Μαθήματα ισορροπίας ⋆ Kallina Kara ⋆ TheBluez.gr\n«Μαμά θέλω κι εγώ να μάθω ποδήλατο με δυο ρόδες!»\n«Πες στ’ αδέρφια σου να σου δείξουν βρε Παυλάκη μου, εγώ είμαι κουρασμένη.»\n«Δεν έρχονται μαμά! Παίζουν με τους φίλους τους! Έλα εσύυυυυ!»\nΟ μικρός τράβηξε παραπονιάρικα την τελευταία συλλαβή και η Ελένη τον κοίταξε με λύπη. Φαντάστηκε τον εαυτό της κάτω στον δρόμο, μέσα στον καλοκαιρινό ήλιο του απομεσήμερου, να προσπαθεί να δείξει στον μικρό της γιο πώς να ισορροπεί. Στην σκέψη και μόνο κουράστηκε. Τα κιλά της πολλά, ενώ η ψυχολογία της εδώ και χρόνια της επέτρεπε μόνο τα βασικά. Δεν θέλει να κατεβεί στον δρόμο, δεν θέλει να κάτσει κάτω από τον ήλιο, δεν θέλει να της πιάσουν συζήτηση οι γειτόνισσες που θα είναι τριγύρω προσέχοντας τα παιδιά τους. Κάθε φορά τα ίδια:\n«Τι κάνεις Ελένη μου;»\n«Καιρό έχουμε να σε δούμε! Πού χάθηκες;»\n«Ε, τίποτα μωρέ, δουλείες…»\n«Αδυνάτισες ή μου φαίνεται;»\n«Όχι δεν αδυνάτισα, ευχαριστώ πάντως.» προσθέτοντας από μέσα της: «Όχι δεν αδυνάτισα. Παραμένω όπως είμαι. Είμαι χοντρή και έχω κατάθλιψη. Δεν θέλω να μου μιλάτε και να με αναγκάζετε να απαντάω από ευγένεια! ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΗΣΥΧΗ!»\nΤο επίμονο τράβηγμα του μανικιού της από τον μικρό, διέκοψε την σκέψη της. Την κοιτάει τώρα με όλο του το παράπονο.\n«Έλαααα μαμάααααα! Σε παρακαλώωωω!!!»\n«Παυλάκη ΑΡΚΕΤΑ! Σου είπα είμαι κουρασμένη! Πες στον Τάκη να σου δείξει! Άσε με!»\nΟ μικρός γύρισε την πλάτη και έφυγε με σκυμμένο κεφάλι, μουρμουρίζοντας «μόνο εγώ δεν ξέρω με δυο ρόδες…»\nΑλήθεια ήταν. Μόνο ο Παύλος της δεν ήξερε με δυο ρόδες ποδήλατο από όλα τα παιδιά της ηλικίας του στην γειτονιά. Ήταν 6 χρονών και ήταν ο μόνος που δεν ήξερε ποδήλατο με δυο ρόδες και μπάνιο χωρίς μπρατσάκια. Μα πώς να του δείξει; Μπάνιο ειδικά, δεν το διανοούνταν καν. Είχε να πάει στην παράλια 6 χρόνια ακριβώς. Αρχικά είχε σαν δικαιολογία ότι ο Παύλος είναι μωρό και δεν έπρεπε να κάθεται πολλές ώρες στον ήλιο και την ζέστη. Μετά ότι ο Παύλος είναι μικρούλης και κουράζεται. Μετά απλά ξεχάστηκε από όλους το ενδεχόμενο ότι θα μπορούσε ΕΚΕΙΝΗ να πάει παραλία. Τα 3 μεγάλα της, πήγαιναν στο χωριό της γιαγιάς τους κάθε καλοκαίρι που ήταν παραθαλάσσιο και τουριστικό, ο Παύλος έμενε στο σπίτι. Πήγε στην θάλασσα εκεί κοντά με τον πατερά του μερικές φορές, όποτε μπορούσε κι αυτός να βρει κάποιο απόγευμα χωρίς δουλειά. Πάντα όμως με μπρατσάκια. Δεν μπορεί ένα παιδάκι να μάθει κολύμπι όταν πηγαίνει 3 φορές το χρόνο στην θάλασσα.\nΚι όμως θυμάται τον εαυτό της με μαγιό μπικίνι να δείχνει υπομονετικά στον Τάκη της πώς να χτυπάει χέρια και πόδια μέσα στο νερό. Θυμάται τον εαυτό της με τα αθλητικά παπούτσια να τρέχει πίσω από την Μαρία όταν προσπαθούσε να ισορροπήσει πάνω σε 2 ρόδες. Θυμάται τον εαυτό της να κάνει χουζούρια στον ήλιο, αγκαλιά με τον μεγαλύτερο της, τον Κωστή, ενώ ήταν βρέφος. Και μετά ήρθε ο Παύλος της. Ήταν μωρό-έκπληξη. Δεν είναι ότι δεν τον ήθελε, απλώς ήρθε «απρογραμμάτιστα». Ο Τάκης της, ο 3ος στην σειρά, ήταν ήδη 10 όταν ήρθε ο Παύλος, κι εκείνη κλεισμένα τα 43. Μεγάλη δεν ήταν, όμως ήταν διαφορετική η εγκυμοσύνη της. Πιο δύσκολη. Έπρεπε να μείνει σε ακινησία, ταλαιπωρήθηκε, πηρέ κιλά. Πολλά-πολλά κιλά. Ο γιατρός την μάλωνε. Μέχρι που ήρθε ο μικρός στον κόσμο και τον λάτρεψε, όμως μίσησε τον εαυτό της και το σώμα της. Δεν ήθελε πια να πάει στην παραλία, δεν ήθελε να βγει, δεν ήθελε να περιποιηθεί. Έβγαινε για τα βασικά από το σπίτι σαν κυνηγημένη, μην τυχόν την δουν και της πιάσουν κουβέντα από την γειτονιά. Με τα χρόνια η σκέψη ότι θα αφήσει το σπίτι, της έφερνε όλο και μεγαλύτερη δυσφορία.\nΈνιωσε δάκρυα να θολώνουν τα ματιά της και να στάζουν στα μαγουλά της. Πήγε στο παράθυρο και άρχισε να χαζεύει τον δρόμο που έπαιζαν τα παιδιά. Ο Τάκης με τους φίλους του έπαιζε μπάλα στο γηπεδάκι απέναντι. Η Μαρία με τις φίλες της καθόταν σε ένα πεζούλι και συζητούσαν γελώντας. Ο Κωστής ήταν για καφέ με τους φίλους του, στην πόλη. Είχε περάσει κατά πολύ ο καιρός που περιοριζόταν στην γειτονιά. Μεγάλωσε. Όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, ήταν με την παρέα τους και κάπου εκεί στο πεζοδρόμιο, μόνο του, ένα μικροκαμωμένο ξανθούλικο αγοράκι, που προσπαθούσε να καβαλήσει ένα ποδήλατο πολύ μεγάλο για το μπόι του. Ο Παύλος της. Βούρκωσε ξανά. Ήταν μόνος του. Τον παρατηρούσε να ανεβαίνει με το ζόρι πάνω από το σίδερο και να προσπαθεί με ορθοπεταλιά να ανέβει στην σέλα και να ισορροπήσει. Μα πώς να τα καταφέρει; Είναι μια σταλιά και το ποδήλατο είναι ένα παλιό του Τάκη. Καλά πού το βρήκε; Ανέβαινε, έκανε με το ζόρι ένα μέτρο και έχανε την ισορροπία του. Πατούσε κάτω τα πόδια του και ξανανέβαινε. Μα τι επίμονος που ήταν αυτός ο μικρός. Δεν τον πτοούσε τίποτα και η Ελένη τον παρακολουθούσε με τις τύψεις της που τον είχε τόσο αδικημένο, να ανακατεύονται με περηφάνια για το πείσμα του. Ανέβαινε, έκανε ένα μέτρο, πόδια κάτω. Ξανά και ξανά. Η Ελένη τον κοιτούσε με αγωνία για το αν θα τα καταφέρει. Ώσπου το ένα μέτρο έγινε δυο, τα δυο τρία και ο μικρός ξεκίνησε να ισορροπεί! Η Ελένη τσίριξε από την χαρά της κι ας ήταν η ίδια στάσιμη. Οχτώ, εννιά, δεν πρέπει να έκανε ακριβώς δέκα μέτρα και η ματιά της πάγωσε. Ο μικρός δεν πρόλαβε να στρίψει το τιμόνι για να αποφύγει το πεζούλι και έπεσε πάνω του. Η καρδιά της σταμάτησε, όταν είδε τον Τάκη να ορμάει και να σηκώνει τον μικρό από τις λάσπες που έπεσε. Το μέτωπο του είχε αίματα. Έκλαιγε και φώναζε. Σαν να μην ήταν αυτή, είδε από μακριά τον εαυτό της να τρέχει κάτω, πηδώντας δυο-δυο τα σκαλιά. Αλήθεια δεν φανταζόταν ότι μπορεί να κινηθεί τόσο γρήγορα. Έφτασε δίπλα στο μικρό που ήταν σε σοκ.\n«Σώπα είμαι εδώ!» του είπε και σηκώνοντας τον, έτρεξε προς το αυτοκίνητο. Ξεκίνησε γκαζώνοντας για το Κοινοτικό Ιατρείο.\nΟ Παύλος της ήταν τόσο γενναίος. 7 ράμματα στο μέτωπο του έκανε ο γιατρός. Είχε κουρνιάσει στην αγκαλιά της και έκλαιγε σιγανά. Τον άφησε για λίγο στο κρεββάτι να ξαπλώσει. Πλησίασε τον γιατρό.\n«Κυριά Παπανικολάου, δεν φαίνεται να έχει κάτι, αλλά να τον προσέχετε στον ύπνο σήμερα το βράδυ.» της είπε καθησυχαστικά.\n«Γιατρέ θέλω να μου συστήσετε έναν καλό ψυχολόγο στην πόλη» ήταν το μόνο που βρήκε να του απαντήσει.\nΟ γιατρός την κοίταξε. Μουρμούρησε ένα «βεβαίως», έψαξε λίγο την ατζέντα του και της έγραψε σε ένα χαρτάκι ένα όνομα και το τηλέφωνο. Η Ελένη το έβαλε στην τσέπη της και πλησίασε τον μικρό.\n«Μαμά, όλα αυτά τα αίματα στην μπλούζα σου είναι δικά μου;»\n«Ναι Παυλάκη μου, αλλά σταμάτησαν τώρα, μην ανησυχείς.»\n«Μαμά σου λέρωσα και την μπλούζα…» είπε ο μικρός έτοιμος να κλάψει.\n«Δεν πειράζει, θα πάμε αύριο στην πόλη να πάρουμε άλλη. Και ξέρεις τι άλλο θα πάρουμε; Ένα ωραίο ποδήλατο για σένα και σου υπόσχομαι Παυλάκη μου ότι δεν θα σε ξαναφήσω μόνο σου! Θα έρθω εγώ και θα σου μάθω ποδήλατο! Και μόλις βγάλουμε τα ράμματα θα πάμε μαζί, να μάθεις και μπάνιο στην θάλασσα, χωρίς μπρατσάκια!»\n«Εννοείται!» του απάντησε προσθέτοντας ψιθυριστά: «γιατί αξίζεις κι εσύ μια μαμά διπλά σου…»


Τέρμα στο "πάρτι" με τις αναπηρικές συντάξεις - Flashnews.gr\nΤέρμα στο "πάρτι" με τις αναπηρικές συντάξεις\nΤέρμα στο "πάρτι" με τις αναπηρικές συντάξεις προσπαθεί να βάλει το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και για το λόγο αυτό ξεκινά άμεσα η λειτουργία του νέου κέντρου πιστοποίησης αναπηρίας.\nΑπό κόσκινο περνάνε όλες οι αναπηρικές συντάξεις, καθώς κανείς δεν γνωρίζει τον συνολικό αριθμό αναπήρων στη χώρα μας που παίρνουν αναπηρική σύνταξη ή επιδόματα ενώ το νέο καθεστώς θα απαλλάξει από την ταλαιπωρία τους αναπήρους .\nΌπως αναφέρει το protothema.gr, σύμφωνα με εκτιμήσεις ο αριθμός των αναπήρων όλων των ταμείων κυμαίνεται από 600.000 μέχρι 700.000 άτομα.\nΤο μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι μόνο οι συντάξεις αναπηρίας είναι 325.000, ενώ δεν υπάρχει ακριβής εικόνα για τον αριθμό των πάσης φύσεως αναπηρικών επιδομάτων.\nΣε 135.702 συνταξιούχους αναπηρίας (ποσοστό 11,7%), στον ΟΓΑ αντίστοιχα 126.152 (ποσοστό 16,58%) που είναι και το υψηλότερο και στον ΟΑΕΕ 32.595 (ποσοστό 10,06%).\nΟ μέσος όρος αναπηρικών συντάξεων στην ΕΕ είναι 9%.\nΌμως υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ανάπηροι που λαμβάνουν άλλες παροχές από διάφορους φορείς αρμοδιότητας όχι μόνο του Υπουργείου Εργασίας αλλά και άλλων Υπουργείων. Πέρα από τα επιδόματα έχουμε, με προϋπόθεση την αναπηρία, διάφορα ωφελήματα όπως φοροαπαλλαγές, ειδικό καθεστώς για πρόσληψη στο δημόσιο, αφορολόγητο αυτοκίνητο, δωρεάν εισιτήριο κλπ. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις οι ασφαλισμένοι έπαιρναν παροχές από τα ταμεία, κυρίως επιδόματα, με μια απλή γνωμάτευση γιατρού χωρίς εξέταση από Υγειονομική Επιτροπή του\nΔευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011, 21:29


Thread: Προβλήματα με τους γονείς.\n12-07-2020, 20:33 #1\nΜόλις έκλεισα τα 30 και μένω ακόμα με τους γονείς μου. Μέχρι πρότινος και με την αδελφή μου η οποία έφυγε για Αγγλία πριν από περίπου 1 χρόνο.\nΕίμαι σε μία σχέση εδώ και 3 χρόνια, και μακροπρόθεσμα σκεφτόμαστε τον γάμο.\nΤο πρόβλημά μου όμως είναι οι γονείς μου. Συγκεκριμένα ο πατέρας μου, ο οποίος τα τελευταία 2 χρόνια περίπου έχει υποστεί μια τρελή μετάλλαξη.\nΕνώ πάντα ήταν ένας άνθρωπος αρκετά εγωιστής και περίπλοκος σαν χαρακτήρας, τώρα στα 58 του, έχει τρελαθει. Σε ανύποπτο χρόνο είπε στην μητέρα μου ότι δέν θέλει να είναι πιά ζευγάρι (παρόλο που πάντοτε ήταν πολυ αγαπημένοι, όσο και αν καυγάδιζαν), αρχισε να κοιμάται ξαφνικά στον καναπέ, εχει γίνει κολλητός με το κινητο του και το messenger (δύο χρόνια πρίν δεν μπορουσε ουτε λεξη να γραψει σε μηνυμα), και τωρα τελευταία έχει αρχίσει να μην ερχεται το βραδυ καμια φορα καθόλου και να μην μας λεει ουτε που ήταν ούτε που κοιμηθηκε.\nΦυσικά, δεν είμαι χαζη, καταλαβαινω οτι καπου εκει παίζει τρελά η πθανότητα μιας εξωσυζυγικής σχέσης, καθ'οτι τα μηνυματα πανε συννεφο και η μητερα μου έχει δει μέχρι και βιντεο-κλήση να χτυπάει στο κινητο του πατέρα μου στις 12 το βράδυ απο μια γυναίκα.\nΌταν του ζήτησε το λόγο, τότε που συνέβη το περιστατικό με την βιντεο-κληση, φυσικά ο πατέρας μου δεν παραδέχτηκε τιποτα και μάλιστα αρνούταν να απαντήσει στην μητέρα μου για το ποια είναι αυτή η κυρία που τον παίρνει στις 12 τα μεσανυχτα.\nΤο θέμα μου είναι ότι κατ'αρχην έχω αρχίσει και τον σιχαινομαι σιγα σιγα με όλα αυτα που κάνει, αλλα συγχρόνως τον αγαπώ κιολας γιατι είναι πατέρας μου.\nΚατα δεύτερον, σκέφτομαι πάρα πολύ την μητέρα μου, η οποία για να επιβιώσει την όλη κατάσταση και να μην τρελαθεί που τωρα στα γεράματα ο άντρας της την παραμελλεί και δέν την θέλει πια, το έχει ρίξει στην αυτοβελτίωση και στους διαλογισμούς. Η ίδια υποστηρίζει ότι δεν προκειται να τον χωρίσει ποτέ γιατί τον αγαπάει, και ξέρω οτι όσο χαζο και αν ακουγεται το εννοεί απόλυτα.\nΌμως όσον αφορά την μητέρα μου, όντας άνεργη και κοντά στα 60 δεν έχει κανενα δικο της εισόδημα ούτε περιουσιακό στοιχείο, οπότε και να ήθελε να πάρει διαζύγιο δεν θα μπορούσε έτσι και αλλιώς.\nΕγώ προσωπικά θέλω να ξέρω πως οι γονείς μου, αλλά ιδιαίτερα η μητέρα μου που έχει κάνει και τις περισσότερες θυσίες για αυτή την οικογένεια, είναι καλά, και ανησυχώ για το τί θα απογίνει η μαμα όταν εγώ φύγω απο το σπίτι.\nΝα σημειωθεί οτι παρ'ολο που ο πατέρας μου έχει αυτη τη συμπεριφορά δεν εχει μιλησει ΠΟΤΕ για διαζύγιο.\nΕίμαι σε αδιέξοδο, δεν ξέρω τι να κάνω για να βοηθήσω την κατασταση... περισσοτεερο την μητέρα μου δηλαδη.\nΤο πιο λογικό είναι πάρω απαντήσεις του τύπου:\n"Φταιει και η μητέρα σου που ανέχεται την κατάσταση"\n"Εσύ δεν μπορεις να κάνεις τίποτα γιατί οι γονείς σου εχουν κάνει τις επιλογές τους, προχώρα τη ζωή σου και ασ'τους, μεγάλα παιδιά είναι"\n"Ο πατέρας σου εχει βολευτει με αυτη την κατασταση γιατι η μητέρα σου του το επιτρεπει" κλπ, κλπ...\nΕλπίζω όμως όσοι διαβάσουν την δημοσίευση να λάβουν υπ'οψιν τα συναισθηματα και τον διχασμο μου , καθώς και την απόγνωση μου για την κατάσταση, γιατι πραγματικά όλο αυτο με κρατάει πίσω, και η ανησυχία για την μητέρα μου και το οτι δεν θέλω να μείνει μόνη της τώρα που μεγαλώνει, δεν με αφήνουν να προχωρήσω στην ζωή μου. γονε\n12-07-2020, 20:47 #2\nΜην παντρευτεισ ποτε ο γαμοσ ειναι μια βλακεια\n12-07-2020, 21:06 #3\nOriginally Posted by Mimita19\nΕσυ δουλευεις; Τι εισαι διατεθειμενη να θυσιασεις για νσ ειναι καλα η μανα σου; Την σχεση σου την θυσιαζεις σε περιπτωση που ο πατερας σου χωρισει ωστε να μεινεις μαζι της;\n12-07-2020, 21:09 #4\nνομιζω πως αισθανεται οτι περνανε τα χρονια μεγαλωνοντας και ψαχνει να κανει διαφορα για να λεει στον εαυτο του οτι ακομα ειναι μικρος οτι περνα η μπογια του και τετοια.ουσιαστικα παιζει αλλα να ξερεις οτι τον γαμο του δεν θελει να τον χαλασει γιατι δυσκολα το κανει ενας αντρας ειδικα μετα τοσα χρονια. νομιζω οτι πρεπει να τους πιεσεις με καποιον τροπο να κανουν πραγματα μαζι, οπως μια βολτα για καφε ως ζευγαρι,μια εξοδο το σαβατοκυριακο παντα μαζι οι δυο τους, μια εκδρομη και τετοια.\nμην νομιζεις οτι αυτες που βρισκει αν το κανει βεβαια ειναι τιποτα σεξουαλικες κτλ λεφτα του τρωνε για σεξ διαφορες βιζιτες απο το μπαντου η κανει σεξ με διαζευγμενες κτλ αλλα ουσιαστικα δεν κανει τιποτα περισσοτερο απο οτι μπορει να κανει με την μαμα σου. μια εξοδο για καφε, ενα σεξ ισως, κτλ κτλ πραγματα που μπορει ισως εαν βοηθησεις να τα κανει και με αυτην.\n12-07-2020, 21:11 #5\nΘέλω να σου πω ότι ταυτίζομαι χίλια τα εκατό μαζί σου. για διαφορετικούς λόγους. Δεν θα σου πω τίποτα από αυτά που είπες, άλλωστε τα ξέρεις ήδη και από ότι κατάλαβα στη σημείο που είσαι δεν ψάχνεις το ποιος ή τι φταίει αλλά ψάχνεις να δεις τι θα κάνεις. Το ιδανικό είναι να βρεις μια ισορροπία σε όλο αυτό. Για να μπορέσεις να βοηθήσεις τη μητέρα σου πρέπει πρώτα απ'όλα να είσαι εσύ καλά. Εσύ θα είσαι καλά μόνο αν προχωράς και κάνεις πράγματα στη ζωή σου. Άλλωστε δεν σημαίνει ότι αν προχωρήσεις θα ρίξεις μαύρη πέτρα πίσω σου όπως και να πάνε τα πράγματα με τους γονείς σου. Δεν ξέρω πως το έχεις στο μυαλό σου;\n12-07-2020, 21:55 #6\nΚαλά, ότι περνάει κρίση ηλικίας αυτό ειναι σίγουρο, αλλά εκατομμύρια άνθρωποι την περνάνε και δεν κάνουν τέτοια. Πλέον δεν ξέρω πως να φερθώ ούτε στον ίδιο.... Θέλω πολύ να του σπάσω κάτι στο κεφάλι και απορώ πως η μητέρα μου δεν το έχει κάνει ακόμα αλλά δεν θέλω να πάθει και κακό. Κάθε φορά που κάθομαι να μιλήσω μαζί του έστω και για κάτι άσχετο μου έρχεται να κλαψω, γιατί είναι λες και αυτό το άτομο κάπου το ξέρω αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας ξένος πια... Πολλές φορές προσπαθω να προτείνω τέτοια πράγματα (βόλτες, ταξίδια κλπ κλπ ) αλλα έτσι και αλλιώς χαμένο πάει αφού ο πατέρας μου είναι γενικά αδιάφορος. Οποία και να είναι αυτή με την οποία νταραβεριζεται (που νομίζω ξέρω ποια ειναι αν και δεν την γνωρίζω προσωπικά) πραγματικά δεν ξέρω τι πλύση εγκεφάλου μπορεί να του έχει κάνει. Ξέρω, είναι τυπικό να τα ρίχνουμε πάντα στην άλλη, αλλά φταίει και αυτη, πόσο μαλλον όταν ξέρει, γιατί το ξέρει σίγουρα, ότι ο πατέρας μου είναι παντρεμένος. Δεν ξέρω πόση επιρροή του ασκεί και ξέρω πως αν έστω προσπαθησω να έρθω σε επαφή μαζί της και το μάθει ο πατέρας μου, θα γίνει ο 3ος παγκόσμιος και τα πράγματα θα καταλήξουν μάλλον χειρότερα. Πραγματικό αδιέξοδο. Πάντως ευχαριστώ ειλικρινά που αφιέρωσες τον χρονο για να απαντήσεις.!\n12-07-2020, 22:03 #7\nΤο χειρότερο είναι ότι κάθε φορά που πάω να κάνω κάτι για τον εαυτό μου πάντα.σαν σατανικη σύμπτωση κάτι θα προκύψει με τους γονείς μου και θα μου κόψει τα φτερά.... όπως τώρα ας πούμε.... Αποφάσισα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μετά από πολλά χρόνια αναμονής και οικονομικής δυσχέρειας να βγάλω αυτό το δίπλωμα οδήγησης, σαν μια κίνηση χειραφέτησης... Και τέλος της άλλης εβδομάδας δίνω τα σήματα και αντί να διαβάζω ψάχνω να βρω που ήταν ο πατέρας μου χθες το βράδυ.... Όποτε πάνε περίπατο και οι ισορροπίες και όλα.... Για να μην μιλήσω και για τη σχέση μου με τον φίλο μου που κάθε φορά που βλεπομαστε θα καταλήξω να κλαίω από στεναχώρια για αυτά που ζω στο σπίτι μου.\n12-07-2020, 22:52 #8\nΣε παρακαλώ πολύ... μην το κάνεις αυτό...το έκανα και μετάνιωσα όσο δεν πάει... Θα μου πεις και ο άλλος είναι ο άνθρωπος μου, θα ζήσουμε μαζί δεν πρέπει να με στηρίζει; δεν πρέπει να ξέρει; Αν δεν μοιραστώ μαζί του τις σκέψεις μου τότε με ποιον;\nΕπειδή χάλασα πάααρα πολλές ωραίες στιγμές με το να κλάιω από στεναχώρια ή να μου βγαίνουν σε νεύρα λόγω των οικογενειακών θεμάτων, και τώρα το μετανιώνω, σε παρακαλώ βρες τον τρόπο να το χειρίζεσαι... Μη κάνεις αυτό το λάθος.Και να σου πω και κάτι; Είσαι το παιδί τους όχι ο γονέας τους.. Ας το χειριστούν μόνοι τους... Πες την γνώμη σου, προσπάθησε αλλά με με όριο.\n12-07-2020, 23:00 #9\nΤο πρόβλημά μου όμως είναι οι γονείς μου.\nΚαταλαβαίνεις ότι το μικρότερο πρόβλημα είναι οι γονείς σου, έτσι;\n12-07-2020, 23:02 #10\nΌπως είπα και σε μια άλλη απάντηση μου, το προβλημα μου είναι ότι δεν ξέρω μέχρι που μπορεί να φτάσει ο πατέρας μου και τι πλύση εγκεφάλου μπορεί να έχει υποστεί. Τώρα θα μου πεις, μικρό παιδί είναι? Θα αφήσει κάποια να του κάνει πλύση εγκεφάλου? Όχι άλλα όταν έχεις κάποια συγκεκριμένη ψυχοσύνθεση η περνάς μια κρίση ηλικίας λογικά γίνεσαι και ευάλωτος. Όποτε εμένα ποιος μου λέει πως μια μέρα έτσι καλά καθούμενα δεν θα τα μαζέψει και θα φύγει? Κούφια η ώρα, αλλά αν συμβεί αυτό τότε τι κάνουμε? Εγώ και η μαμα δηλαδή. Πανε περίπατο και τα σχέδια μου για το μέλλον και το να αρχίσω την δική μου ζωή και όλα.... Θα πρέπει να υποστηρίζω την μητέρα μου. Βεβαίως όλα αυτά είναι απλές υποθέσεις αλλά δεν παύουν να με βασανίζουν τα αν και τα τι κάνουμε τώρα.\n12-07-2020, 23:09 #11\nΚαλή μου, αν είχες δική σου ζωή ξέχωρη όπως οι 30αρηδες στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου, δεν θα καθόσουν να τα λες αυτά. Δεν μπορείς να υποχρεώσεις τους άλλους να κάνουν αυτό που θεωρείς εσύ πρέπον κι όχι αυτό που θέλουν σαν ενήλικες επειδή εσύ δεν το εγκρίνεις, πως να το κάνουμε; Τσάμπα σκας για κάτι που δεν είναι στο χέρι σου. Κοίτα αυτά που είναι και που αφορούν εσένα.\nΆλλο υποστήριξη παράλληλα με τη δική μας ζωή κι άλλο φορτωνόμαστε τη μητέρα μας στην πλάτη, τι δεν καταλαβαίνεις; Άλλα πράγματα θα έπρεπε να σε απασχολούν αυτή τη στιγμή.\n12-07-2020, 23:14 #12\nΚαι τι θα κανει Σονια θα ειναι τραλαλα τραλαλο με τη ζωή της και η μανα της θα ειναι αστεγη; Δεν γινεται αυτό οταν αγαπας τον ανθρωπο σου.... ναι θυσιαζεις τη ζωη σου αλλιως θα ζεις παντα με τυψεις\n12-07-2020, 23:18 #13\nΌχι, δεν είναι έτσι. Βρίσκεις μία μέση λύση. Άλλωστε μιλάμε για πολύ υποθετικά σενάρια. Η ίδια η γυναίκα λέει ότι δεν θέλει να χωρίσει και ο ίδιος ο άντρας δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα γραφής. Όταν και εάν φτάσουν σε αυτό το σημείο, το κοιτάει . Στο μεταξύ δεν μπορεί να βάζει σε παύση τη δική της ζωή.\n13-07-2020, 10:50 #14\nΒασικά, Sonia, και με συγχωρείς για τον τόνο μου, αλλά ο καθένας τα προβλήματα τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Συγγνώμη που με τον βασικό μισθό που παίρνω από την δουλειά μου δεν έχω καταφέρει ακόμα να φτάσω στο σημείο να συντηρώ το δικο μου νοικοκυριό. Έχεις δίκιο, είμαι η μοναδική τέτοια περίπτωση στην Ελλάδα και θα έπρεπε να ντρέπομαι...! Επισης, έχεις δίκιο, έπρεπε ήδη μετά από 3 χρόνια σχέσης να έχουμε παντρευτεί, να έχουμε και 4 παιδιά και να ζούμε ευτυχισμένοι όλοι μαζί σε μια κούτα κάτω από καμία γέφυρα. Δεν ξέρω ποια είναι η δική σου πραγματικότητα αλλά προσωπικά παλευω με ότι διαθέτω να φτιάξω τη ζωή μου, και ταυτόχρονα να νοιάζομαι και για τους δικους μου ανθρωπους. Δεν νομίζω ότι είναι παράλογο το να θεωρώ προβλημα τι θα απογινουν οι γονείς μου όταν θα φύγω από το σπίτι εγώ.... Με όλο το σεβασμό, και ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να απαντήσεις στο θέμα που άνοιξα, αλλά, ψάχνω λύσεις, όχι κριτική.\n13-07-2020, 11:49 #15\nΔεν είπα καθόλου αυτό, είπα ακριβώς ότι πιο πολύ αυτά που αφορούν άμεσα εσένα θα έπρεπε να σε απασχολούν και αν δίνεις προτεραιότητα στους γονείς πάνε κι άλλο πίσω. Ούτε είναι κριτική να σου λέω ότι σε αυτό που ρωτάς λύσεις εσύ δεν μπορείς να δώσεις, θα έρθει από τους γονείς σου. Όταν κάτι δεν έχει λύση, δεν εξαρτάται από εσένα όσο κι αν σε στεναχωρεί, δίνεις βάση σε αυτά που μπορείς να βρεις λύσεις, όσο σκληρό κι αν ακούγεται.\nΠροβληματα με τους γονεις μου\nBy XxAlliKixX in forum Σχέσεις και Επικοινωνία\nLast Post: 29-06-2019, 02:55\nΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ\nBy blue_butterfly in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα\nLast Post: 19-03-2013, 15:22\nΠροβλήματα με τους γονείς μου. ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ!\nLast Post: 07-07-2012, 11:07\nΣτα 26 προβλήματα με γονείς...\nBy kleio in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα\nLast Post: 20-03-2012, 01:26\nπροβληματα με γονεις\nBy maudioed in forum Εφηβεία\nLast Post: 07-05-2011, 01:08\nγονεις, εξωσυζυγικη σχέση, οικογνεια


Πολιτική Επιθεώρηση: Ακέφαλες επαναστάσεις\nΤου Θανάση Βασιλείου, Καθημερινή, 1.7.12\nΜετ.: Μαρία Μυρώνη, Εκδ. Ψυχογιός, σελ. 378\nΤολμηρό, αποκαλυπτικό βιβλίο για την εξουσία και τα κενά του συστήματος\nΣτο κλασικό ερώτημα «τι να κάνουμε;» ο Κάρνε Ρος κινητοποιεί το ατελές, πλην νέο, παράδειγμα της Αραβικής Ανοιξης και το αντιπαραθέτει στο γνωστό παράδειγμα της αποτυχημένης, κατά τεκμήριο, τρέχουσας παγκόσμιας τάξης. Οι πρόσφατες εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, την Τυνησία, τη Λιβύη κ.α. στον αραβικό κόσμο ήταν ακέφαλες (όπως στη Συρία σήμερα). Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, δεν αναδύθηκαν ηγέτες, ούτε χαρισματικά άτομα, ούτε πρωτοποριακές οργανώσεις. Αυτές οι επαναστάσεις εμπεριέχουν έναν βαθμό αυτο–οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτά τα κινήματα δεν καθοδηγήθηκαν από τα πάνω, δεν κήρυξαν μανιφέστα. Διατύπωσαν, όμως, μία κοινή κραυγή: τέλος στην παλιά τάξη πραγμάτων! Συνεχίζουν, όπως πολλά παγκόσμια κινήματα, να διακηρύσσουν μια παθιασμένη επιθυμία για εκπροσώπηση, για τερματισμό της διαφθοράς και της ευνοιοκρατίας, για αληθινή δημοκρατία. Το δυτικό παράδειγμα, λέει ο Ρος, έχει αποτύχει. Δεν υπηρετεί αυτό που ισχυρίζεται ότι υπηρετεί. Οι παρεμβάσεις και οι ρυθμίσεις ευνοούν τους ισχυρούς και όχι το κοινό συμφέρον ούτε τους λαούς. Οι κυβερνήσεις και τα κράτη αδυνατούν να παράσχουν αξιόπιστες λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα – κλιματική αλλαγή, τρομοκρατία, ύφεση και οικονομική αστάθεια.\nΗγέτες που «πιάνονται στον ύπνο», άλυτα προβλήματα, μετατοπίσεις ισχύος από τη Δύση στην Ανατολή, οικονομικές και νομισματικές κρίσεις, περιβάλλον και κλιματική αλλαγή, πόλεμος και ειρήνη, πλούτος και φτώχεια, διεθνής τρομοκρατία… ένα πανδαιμόνιο παγκόσμιων γεγονότων –χαρακτηριστικό της εποχής της διασύνδεσης– όπου δισεκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε διαρκή αλληλεπίδραση. Ο κατακερματισμένος, ο πυρακτωμένος, ο «νέος κόσμος της αταξίας» κατά Τίμοθι Γκάρτον Ας, χρειάζεται ένα νέο παράδειγμα πολιτικής. Αυτό υποστηρίζει ο Κάρνε Ρος στο τολμηρό και αποκαλυπτικό βιβλίο του.\n«Η πίστη ότι οι κυβερνήσεις μπορούσαν να εξασφαλίζουν το μέλλον και να μας προστατεύσουν μας ανακούφιζε. Οι κυβερνήσεις θέλουν να πιστεύουμε κάτι τέτοιο, κι εμείς θέλουμε να πιστεύουμε σ’ αυτές. Δυστυχώς, όμως, είναι προφανή τα αδύναμα θεμέλια στα οποία στηρίζεται αυτή η βολική συμφωνία μεταξύ μας».\nΟ σαρανταεξάχρονος Κάρνε Ρος ηγείται σήμερα της «Independent Diplomat» (ομάδας ανεξάρτητων διπλωματών που παρέχει συμβουλές, σε περιθωριοποιημένες χώρες ή πολιτικές ομάδες και ΜΚΟ). Για περίπου δεκαπέντε χρόνια υπήρξε διπλωμάτης πρώτης γραμμής της Βρετανίας, υπεύθυνος για την πολιτική κυρώσεων στο Ιράκ. «Στα πέντε χρόνια που δούλευα για το Ιράκ, ούτε μία φορά δεν είχα πατήσει το πόδι μου στη χώρα· εν τούτοις, στον ΟΗΕ με αποκαλούσαν “εμπειρογνώμονα της Βρετανίας για το Ιράκ”. Εντούτοις, δεν ήμουν ο μόνος που είχε την άγνοια και την αυθάδεια, μαζί με την κυβέρνηση, να κηρύττει με πεποίθηση τι θα συνέβαινε ή τι θα μπορούσε να συμβεί εκεί». Αποκαλύπτει την τεχνική της χειραγώγησης, δηλώνοντας ανοιχτά πως οι κυβερνήσεις πρώτα «κατασκευάζουν ιστορίες» για να χαράξουν πολιτικές, κι ύστερα αναζητούν τα γεγονότα για να τις δικαιολογήσουν. Ο Ρος παραιτήθηκε το 2004, αφού αποκάλυψε πληροφορίες που θεωρήθηκαν άκρως απόρρητες, αποδεικνύοντας ανάγλυφα πως η γραφειοκρατία, η αναξιοπιστία, η αυθαιρεσία, η διαφθορά, ακόμη και η εγκληματικότητα, δεν είναι απλές παρενέργειες, αλλά… κύριες ενδείξεις κλασικών κυβερνητικών «σκευασμάτων» που συνδέονται με την ίδια τους τη φύση σε παγκόσμιο επίπεδο.\nΣτο κλασικό ερώτημα «τι να κάνουμε;» ο Κάρνε Ρος κινητοποιεί το ατελές, πλην νέο, παράδειγμα της Αραβικής Ανοιξης και το αντιπαραθέτει στο γνωστό παράδειγμα της αποτυχημένης, κατά τεκμήριο, τρέχουσας παγκόσμιας τάξης. Οι πρόσφατες εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, την Τυνησία, τη Λιβύη κ.α. στον αραβικό κόσμο ήταν ακέφαλες (όπως στη Συρία σήμερα). Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, δεν αναδύθηκαν ηγέτες, ούτε χαρισματικά άτομα, ούτε πρωτοποριακές οργανώσεις. Αυτές οι επαναστάσεις εμπεριέχουν έναν βαθμό αυτο–οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτά τα κινήματα δεν καθοδηγήθηκαν από τα πάνω, δεν κήρυξαν μανιφέστα. Διατύπωσαν, όμως, μία κοινή κραυγή: τέλος στην παλιά τάξη πραγμάτων! Συνεχίζουν, όπως πολλά παγκόσμια κινήματα, να διακηρύσσουν μια παθιασμένη επιθυμία για εκπροσώπηση, για τερματισμό της διαφθοράς και της ευνοιοκρατίας, για αληθινή δημοκρατία. Το δυτικό παράδειγμα, λέει ο Ρος, έχει αποτύχει. Δεν υπηρετεί αυτό που ισχυρίζεται ότι υπηρετεί. Οι παρεμβάσεις και οι ρυθμίσεις ευνοούν τους ισχυρούς και όχι το κοινό συμφέρον ούτε τους λαούς. Οι κυβερνήσεις και τα κράτη αδυνατούν να παράσχουν αξιόπιστες λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα – κλιματική αλλαγή, τρομοκρατία, ύφεση και οικονομική αστάθεια. Αλλά το σημαντικό σημείο για την αναγκαιότητα του νέου παραδείγματος πολιτικών υποκειμένων είναι η διαπίστωση ότι οι συστημικές–παλαιού τύπου κυβερνήσεις θα παρουσιάζονται όλο και λιγότερο ικανές να αντιμετωπίζουν τις κάθε είδους απειλές κατά της ειρήνης και της συλλογικής ευημερίας, όσο θα είναι αποκλεισμένο το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων από τον έλεγχο των υποθέσεων που τους αφορούν. Το μάθημα για την εξουσία και την πολιτική αλλαγή από τις ακέφαλες επαναστάσεις είναι τούτο: δεν μιμούνται τις δομές του υπάρχοντος status quo αλλά, μάλλον, επιλέγουν απαραίτητες εναλλακτικές πολιτικές ποιότητες. Μάλλον τελειώνουν οι «ώρες της χαλάρωσης».


CultureWizz: Η Frances Morris στο «τιμόνι» της Tate Modern\nΗ Frances Morris στο «τιμόνι» της Tate Modern\nΗ Frances Morris, διευθύντρια συλλογών και διεθνούς τέχνης της Tate, ορίστηκε νέα διευθύντρια της Tate Modern.\nΗ 57χρονη Morris έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Tate, έχοντας ενταχθεί στο δυναμικό της ως επιμελήτρια το 1987, ενώ διετέλεσε επικεφαλής του τμήματος Display της Tate Modern από το 2000 ως το 2006 και στη συνέχεια Διευθύντρια του τμήματος Συλλογών και Διεθνούς Τέχνης.\nΜε τις ιδέες και την εργασία της συνέβαλε στην ριζική αλλαγή του τρόπου με τον οποίον τα μουσεία παρουσιάζουν την ιστορία της μοντέρνας τέχνης, ενώ σήμερα, σε στενή συνεργασία με τους συναδέλφους της, ετοιμάζει τη νέα Tate Modern, η οποία θα ανοίξει για το κοινό στις 17 Ιουνίου.\nΟ διευθυντής της Tate Modern, Nicholas Serota, σημείωσε πως «η Frances Morris έχει καινοτόμο σκέψη, η οποία διαμόρφωσε και εξέλιξε την διεθνή συλλογή της Tate, εδραιώνοντας την Tate Modern ως μια από τις σπουδαιότερες γκαλερί σύγχρονης και μοντέρνας τέχνης του κόσμου».\nΕτικέτες Γκαλερί, Επικαιρότητα, Frances Morris, Tate Modern


Άκτιο Βόνιτσα News: Συνάντηση του υποψηφίου δημάρχου κ.Θύμιου Φερεντίνου με Συλλόγους και Εθελοντικές ομάδες\nΣυνάντηση του υποψηφίου δημάρχου κ.Θύμιου Φερεντίνου με Συλλόγους και Εθελοντικές ομάδες\nΝέα δεδομένα και νέο τρόπο διοίκησης θέλει να φέρει ο υποψήφιος Δήμαρχος Ακτίου-Βόνιτσας κ. Φερεντίνος. Έναν τρόπο πιο συμμετοχικό, έναν τρόπο περισσότερο ανοιχτό προς τους δημότες. Ξάφνιασε θετικά όλους με το κάλεσμα των συνυποψήφιων του σε ανοιχτό διάλογο για το αύριο του Δήμου σε μια σχεδόν χρεωκοπημένη Ελλάδα.\nΔυστυχώς ο φόβος του νέου, ενδεχομένως και κάποιες πολιτικές οι οποίες έχουν αραχνιάσει σε μυαλά που έχουν μείνει στο παρελθόν δεν επέτρεψαν την επιτυχία της πρότασης αυτής.\nΧθες ήταν η σειρά των Συλλόγων και των Εθελοντικών ομάδων να συναντηθούν με τον κ. Φερεντίνο. Αυτοί ευτυχώς στην μεγάλη τους πλειοψηφία αποδεχτήκαν την πρόταση και βρεθήκαν στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου για να παραθέσουν τις θέσεις, τις προτάσεις αλλά και τα παράπονά τους.\nΠαρόντες ήταν μέλη Συλλόγων από όλη της επικράτεια του Δήμου, Δημότες αλλά και άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το αύριο του τόπου μας.\nΤον λόγο πήραν όλοι ένας ένας με την σειρά του και παρουσίασαν τις δράσεις τους αλλά και τα προβλήματα που έχει σήμερα ένα Σύλλογος τόσο οργανωτικά όσο και οικονομικά.\nΤις εντυπώσεις έκλεψε τόσο ο Πρόεδρος του Α.Ο. Πλαγιάς που παρακίνησε όλους παρουσιάζοντας τις εθελοντικές δράσεις της ομάδος του να κάνουν και αυτοί το ίδιο και όχι να στηρίζονται στα λίγα πλέον χρήματα που μπορεί να τους διαθέσει ο Δήμος όσο και οι δύο ιππικοί όμιλοι οι οποίοι ζητώντας πάρα πολύ λίγα από την τοπική κοινωνία προσφέρουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια 2-3 ετήσιες εκδηλώσεις οι οποίες φέρνουν στην Βόνιτσα 4-5.000 κόσμο η κάθε μία.\nΗ εκδήλωση είχε μεγάλη συμμετοχή αλλά και επιτυχία αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις σε όσους παραβρέθηκαν. Όπως ενημέρωσε ο κ. Φερεντίνος θα υπάρξει συνάντηση και με άλλους φορείς αλλά και κοινωνικές ομάδες π.χ. πρωτογενή παραγωγή, δευτερογενή κ.τ.λ. η πρώτη κίνηση έγινε αρκεί τώρα να ακολουθήσουν και οι άλλοι υποψήφιοι.\nΠηγή : ΞΗΡΟΜΕΡΟ news\nΏστε ο κ. Φερεντίνος θεωρεί τους υπόλοιπους υποψήφιους διεκδικητές του δήμου «αραχνιασμένα μυαλά που έχουν μείνει στο παρελθόν»; Δεν έμαθε τίποτε. Μπράβο του. Είδαμε τους έχοντες «σύγχρονο μυαλό» και τα χαμένα χρόνια της απραξίας τους. Τι πρόσφερε στους δημότες,εκτός της παρέας του ; Αν είχε κάποιο έργο, θα έπρεπε ήδη να μιλάει γι αυτό. Τι να πει όμως….\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 3:39 μ.μ.\nNομίζω ότι με την φράση ( αραχνιασμένα μυαλά) φωτογραφίζει συγκεκριμένο πρώην δήμαρχο δηλαδή τον κύριο Αποστολάκη.\nΚι νομίζω θα συμφωνήσουμε όλοι μας εδώ οτι καλό για τον τόπο είναι να ψηφισθούν νέοι μορφωμένοι .\nΑν δεν κάνω λάθος ο κυριος Αποστολάκης δεν πληρεί τις παραπάνω προϋποθέσεις ακόμα και εάν περιστοιχίζεται από μαθηματικούς και χημικούς.\nΑστα αυτά. Η λανθάνουσα γλώσσα φανερώνει την αλήθεια. Θέλει την υποστήριξη Λιάπη και των πρώην Ζαχαράκη, όπως και στις προηγούμενες εκλογές. Ο κόσμος δεν τρώει χόρτο. Πλήρωσε το λάθος με τρία χρόνια ακινησία και απραξία των καρεκλοκένταυρων. Εκτός κι αν φοβάται να πει και το όνομα Αποστολάκης ακόμα. Δίκιο έχει. Κοντός ψαλμός αλληλλούια\nΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΚΑΘΙΣΙΟ , ΑΡΑΧΝΙΑΣΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΤΕ. ΛΙΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ! ΑΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΛΛΟΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΝΑΠΟΔΑ\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 5:40 μ.μ.\nΚυριοι εχω αγανακτήσει από την χολή που πετάει ο ένας στον άλλο .\nΕχει δίκιο ο σχολιαστής των 4.15.... ο κύριος Φερεντίνος δεν με εμπνέει ότι θα προσφέρει στον τόπο .\nΔίκιο έχει και ο σχολιαστής των 4:23 από το πολύ καθησιό ο κύριος Αποστολάκης έχει αραχνιάσει και δεν δειχνει κανένα σεβασμό σε κανέναν.\nΕχει διορίσει τους μαθηματικούς ,φιλολογους και χημικούς(!!!) με τι αρμοδιότητες άραγε άλλες για να καλύψει την απίστευτη πνευματική φτώχεια του.\nΔεν θέλω να δώ κανέναν από τους δύο .\nΨηφίζω Μωραίτη και γουστο μου.\nΟλοι να ψηφίσουν Μωραίτη.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 2:46 μ.μ.\nΓούδας,Μαζαράκης, Μπαλατσούρας(κουνιάδος Κομποτιάτη),Κέστου,Κυρίκος(Καραούλης), Τσουνάκας, Γεροκωστόπουλος, Μπουμπούλη,Παπαβασίλης, Καλογεροπάνος, Ζαχαράκης, Φυτόπουλος,Γούδα,Πανταζόπουλος,Βασιλάκος, Τσούκας(σύζηγος Πένης)...\nΜε συνάντηση υποψηφίων του Θυμιου μοιάζει περισσοτερο παρά με συνάντηση με εκπροσώπους συλλόγων! Απο επικοινωνιακά τρικ ο Θύμιος ειναι πρώτος! Ποσο όμως υποτιμάει την Νοημοσύνη μας!!!\nΑνώνυμος 6 Απριλίου 2014 - 3:13 μ.μ.\nΑπαντηση που δημοσιευτήκε στο XIROMERONEWS\nΗ Μπουμπουλη φίλε ή φίλη, ψάξε, ρωτα και μάθε ποιόν Σύλλογο εκπροσωπεί! Άντε τώρα που δεν έχεις ιδέα που βρίσκεσαι. και θες να μιλήσεις και από πάνω!\nΜελος συλλόγου Αρχαία Μεδεώνα και υποστηρικτής μέγας της Μπουμπουλη\n5 Απριλίου 2014 - 1:00 π.μ.\nΚαι το σχόλιο που δεν δημοσιευτηκε στο XIROMERONEWS\nΤην ξέρουμε την κ. Μπουμπουλη. Είναι αυτή που προσλήφθηκε στον Δήμο ως καθαρίστρια (αυτά ήταν τα προσόντα της) και ήθελε δουλειά γραφείου. Είναι αυτή που ο κολλητός της δήθεν δημοσιογράφος στο Παρόν Αιτωλ/νιας γράφει για τις αναθέσεις του Αποστολάκη στον Τζεφριο τώρα, τέσσερα χρόνια μετά ,ενώ δεν τα έγραφε το 2010 όταν η κ. Μπουμπούλη ήταν υποψήφια με τον κ. Αποστολάκη. Ο κολλητός της όμως δεν γράφει τίποτα για τις αναθέσεις του Θύμιου και της Παρέας του την τελευταία τριετία στον σύζυγο της που ξεπερνάνε κατά πολύ τα ποσά της ανάθεσης στον Τζεφριό. Είναι αυτή που ενώ ξυλοκοπήθηκε μέσα στο Δημαρχείο από εν ενεργεία Δημοτικό Σύμβουλο και πρώην πρόεδρο των παιδικών σταθμών κατεβαίνει μαζί του υποψήφια στην ίδιο συνδυασμό. Αλλά ποιος έχασε την αξιοπρέπεια του για να την βρει η κ. Μπουμπόυλη. Για να μη μιλήσουμε για συμφέροντα….\nΓιατί τέτοια λογοκρισία ?\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 3:10 μ.μ.\nΚαλά, o στρατηγός (που τυχαία βρίσκεται όπου και ο Θύμιος) ποιόν σύλλογο εκπροσωπεί; Ο Κυρίκος; Η Σαβούλα ; Ο Πάνος; Η Μπουμπούλη (αν δεν κάνω λάθος) Ποιους συλλόγους εκπροσωπούν ; Δεν περνάνε τα επικοινωνιακά τρυκ. Σας έμαθε ο κόσμος\nΞέρει ο ίδιος ή κάποιος άλλος πόσους συλλόγους έχει ο δήμος και πόσες αίθουσες θα έπρεπε να γεμίσουν αν ερχόνταν όλοι ; Βλέπω περισσότερα μέλη του συνδυασμού του , οι γνωστοί και γνωστοί. Το ξέρουν τα συμβούλια και τα μέλη των συλλόγων για τη συμμετοχή στη σύναξη ; Μη τη πατήσουν όπως με τις ΓΕΦΥΡΕΣ . Προσπαθεί με εικόνες να παρουσιάσει κάτι. Αμ δε.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 3:29 μ.μ.\nΣτις ¨εθελοντικές ομάδες" , που τόσοοοοο πολύ υποστήριξε με πάθος και όραμα ο Θύμιος τόσα χρόνια, ανήκουν οι παρευρισκόμενοι υποψήφιοι σύμβουλοι και υποστηρικτές του, απ' όλη την επικράτεια του δήμου(;) Τι δεν καταλαβαίνετε ; Έχει κι άλλους αλλά δεν κατέβασε όλοι την ομάδα . Θα φαίνονταν πολλοί. και θα έτρεμε ο Αποστολάκης και ο Λιάπης.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 3:45 μ.μ.\nZυγίζοντας τα δεδομένα που ανέφεραν οι αξιότιμοι προηγούμενοι σχολιαστές (σχετικά με την παρουσία ονομάτων ) δίπλα στον κύριο Φερεντίνο , θα περιμένω με αγωνία την ανακοίνωση των ονομάτων του συνδυασμού του κυρίου Αποστολάκη εάν περιλαμβάνει και πολιτικούς γυρολογους (ΚΟΥΝΕΛΗΣ) , ε, τοτε μια χαρά μου φαινονται η υποψήφιοι του κυρίου Φερεντίνου και θα επιλέξω τον κύριο Φερεντινο.\nΚαλό σας μεσημέρι και καλή σας όρεξη αγαπητοί συμπολίτες.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 4:10 μ.μ.\nΟσο ο Κουνέλης ήταν με τη παρέα του Θύμιου, ήταν καλά. Θα τον ήθελε βέβαια να συνεχίσει μαζίι του, αλλά ο Κουνέλης μάλλον τους έμαθε και αποχώρησε. Αυτά έχει η ζωή , τι να κάνουμε. Όσοι κατάλαβαν , κατάλαβαν . Οι υπόλοιποι , στο μαντρί.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 5:25 μ.μ.\nAρα μακρυά από συνδυασμούς που έχει περάσει ο Κουνέλης .\nΕγώ αυτό καταλαβαίνω από την παραπάνω κουβέντα.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 4:04 μ.μ.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 5:29 μ.μ.\nΔιακρίνω ένα πανικό από τα παπαγαλάκια του Κάρυ ή μου φαίνεται .\nΟλο μυστρι και λάσπη .....πολύ λάσπη όμως .\nΒολευτείτε με την τεταρτη θέση ....δεν υπάρχει και ο Τσοβόλας με τον Βερελή να σηκώσουν λίγο πάνω τον συνδυασμό!!\nΑκόμα βλέπω αναζητείτε κόσμο για το συνδυασμό γι αυτό και το κάνετε κλειστά στον ΣΩΖΟ!!\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 7:18 μ.μ.\nΠιστεύεις ότι ο Θύμιος θα έρθει πέμπτος; Όλο εκπλήξεις αυτός ο άνθρωπος. Και δεύτερος να έρθει πάλι εκπληξη θα είιναι.\nΠαράξενο ....τα παπαγαλάκια του Καρυ είναι δύο ....το εξής ένα !!\nΑλλάζει τον γραφικό χαρακτήρα από κεφαλαία δε μικρά για να φαίνονται δύο!!!\nΘα πατώσει κάτω και από το ΚΚΕ!!\nκανει copy paste τα ίδια σχόλια που κάνει εδώ στο παρακάτω site\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 7:15 μ.μ.\nΒαριέμαι να γράφω διαφορετικά πράγματα για το ίδιο θέμα. Αλλά μπράβο σου που με παρακολουθείς. Αξίζεις το μισθό σου. Να έλεγες και κάτι σωστόοοο\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 7:35 μ.μ.\nAν βαριέσαι να γράψεις δυο κουβέντες πως θα διοικήσεις τον Δήμο;; με τους χημικούς και τους μαθηματικούς;;\nΔεν υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ να δώσει ένα χεράκι!!\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 7:38 μ.μ.\nEγώ πάντως το ήξερα ότι το πράσινο παπαγαλάκι ....είναι ένα και πετάει από κανάρα σε κανάρα (απο blog σε blog)\nΘα πατώσει !!\nΣτα καφενεία της Ζαβέρτας (πολύ αξιοπιστα ως πηγή) λέγεται ότι μελετά να μην κατέβει!!\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 8:41 μ.μ.\nΓράφεις σε word για λόγους ορθογραφίας φυσικά και μετά copy paste σε όλα τα blog, και μιλάς για παπαγαλάκια ρε κακομοίρη;\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 8:43 μ.μ.\nΣχόλια 5.34, 5.45, 5.56, 6.06 μην μιλάς ρε κακομοίρη, κάνε την δουλειά σου και ήλπιζε όσο θες μην μας ζαλίζεις τα ούμπαλα με τα σχόλια και τα copy paste σου.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 10:19 μ.μ.\nΕχει πολύ καλαμπούρι να διαβάζεις τα σχόλια. Οι περισσότεροι, ότι θέλει ο καθένας, όπως τον βολεύει ερμηνεύει τα αυτονόητα. Καταντάει ανοησία και γελειότητα η προσπάθεια κάποιων προσκολλημένων να δικαιολογήσουν τους δικούς τους. Περνάμε ευχάριστα. Να σερβίρατε και καφέ θα περνούσαμε υπέροχα.\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 11:12 μ.μ.\nΕκ μέρους του διαχειριστή σας ευχαριστώ πάρα πολύ .\nΕίναι σεμνός και δεν θέλει να μιλάει για την αγάπη που τον περιβάλλετε.\nΣας παρακαλεί η εκτόξευση της λάσπης... να γίνεται με δημιουργικό τρόπο (δηλαδή με περισσότερο χιούμορ).\nΕπίσης επειδή έχει χάσει τον ύπνο του με την ιδέα ότι μας κυβερνάει η βλαχοδεξιά του Μπαλτάκου και του ΠΑΣΟΚ επισκέφτηκε τον προσωπικό του ψυχοθεραπευτή για να συστήσει ένα εναλλακτικό τρόπο από το να μετράει προβατάκια για να κοιμηθεί και του συνέστησε (ο ψυχοθεραπευτής) να τυπώνει τις παπαριές που γράφετε εδώ μέσα και να τις διαβάζει για να κοιμηθεί..\nΆσχετο μήπως μπορεί να σερβίρει κάποιος ένα φρεντοτσίνο στον ευγενικό ανώνυμο των 10:19 ;;\nΑνώνυμος 4 Απριλίου 2014 - 11:34 μ.μ.\nΠαπαγαλάκια ο Καρυ εκανε και καποια πραγματα σε ολο το δημο αλλα και λαθη! Ηθελα να ξερα ο κ.Φερεντινος 3χρονια τι εκανε;; Το μονο που καταφερε ηταν να κανουν μια Βονιτσα λακουβα! Τωρα που σας καλει σε συναντησεις τι περιμενετε να τα τηρησει αυτα που θα του πειτε! Ε ρε κουτοχορτο που τρωτε ολοι σας!!!\nΑνώνυμος 5 Απριλίου 2014 - 12:14 π.μ.\nMήπως ξέρει κανείς τον ακριβή αριθμό των ΡΟΜΑ (τσιγγάνων) στο Ακτιο;\nΑνώνυμος 5 Απριλίου 2014 - 2:38 μ.μ.\nΞεχνάς ότι δήμαρχος ήταν ο Σολδάτος. Ο Φερεντίνος ειχε άλλα να ασχοληθεί και όπου έβαλε το χεράκι του όλα πήγαν ρολόι . Στα Οικονομοικά , κέρβερος, ούτε απευθείας αναθέσεις ούτε κατατμήσεις ποσών και όλοι πληρώνονταν στην ώρα τους. Θυμίσου τα σφαγεία της Κατούνας, θυμίσου τους λογαριασμούς νερού Κατούνας, το οικοπεδάκι , τα ποδήλατα, το πολιτισμό. Δεν υπήρχαν και λεφτά για το Δήμο μας, το ΕΣΠΑ το πήραν άλλοι. Μη τα μηδενίζουμε όλα. Έκανε ό,τι μπορούσε , όσο μπορούσε. Γιαυτό δεν έκανε και λάθη\nΕκανε κάτι για τον πολιτισμό ο κύριος Φερεντίνος και δεν το θυμάμαι;\nΑνώνυμος 5 Απριλίου 2014 - 6:17 μ.μ.\nΓια το οικοπεδάκι ο Θύμιος έλεγε στο 2ο συμβούλιο ότι θα πάει εισαγγελέα όταν ακούστηκε η καταγγελία ότι στο συμβούλιο του πρώην Δήμου Μεδεώνος δεν πάρθηκε ποτέ απόφαση για την αγορά του συγκεκριμένου οικοπέδου... Στο επόμενο συμβούλιο όλα γαργάρα ενώ έφερε μέχρι και δικηγόρο για να υποστηρίξει τη 'νομιμότητα' της απόφασης κι εκβίασε την ψήφιση με την πιθανή απένταξη του έργου αν δεν αγοράζονταν το συγκεκριμένο οικόπεδο.Το μέλλον τον διέψευσε... Αντί να επιβάλλει τέλη ύδρευσης στην Κατούνα από την αρχή της θητείας ώστε να συνεισφέρουν όλοι οι δημότες το ίδιο τα έβαλε στο τέλος αδικώντας επί 3+ χρόνια τους δημότες Ανακτορίου και Παλαίρου που πλήρωναν κανονικά από την αρχή... Οσο για τα ποδήλατα έργο βιτρίνας που πετάχτηκαν 180χιλ €. Ας μην ήταν ο Αποστολάκης να οργανώσει Οικονομική & Ταμειακή Υπηρεσία και μετά θα βλέπαμε πως θα πήγαιναν ρολόι από τη διοίκηση του Θύμιου... Προδόθηκες γιατί όποιος δουλεύει κάνει λάθη ενώ όποιος δεν δουλεύει δεν κάνει κανένα...\nΑνώνυμος 5 Απριλίου 2014 - 6:51 μ.μ.\nHθελα να ήξερα ποιος δήμαρχος επέβαλε τοσο υπέρογκα τέλη υδρευσης ;\nΚαι εκείνο που με εκνευρίζει είναι ότί έσει καμιά δεκαριά υπαλήλους στο ταμείο τους οποίους τους συναντάς σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης τους εκτός από το πόστο τους , το μαείο δηλαδή.\nΠροκείμενου ο κύριος Αποστολάκης να κάνει κοινωνική πολιτική (διορισμοί προς άγρα ψήφων , αλλά έτσι έμαθε από το ΠΑΣΟΚ ) διόριζε κόσμο με το τσουβάλι και αυτό το πληρώνουμε εμείς οι δημότες με τα τέλη ύδρευσης .\nΔεν γνωρίζω να υπάρχει πουθενά τέτοιο ύψος τελών ύδρευσης .\nΚαι αυτό για να παίρνει ψήφους ο Αποστολάκης.\nΕυτυχώς έρχονται εκλογές και κορόιδα δεν προκειται να ξαναπιαστούμε.\nΑνώνυμος 5 Απριλίου 2014 - 9:11 μ.μ.\nΓια το ότι κόβουν βόλτες και δεν είναι στο πόστο τους δεν φταίει ο Αποστολάκης αλλά ο υπεύθυνος αντιδήμαρχος οικονομικού-διοικητικού που είναι ο Θύμιος... Οταν επιβλήθηκε ΦΠΑ στην ύδρευση και στην αποχέτευση ο Αποστολάκης ήταν ο μόνος που είπε να παραμείνει ίδια η τιμή και να απορροφηθεί η αύξηση, γιατί ο υπεύθυνος αντιδήμαρχος Θύμιος εισηγήθηκε την αύξηση κι επιβάρυνε κι άλλο τους δημότες; Τόσο καιρό ο Θύμιος γιατί δεν πρότεινε την επιβολή τελών στην Κατούνα ώστε να μειωθούν για όλους τα τέλη ύδρευσης; Γιατί δεν εισπράττει τα χρέη από τους μεγαλοοφειλέτες ώστε να ελαφρύνει όλους τους δημότες... Κατά τα άλλα ο Θύμιος πρεσβεύει το 'νέο'...


"Στόχος να μπούμε ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό" | Eurohoops\n“Στόχος να μπούμε ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό”\n2017-03-15T19:10:56+01:00 2017-03-15T19:10:56+01:00 2017-03-15T19:10:56+01:00.\nΟ Θανάσης Παπαχατζής επέστρεψε στην ΑΕΚ για τρίτη φορά και θα αποτελέσει συνεργάτης του Σωτήρη Μανωλόπουλου\nΟ 48άχρονος τεχνικός αποτελεί το νέο μέλος που αναζητούσαν στην ΑΕΚ μετά την… προαγωγή του Μανωλόπουλου.\nΌπως αναφέρει κι η ΚΑΕ για το “κιτρινόμαυρο” παρελθόν του Παπαχατζή: “Είχαν προηγηθεί η θητεία του στο πλευρό του Λευτέρη Κακιούση και η θητεία του στο πλευρό του Μηνά Γκέκου, σε δύο διαφορετικές περιόδους”.\nΟ έμπειρος τεχνικός σε δηλώσεις του στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας, ανέφερε…\n“Είναι μεγάλη χαρά για μένα, που επιστρέφω στην ομάδα. Είχα την τύχη να είμαι παρών σε συγκυρίες πολύ δύσκολες, όμως αυτή τη φορά είμαι χαρούμενος, διότι βλέπω, ότι οι συνθήκες στην ομάδα είναι άριστες. Μπορούμε να δουλέψουμε για υψηλότερους στόχους. Είναι πολύ τιμητικό για μένα που βρίσκομαι ξανά εδώ, σε μία ομάδα με τεράστια ιστορία και πολύ κόσμο.\nΠιστεύω, ότι αυτή η ΑΕΚ έχει κτιστεί για να διεκδικεί πάντα το κάτι παραπάνω. Στόχος την ομάδας είναι μπει ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, όμως πότε θα επιτευχθεί αυτό κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε το συντομότερο.\nΗ συνεργασία μου με τον κόουτς Μανωλόπουλο σίγουρα θα έχει πολύ ενδιαφέρον. Τον Σωτήρη τον είχα παίκτη, όταν ήμουν προπονητής στο Μαρούσι. Χωρίς να είμαστε κοντινοί φίλοι με εμπιστεύτηκε, και τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό”.


Express ανασχηματισμός, μέχρι να έρθει η ώρα των αλλαγών – offlinepost\nBy Ραφαήλ Μπελενιώτης Αύγουστος 5, 2020\nΤου Ραφαήλ Νικόλαου Μπελενιώτη, Ουκ ολίγοι είδαν την παραίτηση του Υφυπουργού Δικαιοσύνης κ. Κράνη σαν ένα αθέμιτο γεγονός – επιταχυντή…\nΟυκ ολίγοι είδαν την παραίτηση του Υφυπουργού Δικαιοσύνης κ. Κράνη σαν ένα αθέμιτο γεγονός – επιταχυντή εξελίξεων που αργά η γρήγορα θα ερχόντουσαν. Οι εξελίξεις δεν είναι άλλες από τον εδώ και πολλούς μήνες κυβερνητικό ανασχηματισμό, ο οποίος ελέω της πανδημίας και της κατάστασης έκτακτης ανάγκης ήταν πρακτικά αδύνατον να πραγματοποιηθεί.\nΗ κυβέρνηση βασικά ποτέ δεν έπαψε να είναι σε συνεχή ετοιμότητα και σε συναγερμό, αφού το ένα μέτωπο το οποίο κάθε άλλο παρά ανενεργό μπορεί να χαρακτηριστεί, αυτό των Ελληνοτουρκικών, διατηρεί την κυβέρνηση σε εγρήγορση, ενώ το μέτωπο της πανδημίας φαίνεται να βρίσκεται σε ανάφλεξη λόγω των πολλών κρουσμάτων που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα, ύστερα από το άνοιγμα των συνόρων και την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών.\nΟι πρώτες αλλαγές φανέρωσαν έναν μίνι-ανασχηματισμό που πόρρω απέχει από τους γνωστούς ανασχηματισμούς των προηγούμενων ετών με τις τεκτονικές μετακινήσεις και παύσεις Υπουργών. Ακόμα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας έδωσε τον παλμό, όταν μίλησε για «λειτουργικές βελτιώσεις» στο κυβερνητικό σχήμα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε την αναβάθμιση του Υφυπουργού Οικονομικών Θεόδωρου Σκυλακάκη σε Αναπληρωτή Υπουργό, αρμόδιο για τη Δημοσιονομική Ανάπτυξη. Αναβάθμιση επίσης είδε και ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Νίκος Παπαθανάσης, ο οποίος και προήχθη σε Αναπληρωτή Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αρμόδιο για τις Ιδιωτικές Επενδύσεις και τις Συμπράξεις του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. Η τελευταία δε «λειτουργική» αλλαγή προξενεί και κάποια ερωτηματικά για τον ψαλιδισμό των αρμοδιοτήτων του Υπουργού Ανάπτυξης, Άδωνι Γεωργιάδη. Τέλος, ανακοινώθηκαν και αλλαγές στις Γ.Γ. των Υπουργείων, οι οποίες, όμως μπορούν να χαρακτηρισθούν στη δεδομένη στιγμή ως ήσσονος σημασίας.\nΗ τοποθέτηση του κύριου Θ. Σκυλακάκη ήταν από πολλούς αναμενόμενη και σίγουρη. Γνώστης των δημοσιονομικών δεδομένων της χώρας, ο κύριος Σκυλακάκης είχε μιλήσει πολλές φορές δημόσια για το Ταμείο Ανάκαμψης και τις νέες δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας που διαμόρφωσε τόσο η πανδημία όσο και το Lockdown. Εμφανίζεται ως ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του, μιας και είχε ευθέως ξεκαθαρίσει, πως η ύφεση που βιώνει η χώρα είναι η μεγαλύτερη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης είχε δώσει και το στίγμα για το πως θα διανεμηθούν τα χρήματα που δικαιούται η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, λέγοντας ότι προτεραιότητα θα δοθεί στην Πράσινη Ανάπτυξη, στην Ψηφιακή μετάβαση της οικονομίας, στην κλιματική αλλαγή, στην κοινωνική αλληλεγγύη και σε αναγκαίες υποδομές.\nΟ Express αυτός ανασχηματισμός σίγουρα ευνοήθηκε – και μάλλον προτιμήθηκε – από τις πολλαπλές κρίσεις που είχε να διαχειριστεί η κυβέρνηση, όμως σε καμία περίπτωση δεν δικαιώνει την προ ημερών φιλολογία για ριζικές αλλαγές στο Κυβερνητικό σχήμα. Ριζικές αλλαγές δεν υπήρξαν, όπως επίσης παραμένει το ερώτημα, αν εφαρμόσθηκε και κάποια αξιολόγηση του έργου του Υπουργικού συμβουλίου ή αν αυτή η αξιολόγηση αναμένεται να δρομολογήσει εξελίξεις αργότερα, σε πιο «ήρεμα νερά» από αυτά που πλέει τώρα η κυβέρνηση.\nΔύο παράγοντες συντελούν στην ανωτέρα διαπίστωση. Αρχικά στο πλαίσιο λειτουργίας του «επιτελικού κράτους», οι «φάκελοι» των Υπουργών ήταν δεδομένο πως αξιολογούνται προσωπικά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, δηλαδή κρίνεται η πορεία, το έργο και η πρόοδος που έχουν σημειώσει στις εργασίες που τους έχουν ανατεθεί. Μια τέτοια διαδικασία αργά η γρήγορα, θα οδηγήσει σε ένα ευρύ ανασχηματισμό. Δεύτερον, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοούμε και τον παλμό της κοινής γνώμης, ο οποίος διάκειται με δυσφορία απέναντι σε συγκεκριμένους υπουργούς και στην μέχρι πρότινος «απόδοση» τους. Είναι μονόδρομος λοιπόν, ίσως από τον Οκτώβρη και μετά αν όχι και νωρίτερα, ένας ανασχηματισμός του κυβερνητικού επιτελείου με όραμα τετραετίας. Εκεί, θα δούμε και νέα ονόματα Υπουργών, ενδεχομένως και υφυπουργών, μέσα από το βουλευτικό σώμα της Ν.Δ. Δεν είναι και λίγοι άλλωστε, αυτοί που ράβουν από τώρα κοστούμι.\nCategories: Γνώμη, Πολιτική Ετικέτες: lockdown, Άδωνις Γεωργιάδης, Ανασχηματισμός, Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, Θεόδωρος Σκυλακάκης, Νίκος Παπαθανάσης, Ραφαήλ Μπελενιώτης, Στέλιος Πέτσας


θλίψη, 50+ χρόνια show- ρομαντική αφέλεια & χειραγώγιση | @dromos\nθλίψη, 50+ χρόνια show- ρομαντική αφέλεια & χειραγώγιση\nΑναπαράγοντας αναπαραστάσεις της θλίψης δεν τις αναπαράγεις απλώς. Όσο τις αναπαράγεις και επαναλαμβάνεις και αφήνεσαι για στιγμές και για μέρες και για καιρό σ αυτές, τόσο βουλιάζεις όλο και βαθύτερα μέσα στη θλίψη «σου». Ξεχνάς οτι είναι αναπαραστάσεις, οτι είναι προϊόντα δουλειάς, -όπως για παράδειγμα ποτέ δε ξεχνάς πως το ψωμί είναι και για τη πείνα και για τη γεύση που αισθάνεσαι στη γλώσσα και είναι μυρωδιά και μουχλιάζει άμα τ αφήσεις, αλλά είναι και προϊόν δουλειάς και συμφερόντων και το πληρώνεις-. Οσο επαναλαμβάνεις τις εκφράσεις θλίψης, τόσο βυθίζεσαι όλο και πιο μέσα στη θλίψη. Οι δυνάμεις αντίδρασης εξατμίζονται. Κι οσο οι δυνάμεις εξατμίζονται και αρχίζει η αποδοχή της θλίψης, ε! νά, ακριβώς εδώ είναι, οι δυνάμεις χάνονται λίγο λίγο. Βουλιάζεις. Και χάνεις δυνάμεις. Και βουλιάζεις κι άλλο. Η καλλιέργεια απέλπιδας θλίψης είναι καταστολή της θέλησης, καταστροφή πάθους, η αντίδραση ματαιώνεται, η προσωπική φωνή σβήνει. Όσο αναπαράγεις εκφράσεις θλίψης τόσο γίνεσαι έρμαιό τους. Αναπαράγοντας αναπαραστάσεις της θλίψης, εκφράζεις τη θλίψη, εγκλωβίζεσαι μέσα στη δική «σου» θλίψη, βουλιάζεις και δεν βγαίνεις.\nΟ εαυτός σου σε σιωπή είναι η πρώτη σου ύλη. Απουσία πόρτας εξόδου.\nΌποιος προκαλεί και καλλιεργεί θλίψη στους άλλους, το κάνει με γνώση και συνείδηση, όποιος βυθίζεται σ’ αυτή βυθίζεται σ’ όλο και μεγαλυτερη άγνοια.\n«I tell you, hopeless grief is passionless.» – Elizabeth Barrett Browning\n«No one can keep his grieves in their prime; they use themselves up.» – E. M. Cioran\n«In deep sadness there is no place for sentimentality.» – William S. Burroughs\nΠαρακάτω, γράφω 1. το κυρίως κείμενο «θλίψη θλίψη, εργαλεία για βύθιση στον εαυτό και καταστολή της κριτικής« και 2. για τη μέθοδο που εφάρμοσα για να εκφράσω τη θλίψη και γιατί και πως την ακολούθησα.\nθλίψη θλίψη, εργαλεία για βύθιση στον εαυτό και καταστολή της κριτικής (1.5 έκδοση)\nΕπιζητώ μόνιμα τη χαρά της ζωής μου.\nΕίναι μισός και παραπάνω αιώνας που\nη βιομηχανία πολιτισμού επενδύει λεφτά σε εκφράσεις για τη θλίψη\nο πόνος… το ψέμα… η απώλεια … η αυταπάτη … η προδοσία … τα δηλητήρια … τα μαχαίρια … οι σκοτωμοί …. η θολούρα… ο θάνατος… η κόλαση… οι στάχτες … το τέλος … το αδιέξοδο …\n50+ χρόνια η βιομηχανία πριμοδοτεί, 5+ γεννιές εξασκούνται, για τη “κόλαση μέσα μου” …\nμέχρι να φτάσουμε στη συνθήκη όπου … οταν ο διπλανός μας μιλά, … ή κι’ ο εαυτός μας, μέσα μας μας φωνάζει, εκεί ακριβώς, δεν ακούμε, βουλιάζουμε σαν σε μια μέσα μας κόλαση, … απροσδιόριστο τίποτε … χωρίς τόπο …. πουθενά … ακυρώνομαστε μπρός στις προκλήσεις, … καμία χαρά … δεν υπάρχει καμία έκπληξη, … οι φωνές του διπλανού ή και του εαυτού ακόμη δεν λένε, δεν ακούγονται.\nΑποχή απο τη πρόκληση, παγωμάρα στις εκφράσεις του άλλου, του διπλανού, ανυπακοή στον ιδιο μου τον εαυτό ακόμη. Αυτοακύρωση.\n50+ χρόνια βιομηχανικών επενδύσεων στη θλίψη, 5+ γεννιές καταναλώθηκαν ως σήμερα, σαν πρώτες ύλες στη θλίψη. Ε! να, αυτό τώρα αρχίζει κάτι να λέει … οι βιομηχανικές επενδύσεις άξιζαν. Και η απόδοση είναι κορυφαία : επένδυσαν κι επενδύουν σε εκφράσεις που σε χρησιμοποιούν που σε βουλιάζουν.\nΚορυφαία απόδοση για τον έλεγχο, τραγική και βίαιη η κατάληξη για το κόσμο.\nΜε τη τεχνική της θλιψης όλα καταπίνονται,\nμεσ’ τους μακρείς λυγμούς μου, ούτε καν φαίνεται οτι είναι δόλια η διαρκής παιδεία στο ρομαντισμό του «μέσα μου», στο βούλιαγμα μέσα μου,\nούτε καν φαίνεται η δολιότητα της «παραγωγής πολιτισμού».\nΗ δολιότητα της εμμονής στiς ρομαντικές τεχνικές, δεν φαίνεται ουτε κι όταν μεσ τον εαυτισμό,\nφτάνει να ακυρώνεται ακόμη κι ο εαυτός.\nΑκυρώνομαι, ακυρώνομαι ακυρώνομαι, κρακ,\nακυρώνομαι απάνθρωπα, κλείνομαι στην αυτάρκεια μου, βουλιάζω στις γνωστές μου στάχτες.\nΑκυρώνω τη χαρά της ζωής μου που αναπόδραστα ζητώ.\n2002+ιρακ. Ο ρομαντισμός σαρκάζει στον κομματιασμένο εαυτό, φλας,\nκορυφαία απόδοση, αποκόβομαι απο τους διπλανούς όσο κι αν μου φωνάζουν,\nαποκόβομαι απ τον εαυτό μου\nόσο κι αν μου μιλάω, όσο κι αν μου φωνάζω,\nπαύω να με ακούω. Βουλιάζω στις στάχτες μου.\nΠαύω να ανήκω – δεν ανήκω πουθενά – δεν είμαι, το έξω μου είναι ξένο.\nΟι γύρω μου ένας τοίχος, δεν απαντώ, δεν ρωτώ, σιωπή,\nόταν συνομιλώ, είμαι και εκεί μέσα στη σιωπή.\nΑκολουθώ short-term programs,\nτόσο όσο κρατάει μια πρώτη έκπληξη,\nμετά, παρα πέρα δεν έχω,\nδεν έχω τι να κάνω πάρα πέρα, είναι συνέχεια σιωπή,\nτα χιτς εξωθούν τη τεχνολογία της θλίψης.\nΜαύρα φεγγάρια, άγνωστος θεός, χαμένο πάθος, έρωτες φυλακές.\nΜαϊμουδίζω ερμηνείες θλίψης,\nπρογράμματα επανάληψης θλίψης –\nαναπαράγω καταστολές στη δίψα για χαρά.\nΤop100 – εκφράσεις με συναισθήματα θλίψης, εκφράσεις εξορυγμένες απο ψυχές με γνησιότητα,\nπλήθος απο τίμιες εκφράσεις εξορυγμένης θλίψης να απορροφούνται άμεσα απ τους ακροατές.\nΕπιτυχία. Η βιομηχανία τροφοδοτείται απο γνήσιες εξορύξεις θλίψης, και τις πουλά ως τεχνικές καταστολής.\nΟι μεταδόσεις της βιομηχανίας της θλίψης χρησιμοποιούν μεγάλο εύρος ροής της πληροφορίας.\nΗ πληροφορία «λυγμός» μεταδίδεται, P2P, ανταλάσσεται πληροφορία με πληροφορία, ο λυγμός της με το λυγμό μου, λυγμός1 με λυγμό2 με λυγμό ν.\nΣυντονισμός χωρίς περιεχόμενο, καμία συμπόνοια.Καμία ανθρώπινη επαφή. Συντονισμός μέσα σε σιωπή.\nΗ αναπαραγωγή θλίψης καταστέλει. Συντονισμός ψυχρότητας. Συντονισμός της απουσίας.\nΗ αναπαραγωγή της θλίψης οδηγεί στην εξουδετερωση της γλώσσας των συναισθημάτων. Παραμονή στην αποδιοργάνωση, δε ξέρω που είμαι, δε ξέρω δε θέλω, δε ξέρω κι αν θέλω. Η αποδιοργάνωση αναπαράγεται σε αντίτυπα απο τους που βουλιάζουν.\nΔεν συλλαμβάνονται οι δικτυώσεις της σκέψης, η παραμονή στη θλίψη φέρνει καταστροφή του πάθους,\nμε την αναπαραγωγή των λυγμών στη μέσα κόλαση ο εαυτός αποκόβεται απ’ το κόσμο, αυτο-αποκλειεται στο να εκφράζεται, απάθεια να οργανώνει γνώση. Σαν αποδοτικός υπάλληλος, ελεγχόμενη η υπακοή, δραματική η καταστροφή μου.\nΗ θλίψη σε θέλγει πιο κάτω. Η υπακοή σε φτιάχνει. Η σιωπή καβλώνει στη περισσότερη καταστολή.\nΌσα μου λείπουν δε τα ψάχνω, δεν τα ξέρω καν να τα ψάξω, δε μου λέει να τα ψάξω. Όσα μου λείπουν μου λείπουν, δε ξερω ποιά, τί. Μου λείπω και αποζητώ βαθύτερη έλλειψη, ως το πάτο, ώς το τέρμα, ως το χωρίς.\nΟ εαυτός μου προσπαθεί να ακυρώση τη χαρά που ακαταπαύστα ζητώ.\nΣτη χαρά με διαλύω. Με φοβάμαι, τη τρέμω, με διώχνω απο μένα.\nΨυχότροπα shor-term therapies, τα χρειάζομαι. Σύντομες παραστάσεις αντοχής της καταστροφής. Άλλο ένα τέλος. Κι άλλο ένα.\nΖω για να με αντέχω που δεν είμαι ικανός.\nΔεν είμαι ικανός, με αντέχω που δεν είμαι.\nΞαναζώ και ξαναζώ το βιομηχανικό μου εαυτό, απόψε θα βουλιάζω μεσα στις γνωστές μου στάχτες.\nΛύπη. Δεν υπάρχω. Απόψε όλα τελειώνουν για άλλη μια φορά. Σάββατο. Ισως και να μην επιστρέψω. Μαθαίνω να μην με ζητούν, να μην ακούω, να μην απαντώ, να μην λέω. Σιγά μη κολώσω μπρός στο τέλος μου, αντέχω μπρος στο θάνατο της χαράς μου, αυτόν ξαναζώ. Η ρομαντική μου μπούρδα μέσα μου, με θέλγει, την ακούω, όσο με σαρκάζει, πάω πιο κάτω.\nΜε τη τεχνική της θλίψης όλα ελέγχονται: Εκπαίδευση στην έλλειψη. Μονιμοποίηση της απώλειαςμέσα μου. Καταστολή πάθους.\nΗ «μέσα μου κόλαση” και η «βιομηχανία ψυχής», η μία είναι εξαρτημένη από την άλλη,\nμε τις εκφράσεις για τη «μεσα μου κόλαση» δεν παράγεται γνώση.\nΟι επαναλήψεις της θλίψης φερνουν απάθεια. Απάθεια, αποχή απο προσωπικές οργανώσεις πληροφοριών.\nΗ πληροφορία του λυγμού μεταδίδεται μεσω συντονισμών. Χωρίς νοήματα. Οι διαδικασίες του απομονωμένου εγώ σε σιωπή, οι διαδικασίες του εθισμένου στη σιωπή του, δεν οργανώνουν τις πληροφοριες σε γνώση.\nΟι πληροφορίες της φωνής που μεταδίδονται απο το cd κάποιου άλλου απομονωμένου, οι λυγμοί μέσα απο το βάραθρο του, συντονίζονται με τις σιωπές, τα ναυάγια αλλωνών. Τα tracks με ερμηνείες του τέλους απορροφούνται P2P από τους αποδέκτες. Οι αποδέκτες συντονίζονται στην θλίψη, βούλιαγμα σε άγνωστους γκρεμούς, συνειδητή αποχή απο τη παραγωγή γνώσης. Η βιομηχανική παραγωγή της θλίψης ολοκληρώνει τον κύκλο της. Παράγει επαναλαμβανόμενη ζήτηση νέας θλίψης. Η θλίψη, η αυτοακύρωση, είναι προϊόν με ελεγχόμενη ποιότητα. Η θλίψη να αναπαράγεται εξαπλώνοντας καταστολές .\nΗ θλίψη είναι μηχανισμός καταστολής που δεν επιβάλεται με το ζόρι. Ση θλίψη, μια φορά που μπαίνει κανείς, την αποζητά όλο και πιο πολλύ. Στη καταστολή του εαυτού, μια φορά που την εκφράζει κανείς σα θλίψη, την αποζητά. Δε χρειάζεται πια ο έλεγχος να επιβάλλεται με βιαιότητα απο κανέναν. Όποιος μείνει στη θλίψη της καταστολής, από κει και μετά την αποζητά τρελά ως το πάτο.\nΤο «εγώ» το γνωρίζει, πως με την επανάληψη του συντονισμού του στη «μέσα κόλαση», ακυρώνεται, δεν αυτενεργεί. Το ζεί, πριν του το πεί κανείς άλλος. Κάποτε οι εσωτερικοί μονόλογοι ήταν το ισχυρό όπλο του εαυτού, για να αυτοπροσδιορίζεται και να μην αποξενώνεται.\nΣήμερα οι προσωπικές εξορύξεις θλίψης είναι πηγές για προσοδοφόρες επενδύσεις έλεγχου.\nΟτι η θλίψη του είναι τεχνολογία έλεγχου, ο θλιμμένος, το αγνοεί τραγικά. Οτι όσο βουλιάζει στη θλίψη του, όσο χάνεται μέσα στην απουσία του τόσο περισσότερο είναι κάτω απο έλεγχο, ο θλιμμένος το αγνοεί οικτρά. Όσο αποζητά πιο τρελά την καταστολή του, τόσο χάνεται απ’ τον εαυτό του, τόσο ελέγχεται.\nΕκεί, στις εκφράσεις για το αδιέξοδο του, που ευχαριστιέται πρόσκαιρα, για λίγο, που αφήνεται σε μια ακόμη φαντασίωση οτι ζεί μέσα στην αυτάρκεια του, εκεί είναι που ελέγχεται πλήρως, ο εαυτός έχει μετατραπεί σε ένα ακόμη προϊόν.\nΕκεί που μένει μόνος μέσα του εκεί ελέγχεται πλήρως. Και του τη σπάει. Και σαν αντίδραση αποζητά ακόμη βαθύτερη απομόνωση. Εθισμένος στην απομόνωση του εαυτού-προϊόν.\nΤο «εγω» εκεί μέσα, δεν «μιλάει», το «εγώ» γίνεται ενεργούμενο εργαλείο της κατανάλωσης του, για να πραγματοποιεί τις εξορύξεις πληροφορίας μέσα απο τη κρυφή εσωτερική του φύση.\nΌσο το «εγώ» δεν ενεργεί για λογαριασμό της χαράς του, προσπαθεί να διαφύγει οσο πιο «μακρυά», για να μην είναι εργαλείο κανενός. Στον εαυτό του βουλιάζει. Το «μακρυά» της σιωπής είναι το πουθενά. Το «εγώ» δεν αυτενεργεί. Επιλέγει να ακυρώνει την ακατάπαυστη ζήτηση χαράς με επαναλαμβανόμενες εξορύξεις θλίψης. Μα, όσο απομονώνεται για να ζήσει στις δικές του θλίψεις, τόσο μετατρέπεται σε ενεργούμενο.\nΌσο βουλιάζει στην άχαρη θλίψη του τόσο μετατρέπεται σε εργαλείο απάθειας.\nΟ εαυτός σου σε σιωπή είναι η πρώτη σου ύλη.\nΌπως όλες οι ιδέες, έτσι και το «εγώ», έχει μετατραπεί σε εργαλείο κατειλημένο απο το χρήμα.\nΤο «εγώ», δηλαδή η πηγή για τη παραγωγή της ιστορίας, είναι εργαλείο κατειλημένο για τις πράξεις του χρήματος. Οπως οι πηγές καθαρού νερού ειναι εκμεταλεύσιμοι πόροι, άλλο τόσο ειναι εκμεταλεύσιμοι πόροι οι εσωτερικές φύσεις. Η μέσα «μου» φύση μπαίνει στη κατανάλωση. Η παραγωγή της ιστορίας ακυρώνεται στις πηγές της, κάτω απο βιομηχανικές εντολές.\nΗ «μεσα μου κόλαση», χάνει το ανθρώπινο αντίκρυσμα της. Οι ρομαντικές μπούρδες βουτηγμένες στη θλίψη δεν είναι καλλιτεχνικές αφέλειες πλέον.\nΟσο πιο κοφτερά ακυρώνεται ο εαυτός, τόσο πιο μεγάλη η αξία του σε χρήμα. Όσο πιο απόκρυμνες είναι οι αναπαραστάσεις, όσο αναπαριστάνονται πιο άγρια και πιο κοφτερά τοπία της μέσα «μου» φύσης, τόσο είναι υψηλώτερης καταναλωτικής και αναπαραγωγικής αξίας.\nΟσο πιο κοφτερά με ζώ τόσο πιστότερα εκτελώ τη χειραγώγιση μου.\nΒουλιάζω, δεν υπάρχει κανείς, «είμαι» εκτελεστής σεναρίων.\nΤο «εγώ» κάποτε ήταν η ανεξάρτητη πηγή για να παράγει χρήμα. Τώρα δεν είναι πηγή. Τώρα είναι ανοιχτό ορυχείο.\nΤο «εγω» είναι υλικά απο το χρήμα.\nΗ «μέσα μου κόλαση» παράγεται εκτελόντας προγράμματα αυτο-αποκλεισμού,\nη «μέσα μου κόλαση” και η «βιομηχανία ψυχής», η μία συσχετίζεται με την άλλη,\nΚαι οι δύο ανταλάσονται για το ίδιο νόμισμα : αποχή απο την ιστορία,\nπολυσημεία απο τεχνικές αποκλεισμού του εαυτού, φοβικοί στη χαρά, σιωπή\nΟι εκφράσεις της θλίψης είναι τεχνικές για να ασκείται ο έλεγχος των προσωπικών σκέψεων, τεχνικές που κλείνουν και τη πόρτα εξόδου προς την ανεξέλεγκτη έκφραση.\nΟι εκφράσεις παράγονται απο ένα δίκτυο συσχετισμών. Το δίκτυο των πραγματικών συσχετισμών είναι αυτό που δίνει το μέτρο των παραστάσεων μου.\nΗ ψυχή δεν είναι ένα άϋλα αφηρημένο κενό κέντρο. Η μέσα μας φύση, ένα κρυμμένο ριζωματικό δίκτυο απο οργανωμένες πράξεις. Αυτές οι πράξεις, όπως όλες οι πράξεις, δεν είναι άυλα αφηρημένες, είναι οργανισμοί πληροφοριών για συγκεκριμένους σκοπούς συμφερόντων.\nΜόλις όμως αρχίσουμε να εκφράζουμε τα δίκτυα πληροφορίας που προκαλούν τη θλίψη μας, μόλις αρχίσουμε να εκφράζουμε τις δικτυακές δομές των αναπαράστασεων της θλίψης μας,\nαντί να βουλιάζουμε μέσα τους, αρχίζουμε φορά τη φορά, να οργανώνουμε σε γνώση το οικτρό παιχνίδι που παίζουμε.\nΟι σκοτεινές δομές της έκφρασης όπου φωλιάζει η θλίψη αρχίζουν αν εμφανίζονται.\nΜα τότε, αρχίζει να παράγεται πλέον κριτική γνώση και όχι άλλη μια αναπαράσταση για πιο βαθύ βούλιαγμα.\nΓιατί δεν θέλω να «μου» ελέγχουν και να μου εκμεταλεύονται αυτά που είμαι και που κανείς δεν προκειται ποτέ να κυβερνήσει.\nΠως γράφτηκε αυτό το κείμενο. Μέθοδος.\nΑντι να με χρησιμοποιήσω για να κάνω και να ζήσω άλλη μια αναπαράσταση της θλίψης, ήθελα να δώ το πως λειτουργούν κάποιες τεχνικές έκφρασης της θλίψης διαδραστικά. Ξεκίνησε σα ποιήματα για τη θλίψη. ‘Εγραψα όσο έγραψα κάτι, μετά το άφησα. Αποθήκευση. Την επόμενη φορά όταν πήγα να συνεχίσω, με το που μπήκε η έννοια της αποθηκευμένης έκφρασης, εμφανίστηκε πως η έκφραση είναι και κάτι που συμβαίνει στη στιγμή, σε μια στιγμή, αλλά η έκφραση είναι και αποθηκευμένη πληροφορία. Ιστορία. Τη θλίψη νιώθεις να τη ζείς σαν μια μακρυά στιγμή. Είναι όμως και μια στιγμή μου και αποθηκευμένη ιστορία. Από κάποιον προς εμένα, από μένα προς κάποιον, απο 3 προς 4, απο 4 προς 5, απο 5 προς 6, … , από k προς k. Ένα δίκτυο απο πομπούς και αναμεταδότες εκφράσεων θλίψης, λειτουργεί, για να διαδράσει θετικά η «δική μου» αναπαραγωγή. Με κάποια δίκτυα «μπαίνω σε συμφωνία».\nΤη πρακτική του πόσα δίκτυα παίρνουν μέρος στις καθημερινές εκφράσεις, προσπάθησα να ακολουθήσω, για να απαντήσω στο ερώτημα: «-Με ποιό τρόπο θα κατορθώσω, όσο εκφράζομαι με εκφράσεις θλίψης, να ανακαλύπτω τι με ‘κολάει’ στη θλίψη, τι δε μ αφήνει να βγώ απ αυτή. -Με ποιο τρόπο όσο ζω με εκφράσεις θλίψης να μη παρασέρνομαι και να βουλιάζω βαθύτερα στη θλίψη «μου». Δηλαδή, με ποιο τρόπο μπορώ κατά την αναπαραγωγή εκφράσεων της θλίψης [ή και γενικά μιας έκφρασης], να ‘βλέπω’ τις δομές με τις οποίες οργανώνεται αυτή η ίδια «μου» η θλίψη [αυτή η ίδια μου η έκφραση μου]. Ετσι ώστε να μη καταλήγει η ίδια η έκφραση μου να είναι το όχημα που με βουλιάζει πιο βαθειά. Η έκφρασή μου να είναι το όχημα που με απελευθερώνει. « Σα να λέμε, είναι δυνατόν, αναπαράγοντας μια έκφραση να μπορώ να κυβερνώ και μένα και την έκφραση μου, και να μη καταλήγω να γίνομαι έρμαιό των δικών μου εκφράσεων?\nΜπορώ να εκφράζομαι ώστε να απελευθερώνομαι? αντί να βουλιάζω σε ένα σκοτεινό αδιέξοδο?\nΓιατί οι εκφράσεις, ακόμα και οι εκφράσεις της θλίψης «μου», δεν πηγάζουν απο «μένα», όσο κι αν είμαι «εγώ» ο ίδιος που βουλιάζω μέσα στη θλίψη μου. Οι εκφράσεις της θλίψης είναι οργανωμένα προϊόντα του πολιτισμού μας και όπως όλα το προϊόντα που κυκλοφορούν -έτσι και οι εκφράσεις- εξυπηρετούν συγκεκριμένο συμφέρον.\nΒουλιάζω στη μοναξιά. Λέω, ξανατραγουδάω: βουλιάζω μεσ΄τις στάχτες μου. Εθίζομαι στον εαυτισμό μου. Μέσα μου είναι η απομόνωση.\nΤις εκφράσεις της θλίψης τις επιλέγω. Πριν παρασυρθώ με αυτές, τις επιλέγω. Παίρνω μέρος σε ένα δίκτυο εκφράσεων, δηλαδή: χρησιμοποιώ εκφράσεις τις οποίες τις οφείλω σε τρίτους και αυτοί οι τρίτοι επίσης μου οφείλουν εκφράσεις. Η μεγάλη θλιψη πάντα μπορεί να φέρνει το ξεπέρασμα της – την αναγέννηση. Χρειαζόμαστε τις νέες τεχνικές έκφρασης: «τι κάνω?».\nΤο δίκτυο των πραγματικών συσχετισμών είναι αυτό που δίνει το μέτρο των παραστάσεων «μου».\nΗ μέσα «μου» φύση, ένα κρυμμένο ριζωματικό δίκτυο απο οργανωμένες διαδράσεις. Αντιθέσεις απο λυσσαλέες συγκρούσεις. Η μέσα «μου» φύση είναι άχρονη, μόνιμη, δεν αλλάζει, ούτε και εμφανίζεται ποτέ ολόκληρη. Επανέρχεται, με παρασύρει και «εγώ» την υποψιάζομαι αφού «με» έχει παρασύρει για άλλη μια φορά. ΄Αλλα επιθυμούσα να κάνω, κι άλλα έκανα. «Εγώ» δεν την κατευθύνω. «Με» κυβερνά ένα πλέγμα απο διαδράσεις που «εγώ» δεν επέλεξα ποτέ, αλλά μ αυτό το πλέγμα που εγώ δεν επέλεξα, «ζώ».\nΑυτές οι διαδράσεις στη μέσα φύση, όπως όλες οι πράξεις, είναι οργανισμοί πληροφοριών που «μου» συνέβησαν για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένους σκοπούς συμφερόντων. Συμφέροντα άσχετα με «εμένα», αλλά που «εγώ» ζώντας μέσα σ αυτές τις διαδράσεις εν αγνοία «μου», διαμορφώθηκα.\nΚαι κάποια χρονική στιγμή, ανεξάρτητα απ τη θέληση μου, απ τη μέσα «μου» φύση, κάτι με θλίβει.\nΠως επιλέγω να εκφράσω τη θλίψη μου? Με ποιους τρόπους έκφρασης τη δείχνω και στους άλλους και σε μένα ? Σε ποιά δίκτυα αναπαραστάσεων της θλίψης μου, πέφτω?. Τι νέες ιστορικές «μου» στιγμές παράγω? Με ποιες ρομαντικές μπούρδες έκφρασης αναπαριστώ «εγώ» τη «μέσα «μου» φύση για άλλη μια φορά?\nΜε ποιες ρομαντικές αναπαραστάσεις αυτοακυρώνω, τη χαρά της ζωής «μου» που «εγώ» αποζητώ για να βγώ απ τη θλίψη?\n– [Σημείωση: Σ΄αυτό εδώ το κείμενο, δέν μιλάω για τη θλίψη που «νιώθω», μιλάω για τους τρόπους με τους οποίους αναπαριστούμε τη θλίψη. Δηλαδή, με ποιούς τρόπους αναπαράστασης ζούμε τη θλίψη. Με τι είδους νοήματα χαρακτηρίζουμε τις στιγμές «μου». Τι είδους κανόνες νομίζω πως έχει η ζωή. Και βέβαια, αν οι τρόποι αναπαράστασης που επιλέγουμε για να εκφραζόμαστε, μας επιτρέπουν να τους κάνουμε κριτική. ]\nFiled in design, internet use, πράξη, τέχνη, τεχνολογία, έργα, επάγγελμα-τέχνη, new art after nets, pattern culture\nΕτικέτες: internet use, γνώση, νέα τέχνη μετά τα δίκτυα, pattern culture\n8 Σχόλια “θλίψη, 50+ χρόνια show- ρομαντική αφέλεια & χειραγώγιση”\nΠαρασκευή, 11/05/07 at 13:08\nΠολύ εύστοχο κείμενο. Με κάποιους φίλους συζητούσαμε να φτιάξουμε κάποια μέρα ένα ομαδικό βιβλίο που να λέγεται «Ψυχοπαθολογία της Ελληνικής Μουσικής», διότι -πράγματι- όλα όσα επισήμανες υπάρχουν υλοποιημένο με άκρως παθολογικό τρόπο μέσα σε πάρα πολλά κομμάτια ελληνικής μουσικής, ιδιαίτερα όσα χρησιμοποιούν λυπητερές κλίμακες Μινόρε (ή αραβικές). Επειδή ποτέ μου δεν ενέδωσα στον πειρασμό να «φτιαχτώ» μέσω αυτής της θλίψης, ποτέ δεν μου άρεσε και το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής μουσικής. Ομως το συμπέρασμά σου είναι το πιο ενδιαφέρον¨και απολύτως θετικό, σαν διαπίστωση:\nΜόλις αρχίσουμε να εκφράζουμε τις δικτυακές δομές των αναπαράστασεων της θλίψης, αντί να βουλιάζουμε μέσα τους, αρχίζουν φορά τη φορά, να οργανώνονται σε γνώση, οι σκοτεινές δομές έκφρασης που φωλιάζει η θλίψη. Σε γνώση, όχι σε άλλη μια αναπαράσταση.\nΠραγματικά ισχύει αυτό, και μάλιστα στη περίπτωση δήθεν «εμπνευσμένων» στίχων θλίψης (μέσα σε τραγούδια) μπορεί κανείς σχετικά εύκολα να αποδομήσει αυτούς τους στίχους εξάγοντας από αυτούς το λανθάνον ιδεοληπτικό οικοδόμημα που χτίζουν στον ακροατή. Κάτι τέτοιο όπως ξέρεις επιχείρησα στο μπλογκ μου, όταν επιτέθηκα σαρκαστικά στο γνωστό άσμα «βρέχει φωτιά στη στράτα μου».\nΕκείνο που ήθελα από την αρχή να σου επισημάνω, συμφωνώντας σε όλα, είναι η πρόσφατη εμφάνιση μουσικών εκφραστικών δομών που οικοδομούνται πάνω στη Χαρά αντί για τη Θλίψη. Αυτό συμβαίνει αναπόφευκτα γιατί νέες γενιές έχουν εμφανιστεί που δεν μεγάλωσαν με πολέμους, δικτατορίες και επαναστάσεις (κλπ) αλλά με την αυθόρμητη ανάγκη τους να νοιώσουν καλά και να «ανεβούν» μέσα από τη μουσική και το χορό. Δεν είναι απόλυτο, αυτό το φαινόμενο, αλλά σε γενικές γραμμές (αν ΔΕΝ ακούει κανείς… Ελληνική μουσική) είναι ίσως το επικρατέστερο φαινόμενο σήμερα στη μουσική (trance κλπ). Κινδυνεύει να εξουδετερωθεί βέβαια από άλλα πράγματα (τη χρήση ναρκωτικών, τη συκοφάντηση της έκστασης ότι συνδέεται μόνο με ναρκωτικά, την τεχνική χυδαιοποίηση μέσω υπερβολικής χρήσης μονοτονίας -που κουράζει αν δεν είναι κανείς ΗΔΗ ανεβασμένος- κ.ο.κ) αλλά… σίγουρα δεν κινδυνεύει πια από τις δομές θλίψης στις οποίες αναφέρεσαι.\nΣάββατο, 12/05/07 at 03:39\nΛίγα ερωτηματικά με αφορμή το:\n«με ποιο τρόπο η αναπαραγωγή μιας έκφρασης, γίνεται να εμφανίζει τις δομές της ίδιας της έκφρασης?»\n– Τι σημαίνει κάνω εμφανή τη δομή μιας έκφρασης;\n– Είναι το ίδιο σαν να λέω: κάνω κριτική αυτής της έκφρασης;\n-Γιατί είναι τόσο σημαντικό να κάνουμε εμφανή τη δομή μιας έκφρασης;\n-Διότι, (όπως λες κάπου αλλού) διαφορετικά, η έκφραση αυτή μας δυναστεύει;.\nΗ θλίψη φωλιάζει σε σκοτεινές μορφές έκφρασης;\nΣημαίνει μήπως πως η θλίψη παράγεται από κάποιες μορφές έκφρασης;\nΣημαίνει μήπως πως η θλίψη παράγεται μόνο από κάποιες μορφές έκφρασης;\nΑν και το «η μέσα κόλαση» μοιάζει να είναι προφανές, δεν είμαι σίγουρος ότι ισχύει το ίδιο και για το «βιομηχανία ψυχής» . ..any hint?\nLast. (but not least).\n50+ χρόνια από πότε;\n50 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ ας πούμε; Μάλλον όχι, …αλλά, τότε;\nδηλώνω συνεπαρμένος για τις διαδρομές που κάνω με αφορμή τον παρόντα «δρόμο» (εμμέσως, πλην σαφώς βεβαίως – βεβαίως, εκφράζω τις ευχαριστίες μου και την ικανοποίησή μου για όσους (και είναι πολλοί περισσότεροι από μόνο τον Δήμο και τον omadeon) συντελούν σε αυτές.\nΓια παράδειγμα, η έννοια της αυτοαναφοράς, και η αυτο-αναφερόμενη διαδραστικότητα versus αναπαραστατικότητας, από το σχόλιο του omadeon στα λεγόμενά σου,με οδήγησαν, μέσω google, στο\nΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ\nπου πραγματικά το απόλαυσα.\nείναι κι άλλα…\nΣάββατο, 12/05/07 at 13:04\n1. η χρήση ναρκωτικών που μπορεί να καταστρέψει μία μουσική μορφή έκφρασης, τη trance, είναι ένα τεράστιο θέμα. Πάει να πεί πως η μορφή δεν έχει αποκόψει ή αδυνατεί να ελέγχει τις σχέσεις παραγωγής της απο το χρήμα. Η χρήση των ναρκωτικών, απ ότι φαίνεται απο πάρα πολλές μελέτες, είναι προϊόν συμπεριφοράς του καπιταλισμού. Ο εκφραστής της θλιψης του (τα ναρκωτικά είναι το κερασάκι στη τουρτα) δεν μεταδίδει έννοιες ανθρώπου προς άνθρωπο, δεν συνομιλεί, δεν ακούει, δεν συνδεέται ανθρώπινα. Ο εκφραστής της θλίψης λειτουργεί σαν ένας αναμεταδότης : αναμεταδίδει έννοιες-προϊόντα απο/για χρήμα.\n2. Ένα τεράστιο πρόβλημα της τέχνης και του υποκειμένου στην εποχή απο hegel-holderlin μέχρι σήμερα, είναι το δίπολο : υποκείμενο-αντικέιμενο. Εγωιστικά το υποκείμενο τείνει να χειρίζεται το κόσμο ως αντικείμενο του. Εθισμός στον εαυτό. Υποκείμενο και αντικείμενο είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: εγωιστική πραγμοποίηση όλων των αξιών του κόσμου. Ο καπιταλισμός είναι το μέγα εργαλείο πραγμοποίησης του κόσμου της ζωής. Το αποτέλεσμα είναι η ολική καταστροφή του οικοσυστήματος της ζωής. Η αλλοτρίωση του προσώπου είναι το πρώτο βήμα. Το σημερινό βήμα δεν είναι η ανταλλαγή της εργασιας με χρήμα, αλλά η διαμόρφωση του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου από χρήμα. Κάτι που νομίζω οτι ήδη έχει συντελεστεί: προίοντα τέχνης στα τα μμε, έως και τη παρεχόμενη παιδεία στις σχολές τέχνης. (αυτό το είδα στη «θλίψη»)\nΌλοι οι πρωτοπορειακοί καλλιτέχνες απο τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα παρήγαγαν πρωτοπορεία στη προσπάθεια να διαφύγουν μπροστά, σε ένα νέο παρόν-μέλλον, (και) απο αυτό το τεράστιο πρόβλημα που ήδη συλλαμβάνανε: Υποκείμενο-αντικείμενο.\nΚαι ώ του θαύματος! σαρκασμοί απ τον τάφο, όλα τα προϊόντα πρωτοπορείας λειτούργησαν σαν οδηγοί για να παραχθούν νέα εργαλεία για την καπιταλιστική εκμετάλευση -εκμετάλευση όχι μόνο τών έργων τέχνης και των καλλιτεχνών- αλλά εκμετάλευση των γενικώτερων τρόπων ζωής (των καθημερινών τρόπων ζωής που ξεδιπλώνονται εκτός της τέχνης).\nΟι πρωτοπορείες ήταν πάντα οι ζωτικά αναπόφευκτες κινήσεις του υποκειμένου, να διαφύγει εμπρός απο το υπόλοιπο σύστημα, για να επαναπροσδιορίσει αυτόνομα τον εαυτό του, να μήν είναι αντικείμενο δυνάστευσης στα χέρια ισχυρών.\nΑυτές οι απελευθερωτικές προωθήσεις, οι νέες σκέψεις αυτοπροσδιορισμού του υποκειμένου, μετά από λίγο, εργαλειοποιούνται για τη παραγωγη του καπιταλισμού.\nΚαι ω του θαύματος και πάλι! Η πρωτοπορεία μετά την μεταμοντέρνα στροφή, (δεκαετία 80) είναι ο αναγνωρισμένος τροφοδότης της οικονομίας και της γραφειοκρατίας. Μουσεία και εταιρείες ψάχνουν για να επενδύσουν στους «νεους αντιδραστικούς». Η πρωτοπορεία = το θάνατο της. Ή μάλλον, αυτό που ήταν κάποτε η πρωτοπορεία σήμερα είναι το αεράκι που αναζοωγονεί τη παραγωγη χρήματος και ιδεολογίας. Η φυγή προς τα μπροστά των πρωτοπορειακών ειναι κατα κάποιον τρόπο προαγορασμένη.\n3. απ την άλλη, η διαθρώπινη διάδραση ήδη συμβαίνει στο δίκτυο. Δημιουργείται ένας νέος εργαλειοφόρος δημόσιας πράξης. Η νέα δημόσια πράξη, είναι προϊόν των ανθρώπων που επικοινωνούν, είτε με προγραμματισμένους σκοπούς, οπως τα προγράμματα ανοιχτού κώδικα, είτε χωρίς πρόγραμμα, οργανώνουν σε γνώση τις πληροφορίες που ανταλάσσουν για θέματα εργασίας, πολιτικά ή και προσωπικά. Αυτή η γνώση που παράγεται κατα την ανταλλαγή, που γίνεται με ανοιχτή συμμετοχή μεταξύ γνωστών αλλά και απρόσκλητων και ανώνυμων και αγνώστων προσώπων, παράγει ενα νέο δημόσιο διάλογο, που για πρώτη φορά στην ιστορία, είναι διάλογος απόμακρος απο τόν άμεσο έλεγχο του χρήματος και της γραφειοκρατίας. Αυτή είναι και η αρχή μιάς νέας τεχνολογίας παραγωγής της γνώσης, ενός νέου ορισμού της τεχνολογίας, που εν δυνάμει, μπορεί ίσως και να συναγωνιστεί έννοιες με τον κλασσικό ελληνικό ορισμό της τεχνικής.\nΑυτός λοιπόν ο δημόσιος διάλογος, που είναι σημαντικό να είναι ανέξελεγκτος, δεν βλέπω πως μπορεί να παρασταθεί προς το παρόν, με τις γνωστές γλώσσες τέχνης. Εκτός κι αν ερευνούμε για νέες δομές έκφρασης, που είναι προϊόντα γλώσσας ΚΑΤΑ ΤΗΝ διάδραση. Και ΔΕΝ είναι πρωτοπορεία με τους γνωστούς μας ιστορικούς όρους. Και παράγουν μία νέα τεχνολογία σκέψης που :\nμετατρέπει την οικονομική & γραφειοκρατική πράξη σε στοιχεία για μια ανοιχτή παραγωγή γνώσης απο τις πηγές της: την αυτονομία κατά τη διάδραση. Γιατί η μετατροπή της αυτόνομης παραγωγής της σκέψης σε εργαλειο ελέγχου της καπιταλιστικής παραγωγής είναι το σίγουρο επόμενο βήμα. Που ήδη γνωρίζουμε.\nΟπότε μιά νέα έκφραση νομίζω οτι θα είναι πραγματικά νέα αν αυτή η ίδια ελέγχει την καπιταλιστική καταστροφή της.\nΜία ΕΚΦΡΑΣΗ που αντί να ελέγχεται, ελέγχει την καπιταλιστική της εκμετάλευση, δηλαδη ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙ χρήμα & γραφειοκρατία, (δες πως αντιδρούν οικονομικοί και κομματικοί μηχανισμοί στις χρήσεις δικτύου φτιάχνοντας νέες εταιρείες εκμετάλευσης «αξιοποίησης» των διαδραστικών πηγών), μας δίνει ένα ΝΕΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ για το πως μπορεί να δρά ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ η ανθρωπινη αυτονομία.\nΣάββατο, 12/05/07 at 16:31\nκριτική critique = να εμφανίσω τις συνθληκες που παράγουν κάτι\nτρόπος= με τη χρήση του ορθού λόγου\nτι κοιτάω να εκφράσω με τον ορθό λόγο: την χρήση της γλώσσας, τη δομή της γλώσσας, τη πράξη με τη γλώσσα, τη δομή παραγωγής, τα κοινωνικά μέρη που παίρνουν μέρος ….\nστο «θλίψη» προσπάθησα να εμφανίσω τους τρόπους με τους οποίους οργανώνεται «Το δίκτυο των πραγματικών συσχετισμών» επειδή ορθολογικά «είναι αυτό που δίνει το μέτρο των παραστάσεων.»\nΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΟΜΗ (απο τη ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΉ θεωρία) http://pespmc1.vub.ac.be/DEFAULT.html\n(στη θεωρία των συστημάτων -εξέλιξη της οποίας είναι και η 2η κυβερνητική που ανάφέρεται στο link σου-, υπάρχει η έννοια «οργάνωση» = δηλαδή με ποιες διαδρομες και με ποιες ποιότητες διαδρομών είναι συσχετίσμένα τα μέρη ενός συστήματος.\nΗ δομή κατα λέξη είναι ένας τύπος οργάνωσης που προέρχεται αρχικά απο την αρχιτεκτονικη. Η δομή επομένως στη Θ.τ.Σ. είναι τύπος χωρικής οργάνωσης. Οργάνωση ενός συστήματος ή ενός κυβερνήματος δεν συμπίπτει απαραίτητα με τη δομη του συστήματος.\nΠαράδειγμα: οι σχέσεις με τις οποίες ειναι οργανωμένη μια οικογένεια δεν αποτυπώνεται απαραίτητα και στη δομή του σπιτιου της, ή δεν αναπαρίσταται και σαν δομη στο χώρο, όταν αυτή η οικογένεια κάνει μία βόλτα στο δρόμο, ή όταν τα μέλη της οικογένειας κάθονται στο τραπέζι για φαγητο. Παλιώτερα, σε εποχές πειθαρχίας, νεοκλασικισμος, αποικιοκρατια κλπ κλπ, ο τρόπος που ΄ήταν οργανωμένη μια κοινότητα, εκφραζόταν και με τις δομές της στο χώρο. Το ίδιο φαίνεται και στο στρατιωτικές δομες.\nΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΔΟΜΕΣ ΜΕΤΑ τα ΔΙΚΤΥΑ\nΗ σημερινή μεταδικτυακή οργάνωση των κοινοτήτων, αντιπαθεί τη δομική της αναπαράσταση, και το καταλαβαίνω αυτό με την έννοια: οτι η κοινότητα προτιμά να διαφυλάξει την ανοιχτή οργάνωση με βάση την οποία παράγονται οι έννοιες ανεξέγκτα, σε αντίθεση με μια δομική αναπαράσταση που παράγει εντολοδόχους )\nπαράδειγμα: η διαφορά μεταξύ του 1.να αναπαράγει κανείς ψαλμούς απο το 2. να παριστά τους οργανισμόυς παραγωγής προσώπου, κοινωνίας, επιστήμης\n(στη θέση των ψαλμών βάλε τη λέξη θλίψη και θα φανεί η οργάνωση που προσπάθησα να δέιξω)\nοχι βέβαια, η θλιψη και όλα τα συναισθήματα παράγονται μεσα μας. Το πώς παράγονται μέσα μας, είναι απο σχετικά γνωστό ως και σχετικά θολο. Με ποιες διαδράσεις εκφράζεται η θλίψη, αυτό είναι το θέμα. Το τι διαδράσεις υπάρχουν ήδη και ποιες νέες παράγονται σε μιά κοινωνία είναι το θέμα. Απο το ποιοι τις παράγουν, και προς ποιους απευθύνονται οι εκφράσεις για θλίψη (οργάνωση διάδρασης) μπορούμε να καταλάβουμε τους λόγους παραγωγής τους. Δεν είναι καθόλου τυχάιο οτι στα τελευταία 50 χρόνια, η κατάθλιψη, το στρες, το άγχος, οι ασθένειες απο ψυχοπαθολογικούς λόγους αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Υπάρχει ήδη γνωστική περιοχή μελέτης για τον έλεγχο της σχέσης «εξαρτημένη εργασία-στρεσογόνες καταστάσεις».\n«βιομηχανια πολιτισμου» αισθητική έννοια των adorno horkheimer, και απο τους ίδιους η βιομηχανία αυτή δρά και ώς βιομηχανία ψυχής. Κινηματογράφος ραδιόφωνο τηλεοραση εφημερίδα περιοδικα κλπ. Σήμερα το ρόλο της βιομηχανίας της ψυχής τον χρησιμοποιούν τα κόμματα , η πολιτική, κατα κόρον. Τα συνθήματα για παράδειγμα, τα περιεχόμενα των κινητοποιήσεων έως και τα αρκετά απο τα προτεινόμενα προγράμματα.\nαπο το 1950 περιπου\nΚυριακή, 13/05/07 at 00:36\nΠριν γράψει ο Δήμος τη δική του απάντηση, δύο μικρά σημαντικά σχόλιά σου, τα υποσημειώνω:\n«- Τι σημαίνει κάνω εμφανή τη δομή μιας έκφρασης;\n– Είναι το ίδιο σαν να λέω: κάνω κριτική αυτής της έκφρασης;»\nΑσφαλώς, διότι το «σκοτεινό σημείο» της είναι που ενοχλεί.\nΝαι, και ίσως, διότι για να μπορέσει να μας «δυναστεύσει» μία έκφραση πρέπει να περιέχει αντιφάσεις και σκοτεινά σημεία. Π.χ. ΔΕΝ είναι λογικό, κάποιος να κλαίει (ή να κλαψουρίζει) θέλοντας να προκαλέσει το… κέφι μας. Και όμως, αυτό γίνεται (στη μουσική).\nΜία αυθεντική έκφραση λύπης, π.χ. κάποιου που πενθεί, ΔΕΝ είναι σε θέση να μας δυναστεύσει. Εκείνο που μας δυναστεύει είναι εκείνο που εκμεταλλεύεται π.χ. τη συμπόνοια μας ή την ταύτισή μας με τη (δήθεν) θλίψη του για να τραβήξει την προσοχή μας, να προκαλέσει την υποστήριξή μας, κ.ο.κ.\nΑς πάμε τώρα και στον πολιτικό χώρο. Ενας ακραίος εθνικιστής, μπορεί να μιλάει π.χ. για υπέρτατη αγάπη προς το έθνος, αλλά στην πραγματικότητα μιλάει για υπέρτατο μίσος προς τα άλλα έθνη.\nΑν το ψάξουμε, νομίζω παντού θα βρούμε αντιφάσεις, σκοτεινά σημεία, υποβολή του θεατή/ακροατή σε αρνητικά μυνήματα, προτροπή ή και εξώθησή του σε αρνητικά συναισθήματα, κ.ο.κ.\nΜε άλλα λόγια, η ανικανότητα για αυτο-αναφορά, γίνεται εμπόδιο στη διαφάνεια, στην κριτική, στην έκθεση στο φως, κ.ο.κ.\nΜία αυτο-αναφερόμενη συναισθηματικότητα είναι ήδη διαλογική, γιατί έχει έρθει πρώτα-πρώτα σε διάλογο με τον εαυτό της, όπως γίνεται σε ένα καλό θεατρικό έργο. κλπ.\nΚυριακή, 13/05/07 at 10:27\nκριτική critique = να εμφανίσω τις συνθήκες που παράγουν κάτι\nO.K. Όμως, «κριτική», για τους κοινούς θνητούς σημαίνει απλά:\nέκφραση γνώμης, σχολιασμός, αξιολόγηση κτλ. Όταν μιλάμε για τέχνη, έχουμε (οι κοινοί θνητοί) συνηθίσει να συσχετίζουμε την κριτική με την απόφανση περί αυθεντικότητας, με την αξιολόγηση (αλλά και …κοστολόγηση) της δημιουργίας, με την συσχέτιση του έργου με το ιστορικό του πλαίσιο και τέτοια.\nΓια να φτάσουμε στο ότι κριτική = να εμφανίσω -με τη χρήση του ορθού λόγου- τις συνθήκες που παράγουν κάτι, χρειάζεται προφανώς να «περάσουμε» από τον Καντ και την «κριτική του ορθού λόγου» του, οπότε, ουσιαστικά, «κριτική» και «ορθολογικότητα» ταυτίζονται. Χρειάζεται ίσως επίσης να λάβουμε υπ’ όψιν μας την κριτική Σχολή της Φραγκφούρτης και τον αναστοχασμό «γιατί κάνω αυτό που κάνω»»…\nΌμως, η κριτική (ορθολογική) θεώρηση της ανθρώπινης πραγματικότητας είναι δουλειά του φιλόσοφου, του κοινωνιολόγου, του ψυχολόγου, του επιστήμονα, όχι πάντως του καλλιτέχνη. Ή μήπως όχι;\nΒεβαίως έχεις απαντήσει ήδη ότι η τέχνη δεν είναι αναπαραστατική αναλογία αλλά ανάλυση εργασίας\n…η έκθεση του ΠΩΣ…η διάλυση της σκέψης του υποκειμένου στα μέρη που το συστήνουν, στις εσωτερικές του επεξεργασίες – …. νομίζω οτι θα είναι ενα σημαντικο χαρακτηριστικό των έργων της τωρινής ιστορικής μας συνθήκης\nΝομίζω αρχίζω να καταλαβαίνω…\nαν και επειδή έχεις πει\nμόνο μέσω της τέχνης μπορούμε να οργανώσουμε έννοιες γιά τη τέχνη\nδεν είμαι σίγουρος αν η …εμπλοκή της «ορθολογικότητας» / «κριτικής» συνάδει με τον αυτοπροσδιορισμό της υποκειμενικής έκφρασης (τέχνη) ή απλά πρόκειται για ανάμειξη στα χωράφια της, της αντικειμενικής έκφρασης (επιστήμη).\nΓια τα 50+ εντάξει,\nπροφανώς 50+ σημαίνει 2007 – (50+) = 1957- δηλαδή «απο το 1950 περιπου»\nΑυτό που ρώτησα είναι το αν αναφερόσουν σε κάποια αφετηριακά γεγονότα αυτού του φαινομένου (της χειραγώγησης της έκφρασης της θλίψης) που επισημαίνεις.\nΚάποια γεγονότα δηλαδή, που θα μπορούσαν να εξηγούν ενδεχομένως και το γιατί αυτό ξεκίνησε να συμβαίνει από το 1950 και όχι πιο πριν ή πιο μετά.\nto be continued… (ελπίζω σύντομα γιατί τώρα δεν προλαβαίνω με τίποτα)\nΚυριακή, 13/05/07 at 11:43\nκριτική είναι η διεθνής τέχνη σχεδόν όλο τον 20ο αιώνα-\nολα τα μοντέρνα κινήματα απο τον ιμπρεσιονισμό και μετά προσπαθούν να βρούν ποιητικές και καλλιτεχνικές οργανώσεις που να μπορει το υποκείμενο να ασκεί κριτική\n-ο ορθολογισμός δεν είναι προνόμιο της επιστήμης, είναι όλων των κατηγοριών σκέψης, προσωπου, κοινωνιας, επιστημης\n– η ορθολογικότητα είναι ένα απο τα μεγάλα προβλήματα του δυτικού κόσμου: το υποκείμενο και η κοινωνία εμπιστεύεται μόνο τις εκφάνσεις που προέρχονται απο την επιστήμη\n– κάνει κανεις τέχνη, με το να προσδιορίζει τοσο τι είναι τεχνη οσο και τι είναι [κανοντας τέχνη] κοινωνία και επιστήμη. Το ιδιο ισχύει βέβαια όταν κάνει κανεις επιστημη ή δρά κοινωνικά,\n– οι βαθύτερες ιστορικά θεωρήσεις της ανθρώπινης πραγματικότητας είναι αυτές που δίνονται απ τη τέχνη, ακόμη κι όταν η τέχνη μπορεί να είναι και η πιο ελαφρια και απερίσκεπτη πράξη. Εξ ορισμού στη τέχνη «βλεπουμε» τον αυτοπροσδιορισμό του ανθρώπου ακόμη κι οταν ο άνθρωπος δεν εκφράζεται καν για τον αυτοπροσδιορισμό του. Στη τέχνη εχει σημασίες και αυτός που σαρκάζει τα επιστημονικά δεδομένα, βρίζει την κοινωνία που ανηκει, γκρεμίζει και τον εαυτό του.\nΠαρασκευή, 14/03/08 at 20:06\nΑποκωδικοποίηση….: ψυχής, σιωπής, θρησκειών μυθολογιών,…..\nΣχηματοποίηση λόγου, κοσμογονία, θεογονία,….\n« τι αδυνατεί να προβλέψει η κάθε lemonde


Φως Φαναρίου : Επίσκεψη της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο\nΕκτός του προέδρου της ΠΒΑ και της ΠΟΠΣΒ κ. Μ. Μαγειρία συμμετείχαν οι αντιπροσωπείες των Συλλόγων μελών της ΠΒΑ από την Αλβανία με επικεφαλής το μέλος του ΔΣ της ΠΒΑ Άρμπεν Λένα (πρόεδρος του Συλλόγου «Μάντρα» Κορυτσάς, Αλβανία) και από την ΠΓΔΜ με επικεφαλής το μέλος του ΔΣ της ΠΒΑ κ. Βασίλη Αμπατζή (πρόεδρος του Συλλόγου «Άγιος Νικόλαος» Κρουσόβου, ΠΓΔΜ. Έλαβαν επίσης μέρος: ο πρόεδρος του Συλλόγου Βλάχων Μοναστηρίου "Αδελφοί Μανάκια" κ. Spirkoski Zoran (ΠΓΔΜ) και τα μέλη του ΔΣ της ΠΟΠΣΒ Κούτσια Αποστολία, Τράσιας Φώτης, Μπατζιοτάσιος Γιάννης και Γκάμας Δημήτριος. Από τις διοικήσεις των Συλλόγων μελών της ΠΟΠΣΒ συμμετείχαν: ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου Βλάχων Φοιτητών Θεσσαλονίκης Γεώργιος Τζιατζιάφης, ο πρόεδρος του Συλλόγου Σαμαριναίων Λάρισας Δημήτριος Χύτας, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Περιβολιωτών Τρικάλων Βασίλειος Τριανταφύλλου κι ο επίτιμος πρόεδρος της ΦΑΤΑ Αθανάσιος Μουστάκας.\nΟι συμμετέχοντες προσκυνητές προέρχονταν από όλους του Συλλόγους της ΠΟΠΣΒ από την Αθήνα έως και την Δράμα. Ο πρόεδρος της ΠΒΑ Μιχ. Μαγειρίας έγινε καταρχήν δεκτός κατ' ιδίαν από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο κι είχε την ευκαιρία να ενημερώσει διεξοδικά τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας και Πρώτο του Γένους για τους στόχους και τη δράση της ΠΒΑ καθώς και της ΠΟΠΣΒ.\nΣτη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος δέχθηκε τα μέλη του ΔΣ της ΠΒΑ και της ΠΟΠΣΒ. Σ'αυτό το πλαίσιο προσφέρθηκε στον Πατριάρχη το έμβλημα της ΠΒΑ και η έκδοση της ΠΟΠΣΒ με τον τίτλο "ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΛΑΧΟΙ". Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ απήθυνε πρόσκληση στον Οικουμενικό Πατριάρχη να ευλογήσει με την παρουσία του το 29ο Αντάμωμα των Βλάχων που διοργανώνεται φέτος στην Κατερίνη, επαρχία του κλίματος του Οικουμενικού Θρόνου. Κατόπιν πραγματοποιήθηκε χοροστατούντος της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου δοξολογία στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, που κοσμούν και φωτίζουν πολυέλαιοι δωρεά του Λινοτοπίτη Εθνικού Ευεργέτη Στέργιου Δούμπα. Μετά την ακολουθία ο πρόεδρος της ΠΒΑ κ. Μαγειρίας προσφώνησε τον οιακοστρόφο Προκαθήμενο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και σημείωσε τη θυσιαστική προσφορά του Φαναρίου στο Γένος και την πνευματική του ακτινοβολία στο χριστιανικό και μη κόσμο.\nΣτο πλαίσιο του προσκυνήματος στο Φανάρι πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο Ναό της Αγίας Σοφίας, στην Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή, στο Ζάππειο και στο Ζωγράφειο εκπαιδευτήριο της Ομογένειάς μας στην Πόλη. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έχοντας λάβει την Πατριαρχική Ευλογία ενόψει και της Μεγάλης Εβδομάδας, είναι σαφές στον καθένα μας ότι κάθε επίσκεψή μας στην Πόλη, στο μαρτυρικό Φανάρι, είναι κάτι περισσότερο από μια απλή, συνήθης εκδρομή. Είναι ένα ταξίδι μνήμης και μαζί σύγχρονης αναφοράς. Είναι πράξη μετοχής και κοινωνίας. Αναβαπτίσεως στα νάματα της μαρτυρικής μνήμης του Γένους και Πνευματικής Ενδυνάμωσης δια του παραδείγματος και της σύγχρονης μαρτυρίας του Φαναρίου! Διότι "φως εκ Φαναρίου φαίνει πάσι".


Κάτι άλλαξε μέσα μας! - AllYou.gr\nΚάτι άλλαξε μέσα μας!\nΓιορτινές μέρες και λέω αυτή τη φορά να είμαι ήρεμος και να αφήσω για λίγο την ξινίλα που με πιάνει (που και που).\nΠροσπαθώ, όμως, να μπω στο κλίμα, αλλά πιστέψτε με δεν μου βγαίνει. Ίσως να είναι όλα αυτά που βλέπω γύρω μου κάθε μέρα ή όλα αυτά που μας "ποτίζουν" στο κεφάλι.\nΌχι, δεν έχω χαζέψει!\nΑπλώς, όπως εγώ, όλος ο κόσμος ταλαιπωρείται από ζητήματα που δεν λένε να τον αφήσουν.\nΜήπως τελικά κάνουμε γιορτές επειδή το... "απαιτεί" το ημερολόγιο;\nΟι διαφορές από τα παλαιότερα χρόνια είναι εμφανείς. Τουλάχιστον για μένα. Παρατηρώ τον κόσμο στους δρόμους και όλοι έχουν φορέσει τη μάσκα της θλίψης. Κανείς δεν είναι όπως παλιά.\nΚάνουμε γιορτές, γιατί ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε. Έτσι απλά...\nΔεν είμαι υπέρ της άποψης να αφήσουμε όλο αυτό το πράγμα να μας παρασύρει, απλώς πρωταρχικός μας στόχος είναι να φτιάξουμε πρώτα τον εαυτό μας και μετά να προσφέρουμε στον περίγυρό μας αυτά που έχουμε να δώσουμε.\nΔεν θα κάτσω να γράψω αυτή τη φορά για τη σόουμπιζ και διάφορα άλλα που απασχολούν περισσότερο τους ίδιους τους "celebrities", παρά όλους εμάς.\nΚάτι, όμως, έχει αλλάξει στην πόλη. Κι όταν λέω "πόλη", εννοώ σε όλους τους Ελληνες. Ξέρουμε όλοι τις μας περιμένει και πλέον έχουμε αφεθεί, περιμένοντας τα γεγονότα. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. 'Η μήπως μπορούμε;\nH επανάσταση ξεκινάει από τις ψυχές μας.\nΑπό εκεί θα βρούμε την έξοδο απ' όλα αυτά που μας βασανίζουν. Ο καθένας έχει φτιάξει ένα δικό του μικρόκοσμο κι έχει κλειστεί εκεί για τα καλά.\nΝιώθει ασφαλής. Νιώθει σίγουρος ότι δεν θα τον πειράξει κανείς.\nΤο μόνο σίγουρο είναι ότι όσο μεγαλώνω τόσο με πιάνει το φιλοσοφικό μου. Αυτά που βλέπω, όμως, δεν μ ́αρέσουν. Κι ούτε πρόκειται να προσποιηθώ για να γίνω αρεστός. Δεν θα κάτσω να το παίξω χαζοχαρούμενος, επειδή χθες ήταν Χριστούγεννα. Δεν θα δείτε ποτέ από μένα να κάνω ευχές για τη νέα χρονιά που έρχεται. Γιατί ξέρετε ότι ναι μεν οι ευχές μπορεί να πιάσουν, αλλά μέσα σας γνωρίζετε πολύ καλά ότι τη μοίρα μπορείτε να την αλλάξετε μόνο εσείς και κανένας άλλος!\nΡε λέτε επειδή έχω μπει στα 40 να με έχει πιάσει η γεροντοστριμάδα;\nΚαι για να μην το ρίξουμε στα αντικαταθλιπτικά, σας υπόσχομαι ότι την άλλη φορά θα είμαι πιο up mood.


Η Ελλάδα με την πλάτη στον τοίχο στη βαθμολογία της UEFA - Katsekala.gr\nHome / SPORTS / Η Ελλάδα με την πλάτη στον τοίχο στη βαθμολογία της UEFA\nΗ Ελλάδα με την πλάτη στον τοίχο στη βαθμολογία της UEFA\nΟι κληρώσεις έγιναν και για τον 3ο προκριματικό γύρο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το πρώτο ευρωπαϊκό ματς ελληνικής ομάδας ολοκληρώθηκε, με τον Ολυμπιακό να αναδεικνύεται ισόπαλος με την Βικτόρια Πλζεν, και πλέον μπορούμε να έχουμε μια εικόνα για το τι κυνηγάμε, ποιοι μας κυνηγάνε και τι θα χρειαστούμε για να περάσουμε την Κύπρο, να τερματίσουμε στην 15η θέση, που είναι ο ρεαλιστικός στόχος για φέτος, για να σώσουμε την χρονιά.\nΕίναι ακόμα πολύ νωρίς για να βγουν συμπεράσματα για το αν η Ελλάδα θα τα καταφέρει, οπότε πρέπει να γίνουν ένα ένα τα βήματα, να φανεί πόσο έχει ανοίξει τη διαφορά η Κύπρος, ποιες χώρες έχασαν ομάδες στον πρώτο προκριματικό γύρο και τι ψάχνουμε από εδώ και πέρα.\nΑρχίζοντας την σεζόν η διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο ήταν μόλις 225 βαθμοί. Ουσιαστικά μία νίκη και μια ισοπαλία στα προκριματικά. Η διαφορά μετά την Τρίτη το βράδυ έχει φτάσει στους 1.375 βαθμούς! Όπερ σημαίνει 7 νίκες διαφορά στα προκριματικά για την Ελλάδα.\nΚι αυτό γιατί οι κυπριακές ομάδες έχουν κάνει το απόλυτο μέχρι στιγμής. Ο Απόλλων Λεμεσού νίκησε μέσα έξω την Ζαλγκίρις (500 βαθμοί στην Κύπρο), η ΑΕΚ Λάρνακας νίκησε μέσα έξω την Πετροκούμπ (άλλοι 500 βαθμοί) και χθες ο ΑΠΟΕΛ έκανε διπλό μέσα στην Σουτιέσκα για τον 2ο προκριματικό του Champions League. Οι Κύπριοι δεν έχασαν κάποια ομάδα στον πρώτο προκριματικό και συνεχίζουν με τέσσερις εκπροσώπους. Την Πέμπτη η ΑΕΚ Λάρνακας παίζει με την Λέφσκι (στην Κύπρο), ο Απόλλων Λεμεσού με την Σάμροκ Ρόβερς (στην Ιρλανδία) και φυσικά η ΑΕ Λεμεσού με τον Άρη (στην Θεσσαλονίκη).\nΗ Ελλάδα είδε τον Ολυμπιακό την Τρίτη το βράδυ να της χαρίζει τους πρώτους της 100 βαθμούς με την ισοπαλία στην Τσεχία. Και την Πέμπτη ρίχνονται στην μάχη ο Ατρόμητος και ο Άρης με Ντουνάισκα και ΑΕ Λεμέσου. Είναι εύκολα κατανοητό πλέον πως κάθε νίκη μετράει, πόσο μάλλον το αποτέλεσμα του Άρη με τους Κύπριους.\nΕκτός από τους Κύπριους όμως, οι Κροάτες, οι Σέρβοι και κυρίως οι Σκωτσέζοι με τους Νορβηγούς μείωσαν τη διαφορά από εμάς.\nΟι Κροάτες από τους 650 βαθμούς πήγαν στους 500 τη διαφορά αλλά έχασαν μια ομάδα (αυτοκτόνησε η Χάιντουκ από ομάδα της Μάλτας) κι έμειναν με 3.\nΟι Σέρβοι από τους 1.775 βαθμούς έριξαν τη διαφορά στους 1.000. Αλλά κι αυτοί έχασαν την Ραντνίσκι (αποκλείστηκε από την Φλόρα Ταλίν) κι έμειναν με 3.\nΟι Σκωτσέζοι κάνουν απίστευτο ντεμαράζ. Μια διαφορά 3.275 βαθμών από εμάς την έχουν μαζέψει στους 1.625! Όμως και η Σκωτία έχασε ομάδα με τον αποκλεισμό της Κιλμάρνοκ από την ουαλική Κόναν κι έμειναν με 3.\nΤέλος οι Νορβηγοί επίσης κάνουν μεγάλη προσπάθεια. Μια διαφορά 3.400 βαθμών την έχουν ρίξει στους 2.000 αλλά έχουν μείνει με 3 ομάδες κι αυτοί, καθώς αποκλείστηκε η Μπραν από την Σάμροκ Ρόβερς.\nΑυτοί που κυνηγάμε\nΜε τα αποτελέσματα των ελληνικών ομάδων τα προηγούμενα χρόνια πρέπει να κοιτάμε τον πρώτο και ρεαλιστικό στόχο που είναι και ο πιο σημαντικός. Η Ελλάδα θα πρέπει να προσπεράσει την Κύπρο και να τερματίσει τουλάχιστον στην 15η θέση.\nΤι σημαίνει 16η θέση; Τέσσερα ευρωπαϊκά εισιτήρια, 1 ομάδα στα προκριματικά του Champions League, καμία στο Europa League και τρεις ομάδες στα προκριματικά του Europa League 2.\nΓια να μπορείτε να κάνετε και τους δικούς σας υπολογισμούς και να μην μπερδεύεστε σας εξηγούμε πώς προκύπτει η βαθμολογία για το UEFA Country Ranking. Στα προκριματικά βαθμολογείται μόνο η χώρα. Οι σύλλογοι δεν αυξάνουν την βαθμολογία τους στα προκριματικά είτε με νίκες, είτε με ισοπαλίες.\nΗ κάθε νίκη δίνει στην χώρα 1.000 βαθμούς (διαιρείται ανάλογα τις ομάδες που έχει η κάθε χώρα).\nΓια παράδειγμα εάν νικήσει ο Άρης την ΑΕΛ θα πάρει η Ελλάδα +200 βαθμούς. Εάν η ΑΕΛ νικήσει τον Άρη θα δώσει στην Κύπρο +250 βαθμούς (έχει 4 ομάδες η Κύπρος). Η ισοπαλία θα δώσει 100 στην Ελλάδα και 125 στην Κύπρο.\nΟ πρωταθλητής στον 1ο προκριματικό γύρο του Champions League Ο δεύτερος, ο τρίτος και ο τέταρτος στον 2ο προκριματικό γύρο του Europa League 2


Συμπεράσματα από τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. – Αναμένοντας τις Η.Π.Α. για αποφάσεις | offlinepost\nΑρχική Ευρώπη Συμπεράσματα από τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. - Αναμένοντας τις Η.Π.Α. για...\nΗ τελευταία -εκτός απροόπτου- Σύνοδος Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών για το 2020 που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες, στις 10-11 Δεκεμβρίου, είχε πλούσια ατζέντα, με αρκετό, πάντα, παρασκήνιο και σκληρές διαπραγματεύσεις. Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ για το 2021-2027 ήταν από τα πρωταρχικά θέματα συζήτησης, ειδικά μετά τις αντιρρήσεις Ουγγαρίας και Πολωνίας για το κράτος δικαίου και τον κίνδυνο του παγώματος των κονδυλίων. Από τη συζήτηση δεν έλειπε, βέβαια, και η διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού και του επικείμενου εμβολιασμού, ενώ, επίσης, συζητήθηκαν θέματα κλιματικής αλλαγής, ασφάλειας, αλλά και εξωτερικής πολιτικής, με κύριο θέμα τη σχέση Ε.Ε.-Τουρκίας. Για την Ελλάδα, η διαπραγμάτευση αποδείχτηκε, για ακόμη μια φορά, δύσκολη και η ικανοποίηση των θέσεων της για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, ως αποτέλεσμα των παράνομων τουρκικών ενεργειών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν επετεύχθη.\nΑπό τις θετικές εξελίξεις αυτής της Συνόδου αξιολογείται ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν στη μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα κατά 55% μέχρι το 2030, στον δρόμο για τις μηδενικές εκπομπές το 2050. Η εκλογή Biden στην Αμερική έχει δώσει μια σημαντική δυναμική για τα ζητήματα κλιματικής αλλαγής, καθώς ο νέος Πρόεδρος έχει δηλώσει ότι επιθυμεί να επιστρέψει τις ΗΠΑ στη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα. Η επικείμενη αλλαγή στάσης των ΗΠΑ θα δρομολογήσει και άλλα μέτρα από πλευράς Ε.Ε., με το Green Deal να είναι υψηλά στην ευρωπαϊκή ατζέντα. Όσον αφορά, τώρα, την πανδημία του κορωνοϊού, η Ε.Ε., αφού χαιρέτησε τα νέα για τα εμβόλια, τόνισε την ανάγκη για έναν ελεγχόμενο εμβολιασμό και για ένα κοινό σχέδιο για τον συντονισμό των κρατών μελών.\nΕπιπλέον, μετά από πολλούς μήνες διαπραγμάτευσης εγκρίθηκε από τους ηγέτες το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της Ε.Ε. για την επταετία 2021-2027, το λεγόμενο Next Generation EU, με έναν προϋπολογισμό περί των 1,8 τρισεκατομμυρίων ευρώ. Καθόλου εύκολη δεν ήταν η διαπραγμάτευση, με την Πολωνία και την Ουγγαρία να απειλούν με veto το προηγούμενο διάστημα, αντιδρώντας στην αιρεσιμότητα των κονδυλίων για παραβιάσεις του κράτους δικαίου από τα κράτη-μέλη. Ο συμβιβασμός λειτούργησε και πάλι με την Γερμανική Προεδρία να κάμπτει τις αντιρρήσεις των λαϊκιστών ηγετών Ουγγαρίας και Πολωνίας και με τον επικείμενο κανονισμό να μην φαίνεται να τίθεται σε ισχύ πριν το 2022. Δυστυχώς, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα στις δυο αυτές χώρες θα καταπατούνται με την συνενοχή της Ε.Ε.\nΌσον αφορά τα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου, οι δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε η ελληνική κυβέρνηση είχαν φανεί πριν την Σύνοδο, καθώς αρκετά κράτη είχαν κάνει σαφές ότι δε θέλουν να υπάρξει αναφορά για κυρώσεις προς την Τουρκία. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, φτάνοντας στη Σύνοδο χρησιμοποίησε τη φράση “pacta sunt servanda” για να τονίσει την ανάγκη, η Ε.Ε. να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να τηρήσει τα συμφωνημένα της Συνόδου του Οκτωβρίου. Όμως, η Ε.Ε. φάνηκε για άλλη μια φορά να δυσκολεύεται να υπερκεράσει τα εθνικά συμφέροντα των κρατών.\nΠαρά τη διπλωματική προσπάθεια της Ελλάδας για πιο αποφασιστικές κινήσεις της Ένωσης απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, οι ηγέτες αποφάσισαν να μεταθέσουν για άλλη μια φορά, τις αποφάσεις για τη Τουρκία στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον προσεχή Μάρτιο. Κάλεσαν, επίσης, τον Ύπατο Αρμοστή, Josep Borrell, και την Επιτροπή να συντάξουν μια έκθεση που να καλύπτει το πολιτικό, οικονομικό και εμπορικό φάσμα των ευρωτουρκικών σχέσεων, ενώ δήλωσαν ότι θα περιμένουν την ανάληψη της νέας ηγεσίας των ΗΠΑ υπό τον Joe Biden για τον συντονισμό της πολιτικής της Ένωσης με τις ΗΠΑ. Από τα θετικά, για την ελληνική πλευρά, αξιολογείται η διεύρυνση του καταλόγου των προσώπων και των εταιρειών που τους επιβάλλονται κυρώσεις για τις παράνομες γεωτρήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Γενικά, τονίστηκε η ανάγκη αποφυγής παράνομων ενεργειών από κάθε πλευρά και η έναρξη διαλόγου μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, εφόσον αποσυρθεί το ερευνητικό πλοίο Oruc Reis από την Ανατολική Μεσόγειο.\nΤις ελληνοκυπριακές θέσεις για κυρώσεις στήριξαν αρκετές χώρες, όπως η Ολλανδία και η Αυστρία, ενώ κατά των κυρώσεων ήταν η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Μάλτα, όπως και η Ουγγαρία και η Πολωνία. Σημαντικό ρόλο, όμως, στη μη επιβολή κυρώσεων φαίνεται να έπαιξε η οπισθοχώρηση του Γάλλου Προέδρου Macron και ο συντονισμός του γαλλογερμανικού άξονα. Παρόλο που ο Γάλλος Πρόεδρος ακολούθησε μια αυστηρή ρητορική απέναντι στην τουρκική παραβατικότητα τους τελευταίους δύο μήνες, η ανάγκη για συμβιβασμό σε άλλα ζητήματα φαίνεται ότι οδήγησε τη Γαλλία να προχωρήσει σε μια αναδίπλωση της πολιτικής της. Πρέπει να τονιστεί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που δείχνουν οι Γάλλοι για την νέα εμπορική σχέση Ε.Ε. – Ηνωμένου Βασιλείου ως αποτέλεσμα του Brexit και τη στήριξη που θέλουν από τους Γερμανούς για την προώθηση των συμφερόντων του.\nΗ Σύνοδος Κορυφής δεν επέφερε τα επιδιωκόμενα της ελληνικής πλευράς για καταδίκη της Τουρκίας και επιβολή κυρώσεων. Η Ε.Ε. προσπάθησε για ακόμη μια φορά να κρατήσει ισορροπίες και να μην προχωρήσει σε μια ρήξη στις ευρωτουρκικές σχέσεις. Οι διατυπώσεις των Συμπερασμάτων του Συμβουλίου ήταν πολύ προσεκτικές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αναφορά για τις ενέργειες των Τούρκων στα Βαρώσια της Κύπρου, τις οποίες χαρακτήρισαν ως μονομερείς, αποφεύγοντας τον όρο παράνομες. Η Ε.Ε. φαίνεται ότι θέλει να κερδίσει χρόνο επιδιώκοντας μια αποκλιμάκωση της έντασης, κρατώντας όσο το δυνατόν μια στάση ίσων αποστάσεων.\nΗ Γερμανική Προεδρία απέτυχε να επιφέρει μια αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και η Καγκελάριος Merkel φαίνεται να περιμένει τις νέες εξελίξεις που θα φέρει η αποχώρηση Trump από τον Λευκό Οίκο. Η ξεκάθαρη αναφορά στις ΗΠΑ και η επιθυμία της εναρμόνισης των ευρωπαϊκών αποφάσεων με την πολιτική που θα ακολουθήσει η νέα ηγεσία της Αμερικής, μας αποκαλύπτει την αδυναμία της Ένωσης να λάβει αποφασιστικές αποφάσεις απέναντι στην παραβατική Τουρκία.\nΤελικά, κατά πόσο μπορεί η Ένωση να παράσχει ένα ικανοποιητικό πεδίο λύσεων στις ελληνοτουρκικές διαφορές; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις αναμένονται πολύ ενδιαφέρουσες, ειδικά αν η Αμερική αποφασίσει τελικώς να προχωρήσει σε κυρώσεις προς την Τουρκία για την αγορά των ρωσικών πυραύλων S-400. Είναι πολύ σημαντικό όμως, από ελληνικής πλευράς, να μην εγκλωβιστούμε στη ρητορική των κυρώσεων, η οποία, λαθεμένα χρησιμοποιούμενη, θα φέρει ως αποτέλεσμα την εμμονοποίηση της πολιτικής μας.\nΣυμπεράσματα Ευρωπαϊκού Συμβουλίου 10-11 Δεκεμβρίου 2020, διαθέσιμο εδώ\n“EU agrees €1.8 tr budget – but what brought Hungary & Poland onboard?”, Euronews, διαθέσιμο εδώ\n“EU27 leaders agree to cut greenhouse gas emissions at least 55% by 2030”, Euronews, διαθέσιμο εδώ