “Beam me up, Scotty.”\nDink net daaraan! Niks meer sooibrand van twyfelagtige vleispasteitjies op Beaufort-Wes nie. Geen spoedboetes wat agterna in die pos opdaag nie. Geen padongelukke of vertragings by een van die 20 padwerke waar ’n geel kennisgewing verklaar “Gemiddelde wagtyd 20 minute” nie. As jy elkeen van dié plekke op ’n slegte tyd tref, beteken dit jy gaan in Bloemfontein tou opgooi, ’n bier sluk, twee tjops eet en weer in jou kar móét klim as jy voor die einde van die langnaweek in die Kaap wil wees.\nDan is daar ander, meer tydsame mense vir wie só iets nie in die minste sal pla nie. Trouens, hulle sal dit eintlik geniet.\nMense soos my ouboet.\nTydsame mense praat altyd in kodetaal. Leer sommer dié stuk taktiese inligting nou aan: Hulle verwar jou gewoonlik met die gebruik van die woorde “... net gou...” Byvoorbeeld: “Ek wil net gou vir ons iets gaan koop om te braai”.\nHulle verwar jou gewoonlik met die gebruik van die woorde “... net gou...”\nSó vat ek hom en sy swaer een jaar op ’n twee dag lange tog waarin ek beplan het om twee 4x4- roetes te gaan ry. Op Villiersdorp moes ek die gevaarligte al sien flikker het toe hulle “net gou” Spar toe is en ek hulle ná 20 minute opspoor. Hulle was nog nie eens by die kassier nie.\nEn wat moes hulle koop? Margarien en ’n paar broodrolletjies. Trouens, dié was nog nie eens in hulle mandjie nie. Volgens my jonger broer is dit omdat hy nie ’n winkel van punt A tot B deurstap nie, maar eerder soos ’n Kreepy Krauly wat kruis en dwars deur ’n swempad tjôk-tjôk-tjôk.\nDie volgende oggend moes ons opskud om van die berg af te ry waar ons oornag het, want laatoggend begin ander ouens weer boontoe ry met die uiters smal tweespoorkronkelpaadjie.\nDie son het al water getrek en die meeste dinge was gepak toe hy nog rustig sit en aan sy (hoeveelste) beker koffie teug en koerant lees – die vórige week se koerant.\nEn ja, halfpad teen die berg af moes ek ’n vreesaanjaende 50m of wat in trurat terugry met ’n meter of wat grasie aan my regterkant tussen my en ’n gewisse dood.\nMaar tydsame mense laat hulle eenvoudig nie deur sulke dinge onderkry nie. Skaars ’n uur daarna, op Worcester, gaan koop hulle “net gou” ’n paar stukkies hoender en wors vir die aand se braai. Hulle tyd om dié oefening af te handel? ’n Kordate 50 minute. Ek kan dit in 5 minute doen! Waarheen is daardie ander 45 minute?\nWeggeteleporteer Mars toe?\n’n Ander gunsteling van hom was (in die dae toe ek nog saam met hom gereis het) om “net gou” ’n ander alternator/petrolpomp/ straalturbine/kernreaktor/partikelversneller/wat ook al in die Kombi in te bou – op dieselfde oggend waarop jy veronderstel is om te vertrek.\nNodeloos om te sê is hy en sy gesinnetjie al goed geoefen om baie laat in die nag by ’n plek aan te kom en in die donker kamp op te slaan.\nVerlede jaar ry ek en twee ander manne op motorfietse in die Kalahari. Altans, so was die plan, want pap wiele en ’n algemene tydsaamheid het beteken ons kon nooit ons beplande roete voltooi nie. Die 2000km soontoe en terug was dus eintlik verniet.\nDie probleem was nie dat ons drie ryers was nie; die probleem was dat die twee ander ouens mekaar oënskynlik probeer ore aansit het met tydsaam wees.\nAl twee is pyprokers (nooit ’n goeie teken nie) wat elke nou en dan wou stilhou om “net gou” ’n bietjie pyp te rook. Teen dag twee, toe ’n stukkende motorfiets en drie pap wiele ons al ’n beduidende agterstand gegee het, het ek gedink die manne sou effens vroeër aan die gang wou kom.\nKort ná nege was die stukkende oranje motorfiets weer aan die loop en ek het gedink ons sal in die pad kan val. Helaas nie.\nWant om halftien het ek uit die hoek van my oog ’n plastieksak gesien. “Ek het net gou deeg gemaak. Dis besig is om te rys. Dan gaan ons gou roosterkoek maak...”\nVergeet daarvan dat ons ver agter skedule is, dat ons nog honderde kilometers oor afgeleë terrein moet aflê. Nee, dis tyd vir roosterkoek. En daarna, het hulle, voorspelbaar genoeg, “net gou” ’n bietjie koffie gemaak.\nVergeet daarvan dat ons ver agter skedule is, dat ons nog honderde kilometers oor afgeleë terrein moet aflê. Nee, dis tyd vir roosterkoek.\nUiteindelik het ons om 12.30 daardie middag uit die naaste dorpie gery – toe die kwik aan 40ºC begin lek-lek het. En, nes ek verwag het, het een van hulle binne 15km oor ’n spyker gery. Het hy, soos konvooiprosedure is, in die pad gaan wag vir ons? Nee, hy het “net gou” na ’n plaashuis gaan soek.\nOns kon eers ure daarna weer aan die gang kom en moes ons beplande roete wéér eens kortknip, wat ook maar goed was, want ons het voor donker nóg twee pap wiele gekry. En tussendeur is daar sommer baiekeer pyp opgesteek.\nTrouens, ek was naderhand self lus vir ’n pyp. Met stérk twak.\nMy Vriend Canz Kleyn van Caledon se wêreld het blykbaar ’n pa gehad wat bekend was vir sy tydsaamheid. Soveel so dat die plaaslike dominee nie sommer met sy diens begin het voordat die Kleyn-gesinnetjie eers ná die eerste gesang of wat hulle opwagting gemaak het nie.\nEen jaar is hulle met die woonwa Etosha toe. Die eerste twee weke van die drie weke lange Junie-vakansie is gewy aan die betaal van rekeninge en die hersien van sy testament, want die dood was een van sy groot vrese.\n’n Dag of wat voor hulle sou vertrek, het sy pa besluit die Mercedes se sleepstang “lyk nie sterk genoeg nie” en ’n ander een is geïnstalleer. Hulle het uiteindelik só laat uit Caledon vertrek dat hulle die eerste aand by die Goudini-spa moes slaap – skaars 140km verder.\nEn so het hulle aangesukkel. Met die destydse oliekrisis was daar brandstofbeperkings, wat beteken het vulstasies was naweke gesluit. Hulle moes uiteindelik drie dae langer as beplan op Swakopmund oorstaan. Toe hulle by Etosha aankom, was hulle al só laat dat hulle net een aand kon bly voordat hulle moes terugkruie Kaap toe.\nUiteindelik is nie tydsame óf haastige mense reg of verkeerd nie. Hulle is net verskillend. Soos lig en donker, kommunisme en kapitalisme, goed en kwaad, vuur en buskruit... Met ander woorde, hou hulle om hemelsnaam uitmekaar.\n*Hierdie artikel het oorspronklik in Junie 2009 in Weg verskyn. Ons probeer nuwe inligting bywerk, maar feite en geite kon intussen verander het – stuur 'n e-pos na digitaal@weg.co.za as jy so iets raaksien.


Versindaba » Blog Archive » Gisela Ullyatt. “In ’n niemandsland het ek verdwaal”: Johannes Kerkorrel (27 Maart 1960-12 Nov. 2002)\nNovember 11th, 2014 at 9:02 am\nNovember 11th, 2014 at 9:36 am\nNovember 12th, 2014 at 10:46 pm\nNovember 15th, 2014 at 7:22 pm\nCharl-Pierre Naude: Dankie, Amanda Marais, vir ‘n insigryke en boeiende...\nDe Waal Venter: Die jongstye inligting wat ek kon opspoor is uit 2015 toe die...\nDaniel Hugo: Ek het jare gelede langs Pessoa op ‘n bankie in Lissabon...\nDe Waal Venter: Dis vriendelik van jou Daniel. Met “ons die” verwys jy...\nDaniel Hugo: Mooi vertaling De Waal van ons eie Pessoa!\nNini Bennett: Ek stem heelhartig met jou saam, De Waal. Poësie kan inderdaad...\nNini Bennett: Dis ironies: juis in die versugting rondom die stemloosheid,...\nHendrik Botha: Dankie. Goeie resensie van ‘n besonderse album. Daar was...\nDe Waal Venter: Hallo Nini Ek stem met jou saam oor die helende krag van...\nMarlies Taljard: Die tentmaker van die Roebaijat\nAndries Bezuidenhout. Teen digterlike tangverlossings