Begin hier: Evolusie het u brein nie voorberei op die porno van vandag nie - YBOP\nHierdie artikel is 'n kort 'n oorsig van enkele sleutelbegrippe oor pornografie en jou brein. Volg asb vir die wetenskap daaragter almal die skakels en lees hierdie bladsy. Sommige skakels gaan na ons artikels, wat weer skakel na studies. Vir 'n meer in-diepte begrip en verdere bewyse sien Die Navorsingsblad. Vir spesifieke inhoud verken Porno-vrae.\nWat gebeur as jy 'n manlike rat in 'n hok met 'n ontvanklike vroulike rat laat val? Eerstens sien jy 'n waansin van copulasie. Dan, geleidelik, die manlike bande van daardie spesifieke vrou. Selfs al wil sy meer, het hy genoeg gehad. Maar vervang die oorspronklike vroulike met 'n vars een, en die mannetjie herleef dadelik en stry gering om te bemes haar. Jy kan hierdie proses herhaal met vars vroue totdat hy heeltemal uitgewis is.\nDit staan bekend as die Coolidge effek-Die outomatiese reaksie op nuwe maats. Interessant, mans Eis meer motiele sperms, en hulle doen dit vinniger wanneer hulle 'n nuwe pornoster sien. Hierdie kragtige outomatiese reaksie op die erotiese nuwigheid is wat jy op die pad begin het om verslaaf te raak op internet porn.\nSoos die lab rot, het jy 'n primitiewe meganisme in jou brein dring daarop aan om te bemes die tweedimensionele vroue, mans (of wat ookal) op jou skerm. (Nota: Die Coolidge-effek kom ook voor by vroue. Studies toon dat, wanneer die geleentheid gegee word, jagters-versamel vroue is nie minder promiskuus nie as mans.)\nPrimitiewe stroombane in jou brein beheer emosies, dryf, impulse en onderbewuste besluitneming. Hulle doen hul werk so doeltreffend dat die evolusie het nie die behoefte gesien om dit baie te verander nie sedert voordat mense mense was.\nMeer dopamien, asseblief\nVir jou, rotte, en alle soogdiere, die begeerte en motivering om seks te beoefen, spruit grotendeels uit 'n neurochemiese genoem dopamien. Dopamien versterk die middelpunt van die primitiewe deel van die brein - die beloningstelsel. Dit is waar ons drange en plesier ervaar, en waar ons verslaaf raak.\nDie antieke beloningskringe dwing jou om dinge te doen wat jou oorlewing vergemaklik en jou gene oorgee. Aan die bokant van ons menslike beloning lys is kos, seks, lief, vriendskap, en nuwigheid. Dit word 'natuurlike versterkers' genoem, in teenstelling met verslawende chemikalieë.\nDie evolusionêre doel van dopamien is om jou te motiveer om te doen wat jou gene bedien Hoe groter die spuit, hoe meer jy iets wil hê. Geen dopamien nie en jy ignoreer dit net. Sjokoladekoek en roomys-'n groot ontploffing. Seldery - nie soseer nie. Seksuele stimulasie bied die grootste natuurlike ontploffing van dopamien wat beskikbaar is vir u beloningskringe. Een van die byname van dopamien is die “verslawing molekule”Omdat dit 'n sentrale rol in alle verslawings speel.\nAlhoewel daar dikwels na dopamien verwys word as 'n 'plesiermolekule', is dit wel nie tegnies akkuraat nie. Dopamien gaan meestal oor soek en soek vir belonings, die afwagting, die wil. Dopamine verskaf die motivering en ry na te streef potensiële belonings of langtermyn doelwitte. Alhoewel omstrede en ver van gevestig, die finale "beloning" of goeie gevoelens ontstaan grootliks uit opioïede (En cannabinoids). Eenvoudig gestel - dopamien wil hê, opioïede hou van.\nAs sielkundige Susan Weinschenk verduidelik, die neurotransmitter dopamien veroorsaak nie dat mense plesier ervaar nie, maar veroorsaak eerder 'n soekgedrag. "Dopamien veroorsaak dat ons wil, begeer, soek en soek," het sy geskryf. Dit is die opioïde stelsel wat veroorsaak dat jy plesier voel. Tog, "is die dopamienstelsel sterker as die opioïde stelsel, "Het sy verduidelik. "Ons soek meer as wat ons tevrede is." Verslawing kan van gedink word as wil hardloop amok.\nNuutheid, nuutheid, meer nuwigheid\nDopamien stygings vir nuwigheid. 'N nuwe motor, net-vrygestel film, die nuutste gadget ... ons is almal besig om treffers van dopamien. Soos met alles nuuts verdwyn die opwinding as dopamienpruimtjies.\nHier is hoe die Coolidge-effek werk: Die rat se beloningskringloop spuit minder en minder dopamien ten opsigte van die huidige vrou, maar lewer 'n groot dopamien oplewing vir 'n nuwe vrou. Klink dit bekend?\nNie verrassend nie, rotte en mense is dit nie so anders nie wanneer dit kom to reageer op nuwe seksuele stimuli. Byvoorbeeld, wanneer Australiese navorsers (grafiek) het dieselfde erotiese film herhaaldelik vertoon, proefpersone se penisse en subjektiewe verslae het albei 'n progressiewe afname in seksuele opwinding getoon. Die "dieselfde ou dieselfde ou”Raak net vervelig. Gewoonte dui op dalende dopamien.\nKlik vir nuwigheid\nInternet porno is veral verleidend tot die beloningskring want nuwigheid is altyd net 'n klik weg. Dit kan 'n nuwe 'maat' wees, 'n ongewone toneel, vreemde seksuele daad, of - u vul die spasie in. Met verskeie oortjies wat ure oop en kliek, kan u elke tien minute meer nuwe seksmaats beleef as wat ons voorvaders van jagter-versamelaars in 'n leeftyd ervaar het. Navorsing bevestig daardie verwagting van beloning en nuwigheid versterk mekaar om opgewondenheid te verhoog en die limbiese brein te herlei. Internet pornografie is wat wetenskaplikes noem supernormale stimulus. Dit is stimuli wat oordrewe (miskien sintetiese) weergawes van normale stimuli is, wat ons valslik as buitengewoon waardevol beskou.\nDit was Nobelpryswenners Nikolaas Tinbergen wie jare gelede die term opgevoer het supernormale stimulus (of supranormaal). Hy het ontdek dat voëls, skoenlappers en ander diere in die vorm van valse eiers en maats kan wees. Vroulike voëls het byvoorbeeld gesukkel om op die groter, maar lewendige, gevlekte gips-eiers van Tinbergen te sit, terwyl hul eie bleek, gestippelde eiers onvoorspelbaar omgekom het.\nMense, soos die voëls, beoordeel die waarde van 'n stimulus deur middel van beloningskakeling. Dit is waarom seksuele opwinding die hoogste vlakke van dopamien en opioïede - voortplanting is Job One vir u gene.\nMet internetporno is dit nie net die onophoudelike seks nie nuwigheid Dit beloon ons beloningstelsel. Dopamien vure vir ander emosies en stimuli ook, wat elke keer prominent voorkom by die gebruik van internetporno:\nErotiese woorde en foto's is al lankal. So het die neurochemiese stormloop van nuwe maats. Tog is die nuwigheid van 'n een keer 'n maand Playboy verdamp sodra jy die bladsye omskep. Sal iemand bel Playboy of sagtevideo's "skokkend" of "angswekkend?" Sou dit die verwagtinge van 'n rekenaargeletterde seun ouer as 12 oortree? Geen van die twee kan vergelyk word met die "soek en soek" van 'n Google-pornografie met meervoudige tablette nie. Wat internetporno uniek maak, is dat u u dopamien met 'n muis klik of op 'n skerm kan tik.\nBaie van hierdie selfde emosionele toestande (angs, skaamte, skok, verrassing), nie net nie verhef dopamien, maar elkeen kan ook streshormone en neuro-oordragstowwe (norepinefrien, epinefrien, kortisol) verhoog. Hierdie stres neurochemikalieë verhoog opwinding terwyl versterking van dopamien reeds kragtige effekte. Met verloop van tyd kan 'n porno-gebruiker se brein gevoelens van angs of vrees vir gevoelens van seksuele opwinding. Dit help verduidelik waarom sommige porngebruikers eskaleer in steeds meer skokkende of angs wat porne aanroep - aangesien hulle net daardie ekstra neurochemiese stoot nodig het om seksueel opgewek te word, of om te orgasme.\nWat maak internet porno 'n unieke stimulus?\nDit is duidelik dat vandag se porno maklik toeganklik is, 24/7 beskikbaar, gratis en privaat. Dit bied onbeperkte nuwigheid. Die manier waarop dit gewoonlik gebruik word, bly dopamien verhef vir abnormale lang periodes, wat internetporn uniek dwingend en potensieel verslawend maak. Diegene wat saamstem dat daar pornverslawing bestaan, vergelyk internetporn gereeld met verslawende middels of videospeletjies. Terwyl gedrags- en substansverslawing sekere breinveranderings deel, kan sulke analogieë nie die olifant in die kamer aanspreek nie: ons het breinkringe vir seks, en hierdie stroombane is veral kwesbaar tydens adolessensie (en ietwat kwesbaar vir so lank as wat ons leef).\nOm dit op 'n ander manier te sê, daar is geen aangebore stroombane vir alkohol, kokaïen of eerste persoon nie. Alhoewel almal beloningsentrumdopamien kan verhoog (wat nodig is vir verslawingverwante breinveranderings), het niemand die mag om ons sjabloon vir seksuele opwinding te vorm nie. Internetporno kan ons uitgebreide breinkringe vir seksualiteit en voortplanting verander of vorm - veral tydens adolessensie wanneer die brein baie smeebaar is en geprogrammeer om alles oor sy seksuele omgewing te leer (om suksesvol te reproduseer).\nDie krag van orgasme\nAangesien orgasme ons kragtigste natuurlike versterker is, en die voortplanting van ons gene se toppunt is, probeer ons brein alles onthou wat verband hou met hierdie kragtige ervaring. Dit doen dit deur assosiasies aan The Big Event (klimaks) te koppel. In die geval van pornografie kan die volgende insluit: voyeurisme, soek / soek en eindelose nuutheid. Dit kan ook fetisies, veelvuldige pornosterre, veelvuldige oortjies, vreemde dade, skok, verrassing, angs, ens. Insluit.\n(Opmerking: ons spreek nie die sielkundige impak op jongmense van eskaleer na hardcore porn van elke tipe denkbare en ondenkbare, terwyl hoogs gewek - iets wat ons voorouers nie kon doen nie.)\nAnder eienskappe wat internetporno afgesonder het van ander potensieel verslawende stowwe en gedrag:\nStudies toon dat video porno ver is meer gewek as statiese pornografie.\nOm seksuele opwekking te verhoog (en dalende dopamien te verhoog) kan mens genres onmiddellik tydens 'n masturbasie sessie verander. Kon dit nie voor 2006 en die aankoms van streaming tube sites.\nIn teenstelling met foto's van naakte mense, vervang video's jou verbeelding, en kan jou vorm vorm seksuele smaak, gedrag, of trajek (veral so vir adolessente).\nPorno word in jou brein gestoor, wat jou toelaat om dit te herroep wanneer jy 'n "treffer" benodig.\nVir voedsel en medisyne is daar 'n fisiese beperking op verbruik. Daar is egter geen fisiese beperkings op internetpornokonsum nie. Die natuurlike versadigingsmeganismes van die brein word nie geaktiveer nie, tensy een klimaks is. Selfs dan kan die gebruiker klik op iets opwindends om weer opgewonde te raak.\nMet kos en dwelms kan 'n mens slegs eskaleer ('n merker van 'n verslaafproses) deur meer te gebruik. Met internetpornografie kan mens beide met meer nuwe "vennote" eskaleer en deur nuwe en ongewone genres te besigtig. Dit is redelik algemeen vir 'n porno-gebruiker om ewige pornografie te skuif. 'N Gebruiker kan ook eskaleer deur kompilasievideo's te sien of deur VR-porno te gebruik.\nDie ouderdomsgebruikers begin kyk erotika sake. A tiener se brein is op die hoogtepunt van dopamienproduksie en neuroplastisiteit, wat dit maak hoogs kwesbaar vir verslawing en seksuele kondisionering. Adolessente diere produseer hoër vlakke van DeltaFosB in reaksie op dwelms en natuurlike belonings.\nSeksuele opwekking en verslawende dwelms deel soortgelyke breinmeganismes\nSeksuele opwinding en verslawende dwelms aktiveer die presies dieselfde beloning kring senuweeselle. Daarenteen is daar net 'n klein persentasie van senuwee-sel aktivering oorvleuel betwe en verslawende middels en ander natuurlike belonings soos voedsel of water. Om dieselfde senuweeselle aan te skakel wat seksuele stimulasie so dwingend maak, help om te verduidelik waarom meth, kokaïen en heroïen so verslawend kan wees.\nInteressant is dat heroïenverslaafdes dikwels beweer dat opskiet 'soos 'n orgasme voel'. Om hul ervaring te ondersteun, boots die ejakulasie die gevolge van heroïenverslawing op dieselfde senuweeselle uit. Spesifiek, ejakulasie krimp dieselfde dopamienproduserende senuweeselle wat krimp met chroniese heroïengebruik. Dit beteken nie dat seks sleg is nie. Dit stel ons net in kennis dat verslawende dwelms presies dieselfde meganismes kap wat ons weer in die slaapkamer binnedring.\nIn teenstelling met ander nie-dwelmbelonings (lekker kos of suiker), maar soortgelyk aan dwelms van mishandeling, seksuele ervaring lei tot 'n langdurige verandering in die getalle en tipes beloning sentrum glutamaat reseptore. Glutamaat is die belangrikste neurotransmitter wat inligting van sleutelbreinstreke na die beloningsentrum herlei. Hierdie neuro-aanpassings maak die beloningsentrum baie sensitief vir besienswaardighede, geluide, gedagtes of herinneringe wat gepaard gaan met potensiële seksuele aktiwiteit.\nVerder, beloning sentrum dopamienvlakke vir seksuele opwinding wedywer met diegene wat gesien word met verslawende middels soos morfien, alkohol en nikotien (baie hoër as enige ander natuurlike beloning). Hoë dopamien- en opioïedvlakke is een van die redes waarom ons die verskil kan sien tussen die eet van 'n appel en 'n geestelike orgasme.\nIs internetporn verslawend?\nDie Klein eis is lank gelede getoets en ontbloot, in 'n 2000 fMRI studie: "Cue-geïnduseerde kokaïen-drang: neuroanatomiese spesifisiteit vir dwelmgebruikers en dwelmstimuli. Die studie het kokaïenverslaafdes en gesonde beheermaatreëls om films van: 1) te toon wat individue rook wat kraak kokaïen, 2) buite natuurtonele, en 3) eksplisiete seksuele inhoud. Die uitslae: kokaïenverslaafdes het byna identiese breinaktiwiteitspatrone gehad wanneer hulle kyk na pornografie en kykwyses wat verband hou met hul verslawing. (Terloops, beide kokaïenverslaafdes en gesonde beheermaatreëls het dieselfde breinaktiwiteitspatrone vir porno.) Maar vir beide die verslaafdes en kontroles was breinaktiwiteitspatrone tydens die besigtiging van natuurskerms heeltemal anders as die patrone wanneer hulle vir pornografie gekyk word. Vaarwel, dwaas praatpunt!\nDie belangrike wegneemkonsep is dat dwelms die "geslagsneurone" kan aktiveer en 'n buzz kan veroorsaak sonder werklike seks. So kan internetporno ook. Gholf en sonsondergange kan nie. Wat die saak betref, ook nie goeie ou rock & roll nie.\nVerslawing is nie nodig vir porno-geïnduceerde brein veranderinge of negatiewe effekte\nOK, jy verstaan: internetporno is 'n unieke bonormale stimulus en 'n 'dopamienproduserende masjien'. Die gewone vraag is:\n"Wat is die moontlike gevolge van al hierdie dopamien? "\nDie meer akkurate vraag is egter:\n"Wat is die moontlike gevolge van hierdie dopamien in reaksie op een kombinasie van stimuli? (in hierdie geval internetporno en 'n rekenaarskerm). ”\nTerwyl die gevolge baie is, speel die volgende breinveranderinge 'n sentrale rol in die talle simptome en toestande wat gesien word:\n1) Seksuele kondisionering\nDit manifesteer op twee algemene maniere:\nEen soort seksuele kondisionering kan opgesom word as - “Dit is hoe mense seks het, en so moet ek dit doen. "Die meeste navorsing & gewild artikels fokus op hierdie tipe seksuele kondisionering, veral in adolessente. Alhoewel buitengewoon belangrik, fokus YBOP op die tweede soort seksuele kondisionering.\n'N Tweede tipe kan opgesom word as -'Dit is wat my aanskakel.'Hierdie dieper, meer ingewikkelde vorm van leer kan die volgende insluit: kyk na pornografie is meer opwindend as regte seks, of om van video na video te klik om seksueel gewek te raak, of die nimmereindigende lys met porno-geïnduseerde fetisjes gebruikers verslag.\n2) Verslawing-verwante breinveranderings\nDit kom in baie vorme voor. Hierdie ingewikkelde breinveranderings is op spektrum en kan voorkom sonder om 'n volwaardige verslawing te ontwikkel (soos in Hierdie studie oor porno gebruikers).\nHier is 'n belangrike konsep: Beide seksuele kondisionering en verslawing deel die dieselfde sleutel brein verandering, wat voorkom in die dieselfde struktuur, wat deur die dieselfde biologiese sein.\nDie breinverandering word 'sensitisering'(maar volgeblaasde verslawing behels ook bykomende breinveranderinge)\nHierdie struktuur is die beloningsentrum (nucleus accumbens).\nDie primêre sein is natuurlik dopamien.\nSensitisering vind plaas wanneer die brein die toerisme-aantreklikhede, geluide, reuke, sensasies, emosies en herinneringe wat verband hou met 'n groot beloning saamvoeg, soos om pornografie te masturbeer - 'n pad skep wat ons beloningsentrum in die toekoms kan ontplof. As dit geaktiveer word deur aanwysings of snellers, skep hierdie weg kragtige, moeilik om te ignoreer.\nBingeing op dwelms of natuurlike belonings (porno, junk food) veroorsaak hoë vlakke van dopamien, wat jou primitiewe brein interpreteer as: "Hierdie aktiwiteit is regtig baie waardevol - en u moet dit weer en weer doen. ” Natuurlik is niks belangriker vir u primitiewe brein as om u gene te versprei nie - selfs al besef u hoër brein dat dit net 'n skerm is. Dopamien help ons om te onthou en herhaal wat (dit veronderstel) ons gene se oorlewing bevorder. Dit bereik dit deur die brein te herbedraad.\nU gekaapte binge-meganisme: Dopamine veroorsaak DeltaFosB\nA "Binge meganisme" is 'n evolusionêre voordeel in situasies waar voortbestaan bevorder word deur normale versadiging. Dink aan wolwe wat tot twintig pond van een slag dood moet maak op een slag. Of ons voorouers, wat kalorieë van hoë gehalte as 'n paar ekstra kilogram moes opberg vir maklike vervoer om moeilike tye te oorleef. Of dektyd, wanneer daar 'n harem is om te bevrug. In die verlede was sulke geleenthede skaars en het dit vinnig verbygegaan. (Opdateer: kompulsiewe eetkring gevind.)\nOns omgewings het drasties verander. Die internet bied eindelose paringsgeleenthede, wat jou primitiewe brein waar beskou, omdat jy hulle so ontwyk. Soos enige goeie soogdier sou jy outomaties probeer Om jou gene wyd te versprei, maar daar is geen einde nie jou paring seisoen.\nKlik, klik, klik, masturbeer, klik, klik, klik, masturbeer, klik, klik, klik. Dag in en dag uit, en gee u brein nooit 'n welverdiende rus nie. Dit kan u binge-meganisme in 'n oormaat skop. Evolusie het nie u primitiewe brein voorberei nie vir hierdie soort onstabiele stimulasie.\nOormaat verbruik (kos of seks) is die sein na jou primitiewe brein wat jy het slaan die evolusionêre boerpot. Met voortgesette daaglikse oorverbruik, hoë vlakke van dopamien sneller die produksie van die proteïen DeltaFosB. Voortgesette oorverbruik van natuurlike belonings (seks, suiker, hoë-vet, aërobiese oefening) of chroniese toediening van feitlik enige dwelmmisbruik veroorsaak dat DeltaFosB stadig in die beloningskring ophoop. DeltaFosB aktiveer sekere gene wat verskeie breinveranderinge inisieer, insluitend sensitisering.\nChroniese oorverbruik → Dopamien → DeltaFosB → Sensitisering\nDit is belangrik om te verstaan dat verslawende middels slegs verslawing veroorsaak omdat dit meganismes vergroot of inhibeer reeds in plek vir natuurlike belonings. Een van DeltaFosB's evolusionêre doeleindes is om te motiveer ons om 'dit te kry terwyl dit goed is!' Dit is 'n binge meganisme vir kos en reproduksie, wat goed gewerk het in ander tye en omgewings. Met die koms van bonormale weergawes van natuurlike belonings maak dit egter verslawing aan gemorskos en internet porn so maklik soos 1-2-3.\nSensitisering: 'n Pavloviese superherinnering word gevorm\nLeer, geheue en gewoontes kan saamgevat word in die ou, maar waar, deur te sê - 'Senuweeselle wat saam brand, draad saam. "\nDie herwiring agter verslawing ontstaan gedeeltelik uit DeltaFosB, wat die verbindings tussen senuweeselle versterk, wat dit makliker maak vir hulle om te kommunikeer. Terwyl DeltaFosB op die beloningskring optree, is sterker senuweeverbindings agter alle leer. Hierdie proses is genaamd neuroplasticity. Hoe meer intens die ervaring, die sterker die verbindings. Hoe sterker die verbindings, hoe makliker is dit vir elektriese impulse om langs hierdie nuwe pad te reis.\nAs gewone porno-kyk veroorsaak verslawingverwante breinveranderinge, het jy gesmee 'n spoel in jou brein. Net soos water deur die pad van die minste weerstand vloei, doen ook impulse, en dus gedagtes. Soos met enige vaardigheid, hoe meer jy oefen, hoe makliker is dit. Binnekort word outomaties, sonder enige bewustelike gedagte. U het 'n diep pornografiese groef in u brein gevorm, genaamd a sensitiewe neurale baan.\nGevoeligte paaie kan van gedink word as Pavlovian kondisionering op turbos. Wanneer geaktiveer deur gedagtes of snellers, sensibiliseerde paaie blaas die beloningskring op, en maak dit moeilik om te ignoreer. Verskeie onlangse breinstudies oor porno-gebruikers het sensitiwiteit geassesseer, en almal het dieselfde breinrespons gerapporteer soos gesien by alkoholiste en dwelmverslaafdes (oor 25 studies het sensitiwiteit in porno gebruikers / seksverslaafdes gerapporteer)\nDeltaFosB breek stadig af en is ongeveer 2 maande nadat die verslaafde die laaste keer gebruik het, weer normaal. Alhoewel DeltaFosB nie meer teenwoordig is nie, bly die sensitiewe weë, miskien 'n leeftyd. Onthou, die doel van DeltaFosB is om die herbedrading van die brein te bevorder, sodat u 'n groter ontploffing sal ervaar van alles wat u te veel verbruik het. Hierdie herinnering, of diep ingeburgerde leer, bly lank na die gebeurtenis. Verslawing is nie regtig skade nie - dit is hoofsaaklik patologiese leer.\nWanneer steek die lyn oor?\nBaie vra die voor die hand liggende vraag: 'Hoeveel is te veel? ” Hierdie vraag veronderstel dat die effekte van pornografie is binêre. Dit is, jy het ook geen probleem nie, of jy is 'n pornverslaafde. Maar porno-geïnduseerde breinveranderinge vind op 'n spektrum plaas en kan nie as swart en wit geklassifiseer word nie, óf / óf. Om te vra waarheen die een kruis, ignoreer die beginsel van neuroplastisiteit: die brein leer altyd, verander en aanpas in reaksie op die omgewing.\nByvoorbeeld, dit het slegs 5 dae geneem veroorsaak gemerk sensitiwiteit na videospeletjies by gesonde jong volwassenes. Die gamers was nie verslaaf nie, maar verhoogde breinaktiwiteit wat ooreenstem met subjektiewe drange om te speel. In Nog 'n eksperiment, byna al die rotte wat onbeperkte toegang tot 'kafeteria-kos' gegee het, het aan vetsug gebind. Dit het slegs 'n paar dae gemorskos gevoer voordat die dopamienreseptore van die rotte afgeneem het (wat hul tevredenheid verminder). Minder tevredenheid het die rotte tot nog meer laat beweeg.\nMeer pornografie het meer impak\nSoos vir internetporno, dit Duitse studie op mans nie verslaaf aan pornografie gevind verslawing-verwante brein veranderinge en minder brein aktivering aan porno korreleer met meer porno verbruik. 'n Italiaanse studie bevind dat 16% van hoërskole seniors wat meer as een keer per week pornografie verbruik het, het abnormaal lae seksuele begeerte ervaar. Vergelyk dit met 0% van nie-porno gebruikers wat lae seksuele begeerte rapporteer. Verder, elke studie wat mans betref (oor 70 studies) het gerapporteer meer porno gebruik gekoppel aan armer seksuele of verhoudingsvoldoening. Die wegneem is dat verslawing nie benodig word vir beide belangrike breinveranderinge of negatiewe effekte nie.\nSimpelweg, seksuele kondisionering, sensibilisering, of ander verslawingverwante breinveranderinge, vind op 'n spektrum plaas. Besef ook dat ons brein voortdurend leer en aanpas by die omgewing. Internetporno, 'n supernormale stimulus wat aangebore seksuele stroombane rig, vorm die brein en verander persepsie.\nDaarom stel ons vrae soos “'Wat is die definisie van porno?? ” of 'Hoeveel pornografie is 'n verslawing? ” misleidend en irrelevant is. Eersgenoemde is soos om te vra of dit slotmasjiene of blackjack is wat tot 'n dobbelverslawing lei. Laasgenoemde is soos om 'n kosverslaafde te vra hoeveel minute sy spandeer.\nDie beloning sentrum (kern accumbens) weet nie wat “porno” is nie. Dit registreer slegs vlakke van stimulasie deur dopamien spykers. Dit is fisiologie, nie moraliteit of seksuele politiek nie.\nDwelmverslawing is nie die enigste verslawings nie\nDit is algemeen bekend dat dopamienverhogende stowwe, soos alkohol of kokaïen, verslawing kan veroorsaak. Tog is slegs ongeveer 10-20% van die mense or diere wat verslawende middels gebruik (behalwe nikotien) ooit verslaafdes geword het. Beteken dit dat die res van ons veilig is van dwelmverslawing? Miskien. As dit gaan om dwelmmisbruik, albei genetika en kinderstres speel belangrike rolle.\nTog, wanneer dit kom by onbeperkte toegang tot super-stimulerende weergawes van natuurlike belonings, soos gemorskos, of selfs video speletjies, die antwoord is No., maar beslis nie elke gebruiker word verslaaf nie.\nVerskeie dierstudies het getoon dat gemorskos meer verslawend is as kokaïen, (Rotte verkies suiker tot kokaïen) en dat ooreet tot vetsug kan lei verslawingverwante breinveranderinge. In werklikheid, wanneer rotte onbeperkte toegang tot 'kafeteria-kos' kry, byna 100% bygewig aan vetsug. Die breine en gedrag van vetsugtige rotte weerspieël dié van dwelmverslaafdes. Dieselfde rotte eet nie te veel op gewone ratkoeie nie, net soos jagter-versamelaars nie vet op hul inheemse dieet kry nie.\nDie krag van suiker en vet\nDit help verduidelik hoekom 39% van volwasse Amerikaners vetsugtig is en 75% of meer is oorgewig, al wil nie een van hulle wees nie. Met die beloning van ons brein, kan ons maklik 1500 kalorieë in hamburgers, patat en melkskommels afslaan. Probeer 1500 kalorieë gedroogde taai wildsvleis en gekookte wortels in een keer (of in een dag) laat sak.\nVandag se hoë vet / suiker kosse en internet porn (jy lees dit) het die potensiaal om te haak selfs meer mense as dwelms. hierdie supernormale weergawes Van natuurlike belonings kan ons ons ignoreer brein se versadigingsmeganismes-Die "Ek is klaar" voel-omdat gekonsentreerde kalorieë en bevrugtingsgeleenthede jou prioriteite van jou gene is. Die rede hoogs stimulerende weergawes van kos en seks kan ons haak - selfs al is ons nie anders vatbaar vir verslawing nie - is dat ons beloningskringloop ontwikkel het Ry ons na kos en seks, nie dwelms nie.\nOm dit anders te sê, is daar geen aangebore stroombane om heroïne, alkohol of kokaïen te soek nie. Tog is daar verskeie breinbane wat toegewy is aan die soek en verbruik van kos en seks. En terwyl ons 'n goeie maaltyd hou, gee seksuele opwinding en orgasme die hoogste vlakke van lonende neurochemikalieë (dopamien en opioïede). Dit is soos dit moet wees: voortplanting is ons gene se # 1 taak.\nGedrags- en chemiese verslawing deel baie van dieselfde fundamentele meganismes en breinveranderinge\nDit is nie verbasend nie, aangesien dwelms slegs bestaande fisiologiese funksies kan verbeter of inhibeer. Die spesifieke manier waarop 'n dwelm verander sellulêre funksie word sy "werkingsmeganisme" genoem. Alle dwelms en gedrag wat moontlik verslawing kan veroorsaak, deel een belangrike werkingsmeganisme: vermeerdering van dopamien in die kern accumbens (ook die beloning sentrum genoem).\nByvoegingsverwante breinveranderinge sluit in:\nIn eenvoudige en baie breë terme is die belangrikste fundamentele verslawing veroorsaak brein veranderinge: 1) Sensitisering, 2) desensitisering, 3) Disfunksionele prefrontale stroombane (hipofrontaliteit), 4) Disfunksionele stresbane. Alle 4 van hierdie breinveranderinge is geïdentifiseer onder die meer as drie dosyn neurowetenskaplike studies oor gereelde pornogebruikers en seksverslaafdes:\n1. Sensitisering (cue-reaktiwiteit en drange)\nBreinkringe wat by motivering en beloning soek, raak hiper-sensitief vir herinneringe of leidrade verwant tot die verslawende gedrag. Dit lei tot verhoogde "wil" of verlang terwyl dit lekker of plesier verminder. Leidrade, soos om die rekenaar aan te skakel, 'n pop-up te sien of alleen te wees, veroorsaak intense drang na porno. Dit is moeilik om te ignoreer. Sommige beskryf 'n sensitiewe porno-reaksie as ''n tonnel binnekom wat slegs een ontvlugting is: porn'. Miskien voel u 'n haas, vinnige hartklop, selfs bewing. Al waaraan u kan nadink, is om op u gunsteling webwerf aan te meld. Studies waarin sensitiwiteit of reaksie op die reaksie by pornogebruikers / seksverslaafdes verskyn: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 , 23, 24, 25, 26, 27, 28.\n2. desensitisering (verminderde beloningsensitiwiteit en verdraagsaamheid)\nDit behels langtermyn chemiese en strukturele veranderinge wat die individu verlaat minder sensitief vir plesier. Desensitisering manifesteer dikwels as verdraagsaamheid, wat die behoefte is aan 'n hoër dosis of groter stimulasie om dieselfde reaksie te verkry. Sommige pornogebruikers spandeer meer tyd aanlyn, verleng sessies deur rand, kyk as hulle nie masturbeer nie, of soek na die perfekte video om mee af te sluit. Desensitisering kan ook die vorm aanneem van eskaleer na nuwe genres, soms moeiliker en vreemder, of selfs ontstellend. Dit is omdat skok, verrassing of angs dopamien en afnemende seksuele opwinding kan verhoog. Sommige studies gebruik die term 'habituasie' - wat leermeganismes of verslawingmeganismes kan insluit. Studies oor desensitisering of gewoontes by porno-gebruikers / seksverslaafdes: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.\n3. Disfunksionele prefrontale stroombane (verswakte wilskrag + hiperreaktiwiteit vir leidrade)\nDisfunksionele prefrontale korteks funksioneer of veranderings in die verbindings tussen die beloningstelsel en die prefrontale korteks lei tot verminderde impulsbeheer, maar nog groter drange om te gebruik. Hierdie disfunksionele prefrontale stroombane blyk uit die gevoel dat twee dele van u brein besig is met 'n toutrek. Die sensitiewe verslaafingspaaie skree 'Ja!' terwyl u 'hoër brein' sê: 'Nee, nie weer nie!' Terwyl die uitvoerende beheer-gedeeltes van u brein in 'n verswakte toestand verkeer, wen die verslaafde weë gewoonlik. Studies wat verslag doen oor swakker uitvoerende funksionering (hipofrontaliteit) of veranderde prefrontale aktiwiteit by pornogebruikers / seksverslaafdes: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19.\n4. Wanfunksionele stresstelsel (groter drange en onttrekkingsimptome)\nSommige verslaafdeskundiges beskou verslawing as 'n stresversteuring, aangesien chroniese gebruik verskeie veranderings in die stresstelsel van die brein veroorsaak, en ook die sirkulerende streshormone (kortisol en adrenalien) beïnvloed. 'N Wanfunksionele stresstelsel lei tot selfs geringe spanning wat lei tot drange en terugval omdat dit kragtige sensitiewe weë aktiveer. Daarbenewens aktiveer die stresstelsels van die brein die gevolg van baie onttrekkingsimptome wat algemeen voorkom in alle verslawings, insluitend angs, depressie, slapeloosheid, prikkelbaarheid en buierigheid. Ten slotte inhibeer 'n ooraktiewe stresrespons die prefrontale korteks en uitvoerende funksies, insluitend impulsbeheer en die vermoë om die gevolge van ons optrede ten volle te begryp. Studies wat dui op 'n disfunksionele stresstelsel by porno-gebruikers / seksverslaafdes: 1, 2, 3, 4, 5.\nIs dit die enigste brein wat verander? Nee. Elkeen van hierdie breëborselaanwysers weerspieël veelvoudiger subtiel verslawingverwante sellulêre en chemiese veranderinge- net soos die skandering van 'n kankergewas nie subtiele sellulêre / chemiese veranderinge sou meebring nie. Die meeste subtiele veranderinge kan nie in menslike modelle beoordeel word nie weens die indringendheid van die nodige tegnologieë. Dit is egter in diermodelle geïdentifiseer. Sien hierdie oorsig wat breinveranderings in dwelm- en gedragsverslawing beskryf: Natuurlike Belonings, Neuroplastisiteit, en Nie-Dwelmverslawing (2011)\nMeer plesier soek lei tot minder plesier (desensitisering)\nAangesien sensitisering en drange u dwing om pornografie te gebruik, lei die oorstimulasie van die beloningskringe tot 'n gelokaliseerde rebellie. Die senuweeselle wat deur dopamien gebombardeer word, sê: "genoeg is genoeg." As iemand aanhou skree, bedek u u ore. Wanneer senuweeselle wat dopamien stuur, aanhou om dopamien uit te pomp, bedek die senuweeselle wat ontvang word hul "ore" deur die vermindering van dopamien (D2) reseptore. Om sake te vererger, help D2-reseptore die remme op oorverbruik, sodat hul verlies beteken drange is harder om te weerstaan. Desensibilisering behels ook 'n afname in beide dopamien en opioïede. Ten slotte, a 2014 brein scan studie op porno gebruikers het bevind dat groter porno gebruik geassosieer word met groter desensibilisering (verlies van beloningskring grys materie, minder seksuele opwinding).\nDie siklus van desensibilisering naboots ander verslawings:\nbingeing → drange → gevoelige plesierreaksie → cravings → binge escalates → verdere afname in dopamien, opioïede en hul reseptore → verdere desensitisering ...\nEn binnekort hou jy van pornografie, want niks anders is so interessant vir jou brein nie. Vanuit u gene se perspektief is dit die perfekte ontwerp — om u verwoede bemesting te hou - voordat hierdie 'waardevolle paringsgeleentheid' wegraak.\nDesensitisering teenoor sensitisering\nDesensibilisering verag jou vir alledaagse plesier, terwyl sensitisering jou brein hiperreaktief maak op enigiets wat verband hou met jou pornverslawing. Oortyd, hierdie tweesnydende meganisme kan jou beloning kringloop op die hint van porno gebruik, maar minder as geesdriftig wanneer die regte saak aangebied word. Desensitisering is nie 'skade' nie. U senuweeselle kan verlore dopamien- of opioïedreseptore vinnig herbou. Desensitisering verteenwoordig eerder 'n negatiewe terugvoerstelsel in overdrive (waarskynlik onderhou deur epigenetiese veranderinge).\nAs hierdie twee neuroplastiese veranderinge kon spreek, sou desensitisering kreun, 'Ek kan geen bevrediging kry nie”. Dit gaan alles oor lae dopamien sein. Terselfdertyd sou sensitisering jou in die ribbes steek en sê: 'Hey vriend, ek het net wat jy nodig het, ”Wat toevallig die ding is wat die desensitisering veroorsaak het.\n'N Dikke plesierrespons (desensibilisering), gekombineer met 'n diep breinpad wat lei tot drange en korttermynverligting (sensitiwiteit), is wat die meeste verslawings dryf.\nOntwikkeling verdraagsaamheid (verdoofde plesierrespons) beteken dat 'n verslaafde meer van sy / haar "dwelm" benodig om dieselfde effek te kry. Swaar porno-gebruikers merk soms op dat die verdraagsaamheid vir hul vroeëre smaak opbou. hulle beweeg in nuwe rigtings in hul soeke na intense opwinding. Baie soek uit watter skokke hulle-miskien omdat “Verbode” en "vrees-produserende, ”Plus seksuele opwinding, bied 'n groter brein-chemiese skop ... ten minste vir 'n tydjie.\nDit is dus nie ongewoon om u pornoloopbaan te begin met 'n beeld van 'n beroemde hottie se fyn boude nie. En 'n paar maande later vind u dat u 'meisies met bokke of gewelddadige verkragtings' gevorder het '. Hou in gedagte dat wanneer 'n verslaafde eskaleer na nuwe genres of logs meer ure van gebruik op soek na tevredenheid, word hy aangedryf deur desensibilisering. Sy fundamentele seksuele oriëntasie het nie verander nie.\nEindelik begin wetenskaplikes die ervaring van hedendaagse porno-gebruikers inhaal. Dit 2016 Belgiese studie het bevind dat die helfte van die ondervraagde mans toegeneem het na materiaal wat hulle voorheen as "oninteressant of walglik" gevind het. Watter veranderinge in die brein lê ten grondslag van sulke wydverspreide eskalasie? In 2014 het a Cambridge span Met behulp van brein skanderings het gerapporteer dat problematiese porngebruikers vinniger as beelde na beelde gekyk en meer opnuut was. Interessant genoeg was hulle nie meer geneig tot sensasie-soek as kontroles nie, wat daarop dui dat hul porno gebruik die sleutelveranderlike kon wees.\nBottom line: die meer intens die gepaardgaande gebeure (orgasme + video), of hoe meer hulle herhaal word, hoe sterker die bedrading. Elke ervaring dra die nuwe smaak in die brein. As jou seksuele smaak het verander so het jou brein. Tot op hede, Meer as 45 studies het bevindings getoon wat ooreenstem met eskalasie (verdraagsaamheid) of habituation tot huidige pornografie.\nAssessering van verslawing\nSommige glo steeds dat slegs chemikalieë, nie gedrag soos internet porn gebruik, kan verslawing veroorsaak. Maar neurowetenskaplikes wat die gevolge van verslawing op die brein bestudeer weet anders. Kundiges in die veld definieer verslawing op baie maniere. 'N Eenvoudige model om verslawing te verstaan, is om die vier C's toe te pas:\ndwang om te gebruik\nvoortgesette gebruik ten spyte van nadelige gevolge\nOnvermoë om te Beheer gebruik\ndrang - sielkundig of fisies\nNaysayers van pornografiese verslawing het dikwels verklaar dat die afwesigheid van pornostudies oor onttrekkingsimptome en verdraagsaamheid (die behoefte aan meer stimulasie om dieselfde effek te kry) beteken dat "pornobevaring nie bestaan nie". In werklikheid is nie verdraagsaamheid of brutale onttrekkingsimptome 'n voorvereiste vir verslawing nie. Byvoorbeeld, sigaret- en kokaïenverslaafdes kan deeglik verslaaf word. Hul onttrekkingservaring is egter tipies sag in vergelyking met alkoholiste of heroïenverslaafdes. (Wat al die toetse vir verslawing assessering deel, is 'voortgesette gebruik ten spyte van negatiewe gevolge'. Dit is 'n betroubare bewys van verslawing.)\nIn die forums monitor ek egter oud-porno-gebruikers wat gereeld verrassend ernstig rapporteer onttrekkingsimptome, wat herinner aan dwelmonttrekkings: slapeloosheid, angs, prikkelbaarheid, gemoedskommelings, hoofpyn, rusteloosheid, swak konsentrasie, moegheid, depressie, sosiale verlamming en die skielike verlies van libido wat ouens die 'platlyn' noem (blykbaar uniek vir porno-onttrekking) . neem hierdie vasvra om te sien of die verslawing proses in jou brein in die hande vat.\nUiteindelik was dit eers in 2017 dat vier navorsingspanne internetporno-gebruikers gevra het direk oor onttrekkingsimptome. Alle onttrekkingsimptome by “problematiese pornobruikers”: 1, 2, 3. 4.\nOok, Swansea en Milaan-universiteite het berig dat internetverslaafdes, waarvan die meeste toegang gehad het tot porno of dobbel, 'n vorm van koue kalkoen gehad het toe hulle opgehou het om die web te gebruik, net soos mense uit dwelms kom.\nWat verdraagsaamheid betref, het 4-studies nou pornografiese gebruikers spesifiek gevra oor eskalasie na nuwe genres of verdraagsaamheid, wat beide (1, 2, 3, 4). Gebruik verskillende indirekte metodes, 'n addisionele 45-studie het bevindinge gerapporteer wat ooreenstem met die gewoonte tot "gewone pornografie" of eskalasie in meer ekstreme en ongewone genres. Alle tekens van verdraagsaamheid.\nDie Amerikaanse Vereniging vir Addiction Medicine (ASAM): 'Verslawing aan seksuele gedrag bestaan!'\nDie werklike verslawingskenners, die Amerikaanse Vereniging vir Addiction Medicine, beklemtoon hierdie eenvoudige konsep gebaseer op dekades van navorsing: Die uitstalling van die tekens, simptome en gedrag wat verband hou met verslawing dui die onderliggende brein veranderinge het plaasgevind.\nDie Amerikaanse Vereniging vir Addiction Medicine (ASAM) gehamer wat die finale spyker in die porno-verslawingskis-kis in Augustus moes wees, 2011, tien maande nadat YBOP aanlyn gegaan het. Amerika se topverslaafdeskundiges by ASAM het hulle vrygestel verslete nuwe definisie van verslawing. Die nuwe definisie echo die belangrikste punte op hierdie webwerf gemaak. Voornaamste gedragsverslawing beïnvloed die brein op dieselfde fundamentele maniere as dwelms. Met ander woorde, verslawing is een siekte (toestand), nie baie nie.\nSeks en porn verslawing\nVir alle praktiese doeleindes beëindig hierdie nuwe definisie die debat oor die vraag of seks- en pornoverslawing 'ware verslawings. "ASAM verklaar uitdruklik dat seksuele gedrag verslawings bestaan en moet veroorsaak word deur dieselfde fundamentele breinveranderings wat in substansverslawing voorkom. Van die ASAM-vrae:\nMaar 'pornverslawing' is nie in die APA se DSM5 nie, nie waar nie?\nDie Amerikaanse Psigiatriese Vereniging (APA) het tot dusver sy voete gesleep op die gebruik van verslawende / kompulsiewe porno-gebruik in sy diagnostiese handleiding. Wanneer dit die handleiding in 2013 laas opgedateer is (DSM-5), het dit nie formeel 'internetverslawing' beskou nie. In plaas daarvan het hy gekies om oor “hiperseksuele versteuring” te debatteer. Laasgenoemde sambreelterm vir problematiese seksuele gedrag word aanbeveel vir insluiting deur die DSM-5 se eie seksualiteitswerkgroep na jare van hersiening. In 'n elfde-uur "sterkamer" sessie (volgens 'n werkgroeplid), ander DSM-5 amptenare het eensydig verwerp hipersexualiteit, met verwysing na redes wat as onlogies beskryf is.\nBy die bereiking van hierdie posisie, die DSM-5 verontagsaam formele getuienis, wydverspreide verslae van die tekens, simptome en gedrag in ooreenstemming met dwang en verslawing van lyers en hul klinici, en die formele aanbeveling van duisende mediese en navorsingskundiges by die American Society of Addiction Medicine.\nNet voor die DSM-5 se publikasie in 2013, Thomas Insel, dan Direkteur van die Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid, het gewaarsku dat dit tyd vir die geestesgesondheidsveld is om op te hou om op die DSM te vertrou. Dit is “swakheid is sy gebrek aan geldigheid, ”Het hy verduidelik. Insel het ook gesê “ons kan nie slaag as ons DSM-kategorieë as die 'goue standaard' gebruik nie." Hy het bygevoeg, "Daarom sal NIMH sy navorsing weer van die DSM-kategorie afwends ”. Met ander woorde, die NIMH sal ophou om navorsing gebaseer op DSM-etikette (en die afwesigheid daarvan) te finansier.\nSedert die publikasie van die DSM-5, honderde meer internet verslawing en internet gaming verslawing studies, en dosyne neurologiese studies oor porno gebruikers het uitgekom. Hulle bly die DSM-5 se posisie onderbreek. Terloops, 'n nuutgeskepte gedragsverslawingskategorie verskyn in die nuwe DSM-5, met "Internet gaming disorder" ingestel vir insluiting.\nTerloops, ondanks die aandag van die DSM-5 in die media, het praktisyns wat met mense met problematiese seksuele gedrag saamwerk, steeds sulke probleme gediagnoseer. Hulle gebruik nog 'n diagnose in die DSM-5. Sommige gebruik ook een van die huidige ICD-10. Dit is die algemeen gebruikte diagnostiese handleiding van die Wêreldgesondheidsorganisasie, die Internasionale Sistematiek van Siektes. Soos aangedui in hierdie 2016-tydskrifartikel deur dr. Richard Krueger:\nDiagnoses wat kan verwys na kompulsiewe geslagsgedrag is al jare lank in die DSM en ICD ingesluit en kan nou wettig in die Verenigde State gediagnoseer word deur gebruik te maak van beide DSM-5 en die onlangs toegestane ICD-10 diagnostiese kodering. Kompulsiewe seksuele gedragsversteuring word vir ICD-11 oorweeg.\nKrueger is 'n mede-kliniese professor in psigiatrie aan die Columbia-universiteit van dokters en chirurge. Hy het gehelp om die seksuele afwykingsgedeelte van die DSM-5 te hersien.\nMaar die groot nuus is dat in 2018 Die Wêreldgesondheidsorganisasie die APA se oormatige omsigtigheid reg gestel het. Die volgende uitgawe van die wêreld se mees gebruikte mediese diagnostiese handleiding, Die internasionale klassifikasie van siektes (ICD-11), bevat 'n nuwe diagnose geskik vir pornverslawing: "Kompulsiewe Seksuele Gedragsversteuring. "\nNeurologiese studies bevestig wat ons reeds geweet het\nDiegene wat “pseudowetenskap”By die vermelding van internetverslawing of seksuele probleme wat deur porno geïnduseer word, het 'n politieke agenda of is nie bewus van die onlangse nie vooruitgang in verslawing neurowetenskap. Hier is 'n uitstekende eweknie-geëvalueerde joernaalartikel van waar verslawing neurowetenskap is met betrekking tot porno verslawing: Pornografieverslawing - 'n supranormale stimulus oorweeg in die konteks van neuroplastisiteit (2013). Verskeie breinstudies oor pornogebruikers is gepubliseer sedert hierdie 'begin hier'-artikel vir die eerste keer in Januarie 2011 verskyn het. Hulle verleen ondersteuning aan die pornverslawing-model:\nVoorlopige ondersoek na die impulsiewe en neuroanatomiese eienskappe van kompulsiewe seksuele gedrag (2009)\nModulasie van laat positiewe potensiaal deur seksuele beelde in probleemgebruikers en -kontroles wat nie ooreenstem met "Pornverslawing" (2015)\nMetilering van HPA-asverwante gene by mans met hiperseksuele afwyking (2017)\nPornografie Verslawing Deteksie gebaseer op Neurophysiological Computational Approach (2018)\nGrys materie tekorte en veranderde rustende toestande in die superior temporale gyrus onder individue met problematiese hiperseeksuele gedrag (2018)\nVeranderde Prefrontale en Inferior Parietale Aktiwiteit tydens 'n Strooptaak in Individue Met Problematiese Hiperteksuele Gedrag (2018)\nGrysstof volume-verskille in impulsbeheer en verslawende afwykings (2020)\nHoë plasma oksytosienvlakke by mans met hiperseksuele versteuring (2020)\nNormale testosteroon, maar hoër plasma-vlakke van luteïniserende hormoon by mans met hiperseksuele versteuring (2020)\nInhiberende beheer en problematiese gebruik van internetpornografie - die belangrike balanseringsrol van die insula (2020)\nGebeurtenisverwante potensiaal in 'n tweekeuse-vreemde taak van verminderde gedragsinhibierende beheer onder mans met neigings tot kuberseksverslawing (2020)\nWitstowwe mikrostrukturele en kompulsiewe seksuele gedragstoornis - Diffusie Tensorbeeldingstudie\nNeurale en gedragskorrelate van seksuele stimuli-afwagting dui op verslawingagtige meganismes in kompulsiewe seksuele gedragsversteuring (2022)\nOndersteuning vir YBOP-hipoteses\nBogenoemde studies bied baie sterk ondersteuning vir hipoteses wat deur YBOP in 2011 uiteengesit word. Hul bevindings sluit in:\nGebruik van groter pornografie word gekorreleer met die aktivering van 'n minder beloningskring as u kortliks seksuele beelde besigtig.\n60% van die dwelmverslaafde vakke in een studie het ED of lae libido by vennote ervaar, maar nie met porn nie. Almal het gesê dat gebruik van internetporn hul ED / lae libido veroorsaak.\nDisfunksionele HPA-as en veranderde breinstresbane, wat voorkom in dwelmverslawing. Dieselfde geld vir 'n groter volume amygdala, wat verband hou met chroniese sosiale spanning).\n'N 2016 eweknie-geëvalueerde vraestel deur Gary Wilson: Elimineer chroniese internetpornografie om die effekte daarvan te onthul (2016)\nOpsomming van die huidige toestand van die neurowetenskap:\nOm politieke redes, breinnavorsing isoleer internetporno-verslaafdes van gewone ou internetverslaafdes het baie stadig daaraan gekom. Benewens bogenoemde breinstudies oor pornogebruikers, is meer as 380 brein studies oor internetverslaafdes is gepubliseer, en almal het dieselfde fundamentele breinveranderinge as by dwelmverslaafdes aangemeld. Die studies het nie bepaal watter persentasie navorsingsverslaafdes aan internetporno verslaaf was nie. Dit sal egter onlogies wees om tot die gevolgtrekking te kom dat hoë vlakke van internetpornogebruik nie die brein kan verander as dit gemorskos, videospeletjies, dobbelary en "die internet" het alreeds is bewys om dit te doen.\nTerwyl ek stadig kom, elkeen neurowetenskap gebaseerde studie gepubliseer (of in die pers) op internetpornogebruikers of 'seksverslaafdes' ondersteun die uitgangspunt dat die gebruik van internetporno breinveranderinge kan veroorsaak. So ook onlangse neurowetenskaplike resensies van die literatuur:\nSeksverslawing as 'n siekte: Bewys vir assessering, diagnose en reaksie op kritici (2015)\nDit bied 'n kaart wat spesifieke kritiek uitoefen en aanhalings bied wat teenwerk.\nDit gee 'n deeglike oorsig van die literatuur oor neurowetenskap met betrekking tot internetverslawing-subtipes, met spesiale fokus op internetverslawing.\nCybersex Verslawing (2015)\nuittreksels: In onlangse artikels word cybereksverslawing beskou as 'n spesifieke soort internetverslawing. Sommige huidige studies ondersoek parallelle tussen cyberseksverslawing en ander gedragsverslawing, soos Internet Gaming Disorder. Cue-reactiviteit en drang word beskou as 'n belangrike rol in cyberseksverslawing. Neuroimaging studies ondersteun die aanname van betekenisvolle samehang tussen cyberseksverslawing en ander gedragsverslawing, sowel as substansafhanklikheid.\nUittreksel: "Gegewe sommige ooreenkomste tussen KSB en dwelmverslawing, kan intervensies wat effektief is vir verslawing, belofte vir CSB bied. Dit bied insig in toekomstige navorsingsaanwysings om hierdie moontlikheid direk te ondersoek.. "\nUittreksel: "Oorvleuelende kenmerke bestaan tussen CSB en dwelmgebruiksversteurings. Algemene neuro-oordragstelsels kan bydra tot CSB en dwelmgebruiksversteurings, en onlangse neuro-beeldingstudies beklemtoon ooreenkomste met betrekking tot drang en aandagafleibaarhede. Soortgelyke farmakologiese en psigoterapeutiese behandelings kan van toepassing wees op CSB en substansverslawing ”\nKompulsiewe seksuele gedrag as gedragsverslawing: die impak van die internet en ander probleme (2016)\nUittreksels: "Daar word meer klem gelê op die eienskappe van die internet, aangesien dit problematiese seksuele gedrag kan fasiliteer."En"kliniese bewyse van diegene wat sulke individue help en behandel, moet groter geloof in die psigiatriese gemeenskap kry. "\nNeurobiologiese basis van hiperseksualiteit (2016)\nUittreksel: "Saamgevat blyk dit dat die veranderinge in die voorste lob, amygdala, hippocampus, hipothalamus, septum en breinstreke wat beloning verwerk, 'n prominente rol speel in die opkoms van hiperseksualiteit. Genetiese studies en neurofarmakologiese behandelingsbenaderings dui op die betrokkenheid van die dopaminerge stelsel. ”\nuittreksels: “In onlangse artikels word kuberseksverslawing as 'n spesifieke soort internetverslawing beskou. Shuidige studies het parallelle ondersoek tussen kuberseksverslawing en ander gedragsverslawing, soos Internet Gaming Disorder. Cue-reaktiwiteit en hunkering word beskou as 'n belangrike rol in kuberseksverslawing. Neuroimaging-studies ondersteun die aanname van sinvolle gemeenskaplikhede tussen kuberseksverslawing en ander gedragsverslawing, sowel as substansafhanklikheid. ”\nuittreksels: We onlangs beskou as bewys vir die klassifikasie van dwang seksuele gedrag (CSB) as 'n nie-stof (gedragsverslawing). Ons oorsig het gevind dat CSB gedeel kliniese, neurobiologiese en fenomenologiese parallelle met substansgebruiksversteurings. Alhoewel die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging hiperseeksuele versteuring van DSM-5 verwerp het, kan 'n diagnose van CSB (oormatige seksdrywing) gemaak word met behulp van ICD-10. CSB word ook deur ICD-11 oorweeg.\n'N Uitgebreide oorsig van die literatuur wat verband hou met seksuele probleme deur pornografie. Die Amerikaanse navorsingsvloot dokters bevat die jongste gegewens wat 'n geweldige toename in jeugdige seksuele probleme toon. Dit beoordeel ook die neurologiese studies wat verband hou met pornoverslawing en seksuele kondisionering via internetporno. Die dokters lewer drie kliniese verslae van mans wat seksuele disfunksies op pornografie veroorsaak het.\nIntegrasie van sielkundige en neurobiologiese oorwegings rakende die ontwikkeling en instandhouding van spesifieke internetgebruiksafwykings: 'n Interaksie van 'n Persoon-Impak-Kognisie-Uitvoeringsmodel (2016)\n'N Oorsig van die meganismes onderliggend aan die ontwikkeling en instandhouding van spesifieke internetgebruiksversteurings, insluitend' internet-pornografie-kykversteuring '. Die skrywers stel voor dat pornografieverslawing (en kuberseksverslawing) as internetgebruiksversteurings geklassifiseer word en met ander gedragsverslawing onder dwelmgebruiksversteurings geplaas word as verslawende gedrag.\nSeksuele Verslawing hoofstuk van Neurobiology of Addictions, Oxford Press (2016)\nuittreksel: Ons hersien die neurobiologiese basis vir verslawing, insluitende natuurlike of prosesverslawing, en bespreek dan hoe dit verband hou met ons huidige begrip van seksualiteit as 'n natuurlike beloning wat funksioneel onbeheerbaar kan word in 'n individu se lewe.\nNeurowetenskaplike Benaderings tot Online Pornografieverslawing (2017)\nuittreksel: In die afgelope twee dekades is verskeie studies met neurowetenskaplike benaderings, veral funksionele magnetiese resonansbeelding (fMRI), uitgevoer om die neurale korrelate van pornografie onder eksperimentele toestande en die neurale korrelate van oormatige gebruik van pornografie te ondersoek. Gegewe vorige resultate, kan oormatige gebruik van pornografie gekoppel word aan reeds bekende neurobiologiese meganismes onderliggend aan die ontwikkeling van substansverwante verslawings.\nIs oormatige seksuele gedrag 'n verslawende siekte? (2017)\nuittreksels: Navorsing oor die neurobiologie van kompulsiewe seksuele gedragsversteuring het gegenereer bevindinge wat verband hou met aanduidende vooroordeel, aansporingstoewysings, en breingebaseerde reaksiviteit wat aansienlike ooreenkomste met verslawings voorstel.. Ons glo dat klassifikasie van kompulsiewe seksuele gedragsversteuring as 'n verslawende siekte ooreenstem met die onlangse data en kan voordeel trek uit klinici, navorsers en individue wat ly aan en persoonlik geraak word deur hierdie siekte.\nDie Bewys van die Pudding is in die Proe: Data is nodig om toetsmodelle en hipoteses wat verband hou met kompulsiewe seksuele gedrag (2018) te toets.\nuittreksels: Onder die domeine wat ooreenkomste tussen CSB en verslawende siektes voorstel, is neuroimaging studies, met verskeie onlangse studies wat deur Walton et al weggelaat is. (2017). Aanvanklike studies het CSB dikwels ondersoek met betrekking tot modelle van verslawing (hersien in Gola, Wordecha, Marchewka en Sescousse, 2016b; Kraus, Voon en Potenza, 2016b).\nBevordering van opvoedkundige, klassifikasie-, behandeling- en beleidsinisiatiewe. Kommentaar op: Kompulsiewe seksuele gedragsversteuring in die ICD-11 (Kraus et al., 2018)\nuittreksels: Die huidige voorstel om CSB-afwyking as 'n impulsbeheerstoornis te klassifiseer, is omstrede aangesien alternatiewe modelle voorgestel is (Kor, Fogel, Reid en Potenza, 2013). Daar is data wat daarop dui dat CSB baie funksies met verslawings deel (Kraus et al., 2016), insluitend onlangse data wat verhoogde reaktiwiteit van beloningsverwante breinstreke aandui in reaksie op leidrade wat verband hou met erotiese stimuli (Brand, Snagowski, Laier, & Maderwald, 2016; Gola, Wordecha, Marchewka, & Sescousse, 2016; Gola et al., 2017; Klucken, Wehrum-Osinsky, Schweckendiek, Kruse, & Stark, 2016; Voon et al., 2014.\nKompulsiewe seksuele gedrag in mense en prekliniese modelle (2018)\nuittreksels: Kompulsiewe seksuele gedrag (CSB) word wyd beskou as 'n "gedragsverslawing" en is 'n groot bedreiging vir lewensgehalte en beide fisiese en geestesgesondheid. Ten slotte het hierdie oorsig die gedrags- en neuroimagingstudies op menslike CSB en comorbiditeit saamgevat met ander versteurings, insluitende dwelmmisbruik. Tesame dui hierdie studies aan dat CSB geassosieer word met funksionele veranderings in dorsale anterior cingulaat en prefrontale korteks, amygdala, striatum en thalamus, benewens die verlaagde verband tussen amygdala en prefrontale korteks.\nuittreksel: Tot op hede lewer die meeste neuro-beeldende navorsing oor kompulsiewe seksuele gedrag bewys dat die meganismes wat oorvleuel onderliggend is aan kompulsiewe seksuele gedrag en nie-seksuele verslawing. Kompulsiewe seksuele gedrag word geassosieer met veranderde funksionering in breinstreke en netwerke wat betrokke is by sensitisering, gewoontes, impulsdiscontrole en beloningverwerking in patrone soos verslaafdes, dobbelary en speletjies. Sleutelbreinstreke wat aan CSB-funksies gekoppel is, sluit die voorste en temporale korteks, amygdala en striatum in, insluitend die nucleus accumbens.\n'N Huidige begrip van die gedrags-neurovetenskap van kompulsiewe seksuele gedragsversteuring en problematiese pornografiegebruik\nuittreksel: Onlangse neurobiologiese studies het getoon dat kompulsiewe seksuele gedrag geassosieer word met veranderde verwerking van seksuele materiaal en verskille in breinstruktuur en -funksie. Alhoewel min neurobiologiese studies van CSBD tot dusver uitgevoer is, dui bestaande data daarop dat neurobiologiese abnormaliteite gemeenskapsgemeenskappe met ander toevoegings soos substansgebruik en dobbelstoornisse deel. Dus, bestaande data suggereer dat die klassifikasie daarvan beter kan pas as 'n gedragsverslawing eerder as 'n impuls-beheerstoornis.\nVentrale Striatale Reaktiwiteit in Kompulsiewe Seksuele Gedrag (2018)\nuittreksel: Onder die beskikbare studies was ons in staat om nege publikasies te vind (Tabel 1) wat funksionele magnetiese resonansie beelding gebruik het. Slegs vier hiervan (36-39) het direk die verwerking van erotiese leidrade en / of belonings ondersoek en gerapporteer wat verband hou met ventrale striatumaktivering. Drie studies dui op verhoogde ventrale striatale reaktiwiteit vir erotiese stimuli (36-39) of aanwysings wat sulke stimuli voorspel (36-39). Hierdie bevindings is in ooreenstemming met Incentive Salience Theory (IST) (28), een van die mees prominente raamwerke wat breinfunksionering in verslawing beskryf.\nuittreksel: Sover ons weet, ondersteun 'n aantal onlangse studies hierdie entiteit as 'n verslawing met belangrike kliniese manifestasies soos seksuele disfunksie en psigoseksuele ontevredenheid. Die meeste van die bestaande werk is gegrond op soortgelyke navorsing wat op verslaafdes gedoen word, gebaseer op die hipotese van aanlynpornografie as 'n supranormale stimulus 'wat verband hou met 'n werklike stof wat deur voortgesette verbruik 'n verslawende wanorde kan vonk.\nVoorkoms en ontwikkeling van aanlyn pornoverslawing: individuele vatbaarheidsfaktore, versterkingsmeganismes en neurale meganismes (2019)\nuittreksel: Die langdurige ervaring van aanlynpornografie het daartoe gelei dat sulke mense sensitief geraak het vir leidrade oor aanlynpornografie, wat gelei het tot 'n toenemende gevoel van hunkering, kompulsiewe gebruik van aanlynpornografie onder die dubbele faktore van versoeking en funksionele inkorting. Die gevoel van tevredenheid daaruit word al hoe swakker en word al hoe meer aanlynpornografie nodig om die vorige emosionele toestand te behou en verslaaf te raak.\nTeorieë, voorkoming en behandeling van pornografiese gebruiksversteuring (2019)\nuittreksel: Kompulsiewe seksuele gedragsversteuring, insluitend problematiese gebruik van pornografie, is by die ICD-11 opgeneem as impulsbeheersversteuring. Die diagnostiese kriteria vir hierdie afwyking stem egter baie ooreen met die kriteria vir afwykings as gevolg van verslawende gedrag ... Teoretiese oorwegings en empiriese bewyse dui daarop dat die sielkundige en neurobiologiese meganismes wat betrokke is by verslaafde afwykings ook geld vir die gebruik van pornografie.\nCybersex-verslawing: 'n oorsig van die ontwikkeling en behandeling van 'n nuwe opkomende afwyking (2020)\nUittreksels: Cybersex verslawing is 'n nie-substansverwante verslawing wat aanlyn seksuele aktiwiteite op die internet behels. Tans is verskillende soorte dinge wat verband hou met seks of pornografie maklik bekombaar via internetmedia. In Indonesië word seksualiteit meestal as taboe aanvaar, maar die meeste jong mense is blootgestel aan pornografie. Dit kan lei tot 'n verslawing met baie negatiewe gevolge vir gebruikers, soos verhoudings, geld en psigiatriese probleme soos ernstige depressie en angsversteurings.\nWatter toestande moet beskou word as afwykings in die internasionale klassifikasie van siektes (ICD-11) wat 'ander gespesifiseerde afwykings as gevolg van verslawende gedrag' aandui? (2020)\nuittreksels: Data uit selfverslag-, gedrags-, elektrofisiologiese en neuro-beeldingstudies demonstreer 'n betrokkenheid by sielkundige prosesse en onderliggende neurale korrelasies wat in verskillende mate ondersoek en vasgestel is vir dwelmgebruikstoornisse en dobbel / spelversteurings (kriterium 3). Gemeenskaplikhede wat in vorige studies opgemerk is, sluit in reaktiwiteit en hunkering wat gepaard gaan met gepaardgaande verhoogde aktiwiteit in beloningsverwante breinareas, aandagvooroordele, nadelige besluitneming en (stimuli-spesifieke) inhiberende beheer.\nDie verslawende aard van kompulsiewe seksuele gedrag en problematiese aanlyn pornografieverbruik: 'n oorsig (2020)\nuittreksels: Beskikbare bevindings dui daarop dat daar verskeie kenmerke van CSBD en POPU is wat ooreenstem met die kenmerke van verslawing, en dat ingrypings wat nuttig is vir die fokus op gedrags- en substansverslawing, die oorweging van aanpassing en gebruik in die ondersteuning van individue met CSBD en POPU moet regverdig. Die neurobiologie van POPU en CSBD behels 'n aantal gedeelde neuroanatomiese korrelate met gevestigde substansgebruiksversteurings, soortgelyke neuropsigologiese meganismes, sowel as algemene neurofisiologiese veranderings in die dopamienbeloningstelsel.\nDisfunksionele seksuele gedrag: definisie, kliniese kontekste, neurobiologiese profiele en behandelings (2020)\nuittreksels: Alhoewel pornverslawing neurobiologies van seksuele verslawing onderskei word, is dit steeds 'n vorm van gedragsverslawing ... Die skielike opskorting van pornverslawing veroorsaak negatiewe effekte in gemoedstoestand, opgewondenheid en verhouding en seksuele bevrediging ... Die massiewe gebruik van pornografie vergemaklik die aanvang van psigososiale versteurings en verhoudingsprobleme ...\nWat moet in die kriteria vir kompulsiewe seksuele gedragstoornis ingesluit word? (2020)\nuittreksels: Die klassifikasie van CSBD as 'n impulsbeheerstoornis regverdig ook oorweging. ... Bykomende navorsing kan help om die mees geskikte klassifikasie van CSBD soos dit met dobbelstoornis gebeur het, te verfyn, herklassifiseer uit die kategorie impulsbeheerstoornisse na nie-substansiële of gedragsverslawing in DSM-5 en ICD-11. ... impulsiwiteit dra miskien nie so sterk by tot die problematiese gebruik van pornografie soos sommige voorgestel het nie (Bőthe et al., 2019).\nBesluitneming in dobbelstoornis, problematiese gebruik van pornografie en eetversteuring: ooreenkomste en verskille (2021)\nuittreksels: Ooreenkomste tussen CSBD en verslawings is beskryf, en die beheer, aanhoudende gebruik, ongeag nadelige gevolge, en neigings tot riskante besluite kan gedeelde kenmerke wees (37••, 40). Persone met hierdie afwykings toon dikwels verswakte kognitiewe beheer en nadelige besluitneming [12, 15,16,17]. Tekorte in besluitnemingsprosesse en doelgerigte leer is by veelvuldige afwykings gevind.\nKognitiewe prosesse wat verband hou met problematiese gebruik van pornografie (PPU): 'n sistematiese oorsig van eksperimentele studies (2021)\nuittreksels: In die huidige artikel hersien en stel ons die bewyse saam uit 21 studies wat die kognitiewe prosesse onderliggend aan PPU ondersoek. Kortom hou PPU verband met: (a) aandagafleibaarheid teenoor seksuele stimuli, (b) gebrekkige remmende beheer (veral probleme met motoriese reaksie-inhibisie en om die aandag weg te skuif van irrelevante stimuli), (c) slegter werkverrigting in take assessering van werkgeheue, en (d) verswakking deur besluitneming.\nBogenoemde studies, resensies en kommentare word ondersteun deur dekades van uitgebreide verslawing navorsing wat gevind het:\nDat beide gedrags- en chemiese verslawings dieselfde basiese breinveranderinge en meganismes deel.\nDat wanneer diere en mense die tekens vertoon, gedrag en simptome Van 'n verslawing is daar ook ooreenstemmende breinveranderinge.\nVerslawing-verwante breinveranderings (beide gedrag en chemies) word veroorsaak deur ophoping van DeltaFosB.\nDit alles breinnavorsing so ver gedoen Internetverslawing (waarvan sommige pornogebruik insluit) onthul dieselfde soorte breinveranderinge soos gesien in dwelmverslaafdes.\nDat internetverslawing en pornogebruikstudies het gedemonstreer oorsaak van verskeie simptome en breinveranderinge.\nDaar is voldoende empiriese ondersteuning vir 'n amptelike diagnose as ICD-11 bevat 'n nuwe diagnose geskik vir beide porno en seksverslawing: "Kompulsiewe Seksuele Gedragsversteuring. "\nTen slotte, oor 110 studies het bande gerapporteer tussen pornogebruik of pornoverslawing en seksuele disfunksies, laer opwinding en swakker seksuele en verhoudingstevredenheid. Meer as 60-studies wat bevindinge in ooreenstemming met die toename van porno gebruik (verdraagsaamheid), habituation to porn, en selfs onttrekkingsimptome (alle tekens en simptome wat verband hou met verslawing). en meer as 90 studies koppel pornogebruik aan swakker geestes-emosionele gesondheid en swakker kognitiewe uitkomste.\nWat van studies wat pornverslawing vervals? (die "pornoorloë")\nDaar is niemand, insluitend hierdie “brief aan die redakteur”In 'n akademiese tydskrif. Miskien het u artikels gelees wat studies beskryf wat beweer dat hulle pornverslawing vervals. Kyk verby die opskrif en ek waarborg dat u een van hierdie drie referate en twee agenda-gedrewe PhD's sal vind:\nSeksuele begeerte, nie hiperseksualiteit nie, is verwant aan neurofisiologiese response wat deur seksuele beelde geskep word (2013)\nModulasie van Laat Positiewe Potensiaal deur Seksuele Beelde in Probleemgebruikers en Kontroles In teenstelling met "Porno-verslawing" (2015)\nDie keiser het geen klere: 'n Oorsig van die 'Pornografieverslawing'-model (2014)\nNicole Prause is die hoofouteur vir studies 1 en 2, en is die tweede outeur op papier # 3. Anders as wat die outeurs beweer, ondersteun studies een en twee eintlik die pornverslawing-model. Hierdie bladsy bevat die YBOP-analise saam met ses portuurbeoordeelde kritieke van studie # 1. Hierdie bladsy bevat die YBOP-analise saam met sewe eweknie-geëvalueerde ontleding van studie # 2. Al die eweknie-geëvalueerde ontledings stem ooreen met die YBOP-kritiek. In hierdie 2018-aanbieding ontbloot Gary Wilson die waarheid agter 5 twyfelagtige en misleidende studies. Hulle het die twee Nicole Prause EEG-studies (Steele et al., 2013 en Prause et al., 2015): Porno-navorsing: Feit of Fiksie?\nWat gaan hier aan? Nicole Prause is 'n voormalige akademikus met 'n lang geskiedenis van lastige skrywers, navorsers, terapeute, verslaggewers en ander wat durf waaksaamheid van internet porno gebruik te rapporteer. Sy blyk te wees nogal knus met die pornografiebedryf, soos hieruit gesien kan word beeld van haar (heel regs) op die rooi tapyt van die X-rated Critics Organization (XRCO) toekenningseremonie. (Volgens Wikipedia, “Die XRCO-toekennings word deur die Amerikaner gegee X-Rated Critics Organisasie jaarliks aan mense wat in volwasse vermaak werk en dit is die enigste volwasse bedryfstoekennings wat uitsluitlik vir lede van die bedryf gereserveer word.").\nDit blyk ook dat Praise dit moontlik het pornografiese kunstenaars as vakke verwerf deur 'n ander belangegroep vir porno industrie, die Vrye Spraakkoalisie (Vir meer sien: Is Nicole Prause Beïnvloed deur die porno-industrie?). Die vakke wat deur die FSC verkry is, is glo in haar gebruik huurwapenstudie op die swaar besmet en baie kommersiële “Orgasmiese meditasie” skema (nou ondersoek deur die FBI).\nDr Nicole Prause, hoofondersoeker by die laboratorium vir seksuele psigofisiologie en affektiewe neurowetenskap (Span) in Los Angeles, noem haarself 'n “professionele debunker'Van seksverslawing.\nNicole Prause op Twitter\nIn Oktober, 2015 Prause se oorspronklike Twitter-rekening is permanent opgeskort weens teistering. Dit het haar nie vertraag nie. In blatante steun vir die pornobedryf, Prause het toe minstens twee webwerwe met Twitter-rekeninge geskep: (1) 2016 - PornHelps, " wat sy eie Twitter-rekening gehad het (@pornhelps), (2) 2019 - RealYBOP Twitter en RealYBOP webwerf.\nDit wil voorkom asof Prause haar dienste verkoop het om voordeel te trek uit die beweer anti-porno verslawing gevolgtrekkings van haar twee EEG studies (1, 2), alhoewel talle eweknie-beoordeelde kritiek sê dat albei studies die verslawingsmodel ondersteun (Steele et al., 2013: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Prause et al., 2015: 1, 2, 3, 4. 5, 6, 7, 8, 9, 10.).\nNicole Prause en David Ley werk saam\nWat die derde vraestel betref (Ley et al., 2014) dit is nie 'n studie nie. In plaas daarvan beweer dit dat dit 'n "oorsig van die literatuur" is oor pornverslawing en die gevolge van pornografie. Niks kan verder van die waarheid wees nie. Die hoofskrywer, David Ley, is die skrywer van Die Mite van Geslagsverslawing. Nicole Prause is die tweede skrywer. Ley & Prause het nie net saamgewerk om vraestel # 3 te skryf nie, maar ook saam om 'n Sielkunde Vandag blogpos oor vraestel 1. Die blog post verskyn 5 maande voor Prause se vraestel is formeel gepubliseer (sodat niemand dit kon weerlê nie). U het miskien Ley se blogpos gesien met die o-so pakkende titel: “Jou brein op porno - dit is nie verslawend nie. ” Lees meer oor Ley en Prause en hul samewerking hier afgelaai word.\nDie volgende is 'n baie lang analise van papier nr. 3, wat reël-vir-reël volg, en toon al die grootmense wat Ley & Prause opgeneem het in hul "resensie": Die keiser het geen klere: 'n gebroke sprokie wat as 'n oorsig beskou word nie. Dit verwyder die sogenaamde hersiening heeltemal, en dokumenteer tientalle wanvoorstellings van die navorsing wat hulle aangehaal het. Die skokkendste aspek van die Ley-oorsig is dat dit enige studie wat die negatiewe gevolge gerapporteer het rakende die gebruik van pornografie of die verslawing van pornografie, weggelaat het! Ja, jy lees dit reg.\nTerwyl hulle beweer dat hulle 'n 'objektiewe' oorsig geskryf het, het hierdie twee seksoloë dit regverdig om honderde studies weg te laat. Hulle het hulle weggelaat op grond daarvan dat dit korrelasiestudies was. Raai wat? Feitlik alle studies oor porno is korrelasioneel. Daar is, en sal amper net, korrelasiestudies wees. Navorsers het geen manier om 'porno-maagde' te vind of om onderdane vir lang tydperke van pornografie af te hou om effekte te vergelyk nie. Duisende ouens hou op met pornografie vrywillig op verskillende forums, egter. Hul resultate dui daarop dat die verwydering van internetporn die belangrikste veranderlike in hul simptome en herstel is.\nTalle belangebotsings (insluitend samewerking met xHamster)\nDavid Ley ontken godsdienstig sowel seks- as pornoverslawing. Hy het dertig blogplasings geskryf waarin hy forums vir pornografieherstel aangeval het en pornoverslawing en ED-seks deur pornografie veroorsaak het. In 'n blatante finansiële botsing van belange is David Ley word vergoed deur die porno-reus X-hamster om hul webwerwe te bevorder en gebruikers te oortuig dat pornverslawing en seksverslawing mites is! Spesifiek David Ley en die nuutgestigte Seksuele gesondheidsalliansie (SHA) het saam met 'n X-Hamster-webwerf (Strip-Chat). sien “Stripchat sluit aan by die seksuele gesondheidsalliansie om u angstige pornosentriese brein te beroer"\nKonsultant vir betaalde pornobedryf\nDie jong seksuele alliansie vir seksuele gesondheid (SHA) Adviesraad sluit David Ley en twee ander in RealYourBrainOnPorn.com “kundiges” (Justin Lehmiller & Chris Donahue). RealYBOP is 'n groep van openlik pro-porn, selfverklaarde “kundiges” onder leiding van Nicole Prause. Hierdie groep is tans betrokke by onwettige handelsmerk oortreding en hurk gerig op die wettige YBOP. Eenvoudig gestel, diegene wat YBOP probeer stilmaak, word ook deur die pornobedryf betaal om sy / hul besighede te bevorder en gebruikers te verseker dat porno- en cam-webwerwe geen probleme veroorsaak nie (let wel: Nicole Prause het noue, openbare bande met die pornobedryf as deeglik op hierdie bladsy gedokumenteer).\nBetaal aan debunk porn en seksverslawing\nPornhub en David Ley\nLey vind ook baat by die verkoop van twee boeke wat seks- en pornoboek verswyg. Hulle is "Die Mite van Geslagsverslawing, ”(2012) en“Etiese Porno vir Dicks,”(2016). Pornhub, wat besit word deur die porno-reus MindGeek, is een van die vyf bekragtigings vir die 2016-boek van Ley:\nBogenoemde is slegs die punt van die Prys en Ley-ysberg. Hofuitsprake Nicole Prause ten volle blootgestel as die oortreder, nie die slagoffer nie.\nInternet pornverslawing is nie seksverslawing nie\nSeksverslawing vereis regte mense; pornverslawing vereis 'n skerm en 'n internetverbinding. Die meerderheid ouens wat ons sien, het lank voor seksuele kontak op internetporno begin. Dit is jong ouens wat hul adolessente seksualiteit herkies tot kliek, soek, voyeurisme, veelvuldige oortjies, HD-streaming hardcore. Dit was lank voor hul eerste soen. Klink dit soos 'n Tiger Woods-esque verslawing? Geen.\nEnige debatte oor pornverslawing moet dus alle vermelding van seksverslawing uitsluit. Dit moet nie gaan oor die manier waarop 'normale' manlike gedrag 'gepatologiseer word nie. Wanneer het normale seksuele gedrag ontwikkel na staar na 'n skerm? Wanneer het dit met u nie-dominante hand masturbeer terwyl u toneel na toneel geklik het en op soek was na 'die een' om af te handel? Kyk na 'n wonderlike toespraak wat in 2015 gehou is Genootskap vir die bevordering van seksuele gesondheid (SASH) jaarlikse konferensie: Porno-verslawing is NIE seksverslawing nie.\nKan masturbasie 'n rol speel in hierdie verslawing?\nNatuurlik, maar masturbasie is nie nodig nie. Dit sê, gereelde ejakulasie in diere lei tot verskeie brein veranderinge wat inhibeer dopamien, en dus libido, vir 'n paar dae. Onder normale omstandighede lei seksuele versadiging (wat vir elke spesie verskillend gedefinieer word) daartoe dat mans 'n tydjie neem van seksuele aktiwiteite. Seksueel versadigde pornogebruikers kan hierdie remmende meganismes oorheers deur na meer ekstreme porno te eskaleer of meer tyd daaraan te bestee om te kyk. Albei gansdopamien. As u verby "Ek is klaar" -seine beweeg, kan dit lei tot die ophoping van DeltaFosB. Beslis, eet aan vetsug veroorsaak die ophoping van DeltaFosB. Sonder die lokmiddel van internetporno, hoeveel ouens sal dit egter laat rus? Die meeste almal. Vir meer inligting, sien Is gereelde ejakulasie veroorsaak 'n kater?\nOpmerking: baie debatte oor pornverslawing (bestaan of gevolge) wat ek gesien het, het ek toegedien debatte oor masturbasie. Dit is onnosel en maak die gesprek heeltemal uitmekaar. YBOP is net gemoeid met internet porno gebruik, nie die voordele, nadele of frekwensie van masturbasie nie.\nBaie simptome, een oorsaak: Neuroplastiese brein verander\nSoos van 2016, toon meer as 'n kwart van die gebruikers wat ondervra is, tekens van problematiese porno gebruik. in 'n studie, (27.6%) van 'n groot Franssprekende steekproef het hul verbruik van OSA's as problematies selfbeoordeel. In 'n Yale studie van 1298 mans wat die afgelope 6 maande na pornografie gekyk het, het 28% vir hiperseksualiteitsversteuring 'n punt of meer behaal. Daar blyk dus duidelik dat daar vandag krake in die pornogebruikers verskyn. Mense kom egter hier aan met baie verskillende simptome. Dit is nie altyd nie seker die simptome is te danke aan hul swaar pornografie.\nVerwarring is te verstane omdat die simptome van oormatige gebruik van pornografie so anders lyk:\nMoeilik om 'n ereksie te handhaaf terwyl jy 'n kondoom aanbring\nMorphing porn smaak dit stem nie ooreen met seksuele oriëntasie nie (ook veroorsaak HOCD)\nDaar is goeie rede om te glo dat hierdie simptome dikwels kan voortspruit uit breinveranderings wat verband hou met verslawing. Die beloningstelsel bevat strukture wat emosies, buie en kognitiewe funksies beïnvloed. Dit het ook strukture vir stresrespons, die outonome senuweestelsel en die endokriene stelsel. Baie van die bogenoemde klagtes soos byvoorbeeld sosiale angs, Depressie, lae motivering, ED, en konsentrasie probleme, het is gekoppel aan lae dopamien en lae of veranderde D2 reseptore. Vir die neurobiologie van die vele voordele wat ex-porn-gebruikers ervaar, sien Porn, Masturbasie en Mojo: 'n Neurowetenskapperspektief.\nAs chroniese porno gebruik onderliggend is jou simptome, moet jy herstel die sensitiwiteit van jou beloningskring. U moet wgevoelsensitiewe verslaafdheidsweë, en versterk uitvoerende beheer. Mans op pornoherstelforums noem hierdie proses "weer te begin. " Die beste manier om te herlaai is om jou brein 'n rus te gee van alle intense kunsmatige seksuele stimulasieInsluitend pornografie, fantasieer oor porn, kletslokale, erotiese stories, navigeer na prente - totdat dit terugspring normale responsiwiteit.\nDiegene wat aan porno verslaaf is, vind die herlaai maklik en vinniger as hulle masturbasie drasties verminder of uitskakel. Die onthouding van masturbasie en orgasme is nie 'n lewenstyl nie; dit is 'n tydelike metode om herstel te verdiep en terugvalle na porno te verminder. Dit is duidelik dat hierdie proses aanvanklik is baie moeilik. Die brein kan nie meer staatmaak op die kunsmatige intense 'fix' van dopamien (en ander neurochemikalieë) wat verband hou met swaar porno gebruik nie.\nBehalwe vir desensibilisering, gebruik pornofunksies senuweeverbindings wat die korttermyn-verligting van internetporno verbind, met enige sneller wat jou brein met porno verbind (sensitisering). Triggers soos om alleen te wees, sexy beelde, of stres en angs, kan aktiveer jou brein se porno-groef. Die enigste manier om hierdie onderbewuste skakels te verswak, is om op te hou om die breinweg te versterk (versterk) soek jou gemoedstoestand elders. Die uitskakeling van pornografie en pornofantasie lei tot "ontkoppeling" en uiteindelike verswakking van sensitiewe paaie en drange.\nBeloning aan regte mense\nDie ander helfte van die herbedradingsproses behels die besteding van tyd saam met werklike potensiële maatjies. Liefdevolle kontak is vir albei vennote gesond en kan u help om u opwinding tot regte mense te herverbind. Wanneer om seks te hê? Na 'n time-out (waarvan die lengte afhang van die individuele omstandighede), vind sommige ouens dat dit veral nuttig is om seksuele aktiwiteite met 'n werklike maat te hervat, solank hulle (en hul lewensmaats) nie probeer om ejakulasie te dwing totdat gebeur natuurlik.\nDie verwydering van pornografie versterk dikwels u uitvoerende beheer, wat in u prefrontale korteks (agter u voorkop) lê. Die beoordeling van die risiko, langafstandplanne en die beheer van impulse is onder die beheer van die voorste korteks. Die term hypofrontality word dikwels gebruik wanneer dit beskryf word verslawing verswak en inhibeer hierdie selfbeheerkringe. Dit neem tyd en konsekwentheid om hierdie kringe na volle werkende volgorde terug te gee.\nOnthou: u vryheid lê daarin om u brein te balanseer. Dan kan u kies of u die porno-opwindingsroete sal aktiveer of 'n pad wat die resultate lewer wat u verkies. Nodeloos om te sê dat die herlaai nie die waarborg is dat u in die toekoms veilig internetporno kan gebruik nie. Die menslike brein bly kwesbaar vir 'n afwaartse spiraal van te veel van enige intense stimulus. U brein het 'n sensitiewe pornopad wat altyd weer geaktiveer kan word.\nBaie het opgehou met die gebruik van porno en hulle lewens herstel. So kan jy ook.\nLees hierdie artikels in volgorde vir 'n meer diepgaande begrip van die wetenskap agter verslawing aan internetpornos:\nIntoxicating Behaviors: 300 Vaginas = Baie Dopamien: Ons is maklik verslaaf deur supernormale weergawes van natuurlike belonings\nPorn, Nuweheid en die Coolidge Effect: Sonder die Coolidge-effek sou daar geen internetporno wees nie\nPorno Nou en Nou: Welkom by Breinopleiding: "Is ons die eerste generasie wat linkshandig masturbeer?"\nHoekom Moet Nie Johnny Watch Porn As Hy Lyk?: Seksuele breinopleidingskwessies - veral tydens adolessensie\nHoekom vind ek porno meer opwindend as 'n maat?: Neurowetenschappen onthul hoe internet porn echt seks kan troef\nIs seksuele smaak onbestendig ?: Dit is tyd om 'seksuele oriëntasie' te onderskei van 'n omkeerbare 'seksuele smaak'\nKan jy jou Johnson vertrou?: Is internet porn maak manlike seksualiteit meer plastiek?\nOnlangse Internet Addiction Brain Studies sluit pornografie in: Breinnavorsing oor internetverslawing punte in slegs een rigting\nPornografie, Pseudowetenskap en DeltaFosB (2013): Kan jy hierdie 5 bekende mites oor pornverslawing spot?\nDie Ander Porn Eksperiment: Wat kan informele beheer groepe van voormalige porno gebruikers ons wys?\nPorn, Masturbasie en Mojo: 'n Neurowetenskapperspektief: Ex-porn-gebruikers kry gewoonlik hul mojo terug. Hoekom?\nJongporno-gebruikers het langer nodig om hul Mojo te herstel: Is hoëspoedporno gebruik herhaling van adolessente seksualiteit?\nVerwerp jou handboeke: Dokumente herbepaal seksuele gedrag addictions: American Society of Addiction Medicine stel hul vee vry nuwe definisie van verslawing en algemene vrae.


Vetterige lewer: een uit elke drie aangetas - Navorsers het nuwe oorsake ontdek! - Nuus - 2022\nNavorsers het nuwe oorsake vir nie-alkoholiese vetterige lewer ontdek\nOngeveer elke derde persoon in Duitsland het vetterige lewer. Die alkoholverwante vetterige lewer word veroorsaak deur oormatige alkoholverbruik. Nie-alkoholiese vetterige lewersiekte (NAFL) kom meestal voor by mense wat nie genoeg oefen nie, wat erg oorgewig en / of diabeet het, of wat verkeerd eet. Navorsers het nou 'n nuwe oorsaak vir NAFL ontdek.\nVolgens die Duitse lewerstigting het ongeveer 'n derde van volwassenes 'n vergrote lewer as gevolg van vetopslag - en neem die getal voortdurend toe. Elke derde oorgewig kind het 'n vetterige lewer. Daar word onderskei tussen 'n nie-alkoholiese vetterige lewer (NAFL) en 'n alkoholiese vetterige lewer (AFL). Benewens onbehoorlike voeding, 'n gebrek aan oefening en vetsug, hoë alkoholverbruik of suikersiekte, is die oorsake wat meestal lei tot vetterige lewer in kombinasies. Navorsers van Tübingen het nou 'n ander oorsaak ontdek.\nSelfs skraal mense het vetterige lewer\nVolgens 'n boodskap van die Universiteitshospitaal in Tübingen word daar geglo dat die wêreldwye epidemie van nie-alkoholiese vetterige lewersiekte (NAFLD) hoofsaaklik veroorsaak word deur 'n ongesonde leefstyl met min fisieke aktiwiteit en 'n dieet wat vol versadigde vette, suiker en fruktose is.\nIn hierdie oorgewig- en vetsugtige pasiënte word gewigsverlies wat deur lewenstylveranderinge veroorsaak word, beskou as die doeltreffendste en veiligste manier om NAFLD te behandel en die risiko van gevorderde vorme van lewersiekte soos sirrose of lewerkanker, tipe 2, te verminder. Diabetes en kardiovaskulêre siektes.\nNAFLD word ook by skraal mense aangetref. Hierdie lyers het 'n genetiese verandering in onderhuidse vet (lipodystrofie), lipodystrofie-sindrome of 'n HIV-lipodystrofie, wat almal gekenmerk word deur 'n dramatiese afname in subkutane vetmassa en 'n toename in vet in die buik en lewer.\nNuwe oorsaak van verworwe lipodystrofie ontdek\nThomas Eigenler en Diana Lomberg van die Universiteit Dermatologiese Kliniek Tübingen, asook Jürgen Machann en Norbert Stefan van die Departement Interne Geneeskunde IV by die Universiteitshospitaal Tübingen, die Helmholtz-sentrum in München en die Duitse Sentrum vir Diabetesnavorsing (DZD) het nou 'n nuwe oorsaak vir die aangeleerde lipodystrofie ontdek .\nDie navorsers berig oor die geval van 'n 45-jarige pasiënt wat gediagnoseer is met kwaadaardige melanoom, 'n velkanker wat effektief behandel is met die geprogrammeerde selsterfte proteïne 1 (PD-1) remmer (immuun kontrolepunt-remmer) nivolumab.\nVolgens die wetenskaplikes het hierdie en ander immuun-kontrolepunt-remmers 'n rewolusie gebring in die behandeling van kanker, veral kwaadaardige melanoom.\nKankerterapie word geassosieer met nadelige gebeure\nDie behandeling van hierdie immuun-kontrolepuntinhibeerders hou ook verband met nadelige gebeure wat die vel, die spysverteringskanaal, die longe en die endokriene stelsel dikwels beïnvloed. Teen die einde van die behandeling met nivolumab het Stefan en kollegas baie hoë lipiedvlakke, nuut ontwikkelde diabetes en 'n ernstige vorm van NAFLD by hul pasiënt gevind.\nDit kom heeltemal onverwags, hoofsaaklik omdat die pasiënt 31 kilogram liggaamsgewig verloor het. Weefselbiopsie van haar onderhuidse vetweefsel en beelding van magnetiese resonansies, soos in die vrylating vermeld, is gediagnoseerde lipodystrofie met 'n ernstige vorm van ontsteking in haar vetweefsel.\nDit kon deur die vrou veroorsaak word deur die immuunmodulerende funksie van immuun-kontrolepuntinhibeerders, veral omdat die pasiënt vroeër gediagnoseer is met asimptomatiese mastositose, 'n immuun selverwante versteuring.\nIntensiewe farmakologiese behandeling, veral met pioglitazoon, wat 'n toename in die onderhuidse vet veroorsaak, het daartoe gelei dat haar lewervet, lewerensieme en lipiedvlakke amper weer normaal was.\nDie resultate van die Tübingen-navorsers is in die tydskrif "Annals of Internal Medicine" gepubliseer.\nInflammasie van die vetweefsel kan voorkom\nNorbert Stefan, professor in diabetologie aan die Universiteit van Tübingen en besoekende professor aan die Harvard Medical School in Boston, kom tot die gevolgtrekking dat “dit belangrik is dat klinici wat pasiënte met kontrolepuntinhibeerders behandel, verband hou met 'n nuutgevonde nadelige voorval is bewus van sulke terapie. "\nVolgens die dokter kan ontsteking in die vetterige weefsel voorkom, wat lei tot 'n ernstige vetterige lewer. Spesifieke farmakoterapie, wat meganismes insluit om die onderhuidse vetmassa te verhoog en dus die lipiede in 'n veilige berging te bêre, kan nuttig wees vir hierdie pasiënte. (Ad)\nUniversiteitshospitaal Tübingen: vetterige lewer by skraal mense - navorsers van Tübingen ontdek 'n nuwe oorsaak, (herwinning: 04.03.2020), Universiteitshospitaal Tübingen\nThomas Eigenler, besturende direkteur; Diana Lomberg, besturende direkteur; Jürgen Machann, PhD; Norbert Stefan, besturende direkteur: Lipodystrofiese nie-alkoholiese vetterige lewersiekte veroorsaak deur 'n immuun-kontrolepuntblokkade; in: Annals of Internal Medicine, (gepubliseer: 03.03.2020), Annals of Internal Medicine\nDuitse lewerstigting: ontsteking van vetterige lewer (steatohepatitis) - die algemeenste lewersiekte in Duitsland, (verkrygbaar: 4 Maart 2020), Duitse lewerstigting\nVideo: CORONAVIRUS 2019. CÓMO HACER EL DIAGNÓSTICO A DISTANCIA (Januarie 2022).\nCopyright 2022 \_ Vetterige lewer: een uit elke drie aangetas - Navorsers het nuwe oorsake ontdek!...


Konvensionele verbandpaaiementvereistes wissel van 3 tot 20 persent.\nKonvensionele lening basis\nKonvensionele 97 lening\nSpaar met meer af\nKredietpunte en tariewe\nKonvensionele huislenings vereis afbetalings van oral tot 3 persent van die koopprys. Die minimum afbetalingsvereiste is afhanklik van die huisleningbedrag en die huishouer se krediet telling en inkomste. Terwyl `n lae afbetaling dit makliker maak om by `n huis in te gaan, moet jy dalk duur premieversekeringsversekering betaal as jy nie ten minste 20 persent in die huis het nie. Hou dit in gedagte as u die opsies vir huislenings hersien.\n`N Konvensionele lening is `n huislening wat nie verseker word deur enige van die federale verbandprogramme wat deur die Federale Behuisingsadministrasie, die Amerikaanse Departement van Veterane Sake en die Amerikaanse Departement van Landbou geborg word nie. Konvensionele lenings voldoen aan standaarde wat deur Fannie Mae en Freddie Mac, beide staatsgeborgde entiteite wat huisverbande op die sekondêre mark koop, stel. Dit bevry kapitaal vir leners om voort te gaan leen aan meer huiskopers.\nGewoonlik vereis konvensionele lenings `n FICO-telling van 680 of hoër met `n minimum van 5 persent van die koopprys as `n aanbetaling. Vir gekwalifiseerde leners is `n konvensionele lening wat slegs 3 persent benodig, beskikbaar, wat huiseienaarskap meer toeganklik maak vir kredietwaardige leners wat nie groot kapitaalbates vir afbetalings het nie.\nDie konvensionele 97% lening-tot-waarde-program maak voorsiening vir `n huislening met slegs 3% afbetaling. Leners moet eienaar-inwoners wees van `n enkelgesin-woning. Hierdie lening is bedoel vir eersteklas huiskopers. Die definisie van eerste keer huiskopers hier is ten minste een koper moet nie in die vorige drie jaar `n huis besit nie. Lenings is beperk tot $ 424,100 vir hierdie program, wat beteken dat jumbo huislenings nie in aanmerking kom vir die 3 persent afbetaling nie.\nLeners wat 5 tot 10 persent daal, sal op hul lenings spaar deur laer rentekoerse. Die verskil is omtrent `n agtste- tot `n kwart-punt afname vir die hoër afbetaling. Byvoorbeeld, `n lener wat `n $ 400,000-woonstel koop met `n afbetaling van 5 persent, sal $ 20,000 afneem by die sluiting van die afbetaling. As die rentekoers vir die lening 4 persent is, benodig `n lener wat dieselfde eiendom koop met `n 3% -verskil lening, slegs $ 12,000 af, maar kan dit 4,25% betaal. Dit beteken `n $ 70 maandelikse betaling verskil. Hersien die nommers om te sien of dit sin maak dat u vroeër met `n laer afbetaling betaal of wag om `n hoër bedrag op te bou.\nKonvensionele lenings is ideaal vir leners met FICO tellings van 680 of hoër. Terwyl leners met tellings so laag as 620 steeds in aanmerking kom, betaal hulle `n aanpassingsheffing in die koers. Die lening is duurder. Dit is dieselfde of leners `n afslag van 3 of 20 persent betaal.\nU mag nie `n lening vir u afbetaling met konvensionele lenings uitneem nie. Daar is `n paar programme, soos die National Homebuyers Fund, Inc., wat tot 5 persent in toelaes aan nuwe huiseienaars bied vir afbetalings en sluitings. `N Lener kan ook tot $ 10,000 toegang verkry vanaf `n aftree-rekening soos `n 401 (k) of IRA. Die onttrekkings is vrygestel van die vroeë onttrekkingsboete maar onderworpe aan inkomstebelasting. `N Geskenk van `n familielid is ook aanvaarbaar.\ngenotcahin.ru » Vrae » Konvensionele tuisverbandbetalingsvereistes