رادیو زمانه | خارج از سیاست | وبلاگ ايرانی | توکا نیستانی: «وبلاگم، کارکرد درمانی بهداشتی دارد»\nخانه > خارج از سیاست > وبلاگ ايرانی > توکا نیستانی: «وبلاگم، کارکرد درمانی بهداشتی دارد»\nتوکا نیستانی از توکای مقدس می‌گوید- بخش اول\nتوکای مقدس، کارتونیستی است که می‌تواند هر چیزی را دستمایه نوشتنش کند، نگاهش به اطراف دقیق‌تر از نگاه‌های معمول است و طنزی که در نوشته‌هایش می‌ریزد، نمکی است که خیلی وقت‌ها طعم تلخی دارد.\nبیشتر از یک سال از تولد توکای مقدس می‌گذرد و در این مدت صاحبش اتفاقات بسیاری را از سر گذرانده است. او صریح است و اغلب در لفافه حرف نمی‌زند؛ کاری با سیاست ندارد و بحث‌های سیاسی را هم به وبلاگش راه نمی‌دهد.\nاگر خیلی نزدیکش می‌شوید، باید مراقب حرف‌ها و رفتارهای‌تان باشید، او به راحتی از کنار چیزها نمی‌گذرد. عدم تناسب‌ها آزارش می‌دهد. اگر با کت و شلوارتان جوراب سفید می‌پوشید، به راحتی می‌تواند شما را برای همیشه منفور کند.\nتوکای مقدس، قانون نانوشته‌ای دارد که می خواهد سطح سلیقه خواننده هایش را کمی بالا ببرد. کج‌سلیقگی‌ها را تاب نمی‌آورد. اگر از علم اعداد چیزی نمی‌دانید جلوی او چیزی را محاسبه نکنید. توکای مقدس از بحث کردن نمی‌ترسد و خیلی راحت با اعتراف به کاستی‌هایش، خود را در مقابل هر اعتراضی بیمه می‌کند.\nتوکا نیستانی را این روزها علاوه بر کارتون‌هایش با توکای مقدس می‌شناسند، اعتراض او به قسمتی از سریال تلویزیونی مرد هزار چهره - که در ایام نوروز از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می‌شد - مورد انتقاد و تایید بسیاری قرار گرفت، اما این تنها نمونه‌ای از علاقه او به صریح بودن است.\nتوکا نیستانی، طنز‌نویس است اما اصلاً با کسی شوخی ندارد، تا به حال که نشان داده تیزی قلمش آشنا و غریبه نمی‌شناسد؛ اردشیر رستمی، دوستان روزنامه‌نگارش، دوستان کارتونیست و معمارش و هر کسی که روزی، در جایی، خودش یا اثرش به توکای مقدس برخورده، از نگاه – بی‌اغراق – تیز‌بینش در امان نبوده است.\nاو انتقاد را می‌پذیرد و همین، راه هر‌گونه دعوا را بر آدم می بندد. با این حال نمی‌دانم چرا هر روز جدلی نو، در کامنت‌دانی وبلاگ او برپاست. اگر تا به حال گذرتان به وبلاگ توکا نیستانی نیفتاده است وقت را از دست ندهید. او را این روزها در این‌جا می‌توانید به راحتی پیدا کنید.\nاز این‌جا شروع کنیم که دید خود شما نسبت به وبلاگ‌تان چیست. به این معنا که خودتان چه کارکردی را برای آن قایل هستید؟ از اول وبلاگ را به چه قصدی ساختید و حالا بعد از یک سال فکر می کنید وبلاگ‌تان چقدر به آن کارکردی که برایش در نظر داشتید، نزدیک شده است؟\nاگر بگویم من برایش کارکرد درمانی- بهداشتی قائل هستم، شما از من قبول می‌کنید؟ در این یک سال و چند ماهی که از وبلاگ‌نویس شدن من گذشته است، کمتر از هر زمان دیگری من ناراحتی روحی داشته‌ام یا دپرس شده و غصه خورده‌ام. بیشتر برای بهداشت روانی خودم موثر بوده است.\nاثر دیگرش این بوده که باعث شده بیشتر بنویسم. نوشتن، موهبتی است که شاید به‌طور معمول خیلی از آن استفاده نکنیم. وقتی برایتان دغدغه باشد که متنی را، هر چند کوتاه، بنویسید، بعد هم سعی کنید که درست بنویسید؛ با مخاطب احتمالی‌تان ارتباط برقرار کنید و حرفتان را بفهمد وارد یک بازی جدید می‌شوید. بازی با کلمات، انتخاب کلمات مناسب، درست نوشتن و درست گفتن.\nمن تلاش می‌کنم خوب بازی کنم. نمی‌گویم صد‌درصد این‌طوری است، برای این‌که من اساساً نویسنده نیستم و کارتونیستم؛ ولی خیلی برای متن‌هایی که می‌نویسم جان می‌کنم، هر متنی را بعد از این‌که نوشتم بارها می‌خوانم، جملاتم را پس و پیش و گاهی عوض می کنم، سعی می‌کنم برای‌شان داستان بسازم. یک جور بازی خیلی شخصی است.\nپیش خودم تصور می کنم که من ستونی در یک روزنامه دارم که موظفم هفته‌ای سه مرتبه برایش مطلب تهیه کنم و باید این کار را بکنم. این‌طور نیست که صبر کنم ببینم حالم خوب است یا نه.\nبا خودم شرط می‌کنم که اگر تو آدم خلاقی هستی و فکر می‌کنی که می‌توانی، باید بتوانی هفته‌ای سه مطلب تهیه کنی. بعد از زیر سنگ هم شده موضوع پیدا می‌کنم. تلاشی که برای پیدا کردن موضوع دارم، برای نوشتن و منتقل کردنش به خواننده‌هایم، برایم لذت‌بخش است.\nهم وقت آزادم را، که خیلی هم زیاد نیست، پر و هم غیبتم را در مطبوعات برای خودم از لحاظ روحی و روانی جبران می‌کند. من این یک سال و نیم گذشته را در هیچ روزنامه‌ای به‌طور مستمر کار نکرده‌ام. به این ترتیب احساس زنده بودن می‌کنم.\nفکر می‌کنید شخصی بودن وبلاگتان است که باعث می‌شود آن را به یک سایت جدی‌تر تبدیل نکنید؟ شما می‌توانستید برای این‌که این جای خالی در مطبوعات را جبران کنید، یک سایت داشته باشید و خیلی جدی در آن بنویسید.\nدلم نمی‌خواست خیلی رسمی باشد. من در این وبلاگ درباره دعواهای خانوادگی‌ام هم نوشته‌ام. یکی دو بار که با خانمم دعوا کردم، عین دعواها را تبدیل کردم به یک داستان کوتاه. این‌ها واقعی هستند. وقتی آن را رسمی‌تر می‌کنی دیگر نمی‌توانی این چیزها را بنویسی.\nیا مثلاً یکی از دوستان، نقدی بر نمایشگاه من نوشته بود که خیلی نقد مزخرف و بدی بود، من به روشنی احساس کردم که مشکل این منتقد کارهای من نبوده؛ بلکه مشکلش خود من بودم. یک منتقد حرفه‌ای وقتی با هنرمند مشکلی داشته باشد و نه اثر او، سعی می‌کند طوری بنویسد که کسی نتواند این ایراد را به او بگیرد که او با خود هنرمند مشکل دارد. یکی از گرفتاری‌های ابراهیم گلستان از پنجاه سال پیش با منتقدان، سر همین موضوع بوده است.\nراحت‌ترین کاری که می‌توانستم بکنم این بود که جوابی به آن نقد بدهم و در همان نشریه که نقد او را منتشرکرده بود، چاپش کنم. اما فکر کردم که این کار یک‌جور رسمیت دادن به منتقد است، در حالی‌که من اصلاً به عنوان منتقد قبولش نداشتم.\nبهترین جا برای جواب دادن، وبلاگ خودم بود. هزار بلا سرش آوردم، شعر برایش گفتم و کارهایش را مسخره کردم. کارهایش را می‌گذاشتم در وبلاگم، چه کار کنم که وقتی کارهای یکی را چاپ می‌کنی به او توهین می‌شود؟ کار خودش مشکل دارد. این رفتار را نمی‌توانستم در یک جای رسمی انجام بدهم و آن آدم، ارزش یک جواب رسمی را نداشت. من در این وبلاگ می‌توانم خودم باشم.\nشما کاراکتری را در این وبلاگ می‌بینید که از همه جا به خودم نزدیک‌تر است. در عین حال که به بعضی مسایل نسبتاً مهم هم نگاه می‌کنم، در عین آن‌که در بعضی پست‌ها می‌بینید از چیزهای خیلی پیش پا افتاده و سطحی دلخور و ناراحت می‌شوم و درباره آن‌ها می‌نویسم.\nممکن است نوع استدلال کردنم اصلا منطقی نباشد، اما کسی که این وبلاگ را می خواند می تواند خیلی بیشتر با خود واقعی من آشنا شود. با تناقضاتی که ممکن است در رفتارها و حرف هایم باشد. اگر می خواستم همین ستون را در یک روزنامه داشته باشم، دوسوم مطالبی را که در این وبلاگ دارم، نمی‌نوشتم مسلماً.\nدر‌باره چالش برای پیدا کردن موضوع هم صحبت کنید. این‌که شما از هر موضوع حتی پیش پا افتاده‌ای سوژه می‌سازید، از این جهت خوب است که توکای مقدس قرار نیست همیشه دغدغه‌های جدی اجتماعی و سیاسی و... را مطرح کند. اما حس این‌که موضوع سرسری انتخاب شده است هم وجود دارد. عده‌ای با بازی توکا همراه می‌شوند، اما مثلاً برای خواننده‌هایی هم این حس پیش می‌آید که این پست، بود و نبودش، تفاوت آن‌چنانی ندارد.\nواقعیت این است که شما در کار جدی روزنامه‌نگاری هم نمی‌توانید انتظار داشته باشید هر چه مقاله می‌نویسید یا از کسی مقاله می‌خوانید، حتماً خیلی عالی باشد. این یک وظیفه است. من باید منظم بنویسم. الان دیگر هنرمند، منتظر ظهور فرشته الهام نیست.\nاین شکل جدیدی از نگاه به هنر است. او صبح زود از خواب بیدار می‌شود. سرکار می‌رود و ساعت کار دارد. مثلاً مارکز. او هم همین کار را می‌کند. از ساعت مشخصی در اتاق کار خود می‌نشیند و همه می‌دانند آقای مارکز در این ساعت‌ها مشغول کار است و نباید مزاحمش شد.\nبعد از تمام شدن آن مدت زمان مشخص، کارهای دیگرش را انجام می‌دهد؛ دوستانش را می‌بیند، کافه می‌رود و کارهایی از این دست، تا فردا صبح که دوباره سر ساعت مشخصی کارش را شروع می‌کند.\nدر اروپا نقاش‌های‌شان هم همین‌طورند. هر روز مثل یک کارمند به آتلیه‌شان می‌روند. هر کار هنری اگر نظم و توالی نداشته باشد، جدی نمی‌شود. این ایده درستی است. شما وقتی با نظم کار می‌کنید خلاقیت‌تان هم به کار می‌افتد. ذهنتان عادت می‌کند از هر موضوعی، سوژه بسازید. همیشه هم موفق نیست، اما راهش این است.\nوبلاگ‌تان در این مدت یک سال و چند ماهی که از تولدش می‌گذرد، رشد خوبی داشته، به این معنا که بازدید‌کننده‌ها و کامنت‌گذارهای‌تان زیاد شده‌اند. فکر می‌کنید کارکرد وبلاگ‌تان برای آن‌ها چیست؟\nبله، در این مدت رشد خوبی داشت. چند اتفاق باعث شد که در مقاطعی یک‌باره رشد زیادی بکند. یک بار در همان نظرسنجی مجله اینترنتی هفت سنگ که به عنوان یکی از وبلاگ‌های برتر سال انتخاب شد، رشد کرد.\nیک بار هم مطلبی درباره محسن نامجو نوشتم. یک پست هم درباره مهران مدیری و سریال مرد هزار چهره گذاشتم که باعث شد آمار بازدید‌کننده‌هایم بالا برود. نتیجه می گیرم که هربار یک برخورد ژورنالیستی و کمی جنجالی هم داشته باشم، بد نیست.\nدر آن لحظه یک مرتبه تیراژم بالا می رود و از ۵۰۰ به ۳۰۰۰ در یک شب می‌رسد و این سه هزار تا شب بعد بر نمی‌گردند، اما یک تعدادی‌شان موافق من هستند و بر‌می‌گردند. انگار مرا کشف می‌کنند! بنابراین آن فحش‌هایی را که آن تعداد زیاد در آن یک شب به من می‌دهند، تحمل می‌کنم به خاطر آن تعداد آدم‌های هم‌فکری که پیدا می‌کنم و می‌دانم که باز هم بر‌می‌گردند. درباره کارکرد وبلاگم برای دیگران هم، به نظرم این را باید از خودشان بپرسید.\nشما به هر حال برای مخاطبان‌تان هم جایگاهی در این وبلاگ تعریف کرده‌اید، باید احتمالاً بدانید که از آن‌ها چه می‌خواهید؟ می‌خواهید با خواندن توکای مقدس به چه جهتی هدایت شوند.\nالبته من یک سری اهداف از پیش اعلام نشده دارم. من می‌خواهم سطح سلیقه خواننده‌هایم را نسبت به آن چیزی که می‌خوانند، کمی بالا ببرم. مثلاً نیک آهنگ کوثر دوست صمیمی من است و خیلی هم دوستش دارم، اما فوق‌العاده نویسنده بدی است. وبلاگش ممکن است روزانه ده - دوازده هزار بازدید‌کننده داشته باشد؛ البته نمی‌دانم چرا بازدید می‌کنند از او، شاید خوش‌شان می‌آید.\nمن تا قبل از این‌که خودم شروع کنم به نوشتن، هر‌از‌گاهی برای نیکان کامنت می‌گذاشتم که اصلاً وارد این بحث‌ها نشو. وقتی به نیکان می‌گویم ننویس، در قبالش می‌خواهم بگویم که من خودم می‌توانم بنویسم و از تو بهتر می‌نویسم.\nکسانی که وبلاگ من و نیکان را می‌خوانند، می‌توانند مقایسه کنند. اگر آدم با دقت، صبر و فکر بیشتری بنویسد، می‌تواند از موضوعات خیلی پیش‌پا افتاده، چیزهای درخور بیان و در خور صرف وقت بسازد.\nیکی از مشکلات جامعه ایرانی این است که سطح سلیقه‌شان پایین است و به خاطر این سطح سلیقه پایین است که هر چیزی را به راحتی می‌پذیرند. وقتی به خودشان بگویند که در شان من نیست که آدمی با صد و هفتاد کیلو اضافه وزن بنشیند برای من گزارش ورزشی کند، در شان من نیست که مجله «خانواده گل باقالی» را بخوانم، یا چیزهایی از این دست؛ خیلی از مشکلات‌شان حل می شود. مردم کشوری که تمام سیاستمدارانش از پهناور بودن و پیشینه تاریخی این مملکت قدرت و اعتبار می‌گیرند، باید برای خود شانی قائل باشند.\nبنابراین هدف اعلام نشده من، همیشه همین بوده که سطح سلیقه مردم را برای پیش پا افتاده‌ترین چیزهایی که می‌خوانند بالاتر ببرم. برای این‌که این کار را بکنم، نمونه‌های خیلی سطحی مثال می‌زنم.\nبعضی‌ها در کامنت‌ها و اظهار‌نظرهای‌شان انتقاد می‌کنند که چرا اینقدر به چهار تا مهندسی که جوراب سفید می‌پوشند گیر می‌دهی؟ من از این کار یک هدف دارم. ممکن است شامل حال خود من و فامیل من هم بشود، اما این سمبل آدم‌هایی است که سطح سلیقه شان آنقدر درجا زده که متوجه یک سری بدیهیات نیستند.\nمتوجه نیستند که لباس اسپرت را نمی‌توانند با لباس رسمی بپوشند. این بد است. وقتی بفهمید که چیزها با هم فرق دارند، مثلاً فلان مارک ساعت از آن یکی مارک بهتر است، یک سلیقه ای در خرید کردن پیدا می‌کنید.\nممکن است سطحی باشد، اما من معتقدم که این سلیقه، بعد‌ها در چیزهای دیگر هم خودش را نشان می‌دهد. یعنی لزوما در انتخاب لباس و جنس نیست که وجود دارد، بلکه این سلیقه در انتخاب راه‌های برآوردن نیازهای روحی و روانی‌شان هم وارد می‌شود.\nدرباره خیلی از پست‌ها، این هدف از پیش اعلام نشده‌تان را می‌توان دید. اما یک جاهایی این شکلی نیست. برای شمایی که دارید می‌گویید می‌خواهید سطح سلیقه را بالا ببرید، پیش آمده که در پست‌هایی سلیقه پایین‌تری را معرفی کرده‌اید. مثلاً در پست مربوط به موسیقی‌هایی که دوست دارید. درگیری خیلی از کامنت‌گذارها با شما بر سر این بود که این کسانی که شما دارید معرفی می‌کنید، اسم کاری که می‌کنند اصلاً موسیقی نیست. می‌شود گفت چیزی که دارید معرفی می‌کنید، یک سلیقه متعالی نیست.\nاولاً که من ادعا نکرده‌ام در همه زمینه‌ها سلیقه‌ی متعالی دارم. مثلاً من نه سواد موسیقایی دارم، نه سلیقه خیلی مترقی در موسیقی. من یک شنونده قدیمی هر جور موسیقی، حتی موسیقی اتفاق هستم.\nمثلاً من هیچ علاقه‌ای به شجریان ندارم. می‌توانم قبول کنم که شجریان در موسیقی سنتی، احتمالاً یک پدیده است. اما من دوستش ندارم چون برای موسیقی کارکردهای دیگری قائل هستم. همانطور که شما سواد من را در کاریکاتور ندارید، اما می‌توانید از کاریکاتور من خوشتان بیاید یا نه، یا از کاریکاتور نیک‌آهنگ. کاریکاتور مال شماست و این نشانه کم‌سوادی و کج‌سلیقگی شما هم نیست.\nاتفاقا می تواند نشانه کج‌سلیقگی باشد. مثلاً من به عنوان یک بیننده کاریکاتور، می‌توانم تشخیص بدهم که تعبیری که فلان کارتونیست از یک مساله سیاسی دارد، با یک بیان خیلی سطح پایینی ارایه شده و من می‌توانم ادعا کنم که سلیقه ام یک سلیقه مترقی است در مقابل کسی که کار آن کارتونیست را دوست دارد. بالاخره یک معیارهای گفته شده و البته گفته نشده‌ای هم وجوددارد.\nخب، من نمی‌توانم با این مثال شما خیلی درگیر شوم، اما موسیقی برای من یک انرژی در جنب زندگی روزمره من است. خیلی با آن قاطی نمی‌شوم. یک وقت‌هایی وارد زندگی‌ام می‌شود و باعث می‌شود لحظاتی که خسته هستم، انرژی بگیرم؛ یا مثلاً احساس خوشایند‌تری به زندگی‌ام داشته باشم.\nشما می‌توانید این حس را از شجریان بگیرید، من مثلاً از کریستینا آگولرا. برای این انتخاب‌هایم هم دلیل دارم. همه فعالیت روزمره من پشت میز انجام می‌شود، من ساعت‌ها از پشت میزم تکان نمی‌خورم و خیلی هم اهل ورزش نیستم، موسیقی‌ای که بتواند مرا بجنباند، از درون به حرکت وادارد، به هیجان بیاورد، باعث شود من دپرس نشوم و از کارم نیفتم، به من کمک می‌کند که به کارهای اصلی‌ترم برسم.\nمی‌دانم که چه تیپ موسیقی را می‌توانم تحمل کنم و من هر جور موسیقی پاپ، رپ، راک یا متالی را می‌توانم گوش کنم. البته نوازنده‌ها یا خواننده‌های‌شان را نمی‌شناسم. یا مثلاً تمام تصنیف‌های قدیمی را دوست دارم، چون شعر‌های این تصنیف‌ها را دوست دارم.\nنتوانستم با محسن نامجو ارتباط برقرار کنم چون اولین ارتباط من با موسیقی را، که همان شعر است، مخدوش می‌کند. می‌توانم بپذیرم که کارش بسیار متحورانه است، اما نهایتاً می‌گویم چون من هم می‌توانم عین همان چیزهایی را که او می خواند، بگویم و کسی نمی‌تواند ادعا کند که من بدتر از او شعر می‌گویم، کارش را نمی‌پسندم.\nبله، در موسیقی سطح سلیقه‌ام پایین است. اوج سلیقه‌ام در موسیقی، این‌که خیلی بخواهم غیرمعمول گوش کنم، تام ویتس است. تازه همیشه هم نمی‌توانم آن را گوش کنم و اندازه دارد. از یک حدی بیشتر اذیتم می‌کند.\nیک روزی می‌دانستم که وقتی به محل کارم می روم و هنوز کسی نیامده، باید صبحم را با پاواروتی شروع کنم.\nبه محض این‌که همکاران می‌آمدند، خاموشش می‌کردم چون دوست نداشتند. این نشان دهنده این است که من خودم را می‌شناسم. می‌دانم با چه موسیقی می‌توانم صبحم را شروع کنم، با چه موسیقی می‌توانم ادامه بدهم و چه موسیقی می‌تواند در این روند اخلال ایجاد کند. در این حد خودم را می‌شناسم.\nمن درباره موسیقی اظهار‌نظر‌های خیلی حاد نمی‌کنم و در عین حالی‌که می‌دانم شهرام صولتی به هیچ دردی نمی‌خورد، برای این‌که او نه صدا دارد و نه شعر و مثلاً از شهره بدم می‌آید؛ اما این را هم می‌دانم که ما همه به اندی مدیون هستیم، برای این‌که اغلب ما در مجالس رقصمان بالاجبار با او رقصیده‌ایم. بنابریان بخشی از شادی اغلب ما ایرانی‌ها در این سال‌ها، با اندی گره خورده. معلوم نیست چرا، اما این اتفاق افتاده است. به او احترام می‌گذارم اما گوش نمی‌کنم.\nدر این حد می‌توانم راهنمایی کنم که من به عنوان یک آدم فرهیخته که بعضی وقتها در جایگاه دانای کل می‌نشیند در وبلاگش، هر کسی که وبلاگ می‌نویسد و درهمین جایگاه است، اندی و شهرام صولتی گوش نمی‌کنم و از شهره بدم می‌آید. اما من نمی‌فهمم که چطور آقای مرتضوی اجازه می‌دهد به خودش که بگوید که می‌خواهم کف اقیانوس را نقاشی کنم یا آسمان را کاشی کنم!\nدوست دارم در موسیقی شعری بشنوم که احساس کنم خودم نمی‌توانم بگویم. به من حق بدهید، من آدمی هستم که وقتی نوجوان بودم شعرهای شاملو را با صدای فرهاد می‌شنیدم. یک کلاسی داشته است. اگر به غلط هم برایم ارزشی پیداکرده باشد، به هر حال با همان‌ها مقایسه می‌کنم.


مجلس امریکا استیضاح ترامپ را تصویب کرد | ستاره\nستاره » 📰 اخبار » اخبار سیاسی » مجلس امریکا استیضاح ترامپ را تصویب کرد\nمجلس امریکا استیضاح ترامپ را تصویب کرد\nآخرین به روز رسانی: دی 25, 1399\nستاره | سرویس اخبار – مجلس نمایندگان آمریکا بامداد پنجشنبه طرح استیضاح «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور این کشور را تصویب کرد. به نوشته رسانه‌های آمریکایی، قانونگذاران ایالات متحده با ۲۳۲ رأی موافق و ۱۹۷ رأی مخالف، طرح استیضاح مجدد ترامپ را تصویب کردند.\nبه نوشته رسانه‌های آمریکایی، نیمی از جلسات رأی‌گیری استیضاح رؤسای جمهور آمریکا، مربوط به ترامپ است.\nطرح استیضاح ترامپ اکنون به مجلس سنای آمریکا فرستاده می‌شود تا در جلسه‌ای بعد از بیان استدلال‌های سناتورهای آمریکایی، دوباره به رأی گذاشته شود.\nبدون رأی مجلس سنا این طرح بی‌اثر خواهد بود و در صورتی که سناتورهای آمریکایی رأی مثبت کافی دهند، ترامپ استیضاح و برکنار خواهد شد.\n«میچ مک‌کانل» رهبر جمهوری‌خواهان مجلس سنای آمریکا در این باره گفته است: «هنوز تصمیم نهایی خود را درباره چگونگی رأی‌دادن [به استیضاح ترامپ] اتخاذ نکرده‌ام و قصد دارم به استدلال‌های قانونی که قرار است در سنا ارائه شود، گوش کنم».\n«نانسی پلوسی»، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا نیز در این جلسه، ترامپ را خطری آشکار علیه این کشور توصیف کرد و گفت که او باید از قدرت کنار رود. (جزئیات بیشتر)\nمراسم تحلیف «جو بایدن» رئیس‌جمهور منتخب آمریکا در تاریخ بیستم ژانویه، چهارشنبه هفته آینده برگزار می‌شود.\nشبکه خبری سی‌ان‌ان گزارش داد که دومین استیضاح ترامپ به عزل او از قدرت منجر نخواهد شد و او ریاست‌جمهوری‌اش را به پایان خواهد رساند، زیرا عزل او از قدرت مستلزم رأی آوردن طرح استیضاح در مجلس سنا است که احتمال رأی‌گیری در این مجلس پیش از مراسم تحلیف پایین است.\nویروس کرونا در هوا چقدر ماندگاری دارد؟\nبازگشت کفاشیان به فدراسیون فوتبال ممنوع و جرم است!\nامارات صدور ویزا برای ایرانیان را متوقف کرد\nآخرین اخبار سیل در کرمان و سیستان و بلوچستان\nعراقچی: توافق موقت نداریم و گفتگوی فرسایشی را نمی پذیریم\nجزییات زمین لرزه ۵.۵ ریشتری هرمزگان\n📰 اخبار (2,235)\nاخبار سیاسی (776)\nاخبار فرهنگی و هنری (39)\nاخبار پزشکی و سلامت (156)


فارکس پرشین :بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟\nعلی انصاریان 2018/05/22 آموزش استراتژی معاملاتی\nبانکهایی که اکثریت قریب به اتفاق معاملات روزانه FX بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ را انجام می دهند به شدت تحت نظارت هستند. کشبک آنها با ۱ دلار بیشتر درقبال هر لات خواهد بود (( ۶ دلار )) انواع بازاریابی : ۸۲ – بازاریابی تعاملی (interactive Marketing)\nشما نمی توانید از همان پیام بازاریابی استفاده کنید تا همزمان به مشتریان با ارزش خالص و کم درآمد برسید! شما باید "قلاب" را تغییر دهید. اساس بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ انعقاد معامله با توجه به این استراتژی ها سیگنالی است که توسط یک شاخص فنی ارائه می شود. امکان ادامه تحصیل در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی بدون کنکور\nبیش از بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ ۵۱ درصد از کسب و کارها در پنج سال اول خود شکست خواهند خورد. ۲۵ تا ۳۰ درصد از شرکت های دارای سرمایه گذار نیز با شکست مواجه خواهند شد. اگر می خواهید وارد فضای کارآفرینی شوید باید قبول کنید هر سرمایه گذاری در این فضا خطرناک است و امکان شکست استارتاپ ها وجود دارد.\nمشابه این اتفاق برای رانندگان تازه‌کار نیز پیش می‌آید؛ مدتی پس از آغاز رانندگی ، راننده بیش از حد به توانایی های خود اطمینان می‌کند و شروع به رانندگی سریعتر می‌کند. اما به دلیل عدم تجربه کافی در رانندگی احتمال تصادف به شدت افزایش می‌یابد، که البته آمارها این اصل را تأیید می‌کنند. لطفا توجه داشته باشید: در صورتی که سطح حاشیه مدیر استراتژی شما کمتر از 100٪ باشد، حساب سرمایه گذاری از سر گرفته نخواهد شد. شما قادر خواهید بود تا یکی از دو بازی نیمه نهایی را انتخاب کنید. برای واجد شرایط شدن شرکت در قرعه کشی احتیاج است تا 5 لات معامله ی دو طرفه و یا 500 میکرو لات بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ معامله ی دو طرفه در فارکس، طلا و نقره و حداقل 500 دلار (یا دیگر ارز با ارزش برابر) در تمامی حساب های معاملاتی خود در تمام مدت زمان تبلیغات این برنامه ی تشویقی داشته باشید.\nدر اینترنت بسیاری از خدمات وجود دارد که به حل این مشکل کمک می کند؛ تفاوت آنها فقط با کیفیت کار و قیمت است. اصل عملیات چنین دیگ الکتریکی بسیار ساده است: مبدل حرارتی از تجهیزات، آب را گرم می کند، و دوم، به نوبه خود، گرما را به اتاق انتقال می دهد. معایب بزرگ این بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ نوع بویلر این است که در طول عملیات طولانی مدت می توان رسوبات را روی دیواره های آن سپرده کرد. این، به نوبه خود، منفی کار آینده او را تحت تاثیر قرار می دهد. حساسیت قیمت در فعالیت های تجاری این دو بازار با یکدیگر تفاوت بسیار زیادی دارد. خرید 10000 سهم ممکن است بر قیمت سهام تأثیر بگذارد، به ویژه برای شرکت های کوچک که سهام کمتری از شرکت های بزرگی مانند اپل دارند. در مقایسه، حتی معاملات چند صد میلیون دلاری یک ارز اصلی در Forex، به احتمال زیاد یا بی تأثیر بوده و یا تأثیر بسیار کمی بر قیمت ارز در بازار خواهد داشت.\nیک عادت مخرب در میان سرمایه‌گذاران، پیگیری سرنوشت یک سهم پس از فروش آن است. اگر استراتژی معاملاتی در بورس سیگنال فروش داد و شما از سهم خارج شدید، دنبال کردن سرنوشت سهم درست نیست. اگر این کار را ممکن است پس از فروش شما، قیمت سهام بالا رود. اما شما نباید حسرت از دست دادن سود را بخورید. به هر اندازه ایکه مقوله ها به زبانهای مختلف ملی و محلی کشور نوشته شود، به همان اندازه مؤثر تر خواهد بود و تأثیر بیشتری خواهد گذاشت. ماده پنجم: تخلفات ناشی از این مصوبه چه برای صادرکننده و چه برای واردکننده مدنظر قرار خواهد گرفت. بر این اساس، جرایمی نیز پیش بینی شده است که توسط اتاق بازرگانی و صنایع و بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ معادن تهران و ایران و نیز سازمان توسعه تجارت ایران تعیین خواهد شد.\nمعامله‌گرانی که از فروش استقراضی استفاده می‌کنند، در دوره‌ای که قیمت‌ها بالا نمی‌رود معاملات سودآوری انجام می‌دهند که یعنی درآمدشان حتی در بازار نزولی هم افت نمی‌کند. اسناد برای یک مسکن اگر ساختمان آپارتمانی که در آن قرار دارد به عنوان وثیقه استفاده شود. خاتمه : بدانکه اصل در أدات استثناء است إلاّ و گاه غیر را حمل می کنند بر إلاّ در استثناء و مستثنی بعد از آن ؛ و بعد از سوی مجرور می شود و همچنین بعد از حاشا در اغلب اوقات و اعراب نفس غیر مثل اعراب مستثنی مصدّر به إلاّ است و اعراب سوی نصب است بر ظرفیت و بعضی تجویز کرده اند اخراج آن را از ظرفیت و رفع آن و بعضی گفته اند که: اگر مخرج شود از ظرفیت جایز بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ نیست رفع آن .\nبار دیگر به سراغ طرح پارکینگ می‌رویم و تغییراتی در آن ایجاد می‌کنیم. فرض کنید قفل هر پارکینگ، در زمان ورود خودرو به آن، ساخته می‌شود (فرض اول این است که هر خودرو، هر روز به همان پارکینگ همیشگی می‌رود). به‌علاوه، گاراژ‌ها به ترتیب و سریالی، شماره‌گذاری شده‌اند. مختلف خطرات سیاسی خود را در سطوح مختلف ارائه می دهند ، اين نهاد اقتصادي در سال 1947 بر پايه موافقت عمومي اعضاء در مورد تعرفه و تجارت تاسيس گرديد. گات نوعي بروکرهای فارکس چگونه کار می‌کنند؟ پيمان چند جانبه بود كه هدف آن آزاد نمودن بازرگاني بين المللي و حذف موانع تجاري مانند تعرفه ها ، سوبسيدها و سهميه بنديهاي واردات و نظاير آن بوده است. اعضاء اوليه اين سازمان 19 كشور بودند كه اين تعداد تا هنگام جايگزين شدن سازمان جهاني تجارت در سال 1990 به 120 كشور افزايش يافت.


موگرینی: کنگره آمریکا بنا دارد برجام را زنده نگه دارد | رادیو زمانه\nفدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که با قانون‌گذاران ایالات متحده درباره آینده برجام دیدار کرده می‌گوید نشانه‌های روشنی وجود دارد که آنها بنا دارند قرارداد برجام را زنده نگه دارند.\nواشنگتن، ۷ نوامبر/۱۶ آبان: نشست خبری فدریکا موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا درباره برجام (عکس: توئیتر اتحادیه اروپا)\nبه گزارش «رویترز»، فدریکا موگرینی، مسئول سیایت خارجی اتحادیه اروپا در نشست خبری روز سه‌شنبه هفتم نوامبر/ ۱۶ آبان خود پس از دیدار با قانون‌گذاران ایالات متحده آمریکا و رایزنی بر سر آینده برجام گفت که آنها قصد دارند که توافق هسته‌ای با ایران را کماکان به رسمیت بشناسند و از قرارداد برجام خارج نشوند.\nپس از اینکه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز ۱۳ اکتبر به کنگره این کشور اعلام کرد که قرارداد برجام با منافع ایالات متحده در تضاد است، یک دوره ۶۰روزه برای بررسی برجام توسط کنگره آغاز شد. با وجود اینکه ترامپ از کنگره خواسته است که تحریم‌های هسته‌ای لغوشده در چارچوب برجام را مجدداً احیا نکنند، در این دوره بازنگری، بیم آن می‌رود که کنگره آمریکا تصمیم بگیرد این تحریم‌ها باز گردند یا به خروج آمریکا از توافق هسته‌ای با ایران رأی دهد.\nمسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که برای رایزنی در مورد اقدام‌های دو جانبه آمریکا و اتحادیه اروپا به واشنگتن دی‌سی رفته، می‌گوید که «نشانه‌های روشنی» دیده و معتقد است که «ایالات متحده قصد دارد این موافقت‌نامه را حفظ کند.»\nکنگره آمریکا تا اواسط دسامبر تصمیم خود را برای لغو یا تمدید تعهد آمریکا به برجام اعلام می‌کند. اگر چنانچه تعهد آمریکا لغو شود، این کشور به صورت یک‌جانبه از قرارداد هسته‌ای با ایران خارج می‌شود. اتحادیه اروپا و دیگر کشورهای عضو ۵+۱ تاکنون اعلام کرده‌اند که به برجام باقی پایبند خواهند ماند.\nپیام نشست خبری موگرینی پس از دیدار با قانون‌گذاران آمریکایی، هم در مورد ارزیابی این سیاستمدار اروپایی در مورد موضع کنگره و هم در مورد یادآوری موضع اتحادیه اروپا به نمایندگان کنگره بود:\n«به آنها یادآوری کردم که نتیجه هر فرآیند تصمیم‌گیری – که فرآیندی داخلی [در کنگره] است باید به همین ترتیب به آن احترام گذاشته شود – در پایان کار باید با قرارداد برجام مطابقت داشته باشد.»\nمسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در ادامه اعلام آمادگی کرد که به قانون‌گذاران آمریکایی برای یافتن راه‌حل‌هایی که با برجام و تعهدات ایالات متحده در این قرارداد سازگار باشد، کمک کند.\nآمانو هم با مقامات آمریکایی دیدار می‌کند\nدیدار فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا اولین دیدار از مجموعه دیدارهای مقامات اتحادیه اروپا و سازمان ملل برای رایزنی با قانون‌گذاران و مقامات آمریکایی بر سر برجام است.\nیوکیا آمانو، رئیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم قرار است چهارشنبه ۸ نوامبر/ ۱۷ آبان با نیکی هیلی، نماینده آمریکا در سازمان ملل دیدار کند.\nآمانو در دیدار و گفت‌وگو با هیلی سعی خواهد کرد آمریکا قانع کند که ایران تاکنون مانعی در بازرسی از تأسیسات هسته‌ای‌اش بر اساس برجام به وجود نیاورده است. نیکی هیلی، فرستاده آمریکا در سازمان ملل پیش از این از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خواسته بود که بازرسی از تأسیسات نظامی ایران را هم در دستور کارش قرار دهد.\nرئیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پیش از دیدار با هیلی با «فایننشال تایمز» گفت‌وگو کرده و گفته است که در دیدار و گفت‌وگو با نیکی هیلی مایل است برخی «سوءتفاهم‌ها» را رفع کند، از جمله اینکه بازرسی پایگاه‌های نظامی ایران لازم نیست.\nآمانو به «فایننشال تایمز» گفته است: «ما به تمام مکان‌هایی که لازم است از آنها بازرسی کنیم، دسترسی داریم.»\nایران: اروپا تصمیم‌اش را اعلام کند\nپیش از نشست خبری مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در واشنگتن، مجید تخت روانچی، معاون وزیر خارجه ایران، در کنفرانسی در پاریس از اروپا خواست مشخص کند در صورت خروج آمریکا از برجام چه تصمیمی خواهد گرفت.\nتخت روانچی تهدید ایران مبنی بر خروج از برجام در صورت بازگشت تحریم‌ها را تکرار کرد:\n«تهران اولین کسی نخواهد بود که توافق هسته‌ای را کنار می‌گذارد اما ما برای هر سناریو و احتمالی آماده‌ایم.»\nعباس عراقچی، معاون امور حقوقی و بین‌الملل وزارت خارجه ایران هم در مراسم هفتاد و دومین سالگرد روز ملل متحد، از سازمان ملل خواست در حفظ برجام بکوشد.\nاو در این مراسم با انتقاد از «برخورد رادیکال آمریکا» گفت:\n«… [آمریکا] با نفی دیپلماسی جمعی برای دنیا می‌تواند یک تهدید باشد. ما فکر می‌کنیم سازمان ملل که سکوی توافق‌های چندجانبه است، باید نقش فعال‌تری را ایفا کند.»\nاز کشورهایی که توافق هسته‌ای با ایران را امضاء کرده‌اند، اکنون تنها ایالات متحده آمریکا در حال بازنگری این قرارداد در سطح مجلس نمایندگان این کشور است.\nاتحادیه اروپا پس از سخنرانی ۱۳ اکتبر دونالد ترامپ که رئیس جمهور آمریکا پایبندی ایران به برجام را تایید نکرد، از آمریکا خواسته که به توافق برجام پایبند باشد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم با استناد به هشتمین گزارش خود گفته است که ایران به تعهدات خود در قبال برجام پایبند بوده است.\nکلید‌واژه ها: برجام, تحریم اقتصادی ایران, تحریم ایران, خروج از برجام, روابط ایران و آمریکا, فردریکا موگرینی, نقض برجام\nاروپایی ها به این دلیل عاشق برجام هستند\nنگاهی به آمارهای واردات ایران از اروپا نشان خواهد داد آنچه اروپا را مدافع برجام کرده سود سرشار آن برای دولت های اروپایی است.\nFarid / 08 November 2017


ریزش شدید قیمت ارزهای دیجیتالی مهم -\nریزش شدید قیمت ارزهای دیجیتالی مهم\nقیمت بیت کوین در ۲۴ ساعت گذشته با ۹.۱ درصد کاهش به ۳۷۸۳۵ دلار رسید.\nبه گزارش سلام نو به نقل از ایسنا، ارزش بیشتر ارزهای مهم دیجیتالی به شدت ریزش کرد.\nبه‌روزرسانی قیمت ارزهای دیجیتال (در لحظه انتشار این خبر)؛ این رده حاوی تغییرات قیمتی ۵ ارز دیجیتالی بزرگ از نظر ارزش بازار است.\nقیمت: ۳۷۸۳۵ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۹.۱ درصد کاهش\nقیمت: ۲۴۵۸ دلار\nقیمت: ۳۳۲.۲۹ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۱۷.۷۴ درصد کاهش\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۱۴.۱۹ درصد کاهش\nقیمت: ۰.۳۵۲۲ دلار\nتغییرات قیمتی ۲۴ ساعت گذشته: ۱۲.۷۳ درصد کاهش\nکد خبر: 55253741


هرم هوش مالی چیست؟ شما در کدام سطح از هرم هوش مالی قرار گرفته اید؟\nتوسط میترا سادات ابطحی\t آخرین بروزرسانی 11 فروردین 1398 1,545 2\nدر چه جایگاهی از هرم هوش مالی قرار دارید؟Reviewed by حسین تیموری on Mar 31Rating: 5.0\nدر این مقاله شما به این درک خواهید رسید که به طور دقیق در کدام سطح از هوش مالی قرار دارید و این اطلاعات به شما کمک خواهد کرد تا به راحتی بتوانید سطح هوش مالی خود را بالاتر برده و اگر جزء هوشیاران مالی هستید از سطح هوشیاری شما کمتر نشود.\nدر ادامه سطح هوش مالی خود را به دقت بیابید، موانع بر سر راه خود را پیدا کرده و به راهکارهای ارائه شده توسط تیم آموزشی ماهان تیموری توجه کنید.\nبه این موضوع دقت داشته باشید که بدانید در چه سطحی از هوش مالی قرار دارید تا خود را به بالاترین سطح از لحاظ درک مالی برسانید. در ادامه به دسته بندی های هرم هوش مالی توجه داشته باشید:\nهوش مالی متوسط:\nاکثر افرادی که در این گروه قرار می گیرند یا کارمند هستند یا کسب و کار آنها مثل راننده تاکسی هست و درآمد آن ها بین 1 تا 5 میلیون تومان می باشد. این افراد بزرگترین گروه در هرم هوش مالی هستند.\nغالب این افراد در مدت زمان طولانی مشغول کارهای تکراری هستند و در یکجا کار می کنند. این دسته از افراد پول خلق می کنند اما خیلی کم.\nمشکلات این افراد عادت به شرایط فعلی آن ها است و دچار روزمرگی شده اند و همیشه کارها برایشان تکراری است. اکثر این افراد برای خودشان کار نمی کنند و کارمند دیگران هستند و فقط کارهای تکراری را به صورت تکراری دائماً انجام می دهند.\nافراد با هوش مالی متوسط اکثراً از درآمد خود راضی نیستن و از برآورده نشدن نیازهای خود ناامیدند.\nاین افراد حتی امنیت کاری هم ندارند، هر روز ترس از بیکار شدن آن ها را تهدید می کند. رؤیای این افراد غالباً این است که جزء افراد ثروتمند باشند و در محیط بهتری زندگی کنند. افراد با هوش مالی متوسط دوست دارند مدیر خود باشند و برای دیگران کار نکنند.\nافرادی که هوش مالی متوسط دارند تصور می کنند که هنگام شروع کسب و کار باید همه شرایط عالی باشد و از روی کمال طلبی تصمیم گیری می کنند.\nراهکارهایی برای افراد با هوش مالی متوسط:\nراهکار اول این است که اگر کارمند هستید، یاد بگیرید چطور برای خودتان شغل دومی دست و پا کنید.\nقدریت ریسک را در خود بالا ببرید؛ راهکار این موضوع این است که ریسک کاری که برای انجام در نظر دارید را کمتر کنید، برخلاف تصور خیلی از این دسته افراد کارآفرینان بزرگ و میلیاردر های خودساخته هیچ گاه ریسک های خطرناکی نکردند. در عوض آن ها ریسک را برای کار خود کم می کردند.\nبرای این کار از تکنیک هایی مثل افزایش اطلاعات در کسب و کار خود استفاده کنید، قصد راه اندازی هر کسب و کاری را که دارید در آن زمینه اطلاعات خود را کامل کنید.\nدرباره کار خود از افراد حرفه ای که مشغول به شغل مورد نظر شما هستند پرس و جو کنید. اگر آن ها به شما گفتند که کسب و کار بد است، قطعاً بد نیست فقط باید بیشتر برای کار زحمت بکشید. دلیل این جواب آن است که آن ها درآمد الان خود را با گذشته پر رونق کاری مقایسه می کنند و اینکه هیچگاه کار خود را گسترش ندادند.\nراهکار دیگر برای کمک به شما این است که حتی اگر از لحاظ مالی مشکلی ندارید، برای راه اندازی کسب و کار تا جایی که ممکن است هزینه های خود را کاهش دهید.\nترس ها و تردیدها به شما خیانت می کند. اجازه ندید ترس جلوی رشد و پیشرفت شما را بگیرد؛ کمال طلب باشید.\nهوش مالی خوب:\nافرادی که در هرم مربوط به هوش مالی در رده خوب قرار دارند، بیشتر به شکل سنتی و قدیمی کار می کنند و هنوز کسب و کار خود را نوین و به روز نکرده اند.\nاین افراد عموماً بین 3 تا 15 نیروی کار دارند و به نحوی کارآفرینی هم کرده اند. خیلی از این افراد هم، به تنهایی مشغول به کار هستند.\nگاهی افراد با هوش مالی خوب، مدریت پرسنلی خوبی ندارند و با تیم کاری مناسبی کار نمی کنند.\nاین افراد از رکود بازار ترس دارند. بازار کشور ما اقتصاد سکته ای هست، یک روز بسیار عالی و پررونق و روز بعدی ضعیف و بد است، نقطه مشترک افرادای که هوش مالی خوب با افرادی که هوش مالی عالی دارند این است که تعطیلات به دلایل مختلف کار آن ها را دچار اختلال می کند.\nاین افراد همیشه می گویند: «کاش دو نفر دیگه مثل خودم رو داشتم اونوقت کل ایران توی دست من بود».\nمشکل دیگر این است که در درآمدشان احساس ناامنی می کنند، مشکل ذهن آن ها این است که فکر می کنند ممکن است درآمد خوبشان همیشگی نباشد.\nرؤیای این افراد این است که دوست دارند درآمدشان حداقل دو یا سه برابر شود. اکثر این افراد به فکر داشتن یک زندگی لوکس هستند.\nاین افراد دوست دارند به سرعت به هدف خود در استقلال و موفقیت مالی برسند و روزی کسب و کار خود را از راه دور هم مدیریت کنند و به چنین قدرتی برسند.\nنقطه مشترک دیگری که هوش مالی خوب و هوش مالی عالی دارند این است که در هر دو صورت، افراد می خواهند برندی را به نام خود داشته باشند.\nاین افراد اصولاً برای رشد کار خود طرح یا ایده خاص و اطلاعات کافی ندارند.\nافراد با هوش مالی خوب بودجه ای در تبلیغات و سیستم سازی درست در کسب و کار خود ندارند.\nاین افراد باید به شدت درباره مسائلی مثل نحوه استخدام، اخراج، دادن انگیزه به کارکنان، اطلاعات کسب کنند و از هوش مالی مدیران مطلع باشند و بتوانند فرآیند کاری خود را بر روی اصول خاصی پیش ببرند.\nباید تا جای ممکن آموزش ببینید و تا جای ممکن برای کار خود تبلیغات کنند.\nاز ایده های کارکنان خود نیز استفاده کنید، حتی اگر ایده آن ها خیلی عالی هم نبود اما حرف آن ها را بشنوید ولی تصمیم نهایی را خودتان بگیرید.\nاز استعفای کدام یک از کارمندان و پرسنل خود خوشحال می شوید، هر کدام را که انتخاب کردید از همین حالا به صورت اصولی اخراج کنید.\nبر روی پرسنل خود سرمایه گذاری کنید و هوای آن ها را دشته باشید.\nهوش مالی عالی:\nافرادی که هوش مالی بسیار عالی دارند، غالباً بیش از 20 نیروی کار داشته و بین 20 تا 70 میلیون درآمد دارند. این میزان درآمد بستگی به بازار دارند. مشکل اصلی این افراد آن است که موقعیت سرمایه گذاری برای آن ها محدود شده و دیگر نمی دانند در چه جاهایی پول خود را سرمایه گذاری کنند. این افراد زمان و انرژی زیادی را صرف می کنند.\nیکی از مشکلات آن ها این است که نگرانند. نگران این هستند که درآمدشان ثابت و پایدار نباشد و روزی کم شود. تعطیلات در تقویم تأثیر بسیار منفی بر روی کارکرد این افراد دارد.\nخصوصیات افراد با هوش مالی عالی:\nافردی که در هرم هوش مالی در دسته عالی قرار دارند، تقریباً شرایط بهتری نسبت به بقیه افراد دارند.\nاین دسته از هوشیاران باید مهارت های مدیریتی را در خود تقویت کنند، مخصوصاً مدیریت مالی.\nخیلی از این افراد احساس می کنند که تا به حال نتوانسته اند به طور کامل از نبوغ خود استفاده کنند مخصوصاً افراد زیر 40 سال\nآنها نیروی وفادار خیلی کمی در اختیار دارند. حتی حاضراند حقوق های خیلی خوبی را بپرداند اما در ازای آن نیرو های وفاداری را برای کسب و کار خود داشته باشند.\nیکی از مشکلات این افراد این است که دائماً رقبای خود را به میان می کشند، برای مثال اگر قیمت ها جا به جا شود رقبای خود را مقصر می دانند.\nرؤیای این افراد این است که به اهداف خود در سطح هوشیاران مالی برسند و جایگاه خود را در هرم هوش مالی ارتقاء دهند.\nزمان این افراد خیلی کم است و آن ها بسیار به گذراندن وقت با دوستان و خانواده احتیاج دارند.\nخیلی از این افراد به فکر برندسازی عالی در کشور خود و جسورانه در کل جهان هستند.\nآن ها دوست دارند با کمترین سرمایه (زمان، انرژی) بیشترین نتیجه را بگیرند.\nاصلی ترین مانع بر سر راه این افراد هم مجدداً نداشتن اطلاعات کافی است.\nاین افراد باید بتوانند بین کار و زندگی خود تعادل ایجاد کنند.\nآن ها باید از هوشیاران مالی موفق و خودساخته الگو برداری کنند.\nبه اهرم های درآمدی وابسته هستند، یعنی اگر برای مثال فروشگاه یا نمایشگاه آن ها دیگر رونق نداشته باشد، کسب و کارشان هم ضعیف خواهد شد.\nبعد از مدتی خلاقیت این افراد کم می شود و استراتژی های آن ها قدیمی می شود.\nآن ها اغلب تیم کاری فوق حرفه ای ندارند و از این موضوع آسیب می بینند و رنج می برند.\nراهکارها برای افراد با هوش مالی عالی:\nتا جای ممکن از مشاورانی استفاده کنند تا سیستم کاری خود را بهبود بخشیده و استراتژی هایی را برای ارتقاء در هرم هوش مالی پیاده کنند.\nافرادی که هوش مالی عالی دارند باید بتوانند کسب و کار خود را رشد داده و تعادل در زندگی خود و کار خود ایجاد کنند.\nبرای کمتر شدن وابستگی ها این دسته از افراد باید بتوانند بیشتر اهرم سازی کنند. آن ها باید با استفاده از قدرت برقراری ارتباط مؤثر وابستگی خود را به تنها یک اهرم درآمدی از بین ببرند.\nدرآمد بیش از 50 میلیون:\nدرآمد این دسته از افراد بیش از 50 میلیون تومان است. آن ها در هرم هوش مالی بالاترین جایگاه را دارند. مشکلات آن ها این است که به دنبال پروژه های خیلی بزرگ هستند و درآمد های میلیاردی را در ذهن خود می پرورانند.\nاین مدیران همیشه در پی استخدام مدیران لایق دیگری هستند که بخش های مختلف کسب و کار خود را به آن ها بسپارند. آن ها کاریزما بسیار بالایی دارند و از ظاهرشان می توان به درآمد بالایشان پی برد.\nدغدغه این افراد در دنیای کسب و کار دیگر پول نیست، آن ها تنها برای قدرت بیشتر کار می کنند. برای اینکه دچار بحران هویت نشوند باید حتماً هدف داشته باشند. رؤیای این افراد این است که از خودشان نامی به جای بگذارند و اکثراً به دنبال انجام کارهای خیر هستند.\nChristmas Piano کاربر می‌گوید 2 سال قبل


نمی‌دانم شایعه استعفایم از کجا نشأت می‌گیرد/ برخی دوست\nخشم از کجا نشأت می‌گیرد|خبر فوری\nخشم احساسی است که در همه افراد وجود دارد و، اما گاهی خطا‌های شناختی سبب می‌شود اطرافیان‌مان ما را فرد عصبانی‌ای ببینند؛ نکته قابل تأمل این است که به‌طور دقیق نمی‌توان گفت: خشم از کجا نشأت می‌گیرد، اما درعین حال نمی\n«شانس» از کجا نشأت می‌گیرد\n«شانس» از کجا نشأت می‌گیرد : عضو هیأت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) گفت: اصطلاح «خوش‌شانسی» به افکار و عقاید انسان وابسته است؛ بعضی از تحقیقات انجام شده در کشورهای غربی نشان می‌دهند افرادی که خود را خوش‌شانس می‌دانند\nعصبانیت از کجا نشات می گیرد ؟ | واقعیت هایی در مورد\nعصبانیت از کجا نشات می گیرد ؟ | واقعیت هایی در مورد عصبانیت به این پست امتیاز دهید این روزها تمامی افراد به دلیل مسائل سیاسی و اقتصادی به نوعی در ذهن خود درگیر هستند و نمی توانند در مقابل\nچگونه عده ای خشونت را می آموزند؟ - خشونت از کجا نشات می گیرد - پرسش مهر 17\nحیوان آزاری در ایران؛ نظرات و مشاهدات شما - BBC News فارسی\nمشاهده شما از حیوان آزاری چیست؟ به نظر شما چنین رفتاری از کجا نشات می‌گیرد؟ به نظر شما شهروندان مقابل\nنام باترکاپ گل آلاله از کجا نشات می گیرد؟ | You Can\nمنابع. مقاله علمی و آموزشی «نام باترکاپ گل آلاله از کجا نشات می گیرد؟»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری، ترجمه و نگارش هیئت تحریریه علمی پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا کتاب به من بگو کجا؟،\nرقص کُردی / کُرمانجی در شمال خراسان از کجا نشات می گیرد؟\n** رقص کُردی / کُرمانجی در شمال خراسان از کجا نشات می گیرد؟ ** برخی اظهار نظر و دیدگاه ها در مورد چرایی و اصالت رقص های کنونی کُردی در خراسان وجود دارد؛ برخی اظهار می دارند اگر این رقص اصالت کُردی دارد چرا در هیچ کجای


کودکان قربانی سرگرمی والدین\nآکاایران: کودکان قربانی سرگرمی والدین\nجذاب ترین قسمت از فضای مجازی، رسانه های اجتماعی آن است. چرا که تمامی سازمان ها، موسسات و… و افراد در سراسر جهان در این رسانه ها حضور دارند. این رسانه ها با فراگیر شدن گوشی های همراه و تبلت،به مراتب فراتر از گذشته گشته اند و دایره بزرگ تری را دربر گرفته اند. کاربران مختلف در سطوح گوناگون سنی و فرهنگی، و با علایق و سلیقه های مختلف، و دلایل و نیازهای گوناگون طیف گسترده ای از مطالب را تولید و بازنشر می کنند. در نتیجه استفاده و وابستگی به این گونه شبکه ها روز به روز افزون تر می شود به گونه ای که امروزه این پدیده بخشی از سبک و زندگی فردی و جمعی افراد و جوامع مختلف شده است. مردم از طریق این شبکه ها از اخبار و حوادث مختلف در سراسر جهان با خبر می شوند.\nبا ملیت های مختلف جهان ارتباط بر قرار کرده و تبادل نظر می نمایند. آنها عکس ها، فیلم ها و پیام های خود را با سرعتی باور نکردنی به دورترین نقاط خاک می فرستند و به این ترتیب فاصله ها را از میان بر می دارند. اما این شبکه ها در کنار تاثیرات مثبتی که برای افراد مختلف دارند تاثیرات منفی و گاه مخربی نیز برای آنان داشته اند. یکی از آنها کم شدن ارتباط رویا رویی افراد است. چرا این دسته به جای دیدارهای فیزیکی ترجیح می دهند به صورت آنلاین و از طریق کامنت با دوستان و آشنایان خود ارتباط بر قرار کنند.کمتر با اعضای خانواده صحبت می کنند و همچنین هنگامی که در کنار آنها هستند کارها و فعالیت های خود را از طریق ابزارهای ارتباطی پی گیری می کنند. به طوری که بخش اعظمی از زمان و فرصت خود را در شبانه روز با مرور این رسانه ها می گذرانند و رفته رفته از همه چیز و همه کس بریده می شوند. این شبکه ها باعث تغییرات بنیادین در نگاه و رفتار و حتی زبان آنها می شوند و بر فرهنگ آنان تاثیری عمیق می گذارند.\nبه گزارش آکاایران: استفاده بیش از اندازه از این شبکه ها رفته رفته نوعی اعتیاد به همراه می آورد که به آن اعتیاد شبکه های اجتماعی (SocialMedaiAddiction) می گویند. این اعتیاد در نوع حاد خود افرادی را شامل می شود که در وضعیت پست های ارسالی شان اعدادی همچون ۲۰۰ هزار پست دیده می شود. این افراد دیگر نمی توانند با اطرافیان خود حتی خانواده شان ارتباط بر قرار کنند. این افراد دچار افسردگی، گوشه گیری و تمایل به دوری از اجتماع می شوند. ارتباطات شکل گرفته بر بستر رسانه هایی همچون شبکه های اجتماعی فاقد احساس و روح حاکم بر تعاملات انسان در جهان واقعی است، در نتیجه روابط و احساسات افراد به مرور زمان به سردی می گراید. مادر یا پدر نسبت به فرزندان خود بی تفاوت می شوند. در کنار آنها هستند اما در واقع تنها حضور فیزیکی دارند. قلب و اندیشه شان با آنها نیست. نسبت به امورشان بی توجه می شوند، به احساسات آنها پاسخ نمی دهند و این گونه بین آنها رابطه ای سرد به وجود می آید. کودک احساس تنهایی می کند، از تحصیل باز می ماند و به نوعی سرخورده می شود.معتادان شبکه های اجتماعی همچون سایر معتادان اینترنتی صبر کمی داشته و همان طور که مشکلات فنی، تاخیر در به روزرسانی و سرعت کم ارتباط را تحمل نمی کنند در زندگی واقعی نیز عجول تر و کم حوصله تر می شوند. در شبکه های اجتماعی آفتاب غروب نمی کند لذا کاربران آنها اغلب از خواب شبانه خود زده و در روز بهره وری کمتری دارند. آنها در پاسخگویی به سوالات کودکان از خود بی حوصلگی نشان می دهند. لذا این کودکان گوشه گیر و کم حرف می شوند و رفته رفته به خود پناه آورده و از والدین شان دور می شوند.\nاین کودکان قربانی سردرگمی های والدین خود می شوند. به تازگی در یک مطالعه دانشگاهی، روی رفتار والدین هنگام صرف غذا همراه با خانواده در رستوران بررسی شده است. نتایج این مطالعه که توسط مرکز پزشکی بوستون آمریکا انجام شده، نشان می دهد که حداقل ۷۰ درصد والدین در طول هر وعده غذایی، دست کم یک بار از تلفن همراه شان استفاده می کنند. ضمن آنکه بیش از ۱۵ درصد آنها تلفن همراه خود را در پایان وعده غذایی چک کردند، در حالی که هنوز کودکان ایشان در حال غذا خوردن بودند. این تحقیق همچنین به آشفتگی و اضطرابی که کودکان بر اثر این رفتار والدین دچار می شوند، اشاره کرده است، چرا کودکان با مشاهده این رفتار از والدین شان، می خواهند بدانند که چه اتفاقی افتاده است که آنها نسبت به رسیدگی به آنان بی تفاوت شده اند.\nکمی تامل نشان می دهد که استفاده غلط و و افر از هر چیز علی رغم مفید بودنش می تواند لطمات و صدمات جبران ناپذیری بر زندگی و روابط ما وارد کند.


مقاله های مفید عکاسی پرتره – عکس با کیفیت و تصاویر استوک حرفه ای\nمقاله های مفید عکاسی پرتره\nتوضیحات مفید در رابطه با هنر عکاسی پرتره\n-1 عکس پرتره:\nاصولاً پرتره به انواع عکس هایی گفته می شود که تصویر آن از تمام تنه، نیم تنه یا از صورت باشد. برای گرفتن پرتره با دوربین 35 میلی متری می توان عکس هایی با کیفیت عالی گرفت. مشروط بر آنکه تکنیک دقیق را رعایت کرد. بهترین نمونه از یک عکس پرتره باید توانایی تحت الشعاع قرار دادن به بک گراند، مانند یک پرتره نقاشی را داشته باشد.\nیکی از امتیازات استفاده از دوربین 35 میلی متری در عکاسی به قرار زیر است: معمولاً بیشتر مردم قادر به درک آثار سوژه بر روی لنز نمی باشند. اما به طور مثال؛ در لنز واید انگل عملکرد به طریقی است که در تصویر علیرغم نقش سوژه، بک گراند نیز رل مهمی را به عهده می گیرد. زیرا رابطه ای عمیق مابین سوژه و دوربین ایجاد می شود. برعکس در لنز تله فتو، کلیات سوژه از جزئیات پیرامون تفکیک می گردد.\nپرتره از آغاز اختراع عکاسی تاکنون تغییرات فراوانی پیدا کرده است. اگر آلبوم پرتره‌های قدیمی را مطالعه کنیم خواهیم دید که نادار، هیل، تالبوت (پرترتیست های مشهور اوایل اختراع عکاسی) اکثراً مدل های خود را ایستاده و تمام قد یا حداقل نیم تنه عکاسی می‌کردند. آنها مثال و نمونه های از کار خود به یادگار گذاشتند که بسیار عالی و زیبا هستند و برای همیشه ارزش خود را حفظ خواهند کرد. جای تأسف است که این سبک کار کم کم متروک شده است (تحت تأثیر فیلم های سینما و چهره های درشت آن) البته نمی توان انکار کرد که بعضی از چهره ها دارای جاذبه خاص و غیرقابل انکاری است و ارزش تجزیه و تحلیل جزئیات رژآن را دارد. چنین صورت هایی برای عکاسی نمایی درشت، بسیار مناسب است. اما نمی توان ادعا کرد که همه صورت ها دارای چنین وضعی است.\n“تجزیه و تحلیل خطوط چهره انسان و اعطای قدرت نمایش تصویری صادق به آن، بی‌شک بالاترین هدف عکاسی و در ضمن مشکلترین وظیفه آن است. پرتره، از خالق خود مهارت فنی فراوان و احساس عنری عمیق می طلبد؛ زیرا این دو توانایی هایی است که بدون آنها ایجاد یک تصویر موزون حقیقی و طبیعی غیرممکن است”.\nاگر چه نور روز نرمش، ملایمت، عمق و برجستگی خوشایندی به چهره می بخشد. اما خوب است بدانیم که معایب و اشکالات زیادی نیز دارد: مثلاً متغیر و ناپایدار است، به میل و اراده عکاسی قابل کنترل نیست. اگر از نور روز مستقیم خورشید، بدون امکانات ملایم کننده سایه ها استفاده شود تصاویری خشن ایجاد خواهد شد که فقط برای بعضی از چهره ها مناسب است.\nاین نور خشن، تنها در تصویر کسانی که در حال کار و حرکت، به سرعت از آنها گرفته شده قابل تحمل و اغماض است. پرتره هایی که در سایه گرفته می شود دارای سایه روشن های لطیف و خوشایندی است و نور سایه برای مبتدیان پرتره راحت ترین و مناسب ترین نور به شمار می رود. عکاسان متخصص پرتره یا پرترتیست ها معمولاً استفاده از نور مصنوعی را ترجیح می دهند.\n1-2 نخستین واکنش ها نسبت به عکاسی چهره :\nاز آنجا که روش ساخت داگروتیپ در جلسه نوزدهم اوت عملاً معرفی نگردید، قرار بر این شد طی جلساتی در پاریس و لندن این روش نسبتاً پیچیده به نمایش گذاشته شود. در هفدهم سپتامبر داگر شخصاً این کار را در برابر جمعی از خبرگان این فن در پاریس انجام داد و در لندن نیز یک فرانسوی به نام آنتوان کلوده که تحت امتیاز داگر در انگلستان داگروتیپ می ساخت، روش کار را در گالری آدلایند تشریح کرد. در چهاردهم سپتامبر روزنامه تایمر نوشت که تولید آزمایشگاهی داگروتیپ توسط آقای سنت کروآ در خانه شماره7 پیکادلی انجام می گیرد.\nشماره اکتبر مجله اتحادیه هنر اعلام کرد که آقای کوپر هر هفته سه جلسه درباره روش جدید در پلی تکنیکون سخنرانی می کند. نشریه مزبور یادآور شد که کشف جدید به طور روزافزون توجه هنرمندان و شیمیدانان قاره اروپا را به خود جلب کرده است.\nفرانسه و انگلستان ارتباط نزدیکی با یکدیگر داشتند و به همین جهت هر رویداد عکاسی در یکی از این دو کشور، در کشور دیگر بازتاب می یافت. گاه مقاله های واحدی در جراید فرانسوی و انگلیسی چاپ می شد و عکس های مشابهی در هر دو کشور منتشر می گشت. نمایشگاه ها در مقیاس بین المللی بود و تا اوایل دهه 1850 و با پیدایش انجمن های عکاسی عضویت در بیش از یک انجمن متداول شده بود.\nنوعی تشویق بر محافل ادبی و هنر مستولی شده بود. در فرانسه سرعت عمل دولت در تعیین مستمری برای داگر و شریکش خیلی ها را نگران کرد و مجله کاریکاتور دولت را به باد انتقاد گرفت و از جمله نوشت که در فرانسه به ماشین بیش از نبوغ اهمیت داده می شود. کتاب ها و نقاشی های باارزش هیچ گاه از پاداش هایی که به داگروتیپ تعلق می گرفت برخوردار نشدند. در خصوص خطر مستقیم عکاسی که به رغم بعضی ها نقاشی را مورد تهدید قرار می داد. مجله مزبور در مقاله مبسوط و هزل آمیزی کوشید به هنرمندان اطمینان خاطر دهد که به هیچ وجه جای نگرانی وجود ندارد: «وحشت هنرمندان معاصر بی مورد است؛ داگروتیپ فقط می تواند تصاویر سیاه و سفیدی از اشیاء به دست دهد. وقتی از این دستگاه بخواهید چهره سرخ و سفید دوستان را بازآفرینی کند، خواهید دید که فقط تصویری سیاه و سفید از چهره او به شما تحویل می دهد».\nالبته این یک محدودیت داگروتیپ بود ولی به زودی روش هایی برای رنگ آمیزی تصاویر سیاه و سفید ابداع شد. یک مشکل بزرگتر در نخستین دوره عکاسی،زمان بسیار طولانی نوردهی بود. آدم ها برای گرفتن عکس باید حدود 20 دقیقه، آن هم در آفتاب شدید، گاهی با چشم های بسته و بی حرکت بنشینند، چشم ها البته بعداً با روتوش باز می شد.\nبا این حال به رغم این گونه مشکلات انکارناپذیر و اولیه روش عکاسی، وحشت هنرمندان کاملاً مشهود بود؛ گو اینکه گوشه کنایه های هزل نویسان تا حدی از شدت آن کاسته بود. در هشتم دسامبر مجله کاریکاتور یک لیتوگراف از تئودور مورسیه با عنوان جنون داگروتیپ به چاپ رسانید که در آن گروه زیادی از دوستداران داگروتیپ با شتابی جنون آسا برای در آغوش کشیدن کشف جدید، به سوی این دستگاه می دویدند، و در بخشی دیگر از تصاویر، گراورسازان آویخته از دار ار می دیدیم که دسته جمعی خودکشی کرده بودند. در قسمت زیر علامتی با عنوان «دستگاه تهیه نسخه داگروتیپ از چهره»، مردنگون بختی دیده می شود که در بند یک گیره آهنی میان مجموعه هراس انگیزی از ابزار مکانیکی عکاسان که برای بی حرکت درآوردن موضوع عکس به کار می‌بردند، گرفتار شده بود. این تصویر، یکی از نخستین نمونه هایی بود که متعاقباً به صورت یک سلسله کاریکاتور در هجور این موضوع جدید و آسیب پذیر منتشر شد.\nدر چند دهه بعد نیز پدیده عکاسی درست آویزی شد برای کسانی چون دومیه، گراندویل، نادار، کروئیکشانک و کسان دیگر تا بتوانند مضامین هزل آمیزی بنویسند. دومیه بیش از 35 نسخه لیتوگراف و طرف فقط در این زمینه تهیه کرد. (تصویر1)\nهر مرحله از پیشرفت عکاسی با واکنش جدیدی از سوی نشریات ویژه هنرهای تصویری روبرو می شد. که روش ابداعی بیرد برای کاهش زمان نوردهی، با افزایش برم به ماده حساس اعلام شد، مجله اتحادیه هنر در شماره آوریل 1841 به هنرمندان اطمینان داد که این ابداع به کار آنها لطمه ای نخواهد زد، چرا که آنها خود بهتر از هر کسی می‌دانند که صداقت غیرقابل انعطاف تصویر عکاسی باب طبع کسانی نخواهد بود که از شباهت عین به عین گریزانند. ولی «مجله ادبی» در شماره نوامبر به توصیف داگروتیپ‌هایی پرداخت که آقای گودن ساکن پاریس از اشخاص مختلف تهیه کرده بود و عکاسی را نیز به خاطر نتایج سریع و زیبایش ستود. در مورد تصویری پرداخته و پرپیرایه از کلوده، مجله مزبور چنین نوشت:\nچهره های سالخورده و جدی، پیشانی های گره خورده، نگاه های خیره و ثابت و حالات خشک تصاویر اولیه جای خود را به تبسم های طبیعی و مطبوع و حالات راحت و خوشایند داده اند.\nتا فوریه 1841 تالبوت به آزمایش هایی برای چهره نگاری با روش کالوتیپ دست زده بود. نامبرده مدعی بود که زمان نوردهی را در هوای آفتابی تا نیم دقیقه کاهش داده است.\nمحله اتحادیه هنر در مباحثی که مطرح می کرد همچنان نقاش چهره نگار را از دوربین برتر می دانست: عکس، فاقد کیفیت- دلفریب رنگ است و نمی تواند آن «ظرافت های» بی نظیر را که یک نقاش «هوشمند» در کارش می آفریند،در قالب تصویر ارائه دهد. ولی در مارس 1842 ریچارد بیرد حق امتیاز شیوه ای برای رنگ کردن نسخه های داگروتیپ را به نام خود به ثبت رساند. احتمالاً ج.ب.ایزنرینگ نقاش مینیاتور سوئیسی، که از 1839 به تولید نسخه های داگروتیپ پرداخته بود، گام های نخستین برای کشف این شیوه را در 1841 برداشته است. ن.پ.لره بور در «رساله ای در باب عکاسی» که نخستین بار در 1842 در پاریس به چاپ رسید، چند روش از جمله روش آقایان لایکی، لئوتار، شوالیه و کلوده را برای رنگ گردن نسخه های داگروتیپ شرح داده است.\nدر سی ام ژوئیه 1842 مجله اسکاتور با نظر موافق، داگروتیپ را به نقاشی چهره مقایسه کرد و نوشت که ارزش داگروتیپ در «توانایی آن برای ضبط حالات آنی چهره انسان است، چرا که در این زمینه هنر نقاش هر قدر هم که باشد، عاجز می ماند» از سال 1846 مجله اتحادیه هنر نیز تغییر موضع داد و داگروتیپ های رنگ شده لکوده را به عنوان آثار هنری حقیقی و تردید ناپذیر ستود.\n1-3 عکاسی چهره نگاری به عنوان صنعت :\nعکاسی چهره نگاری به سرعت به عنوان یک صنعت در فرانسه و انگلستان توسعه می‌یافت. هزینه یک داگروتیپ حتماً تا اوایل دهه 1840 بسیار کمتر از یک تابلوی نقاشی بود. در 1841 یک عکاس پاریسی برای هر تصویر چهره فقط 15 فرانک دستمزد می‌گرفت. در 1845 استودیویی بیرد در لندن نرخ انواع تصویر داگروتیپ را اعلام کرد: یک“ گینی” برای هر تصویر نیم تنه (که سود آن18 شیلینگ بود) و دو گینی برای تصویر تمام قد (با حدود34 شیلینگ سود). با پیشرفت تکنیک، قیمت ها کاهش یافت و تقاضا برای تصویر تمام قد و چهره با داگروتیپ رو به افزایش نهاد. گفته می شود که در سال 1849 فقط در پاریس 000/100 تصویر چهره با داگروتیپ گرفته شد. این رقم نمی تواند مبالغه آمیز باشد، زیرا یک منبع آماری که آن زمان بر این ادعا بوده که در 1847 بیش از نیم میلیون لوح های عکاسی در پاریس فروخته شد که به احتمال قوی نیمی از آنها برای عکاسی از چهره به مصرف رسیده است. همان طور که اشاره شد، داگروتیپ به صورت تصویر پوزیتیو واحد بوده، ولی در دهه 1840 روشی برای تکثیر آن ابداع شد که ظاهراً این روش نباید با استقبال روبرو شده باشد.\nاز اواسط دهه 1850 با رواج عکس های به عنوان کارت ویزیت- که کوچک بود و خواهان بسیار داشت- بهای تصویر چهره تنزل کرد و برای دوازده قطعه عکس حدوداً 20 فرانک دستمزد می گرفتند. بر اساس ارقامی که در همان زمان برآورد شد، در سال 1862 بیش از 105 میلیون عکس در بریتانیا تولید شد. اغلب این عکس ها تصویر چهره روی کارت و با قیمت متوسط یک شیلینگ (5 پنی) بود.\nعکس ها به اندازه های مختلف نیز بزرگ می شده است. بیش از 000/100 نسخه تصویر از ملکه ویکتوریا توسط جان ادوین مایال در دهه 1860 فروخته شد و در سال 1867 تعداد 000/500 عدد از کارت تصویر شاهزاده ویلز سوار بر دوش شاهزاده خانم لوئیز به فروش رسید. در آن زمان بود که هر خانواده ای یک آلبوم (و به زبان آن عصر: یک گالری قابل حمل) از تصاویری از افراد و خانواده های سرشناس آن عصر توانست تهیه کند. تأثیرات جامعه شناختی این وضعیت و از کنار هم قرار دادن افراد با چیدمان و دکور به معنی وجود وابستگی بین شخصیت و ویژگی های ظاهری انسان ها به تحقیق و شناسایی دقیق تری نیاز دارد. در 1861 بیش از دویست استودیوی عکاسی در کشور فرانسه و بریتانیا وجود داشت که بیش از نیمی از آنها در خیابان ریخبت فرانسه فعالیت داشتند. لازم به ذکر است که در بسیاری از استودیو ها بیش از 50 نفر در استخدام عکاسی های بودند.\nپرتره زن, پرتره زن زیبا, پرتره زنان, پرتره زنان زیبا, عكاسي پرتره, عکاسی پرتره, عکاسی پرتره با موبایل, عکاسی پرتره چیست, عکاسی پرتره در خانه, عکاسی پرتره در فضای باز, عکاسی پرتره هنری, عکس چهره, عکس چهره با کیفیت بالا, عکس چهره برای پروفایل, عکس چهره برای طراحی, عکس چهره دختر, عکس چهره دختر زیبا, عکس چهره زیبا


سنگ اندازی دلار، پیش پای بورس! | اقتصاد آنلاین\nکد خبر 581199\n۱۴۰۰/۰۸/۲۵ - ۰۶:۲۰\nسنگ اندازی دلار، پیش پای بورس!\nشاخص بورس در سومین روز معاملاتی هفته افتی ۸۱/ ۱ درصدی را به نمایش گذاشت.\nبه گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از دنیای‌اقتصاد، در این روز دو عامل افت قیمت دلار به کانال ۲۷هزار تومان و تداوم بدبینی به مداخله دولت در نظام قیمت‌گذاری که با عقب‌نشینی از تصمیم تغییر قیمت خودرو آغاز شده بود، تداوم یافت تا مجددا شاهد خروج پول حقیقی‌ها از این بازار باشیم. بر این اساس در روز دوشنبه ۳۱۶میلیارد تومان از سرمایه سرمایه‌گذاران حقیقی از چرخه معاملات بورس خارج شد. همسو با این رویداد، ارزش معاملات خرد نیز به ۳۱۸۲ میلیارد تومان رسید.\nبه نظر می‌رسد که بازار سهام مجددا به دام روندی نزولی افتاده است. روز گذشته و تنها پس از آنکه افزایش اندک شاخص‌ها در روز یکشنبه را شاهد بودیم، قیمت بیشتر نمادهای معامله شده در بازار سهام به محدوده قرمز تابلو رسید تا از این جهت شاهدی بر واهمه بازار از مداخله در سازوکار عادی فعالیت شرکت‌ها باشد. اینطور که به نظر می‌رسد بازار همچنان نسبت به بروز تغییرات دفعی حساس است.\nروز گذشته نیز این حساسیت در نماگر اصلی بورس تهران نمایان شد تا مجاب شدن سرمایه‌گذاران به رویگردانی از ریسک‌های بازار یاد شده بیشتر از گذشته نمایان شود. نمود این نمایان شدن اما در شاخص کل بورس به خوبی رویت شد. روز گذشته نماگر اصلی بازار سهام در حالی که بیش از هر چیز تحت‌تاثیر نمادهای دلاری قرار داشت بیش از ۲۶هزار واحد دیگر افت کرد.\nاین افت که برابر با کاهش ۸۱/ ۱ درصدی میانگین وزنی قیمت‌ها در بورس بود سبب شد در پایان معاملات این روز شاخص کل به سطح یک‌میلیون و ۴۱۶هزار واحد برسد. بررسی دقیق‌تر تحولات رخ داده طی روز گذشته همچنین حکایت از آن دارد که طی همین روز نمادهای کوچک بازار که ممکن است در شاخص اصلی بورس وزن چندانی نداشته باشند نیز در این روز شاهد تغییرات قیمتی تقریبا مشابهی بودند. شاخص هموزن نیز در این روز معادل بیش از یک درصد افت کرد که از این بابت تفاوت چندانی با دماسنج بورس ندارد. از سویی دیگر فرابورس ایران نیز در طول روز یاد شده تغییراتی مشابه را به ثبت رساند. شاخص کل این بازار هم در طول روز دوشنبه ریخت تا هم‌نوایی شاخص‌ها در کلیت بازار سهام سمت و سویی مشابه به خود بگیرد.\nاما از ظاهر بازار سهام در روز گذشته که بگذریم ذکر این نکته ضروری است که بورس تهران همچنان با پس‌لرزه‌های تصمیم سیاستمداران در روزهای پایانی هفته گذشته دست به گریبان است. همان‌طور که در گزارش‌های قبلی نیز موردتوجه قرار گرفت تصمیم دولت مبنی بر تغییر مرجع قیمت‌گذاری خودرو که در طول ۱۰روز قبل، از پایان هفته قبل موجب رونق گرفتن نمادهای خودرویی و افزایش امیدواری به بهبود سودآوری در این صنعت شده بود، طی روز پنج‌شنبه به راحتی لغو شد. با همین حرکت چشم دولت بر روی منافع سرمایه‌گذاران بسته و اسباب رضایت تمامی کسانی که به نوعی از این تبعیض آشکار نفع می‌بردند فراهم شد.\nاما نکته نهفته در این مساله اینجا بود که همین یک اقدام ساده آن هم در زمانی که هنوز بازارها به دولت رئیسی امیدوار هستند خدشه‌ای جدی به اعتماد عمومی وارد کرد، به طوری که از همان روز تقریبا تمامی شرکت‌هایی که قیمت محصولات آنها از طریق تصمیمات دولتی تعیین می‌شود، در بازار سهام در معرض افزایش عرضه قرار گرفتند. از آن روز به بعد قیمت بیشتر نمادهای موجود در بازار به مدار نزول افتاده است و مشخص نیست که بدبینی سرمایه‌گذاران نسبت به شرایط فعلی تا چه زمان ادامه داشته باشد.\nبر همین اساس طی روز گذشته در بیشتر نمادهای فعال در گروه فلزات اساسی، کانه‌های فلزی و شیمیایی‌ها افزایش عرضه مشهود بود، به‌طوری‌که اگر نماد معاملاتی شرکت بورس را از فهرست نمادهای اثرگذار حذف کنیم سایر نمادها عمدتا به همین سه گروه تعلق داشتند. در این میان اما یک عامل دیگر نیز وجود دارد که توانسته طی روزهای گذشته بر انتظارات موجود در بازار سهام اثر بگذارد. این عامل چیزی نیست جز قیمت ارز که سبب می‌شود انتظارات سرمایه‌گذاران نسبت به آینده شکل بگیرد.\nدر روز گذشته همزمان با فعالیت بازار سهام و پس از آن قیمت دلار در مسیری نزولی قرار گرفت و تا حدود ساعت ۱۵ به زیر ۲۸هزار تومان رفت. این رقم در حالی به ثبت رسیده که در روز شنبه قیمت دلار در بازار آزاد حدودا ۲۸هزار و۷۰۰ تومان بود و افزایش سریع آن در روزهای پایانی هفته قبل بسیاری از فعالان بازار را برای سطوح بالاتر آماده کرده بود. با توجه به اینکه قیمت ارز تاثیر بالایی بر رویکرد معاملاتی فعالان بازار سهام دارد طبیعی است که در شرایط کاهش قیمت ارز شاهد اثر منفی آن بر بازار سهام باشیم. به نظر می‌رسد که بخش مهمی از این کاهش قیمت ناشی از اخبار مذاکرات و خبر آزادسازی بخشی از منابع ارزی بلوکه شده در خارج از کشور باشد.\nدر خلال معاملات روز دوشنبه نماد معاملاتی بورس تهران پس از ۴ ماه به تابلوی معاملات بازگشت و با افزایش حدودا ۴۵درصدی قیمت مواجه شد. این نماد که در اوایل تابستان تعلیق شده بود پس از آنکه در موعد مقتضی امکان کشف قیمت عادی بر روی تابلوی بورس را پیدا نکرد از طریق مکانیزم حراج راه خود را به معاملات روز دوشنبه باز کرد.\nبازگشایی این نماد آن هم با چنین افزایش قیمتی مجددا شائبه اعمال سلیقه ناظر را در بازار سهام تقویت کرد. بازگشت بورس به چرخه معاملات سهام در حالی به این شکل رقم خورده که لغو معاملات در بازگشایی بسیاری از نمادها سبب شده صدای اعتراض بسیاری از فعالان بازار سهام طی سال‌های اخیر بلند باشد. در روزی که شاخص کل بورس تهران با افت ۸۱/ ۱درصدی مواجه شد، از ۳۴۳ نماد معامله شده، قیمت پایانی ۷۰ سهم (۲۰درصد) مثبت بود و در مقابل ۲۶۶ سهم (۷۸درصد) در سطوح منفی دادوستد شدند.\nدر این بازار ۳۲ نماد (۹درصد) صف خریدی به ارزش ۱۹۷میلیارد تومان تشکیل دادند. اما در مقابل شاهد شکل‌گیری صف فروش در ۷۲ نماد بورسی (۲۱درصد) به ارزش ۳۳۵میلیارد تومان بودیم. در این روز ارزش معاملات خرد با ۳۱۸۲میلیارد تومان نسبت به‌روز گذشته افزایش پیدا کرد و به میزان ۳۱۶میلیارد تومان نیز از پول سرمایه‌گذاران حقیقی از بازار سهام خارج شد.\nواکنش بازارها به دور هفتم مذاکرات / افت ۳.۹درصدی بورس در هفته گذشته\nقیمت دلار ۲۵ آبان ماه۱۴۰۰\nقیمت دلار ۲۴ آبان ماه۱۴۰۰\nدلار دو پله دیگر پایین آمد / افزایش فاصله قیمت دلار صرافی و آزاد\nدلار سطح ۲۸۷۰۰تومان را حفظ کرد / اختلاف ۱۰۰۰تومانی دلار صرافی با بازار آزاد\nقیمت دلار ۲۳ آبان ماه۱۴۰۰\nقیمت دلار ۲۲ آبان ماه۱۴۰۰


مدیر یک دقیقه ای کیست ؟ - فکر سبز\nدی ۲۴, ۱۳۹۴\tمقاله ها, موفقیت نظراول 213 نمایش\nمدیر یک دقیقه ای نام یکی از کتابهای آقای کن بلانچارد اندیشمند بزرگ حوزه مدیریت است . جهت آشنایی شما دوستان گرامی متن مصاحبه ای که ایشان در مورد معرفی کتاب انجام داده اند را تقدیم شما می کنم . امیدوارم با خواندن متن مصاحبه کتاب مدیر یک دقیقه ای نگرش های شما نسبت به مدیریت ، الزامات ، محدودیتها ، حساسیتتها ، رفتارها ، نحوه مدیریت و سایر مورادی در کتاب وجود دارد ارتقایابد . مفهوم مدیر یک دقیقه ای را شما در فرهنگ مدیریت نـوین مطرح کرده اید؟ مدیر یک دقیقه ای کیست؟ – مدیر یک دقیقه ای یعنی کسی که بدون صرف وقت زیـــــاد به نتایج خوب و مفید می رسد. سه رمز مدیریت یک دقیقه ای عبارتست از: هدف گذاری یک دقیقه ای، تمجید یک دقیقه ای و توبیخ یک دقیقه ای. او با افراد هدف گذاری یک دقیقه ای می کند تا بدانند چه کاری از آنها خواسته شده است و عملکرد درست را قبلاً به آنها آموزش می دهد. سپس سعـــی دارد آنها را در حین اجرای درست کارغافلگیر تا بتواند تحسین و تمجیدشان کند و بعد چنانچه تمام مهارتهای اجرا را کسب کرده باشند ولی از کاربرد آنها خودداری کنند توبیخشان می کند. شاخص مدیریت یک دقیقه ای چیست؟ – شاخص مدیریت یک دقیقه ای آن است که هر روز، هرازگاه به چهره افرادی که بر آنان مدیریت می کنیم بنگریم و بیندیشیم که آنان منابع مهم و گرانقدر ما هستند. آیا واقعاً منظورتان این است که تمام کارها و رفتارهایی که به عنوان مدیر باید انجام گیرد فقط یک دقیقه وقت می گیرد؟ – نه، همیشه این طور نیست. وقتی می گویم مدیریت یک دقیقه ای، ممکن است برای بعضی کارهای کلیدی این شیوه مانند تعیین هدف، بیش از یک دقیقه وقت صرف شود و اصطلاح یک دقیقه ای فقط نشانه و شاخص این روش است. هدف گذاری یک دقیقه ای چیست؟ – هدف گذاری یک دقیقه ای اولین رمز، شالوده و اساس مدیریت یک دقیقه ای است. قانون هدف گذاری، قانون ۸۰ و ۲۰ است یعنی ۸۰ درصد نتــــایج مهم از ۲۰ درصد هدفهای ما به دست می آید. تعیین هدف یک دقیقه ای یعنی اینکه مسئولیتها و کار خود را بدانی. در اینجا استانداردهای اجرا روشن می شوند و انتظار از عملکرد افراد مشخص می گردد. بعد از اینکه عملکرد موردنظرتان را با تنظیم اهداف روشن برانگیخته گردید شما مجبور هستید که رفتار حاصل از آن را موردتوجه قرار دهید. توجه و بررسی رفتاری که بعداز فعال کردن عملکرد رخ می دهد یکی از قدمهایی است که اغلب مدیران بــه آن بی توجهند. زمانی که هدف گذاری انجام و آموزشهای لازم به پایان می رسد، اغلب مدیران ناپدید می شوند! به نظر شما آیا صرف هدف گذاری برای سازمانها کافی است؟ -هدف گذاری مهم است ولی برخی از سازمـــانها بر این فرایند بیش از اندازه تاکید می کننــــد و توجه لازم برای رسیدن به هدفها نمی کنند. پیگیری هدفها بیش از هدف گذاری اهمیت دارد. همــه عملکردهای خوب با هدف گذاری روشن آغاز می گردند اما تمرین، پیگیری و توجه روزمره است که در پایان، تفاوت آشکار تیم های کاری را به بار می آورد. نقش تشویق و تنبیه مناسب در تربیت و توسعه منابع انسانی تاچه حد حائزاهمیت است؟ -آنچه که پس از اجرا و اتمام کار یک فرد با او می کنیم مهمتر از کاری است که قبل از اجرای کار برایش انجام می دهیم. فقط ۱۵ تا ۲۰ درصد از آنچه که در اجرا موثر است ناشی از تعیین هدف است. این نتایج هستند یعنی تمجیدها و توبیخ ها که ۷۵ تا ۸۰ درصد در اجرا و عملکرد موثرند. در موضوع تمجید و تشویق، شما در کتابهایتان از اصطلاح غافلگیرکردن افراد درحین عملکرد خوب استفاده کرده اید. منظورتان چیست؟ -به طــور معمول چه مواقعی به افراد توجه می کنیدمواقعی که آنها کاری را اشتباه انجام می دهند. این طور نیست؟ و چه موقع کمترین توجه را به آنان دارید؟ وقتی که همه چیز خوب پیش می رود. درحالی که وقتی کارها دارند خوب پیش می روند ما یک فرصت بزرگ انگیزشی را از دست می دهیم. آنگاه که همه چیز خوب پیش می رود بیدار شوید و سخن مثبتی بگویید. به افراد کمک کنید به نهایت استعداد نهایی خود برسند. آنها را درحین عملکرد خوب غافلگیر کنید. به افراد بگویید چه کاری را درست انجام داده اند. فردی که در برابر کارکرد خوب با تایید روبرو شود رفتار دلخواه خود را در آینده هم ادامه می دهد. اما کسی که کار خوبی انجام می دهد و هیچ پاسخی دریافت نمی کند شاید رفتار خود را تا مدتی ادامه دهد ولی عاقبت افت خواهد کرد زیرا کسی به کارش اهمیت نمی دهد. تشویق بجا چه تشویقی است؟ -حسن جوییها که موجب می شوند افراد حال خوبی پیدا کنند قابل اجرا نیستند مگر اینکه آن افراد ابتدا کار مثبتی انجام داده باشند. مدیران سطح بالا فکر می کنند مدیریت یعنی آنکه در پایان هر سال مزایای ناچیزی برای کارکنان درنظر بگیرند. شما شیوه بسیاری از مدیران را در نحوه و زمان توبیخ به باد انتقاد گرفته اید. چه نوع توبیخی نامطلوب است؟ -برخی از مدیران مانند چلچله دریایی هستند. همین کــه اشتباهی رخ داد سروکله شان پیدا می شود، توفان برپا می کنند، به اشتباه کننده سخت می تازند و از صحنه دور می شوند. این روش مدیریتی کارساز نیست. من این شیوه مدیریتی را شیوه بازدارنده می نامم. یعنی کارکنان را به خود واگذار می کنی و انتظار کار درست از او داری و وقتی او کار درست انجام نمی دهد از تو اخطار می گیرد و نهایتاً دلسرد می شود. روش مدیریت در کشور ما این است که وقتی کارکنان خوب کار می کنند مدیر اصلاً توجه نمی کند و وقتی اشتباه می کنند او را سرزنش و تنبیه می کنند. اگر فرد بی تجربه آنچه را که از او خواسته اند انجام نداد چه کار باید کرد؟ -به جای تنبیه و سرزنش باید دوباره هدف را برایش شرح داد و او را توجیه کرد و به او گفت چه انتظاری از عملکردش وجود دارد و مطمئن شد که منظور ما را فهمیده است. کسی را توبیخ می کنیم که می دانیم او توانایی بهتر انجام دادن کار را داشته است. مرز توبیخ بجا و موثر با مچ گیری چیست؟ -مچ گیری، پیدا کردن اشتباه دیگران و انتقاد از آنهاست.ما از طریق تمرین و تکرار به حواسمان آموزش داده ایم که فقط زمانی که دیگران کار اشتباهی انجام می دهند اخطار کند. چشمان ما فقط به دنبــــال رفتارهای منفی است. ما فکر می کنیم که موارد اشتباه و منفی شایسته توجه بیشتری هستند. مدیران بیشتر اوقات به دنبال این هستند که مچ افراد را به هنگام انجام کارهای غلط بگیرند. تاکید آنها در پیدا کردن استثنائات، انحراف از راههای انجام درست کارها و اصلاح آنهاست. درحالی که زمانی که شما بر جنبه ها و امور مثبت تمرکز می کنید عادت به انجــــــام صحیح کارها را توسعه می دهید. اغلب اوقات، تشخیص و تصدیق کار یک نفر، خود در حکم تشویق و جایزه دادن به اوست. ارکان توبیخ بجا و موثر کدام است؟ -به فرد بگوییم چه کاری را اشتباه انجام داده است، ما از عمل اشتباه او چه احساسی پیدا کرده ایم و سرانجام اینکه او برای ما فردی گرانقدر و باارزش است. از خطا و اشتباه به عنوان فرصت یادگیری یاد کرده اید. این فرصت چگونه فراهم می شود؟ -هر اشتباهی فرصتی برای افزایش رقابت است. به خطا و اشتباه باید به منزله فرصت یادگیری نگاه کرد. این نوعی ارزش محسوب می شود. بنابراین، باید گوش به زنگ اشتباهاتی بود که در اثر مسئولیت پذیری پیش می آید. وقتی خطا نمی شود معنی آن این است که کسی فکر و طـــرح جدیدی را به مرحله عمل درنمی آورد و بنابـــراین خود را به مخاطره نمی اندازد. باید از سرزنش کردن افراد به خاطر خطاها جدا پرهیز کرد. درهنگام بروز خطا اولاً باید از ابتکار و نوآوری فرد تمجید کنیم و ثانیاً کاری کنیم که او و دیگران از این خطا عبرت بگیرند. به خطا باید به منزله فرصت یادگیری و آزمایش ایده های جدید نگریسته شود نه بهانه تنبیه. باید کاری کنیم که افراد از خطاها درس بگیرند و آنها را تکرار نکنند. افــــراد فقط از راه ارتکاب خطا می توانند روش اعتماد به نفس و صاحب اختیارشدن را بیاموزند. این شعار که خطاها را می پذیریم به شرط آنکه به خاطر پذیرش مسئولیت بیشتر روی داده باشد باید در کردار و رفتار روزانه عینیت پیدا کند. چگونه بین توبیخ عملکرد فرد و توجه به ارزش انسانی او باید جمع کرد؟ -باید توبیخ را با تمجید پایان داد. وقتی توبیخ را با تمجید پایان می دهید افراد درباره رفتار و عملکرد خود فکر می کنند نه رفتار و عملکرد شما. چنان کنید که پس از سرزنش و مجازات نیز افراد احساس کنند که ارزش انسانی آنان را همچنان پاس می دارید. باید فقط درباره رفتار واجرای فرد نظر داد و برخورد کرد بدون اینکه لطمه ای به ارزش وجودی و شخصیت او وارد کرد. باید به آنها گفت که افراد باارزش برای شما هستند و وقتی توبیخ تمام شد درک کنید که مسئله تمام شده است. وقتی به شخصیت افراد توهین و بی احترامی نمی شود و فقط به کار اشتباه آنها اشاره می شود، حالت دفاعی به خود نمی گیرند. چه برخوردی با پیروزی و شکست در کسب و کار و زندگی باید داشت؟ آیا شما هم بر این باورید که موفقیت، معلم بدی است؟ -مربیــــــان بزرگ به دام پیروزیهای خود نمی افتند. هنگامی که برنده شوند خشنودند. اگر بازی را ببازند خشنود نیستند ولی توان پشت سرنهادن آن را دارند. اگر همه چیز را در برنده شدن خلاصه کنید و معتقد باشید که برنده شـــــدن همه چیز است بنابراین، زمانی که می بازید هیچ نیستید. چنین نگرشی به زندگی بسیار سطحی است. برای پاره ای از مردم پیروزی ویران کننده تراز شکست است. داستانهای فراوانی از ستارگان ورزشی، هنری و رهبران کسب و کار دردست است که خوش درخشیده اند ولی دولت مستعجل بوده اند. نگرش ذهنی شما به پیروزی و شکست بسیار بااهمیت است. ما نمی توانیم همه پیشامدها را مهار کنیم ولی می توانیم به مهار واکنش خود بپردازیم. چگونه می توان اعتماد را در سازمان و افراد پدید آورد؟ -با تاکید بر موارد مثبت. بسیاری از ما اغلب کارها را وارونه انجام می دهیم. به جای تمرکز بر عملکــــرد خوب بر عملکرد ضعیف تکیه می کنیم. توجه کردن مانند تابش نور آفتاب بر انســـانهاست. به هر آنچه که توجه کنیم رشد می کند و به هر آنچه بی توجهی کنیم پژمرده می شود. تنها راهی که می توانید به طور واقعی مردم را در مسیری قرار دهید که هرآنچه را که می خواهید برایتان انجام دهند برقراری رابطه مثبت و اعتمادآمیز با آنان است. با مردم مثبت باشید تا نتایج مثبت بگیرید. من درباره قدرت روابط مثبت و ضرورت تشویق مردم به انجام کارهای درست به منظور توسعه بهره وری محیط کار و محیط خانه سالها نوشته و سخن گفته ام. با این همه از اینکه در بسیاری از سازمانها و خانه ها غیر آن اتفاق می افتد دلسرد شده ام. به نظر می رسد جلب مردم به انجام کارهای نادرست قانون شده است. پس در چنین مواردی چه باید کرد.شما اثربخشی را در تکیه بر کارهای مثبت می دانید اما وقتی کسی کاری می کند که اثرمنفی دارد آن وقت چه باید کرد؟ -تغییر مسیر و جهت. باید اشتباه را نادیده گرفت و بلافاصله رفتار را به مسیر دیگری هدایت کرد. هرچه بیشتر به یک رفتار توجه شود بیشتر تکرار می شود. اگر نمی خواهید رفتارهای ضعیف را تشویق کنید وقت زیادی صرف آن نکنید. به جای تمرکز انرژی به آنچه که نادرست انجام شده، باید انرژی را به سمت نتایج مثبت تغییر جهت داد. روش تغییر جهت و تاکید بر موارد مثبت می تواند دگرگونی بزرگی در روابط کاری و خانوادگی ایجاد کند. خصوصیات سازمان برتر به نظر شما چیست؟ -سازمانی که می خواهد جزء سازمانهای برتر باشد بر چهار ستون بنا شده است. هر ستون بیانگر گروه خاصی از آدمهاست که شرکت درقبال آن یک مسئولیت کلیدی برعهده دارد: مشتریان، کارکنان، مالکان و سایر گروههای بااهمیت یعنـــــی جامعه، اعتباردهندگان، تامین کنندگان، فروشندگان قطعات، کانالهای توزیع و حتی رقبای با احترام. نقش، چشم انداز و رسالت و ماموریت یک سازمان در اثربخشی آن سازمان چقدر است؟ -من معتقدم زیربنای یک سازمان اثربخش، رسالت و ارزشهای سازمان است. شاید بیش از هر زمان در روزگار ما، سازمانها نیاز داشته باشند که به ضرورت وجودی و اصول حاکم بر خود آگاه باشند. ایـــــن مسئله ضرورتی برای بقا به شمار می آید. هنگامی که سازمان تصویر روشنی از رسالت و ارزشهای خود داشته باشد مبنای محکمی برای ارزیابی اقدامات مدیریتی خود و تنظیم آن با رسالت و ارزشها خواهد داشت. چشم انداز برای رهبران بسیار مهم است زیرا رهبری امری است راجع به رفتن به مسیری و جایی. بدون داشتن یک چشم انداز روشن، سازمان به یک دیوانسالاری مبدل خواهدشد که تنها به خود خدمت می کند. تنها در صورتی می توان بر خدمت کردن به مردم و پاسخگو بودن به نیازهای آنان تمرکز داشت که چشم انداز سازمان آشکار و مشارکت جویانه باشد. وقتی فکر مدیریت ارشد سازمان این باشد که تعدادی گوسفند در آنجا برای منفعت چوپان وجود دارد رهبری در خدمت هدف متعالی سازمان نخواهد بود. نتایج این نوع رفتار اخیراً در رسوایی شرکتهایی مانند انرون (ENRON) و دیگران آشکار شده است. شما بر روی مفهوم توان افزایی بسیار تاکید دارید. توان افزایی به چه معناست؟ -توان افزایی یکی از نویدبخش ترین مفاهیم دنیای کسب و کار است کـه نخستین بار در دهه ۸۰ معرفی شد. توان افزایی یعنی آزادکردن نیروهای درونی افراد برای کسب دستاوردهای شگفت انگیز٫ واقعیت این است که در شرکتهایی که قصد موفقیت در دنیای نوین کسب و کار را دارند کارکنان باید حس کنند صاحب و مالک مشاغل خود هستند و در گـــردش امور نقش اصلی را به عهده دارند. توان افزایی، دادن قدرت و توان به کارکنان نیست. آنها قبلاً آن را ازطریق دانش و انگیزه کسب کرده اند. توان افزایی زمینه را فراهم کردن بــــرای آزادسازی این قدرت است. توان افزایی به معنای آن است که شما آزادی عمل دارید، مسئول نتایج و پیامد عمل نیز هستید. چگونه می توان در سازمان به توان افزایی دست یافت؟ -یکی از هدفهای توان افزایی این است که درنهایت افراد به خود متکی شوند. یعنی به جای اینکه منتظر دستور بمانند تا کسی برای آنهــــا تعیین تکلیف کند خودشان پیشدستی می کنند، نیاز را تشخیص می دهند و کار لازم را انجام می دهند. برای رسیدن به توان افزایی، علاوه بر اراده و تعهد قوی، رهبری ثمربخش و برنامه کار لازم است. توان افزایی خواست مشترک مدیران و کارکنان است. توان افزایی به مدیران امکان می دهد تا از دانایی، مهارت، تجربه و انگیزه همه افراد سازمان بهره برداری کنند. مدیرانی که توان افراد را تقویت می کنند درواقع بار مسئولیت آنها را افزایش می دهند تا نتیجه ای بهتر حاصل شود. سه رکن توان افزایی عبارتست از: مشارکت در اطلاعات با همه افراد سازمان؛ ایجاد محدوده و حریم برای خودگردانی گروههای کاری؛ جایگزینی گروههای کاری بجای سلسله مراتب. با اینکه توان افزایی بار مسئولیت کارکنان را سنگین تر می کند اما آنها از توان افزایی استقبال می کنند. چرا؟ -زیرا شادمانی و نشاط آنان به سبب احساس مشارکت، مالکیت و بالندگی افزایش می یابد. بسیـــاری از تلاشهایی که در سازمانها برای توان افزایی شده به شکست منجر گردیده است. چرا؟ -علت این است که مدیریت ارشد، توان افزایی را می پسندد و اعلام می کند که سازمان در این مسیر حرکت خواهدکرد. اما افراد خط مقدم راه توانمندشدن را نمی دانند. مدیران نیز خود به درستی نمی دانند برای توان افزایی چه باید بکنند. معمولاً به محض بروز مشکل انگشت اتهام را به طرف مدیران میانی نشانه می روند اما راستش را بخواهید مشکل، مشکل رهبری ارشد دستگاه است. رهبری ارشد نباید فقط برنامه توان افزایی را اعلام و سپس ناپدید شود بلکه باید بایستد و به مدیران میانی کمک کند تا آنها بتوانند این فرایند را به پیش ببرند. شما توان افزایی و فرهنگ آن را در مقابل فــرهنگ سلسله مــــراتبی در سازمانها قرار داده اید. خصوصیات متمایز این دو فرهنگ چیست؟ -در فرهنگ توان افزایی، افراد مایلند کارهای لازم را انجام دهند، خطر را می پذیرند و از خطاهای خود درس می گیرند، دنبال مسئولیت می گردند و با دیگران در چارچوب سازمان همکاری می کنند. در فرهنگ سلسله مراتبی افراد مایلند کاری را انجام دهند که به آنها گفته شود از خطا پرهیز می شود. از مسئولیت فاصله گرفته می شود. رئیس مراقب همه چیز است. وقتی مشکلی پیش مــی آید دیگران را متهم می کنند. در ســازمان با همکاران خود رقابت می کنند. نظام سلسله مراتبی متکی بر مسئولیتهای فردی است درحالی که فرهنگ توان افزایی متکی بر تلاش و کارگروهی است. در فرهنگ سلسله مراتبی، مدیر وظایف و مسئولیتها را به عهده می گیرد و افراد طبق دستور کار می کنند اما در فرهنگ توان افزایی همچنان که افراد نسبت به رشد و بالندگی خود متعهدند در قبال پیشبرد امور نیز مسئولیت مسلم دارند. در سازمانهای سلسله مراتبی که مدیریت پیرو رویه های امرونهی و فرماندهی و کنترل است تنها شاید ۲۵ تا ۳۰ درصد ظرفیت ذخایر انسانی سازمان به کار گرفته می شود. توان افزایی مدیران را یاری می کند تا ظرفیت عملکرد افراد را توسعه دهند. در سازمانهای سلسلـــه مراتبی به اطاعت بیش از حد بها داده می شـــود و چه بسا که به افراد مطیع پاداش می دهند. تا وقتی این مناسبات تغییر نکند سخن گفتن از توان افزایی بیهوده است. ساختـــــار سازمانی در دستیابی به فرهنگ توان افزایی چه جایگاهی دارد؟ -در نظام سلسله مراتب وظیفه مرزها، تعیین کارهایی است که نباید بشود و سیاستهایی که باید اجرا شود. اما در فرهنگ توان افزایی، تعیین مــرزها با هدف اعطای آزادی عمل در آن عرصه ها صورت می گیرد و از کارکنان و اعضای تیم های کاری انتظار می رود که با اقدام مستقل و مسئولانه در آن عرصه ها به هدف دست یابند. بسیاری از سازمانها، کارکنان را همچنان در چارچوبهای مشخص نمودار سازمانی جا می دهند. شاید این گونه نمودارها در قاب و روی دیوار زیبا باشند. چنین ساختاری پویایی موردنیاز کسب وکارهای امروزین را فراهم نمی آورد. سازمانهایی پویا هستند که می توانند خود را با شرایط متغیر کنونی همخوان سازند. چگونه می توان سازمان را به سمت فرهنگ توان افزایی سوق داد؟ -برای گذار از نظام سلسله مراتب به فرهنگ توان افزایی یک راه ثابت و مشخص وجود ندارد. توان افزایی یکی از پرچالش ترین کارهایی است که یک جمع انسانی می تواند انجام دهد. از مشارکت اطلاعاتی کارکنان به عنوان رکن تــوان افــزایی نام بردید. چگونه این مشارکت می تواند محقق شود؟ -یکی از سودمندترین و ساده ترین راههای تقویت روح اعتماد و القای مسئولیت در سازمان مشارکت اطلاعاتی است. مشارکت اطلاعاتی به افراد یاری می دهد تا نیاز به تغییر را درک کنند. در این صورت دیگر نمی گویند باید تغییر کنیم چون خواسته اند که تغییر کنیم! بجای آن می گویند باید تغییر کنیم زیرا مشکلاتی داریم که روی همه اثر می گذارد، بنابراین، باید فکری بکنیم. مشارکت اطلاعاتی وسیله ای است تا افراد و گروهها خود را نسبت به رشد و پیشرفت و هدفهای خود مسئول بداننــــد. ابزاری است که افراد به کمک آن می توانند به سوی نتایج مطلوب جهت یابی کرده و سپس خود را در آن جهت اداره کنند. افراد و گروهها با داشتن اطلاعات می توانند برنامه ها را تغییر داده، نبض کار را در دست گرفته، مشکلات را پیش بینی کنند و از پیشروی به سوی هدف آگاه شوند. نسبت مسئولیت پذیری کارکنان و مشارکت اطلاعاتی در سازمان چیست؟ -در سازمان توانمند، اطلاعات نقش جریان خون در شریان موجود زنده را بازی می کند. هرچه بر حجم مشارکت اطلاعاتی افزوده شود کارکنان مسئولانه تر عمل می کنند. افراد بدون اطلاعات نمی توانند مسئولانه عمل کنند. کارکنان باید به داشتن اطلاعات مسئولیت آور عادت کنند. دیگر نمی توان پس از ختم کار به خانه رفت و همه چیز را فراموش کرد. افراد اینک به صورت یک پای شرکت درآمده اند، زیرا همان اطلاعاتی را دارند که رهبران شرکت دارند. این اطلاعات روز به روز ازنظر میزان انبوه تر و ازنظر ماهیت پیچیده تر و حساس تر می شود. چه نوع اطلاعاتی باید به افراد داده شود؟ -باید به افراد همان اطلاعاتی داده شود که دراختیار رهبران است. در این صورت آنها قادر به تصمیم گیری دربــــاره امور مربوط به کسب و کار خواهند بود. درواقع باید همان احساس مسئولیتی که در رهبر وجود دارد در افراد هم بیدار شود. باید همه خود را مسئول بدانند که عملکرد خود را ارتقا دهند. پیشنهاد من این است که کار دادن اطلاعات به افراد با انتقال اطلاعات اصولی مربوط به هزینه و درآمد آغاز شود و سپس به تدریج دامنه آن به اطلاعات پیچیده و حساس گسترش یابد. میزان هزینه تولید یک واحد یا ارائه یک خدمت به مشتری نقطه شروع مناسبی است. آیا اخبار و اطلاعات بد و ناگوار را نیز باید به کارکنان منتقل کرد؟ -اطلاعاتی که دراختیار افراد گذاشته می شود باید بتواند تصویری واقعی از وضع سازمان به دست دهد. آنچه را که هست باید گفت. اخبار ناگوار را کوچک یا پنهان نکنید و اخبار خوشایند را بزک یا بزرگ نکنید. اعداد و ارقام عملیاتی، صورت درآمد، صورت گردش نقدینگی و ترازنامه باید در اختیار افراد قرار گیرد. در فرهنگ توان افزایی هدف از تبادل اطلاعات، آگاه ساختن کارکنان از اخبار خوب و بد است. وقتی وجود مشکل و نابسامانی به اطلاع گروهها رسانده شود آنها به چاره جویی خواهنــــد پرداخت و هرکس تلاش می کند راه حلی کارآمدتر پیشنهاد کند. خاصیت دیگر مشارکت در خبرهای ناگوار این است که تا خطاها جزئی و کوچک است و خسارتهای ناشی از آن قابل تحمل است مـــــی توان چاره جویی کرد و امکان بروز و تکرار خطاهای مشابه و بزرگتر را کم کرد. اساس کار موثر در سازمانهای برتر کارگروهی است. گروههـــای بزرگ و اثربخش چه مشخصه هایی دارند؟ -نخستین مشخصه آنها یک احساس اراده و عزم جدی برای رسیدن به یک مقصود والا به همراه ارزشهای مشترک و اهداف روشن است که درقالب یک میثاق یا منشور گروهی رسمیت می یابد. دوم توسعه مهارتها و تقویت آنهاست. فراگرفتن کارهای اصلی کافی نیست، هرکس باید خود را به بهبود مداوم و پایدار یعنی کارامد شدن بیشتر و بیشتر درکارهای اصلی متعهد کند. شما تعابیر خاصی درمورد گروه به کار برده اید، از جمله آن را از معجزات خداوند دانسته اید. چرا؟ -گروه پدیده شگفت آوری است. این پدیده به ما اجازه می دهد تا به چیزهایی بسیار فراتر از تواناییهای شخصی مان برسیم و درعین حال ما را فروتن نگه می دارد. گروه یکی از معجزات خداوندی است که به وسیله آن وجود خود را به ما اثبات می کند. گروهها چیزی بیشتر از یک تجمع ساده افراد انسانی هستند. تفاوت بین یک گروه ویک توده انسانی ناشی از بارقه الهی است که درگروهها وجود دارد ولی توده فاقد آن است. این حقیقت، همان هم افزایی ناشی ازکارگروهی است؟ -حاصل ترکیب نیروی همه اعضا بیشتر از مجموع تک تک نیروهای آن است. حاصل کارگروههای انسانی از حاصل کار مجموع افراد بیشتر است. هوشمندی یک فرد برابر با هوشمندی همگان نیست. جمع آگاهی و دانایی گروه به مراتب بیشتر از آگاهی و دانایی هر فرد است. مهارت هر عضو گروه در تعامل و ترکیب خود بــا مهارت اعضای دیگر به حداکثر خود می رسد. درک و فهم درست و حقیقی این واقعیت که هیچ یک از ما به زرنگی و زیرکی همه ما نیست گوهر و عنصر ذاتی یک گروه است. زمانی که انسان این را می پذیرد کم کم نیازها، افتخارها و برنامه های کاری خود را رها کرده و اجازه می دهد تا نیازها، افتخارات و برنامه کاری گروه به صورت اولویت او درآیند. نقش آموزش در کارهای گروهی چگونه است؟ -افراد آموزش دیده گروه را به سطوح جدیدی بالا می کشند، سپس این سطوح به صورت معیار عادی گروه درمی آیند. درحالتی که یک فرد خبره و ماهر گروه را ترک می کند ممکن است به گروه ضربه بزند ولی گروه به عملکرد خود در یک سطح بالاتر از آنچه که شروع کرده بود ادامه خواهد داد. باور و رفتار رهبران گروهها و سازمانها چه نقشی در تحقق اهداف و ارزشهای سازمان دارد؟ -انسان برای کارکرد درست نیازمند و خواهان برخورداری از ایمان و باورهایی است که راه روشن و مرزهای حرکت را نشان می دهد. باورها کار سازند. باورها به بار می نشینند. باورهای نامناسب بــــــه کارکرد نامناسب می انجامد. باورهای رهبر بسیار مهم است زیرا آنها هستند که پیاده می شوند. ازسویی رفتار و کردار رهبر گروه و سازمان همیشه زیرنظر است و اعضای گروه و سازمان این رفتار را با ارزشها و آرمانهای موصوف قیاس می کنند تا مگر در آن ناهماهنگی و ناسازگاری ببینند. شما از مدیریت انرژی کارکنان سخن گفته اید. منظورتان چیست؟ -انرژی آدمی شبیه انرژی لامپ است. وقتی پراکنده است درحد متوسط کار می کند اما وقتــــی همان انرژی در یک جهت متمرکز می شود، مانند یک پرتو لیزر، قدرت برش هر نوع جسمی را پیدا می کند. من معتقدم که برای برانگیختن مردم و ایجاد حوزه یا سازمانی در محدوده جهانی شما مجبور هستید نحوه مدیریت انرژی کارکنانتان را بدانید. جایگاه مدیر در رویکرد نوین اداره سازمانها کجاست؟ -در گذشته مدیر کسی بود که می توانست کار زیردستان را از همه بهتر انجام دهد ولی دگرگونیها آنچنان باشتاب رخ می دهند که دیگر هیچکس نمی تواند همه چیزدان باشد. امروزه وضع چنین است که تنها باگذشت یک سال مدیر بسیار کمتر از کارکنان خودش از آنچه او انجام می دهد شناخت کامل دارد. به عنوان یک مدیر مهم نیست که در حضور شما چه می گذرد، بلکه مهم آن است که در غیاب شما چه می گذرد؟ کارکنان را دست بالا بگیرد تا آنان هم خود را شایسته تر بدانند. چنان وانمود نکنید که خود کاملترین هستید. رهبران باید از پشت پرده احساس لغزش ناپذیری، قدرتمندی و توان مهار دیگران به درآیند و اجازه دهند تا آن روی زیبای دیگر -فروتنی آنان- آشکار شود. آیا همه باید تا می توانند از مدیر راضی باشند؟ -مدیـر بهتر است مـورد احترام باشـد تا همــه پسند. شما بر صفت خدمتگزاری برای رهبر بسیار تاکید می ورزید. چرا؟ -رهبر خدمتگزار بیشتر یک ویژگی شخصیتی است تا الگو. به خاطر آورید که کهن ترین نمونه رهبران خدمتگزار از دید کتاب مقدس، شبانان هستند زیرا گله برای وجود شبان گرد نیامده است بلکه شبان در خدمت گله است. کارکنان چگونه باید کار کنند: سخت کوش تر یا هوشمندتر؟ -به جای سخت کوشی باید هوشمندانه تر کار کرد. بسیاری از مردم برای تقویت روانی خود نوشته ای برروی میز کار می گذارند بااین مضمون فقط ننشین، برو کاری انجام بده. یکی از بهترین پندهایی که دریافت کرده ام وارونه کردن این نوشته است، تنها به هرکاری که پیش آمد بپرداز٫ کمی بنشین. رمز و راز عملکرد خوب افراد به نظر شما چیست؟ -احساس خوب افرادی که درباره خودشان احساس خــــــوبی دارند نتایج خوبی ارائه می دهند. اینکه به افراد کمک کنیم درباره خود احساسی خوب پیدا کنند، کلید عملکرد و کار بهتر است. این نکته را من در کتاب مدیر یک دقیقه ای آوردم اما پس از انتشار کتاب دریافتم که کسانی که از کارها نتیجه خوب می گیرند از خود احساس خوبی دارند. ارزیابی عملکرد افراد چگونه باید صورت گیرد؟ -در بیشتر سازمانها ارزیابی عملکرد مبتنی است بر عملکرد افراد اما اگر قرار بر آفرینش فرهنگ توان افزایی باشد، کانون توجه باید تغییر کند و دست کم بخشی از آن به جای عملکرد فردی بر عملکرد گروهی مبتنی گردد. اگر توقع ما ارتقای عملکرد گروهی و کار گروهی است این کار با دادن پاداش فردی منافات دارد و باید پاداش به گروه تعلق گیرد در غیراین صورت بین اعضای گروه و در درون آن رقابتی ویرانگر در می گیرد و اساس گروه را متلاشی می کند. آیا با نظام ارزیابی سالانه موافق هستید؟ -بدبختانه نظام ارزیابی غالب شرکتها نظام نیست. فرم ارزیابی عملکرد حتی اگر در نظام سلسله مراتب کارآمد باشد در فرهنگ توان افزایی به شدت ناکارآمد است. این نظام باید از ریشه دگرگون شود. سالی یک بار دور هم جمع می شوند و برای هرکس که در شرکت کار مــی کند فرمـی را پر می کنند. در نـظام تـــوان افزایی فرایند ارزیابی که سالی یک بار برگه ای را پر می کنند که معلوم نیست مبانی اطلاعات آن صحیح و کامل باشد جای خود را به فرایند مدیریت عملکرد می دهد که سرتاسر سال فعال است. فرآیند مدیریت عملکرد چه نوع ارزیابی است؟ -این نوع ارزیابی مستمر سبب کامل کردن فرایند توان افزایی می شود، زیرا شروع آن متکی بر مشارکت و همکاری در گزینش هدف است. آنگاه نوبت بـــه آموزش و جهت دهی می رسد که مبتنی بر اطلاعات مربوط به دستیابی به هدف است. و بالاخره در مرحله بعد، نوبت به بازنگری و اصلاح می رسد که متکی بر مشارکت در ارزیابی و آموزش است. آیا شما با تقسیم افراد از نظر عملکرد به سه دسته عالی، متوسط و ضعیف در نظام ارزیابی موافقید؟ -من به هیچ روی این را نمی پذیرم. این کار خود یک معضل است. مدیران تحت فشار قرار می گیرند که افرادشان را از نظر عملکرد به سه دسته تقسیم کنند بدون توجه به اینکه این افراد در کجای سازمان کاراتر و اثربخش ترند. بسیاری از نظامهای ارزیابی در سازمانهای امروز بی اعتمادی می آفرینند. آنها را بر پایه توزیع آماری توان ذهنی انسانها ساخته اند و همواره باید گروهی برنده و گروهی دیگر بازنده باشند. سخت ترین شرایط زمانی است که همه افراد شما عالی هستند. این نوع سیستم بررسی عملکرد، افراد را وادار به رقابت مخرب علیه یکدیگر می کند و روحیه همکاری و کار تیمی را از بین می برد. من گاهی از مدیران عالی سازمانها سوال می کنم کدامیک از شما چنین می اندیشد که زمان ارزیابی برود تعدادی افراد ضعیف و ناتوان را استخدام کند تا کسری ناشی از سطح پایین ارزیابی اش را پرکند. وقتی شما حاضر نیستید افراد را براساس منحنی توزیع نرمال استخدام کنید پس چرا بعد از استخدام آنها را براساس این منحنی ارزیابی می کنید. هیچ سازمانی عادت به استخدام بازنده ها ندارد. بنابراین چرا باید نیروی انسانی خود را برپایه انگاره توزیع آماری دسته بندی کنیم. وظیفه شما بیرون کشیدن شکوهمندی درونی آنان است. راهی را بروید که کارکنان باور کنند آنان را برنده ودارای توان برنده شدن می دانید. به چه شیوه ای باید پاداش عملکرد داد؟ -چنانچه به کسی با کارکرد ناچیز و دیگری با کارکرد برجسته یکسان کارتان خوب است بگوییم، نــــــزد نخستین نفر، خنده دار جلوه می کنیم و دومی را از انگیزه می اندازیم. به جای فرمول پرداخت در ازای وقت» باید فلسفه پرداخت در ازای عملکرد حاکم شود. آیا باید بین فرد و عملکرد او تفاوت قائل شد؟ -این بسیار مهم است که به عنوان یک مدیر درحین کار مدیریت به یاد داشته باشیم که رفتار یا عملکرد فرد و ارزش وجودی او دو چیز متفاوت است. آنچه واقعاً با ارزش است این است که فرد خود بر رفتارش مدیر باشد. ما فقط رفتارمان نیستیم. ما کسی هستیم که رفتارمان را اداره و مهار می کنیم. مهمترین نکته در تربیت آدمها برای اجرای کاری درست، این است که ابتدا کار را نسبتاً درست انجام دهند و کم کم به رفتار یا اجرای کاملاً درست دست یابند. مدیران باید بدانند که کارکرد خوب، چه از خودشان و چه دیگران، حالت سفر را دارد نه مقصد. انسان در سایه کارکردن یاد می گیرد. رسیدن به هدف نیاز به زمان و تمرین دارد. پاداش معنوی افراد چگونه قابل تامین است؟ -چنانچه افراد بار مسئولیت بیشتری را به دوش بگیرند و حاصل این مسئولیت پذیری بهبود وضع سازمان باشد در افراد حالت رضایت و اقناع پدید می آید زیرا خود را در این امر دخیل می دانند و این خود نوعی اجر معنوی محسوب می شود. امروزه همه صحبت از ارزشهای معنوی در کسب و کار می کنند. جریان چیست؟ -این اولین بار در تاریخ کسب وکار است که شما می توانید در آنچه امروز انجام می دهید بزرگتــــرین و بهترین باشید و فردا نیز از کسب و کار بیرون باشید. من فکر می کنم مردم وقتی بیشتر به معنویت گرایش می یابند که امور خارج از کنترل آنها اتفاق افتد. در این حالت دنبال قدرت برتری هستند که به آنها کمک کند. این است که به هنگام بیماری یا داشتن یک مشکل بزرگ به معنویت رومی آورند و سرانجام درمی یابند که با آن جدا نیستند. هرگز ندیده ام که کسی در رختخواب مرگ بگوید ای کاش دوباره می توانستم به دفتر کارم برگردم. آنان چیزهایی از این دست می گویند: کاش بیشتر به دیگران توجه کرده بودم، آرزو می کنم که کاش به مردم بیشتر عشق می ورزیدم، کاش بیشتر با مردم ارتباط برقرار می کردم. انسان تنها موجودی است که فراتر از زندگی روزمره هدف گذاری متعالی می کند. بنابراین موفقیت یعنی بودن ازطریق انجام کار تنها قانون زندگی نیست. همیشه نباید پیروزی بعدی، فروش بعدی یا کامیابی بعدی را جستجو کرد. قانون دوم و سوم زندگی بودن ازطریق بودن و بودن ازطریق شدن است. مدیریت از راه ارزشها چه نوع شیوه مدیریتی است؟ -مدیریت از راه ارزشها غالباً به معنی آغاز تصمیمات دشوار و یافتن راههای صحیح است، هرچند ممکن است در کوتاه مدت بازده کمتری داشته باشد. مدیریت از راه ارزشها یک درمان لحظه ای نیست، زیرا تغییر در رفتار آدمها نیازمند زمان است. مدیریت از راه ارزشها فقط یک برنامه نیست، کاری اضافه بر کارهای دیگر نیست، شیوه زیستن سازمان است. همه کاری است که انجام می دهیم. اساس مدیریت از راه ارزشها، روشن کردن اولویتهاست. برای اینکه جزء ۵۰۰ شرکت برتر باشید باید فرایندی داشته باشید که اطمینان حاصل کنید که ارزشهای سازمان شما محکم و سازگار هستند. این کار ازطریق همراستاکردن تصمیمات استراتژیک و اقدامات روزانه شما با ارزشهای راهنما انجام خواهد شد. منظور از ارزشها در این نوع شیوه مدیریتی چیست؟ -اخلاق گرا بودن، پاسخگو بودن و مفید بودن. در مدیریت از راه ارزشها معتقدیم رئیس حقیقی، ارزشهای برگزیده سازمان هستند. در اینجا فقط یک رئیس وجود دارد و آن هم ارزشهای سازمان است. همه باید در خدمت این رئیس باشیم. در ذات انسانها نیروی مثبتی وجود دارد که وقتی درصدد خدمت به چیزی بزرگتر برآیــد بیرون ریخته می شود. ارزشها می توانند آن چیز بزرگتر باشند به شرطی که انسانها، خود آن را انتخاب کرده باشند. موفقیت ازطریق بیان ارزشها حاصل نمی شود بلکه ازطریق به کاربستن مداوم آنها درکارهای روزانه حاصل می شود. ارزشها را نمی توان به انسانها تحمیل کرد بلکه باید همراه با انسانها به ارزشها دست یافت. آنچه اهمیت دارد به حداقل رساندن تصمیم گیری از بالا به پایین درباره ارزشهاست. چگونه می توان مدیریت از راه ارزشها را درعمل پیاده کرد؟ -گامهای پیاده سازی درعمل عبارتست از: – شفاف سازی رسالت، هدف و ارزشها؛ – همگانی کردن رسالت و ارزشها؛ – همسو کردن اقدامات روزمره با رسالت و ارزشها. شما یک نوع روش مدیریتی به نام شیوه مدیریت «ویل دان» طرح کرده اید و حتی کتابی در این باره نوشته اید. -فکر می کنم می تواند مهمترین کتابی باشد که تا به حال نوشته ام. رویکرد این نوع شیوه مدیریتی، جلب مردم به انجام کار درست است. هدف نهایی ویل دان کمک کردن به مردم برای خودانگیختگی است. چگونه آدمی می تواند خوشبخت شود؟ -همواره خودم و دیگران را تشویق می کنم دامن خودمان را از سر راه خدا برداریم تا او بتواند کارش را انجام دهد. به خاطر داشته باشید به درون بنگرید و بگذارید تا خداوند در یافتن انگیزه های شایسته در زندگی به شما کمک کند . اگر چنین کنید نخستین گام درجهت تبدیل به انسانی خوشبخت تر و خشنودتر شدن را برداشته اید. به تعبیرگوته هرگاه کسی با تمام وجود تصمیم به انجام کاری می گیرد عنایت الهی همراه او می شود. منابع: ۱ – کن بلانچارد، شلدون باولز، «در اوج پیروزی»، ترجمه عبدالحسین خانقایی، نشر فرا، ۱۳۸۲٫ ۲ – کن بلانچارد، مایکل اوکانرا، «مدیریت از راه ارزشها»، ترجمه حمیدرضا فرتوک زاده، نشر فرا، ۱۳۸۱٫ ۳ – کن بلانچارد، دان شولا، «مدیر در نقش مربی»، ترجمه عبدالرضا رضایی نژاد، نشر فرا، ۱۳۸۰٫ ۴ – کن بلانچارد، «سه کلید توان افزایی»، ترجمه فضل الله امینی، نشر فرا، ۱۳۷۹٫ ۵ – کن بلانچارد و… ، «روش مدیریت ویل دان»، ترجمه غلامحسین لک، نشر رسا، ۱۳۸۲٫ ۶ – کن بلانچــارد، اسپنسر جانسون، «مدیر یک دقیقه ای»، ترجمه صدیقه ابراهیمی، انتشارات یاسمن،\n۷ – کن بلانچارد، «مدیریت بر قلبها»، ترجمه عبدالرضا رضایی نژاد، نشر فرا، ۱۳۸۰٫\n۸ – KEN BLANCHARD, T. WAGHORN, “MISSION POSSIBLE”, USA, 1997. ۹ – KEN BLANCHARD, ET.AL.. “EMPOWERMENT TAKES MORE THAN A MINUTE”. USA, 1996. ۱۰ – KEN BLANCHARD, J.STONER, “THE VISION THING”. ۲۰۰۴ www. Leader to leader.com ۱۱ – “SPIRITUALITY\nX مرز توبیخ به جا و موثر با مچ گیری اخلاق گرا بودن، پاسخگو بودن و مفید بودن ارائه تصویری واقعی از وضع سازمان ارزشهای معنوی در کسب و کار ارزیابی عملکرد افراد ارزیابی مستمر نه سالانه ارکان توان افزایی ارکان توبیخ موثر اهداف توان افزایی ایجاد اعتماد در فرد و سازمان باور و رفتار رهبران گروه ها پاداش معنوی پرداخت در ازای عملکرد پرداخت در ازای وقت تحقق ۸۰ درصد نتــــایج مهم از ۲۰ درصد اهداف تشوی و تنبیه یک دقیقه ای تصمیم به انجام کاری با تمام وجود تصمیم تمجید یک دقیقه ای توان افزایی توبیخ یک دقیقه ای خصوصیات سازمان برتر خطا و اشتباه به عنوان فرصت یادگیری دلیل استقبال کارکنان از توان افزایی رمز و راز عملکرد خوب افراد رمز و راز عملکرد خوب کارکنان سازمان برتر سه رمز مدیریت یک دقیقه ای شاخص مدیریت یک دقیقه ای شاخص های مدیریت از راه ارزشها شباهت برخی از مدیران به چلچله دریایی صفت خدمتگزاری رهبر فرهنگ توان افزایی قانون ۸۰ و ۲۰ کارکنان هوشمند کام های پیاده سازی مدیریت از راه ارزشها گروه یکی از معجزات خداوند مدیر یک دقیقه ای مدیریت از راه ارزشها مدیریت انرژی کارکنان مدیریت یک دقیقه ای مربیــــــان بزرگ به دام پیروزیهای خود نمی افتند نسبت مسئولیت پذیری کارکنان و مشارکت اطلاعاتی نقش آموزش در کار گروهی هدف گذاری یک دقیقه ای وجود بین فرد و عملکرد افراد\t۱۳۹۴-۱۰-۲۴\nتگهاX مرز توبیخ به جا و موثر با مچ گیری اخلاق گرا بودن، پاسخگو بودن و مفید بودن ارائه تصویری واقعی از وضع سازمان ارزشهای معنوی در کسب و کار ارزیابی عملکرد افراد ارزیابی مستمر نه سالانه ارکان توان افزایی ارکان توبیخ موثر اهداف توان افزایی ایجاد اعتماد در فرد و سازمان باور و رفتار رهبران گروه ها پاداش معنوی پرداخت در ازای عملکرد پرداخت در ازای وقت تحقق ۸۰ درصد نتــــایج مهم از ۲۰ درصد اهداف تشوی و تنبیه یک دقیقه ای تصمیم به انجام کاری با تمام وجود تصمیم تمجید یک دقیقه ای توان افزایی توبیخ یک دقیقه ای خصوصیات سازمان برتر خطا و اشتباه به عنوان فرصت یادگیری دلیل استقبال کارکنان از توان افزایی رمز و راز عملکرد خوب افراد رمز و راز عملکرد خوب کارکنان سازمان برتر سه رمز مدیریت یک دقیقه ای شاخص مدیریت یک دقیقه ای شاخص های مدیریت از راه ارزشها شباهت برخی از مدیران به چلچله دریایی صفت خدمتگزاری رهبر فرهنگ توان افزایی قانون ۸۰ و ۲۰ کارکنان هوشمند کام های پیاده سازی مدیریت از راه ارزشها گروه یکی از معجزات خداوند مدیر یک دقیقه ای مدیریت از راه ارزشها مدیریت انرژی کارکنان مدیریت یک دقیقه ای مربیــــــان بزرگ به دام پیروزیهای خود نمی افتند نسبت مسئولیت پذیری کارکنان و مشارکت اطلاعاتی نقش آموزش در کار گروهی هدف گذاری یک دقیقه ای وجود بین فرد و عملکرد افراد\nآخرین صنعت دیتاسنتر در سال ۲۰۱۶\nبعدی دانلود رایگان استاندارد ملی آتش NFPA 72 نسخه ۲۰۱۳


انقلابیون کارگزار دولت نیستند و یک مسئولیت طبیعی وجود ندارد.\n2. عمل آنان برای نابودی دولت انجام شده است و هیچکس نباید مسئول اعمال دشمنی که قصد جان او را دارد، به شمار آید.\n3. انقلابیون خارج از کنترل دولت بودند و دولت نمی تواند مسئول خسارات ناشی از اعمال کسانی تلقی شودکه از حیطه اقتدار او بیرون بوده اند.»\nدر پرونده آلمان- ونزوئلا112 نیز سرداور دوفیلد113 همین قاعده را در رأی مورخ 1903 با عبارت زیر اعلام کرد:\n«با وجود این، به اعتقاد سرداور، دکترین جدید که تقریباً مورد قبول همگان قرار دارد آن است که یک ملت مسئول اعمال انقلابیون نیست هنگامی که انقلاب خارج از کنترل دولت رسمی بوده است.»\nاین قاعده در ماده 14 از طرح مواد پیشنهادی کمیسیون حقوق بین الملل درباره مسئولیت بین المللی دولت نیز منعکس شده است. بند 1 ماده مزبور اعلام می دارد:\n«رفتار عضوی از یک نهضت شورشی که در سرزمین دولتی یا هر سرزمین دیگر تحت اداره آن مستقر شده است، نباید عمل آن دولت بر طبق حقوق بین الملل تلقی شود.»\nگفتار دوم: مسئولیت دولت در قبال اعمال انقلابیون پیروز\nدر موردی که انقلابیون یا شورشیان پیروز شده و به حکومت رسیده باشند، رویه قضایی بین المللی، دولت را مسئول اعمال زیان آور آنان می داند.\nماده 15 طرح مواد راجع به مسئولیت بین المللی دولت، که از سوی کمیسیون حقوق بین المللی تهیه شده است، تحت عنوان «انتساب عمل یک نهضت انقلابی که به صورت حکومت جدید یک کشور در می آید یا منتهی به تشکیل دولت جدید می شود»، درباره قاعده استثنائی فوق چنین می گوید:\n«1. عمل یک نهضت انقلابی که به صورت حکومت جدید کشوری درمی‌آید، عمل آن دولت تلقی می‌شود. معهذا، این انتساب منافی انتساب عملی که به موجب مواد 5 تا 10 قبلاً به عنوان عمل دولت شناخته شده است، نیست.\n2. عمل یک نهضت انقلابی که منتهی به تشکیل یک دولت جدید در بخشی از سرزمین دولت سابق یا سرزمین تحت اداره آن می شود.\nدر سالنامه 1975 (ج 2) کمیسیون حقوق بین الملل شرح این ماده دیده می شود. همچنین در چهارمین گزارش پروفسور روبرتو آگو به کمیسیون مزبور مندرج در سالنامه 1972 (ج 2، ص 144 به بعد). مبانی آن ماده به تفصیل مورد بررسی واقع شده است.\nبند 1 ماده 15 ناظر به مواردی است که یک نهضت شورشی در یک کشور به حکومت می رسد و به صورت حکومت جدید زمام امور کشور را به دست می گیرد. در این فرض، دولت مسئول اعمال ارگان‌های نهضت انقلابی یا شورشی که قبل از تشکیل دولت جدید انجام گرفته است، خواهد بود.114\nاما بند 2 ناظر به مورد تشکیل یک دولت جدید از طریق تجزیه کشور قبلی یا استقلال مستعمره آن است. به موجب این بند، عمل یک نهضت انقلابی که منتهی به تشکیل یک دولت جدید در بخشی از سرزمین دولت سابق یا در یک سرزمین تحت اداره آن شده است، به منزله عمل دولت جدید تلقی می شود. بنابراین، عبارت «یا در یک سرزمین تحت اداره آن» ناظر به مستعمرات و سرزمین های وابسته است.\nدر سالنامه کمیسیون حقوق بین‌الملل پس از توجیه قاعده استثنائی فوق از رویه دادگاه‌های داوری بین‌المللی، عملکرد دولت ها و عقاید علمای حقوق، که به اعتقاد پروفسور اگو، گزارشگر کمیسیون حقوق بین الملل، همگی مؤید آن هستند، به تفصیل سخن گفته شده است. از آنجا که بحث تفصیلی از مبانی و منابع قاعده در اینجا مناسب به نظر نمی رسد، به بحثی کوتاه درباره توجیه قاعده و آراء صادر از دادگاه های بین المللی در مورد آن بسنده می‌کنیم و سپس شرط کنترل را، که در تحقق مسئولیت دولت در این خصوص اهمیت اساسی دارد، مورد بحث قرار می دهیم.\nبند اول: توجیه قاعده\nتوجیه قاعده انتساب اعمال شورشیان پیروز به دولت دشوار است، به ویژه از این جهت که در زمان ارتکاب عمل، انقلابیون ارگان دولت نبوده و بعداً به حکومت رسیده اند. در آن زمان، انقلابیون بر ضد دولیت که قانونی به شمار می آمده است قیام کرده بودند و اعمال آنان علی الاصول نباید به دولت منتسب باشد. با وجود این، علمای حقوق بین الملل کوشیده اند این قاعده را به نحوی توجیه کنند: گاه استدلال کرده اند به اینکه انقلابیون پیروز به عنوان حکومت عملی، لااقل در بخشی از سرزمین دولت، از پیش اعمال قدرت می‌کردند؛ همچنین گفته اند انقلابیون پیروز، از آغاز قیام بر ضد حکومت سابق، مظهر اراده واقعی ملت به شمار می آمده اند.\nهریک از این دلایل قابل بحث و ایراد است. پروفسور اگو بر آن است که نباید به دنبال توجیه منطقی رفت بلکه مهم آن است که ببینیم آیا در جهان واقعی روابط بین المللی اینگونه اعمال به دولت نسبت داده می‌شود یا خیر؟ سپس می گوید: اگر درصدد توجیه این اصل باشیم باید این توجیه را در فکر تداوم115 جستجو کنیم که، در واقع، ضابطه تعیین کننده برای حل مسئله است: اگر انقلابیون پیروز شده حکومت جدیدی تشکیل دهند، در واقع، سازمان انقلابی تداوم دو سازمانی است که قبلاً در حال نبرد با یکدیگر بوده‌اند. در این صورت، تعجب آور نیست که هم مسئولیت اعمال ارگان های دولت سابق و هم مسئولیت اعمال ارگان های سازمان انقلابی بر عهده دولت جدید باشد.\nبند دوم: آراء صادر از دادگاه های بین المللی\nجالب ترین بیان اصل مندرج در بند 1 ماده 15 را در آراء صادر از کمیسیون های مختلط متشکل در 1920 تا 1930 در ارتباط با دعاوی علیه ونزوئلا و مکزیک می توان یافت. در این آراء زیان های وارد به خارجیان در جریان رویدادهای انقلابی این کشورها مطرح بوده است.\nدر ارتباط با داوری های ونزوئلا، معروفترین رأی در این زمینه رأی پلوملی116 سرداور کمیسیون مختلط دعاوی بریتانیا- ونزوئلا است که در پرونده شرکت بولیوار رایلوی117 به سال 1903 صادر گردید. در این رأی اعلام شده است:\n«ملت مسئول تعهدات یک انقلاب پیروز از آغاز آن است زیرا، از لحاظ نظری، انقلاب از آغاز مظهر اراده متغیر ملی است که در پیروزی نهایی متبلور شده است.»\nبا اینکه این رأی مربوط به یک عمل مشروع، یعنی قراردادی است که انقلابیون قبل از پیروزی انقلاب بسته بودند، اصلی که در آن اعلام شد یک اصل کلی است که اعمال نامشروع زیان آور را نیز در برمی گیرد.\nاصل مزبور از سوی همان سرداور در رأی صادر در پرونده پترو کابلو و شرکت والنسیا رایلوی118 نیز که در آن زیان های وارد به بیگانگان در اثر اعمال نامشروع شورشیان مطرح بود، با ارجاع به رأی پیشین، مورد تأیید واقع شد.\nهمچنین کمیسیون مختلط دعاوی ایالات متحده- ونزوئلا که به موجب پروتکل مورخ 17 فوریه 1903 تشکیل شد، اصل مسئولیت دولت انقلابی در اثر اعمال انقلابیون را صریحاً اعلام کرد. رجوع شود به ویژه به آراء صادر در پرونده های معروف به پرونده دیکس و پرونده هنی119.\nدر مورد داوری های مربوط به مکزیک، به ویژه رأی مورخ 19 اکتبر 1928 صادر در پرونده پینسون120 از سوی کمیسیون مختلط دعاوی فرانسه- مکزیک قابل توجه است. ورزیل121 رییس کمیسیون در این رأی چنین اعلام داشت:\n«اگر زیان ها، فی المثل، ناشی از ضبط اموال یا پرداخت های اجباری خواسته شده … از سوی انقلابیون قبل از پیروزی نهایی باشد، یا اگر ناشی از جرائمی باشد که نیروهای انقلابی پیروز مرتکب شده اند، به اعتقاد من مسئولیت دولت قابل انکار نیست.»\nمبحث سوم: شرط کنترل\nبرای اینکه مسئولیت یک دولت انقلابی در نتیجه اعمال انقلابیون تحقق پیدا کند، یک شرط مهم باید وجود داشته باشد که عبارت است از کنترل دولت مزبور بر افرادی که خسارتی از آنها به بیگانگان وارد شده است. به طور کلی، هیچ دولتی، اعم از انقلابی یا غیرانقلابی، مسئول اعمال افرادی که تحت کنترل او قرار ندارند نیست. به تعبیر دیگر، عمل افرادی را که تحت کنترل دولت قرار ندارند به هیچ وجه نمی توان به دولت منتسب کرد.\nمسئولیت بین المللی مبتنی بر اصول واحدی است: همانطور که دولت مستقر و معمولی فقط مسئول اعمال نمایندگان و مأموران خویش استف دولت انقلابی نیز تنها مسئول اعمال افرادی است که به عنوان عضو یا نماینده گروه یا سازمان انقلابی عمل کرده، و به دیگر سخن، تحت کنترل آن گروه یا سازمان بوده اند. در رویه قضایی بین المللی و نوشته های علمای حقوق بین الملل به شرط کنترل تصریح شده است.122\nگفتار اول: تصریح رویه قضایی بین المللی به شرط کنترل\nشرط کنترل، به مفهومی که در بالا توضیح داده شد، مستفاد از پاره ای آراء صادر از دادگاه های بین المللی است. حتی کلمه «کنترل» در پاره ای از آراء، از جمله آراء زیر، به کار رفته است.\nدر رأی مورخ 1903 صادر در پرونده سمبیاگو (ایتالیا- ونزوئلا) داور این قاعده را به صراحت اعلام کرد.\nگرچه این رأی مربوط به انقلابیونی است که به پیروزی نرسیده بودند ولی از عبارت مذکور در رأی به وضوح برمی آید که کنترل افراد واردکننده زیان، شرط اساسی مسئولیت بین المللی دولت است، خواه مسئولیت یک دولت انقلابی پیروز مطرح باشد، خواه مسئولیت دولت معمولی.\nدر رأی مورخ 1903 صادر از کمیسیون دعاوی ایالات متحده- ونزوئلا در پرونده دیکس نیز کلمه «کنترل» استعمال شده و به شرط فوق اشارت رفته است. در این رأی خسارت وارد به وسیله نیروهای مسلح یک نهضت انقلابی سازمان یافته در ونزوئلا، که بعداً به قدرت رسید، مطرح بود و کمیسیون در آن چنین اعلام داشت:\n«انقلاب 1899 به رهبری ژنرال کیپرانو کاسترو123 به پیروزی رسید و اعمال انقلابیون به موجب یک قاعده جا افتاده حقوق بین الملل باید اعمال یک دولت عملی محسوب شود. مأموران اداری و نظامی انقلاب، سیاست آن دولت را تحت کنترل قوه مجریه اش اعمال کردند. اینگونه مسئولیت بر اثر تجاوز به حقوق اشخاص بی طرف، برای دولت انقلابی پیروز همانند هر دولت عملی دیگر تحقق می یابد.»124\nبدیهی است در این پرونده اگر وارد کنندگان زیان تحت کنترل سازمان و گروه انقلابی پیروز نبودند، دادگاه حکم به مسئولیت دولت انقلابی نمی داد زیرا اعمال آنان قابل انتساب به دولت انقلابی نبود. همچنین رجوع شود به رأی مورخ 1903 صادر در پرونده فیش بک و فریدرسی125.\nباید اضافه کرد که حتی کاربرد سخنان تشویق یا تحریک آمیز، یا تأیید اعمال افراد از سوی رهبران انقلاب دلیل بر کنترل و سبب انتساب آن اعمال به دولت انقلابی نخواهد بود، چنانکه در پرونده راجع به «مأموران سیاسی و کنسولی ایالات متحده در تهران»، دیوان بین المللی دادگستری در حکم مورخ 24 مه 1980 به صراحت این نکته را اعلام داشته است.126\nوقتی که اعمال دانشجویان پیرو خط امام در مورد مأموران به اصطلاح سیاسی و کنسولی ایالات متحده طبق رأی دیوان بین المللی دادگستری منتسب به دولت انقلابی نباشد، چگونه می توان اعمال انقلابیون سازمان نیافته یا گروه های خارج از حیطه کنترل رهبران انقلاب را که قبل از پیروزی انقلاب یا در آغاز آن انجام گرفته است به دولت انقلابی ایران نسبت داد؟\nدر پایان بحث از رویه قضایی بین المللی بجاست به رأی مهم مورخ 27 ژوئن 1986 که دیوان بین المللی دادگستری در دعوای نیکاراگوئه علیه ایالات متحده امریکا صادر کرده است اشاره کنیم.\nدر مورد انتساب اعمال ضد انقلابیون نیکاراگوئه به ایالات متحده، دیوان علی رغم احراز اینکه پرسنل نظامی ایالات متحده در عملیات ضدانقلابیون نقش مستقیمی داشته و مأموران این کشور در برنامه ریزی، هدایت و پشتیبانی این عملیات شرکت کرده اند، اظهارنظر می کند که انتساب این اعمال به ایالات متحده ثابت نشده است، و توضیح می دهد که: دلایل موجود کافی برای اثبات «وابستگی کامل»127 ضد انقلابیون به کمک ایالات متحده نیست. «وابستگی جزئی» ممکن است از این واقعیت که رهبران ضد انقلابی برگزیده ایالات متحده بوده اند و از عوامل دیگر نظیر سازماندهی، آموزش و تجهیز نیرو، برنامه ریزی عملیات، انتخاب هدف ها و پشتیبانی آن بهره مند بوده اند، به دست آید، اما دلیل آشکاری در دست نیست که ایالات متحده، در واقع، آنچنان کنترلی بر ضد انقلابیون داشته است که اعمال آنان باید از طرف آن دولت محسوب شود. و سرانجام، دیوان چنین نتیجه گیری می کند: دیوان به این نتیجه رسیده است که ضد انقلابیون خود مسئول اعمالشان، به ویژه موارد نقض ادعای حقوق بشر از سوی آنان، هستند. برای اینکه ایالات متحده قانوناً مسئول باشد،\nPrevious Entries منبع پایان نامه ارشد درباره حقوق بین الملل، ایالات متحده، مسئولیت بین المللی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره جبران خسارت، مسئولیت بین المللی، حقوق بین الملل