ادامه بوف کور - روانشناسی پيمان\nادامه بوف کور\nسرِ شب از پای منقل تریاک که بلند شدم از دریچۀ اطاقم به بیرون نگاه کردم؛ یک درخت خشک سیاه و دَرِ دکانِ قصابی که تخته کرده بودند پیدا بود. سایه‌های تاریک درهم مخلوط شده بودند. حس می‌کردم که همه چیز تهی و موقت است. آسمانِ سیاه و قیر‌اندود مانند چادر کهنۀ سیاهی بود که بوسیلۀ ستاره‌های بی‌شمار درخشانْ سوارخ سوراخ شده باشد. در همین وقت صدای اذان بلند شد؛ یک اذان بی‌موقع بود؛ گویا زنی شاید آن لکاته مشغول زائیدن بود، سرِ خشت رفته بود. صدای نالۀ سگی از لابلای اذان صبح شنیده می‌شد. من با خودم فکر کردم: «اگر راست است که هرکسی یک ستاره روی آسمان دارد، ستارۀ من باید دور، تاریک و بی‌معنی باشد! شاید اصلاً من ستاره نداشته‌ام!».\nدراین‌وقت صدای یک‌دسته گزمۀ مست از توی کوچه بلند شد که می‌گذشتند و شوخی‌های هرزه با هم می‌کردند. بعد دسته‌جمعی زدند زیر آواز و خواندند: «بیا بریم تا می خوریم، شراب ملک ری خوریم، حالا نخوریم کی خوریم»؟ من هراسان خودم را کنار کشیدم، آواز آنها در هوا بطور مخصوصی می‌پیچید، کم‌کم صدایشان دور و خفه شد. نه، آنها با من کاری نداشتند، آنها نمی‌دانستند. …\nدوباره سکوت و تاریکی همه جا را فرا گرفت. من پیه‌سوز اطاقم را روشن نکردم؛ خوشم آمد که در تاریکی بنشینم. تاریکی، این مادۀ غلیظ سیال که در همه جا و در همه چیز تراوش می‌کند، من به آن خو گرفته بودم. در تاریکی بود که افکار گمشده، ترس‌های فراموش‌شده، افکار مهیب باورنکردنی که نمی‌دانستم در کدام گوشۀ مغزم پنهان شده بود، همه از سر نو جان می‌گرفت، راه می‌افتاد و به من دهن‌کجی می‌کرد. کنج اطاق، پشت پرده، کنار در، پر از این افکار و هیکل‌های بی‌شکل و تهدیدکننده بود. آنجا کنار پرده یک هیکل ترسناک نشسته بود، تکان نمی‌خورد، نه غمناک بود و نه خوشحال، هر دفعه که برمی‌گشتم توی تخم چشمم نگاه می‌کرد. با صورت او آشنا بودم، مثل این بود که در بچگی همین صورت را دیده بودم. یکروز سیزده‌بدر بود، کنار نهر سورن، من بابچه‌ها سرمامک بازی می‌کردم، همین صورت بنظرم آمده بود که با صورت‌های معمولی دیگر که قد کوتاه و مضحک و بی‌خطر داشتند، به من ظاهر شده بود، صورتش شبیه همین مرد قصاب روبروی دریچۀ اطاقم بود. گویا این شخص در زندگی من دخالت داشته است و او را زیاد دیده بودم! گویا این سایۀ هم‌زاد من بود و در دایرۀ محدود زندگی من واقع شده بود. …\nهمین‌که بلند شدم پیه‌سوز را روشن بکنم آن هیکل هم خودبه‌خود محو و ناپدید شد. رفتم جلوی آینه بصورت خودم دقیق شدم، تصویری که نقش بست به‌نظرم بیگانه آمد. باورنکردنی و ترسناک بود. عکس من قویتر از خودم شده بود و من مثل تصویر روی آینه شده بودم. به‌نظرم آمد نمی‌توانم تنها با خودم در یک اطاق بمانم. می‌ترسیدم اگر فرار بکنم او دنبالم کند، مثل دو گربه که برای مبارزه روبرو می‌شوند. اما دستم را بلند کردم، جلوی چشمم گرفتم تا در چالۀ کف دستم شب جاودانی را تولید بکنم. اغلب حالت وحشت برایم کیف و مستی مخصوصی داشت بطوری که سرم گیج می‌رفت و زانوهایم سست می‌شد و می‌خواستم قی بکنم. ناگهان ملتفت شدم که روی پاهایم ایستاده بودم. این مسئله برایم غریب بود، معجز بود. چطور من می‌توانستم روی پاهایم ایستاده باشم؟ به‌نظرم آمد اگر یکی از پاهایم را تکان می‌دادم تعادلم ازدست می‌رفت، یک نوع حالت سرگیجه برایم پیدا شده بود. زمین و موجوداتش بی‌اندازه از من دور شده بودند. بطور مبهمی آرزوی زمین‌لرزه یا یک صاعقۀ آسمانی میکردم برای اینکه بتوانم مجدداً در دنیای آرام و روشنی بدنیا بیایم.\nوقتی که خواستم در رختخوابم بروم چند بار با خودم گفتم : «مرگ … مرگ…». لب‌هایم بسته بود، ولی از صدای خودم ترسیدم. اصلاً جرات سابق از من رفته بود، مثل مگس‌هایی شده بودم که اول پائیز به اطاق هجوم می‌آوردند، مگس‌هایی خشکیده و بی‌جان که از صدای وِز‌وِزِ بال خودشان می‌ترسند. مدتی بی‌حرکت یک گله دیوار کز می‌کنند، همین‌که پی می‌برند که زنده هستند خودشان را بی‌محابا به در‌و‌دیوار می‌زنند و مردۀ آنها در اطراف اطاق می‌افتد.\nپلک‌های چشمم که پایین می‌آمد یک دنیای محو جلوم نقش می‌بست؛ یک دنیایی که همه‌اش را خودم ایجاد کرده بودم و با افکار و مشاهداتم وفق می‌داد؛ در هر صورت خیلی حقیقی‌تر و طبیعی‌تر از دنیای بیداریم بود؛ مثل اینکه هیچ مانع و عایقی در جلو فکر و تصورم وجود نداشت؛ زمان و مکان تأثیر خود را از دست می‌دادند. این حس شهوت کشته شده که خواب زاییدۀ آن بود زاییدۀ احتیاجات نهایی من بود، اشکال و اتفاقات باورنکردنی ولی طبیعی جلو من مجسم میکرد؛ و بعد ازآنکه بیدار می‌شدم در همان دقیقه هنوز به وجود خودم شک داشتم، از زمان و مکان خودم بی‌خبر بودم؛ گویا خواب‌هایی که می‌دیدم همه‌اش را خودم درست کرده بودم و تعبیر حقیقی آنرا می‌دانسته‌ام.\nاز شب خیلی گذشته بود که خوابم برد. ناگهان دیدم در کوچه‌های شهر ناشناسی که خانه‌های عجیب و غریب به‌اشکال هندسی، منشور، مخروطی، مکعب با دریچه‌های کوتاه و تاریک داشت و به در‌و‌دیوار آنها بتۀ نیلوفر پیچیده بود، آزادانه گردش می‌کردم و براحتی نفس می‌کشیدم. ولی مردم این شهر به مرگ غریبی مرده بودند. همه سرجای خودشان خشک شده بودند، دو چکه خون از دهنشان تا روی لباسشان پایین آمده بود. به هرکسی دست می‌زدم سرشکنده میشد می‌افتاد.\nجلو یک دکان قصابی رسیدم، دیدم مردی شبیه پیرمرد خنزر‌پنزری جلو خانه‌مان شال گردن بسته بود و یک گزلیک در دستش بود و با چشم‌های سرخ مثل اینکه پلک آنها را بریده بودند به من خیره نگاه می‌کرد. خواستم گزلیک را از دستش بگیرم، سرشکنده شد به زمین افتاد. من از شدت ترس پا گذاشتم به فرار. در کوچه‌ها می‌دویدم؛ هرکسی را می‌دیدم سرجای خودش خشک شده بود. می‌ترسیدم پشت سرم را نگاه بکنم. جلو خانه پدرِ زنم که رسیدم برادرِ زنم برادرِ کوچک آن لکاته روی سکو نشسته بود؛ دست کردم از جیبم دو تا کلوچه درآوردم، خواستم به دستش بدهم ولی همین‌که او را لمس کردم سرشکنده شد به زمین افتاد. من فریاد کشیدم و بیدار شدم.\nهوا هنوز تاریک‌روشن بود،خفقان قلب داشتم، بنظرم آمد که سقف روی سرم سنگینی می‌کرد، دیوارها بی‌اندازه ضخیم شده بود و سینه‌ام می‌خواست بترکد. دید چشمم کدر شده بود. مدتی بحال وحشت‌زده به تیرهای اطاق خیره شده بودم، آنها را می‌شمردم و دوباره از سرِ نو شروع می‌کردم. همین‌که چشمم را به هم فشار دادم صدایی درآمد. ننه‌جون آمده بود اطاقم را جارو بزند، چاشت مرا گذاشته بود در اطاق بالاخانه، من رفتم بالاخانه جلو کرسی نشستم، از آن بالا پیرمرد خنزر‌پنزری جلو اطاقم پیدا نبود، فقط از ضلع چپ، مرد قصاب را می‌دیدم، ولی حرکات او که از دریچۀ اطاقم ترسناک، سنگین، سنجیده بنظرم می‌آمد ازاین بالا مضحک و بیچاره جلوه می‌کرد، مثل چیزی که این مرد نباید کارش قصابی بوده باشد و بازی درآورده بود. یابوهای سیاه لاغر را که دوطرف‌شان دو تا لشِ گوسفند آویزان بود و سرفه‌های خشک و عمیق می‌کردند آوردند. مرد قصاب دست چربش را به سبیلش کشید، نگاه خریداری به گوسفندها انداخت و دو تا از آنها را به‌زحمت برد و به چنگک دکانش آویخت. روی ران گوسفندها را نوازش می‌کرد. لابد دیشب هم که دست به تن زنش می‌مالید یاد گوسفندها می‌افتاد و فکر می‌کرد که اگر زنش را می‌کشت چقدر پول عایدش می‌شد!\nجارو که تمام شد به اطاقم برگشتم و یک تصمیم گرفتم تصمیم وحشتناک: رفتم در پستوی اطاقم گزلیک دسته‌استخوانی را که داشتم از توی مِجری درآوردم، با دامن قبایم تیغۀ آنرا پاک کردم و زیر متکایم گذاشتم. این تصمیم را از قدیم گرفته بودم. ولی نمی‌دانستم چه در حرکات مرد قصاب بود وقتی که ران گوسفندها را تکه‌تکه می‌بریدند، وزن می‌کرد، بعد نگاه تحسین‌آمیز می‌کرد که من هم بی‌اختیار حس کردم که می‌خواستم از او تقلید بکنم. لازم داشتم که این کیف را بکنم. از دریچۀ اطاقم میان ابرها یک سوراخ کاملاً آبی عمیق روی آسمان پیدا بود. بنظرم آمد برای اینکه بتوانم به آنجا برسم باید از یک نردبان خیلی بلند بالا بروم. روی کرانۀ آسمان را ابرهای زرد غلیظ مرگ‌آلود گرفته بود، به‌طوری‌که روی همۀ شهر سنگینی می‌کرد. یک هوای وحشتناک و پر از کیف بود. نمی‌دانم چرا من بطرف زمین خم می‌شدم! همیشه دراین هوا بفکر مرگ می‌افتادم. ولی حالا که مرگ با صورت خونین و دست‌های استخوانی بیخ گلویم را گرفته بود، حالا فقط تصمیم گرفته بودم که این لکاته را هم با خودم ببرم تا بعد از من نگوید «خدا بیامرزدش، راحت شد!»\nدر این وقت از جلو دریچۀ اطاقم یک تابوت می‌بردند که رویش را پارچۀ سیاه کشیده بودند و بالای تابوت شمع روشن کرده بودند. صدای «لااله‌الاالله» مرا متوجه کرد. همۀ کاسب‌کارها و رهگذران از راه خودشان برمی‌گشتند و هفت قدم دنبال تابوت می‌رفتند. حتی مرد قصاب هم آمد برای ثواب هفت قدم دنبال تابوت رفت و به دکانش برگشت. ولی پیرمردِ بساطی از سرِ سفرۀ خودش جُم نخورد. همۀ مردم چه صورت جدی به خودشان گرفته بودند! شاید یاد فلسفۀ مرگ و آن دنیا افتاده بودند! دایه‌ام که برایم جوشانده آورد دیدم اخمش درهم بود، دانه‌های تسبیح بزرگی که دستش بود می‌انداخت و با خودش ذکر میکرد. بعد، نمازش را آمد پشت در اطاق من به کمرش زد و بلند‌بلند تلاوت می‌کرد «اللهم، اللهم …».\nمثل اینکه من مأمور آمرزش زنده‌ها بودم! ولی تمام این مسخره‌بازی‌ها در من هیچ تاثیری نداشت. برعکس کیف میکردم که رجاله‌ها هم اگر چه موقتی و دروغی اما اقلاً چند ثانیه عوالم مرا طی می‌کردند. آیا اطاق من یک تابوت نبود؟ رخت‌خوابم سردتر و تاریک‌تر از گور نبود؟ رخت‌خوابی که همیشه افتاده بود و مرا دعوت بخوابیدن می‌کرد. چندین بار این فکر برایم آمده بود که در تابوت هستم. شب‌ها بنظرم اطاقم کوچک می‌شد و مرا فشار می‌داد. آیا در گور همین احساس را نمی‌کنند؟ آیا کسی از احساسات بعد ازمرگ خبر دارد؟\nاگر چه خون در بدن می‌ایستد و بعد از یک شبانه‌روز بعضی از اعضای بدن شروع به تجزیه شدن می‌کنند ولی تا مدتی بعد از مرگ موی سر و ناخن می‌روید. آیا احساسات هم بعد از ایستادنِ قلب از بین می‌رود و یا تا مدتی از باقیماندۀ خونی که در عروق کوچک هست زندگی مبهمی را دنبال می‌کنند؟ حس مرگ خودش ترسناک است چه برسد به آنکه حس بکنند که مرده‌اند! پیرهائی هستند که با لبخند می‌میرند، مثل اینکه بخواب می‌روند، و یا پیه‌سوزی که خاموش می‌شود. اما یک نفر جوانِ قوی که ناگهان می‌میرد و همۀ قوای بدنش تا مدتی بر ضد مرگ می‌جنگد چه احساسی خواهد داشت؟\nبارها بفکر مرگ و تجزیۀ ذرات تنم افتاده بودم، بطوری که این فکر مرا نمی‌ترسانید، برعکس آرزوی حقیقی می‌کردم که نیست و نابود بشوم. از تنها چیزی که می‌ترسیدم این بود که ذرات تنم در ذرات تن رجاله‌ها برود. این فکر برایم تحمل‌ناپذیر بود. گاهی دلم می‌خواست بعد از مرگ دست‌های دراز با انگشتان بلند حساسی داشتم تا همۀ ذراتِ تن خودم را به دقت جمع‌آوری می‌کردم و دو‌دستی نگاه می‌داشتم تا ذرات تن من که مال من هستند در تنِ رجاله‌ها نروند. گاهی فکر می‌کردم آنچه را که می‌دیدم، کسانی که دم مرگ هستند آنها هم می‌دیدند. اضطراب و هول و هراس و میل زندگی در من فروکش کرده بود؛ از دور ریختن عقایدی که به من تلقین شده بود آرامش مخصوصی در خودم حس می‌کردم. تنها چیزی که از من دلجوئی می‌کرد امید نیستی پس از مرگ بود. فکر زندگی دوباره مرا می‌ترسانید و خسته می‌کرد. من هنوز به این دنیائی که در آن زندگی می‌کردم انس نگرفته بودم، دنیای دیگر به چه دردِ من می‌خورد؟ حس می‌کردم که این دنیا برای من نبود، برای یک‌دسته آدم‌های بی‌حیا، پررو، گدامنش، معلومات فروش، چار‌وادار و چشم و دل گرسنه بود؛ برای کسانی که به فراخور دنیا آفریده شده بودند و از زورمندان زمین و آسمان مثل سگ گرسنۀ جلو دکان قصابی که برای یک تکه لثه دُم می‌جنباند، گدائی می‌کردند و تملق می‌گفتند. فکر زندگی دوباره مرا می‌ترسانید و خسته می‌کرد. نه، من احتیاجی به دیدنِ این‌همه دنیاهای قی‌آور و اینهمه قیافه‌های نکبت‌بار نداشتم. مگر خدا آنقدر ندیده‌بدیده‌بود که دنیاهای خودش را بچشم من بکشد؟ اما من تعریف دروغی نمی‌توانم بکنم و در صورتی‌که دنیای جدیدی را باید طی کرد، آرزومند بودم که فکر و احساسات کرخت و کند شده می‌داشتم؛ بدون زحمت نفس می‌کشیدم؛ و بی‌آنکه احساس خستگی کنم، می‌توانستم در سایۀ ستون‌های یک معبد لینگم برای خودم زندگی را به سر ببرم. پرسه می‌زدم بطوری که آفتاب چشمم را نمی‌زد، حرف مردم و صدای زندگی گوشم را می‌خراشید.\nهرچه بیشتر در خودم فرو می‌رفتم، مثل جانورانی که زمستان در یک سوراخ پنهان می‌شوند، صدای دیگران را با گوشم می‌شنیدم و صدای خودم را در گلویم می‌شنیدم. تنهایی و انزوائی که پشت سرم پنهان شده بود مانند شب‌های ازلی غلیظ و متراکم بود، شب‌هائی که تاریکی چسبنده، غلیظ و مسری دارند و منتظرند روی سر شهرهای خلوت که پر از خواب‌های شهوت و کینه است فرود بیایند. ولی من در مقابل این گلوئی که برای خودم بودم بیش از یک نوع اثبات مطلق و مجنون چیز دیگری نبودم. فشاری که در موقع تولیدمثلْ دو نفر را برای دفع تنهایی به هم می‌چسباند در نتیجۀ همین جنبۀ جنون‌آمیز است که در هرکس وجود دارد و با تأسفی آمیخته است که آهسته به سوی عمق مرگ متمایل می‌شود….\nتنها مرگ است که دروغ نمی‌گوید! حضور مرگ همۀ موهومات را نیست و نابود می‌کند. ما بچۀ مرگ هستیم و مرگ است که ما را ازفریب‌های زندگی نجات می‌دهد، و در ته زندگی اوست که ما را صدا می‌زند و به سوی خودش می‌خواند. در سن‌هائی که ما هنوز زبان مردم را نمی‌فهمیم اگر گاهی در میان بازی مکث می‌کنیم، برای این است که صدای مرگ را بشنویم. و در تمام مدت زندگی مرگ است که به ما اشاره می‌کند. آیا برای کسی اتفاق نیفتاده که ناگهان و بدون دلیل به فکر فرو برود و به‌قدری در فکر غوطه‌ور بشود که از زمان و مکان خودش بی‌خبر بشود و نداند که فکر چه چیز را می‌کند؟ آنوقت بعد باید کوشش بکند برای اینکه به وضعیت و دنیای ظاهری خودش دوباره آگاه و آشنا بشود. این صدای مرگ است.\nدر این رخت‌خوابِ نمناکی که بوی عرق گرفته بود وقتی که پلک‌های چشمم سنگین می‌شد و می‌خواستم خودم را تسلیم نیستی و شب جاودانی بکنم همۀ یادبودهای گمشده و ترس‌های فراموش‌شده‌ام از سرِ نو جان می‌گرفت ترس اینکه پرهای متکا تیغۀ خنجر بشود؛ دگمۀ ستره‌ام بی‌اندازه بزرگ به اندازۀ سنگ آسیا بشود؛ ترس اینکه تکه نان لواشی که به زمین می‌افتد مثل شیشه بشکند؛ دلواپسی اینکه اگر خوابم ببرد روغن پیه‌سوز به زمین بریزد و شهر آتش بگیرد؛ وسواس اینکه پاهای سگ جلو دکان قصابی مثل سم اسب صدا بدهد؛ دلهرۀ اینکه پیرمرد خنزر‌پنزری جلو بساطش به خنده بیفتد و آنقدر بخندد که جلو صدای خودش را نتواند بگیرد؛ ترس اینکه کرم توی پاشویۀ حوض خانه‌مان مار هندی بشود؛ ترس اینکه رخت‌خوابم سنگ‌قبر بشود و به وسیلۀ لولا دور خودش بلغزد مرا مدفون بکند و دندان‌های مرمر به‌هم قفل بشود؛ هول و هراس اینکه صدایم ببرد و هرچه فریاد بزنم کسی به دادم نرسد. …\nمن آرزو می‌کردم که بچگی خودم را بیاد بیاورم، اما وقتی که می‌آمد و آنرا حس می‌کردم مثل همان ایام سخت و دردناک بود! سرفه هائی که صدای سرفۀ یابوهای سیاه لاغر جلو دکان قصابی را می‌داد، اجبار انداختن خلط و ترس اینکه مبادا لکۀ خون در آن پیدا بشود خون این مادۀ سیال ولرم و شورمزه که از تهِ بدن بیرون می‌آید که شیرۀزندگی است و ناچار باید قی کرد؛ و تهدید دائمی مرگ که همۀ افکار او را بدون امید برگشت لگدمال می‌کند و می‌گذرد بدون بیم و هراس نبود.\nزندگی با خونسردی و بی‌اعتنائی صورتک هرکسی را به خودش ظاهر می‌سازد؛ گویا هرکسی چندین صورت باخودش دارد! بعضی‌ها فقط یکی از این صورتک‌ها را دائما استعمال می‌کنند که طبیعتاً چرک می‌شود و چین و چروک می‌خورد. این‌دسته صرفه‌جو هستند. دستۀ دیگر صورتک‌های خودشان را برای زاد و رود خودشان نگه می‌دارند؛ و بعضی دیگر پیوسته صورتشان را تغییر می‌دهند ولی همین‌که پا‌به‌سن گذاشتند می‌فهمند که این آخرین صورتک آنها بوده و بزودی مستعمل و خراب می‌شود؛ آنوقت صورت حقیقی آنها از پشت صورتک آخری بیرون می‌آید.\nنمی‌دانم دیوارهای اطاقم چه تأثیر زهر‌آلودی با خودش داشت که افکار مرا مسموم می‌کرد! من حتم داشتم که پیش از مرگ یک نفر دیوانه زنجیری در این اطاق بوده؛ نه تنها دیوارهای اطاقم بلکه منظرۀ بیرون، آن مرد قصاب، پیرمرد خنزر‌پنزری، دایه‌ام، آن لکاته، و همۀ کسانی که می‌دیدم و همچنین کاسۀ آشی که تویش آشِ جو می‌خوردم، و لباس‌هائی که تنم بود، همۀ اینها دست‌به‌یکی کرده بودند برای این افکار را در من تولید بکنند.\nچند شب پیش همین‌که در شاه‌نشین حمام لباس‌هایم را کندم افکارم عوض شد. استاد حمامی که آب روی سرم می‌ریخت مثل این بود که افکار سیاهم شسته می‌شد. در حمام سایۀ خودم را بر دیوار خیسِ عرق کرده دیدم. دیدم من همان‌قدر نازک و شکننده بودم که ده سال قبل وقتی که بچه بودم، درست یادم بود سایۀ تنم همین‌طور روی دیوارِ عرق کردۀ حمام می‌افتاد. به تن خودم دقت کردم؛ ران، ساق‌پا و میان‌تنم یک حالت شهوت‌انگیز ناامید داشت. سایۀ آنها هم مثل ده سال پیش بود مثل وقتی که بچه بودم. حس کردم که زندگی من همه‌اش مثل یک سایۀ سرگردان، سایه‌های لرزان روی دیوارِ حمام بی‌معنی و بی‌مقصد گذشته است؛ ولی دیگران سنگین، محکم و گردن‌کلفت بودند. لابد سایۀ آنها به دیوار عرق کردۀ حمام پررنگ‌تر و بزرگ‌تر می‌افتاد و تا مدتی اثر خودش را باقی می‌گذاشت. در صورتی که سایۀ من خیلی زود پاک می‌شد.\nسر بینه که لباسم را پوشیدم، حرکات قیافه و افکارم دوباره عوض شد. مثل اینکه در محیط و دنیای جدیدی داخل شده بودم، مثل اینکه در همان دنیائی که از آن متنفر بودم دوباره بدنیا آمده بودم. در هر صورت زندگی دوباره به دست آورده بودم. چون برایم معجز بود که در خزانۀ حمام مثل یک تکه نمک آب نشده بودم.\nزندگی من به‌نظرم همان‌قدر غیر طبیعی، نامعلوم و باورنکردنی می‌آمد که نقش روی قلمدانی که با آن مشغول نوشتن هستم. گویا یک نفر نقاش مجنون، وسواسی روی جلد این قلمدان را کشیده. اغلب به این نقش که نگاه می‌کنم مثل این است که بنظرم آشنا می‌آید. شاید برای همین نقش است. … شاید همین نقش مرا وادار به نوشتن می‌کند. یک درخت سرو کشیده شده که زیرش پیرمردی قوزکرده شبیه جوکیان هندوستان چمباتمه زده، عبا به خودش پیچیده و دور سرش شالمه بسته به حالت تعجب انگشت سبابۀ دست چپش را به دهنش گذاشته؛ رو به روی او دختری با لباس سیاه بلند و با حالت غیرطبیعی، شاید یک بوگامداسی است، جلو او می‌رقصد، یک گل نیلوفر هم به دستش گرفته و میان آنها یک جوی آب فاصله است.\nپای بساط تریاک همۀ افکار تاریکم را میان دود لطیف آسمانی پراکنده کردم. در این وقت جسمم فکر می‌کرد، جسمم خواب می‌دید، می‌لغزید و مثل اینکه از ثقل و کثافت هوا آزاد شده در دنیای مجهولی که پر از رنگ‌ها و تصویرهای مجهول بود پرواز می‌کرد. تریاک روح نباتی، روح بطیءالحرکت نباتی را در کالبد من دمیده بود. من در عالم نباتی سیر می‌کردم، نبات شده بودم؛ ولی همین‌طور که جلو منقل و سفرۀ چرمی چرت می‌زدم و عبا روی کولم بود نمی‌دانم چرا یاد پیرمرد خنزر‌پنزری افتادم! او هم همین‌طور جلو بساطش قوز می‌کرد و به همین حالتِ من می‌نشست. این فکر برایم تولید وحشت کرد. بلند شدم عبا را دور انداختم، رفتم جلو آینه؛ گونه‌هایم برافروخته، رنگ گوشت جلوی قصابی بود؛ ریشم نامرتب ولی یک حالت روحانی و کشنده پیدا کرده بودم؛ چشم‌های بیمارم حالت خسته، رنجیده و پچگانه داشت. مثل اینکه همۀ چیزهای ثقیل زیرزمینی و مردمی در من آب شده بود! از صورت خودم خوشم آمد، یک جور کیف شهوتی از خودم می‌بردم. جلو آینه به خودم می‌گفتم: «درد تو آنقدر عمیق است که ته چشم گیر کرده، … و اگر گریه بکنی یا اشک از پشت چشمت در می‌آید یا اصلاً اشک درنمی‌آید!…» بعد دوباره می‌گفتم: «تو احمقی! چرا زودتر شرِّ خودت را نمی‌کنی؟ منتظر چه هستی؟ هنوز چه توقعی داری؟ مگر بغلی شراب توی پستوی اطاقت نیست؟ یک جرعه بنوش و دِ‌بُرو‌که‌رفتی! احمق! تو احمقی!»\nمن با هوا حرف می‌زدم! افکاری که برایم می‌آمد به‌هم مربوط نبود. صدای خودم را در گلویم می‌شنیدم ولی معنی کلمات را نمی‌فهمیدم. درسرم این صداها با صداهای دیگر مخلوط می‌شد؛ مثل وقتی که تب داشتم انگشت‌های دستم بزرگ‌تر از معمول بنظر می‌آمد، پلک‌های چشمم سنگینی می‌کرد، لب‌هایم کلفت شده بود. همین‌که برگشتم دیدم دایه‌ام توی چارچوب در ایستاده. من قهقهه خندیدم. صورت دایه‌ای بی‌حرکت بود؛ چشم‌های بی‌نورش به من خیره شد ولی بدون تعجب یاخشم و افسردگی بود. عموماً حرکتِ احمقانه به خنده می‌اندازد، ولی خندۀ من عمیق‌تر از آن بود. این احمقی بزرگ با آنهمه چیزهای دیگر که در دنیا به آن پی نبرده‌اند و فهمش دشوار است ارتباط داشت. آنچه که در تهِ تاریکی شب‌ها گم شده‌است یک حرکت مافوق بشر مرگ بود. دایه‌ام منقل را برداشت و با گام‌های شمرده بیرون رفت، من عرق روی پیشانی خودم را پاک کردم؛ کف دست‌هایم لکه‌های سفید افتاده بود؛ تکیه به دیوار دادم؛ سرِ خودم را به جرز دیوار چسپانیدم مثل اینکه حالم بهتر شد؛ بعد نمی‌دانم این ترانه را از کجا شنیده بودم! با خودم زمزمه کردم «بیا بریم تا می خوریم، شراب ملک ری خوریم، حالا نخوریم کی خوریم؟»\nهمیشه قبل از ظهور بحران به دلم اثر می‌کرد و اضطراب مخصوصی در من تولید می‌شد. اضطراب و حالتِ غم‌انگیزی بود؛ مثل عقده‌ای که روی دلم جمع شده باشد؛ مثل هوای پیش از طوفان؛ آنوقت دنیای حقیقی از من دور می‌شد و در دنیای درخشانی زندگی می‌کردم که به مسافت سنجش‌ناپذیری با دنیای زمینی فاصله داشت. در این وقت از خودم می‌ترسیدم، از همه کس می‌ترسیدم، گویا این‌حالت مربوط به ناخوشی بود. برای این بود که فکرم ضعیف شده بود. دمِ درچۀ اطاقم پیرمردِ خنزر‌پنزری و قصاب را هم که دیدم ترسیدم. نمی‌دانم در حرکات و قیافۀ آنها چه چیز ترسناکی بود! دایه‌ام یک چیز ترسناک برایم گفت. قسم به پیر و پیغمبر می‌خورد که دیده است که پیرمرد خنزر‌پنزر شب‌ها می‌آید در اطاق زنم؛ و از پشت در شنیده بود که لکاته به او می‌گفته «شال گردنتو واکن!»\nهیچ فکرش را نمی‌شود کرد! پریروز یا پس‌پریروز بود وقتی که فریاد زدم و زنم آمده بود لای در اطاقم خودم دیدم، به چشم خودم دیدم که جای دندان‌های چرک، زرد و کرم‌خوردۀ پیرمرد که از لایش آیاتِ عربی بیرون می‌آمد روی لپ زنم بود. اصلاً چرا این مرد از وقتی که من زن گرفته‌ام جلو خانۀ ما پیداش شد؟ آیا خاکستر‌نشین بود؟ خاکستر‌نشینِ این لکاته شده بود؟ یادم هست همان‌روز رفتم سر بساط پیرمرد قیمت کوزه‌اش را پرسیدم. از میان شال‌گردن دو دندان کرم‌خورده از لای لبِ شکریش بیرون آمد، خندید، یک خندۀ زنندۀ خشک کرد که مو به تن آدم راست می‌شد؛ و گفت: «آیا ندیده می‌خری؟ این کوزه قابلی نداره هان. جوون ببر،خیرشو ببینی». با لحن مخصوصی گفت: «قابلی نداره خیرشو ببینی». من دست کردم جیبم، دو درهم و چهار پشیز گذاشتم گوشۀ سفره‌اش، باز هم خندید، یک خندۀ زننده کرد به طوری که مو به تن آدم راست می‌شد. من از زور خجالت می‌خواستم به زمین فروبروم. با دست‌ها جلو صورتم را گرفتم و برگشتم. از همۀ بساط جلو او بوی زنگ‌زدۀ چیزهای چرک وازده که زندگی آنها را جواب داده بود استشمام می‌شود. شاید می‌خواست چیزهای وازدۀ زندگی را به رخِ مردم بکشد! به مردم نشان بدهد! آیا خودش پیر و وازده نبود؟ اشیای بساطش همه مرده، کثیف و از کار افتاده بود؛ ولی چه زندگی سمج و چه شکل‌های پرمعنی داشت! این اشیای مرده بقدری تأثیر خودشان را در من گذاشتند که آدم‌های زنده نمی‌توانستند در من آنقدر تأثیر بکنند.\nولی ننه‌جون برایم خبرش را آورده بود، به همه گفته بود «با یک گدای کثیف!» دایه‌ام گفت رختخواب زنم شپش گذاشته بود وخودش هم به حمام رفته. سایۀ او به دیوار عرق کردۀ حمام چه جور بوده است؟ لابد یک سایۀ شهوتی که به خودش امیدواری بوده! ولی روی‌هم‌رفته این‌دفعه از سلیقۀ زنم بدم نیامد؛ چون پیرمردِ خنزر‌پنزری یک آدمِ معمولی لوس و بی‌مزه مثل این مردهای تخمی که زن‌های حشری و احمق راجلب می‌کنند نبود. این دردها، این قشرهای بدبختی که به سر‌و‌روی پیرمرد پینه بسته بود و نکبتی که از اطراف او می‌بارید، شاید هم خودش نمی‌دانست ولی او را مانند یک نیمچه خدا نمایش می‌داد و با آن سفرۀ کثیفی که جلو او بود نماینده و مظهر آفرینش بود.\nآری جای دوتا دندان زرد کرم‌خورده که از لایش آیه‌های عربی بیرون می‌آمد روی صورت زنم دیده بودم. همین زن که مرا به خودش راه نمی‌داد که مرا تحقیر می‌کرد ولی با وجود همۀ اینها او را دوست داشتم. با تمام وجود اینکه تاکنون نگذاشته بود یک بار روی لبش را ببوسم!\nآفتاب زردی بود، صدای سوزناک نقاره بلند شد، صدای عجز و لابه‌ای که همۀ خرافات موروثی و ترس از تاریکی را بیدار می‌کرد. حال بحران، حالی که قبلاً به دلم اثر کرده بود و منتظرش بودم آمد. حرارتِ سوزانی سر‌تا‌پایم را گرفته بود؛ داشتم خفه می‌شدم؛ رفتم در رختخواب افتادم و چشم‌هایم را بستم. از شدتِ تب مثل این بود که همۀ چیزها بزرگ شده و حاشه‌بر‌حاشیه پیدا کرده بود. سقف عوض اینکه پائین بیاید بالا رفته بود. لباس‌هایم تنم را فشار می‌داد. بی‌جهت بلند شدم در رختخوابم نشستم. با خودم زمزمه می‌کردم: «بیش از این ممکن نیست… تحمل ناپذیر است… ناگهان ساکت شدم. بعد با حالت شمرده و بلند با لحن تمسخر‌آمیز می‌گفتم: «بیش ازین…»؛ بعد اضافه می‌کردم: «من احمقم!» من به معنی لغاتی که ادا می‌کردم متوجه نبودم. فقط از ارتعاش صدای خودم در هوا تفریح می‌کردم. شاید برای رفع تنهائی با سایۀ خودم حرف می‌زدم! در این وقت یک چیز باور نکردنی دیدم. در باز شد و آن لکاته آمد. معلوم می‌شود که گاهی به فکر من می‌افتد. باز هم جای شکرش باقی است! او هم می‌دانست که من زنده هستم و رنج می‌کشم و آهسته خواهم مرد. جایش شکرش باقی بود. فقط می‌خواستم بدانم آیا می‌دانست که برای خاطر او بود که من می‌مردم! اگر می‌دانست آنوقت آسوده و خوشبخت می‌مردم. آنوقت من خوشبخت‌ترین مردمان روی زمین بودم. این لکاته که وارد اطاقم شد افکار بدم فرار کرد. نمی‌دانم چه اشعه‌ای از وجودش، از حرکاتش تراوش می‌کرد که به من تسکین می‌داد! این‌دفعه حالش بهتر بود؛ فربه و جا افتاده شده بود؛ ارخلق (لباس کوتاه آستردار از جنس ترمه) سنبوسۀ (لچک زنانه) طوسی پوشیده بود؛ زیر ابرویش را برداشته بود، خال گذاشته بود، وسمه کشیده بود، سرخاب و سفیدآب و سرمه استعمال کرده بود. مختصر با هفت‌قلم آرایش وارد اطاق من شد. مثل این بود که از زندگی خودش راضی است و بی‌اختیار انگشت سبابۀ دست چپش را به دهنش گذاشت. آیا این همان زن لطیف، همان دختر ظریف اثیری بود که لباس سیاه چین‌خورده می‌پوشید و کنار نهر سورن با هم سرمامک بازی می‌کردیم؟ همان دختری که حالت آزاد و بچگانه و موقت داشت و مچ پای شهوت‌انگیزش از زیر دامن لباسش پیدا بود؟ تا حالا که به او نگاه می‌کردم درست ملتفت نمی‌شدم. در این وقت مثل این‌که پرده‌ای از جلو چشمم افتاد! نمیدانم چرا یاد گوسفندهای دمِ دکان قصابی افتادم! او برایم حکم یک تکه گوشتِ لخم را پیدا کرده بود و خاصیت دلربائی سابق را بکلی از دست داده بود. یک زنِ جاافتادۀ سنگین و رنگین شده بود که به فکر زندگی بود؛ یک زنِ تمام عیار! زنِ من! با ترس و وحشت دیدم که زنم بزرگ و عقل رس شده بود؛ در صورتی که خودم بحالت بچگی مانده بودم. راستش از صورت او، از چشم‌هایش خجالت می‌کشیدم. زنی که به همه کس تن درمی‌داد الاّ به من؛ و من فقط خودم را به یادبود موهوم بچگی او تسلیت میدادم. آنوقتی که یک صورت سادۀ بچگانه، یک حالت محو گذرنده داشت و هنوز جای دندان پیرمرد خنزری سرِ گذر روی صورتش دیده نمی‌شد. نه، این همان کس نبود.\nاو به طعنه پرسید که «حالت چطوره؟» من جوابش دادم: «آیا تو آزاد نیستی؟ آیا هرچی دلت میخواد نمیکنی؟ به سلامتی من چکار داری؟» او در را به هم زد و رفت . اصلاً برنگشت به من نگاه کند. گویا من طرز حرف زدن با آدم‌های دنیا، با آدم‌های زنده را فراموش کرده بودم! او همان زنی که گمان میکردم عاری از هرگونه احساسات است از این حرکت من رنجید. چندین بار خواستم بلند شوم بروم روی دست و پایش بیفتم گریه بکنم پوزش بخواهم. آری گریه بکنم، چون گمان میکردم اگر میتوانستم گریه بکنم راحت میشدم. چند دقیقه، چند ساعت، یا چند قرن گذشت؟ نمیدانم! مثل دیوانه‌ها شده بودم و از دردِ خودم کیف میکردم، یک کیفِ ورای بشری، کیفی که فقط من میتوانستم بکنم و خداها هم اگر وجود داشتند نمی‌توانستند تا این اندازه کیف بکنند. در آنوقت به برتری خودم پی بردم؛ برتری خودم به رجاله‌ها، به طبیعت، به خداها حس کردم؛ خداهائی که زائیدۀ شهوتِ بشر هستند. یک خدا شده بودم، از خدا هم بزرگتر شده بودم. چون یک جریان جاودانی و لایتناهی در خودم حس میکردم. … ولی او دوباره برگشت. آنقدرها هم که تصور میکردم سنگ‌دل نبود. بلند شدم دامنش را بوسیدم و در حالت گریه و سرفه بپایش افتادم، صورتم را بساق پای او مالیدم و چند بار به اسم اصلیش او را صدا زدم. مثل این بود که اسم اصلیش صدا و زنگ مخصوصی داشت! اما توی قلبم، در ته قلبم میگفتم «لکاته … لکاته!». ماهیچه‌های پایش را که طعم گونۀ خیار میداد، تلخ و ملایم و گس بود بغل زدم. آنقدر گریه کردم، گریه کردم، نمیدانم چقدر وقت گذشت! همینکه به خودم آمدم دیدم او رفته است. شاید یک لحظه نکشید که همۀ کیف‌ها و نوازش‌ها و دردهای بشر را در خودم حس کردم و به همان حالت مثل وقتی که پای بساط تریاک می‌نشستم، مثل پیرمرد خنزر‌پنزری که جلو بساط خودم می‌نشیند، جلو پیه‌سوزی که دود میزد مانده بودم. از سر جایم تکان نمی‌خوردم، همان‌طور که به دودۀ پیه‌سوز خیره نگاه میکردم، دوده‌ها مثل برف سیاه روی دست و صورتم می‌نشست. وقتی که دایه‌ام یک کاسۀ آش جو و پلو جوجه برایم آورد از زور ترس و وحشت فریاد زد، عقب رفت و سینی شام از دستش افتاد. من خوشم آمد که اقلاً باعث ترس او شدم. بعد بلند شدم سر فتیله را با گل‌گیر زدم و رفتم جلوی آینه دوده‌ها را به صورت خودم مالیدم. چه قیافه ترسناکی! با انگشت پایِ چشمم را می‌کشیدم ول میکردم، دهنم را می‌درانیدم، توی لپ خودم باد میکردم، زیر ریش خود را بالا میگرفتم و از دو طرف تاب میدادم، ادا درمی‌آوردم. صورت من استعداد برای چه قیافه‌های مضحک و ترسناکی را داشت! گویا همۀ شکل‌ها، همۀ ریخت‌های مضحک، ترسناک و باور نکردنی که در نهاد من پنهان بود به این‌وسیله همۀ آنها را آشکار میدیدم. این حالات را در خودم میشناختم و حس میکردم و در عین‌حال بنظرم مضحک میآمدند. همۀ این قیافه‌ها در من و مال من بودند.\nصورتک‌های ترسناک و جنایتکار و خنده‌آور که به یک اشارۀ سر انگشت عوض میشدند. شکل پیرمرد قاری، شکل قصاب، شکل زنم، همۀ اینها را در خودم دیدم؛ گوئی انعکاس آنها در من بوده! همۀ این قیافه‌ها در من بوده ولی هیچکدام از آنها مال من نبود. آیا خمیره و حالت صورت من در اثر یک تحریک مجهول، در اثر وسواس‌ها، جماع‌ها و نا‌امیدی‌های موروثی درست نشده بود؟ و من که ناگهان این‌بار موروثی بودم به وسیلۀ یک حس جنون‌آمیز و خنده‌آور، بلا‌اراده فکرم متوجه نبود که این‌حالات را درقیافه‌ام نگه دارد؟ شاید فقط در موقع مرگ قیافه‌ام از قید این وسواس آزاد میشد و حالت طبیعی که باید داشته باشد به خودش میگرفت! ولی آیا در حالت آخری هم حالاتی که دائما ارادۀ تمسخر‌آمیز من روی صورتم حک کرده بود، علامت خودش را سخت‌تر و عمیق‌تر باقی نمی‌گذاشت؟ به‌هرحال فهمیدم که چه کارهائی از دست من ساخته بود! به قابلیت‌های خودم پی بردم. یک‌مرتبه زدم زیر خنده، چه خندۀ خراشیدۀ زننده و ترسناکی بود! به طوری که موهای تنم راست شد. چون صدای خودم را نمی‌شناختم. مثل یک صدای خارجی، یک خنده‌ای که اغلب بیخِ گلویم پیچیده بود، بیخ گوشم شنیده بودم در گوشم صدا کرد. همین وقت به سرفه افتادم و یک تکه خلط خونین، یک تکه از جگرم روی آینه افتاد. با سر‌انگشتم آنرا روی آینه کشیدم. همین که برگشتم دیدم ننه‌جون با رنگ پریدۀ مهتابی و موهای ژولیده و چشم‌های بی‌فروغ وحشت‌زده یک کاسه آش جو از همان آشی که برایم آورده بود روی دستش بود و به من مات نگاه میکرد. من دست‌هایم را جلو صورتم گرفتم و رفتم پشت پردۀ پستو خودم را پنهان کردم.\nوقتی که خواستم بخوابم دور سرم را یک حلقۀ آتشین فشار میداد. بوی تند شهوت‌انگیز روغن صندل که در پیه‌سوز ریخته بودند در دماغم پیچیده بود. بوی ماهیچه های پای زنم را میداد و طعم کونۀ خیار با تلخی ملایمی در دهنم بود. دستم را روی تنم می‌مالیدم و در فکرم اعضای بدنم را ران و سرین، گرمای تن زنم، اینها دوباره جلوم مجسم شد. از تجسم خیلی ران، ساق پا، بازو و همۀ آنها را با اعضای تن زنم مقایسه میکردم. خط قوی‌تر بود، چون صورت یک احتیاج را داشت. حس کردم که میخواستم تنِ او نزدیک من باشد. یک حرکت، یک تصمیم برای دفع این وسوسۀ شهوت‌انگیز کافی بود. ولی این حلقۀ آتشین دور سرم به قدری تنگ و سوزان شد که بکلی در یک دریای مبهم و مخلوط با هیکل‌های ترسناک غوطه‌ور شدم.\nهوا هنوز تاریک بود. از صدای یک دسته گزمۀ مست بیدار شدم که از توی کوچه میگذشتند، فحش های هرزه به هم میدادند و دسته جمعی میخواندند: «بیا بریم تا می خوریم، شراب ملک ری خوریم،حالا نخوریم کی خوریم؟».\nیادم افتاد، نه، یک مرتبه به من الهام شد که یک بغلی شراب در پستوی اطاقم دارم، شرابی که زهر دندان ناگ در آن حل شده بود و با یک جرعۀ آن همۀ کابوس‌های زندگی نیست و نابود میشد. ولی آن لکاته …؟ این کلمه مرا بیشتر به او حریص میکرد، بیشتر او را سرزنده و پرحرارت به من جلوه میداد. چه بهتر از این میتوانستم تصور بکنم؟ یک پیاله از آن شراب به او میدادم و یک پیاله هم خودم سر می‌کشیدم. آنوقت در میان یک تشنج با هم می‌مردیم.\nعشق چیست؟ برای همۀ رجاله‌ها یک هرزگی، یک ولنگاری موقتی است. عشق رجاله‌ها را باید در تصنیف‌های هرزه و فحشا و اصطلاحات رکیک که در عالمِ مستی و هشیاری تکرار میکنند پیدا کرد. مثل «دست خر تو لجن زدن، و خاک تو سر کردن». ولی عشق نسبت به او برای من چیز دیگری بود. راست است که من او را از قدیم می‌شناختم: چشم‌های مورت عجیب، دهن تنگ نیمه‌باز، صدای خفه و آرام، همۀ اینها برای من پر از یادگارهای دور و دردناک بود؛ و من در همۀ اینها آنچه را که از آن محروم مانده بودم که یک چیز مربوط به خودم بود و از من گرفته بودند جستجو میکردم.\nآیا برای همیشه مرا محروم کرده بودند؟ برای همین بود که حس ترسناک‌تری در من پیدا شده بود. لذت دیگری که برای جبران عشق ناامید خودم احساس میکردم، برایم یک نوع وسواس شده بود . نمیدانم چرا یاد مرد قصاب روبروی دریچۀ اطاقم افتاده بودم که آستینش را بالا میزد، بسم‌الله میگفت و گوشت‌ها را می‌برید. حالت و وضع او همیشه جلو چشمم بود. بالأخره من هم تصمیم گرفتم، یک تصمیم ترسناک. از توی رخت‌خوابم بلند شدم، آستینم را بالا زدم و گزلیک دسته‌استخوانی را که زیر متکایم گذاشته بودم برداشتم. قوز کردم و یک عبای زرد هم روی دوشم انداختم، بعد سر‌و‌رویم را با شال گردن پیچیدم، حس کردم که در عین‌حال یک حالت مخلوط از روحیۀ قصاب و مرد خنزر‌پنزری در من پیدا شده بود. بعد پاورچین بطرف اطاق زنم رفتم. اطاقش تاریک بود، در را آهسته باز کردم؛ مثل این بود که خواب میدید؛ بلندبلند با خودش میگفت: «شال گردنتو واکن». رفتم دم رختخواب، سرم را جلو نفس گرم و ملایم او گرفتم. چه حرارت گوارا و زنده کننده‌ای داشت! بنظرم آمد اگر این حرارت را مدتی تنفس میکردم دوباره زنده میشدم. اوه! چه قدر وقت بود که من گمان میکردم نفسِ همه باید مثل نفس خودم داغ و سوزان باشد . دقت کردم که ببینم آیا در اطاق او مرد دیگری هم هست؟ یعنی از فاسق‌های او کسی آنجا بود یا نه! ولی او تنها بود. فهمیدم هرچه به او نسبت میدادم افترا و بهتان محض بوده. از کجا هنوز او دختر باکره نبود! از تمام خیالات موهوم نسبت به او شرمنده شدم. این احساس دقیقه‌ای بیش طول نکشید، چون در همین‌وقت از بیرون در صدای عطسه آمد و یک خندۀ خفه و مسخره آمیز که مو را به تن آدم راست میکرد شنیدم. این صدا تمام رگ‌های تنم را کشید. اگر این عطسه و خنده را نشنیده بودم، اگر صبر نیامده بود همان طوری که تصمیم گرفته بودم همۀ گوشت تن او را تکه‌تکه میکردم میدادم به قصاب جلو خانه‌مان تا به مردم بفروشد،خودم یک تکه از گوشت رانش را بعنوان نذری میدادم به پیرمرد قاری، و فردایش میرفتم به او میگفتم: میدونی اون گوشتی که دیروز خوردی مال کی بود؟ اگر او نمیخندید این کار را میبایسی شب انجام میدادم که چشمم در چشم لکاته نمیافتاد؛ چون از حالت چشم‌های او خجالت می‌کشیدم. به من سرزنش میداد. بالاخره از کنار رختخوابش یک تکه پارچه که جلو پایم را گرفته بود برداشتم و هراسان بیرون دویدم. گزلیک را روی بام سوت کردم چون همۀ افکار جنایت‌آمیز را این گزلیک برایم تولید کرده بود. این گزلیک را که شبیه گزلیک مرد قصاب بود از خودم دور کردم. در اطاقم که برگشتم جلوی پیه‌سوز دیدم که پیرهن او را برداشته‌ام؛ پیرهن چرکی که روی گوشتِ تنِ او بود؛ پیرهن ابریشمی نرم کار هند که بوی تنِ او، بوی عطر موگرا میداد، و از حرکتِ تنش، از هستی او در این پیرهن مانده بود. آنرا بوئیدم، میان پاهایم گذاشتم و خوابیدم. هیچ شبی به این راحتی نخوابیده بودم. صبح زود از صدای داد و بیداد زنم بیدار شدم که سر گمشدن پیراهن دعوا راه انداخته بود و تکرار میکرد «یه پیرهن نو نالون…!». در صورت سرآستینش پاره بود. ولی اگر خون هم راه می‌افتاد من حاضر نبودم که پیرهن را رد کنم. آیا من حق یک پیراهن کهنۀ زنم را نداشتم؟\nننه‌جون که شیر ماچه‌الاغ و عسل و نان تافتون برایم آورد، یک گزلیک دسته‌استخوانی هم پای چاشت من در سینی گذاشته بود و گفت: آن را در بساط پیرمرد خنزر‌پنزری دیده و خریده است. بعد ابرویش را بالا کشید و گفت: «بزار دم دست بدرد بخوره!». من گزلیک را برداشتم نگاه کردم؛ همان گزلیک خودم بود. بعد ننه‌جون به حال شاکی و رنجیده گفت: «آره! دخترم یعنی آن لکاته صبح سحری میگه پیرهن منو دیشب تو دزدیدی. من که نمی‌خوام مشغول ذمۀ شما باشم! اما دیروز زنت لک دیده بود… ما می‌دونستیم که بچه… خودش می‌گفت تو حموم آبستن شده، شب می‌رفتم کمرش رو مشت و مال بدم دیدم رو بازوش گل‌گل کبود بود. به من نشان داد گفت بی‌وقتی رفتم تو زیر‌زمین، از‌ما‌بهترون ویشگونم گرفتند.». دوباره گفت: «هیچ می‌دونستی خیلی وقت زنت آبستن بوده؟» من خندیدم و گفتم: «لابد شکل بچه شکل پیرمرد قارییه، لابد به روی اون جنبیده!» بعد ننه‌جون به‌حالت متغیر از در خارج شد. مثل اینکه منتظر این جواب نبود. من فوراً بلند شدم، گزلیک دسته‌استخوانی را با دست لرزان بردم در پستوی اطاقم توی مجری گذاشتم و درِ آنرا بستم.\nنه، هرگز ممکن نبود که بچه بر روی من جنبیده باشد. حتماً به روی پیرمردِ خنزر‌پنزری جنبیده بود!\nبعد‌از‌ظهر در اطاقم باز شد؛ برادر کوچکش برادر کوچک آن لکاته در حالی‌که ناخنش را می‌جوید وارد شد. هر کس که آنها را می‌دید فوراً می‌فهمید که خواهر‌برادرند. آنقدر هم شباهت! دهنِ کوچک تنگ، لب‌های گوشت‌آلوی تر و شهوتی، پلک‌های خمیدۀ خمار، چشم‌های مورب و متعجب، گونه‌های برجسته، موهای خرمائی بی‌ترتیب و صورت گندمگون داشت. درست شبیه آن لکاته بود و یک تکه از روح شیطانی او را داشت. از این صورت‌های ترکمنی بدون احساسات بی‌روح که به فراخور زد‌و‌خورد با زندگی درست شده بود. قیافه‌ای که هرکاری را برای ادامۀ زندگی جایز می‌دانست؛ مثل اینکه طبیعت قبلاً پیش‌بینی کرده بود، مثل اینکه اجداد آنها زیاد زیر آفتاب و باران زندگی کرده بودند و با طبیعت جنگیده بودند و نه تنها شکل و شمایل خودشان را با تغییراتی به آنها داده بودند بلکه از استقامت، از شهوت و حرص و گرسنگی خودشان به آنها بخشیده بودند.\nطعم دهنش را می‌دانستم، مثل طعم کونۀ خیار تلخ و ملایم بود. وارد اطاق که شد با چشم‌های متعجب ترکمن‌یش به من نگاه کرد و گفت: «شاه جون میگه حکیم باشی گفته تو می‌میری از شرت خلاص می‌شیم. مگه آدم چطور می‌میره؟» من گفتم: «بهش بگو خیلی وقته که من مرده‌ام».\n«شاه جون گفت: اگه بچه‌ام نیفتاده بود همۀ خونه مال ما می‌شد». من بی‌اختیار زدم زیر خنده؛ یک خندۀ خشک زننده بود که مو را به تنِ آدم راست می‌کرد به‌طوری‌که صدای خودم را نمی‌شناختم. بچه از اطاق بیرون دوید. در این وقت می‌فهمیدم که چرا مرد قصاب از روی کیف گزلیک دسته‌استخوانی را روی ران گوسفندها پاک می‌کرد! کیف بریدن گوشت لخم که از توی آن خونِ مرده، خونِ لخته شده مثل لجن جمع شده بود و از خرخرۀ گوسفندها قطره‌قطره خون‌آبه به زمین می‌چکید. سگِ زرد جلو قصابی و کلۀ بریدۀ گاوی که روی زمینِ دکان افتاده بود با چشم‌های تارش رک نگاه می‌کردن و همچنین سر همۀ گوسفندها، با چشم‌هائی که غبار مرگ رویش نشسته بود آنها هم دیده بودند، آنها هم می‌دانستند!\nبالاخره می‌فهمم که نیمچه خدا شده بودم، ماورای همۀ احتیاجات پست و کوچک مردم بودم، جریان ابدیت و جاودانی را در خودم حس می‌کردم.\nابدیت چیست؟ برای من ابدیت عبارت از این بود که کنار نهر سورن با آن لکاته سرمامک بازی بکنم و فقط یک لحظه چشم‌هایم را ببندم و سرم را در دامن او پنهان کنم. یک‌باره بنظرم رسید که با خودم حرف میزدم، آن‌هم بطور غریبی. خواستم با خودم حرف بزنم ولی لب‌هایم بقدری سنگین شده بود که حاضر برای کمترین حرکت نبود. اما بی‌آنکه لب‌هایم تکان بخورد یا صدای خودم را بشنوم حس کردم که با خودم حرف می‌زدم.\nدراین اطاق که مثل قبر هر لحظه تنگ‌تر و تاریک‌تر می‌شد، شب با سایه‌های وحشتناک‌اش مرا احاطه کرده بود. جلو پیه‌سوزی که دود می‌زد با پوستین و عبائی که به خودم پیچیده بودم و شال‌گردنی که بسته بودم به حالت کپ‌زده سایه‌ام به دیوار افتاده بود. سایۀ من خیلی پررنگ‌تر و دقیق‌تر از جسم حقیقی من به دیوار افتاده بود. سایه‌ام حقیقی‌تر از وجودم شده بود. گویا پیرمرد خنزر‌پنزری، مردِ قصاب، ننه‌جون و زن لکاته‌ام همه سایه‌های من بودند؛ سایه‌هائی که میان آنها محبوس بودم. در این وقت شبیه یک جغد شده بودم ولی ناله‌های من در گلویم گیر کرده بود، و به شکل لکه‌های خونْ آنها را تف می‌کردم. شاید جغد هم مرضی دارد که مثل من فکر می‌کند! سایه‌ام به دیوار درست شبیه جغد شده بود و با حالت خمیده نوشته‌های مرا به دقت می‌خواند. حتماً او خوب می‌فهمید، فقط او می‌توانست بفهمد. از گوشۀ چشمم که به سایۀ خودم نگاه می‌کردم می‌ترسیدم.\nیک شب تاریک و ساکت مثل شبی که سرتاسر زندگی مرا فراگرفته بود. با هیکل‌های ترسناک که از در‌و‌دیوار، از پشت پرده، به من دهن‌کجی می‌کردند. گاهی اطاقم بقدری تنگ می‌شد مثل اینکه در تابوت خوابیده بودم. شقیقه‌هایم می‌سوخت، اعصابم برای کمترین حرکت حاضر نبودند. یک وزن روی سینۀ مرا فشار می‌داد، مثل وزن لش‌هائی که روی گُردۀ یابوی سیاه لاغر می‌اندازند و به قصاب‌ها تحویل می‌دهند.\nمرگ آهسته آواز خودش را زمزمه می‌کرد. مثل یکنفر لال که هر کلمه را مجبور است تکرار بکند و همین که یک فرد شعر را به آخر می‌رساند دوباره از سرِنو شروع می‌کند. آوازش مثل ارتعاش نالۀ اره در گوشت تن رخنه می‌کرد؛ فریاد می‌کشید و ناگهان خفه می‌شد.\nهنوزچشم‌هایم به‌هم نرفته بود که یک‌دسته گزمۀ مست از پشت اطاقم رد می‌شدند و دسته جمعی می‌خواندند: «بیا بریم تا می خوریم، شراب ملک ری خوریم، حالا نخوریم کی خوریم؟» با خودم گفتم: در صورتی که آخرش به دست داروغه خواهم افتاد. ناگهان یک قوۀ مافوق بشر در خودم حس کردم، پیشانیم خنک شد، بلند شدم عبای زردی که داشتم روی دوشم انداختم، شال‌گردنم را دو‌سه‌بار دور سرم پیچیدم، قوز کردم، رفتم گزلیک دسته‌استخوانی را که در مجری قایم کرده بودم درآوردم و پاورچین پاورچین به طرف اطاق آن لکاته رفتم. دم در که رسیدم اطاق در تاریکی غلیظی غرق شده بود. به دقت گوش دادم؛ صدایش را شنیدم که می‌گفت: «اومدی؟ شال‌گردنت‌و واکن!».\nصدایش یک زنگ گوارا داشت؛ مثل صدای بچگی‌اش شده بود، مثل زمزمه‌ای که بدون مسئولیت درخواب می‌کنند. من این صدا را سابق در خواب عمیقی شنیده بودم. آیا خواب می‌دید؟ صدای او خفه و کلفت مثل صدای دختربچه‌ای شده بود که کنار نهر سورن با من سرمامک بازی می‌کرد. من کمی ایست کردم؛ دوباره شنیدم که گفت: «بیاتو، شال‌گردنت‌و وا کن!»\nمن آهسته در تاریکی وارد اطاق شدم، عبا و شال‌گردنم را برداشتم، لخت شدم، ولی نمی‌دانم چرا همین‌طور که گزلیک دسته‌استخوانی در دستم بود در رختخواب رفتم؟ حرارت رختخوابش مثل این بود که جان تازه‌ای به کالبد من دمید. بعد تنِ گوارا، نمناک و خوش حرارتش او را به یاد همان دخترک رنگ‌پریدۀ لاغری که چشم‌های درشت و بیگناه ترکمنی داشت و کنار نهر سورن با هم سرمامک بازی می‌کردیم در آغوش کشیدم. نه، مثل یک جانور درنده و گرسنه به او حمله کردم و در تهِ دلم از او اکراه داشتم.\nبنظرم می‌آمد که حس عشق و کینه با هم توام بود. تنِ مهتابی و خنک او، تن زنم مارناگ که دور شکار خودش می‌پیچید از هم باز شد و مرا میان خودش محبوس کرد. عطر سینه‌اش مست کننده بود. گوشت بازویش که دور گردنم پیچید گرمای لطیفی داشت. در این لحظه آرزو می‌کردم که زندگی قطع بشود؛ چون در این دقیقه همۀ کینه و بغضی که نسبت به او داشتم ازبین رفت و سعی می‌کردم که جلو گریۀ خودم را بگیرم. بی‌آنکه ملتفت باشم مثل مهرگیاه پاهایش پشت پاهایم قفل شد و دست‌هایش پشت گردنم چسپید. من حرارت گوارای این گوشت تر‌و‌تازه را حس می‌کردم؛ تمام ذرات تن سوزانم این حرارت را می‌نوشیدند. حس می‌کردم که مرا مثل طعمه در درون خودش می‌کشید. احساس ترس و کیف به‌هم آمیخته شده بود. دهنش طعم کونۀ خیار می‌داد و گس‌مزه بود. در میان این فشار گوارا عرق می‌ریختم و از خود‌بی‌خود شده بودم. چون تنم، تمامی ذرات وجودم بودند که به من فرمانروائی می‌کردند؛ فتح و پیروزی خود را به آواز بلند می‌خواندند؛ من محکوم و بیچاره در این دنیای بی‌پایان در مقابل امواج هوا و هوس سرِ تسلیم فرود آورده بودم. موهای او که بوی عطر موگرا می‌داد به صورتم چسپیده بود و فریاد اضطراب و شادی ازتهِ وجودمان بیرون می‌آمد. ناگهان حس کردم که او لب مرا به سختی گزید بطوری‌که از میان دریده شد. آیا انگشت خودش را هم همینطور می‌جوید یا اینکه فهمید من پیرمرد لب‌شکری نیستم؟\nخواستم خودم را نجات بدهم ولی کمترین حرکت برایم غیرممکن بود. هرچه کوشش کردم بیهوده بود. گوشت تن ما را به هم لحیم کرده بودند. گمان کردم دیوانه شده است. در میان کشمکش دستم را بی اختیار تکان دادم و حس کردم گزلیکی که در دستم بود به یکجای تن او فرورفت. مایع گرمی روی صورتم ریخت. او فریاد کشید و مرا رها کرد. مایع گرمی که در مشت من پر شده بود همین‌طور نگه داشتم و گزلیک را دور انداختم. دستم آزاد شد؛ به تن او مالیدم، کاملا سرد شده بود. او مرده بود.\nدر این بین به سرفه افتادم؛ ولی این سرفه نبود؛ صدای خشک و زننده‌ای بود که مو را به تنِ آدم راست می‌کرد. من هراسان عبایم را روی کولم انداختم و به اطاق خودم رفتم. جلوی نور پیه‌سوز مشتم را باز کردم، دیدم چشم او میان دستم بود و تمام تنم غرق خون شده بود.\nرفتم جلوی آینه ولی از شدت ترس دست‌هایم را جلو صورتم گرفتم. دیدم شبیهِ نه اصلاً پیرمرد خنزری شده بودم. موهای سر و ریشم مثل موهای سر و صورت کسی بود که زنده از اطاقی بیرون بیاید که یک مارناگ در آنجا بوده؛ همه سفید شده بود. لبم مثل لب پیرمرد دریده بود؛ چشم‌هایم بدون مژه بود؛ یک مشت موی سفید از سینه‌ام بیرون زده بود و روح تازه‌ای در تن من حلول کرده بود. اصلاً طور دیگر فکر می‌کردم؛ طور دیگر حس می‌کردم و نمی‌توانستم خودم را از دست او، از دست دیوی که در من بیدار شده بود نجات بدهم. همین‌طور که دستم را جلوی صورتم گرفته بودم بی‌اختیار زدم زیر خنده، یک خندۀ سخت‌تر از اول که وجود مرا به لرزه انداخت. خندۀ عمیقی که معلوم نبود ازکدام چالۀ گمشدۀ بدنم بیرون می‌آمد! خندۀ تهی که فقط در گلویم می‌پیچید و از میان‌تهی درمی‌آمد. من پیرمرد خنزری شده بودم.\nاز شدت اضطراب مثل این بود که از خواب عمیق و طولانی بیدار شده باشم! چشم‌هایم را مالاندم. در همان اطاقِ سابق خودم بودم. تاریک‌روشن بود و ابر و میغ روی شیشه‌ها را گرفته بود. بانگ خروس از دور شنیده می‌شد. در منقل روبرویم گل‌های آتش تبدیل به خاکسترِ سرد شده بود و به یک فوت بند بود. حس کردم که افکارم مثل گل‌های آتش پوک و خاکستر شده بود و به یک فوت بند بود.\nاولین چیزی که جستجو کردم گلدان راغه بود که در قبرستان از پیرمرد کالسکه‌چی گرفته بودم؛ ولی گلدانْ روبروی من نبود. نگاه کردم دیدم دم در یک نفر با سایۀ خمیده …، نه، این شخص یک پیرمرد قوزی بود که سر‌و‌رویش را با شال‌گردن پیچیده بود و چیزی را بشکل کوزه از دستمال چرکی بسته زیر بغلش گرفته بود. خنده خشک و زننده‌ای می‌کرد که مو به تن آدم راست می‌ایستاد. همین که خواستم از جایم بلند شوم از در اطاق بیرون رفت. من بلند شدم، خواستم به دنبالش بدوم و آن کوزه، آن دستمال بسته را از او بگیرم؛ ولی پیرمرد با چالاکی مخصوصی دور شده بود. من برگشتم پنجرۀ رو به کوچۀ اطاقم را باز کردم؛ هیکل خمیدۀ پیرمرد را در کوچه دیدم که شانه‌هایش از شدت خنده می‌لرزید و آن دستمال بسته را زیر بغلش گرفته بود، افتان و خیزان میرفت تا اینکه به کلی پشت مه ناپدید شد.\nمن برگشتم به خودم نگاه کردم. دیدم لباسم پاره، سرتاپایم آلوده به خونِ دلمه شده بود؛ دو مگس زنبور طلائی دورم پرواز می‌کردند و کرم‌های سفید کوچک روی تنم درهم می‌لولیدند، و وزن مرده‌ای روی سینه‌ام فشار می‌داد.\nنسخۀ چاپخانۀ سپهر، تهران، بهمن ماه ۱۳۵۱ (متن کامل و اصلی بدون هیچ کم و زیاد و دستکاری)\nتهیه برای نشر الکترونیک توسط امیرحسین خنجی\nوبگاهِ «ایران تاریخ» www.irantarikh.com\nبوف کور شناخته‌شده‌ترین اثر صادق هدایت نویسنده معاصر ایرانی، رمانی کوتاه و از نخستین نثرهای داستانی ادبیات ایران در سدهٔ ۲۰ میلادی است. این رمان به سبک فراواقع Surrealism نوشته شده و تک‌گویی یک راوی است که دچار توهم و پندارهای روانی است. کتاب بوف کور تاکنون از فارسی به چندین زبان از جمله انگلیسی، فرانسه و آلمانی ترجمه شده‌است.\nونسان مونتی، خاورشناس فرانسوی و دوست هدایت، در کتاب صادق هدایت که هشت ماه پس از مرگ هدایت و به زبان فرانسه در تهران منتشر شد، سال ۱۳۰۹ خورشیدی (۱۹۳۰ میلادی) را به عنوان سال نوشته‌شدن بوف کور معرفی می‌کند. وی که از راهنمایی‌های خانوادهٔ هدایت، دوستان فرانسوی او و بزرگ علوی برخوردار بوده، در این کتاب هیچ دلیلی را برای این تاریخ ذکر نکرده‌است و به نظر می‌رسد این تاریخ را از قول آن‌ها نوشته است. بعدها افراد دیگری نیز سال ۱۳۰۹ را به عنوان سال نگارش بوف کور ذکر کرده‌اند.\nهدایت تا نیمهٔ سال ۱۳۰۹ مشغول به تحصیل در فرانسه بوده‌است. او پس از بازگشت به ایران بلافاصله مجموعه داستان زنده به گور و نمایشنامهٔ پروین دختر ساسان را منتشر کرد. به نوشتهٔ فرزانه: «هدایت مدعی بود که بوف کور را در فرنگستان نوشته و بعداً، برای چاپ آن — که به گمانش در ایران زمان رضاشاه امکان نداشته‌است — به هند می‌رود و از این رومان تعداد پنجاه نسخه پلی‌کپی می‌کند.»\nدر سال ۱۳۱۴ جمالزاده هدایت را به سوئیس دعوت کرد. هدایت نیز تمام کتاب‌هایش را به مبلغ ۴۰۰ تومان فروخت تا خرج سفرش را بپردازد. با این وجود این سفر به دلیل مشکلاتی (از جمله ندادن ارز خارجی به هدایت)، منتفی شد. هدایت در آن زمان به دلیل فعالیت‌های ادبی‌اش در سال ۱۳۱۳، ممنوع‌القلم شده بود و در واقع هیچ امیدی برای ادامهٔ فعالیت‌های او در ایران وجود نداشته‌است. در سال ۱۳۱۵، شین پرتو که از دوستان قدیم هدایت بود و در آن زمان در کنسولگری ایران در بمبئی کار می‌کرد، به تهران آمد و به هدایت پیشنهاد کرد که با وی به هندوستان برود. بدین ترتیب هدایت دست خالی رهسپار هندوستان می‌شود. هدایت در نامه‌ای به مجتبی مینوی (از بمبئی به لندن) به تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۳۷ (۲۳ بهمن ۱۳۱۵، یعنی زمانی که چند ماه از زمان اقامتش در هند می‌گذشته‌است) ماجرا را چنین شرح می‌دهد: «تا اینکه دری به تخته خورد و دکتر پرتو به عنوان مرخصی به ایران آمد. از دهنش در رفت گفت: آمدم تو را با خودم ببرم. کور از خدا چه می‌خواهد: دو چشم بینا … باری تا موقعی که از خرمشهر وارد کشتی شدم خارج شدن از گندستان را امری محال، و تصور می‌کردم در فیلمی مشغول بازی هستم… همینقدر می‌دانم که از آن قبرستان گندیدهٔ نکبت‌بار ادبار و خفه‌کننده عجالتاً خلاص شده‌ام. فردا را کسی ندیده.»\nآنچه مسلم است این است که هدایت دست‌نویس بوف کور را با خود به بمبئی برده بوده‌است. شین پرتو، همسفر هدایت در این باره نوشته است: «بوف کور را هدایت قبل از مسافرت به هند نوشته است و هنگامی که من صادق را از تهران به بمبئی می‌بردم پس از آنکه در کشتی سوار شدیم و به اتاق خود رفتم، هدایت با بوف کور و یک ماشین تحریر «اریکای آند»، نسخهٔ خطی آن را به من داد که بخوانم.» هدایت خود در نامه‌ای به مینوی می‌نویسد: «تقریباً ۲۰ نوول و یک تئاتر و یک «بوف کور» و دو سه سفرنامهٔ حاضر چاپ دارم.»\nظاهراً تمام داستان از زبان راوی بیان می‌شود. راوی در بخش اول بوف کور جوان نقاشی است که تنها زندگی می‌کند. او که سودای زن اثیری را دارد با ریختن شراب زهر آلودی در دهانش او را می‌کشد. در بخش دوم راوی نویسنده‌ای است که همسر دارد. او نسبت به همسرش (لکاته) بطور هم‌زمان احساس عشق و کینه و اکراه و اشتیاق دارد. او که می‌پندارد همسرش به او خیانت می‌کند، در نهایت لکاته را نیز می‌کشد و به پیرمرد خنزرپنزری تبدیل می‌شود.\nراوی انسانی عادی نیست و خود از این موضوع آگاه است. او فردی منزوی است و نسبت به مردم عادی (رجّاله‌ها) احساس بیگانگی می‌کند. راوی از رجاله‌ها بیزار است و خود را از آنان برتر می‌داند. او جامعه را عامل دردها و رنج‌هایش معرفی می‌کند. راوی بطور ناخودآگاه از ناتوانی خود در انجام کارهایی که رجاله‌ها در آن‌ها توانا هستند خشمگین است. راوی نگران و وحشت‌زده است. او که در آرزوی مرگ است، زندگی خود را جبری و تغییرناپذیر می‌داند و از آن هراس دارد.\nزن اثیری یا فرشته از شخصیت‌های بخش نخست داستان است. برخی از ویژگی‌های ظاهری او عبارتند از: سیاه‌پوش بودن، چشم‌های سیاه درشت که سرزنش‌کننده و جذاب هستند، پیشانی بلند، گونه‌های برجسته، چشم‌های مورب ترکمنی، لب‌های گوشتالوی نیمه‌باز و لب‌هایی که مثل این است که تازه از یک «بوسهٔ گرم طولانی» جدا شده‌است. نخستین برخورد خواننده با زن اثیری در توصیف راوی از نقاشی‌های تغییرناپذیرش بر روی قلمدان‌هاست. زن اثیری با زندگی زمینی پیوندی ندارد. راوی بر زیبایی و جذابیت زن اثیری تأکید دارد تا غیرعادی بودن و «اثیری» بودن او را برساند.\nپیرمرد قوزی در بخش اول داستان دست‌کم دارای دو عکس‌برگردان است. او به صورت پیرمردی که روبری زن اثیری نشسته و راوی او را از سوراخ بالای رف اتاقش می‌بیند و به صورت یک نعش‌کش ظاهر می‌شود. او نخستین بار در توصیف صحنهٔ نقاشی‌های روی قلم‌دان راوی معرفی می‌شود. برخلاف راوی و فرشته، پیرمرد قوزی پر حرف و پرجنب‌وجوش است. او سر و رویش را با شال‌گردن پیچیده است و خندهٔ خشک زننده‌ای سر می‌دهد. او که آدرس خانهٔ راوی را بلد است در دفن زن اثیری به وی کمک می‌کند.\nبوف کور افسانه سیزیف


آپدیت HarmonyOS باعث ارتقا عملکرد هواوی Mate X2 شده است - ترنجی آپدیت HarmonyOS باعث ارتقا عملکرد هواوی Mate X2 شده است - ترنجی\n1 هفته قبل | 3 دیدگاه | HarmonyOS، آپدیت\nچند روز پیش نگاهی مفصل به سیستم عامل اختصاصی هواوی یعنی HarmonyOS داشتیم. آین آپدیت به صورت تست عمومی به برخی دستگاه ها ارایه شده است. حالا گزارش می شود که آپدیت HarmonyOS باعث ارتقا عملکرد هواوی Mate X2 شده است.\nاخیرا، سیستم هواوی Harmony 2.0 تست عمومی را آغاز کرده است. بسیاری از کاربران که برای به روزرسانی ثبت نام کرده بودند و این آپدیت دریافت کردند. از طریق این به روزرسانی، سیستم گوشی کاربر از EMUI 11 مبتنی بر اندروید به سیستم عامل Harmony تغییر می یابد.\nپیش از این گزارش شده بود که این تغییر روی نرم بودن عملکرد گوشی تأثیر نمی گذارد. البته برخی از کاربران فکر می کنند که در سناریوهای خاص، تجربه بهتر از سیستم اندروید است.\nآپدیت HarmonyOS هواوی Mate X2\nچند روز پیش، یک وبلاگ نویس معروف در Weibo عملکرد هواوی Mate X2 را با سیستم عامل Harmony 2.0 2.0 آزمایش کرد. او دو بازی محبوب موبایل “Honor of Kings” و “Peace Elite” را روی آن تست کرد. هر دو بازی به ترتیب در بالاترین کیفیت تصویر با کیفیت تصویر نهایی و حالت HD-anti-aliasing آزمایش شدند. همانطور که وبلاگ نویس اثبات کرد، تسلط و پایداری بهتر از EMUI 11 است. به علاوه، مصرف انرژی نیز کمتر است.\nاز نظر تسلط به سیستم، او همچنین Mate 40 Pro را که با EMUI 11 کار می کند مقایسه کرده و دریافت که سرعت باز و جابه جا شدن بین برنامه ها اساساً یکسان است. بنابراین هر دلیلی وجود دارد که فکر کنیم سیستم عامل فعلی Harmony OS 2.0 معماری دوگانه Harmony و AOSP Android 10 را محصور می کند و در بیشتر محیط های موجود برنامه های کاربردی هنوز از اندروید استفاده می شود. بنابراین، بهبود روان بودن سیستم با HarmonyOS نسبتا محدود است.\nاخیرا، هواوی تفاوت بین سیستم عامل هارمونی و سایر سیستم های تلفن همراه را توضیح داده و گفته است که سیستم عامل هارمونی جایگزین اندروید نیست و کپی iOS نیز نیست. توسعه واقعی هارمونی در ماه مه ۲۰۱۶ (تقریبا ۵ سال پیش) آغاز شد.\nنظر شما چیست؟ فکر می کنید که واقعا هارمونی OS می تواند موفق باشد.\nتگ‌ها: HarmonyOS، Huawei Mate X2، آپدیت HarmonyOS، هواوی Mate X2\n2021-05-01 در 18:49\nاز اونجایی که بر پایه اندرویده نمیتونه پیشرفت چشم گیری کنه از لحاظ عملکرد\nهمین که سیستم عامل جدید باعث شده گوشی پایدارتر بشه توی بازی ها و مصرف انرژی کمتر بشه بازم خوبه👌👍\nخیلی هم خوب 😘


نگار جواهریان 2020/10/28 گزینه های باینری چیست\nآشنایی با کتاب تحلیل تکنیکال AccessClass Funcs - GoodLibrary-MultiLanguage-MaterialDesign Card در قسمت طرح ها/مدیریت سرمایه مطلب مربوط به “مدیریت سرمایه” را مطالعه کنید. خانه مروری بازار جنگ تجاری متوقف می شود Hawkish Fed به عنوان. با سلام به همه من چندتا سوال داشتم باتوجه به اینکه این بازار خیلی ساز و کار شفافی نداره می خواستم بدونم آیا اینکار یعنی ترید فارکس اسم واقعا تجارت هست یا.\nهمانطور که در مقاله اصلی درباره میانگین های متحرک توضیح داده شده است ، میانگین متحرک ساده دوره n در زمان k ، میانگین حسابی مقادیر n از k-n + 1 تا k است . به عبارت دیگر ، میانگین متحرک 5 روزه امروز با اضافه کردن 5 قیمت قبلی (یعنی امروز به علاوه چهار گذشته) و تقسیم آنها بر 5 محاسبه می شود. اگر قیمت ها: 9 ، 8 ، 8 ، 9 ، 10 باشد ، میانگین حرکت ساده (9 + 8 + 8 + 9 + 10) / 5 \_u003d 8.8 خواهد بود. بنابراین ، در قیمت امروز 10 ، میانگین متحرک 8/8 خواهد بود. 1- دفترچه یادداشت معاملاتی (ژورنال) خود را با دقت مرور کنید. اشتباهات خود را در یک برگه یادداشت کنید و این برگه را کنار مانیتور خود بچسبانید و هر روز آن را مرور کنید. این برگه حاصل کتاب تحلیل تکنیکال تجربیات شماست و شاید ارزش آن میلیونها تومان باشد؛ پس برای این برگه ارزش قائل شوید. به فرض اگر قرار باشد شما پولی را امروز به یک نفر قرض دهید و پولتان را سال دیگر از آن شخص پس بگیرید، توقع دارید چه مقدار مبلغ به شما بازگرداند؟\nمدل کتاب تحلیل تکنیکال لایت نینتندو سوییچ شبانه معرفی شد. کنجکاو بودم ببینم قبل از اینکه وارد سوالات شویم، واکنشی درباره آن دارید؟\nبازدید کننده عزیز میتوانید فایل مربوط به اموزش قدم به قدم فارکس از مبتدی تا فوق حرفه ای را که در دسته بندی کتاب ، جزوه قرار دارد را برای ایجاد یک نمودار کندل استیک، مجموعه ای از اطلاعات قیمت شامل قیمت باز شده، قیمت بسته شده، بالاترین قیمت و پایین ترین قیمت دارایی مورد نظر در بازه زمانی مشخص، نیاز است. منظور از بازه زمانی مشخص این است که شما می توانید چارت قیمت دارایی مورد نظر خود را بر اساس طول زمانی مشخص مثلا ساعتی یا روزانه یا هفتگی تنظیم نمایید. در این صورت قیمتی که در ابتدای روز برای معامله و ترید مشخص می شود را قیمت باز شده در نمودار روزانه گویند. ارزیابی حرکت روند موجود (پایین / بالا کتاب تحلیل تکنیکال / مسطح) ؛ ارزیابی مدت روند (کوتاه مدت / بلند مدت ، شروع / بلوغ / اتمام) ؛ ارزیابی دامنه نوسانات قیمت در جهت فعلی (تغییر نرخ ارز قوی یا ضعیف).\nاین یک فرم تحلیل فنی (یک شاخص) است که همچنین به عنوان رگرسیون خطی نامیده می شود. خطوط روند می توانند به عنوان ابزارهای آماری ساده عمل کنند و خطوط را با کشیدن مناسب ترین خط در میان: قیمت پایین ترین، بالاترین یا بسته شدن و باز کردن، شناسایی کنند. — امروزه بهترین و ساده ترین استفاده از خدمات در نظر گرفته کتاب تحلیل تکنیکال شده است. مزایای استفاده از این سایت این است که شما می توانید انتخاب کنید چه captchas حدس بزنید، روسی یا انگلیسی. همچنین پاداش برای حل مشکل را فراهم می کند. حداقل مبلغ یک کیف پول الکترونیکی 15 روبل است و بلافاصله نمایش داده می شود. در شب، هزینه جریان حلقه افزایش می یابد، به دلیل جریان زیادی از کاربران. ماده 16- این تصویب نامه جایگزین تصویب نامه شماره 104089/ت52445هـ مورخ 11/8/1394 می شود.\n(۳۶۵÷تعداد روزهای باقیمانده تا سررسید) (۱۰%-(۱+نرخ بهره بدون ریسک))× وجه تضمین برای اخذ۱۰ موقعیت فروش به گزارش خبرنگار مهر ، چنگیز جلیلوند مدیر دوبلاژ و دوبلور باسابقه سینما و تلویزیون ایران ساعتی پیش به دلیل ابتلا به بیماری کرونا دار فانی را وداع گفت. براساس این مصوبه، معلمان در پنج رتبه، طبقه‌بندی می‌شوند و عوامل امتیاز آور برای ارتقای رتبه بر مبنای کتاب تحلیل تکنیکال تحصیلات- مهارت و توانایی ها، دوره های آموزشی، سنوات خدمت و تجربه مربوط محاسبه می‌شود.\nدر این راستا، قبولی در آزمون کانون کارگزاران یا سازمان بورس شرط صدور کد معاملاتی است. همچنین شخص متعهد می‌شود سیگنال‌فروشی و . نکند، زیرا کد مسدود می‌شود که مسئولان بورس، دلیل این تصمیم را نیاز به تخصص و دانش تازه‌واردها به بورس اعلام کرده و می‌گویند با توجه به اینکه این روزها سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه رونق دارد و ممکن است افرادی که وارد این بازار می‌شوند دانش کافی نداشته باشند و از آنجاکه این نوع سرمایه‌گذاری نیازمند تخصص و دانش است، چنین تصمیمی گرفته شده است . زمان کتاب تحلیل تکنیکال برگزاری: برای اطلاع از نزدیک ترین تاریخ برگزاری برنامه های آموزشی، به تقویم آموزشی موسسه توسعه و آموزش فصل مراجعه نمایید. اعتماد به نفس به منظور امکان اخذ تصمیم توسط تحلیلگر مالی و پشتیبانی و دفاع از تصمیم خود در مقابل سرمایه گذاراران


صفحه اصلی دانستنیها 10 توصیه برای بدنسازی در ماه رمضان\nنوشته شده توسط سعید اردلان در 05 خرداد 1397 . دانستنیها\nبا استفاده از نکات غذایی و تمرینی زیر دلیلی وجود ندارد که بدن سازان نتوانند در ماه مبارک رمضان به افزایش قدرت، چربی سوزی و عضله سازی خود ادامه ندهند.\nبهترین زمان تمرین کمی بعد از اذن صبح میباشد که بدنتان به خوبی اب رسانی و تغذیه رسانی شده است و یا توصیه می گردد که ورزشکاران تمرینات‌شان را بعد از افطار انجام دهند، چرا که فعالیت‌های ورزشی قبل از افطار، آنها را دچار تنش و خستگی می‌کند.\nبه جای تمرینات هوازی از پیاده روی آرام و یا تمرینات اینتروال استفاده کنید.با انجام ۱۰ دقیقه تمرینات اینتروال پر فشار شما میتوانید از تمام مزایای قلبی عروقی و افزایش سرعت متابولیسم با کمترین میزان عرق کردن بهره ببرید.\nتعداد ست های تمرنی خود را به 10 الی 6 مرتبه کاهش دهید.\nسعی کنید نوشیدنی ها و مکمل های حاوی کافئین رو از برنامه روزانه حذف کنید تا باعث کاهش میزان آب بدن نشود.\nبرای اینکه در طول روز کمتر تشنه شوید بهتر است علاوه بر خوردن آب فراوان در فاصله افطار تا سحر، از کربوهیدرات هایی همچون نان و غلات و ماکارونی سبوس دار در وعده افطار و سحر استفاده کنید. این مواد سبب می شود گلیکوژن بدن در حد نرمال حفظ شده و فرد کمتر دچار تشنگی شود.\nبرای اینکه کمتر هنگام روزه داری تشنه شوید بهتر است در برنامه غذایی سحری از خوردن غذاهایی مثل انواع کوکو، بادمجان، سویس و کالباس، سس مایونز و سیر و پیاز و همچنین غذاهای چرب و پرنمک که سبب تشنگی زیاد در طول روز می شود پرهیز کنید


کلاس اولی‌ها در تمام مناطق از 15 شهریور به مدرسه می‌روند/ برگزاری کلاس مجازی دبستانی‌ها در عصر – اول خبر\nخانه/اجتماعی/کلاس اولی‌ها در تمام مناطق از 15 شهریور به مدرسه می‌روند/ برگزاری کلاس مجازی دبستانی‌ها در عصر\nدوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹ – ۲۳:۵۴ کلاس اولی‌ها در تمام مناطق از 15 شهریور به مدرسه می‌روند/ برگزاری کلاس مجازی دبستانی‌ها در عصر\nبه گزارش خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، رضوان حکیم زاده معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش در گفت وگوی ویژه خبری شبکه دو سیما، درباره سناریوهای آغاز سال تحصیلی، اظهار کرد: سال گذشته دوسوم از سال تحصیلی گذشته بود و حجم زیادی از کتب درسی هم آموزش داده شده بود که با شرایط کرونا و تعطیلی مدارس مواجه شدیم اما امسال از ابتدای سال با این شرایط کرونا مواجهیم.\nمعاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش درباره سلامت دانش‌آموزان در کلاس‌های حضوری، گفت: در سال تحصیلی گذشته، امتحانات پایه‌های نهم و دوازدهم به صورت حضوری برگزار شد و بیش از 600 هزار دانش‌آموز به مدرسه برای امتحانات آمدند که یک مورد هم گزارش مشکل نداشتیم؛ همچنین ثبت‌نام یک میلیون و 400 هزار کلاس اولی انجام شد که سنجش شدند و غربالگری اولیه به صورت حضوری داشتیم.\nوی تصریح کرد: بچه ها باید یاد بگیرند و در بهترین سنین یادگیری هستند و بهترین مکان نیز محیط مدرسه است؛ اگر خانواده‌ها همکاری داشته باشند و با رعایت پروتکل‌ها، جای نگرانی وجود ندارد. برخی خانواده‌ها بچه‌ها را به پارک، مسافرت و بازار می‌برند و نگرانی‌شان فقط در مدرسه است و این در حالیست که مسافرت‌ها گاهی وقت‌ها باعث می‌شود که مکان‌هایی که سفید است در معرض تهدید کرونا قرار گیرد.


37 (18 آوریل 1985)\nووکاش فابیانیسکی با ملیت کشور لهستان، 37 سال (18 آوریل 1985) سن دارد، قد او 190 سانتی‌متر می‌باشد. ووکاش فابیانیسکی به عنوان دروازه‌بان برای تیم خود بازی می‌کند و از پای راست خود به خوبی بهره می‌گیرد .\nاین بازیکن در حال حاضر با شماره 1 برای تیم فوتبال وستهام بازی می‌کند.\nآخرین بازی ووکاش فابیانیسکی برای تیم فوتبال وستهام مقابل تیم منچستر سیتی می‌باشد. این بازی با نتیجه وستهام (2 - 2) منچستر سیتی به پایان رسید. ووکاش فابیانیسکی در این مسابقه 90 دقیقه بازی کرد، 7 سیو داشت، 1 کارت زرد دریافت کرد و نمره 8.3 کسب کرد.\n2022 2021/2022 2021 2020/2021 2020 2019/2020 2019 2018/2019 2018 2017/2018 2017 2016/2017 2016 2015/2016 2015 2014/2015 2014 2013/2014 2012/2013 2011/2012 2010/2011 2010 2009/2010 2008/2009 2008 2007/2008 2006\nقبلی 1/01/18 - 1/02/25 بعدی\nلیگ برتر لیگ اروپا مقدماتی جام جهانی دوستانه باشگاهی یورو کاپ دوستانه ملی جام حذفی لیگ ملت‌ها A جام اتحادیه انتخابی یورو جام آسیا جام جهانی لیگ قهرمانان


ایران تریبون - هند قتل شهروند این کشور در آمریکا را 'تکان دهنده' خواند\nشنبه, 07 اسفند 1395 ساعت 04:21\nدر خلال گزارش هایی دایر بر اینکه قتل یک شهروند هندی در آمریکا شاید انگیزه نژادی داشته باشد دولت هند این حادثه را تکان دهنده توصیف کرده است. سرینیواس کوچیبوتلا روز چهارشنبه پس از تیراندازی در میکده ای در شهر اولات واقع در ایالت کانزاس جان باخت. آلوک ماداسانی دوست آقای کوچیبوتلا که او هم هندی است و یک آمریکایی در این حمله زخمی شدند. در پی این حادثه آدام پورینتون به قتل عمد متهم شده است.\nخبر این قتل در هند انعکاس گسترده ای از جمله در شبکه های اجتماعی داشت و بعضی به قدرت رسیدن دونالد ترامپ در آمریکا را علت آن دانسته اند. اف بی آی هم اکنون درحال تحقیق درباره انگیزه های احتمالی این جنایت در رستوران و میکده آستینز است و انگیزه نژادی یکی از احتمالات به حساب می آید.شاهدان عینی به روزنامه "کانزاس سیتی استار" گفتند که مهاجم پیش از تیراندازی فریاد زد: "از کشور من بیرون بروید."\nیک کارمند میکده هم گفت که مهاجم پیش از تیراندازی چهارشنبه شب فحش های نژادی می داد.\nآدام پورینتون پنج ساعت بعد از حمله دستگیر شد\nگزارش می شود که مظنون با پای پیاده از محل گریخت و پنج ساعت بعد در رستورانی در ۱۳۰ کیلومتری آنجا در ایالت میزوری دستگیر شد. آقای کوچیبوتلا اهل شهر حیدرآباد هند بود. جاگانموهان ردی پدر او حمله را از روی نفرت دانسته و گفته است که این گونه حوادث در پی پیروزی انتخاباتی آقای ترامپ افزایش یافته است. سیزارتا هنرپیشه هندی پس از این حادثه برای ۲.۶ میلیون نفری که او را در توییتر دنبال می کنند نوشت: "شوکه نباشید! خشمگین باشید! ترامپ درحال نفرت پراکنی است. این جنایتی از روی نفرت است! سرینیواس کوچیبوتلا روحت شاد." سوشما سواراج وزیر خارجه هند گفت که به خانواده قربانی تسلیت گفته و به آنها پیشنهاد کمک کرده است.\nسفارت آمریکا در دهلی این حمله را محکوم کرده است. آقای کوچیبوتلا ۳۲ ساله در شرکت فناوری معروف گارمین مهندس بود. این شرکت تجهیزات موقعیت یاب ماهواره ای تولید می کند. آقای ماداسانی که اکنون از بیمارستان مرخص شده هم در همین شرکت کار می کند. مری کی کارلسون کاردار سفارت آمریکا در هند گفت: "آمریکا کشور مهاجران است و از همه مردم از اطراف جهان برای بازدید، کار، تحصیل و زندگی استقبال می کند." او افزود: "مقام های آمریکایی به طور کامل در این مورد تحقیق و آن را در دادگاه پیگیری خواهند کرد، هرچند می دانند که اجرای عدالت مرهم ناچیزی برای آلام خانواده قربانیان خواهد بود."\nمحتوای بیشتر در این بخش: « جمعه شب در سوئد چه اتفاقی افتاد؟ واکنش طنزآلود کاربران شبکه‌های مجازی\tاعمال شکنجه "شیوه‌ی بزدلان" و اطلاعات حاصل از آن بی‌فایده است »


جاستین ترودو پیروز شد اما اکثریت درمجلسسماکاو\nجاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا در جمع هواداران خود حاضر شده و گفته است که مردم کشورش با انتخاب مجدد او در انتخابات دوشنبه، به نفع یک برنامه مترقی رای دادند.\nآقای ترودو در مقر حزب لیبرال در مونترال گفت او مبارزه با تغییرات اقلیمی را در اولویت برنامه دولت خود قرار خواهد داد. نخست‌وزیر کانادا، تغییرات اقلیمی را بزرگ‌ترین چالش زمان حاضر خوانده است.\nدونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا به آقای ترودو تبریک گفته است.\nاحتمالا آقای ترودو تلاش خواهد کرد با حزب دموکراتیک نو ائتلاف کند.\nمجلس عوام پارلمان کانادا ۳۳۸ کرسی دارد.\nعلی احساسی، نماینده ایرانی‌تبار از حزب لیبرال توانسته یک بار دیگر از حوزه ویلودیل در تورنتو وارد مجلس شود. مجید جوهری دیگر نماینده ایرانی تبار حاضر در مجلس، با ۱۱۲ رای رقیب خود از حزب محافظه‌کار را شکست داده است.\nهر سه نماینده فارسی زبان مجلس #کانادا (دو ایرانی تبار و یک افغان تبار) از حزب لیبرال دوباره انتخاب شدند. مجید جوهری با کمترین اختلاف (۱۱۲ رای در بیش از ۴۰ هزار رای)، علی احساسی و مریم منصف هم با اختلافی بیشتر رقبا از حزب محافظه‌کار را شکست دادند. pic.twitter.com/iOhxLosEkr\n— بهمن كلباسى (@bbckalbasi) ۳۰ مهر ۱۳۹۸\nدر این انتخابات، لیبرال‌ها سهم کمتری از آراء عمومی نسبت به اصلی‌ترین رقیب خود – حزب محافظه کار کسب کردند.\nانتخابات روز دوشنبه یک همه‌پرسی در مورد عملکرد آقای ترودو تلقی می‌شد.\nمحبوبیت آقای ترودو در دو سال گذشته در پی چندین رسوایی کاهش یافت. اخیرا او در جریان مبارزات انتخاباتی مجبور شد به خاطر حاضر شدن در یک مهمانی با صورتی سیاه کرده عذرخواهی کند.


راهنمای سنجاق برای نگهداری از رنگ موی فانتزی\nتاریخ انتشار : شنبه ۱۰ مهرماه ۱۴۰۰ - دسته بندی : زنده تر\nآرایشگرها هر روز با مشتری‌هایی روبرو می‌شوند که هر کدام شان دوست دارند موهای خود را به یک رنگ دربیاورند. رنگ مو یکی از بهترین راه‌های زیباتر شدن است و البته هر روز رنگ موهای جدیدی مد می‌شود. رنگ مو اگر خوب انجام شود نتیجه زیبا و دیدنی خواهد داشت. با این حال برای این که رنگ موی مورد نظر شما روی موهایتان ماندگاری داشته باشد باید نحوه مراقبت از موهای رنگ شده را بلد باشید. از طرف دیگر بعضی از رنگ موها به مراقبت بیشتر نیاز دارند. رنگ موی فانتزی جز دسته‌ای رنگ موهاست که اگر آن را انتخاب کنید باید حسابی از موهای خود مراقبت کنید. به همین دلیل امروز می‌خواهیم آموزش مراقبت و نگهداری از رنگ موی فانتزی را آموزش دهیم. با سنجاق همراه باشید.\nرنگ موی فانتزی چیست؟\nهر رنگ مویی که به رنگ‌های طبیعی نزدیک نیست در رده رنگ‌های فانتزی قرار می‌گیرد. رنگ‌های قهوه‌ای، طلایی و قرمز رنگ‌های طبیعی هستند و رنگ‌های پاستلی، نقره‌ای، رزگلد و رنگ‌های دیگر، فانتزی محسوب می‌شوند. از آنجایی که رنگ‌های فانتزی نیمه موقت هستند، زودتر از رنگ موهای طبیعی از روی مو پاک می‌شوند. شما فقط می‌توانید با ترفندهایی این رنگ مو را مدت بیشتری روی موهای خود نگه دارید.\nبا ترفندهای نگهداری از رنگ موی فانتزی آشنا شوید\nهفته اول موها را نشویید\nچه خودتان موهای خود را رنگ می‌کنید یا در سالن این کار را انجام می‌دهید فرقی نمی‌کند. در هفته اول اصلاً به موهای خود دست نزنید و بگذارید موهایتان همانطور خشک بماند. اصلاً نباید حمام بروید و به مو شامپو بزنید. برای دستیابی به رنگ موی فانتزی آرایشگر اول موهایتان را دکلره می‌کند تا مو به پایه زرد کمرنگ برسد. بعد رنگ را روی مو می‌گذارد. بنابراین موهای شما روغن‌های طبیعی و رنگدانه خود را از دست داده تا به رنگ مورد نظر برسد. از آنجایی که مو به اندازه کافی آسیب دیده نباید با شامپو زدن بدترش کنید. بهتر است تا یک هفته به مو شامپو نزنید. اگر مجبور شدید در این مدت موها را بشویید حتماً از شامپوی بدون سولفات استفاده کنید. راه حل دیگر استفاده از شامپو خشک است. خوبی شامپو خشک این است که به موهایتان حجم می‌دهد. پس اگر مجبور شدید موها را تمیز کنید از شامپو خشک استفاده کنید و به موها حالت بدهید.\nگفتیم که تا به اینجا موهای شما به خاطر دکلره شدن آسیب دیده، پس نباید آسیب وارده را بیشتر کنید. از هر محصولی بهترین و سالم‌ترینش را انتخاب کنید تا آسیب وارده به موهایتان جبران شود. شامپوی بدون سولفات بهترین گزینه برای شستشوی موهاست تا در عین تمیز کردن موها ماندگاری رنگ را هم کاهش ندهد. بعد از شامپو زدن موها با آب سرد آبکشی کنید. همانطور که اگر لباس‌ها را با آب گرم بشویید تغییر رنگ داده و گشاد می‌شود. مو هم با آب گرم آسیب می‌بیند.\nبه نوک مو نرم کننده بزنید\nباید یک سوم پایینی مو را نرم کننده بزنید. بگذارید نرم کننده حداقل 3 دقیقه روی مو بماند و بعد با آب سرد موها را آبکشی کنید. درباره انتخاب نرم کننده هم دقت کنید تا نرم کننده شما سالم و عاری از سیلیکون باشد. اگر نرم کننده شما رنگدانه دار است و روی رنگ موها تأثیر می‌گذارد بهتر است در این باره با آرایشگر مشورت کنید. برای نگهداری از رنگ موی فانتزی بهتر است بعد از حمام ماسک مو بزنید تا موهای شما سالم و درخشان شود.\nدر هنگام حالت دادن به مو دقت کنید\nیکی از بیشتری آسیب‌های وارده به موها به خاطر استفاده از سشوار و اتو برای حالت دادن به موهاست. این لوازم حرارتی حتی موهای سالم و رنگ نشده را هم نابود می‌کنند. چه برسد به موهای دکلره شده که به خودی خود آسیب دیده‌اند و پروتئین خود را از دست داده‌اند. سعی کنید تا حد امکان از این وسایل استفاده نکنید و اجازه بدهید تا مو در هوای آزاد خشک شود. در صورتی که مجبور هستید از این لوازم استفاده کنید دمای سشوار و اتو را بالا نبرید. اگر موهایتان کم پشت و نازک است دمای اتو را بین 200 تا 250 فارنهایت نگه دارید و اگر موهایتان پرپشت و ضخیم است دما را بین 275 تا 325 درجه فارنهایت نگه دارید. یادتان باشد بالا بردن دمای این دستگاه‌ها به معنای افزایش سرعت کار شما نیست.\nما در اینجا راهنمای نگهداری از رنگ موی فانتزی را به شما گفتیم تا ماندگاری رنگ موهایتان را افزایش دهید. یادتان باشد این رنگ‌ها فانتزی هستند و در مقایسه با رنگ‌های دیگر باید بهتر از آنها نگهداری کنید. خوشبختانه با رعایت این نکات موهای سالم‌تر و زیباتری خواهید داشت. برای رنگ کردن موهایتان می‌توانید از خدمات سنجاق استفاده کنید.\nاین مقاله ترجمه ای است از: How to Maintain Fantasy Hair Color | Tips from a Stylist\nعکس: Anita Jankovic on Unsplash\nهمه چیز درباره تونر مو در خانه و تاثیر آن بر روی مو\nتاریخ انتشار : پنجشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۰ دسته بندی : زنده تر\nهمه خانم‌ها دوست دارند موهای خودشان را رنگ کنند و از درخشش رنگ‌ها لذت ببرند. تونر می‌تواند رنگ موهایتان را زیباتر کند و در اینجا این کار را به شما آموزش می‌دهیم. ادامه مطلب\nراهنمای مشتریان سنجاق: چگونه بهترین کاشی آشپزخانه را انتخاب کنیم؟\nتاریخ انتشار : جمعه ۹ مهرماه ۱۴۰۰ دسته بندی : راهنمای مشتریان سنجاق\nبرای اینکه بدانید چگونه بهترین کاشی را برای آشپزخانه‌ی خود را انتخاب کنید از شما دعوت می‌کنیم تا انتها همراه ما باشید. ادامه مطلب\nراهنمای مشتریان سنجاق: راهنمای خرید گوشی موبایل\nتاریخ انتشار : پنجشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۰ دسته بندی : راهنمای مشتریان سنجاق\nدر این راهنمای خرید گوشی موبایل به شما کمک می‌کنیم پیش از خرید، اطلاعات خود را در خصوص شاخصه‌های تاثیرگذار بر قیمت موبایل ارتقا دهید تا در انتها بتوانید محصولی متناسب با نیاز و خواسته خود خریداری کنید. ادامه مطلب


آیکون‌های جدید ویندوز 10 را اینجا ببینید؛ زیبا و مُدرن\n16 ارديبهشت 1400 22:00\nاگر تجربه کار با نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز را داشته باشید، احتمالاً می دانید هنوز برخی از آیکون‌های ویندوز 10 بی شباهت با نسخه‌هایی چون ویندوز 95 نیستند. خبر خوب اینکه آپدیت Sun Valley (21H2) ویندوز 10 با تغییر آیکون‌ها همراه است و شاهد ظاهر مدرن‌تری خواهیم بود.\nبررسی‌ها روی جدیدترین نسخه پیش نمایش آپدیت Sun Valley ویندوز 10 که قرار است در ماه اکتبر یا نوامبر امسال منتشر شود، نشان می‌دهد مایکروسافت دست به آپدیت کردن طراحی آیکون‌ها زده است. مایکروسافت در کنار تغییر آیکون برنامه File Explorer و سایر اپلیکیشن های پیش فرض ویندوز 10، آیکون‌های موجود در فایل Shell32.DLL را هم آپدیت کرده است، بنابراین می‌توانید یک آیکون جدید برای پوشه‌ها و میانبرهای خود انتخاب کنید.\nآیکون‌های جدید ویندوز 10 مدرن‌تر و رنگین‌تر هستند و کمتر قدیمی به نظر می‌رسند. این آپدیت می‌تواند به هرچه یکدست‌تر شدن ظاهر ویندوز 10 کمک کند و عناصر باقی مانده از نسخه‌های پیشین سیستم عامل دسکتاپ مایکروسافت را کاهش دهد. برخی از آیکون‌های کنونی ویندوز 10 به بیش از 25 سال قبل باز می‌گردند که مطمئناً مطلوب نیست.\nآپدیت 21H2 ویندوز 10 بیش از یک سال است که در دست توسعه قرار دارد و با تغییرات ظاهری گسترده‌ای همراه خواهد بود. مایکروسافت در این نسخه از ویندوز 10 دست به تغییر رابط کاربری با بهره گیری از تمامی مزایای زبان طراحی Fluent Design و WinUI این کمپانی زده است. همچنین عناصر کم اهمیت‌تر رابط کاربری هم تغییر کرده‌اند، برای نمونه استارت منو که در نسخه‌های فعلی زیر نوار وظیفه قرار می‌گیرد، به روی آن منتقل می‌شود.\nاحتمالاً تغییر خوش آیند دیگر آپدیت Windows 10 Sun Valley (21H2)، حذف بسیاری از اپلیکیشن های بدرد نخور پیش فرض چون 3D Viewer و Paint 3D خواهد بود.\nمقایسه سیستم عامل هارمونی با EMUI 11 ؛ آیا پلتفرم جدید هواوی بهتر از اندروید است؟\nمایکروسافت نسخه نهایی از بروزرسانی 21H1 از ویندوز 10 را معرفی کرد؛ تنها یک گام تا انتشار\nنسخه تازه از ویندوز 10 با ظاهری جدید از File Explorer منتشر شد؛…\nمایکروسافت پس از 5 سال آیکون‌های جدیدی را به ویندوز 10 آورد\nتغییرات ظاهر ایکون های ویندوز 10 باید زودتر از این ها انجام می گرفت به نظرم واقعا بخواهند یک تغییر بزرگ و کلی تو وضعیت ویندوز 10 انجام بشه بجای نشان دادن اب و هوا گزینه چت روم را کنار تسکبار ویندوز قرار بدهند هم امکان چت صوتی و تصویری وجود داشته باشد و دیگر اینکه برنامه های اندروید روی ویندوز نصب بشود و هنوزم باید روی ظاهر ویندوز کار کنند اگر مثل ویندوز ایکس پی در بیارند با ظاهری کاملا متفاوت خوب میشه\nیکی از چرت ترین مقاله هایی بود که خوندم? آخه آیکون؟! آیکون رو که همه میتونیم شخصی سازی کنیم و تغییر بدیم!\nمهمان - کامیار\nیعنی این مایکروسافت بلایی سر کاربران خودش آورده که به یک تغییر آیکون خوشحال میشن. این عمو میکی هم از همین تبار کمپانی های وطنی هست که هر نیم قرن شاید یک تکونی به خودش بده.\nخوبه، همینکه ماکروسافت به فکر تغییرات در دیزاین هست من راضیم ?\nانتظار زیادی نمیشه داشت.\nچگونه نارضایتی از دیجی کالا را پیگیری کنیم 337\nهشدار: این پیامک را باز نکنید تا حساب بانکی‌تان خالی نشود 7\nچگونه نارضایتی از دیجی کالا را پیگیری کنیم 334


شناسه خبر: ۹۴۶۶۶۸ ۱۳۹۸/۱۲/۲۰ - ۰۴:۲۵ ۰ A\nسعید امیری پویا متخصص قلب و عروق و فوق تخصص آنژیوپلاستی درباره این سوال که آیا فشار پایین یا زیر ۷ همراه با بی حالی از علائم کروناست یا خیر، گفت: تمامی این عوامل می‌توانند از علائم کرونا یا هر عفونت ویروسی دیگری باشد.\nاخبار اجتماعی- او افزود: فردی که فشار زیر ۷ همراه با بی حالی دارد باید به اورژانس مراجعه کند، ولی اگر کسی به کرونا مبتلا باشد در صورت داشتن علائم خفیف بستری نمی‌شود.\nامیری پویا در پایان گفت: شماره‌هایی مانند ۴۰۳۰ برای سوالات مردم در خصوص کرونا و مراجعه آن‌ها به بیمارستان پاسخگوی افراد است. البته سایتی هم به نام test.corona.ir وجود دارد که با مراجعه به آن و پر کردن سوالات می‌توان از مراجعه کردن یا نکردن به بیمارستان مطمئن شد.\nبیمارستان سرما قلب ویروس علائم بیماری کرونا


مدیرکل کمیته امداد گیلان گفت: ۳ هزار و ۷۹۲ فرزند یتیم با ۱۵ هزار و ۳۹۶ حامی تحت پوشش کمیته امداد گیلان قرار دارند.\nبه گزارش رویداد گیلان عباس اهرابی با بیان اینکه در حال حاضر ۳ هزار و ۷۹۲ نفر از فرزندان یتیم با ۱۵ هزار و ۳۹۶ حامی تحت پوشش کمیته امداد استان گیلان قرار دارند اظهار داشت: در حال حاضر سرانه ماهیانه دریافتی هر یتیم حدود ۲۴۹ هزار تومان برآورد می‌شود.\nمدیرکل کمیته امداد گیلان با بیان اینکه نیکوکاران نقش بسیار زیادی در حمایت از فرزندان محسنین و ایتام گیلانی بر عهده دارند عنوان کرد: ۱۹۴ حامی حقوقی و ۶۰۴ حامی تلفیقی به صورت مشترک از فرزندان ایتام و محسنین تحت پوشش کمیته امداد گیلان حمایت می‌کنند.\nاهرابی از وجود ۶۶ نفر از حامیان فرزندان یتیم و محسنین در خارج از کشور خبر داد و تصریح کرد: سالانه کمک‌های نقدی بسیار زیادی از طریق این افراد انجام می‌شود به طوری‌که امسال ۵۵ میلیون تومان از طرف آنان به حساب کودکان یتیم و محسنین تحت پوشش کمیته امداد واریز شده است.\nوی با تأکید بر اینکه ۲۶۰ نفر از فرزندان محسنین فاقد حامی هستند خاطرنشان کرد: نیکوکاران می‌توانند از طریق سایت portal.mohsenin.ir و با شماره تلفن ۰۱۳۳۳۳۶۵۸۵۲ و یا به صورت حضوری به دفاتر کمیته امداد در سراسر استان مراجعه و نسبت به حمایت از آنان اقدام کنند.\nمدیرکل کمیته امداد گیلان میزان کمک‌های جمع‌آوری شده برای فرزندان ایتام و محسنین را برشمرد و افزود: در تعطیلات نوروز امسال و با مشارکت بسیار بالای نیکوکاران و خیران گیلانی مبلغی در حدود ۳۰۰ میلیون تومان از طریق حامیان به حساب ایتام و فرزندان محسنین گیلانی واریز شد.\nاهرابی از کمک نیکوکاران و حامیان ایتام و فرزندان محسنین در سال گذشته به مبلغ ۲۰ میلیارد و ۶۶۰ میلیون و ۱۵۰هزار تومان که به صورت نقدی و غیرنقدی انجام شد سخن گفت و در تشریح این موضوع بیان داشت: این کمک‌ها در مقایسه با مدت مشابه سال ۹۶ حدود ۱۳۵ درصد افزایش داشت.\nوی با تأکید بر اینکه از طریق ستاد طرح یاوران نسبت به جذب حامیان جدید اقدام می‌شود اظهار داشت: با توجه به عضویت ۲۴۷ نفر در ستاد طرح یاوران، در سال گذشته ۳۳۶ حامی از طریق این ستاد جذب و مبلغ بیش از ۶۴۷ میلیون تومان هم برای کمک به ایتام و فرزندان محسنین جمع‌آوری شد.\nبرچسب ها: برچسب‌ها۳۷۰۰ فرزند یتیم تحت پوشش کمیته امداد گیلان هستند, عباس اهرابی, مدیرکل کمیته امداد گیلان


تبرئه از تعرض، محکومیت به 99 ضربه شلاق و انفصال از مشاغل دولتی\nکد خبر: 118588\nآخرین وضعیت پرونده کیفری نماینده سابق مجلس؛\nبه گزارش آناج، دادگاه کیفری استان تهران نماینده سابق مجلس را که متهم به تعرض به یک زن شده بود از این اتهام تبرئه و او را به خاطر رابطه نامشروع و سوءاستفاده از موقعیتش به دو سال انفصال از خدمات دولتی و شلاق محکوم کرد.\nشکایت این زن به شعبه 5 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد و زمانی که دادگاه او را برای بیان توضیحات بیشتر احضار کرد، خبر مرگ این زن اعلام شد. بررسی‌های اولیه نشان داد این زن خودکشی کرده است.\nبااین‌حال تحقیقات شعبه 5 درخصوص ادعای این زن درباره نماینده مجلس ادامه پیدا کرد. این نماینده سابق مجلس ادعای زن جوان را رد کرد و گفت: من به او تعرض نکردم. او به دفتر کار من آمد و گفت زنی مطلقه است و دنبال کار می‌گردد. من هم قول دادم برایش کار پیدا کنم. چندین‌بار به دفترم آمد و هربار از من پول یا کار می‌خواست، من هم به او گفتم باید صبر کند. وقتی دید فشارهایی که می‌آورد فایده‌ای ندارد، ادعایی واهی علیه من مطرح کرد. او با تحریک دیگران این کار را کرد و بعد هم من را تهدید کرد و گفت علیه من شکایت می‌کند و فایل صوتی مکالمه ما را به شبکه‌های معاند داد. او می‌خواست با این کار از من اخاذی کند و از من پول خواسته بود، اما من چنین جرمی مرتکب نشدم.\nبعد از دفاعیات این نماینده مجلس، شعبه 5 دادگاه کیفری استان تهران بر اساس اسناد و علم قاضی متهم را در رابطه زنای بدون عنف مجرم شناخت و به 99 ضربه شلاق و دو سال تبعید و محرومیت از مناصب انتخابی و انتصابی محکوم کرد. این رأی مورد اعتراض متهم قرار گرفت و پرونده به شعبه 47 دیوان عالی کشور رفت. این نماینده در اعتراض به رأی صادرشده در لایحه‌ای نوشت دچار بیماری قند خون است و این مسئله به‌قدری حاد است که روی شرایط جسمانی او تأثیر گذاشته، ضمن اینکه رابطه نامشروع در هیچ سطحی را قبول ندارد و فقط قصد کمک به زن جوان را داشته است.\nدیوان عالی کشور بعد از مطالعه لایحه نماینده مجلس و وکیل‌مدافعش حکم صادره را نقض کرد. دیوان عالی کشور درخصوص دلایلی که برای نقض پرونده آورد، متذکر شد: اول اینکه محلی که شاکی ادعا کرده به او تعرض شده، محل عمومی است. دفتر نماینده مجلس یک محل عمومی است و نه خصوصی و عموم مردم به آنجا رفت‌وآمد دارند، بنابراین ادعای او درخصوص اینکه این نماینده در محل خصوصی به او تعرض کرده درست به نظر نمی‌رسد. دوم اینکه فایل صوتی منتشرشده که مورد استناد قرار گرفته، حاوی اعتراف متهم به داشتن رابطه زنا نیست و بیشتر یک درگیری لفظی است. همچنین متهم مدارک پزشکی ارائه کرده است که نشان می‌دهد او دچار بیماری قند خون است و انسولین تزریق می‌کند. متهم مدعی شده این بیماری جسم او را تحت تأثیر قرار داده است. بنابراین پزشکی قانونی باید در این خصوص اظهارنظر می‌کرد، اما دادگاه استعلامی از این مرجع نکرده است. بنابراین رأی صادرشده مورد تأیید نیست و اعتراض وارد دانسته شده و شعبه هم‌عرض مکلف به رسیدگی به پرونده است.\nبه‌این‌ترتیب پرونده یک بار دیگر به دادگاه کیفری استان تهران برگشت و در شعبه 8 دادگاه کیفری استان تهران مورد رسیدگی قرار گرفت. این نماینده سابق مجلس یک بار دیگر اتهامی را که به او وارد شده بود، رد کرد. ضمن اینکه در این میان فرضیه دیگری نیز از سوی متهم و وکیلش طرح شد و شائبه اینکه زن جوان از سوی دشمنان متهم تحریک شده باشد نیز مطرح شد. با این حال متهم و وکیلش با تأکید فراوان ادعای زن جوان را که حالا فوت کرده است، درخصوص تجاوز به عنف رد کردند.\nبعد از دفاعیات متهم و وکیل‌مدافع او، قضات شعبه 8 وارد شور شدند و با توجه به مدارک موجود در پرونده و همچنین مستنداتی که متهم ارائه داده بود، او را از اتهام تجاوز به عنف تبرئه کردند، اما به خاطر رابطه نامشروع به 99 ضربه شلاق و همچنین دو سال انفصال از مشاغل دولتی محکوم کردند. این رأی در صورت اعتراض مجدد متهم در دیوان عالی کشور مورد بررسی قرار خواهد گرفت.\nپاسخ ۱۳۹۹/۰۵/۰۸ - ۱۵:۵۲\nخدا آخر و عاقبت همه ما را به خیر کند این انسان از کجا به کجا می رسه\nپاسخ ۱۳۹۹/۰۵/۰۸ - ۱۸:۱۶\nاین حکم براش خیلی سبکه.وکیلی که به موکلش بخاطرکاری که وظیفه نماینده ست تعرض میکنه جای هیچ حرفی رونمیزاره\nپاسخ ۱۳۹۹/۰۵/۰۸ - ۲۰:۰۳\nیکی متخصصی این مسئله را روشن و واضح جواب بده بیماری دیابت چه تاثیری دارد که موجب لغو حکم قبلی نامبرده شده است؟؟؟ در ضمن به غیر ایشان ظاهرا مد شده کسی را سر کار ناجور می گیرند زود یک پرونده دیابت واسه خودش دست و پا می کنه\nپاسخ ۱۳۹۹/۰۵/۰۹ - ۰۰:۲۰\nبا توجه به تکرار این عمل شنیع از طرف متهم در واقع ایشان را تشویق کرده اند ایشان الان از اداره متبوع خود به دانشگاهی در تهران کوچ کرده و عضو هیئت علمی دانشگاه شده


ایمیل مارکتینگ چیست؟ - wLearn - آموزش طراحی وب و کسب و کار آنلاین\nصفحه اصلی بازاریابی ایمیل مارکتینگ چیست؟\n2 اردیبهشت 1400311 بازدید 0 دیدگاه\nایمیل مارکتینگ یا همان بازاریابی دیجیتالی یکی از روش های ارتباطی برای مخاطبان هدف است. اما حالا ایمل مارکتینگ و یا بازاریابی دیجیتالی چی هست و چه مزایایی را برای ما دارد.\nایمیل یکی از ابزار های ارتباطی است که به ویژه برای ارتباطات کاری و تبلیغاتی اثر بخشی زیادی دارد. برای همین است که صندوق ایمیل ما پر از ایمیل های تبلیغاتی است. اما امروزه بسیاری سعی دارند که به صورت هدف مند با مخاطبان خود ارتباط برقرار کنند.\nایمیل مارکتینگ و یا بازاریابی دیجیتالی تعریف سختی ندارد. در واقع ایمیل مارکتینگ یعنی استفاده از ابزار ایمیل و ارسال پیام به مخاطبان هدف در راستای جذب مشتریان جدید و حفظ رابطه با مشتریان قدیمی. محتوای ایمیل شما میتواند شامل تبلیغات ، محتوای کاربردی ، تخفیف ها و پیشنهاد های جذاب و متفاوت و… باشد.\nشکا ر هر موقع میتوانید سراغ ایمیل مارکتینگ بروید. یعنی باری برند سازی و آگاهی از برند ، ترغیب به خرید ، وفادار سازی ، حفظ مشتریان و غیره ، سراغ ایمیل مارکتینگ بروید.\nخب حالا بیایید بریم سراغ اینکه ببینیم ایمیل مارکتینگ چه زایایی دارد.\nدر دنیای امروز که کسب و کار های مختلف به سختی حاضر هستند هزینه پرداخت کنند و از سوی دیگر دستشان برای خرج کردن هزینه برای تبلیغات بسته است ، موضوع بازگشت سرماه برای آنان بسیار مهم است. مدیران کسب و کار ها میخواهند ببینند ، وقتی هزینه ای را پراخت میکنند در ازای او چقدر به دست می آمورند. یکی از مزایای خوب بازاریابی ایمیلی این است که اگر به صورت حرفه ای و درست انجام شود ، میتواند روشی بسیار موثر و کار آمد باشد. ایمیل مارکتینگ یا بازاریابی ایمیلی نرخ تبدیل بسیار خوبی دارد و روشی کاملا مقرون به صرفه است.\nاثر بخشی آنی\nکافی است ایمیلی را که برای مخاطبان هدف خود میفرستید در همان لحظه اثرات خوب آن را ببینید. بزارید براتون یک مثال بزنم.\nاگر قرار باشد یک فروش ویژه 24 ساعتی داشته باشید ، از ایمیل مارکتینگ میتوانید بهترین بهره را ببرید. ایمیل مارکتینک و محتوای درونی آن ، به خوبی میتواند حس عجله و محدودیت زمانی را در مخاطب هدف ایجاد کند.\nبازاریابی ایمیلی ، یکی از سریع ترین ، ارزان ترین و ساده ترین ابزار های تبلیغاتی است که نه تنها به خوبی میتواند نرخ بازگشت سرمایه خوبی داشته باشد ، بلکه با داشتن یک لیستی از ایمیل میتوانید میتوانید یک به خروجی باور نکردنی برسید.\nنه تنها به عنوان ارسال کننده ایمیل برای دریافت خروجی بهتر و افزایش نرخ تبدیل میتوانید پیام های خود را سفارشی کنید ، بلکه مخاطبان شما این حق را دارند که مشخص کنند چه ایمیلی برایشان ارسال شود.\nیکی از مهم ترین مزایای ایمیل مارکتینگ ، ساده بودن آن است که باعث میشود هر کسی با حداقل آموزش ، بتواند بازاریابی ایمیلی خود را شروع کند. از طرفی دیگر ر ابتدای کار هیچ نیازی به تیم و هزینه زیاد ندارید.\nمیتوانید حتی از قالب های آماده ، همراه با متن ، عکس و ویدیو استفاده کنید.\nاز مزایای دیگر بازاریابی ایمیل ، میتوان به انتقال مستقیم و سریع به مخاطبان هدف اشاره کرد. شما میتوانید خیلی راحت از طریق ایمیل مارکتینگ پیام خود را ارسال کنید و خیلی زود نتیجه مثبت بگیرید.\nایمیل به تنهایی میتواند یکی از بستر های خوب نشر محتوا باشد. شما میتوانید بخشی از محتوا را در ایمیل برای مخاطب خود ارسال نمایید.\nخب! حالا که با مزایای فوق العاده آن آشنا شدیم ، بریم و ببینیم ایمیل مارکتینگ یا بازاریابی اینترنتی چه معایبی را به همراه دارد.\nدرست است که بازاریابی ایمیل مزای زیادی دارد ، اما هیچ سیستمی نمیتواند بدون عیب و نقص باشد. به همین دلیل ایمیل مارکتینگ نیز معایبی هم دارد که در ادامه به آنها اشاره میکنیم.\nاگر نتوانید که مخاطبان خود را هدف قرار دهید یا ایمیل شما به صورت کامل حاوی محتوای تبلیغاتی باشد ، در نتیجه ممکن است دریافت کنندگان ، ایمیل های شما را پاک کردهو یا آنها را به عنوان اسپم معرفی کنند. باید این قدر حواستان جمع باشد که نه تنها بتوناید مخاطب هدف خود را پیدا کنید ، بلکه با ارائه محتوای درست و اصولی از اسپم شدن ایمیل جلوگیری کرده.\nاگر از سرویس های ارسال ایمیل زیادی استفاده میکنید ، ممکن اسن بعضی مواقع پیام شما به مقصد نرسد. در ضمن این هم بگم که اگر از عباراتی چون (رایگان) ، (حتما کلیک کنید) و… استفاده کنید ، باید انتظار این را داشته باشید که ایمیل ارسال شده توسط مخاطب اسپم و یا حتی به دستش نرسد.\nیکی ز معایب استفاده از بازاریابی ایمیلی این است که محتوای پیام شما باید در هر دستگاه به درستی نمایش داده شود و همین موضوع باعث میشود که برخی از افراد فقط از پیام متنی در بازاریابی ایمیلی خود استفاده کنند و اصلا جذاب نیست. طراحی یک ایمیل جذاب که در تمامی نمایشگر ها به درستی نمایش داده شود ، کار سختی است.\nچه کسب و کار هایی میتوانند از ایمیل مارکتینگ استفاده کنند؟\nبسیاری از کسب و کار ها به ویژه آنهایی که اطلاعات و تعامل بهتری با مخاطب دارند و میدانند که مخاطبان ایمیل آنها را باز میکنند و نتیجه خوبی میگیرند ، میتوانند از ایمیل مارکتینگ استفاده کنند. ضمن اینکه بازاریابی ایمیلی برای کسب و کار هایی که برای تبلیغات و برقراری رابطه با مخاطبان هزینه زیادی ندارند ، خیلی خوب جواب میدهند. اما به شرطی که بتوانند به مخاطب هدف خود برسند.\nخب این هم شد از بازاریابی ایمیلی یا ایمیل مارکتینگ (Email Marketing) که بسیار روش بازاریابی مناسب و مقرون به صرفه ای است و میتوانیم از این روش بازاریابی در کسب و کار خود استفاده کنیم و نتیجه بسیار خوبی را دریافت کنیم.


لارتی: هنر انقلاب به‌طور قطع یک ژانر مستقل در هنر است – حوزه هنری\nخانه آخرین اخبار لارتی: هنر انقلاب به‌طور قطع یک ژانر مستقل در هنر است\nروابط عمومی، ۱۴۰۰/۰۲/۰۵ 03:000\nمحمد لارتی هنرمند تئاتر معتقد است: هنر انقلاب، در عرصه داخلی و بین‌الملل ظرفیت مناسبی برای تولیدات دارد که با برنامه‌ریزی مناسب می‌توانیم هنر انقلاب را به مردم معرفی کنیم.\nبه گزارش ستاد خبری هفته هنر انقلاب، محمد لارتی رئیس اداره هنرهای نمایشی بنیاد شهید و امور ایثارگران با بیش از ۲ دهه سابقه فعالیت تهیه‌کنندگی، کارگردانی، آهنگسازی و بازیگری آثار نمایشی در کارنامه خود، با خبرنگار حوزه هنری درباره موضوع هنر انقلاب گفت‌وگو کرد.\nرئیس اداره هنرهای نمایشی بنیاد شهید و امور ایثارگران اظهار کرد: ما در یک برهه زمانی زندگی می‌کنیم که فضای هنر و فرهنگ پس از ۴۰ سالگی انقلاب و دفاع مقدس، به مرحله بلوغ و شکوفایی خود رسیده است. ما مقاطع مختلفی را پشت سر گذاشتیم، موضوعات و سوژه‌های بسیار زیادی را در تاریخ معاصر داریم که می‌توانیم به آنها پرداخت کنیم.\nمحمد لارتی تأکید کرد: ما باید به سمت‌وسویی حرکت کنیم که از سوژه‌ها و رویدادهای تاریخ معاصر، در تولیدات هنری بیشتر استفاده کنیم. در حال حاضر به تولیدات و برنامه‌ریزی بیشتری در هنر انقلاب نیاز است. همچنین شرایط تحریم‌ها، در بودجه فرهنگی تأثیر مستقیم می‌گذارد و امیدوارم در سال ۱۴۰۰ تولیدات آثار هنری با کیفیت انجام شود.\nوی با اشاره به اینکه هنر انقلاب به‌طور قطع یک ژانر مستقل در هنر است، افزود: هنر انقلاب، در عرصه داخلی و بین‌الملل ظرفیت مناسبی برای تولیدات دارد که با برنامه‌ریزی مناسب می‌توانیم هنر انقلاب را به مردم معرفی کنیم.\nمحمد لارتی تأکید کرد: ما می‌توانیم رویکردهای مختلف و متنوع هنری را در منطقه و صحنه بین‌الملل اتخاذ کنیم. معرفی هنر انقلاب شاخصه‌های مختلفی دارد مانند موضوعات انقلاب اسلامی، دفاع مقدس؛ و با توجه به تاریخچه و شواهدی که در اختیار داریم که شاکله‌های اصلی این هنر هستند، سوره مهر را می‌توان به عنوان پتانسیل تولیدات هنری معرفی کرد.\nوی ادامه داد: نسل جدید، اطلاعاتی در مورد هنر انقلاب ندارند و اگر به شیوه‌ای درست این هنر را مطرح کنیم مخاطبین، جذب هنر انقلاب می‌شوند.\nآهنگساز و بازیگر آثار نمایشی بیان کرد: متأسفانه به موضوعات متنوع و گسترده تاریخ معاصر انقلاب پرداخته نشده است، به عنوان مثال می‌توان به موضوعات جذاب دهه ۶۰ و ۷۰ اشاره کرد که باید بیشتر به این موضوعات پرداخته شود.\nلارتی درباره موضوع اقبال هنر انقلاب از طرف مردم اظهار کرد: مخاطب به دنبال مطالب و موضوعات جذاب هنری و دراماتیک است، اگر بحث پژوهش و تحقیق به نحو گسترده در این رابطه صورت گیرد و منابع و اطلاعاتی در اختیار هنرمندان باشد، مخاطب جذب هنر انقلاب می‌شود.\nوی بیان کرد: کارهای زیادی برای آموزش ذائقه‌سازی هنری مردم، به‌دلیل موانع و مشکلات ساختاری در تولیدات هنری که شامل بودجه، سیاست‌گذاری و جزیره‌ای عمل کردن نهادها و سازمان‌های امور هنری است، صورت نگرفته است.\nلارتی افزود: اگر ایرادات و مشکلات برطرف شود، نسل جوان بیشتر درگیر آثار هنر انقلاب می‌شود. در حال حاضر با رصد کردن این حوزه متوجه می‌شویم تولیدات هنری با موضوع انقلاب توسط قشر جوان تولید شده است و اگر از جوانان حمایت ویژه‌تری انجام دهیم و امکانات خوبی در اختیار آنها بگذاریم، رشد خوبی را در تولیدات فاخر هنر انقلاب خواهیم داشت.\nرئیس اداره هنرهای نمایشی بنیاد شهید و امور ایثارگران تشریح کرد: در بدنه دانشگاهی مخصوصاً رشته هنر اتفاق خاصی در این زمینه رقم نخورده است و ۹۰ درصد در تولیدات هنری انقلاب، علایق شخصی قشر تحصیل کرده دانشگاهی وجود دارد. در دانشگاه‌ها هیچ‌گونه برنامه‌ای برای این موضوع وجود ندارد و در فضای دانشگاهی برنامه‌ریزی دیده نمی‌شود و این امر نیازمند بازنگری است.\nبرچسب هامحمد لارتیهنر انقلاب


33 صنعتی که توسط خودروهای بدون راننده (خودران‌ها) متحول خواهند شد_ بخش دوم - راستا\nدر این مقاله به این موضوع می‌پردازیم که خودروهای بدون راننده چگونه بر روی صنعت و مشاغل تاثیر می‌گذارند. در قسمت اول این مقاله 11 صنعت آورده شده بود. در این قسمت به بررسی 11 صنعت دیگر می پردازیم. صنایع مربوط به انرژی و نفت ظهور خودروهای بدون راننده به احتمال زیاد منجر […]\nدر این مقاله به این موضوع می‌پردازیم که خودروهای بدون راننده چگونه بر روی صنعت و مشاغل تاثیر می‌گذارند. در قسمت اول این مقاله 11 صنعت آورده شده بود. در این قسمت به بررسی 11 صنعت دیگر می پردازیم.\nصنایع مربوط به انرژی و نفت\nظهور خودروهای بدون راننده به احتمال زیاد منجر به کاهش تقاضا برای بنزین خواهد شد. زیرا مفروض است که اکثر وسایل نقلیه خودران در آینده، برقی هستند نه بنزینی. در واقع، ما هم اکنون نیز شاهد چنین موضوعی هستیم: مدل برقی خودروی تسلا مدل S، از اجزای هوشمندی مانند قابلیت خودران (اتو پایلوت) استفاده می‌کند.\nتاثیر خودروهای بدون راننده بر مصرف انرژی همچنان جزو موارد نامعلوم است (در گزارش‌های اخیر منابع مختلف، از 60% کاهش تا 200% افزایش در مصرف انرژی را ممکن است تجربه کنیم). افرادی که انتظار افزایش مصرف را دارند، معتقدند که امکان انجام امور در حین رانندگی ما را ترغیب می‌کند تا بیشتر به سفر برویم، زیرا در این نوع مسافرت‌ها، از دست دادن زمان کمتر ملموس خواهد بود.\nبا این وجود، بخش اعظمی از ساختارها برای خودروهای برقی خودران (به عنوان مثال، شبکه ایستگاه‌های شارژ) هنوز نوپا هستند. این دوره تحول، فرصتی را برای کشف چگونگی تطابق با اکوسیستم جدید انرژی به شرکت‌های نفت و گاز می‌دهد.\nفروشگاه‌های مواد غذایی از دیرباز، مکانی مناسب برای مراجعه مسافران برای خرید اسنک، نوشیدنی و سایر چیزهای دیگر در ساعاتی که تقریبا بقیه مغازه‌ها تعطیل هستند، به شمار می‌روند. چالشی که خودران‌ها برای این فروشگاه‌های قابل اعتماد ایجاد می‌کنند، از دو منظر قابل بررسی است: کاهش تردد در پیاده رو‌ها و افزایش رقابت.\nفروشگاه‌های مواد غذایی بطور مرسوم، در کنار جایگاه‌های پمپ بنزین قرار دارند و رانندگان وقتی که منتظر اتمام فرآیند بنزین زدن هستند، از آن‌ها استفاده می‌کنند. جاده‌های مملو از خودران‌ها که برای پر کردن باک‌هایشان به پمپ بنزین مراجعه می‌کنند، باعث کاهش تعداد مراجعین انسانی به این فروشگاه‌ها خواهد شد. و بدون حضور رانندگان، خودروها نیازی به خرید گوشت یا نوشیدنی انرژی‌زای خنک ندارند، به همین دلیل، تعداد خریدها از فروشگاه‌های مواد غذایی می‌تواند به شدت کاهش یابد.\nافزایش رقابت، خود را در قالب خودران‌های تحویل خرید (دِلیوری) نشان می‌دهد. با وجود خودران‌هایی که می‌توانند انرژی‌زای خنک را مسقیما تا درب منزل مصرف کننده برسانند، ممکن است از ارزش کاری 24 ساعته بودن فروشگاه‌های مواد غذایی کاسته شود.\nبرای مثال، شرکت چینی Moby Mart، در حال توسعه یک فضای خرده فروشی متحرک است که خود را به مصرف کنندگانی می‌رساند که می‌توانند اقلام موجود در قفسه‌ها را بررسی کنند و توسط اپلیکیشن‌های موبایلی پرداخت خود را انجام دهند (نمونه‌های اولیه این وسایل نقلیه در حال حاضر در خیابان‌های شانگ‌های دیده می‌شوند). این سوال مطرح می‌شود که آیا فروشگاه‌های حضوری (غیر آنلاین) می‌توانند در دنیایی که گشت و گذارهای شبانه دیگر ضروری نیست، به بقای خود ادامه دهند؟\n70% فروش مک دونالد (McDonald) از طریق پیشخوان خودرویی انجام می‌گیرد (و این رقم با شیوع ویروس کرونا در سه ماهه دوم سال 2020 ، به 90% افزایش یافت). چنین وابستگی درآمد به پیشخوان‌های خودرویی، می‌تواند شرکت‌های فست فود مانند مک دونالد را در دنیای بدون راننده، بشدت آسیب پذیر سازد.\nدر اتومبیل‌های خودران، افراد به سادگی می‌توانند مختصات مقصد خود را وارد کنند، از این رو احتمال توقف در مسیر و وسوسه شدن برای خرید غذا کاهش می‌یابد. امکان توقف برای غذا خوردن بیشتر به نوع غذا، حس و حال فرد و کیفیت غذای ارائه شده مرتبط است (نه با راحتی در دریافت غذا). علاوه بر این، فست فودهای واقع در نزدیکی بزرگراه‌ها ممکن است دچار آسیب شوند، زیرا زمانی که افراد از ناوگان خودران‌هایی که قبل از رانندگی، سوخت خود را پر می‌کنند، استفاده کنند، کمتر برای زدن بنزین متوقف خواهند شد.\nخدمات تهیه و تحویل غذا\nفناوری خودران‌ها، علاوه بر ایجاد اختلال در وضع موجود فست فودهای با پیشخوان خودرویی، می‌توانند خدمات تحویل غذا را نیز دچار تغییر کنند. وسایل نقلیه خودکار می‌توانند راهکار موثری به رستوران‌ها برای تحویل غذا بدون نیاز به استخدام راننده، ارائه دهند. حتی خودروهای تحویل در جاده‌ها، می‌توانند پخت غذا را در مسیر انجام دهند تا غذای تازه و گرم به دست مصرف کننده برسد. به این ترتیب، یک وسیله نقلیه می‌تواند چندین غذا را در مسیر تحویل دهد و نیازی به بازگشت به رستوران بین هر بار تحویل نداشته و فرآیند تحویل غذا کارآمدتر می‌شود.\nشرکت رباتیک Nuro، در حال حاضر یک وسیله نقلیه بدون راننده برای خدمات تحویل (دِلیوری) به نام R2 توسعه داده است که هدف از ساخت آن، تحویل غذای تازه است. این خودرو، قابلیت این را دارد که از طریق تنظیم قسمت سرد و گرم، غذا را در شرایط دمایی مناسب نگه داری کرده و همچنین کاملا خودران است. به این معنی که با حذف فضای مخصوص برای راننده، فضا برای تحویل غذای بیشتری را ایجاد کرده است. برخی از ویژگی‌هایی که این جابجایی بدون راننده را ممکن ساخته‌اند، عبارتند از: دوربین‌های 360 درجه، رادار سنجش شرایط جوی (Lidar)، رادارهای با برد کوتاه و بلند و سنسورهای اولتراسونیک.\nصنعت رسانه و سرگرمی\nبطور متوسط، آمریکایی‌ها روزانه حدود 1 ساعت رانندگی می‌کنند و بدون نیاز به اینکه حواس‌شان به جاده باشد، از نظر تئوری وقت بیشتری برای گوش کردن به اخبار و دیگر سرگرمی‌ها دارند. این می‌تواند یک فرصت عظیم برای تبلیغ کنندگان ایجاد کند تا تبلیغات مکان-محور (بر اساس موقعیت مکانی) را برای محصولات و خدمات مجاور به افراد ارائه دهند.\nپیشرفت‌های اخیر انجام شده در نمایشگر خودروها و تکنولوژی VR، در حال تغییر نوع مصرف رسانه و سرگرمی‌ها است. در سال 2019، شرکت اینتل و برادران وارنر (Warner Bros)، یک خودروی مفهومی جدید با قابلیت ارائه تجربه نمایشی فراگیر به سرنشینان را در معرض نمایش قرار دادند. با استفاده از تلویزیون‌های با نمایشگر بزرگ، پروژکتورها، دستگاه‌های تلفن همراه، امکان بازخورد لمسی و حسی، و نور و صداهای فراگیر، این خودرو، سرنشینان را به یک سفر مجازی در شهر Gotham بتمن برد.\nخدمات پیمایش و نقشه برداری\nخودروهای بدون راننده نمی‌توانند به نقشه‌های سنتی که برای اهداف ناوبری GPS بکار می‌روند، تکیه کنند. نرم افزار خودران‌ها به نقشه‌های HD مجهز به هوش مصنوعی نیاز دارد تا داده‌ها را از منابع مختلف (سنسورهای خودرو، ماهواره‌ها، رادارهای سنجش شرایط جوی، دوربین‌های داخلی و سایر موارد) جمع آوری و تحلیل کرده تا بتواند موقعیت 3 بعدی خودرو را به درستی تشخیص دهد. تنها با استفاده از چنین نقشه‌هایی، یک خودران قادر خواهد بود که به درستی به موانع موجود در مسیر عکس العمل نشان داده و ترافیک لحظه‌ای و شرایط آب و هوایی را در نظر بگیرد.\nتولید کنندگان و توسعه دهندگان نقشه‌ها، به منظور مطابقت محصولات خود با خودران‌ها، باید به فناوری جدیدی دست پیدا کرده و از آن در خودران‌ها استفاده کنند. این تغییر مطمئنا بدون چالش نخواهد بود. زیرا ایجاد چنین نقشه‌هایی به حجم عظیمی از داده‌ها، قدرت محاسباتی برای پردازش همه آن‌ها و پهنای باندی که نقشه‌های نهایی را با وضوح بالا در فضای اینترنت قرار دهد، نیاز دارد. پلتفرم‌های ناوبری ابری (Cloud-Based) و تکنولوژی 5G، می‌توانند پاسخی برای حل این موضوعات باشند. با این حال، شرکت‌ها با پیچیدگی‌های دیگری در ارتباط با به دست آوردن داده‌های مکانی (که معمولا توسط دولت‌ها و نهادهای خصوصی در قالب‌های اختصاصی محافظت می‌شوند) و همچنین ایجاد تعادل بین افزایش هزینه نقشه برداری HD با قیمت مناسب برای مصرف کنندگان، روبرو خواهند بود.\nزیرساخت‌های داده و اینترنت\nنیاز به نقشه‌های HD تنها یکی از پیشرفت‌های مورد نیز خودران‌هاست که مستلزم ظهور راه حل‌های جدید زیرساختی مربوط به داده‌ها و اینترنت است. با ورود خودران‌ها به سطح جاده‌ها، آن‌هاحجم عظیمی از داده‌ها علاوه بر داده‌های مورد نیاز برای موقعیت یابی و ناوبری را ایجاد می‌کنند. به گفته Mark Pastor، مدیر بازاریابی محصولات Quantum، در واقع، برآورد شده است که یک خودروی خودران، 5 الی 20 ترابایت داده را در هر روز ایجاد می‌کند. نیاز به ذخیره و پردازش حجم وسیعی از داده‌ها، می‌تواند تقاضا برای ایجاد دیتاسنترهای بیشتر، اتصالات وایرلس بدون تاخیر و شبکه‌های قدرتمند فیبر نوری را افزایش دهد.\nهمچنین قابل توجه است که مدیریت ارتباطات V2V (خودروها با یکدیگر، Vehicle to Vehicle)، نگرانی‌های جدیدی در مورد تبادل داده‌های وایرلس ایجاد می‌کند.\nشرکت‌های ارائه دهنده اینترنت، در مورد گزینه‌های مختلف موجود برای امکان استفاده خودران‌ها از شبکه‌های موجود در این شرکت‌ها، کش و قوس‌های زیادی را متحمل شدند. در حالی که برخی از این شرکت‌ها به دنبال بهره بردن از مزایای باند 5.9 گیگاهرتزی هستند، برخی دیگر به ارتباطات LTE خودرویی بدون DRSC فکر می‌کنند. شرکت‌های ارائه دهنده سرویس اینترنت، صرف نظر از اینکه چه گزینه‌ای را انتخاب می‌کنند، به احتمال زیاد نیاز دارند که پیشنهادات خود را با ظهور خودروهای بدون راننده تطبیق دهند.\nبا اشکال جدید ارتباطات وایرلس، نگرانی‌های جدیدی در مورد امنیت و محافظت از داده‌ها برای شرکت‌های فناور عنوان می‌شود.\nدر حال حاضر، هکرها ثابت کرده‌اند که توانایی ربودن سیستم‌های وسایل نقلیه امروزی را از راه دور دارند. از روش‌های مشابهی می‌توان برای هک کردن خودران‌ها نیز استفاده کرد. تصور در اختیار گرفتن کنترل از راه دور برای این خودروها می‌تواند حتی بیشتر دردسرزا باشد، زیرا انسانی به عنوان راننده در آنجا حاضر نیست که بتواند جلوی این اتفاق را بگیرد.\nاستارتاپ‌ها برای حفظ امنیت سایبری خودران‌ها و به حداقل رساندن خطرات آن، در حال نوآوری هستند. به عنوان مثال، شرکت Karamba Security، راه حلی را ارائه کرده است که از اجزای خارجی متصل یک خودرو مانند قطعاتی که به بلوتوث یا WiFi متصل هستند، با شناسایی و جلوگیری از حملات احتمالی به آن‌ها، محافظت می‌کند.\nشهرسازی و املاک\nاکثر شهرهای مدرن برای تامین نیازهای خودروها ساخته شده‌اند. متروها و قطارهای هوایی محدودیت‌های جاده‌های سطحی را ندارند، اما بزرگراه‌ها، پل‌ها و تونل‌ها برای عبور خودروها و وسایل نقلیه باربری طراحی شده‌اند.\nخودران‌ها احتمالا نحوه استفاده از این جاده‌ها را تغییر می‌دهند. یک شبکه متصل ممکن است بتواند بطور یکپارچه اجازه ورود و خروج از ترافیک را در یک جریان منظم به وسایل نقلیه بدهد. چراغ‌های راهنمایی و رانندگی مجددا طراحی شده و احتمالا در بسیاری از موارد حذف خواهند شد. از این رو خودران‌ها قادر خواهند بود با سرعت بیشتری تغییر مسیر داده و روان‌تر کنار یکدیگر حرکت کنند و بدون نیاز به توقف، بطور کارآمدی از تقاطع‌ها عبور کنند.\nآینده حضور خودران‌ها باید در برنامه ریزی‌هایی که اکنون انجام می‌شود، در نظر گرفته شود. طراحانی که چیدمان شهرها در آینده را برنامه ریزی می‌کنند و معمارانی که به دنبال طراحی ساختمان‌هایی هستند که تا قرن بعد (یا بیشتر) نیز پابرجا بمانند، نیاز به بازنگری در رویکرد خود دارند تا تلاش‌های فراوان آن‌ها در آینده بیهوده نشود.\nبازنگری در فضای شهری صرفا به این معنی نیست که در ساختارهایی که باید (یا نباید) ساخته شوند تجدید نظر کنیم، بلکه به این مع\nگاراژها و فضاهای پارک خودرو\nبا توجه به اینکه خودروهای بدون راننده می‌توانند بطور خودکار در فضاهای مختلف پارک کرده و از آن‌ها خارج شوند تا مسافران را سوار کنند، فضای پارکینگ برای دو طرف خودروها جهت پیاده شدن راننده یا مسافران نیاز نیست. بنابراین خودروها در فضای تنگ‌تر نیز می‌توانند پارک کنند. تحقیقات انجام شده در دانشگاه Toronto نشان می‌دهد که در یک فضای پارکینگ مربع، وقتی خودران‌ها خودشان را پارک می‌کنند، این امکان وجود دارد که تعداد خودروهای پارک شده تا 87% افزایش یابد.\nعلاوه بر استفاده حداکثری از فضای موجود، خودران‌ها ممکن است بطور کلی نیاز به پارک طولانی مدت را کاهش دهند، زیرا این ظرفیت را دارند که بطور مداوم بین مکان‌های مختلفی که مورد نیاز هستند، جابجا شوند.\nبا توجه به اینکه در حال حاضر فضای پارکینگ، بخش بزرگی از شهرهای آمریکا را اشغال کرده است (در شهر نیویورک، حدود 3 میلیون جای پارک در کنار خیابان‌ها وجود دارد)، دنیای بدون راننده، فرصت‌های ارزشمند زیادی را برای این فضاها با تغییر کاربری آن‌ها ایجاد می‌کند.\nبا تبدیل مراکز خرید به بیمارستان و فروشگاه‌های خرده فروشی به آشپزخانه‌های سیار، یک بازنگری در مقیاس بزرگ برای فضاهای فیزیکی در راه است. مطمئنا این امکان وجود دارد که چنین نوآوری به پارکینگ‌ها نیز سرایت کرده و مفهوم رایج فضای پارکینگ‌ها را تغییر دهد.\nعوارض بین شهری\nثابت شده است که وسایل نقلیه خودران می‌توانند حمل و نقل را به شیوه جذاب‌تری ارائه دهند. این سهولت در استفاده و امکان اختصاص انرژی به زمینه‌های دیگر، باعث می‌شود تا سفرهای بیشتری انجام شده و مسافت‌های بیشتری طی شود. استفاده گسترده از خودران‌ها، می‌تواند یک خبر خوب برای عوارضی‌های بین شهری مانند آن‌هایی که در بزرگراه‌های اصلی وجود دارند، باشد. زیرا این مسیرها تا حد زیادی اجتناب ناپذیر هستند و می‌توانند درآمد بیشتری را از رفت و آمد و مدت زمان بیشتر سفرها کسب کنند.\nاز طرف دیگر، خطوط مدیریت شده (مانند عوارض خطوط پرسرنشین یا خطوط سرعت) که به عنوان مسیرهای جایگزین برای کسب درآمد از الگوهای ترافیک سنگین طراحی شده‌اند، می‌توانند کاهش قابل توجهی را تجربه کنند. خودران‌ها، علاوه بر اینکه از فشار وارده بر رانندگان کم می‌کنند، پیش بینی می‌شود که تراکم ترافیک را نیز کاهش داده و باعث شود که خطوط مدیریت شده که در ساعات اوج ترافیک، هزینه بیشتری دریافت می‌کنند یا به عنوان یک راه فرار برای رانندگانی که مایل به پرداخت هزینه هستند، مطرح می‌شوند را به کلی از بین ببرد. و با توجه به اینکه این روش‌های رهایی از ترافیک، مسیرهای اختیاری هستند، تغییر مسیر و اجتناب از آن‌ها برای خودران‌ها بسیار ساده است.\nانگیزه کارکنان همان سطح انرژی، تعهد، پافشاری و خلاقیت کارکنان یک شرکت در مشاغل خود است. انگیزه بالاتر کارمندان منجر به تعامل و بهره وری بهتر می شود. پس جای تعجب نیست که فاکتور انگیزه کارمندان به یکی از اولویت های اصلی بیشتر مشاغل تبدیل شده است. چرا انگیزه کارمندان در محیط کار بسیار مهم […]\nCopa90 (از کانالی کوچک در یوتیوپ تا بزرگترین کانال اطلاع رسانی فوتبال در جهان)\nامروزه از فوتبال، تنها به عنوان یک ورزش یاد نمی شود. دنیای مستطیل سبز رنگ در مقایسه با 70 سال گذشته به شدت دستخوش تغییرات شده است. در گذشته فوتبالیست‌ها، فوتبال را صرفا به عنوان یک ورزش و یا شغل دوم در نظر می گرفتند. اما اکنون این ورزش به قدری برای یک فوتبالیست حرفه‌ای […]


غلبه بر محدودیت‌ها و دسترسی به سرعت بیشتر با تکنولوژی AC\nغلبه بر محدودیت‌ها و دسترسی به سرعت بیشتر با تکنولوژی AC مطلب ویژه\nتوسط\tمحمد امين آرمين كيا 01 شهریور, 1394\t2970\t0\nامروزه با رشد روز افزون استفاده از دستگاه های وایرلس در محیطهای کاری و حتی منازل نیاز به دستگا های انتشار امواج وایرلس داریم که بتواند از عهده پشتیبانی دستگا هایی که از وایرلس استفاده می کنند مانند گوشی های هوشمند ، تبلت ، لپ تاب و غیره را بر آید شرکت های تولید کننده دستگاه های شبکه در تلاش برای برطرف کردن نیاز کاربرها و پیشی گرفتن از رقبا هستند و با استفاده از استانداردها و فناوری های جدید می کوشند تا نظر کاربرها را به خودشان جلب کنند. یکی از آخرین فناوری هایی که در این زمینه ابداع شده است تکنولوژی AC در این زمینه است ، استاندارد جدید 802.11ac یک قدم رو به جلو برای غلبه بر محدودیت‌ها و دسترسی به سرعت بیشتر است. این استاندارد در اواخر سال 2013 مهر تائید آن از طرف سازمان های تعیین کننده استانداردهای Wi-Fi زده شد و پیشبینی می شود تا اواخر سال 2015 همه گیر شود . حال ما در این مقاله می خواهیم تفاوت این استاندارد با استانداردهای قبلی را بررسی کنیم . و در مقالات بعدی محصولاتی را که با این نوع استاندارد کار می کنند را معرفی می کنیم .\nاستاندارد انتقال داده بر روي بستر Wi-Fi ، در دو باند فركانسي 2.4GHz و 5GHzمي باشد . و در حال حاضر از آنجا كه باند فركانسي 5GHz جديد تر از 2.4GHzاست ، دستگاه هاي كمتري بر روي اين باند فعاليت دارند لذا ترافيك كمتري وجود دارد ، از اين رو بستر مناسب تري است .\nانتقال اطلاعات بيسيم بر روي بازه هاي مشخص از بستر هوا صورت مي گيرد ، حال هرچقدر اين بستر پهناي بيشتري داشته باشد ترافيك كمتر و سرعت انتقال بالا تر مي رود . در واقع پهناي باند ارتباط مستقيم با سرعت انتقال داده ها دارد .\nبه طور كاملا خلاصه مي توان گفت براي تبديل اطلاعات ديجيتال و انتقال اين اطلاعات بر روي سيگنال هاي آنالوگ از تكنيك هاي مختلفي استفاده مي شود تا با حفظ عدم تداخل داده ها بتوان آن را بر روي سيگنال هاي آنالوگ نشانه گذاري كرد . حال هرچقدر تعداد داده ها بر روي يك دوره از سيگنال ( T ) بيشتر باشد ، سرعت انتقال بيشتر خواهد شد . براي نمونه به تصاوير زير دقت نماييد : تصوير زير يك دوره سيگنال را نمايش مي دهد كه نقاط مورد نظر از لحاظ فاز ، درجه و ... از يكديگر تفكيك شده اند .\nدر ارتباطات راديويي MIMO يا Multiple-Input and Multiple-Output عبارت است از ، استفاده از آنتن هاي چندگانه براي تفكيك دو حالت فرستنده و گيرنده به منظور افزايش كارايي وايرلس . اين تكنولوژي اهميت بسيار بالايي دارد زيرا بدون افزايش پهناي باند فقط با استفاده از آنتن هاي فوق مي توان انتقال مفيد داده و برد امواج را افزايش داد . اين مشخصه بر روي محصولات به عنوان مثال با اختصار 1T1R نمايش داده مي شود . يك فرستنده و يك گيرنده .\nنكته اي بسيار مهم !\nاز وجود كلمه AC در برخي از محصولات شركت اديمكس چه چيز را مي توان دريافت :\nدر مورد محصولات AC ديده مي شود كه ديگر سخني از بيت ريت در توضيح مدل ها به زبان آورده نمي شود . حال چگونه يك مدل AC را با ديگر مدل ها مقايسه كنيم . جدول زير كمك شاياني در اين امر است .\nآخرین ویرایش در شنبه, 07 شهریور 1394 ساعت 16:35\n« آموزش پانچ کردن سیم کارت بدون دستگاه آیا می توان موس را به تبلت متصل کرد ؟ »