قرآن و حدیث>تفسیر قرآن>سوره شوری > تفسیر سوره شوری از تفسیر راستین ترجمه تیسیر الکریم الرحمن\nشماره مقاله : 9254 تعداد مشاهده : 553 تاریخ افزودن مقاله : 14/1/1390\nمکی و 53 آیه است.\nآیه ی 9-1:\nحم؛ حا ، میم\nعسق؛ عین ، سین ، قاف\nكَذَلِكَ یوحِی إِلَیكَ وَإِلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِیزُ الْحَكِیمُ؛ ، خداوند پیروزمند حکیم ، به تو و کسانی که پیش از تو بودند اینچنین وحی می فرستد :\nلَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَلِی الْعَظِیمُ؛ از آن اوست هر چه در آسمانها و زمین است و اوست آن بلند مرتبه بزرگوار\nتَكَادُ السَّمَاوَاتُ یتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلَائِكَةُ یسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَیسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِی الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ؛ نزدیک است که آسمانها بر فراز یکدیگر درهم شکنند و فرشتگان به ، ستایش پروردگارشان تسبیح می گویند و برای ساکنان زمین آمرزش می طلبند آگاه باشید که خدا آمرزنده و مهربان است.\nوَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولِیاء اللَّهُ حَفِیظٌ عَلَیهِمْ وَمَا أَنتَ عَلَیهِم بِوَكِیلٍ؛ خدا مراقب اعمال کسانی است که جز او را به دوستی گرفتند ، و تو وکیل آنها نیستی.\nوَكَذَلِكَ أَوْحَینَا إِلَیكَ قُرْآنًا عَرَبِیا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ یوْمَ الْجَمْعِ لَا رَیبَ فِیهِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَفَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ ؛ و نیز این قرآن را به زبان عربی بر تو وحی کردیم تا ام القری و ساکنان ، اطرافش را بیم دهی همچنین آنان را از روز قیامت - که در آن تردیدی نیست - بترسانی که گروهی در بهشتند و گروهی در آتش سوزان\nوَلَوْ شَاء اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَكِن یدْخِلُ مَن یشَاء فِی رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِی وَلَا نَصِیرٍ؛ اگر خدا می خواست همه را یک امت کرده بودولی او هر که را که بخواهدبه رحمت خویش در آورد ، و ستمکاران را هیچ دوست و یاوری نیست.\nأَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِیاء فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِی وَهُوَ یحْیی المَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ ؛ آیا جز خدا را به دوستی گرفتند ? دوست حقیقی خداست و اوست که مردگان را زنده می کند ، و اوست که بر هر کاری تواناست.\nخداوند متعال خبر می دهد که این قرآن بزرگ را به پیامبر بزرگوار وحی کرده ، همان طور که به پیامبران پیش از او نیز وحی نموده است. در اینجا خداوند فضل و لطف خویش را بیان نموده که او کتاب ها را نازل کرده و پیامبران را فرستاده است و محمّد (ص) پیامبر جدیدی نیست که قبل از او هیچ پیامبری نیامده باشد. و باید دانست که راه او همان راه پیامبران پیش از اوست و حالت او با حالات آنها مشابهت و تناسب دارد. و آنچه آورده است با آنچه آنها آورده اند مشابه می باشد، چون همه حق و راست هستند. و این قرآن را ذاتی نازل کرده که خداوند و معبود است و دارای قدرت بزرگ و حکمت فراوان می باشد. و همه جهان بالا و پایین تحت فرمانروایی و تدبیرِ تقدیری و تشریعی او می باشند.\n« وَهُوَ الْعَلِی الْعَظِیمُ» ذات و قدر و جایگاه و چیرگی خداوند والا است و او بزرگوار می باشد. از عظمت او این است که « تَكَادُ السَّمَاوَاتُ یتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ» نزدیک است آسمان ها با وجود بزرگی شان و این که جماد هستند از بالا درهم بشکنند، « وَالْمَلَائِكَةُ یسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ» و فرشتگان بزرگوار و مقّرب در برابر عظمت او فروتن هستند و به ربوبّیت او اذعان دارند و در برابر قدرت او خاضع اند. و پروردگارشان را ستایش و تسبیح می گویند و او را تعظیم می نمایند و به هر صفت کمال توصیف می کنند. « وَیسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِی الْأَرْضِ» و به خاطر آنچه که از ساکنان زمین سر می زند و شایسته عظمت و بزرگی پروردگارشان نیست برای آنان آمرزش می طلبند. با این که خداوند متعال « هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ » آمرزنده و مهربان است و اگر آمرزش و رحمت او نبود، فورا خلق را با کیفر خود ریشه کن و نابود می کرد.\nتوصیف خداوند به این صفات بعد از آن که بیان کرد به همه پیامبران و به محّمد صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین به طور ویژه وحی کرده است اشاره به این است که در این قرآن دلایل و آیات و حجّت هایی وجود دارد که بر کمال خداوند آفریننده دلالت می نماید، و بر این مطلب دلالت دارد که خداوند به این نام های بزرگ متصف است؛ نام هایی که باعث می شوند دل ها از معرفت و محّبت و تعظیم و بزرگداشت خداوند لبریز و سرشار گردند و تمام عبودیت و بندگیِ ظاهری و باطنی برای او صورت گیرد. نیز این براهین و ایات دلالت می کنند بر اینکه یکی از بزرگ ترین ستم ها و زشت ترین گفته ها، برگرفتن معبودها و انبازهایی جز خداست؛ معبودهایی که هیچ سود و زیانی در دست آنها نیست، بلکه آنها خودشان مخلوق هستند و در همه حالات خود به خدا نیازمندند . بنابراین به دنبال آیه گذشته فرمود:« وَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولِیاء» و کسانی که جز خدا برای خود دوستان و یاورانی برگرفته اند و با پرستش و طاعت، به آنها دوستی و ابراز محبّت می نمایند، آن گونه که خدا را عبادت می کنند، اینها باطل را برگرفته اند و در حقیقت آنان یاوران و دوستان ایشان نیستند. « اللَّهُ حَفِیظٌ عَلَیهِمْ» بلکه خداوند مراقب ایشان است و اعمالشان را ثبت و ضبط می نماید و در برابر کارهای خوب و بدشان آنان را مجازات خواهد کرد.\n« وَمَا أَنتَ عَلَیهِم بِوَكِیلٍ» و تو مسئول آنها نیستی و از تو درباره اعمال آنها پرسیده نمی شود، بلکه تو فقط رساننده هستی و وظیفه ات را انجام داده ای.\nسپس خداوند متعال منّت خویش را بر پیامبر و بر مردم بیان کرد که « قُرْآنًا عَرَبِیا» قرآنی عربی را که الفاظ و معانی آن روشن هستند نازل فرموده، « لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا» تا مردم مکه و کسانی از ساکنان آبادی های بیرون مکه را بترسانی. سپس این بیم دادن را به سایر مردم جهان برساند. « وَتُنذِرَ یوْمَ الْجَمْعِ» و مردم را از روز گردهم آیی یعنی قیامت، که خداوند همه مردمان را از اوّل تا آخر در آن جمع می کند، بترسانی. و به آنها خبر می دهی که « لَا رَیبَ فِیهِ» شکی در آمدن قیامت نیست. و مردم در آن روز به دو گروه تقسیم می شوند:« فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ» گروهی در بهشت خواهند بود و آنها کسانی هستند که به خدا ایمان آورده و پیامبران را تصدیق کرده اند. « وَفَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ » و گروهی در دوزخ خواهند بود و آنان انواع کافران تکذیب کنند می باشند.\n« وَلَوْ شَاء اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً» با وجود این اگر خداوند می خواست همه مردم را یک امّتِ بر هدایت قرار می داد، چون او تواناست و هیچ چیزی از اراده وی سرپیچی نمی کند. ولی خداوند خواست هرکس را از بندگان برگزیده اش که بخواهد به رحمت خویش داخل گرداند. امّا ستمگران صلّاحیت برخورداری از خیر و خوبی را ندارند و آنها از رحمت خدا محروم هستند. « مَا لَهُم مِّن وَلِی وَلَا نَصِیرٍ» پس غیر از خداوند دیگر دوست و یاوری ندارند که آنها را سرپرستی نماید تا به آنچه که خوب و دوست داشتنی است دست یابند و از آنچه که خوشایند است در امان بمانند.\nکسانی که « أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِیاء» جز خدا چیزهایی را به دوستی گرفته و با پرستش آنها، آنان را یاور و سرپرست خود قرار داده اند مرتکب زشت ترین اشتباه شده اند . زیرا تنها خداوند کارساز است و بندگانش باید با پرستش و طاعتش و نزدیکی جستن به او با انواع تقرّبات ممکن او را به یاوری و دوستی بگیرند، چرا که فقط او به تدبیر بندگانش می پردازد، و به طور ویژه بندگان مومن خود را از تاریکی ها به سوی نور هدایت می کند و به لطف خود آنان را کمک نموده و در همه کارهایشان آنان را سرپرستی می نماید.« وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ» و او مردگان را زنده می گرداند و او بر همه چیز تواناست. یعنی زنده کردن و میراندن در دست اوست و مشیّت و قدرت او نافذ می باشد پس او سزاوار آن است که به تنهایی پرستش شود، چرا که شریکی ندارد.\nآیه ی 12-10:\nوَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِن شَیءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبِّی عَلَیهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَیهِ أُنِیبُ؛ در هر چه اختلاف می کنید حکمش با خداست این خدای یکتا پروردگار من است بر او توکل کردم و به او روی می آورم.\nفَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا یذْرَؤُكُمْ فِیهِ لَیسَ كَمِثْلِهِ شَیءٌ وَهُوَ السَّمِیعُ البَصِیرُ ؛ آفریدگار آسمانها و زمین است برای شما ، هم از شما ، همسرانی بیافرید، و نیز برای چارپایان جفتهایی پدید آورد با آفرینش همسران بر شمارتان می افزاید هیچ چیز همانند او نیست و اوست که شنوا و بیناست.\nلَهُ مَقَالِیدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ یبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یشَاء وَیقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ؛ کلیدهای آسمانها و زمین از آن اوست در روزی هر که بخواهد گشایش می دهد یا تنگ می گیرد ، و او به هر چیزی داناست.\nخداوند متعال می فرماید:« وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِن شَیءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ» و در هر چیزی از اصول و فروع دینتان که اختلاف کنید داوری آن به کتاب خدا و سنّت پیامبرش واگذار می گردد. پس هرچه کتاب و سنّت حکم کردند یعنی همان است، و هرچه با کتاب و سنت مخالف باشد باطل است.« ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبِّی» این است خداوند پروردگار من. و روزی دهنده و مدّبر است، او تعالی نیز به وسیله شریعت خود در همه امور بندگانش میان آنان داوری می نماید. مفهوم آیه کریمه این است که اتّفاق امّت حجّتی قاطع است، چون خداوند متعال به ما دستور داده که فقط چیزهایی را به او بازگردانیم که در آن اختلاف کرده ایم، پس آنچه که ما بر آن اتّفاق نموده ایم کافی است که امّت بر آن اتفاق کرده باشد، زیرا امّت از خطا مصون می باشد. و حتمّا اتّفاق امّت با آنچه که در کتاب خدا و سنّت پیامبرش آمده است موافق است.\n« عَلَیهِ تَوَكَّلْتُ» بر او توکل نموده ام و در به دست آوردن منافع و دور کردن زیان ها دل به او سپرده ام، و به خداوند اعتماد دارم که مرا بر این امر کمک می نماید.« وَإِلَیهِ أُنِیبُ» و با قلب و جسم به سوی او روی می آورم و به طاعت و عبادت او می پردازم. و این دو اصل را خداوند در بسیاری از آیات کتابش بیان می دارد چون با مجموع این دو چیز، بنده کمال را به دست می آورد و اگر این دو چیز نباشند یا یکی نباشد کمال مطلوب را از دست می دهد. همان طور که فرموده است:« إِیَّاکَ نَعبُدُ وَإِیَّاکَ نَستَعینُ» فقط تو را می پرستیم و تنها از تو یاری می جوئیم و فرموده است:« فَاعبُدهُ وَتَوَکَّل عَلَیهِ» او را بپرست و بر او توکّل کن.\n« فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» با قدرت و مشیّت و حکمت خود آسمان ها و زمین را آفریده است، « جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا» و از جنس خودتان برای شما همسرانی آفرید. تا در کنار آنها آرام بگیرید و نسل و فرزندانتان گسترش یابند و منافع و عوایدی عایدتان گردد. « وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا» و از همه اقسام حیوانات نر و مادّه آفریده است تا باقی بمانند و افزایش پیدا کنند تا منافع زیادی به شما برسد. به همین جهت آن را به وسیله ی حرف «لام» متعدی کرد و فرمود: «لَکُم» که بر تعلیل دلالت می کند. یعنی آن را به خاطر شما، و به خاط نازل کردن نعمت بر شما خلق نمود. بنابراین فرمود:« یذْرَؤُكُمْ فِیهِ» یعنی در زمین بدان سبب که از خودتان به خاطر منافع شما همسرانی قرار داد و به خاطر منافع شما در میان چهارپایان نر و ماده را قرار داده است شما را منتشر می کند و هم شما را و هم چهارپایانتان را تکثیر می نماید.« لَیسَ كَمِثْلِهِ شَیءٌ» هیچ چیزی همانند خدا نیست و هیچ چیزی از مخلوقات با او مشابهتی ندارد؛ نه در ذات او و نه در اسما و صفات، و نه در کارهایش چیزی شبیه او نیست، چون نام های او همه نیکو هستند و صفات او صفت های کمال و عظمت می باشند، و خداوند مخلوقات بزرگی را بدون این که شریک و همراهی داشته باشد پدید آورده است. پس هر چیزی همانند او نیست زیرا فقط او از هر جهت یگانه و یکتاست و کامل است. « وَهُوَ السَّمِیعُ» و او همه صداها را علی رغم اختلاف زبان ها و گوناگون بودن نیازها می شنود. « البَصیرُ» بیناست، و حتی خزیدن مورچه سیاه را در شب تاریک بر روی صخره صاف می بیند. و او فرایند جذب و تبدیل غذا را در اعضای حیوانات بسیار کوچک مشاهده می کند، و حرکت و جریان آب را در شاخه های باریک درختان و گیاه می بیند. این آیه و امثال آن دلیلی است بر صحّت مذهب اهل سنّت و جماعت که صفات را برای خدا اثبات نموده و همگونی و مشابهت را از او نفی می کنند. فرموده ی خدا « لَیسَ كَمِثْلِهِ شَیءٌ» ردّی است بر اعتقاد گروه «مُشَبَّهَه» ردّی است برای «معطله» انهایی که صفات را تعطیل نموده و آنها را انکار می کنند.\n« لَهُ مَقَالِیدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» فرمانروایی آسمان ها و زمین از آن اوست و کلیدهای رحمت و روزی و نعمت های ظاهری و باطنی در دست اوست. پس همه خلق در به دست آوردن منافعشان و دور کردن زیان هایشان ، و در همه حالت ها به خدا نیازمندند، و هیچ کس از آنها اختیاری ندارد. و خداوند بخشنده و منع کننده است و زیان دهنده و نفع دهنده می باشد؛ هر نعمتی که بندگان دارند از جانب اوست، و شرّ و بدی را جز او کسی دفع نمی کند. « مَّا یَفتَح ِ اللَّهُ لِلَّناسِ مِن رَّحمَةِ مُمسِکَ لَهَا وَمَا یُمسِک فَلَا مُرسِلَ لَهُ مِن بَعدِهِ» هر درِ رحمتی را که خداوند برای مردم بگشاید هیچ باز دارنده ای برای آن نیست، و آنچه راکه نگاه دارد هیچ رها کننده ای برای آن وجود ندارد. بنابراین در اینجا فرمود:« یبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یشَاء» اوست که روزی را برای هرکس بخواهد فراخ می دارد و فراوان می نماید و از انواع روزی ها به او هر آنچه بخواهد می دهد. « وَیقْدِرُ» و برای هرکس که بخواهد آن را تنگ می دارد. تا به اندازه نیازش باشد و از نیازش بیشتر نباشد. و همه اینها تابع علم و حکمت اوست. بنابراین فرمود:« إِنَّهُ بِكُلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ» بی گمان او به هر چیزی داناست. پس اواحوال بندگانش را می داند و به هریک حسب حکمت او و مشیّت خود می بخشد.\nشَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّینِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِی أَوْحَینَا إِلَیكَ وَمَا وَصَّینَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَى وَعِیسَى أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیهِ اللَّهُ یجْتَبِی إِلَیهِ مَن یشَاء وَیهْدِی إِلَیهِ مَن ینِیبُ ؛ برای شما آیینی مقرر کرد ، از همان گونه که به نوح وصیت کرده بود و، ازآنچه بر تو وحی کرده ایم و به ابراهیم و موسی و عیسی وصیت کرده ایم که دین را بر پای نگه دارید و در آن فرقه فرقه مشوید تحمل آنچه بدان دعوت می کنید بر مشرکان دشوار است خدا هر که را خواهد برای رسالت خود بر می گزیند و هر که را بدو بازگردد به خود راه می نماید.\nاین بزرگ ترین نعمت خدا بر بندگانش می باشد که بهترین و برترین و پاکیزه ترین دین را که دین اسلام است برایشان مقّرر داشته است؛ دینی که خداوند برای بندگان برگزیده اش منتخبان و برگزیدگان که پیامبران اولوالعزم هستند و در این آیه ذکر شده اند و از هر جهت والا مقام ترین و کامل ترین انسان ها هستند مقرّر داشته است. پس دینی که خداوند برای آنها مقّرر داشته است مناسب حال آنان می باشد و موافق با کمال آنهاست، بلکه خداوند آنها را کامل گردانده و برگزیده است چون به این دین بپا خاسته اند. و اگر دین اسلام نبود هیچ احدی مقامش بالا نمی رفت. پس این دین روح سعادت و قطع و محور کمال است و آن چیزی است که این کتاب ارزشمند در برگیرنده آن می باشد و به سوی آن فرا می خواند از قبیل توحید و اعمال شایسته و اخلاق و آداب.« أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ» شما را فرمان داده که همه شرایع و قوانین دین و اصول و فروعش را برپای دارید، خودتان آن را برپای دارید و بکوشید تا آن را در زندگی دیگران نیز پیاده کنید و همدیگر را بر نیکویی و پرهیزگاری یاری نمایید و از گناه و دشمنی کردن باز دارید.« وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ» و در آن اختلاف نورزید، بلکه بر اصول و فروع دین متفّق بمانیدو بکوشید که اختلاف در مسائل ، شما را متفّرق ننماید و به گروه ها و احزابی تبدیل نشوید که با همدیگر دشمنی می ورزید در حالی که در اصل دین متفق هستید. و از مصادیق اجتماع و اتفاق بر دین می توان به اجتماعات عمومی اشاره کرد که شریعت به آن فرمان داده است مانند حج و اعید و جمعه ها و نمازهای پنج گانه و جهاد و دیگر عبادت هایی که جز با گردهم آمدن کامل نمی گردند. « كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیهِ» وقتی آنها را به یگانه پرستی و اخلاص در طاعت و عبادت برای خدا امر نمودی این امر به شدّت بر آنها دشوار آمد همان طور که خداوند در مورد آنها فرموده است:« وَإِذَا ذُکِرَ اللَّهُ وَحدَهُ اشمَأَزَّت قُلُوبُ الَّذِینَ لَا یُومِنُونَ بِالأَخِرَةِ وَإِذَا ذُکِرَ الَّذِِینَ مِن دُونِهِ إِذا هُم یَستَبشِرُونَ» و هرگاه خدا به تنهایی یاد شود دل های کسانی که به آخرت ایمان نمی آورند متنفّر می گردد، و هرگاه کسانی غیر از او یاد شوند بناگاه شادمان می گردند. و قول آنان را نقل می کند و می فرماید:« أَجَعَلَ الأَلِهَةَ إِلَهَا وَحِدَا إِنَّ هَذَا لَشَیءُ عُجَابُ ُ » چگونه معبودان متعدد را به معبود واحد تبدیل می گرداند؟! به درستی که چیزی که او آورده و به سویش دعوت می کند بسیار عجیب است. « اللَّهُ یجْتَبِی إِلَیهِ مَن یشَاء» خداوند از میان بندگانش هرکس را که شایسته برگزیده شدن برای رسالت و ولایت باش بر می گزیند . بر این اساس او این امّت را برگزیده و بر سایر امّت ها فضیلت داده و بهترین ادیان را برای آن انتخاب کرده است. « وَیهْدِی إِلَیهِ مَن ینِیبُ» و هرکس را که رو به سوی او نهد به سوی خویش هدایت می کند. فراهم شدن این سبب از جانب بنده ، او را به هدایت الهی می رساند، و این سبب، روی آوردن بنده به پروردگارش می باشد و متّوجه شدن انگیزه های قلبی اش به خدا و این که هدفش جلب رضایت خدا باشد. پس خوب و نیک بودن اراده بنده به همراه تلاش او در طلب هدایت از اسبابی است که هدایت را برای او آسان می گرداند. همان طور که خداوند متعال می فرماید:« یَهدِی َ بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعِ رِضوَنَهُ سُبُل َ السَّلَمِ» خداوند به وسیله آن هرکس را از خشنودی پروردگارش پیروی نماید به راه های سلامتی هدایت می کند.\nو آیه ی « وَیهْدِی إِلَیهِ مَن ینِیبُ»و آیه ی « وَاتَّبِع سَبِیلَ مَن أَنَابَ إِلَیَّ» و حقایقی در مورد اصحاب رضی الله عنهم أجمعین که مبین بازگشت واقعی آنها به سوی خداست، دلیل اند بر اینکه قول اصحاب حجت است، به ویژه قول و گفته ی خلفای راشدین رضی الله عنهم اجمعین.\nآیه ی 15-14:\nوَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْیا بَینَهُمْ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِی بَینَهُمْ وَإِنَّ الَّذِینَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ لَفِی شَكٍّ مِّنْهُ مُرِیبٍ ؛ از روی حسد و عداوت فرقه فرقه نشدند ، مگر از آن پس که به دانش ، دست یافتند و اگر پروردگار تو از پیش مقرر نکرده بود که آنها را تا زمانی معین مهلت است ، بر آنها حکم عذاب می رفت و کسانی که بعد از ایشان وارث کتاب خدا شده اند در باره آن سخت به تردید افتاده اند.\nفَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَینَكُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ لَا حُجَّةَ بَینَنَا وَبَینَكُمُ اللَّهُ یجْمَعُ بَینَنَا وَإِلَیهِ الْمَصِیرُ ؛ برای آن دعوت کن و چنان که فرمان یافته ای پایداری ورز و از پی خواهشهایشان مرو و بگو : به کتابی که خدا نازل کرده است ایمان دارم و به من فرمان داده اند که در میان شما به عدالت رفتار کنم خدای یکتا پروردگار ماو پروردگار شماست اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شما میان ماو شما هیچ محاجه ای نیست خدا ما را در یک جا گرد می آورد و سرانجام به سوی اوست.\nوقتی خداوند به اتّفاق مسلمین و اجتماع آنان بر دینشان فرمان داد و آنها را از تفرقه نهی کرد به آنان خبر داد که شایسته نیست به آنچه از کتاب که برآنها نازل کرده است مغرور شوند، چون اهل کتاب متفرّق و پراکنده نشدند مگر بعد از آن که خداوند کتاب را بر آنها نازل کرد؛ کتابی که موجب اجتماع و وحدت است. پس آنها کاری برخلاف آنچه کتابشان به آنها دستور داده بود انجام دادند، و این به خاطر دشمنی و تجاوزشن بود. آنها نسبت به یکدیگر بغض وحسد ورزیدند و میان آنها اختلاف و دشمنی ایجاد شد. پس ای مسلمانها! بپرهیزید از این که مانند آنها باشید. « وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى» و اگر سخن پروردگارت بر این نرفته بود که تا مدّت معینی عذاب داده نشوند و در کیفر دادن آنها تاخیر شود، « لَّقُضِی بَینَهُمْ» در میان آنان داوری می شد، ولی حکمت و بردباری او اقتضا می کرد که عذاب، فورا آنها را فرا نگیرد، « وَإِنَّ الَّذِینَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ» و بی گمان کسانی که کتاب را از گذشتگان به ما داده اند و به آنان عالم گفته می شود، « لَفِی شَكٍّ مِّنْهُ مُرِیبٍ» در اشتباه فاحشی هستند و همین امر میان آنان اختلاف ایجاد می کند. گذشتگانِ آنها از روی حسد و تجاوز اختلاف ورزیدند و جانشینانشان از روی شک و تردید اختلاف نمودند و همه در اختلافِ مذموم مشترک هستند.\n« فَلِذَلِكَ فَادْعُ» پس به سوی دین استوار و راه راستی که خداوند کتاب هایش را بر آن نازل فرموده و پیامبرانش را بر آن فرستاده است فرا بخوان و امّت خویش را به سوی آن دعوت بده و آنها را به آن ت شویق کن و با هرکس که آن را نمی پذیرد جهاد کن. « وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ» و همان گونه که فرمان یافته ای ایستادگی کن. یعنی استقامتی کن که موافق با دستور خدا باشد ؛ نه افراطی در آن باشد و نه تفریط ، بلکه در آن از دستورات الهی فرمان برداری کن و از آنچه نهی کرده پرهیز نما، به صورتی که همواره در این کار ادامه داشته باشد.پس پیامبر را دستور داد که با در پیش گرفتن استقامت، خود را تکمیل گرداند و دیگران را نیز با دعوت کردن به استقامت، به سوی کمال هدایت کند. و معلوم است که هرآنچه به پیامبر دستور داده شود به امّت او نیز دستور داده می شود ، البته به شرطی که دستور مخصوص پیامبر نباشد.\n« وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ» و از خواسته ها و امیال کافران یا منافقانی که از دین منحرف هستند پیروی مکن، زیرا پیروی از آنها به معنی پیروی کردنِ بخشی از دینشان، یا ترک کردن دعوتِ به سوی خدا یا ترک استقامت است. پس از آن که علم و دانش به نزد تو آمده است آن گاه از ستمکاران خواهی بود. نفرمود از دینشان پیروی مکن چون حقیقت دین آنها که خداوند برایشان مقّرر کرده است دین همه پیامبران است، امّا آنها مقّرر کرده است دین همه پیامبران است، امّا آنها از حقیقت دین خود پیروی نکرده اند بلکه از خواست ها و امیالشان پیروی نموده و دینشان را به بازیچه گرفته اند.« وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ» و به هنگام مجادله و مناظره با آنها بگو: من به هر کتابی که از سوی خدا نازل شده است ایمان آورده ام. یعنی مناظره و مجادله تو با آنها باید بر این اصل بزرگ استوار باشد؛ اصلی که بر شرافت و شکوه اسلام و چیره بودن آن بر همه ادیان دلالت می نماید، و دینی که اهل کتاب گمان می برند بر آن هستند بخشی از اسلام است. در اینجا بیان شده که اگر اهل کتاب بر این محور مناظره کنند که به بعضی از کتاب ها یا پیامبران، ایمان دارند و به بعضی ایمان ندارند از آنها پذیرفته نمی شود، چون کتابی که به سوی آن دعوت می کنند و پیامبری که خود را به او نسبت می دهند باید این قرآن و کسی که آن را آورده است را تصدیق کنند.\nپس کتاب ما و پیامبرمان ما را فرمان داده اند که به موسی و عیسی و تورات و انجیل ایمان داشته باشیم، و آن را تصدیق کنیم و خبر داده اند که این کتاب ها صحّت قرآن را تصدیق و به آن اقرار کرده اند. امّا کتاب و پیامبرمان ما را به ایمان آوردن به تورات و انجیل و موسی وعیسایی که برای ما توصیف نشده اند و مطابق با کتاب ما نیستند فرمان نداده است. « وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَینَكُمُ» و فرمان یافته ام که در داوری میان شما و آنچه در آن اختلاف کرده اید، دادگری کنم. پس ای اهل کتاب دشمنی شما و کینه ورزی تان با من، مراد از دادگری میان شما باز نمی دارد و مرا از این که از میان گفته های مختلف اهل کتاب و دیگران سخن حق را بپذیرم و باطل را رد کنم و به عدالت حکم کنم منع نمی کند. « اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ» الله پروردگار ما و پروردگار شماست. یعنی او پروردگار همه است و شما به این که پروردگارتان باشد از ما سزاوارتر نیستید. « لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ» اعمال خوب و بد ما از آن ماست و اعمال شما از آن شماست، « لَا حُجَّةَ بَینَنَا وَبَینَكُمُ» یعنی بعد از آن که حقایق روشن گشت و حق از باطل و هدایت از گمراهی روشن گشت و حق از باطل و هدایت از گمراهی مشخص گردید جایی برای جدال و ستیز و کشمکش باقی نمانده است. چون منظور از مجادله و گفتگو این است که حق از باطل روشن گردد تا فردی که راهیافته است هدایت شود و حجّت بر فرد گمراه اقامه گردد. منظور این است که با اهل کتاب مجادله نشود، چرا که خداوند می فرماید: و با اهل کتاب مجادله نکنید مگر به شیوه ای که بهتر است. منظور همان چیزی است که ما بیان کردیم. « اللَّهُ یجْمَعُ بَینَنَا وَإِلَیهِ الْمَصِیرُ» خداوند در روز قیامت همه ما را گرد می آورد و هریک را طبق عملش مجازات می کند و در این وقت دروغگو و راستگو مشخّص می شوند.\nآیه ی 16:\nوَالَّذِینَ یحَاجُّونَ فِی اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِیبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَیهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ؛ و کسانی که در باره خدا جدال می کنند ، پس از آنکه دعوت او را، اجابت کرده اند نزد پروردگارشان حجتشان ناچیز است بر آنهاست خشم خدا و بر آنهاست عذابی سخت.\nاین آیه « وَالَّذِینَ یحَاجُّونَ فِی اللَّهِ» تاکید « لَا حُجَّةَ بَینَنَا وَبَینَکُمُ» میان ما و شما هیچ مجادله ای نیست می باشد. « وَالَّذِینَ یحَاجُّونَ فِی اللَّهِ» و کسانی که درباره خدا به وسیله حجّت های باطل و شبهات متناقض مجادله و مخاصمه می ورزند، « مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِیبَ لَهُ» بعد از آن که خردمندان و عاقلان به سبب آیات و نشانه های قاطع و دلایل روشن فرمان او را پذیرفته اند، پس اینان که با حق به مجادله می پردازند، پس از آن که حق برایشان روشن شده است،« حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ» مجادله آنها نزد پروردگارشان باطل است و پذیرفتنی نیست. چون مجادله آنها مشتمل بر ردّ حق است و هر آنچه که با حق مخالف باشد باطل است.« و َعَلَیهِمْ غَضَبٌ» و به خاطر نافرمانی و روی گردانی اشان از حجّت های خدا و دروغ انگاشتن آن خشم خدا بر آنهاست. « وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ» و عذابی دردناک دارند که آن عذاب نتیجه خشم خداوند بر آنهاست. پس این کیفر ِ هرکسی است که به وسیله باطل با حق به مجادله می پردازد.\nآیه ی 18-17:\nاللَّهُ الَّذِی أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِیزَانَ وَمَا یدْرِیكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِیبٌ؛ خداست که این کتاب بر حق و ترازو را نازل کرده است و تو چه می دانی ? شاید قیامت نزدیک باشد.\nیسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِینَ لَا یؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِینَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَیعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلَا إِنَّ الَّذِینَ یمَارُونَ فِی السَّاعَةِ لَفِی ضَلَالٍ بَعِیدٍ ؛ آنان که باورش ندارند آن را به شتاب می طلبند ، و آنان که ایمان ، آورده اند از آن بیمناکند و می دانند که حق است آگاه باش ، کسانی که در باره قیامت جدال می کنند سخت در گمراهی هستند.\nوقتی خداوند متعال بیان کرد که حجتّ ها و دلایل او واضح و روشن هستند، طوری که هرکس در وی امید خیری باشد آن را می پذیرد، اصل و اساس حجّت ها را نیز بیان کرد، اساسی که همه دلایل و حجتّ هایی که به بندگان رسیده اند به این دلیل بر می گردند. پس فرمود:« اللَّهُ الَّذِی أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِیزَانَ» خداوند ذاتی است که کتاب و ابزار سنجش را به حق نازل کرده است. کتاب، این قرآن بزرگ است که به حق نازل شده و مشتمل بر حق و راستی و یقین است و در سراسر آن نشانه های روشن و دلایل واضح است که بر همه مطالب الهی و عقاید دینی دلالت می کند. پس قرآن بهترین مسائل و روشن ترین دلایل را ارائه داده است . امّا معیار و میزان عدالت و سنجش و مقایسه درست وعقل صحیح می باشد. بنابراین همه دلایل عقلی از قبیل نشانه های الهی در کرانه های جهان و نشانه هایی که در وجود انسان است و اعتبارات و معیارهای شرعی و مناسبت ها و علّت ها و احکام و حکمت ها همه در میزان و معیاری داخل هستند که خداوند آن را در میان بندگانش گذاشته است تا اموری را که اثبات نموده و اموری را که نفی کرده است بسنجید و به وسیله آن به راست بودن پیام خداوند و پیامبرانش یقین حاصل کنید. و آنچه از دایره کتاب و میزان بیرون است و آنچه گفته می شود حجّت و دلیل است باطل و متناقض می باشد، اصل آن فاسد است و مبانی و فروع آن نیز فاسد می باشد. و هرکس که قدرت تشخیص را داشته باشد و ادله راجح و مرجوح را از یکدیگر تشخیص دهد و حجّت ها و شبهات را از هم بازشناسد، به این موضوع واقف است. ولی هرکس فریب عبارت های آراسته و کلمات فریبنده را بخورد و بصیرت او معنی مورد نظر را در نیابد، او اهل این کار نیست و از سوارکاران این میدان نمی باشد. پس موافقت و مخالفت او برابر است.\nسپس خداوند متعال با ترساندن کسانی که درآمدن قیامت شتاب دارند و منکر آن هستند فرمود:« وَمَا یدْرِیكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِیبٌ» و تو چه می دانی شاید قیامت نزدیک باشد، پس زمان و فاصله آن معلوم نیست، و مشخص نیست که چه زمانی برپا می شود، بنابراین در هر وقتی اتفاق افتادن آن انتظار می رود.\n« یسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِینَ لَا یؤْمِنُونَ بِهَا» کسانی که از روی عناد و تکذیب و ناتوان قرار دادن پروردگارشان به آن ایمان ندارند در فرا رسیدن آن شتاب می ورزند، « وَالَّذِینَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا» امّا کسانی که ایمان آورده اند از قیامت در هراس اند. یعنی از آن می ترسند چون به آن ایمان دارند و می دانند که در قیامت جزای اعمال داده می شود، و از آنجا که پروردگارشان را می شناسند و می ترسند که مبادا اعمالشان نجات دهنده نباشد و آنان را به سعادت نرساند. بنابراین فرمود:« وَیعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ» و می دانند که آن حق است و هیچ شک و تردیدی در وقوع آن ندارند. « أَلَا إِنَّ الَّذِینَ یمَارُونَ فِی السَّاعَةِ» بدانید کسانی که در وقوع قیامت شک دارند و درباره آن به ستیز و مجادله می پردازند، یعنی بعد از آنکه دچار شک و تردید شدند با پیامبران و پیروان آنان درباره ی وقوع قیامت به مجادله پرداختند، « لَفِی ضَلَالٍ بَعِیدٍ» در گمراهی بی نهایت دوری قرار دارند . و چه گمراهی و ضلالتی بدتر است از دوری و ضلالت کسی که سرای آخرت را تکذیب کرده است؛ سرایی که سرای آخرت را تکذیب کرده است؛ سرایی که سرای حقیقی است و برای جاودانگی آفریده شده است؟! سرای سزا و جزایی که خداوند در آن عدالت و فضل خویش را اظهار می کند ، و این جهان نسبت به آن مانند سفر مسافری است که در زیر سایه درختی می خوابد سپس آن را ترک می کند و از آنجا کوچ می نماید. این دنیا سرای عبور و گذر است نه محل استقرار و ماندن. پس کافران، فنا شدن و از بین رفتن دنیا را تصدیق می کنند چون آن را مشاهده کرده اند امّا سرای آخرت را تکذیب می نمایند، سرایی که کتاب های الهی و پیامبران بزرگوار و پیروانشان که از همه مردم؛ عقلی کامل تر و دانشی بیشتر دارند و فهمیده تر و هوشیارترند از آن خبر داده اند.\nآیه ی 20-19:\nاللَّهُ لَطِیفٌ بِعِبَادِهِ یرْزُقُ مَن یشَاء وَهُوَ الْقَوِی العَزِیزُ؛ خدا با بندگانش مهربان است هر که را بخواهد روزی می دهد و او توانا و پیروزمند است.\nمَن كَانَ یرِیدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ وَمَن كَانَ یرِیدُ حَرْثَ الدُّنْیا نُؤتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِن نَّصِیبٍ؛ هر کس کشت آخرت را بخواهد به کشته اش می افزاییم و هر کس کشت دنیارا بخواهد به او عطا می کنیم ، ولی دیگر در کشت آخرتش نصیبی نیست.\nخداوند متعال خبر می دهد که او « لَطِیفٌ بِعِبَادِهِ» نسبت به بندگانش لطیف و مهربان است تا بندگان او را بشناسند و او را دوست بدارند و خود را در معرض لطف و کرم او قرار دهند. لطف از صفت های خداوند متعال است که به این معنی است او رازها و پنهانی ها را می داند و بندگانش به خصوص مومنان را به آنچه که مایه خیر و صلاح آنهاست، هدایت می کند، و خیر و برکت را از راهی به آنها می رساند که خودشان نمی دانند و گمانش را نمی برند. از جمله لطف خداوند نسبت به بنده مومنش این است که او را با فراهم کردن اسباب هدایت به سوی خیر هدایت می کند، هدایتی که به فکر انسان نمی آید. اسبابی که خداوند برای هدایت بنده ی مومنش فراهم می کند عبارت است از اینکه محبّت حق و تسلیم شدن در برابر آن را در وجودش به ودیعه می نهد، و خداوند به فرشتگان گرامی اش الهام می کند تا او را استوار گردانند و او را بر انجام خیر و نیکی تشویق، و حق را در دلش آراسته نمایند که سبب پیروی از حق می شود. و از مظاهر لطف خداوند این است که مومنان را به عبادت های دسته جمعی فرمان داده که این عبادت ها اراده هایشان را قوی می گرداند و همت ّ هایشان را بر می انگیزد، به گونه ای که آنها در راه خیر با یکدیگر رقابت می ورزند و به آن علاقمند می وشند و به یکدیگر اقتدا می کنند. و از مظاهر لطف خداوند نسبت به بندگانش این است که اسبابی را برای بنده ایجاد می کند که میان او و گناهان مانع می گردند. مثلا چنانچه دنیا و ثروت و ریاست و امثال آن که اهل دنیا در آن با همدیگر به رقابت می پردازند بنده را از اطاعت و عبادت خدا دور کند یا سبب شود تا از خدا غافل گردد یا به گناهی روی آورد، خداوند ثروت و دارایی و ریاست را از او دور می دارد و رزقش را به اندازه اش می دهد. بنابراین دراینجا فرمود:« یرْزُقُ مَن یشَاء» هرکس را که بخواهد به اقتضای حکمت و لطفش روزی می دهد.« وَهُوَ الْقَوِی العَزِیز» و او نیرومند و چیره است، و قدرت و توان همه از آن اوست. پس هیچ یک از مخلوقات توان کاری را ندارد مگر به کمک او که همه چیز در برابر او سرتسلیم فرود آورده است. سپس خداوند متعال فرمود:« مَن كَانَ یرِیدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ» هرکس اجر و پاداش آخرت را بخواهد یعنی به قیامت باور داشته باشد و آن را تصدیق نماید و برایش تلاش کند، « نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ» در کشت او می افزاییم. یعنی عمل او را چند برابر می نماییم و پاداش آن را چند برابر می گردانیم. همان طور که خداوند متعال فرموده است:« وَمَن أَرَادَ الأَخِرَةَ وَسَعَی لَهَا سَعیَهَا وَهُوَ مُومِنُ فَأُولَئِکَ کَانَ سَعیُهُم مَّشکُورَا» و هرکس آخرت را بخواهد و برای آن تلاش کند در حالی که مومن است تلاش ایشان قابل تقدیر و تشکر است، با وجود این بهره اش در دنیا حتما به او می رسد. « وَمَن كَانَ یرِیدُ حَرْثَ الدُّنْیا» و هرکس کشت دنیا را بخواهد به این صورت که دنیا آخرین هدف او باشد و برای آخرت خود چیزی پیش نفرستد و به پاداش آن امید نداشته باشد و از عذاب آن نترسد، « نُؤتِهِ مِنْهَا» بهره اش را که برایش مقّرر گشته است به او می دهیم. « وَمَا لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِن نَّصِیبٍ» امّا در آخرت هیچ بهره ای ندارد و از بهشت و نعمت های آن محروم می گردد و سزاوار آتش دوزخ می شود. « مَن کَانَ یُریدُ الحَیَوةَ الدُّنیَا وَزَینتَهَا نُوَفِ إِلَیهِم أَعمَلَهُم فِیهَا وَهُم فِیَها لَا یُبخَسُونَ» هرکس زندگانی دنیا و زینت آن را بخواهد و اعمالشان را در آن جا کاملا به ایشان می دهیم و آنها در آن جا کم داده نمی شوند.\nآیه ی 23-21:\nأَمْ لَهُمْ شُرَكَاء شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّینِ مَا لَمْ یأْذَن بِهِ اللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِی بَینَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِینَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ؛ آیا مشرکان را بتانی است که آیینی برایشان آورده اند که خدا رخصت آن را، نداده است ? و اگر قصد تاخیر عذابشان نبود ، کارشان به پایان آمده بودو ستمکاران را عذابی است دردآور.\nتَرَى الظَّالِمِینَ مُشْفِقِینَ مِمَّا كَسَبُوا وَهُوَ وَاقِعٌ بِهِمْ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِی رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ لَهُم مَّا یشَاؤُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الكَبِیرُ ؛ ستمکاران را بینی که از حاصل اعمالشان بیمناکند و البته به کیفر خود خواهند رسید ولی آنها که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند ، درباغهای بهشتند هر چه بخواهند نزد پروردگارشان هست و این فضل و بخشایش بزرگی است.\nذَلِكَ الَّذِی یبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَیهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى وَمَن یقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ؛ این است آن چیزی که خدا آن گروه از بندگانش را که ایمان آورده اند و، کارهای شایسته کرده اند ، بدان مژده می دهد بگو : بر این رسالت مزدی ازشما ، جز دوست داشتن خویشاوندان ، نمی خواهم و هر که کار نیکی کند به نیکویی اش می افزاییم ، زیرا خدا آمرزنده و شکر پذیر است.\nخداوند متعال خبر می دهد که مشرکین انبازهایی را به یاوری و سرپرستی برگرفته اند و هر دو گروه در اعمال کفرآمیز مشترک هستند و اینها از شیطان های انسی می باشند که به کفر دعوت می کنند.« شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّینِ مَا لَمْ یأْذَن بِهِ اللَّهُ» و شرک و بدعت ها را برای ایشان به عنوان دین پدید آورده اند و حلال خدا را حرام کرده و حرام او را حلا نموده و آنچه را که دلشان بخواهد برای آنان دین قرار داده اند . با این که دین همان چیزی است که خداوند متعال آن را مشروع نموده تا بندگان بر آن اساس وی را عبادت کنند و به وسیله آن خود را به خدا نزدیک نمایند. بنابراین هیچ کس حق ندارد چیزی را که از طرف خدا و پیامبرش نیامده باشد به عنوان دین مقّرر بدارد ، پس چگونه این فاسقان این کار را می کنند که هم آنان و هم پدرانشان در کفر مشترک هستند؟! « وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِی بَینَهُمْ» واگر خداوند مدّت معینی را مقّرر کرده بود که در آن به گروه های مختلف مهلت دهد، فورا به خوشبختی اهل حق و نابود شدن اهل باطل حکم و داوری می کرد، چون آنچه نابودی آنها را اقتضاء می نماید موجود است. امّا اینها بدانند که در آخرت عذاب دردناکی در پیش دارند که اینها و هر ستمگری بدان گرفتار می شوند.\n« تَرَى الظَّالِمِینَ» در این روز کسانی را که با کفر ورزیدن و ارتکاب گناهان بر خود ستم کرده اند خواهی دید که ، « مُشْفِقِینَ مِمَّا كَسَبُوا» از کارهایی که کرده اند سخت بیمناکند، زیرا بر آن کیفر داده می شوند و از آنجه که بیمناک، چیزی که از آن می ترسد احتمال دارد به آن دچار شود و نیز احتمال دارد بدان دچار نشود، خبر داد عذابی که این ستمکاران از آن می ترسند، « وَاقِعٌ بِهِمْ» به آنان خواهد رسید، چون آنها اسباب کیفر را فراهم آورده اند بدون اینکه معارضی از قبیل توبه و غیره را داشته باشند، اکنون فرصت را از دست داده اند. « وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» و کسانی که با دل هایشان به خدا و کتاب ها و پیامبرانش ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند. هر نوع عمل صالحی از اعمال قلوب و اعمال جوارح از قبیل واجبات و مستحبات در کارهای شایسته داخل هستند پس چنین کسانی « فِی رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ» در باغ های بهشت هستند . یعنی در باغ هایی هستند که به بهشت اضافه شده اند، و معلوم است که حالت مضاف الیه است که «بهشت» می باشد. پس این باغ ها بسیار زیبا و شکوفا بوده و در آن نهرها و چشمه های پُر آب و منظره های زیبا و صداهای دل انگیز است و درختان پرمیوه و پرندگان آواز خوان به وفور یافت می شوند، و اهل ایمان در کنار هم به سر می برند. و در آن جا کامل ترین بهره از همزیستی و همدم شدن با دوستان عاید آدمی می شود. باغ هایی که با گذشت زمان زیبایی اشان افزوده می گردد و روز به روز اهالی آنها به لذت ّ هایشان اشتیاق بیشتری پیدا می کنند.« لَهُم مَّا یشَاؤُونَ» آنها هرچه در آن باغ ها بخواهند دارند. « عِندَ رَبِّهِمْ» نزد پروردگارشان، ، پس هرچه بخواهند برایشان فراهم است؛ چیزهایی که هیچ چشمی آن را ندیده و هیچ گوشی آن را نشنیده و به دل هیچ انسانی خطور نکرده است. « ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الكَبِیرُ» این است فضل بزرگ. و آیا فضلی بزرگ تر از دستیابی به رضایت خداوند متعال و بهره مند شدن از لقای او در سرای بهشت وجود دارد؟\n« ذَلِكَ الَّذِی یبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» خداوند بخشنده و مهربان این مژده بزرگ را که به طور مطلق بزرگ ترین نوید است به وسیله برترین انسان به کسانی نوید می دهد که ایمان آورده اند و کار شایسته کرده اند. پس برخورداری از این نوید بزرگترین هدف است ووسیله ای که انسان را به آن می رساند بهترین وسیله است. « قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَیهِ أَجْرًا» بگو: در برابر رساندن این قرآن به شما و فراخواندتان به سوی احکام آن از شما مزدی نمی خواهم. پس منظور من این نیست که اموالتان را از دستتان بگیرم و نمی خواهم که بر شما ریاست و حکومت کنم و هدفی مادّی ندارم. « إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى» احتمال دارد که معنی آیه این باشد که فقط یک چیز از شما می خواهم که فایده آن به خود شما بر می گردد و آن این که به خاطر خویشاوندی مرا دوست بدارید. و این دوست داشتن اضافه بر دوست داشتنِ براساس ایمان است، زیرا دوست داشتن پیامبر(ص) از روی ایمان و مقدم داشتن محبت ایشان بر همه محبّت ها بعد از محبّت خدا، بر هر مسلمانی فرض است. و از کسانی که در این آیه به آنان اشاره شده است، درخواست شده است اضافه بر این محبت ایمانی، محبتی دیگر را نیز نسبت به پیامبر داشته باشند، و آن عبارت است از محبت خویشاوندی، چون پیامبر(ص) نزدیک ترین مردم و خویشاوندان خود را دعوت می کرد تا جایی که می گویند هیچ کس در تیره های قریش نبود مگر این که پیامبر با او نسبتی داشت و به نوعی خویشاوند او بود. و احتمال دارد که منظور این باشد که از شما هیچ مزدی نمی خواهم مگر این که صادقانه خدا را دوست بدارید و این با نزدیکی جستن به خدا و متوّسل شدن به او به وسیله طاعت و عبادتش که بر محبّت صادقانه و درستِ خدا دلالت می نماید همراه است. بنابراین فرمود:« إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى» مگر محبت به خاطر نزدیکی جستن به تقّرب به خدا. طبق هر دو گفته این استثنا دلیلی است بر این که پیامبر(ص) در برابر دعوت از آنان هیچ پاداشی نمی طلبد مگر چیزی که فایده اش به خودشان بر می گردد، و این مزد نیست، بلکه مزد و پاداش همان است که پیامبر(ص) به آنها داد. همانند این که خداوند متعال می فرماید:« وَمَا نَقَمُوا مِنهُم إِلَّا أَن یُومِنُوا بِاللَّهِ العَزیزِ الحَمیدِ» و از آنان عیب و ایرادی جز این نگرفتند که به خداوند پیروزمند و ستوده ایمان آورده اند. و مانند این که می گویند: « فلانی گناهی نکرده جز این که با تو نیکی می کند.»\n« وَمَن یقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْنًا» و هرکس کار نیکی انجام دهد از قبیل نماز، روزه ، حج یا نیکی کردن با مردم، بر نیکی عمل او می افزائیم، به این صورت که خداوند به او توفیق می دهد تا کارهای دیگری انجام دهد و با آن اجر و پاداش مومن اضافه می وشد و نزد خدا و خلق جایگاهش بالا می رود و پاداش دنیا و آخرت را به دست می آورد. « إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ» بی گمان خداوند آمرزنده و شکرگزاراست؛ گناهان بزرگ را هرچند که بزرگ باشند به هنگام توبه کردن و دست کشیدن از آن می آمرزد. و در مقابل عمل اندک پاداش فراوان می دهد ، پس او با مغفرت خویش گناهان را می آمرزد و عیب ها را می پوشاند و یا پذیرفتن نیکی ها آن را شکر می گزارد و نیکی ها را چندین برابر می نماید.\nآیه ی 24:\nأَمْ یقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَإِن یشَأِ اللَّهُ یخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ وَیمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَیحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ؛ یا می گویند که بر خدا دروغ می بندد اگر خدا بخواهد بر دل تو مهر می نهد و خدا به کلمات خود باطل را محو می کند و حق را ثابت می گرداند او به هر چه در دلها می گذرد داناست.\nآیا کسانی که پیامبر را تکذیب می کنند، با جسارت و دروغ می گویند:« افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا» پیامبر بر خدا دروغ بسته است؟ آنها تو را به زشت ترین چیز متّهم می کنند و می گویند به خدا دروغ می بندی و ادّعای نبّوت می کنی، و چیزی را به خداوند نسبت می دهی که خداوند از آن پاک است، در حالی که راستگویی و امانتداری تو را می دانند. پس چگونه به خود جرأت می دهند که چنین دروغ صریحی را بگویند؟ بلکه با این کار بر خدا جرات کرده اند چون این عیب گر فتن از خداست که به تو قدرت داده تا چنین دعوت بزرگی را که به گمان آنها بزرگ ترین فساد در زمین است به راه بیاندازی، زیرا خداوند به پیامبر توانایی داده بود تا دعوت را بی پرده اعلام دارد و آن را به خداوند نسبت دهد و برای تایید آن معجزات آشکار و دلایل روشنی ارائه دهد و پیروی آشکار پیامبر و چیره شدن او بر مخالفان نیز از این جمله بود. در حالی که خداوند متعال می توانست این دعوت را در نطفه خفه کند و بر دل پیامبر (ص) مهر زند و خیری به دلش وارد نشود. و وقتی بر دل او مهز می زد همه چیز تمام می شد . پس این دلیل قاطعی است بر صحّت و درستی آنچه پیامبر (ص) آورده است و قوی ترین شهادت از جانب خدا برای تایید گفته های اوست و هیچ شهادتی بالاتر از این یافت نمی شود.\nبنابراین از حکمت و رحمت الهی و از سنتّ های جاری اوست که باطل را نابود می کندف گرچه گاهی اوقات باطل دارای قدرت می گردد اما سرانجام آن نابودی است. « وَیحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ» و با سخنان تکوینی اش که تغییر نمی یابد و با وعده راستینش حق را پابرجا می دارد که خود آن را تشریع نموده است و آن را در دل ها ثابت می گرداند و خردمندان را بینش می دهد. آری! خداوند بزرگ به روش های گوناگون حق را پابرجا می دارد؛ یکی از این روش ها این است که باطل را بر می انگیزد تا با حق مقابله کند، پس وقتی که باطل به مقابله با حق پرداخت حق با دلایل و حجّت هایش بر آن حمله ور می شود. آنجاست که نور و هدایت حق آشکار می گردد و به وسیله آن باطل نابود و ریشه کن می شود و بطلان آن برای هرکس روشن می گردد و حق برای هرکسی کاملا آشکار می شود« إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ » بی گمان خداوند به آنچه در سینه هاست و به نیک و بدی که در دلهاست و آنچه پنهان داشته و آنچه آشکار نکرده اند آگاه است.\nآیه ی 28-25:\nوَهُوَ الَّذِی یقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَیعْفُو عَنِ السَّیئَاتِ وَیعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ؛ و اوست که توبه بندگانش را می پذیرد و از گناهان عفوشان می کند و هر چه ، می کنید می داند.\nوَیسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَیزِیدُهُم مِّن فَضْلِهِ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ؛ و دعای کسانی را که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند اجابت می کند ، و از فضل خویش آنان را افزون می دهد و کافران را به عذابی سخت گرفتار می سازد.\nوَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِی الْأَرْضِ وَلَكِن ینَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا یشَاء إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ؛ اگر خدا روزی بندگانش را افزون کند در زمین فساد می کنند ، ولی به اندازه ای که بخواهد روزی می فرستد زیرا بر بندگان خود آگاه و بیناست.\nوَهُوَ الَّذِی ینَزِّلُ الْغَیثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَینشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِی الْحَمِیدُ؛ و اوست آن خدایی که بعد از نومیدیشان باران می فرستد و رحمت خود را، به همه جا منتشر می کند و اوست کارساز و ستودنی.\nاین بیان کرم و لطف خداوند و گستردگی بخشایندگی و کمال لطف اوست که « یقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ» توبه بندگانش را می پذیرد وقتی که از گناهانشان دست می کشند و بر آن پیمان می بندند و تصمیم می گیرند که دوباره آن گناهان را انجام ندهند. پس اگر هدفشان پروردگار باشد خداوند توبه شان را می پذیرد، این در حالی است که قبلا سبب نابودی و گرفتار شدن به کیفرهای دنیوی و اخروی شان فراهم شده بود. « وَیعْفُو عَنِ السَّیئَاتِ» و گناهان و بدی ها را محو می کند، و عیب هایی که در اثر آن گناهان به وجود می آیند و کیفرهایی که نتیجه ارتکاب گناهان است از آنها دور می کند. و توبه کننده نزد او ارزشمند می گردد به گونه ای که انگار کار بدی نکرده است.\nو خداوند او را دوست می دارد و به او توفیق انجام کارهایی می دهد که او را به خدا نزدیک می نمایند. و از آنجا که توبه از کارهای بزرگی است که گاهی به سبب کمال اخلاص و صداقت کامل می شود و گاهی به علّت ناقص بودن اخلاص و صداقت ناقص خواهد شد و چه بسا فاسد و خراب شود، اگر هدف از آن اهدافی دنیوی باشد و این چیزها جایگاهشان دل است و فقط خدا آن را می داند آیه را با این جمله به پایان برد:« وَیعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ» و می داند آنچه را که انجام می دهید.\nخداوند همه بندگان را به بازگشت و روی آوردن به سوی او و توبه کردن از کوتاهی ها فرا خوانده است. پس بندگان برحسب اجابت و پذیرش به دو گروه تقسیم شده اند: آنهایی که اجابت کرده اند و خداوند آنها را چنین توصیف نموده است:« وَیسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند پروردگارشان را اجابت می کنند و از او اطاعت می نمایند و به دعوت او لبّیک می گویند، چون ایمان و عمل صالحی که دارند آنها را به این امر وادار می نماید . پس وقتی او را اجابت کردند خداوند کارشان را سپاس می گزارد و او آمرزنده و شکرگزار است؛« وَیزِیدُهُم مِّن فَضْلِهِ» و به آنان از فضل خود بیشتر می دهد یعنی از فضل خویش به آنان توفیق عمل می دهد و پاداش آنها را چند برابر بیش از آنچه که اعمال آنها مستحق آن است، می دهد. امّا کسانی که دعوت خداوند را اجابت نمی نمایند و آنها کسانی هستند که عناد می ورزند، « َالْكَافِرُونَ» و به خدا و پیامبرش کفر می ورزند، « لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ» اینان عذاب سخت و شدیدی در دنیا و آخرت دارند.\nسپس بیان کرد که از لطف خداوند نسبت به بندگانش این است که او دنیا و روزی را برایشان چنان فراوان نمی کند که به دین آنها زیان برساند . پس فرمود:« وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِی الْأَرْضِ» و اگر خداوند روزی را برای بندگانش فراوان نماید و گسترش دهد، در زمین سرکشی می کنند. یعنی از اطاعت خدا غافل شده و به شهوات و لذّت های دنیا روی می آورند، و به آنچه که هوی و هوس آنها می خواهد مشغول می شوند گرچه آن چیز گناه و ستم باشد. « وَلَكِن ینَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا یشَاء» ولی به اندازه ای که لطف و حکمت او اقتضا می نماید فرو می فرستد. « إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ» چرا که او بندگانش را می بیند و از اوضاع و احوال آنها کاملا آگاه است. همچنان که در بعضی روایت ها آمده است که خداوند متعال می فرماید: « برخی از بندگانم هستند که جز ثروت و ایمانشان را سامان نمی بخشد، و اگر او را فقیر گردانم فقیری او را به فساد می کشاند. و برخی از بندگانم هستند که جز فقر و تنگدستی ایمانشان را سامان نمی بخشد، و اگر او را ثروتمند گردانم، ثروتمندی ایمانش را فاسد می گرداند. و برخی از بندگانم هستند که ایمانشان جز با تندرستی سامان نمی یابد، و اگر او را بیمار گردانم بیماری، ایمان او را فاسد می نماید.\nو برخی از بندگانم هستند که ایمانشان فقط با مریضی سامان می یابد و اگر او را تندرست کنم این امر ایمان او را فاسد می گرداند . همانا من کار بندگانم را طبق آگاهی خویش از آنچه که در دل هایشان است تدبیر می نمایم و من آگاه و بینا هستم.»\n« وَهُوَ الَّذِی ینَزِّلُ الْغَیثَ» و اوست که باران را نازل می کند و با آن به داد آبادی ها و مردم می رسد. « مِن بَعْدِ مَا قَنَطُوا» بعد از آن که نا امید شدند و مدت زمانی باران نیامده و گمان بردند که باران نمی آید و ناامید گشتند و برای قحط سالی کارهایی کردند. امّا در این هنگام خداوند باران می فرستد. « وَینشُرُ رَحْمَتَهُ» و با آن رحمت خویش را می گستراند و روزی هایی برای انسان ها و چهارپایانشان می رویاند و این برایشان بسیار دارای اهمّیت است و از این شادمان می گردند.\n« وَهُوَ الْوَلِی الْحَمِیدُ» و اوست کارساز ستوده، که بندگانش را با انواع تدبیر سرپرستی می نماید و منافع دینی و دنیوی شان را تامین می کند و او در کارسازی و تدبیرش ستوده است و به خاطر نعمت ها و انواع لطف هایی که بندگان را از آن بهره مند می سازد قابل ستایش است.\nآیه ی 29:\nوَمِنْ آیاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِیهِمَا مِن دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا یشَاء قَدِیرٌ؛ و از نشانه های قدرت او آفرینش آسمانها و زمین و پراکندن جنبندگان درآن دوست و هر گاه بخواهد ، بر گردآوردنشان تواناست.\n« وَمِنْ آیاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» و از نشانه های قدرت بزرگ او و از دلایل زنده گرداندن مردگان از سوی او آفرینش آسمان ها و زمین با این بزرگی و عظمتشان است، که بر قدرت و گستردگی فرمانروایی او دلالت می نماید، و استواری و آفرینش زیبا و محکم آسمان ها و زمین بر حکمت و فرزانگی خداوند دلالت می کند و منافع و مصالحی که در آسمان ها و زمین نهاده شده است بر رحمت خدا دلالت می کند، و این که تنها او سزاوار انواع عبادت می باشد و الوّهیتِ غیر او باطل است. « وَمَا بَثَّ فِیهِمَا مِن دَابَّةِ» و جانوران و جنبدگانی که خداوند در آسمان ها و زمین برای منفعت بندگانش پدید آورده و پراکنده کرده است از نشانه های قدرت اوست. « وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا یشَاء قَدِیرٌ» و او بر گردآوردن مردم بعد از مرگشان در میدان قیامت هر زمان که بخواهد، تواناست. پس خداوند قدرت و توانایی این کار را دارد. و تحقق قیامت باید مبتنی بر خیری راستین باشد، و معلوم است که اخبار پیامبران و کتاب هایشان به صورت متواتر تحقق قیامت را بیان کرده اند.\nآیه ی 31-30:\nوَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِیبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَیدِیكُمْ وَیعْفُو عَن كَثِیرٍ؛ اگر شما را مصیبتی رسد ، به خاطر کارهایی است که می کنید و خدا بسیاری از گناهان را عفو می کند.\nوَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِی وَلَا نَصِیرٍ؛ شما نتوانید در روی زمین از او بگریزید و شما را جز او کارساز و یاوری نیست.\nخداوند متعال خبر می دهد که هر مصیبتی به جسم یا اموال یا فرزندان بندگان می رسد یا آنچه را که دوست دارند و برایشان عزیز است، از دست می دهند، به خاطر کارهای بدی است که انجام می دهند و خداوند از بسیاری از کارهای بندگان گذشت می کند . پس خداوند بر بندگان ستم نمی کند ولی آنها خودشان بر خویشتن ستم می کنند. « وَلَو یُوَّاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا کَسَبُوا مَا تَرَکَ عَلَی ظَهرِهَا مِن دَآبَّة» و اگر خداوند مردم را به خاطر کارهایی که کرده اند، مواخذه می کرد، هیچ جنبنده ای را روی زمین باقی نمی گذاشت. خداوند که کیفرها و عذاب ها را به تاخیر می اندازد بدان خاطر نیست که آن را فراموش کرده یا توانایی ندارد، بلکه در می گذرد.\n« وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ» و شما نمی توانید از چنگال قدرت الهی فرار کنید و او را از دستیابی به خود ناتوان سازید، بلکه شما در زمین ناتوان هستید و هرچه خداوند درباره شما اراده کند نمی توانید امتناع ورزید. « وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِی وَلَا نَصِیرٍ» و جز خداوند هیچ گونه کارساز و یاوری ندارید که شما را سرپرستی نماید و منافعتان را فراهم آورد، و هیچ یاوری ندارید که زیان ها را از شما دور کند.\nآیه ی 35-32:\nوَمِنْ آیاتِهِ الْجَوَارِ فِی الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ؛ از نشانه های قدرت او کشتیهایی است چون کوه که در دریاها روانند.\nإِن یشَأْ یسْكِنِ الرِّیحَ فَیظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَى ظَهْرِهِ إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ؛ ، اگر بخواهد ، باد را نگه می دارد تا کشتیها بر روی دریا از رفتن بازمانند هر آینه در این برای صابران شکرگزار عبرتهایی است.\nأَوْ یوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَیعْفُ عَن كَثِیرٍ؛ یا آنها را به خاطر اعمالشان غرقه می کند و بسیاری را نیز می بخشاید.\nوَیعْلَمَ الَّذِینَ یجَادِلُونَ فِی آیاتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِیصٍ؛ و می داند چه کسانی در آیات ما جدال می کنند آنان را هیچ گریزگاهی نیست.\nاز نشانه های رحمت و توجه او به بندگانش « الْجَوَارِ فِی الْبَحْرِ» کشتی های بخاری و بادبانی است که در دریا روانند و از بس که بزرگ اند « كَالْأَعْلَامِ» همانند کوه های بزرگی هستند که دریای خروشان برایشان رام شده، و آنها را از تلاطم و خروش امواج حفظ کرده است، و این کشتی ها شما و کالاهای فراوانتان را به شهرهای دوردست حمل می کنند و اسبابی را برای این امر مسخّر نموده که شما را بر این کار کمک می نماید.\nسپس این اسباب را گوشزد نمود و فرمود:« إِن یشَأْ یسْكِنِ الرِّیحَ» اگر خداوند بخواهد باد را که سببی برای حرکت کشتی است از وزیدن می اندازد، « فَیظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَى ظَهْرِهِ» آن گاه که کشتی های در حال حرکت بر روی دریا می ایستند؛ نه جلو می روند و نه عقب بر می گردند. نمی توان گفت که این حکم شامل کشتی های بخاری نمی شود، چون کشتی هایی که به وسیله بخار حرکت می کنند یکی از شرایط آنها وجود حرکت باد است. و اگر خداوند بخواهد، کشتی های در حال حرکت را به سبب کارهایی که سرنشینان آن کرده اند در دریا غرق و نابودشان می گرداند، امّا خداوند بردبار است و از بسیاری از گناهان در می گذرد. « إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُور» بی گمان در این امر برای هر بردبار سپاسگزاری نشانه هاست، یعنی کسی که در برابر آنچه دوست ندارد و بر او دشوار می آید بردباری می ورزد خود را وادار به تحمّل دشواریِ طاعت یا به عقب راندن انگیزه گناه می نماید و به هنگام مصیبت از ابراز ناخشنودی از تقدیر الهی خودداری می کند. و به هنگام آسایش و نعمت سپاسگزار است و به نعمت پروردگارش اعتراف می نماید و برای او فروتنی می کند و نعمت خدا را در راه خشنودی او صرف می نماید. چنین کسی از نشانه های خدا بهره مند می شود. امّا کسی که صبر و بردباری ندارد و به هنگام نعمت های خداوند شکرگزاری نمی کند او روی گردان یا معاند است و از نشانه های خدا بهره مند نمی شود.\nسپس خداوند متعال فرمود:« وَیعْلَمَ الَّذِینَ یجَادِلُونَ فِی آیاتِنَا» و تا کسانی که در آیات ما مجادله می کنند و آن را به وسیله باطل خود باطل جلوه می دهند، بدانند که « مَا لَهُم مِّن مَّحِیصٍ» هیچ گریزگاهی ندارند . یعنی هیچ چیزی آنها را از عذابی که به آن گرفتار شده اند نجات نمی دهد.\nآیه ی 39-36:\nفَمَا أُوتِیتُم مِّن شَیءٍ فَمَتَاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَمَا عِندَ اللَّهِ خَیرٌ وَأَبْقَى لِلَّذِینَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ یتَوَكَّلُونَ؛ آنچه شما را داده اند بهره این زندگی دنیوی است و آنچه در نزد، خداست برای آنها که ایمان آورده اند و به پروردگارشان توکل می کنند ، بهتر و پاینده تر است.\nوَالَّذِینَ یجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ یغْفِرُونَ؛ و آن کسان که از گناهان بزرگ و زشتیها اجتناب می کنند و چون در خشم شوند خطاها را می بخشایند.\nوَالَّذِینَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَینَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ینفِقُونَ؛ و آنان که دعوت پروردگارشان را پاسخ می گویند و نماز می گزارند و کارشان بر پایه مشورت با یکدیگر است و از آنچه به آنها روزی داده ایم انفاق می کنند ،\nوَالَّذِینَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْی هُمْ ینتَصِرُونَ؛ و آنان که چون ستمی به آنها رسد انتقام می گیرند.\nدر اینجا خداوند مردم را تشویق می نماید که شیفته دنیا نشوند و به آخرت علاقمند گردند. و اعمالی که انسان را به بهشت می رساند بیان کرد و فرمود:« فَمَا أُوتِیتُم مِّن شَیءٍ» فرمانروایی و ریاست و اموال و فرزندان و سلامتی و صحّتی که به شما داده شده است، « فَمَتَاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا» بهره مندی زندگانی دنیاست. یعنی لّذت زودگذر و فانی است. « وَمَا عِندَ اللَّهِ خَیرٌ وَأَبْقَى» و پاداش فراوان و نعمت های پایداری که نزد خداوند است از لذتّ های دنیا بسیار بهتر است و قابل مقایسه نیستند. و نعمت های آخرت ماندگارترند چون هیچ ناگواری در آن نیست و پس گرفته نمی شوند. سپس بیان کرد که چه کسانی مستحق این پاداش هستند، و فرمود:« لِلَّذِینَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ یتَوَكَّلُونَ» برای کسانی که ایمان آورده و بر پروردگارشان توکّل می کنند. یعنی ایمان راستین را که مستلزم اعمال ظاهری و باطنی است با توکّل جمع نموده اند که توکل وسیله موافقت در هر کاری است.پس هر عملی که توکّل با آن همراه نباشد کامل نیست. توکل یعنی این که آدمی در به دست آوردن آنچه خداوند دوست دارد و دور کردن آنچه که خداوند نمی پسندد قلبا به خدا تکیه نماید و به او اعتماد و اطمینان داشته باشد.\n« وَالَّذِینَ یجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ» و کسانی که از گناهان کبیره و از اعمال زشت و ناپسند می پرهیزند. فرق« کبائر الاثم» گناهان کبیره با « فواحش» کارهای زشت با این که هر دوی این ها گناهان بزرگ هستند این است که « فواحش» به آن دسته از گناهان بزرگ گفته می شود که در نفس انگیزه برای ارتکاب گناهانی هستند که چنین نیستند. امّا این زمانی است که کبائر و فواحش در کنار هم ذکر شوند. ولی اگر به تنهایی ذکر شوند مفهوم هریک در دیگری داخل است.« وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ یغْفِرُونَ» و هرگاه خشمگین شوند می بخشند. یعنی به اخلاق خوب و عادات نیک خوی گرفته اند، پس بردباری خوی آنهاست و اخلاق خوب طبیعت و سرشت آنها می باشد، حتی اگر کسی آنها را با گفتار یا کردار خود خشمگین کند آنها خشم خود را فرو می خورند و آن را اجرا نمی کنند بلکه آن فرد را می بخشند و در مقابلِ فردی که بدی کرده است جز نیکویی و گذشت و بخشیدن گذشت؛ منافع زیادی به بار می آورد و مفاسد زیادی را از آنها دور می کند. همان طور که خداوند متعال فرموده است:« ادفَع بِالَّتِی هِیَ أَحسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَینَکَ وَبَینَهُ عَدَوَةُ کَأَنَّهُ وَلِیُّ حَمِیمُ ، وَمَا یُلقَّئهَآ إِلَّا الَّذینَ صَبَرُوا وَمَا یُلَقَّئَهآ إِلَّا ذُو حَظِّ عَظِیمِ» با شیوه ای که بهتر است پاسخ بده، پس آن کسی که میان تو و او دشمنی بوده است چنان می شود که گویا دوستی صمیمی است. و این را فرا نمی گیرد مگر کسانی که بردباری کرده اند و آن را فرا نمی گیرد و نمی پذیرد مگر کسی که دارای بهره ای بزرگ است.\n« وَالَّذِینَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ» و کسانی که از خدایشان فرمانبرداری کرده و دعوت او را لبیک گفته اند و هدفشان خشنودی وی بوده است و مقصد نهایی شان این بوده که به او تقّرب جویند. و از جمله پذیرفتن دعوت الهی برپا داشتن نماز و پرداختن زکات است. پس این امور را بر استجابت عطف کرد و این که از باب عطف خاص بر عام است که بر شرافت و فضیلت معطوف دلالت می نماید. پس فرمود:« وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ» و نماز را به گونه ای شایسته و به صورت ظاهری و باطنی و فرش و نفل برپا داشته اند.« وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ینفِقُونَ» و از آنچه روزی شان کرده ایم می بخشند. این بخش هم شامل بخشش واجب است از قبیل زکات و انفاق بر خویشاوندان و امثال آن. و هم شامل بخشش های مستحب مانند صدقه هایی که به عموم مردم داده می شود.« وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَینَهُمْ» و کار دینی و دنیوی آنها بر پایه مشورت با یکدیگر است. یعنی در کارهایی که میانشان مشترک است هیچ کس طبق نظر خود عمل نمی کند، بلکه با یکدیگر مشورت می نمایند، و این بخشی از همدلی و محبّت آنها با یکدیگر است. و از کمال خردمندی شان این است که هرگاه بخواهند کاری را انجام دهند که نیاز به فکر و نظر داشته باشد جمع می شوند و با یکدیگر مشورت می نمایند و در آن کار به بررسی و کاوش می پردازند تا مصلحت برایشان مشخص گردد آن گاه آن را غنیمت دانسته و بلافاصله به آن عمل می کنند. کارهایی که میان مسلمانان مشترک است و در آن مشورت صورت می گیرد مانند رایزنی در مورد جنگ و جهاد ، تعیین مسئولین و فرماندهان، قضات، و غیره، و بررسی در مسایل دین به صورت عام. مشورت و تحقیق در این کارها به منظور آن که صحیح از غلط تشخیص داده شود چیزی است که خداوند آن را دوست می دارد و در این آیه داخل است.\n« وَالَّذِینَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْی» و هرگاه از سوی دشمنان به آنها تجاوزی شود، « هُمْ ینتَصِرُونَ» از آنجا که عزت و توانایی دارند انتقام می گیرند، و خوار نخواهند بود، بلکه می توانند انتقام بگیرند. پس آنها را به ایمان آوردن و توکّل کردن بر خدا و پرهیز از گناهان کبیره و کارهای زشت که این سه ویژگی سبب می شوند خداوند گناهان کوچک را بیامرزد و اطاعت کامل و استجابت پروردگارشان و برپای داشتن نماز و انفاق در راه های نیکوکاری و مشورت در کارها و پیروی بر دشمنان که خصلت ها و عادات کمال اند توصیف نمود . بنابراین آنان کارهای کوچک تر را به طریق اولی انجام می دهند و کارهایی که برعکس اینهاست انجام نمی دهند.\nآیه ی 43-40:\nوَجَزَاء سَیئَةٍ سَیئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا یحِبُّ الظَّالِمِینَ؛ جزای هر بدی بدیی است همانند آن پس کسی که عفو کند و آشتی ورزد مزدش با خداست ، زیرا او ستمکاران را دوست ندارد.\nوَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُوْلَئِكَ مَا عَلَیهِم مِّن سَبِیلٍ؛ بر کسانی که پس از ستمی که بر آنها رفته باشد انتقام می گیرند ،، ملامتی نیست.\nإِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَى الَّذِینَ یظْلِمُونَ النَّاسَ وَیبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیرِ الْحَقِّ أُوْلَئِكَ لَهُم عَذَابٌ أَلِیمٌ؛ ملامت در خور کسانی است که به مردم ستم می کنند و به ناحق در روی زمین سرکشی می کنند برای آنهاست عذابی دردآور.\nوَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ؛ و آن که صبر کند و از خطا در گذرد ، این از کارهای پسندیده است.\nخداوند در این آیه مراتب کیفرها را بیان کرده است: عدل، فضل، ظلم.\nعدل یعنی در مقابل بدی، همسان آن؛ بدی کردن نه بیش تر و نه کم تر. پس فرمود: در مقابل کشته شدن فرد، فرد کشته می شود، و هر عضوی در مقابل همان عضو بریده می شود، و مال به اندازه و همسان آن گرفته می شود. فضل یعنی گذشت از کسی که بدی کرده است، بنابراین فرمود:« فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ» هرکس ببخشد و صلح و صفا ایجاد کند، پاداش او بر خداوند است و به او پاداش بزرگی می دهد . و خداوند برای عفو و گذشت ، اصلاح را شرط نموده است تا بر این دلالت نماید که اگر گناهکار شایسته آن نباشد که از وی گذشت شود و عفو گردد، و مصلحت شرعی نیز مقتضی آن بود که کیفر داده شود، در این صورت گذشت و بخشش چیزی نیست که شرع به انجام دادن آن امر کرده باشد.\nوقتی خداوند بیان نمود که پاداش عفو کننده بر خداست این امر مردم را به عفو و گذشت تشویق می نماید و اینکه بنده با مردم همان رفتاری را بکند که دوست دارد خداوند با او این رفتار را انجام دهد. پس همان طور که دوست دارد خداوند او را عفو کند او نیز مردم را عفو کند و ببخشد. و همان طور که دوست دارد خداوند از او درگذرد و چشم پوشی کند او نیز از مردم چشم پوشی کند، چرا که پاداش و کیفر از نوع عملی است که انسان انجام می دهد.\nو امّا مرتبه ظلم را خداوند این گونه بیان نموده است:« إِنَّهُ لَا یحِبُّ الظَّالِمِینَ» بی گمان او کسانی را که بر دیگران ستم می کنند و یا در مقابل کسی که در حق آنها جنایت کرده است جنایتی بیش تر از جنایت او مرتکب می شوند که این اضافه ظلم است دوست ندارد.\n« وَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ» و اگر کسی که بر او ستم رفته است انتقام بگیرد، « فَأُوْلَئِكَ مَا عَلَیهِم مِّن سَبِیلٍ» بر آنان گناه و اشکالی نیست. و این که فرمود:« وَالَّذِینَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْی» و کسانی که بر آنها تجاوز شده و نیز فرمود: وَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ » و کسی که پس از ستم دیدن خویش انتقام بگیرد، بر این دلالت می نماید که ستم و تجاوز حتما واقع می شود. و امّا اگر کسی اراده کند به حقوق دیگران تجاوز نماید و به آنان ستم کند، بدون آن که اراده اش را عملی نماید، در این صورت به مانند آنچه که اراده کرده است مجازات نمی شود، بلکه طوری توبیخ و تادیب می گردد که او را از آن قول یا فعلی که از وی صادر شده است منحرف گرداند. « إِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَى الَّذِینَ یظْلِمُونَ النَّاسَ وَیبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیرِ الْحَقِّ» عقاب و کیفر شرعی بر کسانی است که به مردم ستم می کنند و به ناحق در زمین تباهی می جویند. و این شامل ستم و تجاوز بر خون و اموال و آبروی مردم می شود. « أُوْلَئِكَ لَهُم عَذَابٌ أَلِیمٌ» ایشان عذاب دردناکی در پیش دارند؛ عذابی که دل ها و جسم ها را طبق ستم و تجاوزشان به درد می آورد.\n« وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ» و هرکس در مقابل اذّیت و آزاری که از سوی مردم به او می رسد صبر و بردباری ورزد و آنها را ببخشد و از آنچه از آنها سر زده است، گذشت کند، « إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ» این از کارهایی است که خداوند آدمی را بر انجام آن تشویق نموده و بر آن تاکید کرده و خبر داده است که این را جز بردباران و آنهایی که بهره ای بزرگ دارند، نمی پذیرند، و فقط کسانی به آن توفیق می یابند که دارای همّت والا و دارای خرد و بینش باشند، زیرا انتقام نگرفتن دشوارترین امر بر نفس آدمی است ، و بردباری در برابر اذّیت و آزار، و گذشت در مقابل تعامل نابهنجار دیگران و نیکی کردن در برابر آنان بسی دشوارتر و دشوارتر است . ولی این کار برای کسی آسان است که خداوند آن را بر وی آسان گردانده و در مسیر انصاف نفس خویش به این صفت با نفس خود مبارزه کرده و در این مسیر از خداوند استعانت طلبیده باشد.\nآیه ی 46-44:\nوَمَن یضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن وَلِی مِّن بَعْدِهِ وَتَرَى الظَّالِمِینَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ یقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِّن سَبِیلٍ؛ هر کس را که خدا گمراه کند از آن پس هیچ دوستی نخواهد داشت و ظالمان را می بینی که چون عذاب را بنگرند ، می گویند : آیا ما را راه بازگشتی هست ?\nوَتَرَاهُمْ یعْرَضُونَ عَلَیهَا خَاشِعِینَ مِنَ الذُّلِّ ینظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِی وَقَالَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ الْخَاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِیهِمْ یوْمَ الْقِیامَةِ أَلَا إِنَّ الظَّالِمِینَ فِی عَذَابٍ مُّقِیمٍ ؛ آنها را می بینی که به جهنم می برند ترسان و ذلیل از گوشه چشم نگاهی ، دزدیده می کنند کسانی که ایمان آورده بودند می گویند : اینان خود و کسانشان را در روز قیامت بر باد دادند آگاه باش که ستمکاران در عذاب دایم خواهند بود.\nوَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِیاء ینصُرُونَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَمَن یضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن سَبِیلٍ؛ جز خدا یار و مددکاری ندارند و هر کس را که خدا گمراه کند هیچ راهی برایش نیست.\nخداوند متعال خبر می دهد که تنها او هدایت می کند و گمرا می سازد، « وَمَن یضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن وَلِی مِّن بَعْدِهِ» و هرکس را که خداوند به سبب ستمگری اش گمراه سازد بعد از خدا هیچ کارسازی ندارد که او را سرپرستی نماید و هدایت کند. « وَتَرَى الظَّالِمِینَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ» و ستمگران را خواهی دید که وقتی عذاب و آن منظره ی وحشتناک را مشاهده کنند اظهار ندامت و پشیمانی بزرگ می نمایند و برگذشته تاسف می خورند. « یقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِّن سَبِیلٍ» و می گویند: آیا راه چاره ای برای ما هست که به دنیا بازگردیم تا عملی غیر از آنچه می کردیم انجام دهیم؟ و این خواستن چیزی است که محال است و امکان ندارد.\n« وَتَرَاهُمْ یعْرَضُونَ عَلَیهَا خَاشِعِینَ مِنَ الذُّلِّ» و آنان را خواهی دید که بر آتش عرضه می شوند در حالی که بر اثر مذلّت و خواری که در دل هایشان است کز کرده اند و به هم آمده اند. « ینظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِی» و از ترس و وحشت آتش جهنّم مستقیم به آن نگاه نمی کنند، بلکه با گوشه چشم و مخفیانه به آن نگاه می کنند. « وَقَالَ الَّذِینَ آمَنُوا» وقتی سرنوشت مردم آشکار می گردد و صادقان از دیگران مشخص می شوند، مومنان می گویند:« إِنَّ الْخَاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِیهِمْ یوْمَ الْقِیامَةِ» بی گمان زیان کاران حقیقی کسانی هستند که در روز قیامت خود و خاندان خود را بر زبان می افکنند و پاداش فراوان را از دست می دهند، و به عذاب دردناک گرفتار می شوند و میان آنها و خانواده هایشان جدایی افکنده می شود. پس در کنار هم دیگر گرد نمی آیند.« أَلَا إِنَّ الظَّالِمِینَ فِی عَذَابٍ مُّقِیمٍ» آگاه باش! بی گمان کسانی که با کفر ورزیدن و ارتکاب گناهان بر خود ستم کرده اند در عذابی پایدار هستند. یعنی در وسط عذاب هستند و در آن فرو رفته و هرگز از آن بیرون نمی آیند و یک لحظه عذاب از آنها کاسته نمی شود و آنان در آن ناامید هستند.\n« وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِیاء ینصُرُونَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ» و آنان یاوران و دوستانی ندارند که در برابر خداوند آنان را یاری دهند آن گونه که در دنیا این خیال را در سر خود می پرورانند که در قیامت یاورانی دارند. پس در قیامت برای آنان و برای دیگران روشن خواهد شد و اسبابی که آنان بدان امید بسته بودند از دست می دهند و عذاب خدا که به سویشان می آید از آنها دور گردانده نمی شود. « وَمَن یضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن سَبِیلٍ» وهرکس را که خداوند گمراه سازد هیچ راهی ندارد که هدایت را به دست آورد. پس اینها که گمان بردند انبازهایی که شریک خدا ساختند به آنها فایده می رساند و زیان را از آنها فایده می رساند و زیان را از آنها دور می کند گمراه کشته و در این روز گمراهی شان مشخّص می گردد.\nآیه ی 48-47:\nاسْتَجِیبُوا لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن یأْتِی یوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ مَا لَكُم مِّن مَّلْجَأٍ یوْمَئِذٍ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِیرٍ؛ پیش از آنکه روزی بیاید که از جانب خدا بازگشتی ندارد ، به پروردگارتان ، پاسخ قبول دهید در آن روز نه پناهی خواهید داشت و نه کسی از شما دفاعی تواند کرد.\nفَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَیهِمْ حَفِیظًا إِنْ عَلَیكَ إِلَّا الْبَلَاغُ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الْإِنسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا وَإِن تُصِبْهُمْ سَیئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیدِیهِمْ فَإِنَّ الْإِنسَانَ كَفُورٌ ؛ اگر اعراض کنند ، تو را نفرستاده ایم که نگهبانشان باشی بر تو جز تبلیغ رسالت هیچ نیست و ما چون به انسان از رحمت خود بچشانیم شادمان می گردد ، و اگر به خاطر کارهایی که کرده است ناروایی بدو رسد ناسپاسی می کند.\nخداوند بندگانش را فرمان می دهد تا با اطاعت از آنچه او بدان فرمان داده و پرهیز از تاخیر در آن، دعوت پروردگارشان را بپذیرند. « مِّن قَبْلِ أَن یأْتِی یوْمٌ» پیش از آن که روز قیامت فرا رسد، که برگشتی ندارد ، و دیگر گذشته جبران نمی شود. در آن روز بنده پناهگاهی ندارد که به آن پناه ببرد و از دست پروردگارش فرار کند. بلکه فرشتگان مردم را از هر سو محاصره و احاطه کرده اند و خلق صدا زده می شوند، « یَمَعشَرَ الجِنّ وَالإِنسِ إِن استَطَعتُم أَن تَنفُذُوا مِن أَقطَارِ السَّمَواتِ وَالأَرضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلطَنِ» ای گروه انس و جن! اگر می توانید از کناره های آسمانها و زمین بگذرید، بگذرید. امّا جز با توانی شگرف نمی توانید بگذرید. در این روز بنده گناهانی را که مرتکب شده است نمی تواند انکار کند ، بلکه اگر انکار نماید اعضا و جوارح او علیه وی شهادت می دهند. در این آیه و امثال آن آرزوهای دورو دراز مذّمت شده و به غنیمت شمردن فرصت در هر کاری که برای بنده پیش می آید دستور داده است چون تاخیر در انجام مسئولیت آفاتی به همراه دارد. « فَإِنْ أَعْرَضُوا» پس اگر از آنچه تو آورده ای بعد از آن که کاملا بیان و روشن گردیده است روی گرداندند، « فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَیهِمْ حَفِیظًا» تو را بر آنان نگهبان و مسئول قرار نداده ایم، که از اعمال آنها پرسیده شوی، « إِنْ عَلَیكَ إِلَّا الْبَلَاغُ» بلکه وظیفه تو فقط رساندن است. پس وظیفه ات را انجام داده ای و پاداش تو بر خداوند است، خواه آنها بپذیرند و خواه روی بگردانند، و حساب آنها با خداست؛ خداوندی که اعمال کوچک و بزرگ و اعمال ظاهری و باطنی آنها را ثبت وضبط می نماید. سپس خداوند متعال حالت انسان را بیان کرد که هرگاه به او لطف و مرحمتی از جانب خدا برسد از قبیل تندرستی، روزی راحت و فراوان، مقام و مرتبه و امثال آن، « فَرِحَ بِهَا» بی نهایت بدان شادمان می گردد و تنها در فکر آن می باشد، و لازمه ی این کار آن است که به این نعمت ها آرامش پیدا می کند و از کسی که نعمت را به او بخشیده است روی گردان می شود. « وَإِن تُصِبْهُمْ سَیئَةٌ» و اگر بیماری یا فقر یا امثال آن به او برسد، « بِمَا قَدَّمَتْ أَیدِیهِمْ» به سبب کارهایی که خودشان کرده اند، « فَإِنَّ الْإِنسَانَ كَفُورٌ» آن گاه انسان ناسپاس می گردد. یعنی طبیعت او چنان است که در برابر امت های گذشته ناسپاسی می کند و از رنج و بدبختی که به او رسیده است ابراز ناخشنودی می نماید.\nآیه ی 50-49:\nلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ یخْلُقُ مَا یشَاء یهَبُ لِمَنْ یشَاء إِنَاثًا وَیهَبُ لِمَن یشَاء الذُّكُورَ؛ از آن خداست فرمانروایی آسمانها و زمین هر چه بخواهد می آفریند به هر، که بخواهد دختر می بخشد و به هر که بخواهد پسر می بخشد.\nأَوْ یزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَإِنَاثًا وَیجْعَلُ مَن یشَاء عَقِیمًا إِنَّهُ عَلِیمٌ قَدِیرٌ ؛ و یا هم پسر دهد و هم دختر و هر کس را بخواهد عقیم می گرداند ، زیرااو دانا و تواناست.\nدر این آیه از گستردگی فرمانروایی خدا و نفوذ تصرّف او در میان خلق آن گونه که بخواهد و این که او همه کارها را تدبیر می نماید خبر داده است. به گونه ای که تدبیر الهی چنان فراگیر است که حتی شامل چیزهایی می شود که ارتباط مستقیمی با بندگان دارند، از قبیل نکاح که یکی از اسباب زاد و ولد است، اما در حقیقت این خداست که براساس مشیت خود فرزندان را به آنان می بخشد. پس خداوند متعال به آنها فرزندانی پسر یا دختر میدهد؛ به بعضی دختر می دهد و به برخی پسر می بخشد. و به بعضی نیز هم پسر و هم دختر می دهد و بر خی را نازا می گرداند.« إِنَّهُ عَلِیمٌ قَدِیرٌ» بی گمان او به هر چیزی داناست و بر هر چیزی تواناست. پس او با علم خود تصّرف می نماید و با قدرت خویش آفریده هایش را زیبا و محکم می آفریند.\nآیه ی 51:\nوَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن یكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْیا أَوْ مِن وَرَاء حِجَابٍ أَوْ یرْسِلَ رَسُولًا فَیوحِی بِإِذْنِهِ مَا یشَاء إِنَّهُ عَلِی حَكِیمٌ؛ هیچ بشری را نرسد که خدا جز به وحی یا از آن سوی پرده ، با او سخن گوید یا فرشته ای می فرستد تا به فرمان او هر چه بخواهد به او وحی کند اوبلند پایه و حکیم است.\nوقتی که تکذیب کنندگانِ پیامبران، آنهایی که به خدا کفر ورزیده بودند، از روی تکّبر و سرکشی گفتند:« لَولَا یُکَلِّمُنَا اللَّهُ أَو تَأتِینَآ ءَایَةُ» چرا خدا با ما سخن نمی گوید یا نشانه ای برای ما نمی آورد. خداوند با این آیه کریمه به آنها پاسخ داد و بیان کرد که او فقط با بندگان برگزیده اش یعنی با پیامبران سخن می گوید، و سخن گفتن وی به صورت های ذیل است: یا اینکه خداوند « یكَلِّمَهُ اللَّهُ» از طریق وحی با پیامبر سخن می گوید که وحی را بر قلب او القا می کند بدون اینکه فرشته ای بفرستد، و بدون این که به صورت شفاهی با پیامبر سخن بگوید.« أَوْ یرْسِلَ رَسُولًا فَیوحِی بِإِذْنِهِ مَا یشَاء» یا اینکه خداوند به وسیله قاصدی که فرشته است مانند جبرئیل یا کسی دیگر از فرشتگان با پیامبر سخن می گوید که آن فرشته به فرمان خدا نه به دلخواه خود هرآنچه را که خداوند بخواهد به پیامبر وحی می کند.« إِنَّهُ عَلِی حَكِیمٌ» بدون شک ذات خداوند متعال و والاست و صفات او بلند مرتبه و کارهایش بزرگ است، و او بر همه چیر چیره می باشد و همه مخلوقات در برابر او سر تسلیم فرود آورده اند. با حکمت است و هریک از مخلوقات و از آیین ها را در جای مناسب قرار می دهد.\nآیه ی 52:\nوَكَذَلِكَ أَوْحَینَا إِلَیكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِی مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِیمَانُ وَلَكِن جَعَلْنَاهُ نُورًا نَّهْدِی بِهِ مَنْ نَّشَاء مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّكَ لَتَهْدِی إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ ؛ همچنین کلام خود را به فرمان خود به تو وحی کردیم تو نمی دانستی کتاب و، ایمان چیست ولی ما آن را نوری ساختیم تا هر یک از بندگانمان را که بخواهیم بدان هدایت کنیم و تو به راه راست راه می نمایی ،\n« وَكَذَلِكَ أَوْحَینَا إِلَیكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا» همان گونه که به پیامبران پیش از تو وحی کرده ایم به تو نیز فرمان خود روحی را وحی نموده ایم. و روح، همین قرآن کریم است. آن را روح نامید چون به وسیله روح تن ها حیات و زندگی می یابند، همچنین به وسیله قرآن دل ها و ارواح جان و زندگی می یابند و منافع دنیا و دین را به دست می آورند. چون در قرآن خیر و دانش فراوانی وجود دارد. و این یک منّت و احسان محض از جانب خدا بر پیامبر و بندگان مومنش می باشد، بدون این که از سوی آنها وسیله و سببی باشد. بنابراین فرمود:« مَا كُنتَ تَدْرِی مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِیمَانُ» یعنی قبل از این که قرآن بر تو نازل شود کتاب و ایمان را نمی دانستی. یعنی از اخبار کتاب های گذشته آگاهی نداشتی و ایمان و عمل به قوانین و آیین های الهی را نمی دانستی، بلکه بی سواد بودن و خواندن و نوشتن را بلد نبودی. پس این کتاب به نزد تو آمد که « جَعَلْنَاهُ نُورًا نَّهْدِی بِهِ مَنْ نَّشَاء مِنْ عِبَادِنَا» آن را نوری گردانیده ایم که به وسیله آن هرکس از بندگانمان را که بخواهیم هدایت می کنیم و بندگان در تاریکی های کفر و بدعت و هواپرستی به وسیله آن راه را روشن می یابند و با آن حقایق را می دانند و به وسیله آن به راه راست راهیاب می گردند. « وَإِنَّكَ لَتَهْدِی إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ» و بی گمان تو به راه راست هدایت می کنی. یعنی راه راست را برای آنها بیان می نمایی و توضیح می دهی و آنان را به در پیش گرفتن آن تشویق می کنی و آنها را از ضد آن باز می داری و می ترسانی. سپس صراط مستقیم را تفسیر کرد و فرمود:\nآیه ی 53:\nصِرَاطِ اللَّهِ الَّذِی لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ؛ راه آن خدایی که از آن اوست هر چه در آسمانها و زمین است آگاه باشیدکه همه کارها به خدا باز می گردد.\n« صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِی لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ» راهی که خداوند برای بندگانش قرار داده و به آنه خبر داده است که این راه، انسان را به خدا و به سرای بهشت می رساند. « أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ» بدان که همه کارهای خیر و شر به خداوند باز می گردد، پس هرکس را طبق عملش مجازات می کند؛ اگر عملش خوب باشد به او پاداش خوب می دهد و هرکس عملش بد باشد سزای بد به او می دهد.\nپایان تفسیر سوره شوری\nعمر بن عبدالعزیز رحمه الله می گوید: آغاز غنا از شیطان است و پایانش خشم خداوند [غذاء الألباب]\nدیروز : 3236\nبازدید کل: 11189042


بیشترین پول را می‌دهیم و کمترین امکانات را می‌گیریم! - ایسنا\nجمعه ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ - ۱۵:۲۱\nیکشنبه / ۱۶ خرداد ۱۴۰۰ / ۱۰:۴۰\nکد خبر: 1400031611283\nارزیابی هنرمندان از وضعیت بیمه\nامنیت شغلی و بیمه هنرمندان معضلی دیرینه است که در دوران کرونا بیش از هر زمان دیگری نمود پیدا کرد. در سال‌های اخیر به واسطه شکل گیری صندوق اعتباری هنر، معضل بیمه تا حدودی رفع و رجوع شد ولی همین بیمه هم حکایت کاچی به از هیچی است زیرا بیمه‌ای که به هنرمندان تعلق گرفته، کمترین خدمات را، آن هم با تاخیر ارایه می‌دهد و در مقابل، اعضای صندوق که عموما درآمدهای آنچنانی ندارند، موظف به پرداخت بیشترین حق بیمه هستند.\nدر همین زمینه ایسنا با چند تن از اهالی تئاتر که عضو هیات مدیره انجمن‌های گوناگون خانه تئاتر هستند، به گفتگو نشست و ارزیابی آنان را از خدمات رسانی به هنرمندان بویژه در دوران کرونا جویا شد. آنان به واسطه جایگاه صنفی‌شان در جریان مشکلات هم‌صنفی‌های خود هستند چراکه اعضای خانه تئاتر مسائل این چنینی را با هیات مدیره انجمن‌های خود مطرح و پیگیری می‌کنند.\nکمک‌هایی که به جایی نمی‌رسد\nبهرام سروری‌نژاد در این باره به ایسنا می‌گوید: میزان رضایت اعضا به کارایی کمک‌های صندوق برمی‌گردد؛ تاکنون دو کارت هدیه اهدا شده که با توجه به تعداد اعضای صندوق، کار بزرگی است ولی در نگاه کلی که بچه‌ها امکان کار نداشته‌اند، مجموع 3 میلیون حمایت، به هیچ جای زندگی آنان نمی‌رسد و حتی کفاف اجاره‌خانه دو ماه را هم نمی‌دهد. از سوی دیگر وامی که برای حمایت از اعضا در نظر گرفته شده بود، شرایط خوبی نداشت. با این حال آقای گیل‌آبادی، مدیر عامل خانه تئاتر اقدامات موثری انجام داده و به بعضی از اعضا که مشکل معیشتی داشتند، کمک‌های مقطعی شده است که کاش می‌توانست ثابت باشد.\nاو درباره خدمات درمانی صندوق هم توضیح می‌دهد: تنها در صورتی می‌توان خدمات خوبی گرفت که به مراکز تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی مراجعه کنیم. به عنوان نمونه شخصا بیش از 2 میلیون تومان هزینه عینک دو دید (دوربین و نزدیک بین) دادم که بیمه تکمیلی 350 هزار تومان آن را پرداخت. صندوق می‌توانست با بیمه تکمیلی بهتری قرارداد ببندد. اگر قرار به بستری شدن هم باشد، تنها وقتی حمایت درستی می‌گیریم که در مراکز درمانی تامین اجتماعی بستری شویم. در غیر این صورت، خدمات بیمه‌ای در دیگر مراکز درمانی بسیار ضعیف است.\nبرقراری ارتباط با صندوق مشکل است\nمیترا کریمخانی عضو هیات مدیره انجمن نمایشگران عروسکی هم معتقد است که هنرکارت و دیگر حمایت‌هایی که از کانال صندوق انجام می‌شود، بسیار خوب است ولی هنرکارت‌ها به دست تعدادی از اعضای صندوق نرسیده و در این زمینه مشکلات و پرسش‌هایی وجود دارد.\nاو بیمه تکمیلی را نیز بسیار ضعیف ارزیابی می‌کند و اضافه می کند: بیمه تکمیلی فعلی مشکلات بسیاری ایجاد می‌کند و هیچ رابطی هم برای تماس با صندوق نیست. به همین دلیل دایم سرگردانیم در حالیکه یک خط تلفن که 12 ساعت در روز پاسخگو باشد، هم مشکل ما را حل می‌کند ولی برقراری ارتباط با صندوق بسیار دشوار است.\nگزارش سوء تغذیه داشتیم\nهادی عامل هاشمی، عضو هیات مدیره کانون کارگردانان با اشاره به مشکلاتی که در زمینه پرداخت حق بیمه سه ماهه اول سال برای اعضای صندوق ایجاد شد، ادامه می‌دهد: به دلیل ضعف بسیاری که در این زمینه وجود داشت، نزدیک بود، بیمه بعضی از اعضا باطل شود. متاسفانه در این مدت تصمیمات خوبی گرفته نشد تا جایی که در خانه تئاتر، گزارش "سوءتغذیه" داشتیم. البته مدیر عامل خانه تئاتر تلاش بسیاری می کند ولی وزارت ارشاد، مشکلات بسیار دارد درحالیکه بسیاری جاها بیمه بیکاری می‌پردازند اما حتی وامی هم که برای ما در نظر گرفته شد، شرایط خوبی نداشت.\nاو اضافه می‌کند: کرونا ضعف‌های مدیریتی ما را نشان داد. مثلا وقتی قرار است کمکی از طریق صندوق انجام شود، هزار کانال دارد و تا به دست اعضا برسد، از هزار راه باید بگذرد و معلوم نیست در نهایت با چه مدت تاخیر و به چه شکل و شمایلی به دست اعضا برسد.\nوجود صندوق بسیار خوب است اما...\nمریم رحیمی، عضو هیات مدیره انجمن بازیگران با اعتقاد بر اینکه وجود صندوق اعتباری هنر بسیار ضروری است، در عین حال از مشکلات آن هم سخن می‌گوید. او در ارزیابی مفصل خود از خدمات ارایه شده به هنرمندان عنوان می کند: صندوق می‌تواند خدمات خوبی داشته باشد و پیش از این نیز داشته ولی مشکلاتی هم دارد که باید برطرف شود. یکی از مهم‌ترین خدماتی که به واسطه صندوق به هنرمندان ارایه می‌شود، بیمه است.\nضعیف‌ترین بیمه را داریم\nاو اضافه می‌کند: بیمه ما یعنی بیمه تامین اجتماعی از اساس ضعیف است و این به وزارت ارشاد مربوط می‌شود نه صندوق. اگر بیمه ما را با بقیه بیمه‌ها مثلا حتی با بیمه دوستان ما در بخش نمایش رادیو مقایسه کنیم، تفاوت را به وضوح می‌بینیم و البته که شرایط آنها از بیمه ارشاد به مراتب بهتر است.\nاین بازیگر با ابراز تاسف از اینکه اعضای صندوق اعتباری هنر کمترین حقوق بازنشستگی را دارند، ادامه می‌دهد: تمامی اعضای صندوق اعتباری هنر با کف پایه حقوق بازنشست می‌شوند، حتی پیشکسوتان بسیار مجرب تئاتر و این مساله‌ای است که باید راه حلی برایش اندیشیده شود.\nرحیمی بیمه درمان صندوق اعتباری را هم ضعیف توصیف می‌کند و می‌افزاید: شخصا از بیمه درمانی تامین اجتماعی و تکمیلی استفاده نمی‌کنم ولی در جریان مشکلات دوستان هستم . با یکی دومثال بخشی از مشکلات را مطرح می‌کنم؛ سقف ویزیت بیمه تکمیلی صندوق در یک سال 200 هزار تومان است درحالیکه حق ویزیت پزشکان بین 50 تا 160 هزار تومان است و خب واضح هست که با آن دویست هزار تومان به طور متوسط نهایتا سه بار در سال می‌توان به پزشک مراجعه کرد و آیا این معقول هست ؟ این سقف واقعا بر چه اساسی تعیین شده ؟!\nسقف هزینه مشخص شده برای دارو در حد شوخی است\nاو ابراز تاسف می‌کند: از سه هزار و پانصد عضو خانه تئاتر بالای 200 نفر بیماری خاص دارند. بیماری خاص یعنی چکاپ، دارو، آزمایش و ویزیت مداوم ماهانه ، آن هم با هزینه‌های بسیار بالا ولی سقف تهیه دارو در یک سال بین 250 تا 300 هزار تومان است که شبیه شوخی است!!! بویژه برای جامعه تئاتری که از نظر درآمد جزو ضعیف‌ترین اقشار هستند.\nرحیمی با ابراز تاسف از ضعیف بودن خدمات بیمه تکمیلی، خواستار توجه بیشتر به این مقوله و انتخاب بیمه تکمیلی بسیار قوی برای هنرمندان تئاتر شد.\nاین عضو هیات مدیره انجمن بازیگران خانه تئاتر با ابراز تاسف از مشکلاتی که هنرمندان در زمینه بیمه تکمیلی دارند، ادامه می‌دهد: حالا علاوه بر این مبالغ اندک که اشاره کردیم، پرداخت‌هانیز تاخیر بسیار دارند و گاهی حتی تا چهار پنج ماه هم زمان می‌برد.\nاو یادآوری می‌کند: همکار عزیز ما آقای بیژن افشار در فروردین برای بار دوم با فاصله سه ماه و نیم به کرونا مبتلا شدند و این در حالی بود که می‌گفتند هنوز بیمه تکمیلی مبلغ مربوط به هزینه درمان کرونای بار اول‌شان را نپرداخته!!! ایشان متاسفانه براثر کرونا فوت شدند. حالا دوستان بیمه آیا عذاب وجدان ندارند از این همه تاخیر ؟!\nرحیمی با ارایه توضیحاتی درباره تفاوت بیمه‌های ارگان‌ها با بیمه هنرمندان می‌گوید: در حالت کلی که بیمه 30 درصد هست، معمولا کارفرما 23 درصد حق بیمه را می‌پردازد و کارکنان، 7 درصد آن را ، ولی ما که 18 درصد هستیم ، تقریبا ۹درصد حق بیمه‌مان را خودمان و حدود ۹ درصد را ارشاد می‌پردازد و این برای خانواده تئاتر با درآمدهای ناچیزشان بسیار سخت است و تازه این شرایط در دوره کرونا به مراتب سخت‌تر هم شده است، چون تقریبا یک سال و چهار ماه است که بسیاری از اهالی تئاتر امکان کار نداشته‌اند درآمدی هم به دست نیاورده‌اند. کسانی هم که در این مدت و در مقاطع بازگشایی سالن‌ها کار کرده‌اند، عموما زیان دیده‌اند.\nدولتمردان مشکلات صندوق را حل کنند\nاین فعال تئاتر یادآوری می‌کند: صندوق مشکلاتی دارد که باید از طریق دولتمردان حل شود چون خود صندوق هم در این زمینه‌ها دخیل نیست ولی یکی از نقاط ضعف خود صندوق، پاسخگویی است. تعداد اعضای صندوق و مراجعه‌کنندگان به آن زیاد ولی کارکنان صندوق کم‌شمار هستند. به عنوان نمونه هنوز هنرکارت به دست بسیاری از اعضای ما نرسیده که در این زمینه پرسش بسیار است و یا پرسش‌های متعددی که درباره بیمه تکمیلی وجود دارد، اغلب بی‌پاسخ می‌ماند. پیش از این نماینده بیمه تکمیلی هفته‌ای دو یا سه روز در خانه تئاتر حضور داشت ولی اکنون این حضور بسیار کمرنگ شده است. لازم است صندوق تعداد تلفن‌های پاسخگویی را بیشتر کند. ضمن اینکه برخی از کارکنان صندوق خودشان اطلاعات کافی درباره پرسش‌های اعضا ندارند.\nاو با تاکید بر اینکه در شرایط فعلی رعایت پروتکل‌های بهداشتی ضروری است، خاطرنشان می‌کند: شرایط فعلی قابل درک و طبیعی است که در این وضعیت مخاطبان کمتری به تئاتر بیایند، بنابراین اجرای تئاتر تقریبا به زیان گروه است ولی اغلب بچه‌های تئاتری برای عشق‌شان و حفظ روحیه و ایجاد حال خوب کار می‌کنند با وجودی که می‌دانند پولی در بین نیست. هر چند تئاتر پیش از کرونا هم منبع درآمد خوبی نبوده است.\nرحیمی با اشاره به اینکه لازم است بودجه‌ای برای جبران خسارت‌هایی که به گروه های نمایشی وارد آمده، به صندوق اعتباری هنر پرداخته شود، اضافه می‌کند: تا به حال دو کارت هدیه به مبلغ یک میلیون و نیم ارایه شده است که جای قدردانی دارد ولی اصلا کافی نیست.\nاو با یادآوری اعتراض در سکوت هنرمندان تئاتر مقابل مجلس شورای اسلامی که سال گذشته برپا شد، می‌افزاید: به دنبال آن تحصن، جلسه‌ای هم میان اعضای هیات مدیره خانه تئاتر و اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس برگزار شد و وعده‌های شیرینی هم داده شد ولی ما همچنان منتظر اجرایی شدن این وعده‌ها هستیم اما متاسفانه در این شرایط سخت که زندگی جامعه تئاتری به دشواری می‌گذرد، دوستان بسیار سرصبر هستند به طوری که بعد از گذشت 5 ماه از آن اعتراض در سکوت هنوز نتیجه مشخص و به مرحله اجرا رسیده‌ای اتفاق نیفتاده است.\nاین عضو خانه تئاتر با یادآوری شرایط سخت اجرای نمایش تاکید می‌کند: بیکاری بچه‌های تئاتری به معنای تنبلی آنان نیست چراکه خود تئاتر کار بسیار دشواری است. در دوران کرونا هم که تئاتر تعطیل شده، بسیاری از بچه‌های تئاتری برای تامین زندگی خود به کارهای دیگری روی آورده‌اند اما دولتمردان ما به این فکر نمی‌کنند که این قشر در طی یک سال و نیم بیکاری چگونه زندگی خود را می‌گذرانند!! باور کنید که ما هم اهالی همین مرز و بوم هستیم و بیگانه نیستیم.\nرحیمی در پایان با اشاره به انتشار خبری مبنی بر کمک 350 میلیاردی به صندوق اعتباری هنر برای حمایت از هنرمندانی که در دوره کرونا متضرر شده اند خاطرنشان می‌کند: این بودجه تصویب شده و قرار است در اختیار صندوق قرار بگیرد؛ ولی فراموش نشود این بچه‌های تئاتر بودند که کارد به استخوان‌شان رسیده بود و جلوی مجلس اعتراض در سکوت داشتند که نتیجه‌اش این مصوبه بود . و از سوی دیگر هر چند همه اقشار هنرمندان در این دوره متضرر شدند ولی تئاتری‌ها بیش از همه خسارت دیدند، چرا که سالن‌های تئاتر به طور کامل تعطیل شدند و ضروری است در تخصیص این حمایت مالی نگاه ویژه‌ای به اهالی تئاتر بشود.


وزیر کار: برای هر پست کارآموزی بجنگید – سایت خبری طاق نیوز\nوزیر کار: برای هر پست کارآموزی بجنگید\nآگوست 31, 2021 akr43A دسته‌بندی نشده\nوزیر کار: برای هر موقعیت کارآموزی بجنگید\nهوبرتوس هیل (SPD) ، وزیر کار فدرال.\nپوتسدام وزیر کار فدرال هوبرتوس هایل (SPD) معتقد است که برای حمایت از آموزش جوانان به تلاش های بیشتری نیاز است. “ما یک سپر آموزشی محافظ قرار داده ایم ، از شرکت هایی با پاداش آموزشی حمایت می کنیم ، اما هنوز باید کارهای بیشتری انجام دهیم زیرا بسیاری از جوانان در این مدت ، مانند معمول در زمان های معمول ، راهنمای شغلی دریافت نکرده اند.” روز سه شنبه دبیرستان حرفه ای اوبرلین در پوتسدام. دو سوم بیکاران طولانی مدت آموزش حرفه ای را به پایان نرسانده اند. به همین دلیل ما در حال حاضر برای هر جوان ، برای هر موقعیت کارآموزی می جنگیم. ”\nهایل با نامزد SDP صدر اعظم اولاف شولتز از مدارس حرفه ای دیدن کرد. وزیر دارایی فدرال ، آموزش حرفه ای را مهمترین آموزش در کشور خواند. شولتز گفت: “آلمان از آموزش های حرفه ای زندگی می کند.”\n© dpa-infocom ، dpa: 210831-99-40849 / 2\nنتایج بازی: اولین پیروزی برای رینیکندورف\nبرنامه های انتخاباتی برای انتخابات بوندستاگ: طرح SPD ، CDU / CSU ، سبزها و شرکت


آقای دلاویز؛ این مشاوره‌ها را سه سال پیش می‌دادید نه حالا\nتاریخ انتشار : 1396/02/18 23:36\nمسئول سیاسی جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعت نفت:\nمسئول سیاسی جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعت نفت در واکنش به سخنان مشاور منابع انسانی وزیر نفت که از جذب ۲۵۰۰ نفر از نیروهای قراردادی و دانشگاه‌های معتبر و دانشگاه صنعت نفت خبر داد، گفت: نام بردن از این دانشگاه برای جذب، تعمّدی بوده؛ چرا که آقایان دوسال و نیم است که وجهه دانشگاه صنعت نفت را تخریب کرده‌اند!\nبه گزارش جادنیوز،حسینی، مسئول سیاسی جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعت نفت در گفت و گو با خبرگزاری دانشجو، در واکنش به سخنان دلاویز، مشاور منابع انسانی وزیر نفت که طی هفته گذشته از جذب 2500 نفر از نیروهای قراردادی و دانشگاه های معتبر و دانشگاه صنعت نفت خبر داد، گفت: بزرگواران وزارت نفت نگفته اند که از این میزان سهمیه کارمندان قرارداد موقت و دانشجویان دانشگاه های معتبر و دانشگاه صنعت نفت هر کدام چه میزان است؟!\nوی افزود: البته که نام بردن از دانشگاه صنعت نفت برای جذب، تعمّدی بوده برای اینکه آقایان دوسال و نیم است که تا توانسته اند وجهه دانشگاه صنعت نفت را تخریب کرده اند! دانشگاهی که مرکز تربیت نیروی متخصص بوده است را به جای بها دادن و سرمایه گذاری و اصلاح برخی روندها هر کجا تریبون گرفتند با نصف و نیمه گفتن، زمین زدند!\nمسئول سیاسی جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعت نفت تصریح کرد: مشاور منابع انسانی آقای وزیر، ظاهرا صحبت های آقای وزیر در صحن علنی مجلس را نشنیدند! ایشان بازهم با ژست دفاع از دانشجویان سایر دانشگاه ها و عدم نیاز وزارت نفت، بر بدعهدی خود با دانشجویان دانشگاه صنعت نفت سرپوش گذاشتند.\nحسینی ادامه داد: کاش مشاور منابع انسانی آقای زنگنه از سه سال پیش این مشاوره ها را به ایشان داده بود و اجازه نمی داد که آقای زنگنه دوسال آرامش دانشجویان و دانشگاه را برهم بزند! اجازه نمی داد با قول ها و وعده های داده شده به صدها فارغ التحصیل بازی شود و زندگی آنها را برهم بزنند!\nوی افزود: آیا باید قبول کنیم درحالیکه وزیر می گوید 100 هزار نیروی مازاد وجود دارد و چندین بار بر عدم نیاز وزارت پافشاری کرده و طی چند سال گذشته فقط جذب های قطره چکانی چند صد نفره بوده است، حالا این 2500 نفر حاصل یک مطالعه بوده است؟!\nاین فعال دانشجویی تصریح کرد: به آقای دلاویز می گویم وزیری که شما اینگونه دلسوز نیروی انسانی توصیفش کرده اید، ما هم دوست داشتیم همان آقای زنگنه باشد، اما ایشان طی چهارسال گذشته تا توانسته بر انگیزه و توان نیروی انسانی تاخته است و آن را به ورطه نابودی برده است، بهتر است چرخی در بدنه صنعت نفت بزنید.\nحسینی گفت: دانشگاه صنعت نفت را دوسال است درگیر بازی های وزارتی کرده اید و زمین زده اید! حالا با نشان دادن وعده جذب چه می خواهید؟! امام علی علیه السلام میفرمایند:"من جرّبَ المُجَرب ،حلّت بها الندامة" یعنی کسی که تجربه را تجربه کند، دچار پشیمانی می شود! تکیه به وعده آدم بدعهد هم باعث پشیمانی است!


چهار شنبه ٢٩ دی ١۴٠٠ ساعت 12:05\nبازار خودرو: اعضای هیات مدیره شرکت پرداخت الکترونیک سداد با اخذ تاییدیه شرکت شاپرک، مهندس«محمدحسین کاشی» را به‌عنوان مدیرعامل این شرکت انتخاب کردند.\n1400/10/28 1:43 ب ظ\nبازار خودرو: پروفسور مهدی محسنیان راد در مراسم پنجاهمین سال تاسیس انجمن روابط عمومی ایران بعنوان رئیس اولین مجمع عمومی انجمن روابط عمومی همچون همیشه سخنانی صریح ، بی تکلف ، تازه و راهگشا ایراد کرد که بی شک راه جدیدی را پیش روی انجمن خواهد گشود.\n1400/10/28 12:28 ب ظ\n1400/10/28 11:56 ق ظ\nبازار خودرو: مراسم پنجاهمین سال تاسیس انجمن روابط عمومی ایران و سی سال تلاش مستمر انجمن تحت عنوان "نیم قرن حضور،سی سال تلاش" روز پنجشنبه ۲۳ دی‌ماه در شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران برگزار شد.\n1400/10/25 3:47 ب ظ\nبازار خودرو: شجاع خلیل زاده با انتشار یک عکس از همسرش خبر از ازدواجش داد.\n1400/10/21 12:43 ب ظ\nبازار خودرو: در حال حاضر بازار لوازم خانگی ایران دیگر از عرضه انحصاری فاصله گرفته و شرکت هایی مانند سام که روزگاری به خاطر رفتن سامسونگ کاهش تولید داشته این روزها با تمام توان ضعف ها را جبران کرده و وارد میدان رقابت شده‌اند، بنابراین مسئولان نباید همچنان به حمایت رانتی از نورچشمی‌ها ادامه دهند.\n1400/10/19 11:18 ق ظ\n1400/10/19 11:16 ق ظ\nبازار خودرو: عضو درجه یک خانه موسیقی ایران که دارای هفت مدرک بین المللی از دانشگاه کریستیناهررن اسپانیا و تایر فلامنکو است، از ورود خود به عرصه هنر موسیقی می گوید و با اشاره به تحول در نظام آموزشی کشور، توصیه هایی را برای علاقه مندان این هنر دارد، بر همین اساس گفتگویی را به این استاد موسیقی انجام داده ایم که در ادامه می خوانید.\n1400/10/18 11:22 ق ظ\n1400/10/17 2:22 ب ظ\nبازار خودرو: به مناسبت فرارسیدن شهادت حضرت زهرا(س) و دومین سالگرد شهادت سردار دلها، پایگاه مقاومت بسیج سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی شرکت سنگ آهن گهرزمین افتتاح شد.\n1400/10/17 1:32 ب ظ\n1400/10/17 1:31 ب ظ\nبازار خودرو: نیسان آبی نام تازه‌ترین سریال کمدی است که به کارگردان منوچهر هادی این روزها مراحل تولید را سپری می‌کند و به‌زودی روانه بازار می‌شود. سریالی که ترکیب متفاوتی از بازیگران کمدی و جدی را در خود جای داده و در فضایی متفاوت یک داستان خانوادگی را به تصویر کشیده است؛ داستانی که به راحتی می‌توانید در جمع خانواده به تماشای آن بنشینید و یک دل سیر بخندید.\n1400/10/15 1:32 ب ظ\nبازار خودرو: بازیکنان در مسابقه جوکر، نتایج سرکوب کردن غریزه خندیدن را به نمایش می‌گذارند تا جایی که متوجه می‌شویم چگونه نادیده گرفتن هیجان خنده و بی‌توجهی به آن در لحظه مناسب، منجر به ظهور خشم و عصبانیت در افراد می‌شود. گزیدن لب، بیرون زدن رگ های گردن، اخم کردن و … که بارها از بازیگران این برنامه سر می‌زند، از نتایج سرکوب خنده است. همچنین تضادهایی در رفتارشان دیده می‌شود که هیچ وقت به صورت آگاهانه از خود نشان نمی‌دادند. در طول برنامه متوجه می‌شویم وقتی برای یکی از غرایزشان که خنده بوده مجبور به سرکوب می‌شوند، کم‌کم رابطه هایی مثل همدلی، صمیمیت و شور و شوق کم رنگ می شود و حتی افراد آگاهانه به هم نگاه هم نمی‌کردند.\n1400/10/15 1:28 ب ظ\nبازار خودرو: بیمه پارسیان، همزمان با شروع فصل زمستان، جشنواره فروش ویژه بیمه‌های آتش سوزی و مسئولیت را با عنوان جشنواره زمستانه 1400، برگزار می نماید.\n1400/10/15 9:23 ق ظ\nبازار خودرو: سید عباس حسینی گفت: مردم در چند روز آینده اخبار خوبی در خصوص سیاستهای جدید و بخشی از اقدامات ارزشمند انجام شده در دولت سیزدهم در حوزه بانکداری اسلامی خواهند شنید.\n1400/10/13 2:03 ب ظ\n1400/10/13 1:26 ب ظ\nبازار خودرو: با توجه به اینکه گروه سام در سال های اخیر توانسته محصولات جدید و با کیفیتی در خط تولید سابق سامسونگ تولید کند، در شرایط کنونی با حمایت دولت می تواند قابلیت بالایی برای صادرات داشته باشد.\n1400/10/12 3:51 ب ظ


آموزش زیرنویس کردن Skyrim | انجمن های بازی سنتر\nآموزش زیرنویس کردن Skyrim\nتاریخ آغاز Feb 8, 2015\nهمونطور که از عنوان تاپیک مشخصه میخوام زیرنویس کردن بازی اسکایریم رو آموزش بدم.\nاین روزا علاوه بر گرافیک سازنده ها دقت زیادی به داستان بازی میکنن و داستان بازی ها روز به روز قوی تر از قبل میشه.\nاز جایی که دیگه بازی های زیادی دوبله نمیشن بهترین کار اینه که بازی هارو خود گیمر ها زیرنویس کنن.\nزیرنویس کردن بازی ها اغلب کار سخت و وقت گیریه ولی غیر ممکن نیست. تیم های زیادی توی دنیا مشغول به اینکار هستند.\nامروز میخوام طریقه زیرنویس کردن این بازی رو آموزش بدم. به امید اینکه در آینده شاهد ترجمه بازی های زیادی باشیم.\nنکته1: آموزش زیر نتیجه تجربه ی شخصی منه و ممکنه دارای ایراد هایی باشه.\nنکته2: کپی تنها در صورتی مجازه که تمام متن بدون تغییری کپی شود و منبع و نام نویسنده نیز درج شود.\nبرای اینکه بتونیم متن های فارسی رو داخل بازی نمایش بدیم اول از همه باید یه فونت فارسی برای بازی درست کنیم.\nدرست کردن فونت کار وقت گیر و سختیه. ولی یکی از مودساز ها قبلا یه فونت یونیکد ساخته که از زبان فارسی هم پشتیبانی میکنه.\nفونت رو از اینجا دانلود کنید. و داخل مسیر TSEV Skyrim LEDataInterface در محل نصب بازی بریزید.\nمتن های بازی توی مسیر TSEV Skyrim LEDataStrings قرار دارن. این فایل ها با روش عادی قابل باز شدن نیستند. پس مجبوریم از برنامه مخصوص استفاده کنیم. برنامه Skyrim String Localizer رو از اینجا دانلود کنید.\nبرنامه رو اجرا کنید و از بخش esp file فایل Skyrim.esm را انتخاب نموده. سپس از strings file یکی از فایل های موجود در پوشه Strings رو انتخاب کنید.\nدر پایین صفحه برنامه تیک گزینه override code page رو بزنید و utf8 رو انتخاب کنید. )یادتون باشه که این بخش آخر رو همیشه انجام بدید چون در غیر این صورت برنامه توی وارد کردن یا نمایش حروف فارسی به مشکل میخوره.(\nبعد از اون گزینه process رو بزنید تا متن های بازی استخراج بشه.\nدرک اینکه کدوم متن مربوط به چه بخشی از بازی میشه رو به خودتون میسپارم و مستقیم میریم سره وارد کردن یه متن فارسی داخل بازی.\nبرعکس خارجی ها که از چپ به راست مینویسن ما از راست به چپ مینویسیم. این قضیه باعث دو مشکل میشه.\nاول اینه که اگه مثلا بنویسیم سلام دوست عزیز. داخل بازی این شکلی میشه!\nراه حل چیه؟ اینه که متن هامون رو از همون اول این شکلی کنیم که داخل بازی درست نمایش داده بشه! نمونه اینکارو هم شاید بعضی هاتون توی پلی 3 انجام داده باشید. اینکارو هم میتونیم با یه برنامه انجام بدیم. برنامه رو از اینجا دانلود کنید.\nبرای مثال متن "بازی‌های رایانه‌ای یا ویدئویی نوعی سرگرمی تعاملی است که توسط یک دستگاه الکترونیکی مجهز به پردازشگر یا میکرو کنترلر انجام می‌شود." داخل بازی این شکلی میشه.\nفونت رو Arial Unicode MS و سایز 10 رو انتخاب کنید. عرض سلول خط اول متن رو 55 و خط دوم رو 57 در نظر بگیرید.\nعرض سلول ها تقریبا همون اندازه عرض خط متن ها در داخل بازیه و فونت هم همینطور. داخل هر سلول بیشتر از حجم سلول متن ننویسید و اگه متن از سلول خارج شد به سلول بعدی رفته و ادامه متن رو داخل اون سلول بنویسید.\nبهتره فضای خالی باقی مونده در سلول رو هم با اسپیس پر کنید تا مشکلی در حین نمایش متن در بازی پیش نیاد.\nبعد از اینکه ترجمه خودتون رو وارد کردید بر روی گزینه write strings کلیک کنید تا فایل های متن بازسازی شوند.\nو در آخر میتونید متنتون رو داخل بازی بدون مشکل مشاهده کنید.\nسلام این کار خیلی زمان بره درست میگم.\nبیشتر کار مربوط به ترجمه هستش ، این بازی متن زیادی داره\nبقیه کارا رو میشه با نرم افزار ها ، درجا رو کل متن ترجمه شده انجام داد و فقط اون جاهایی که نیاز به ویرایش داره رو ویرایش کرد .\nیکی بخواد کل بازی با DLC ها رو ترجمه کنه باید جوونیشو بذاره روی این کار:d\nراستی این کار رو میشه برای بازی هایی مثله witcher 3 هم انجام داد؟\nحالا یه جوونمرد پیدا بشه، فایل ترجمه شده رو بزاره واس دانلود!! :d\n:d هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم.\nیه مرد میخوایم\nاین کار اگر ادامه اش رو بدهند خیلی کار بزرگ و با ارزشی هست\nمنم میاوفتم دنبالش\nلطفا اسم برنامه های مورد نیاز برای ترجمه متن بازی اسکایریم را قرار دهید.\nفایل ها دیگر قابل دانلود نیستن؟؟؟چه کنیم؟؟


نگاهی به بیماری قند و علائم آن | رویانز\nصفحه اول»پیشگیری و بیماری‌ها»نگاهی به بیماری قند و علائم آن\nسطح قند خون طبیعی چیست؟ و چگونه می توانید قند خون طبیعی را به دست آورید؟\nاول، تفاوت بین “قند” و “گلوکز” چیست؟ شکر نام عمومی کربوهیدرات های شیرین است که در آب حل می شود. “کربوهیدرات” به معنی غذای ساخته شده از کربن، اکسیژن و هیدروژن است.\nانواع مختلفی از قندها در بدن ما وجود دارد، یکی از قندهایی که بیشترین استفاده را دارد، “گلوکز” نام دارد. سایر قندهایی که ما می خوریم مانند قند میوه یا لاکتوز شیر، فروکتوز نام دارد، که در بدن ما تبدیل به گلوکز می شود.\nمقدار گلوکز طبیعی چقدر است؟ آنها در طول روز متفاوتند. برای کسی که دیابت ندارد، قند خون ناشتا در بیداری باید کمتر از mg / dl 100 باشد. قندهای طبیعی قبل از غذا mg / dl 70-99 می باشد. قندهای “پس از پاندایل” دو ساعت بعد از غذا باید کمتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسیلیتر باشد.\nدیابت که نام دیگر بیماری قند خون می باشد دو نوع است:\nدیابت نوع ۱ یک بیماری اتوایمنی است و زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن در پانکراس حملات و سلول های بتا ایجاد می کند و سبب تولید انسولین می شود. این آسیب دائمی است و مشخص نیست چه چیزی باعث حملۀ آن می شود. اما ممکن است مولفه های ژنتیکی و محیطی تاثیرگذار باشند.\nدیابت نوع ۲ به عنوان مقاومت به انسولین شناخته می شود. این بدان معنی است که بدن می تواند انسولین را به طور موثر استفاده کند. در نتیجه لوزالمعده انسولین بیشتری تولید می کند تا دیگر نتواند با تقاضا مواجه شود. وقتی تولید انسولین کاهش می یابد، منجر به افزایش قند خون می شود. علت دقیق آن ناشناخته است اما ژنتیک، عدم فعالیت ورزشی و اضافه وزن می تواند عوامل تاثیر گذاری باشند. همچنین ممکن است سایر عوامل بهداشتی و زیست محیطی هم اثرگذار باشد.\nآیا می توانید بگویید که دیابت دارید؟\nعلائم اولیه آن این است که قند خون بالاتر از سطح طبیعی است. علائم هشدار دهنده می تواند بسیار ملایم باشد و شما متوجه آن نشوید. این موضوع مخصوصا در مورد دیابت نوع ۲ صادق است. بعضی افراد تا زمانی که آسیب های ناشی از این بیماری دیده نشود متوجه آن نمی شوند. علائم دیابت نوع ۱، معمولا به سرعت در طی چند روز یا چند هفته اتفاق می افتند و بسیار شدید هستند.\nهدف از درمان دیابت این است که قند خون (“گلوکز”) تا حد ممکن به حد طبیعی نزدیک شود.\nهر دو نوع دیابت دارای علائم هشدار دهندۀ زیر هستند.\n– احساس گرسنگی (با توجه به اینکه زیاد غذا می خورید)\n– کاهش وزن حتی اگر زیاد غذا می خورید (نوع ۱)\n– درد و یا بی حسی در دست و پا (نوع ۲)\nتشخیص زود هنگام و درمان دیابت می تواند خطر ابتلا به عوارض آن را کاهش دهد.


آقای رئیس جمهور سه پاس!!\n• َرکنار از تمامی این سرهم بندیها در میانه ی مصاحبه در می یابیم که رئیس دولت از معاون حقوقی خود یک "منشور حقوق شهروندی اسلامی" می خواهد. اینجا همان گاف و چسبندگیهائیست که نمی گذارد این بخش از نظام جمهوری اسلامی راه به جائی ببَرَد. همینجا جا دارد از آقای رئیس جمهور بپرسیم: جناب دکتر روحانی، مگر در اسلام چیزی بعنوان شهروند هم وجود دارد که شما برای آن بدنبال حقوق شهروندی اسلامی هستید؟ ...\nدوشنبه ۲۲ آذر ۱٣۹۵ - ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶\nروزنامه ی شرق در شماره ۲۷۴۷ خود مصاحبه ای دارد با دکتر الهام امین زاده معاون حقوقی رئیس جمهور که این قلم سعی می نماید بر فرازهائی از این مصاحبه مروری داشته باشد تا از این طریق بتوان به کُنه نگاه قوه ی مُجریّه در نظام جمهوری اسلامی (که اکثریت آن را بخش فاضل و درس خوانده ی این نظام تشکیل می دهد) بر یکی از سه شعار انتخاباتی آقای روحانی یعنی "منشور حقوق شهروندی" پی بُرد.\nآنگونه که از لابلای مصاحبه ی خانم الهام امین زاده می توان استنباط کرد بالاخره آقای رئیس جمهور تصمیم دارند تا روزهای سال ۱۳۹۵ شمسی به پایان نرسیده است از منشور حقوق شهروندی در جمهوری اسلامی رونمائی نماید. البته آن هم با هزار اما و اگر که نکند باز مسائل مهمتری! پیش بیاید و باز همین "نشر" ساده که هیچ ضمانت اجرائی هم ندارد به مُحاق تأخیر افتد.\nخواننده بایست پیشاپیش تلویحا ً گفته ی معاونت حقوقی ریاست جمهور را که می گوید: "ما از سال ۱۲۸۵ هجری شمسی تا به حال ۱۱۰ هزار عنوان قانون داریم، من این را با کشور فرانسه مقایسه کردم که با ۲۰۰ سال قانون گذاری، دوهزار و ٨٧٠ قانون دارد. این آسیب نظام قانون گذاری ماست. اولین کار برای حل هر مشکلی، ایجاد قانون برای آن است در صورتی که باید آخرین کار قانون گذاری باشد." مد نظر خویش قرار دهند که مشکل در جمهوری اسلامی کمبود یا نبود قانون نیست. بلکه این نوع حکومت و حاکمانند که قانون گریز است. و رفتار فراقانونی زاهدان قَیّم مَعاب دیگر جایی برای اجرای قانون باقی نمی گذارد.\nایشان تکلیف ملّت با مُتِشرّعان با یا بی عمامه که علت وجودیشان بسته به عدم اجرای قانون است را از همین ابتدای کار روشن ساخته اند. اما می ماند آن بخش از نظام اسلامی که علیرغم چسبندگیهای شدید دینی- مذهبی، سعی بَلیغ دارند به همین هیولای شترگاوپلنگ جمهوری اسلامی شکلی حقوقی ببخشند دیدنیست. از جمله تلاشهای این بخش از نظام همین "منشور حقوق شهروندی "ست که یکی از سه وعده ی اصلی ی آقای رئیس جمهور در مبارزات انتخاباتی ایشان به مردم ایران است.\nدر گفته های خانم امین زاده می توان به وضوح دیدگاه ناظر دولت آقای روحانی بر "حقوق شهروندی" را مشاهده کرد. او می گوید: "...وقت چندانی نداشتیم و باید در ســه ماه یک منشور تهیه می کردیم." یعنی؛ تو خود بخوان حدیث مُفَصَّل از این مُجمَل، که چه سر هم بندی و انشائی از کار در خواهد آمد. البته او در این میانه نرخ هم تعیین می نماید و می گوید: "قانون نویسی و منشورنویسی زمان زیادی را به خود اختصاص می دهد، اما از آنجا که من خیلی با مباحث حقوق شهروندی و حقوق بشر آشنا بودم، خیلی سریع اسناد بین المللی را که در ایران بود، به دست آوردیم. سپس به سراغ اقلیت ها، دانشگاه ها و حوزه های علمیه رفته و نظر استادان مختلفی را که در رشته های حقوق و روان شناسی تدریس می کردند، گرفتیم." کاملا ً مُشخّص است که این خانم دکتر با یک دیدگاه دیوانسالارانه و حقوقی به سراغ این منشور رفته است و اصلا ً متوجه نبوده و نیست که حقوق شهروندی پیش از آنکه حقوق شود یک آموزه و در نهایت یک فرهنگ است و این آموزه و فرهنگ اکتسابیست و بایست آنرا آموخت نه آنکه بخشنامه کرد و از ادارات خواست.\nمثالی شاید موضوع را ملموس تر کند: روزی فرزندم زمانیکه کلاس اول ابتدائی بود از مدرسه دیر به خانه آمد. نگران از او پرسیدم چرا دیر آمدی؟ گفت رفته بودیم پیش پلیس. پیش پلیس چرا؟! چون توماس یکی از بچه ها را زده بود، ما می بایست پیش پلیس می رفتیم. ما پیش پلیس رفتیم و موضوع را گفتیم و پلیس با ما آمد تا خانه ی توماس، با مادر توماس صحبت کرد تا دیگر این موضوع تکرار نشود.\nکاملا ً درست است این نتیجه ی همان آموزشی است که بچه ها در کودکستانهای اروپا می بینند تا با حقوق اولیه شهروندی آشنا شوند و آن پلیس نیز آموخته است و می داند که این امور در حیطه ی وظایف اوست. یعنی؛ حقوق شهروندی مُستَتِر در دیگر حقوق جاری کشور بوده و از دیگر سو؛ شهروندان آموزش می بینند تا با حقوقشان آشنا شوند تا بتوانند آنرا مطالبه نمایند و مجریان آموزش می بینند تا این حقوق رعایت و در امور جاری کشور ملحوظ شود.\nالبته ایشان در کمی پائینتر اشاره دارند به آموزش حقوق شهروندی ولی همانجا گزارشگر مچ گیر می پرسد: آیا اینها که می فرمائید اجرائی هم شده؟ که خانم معاون سعی می نماید از آن در خارج شود! و می گوید: "البته ما سعی کردیم که این گفتمان را ایجاد کنیم".\nمیدانیم که سرزمین بلا دیده ی ما با چنین جامعه و چنین دولتی فاصله ای بس دراز دارد. اما تا آن روز!؟\nاگر به واقع آقای روحانی و دولت او می خواهند با مسئله ی حقوق شهروندی برخوردی آگاهانه و سازنده داشته باشند بیایند راه آموزش این حقوق را هموار سازند و با حمایت و پشتیبانی از مربیان، معلمان و ان جی او ها و دیگر نهادهای مردمی این حقوق را آموزش دهند و مردم را آشنا به حقوق خویش سازند تا بتوانند حقوق خویش مطالبه کنند. چون همانگونه که نتایج تحقیقات خانم امین زاده نشان می دهد صِرف نگارش منشور و صُدور بخشنامه و ... راه گریز از قانون در میان حاکمان را مَسدود نمی نماید. پس "حقوق شهروندی" نیازمند یک فشار مادی قوی از درون جامعه به دیوانسالاری فربه و فرتوت و قانون گریز اسلامی دارد که اساس آن بر آموزش است. البته باز نه آنگونه که خانم معاون گفته اند: "آسیب شناسی کردیم که هر استانی به لحاظ حقوقی نیازهای خاص خودش را دارد؛ مثلاً در استان هایی که اقلیت های بیشتری دارند باید حقوق اقلیت ها آموزش داده شود، در استان های هم جوار با مرزها باید حقوق قراردادهای بین المللی آموزش داده شود." زیرا حقوق شهروندی تفکیک ناپذیر است. نمی توان به بلوچ گفت؛ سهم تو از حقوق شهروندی دانستن حقوق اقلیتهاست و حقوق قراردادهای بین المللی. مَگر غیر اینست که آن بلوچ و این کرد و آن آذری همه حق دارند از هوای پاک، بهداشت مطلوب، آموزش رایگان و ... برخوردار باشند.\nبَرکنار از تمامی این سرهم بندیها در میانه ی مصاحبه در می یابیم که رئیس دولت از معاون حقوقی خود یک "منشور حقوق شهروندی اسلامی" می خواهد. اینجا همان گاف و چسبندگیهائیست که نمی گذارد این بخش از نظام جمهوری اسلامی راه به جائی ببَرَد. همینجا جا دارد از آقای رئیس جمهور بپرسیم: جناب دکتر روحانی، مگر در اسلام چیزی بعنوان شهروند هم وجود دارد که شما برای آن بدنبال حقوق شهروندی اسلامی هستید؟\nاز پس سوآلات گزارشگر، خانم امین زاده مجبور می شود آب پاکی را روی دست ملت بریزد. "کلاً مباحث اجتماعی و حقوق شهروندی در تحقیقی که صورت گرفته، به نتایج مطلوبی نمی رسد. نتایج نشان می دهد تابه حال همه دولت های ما از دولت سازندگی، اصلاحات و رایحه خوش، حدود ۲۵درصد اهتمام خود را در مسائل اجتماعی و شهروندی گذاشته اند، که تماما یا مسائل سیاسی بوده یا اقتصادی بوده است. بنابراین الان نمی توانستیم انتظار چندانی داشته باشیم. باید قدردان آقای دکتر روحانی بود که بحث حقوق شهروندی را مطرح کرد."\nعجب!! مردم باید قدردان رئیس جمهوری باشند که به آنها وعده ی تو خالی داده است. و حتما ً باز از آنجا که دولت "اعتدال و امید" مردم را از بَلیّه ای بنام "مباحث اجتماعی و حقوق شهروندی" (بر اساس تحقیقات خانم امین زاده) دور نگاه داشته است باید سپاسگذار باشند و روزی چند بار "نماز شُکر" بجای آورند!