پیش بها (بیعانه) - وبلاگ حقوقی محمد حسنی\nاین نیز روشن است که این نکته در مورد مساله موضوع بحث ما، جاری نیست مگر این که گفته شود در اینجا نیز مقصود، آن است که حق فسخ، مشروط به کم کردن قیمت باشد، و این چیزی است که با مقتضای فسخ ناسازگار و مخالف است. اما اگر آنچه به عنوان پیش بها داده می شود از مالی دیگر و بهایی برای حق فسخ باشد، یا در صورت تعهد و توافق اولیه، عوض یک جزء از مبیع یا عوض التزام مالک به نفروختن مبیع به دیگری باشد، بطلان ناشی از نکته مذکور، شامل آن نمی شود. شاید گفته شود: هر چند عنوان «وضیعه » یا کم کردن قیمت در روایت به حسب لفظ، در این ظهور داردکه خریدار مقداری از بهای کالا را می بخشد، اما عرف میان این که مقداری از بهای آغازین را برابر حق فسخ یا اقاله به طرف دیگر واگذار شود یا از مال دیگری به همین مقدار به طرف داده و سپس کل بهای کالا از او باز پس ستانده شود، تفاوت نمی نهد. بر این پایه، مفاد روایت مطلبی کلی است و آن این که ستاندن چیزی از مال از طرف دیگر به ازای فسخ عقد صحیح نیست و اگر مالی بدین عنوان به کسی داده و از کسی ستانده شود، مصداقی از «اکل مال به باطل » خواهد بود، چه این فسخ عقد، به صورت اقاله باشد و چه به صورت شرط و چه اینکه مال مزبور بخشی از ثمن باشد و چه مالی غیر از آن باشد.\nبر این بیان چند اشکال است: نخست: آن که چنین برداشتی که بر مناسبات عرفی حکم و موضوع استوار است، تنها در صورتی می تواند وجهی داشته باشد که ظاهر حدیث ناظر به حرمت ستاندن کسر قیمت باشد، نه آن که ظاهرش ناظر به بطلان انشای اقاله و حاکی از این باشد که اقاله تنها در صورتی تحقق می پذیرد که هر یک از عوض ها به صاحب خود برگردد. این نکته ای است مربوط به اصل انشای اقاله و شروط صحت آن، و سود و زیانی که از اقاله ناشی می شود ربطی به این نکته ندارد. این که این نکته نه به اصل تملیک مال، بلکه به حیثیت انشاء و سبب بر می گردد حقیقتی است که عرف نیز آن را می فهمد و بر این پایه نمی توان از موردش فراتر رفت و حکم را به اذنجا که این نکته در آن وجود ندارد، همانند جایی که در برابر اقاله، مالی دیگر به مشتری دهند، تعمیم داد. درهمه جاهایی که می خواهیم از مورد دلیل فراتر رویم باید این قاعده مهم را در نظر داشت که اگر در موردی، دلیل منع مربوط به خصوصیاتی باشد که در سبب ناقل و انشاء وجود دارد، نمی توان از این مورد فراتر رفت و حکم را به سبب ها و ناقل هایی که آن خصوصیات را ندارند نیز تعمیم داد. درست بر خلاف آن که اگر منع به نتیجه و محتوای معامله یعنی تملک مال و به چنگ آوردن آن بدون دادن عوض برگردد - چنان که در تحریم ربا چنین است - یا به تملک مال بدون رضایت صاحبش مربوط شود - چنان که در حرمت اکل مال به باطل هست - در چنین فرضی و در چنین فرض می توان حکم را از مورد دلیل، فراتر برد و به استناد مناسبت های عرفی حکم و موضوع، آن را به دیگر معاملاتی که دلیل درباره آنها وارد نشده است تعمیم ولی همان محتوا و نتیجه را دارد سرایت داد.\nاز همین جاست که می بینیم مشهور فقیهان به جواز ستاندن مالی دیگر در برابر اقاله، به صورت جعاله یا شرط، فتوا داده اند و منع را تنها به جایی محدود دانسته اند که اقاله در برابر کم یا زیاد کردن قیمت ثمن یا مبیع باشد; یعنی آنچه با معنا و مفهوم اقاله ناسازگار است. همچنین، فقیهان نکته ای را که بدان اشاره کردیم از روایت صحیح پیشگفته استنباط کرده و از همین روی چنین حکم کرده اند که اقاله با شرط تفاوت قیمت، صحیح نیست. خواه این کار به کاستن از قیمت ثمن باشد و خواه به افزودن بر قیمت مبیع، این در حالی است که روایت تنها درباره کاستن از قیمت ثمن وارد شده است. دوم: اذنکه اگر از آنچه گفتیم دست برداریم، صحیحه مذکور حداکثر دلالت دارد بر بطلان گرفتن مال در برابر اقاله و فسخ، هر چند شرط هم شده باشد. اما اگر مبلغ پیش بها در قبال تعهد مالک مبنی بر صبر کردن و منتظر ماندن و خودداری از فروش یا اجاره دادن به دیگران تا مدتی معین باشد - که چنین تعهدی عرفا دارای مالیت است و ضمان آن نیز در صورت عدم اقدام به بیع یا اجاره در وقت مورد توافق، بر عهده متعهد است - این گونه پرداخت پیش بها قطعا مشمول روایت پیشگفته نخواهد بود، نه به اطلاق لفظی - چنان که روشن است - و نه به الغای خصوصیت و تعدی و سرایت عرفی; چرا که عرف نوعی خسارت را برای مالک در صورت تخلف طرف تعهد وی می بیند، بلکه چنین می بیند که آن تعهد و امتناع مالک از فروش به غیر، دارای نوعی مالیت و قیمت است و ادای این قیمت به این است که یا بیع و اجاره ای را که متعهد شده است اجرا شود و یا پیش بها به عنوان خسارت به او واگذار شود. در صورتی که دادن پیش بها بر این اساس باشد که معامله جدیدی با قیمت کمتر انجام بگیرد، یعنی با همان قیمت سابق پس از کسر پیش بها، روشن تر است که در چنین صورتی، پرداخت پیش بها مشمول دلالت صحیحه مذکور نخواهد بود.\nاز مطالبی که گذشت نتیجه می گیریم که گرفتن پیش بها به یکی از این سه وجه جایز است: 1 - اینکه پیش بها، عوض اقاله باشد، یعنی به صورت قراردادی آن را شرط اقاله قرار می دهند. شرط این وجه آن است که پیش بها از مالی دیگر رداخت شود و جزئی از ثمن یا مبیع نباشد. آن سان که می توان پرداخت پیش بها را، به عنوان شرطی در ضمن عقد قرارداد، بدین ترتیب که - برای نمونه - خریدار بر فروشنده شرط کند که با دادن پیش بها از مالی دیگر، حق فسخ داشته باشد، و فروشنده نیز این شرط را بپذیرد و بدان پایبند شود.\n2 - اینکه پیش بها قبل از اجرای عقد بیع یا اجاره و هنگام مذاکره و وعده بیع یا اجاره، پرداخت شود به عنوان اینکه هر وقت بیع یا اجاره صورت گرفت، جزئی از ثمن باشد. اما در غیر این صورت، پیش بها به ازاء امتناع طرف تعهد از اجرای عقد خواهد بود. اگر ما این گونه توافق و پرداخت پیش بها را معامله و عقدی بدانیم که وفای بدان لازم است، طرف متعمد استحقاق آن را دارد که خریدار، یا عقد را اجرا کند و یا پیش بها به او واگذارد. اگر این توجیه هم پذیرفته نشود می توانیم چنین توجیه کنیم که اصل خودداری طرف از فروش و اجاره به خودی خود - کاری دارای اجرت و قیمت و بر خوردار از مالیت عقلایی است و از اذنجا که این کار به دستور و به خواست پرداخت کننده پیش بها انجام پذیرفته، ضمان بها و اجرت آن نیز بر اوست.\nبه عبارت دیگر، فرصت امکان فروش یا اجاره برای مدتی از مالک ستانده شده و این خود از دیدگاه عرف، خسارت و ضرری است که به او وارد شده است. پس کسی که این خسارت را وارد کرده نسبت به او ضامن است و پیش بها، بهای این ضمان است. البته توجیه اخیر مبتنی بر این است که بتوان قاعده اتلاف و ضمان را بر چنین حقوق و التزام هایی نیز منطبق دانست، چرا که در اینجا نه تلف عینی در کار است نه تلف منفعتی خارجی; آنچه هست از میان بردن یک فرصت و امکان است. همان گونه که روشن است، پایه این وجه هیچ اشکالی ندارد که اگر عقد اجرا شود، پیش بها به عنوان بخشی از ثمن به حساب اذید.\n3 - پیش بها، نوعی تخفیف در بهای کالا در یک معامله جدید است. بدین معنا که مالک مال را پس از آن که به بهایی کمتر از بهای واقعی خود به ملکیت خریدار در آورده آن را به او می فروشد یا اجاره می دهد. در اینجا نیز چنانچه فرض شود که در همان عقد آغازین، چنین شرطی به میان آمده و مورد توافق قرارگرفته است، می توان مالک را بدان الزام کرد; زیرا این شرطی است که خریدار بر فروشنده می گذارد، نه آن که فروشنده بر خریدار بگذارد تا مورد شبهه حرمتی که در روایات عینه ثابت شده واقع شود\nفصلنامه فقه اهل بیت فارسی، شماره 10، هاشمی، سید محمود؛


حضور نسخه متفاوت دکتر استرنج در تصاویر جدید فیلم Doctor Strange 2 - زومجی\n// پنجشنبه, ۱۶ دی ۱۴۰۰ ساعت ۲۲:۴۳\nحضور نسخه متفاوت دکتر استرنج در تصاویر جدید فیلم Doctor Strange 2\nتصاویر تبلیغاتی جدیدی از فیلم Doctor Strange in the Multiverse of Madness فاش شده که در آن شاهد حضور متغیر دکتر استرنج هستیم.\nمدتی پیش اولین تریلر فیلم Doctor Strange in the Multiverse of Madness منتشر شد که در این تریلر شاهد حضور نسخه شیطانی دکتر استرنج بودیم. حالا طبق جدیدترین اخبار سینما و تلویزیون، تصاویر تبلیغاتی جدیدی از فیلم Doctor Strange 2 فاش شده است. به‌تازگی تصاویر تبلیغاتی متعددی از دنباله فیلم Doctor Strange منتشر شده است که در بخشی از این تصاویر شاهد حضور گروهی شخصیت‌های این فیلم و همچنین لوگو آن هستیم. همچنین در یک تصویر می‌توان شخصیت شرور گارگانتوس را مشاهده کرد.\nدر بخش دیگر تصاویر می‌توانیم شاهد دکتر استرنج، وانگ، آماندا چاوز و کارل موردو هستیم. البته در این تصاویر شاهد تصویر تبلیغاتی مستقل شخصیت اسکارلت ویچ نیستیم که ظاهرا هنوز فاش نشده است. همچنین در این تصاویر شاهد تصویر دیگری نیز هستیم که در آن نمای کامل و بهتری از شخصیت دیفندر استرنج قابل مشاهده است. شخصیت استرنج مدافع درکنار نسخه شیطانی این شخصیت، در اولین تریلر فیلم Doctor Strange in the Multiverse of Madness نیز حضور کوتاهی داشت و در ادامه می‌توانید این تصاویر را مشاهده کنید:\nبندیکت کامبربچ در نقش دکتر استرنج، الیزابت اولسن در نقش واندا ماکسیموف (اسکارلت ویچ)، بندیکت وانگ در نقش وانگ، چیویتل اجیوفور در نقش کارل موردو، ریچل مک‌آدامز در نقش کریستین پالمر و سوچیل گومز در نقش آماندا چاوز، از جمله بازیگرانی هستند که در فیلم Doctor Strange in the Multiverse of Madness حضور دارند و به ایفای نقش پرداخته‌اند. سم ریمی، کارگردان سه‌گانه فیلم Spider-Man و سه‌گانه فیلم Evil Dead، وظیفه کارگردانی و مایکل والدرون، سازنده سریال Loki به‌همراه جید برتلت وظیفه نوشتن فیلمنامه فیلم Doctor Strange 2 را بر عهده داشته‌اند.\nفیلم Doctor Strange in the Multiverse of Madness برای اکران در تاریخ ۶ می ۲۰۲۲ (۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۱) برنامه‌ریزی شده است.


جرم گیری خانگی دندان تنها در 5 دقیقه!\nتاریخ انتشار: ۰۳ آذر ۱۳۹۷ - ۱۴:۵۲\nبه گزارش نامه نیوز، برای جرم گیری دندان نیازی نیست همیشه نیازی نیست هزینه های گزاف متحمل شوید. با مواد موجود در اطراف خود می توانید به راحتی جرم گیری انجام دهید. یکی از مواد ضروری برای جرم گیری دندان؛ پوست گردو می باشد. جرم گیری دندان با پوست گردو در 5 دقیقه امکان پذیر می باشد.\nبرچسب ها: جرم گیری خانگی دندان ، جرم گیری خانگی دندان ، جرم گیری خانگی دندان


۱۰ جاذبه برتر گردشگری در هلسینکی - بلاگ گردشگری تیک بان\nچهارشنبه، ۱ مرداد ۱۳۹۹ شنبه، ۲۵ مرداد ۱۳۹۹ ۰99\nدر میان شهرهای اروپایی، هلسینکی شهر جوانی است که در اواسط قرن شانزدهم در سواحل خلیج فنلاند تأسیس شده است. امروزه، پایتخت فنلاند یک منطقه شهری مدرن و پرزرق و برق با ۱.۴ میلیون نفر جمعیت است. از آنجا که فنلاند زمانی بخشی از روسیه بود، معماری آن الهام گرفته از روسیه است. هرچند معماری خلاقانه هم در این شهر به چشم می خورد. هلسینکی یک شهر جزیره ای است که ۳۱۵ جزیره و شبه جزیره را در بر می گیرد، بنابراین می توانید برای دیدن مناظر خیره‌کننده بلیط هواپیما فنلاند را تهیه کرده و از غذاهای فنلاندی، دیدن موزه‌ها، کلیساها و سایر جاذبه‌های فرهنگی -گردشگری هلسینکی برخوردار شوید. در ادامه تیک بان ۱۰ جاذبه برتر هلسینکی را به شما معرفی می کند.\nاگر می خواهید از غذاهای سنتی فنلاند لذت ببرید یا از هنر و صنایع دستی محلی خریداری کنید، Kauppatori مکانی برای انجام آن است. با رزرو هتل فنلاند می توانید در هلسینکی اقامت کنید و لذت ببرید. معروف ترین بازار هلسینکی در بندر جنوبی در ورودی پارک پلاپانادی واقع شده است. مکان مناسبی برای خرید پوست گوزنهای قطبی و کنده های چوبی و سوسن های خوردنی روی یک شیرینی و یا سوپ فنلاندی است. بازار هوای آزاد منظره ای از بندر هلسینکی و دریای بالتیک را فراهم می کند و توقف خوبی است برای افرادی که می خواهند کارکنان کشتی را تماشا کنند.\nموزه کیاسما Kiosma Museumflickr\nموزه Kiasma مطمئناً با رسالت خود به عنوان مکانی برای نمایش بهترین هنر معاصر فنلاند زندگی می کند. این مأموریت با خود ساختمان آغاز می شود. یک ساختار غیرمعمول و بحث برانگیز که توسط یک آمریکایی طراحی شده است و دیدگاه وی ۵۱۵ رقیب را در سال ۱۹۹۳ از بین برد. موزه Kiasma، واقع در نزدیکی پارلمان در مرکز شهر هلسینکی، بخشی از گالری ملی فنلاند است. در داخل موزه، بیش از ۴۰۰۰ هنرمند در اتاق های مستطیل شکل با دیوار خمیده پیدا خواهید کرد تا سکوت را برای لذت بردن از این هنر ترغیب کند.\nپارک تفریحی Linnanmaki\nهنگامی که از گشت و گذار در موزه ها خسته شدید، به کودکان اجازه دهید تا در پارک تفریحی Linnanmaki بازی کنند. این پارک زیبا اتومبیل سواری ارائه می دهد، برج سقوط و چندین ساحل غلتکی را برای کشف هیجانات بیشتر دارد. شکارگاه، یک خانه خالی از سکنه، یک چرخ و فلک و سوار کدی و همچنین ۱۳ رستوران نیز شما را هیجان زده می کند.\nموزه روباز Seurasaari\nموزه روباز Seurasaari روشی عالی برای آشنایی با سبک زندگی فنلاندی ها است. ۸۷ ساختمان از سراسر کشور در اینجا قرار دارد. برخی از مزارع و عمارتها به قدمت چهار قرن پیش هستند، گرچه بیشتر آنها مربوط به قرن ۱۸ تا ۲۰ است. این موزه از سال ۱۹۰۹ افتتاح شده است اما در ماه های زمستان بسته می شود. این بزرگترین موزه در فضای باز فنلاند است. با راهنماهای پوشیده از لباس هایی که فعالیت های زندگی روزمره را نشان می دهند.\nنمازخانه کامپی Kamppi Chapelflickr\nلطفاً سکوت کنید! لحظه تنهایی را در کلیسای کامپپی، معروف به کلیسای سکوت نیز خواهید یافت. این یک کلیسای اکونومیک است که توسط کلیساهای هلسینکی و اداره خدمات اجتماعی شهر حمایت می شود و محلی برای یافتن آرامش در میان زندگی پرمشغله است. این مکان در میدان نارینکاتوری، در یک ساختمان چوبی با طراحی خلاقانه قرار دارد که بیشتر شبیه یک سرو بلند از یک نمازخانه است. از آنجا که در نزدیکی چندین مرکز خرید قرار دارد، ممکن است بعد از تماشای کلیسا به خرید کردن بپردازید.\nپارک اسلانادی Esplanadi Parkflickr\nپارک Esplanadi از سال ۱۸۱۲ مکان خوبی برای استراحت و چشم پوشی از روزمرگی هاست. این جا مکان بسیار خوبی برای دیدن و دیده شدن، ملاقات با دوستان برای یک پیک نیک یا شرکت در نمایش های مد و کنسرت های جاز است. به همین دلایل این پارک که در قلب هلسینکی بین دو خیابان شلوغ واقع شده است، در بین افراد محلی بسیار محبوب است. این مکان جایی است که افراد محلی و بازدید کنندگان می توانند از فضای سبز وسیع لذت ببرند، در یک کافه قدیمی استراحت کنند و یا توسط مجریان خیابانی و ارکسترهای مجلسی سرگرم شوند. این جا یک پارک مشهور در هلسینکی است.\nکلیسای جامع اوسپنسکی\nکلیسای جامع اوسپانسکی، یک ساختمان تحمیل شده در شبه جزیره Katajanokka است که مشرف به هلسینکی است. این کلیسای جامع ارتدکس شرقی از آجرهای قرمز با حجره های طلا و ۱۳ گنبد سبز ساخته شده است که نمایانگر اعتقادات مسیحیان است. این بزرگترین کلیسای ارتدکس در اروپای غربی است. ساخته شده در دهه ۱۸۶۰، پس از یک کلیسای قرن شانزدهم در نزدیکی مسکو می باشد. این کلیسا مملو از نمادها و لوسترهای زرق و برق دار است که گفته می شود یکی از آنها معجزه می کند!\nSuomenlinna ممکن است در فنلاند باشد، اما قلعه دریای قدیمی توسط سوئدی ها در اواسط قرن ۱۸ به عنوان محافظت از مهاجمان روسی ساخته شده است. Suomenlinna معروف به قلعه فنلاند، در شش جزیره صخره ای واقع در هلسینکی واقع شده و با کشتی از هلسینکی قابل دسترسی است. این یکی از محبوب ترین جاذبه های گردشگری در هلسینکی و مکانی عالی برای تفریح در تابستان است، هر چند که در تمام سال باز است.\nHietaniemi در پایین ساحل است. درجنوب و شرق ایستگاه اصلی راه‌آهن، استادیوم Rowing از المپیک ۱۹۵۲ ، اجاره کرایاک و قایق رانی و ساحل شنی زیبا را خواهید دید. این چندین زمین باز است که اغلب به عنوان پارک های فوتبال، چندین رستوران و یک سونا عمومی استفاده می شود. فراتر از این، گورستان جذاب و پارک مانند Hietaniemi با صلیبی در بالاترین نقطه خود به یادبود قهرمانان جمهوری است. در اینجا نیز مارشال مانرهایم (۱۹۵۱-۱۸۶۷) دفن شده است. در نزدیکی ورودی، قبرهای سیاستمداران Risto Ryti ، Väinö Tanner ، TM Kivimäki و E. Linkomies قرار دارند که – به عنوان شرط آتش بس در سال ۱۹۴۴ – به دلیل فعالیت های سیاسی خود در طول جنگ توسط یک دادگاه فنلاند محاکمه شدند و به زندان محکوم شدند. بخشی از این گورستان به جمعیت یهودیان این شهر اختصاص دارد.\nHanko یک شهر ساحلی زیبا در ۱۳۰ کیلومتری غرب هلسینکی ویک شهر بندری دو هزار زبانه است که حدود ۱۰،۰۰۰ نفر از اقامت در آن لذت می برند. هانکو به دلیل موقعیت مکانی که دارد، بیش از هزار سال است که مورد اعتراض قرار گرفته است. سوئدی ها و روس ها در قرن های ۱۷ و ۱۸ چندین بار با هم جنگیدند. در سال ۱۸۰۹، روسها چندین قلعه سوئدی را به دست گرفتند. این شهر تا دهه ۱۸۷۰ به طور رسمی تأسیس نشده بود و بعدها به عنوان نقطه اصلی عبور و مرور فنلاندی هایی که در زمان گرسنگی به ایالات متحده عزیمت کرده اند، استفاده می شد. فنلاندی ها و روس ها در سال ۱۹۴۱ بر سر این شهر یک نبرد خونین راه انداختند. معماری این شهر با ترکیبی از سبک های سوئدی و روسی با تاریخ صحبت می کند. هانکو پر از کافه ها و رستوران های عالی است.\nبرای سفر به اروپا با رزرو بلیط هواپیما خارجی سفری دلنشین را تجربه کنید.\nدر پارک مینیاتوری مادورودام، هلند را یکجا تماشا کنید\nadmin چهارشنبه، ۲۱ اسفند ۱۳۹۸ سه شنبه، ۲۰ اسفند ۱۳۹۸\nadmin پنجشنبه، ۲۸ فروردین ۱۳۹۹ جمعه، ۲ خرداد ۱۳۹۹\nفرانسه، دومین کانون شیوع ویروس کرونا در اروپا!\nadmin چهارشنبه، ۱۴ اسفند ۱۳۹۸ چهارشنبه، ۱۴ اسفند ۱۳۹۸\nچهارشنبه، ۱۴ اسفند ۱۳۹۸ چهارشنبه، ۱۴ اسفند ۱۳۹۸ ۰\nفرهنگ وین شما را به دیدن این مکان ها دعوت می کند\nadmin سه شنبه، ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ پنجشنبه، ۱۱ مهر ۱۳۹۸\nسه شنبه، ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ پنجشنبه، ۱۱ مهر ۱۳۹۸ ۰


بیماری تالاسمی ؛ انواع، علائم، دلایل و شیوه های درمانی | پلازامگ\nپلازا علمی پزشکی و سلامت بیماری تالاسمی ؛ انواع، علائم، دلایل و شیوه های درمانی\nبیماری تالاسمی ؛ انواع، علائم، دلایل و شیوه های درمانی\n21 اردیبهشت 1399 10:00\nبیماری تالاسمی نوعی اختلال خونی ارثی است که بدن در آن شروع به تولید هوموگلوبین‌های غیرطبیعی می‌کند. در این مقاله همه چیز را درباره بیماری تالاسمی مورد بررسی قرار می‌دهیم.\nبیماری تالاسمی (Thalassemia) نوعی بیماری خونی است. با داشتن این بیماری، بدن فرد مبتلا به اندازه کافی پروتئینی به نام هموگلوبین که بخش مهمی از گلبول‌های قرمز خون است را تولید نمی‌کند. زمانی که هموگلوبین کافی در بدن وجود نداشته باشد، گلبول‌های قرمز خون به درستی کار نمی‌کنند و عمر کوتاه‌تری دارند. بنابراین میزان گلبول‌های سالم موجود در جریان خون به شدت کاهش می‌یابد. بیماری تالاسمی منجر به تخریب بیش از حد گلبول‌های قرمز خون شده و این امر نیز باعث کم خونی می‌شود. تالاسمی یک بیماری ارثی ناشی از یک جهش ژنتیکی و یا حذف برخی ژن‌های کلیدی است. این بیماری دارای انواع مختلفی است که هریک علائم و درمان خاص خود را دارند. در ادامه این مقاله از پلازامگ بیماری تالاسمی را از لحاظ علمی و به طور کامل مورد بررسی قرار می‌دهیم.\nبیماری فاسیولا چیست؟ ابتلای 13 گیلانی به فاسیولا و علائم شبه کرونا\nنشانه های تالاسمی\nدلایل ابتلا به تالاسمی\nدرمان بیماری تالاسمی\nهمانطور که اشاره کردیم، تالاسمی نوعی اختلال خونی ارثی است که با کاهش تولید هموگلوبین در بدن همراه است. علائم این بیماری به نوع آن بستگی دارد و می‌تواند خفیف و حاد باشد. یکی از پیامدهای اصلی بیماری تالاسمی، ابتلا به بیماری کم خونی است که از خفیف تا شدید (پایین بودن میزان هموگلوبین یا گلبول‌های قرمز خون) متغیر است. کم خونی موجب ضعف، خستگی و رنگ پریدگی می‌شود. گاهی اوقات بر اثر کم خونی علائمی چون ضعیف شدن استخوان‌ها، بزرگ شدن طحال، زردی پوست و ادرار تیره نیز در فرد مبتلا دیده می‌شود.\nتالاسمی یک بیماری ارثی است که از پدر و مادر به فرزند منتقل می‌شود و بر توانایی بدن در تولید هموگلوبین و گلبول‌های قرمز تاثیر می‌گذارد. هر ساله حدود 100.000 نوزاد با اشکال شدید تالاسمی به دنیا می‌آیند. این بیماری غالبا در آسیای جنوبی و آفریقا شایع است.\nتالاسمی عموما دارای دو نوع مختلف است که علائم و شیوه‌های درمانی آن‌ها با یکدیگر تفاوت دارد. در این بخش به انواع مختلف بیماری تالاسمی اشاره می‌کنیم.\nدر تالاسمی آلفا، هموگلوبین به اندازه کافی پروتئین آلفا تولید نمی‌کند. برای ساختن زنجیره‌های پروتئین آلفا گلوبین، چهار ژن (2 ژن برای هر کروموزوم 16) مورد نیاز است. از پدر و مادر، 2 ژن گرفته می‌شود که اگر یک یا تعداد بیشتری از این ژن‌ها از دست بروند، فرزند به تالاسمی آلفا مبتلا می‌شود. شدت تالاسمی به تعداد ژن‌های معیوب یا جهش یافته بستگی دارد.\nیک ژن معیوب: بیمار هیچ علائمی ندارد. یک فرد سالم که فرزندی با علائم تالاسمی دارد، ناقل این بیماری است. این نوع تالاسمی تحت عنوان «ناقل خاموش تالاسمی آلفا» شناخته می‌شود.\nدو ژن معیوب: بیمار دارای کم خونی خفیف است. این نوع تالاسمی نیز تحت عنوان «تالاسمی مینور» شناخته می‌شود.\nسه ژن معیوب: فرد به بیماری هموگلوبین H که نوعی کم خونی مزمن است، مبتلا می‌شود. این افراد به انتقال خون منظم نیاز دارند.\nچهار ژن معیوب: تالاسمی آلفا ماژور، شدیدترین نوع تالاسمی است. در این نوع تالاسمی، هموگلوبین بارتس (Barts) در خون جنین تجمع می‌کند. جنین‌های مبتلا به تالاسمی آلفا ماژور معمولا پیش از تولد و یا مدت زمان کوتاهی پس از تولد، فوت می‌کنند.\nتالاسمی آلفا معمولا در جنوب چین، آسیای جنوبی، خاورمیانه، هند و آفریقا متداول است.\nبرای ساخت زنجیره بتا گلوبین، دو ژن گلوبین مورد نیاز است که یکی از مادر و دیگری از پدر گرفته می‌شود. اگر یک و یا دو ژن معیوب باشد، بیماری تالاسمی بتا بروز پیدا می‌کند. شدت تالاسمی بتا نیز به تعداد جهش ژن بستگی دارد.\nیک ژن معیوب: به این نوع تالاسمی عموما «تالاسمی بتا مینور» گفته می‌شود.\nدو ژن معیوب: این جهش ژن دارای علائم متوسط و شدید است. این نوع تالاسمی نیز به «تالاسمی ماژور» معروف است که قبلا به عنوان آنمی یا کم خونی شناخته می‌شد.\nتالاسمی بتا معمولا در نژادهای مدیترانه‌ای شایع‌تر است، اما در شمال آفریقا، غرب آسیا و جزایر مالدیو نیز بروز پیدا می‌کند.\nعلائم و نشانه‌های بیماری تالاسمی با توجه به نوع آن، متفاوت است. علائم تالاسمی معمولا تا شش ماهگی نوزاد بروز پیدا نمی‌کند و دلیل این امر آن است که نوزادان دارای نوعی هموگلوبین خاص به نام «هموگلوبین جنینی» هستند. پس از گذشت 6 ماه، «هموگلوبین طبیعی» جایگزین هموگلوبین جنینی می‌شود و پس از این جایگزینی اگر نوزاد به تالاسمی مبتلا باشد، علائم آن بروز پیدا می‌کند.\nعلائم اصلی بیماری تالاسمی عبارتند از:\nبیماری آسم؛ علائم، دلایل و درمان\nزردی و رنگ پریدگی پوست\nناهنجاری در شکل‌گیری استخوان‌ها به ویژه در صورت\nتمام افراد مبتلا به تالاسمی دارای علائم قابل توجه این بیماری نیستند. علائم تالاسمی در کودکی و یا بزرگسالی بروز پیدا می‌کند. در طول بیماری تالاسمی میزان آهن خون فرد به شدت کاهش پیدا می‌کند و بدن سعی دارد تا برای جبران فقر آهن، مقادیر آهن بیشتری را جذب کند که گاهی اوقات این امر منجر به تجمع بیش از حد آهن در بدن می‌شود. وجود آهن زیاد در بدن می‌تواند باعث آسیب دیدگی طحال، قلب و کبد شود.\nپروتئین هموگلوبین، اکسیژن را در بدن به سلول‌های خونی منتقل می‌کند. مغز استخوان نیز از آهن موجود در غذاها برای دریافت هموگلوبین استفاده می‌کند. در افراد مبتلا به تالاسمی، مغز استخوان به میزان کافی هموگلوبین و یا گلبول‌های قرمز خون تولید نمی‌کند. این امر در برخی موارد منجر به کمبود اکسیژن شده و در نتیجه فرد به بیماری کم خونی مبتلا می‌شود.\nتالاسمی زمانی اتفاق می‌افتد که در یکی از ژن‌های تولید هموگلوبین، ناهنجاری یا جهش وجود داشته باشد. افراد مبتلا به تالاسمی، این بیماری را از والدین خود به ارث می‌برند. اگر یکی از والدین به تالاسمی مبتلا باشد، فرزندشان به تالاسمی مینور ابتلا پیدا می‌کند. اگر این اتفاق بیفتد، فرد معمولا علائم خاصی ندارد، اما ممکن است ناقل این بیماری باشد. اما برخی افراد مبتلا به تالاسمی مینور ممکن است بعضی علائم جزئی و خفیف مانند سرگیجه، زردی و خستگی را تجربه کنند.\nاگر پدر و مادر هر دو به تالاسمی مبتلا باشند، آنگاه شانس ابتلای فرزند آن‌ها به این بیماری بسیار بیشتر می‌شود و در صورت ابتلا نیز علائم شدیدی را تجربه خواهد کرد. افراد مبتلا به تالاسمی خفیف به درمان خاصی نیاز ندارند، اما افرادی که تالاسمی شدید دارند، باید به طور منظم خون دریافت کنند.\nدرمان بیماری تالاسمی به نوع و شدت بیماری بستگی دارد. اما برخی روش‌های خاص برای درمان تالاسمی وجود دارد که در این بخش به آن‌ها اشاره می‌کنیم.\nانتقال خون می‌تواند کمبود میزان هموگلوبین و گلبول‌های قرمز خون را جبران کند و میزان آن‌ها را به حد استاندارد و مورد نیاز بدن برساند. بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور در هر سال تقریبا به 8 الی 10 تزریق نیاز پیدا خواهند کرد. کسانی که به تالاسمی خفیف مبتلا هستند نیز هر سال به کمتر از 8 تزریق نیاز دارند و وضعیت آنان مانند بیماران تالاسمی ماژور، وخیم نیست.\nفشار خون بالا ؛ نشانه ها، دلایل، پیشگیری و روش های درمان\nآهن زدایی به معنای خارج کردن آهن اضافه از جریان خون بیمار است. انتقال خون گاهی اوقات می‌تواند منجر به تجمع آهن اضافه در بدن فرد بیمار شود. وجود آهن بیش از حد در بدن می‌تواند آسیب‌های جدی به قلب و سایر اندام‌های بدن وارد کند. پزشک معالج برای بیمارانی که میزان آهن زیادی در بدن خود دارند، آمپول دفروکسامین (Deferoxamine) تجویز می‌کند که در زیر پوست تزریق می‌شود. در برخی مواقع نیز داروی خوراکی دفراسیروکس (Deferasirox) تجویز می‌شود که باید به صورت دهانی مصرف شود.\nبیمارانی که انتقال خون و یا آهن زدایی داشته‌اند، ممکن است به مکمل‌های اسید فولیک نیاز پیدا کنند؛ زیرا اسید فولیک می‌تواند به تکثیر و رشد گلبول‌های قرمز خون کمک بسیاری کند.\nپیوند مغز استخوان یا سلول های بنیادی\nسلول‌های مغز استخوان باعث تولید گلبول‌های قرمز و سفید، هموگلوبین و پلاکت می‌شوند. در موارد شدید ابتلا به تالاسمی، پیوند مغز استخوان از اهداکننده‌ای که شرایط سازگاری با بیمار دارد، می‌تواند روش درمانی موثری باشد.\nعمل جراحی نیز در برخی موارد حاد، برای اصلاح ناهنجاری‌های فرم استخوان‌ها مورد نیاز است.\nمحققان در حال بررسی شیوه‌ها و تکنیک‌های مختلف ژنتیکی برای درمان بیماری تالاسمی هستند. احتمالات موجود در این روش شامل قرار دادن یک ژن بتا گلوبین طبیعی در مغز استخوان بیمار و یا استفاده از برخی داروهای خاص به منظور فعال‌سازی مجدد ژن‌های تولیدکننده هموگلوبین جدید است.\nبیماری پوکی استخوان؛ دلایل، عوارض و روش های درمان\nگاهی اوقات پزشک معالج ممکن است شما را از مصرف ویتامین‌ها و مکمل‌های حاوی آهن منع کند. با این حال اگر هر کدام از شیوه‌های درمانی ذکر شده را دنبال کنید، باید حتما درباره تغذیه مناسب نیز با پزشک خود صحبت کنید. معمولا پس از انتقال خون و یا آهن زدایی، بدن بیمار دچار ضعف و سستی می‌شود و باید پس از انجام این فرآیندهای درمانی، مواد غذایی مقوی، انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی دریافت کند.\nما در این مقاله بیماری تالاسمی را به طور کامل مورد بررسی قرار دادیم. همانطور که خواندید، تالاسمی نوعی بیماری خونی ارثی است. با داشتن این بیماری، بدن فرد مبتلا به اندازه کافی پروتئینی به نام هموگلوبین که بخش مهمی از گلبول‌های قرمز خون است را تولید نمی‌کند. تالاسمی دارای دو نوع اصلی تالاسمی آلفا و بتا است. علائم این بیماری به نوع آن بستگی دارد و می‌تواند خفیف و حاد باشد. برای درمان تالاسمی نیز چندین گزینه درمانی مختلف وجود دارد که پزشک معالج با توجه به نوع و علائم تالاسمی، یکی از آن‌ها را انتخاب می‌کند.\nمعرفی 13 اپلیکیشن ترک عادت بد + لینک دانلود اندروید ...\nداوود کاظمی زاده 30 تیر 1400 08:18\nراهنمای خرید کرم ضد آفتاب + قیمت در بازار ایران\nرضوان بهمن 14 تیر 1400 10:00\nچطور در تابستان گرمازده نشویم؟ علائم، دلایل و درمان\nبیتا هدایت پور 14 تیر 1400 09:18


۲۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۵۴ اقتصادی کد خبر :76622\nبه گزارش بازتاب به نقل از رویترز، در حالی که بالا گرفتن تنش ها بین آمریکا و کره شمالی موجب افزایش خرید طلا به قصد سرمایه گذاری امن شده است، قیمت فلز زرد امروز تا بالاترین رقم بیش از دو ماه گذشته افزایش یافت.\nبارناباس گان، تحلیلگر او سی بی سی بانک گفت: «بخش عمده ای از افزایش قیمت در بازار طلا ناشی از رشد تقاضا برای سرمایه گذاری امن در این بازار بوده است.»\nبر اساس این گزارش، قیمت هر اونس طلا امروز ابتدا تا رقم ۱۲۸۸ دلار و ۹۲ سنت افزایش یافت که بالاترین رقم از ۸ ژوئن تاکنون بود، اما بعدا با ۰٫۱ درصد کاهش نسبت به رقم پایانی جلسه قبل به ۱۲۸۴ دلار و ۶۴ سنت رسید. فلز زرد همچنان در مسیر ثبت افزایش قیمت هفتگی بیش از ۲ درصدی قرار دارد.\nقیمت هر اونس طلای آمریکا برای تحویل در ماه دسامبر نیز امروز به ۱۲۹۰ دلار و ۵۰ سنت رسید.


معرفی A13 Bionic – قدرتمندترین تراشه اسمارت‌فون در جهان - دیجی وبی\nبدون نظر, ۲۴/۰۶/۱۳۹۸, توسط آریا پارسا, در موبایل\nکمپانی اپل چند روز پیش از آیفون ۱۱، آیفون ۱۱ پرو و آیفون ۱۱ پرو مکس رونمایی کرد. این دیوایس‌ها از امکانات جدید فراوانی برخوردارند اما شاید مهم‌ترین آنها وجود چیپ‌ست A13 Bionic باشد. اپل مدعی شده که به لطف وجود این تراشه، آیفون‌های جدید، سریع‌ترین CPU و GPU در بین کل اسمارت‌فون‌های بازار را خواهند داشت. گفته می‌شود سرعت CPU و GPU در این تراشه ۶۴ بیتی تا ۲۰ درصد نسبت به A12 Bionic افزایش یافته است. عناصر متعددی که در ساخت A13 Bionic به کار رفته، امکان اجرای بیش از یک تریلیون عملیات در ثانیه – که برخی از آنها به یادگیری ماشینی مربوط می‌شود – را فراهم می‌کند.\nبخش قابل توجهی از طراحی این چیپ‌ست جدید، به کاهش مصرف اختصاص دارد. A13 Bionic یک تراشه ۶ هسته‌ای‌ست که هسته‌های پردازشی آن در دو کلاستر چیده شده‌اند که به تناسب حجم پردازش، مورد استفاده قرار می‌گیرند (به منظور افزایش بازدهی، صدها دامنه ولتاژی برای چیپ‌ست تعریف شده که برای انجام تسک‌های خاص، بخش‌های خاصی از تراشه را به کار وا می‌دارد)؛ کلاستر قوی‌تر، متشکل از ۲ هسته پردازشی است که عملکرد آن ۲۰ درصد از تراشه قبلی سریع‌تر و مصرف آن تا ۳۰ درصد کمتر است. در کلاستر ضعیف‌تر شاهد حضور ۴ هسته هستیم که نسبت به چیپ‌ست قبلی، سرعت آنها ۲۰ درصد افزایش و میزان مصرف آنها ۴۰ درصد کاهش داشته است.\nمشابه این تغییرات، در واحد پردازش گرافیکی A13 Bionic نیز مشاهده می‌شود. واحد پردازش گرافیکی این تراشه – که به گفته اپل از API گرافیکی Metal نیز پشتیبانی می‌کند – مشتمل بر ۴ هسته بوده که سرعت آن ۲۰ درصد بهبود یافته و ۴۰ درصد کمتر انرژی مصرف می‌کند. بهبود در سرعت و مصرف را می‌توان به نسل دوم پروسه ۷ نانومتری نسبت داد که کمپانی TSMC در ساخت A13 Bionic به کار گرفته است. ظاهرا این نخستین نوع لیتوگرافی از نوع EUV (فرابنفش شدید) در مجموعه TSMC محسوب می‌شود. استفاده از این پروسه جدید، تعداد ترانزیستورهای به کار رفته در این تراشه را نیز از ۶.۹ میلیارد در A12 Bionic به ۸.۵ میلیارد ترانزیستور در A13 Bionic افزایش داده که این تراکم بالا، به نوبه خود منجر به بالا رفتن عملکرد و ایجاد تغییراتی در میزان مصرف تراشه می‌شود.\nگفته می‌شود که در نتیجه این تغییرات، عمر باتری آیفون ۱۱ نسبت به آیفون XR تا یک ساعت بیشتر شده است. بهبود عمر باتری در آیفون ۱۱ پرو چشمگیرتر بوده و به گفته اپل، ۴ ساعت بیشتر از عمر باتری در آیفون XS خواهد بود. البته به جز تراشه A13 Bionic، موارد دیگری هم در بهبود عمر باتری‌ها دخیلند، ولی اپل عمده این به بهبودها را مدیون این چیپ‌ست جدید می‌داند.\nدر کنار CPU و GPU، یک موتور عصبی (Neural Engine) جدید دیده می‌شود که به طور اختصاصی برای یادگیری ماشینی طراحی شده است (طبق ادعای اپل، A13 Bionic بهترین پلتفرم یادگیری ماشینی در تمام اسمارت‌فون‌های حال حاضر دنیا را دارد). این موتور از ۸ هسته تشکیل شده که در سرعت آن ۲۰ درصد و در میزان مصرف آن ۱۵ درصد بهبود مشاهده می‌شود. علاوه بر این موتور، ۲ شتاب‌دهنده یادگیری ماشینی نیز در چیپ‌ست تدارک دیده شده که وظیفه ضرب ماتریسی (نوعی محاسبه پرکاربرد در یادگیری ماشینی) را بر عهده دارند. به گفته اپل، A13 Bionic این نوع محاسبه را ۶ برابر سریع‌تر از A12 Bionic انجام می‌دهد. وجود همین شتاب‌دهنده‌ها، تعداد عملیات CPU را به یک تریلیون در ثانیه رسانده است.\nبرای هرچه کامل‌تر کردن این مجموعه، یک “کنترل‌گرِ یادگیری ماشینی” نیز به کار گرفته شده تا با زمان‌بندی مدل‌های یادگیری ماشینی در سرتاسر GPU ،CPU و موتور عصبی، A13 Bionic را به به یک پلتفرم یکپارچه تبدیل کند که می‌تواند بین بازدهی و عملکرد تعادل برقرار نماید. این کنترل‌گر می‌تواند برای مواردی مثل پردازش طبیعی زبان روی خود دیوایس، طبقه‌بندی تصاویر در عکس‌ها و ویدئوها، جان‌بخشی به شخصیت‌ها در اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده و … مورد استفاده قرار بگیرد.\nطی رویداد اخیر که در آن ضمن معرفی آیفون‌های جدید، از ویژگی‌های A13 Bionic نیز صحبت شد، اپل با نمایش یک نمودار، به مقایسه A13 Bionic و سایر تراشه‌های پرچمدار حال حاضر دنیا پرداخت. طبق این نمودار، عملکرد CPU در A13 Bionic، با اختلاف زیاد از چیپ‌ست‌های معروفی مثل اسنپ‌دراگون ۸۵۵ و اسنپ دراگون ۸۴۵ و Kirin 980 بالاتر است (به طوری که عملکرد اسنپ‌دراگون ۸۴۵ تقریبا نصف تراشه جدید اپل عنوان شده است). البته اینکه این مقایسه تا چه اندازه به واقعیت نزدیک است، باید در آزمایش‌های مستقل مشخص شود.\nجدیدترین آی‌پد اپل – که همزمان با آیفون‌های سه‌گانه معرفی شد – از چیپ‌ست A10 Fusion بهره می‌برد، اما بعید نیست در ماه‌های آتی، مدل‌های جدیدی از آی‌پد با استفاده از A13 Fusion به تولید برسند، زیرا تراشه A12 Bionic نیز چنین مسیری را طی کرده بود؛ به این ترتیب که پس از معرفی در آیفون XS، چندی بعد اعلام شد که در ساخت نسخه جدید آی‌پد مینی و آی‌پد Air هم از A12 Bionic استفاده شده است.\n« همه‌چیز درباره کرین ۹۹۰، پردازنده میت ۳۰ هواوی\nهفت راز ترید ارزهای دیجیتال از زبان کوین نیک »\nIFA 2019 – اسمارت‌فون G8X ThinQ، پرچمداری با صفحه‌نمایش ثانویه و دوربین سلفی ۳۲ مگاپیکسلی\nمعرفی ۵S Plus ،Fenix 5 Plus و ۵X Plus – اسمارت‌واچ‌های به‌روزرسانی‌شده گارمین


پذیرش دوباره پناهجویان به آمریکا؛ محدودیت‌ها در مورد ایران و ده کشور دیگر/آمریکا سختگیری بیشتری در گزینش پناهجویان اعمال می کند\nمنبع: گلد نيوز\t تعداد بازدید: 978 زمان ثبت: 13:12:32 1396-08-03\nبه گزارش گلد نیوز بی بی سی فارسی نوشت رسانه‌های آمریکا گزارش داده‌اند دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا، پذیرش پرونده پناهجویان را از سرخواهد گرفت اما روند بررسی و گزینش این پرونده‌ها را سختگیرانه‌تر خواهد کرد.\nاین خبر درحالی منتشر شده است که دستور ۱۲۰ روزه ریاست جمهوری برای ممانعت از ورود پناهجویان روز سه‌شنبه ۲۴ اکتبر منقضی خواهد شد.\nماه گذشته آقای ترامپ پایین‌ترین میزان پذیرش پناهجو در تاریخ آمریکا را اعلام کرد.\nمقام‌های دولت می‌گویند این تصمیم در پی بررسی‌های امنیتی و دیپلماتیک اتخاذ شده است.\nدونالد ترامپ در اولین هفته ریاست جمهوری خود سیاست تازه‌اش را مبنی بر ممنوعیت موقت پذیرش پناهنده از سراسر جهان و نیز ممنوعیت دائم پذیرش پناهنده از سوریه اعلام کرد.\nاین ممنوعیت شامل جلوگیری سه ماهه از ورود شهروندان ۷ کشور مسلمان نشین از جمله ایران نیز بود.\nبعد از به چالش کشیده شدن این فرمان در دادگاه، کاخ سفید با حذف ممنوعیت پذیرش پناهندگان سوری تبار، فرمان تازه‌ای صادر کرد و سرانجام در ماه ژوئن دادگاه با عملی شدن این دستور موافقت کرد.\nطبق قوانین تازه که قرار است روز سه‌شنبه اعلام شود، وزارت امنیت داخلی اطلاعات شخصی بیشتری از متقاضیان پناهندگی خواهد گرفت.\nطبق گفته مقام‌های آمریکایی این اطلاعات از جمله شامل اسامی اعضای خانواده، و محل کار خواهد بود.\nکاخ سفید گفته است هدف دولت، تقویت روند ورود پناهندگان و بالابردن استاندارد گزینش این عده خواهد بود.\nبراین اساس این قوانین به طور یکسان درباره همه متقاضیان اعمال خواهد شد.\nدر حال حاضر گزینش مردان از گزینش زنان و کودکان سختگیرانه‌تر است.\nمقام‌های دولت درعین حال تصمیم دارند کندوکاو بیشتری در حساب متقاضیان در شبکه‌های اجتماعی انجام دهند با این همه هنوز مشخص نیست این اتفاق طی چه روندی خواهد افتاد.\nبه گفته مقام‌های دولت هنوز ۱۱ کشور با گزینش و بررسی‌های گسترده‌تر روبرو هستند.\nبه گزارش خبرگزاری رویترز ، متقاضیان از این پس باید تاریخچه کار و زندگی خود را تا یک دهه پیش در اختیار دولت بگذارند.\nکاخ سفید در ماه سپتامبر سقف پذیرش پناهجو در آمریکا را ۴۵ هزار نفر اعلام کرد. این پایین ترین میزان پذیرش پناهجو در تاریخ برنامه پناهندگی آمریکاست.\nآمریکا در آخرین سال ریاست جمهوری باراک اوباما ۸۵هزار پناهنده پذیرفت.\nگروه حامی حقوق پناهندگان موسوم به "اول حقوق بشر" در بیانیه‌ای نوشته است روند گزینش و بررسی پرونده پناهجویان توسط آمریکا سختگیرانه‌ترین نوع در جهان است و شامل مصاحبه‌های طولانی و پر از جزییات و نیز چندین دور گزینش توسط نهادهای مختلف امنیتی و انتظامی آمریکایی و بین‌المللی می‌شود.\nآقای ترامپ در ماه ژانویه هنگام اعلام سیاست تازه‌اش پناهجویان را تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا خواند.\nدر متن این دستور آمده است: "صدها نفر از کسانی که در آمریکا در ارتکاب به جرایم مرتبط به تروریسم مجرم شناخته شده‌اند خارج از آمریکا به دنیا آمده‌اند."\nاین عده تنها شامل آنها که قانونی و درپی اخذ ویزا وارد آمریکا شده‌اند نمی‌شوند بلکه افرادی که به عنوان پناهنده وارد کشور شده‌اند را نیز در بر می‌گیرد."\nرادیو فردا اضافه کرد دولت ایالات متحده اعلام کرده‌است که پذیرش پناهجویان به آن کشور را، پس از پایان فرمان منع پذیرش ۱۲۰ روزه از طرف دونالد ترامپ، دوباره از سر می‌گیرد. اما در مورد پذیرش پناهجویان از ایران و ده کشور دیگر محدودیت‌هایی اعمال خواهد شد.


پژهشى درتشریع اذان و فصول آن در پرتو کتاب و سنّت\nنویسندگان: جعفر سبحانی\nمنبع: مجله فقه اهل بیت 1383 شماره 39 و 40\nنویسنده دراین مقاله دو موضوع اساسى را در باره اذان بررسى مىکند: یکى جایگاه اذان در تشریع اسلامى و دیگرى تاریخ ورود تثویب در اذان نماز صبح. در باره موضوع اوّل به این نتیجه مىرسد که هیچ انسانى در تشریع اذان دخالتى نداشته و روایاتى در منابع اهل سنت که نشان مىدهد اذان به «عبداللّه بن زید» در خواب الهام شده و پیامبر(ص) آن را از او گرفته، از نظر دلالت و سند ضعیف و بى پایه است. در موضوع دوم به این نتیجه مىرسد که به اعتراف صحابه و تابعین «تثویب» بدعت است و پیامبر در این زمینه دستورى صادر نکرده، بلکه این مسأله پس از رحلت حضرت و در زمان خلیفه دوم اتفاق افتاده است. در خاتمه بدعت بودن اذان دوم در نماز جمعه و حذف «حیعله» از اذان اثبات مىشود.\nمعناى لغوى و شرعى اذان و جایگاه موءذّن نزد خداوند\nاذان در لغت به معناى «اعلام کردن» است. خداوند در قرآن مىفرماید:\nو أذانء مِن اللّه و رسوله إلى الناس یومَ الحجّ الأکبر...؛1\nو این، اعلامى است از ناحیه خداوند و پیامبرش به مردم در روز حج اکبر که....\nاما در شرع به معناى اعلام دخول وقت نماز واجب است، با الفاظ مشخص و کیفیت مخصوصى که از جانب پیامبر رسیده است. اذان یکى از بهترین اعمالى است که به واسطه آن به خداوند تقرب جسته مىشود؛ و در آن فضیلت فراوان و اجر عظیمى است.\nشیخ طوسى در تهذیب از معاویة بن وهب و او از امام صادق(ع) روایت کرده:\nمَن أذَّن فی مصر مِن أمصار المسلمین سنة، وجبت له الجنّة؛2\nرسول خدا(ص) فرمود: هرکس در یکى از شهرهاى مسلمانان به مدت یک سال اذان گوید، بهشت بر او واجب مىشود.\nهمچنین از سعد اسکاف نقل کرده است که از امام باقر(ع) شنیدم که مىفرماید:\nمَن أذَّن سبع سنین احتساباً جاء یوم القیامة و لاذنب له؛3\nهرکس هفت سال «قربةً الى اللّه» اذان گوید، روز قیامت در حالى وارد محشر مىشود که هیچ گناهى ندارد.\nشیخ صدوق نیز از عرزمى و او از امام صادق(ع) نقل کرده است:\nأطول الناس أعناقاً یوم القیامة الموءذّنون؛4\nسر بلندترین افراد در روز قیامت، موءذّنها هستند.\nاحمد بن محمد برقى در محاسن از جابر جعفى و او از امام باقر(ع) روایت کرده:\nالموءذّن المحتسب، کالشاهر بسیفه فی سبیل اللّه، القاتل بین الصفّین؛5\nرسول خدا(ص) فرمود: کسى که «قربةً الى اللّه» اذان گوید، مانند مجاهدى است که شمشیرش را در راه خدا از نیام کشیده و در صف حق علیه باطل مبارزه مىکند.\nروایات دیگرى هم وجود دارد که کلیه طبقات مردم را به ترویج اذان و انجام آن تشویق کرده، و از اینکه اذان در انحصار ضعیفان جامعه باشد، ابراز کراهت مىکنند.\nما در این مقاله در دو مقام به بحث مىپردازیم:\n1. اذان را خداوند تشریع کرده و انسان هیچ دخالتى در تشریع آن نداشته است.\n2. بررسى تاریخ گفتن جمله «الصلاةُ خیرء من النوم» و اینکه این عبارت بخشى از اذان نیست و باصلاحدید برخى وارد اذان شده است.\n1. جایگاه اذان در تشریع اسلامى\nاذان و اقامه از اجزاى اصلى دین و از شعائر آن مىباشد که خداوند سبحان آن را بر قلب سرور پیامبران نازل کرد. خداست که نماز را واجب کرد و اذان را نیز همو واجب گردانید و منشأ تمامى احکام، یکى است، در تشریع آنها هیچ انسانى نه در خواب و نه در بیدارى شرکت نداشته است؛ اساساً شأن هر عبادتى که انسان با آن خالق و پروردگارش را عبادت مىکند، این است. ما در تشریع اسلامى عبادتى را نمىیابیم که انسانها آن را وضع، آنگاه شارع امضا و تصویب کرده باشد؛ مگر در موارد خاصى که از طرف پیامبر ثابت شده است.\nدر تأیید این مطالب همین بس که در تمامى فصول و بخشهاى اذان، از تکبیر گرفته تا تهلیل، صبغه الهى و گوارایى کلام و بلندى معانى را مىتوان دید که شعور انسان را به مفاهیمى والاتر و اصیلتر از آنچه عقل انسانها مىتواند درک کند رهنمون مىشوند. چنانچه اذان و اقامه منبعى غیر از وحى داشت، از چنین گوارایى و صبغه الهى برخوردار نبود.\nبنابراین، هر مسلمان چارهاى جز پذیرفتن این دو امر ندارد:\nالف) تشریع اذان و اقامه به خداوند بر مىگردد و اوست که اذان و اقامه را به بندهاش وحى کرد و بشر نقشى در تشریع آنها ندارد.\nب) همچنان که اصل اذان، وحى الهى است که بر قلب پیامبر نازل شده، هر فصلى از آن نیز وحى الهى به سوى پیامبر(ص) است، پس هیچ انسانى نمىتواند فصلى را از آن کم و یا بخشى را به آن اضافه کند.\n2. تاریخ تشریع اذان در احادیث اهل بیت(ع)\nائمه اهل بیت(ع) متفقند بر اینکه اذان یکى از امور عبادى است که از منزلت ویژهاى برخوردار است و خداوند آن را تشریع کرده و جبرئیل آن را به رسول خدا(ص) و رسول خدا نیز آن را به بلال یاد داده است.\nاین امر از نظر ائمه اهل بیت(ع) مسلّم بوده و روایات و سخنان آنها در این زمینه فراوان است که ما در اینجا مقدار اندکى از آنها را از باب نمونه، ذکر مىکنیم:\n1. ثقة الاسلام کلینى، به سند صحیح از زراره و فضیل، از امام باقر(ع) روایت کرده:\nلمّا أُسری برسول اللّه(ص) إلى السماء فبلغ البیت المعمور، و حضرت الصلاة، فأذّن جبرئیل(ع) و أَقام فتقدم رسول اللّه(ص) و صفّ الملائکة و النّبیّون خلف محمّد(ص)؛\nوقتى رسول خدا(ص) در سفر معراج به بیت المعمور رسید، هنگام نماز شد، جبرئیل اذان و اقامه گفت و رسول خدا جلو ایستاد و ملائکه و پیامبران پشت سر محمد(ص) به صف ایستادند.\n2. کلینى با سند صحیح از امام صادق(ع) روایت کرده:\nلمّا هبط جبرئیل بالأذان على رسول اللّه(ص) کان رأسه فی حجر علیّ(ع)، فأذّن جبرئیل و أقام، فلمّا انتبه رسول اللّه(ص) قال: یا على سمعت؟ قال: نعم، قال: حفظتَ؟ قال: نعم. قال: ادعُ بلالاً، فدعا علىّ(ع) بلالاً فعلّمه؛\nچون جبرئیل اذان را بر رسول خدا(ص) فرود آورد، سر او در دامان على(ع) بود، جبرئیل اذان واقامه گفت.6 وقتى رسول خدا بیدار شد، فرمود: على، آیا شنیدى؟ عرض کرد: آرى7، فرمود: آیا حفظ کردى؟ عرض کرد: آرى. پیامبر(ص) فرمود: بلال را فراخوان! على(ع) هم بلال را فراخواند و پیامبر اذان را به او یاد داد.8\n3. کلینى با سند صحیح دیگرى از عمربن اذینه از امام صادق(ع) نقل مىکند که فرمود:\nما تروی هذه(الجماعة)؟ فقلت: جعلت فداک فی ماذا؟ فقال: فی أذانهم... فقلت: إِنّهم یقولون إنّ أُبیّ بن کعب رآه فی النوم. فقال: کذبوا فانّ دین اللّه أعزّ مِنْ أن یُرى فی النوم. قال: فقال له سدیر الصیرفی: جلعت فداک فأحدث لنا من ذلک ذکراً. فقال أبوعبداللّه(الصادق)(ع): إنّ اللّه عزّو جلّ لمّا عرج بنبیّه(ص) إلى سماواته السبع إلى آخر الحدیث الأوّل؛9\nاین گروه چه مىگویند؟ عرض کردم: فدایت شوم در چه موردى؟ فرمود: در مورد اذانشان... ، عرض کردم: مىگویند که ابىّ بن کعب آن را در خواب دیده است. امام فرمود: دروغ مىگویند؛ زیرا دین خداوند عزیزتر از آن است که در خواب دیده شود. راوى مىگوید: سپس سدیر صیرفى به امام(ع) عرض کرد: فدایت شوم! در باره اذان چیزى براى ما بفرما. امام صادق(ع) فرمود: وقتى خداوند پیامبرش را به آسمانهاى هفت گانه عروج داد... تا آخر حدیث اوّل.\n4. محمدبن مکى، شهید اوّل، در ذکرى الشیعه از فقیه شیعه در اوایل قرن چهارم، یعنى ابن ابى عقیل عمانى، نقل مىکند که وى از امام صادق(ع) روایت کرده است که ایشان گروهى را که مىپندارند پیامبر(ص) اذان را از عبداللّه بن زید10 گرفته است، لعن کرد و فرمود:\nینزل الوحی على نبیّکم فتزعمون أنّه أخذ الأَذان من عبداللّه بن زید؟!؛11\nبر پیامبر شما وحى نازل مىشود؛ آن وقت شما مىپندارید که او اذان را از عبداللّه بن زید گرفته است؟!\nاین روایات را تنها شیعه از امامان اهل بیت(ع) نقل نکردهاند؛ بلکه حاکم و غیر او هم عین همین معنا را از ایشان نقل کردهاند. اینک به برخى روایاتى که در این زمینه از طریق اهل سنت نقل شده، اشاره مىکنیم:\n5. حاکم از سفیان بن اللیل نقل کرده است:12پس از ماجراى صلح حسن بن على با معاویه، من به مدینه نزد او آمدم در مجلسى نشسته بود، سخن از اذان شد، یکى از حضار گفت: اذان با روءیاى عبداللّه بن زید آغاز شده است. حسن بن على به او فرمود:\nإنّ شأن الأذان أعظم من ذلک، أذّن جبرئیل(ع) فی السماء مثنى مثنى، و علّمه رسول اللّه و أقام مرّة مرّة فعلّمه رسول اللّه(ص)؛13\nشأن و منزلت اذان بزرگتر از این است. جبرئیل در آسمان اذان گفت و هر جمله را دو بار ادا کرد و آن را به رسول خدا(ص) تعلیم داد و در اقامه هر جمله را یک بار ادا کرد و آن را به رسول خدا(ص) یاد داد.\n6. متقى هندى از شهید زیدبن علىّ بن الحسین(ع)، از پدرانش از على(ع) روایت کرده است:\nأنّ رسول اللّه(ص) عُلِّمَ الأذان لیلة أسری به و فرضت علیه الصلاة؛14\nرسول خدا(ص) اذان را در شب معراج و وقتى که نماز بر او واجب شد، فرا گرفت.\n7. حلبى از ابى العلاء نقل مىکند:\nبه محمد بن حنفیه گفتم: ما مىگوییم که اذان با روءیایى که یکى از انصار در خواب دید، آغاز شد. راوى مىگوید: محمدبن حنفیه با شنیدن این سخنان به شدت ناراحت شد و گفت: قصد یکى از پایههاى احکام اسلام و نشانههاى دین خود را کردهاید، پنداشتهاید که سبب آن، روءیاى مردى از انصار بوده است، روءیایى که احتمال صدق و کذب آن مىرود و ممکن است از خوابهاى پریشان باشد.\nراوى مىگوید: به او گفتم: این سخن میان مردم شایع شده است. محمد بن حنفیه گفت: این سخن، به خدا قسم باطل است... .15\n8. متقى هندى از مسند رافع بن خدیج نقل کرده است:\nچون رسول خدا(ص) به آسمان عروج کرد، اذان به او وحى شد و او آن را به زمین آورد و جبرئیل آن را به او تعلیم داد. طبرانى نیز این روایت را در اوسط از ابن عمر نقل کرده است.16\n9. از روایت عبدالرزاق از ابن جریج از عطا معلوم مىشود که تشریع اذان با وحى خداوند سبحان بوده است.17\n10. حلبى مىگوید:\nاحادیثى وارد شده که نشان مىدهد اذان، قبل از هجرت و در مکه تشریع شده و یکى از این احادیث، حدیثى است که طبرانى از ابن عمر نقل کرده است... . آنگاه حلبى در ادامه، روایت هشتم را نقل مىکند.18\nاین بود تاریخ و کیفیت تشریع اذان که شیعه آن را از سر چشمه زلال اهل بیت(ع) گرفته است و اهل بیت(ع) نیز آن را با نقل راستگویى از راستگویى از رسول خدا(ص) روایت کردهاند، چنان که گفتیم روایات دیگرى هم آن را تأیید مىکنند.\n3. کیفیت تشریع اذان در روایات اهل سنت\nدر روایات اهل سنت احادیثى در باره کیفیت تشریع اذان نقل شده که نسبت دادن آنها به پیامبر(ص) صحیح نیست. چکیده مفاد این روایات که تفصیل آنها را نیز خواهیم آورد، این است که:\nرسول خدا(ص) به نماز جماعت بسیار اهمیت مىدادند اما در اینکه چگونه مردم را با توجه به دورى مسافت و پراکندگى مهاجران و انصار در کوچههاى مدینه براى اقامه نماز جماعت گرد هم آورند، در تحیّر بود تا اینکه براى حل این مشکل با اصحاب مشورت کرد و آنها چند راه حل پیشنهاد کردند:\nالف) اینکه پرچمى نصب کنند و هرکس آن را دید، دیگران را خبر کند. پیامبر این پیشنهاد را نپسندید.\nب) برخى پیشنهاد کردند که براى این کار از شیپور یهودیان استفاده شود. این پیشنهاد نیز خوشایند پیامبر نبود.\nج) برخى دیگر پیشنهاد کردند که همچون مسیحیان از ناقوس استفاده شود. پیامبر ابتدا از این پیشنهاد خوشش نیامد، ولى بعد دستور داد این کار را بکنند، پس ناقوسى از چوب ساخته شد تا با نواختن آن، مردم براى نماز گرد هم آیند.\nو) پیامبر گرامى اسلام بر همین تصمیم پا برجا بودند تا اینکه عبداللّه بن زید آمد و به او خبر داد که بین خواب و بیدارى، فردى را دیده است که نزد او آمده و اذان را به او یاد داده است. عمربن خطاب بیست روز قبل همین خواب را دیده بود اما از نقل آن امتناع ورزیده بود، بعد از نقل خواب عبداللّه بن زید، عمر نیز خواب را به پیامبر گفت. پیامبر فرمود: چه چیزى باعث شد که خوابت را از من کتمان کنى؟ عمر گفت: عبداللّه بن زید در نقل این خواب از من سبقت گرفت و من حیا کردم که آن را نقل کنم. رسول خدا(ص) به بلال فرمود: بایست و بنگر که عبداللّه بن زید چه فرمانى مىدهد. پس عبداللّه بن زید اذان را به بلال یاد داد و بلال اذان را فرا گرفت و اذان گفت.\nاین خلاصهاى بود از آنچه محدثان اهل سنت در باره کیفیت تشریع اذان روایت کردهاند. ضرورى است که متون و اسناد این روایات مورد بررسى قرار گیرد.\n4. روایاتى که در «سنن» اهل سنت در باره کیفیت تشریع اذان آمده است\n1. ابو داود(202 ـ 275هـ) روایت مىکند: عباد بن موسى ختلى و زیاد بن ایوب ـ که نقل عباد کاملتر است ـ و این دو از هشیم و او از ابو بشر؛ و نیز زیاد از ابوبشر از ابى عمیربن انس از برخى عموهاى انصاریش نقل کرد:\nپیامبر اهتمام داشت که چگونه مردم را براى نماز جمع کند. فردى به او گفت: هنگام نماز پرچمى برافراز، تا وقتى مردم آن را ببینند، دیگران را خبر کنند. پیامبر(ص) این پیشنهاد را نپسندید. برخى دیگر از شیپور یهودیان یاد کردند، پیامبر این پیشنهاد را نیز نپسندید و فرمود: این سنت یهود است. برخى دیگر از ناقوس نام بردند، پیامبر فرمود: ناقوس از مسیحیان است. عبداللّه بن زید (ابنعبدربه) در حالى که این دغدغه رسول خدا(ص) برایش اهمیت داشت، به خانه آمد و اذان را در خواب دید. صبح روز بعد نزد رسول خدا(ص) آمد و گفت: «من بین خواب و بیدارى بودم که فردى نزد من آمد و اذان را به من یاد داد».\nعمربن خطاب نیز قبل از او چنین روءیایى را دیده بود اما بیست روز از افشاى آن خوددارى کرد.19بعد که خواب خود را براى پیامبر نقل کرد، پیامبر به او فرمود: «چه باعث شد که مرا از آن آگاه نکنى؟» عمر گفت: «عبداللّه بن زید از من پیشى گرفت و من دیگر حیا کردم». سپس رسول خدا به بلال فرمود: «بایست و بنگر عبداللّه بن زید به تو چه فرمان مىدهد، آن را انجام ده. » از آن پس بلال اذان مىگفت.\nابو بشر مىگوید: ابو عمیر به من گفت: انصار چنین مىپندارند که اگر عبداللّه بن زید در آن روز بیمار نبود، پیامبر(ص) او رابه عنوان موءذّن نصب مىکرد.\n2. از محمد بن منصور طوسى از یعقوب از پدرش از محمد بن اسحاق ؛ از محمد بن ابراهیم بن حارث تیمى از محمد بن عبداللّه بن زید بن عبدربه نقل است که او گفت:\nپدرم، عبداللّه بن زید گفت: وقتى رسول خدا دستور داد ناقوسى بسازند تا با صدا در آوردن آن مردم را براى نماز گرد هم آورند. در خواب دیدم که مردى ناقوس بر دست، دور من چرخید. به او گفتم: این ناقوس را مىفروشى؟ گفت: با آن چه مىکنى؟ گفتم: با آن مردم را براى نماز فرا مىخوانم. گفت: آیا تو را به چیزى بهتر از آن راهنمایى کنم؟ به او گفتم: آرى، گفت: بگو: اللّهأکبر، اللّه أکبر، اللّه أکبر، اللّه أکبر، أشهد أن لااله إلاّاللّه، أشهد أن لااله إلاّاللّه، أشهد أنّ محمداً رسول اللّه، أشهد أنّ محمداً رسول اللّه، حىّ على الصلاة، حىّ على الصلاة، حىّ على الفلاح، حىّ على الفلاح، اللّه اکبر، اللّه اکبر، لاإله إلاّ اللّه.\nآنگاه کمى از من دور شد و گفت: به هنگام اقامه نماز چنین مىگویى:\nاللّه أکبر، اللّه أکبر، اشهد أن لاإله إلاّ اللّه، أشهد أنّ محمداً رسول اللّه، حىّ على الصلاة، حىّ على الفلاح، قد قامت الصلاة، قد قامت الصلاة، اللّه أکبر، اللّه أکبر، لاإله إلاّ اللّه.\nصبح روز بعد نزد رسول خدا(ص) آمدم و آنچه را که دیده بودم، براى او نقل کردم، فرمود:\nآنچه دیدى روءیاى صادقه است، ان شاء اللّه، پس برخیز و نزد بلال برو و آنچه را که در خواب دیدى، به او بگو تا او با آن الفاظ اذان بگوید، صداى او از صداى تو رساتر است.\nمن با بلال برخاستم و آنچه را که در خواب دیده بودم، به او القا کردم و او هم آن را تکرار کرد.\nعمر در خانه خود صداى اذان را شنید، از خانه خارج شد و در حالى که عبایش را مىکشید، گفت:\n«اى رسول خدا! قسم به آنکه تو را به حق به پیامبرى برگزید! همانند آنچه او در خواب دید، من نیز دیدم.» رسول خدا(ص) فرمود: فللّه الحمد.20\n3. همین حدیث را ابن ماجه نیز(207ـ275هـ) با دو سند زیر نقل کرده است:\nاز ابوعبید، محمد بن میمون مدنى، از محمدبن سلمه حرّانى از محمد بن اسحاق از محمد بن ابراهیم تیمى از محمد بن عبداللّه بن زید از پدرش نقل شده است:\nرسول خدا(ص) به شیپور فکر مىکرد و نیز دستور داد تا ناقوسى از چوب بتراشند، تا اینکه اذان در خواب به عبداللّه بن زید تعلیم داده شد... تا آخر حدیث.\n4. از محمد بن خالد بن عبداللّه واسطى از پدرش از عبدالرحمن بن اسحاق از زهرى از سالم از پدرش نقل شده است:\nپیامبر(ص) در باره چیزى که مردم را به نماز فراخواند از آنان نظر خواهى کرد. گروهى شیپور را پیشنهاد کردند که او این پیشنهاد را نپسندید، چون شیپور رسم یهودیان بود. گروهى دیگر ناقوس را پیشنهاد کردند که آن را نیز چون رسم مسیحیان بود، نپسندید، تا اینکه در آن شب مردى از انصار که به او عبداللّه بن زید مىگفتند و عمر بن خطاب روءیاى اذان را دیدند...\nزهرى مىگوید: بلال در اذان نماز صبح، عبارت «الصلاة خیرء من النوم» را افزود و رسول خدا(ص) هم آن را تثبیت کرد... .21\n5. ترمذى این حدیث را با این سند نقل مىکند:\nاز سعید بن یحیى بن سعید اموى از پدرش از محمدبن اسحاق از محمد بن ابراهیم بن حارث تیمى از محمد بن عبداللّه بن زید از پدرش نقل شده است: وقتى صبح شد، نزد رسول خدا(ص) آمدیم و من روءیایى را که دیده بودم نقل کردم... تا آخر حدیث.\n6. ترمذى مىگوید:\nابراهیم بن سعد از محمد بن اسحاق این حدیث را کامل تر نقل کرده است. ترمذى سپس اضافه مىکند: عبداللّه بن زید همان ابن عبدربه است و از او جز این یک حدیث که در مورد اذان است، حدیث دیگرى نقل نشده است.22\nآنچه نقل شد، روایاتى بود که صاحبان از سننى که کتب آنان صحاح سته اهل سنت شمرده مىشود نقل کردهاند. این کتب داراى چنان اهمیتى است که دیگر کتب سنن مانند سنن دارمى یا دارقطنى یا بیهقى یا روایاتى که ابن سعد در طبقات نقل کرده است، هیچ یک به پایه صحاح ششگانه نمىرسد. به لحاظ همین جایگاه ویژه صحاح ششگانه، روایات این سنن معروف را از روایات کتب دیگر جدا کردیم.\nاینک براى روشن شدن حقیقت به بررسى متن و سند این روایات مىپردازیم، سپس روایاتى را که در متون دیگر آمده است، ذکر خواهیم کرد.\nتحلیل مضمون روایات گذشته\nروایاتى که ذکر شد، به جهات مختلف شایستگى ندارند که مورد استدلال قرار گیرند، از جمله:\nجهت اوّل: ناسازگارى این روایات با مقام نبوت\nخداوند سبحان به پیامبرش فرمان داد تا با موءمنان در اوقات مختلف نماز بگزارد. طبع قضیه اقتضا دارد که کیفیت تحقق این امر را به او بیاموزد. بنابراین معنا ندارد که پیامبر اکرم(ص) چندین روز ـ چنان که در روایت اوّل از ابو داود نقل شده بیست روز ـ متحیر باشد و نداند چگونه مسئولیتى را که بر عهده او گذاشته شده است انجام دهد، از این رو گاهى به آن و گاهى به این متوسل شود تا او را در شناسایى اسباب و ابزارهاى این مقصود راهنمایى کنند! در حالى که خداوند سبحان در باره او مىفرماید: و علَّمک مالمتکن تعلم، سپس مىافزاید: «وکان فضل اللّه علیک عظیماً23 مراد از «فضل» در آیه شریفه، به قرینه جمله ما قبل آن «علم» است.\nنماز و روزه از امور عبادى هستند و از امور عرفى مانند جنگ نیستند که چه بسا پیامبر در مورد آنها با اصحاب خویش مشورت مىکرد البته مشورت پیامبر با اصحاب در امور عرفى مانند جنگ نیز از روى جهل او به تصمیم بهتر نبوده، بلکه به منظور مشارکت دادن آنان در امور و جلب قلوب آنان بوده است. چنان که خداوند مىفرماید:\nو لو کنت فظّاً غلیظ القلب لانفَضّوا مِن حولک فاعْفُ عنهم واسْتغفرْلهم و شاورْهم فی الأمر فإذا عزمتَ فتوکّلْ على اللّه؛24\nاگر تند خوى و سخت دل بودى، مردم از گرد تو متفرق مىشدند، پس از آنان درگذر و از خدا براى آنها طلب آمرزش کن و در کارها با آنان مشورت کن، آن گاه آنچه را خود تصمیم گرفتى با توکل به خدا انجام بده.\nآیا این، وهن دین نیست که روءیا و خوابهاى افراد عادى منشأ امر عبادى بسیار مهمى همچون اذان و اقامه باشد؟\nبه همین دلیل بایستى گفت: اینکه منشأ اذان، روءیا باشد، دروغى است که به شریعت بسته شده است. بعید نیست که خویشاوندان عبداللّه بن زید این روءیا را شایع و پخش کرده باشند تا فضیلتى براى قبیله و خاندان آنان محسوب شود. از این رو در برخى مسانید مشاهده مىکنیم که فقط عموزادههاى عبداللّه بن زید، راویان این حدیث هستند و حُسن ظنّ به آنها موجب شده که به این روایات اعتماد شود.\nجهت دوم: وجود تعارض اساسى بین روایات یاد شده\nروایاتى که در مورد اذان و کیفیت تشریع آن ذکر شده، از جهات مختلفى با یکدیگر تعارض اساسى دارند:\nالف) مقتضاى روایت اوّل(روایت ابى داود) این است که عمر بن خطاب بیست روز قبل از عبداللّه بن زید، اذان را در خواب دیده است. در حالى که مقتضاى روایت چهارم(روایت ابن ماجه) این است که عمر و عبد اللّه بن زید در یک شب اذان را در خواب دیدهاند.\nب) براساس برخى از این روایات، روءیاى عبداللّه بن زید مبدأ تشریع اذان است و وقتى عمربن خطاب اذان را شنید، نزد رسول خدا(ص) آمد و گفت که او هم آن روءیا را دیده اما خجالت کشیده آن را نقل کند.\nج) در برخى دیگر از این روایات، مبدأ تشریع اذان شخص عمربن خطاب است، نه روءیاى او، زیرا او بود که پیشنهاد داد مردم را براى نماز صدا بزنند که صدا زدن مردم براى نماز صورت دیگرى از اذان است. ترمذى در سننش نقل کرده: وقتى مسلمانان به مدینه آمدند... برخى پیشنهاد کردند: شاخى(یعنى بوقى) مثل شاخ یهودیان بگیرید. اما عمربن خطاب گفت: آیا مردى را روانه نمىکنید که براى نماز ندا در دهد؟ پس از آن رسول خدا(ص) فرمود: بلال! بلند شو و براى نماز ندا سرده(یعنى اذان بگو).25\nاین روایت را نسایى26 و بیهقى27 نیز در سننشان ذکر کردهاند.\nالبته ابن حجر ندا کردن براى نماز را به گفتن «الصلاة جامعة»28 تفسیرکرده است؛ اما دلیلى بر این تفسیر وجود ندارد.\nد) مبدأ تشریع اذان، پیامبر اکرم است. بیهقى روایت کرده: ... پس اصحاب پیشنهاد کردند که به هنگام نماز ناقوس نواخته یا آتشى برافروخته شود. سپس بلال مأمور شد تا اذان را به صورت فصول جفت واقامه را به صورت فصول فرد، بگوید.\nاین روایت را بخارى از محمد از عبدالوهاب ثقفى، و مسلم از اسحاق بن ابراهیم نقل کرده است.29\nبا این همه تناقضى که در نقل این روایت وجود دارد، چگونه مىتوان بر این نقلها اعتماد کرد؟\nهـ) مطابق حدیث اوّل، هنگامى که عبداللّه بن زید روءیاى خود را براى پیامبر(ص) نقل مىکرده، عمر حضور داشته ؛ اما مطابق حدیث دوم، حضور نداشته است، زیرا در این حدیث، به دنبال نقل روءیاى عبداللّه بن زید براى پیامبر، وقتى بلال اذان مىگفت، عمر صداى اذان را شنید و از خانهاش خارج شد.\nجهت سوم: چهارده نفر خواب دیدند، نه یک نفر\nاز روایت حلبى چنین استفاده مىشود که بیننده اذان در خواب منحصر در عبداللّه بن زید و عمر بن خطاب نبوده، بلکه ابوبکر نیز ادعا کرده همان خوابى را که آنها دیدهاند، او نیز دیده است. گفته شده هفت نفر از انصار و نیز گفته شده چهارده نفر30 مجموعاً ادعا کردهاند که اذان را درخواب دیدهاند. شریعت محل عبور هر رهگذر نیست، اگر شریعت و احکام شرعى تابع روءیا و خواب اشخاص باشد، فاتحه اسلام را باید خواند.\nجهت چهارم: وجود تعارض بین نقل بخارى و نقل دیگران\nروایتى که بخارى نقل کرده، صراحت دارد که پیامبر(ص) در مجلس مشورت با صحابه به بلال دستور مىداد براى نماز ندا سر دهد و عمر به هنگام این فرمان، حضور داشته است. بخارى از ابن عمر نقل کرده است:\nوقتى مسلمانان به مدینه آمدند، اجتماع مىکردند و مترصد وقت نماز مىشدند و کسى براى نماز ندا نمىداد. روزى در این زمینه با هم سخن مىگفتند، گروهى گفتند: همچون مسیحیان ناقوسى اختیار کنیم. برخى گفتند: شیپورى مثل شیپورى که یهودیان دارند برگیریم. اما عمر گفت: آیا نمىخواهید مردى را روانه کنید که براى نماز ندا سردهد. رسول خدا(ص) فرمود: بلال! برخیز و نداى نماز سرده.31\nاما احادیث روءیا صراحت دارند که وقتى عبداللّه جریان روءیایش را براى پیامبر نقل کرد، پیامبر به بلال دستور داد اذان گوید و عمر در این جلسه حضور نداشته است و اذان را در خانهاش شنید، پس از شنیدن اذان، در حالى که لباسش را مىکشیده، از خانهاش خارج شده و به پیامبر عرض مىکند: قسم به آن که تو را به حق به پیامبرى برانگیخت، من نیز همان خوابى را که عبداللّه دیده، دیدهام.32\nنمىتوان روایت بخارى را بر ندا به «الصلاة جامعة» و احادیث روءیاى اذان را به «فرمان به اذان گفتن» حمل کرد؛ زیرا اوّلاً این جمع، شاهد ندارد، ثانیاً اگر پیامبر به بلال دستور مىداد که با صداى بلند و مکرر بگوید «الصلاة جامعة»، مشکل حل مىشد و موضوعى براى حیرت باقى نمىنماند. این قراین نشان مىدهد که دستور پیامبر به ندا سردادن، همان فرمان دادن به گفتن اذان مشروع بوده است.33\nبررسى سندهاى روایات یاد شده\nوجوه چهارگانهاى که گذشت مربوط به محتواى احادیث یاد شده بود و براى سلب اعتماد از آنها کفایت مىکند. اینک به بررسى اسناد این روایات مىپردازیم و خواهیم گفت که یا اسناد آنها به پیامبر اکرم(ص) نمىرسد و یا اگر مىرسد، سلسله سند، مشتمل بر فردى مجهول یا مجروح یا ضعیف و متروک است.\nروایت اوّل: که ابوداود آن را نقل کرده بود، ضعیف است، زیرا:\nاوّلاً: روایت به راوى یا راویان مجهولى منتهى مىشود، راوى این روایت آن را به نقل از یکى از عموهاى انصارى خود آورده است.\nثانیاً: کسى که از یکى از عموهاى انصارى خود این روایت را نقل مىکند، ابو عمیر بن انس است که ابن حجر در مورد وى مىنویسد: این فرد از عموهاى انصارى خود که از اصحاب پیامبر بودهاند، در مورد روءیت هلال و اذان، حدیث نقل کرده است. ابن سعد در مورد او گفته است: ثقه و قلیل الحدیث بوده است.\nابن عبدالبرّ در مورد او گفته است:\nمجهول است و به روایت او استناد نمىشود.34\nجمال الدین مزّى چنین اظهار نظر کرده است:\nاین روایات(یعنى آنچه او در باره موضوع روءیت هلال و اذان، روایت کرده است) همه آن چیزى است که از این شخص در کتب حدیث وجود دارد.35\nروایت دوم: کسانى در سلسله سند این روایت وجود دارند که نمىتوان به روایت آنها استناد کرد، نظیر:\n1. ابوعبداللّه، محمد بن ابراهیم بن حارث بن خالد تیمى، متوفاى حدود سال 120 هجرى.\nابو جعفر عقیلى از عبداللّه بن احمد بن حنبل نقل کرده است:\nاز پدرم در مورد محمد بن ابراهیم تیمى مدنى شنیدم که گفت: حدیث او بى چیز نیست، او احادیث راویان مجهول را نقل مىکند.36\n2. محمد بن اسحاق بن یسار بن خیار که هر چند اساس نقل «سیره ابن هشام است»، اما اهل سنت به روایات او استناد نمىکنند.\nاحمد بن ابى خیثمه مىگوید:\n... از یحیى بن معین در مورد او سوءال شد، در پاسخ گفت: چندان نیست، ضعیف است.\nاحمد بن ابى خیثمه همچنین مىگوید:\nاز یحیى بن معین بار دیگر شنیدم که مىگفت: از نظر من محمدبن اسحاق فرد نادرستى است و قوى نیست.\nابوالحسن میمونى در باره او مىگوید:\nاز یحیى بن معین شنیدم که مىگفت: محمدبن اسحاق ضعیف است. نسایى در مورد او گفته است: وى قوى نیست.37\n3. عبداللّه بن زید که ناقل حدیث است: در حق او همین بس که قلیل الحدیث است. ترمذى مىگوید:\nما از او حدیثى از پیامبر نمىشناسیم، جز همین یک حدیث که در مورد اذان است. حاکم در مورد او گفته است: صحیح این است که او در جنگ احد کشته شد و تمامى روایاتى که از او نقل شده، داراى اسناد منقطع است. ابن عدى هم در مورد او گفته است: از او حدیث صحیحى از پیامبر(ص) جز حدیث اذان نمىشناسیم.38\nترمذى از بخارى نقل کرده است:\nاز او چیزى جز حدیث اذان نمىشناسیم.39\nحاکم در مورد او گفته:\nعبداللّه بن زید کسى است که اذان به خواب او آمده است و فقهاى اسلام آن را قبول کردهاند. در صحیح مسلم و صحیح بخارى به خاطر یکسان نبودن سلسله سندهاى احادیث او، چیزى از او نقل نشده است.40\nروایت سوم: در سند این روایت، محمد بن اسحاق بن یسار و محمد بن ابراهیم تیمى به چشم مىخورند که در مورد آنها سخن گفتیم.\nروایت چهارم: در سند این روایت دو نفر وجود دارد که دیدگاه صاحب نظران را در مورد آنها نقل مىکنیم:\n1. عبدالرحمن بن اسحاق بن عبداللّه المدنى\nیحیى بن سعید قطان مىگوید: در مدینه راجع به او سوءال کردم، کسى را ندیدم که او را ستایش کند. على بن مدینى هم در مورد او علاوه بر آنچه گفتیم، چنین گفته است:\nاز سفیان که در مورد عبدالرحمن بن اسحاق از او سوءال شده بود، شنیدم که مىگفت: اهل مدینه وى را به خاطر قَدَرى مسلک بودنش، از مدینه بیرون کردند و او نزد ما آمد و ما با او نشست و برخاست نمىکردیم.\nاز احمد بن حنبل در مورد او سوءال کردم، در پاسخ گفت: وى از ابى زناد روایات غیر معروفى نقل کرده است.\nاحمد بن عبداللّه عجلى مىگوید:\nحدیثش نوشته مىشود، ولى قوى نیست.\nحدیثش نوشته مىشود، ولى به احادیث او استناد نمىشود.\nبخارى در مورد او مىگوید:\nوى از جمله کسانى نیست که به حافظهاش اعتماد شود... در مدینه شاگردى جز موسى زمعىّ از او شناخته شده نیست که روایاتى از او نقل شده که تعدادى از آنها مضطرب است.\nدارقطنى در مورد او مىگوید:\nضعیف است و متهم به قدرى بودن است.\nاحمد بن عدى مىگوید:\nدر احادیث او چیزهایى وجود دارد که مورد قبول نیست و پیروى نمىشود.41\n2. محمد بن خالدبن عبداللّه واسطى(150ـ240هـ)\nجمال الدین مزّى او را چنین معرفى مىکند:\nابن معین مىگوید: شخص مهمى نیست و روایت از پدرش نادرست است. ابوحاتم مىگوید: از یحیى بن معین در مورد او پرسیدم، در پاسخ گفت: مردى بد و بسیار دروغگوست... ، و روایات غیر معروفى را نقل کرده است.\nابو عثمان، سعید بن عمرو بردعى مىگوید:\nاز ابا زرعه در باره محمد بن خالد پرسیدم، در جواب گفت: مرد بدى است.\nابن حبان این فرد را در کتاب ثقاتش نام برده و در باره او گفته:\nخطا و تناقض گویى مىکند.42\nشوکانى پس از نقل روایت اذان از او مىگوید:\nاسناد او بسیار ضعیف است.43\nاما روایت پنجم: در سند این روایت اسامى این افراد آمده است:\n1. محمد بن اسحاق بن یسار؛\n2. محمد بن حارث تیمى؛\n3. عبداللّه بن زید.\nدر جرح دو نفر اوّل پیش تر سخن گفتیم و نیز گفتیم همه آنچه را این دو فرد از سوم روایت کرده، منقطع است. با این بیان، ضعف سند روایت ششم هم روشن مىشود.\nآنچه نقل شد، روایاتى بود که در «سنن» آمده است. اما در غیر این کتب نیز روایاتى در مورد کیفیت تشریع اذان وارد شده که در اینجا روایاتى را که احمد بن حنبل، دارمى و دارقطنى در مسانید خود، و امام مالک در موطّأ و ابن سعد در طبقات و بیهقى در سنن نقل کردهاند، ذکر مىکنیم:\nروایات اذان در غیر کتب شش گانه\nپیش از این از حاکم نقل کردیم که بخارى و مسلم، حدیث عبداللّه بن زید را به دلیل اختلاف ناقلینى که در سلسله سند این حدیث وجود دارد، نقل نکردهاند. از صاحبان کتب ششگانه هم، فقط ابو داود، ترمذى و ابن ماجه، آن را نقل کردهاند. همچنان که گفتیم هم در مضامین این نقلها تناقض وجود دارد و هم سندهاى آنها دچار ضعف است. اینک به بررسى روایاتى مىپردازیم که در دیگر منابع روایى اهل سنت که از نظر اتقان و صحت در درجه بعد از کتب ششگانه قرار دارند است، نقل شده است:\nالف) روایت مسند احمد بن حنبل\nاحمد بن حنبل، روایت اذان را در مسندش با سه سلسله سند از عبداللّه بن زید نقل کرده است.44\nدر سند اوّل، زید بن حباب بن ریان تمیمى(متوفّى 203 هـ) وجود دارد. علماى رجال او را به کثرت خطا در نقل، وصف کردهاند. وى احادیثى را که به لحاظ سند غریب است، از سفیان ثورى نقل کرده است. ابن معین در این زمینه گفته است: احادیثى که او از سفیان نقل کرده، مقلوبه است.\nهمچنین در سند اوّل عبداللّه بن محمد بن عبداللّه بن زید بن عبدربّه وجود دارد که از او در صحاح و مسانید حدیثى جز همین یک حدیث وجود ندارد. این روایت را نواده عبداللّه بن زید نقل کرده که متضمن فضیلتى براى خاندان اوست و به همین جهت چندان مورد اعتماد نیست.\nسند روایت دوم بر محمد بن اسحاق بن یسار مشتمل است که پیش تر راجع به آن بحث کردیم.\nدر سند روایت سوم علاوه بر محمد بن اسحاق، محمد بن ابراهیم حارث تیمى وجود دارد و منتهى مىشود به عبداللّه بن زید و او بسیار قلیل الحدیث است.\nدر روایت دوم پس از ذکر روءیا و تعلیم اذان به بلال آمده است:\nبلال نزد پیامبر آمد و دید که او خواب است، با صداى بلند فریاد زد: «الصلاة خیرء من النوم» نماز بهتر از خواب است. از آن پس این عبارت در اذان صبح وارد شد!\nهمین عبارات در ضعف این روایت کفایت مىکند.\nب) روایت مسند دارمى\nدارمى در مسندش ماجراى روءیاى اذان را با سندهاى مختلف ذکر کرده که همگى ضعیفند. در اینجا فقط سندهاى مسند دارمى رانقل مىکنیم:\n1. از محمد بن حمید از سلمه از محمد بن اسحق نقل شده است: وقتى رسول خدا(ص) وارد مدینه شد... .\n2. همان سند قبلى با این تفاوت که پس از محمد بن اسحاق آمده است: این حدیث را محمد بن ابراهیم بن حارث تیمى از محمد بن عبداللّه بن زیدبن عبدربّه از پدرش نقل کرده است.\n3. از محمد بن یحیى، از یعقوب بن ابراهیم بن سعد، از پدرش از ابن اسحاق... باقى سند عین همان است که در سند روایت دوم آمده است.45\nسند روایت اوّل منقطع است؛ و سند روایت دوم مشتمل بر محمد بن ابراهیم بن حارث تیمى و سند روایت سوم هم مشتمل بر ابن اسحاق است که حال این دو پیش از این معلوم شد.\nج) روایت مالک در موطّأ\nامام مالک ماجراى روءیاى اذان را در کتاب الموطّأ خود چنین نقل کرده است:\nاز یحیى از مالک، از یحیى بن سعید نقل شده است: رسول خدا(ص) خواست دو قطعه چوب برگیرد تا با ضربه بر آنها... .46\nسند این روایت منقطع است؛ زیرا یحیى بن سعید بن قیس که روایت را از رسول خدا(ص) نقل کرده قبل از سال 70 هـ متولد شده و در سال 143 هـ در هاشمیه وفات کرده است.47\nد) روایت ابن سعد در طبقات\nاین روایت را محمد بن سعد در طبقاتش با سلسله سندهاى موقوف و غیر قابل استناد نقل کرده است48 که اینک به بیان هر یک از آنها مىپردازیم:\nسند اوّل به نافع بن جبیر منتهى مىشود که در دهه 90 و بنابر قولى در 99 هـ درگذشته است.\nسند دوم به عروة بن زبیر منتهى مىشود که در 29 هـ متولد شده و 93 هـ وفات یافته است.\nسند سوم به زید بن اسلم منتهى مىشود که در 136 هـ در گذشته است.\nسند چهارم به سعید بن مسیب و عبدالرحمن بن ابى لیلى منتهى مىشود که به ترتیب در 94 و 82 یا 83 هـ درگذشتهاند.\nذهبى در شرح حال عبداللّه بن زید گفته است: سعید بن مسیب و عبدالرحمن بن ابى لیلى از او روایت کردهاند، در حالى که هیچ یک او را ندیدهاند.49\nابن سعد همین روایت را با سند دیگرى نیز نقل کرده است: احمد بن محمد بن ولید ازرقى از مسلم بن خالد از عبدالرحیم ابن عمر از ابن شهاب، از سالم بن عبداللّه بن عمر از عبداللّه بن عمر نقل کرده: رسول خدا خواست نشانهاى براى جمع شدن مردم در نماز قرار دهد... تا اینکه مردى از انصار که به او عبداللّه بن زید مىگفتند، روءیاى اذان را دید، عمر بن خطاب هم در همان شب چنان روءیایى دید... ـ تا آنجا که مىگوید ـ بلال در اذان نماز صبح، عبارت «الصلاة خیرء من النوم» را افزود و رسول خدا آن را تثبیت کرد.\nسند این روایت مشتمل است بر:\n1. مسلم بن خالد بن قرقره که به او ابن جرحه نیز گفته مىشود. یحیى بن معین او را تضعیف کرده است. على بن مدینى در حق او گفته: قابل اعتنا نیست. بخارى گفته است: احادیث او درست نیست، نسایى هم در حق او گفته: قوى نیست. ابو حاتم در باره او گفته: چندان قوى نیست، احادیث او درست نیست، حدیثش نوشته مىشود، اما به آن استناد نمىشود، احادیث درست و نادرست دارد.50\n2. محمد بن مسلم بن عبیداللّه بن عبداللّه بن شهاب زهرى مدنى(51 ـ 123 هـ). انس بن عیاض از عبیداللّه بن عمر نقل کرده است:\nزهرى را مىدیدم که کتابى برایش مىآوردند که نه آن را مىخواند و نه برایش مىخواندند و به او مىگفتند: این را از تو روایت کنیم؟ در پاسخ مىگفت: آرى!\nابراهیم بن ابى سفیان قیسرانى از قول فریابى مىگوید:\nاز سفیان ثورى شنیدم که مىگفت: نزد زهرى آمدم و با من سنگین برخورد کرد. به او گفتم: اگر نزد بزرگان ما بیایى با تو چنین مىکنند، چه مىکنى؟ گفت: همچون تو. سپس وارد شد و کتابى براى من آورد و گفت: این را بگیر و از من روایت کن، ولى من حرفى را از آن روایت نکردم.51\nهـ) روایت بیهقى در سنن\nبیهقى روءیاى اذان را با سلسله سندهایى که هیچ یک از آنها خالى از اشکال یا اشکالات متعدد نیست، نقل کرده است. اینک توجه خوانندگان را به راویان ضعیفى که در این سلسله سندها وجود دارد، جلب مىکنیم:\nروایت اوّل: این روایت مشتمل است بر ابى عمیر بن انس که از یکى از عموهاى انصارى خود روایت مىکند. پیشتر در مورد ابى عمیر بن انس گفتیم که ابن عبدالبرّ در باره او گفته است: مجهول است و روایاتش قابل استناد نیست؛52از راویان مجهولى53 تحت عنوان «یکى از عموها» حدیث نقل کرده است؛ هر چند همه صحابه را عادل فرض کنیم، دلیلى وجود ندارد که این افراد را از اصحاب بدانیم. اگر بر فرض عموهاى این فرد، از اصحاب باشند، اما موقوفات صحابى یعنى احادیثى که به صحابى ختم مىشود نه به پیامبر حجت نیست؛ زیرا معلوم نیست از پیامبر(ص) نقل کرده باشد.\nروایت دوم: سند این روایت در بردارنده راویانى است که روایات آنها قابل استناد نیست:\n1. محمدبن اسحاق بن یسار\n2. محمد بن ابراهیم بن حارث تیمى\n3. عبداللّه بن زید\nکه در مورد همه آنها پیش از این سخن گفتیم.\nروایت سوم: در سند این روایت ابن شهاب زهرى است که از سعید بن مسیب(متوفّى 94 هـ) و او از عبداللّه بن زید54 روایت نقل مىکند. متذکر شدیم که هیچ یک از این دو، عبداللّه بن زید را درک نکردهاند.\nو) روایت دارقطنى در سنن\nدارقطنى روایت روءیاى اذان را با سلسله سندهاى مختلف روایت کرده است:\n1. از محمدبن یحیى بن مرداس از ابو داود از عثمان بن ابى شیبه از حماد بن خالد از محمد بن عمرو از محمد بن عبداللّه از عمویش عبداللّه بن زید، نقل شده است... .\n2. محمد بن یحیى از ابو داود از عبیداللّه بن عمر از عبدالرحمن بن مهدى از محمد بن عمرو براى ما نقل کرده است که از عبداللّه بن محمد شنیدم که گفت: عبداللّه بن زید که در این حدیث آمد، جد من است55.\nهمچنان که ملاحظه مىشود در هر دو سند محمد بن عمرو هست که مردد است بین انصارى که در صحاح و مسانید روایتى جز این روایت ندارد و ذهبى در حق او گفته که اصلاً شناخته شده نیست، و بین محمد بن عمرو، ابو سهل انصارى که یحیى بن قطان و ابن معین و ابن عدى او را تضعیف کردهاند.56\n3. از ابو محمد بن صاعد، از حسن بن یونس، از اسود بن عامر، از ابوبکر بن عیاش، از اعمش، از عمرو بن مره، از عبدالرحمن بن ابى لیلى، از معاذ بن جبل نقل است: مردى از انصار، عبداللّه بن زید، نزد رسول خدا(ص) آمد و گفت:\nاى رسول خدا، من در خواب دیدهام....57\nسند این روایت منقطع است، زیرا معاذ بن جبل در سال 18 یا 20 هـ از دنیا رفته، در حالى که عبدالرحمن بن ابى لیلى در سال 17 هـ متولد شده است.\nعلاوه بر این، دار قطنى، عبدالرحمن را تضعیف کرده و در حق او گفته است:\nاحادیث ضعیفى دارد و بد حافظه است و ثابت نشده که ابن ابى لیلى حدیثى از عبداللّه بن زید شنیده باشد.58\nدر اینجا سخن در مقام اوّل پایان یافت و روشن شد که اذان با وحى الهى تشریع شده است، نه با روءیاى عبداللّه بن زید یا عمر بن خطاب و یا هرکس دیگرى. نیز ثابت شد که این احادیث ذاتاً متعارض بوده و از نظر سند هم تمام نیستند و چیزى با آنها ثابت نمىشود. علاوه بر این، در آغاز بحث گفتیم که عقل نیز چنین چیزى را بعید مىداند.\nاینک وقت آن رسیده است که از کیفیت ورود تثویب یعنى عبارت «الصلاة خیرءُ من النوم» در اذان صبح بحث کنیم.\n1. بررسى تاریخ ورود «تثویب» در اذان نماز صبح\nتثویب از ریشه «ثاب یثوب» به معناى بازگشت است. وقتى موءذّن مىگوید «حىّ على الصلاة»، مردم را به نماز فراخوانده است، وقتى در چند جمله بعد مىگوید: «الصلاة خیرء من النوم» معنایش بازگشت به فراخوان نماز است.\nفیروز آبادى در قاموس، تثویب را به معانى گوناگونى تفسیر کرده است، از جمله: فراخواندن به نماز، دو بار فراخواندن، و اینکه در اذان نماز صبح دوبار گفته شود: «الصلاة خیرء من النوم».\nدر «المغرب» آمده است:\nتثویب، ابتدا به این معنا بوده که موءذّن در اذان صبح دو بار بگوید: «الصلاة خیرءمن النوم»؛ و در معناى جدیدش به معناى گفتن «الصلاة، الصلاة» یا «قامت، قامت» است.59\nظاهراً استعمال تثویب میان محدّثان در گفتن جمله «الصلاة خیر من النوم» در اذان، غلبه داشته است چه بسا این لفظ به معناى مطلق فراخوان پس از فراخوان باشد و در این صورت لفظ تثویب شامل همه مواردى مىشود که موءذّن پس از پایان اذان، با جمله «الصلاة خیر من النوم» یا با هر عبارت دیگرى دعوت به نماز را تکرار کند.\nسندى در حاشیهاش بر سنن نسایى گفته است:\nتثویب عبارت است از بازگشت به اعلام پس از اعلام اوّل. هنگامى که موءذّن مىگوید: «الصلاة خیرء من النوم» خالى از این مضمون تکرار اعلام نیست. از این رو آن را تثویب گفتهاند60\n.آنچه گفته شد، بیان معناى تثویب در لغت بود. مقصود ما در این مقام، تبیین حکم گفتن عبارت «الصلاة خیرء من النوم» در اذان نماز صبح است. آیا گفتن این جمله در اذان صبح، مشروع است یا بدعتى است که بعد از پیامبر(ص) ودر اثر خوشایند برخى از مردم در اذان گنجانده شد؟ فرق نمىکند این عمل با این ویژگى، تثویب باشد یا تثویب به معناى مطلق تکرار از فراخواندن به نماز باشد، هر چند پس از پایان اذان، با این الفاظ یا با واژههاى دیگر.\nتثویب به معناى یاد شده هم در ضمن روایات روءیاى اذان و هم در روایات دیگر وارد شده است:\n1. روایت ابن ماجه(روایت چهارم) که گفتیم شوکانى بر ضعف آن تصریح کرده است.61\n2. روایت احمد بن حنبل که گفتیم سند این روایت ضعیف است؛ زیرا در آن محمد بن اسحاق و عبداللّه بن زید بن عبد ربّه وجود دارند.62\n3. روایت ابن سعد در طبقاتش که در سند آن مسلم بن خالد بن قرقره وجود دارد و پیش از این به ضعف آن اشاره کردیم.63\n4. روایت ابن ماجه که با این سند وارد شده:\nاز ابوبکر بن ابى شیبه، از محمد بن عبداللّه اسدى، از ابى اسرائیل، از حکم، از عبدالرحمن بن ابى لیلى از بلال روایت شده:\nرسول خدا به من دستور داد تا در اذان صبح تثویب بگویم و مرا از تثویب در اذان نماز عشا نهى کرد.64\nاین روایت نشان مىدهد که تثویب در مطلق فراخواندن به نماز استفاده مىشود، هر چند با عبارت «الصلاة خیرء من النوم» نباشد، زیرا در این روایت از تثویب در نماز عشا نهى شده، تثویب در نماز عشا جز با عبارتى مثل «الصلاة جامعة» با «قدقامت الصلاة» و غیر اینها تحقق نخواهد یافت.\n5. از عمر بن رافع، از عبداللّه بن مبارک، از معمر، از زهرى، از سعید بن مسیب، از بلال نقل است که نزد پیامبر(ص) آمد تا نماز صبح را به او اطلاع دهد، گفته شد پیامبر خواب است، بلال گفت: «الصلاة خیرُءمن النوم، الصلاة خیرء من النوم». از آن پس این عبارت در اذان صبح جاى گرفت و بر همین منوال تثبیت شد.65\nسند این دو روایت منقطع است. اما سند روایت اوّل به این دلیل که ابن ابى لیلى در سال 17 هـ متولد شده است و بلال در سال 20 یا 21 هـ درشام، که از ابتداى فتح این سرزمین به دست مسلمانان، به عنوان مرزبان در آنجا بود، درگذشت. بنابر این بلال شامى و ابن ابى لیلى کوفى بود، با این وصف چگونه ممکن است ابن ابى لیلى با وجود خردسالى و دورى راه از بلال حدیثى شنیده باشد؟!66\nترمذى همین روایت را با اختلافى در ابتداى سند، نقل کرده و گفته است: حدیث بلال را جز از طریق ابو اسرائیل ملاّئى نمىشناسیم. ابو اسرائیل این حدیث را از حکم(ابن عتیبة) نشنیده، بلکه آن را از حسن بن عماره و او از حکم روایت کرده است.\nاسم ابواسرائیل، اسماعیل بن ابى اسحاق است و نزد اهل حدیث چندان قوى نیست.67\nاما سند روایت دوم: در سنن ابن ماجه به نقل از زوائد در باره آن آمده است:\nدر سلسله سند این روایت راویان ثقة قرار دارند؛ اما این سند منقطع است؛ زیرا سعیدبن مسیب از بلال حدیثى نشنیده است.68\n6. روایت نسایى:\nاز سوید بن نصر، از عبداللّه، از سفیان از ابى جعفر، از ابى سلمان، از ابى محذوره نقل شده است که براى رسول خدا(ص) اذان مىگفتم و در اذان نماز صبح چنین مىگفتم: حىّ على الفلاح، الصلاة خیرء من النوم، الصلاة خیرء من النوم، اللّه اکبر، اللّه اکبر، لااله إلاّ اللّه.69\nدر سنن بیهقى70و سبل السلام71به جاى ابى سلمان، ابى سلیمان آمده است، بیهقى گفته است: اسم ابو سلیمان، «همام الموءذن» است. من در کتب رجالى که در دست است، شرح حال «همام موءذّن» را نیافتهام. نه ذهبى در «سیر اعلام النبلاء» و نه مَزّى در «تهذیب الکمال» او را یاد نکردهاند، پس این مرد، شناخته شده نیست.\nاما ابو محذوره اگر چه از اصحاب است، ولى قلیل الروایه است، آنچه را روایت کرده از ده حدیث تجاوز نمىکند. او در سال هشتم هجرى درغزوه حنین براى رسول خدا(ص) اذان گفته است.72\n7. روایت بیهقى: سند این روایت منتهى مىشود به ابى قدامه، از محمد بن عبدالملک بن ابى محذوره، از پدرش از جدش: به رسول خدا(ص) گفتم که سنت اذان را به من یاد دهد.... و در ادامه حدیث آمده است: حىّ على الفلاح، حىّ على الفلاح، و اگر نماز صبح بود بگو: الصلاة خیرء من النوم، الصلاة خیرء من النوم... .\n8. بیهقى روایت دیگرى دارد که سند آن منتهى مىشود به عثمان بن سائب از پدرش وامّ عبدالملک بن ابى محذورة، از ابى محذوره، از پیامبر(ص). مضمون این روایت همانند روایت پیشین است.73\nاز وضعیت محمد بن عبدالملک پیشتر سخن گفتیم. عثمان بن سائب هم نه خودش شناخته شده است و نه پدرش و جز یک روایت، روایتى از آنها نقل نشده است.74\n9. روایت ابوداود: سند این روایت منتهى مىشود به حرث بن عبید، از محمد بن عبدالملک بن ابى محذوره، از پدرش، از جدش: به رسول خدا(ص) گفتم سنت اذان را به من یاد دهد... ـ تا آنجا که مىگوید ـ اگر نماز صبح بود، مىگویى: الصلاة خیرء من النوم، الصلاة خیرء من النوم....75\nسند روایت به محمد بن عبدالملک منتهى مىشود. ابن حجر به نقل از عبدالحق مىگوید: به این اسناد استناد نمىشود. ابن قطان در مورد او گفته: وى مجهول الحال است و جز حارث کسى را که از او روایت کرده باشد، نمىشناسیم.76\nشوکانى در باره محمد بن عبدالملک بن ابى محذوره گفته است: وضعیت این فرد شناخته شده نیست؛ و در مورد حرث بن عبید گفته که در او حرف و سخن است.77\n10. ابو داود همین روایت را با سند دیگرى نیز نقل کرده است که منتهى مىشود به عثمان بن سائب از پدرش و اُمّ عبدالملک بن ابى محذوره، از ابى محذوره، از پیامبر(ص).78 از ضعف این سند نیز پیشتر سخن گفتیم.\n11. ابو داود روایت دیگرى را نیز نقل مىکند که سندش منتهى مىشود به ابراهیم بن اسماعیل بن عبدالملک بن ابى محذوره. او مىگوید: از جدم عبدالملک بن ابى محذوره شنیدم که مىگفت از ابو محذوره شنیده است که رسول خدا به او اذان را حرف به حرف تلقین کرده است ـ تا آنجا که مىگوید ـ در اذان نماز صبح مىگفت: الصلاة خیرء من النوم... .79\nابراهیم بن اسماعیل یک روایت دارد که80، احتمال منقطع بودن سند آن وجود دارد، خود او نیز توثیق نشده است.\n12. دارقطنى سه روایت از انس و عمر بدون اینکه آنها را به پیامبر(ص) نسبت دهد، نقل مىکند که نشان مىدهند تثویب در اذان، سنت بوده است.81\n13. روایت دیگر دارقطنى دلالت دارد که پیامبر بلال82 را به تثویب امر کرده، اما سند این روایت منقطع است. این روایت را عبدالرحمن بن ابى لیلى از بلال نقل کرده و به دلیل وجود عبدالرحمن بن حسن در سند آن، ضعیف است. ابوحاتم در باره عبدالرحمن بن حسن گفته است که: حدیث او قابل استناد نیست. دیگران او را ملایم معرفى کردهاند.83\n14. دارقطنى روایت دیگرى نیز نقل کرده که دلالت دارد بر اعلام قبل از اذان به هر شکلى. این روایت علاوه بر اینکه برخى راویان سلسله سند آن تضعیف شدهاند، خارج از مقصود است.84\n15. دارمى با سندى که به زهرى از حفص بن عمر بن سعد موءذّن منتهى مىشود روایت مىکند که حفص گفت: خانوادهام به من خبر دادند که بلال نزد رسول خدا(ص) آمد تا فرا رسیدن نماز صبح را به او خبر دهد. به او گفتند که رسول خدا(ص) خواب است، پس بلال با صداى بلند ندا سر داد: «الصلاة خیرء من النوم». از آن پس این عبارت در اذان نماز صبح جاى گرفت.85\nاین روایت قابل استناد نیست زیرا:\nاوّلاً: زهرى در سلسله سند این روایت وجود دارد.\nثانیاً: در سلسله سند این روایت حفص بن عمر وجود دارد که جز این یک روایت، روایت دیگرى ندارد86. علاوه بر این اصل ناقل، ناشناخته است.\n16. مالک نقل مىکند که: موءذّن نزد عمر بن خطاب آمد تا او را از فرا رسیدن نماز صبح با خبر کند، دید که عمر خواب است، پس گفت: «الصلاة خیرء من النوم». پس از این ماجرا عمر دستور داد تا این عبارت در اذان نماز صبح جاى گیرد.87\nروایات تثویب به شدت متعارض هستند و اقسام مختلفى دارند که نمىتوان آنها را به معناى واحدى ارجاع داد:\n1. برخى از این روایات دلالت دارند که عبداللّه بن زید تثویب را درخواب دیده و از آغاز جزئى از اذان بوده است.\n2. برخى دیگر دلالت دارند که تثویب را بلال به اذان افزود و پیامبر آن را تثبیت کرد.\n3. پارهاى دیگر از روایات تثویب دلالت دارند که عمر بن خطاب به موءذّن دستور مىداد که عبارت: «الصلاة خیرء من النوم» را در اذان صبح قرار دهد.\n4. گروهى از این روایات که دلالت دارند که رسول خدا(ص) این عبارت را به ابو محذوره تعلیم داده است.\n5. روایات دیگرى دلالت دارند که بلال در اذان صبح «حىّ على خیر العمل» مىگفت اما رسول خدا(ص) به او دستور داد که به جاى آن «الصلاة خیرء من النوم» بگوید. متقى هندى در کنز العمال88 این روایت را نقل کرده است.\nبا توجه به این تعارض آشکار، نمىتوان به این روایات اعتماد کرد، و از آنجا که امر، در این روایات، دایر بین سنت و بدعت است، ترک سنت متعیّن مىشود، زیرا در ترک سنت عذابى نیست، اما ارتکاب بدعت عذاب دارد.\nسخن فقها در باره تثویب\nکسانى از صحابه و تابعین تثویب را بدعت دانسته و معتقدند پیامبر(ص) در این زمینه دستورى صادر نکرده، بلکه این مسأله پس از رحلت آن حضرت اتفاق افتاده است:\n1. ابن جریج مىگوید:\nعمروبن حفص به من خبرداد که سعدِ موءذّن اوّلین کسى بود که در دوران خلافت عمر گفت: «الصلاة خیر من النوم»، عمر گفت: این کار بدعت است و آن را رها کرد. بلال هیچ گاه براى عمر اذان نگفت.\n2. ابن جریج همچنین مىگوید:\nحسن بن مسلم به من گفت: مردى از طاووس پرسید: چه زمانى عبارت «الصلاة خیر من النوم» در اذان گفته شد؟\nطاووس در پاسخ گفت: ابن عبارت در دوره رسول خدا(ص) گفته نشد؛ اما بلال پس از رحلت رسول خدا(ص) و در زمان خلافت ابوبکر این عبارت را از مردى که موءذّن نبود شنید و آن را از او فرا گرفت و در اذان به کار برد.\nابوبکر مدتى کوتاه پس از این ماجرا در گذشت، و خلافت به عمر رسید. عمر گفت: «اى کاش بلال را از چیزى که ایجاد کرد، نهى مىکردیم». گویا این سخن را فراموش کرد و مردم تا به امروزه، آن گونه، اذان مىگویند.89\n3. عبدالرزاق از ابن عیینه از لیث از مجاهد نقل کرده است:\nروزى با ابن عمر بودم که شنید مردى در مسجد عبارت: «الصلاة خیرء من النوم» را تکرار مىکند. ابن عمر گفت: بیا از نزد این بدعت گذار بیرون رویم.90\nالبته طبق روایت سنن ابو داود، این مرد آن عبارت را هنگام نماز ظهر و عصر تکرار مىکرد، نه هنگام نماز صبح.91\n4. در جامع المسانید از حماد از ابراهیم نقل شده است که:\nاز ابى حنیفه در باره تثویب پرسیدم. در پاسخ گفت: تثویب را مردم برساختهاند؛ ولى در میان برساختههاى مردم کار خوبى است. ابو حنیفه یاد آورى کرد که تثویب مردم آن بود که موءذّن پس از پایان اذان دو بار مىگفت: «الصلاة خیرء من النوم».\nراوى مىگوید: این روایت را محمد بن حسن شیبانى در آثار خود به نقل از ابوحنیفه آورده و تصریح کرده این سخن از ابو حنیفه است و ما به آن عمل مىکنیم.92\nاین روایت نشان مىدهد که عبارت «الصلاة خیر من النوم» در عصر رسول خدا(ص) یا در عصر خلفا، پس از پایان اذان گفته مىشده و جزئى از اذان نبوده و موءذّن براى بیدار کردن مردم این عبارت را از پیش خود تکرار مىکرده است. سپس این عبارت در اذان گنجانیده شد.\n5. شوکانى به نقل از البحر الزخار گفته است:\nتثویب را عمر به وجود آورد، فرزند عمرگفت: این عمل بدعت است. از على(ع) نقل شده است که وقتى این عبارت را شنید، گفت: چیزى را که جزء اذان نیست به آن نیفزایید. راوى پس از ذکر حدیث ابى محذوره و بلال مىگوید: اگر این عبارت جزء اذان بود، على و ابن عمر و طاووس آن را انکار نمىکردند. با این وصف، به منظور جمع بین روایاتى که در این باب وارد شده، مىپذیریم که دستور گفتن این عبارت در اذان براى توجه بیشتر به نماز بوده و جنبه تشریع ندارد.93\n6. امیر یمنى صنعانى(متوفّا 182 هـ) مىگوید:\nعبارت «الصلاة خیرء من النوم» از الفاظ اذان که براى فراخواندن مردم به نماز و آگاه کردن آنان از وقت نماز تشریع شده است به شمار نمىآید؛ بلکه از عباراتى است که براى بیدار کردن مردم از خواب، تشریع شده است. این عبارت مانند الفاظ تسبیح است که در دوران اخیر مردم به جاى اذان اوّل به کار مىبرند. با توجه به این مطالب، گره جدال فقها در اینکه آیا تثویب از الفاظ اذان است یا نه و آیا گفتن این عبارت در اذان بدعت است یا نه، گشوده مىشود.94\n7. ابن قدامه از اسحاق نقل کرده که او پس از نقل روایت ابى محذوره گفته است:\nتثویب را مردم ساختهاند و ابو عیسى گفته تثویب را اهل علم خوش ندارند و ابن عمر وقتى آن را شنید، از مسجد خارج شد.95\n8. از امامان اهل بیت(ع) روایات متعددى رسیده که گفتن عبارت «الصلاة خیرء من النوم» در اذان بدعت است. شیخ طوسى با سند صحیح از معاویة بن وهب نقل کرده است که از امام صادق(ع) از تثویب که بین اذان و اقامه گفته مىشود، سوءال کردم. فرمود: «ما آن را نمىشناسیم.»96\n9. از بررسى روایاتى که در مورد اذان وارد شده، براى نگارنده روشن شد که دو خاندان از روایتى که از جدشان، عبداللّه بن زید و ابى محذوره، روایت شده، بهره بردارى کردند و کوشیدند این روایت را میان مردم منتشر کنند؛ زیرا این روایت متضمن فضیلتى براى خاندان آنهاست. اگر این انگیزه نبود، دلیلى نداشت این دو مسأله(تشریع اذان به واسطه روءیا و تثویب در اذان نماز صبح) به این شکل گسترده منتشر شود، به همین روایتى که این دو خاندان از جدّ خود نقل کردهاند، جاى تردید دارد. در مباحث گذشته با راویانى که در سلسله سند این روایات وجود دارند و منسوب به یکى از این دو خاندانند، آشنا شدید.\n10. موءذّن در فصل اوّل ودوم اذان شهادت مىدهد که تنها معبود در صفحه وجود، خداوند سبحان است و غیر از او هر معبودى دیگرى، سراب ناپایدارى بیش نیست.\nدر فصل سوم اذان شهادت مىدهد محمد(ص) رسول خداست و خدا او را براى ابلاغ رسالات و انجام دعوتش مبعوث کرده است.\nپس از این فصل، نداى موءذّن از اعلان شهادت، تبدیل مىشود به فراخواندن به نماز که انسان با آن به عالم غیب متصل مىشود. دراین فراخوان خشوع انسان با عظمت خالق پیوند مىخورد. سپس در فصلهاى دیگر اذان، انسان به رستگارى و کامیابى و بهترین عملى که نماز متضمن آن است، دعوت مىشود. موءذّن پس از این دعوت، دو باره آن حقیقت ابدى را که در فصول اولیه به آن تصریح کرده بود، یاد آورى مىکند و مىگوید: اللّه اکبر، اللّه اکبر، لااله إلاّ اللّه، لا اله إلاّ اللّه.\nاین است حقیقت و صورت اذان که همگى بر یک سبک و سیاق است و دست تشریع آسمانى آن را در قالب عباراتى حاکى از حقایقى ابدى ریخته است که انسان را از غوطه ور شدن در سرگرمىها و لذایذ دنیا باز مىدارد.\nکه هر انسان آگاهى که اذان را گوش کند و در فصول و معانى آن، دقت نماید، این حقیقت را احساس مىکند. اما آیا عبارت «نماز بهتر از خواب است» هیچ تناسبى با رفعت فصول دیگر اذان دارد؟ در اینجا هیچ کس ـ البته اگر از پیشداورى و تعصّب مذهبى عارى باشد ـ نمىتواند این حقیقت تلخ را مخفى کند که وقتى موءذّن در اذان صبح از دعوت به نماز و رستگارى و بهترین عمل، به اعلان این که «نماز بهتر از خواب است» منتقل مىشود، گویى از قله بلاغت، به کلامى که عارى از رفعت و تازگى است، سقوط کرده است. موءذّن با گفتن این جمله، مطلبى را بیان مىکند که حتى کودکان نیز آن را مىدانند، و با شور و شدت، سخن بدیهى را فریاد مىکند که بر هیچ کس پوشیده نیست. فریاد موءذّن به اینکه «نماز از خواب بهتر است» شبیه این است که فردى میان جمعیت انبوهى فریاد زند که دو نصف چهار است.97\nبدعتى پس از بدعت دیگر\nتاریخ اذان و اقامه آکنده از بدعتها ست و بدعت گذاران با استحساناتى که هیچ جایگاهى در تشریع ندارد، دست به تصرف در این امر زدند. اینک توجه خوانندگان را به برخى از این بدعتها که پس از پیامبر(ص) به وجود آمد، جلب مىکنیم:\n1. اذان دوم در روز جمعه\nدر دوره حیات پیامبر(ص) و خلافت ابوبکر و عمر، رسم بر این بود هنگامى که امام براى ایراد خطبه به منبر مىرفت، اذان مىگفتند. اما وقتى مردم در زمان خلیفه سوم زیاد شدند، عثمان دستور داد به هنگام دخول وقت نماز، اذان دومى بر فراز مأذنه گفته شود. این اذان به اذان دوم خلیفه معروف شده است. از شافعى نقل شده که مستحب است جمعه داراى یک اذان نزد منبر باشد.98\nاگر اذان از امور توقیفى است، پس تصرف در آن، به صورت زیاد و کم کردن، در دست بشر نیست و خلیفه مىتوانست مشکلات پیش آمده را به گونهاى دیگر حل کند.\nتعجب اینجاست که فقهاى اهل سنت در باره احکامى که به این دو اذان در نماز جمعه مربوط مىشود، اختلاف نظر دارند؛ مثلاً کدام یک از این دو اذان، در تحریم بیعى که در آیه شریفه «یا أیها الذین آمنوا اذا نُودی للصلاة من یوم الجمعة فاسعوا إلى ذکرِ اللّه وَذَرُوا البیعَ»99 آمده است، اعتبار دارد.\n2. علماى حنفى مذهب کوفه پس از عهد صحابه، تثویب دیگرى را اختراع کردهاند و آن اضافه کردن عبارت «حىّ على الصلاة» و «حىّ على الفلاح»، هر کدام دو بار، بین اذان و اقامه نماز صبح است. متقدمان این گروه از علما این عمل را فقط در نماز صبح نیکو و در غیر نماز صبح مکروه دانستهاند؛ اما متأخّران این عمل را در کلیه نمازها(به جز نماز مغرب به دلیل تنگى وقت) نیکو شمردهاند. آنان گفتهاند: تثویب بین اذان و اقامه نمازها بهحسب عرف هر سرزمینى است مانند سرفه کردن(تنحنح) یا گفتن «الصلاة، الصلاة» یا غیر اینها.\n3. ابو یوسف در تثویب، رأى جدیدى برساخته و آن را براى آگاه کردن همه کسانى که به امور مسلمانان اشتغال دارند مانند امام و قاضى و امثال آنها، جایز دانسته است. طبق این دیدگاه، موءذّن پس از اذان مىگوید: السلام علیک أیّها الامیر، حىّ على الصلاة، حىّ على الفلاح، الصلاة یرحمک اللّه.\nبرخى از علماى شافعى و مالکى و همچنین علماى حنبلى دیدگاه ابو یوسف را در صورتى که امام و امثال او صداى اذان را نشنیده باشند، پذیرفتهاند. اما محمد بن حسن شیبانى این قول را بعید دانسته و چنین تعلیل کرده که همه مردم در امر جماعت مساوى هستند. برخى از علماى مالکى هم این دیدگاه را تأیید کردهاند.100\nحذف حیعله از اذان\nگذشت که گنجاندن تثویب در اذان تنها بدعتى نیست که در اذان صورت گرفته است. حذف عبارت: «حىّ على خیر العمل» از فصول اذان و اقامه، بدعت دیگرى است که معمول شده است، آن هم به این بهانه که گفتن «حىّ على خیر العمل» موجب انصراف مردم از جهاد مىشود، زیرا وقتى مردم بفهمند که نماز بهترین عمل است، به آن اکتفا کرده، از جهاد روى بر مىگردانند! این بدعت، آشکارا، نابود کردن تشریع و دست اندازى در آن با تفلسفى بیهوده است؛ زیرا مسلّماً شارع مقدس به این محذور آگاه بوده و با توجه به آن، این فصل را در اذان وارد کرده است.\nقوشجى(یکى از متکلمان اشاعره) از خلیفه دوم نقل کرده که روى منبر گفت:\nسه چیز در دوره رسول خدا(ص) وجود داشته است که من از آنهانهى کرده و آنها را حرام مىکنم و کسانى را که مرتکب آنها شوند، مجازات مىکنم. آن سه چیز عبارتند: متعه زنان، متعه حج و فصل حىّ على خیر العمل.101\nشیعیان اجماع دارند که این فصل، جزئى از اذان است و از دوره پیامبر(ص) تاکنون بر همین منوال عمل کردهاند و این فصل به شعارى براى آنان تبدیل شده است؛ به طورى که بسیارى از مورخان، شیعه را به عنوان کسانى که «حىّ على خیر العمل» مىگویند یاد کردهاند.\nحلبى گفته است:\nاز ابن عمرو از امام زین العابدین، علىّ بن الحسین(ع) نقل شده است که اینان در اذانهایشان بعد از عبارت: «حىّ على الفلاح»، عبارت «حىّ على خیر العمل» را مىگفتهاند.102\n1. توبه، آیه 3.\n2. التهذیب، ج2، ص283، ح1126.\n3. همان، ح1128.\n4. ثواب الاعمال، ص52.\n5. المحاسن، ص48، شماره68\n6. بین این دو روایت منافاتى نیست. موارد متعددى وجود دارد که جبرئیل یک آیه را دو بار نازل کرده است؛ بر کسى که در دو روایت فوق دقت و تدبّر کند، روشن است که هدف از اذان گفتن در روایت اوّل غیر از هدف از اذان گفتن در روایت دوم است.\n7. على(ع) تحدیث مىشده، به این معنا که او هم کلام فرشته وحى را مىشنیده است. ر. ک: صحیح بخارى، ج4، ص200 و شرح آن به نام ارشاد السارى، ج6، ص99 و غیر آن، باب «رجالء یکلّمون من غیر أن یکونوا انبیاء» [باب کسانى که خدا با آنها سخن مىگفته بدون اینکه پیامبر باشند]. ابوهریره از پیامبر(ص) روایت کرده: از جمله کسانى که قبل از شما بودند، افرادى از بنى اسرائیل بودند که... .\n8. کلینى، کافى، ج3، ص302، باب «بدء الاذان»، ح1و2.\n9. الکافى، ج3، ص482، ح1، باب «النوادر» و به زودى نقل خواهیم کرد که نزدیک چهارده نفر ادعا کردهاند که اذان را در خواب دیدهاند.\n10. به زودى آن را به طور کامل از «سنن» اهل سنت نقل خواهیم کرد.\n11. وسائل الشیعه، ج4، ص612، باب اوّل از ابواب اذان و اقامه، ح3.\n12. آنچه از امامان(ع) نقل شده است که فصول اقامه هریک دو بار تکرار مىشود مگر فصل اخیر که یک بار گفته مىشود.\n13. الحاکم، المستدرک، ج3، ص171، کتاب معرفة الصحابه. طبق روایات اهل بیت(ع) در اقامه نیز هر جمله دو بار گفته مىشود مگر جمله آخر.\n14. متقى هندى، کنز العمال، ج12، ص350، شماره35354.\n15. برهان الدین حلبى، السیرة الحلبیة، ج2، ص300ـ301.\n16. کنزالعمال، ج8، ص329، شماره 23138، فصلء فی الاذان.\n17. عبدالرزاق بن همام صنعانى(126ـ211هـ)، المصنف، ج1، ص456، شماره 1775.\n18. السیرة الحلبیة، ج2، ص296، باب «بدء الاذان و مشروعیته».\n19. آیا در منطق عقل صحیح است که انسان چنین روءیایى را که موجب آرامش پیامبر و اصحاب اوست، به مدت بیست روز کتمان کند، آنگاه(پس از شنیدن آن از عبداللّه بن زید) چنین بهانه بیاورد که حیا کرده است؟! من خلیفه را اجلّ از این منطق مىدانم. علاوه بر اینکه بین این حدیث و حدیث دوم تنافى وجود دارد.\n20. ابوداود، السنن، ج1، ص134ـ135، شماره 498ـ499، تحقیق محمد محیى الدین، این حدیث حاکى از آگاهى عمر پس از اذان بلال است، بر خلاف حدیث گذشته.\n21. ابن ماجه، السنن، ج1، ص232/233، باب «بدء الاذان»، شماره 706ـ 707.\n22. ترمذى، السنن، ج1، ص358ـ361، باب «ماجاءفی بدء الاذان» شماره189.\n23. النساء، آیه 113.\n24. آل عمران، آیه 159.\n25. ترمذى، السنن، ج1، ص362، شماره 190؛ نسایى، السنن، ج2، ص3؛ بیهقى، السنن، ج1، ص389، باب «بدء الاذان»، ح اوّل.\n28. السیرة الحلبیة، ج2، ص297.\n29. بیهقى، السنن، ج1، ص390، ح1.\n30. السیرة الحلبیة، ج2، ص300.\n31. بخارى، الصحیح، ج1، ص120، باب «بدء الاذان».\n32. ر. ک: حدیث شماره 2.\n33. شرف الدین، النص و الاجتهاد، ص137.\n34. ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج12، ص188، شماره 867.\n35. جمال الدین مزى، تهذیب الکمال، ج34، ص142، شماره 7545.\n36. تهذیب الکمال، ج24، ص304.\n37. همان، ج24، ص423ـ 424؛ تاریخ بغداد، ج1، ص221ـ224.\n38. السنن، ترمذى، ج1، ص361؛ تهذیب التهذیب، ج5، ص224.\n39. تهذیب الکمال، ج14، ص541.\n40. حاکم، المستدرک، ج3، ص336.\n41. تهذیب الکمال، ج16، ص519، شماره3755.\n42. همان، ج25، ص139، شماره5178.\n43. شوکانى، نیل الاوطار، ج2، ص37ـ38.\n44. امام احمد حنبل، المسند، ج4، ص42ـ43.\n45. دارمى، السنن، ج1، ص268ـ 269، باب «بدء الاذان».\n46. الموطأ، ص 75، باب «ماجاء فی النداء للصلاة»، شماره1.\n47. سیر اعلام النبلاء، ج5، ص468، شماره 213.\n48. الطبقات الکبرى، ج1، ص246ـ 247.\n49. سیر اعلام النبلاء، ج2، ص376، شماره 79؛ درمقام دوم، تفصیل این مطلب به طور کامل خواهد آمد.\n50. تهذیب الکمال، ج27، ص508، شماره 5925.\n51. همان، ج26، ص439ـ440.\n52. بیهقى، السنن، ج1، ص390.\n53. تهذیب التهذیب، ج12، ص188، شماره868.\n54. سنن بیهقى ، ج1، ص 390.\n55. سنن دارقطنى، ج1، ص245، شماره 56و57.\n56. میزان الاعتدال، ج3، ص674، شماره 8017 و 8018؛ تهذیب الکمال، ج26، ص220، شماره 5516؛ تهذیب التهذیب، ج9، ص378، شماره 620.\n57. دارقطنى، السنن، ج1، ص242، شماره 31.\n58. همان، ص241.\n59. بحرانى، الحدائق، ج7، ص419؛ النهایة فی غریب الحدیث، ج1، ص226؛ لسان العرب، ماده «ثوب»؛ القاموس، ماده «ثوب».\n60. السنن، ج2، ص14، قسمت پاورقى.\n61. ر. ک: روایت چهارم در صفحات پیش و سخن شوکانى در صفحات گذشته از همین مقاله.\n62. ر. ک: روایتى که از امام احمد پس از احادیث سنن در صفحات گذشته از همین رساله نقل شد.\n63. ر. ک: به صفحه گذشته از همین کتاب.\n64. ابن ماجه، السنن، ج1، ص237، شماره715.\n65. همان، شماره 716.\n66. شوکانى، نیل الاوطار، ج2، ص38.\n67. ترمذى، السنن، ج1، ص378، شماره 198.\n68. ابن ماجه، السنن، ج1، ص237، شماره 716؛ سعید بن مسیب در سال 13 متولد و در سال 94 هـ وفات یافته است.\n69. نسایى، السنن، ج2، ص13، باب «التثویب فی الاذان».\n70. بیهقى، السنن، ج1، ص422؛ صنعانى، سبل السلام، ج1، ص221.\n72. ابن حزم اندلسى، اسماء الصحابة الرواة، ص 161، شماره 188.\n73. بیهقى، السنن، ج1، ص421 ـ 422، باب «التثویب فی أذان الصبح».\n74. میزان الاعتدال، ج2، ص114، شماره 3075(السائب)؛ تهذیب التهذیب، ج7، ص117، شماره 252(عثمان بن السائب).\n75. ابو داود، السنن، ج1، ص136، شماره 500.\n76. ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج9، ص317.\n77. نیل الاوطار، ج2، ص38.\n78. ابو داود، السنن، ج1، ص136 ـ 137، باب «کیفیة الاذان»، شماره 501.\n79. همان، شماره 504.\n80. جمال الدین مزى، تهذیب الکمال، ج2، ص44، شماره147.\n81. دارقطنى، السنن، ج1، ص243، شماره 38، 39 و 40.\n82. همان، شماره 41.\n83. میزان الاعتدال، ج3، ص556، شماره 4851.\n84. دارقطنى، السنن، ج1، ص244ـ245، شماره 48، 51، 52 و 53.\n85. دارمى، السنن، ج1، ص270، باب «التثویب فی أذان الفجر».\n86. جمال الدین مزى، تهذیب الکمال، ج7، ص30، شماره 1399؛ و ذهبى در میزان الاعتدال، ج1، ص560، شماره 2129 گفته: تنها زهرى از حفص نقل کرده است.\n87. الموطّأ، ص 78، شماره 8.\n88. ج8، ص345، شماره 23188.\n89. کنز العمال، ج8، ص357، شماره 23252 و 23251؛ این روایت را عبدالرزاق نیز در المصنف، ج1، ص474، شماره 1827 و 1828 و 1829، آورده است.\n90. المصنف، ج1، ص475، شماره 1832، این روایت را کنزالعمال، ج8، ص358، شماره 23250 نقل کرده است.\n91. ابو داود، السنن، ج1، ص148، شماره 538.\n92. خوارزمى، جامع المسانید، ج1، ص296.\n93. نیل الاوطار، ج2، ص38.\n94. سبل السلام فی شرح بلوغ المرام، ج1، ص120.\n95. ابن قدامه، المغنى، ج1، ص420.\n96. وسائل الشیعه، ج4، ص650، باب 22 از ابواب اذان و اقامه، حدیث1، و باقى احادیث این باب.\n97. نگارنده: وقتى در سال 1375 هـ به زیارت خانه خدا مشرف شدم و در حرمین شریفین صداى اذان را شنیدم، چنین احساسى به من دست داد. از آن هنگام همواره درذهن و خیالم این نکته مىچرخد که این فصل، از کلام وحى نیست و تنها به علل و اسبابى میان فصول اذان جاى گرفته است. همین احساس، انگیزه من از بحث و کندو کاو در این موضوع و تألیف این رساله بود.\n98. المجموع، ج3، ص132.\n99. جمعه، آیه 9.\n100. الموسوعة الفقهیه، ج2، ص361، ماده اذان.\n101. علاء الدین قوشجى(متوفّا به سال 879 هـ در قسطنطنیه)، شرح التجرید، ر. ک: به شرح این فرد در کتاب ما به نام «بحوث فی الملل و النحل»، ج2، چاپ بیروت.\n102. برهان الدین حلبى، السیرة الحلبیّه، ج2، ص305.


گزارش وزیر کشور: اعتراض‌ها ظرف یکی دو شب به ۱۰۰ شهر رسید و در ۴۲ شهر درگیری داشتیم / مسئله فقط بیکاری و فشار اقتصادی نبودُ ۶۰درصد کسانی که در اعتراض‌ها حضور داشتند، شاغل بودند\n- بعد از اعتراض‌های دی ماه، رئیس جمهوری خواستار ارائه گزارش دقیق و جامعی از حوادث رخ داده، افرادی که در این درگیری‌ها کشته یا زخمی شدند، همچنین چرایی و چگونگی این رخدادها شدند. حسب اعلام وزارت کشور، این گزارش تهیه و تقدیم رئیس جمهوری شد. نکات قابل تأمل این گزارش چه بود؟\n- نتیجه این بررسی‌ها چه بود؟\n- خب پس عامل اصلی چه بود؟ آیا جریان خاصی آن را هدایت می‌کرد؟\n- چند نفر در اعتراض‌ها شرکت داشتند؟\n- این بسترها چیست؟\n- یکی از نکات قابل تأمل در رویداد‌های دی ماه این بود که اعتراض‌ها به شهر‌ها و شهرستان‌هایی کشیده شد که شاید خیلی ها اسم این شهرها را تا آن زمان نشنیده بودند.\n- یکی دیگر از مسائلی که در خلال اعتراض‌ها و بعد از آن مطرح شد، نحوه مواجهه نیروی انتظامی با معترضان بود. آقای روحانی گفتند نیروی انتظامی بدون اسلحه به خیابان آمد و آرامش را به خیابان‌ها بازگرداند. مدیریت نیروها به چه شیوه‌ای بود تا هم آرامش به خیابان بازگردد و هم به تعبیری کار از دست خارج نشود؟\n- چگونه مانع پیوستن مردم شدید؟\n- درباره بازداشتی‌های حوادث دی ماه آمار متعدد و متناقضی منتشر شد؛ علت این تناقض چه بود؟\n- برخی کانال‌ها و البته افرادی مثل علی مطهری عنوان کردند سرآغاز تجمعات در مشهد، هواداران یک چهره سیاسی بوده است؟\n- با توجه به این‌که امروز رسیدگی قضایی به پرونده متهمان خیابان پاسداران شروع می‌شود بفرمایید واقعیت ماجرای دراویش در خیابان پاسداران تهران چه بود؟


سرانجام رییس جمهور غنی پس از دوسال به ولایت بلخ سفر کرد | دری نیوز\nتاریخ نتشار: ۹ قوس ۱۳۹۵ - ۵۳ : ۱۰\nسرانجام رییس جمهور غنی پس از دوسال به ولایت بلخ سفر کرد\nمتاسفانه سیستم Rssfeed وبسایت افق نیوز امکان نمایش متن کامل خبرها را ندارد. برای مشاهده کامل این خبر به لینک منبع مراجعه نمایید رییس جمهورغنی سرانجام پس از دوسال از تشکیل حکومت وحدت ملی، به ولایت بلخ سفر کرد و با عطا محمدنور سرپرست این ولایت در دفترسیاسی اش ملاقات کرد.\nعطا محمد نور در بیانیه ای گفته است که رییس جمهوری در این سفر با اقشار مختلف مردم این ولایت ملاقات کرده و همچنان به زیارت مرقد منسوب به حضرت علی نیز رفته است.\nدر این بیانیه گفته شده است که رییس جمهوری کشور به دفتر سیاسی والی بلخ رفته و در آن جا، از سوی نمایندگان مردم، مسولان ادارات، شخصیت های متنفذ و زنان و جوانان مورد استقبال قرار گرفته است.\nرییس جمهورغنی سرانجام پس از دوسال از تشکیل حکومت وحدت ملی، به ولایت بلخ سفر کرد و با عطا محمدنور سرپرست این ولایت در دفترسیاسی اش ملاقات کرد.\nسرپرست ولایت بلخ گفته است که در نشست کوتاهی که رییس جمهور با آقای نور داشته، آقای غنی از پیشرفت ها در این ولایت قدردانی کرده است.\nدر خبرنامه سرپرست ولایت بلخ گفته شده است که رییس جمهوری کشور با زنان، نمایندگان مردم در شورای ولایتی، علمای کرام، محاسن سفیدان، نهاد های مدنی و جوانان دیدار نموده، به علاوه استماع خواست ها، نیاز ها و نظریات آنان، برای حصول خواست ها و نیاز های شان، وعده همکاری سپرد.\nمحمد اشرف غنی درحالی پس از دوسال به ولایت بلخ سفر کرده است که میان او و عطا محمد نور در دوره انتخابات ریاست جمهوری، جنجال های زیادی ایجاد شد.\nعطا محمد نور از حامیان اصلی عبدالله عبدالله است و گفته می شود که ارگ ریاست جمهوری چندین بار خواسته اورا برکنار کند اما موفق به این کار نشده است.\nدر این اواخر گفته می شود که عطا محمد نور خود با رییس جمهور مذاکراتی داشته است.\nحامدکرزی: آمریکا سیاست دوگانه را کنار گذاشته در آورن صلح همکاری کند


SpaceX اجازه استفاده از اینترنت ماهواره ای Starlink را در Starship Rocket دریافت کرده است – لیلیا کو\nSpaceX اجازه استفاده از اینترنت ماهواره ای Starlink را در Starship Rocket دریافت کرده است\n(تصویر عکس توسط پاولو گونچار / تصاویر SOPA / LightRocket از طریق گتی ایماژ)\nFCC طرح SpaceX را برای آزمایش اینترنت ماهواره ای Starlink بر روی موشک Starship تصویب کرده است.\nFCC به SpaceX اجازه داده است تا این آزمایش را برای 60 روز آینده انجام دهد. هنگامی که شرکت پرواز آزمایشی Starship SN15 را در مرکز راه اندازی SpaceX در روستای بوکا چیکا ، تگزاس آماده می کند ، این تأییدیه می رسد.\nدر تاریخ 9 آوریل ، این شرکت درخواست کرد تا این آزمایش را در 5 کیلومتری محل انجام دهد. با این حال ، این شرکت حداقل در حال حاضر به دنبال استفاده از Starlink در فضا نیست. در عوض ، او می خواهد فناوری اینترنت ماهواره ای را در ارتفاعات بیش از 12.5 کیلومتر یا 41000 فوت آزمایش کند.\nدر همان زمان ، آزمایش شامل یک بشقاب ماهواره ای Starlink بود. در بیانیه این شرکت آمده است: “این عملیات فقط در زمین یا در حین پروازهای آزمایشی با بیش از هشت دقیقه انجام می شود.”\nSpaceX با در نظر گرفتن مشاهده یک ظرف سفید مرموز بر روی ماشین Starship SN15 ، این درخواست را ثبت کرد. برنامه های این شرکت برای Starlink روی موشک ناشناخته مانده است. اما این باعث می شود گردشگران فضایی یک روز تماشای نتفلیکس در سفر به ماه را برانگیزانند.\nسیستم Starlink این شرکت در حال حاضر با بیش از 1300 ماهواره در مدار کار می کند ، قادر است سرعت بارگیری را از 80 مگابیت بر ثانیه تا 150 مگابیت بر ثانیه به تقریباً هر جای کره زمین منتقل کند. این سرویس ماهانه 99 دلار در حال حاضر به بیش از 10 هزار کاربر خدمات می دهد که بسیاری از آنها قبلاً به اینترنت مطمئن و سریع دسترسی نداشته اند.\nاسپیس ایکس همچنین قصد دارد Starlink را به اتومبیل ، قایق و هواپیما بیاورد ، اطمینان حاصل کند که مسافران سرنشین می توانند از اینترنت پر سرعت در هر مکان برخوردار شوند. با این حال ، این شرکت هنوز منتظر تأیید FCC است که طیف باند پهن را در کشور تنظیم می کند.\nPrevious PostPeloton با دکمه های مکث محتوای کاملاً هدایت شده را آزاد می کند\nNext Postافراد خارجی (برای رایانه) – مرور 2021


کلمه کلیدی: گوشی هوآوی\nهواوی میت 10 لایت (Huawei Mate 10 Lite) گوشی میان رده‌ای است که ویژگی‌های بی‌نظیری مانند 4 دوربین و صفحه نمایش FullView را در اختیار کاربران قرار می‌دهد.\nگوشی هواوی هولی 4 در کشور هند عرضه شد\nپنج شنبه 12 مرداد 1396 09:56\nباتری 4600 میلی‌آمپری و 6 گیگابایت رم؛\nهوآوی امسال با دستی پر به کنگره جهانی موبایل آمد و علاوه بر رونمایی از جدیدترین پرچمداران خود یعنی پی ۱۰ و پی ۱۰ پلاس، از دو ساعت هوشمند جدید نیز پرده برداشت. حال به نظر می رسد که پس از این نمایش موفق در MWC 2017، این شرکت آستین هایش را برای معرفی اسمارت فونی جدید بالا زده است.\nشنبه 9 خرداد 1394 18:21\nخیلی سریع، آرام و بی سر و صدا پرچم‌دار جدید هواوی معرفی شد. همانند انتظار این محصول بدون پیشوند “اسند” معرفی شده و در دو نسخه 16 و 64 گیگابایتی روانه بازار خواهد شد.


مرکز اسلامی انگلستان - موسسه آینده پژوهی جهان اسلام\nمراکز و انجمن ها\nمرکز اسلامی انگلستان- لندن (ICEL) در دسامبر 1995 تأسیس شد و در نوامبر 1998 به‌طور رسمی آغاز به کار کرد. این مرکز محلی برای عبادت و برپايي شعائر ديني، منبري براي نشر و تبليغ معارف اسلامي، جايگاهي براي آموزش و تربيت شيفتگان آموزه‌های اصيل اسلامي و مکاني براي گردهمايي علمي و فرهنگي و نيز پايگاهي براي تجمع خانواده‌ها براي تقويت روابط اجتماعی است. اين مرکز هم‌زمان با مبعث نبوي و با حضور باشکوه مسئولان و شخصیت‌های فرهنگي و اجتماعي ايرانی و انگلیسی و ساير کشورهاي اسلامي و همچنين اقشار مختلف مردم در سال 1377 هجري شمسي برابر با 1419 هجري قمري و مصادف با 1998 ميلادي رسماً به‌عنوان يک موسسه خيريه آغاز به کار نمود. هم‌اکنون حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر شمالی ریاست آن را بر عهده دارد.\nبرگزاری کلاس‌های آموزشی قرآن و معارف اسلامی با همکاری مرکز اسلامی انگليس در وايز آکادمی و همچنین برگزاری کنفرانس و سمینارها از فعالیت‌های این مرکز می‌باشد. به‌طورکلی می‌توان فعالیت‌های این مرکز را به شکل کلی زبر شرح داد:\nالف) امور آموزشی و پژوهشی\nهدف از فعالیت‌های پژوهشی در مرکز اسلامی، اقدام به پژوهش در زمینه‌های موردعلاقه مرکز از قبیل مطالعه در خصوص ساختار فرهنگی و هنجارهای مسلمانان در انگلیس، ایجاد امکان برای تبادل گزارش‌ها و فعالیت‌های پژوهشی بین مؤسسات و مراکز علمی داخل ایران و انگلستان (به‌ویژه درباره اسلام و ایران)، تلاش برای شناخت دقیق از غرب و اقدام برای غرب‌شناسی تعیین شده است. اهم اقدامات صورت گرفته در این بخش عبارت‌اند از:\n• راه‌اندازی بخش مطالعات و تحقیقات.\n• دایره المعارف مطالعات و پژوهش‌های صورت گرفته درباره اسلام و ایران.\n• تأسیس بولتن و آرشیو.\n• انتشار ماهنامه اسلام و ایران.\n• انتشار سی دی مطالعات اسلامی.\n• برگزاری کلاس های تخصصی در زمینه علوم انسانی، هنر و ادبیات.\n• راه‌اندازی باشگاه تابستانی برای کودکان و نوجوانان.\n• برگزاری و سازمان‌دهی برنامه‌های نمایشی.\n• ایجاد و گسترش ارتباطات علمی با سایر مراکز دانشگاهی.\n• تهیه بانک اطلاعات دانشگاهی در زمینه موضوعات پژوهشی.\nب) امور فرهنگی\nبا توجه به طبیعت و نوع فعالیت‌های مرکز اسلامی، امور فرهنگی هسته اصلی فعالیت‌های آن به شمار می‌رود. اهم فعالیت‌های فرهنگی در این دوره، حول محورهای شناسایی و تلاش برای ایجاد ارتباط با مردم و مراکز اسلامی و فرهنگی، اعزام روحانیان و مبلغان به سایر شهرها و کشورها، تلاش برای بهره‌گیری از فن‌آوری جدید برای شناساندن و گسترش اسلام و شناخت خلأهای فرهنگی موجود طراحی شده است. مهم‌ترین اقدامات این بخش به شرح زیر است:\n• برگزاری اردوهای فرهنگی تفریحی با استفاده از خاطره شیرین نوروز تحت عنوان بهار اندیشه.\n• برگزاری برنامه‌های هفتگی فرهنگی به چهار زبان فارسی، انگلیسی، عربی و اردو.\n• برقراری ارتباط فعال با تشکل‌ها و مؤسسات اسلامی موجود در انگلستان.\n• برگزاری نشست‌های ویژه مناسبت‌های مذهبی و ملی.\n• توزیع و اهدای کتاب.\n• اعزام مبلغ و قاریان قرآن به شهرهای مختلف انگلیس و برخی کشورهای اروپا و امریکا.\n• انتشار مجله OPEN HEART ویژه زندانیان مسلمان در اروپا و امریکا به زبان انگلیسی.\n• برگزاری جلسات منظم علمی در زمینه اندیشه اسلامی با شرکت اندیشمندان و اساتید متفکر اسلامی.\n• تهیه نوارهای سمعی و بصری فرهنگی و آموزشی به‌منظور استفاده عموم.\nج) امور انتشارات و مطبوعات\nازجمله انتشارات این مرکز می‌توان به نشریه نسیم، اسلام و زندگی و اسلام تودی اشاره کرد. عمده فعالیت‌های این بخش عبارت‌اند از:\n• نیازسنجی مخاطبان از جنبه‌های تبلیغاتی و انتشاراتی.\n• خرید کتاب، مجله، نوار صدا و تصویر برای عرضه و فروش.\n• حروف‌چینی و آماده‌سازی کتاب برای چاپ.\n• تهیه مطالب، چاپ و توزیع مجله «شوؤن اسلامیه» به زبان عربی.\nد) امور مذهبی\nاهم فعالیت‌های این بخش به این شرح است:\n• رسیدگی و مساعدت به بیماران و جانبازان و نیازمندان.\n• رسیدگی به امور ازدواج و طلاق و حل مشکلات خانوادگی.\n• پاسخ‌گویی به استفتائات مذهبی و دینی مردم.\n• دریافت زکات، خمس و حقوق شرعیه.\nح) امور زنان\nاهداف و اهم فعالیت‌های معاونت امور زنان، به‌طور خلاصه عبارت‌اند از:\n• ارائه الگوی زن از دید اسلام.\n• ساماندهی به فعالیت‌های مربوط به زنان، کودکان و نوجوانان.\n• تلاش برای دستیابی به وحدت اسلامی و تقویت آن در بین زنان مسلمان مقیم انگلیس.\n• تعمیق هویت ملی زنان ایرانی از طریق تقویت نهاد خانواده و تقویت فرهنگ ملی.\n• کارگاه آموزش سازمان‌های غیردولتی زنان.\n• آماده‌سازی زنان برای شرکت در کارگاه‌های گروهی. (SOCIAL SERVICE)\n• ایجاد زمینه بحث و تبادل‌نظر در جهت رشد و ایجاد حرکت‌های مفید اجتماعی و گروهی برای زنان.\n• آگاهی نسبت به کارکرد سازمان‌های خیریه (CHARITY) جهانی و بین‌المللی.\n• برگزاری سمینار در موضوعات خانواده و اسلام و بازار خیریه.\n• راه‌اندازی سرویس مشاوره خانوادگی.\n• راه‌اندازی کلاس‌های آموزشی زنان، کودکان و نوجوانان در زمینه احکام، قرآن، آشپزی و هنر.\n• برگزاری دوره‌های ورزشی ویژه بانوان.\nقبلیقبلیسمینار همگرایی و واگرایی در جهان اسلام – ویدئوی اول\nبعدیسمینار همگرایی و واگرایی در جهان اسلام – ویدئوی دومبعدی\nسلسله‌نشست‌های ایران و استراتژی نگاه به شرق / خلاصۀ نشست اول/ بخش دوم\nسلسله‌نشست‌های ایران و استراتژی نگاه به شرق / خلاصۀ نشست اول/ بخش اول