زمین گیرشدن اقتصاد ایران درسال 88 - مزروعی\n31 مارس 2010 26 می 2020\nاقتصاد ایران ،که از زمان روی کارآمدن دولت نهم و شکل گیری حاکمیت یکدست اقتدارگرایان در سال ۸۴ روند تخریبش آغاز شد ، در سال ۸۸ بدلیل تاثیر پذیری از رکود اقتصاد جهانی و سیاست خارجی تهاجمی دولت و وضعیت بی ثبات سیاسی و اجتماعی داخلی ناشی از نتیجه اعلامی انتخابات ریاست جمهوری دهم و تیره شدن فضای کسب و کار در وضعیت “رکود تورمی” فرو رفت و برپایه آمارهای اعلامی بانک مرکزی می توان گفت « زمین گیر » شد .\nاقتدارگرایان حاکم که با شعارهای ” آبادگری ” ، ” بردن درآمد نفت به سر سفره های مردم ” ، ” تقدم توسعه اقتصادی بر توسعه سیاسی و فرهنگی ” و… برسرکارآمدند و وعده دادند که ” عدالت اقتصادی ” را اجرا و به ویژه زندگی فقرا و محرومین را بهبود بخشند ، و از قضای روزگار در این پنج سال از درآمد افسانه ای ۳۵۰ میلیارد دلار فروش نفت و گاز ( نزدیک به نیمی از ۷۹۵ میلیارد دلار درآمد نفتی سی و یک سال پس از پیروزی انقلاب ) برخوردار شدند و به واقع یک فرصت افسانه ای برای عمل به وعده های خود پیدا کردند بدلیل آنکه الگو و برنامه ای روشن و تعریف شده برای اداره کشور نداشتند و در عمل نیز باوری به کار کارشناسی و علمی و بهره گیری از تجربه ها نداشتند و دراین مسیر تا انحلال نهاد انباشت تجربه و دانش و مغز تصمیم ساز نظام یعنی سازمان مدیریت و برنامه ریزی به پیش رفتند ، در گذر زمان عملکردی را از خود برجای نهاده اند که نه تنها هیچ انطباقی با شعارها و وعده های داده شده شان ندارد بلکه در این دوران و درست در زمان درآمد افسانه ای نفت ، اقتصاد ایران روندی تخریبی را پیموده و شاخص های کلان آن رشدی منفی داشته است . بزرگترین دلیل و شاهد براین مدعا کاهش نرخ رشد اقتصادی به ۳/۲ درصد در سال ۸۷ به رغم برخورداری کشور از درآمد ۸/۸۱ میلیارد دلاری (بیشترین رقم درآمد نفت از زمان کشف و فروش ) و افزایش نرخ تورم به ۴/۲۵ درصد و بیکاری به ۵/۱۲ درصد است . و در حالیکه پیش بینی می شد بدنبال کاهش قیمت نفت از میانه سال ۸۷ درآمد ارزی کشور از ناحیه فروش نفت و گاز به حدود ۴۰ میلیارد دلار درسال ۸۸ کاهش یابد و به همین میزان هم در قانون بودجه سال ۸۸ هزینه ارزی پیش بینی شده بود اما در عمل درآمد حاصل از فروش نفت و گاز بدلیل افزایش تدریجی قیمت تا مرز ۷۰ دلار برای هربشکه در این سال بالغ بر ۷۰ میلیارد دلار شد و از اینرو فشار چندانی را به لحاظ تامین منابع بودجه و ارز بر دولت وارد نساخت ولی بدلیل تداوم اجرای سیاست های نادرست اقتصادی و سیاست خارجی تهاجمی و فضای انتخاباتی و بی ثباتی سیاسی اجتماعی پیامد آن و بدی فضای کسب و کار در این سال اقتصاد ایران در وضعیت ” رکود تورمی ” گرفتار و ” زمین گیر” شد و درنتیجه برآورد می شود نرخ رشد اقتصادی درسال ۸۸ به پائین ترین رقم طی دو دهه اخیر رسیده و حدود ۱ الی ۵/۱ درصد شود . هرچند تلاش بانک مرکزی برای کنترل نقدینگی در این سال ( برخلاف سیاست انبساطی دولت نهم در سالهای ۸۴ الی ۸۶ ) منجر به کاهش نرخ رشد نقدینگی و تورم شده اما بر دامنه رکود اقتصادی در کشور افزوده است بگونه ای که پیش بینی می شود وضعیت ” رکود تورمی ” موجود در سال ۸۹ تشدید شده و نرخ رشد اقتصادی را به صفر یا رقمی منفی کاهش و نرخ های بیکاری و تورم را افزایش دهد . طبیعی است که شدت گرفتن تحریم های اقتصادی و تنش در سیاست خارجی و روابط با کشورهای قدرتمند اقتصادی و بی ثباتی داخلی نیز بر دامنه این تخریب می افزاید .\nبحث ” هدفمندکردن یارانه ها ” ، که در میانه کار دولت نهم با نگاه ” بردن درآمد نفت به سر سفره های مردم ” مطرح و درقالب طرح تحول اقتصادی مطرح شد ، سرانجام در سال ۸۸ تبدیل به قانون گشت و برپایه این قانون دولت باید از ابتدای سال ۸۹ به آزاد سازی قیمت حامل های انرژی اقدام و نیمی از درآمد حاصل از افزایش قیمت را به گروههای هدف بصورت نقدی پرداخت نماید اما جالب اینکه بر سر رقم حاصل از افزایش قیمت حامل های انرژی و اینکه سال ۸۹ سال اول یا دوم اجرای این قانون است بین دولت و مجلس اصولگرا و همسو اختلاف نظر و چالشی شدید درافتاد و به رغم اصرار ریئس دولت مستقر و حضور در جلسه غیرعلنی مجلس برای متقاعد کردن نمایندگان برای رای موافق به لایحه بودجه ، اکثریت مجلس رقم ۴۰۰۰۰ میلیارد تومان درخواست شده در لایحه بودجه را با این استدلال که تصویب چنین رقمی نرخ تورم را به ۵۰ الی ۶۰ درصد در سال ۸۹ افزایش می دهد به ۲۰۰۰۰ میلیارد تومان در قانون بودجه کاهش داد . در پی این تصویب و ابلاغ قانون بودجه بود که ریئس دولت در مصاحبه ای با رسانه میلی اعلام کرد نمی تواند این قانون را اجرا کند و درخواست همه پرسی از مردم را برای اجرای قانون” هدفمند کردن یارانه ها ” را مطرح کرد! با نگاهی به روند طی شده دراین باره می توان دریافت که دولت مستقر در پی بهانه تراشی برای عدم اجرای یکی دیگر از وعده های پر سر و صدای خود است و دراین مسیر می خواهد دیگران را که از قضا همفکران و همسویانش هستند مقصر جلوه دهد . هرچند با این وضعیت اجرای قانون ” هدفمند کردن یارانه ها ” در سال ۸۹ ممتنع می نماید اما با توجه به جمیع شرایط محیطی و محاطی که کشور درآن بسر می برد می توان گفت پیامدهای اجرای این قانون غیرقابل پیش بینی است و می تواند اقتصاد ” زمین گیر شده” و در حال تخریب ایران را به کما برد و وضعیت اقتصادی را از این که هست وخیم تر کند و بهبود چندانی هم برای سفره های گروههای هدف به ارمغان نیاورد و در نتیجه اجرای این قانون را ،که در شرایط مساعد و مقتضی می تواند راهگشای اقتصاد ایران بسوی رشد و توسعه و رهایی از اقتصاد نفتی باشد ، بطور کلی منتفی ساخته ، و وضعیت استفاده از حامل های انرژی همچون سال ۸۳ به اینطرف با قیمت تثبیتی ادامه یافته و مشکل هرزروی منابع در اقتصاد ایران تداوم یابد .\nسال ۸۸ می باید سال اول اجرای قانون “خصوصی سازی” می بود و راه تازه ای را بروی اقتصاد ایران باز می کرد . هرچند پس از ابلاغ سیاست های مرتبط با اصل ۴۴ در سال ۸۵ فرصت کم نظیری برای “خصوصی سازی” بخش وسیعی از بنگاههای اقتصادی دولتی در اختیار دولت نهم نهاده شد که دولتهای قبلی از آن محروم بودند و استفاده درست از این فرصت می توانست یک انقلاب اقتصادی را در کشور رقم زند اما با مصادره به مطلوب این سیاست ها توسط دولت نهم در قالب توزیع “سهام عدالت و مردمی سازی” اقتصاد آنچنان از اجرای درست این سیاست ها فاصله گرفته شد که مجلس هفتم اصولگرا و همسو ناچار از آمدن به میدان و موضع گیری و تصویب قانونی خاص در این باره شد و تصور می شد که با ابلاغ و اجرای این قانون راه درست در “خصوصی سازی” توسط دولت پیموده شود ولی در سال اول اجرای این قانون نظامیان که از زمان روی کارآمدن دولت نهم میدان فراخی برای در اختیار گیری فعالیت های اقتصادی و پیمانکاری های دولتی یافته بودند ، برای خرید سهام بنگاههای اقتصادی دولتی خیز برداشتند و تقریبا در شرایطی بدون رقیب توانستند سهامدار عمده بنگاهی اقتصادی همچون شرکت مخابرات شوند و خلاصه سیاست ” خصوصی سازی ” که قبلا توسط دولت نهم به ” سهام عدالت و مردمی سازی ” معنا و اجرا شده بود ، این بار و درپناه قانونی به همین نام و مضمون به ” نظامی سازی ” اقتصادتحویل و اجرا شد ! این براقتصاددانان و اهل نظر روشن است که هیچیک از ایندو روش اجرا شده نمی تواند اهداف “خصوصی سازی ” یعنی افزایش بهره وری و کارآیی اقتصادی و کاهش تصدی گری و زیاندهی دولت در اقتصاد دولتی ایران را تحقق بخشد و نشانه بارزش اینکه واگذاری بنگاههای اقتصادی دولتی از طریق “سهام عدالت” هیچگونه تغییر مثبتی در مدیریت و اداره این بنگاهها را بدنبال نداشته است ، ضمن اینکه طلبکاران زیادی هم برای دولت دست و پا کرده است ! نشانه های دیگر را باید در تاثیر گذاری مثبت اجرای سیاست “خصوصی سازی” برشاخص های کلان اقتصادی کشور از قبیل افزایش نرخ رشد اقتصادی و نرخ رشد سرمایه گذاری ، کاهش نرخ بیکاری و نرخ تورم دید که اینگونه نبوده و بدلیل مسیر اشتباه پیموده شده تاثیر منفی براین شاخص ها را می توان مشاهده کرد . ” نظامی سازی ” اقتصاد در سال ۸۸ چرخه ای بر چرخه باطل اقتصاد دولتی نفتی رانتی ایران و ” زمین گیر شدن ” آن افزوده است که آثار و پیامدهای زیانبار آن در آینده معلوم خواهد شد و کالبد شکافی این موضوع خود مقالی دیگر را می طلبد اما همانگونه که در مقطعی وارد کردن نهاد اطلاعاتی کشور به عرصه فعالیت های اقتصادی آفات فراوانی را به دنبال داشت و سرانجام نظام تصمیم گیری کشور را به عدول از اجرای این سیاست و بیرون کشیدن این نهاد از عرصه فعالیت های اقتصادی رساند ، دراین باره نیز این تجربه پرهزینه تکرار خواهد شد .تجربه بشری گواهی می دهد در کشورهایی که دارای اقتصاد رقابتی و نظام سیاسی مردمسالار هستند نظامیان کاری به کار سیاست و اقتصاد ندارند و بدنبال آنند که بستری امن برای فعالیت های اقتصادی شهروندان فراهم آورند تا با افزایش فعالیت های اقتصادی و تولید ثروت و درآمد و مالیات دهی آنها نظامیان هم به لحاظ مالی تامین شده و به ماموریت های اصلی خود که مهمترینش آمادگی کامل برای دفاع از تمامیت ارضی و مرزهای کشور و تامین امنیت داخلی است ، بپردازند . البته تجربه کشورهای بلوک شرق سابق و کمونیستی و نظام های کودتایی و شبه ایدئولوژیک و دیکتاتوری که درآنها نظامیان در عرصه سیاست و اقصاد فعال و تصمیم ساز و تصمیم گیر بودند و سرانجامشان ، برای عبرت آموزی پیش روی ماست .\nسال ۸۸ از منظر دیگری هم برای اقتصاد ایران سال مهمی بود و آن سال پایانی اجرای قانون برنامه چهارم توسعه بود . سال آغاز اجرای این قانون با روی کارآمدن دولت نهم مصادف شد و هرچند این قانون علاوه بر مهر تصویب مجلس اصلاح طلب ششم ، مهر تصویب مجلس هفتم اصولگرای برآمده از نظارت استصوابی شورای نگهبان و همسوی با دولت نهم را هم با خود داشت اما ریئس دولت نهم از همان ابتدای کار با گذاشتن اما و اگر بر روی محتوای این قانون بگونه ای وانمود کرد که این قانون را قبول ندارد و در پی اجرای آنهم نیست و با اینکه به لحاظ حقوقی الزام به اجرای آن داشت و اگر ایرادهایی را در آن می دید باید با بردن لایحه به مجلس اصلاحات لازم را دراین قانون انجام می داد و آنرا اجرا می کرد اما برای فرار از پاسخگویی اینکار را هم نکرد و تنها وعده می داد که می خواهد کشور را بر پایه ” الگوی اسلامی – ایرانی ” اداره و برنامه ای را براین پایه تدوین و ارائه کند . طبعا عمل به این وعده لااقل باید در سال پایانی قانون برنامه چهارم به منصه ظهور می رسید اما دولت در این باره هم با عدول از تکلیف قانونی و دیر هنگام لایحه برنامه پنجم را به مجلس فرستاد بگونه ای که بررسی این لایحه بدلیل اولویت رسیدگی به لایحه بودجه سال ۸۹ در مجلس به سال ۸۹ موکول گشت و جالب اینکه در این لایحه از مجلس درخواست شده است که به دولت برای تدوین برنامه ای بر پایه” الگوی اسلامی – ایرانی ” دو سال دیگر مهلت داده شود! بررسی محتوای لایحه ارائه شده و درخواست دوسال مهلت بخوبی گویای این مطلب است که دولت نهم و ادامه آن درحالیکه نسبت به قانون برنامه چهارم توسعه آنهمه اما و اگر داشت و از اجرای آن سرباز می زد ، خود هیچگونه نگاه و برنامه و قطب نمایی برای اداره کشور نداشته ، و دراین سالها هم که همه امکانات مادی و کارشناسی کشور در اختیارش بوده ، نتوانسته است چنین برنامه ای را تدوین و ارائه کنند . آیا نتیجه چنین وضعیتی در اداره کشور جز ” زمین گیر شدن اقتصاد ایران ” می تواند باشد ؟\nبا اینکه دولت نهم هیچگاه موضع روشنی نسبت به اجرای قانون برنامه چهارم توسعه نگرفت اما ارزیابی نتایج عملکرد اقتصادی پنجساله حاکمیت یکدست اقتدارگرایان(۸۴ الی۸۸ )، یعنی دوره اجرای قانون برنامه چهارم توسعه ، در مقایسه با عملکرد حاصله از اجرای قانون برنامه سوم توسعه توسط دولت اصلاح طلب خاتمی در سالهای ۷۹ الی ۸۳ و همچنین پیش بینی های کمی قانون برنامه چهارم توسعه به بهترین وجه نشان می دهد که روند تخریبی اقتصاد ایران در این سالها شکل و شدت گرفته و ” زمین گیر شدن اقتصاد ایران در سال ۸۸ ” اتفاق افتاده است . و این بخوبی معلوم می دارد که چرا دولت مستقر از پایبندی به اجرای قانون برنامه چهارم توسعه و ارائه گزارش های نظارتی سالانه اجرای این قانون طفره رفته است .\nبر پایه گزارش نماگرهای اقتصادی بانک مرکزی کل درآمد ارزی کشور حاصل از فروش نفت و گاز در سال های اجرای قانون برنامه سوم توسعه (۷۹ الی ۸۳) برابر ۱۳۰ میلیارد دلار و صادرات غیر نفتی ۳/۲۸ میلیارد دلار بوده است و با یک چنین درآمدی ( جمعا ۳/۱۵۸ میلیارد دلار) متوسط نرخ رشد اقتصادی این سالها برابر۵/۵ درصد شده است در حالیکه درآمد ارزی حاصل از فروش نفت و گاز در سالهای ۸۴ الی ۸۸ برابر ۳۵۰ میلیارد دلار و صادرات غیرنفتی ۸۰ میلیارد دلار شده است و با یک چنین درآمدی (جمعا ۴۳۰ میلیارد دلار) متوسط نرخ رشد اقتصادی این سالها بالغ بر ۸/۴ درصد شده است . ملاحظه می شود که کشور با درآمدی ۷/۲ برابر در دوره اجرای قانون برنامه چهارم توسعه به نرخ رشد اقتصادی متوسطی کمتراز دوره اجرای قانون برنامه سوم توسعه دست یافته است ، و آیا این عملکرد نمی تواند دلیلی بر بی کفایتی و ناکارآمدی دولت در اداره امور و هرزروی منابع کمیاب کشور باشد ؟ و آیا تداوم حیات پرهزینه این دولت در پی انتخابات ریاست جمهوری دهم و مسائل مرتبط با این انتخابات چقدر می تواند به صرفه و صلاح کشور و نظام باشد ؟ و آیا…البته این وضعیت در حالی اتفاق افتاده است که برپایه جداول کمی قانون برنامه چهارم توسعه قراربوده است در دوره اجرای این قانون از درآمد نفت ۶/۸۱ میلیارد دلار در قوانین بودجه سنواتی توسط دولت هزینه شود تا کشور به نرخ رشد اقتصادی متوسط ۸ درصد برای سال های اجرای برنامه دست یابد ولی دولت نهم با هزینه ای بیش از ۷/۲ برابر (بیش از ۲۲۰ میلیارد دلار ) در قوانین بودجه سنواتی این سالها نه تنها قادر به تحقق چنین نرخ رشدی نبوده است بلکه حتی از دست یابی به نرخ رشد متوسط سالهای اجرای قانون برنامه سوم هم ناتوان مانده است . و معلوم نیست اینهمه مدعای پیشترفت های علمی و فن آوری و فتح قله های تبلیغی چرا بازتابی در رشد این شاخص طی سال های حاکمیت یکدست اقتدارگرایان نداشته است ؟ درمورد بقیه شاخص های اقتصادی هم نیز نتیجه بهتر از این نیست . نرخ رشد متوسط سرمایه گذاری حاصل در دوره اجرای قانون برنامه سوم توسعه ۵/۹ درصد بوده است که در این دوره به حدود ۷ درصد کاهش یافته ، و این عملکرد را مقایسه کنید با پیش بینی قانون برنامه چهارم توسعه برای این شاخص که نرخ ۲/۱۲ درصد است . متوسط نرخ تورم در سالهای ۷۹ الی ۸۳ برابر ۱/۱۴ درصد شد که در سالهای ۸۴ الی ۸۸ به ۸/۱۵ درصد افزایش یافته است درحالیکه بر پایه پیش بینی قانون برنامه چهارم توسعه باید این نرخ به ۹/۹ درصد می رسید و نرخ تورم در سه سال پایانی برنامه یک رقمی شده و در سال پایانی ۸۸ به ۸/۸ درصد کاهش می یافت . در مورد ارزیابی شاخص های “عدالت اقتصادی و اجتماعی ” که از داعیه های اصلی اقتدارگرایان حاکم در این دوره بود و به ویژه باید از طریق ” بردن درآمد نفت به سرسفره های مردم ” ، آنهم درآمد افسانه ای حاصله ، تحقق می یافت باز مقایسه عملکرد با پیش بینی های قانون برنامه چهارم توسعه حاکی از ناکامی دولت مستقر در این باره است . نسبت هزینه دهک ثروتمند به دهک فقیر از ۶/۱۴ برابر در سال ۸۳ به ۲/۱۵ برابر در سال ۸۶ و نسبت هزینه دو دهک ثروتمند به دو دهک فقیر از ۴۱/۸ برابر در سال ۸۳ به ۷۴/۸ برابر در سال ۸۶ افزایش یافته است . رقم ضریب جینی نیز از ۳۹۹۵/۰ در سال ۸۳ به ۴۰۴۵/۰ در سال ۸۶ افزایش یافته است . لازم بیاد آوری است که ارقام این شاخص ها برای دوسال ۸۷ و ۸۸ انتشار نیافته است اما روند ارقام این سه شاخص برای سه سال ۸۴ الی ۸۶ بخوبی نشان می دهد که برخلاف همه مدعاهای عدالت خواهانه دولت مستقر وضعیت توزیع درآمد در جامعه بدتر و بردامنه شکاف طبقاتی افزوده شده است . اینرا از افزوده شدن بر جمعیت زیر خط فقر مطلق از ۲ درصد در سال ۸۳ به ۷ درصد در سال ۸۶ و جمعیت زیر خط فقر نسبی از ۱۵ درصد در سال ۸۳ به ۲۱ درصد در سال ۸۶ نیز بخوبی می توان دریافت . به عبارتی می توان اینگونه عملکرد اقتصادی دوره اجرای قانون برنامه چهارم توسعه توسط حاکمیت یکپارچه اقتدارگرایان را جمع بندی و ارزیابی کرد که به رغم استفاده ۷/۲ برابری از منابع در این دوره نتایج بدست آمده حاکی از موفقیت ۵۰ درصدی در تحقق پیش بینی های کمی برای شاخص های اقتصادی کلان است و حتی اگر جریان حاکم با اما و اگر کردن در باره قانون برنامه چهارم توسعه نخواهد دراین باره پاسخگو باشد قطعا در زمینه شاخص های ” عدالت اقتصادی و اجتماعی ” و در انطباق با شعارها و وعده های بسیاری که در این باره داده است باید پاسخگو باشد و این در حالی است که ارقام شاخص های مرتبط با این مقوله حاکی از بدتر شدن وضع نسبت به گذشته است . یادآوری می شود در دوره اجرای قانون برنامه سوم توسعه فقط دولت و مجلس در دست اصلاح طلبان بود و اقتدارگرایان حاکم در دیگر نهادها و همراهانشان در بیرون جز کارشکنی و بحران آفرینی در کار اصلاح طلبان کاری نداشتند اما بر پایه گزارشات بانک مرکزی عملکرد اقتصادی آن دوره توانسته بود به بیش از ۹۰ درصد پیش بینی های کمی قانون برنامه سوم توسعه تحقق بخشد و راه توسعه اقتصادی اجتماعی کشور را هموار نماید ، و برپایه همین تجربه بود که برنامه چشم انداز توسعه بیست ساله کشور و قانون برنامه چهارم توسعه تدوین و تصویب شد اما هیهات ، دولت نهم که در بهترین شرایط سیاسی و اقتصادی بروی کار آمد و همه قوا و نهادهای حاکم نیز با آن همسو بودند و درآمد نفت هم افسانه ای ، با کنار نهادن برنامه چشم انداز و قانون برنامه چهارم توسعه و در پیش گرفتن سیاست های اقتصادی غیرعلمی و کارشناسی و متناقض و نادرست امروز کارنامه ای را برجای نهاده است که شرحش آمد و حاصلش « زمین گیرشدن اقتصاد ایران در سال ۸۸ » بود . سالی که در ابعاد سیاسی و اجتماعی هم سالی تلخ و سخت و پرآسیب برای ایرانیان بود و قطعا در هم آمیزی تلخی و سختی اقتصاد با سیاست و اجتماع روح و روان بسیاری از شهروندان را در این سال آزرده کرده و اینرا بخوبی می شود در اقتصاد و روابط خرد غالب خانوارهای ایرانی مشاهده کرد . برداشتی که من از این وضعیت دارم چشم انداز امیدوارکننده ای را برای سال ۸۹ باقی نمی گذارد جز اینکه حاکمیت با نگاهی علمی و واقعی وخامت این وضعیت را دریابد و طرحی نو درهمه عرصه ها دراندازد و آنگاه می شود برای نجات اقتصاد ایران از زمینگیری و حرکت دوباره بسوی رشد و توسعه سخن گفت و چاره جویی کرد .\nتکمله : پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم و رخدادهای تلخ پس از آن تاکنون بجز شرکت در یک مناظره پیرامون مسائل اقتصادی دیگر مطلبی و تحلیلی در باره اقتصاد ایران و عملکرد اقتصادی دولت مستقر ننوشتم بدو دلیل : اول اینکه پس از تجربه انتخابات ریاست جمهوری به این باور رسیدم و هنوز هم براین باورم که مشکل اصلی کشور ما سیاسی است و نه اقتصادی ، و راهبرد تقدم توسعه سیاسی و فرهنگی بر توسعه اقتصادی که اصلاح طلبان در دوره هشت ساله دولت خاتمی مطرح و پی می گرفتند ، راهبرد درستی برای حل مسائل و مشکلات مبتلا به ایران حتی در عرصه مسائل اقتصادی است و همانگونه که آمد نتایج اقتصادی بدست آمده از دو دوره اجرای قانون برنامه سوم توسط دولت اصلاح طلب و قانون برنامه چهارم توسعه توسط دولت باصطلاح اصولگرا بخوبی اینرا نشان می دهد ، البته با ذکر این نکته که دولت اخیر هیچگونه التفاتی به قانون و اجرای آن نداشته است ! و از اینرو تا وقتی به اجرای کامل قانون اساسی در این ملک بها داده نشود و حاکمیت قانون ، آزادی ، مردمسالاری و تامین و تضمین حقوق شهروندی فراهم نگردد حل مسائل و مشکلات اقتصادی ممکن نیست و بررسی و تحلیل پیرامون این موضوع فقط می تواند ورزشی فکری باشد . دوم اینکه بیان عقیده و نظر در این ملک حتی اگر خیرخواهانه و انذار دهنده باشد جز افزودن بر سوء تفاهمات جاری در عرصه سیاست ایران و هزینه زایی برای بیان کننده پیامدی دیگر ندارد و ظاهرا گوش شنوایی برای شنیدن نیست و از قدیم گفته اند سری که درد نمی کند دستمال نمی بندند ! بااین احوال به توصیه دوستی و از سر احساس مسئولیت دینی و شهروندی این مطلب را نوشتم و امیدوارم سر سوزنی دیگران و به ویژه حامیان دولت مستقر را به فکر وا دارد و اگر هم اوضاع را مساعد و بر وفق مراد می بینند امثال این نوشته ها قطعا نمی تواند گردی بر دامن کبریایی واقعیت جاری بنشاند ، بخوانند و بگذرند ، و می ماند برای تاریخ و آینده . هشدار می دهم که چون تاکنون به راه حل های سیاسی برای عبور از بحران سیاسی و اجتماعی جاری در کشور بها داده نشده ، در روزها و ماههای آینده این وضعیت اقتصادی است که تعیین کننده چگونگی حل منازعه سیاسی در کشور خواهد بود و امیدوارم که حاکمیت با درک و دریافت این موضوع راهی را بپیماید که نظام و مردم دچار هزینه ای مشابه هزینه های سال ۸۸ نشوند و بیش از این از جیب آبرو و حیثیت و اعتبار نظام برای پیشبرد سیاست هایی که آخر و عاقبت آن معلوم نیست و بسوی ناکجا آبادی خیالی است ، هزینه نشود . راه نجات نظام و کشور در بازگشت به اجرای بدون تنازل قانون اساسی و جلب اعتماد و رضایت عامه مردم و به ویژه بها دادن به نیروهای تحصیلکرده و متخصص و روشنفکران و فرهیختگان در اداره کشوراست و اینکه ایران را متعلق به همه ایرانیان بدانیم و دوگام اساسی در این مسیر هم انجام انتخابات آزاد و رقابتی و سالم و رعایت آزادی های سیاسی و اجتماعی و مطبوعاتی است و باید امید وار بود بیاری خدا چنین راهی پیموده شود و کشور ما در مسیر درست رشد و تعالی قرار گیرد .\nمقالات ارزیابی عملکرد، اقتصاد ایران، بانک مرکزی، دولت احمدی نژاد، دولت خاتمی، مزروعی لینک کوتاه


شماره مصوبه هیات وزیران : 29981/ت 27026 هـ\nتاریخ مصوبه هیات وزیران : 24/6/1381\nهیات وزیران در جلسه مورخ 30/5/1381 بنا به پیشنهاد شماره 92053/101 مورخ 22/5/1381 سازمان مدیریت و برنامه ریزی كشور بیه استناد تبصره ماده (6) قانون استخدام كشوری مصوب 1345 تصویب نمود :\nآیین نامه استخدام پیمانی، موضوع تصویب نامه شماره 5228/ت 664 مورخ 15/6/1368 و اصلاحات بعدی آن به شرح زیر اصلاح می گردد :\n1- ماده (1) و تبصره ان به شرح زیر اصلاح می گردد\nماده 1- از تاریخ ابلاغ این تصویب نامه، وزارتخانه ها و موسسات دولتی مشمول قانون استخدام كشوری و دستگاه هایی كه از این آیین نامه استفاده می نمایند و دراین ایین نامه «دستگاه» نامیده می شوند، نیازهای استخدامی خود زا از محل مجوزهای استخدامی برای تصدی پست های موقت (موضوع تبصره ماده (8) قانون استخدام كشوری) و ثابت، به موجب قرار دادی كه طبق مقررات این آیین نامه بین دستگاه و داوطلبان خدمت پیمانی منعقد می شود، تأمین می نمایند.\nتبصره ـ انعقاد قرار داد با مستخدمین پیمانی طبق نمونه ای كه توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی كشور ابلاغ می گردد، صورت می گیرد.\n2- ماده (3) به شرح زیر اصلاح می گردد:\nماده 3 – مدت قرارداد استخدام پیمانی بنا به تشخیص دستگاه ذی ربط یك سال تا سه سال می باشد و تمدید آن تا زمانی بازنشستگی در صورت وجود اعتبار و رضایت از خدمات مستخدم و طی دوره آموزشی مربوط یبرای ارتقای سطوح علمی و توانمندی و جلب رضایت مدیران ذی ربط و ارباب رجوع بلامانع خواهد بود. دستور العمل اجرایی این ماده توسط سازمان مدیرت و برنامه ریزی كشور تهیه و ابلاغ خواهد شد.\n3- بند ذیل به عنوان بند «و» به ماده (7) الحاق می گردد:\n«و» داشتن حداقل 18 سال تمام\n4- ماده (8) به شرح زیر اصلاح می گردد:\nماده 8- استخدام به صورت پیمانی از طریق امتحان یا سابقه و گزینش بر طبقضوابط و مقررات مورد عمل در مورد استخدام رسمی صورت خواهد پذیرفت.\nتبصره 1- كلیه ضوابط و مقررات اداری و استخدامی مربوط به مستخدمین رسمی در مورد مستخدمین پیمانی نیز ملاك عمل می باشند. موارد استثنا در اعمال مقررات و ضوابط فوق با تصویب شورای امور اداری و استخدامی كشور امكان پذیر است.\nتبصره 2- صدور حكم استخدامی پیمانی قبل از تمام یا بخشی از مراحل گزینش برای قرارداد به مدت یك سال بلامانع است ولی تمدید قرار داد برای سنوات بعدی موكول به تایید هیات یا هسته گزینش ذی ربط می باشد.\n5- تبصره (2) ماده (10) به شرح زیر اصلاح می گردد :\nتبصره : به منظور جذب و نگهداری و تشویق كاركنان برجسته و فعال، پرداخت فوق العاده موضوع تبصره (1) این ماده بنا بهع تشخیص وزیر یا بالاترین مقام دستگاه تا چهل درصد (40%) بر اساس نتایج ارزیابی عملكرد مستخدمین پیمانی كه میزان آن در قرارداد پیمانی تعیین می گرد د بلامانع است.\n6- ماده (11) به شرح زیر اصلاح می گردد :\nماده 11 – مستخدمین پیمانی از نظر بیمه و بازنشستگی و نظایر ام مشمول مقررات قانون تامین اجتماعی می باشد و سوابق خدمتی این گونه مستخدمین در دستگاه های دولتی و غیر دولتی از نظر بیمه و بازنشستگی با رعایت مقررات مربوط جزو سوابق مورد قبول محسوب می گردد. دستگاههای مشمول این آیین نامه مكلف هستند حق بیمه مقرر را از دریافتی مستخدم كسر و با اضافه نمودن سهم كارفرما طبق مقررات مربوط، به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نمایند.\n7- تبصره (3) ماده (12) به شرح زیر اصلاح می گردد :\nتبصره 3- دستگاه ها مكلفند به مستخدمین پیمانی به هنگام خاتمه قرارداد (در صورت عدم تمدید) به ازای هر سال سابقه خدمت قابل قبول علاوه بر حقوق و فوق العاده مربوط به مرخصی استحقاقی ذخیره شده، یك ماه آخرین حقوق و مزایا پرداخت نمایند.\n8- متن زیر به عنوان تبصره (4) به ماده (12) الحاق می گردد :\nتبصره 4- برای دستگاههایی كه دو روز در هفته تعطیل می باشند (پنجشنبه و جمعه) مدت فوق الذكر 24 روز تعیین می گردد.\n9- ماده (21) به شرح زیر اصلاح می گردد :\nماده 21- انتقال و ماموریت مستخدمین پیمانی (مشروط به پرداخت حقوق و مزایا توسط دستگاه مامور گیرنده) در طی مدت قرار داد به سایر وزارتخانه ها و موسسات دولتی و نیز اعزام آنان برای طی دوره های آموزشی یا كار آموزی كوتاه مدت (حداكثر شش ماه) مربوط به شغل ارجاعی در داخل و خارج از كشور با رعایت مقررات مربوط بلامانع است.\n10- در مواد (22) و (21) عبارت «سازمان امور اداری و استخدامی كشور» به عبارت ـسازمان مدیریت و برنامه ریزی كشور» اصلاح می گردد.\n11- تبصره ماده (23) حذف می گردد.\n12- ماده (26) به شرح زیر اصلاح می گردد :\nماده 26 : تبدیل وضع مستخدمین رسمی به پیمانی با درخواست كتبی آنان و موافقت دستگاه ذی ربط امكان پذیر خواهد بود كه در این صورت با درخواست باز خرید خدمت مستخدمین رسمی و پرداخت وجوه مربوط به حق بیمه مربوط به سال های خدمت دولتی توسط مستخدمین به سازمان تامین اجتماعی براساس مقررات این ایین نامه به صورت پیمانی ادامه خدمت خواهند داد.\n13- ماده (28) به شرح زیر اصلاح می گردد :\nماده 28- مستخدمین پیمانی تا زمانی باز نشستگی مشمول مفاد مقررات این آیین نامه و اصلاحات بعدی آن خواهند بود و تبدیل وضع آنان موجه نمی باشد.


تاریخ انتشار: ۲۰ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۵:۲۰\nرییس سازمان اسکناس و مسکوک اظهار داشت: سعی کردیم در مجموع طراحی‌های اسکناس، ایران‌چک و مسکوک از المان‌های مذهب، فرهنگ و تاریخ استفاده کنیم. در اسکناس‌هایی که امروز رونمایی می‌شوند، پشت اسکنانس ۵ هزار تومانی تصویر آرامگاه حافظ شیرازی، پشت اسکناس ۲ هزار تومانی تصویر مقبره‌الشعرای تبریز و پشت اسکناس هزار تومانی تصویر آرامگاه شیخ‌الرییس، بوعلی سینا را درج کرده‌ایم.\nامیر شکری در حاشیه رونمایی از سه اسکناس جدید اظهار کرد: در راستای بازآرایی اسکناس‌های کشور، سه قطعه دیگر از اسکناس‌های کشور را که اسکناس‌های ۱۰۰۰ تومانی، ۲ هزار تومانی و ۵ هزارتومانی را با فرمت جدید امروز رونمایی می‌کنیم. با این رونمایی مجموع اسکناس‌ها و ایران‌چک‌های کشور در فرمت جدید قرار می‌گیرند و واجد منافع آن خواهند بود. این اسکناس‌ها بعد از رونمایی فرآیند تولید انبوه را طی خواهند کرد و مطابق قانون در ماه‌های آینده فرآیند انتشار و و عرضه انجام خواهد شد.\nبه گزارش ایلنا، وی افزود: از نظر ارتباط با سایر قطعات اسکناس و ایران چک، یک تفاوت مهم که در این اسکناس‌ها و ایران‌چک ایجاد شده این است که کلیه این قطعات در اندازه‌های واحد عرضه می‌شود و تعدد و تکثری در اندازه‌ها نخواهد بود. همچنین فرمت‌ها، قالب‌ها و ساختار‌هایی که به کار رفته واحد خواهد بود. ضرایب امنیتی و المان‌های به کار رفته در هر کدام متفاوت خواهد بود و الگوی آن هم از سند اسکناس می‌آید که دو سال و نیم پیش به تصویب رسید و بعد از این کلیه اسکناس‌ها و ایران‌چک‌های کشور بر اساس این سند به صورت منظم و منسجم توزیع خواهد شد.\nبانک مرکزی: چاپ اسکناس برای جلوگیری از ورشکستگی بانک‌ها «جعلی» است\nبرچسب ها: اسکناس ، سازمان اسکناس و مسکوک ، ایران چک ، صراط


iran-emrooz.net | Tue, 12.08.2008, 7:21\nاگر يک سده پيش، از رهگذر تبديل "قانون شرع" به "قانون جديد"، ايران توانست به "حکومت قانون" دست يابد، در شرايط امروز، هرگونه گذاری در برپائی دولت دموکراسی و حقوق بشر در ايران، در گروی بيرون راندن "شرع" از متن قانون و ساختار حکومت در ايران است. تأمل در تجربه انقلاب مشروطيت به اين رويکرد سياسی الهامی نو می‌بخشد و آن پيکار در راه رفع دولت دينی و برپائی دموکراسی و حقوق بشر در ايران بر بنياد "مبانی انديشه تجدد"؛ يعنی در افق هستی شناختی و انسان شناختی "مدرنيته" است.\nاين آگاهی که روشنگران صدر مشروطيت از "مبانی انديشه تجدد" آگاهی نازلی داشته‌اند و نتوانستند از منظر آن، در روياروئی با "مبانی مفاهيم نظام سنت قدمائی"، ميدان جدالی باز کنند و از آن پيروز بدر آيند، يک روشنگری بايسته است. بايسته است آن را فراخوان ضرورت جنبش نوين روشنگری درک کنيم و به سهم خود در راه برپائی آن بکوشيم.\nهمان طور که در بخش نخست گفتم؛ انقلاب مشروطيت صورت جدالی از "جديد" و "قديم" در ايران بوده است و من با آگاهی زمانه خود آنرا در راستای حرکت و پيشروی ايران در راه "تجدد" درک می‌کنم. يکی از ارزش‌های بزرگ رهبران تجددخواه انقلاب مشروطيت عبارت از اين بوده است که آنان در انديشه به ضرورت دستيابی ايران به تجدد، توفيق آن را يافتند که اولا" از اين ضرورت در زمان خود تعريف مشخص به دست دهند؛ اين تعريف مشخص "حکومت قانون" بود. ثانيا" آنان در پرتوی شناخت عينی و واقعی از ايران، و نيز "جهان" روزگار خود، توانستند ميان سنت و تجدد، چنان نسبتی برقرار کنند که می‌توانست همه نيروها و امکانات موجود را برای تحقق "حکومت قانون"، همرأی و همراه کند. اين توانائی درخشانی بود که نبايد در تاريک روشن اينکه؛ "درک چندانی از مبانی تجدد نداشتند" و به "تقليل گرائی اسلامی" در غلطيدند، ناديده گرفت. درخشش توانائی آنان برخاسته از اين روشنرائی بود که اول به ايران بمثابه يک "مفهوم" و سپس به خود می‌انديشيدند! ميان ايران و آن "خود" که بودند، فاصله-ای موجود بود و هم از اين رو می‌توانستند ايران را ببينند و در نسبت "خود" با "ايران"، ايران را انتخاب اول بشناسند!\nايران يک مفهوم است و اين مفهوم را سه گونه "نظام مفاهيم" ساخته و پرداخته است:\n- نظام مفاهيم سنت ايرانشهری\n- نظام مفاهيم سنت اسلامی- عرفانی\n- نظام مفاهيم سنت تجدد خواهی\nنه تنها "پايداری ايران" بلکه "انحطاط ايران" نيز پی آمد مناسبات بغرنج و پيچيده ميان اين نظام‌های سه گانه "سنت" است! می‌توان تاريخ را کاويد و ديد که چگونه هريک در ديگری تداوم پيدا کرده و در عين حال کوشيده است ديگری را از آن خود و با خود سازگار کند. سير اين فرايند بر اين مدار بوده است که "کهنه" در "نو" تداوم پيدا کرده و "نو" به انحلال خود در "کهنه" تن سپرده است! چنان که ايرانشهری در اسلامی تداوم پيدا کرده و با واداشتن اسلام به سازگاری با خود، تشيع را بعنوان اسلام ايرانی ساخته و پرداخته است! کما اين که دميدن روح تشيع در کالبد جنبش مشروطه، "حکومت قانون" می‌آفريند و از پس خود، حکومت اسلامی بيرون می‌دهد.\nبغرنج ايران جامعه‌ای‌ست که در آن "امور نا همزمان"، حضوری "همزمان" دارند و بغرنجی انسان ايرانی در "همزمانی نا همزمان‌ها" در او است! جامعه ايران در عين حالی که يک "جامعه عرفی" است، "جامعه سنتی" است و انسان ايرانی را نه می‌توان "جديد" و نه می‌توان "قديم" ارزيابی کرد. در حقيقت نه قديم قديم است و نه جديد جديد؛ هم قديم است و هم جديد! :"يک توده در حال فسخ و تجزيه... يک مخلوط نامتناسب عجيب" است. انحطاط امروز ايران برساخته-ی چنين انسانی است.\nبحران آگاهی سياسی در ايران پی آمد اين واقعيت است که ديالکتيک ناظر بر مناسبات اين سه گونه "نظام سنت" که هريک مفاهيم، سياست و نيروهای اجتماعی خود را دارند، هيچگاه شناخته نيآمده است. می‌توان با نشانه‌ها و شناسه‌های عينی مدلل کرد که اين هرسه نظام سنت ايرانی، دارای سرشت "ايمانی" هستند. تا آنجا که من فهميده-ام؛ مفهوم "دينخوئی" در معنای "ناپرسائی" و "امتناع تفکر" به ترتيبی که آقای "آرامش دوستدار" به دست داده است، مفهومی عاطف بر همين سرشت است که آن را به تعريف در آورده و در حيطه شناخت و آگاهی ما قرار می‌دهد.\nبرون رفت ايران از انحطاط سياسی در گروی سايش "دينخوئی"- تو بخوان جنبه نسبی پيدا کردن دينخوئی - در اين نظام‌های سه گانه سنت است که تا امروز باقی هستند و در افکار و کردار ايرانيان حضور دارند! هريک از اين نظام‌های سه گانه، در قياس با ديگری دارای استعداد تحول متفاوت است و در درون خود و در مناسبات با ديگری –البته با نسبت‌های متفاوت- حامل گرايش‌های متضاد و حتی متنافی می‌باشد، در مجموع می‌توان گفت که در آنها عمدتا" با تعصب و تاريک انديشی و ندرتا" با تسامح و روشنرأئی روبرو هستيم.\nسايش دينخوئی از اينرو برای برون رفت ايران از "انحطاط سياسی" راه می‌گشايد که در هرسه نظام سنت، به رشد "عقلانيت جديد" مساعدت می‌رساند و بار مواجهه ايمانی را به سود مواجهه عقلانی کاهش می‌دهد و در لايه‌های مستعد تر مواجهه عقلانی را جايگزين مواجهه ايمانی می‌کند. در اين فرايند است که انسان ايرانی از "فسخ و تجزيه" می‌رهد و مناسبات آنها از مدار نفی و انکار به محور پذيرش و همزيستی تمايل پيدا می‌کند، پس راهی گشوده می‌آيد که اين سه نظام سنت – به تقريب محال؛ کلا" و به احتمال زياد، قسما"- يکديگر را در تفاوت‌هائی که دارند به رسميت بشناسند، با يکديگر وارد ديالوگ شوند و در موقعيت شناخت "بحران" و جستجوی راه برون رفت آن قرار گيرند. منطقا" می‌توان اين استنتاج را به دست داد که "امکان" گشوده آمدن چشم اندازی در برون رفت از بحران آگاهی سياسی، در گروی پيدائی همين "موقعيت" است. پس بايد روی شرايطی متمرکز شد که استعداد شکل دادن به اين "موقعيت" را دارا هستند:\nسه رويداد بزرگ در مقياس ايران و جهان، انسان ايرانی را در موقعيت تأمل و بازانديشی قرار داده است:\n- انقلاب اسلامی در ايران و استقرار "حکومت اسلامی" در کشور\n- فروپاشی اتحاد شوروی و ابطال لنينيسم بمثابه ايدئولوژی جزمی و توتاليتر در "چپ ايران"\n- انقلاب اطلاعات و ارتباطات- انقلاب ديجيتالی- و ورود جهان به دوران "گلوبال"\nمی نوان در اين باره سخن بسيار گفت اما به طرح فشرده-ای بسنده می‌کنم:\n"اتفاق" انقلاب اسلامی در ايران و استقرار حکومت اسلامی در کشور، موجب آن گرديد تا بسياری از "مفاهيم نظام سنت قدمائی"- اين اصطلاح را آقای طباطبائی به ميان آورده و من آنرا باورهای شيعه اثناعشری مراد می‌کنم که در چپ و ميانه و راست سکولار ايران نيز حضور سنگين دارد - صورت عينی و بيرونی پيدا کرده و در قالب نظام حقوقی - سياسی حاکم؛ اشکال نهادينه به خود بگيرند. پيش از اين "اتفاق" مفاهيم مذکور صورت ذهنی و درونی داشتند و انسان ايرانی چندان با آن آميخته بود که امکان "فاصله" از آن و مجال ديدن و سنجش آن را نداشت. اکنون برای ميليون‌ها اذهان ساده نيز تعارض بنيادين اين "مفاهيم" با نيازهای مادی و معنوی انسان امروز، قابل تشخيص و تميز است و در گستره‌ی بزرگی به فاصله گرفتن از آنها و زوال شأن قدسی دين، راه برده است. نه تنها جنبش دموکراسی و حقوق بشر و حقوق شهروندی، بلکه پديدارهای نوظهور "نوانديشی دينی" و "روشنفکری دينی"،- که از يکديگر تغذيه می‌کنند - قبل از هرچيز بازتاب بحران فروپاشی مفاهيم نظام سنت قدمائی است که "اسلام بعنوان دين مبتنی بر شريعت در کانون آن قرار دارد". بی دليل نيست که تب و تاب اين "بحران"، نه تنها همه-ی لايه‌های "اسلام سياسی"، بلکه همه کسانی را که "دغدغه دين" دارند، در بر گرفته است!\nبازشناسی مفاهيم نظام سنت ايرانشهری و بدست دادن تأويل و تفسير‌های نوظهور از آن - که عمدتا" در صفوف جنبش مونارشيک ايران سر راست کرده است- در شعاع "اتفاق" انقلاب اسلامی و بمثابه واکنش در مقابل آن، قابل ارزيابی است. در اينجا نيز ما با انسان ايرانی در موقعيت تأمل و بازانديشی روبرو هستيم که در يکسوی آن سلطنت طلبان ناسيوناليست راست سنت گرا و در سوی ديگر آن مشروطه خواهان ناسيوناليست ميانه و راست، صف آراسته‌اند. جنبه پنهان اين منازعه آشکار ، جدال بر سر گذشته گرائی و آينده نگری است و تبيين "مشروطه نوين" بر بنياد اصول و ارزش‌های "مکتب آزادی"، نمايان ترين دستاورد تاکنونی آن می‌باشد.\nدر چپ ايران، "اتفاق" انقلاب اسلامی و تقارن آن با فروپاشی "سوسياليسم مدل روسی" به ابطال "لنينيسم" راه برده است. از درون ورشکست ايدئولوژی جزمی و توتاليتر، سوسيال دموکراسی قد برافراشته است. اين گرايشی بالنده و متعلق به آينده چپ ايران است. جنبه-ی پنهان منازعه آشکاری که در چپ ايران جريان دارد، جدال بر سر مبانی انديشه تجدد است که بيش از پيش بر سر درک و دريافت از مفاهيم و مضامين ناظر بر اعلاميه جهانی حقوق بشر و بيانيه حقوق شهروندی، تمرکز يافته و می‌يابد. در اينجا نيز "قديم" گرايان و "جديد" انديشان صف آراسته‌اند!\nگذر ايران از انقلاب مشروطيت به انقلاب اسلامی و عبور جهان از دوران "جنگ سرد" به "گلوباليسم"، همه-ی آن "مفاهيم" که "اپوزسيون قديم"را به تعريف در می‌آورد، زير پرسش قرار داده است! رويداد جهانی اخير بر شالوده انقلاب ارتباطات و اطلاعات صورت پذيرفته و دورافتاده ترين و عقب مانده ترين مناطق جهان را در مدار اقتصاد جهانی و تمدن جهانشمول "غرب" قرار داده است. ويژگی بارز جهان گلوبال ضرورت همسوئی گريز ناپذير نه تنها دولت‌ها و ملت‌ها بلکه تمدن‌ها و فرهنگ‌ها و اديان است، از اينرو جداسری و دشمن خوئی با جهان غرب، فضای حياتی برای ايران را تنگ و تنگ تر می‌کند و انزوا و عقب ماندگی افزون و فلاکت محتوم ببار می‌آورد و حتی خطر نابودی ملی را در افق نمايان کرده است. اين روند در کنار گشوده شدن پنجره-ای به جهان مدنيت غرب در خانه‌های ايرانيان که انقلاب رسانه-ای و ديجيتالی آنرا ممکن کرده، بر زمينه تضاد و تعارض نسل‌های جوان با نسل‌های پير که در ايران خصلت فراگير پيدا کرده، مبانی ناظر بر "مفاهيم نظام سنت قدمائی" - تو بخوان اصول سنگ شده-ی شيعه اثناعشری - و ناسيوناليزم دينخوی غرب ستيز ايرانی - ملی گرائی شيعی - را زير سوأل برده و به چالش نوپديد فرا خوانده است؛ چالشی که با دامنه و عمق اين چنين، در تاريخ ايران سابقه نداشته است. رويکرد دولت آخرالزمانی را همه می‌دانيم، ليکن شمار بزرگی از ايرانيان پذيرفته‌اند که " صدر تاريخ ايران را ذيل تاريخ غرب"، نگاه کنند و از آن جداسری و دشمن خوئی و ستيز تباهی آور که انقلاب مشروطيت را به انقلاب اسلامی دوخت، دست بشويند.\nدر نقطه-ی تلاقی و تأليف اثرات و پی آمدهای سه رويداد بزرگ در مقياس ايران و جهان، انسان ايرانی ايستاده است. صورت آشکار اين تلاقی و تأليف، "بحران کنونی در وجدان ايرانی" است که "فسخ و تجزيه" او را به نهايت رسانده، جامعه را در انحطاط دامنگستری فرو برده و به بحران آگاهی سياسی در "اپوزسيون" ابعاد فراگير تباهی آور داده است. ايران در تمام زمينه‌ها در مداری "غيرعادی" قرار گرفته و "همزمانی امور ناهمزمان" در حيات مادی و معنوی مردم ايران چندان دامن گشوده که "ملت" در "گذشته" و "آينده" شقه شقه و پاره پاره شده است؛ معنای "زمان" گم شده و ايرانيان در گم شدگی معنای زمان و در سرگشتگی ميان "قديم" و "جديد"، از "حال" جدا افتاده، در هيأت "توده... يک مخلوط نامتناسب عجيب"، در گنداب "فسخ و تجزيه"، از شناسائی و بجا آوردن خود بازمانده‌اند! اما اين صورت آشکار بحران، يک سيمای پنهان نيز دارد:\nاز درون بحران و گنداب انحطاط دامنگستر کنونی، وجدان روشنرأی ايرانی در حال سربرافراشتن است! در تمام لايه‌های اجتماعی و سياسی ايران و در صفوف گرايش‌های رنگارنگ دينی، قومی، زبانی و فرهنگی ايرانيان، شماری به نگاه به خود و گفتگو با خود روی آورده‌اند و اهتمامی داشته‌اند که از منظر مبانی انديشه تجدد، "خود داشته‌ها" را بازبينی و بازانديشی کنند. آنها در گسست و پيوست با "آنی" که در گذشته بودند، به شناختی "نو" از خود در امروز دست يافته‌اند که وجود ديروزين، ناخويشيار و در چشم-شان، "من سابق" می‌آيد. – در نزد آقای آرامش دوستدار اين خود شناسی و بازيابی با مفاهيم "خود پسين" و "خود پيشين" تبيين شده است- شکل گيری مفهوم "من سابق"- خود پسين- دارای اهميت اساسی است زيرا حامل استعدادی است که "دينخوئی" را نقض می‌کند.\nمدرنيته؛ بازيافت خود در زمان و بيرون جهيدن از زندان سايه‌ها و سيطره‌هاست و در حقيقت بازيافت خود در "مقام فرد" است. تکوين مفهوم "من سابق"- خود پسين- دارای اهميت اساسی است، زيرا بيانگر تشکيل فرايند "فرديت" در اذهان ايرانيان روشنرأی است. دستيابی به "خودپيشين" در اين فرايند، به شروط و الزاماتی مبتنی است که در کانون آن "شجاعت آموختن" قرار دارد. شاخصی که نشان می‌دهد، شجاعت آموختن به تکوين "خود پيشين" در "مقام فرد" نايل آمده، يعنی فرايند فرديت را در "سوژه" به فرجام رسانده است، "بدر آمدن آدمی ست از نابالغی خود کرده‌اش". اين تولدی ديگر برای "روشنفکری" ايران است، زيرا روشنفکر ايرانی را از موقعيت "نينديش"؛ که دين و ايدئولوژی را عقل منفصل خود می‌دانست، به موقعيت "انديشه ورز صاحب عقل خود بنياد" انتقال می‌دهد. " نابالغی يعنی ناتوانی در به کار بردن فهم خود بدون رهنمود ديگری. نابالغی هنگامی خود کرده است که علت آن نه کاستی فهم بلکه کاستی عزم و دليری در به کاربردن فهم خويش بدون رهنمود ديگری باشد". از اين ملاحظات اين بر می‌آيد که در انديشيدن به پرسش "امتناع تفکر در فرهنگ دينی"، - همانگونه که فيلسوف انديشيده - بايسته آن است که آنرا "آستان تفکر" درک کنيم و با برخوردار کردن خود از "عزم ودليری" برای بيرون جهيدن از "فرهنگ دينی" و "ايدئولوژی جزمی"، فرايند ابطال "محال بودن تفکر" را شکل ببخشيم! اثبات "محال بودن تفکر"، ناتوانی و ترس و تسليم در برابر "کاستی عزم و دليری در به کار بردن فهم خويش" است، و اين در حالی است که آموزه درست و درست ترين آموزه، اين است: "در به کاربردن فهم خويش دليری ورز همانا گزينسخن روشنگری ست". (آرامش دوستدار- درخشش‌های تيره- در پيشباز از ايمانوئل کانت: روشنگری چيست؟)\nاگر دريافت "محال بودن تفکر"، سخنی از سر تفريط است، اين ادعا که ما "هزار سال تفکر داشته-ايم"، سخنی به گزاف است! هيچکس منکر هزار سال الهيات انديشی ايرانيان نيست. سخن بر سر فلسفه انديشی است که هر زمان خواست سرراست کند، تکفير و سنگسار-اش کرده-ايم!\nتکوين مفهوم "من سابق"- خود پسين- نه تنها بيانگر تشکيل فرايند "فرديت" در اذهان روشنفکران روشنرأی ايران است بلکه به نوبه خود مبيين يک تجربه هستی شناختی است. اين پديداری انديويدوآل است و هرکس به ترتيبی اين تجربه را از سر می‌گذراند. نکته اين است که نبايد از سرشت فردی بودن اين تجربه، بی اهميت بودن آن را نتيجه گرفت زيرا با شناخت خود در مقام "فرد"، از آن "طريقت" که انسان را از "جهان اجتماعی" بيرون می‌راند، و "رنگ تعلق" از او می‌ستاند، و در"وادی حقيقت" تنها و گمگشته-اش می‌کند، خارج می‌شويم. پس شأن "انسان معاصر" را پيدا می‌کنيم که "در جهان اجتماعی زندگی می‌کند"، اصالت "جهان واقع" را می‌پذيرد، "حقيقت" را دستياب می‌شناسد و پذيرای "واقعيت"، در تمام "رنگ تعلق" آن است، و آن را موضوع تفکر و شناسائی خود قرار می‌دهد. طی اين تجربه است که از اقليم هستی شناختی "قديم"؛ يعنی اقليم "خيال" و "مثال"، به جهان هستی شناختی "جديد" گذر می‌کنيم. جالب است اگر توجه دهم که فرايند تشکيل فرديت و تجربه هستی شناختی، با گسست از "بينش باطنی" و "آگاهی ايدئولوژيک"- که آگاهی کاذب است- همراه بوده و با رويکردی نقاد، بازگشت به سنت روشنگری صدر مشروطيت را در پی دارد. به اين ترتيب "روشنگری نوين" به عنوان ادامه "روشنگری صدر مشروطيت"؛ در اين وجه تمايز و تعالی دارد که هدف خود را آگاهی به "مبانی انديشه تجدد" می‌شناسد، " خود داشته"ها را که عمدتا" از جنس "مفاهيم قدمائی" و "ايدئولوژی جزمی" هستند، در پرتو "عقل خودبنياد" و "آگاهی زمانه خود" نقد می‌کند و الهام بخش پيکار برای رفع دولت دينی و استقرار دموکراسی و حقوق بشر در ايران، در افق هستی شناختی و انسان شناختی مدرنيته است.\nتذکر اين نکته حائز اهميت خاص است- "خاص" تجربه-ی ايران است، در "غرب" جور ديگر بود- که تکوين مفهوم "من سابق"- خود پسين-، بمثابه نقطه آغاز فرايند دستيابی به هستی شناختی و انسان شناختی مدرنيته، در ميدان علايق "سابق" و در متن مفاهيم "قديم"، صورت نمی‌پذيرد بلکه با خروج از ميدان جاذبه "قديم" و از پی فاصله گرفتن از بستگی‌های "سابق"، شروع به شکل گيری می‌کند. خروج و فاصله، اتفاقی عارضی است و رويداد‌های سه گانه که پيش‌تر شمردم، آن را بر ما عارض ساخته است. "مفاهيم جديد" از پی آن می‌آيد و اگر در امروز، برساخته-ای "نازل" به نظر می‌آيد، موألفه‌های نخستين هستند در راه تبيين يک فرهنگ "جديد" و سکولار. در معنائی دقيق تر می‌توانم بگويم که سايش "دينخوئی"؛ در همان معنای "ناپرسائی" و "امتناع تفکر" تا آنجا "امکان" پذير است که به "تأسيس جديد"؛ يعنی دستگاه انديشگی "مدرنيته" ابتناء پيدا می‌کند. بر پايه چنين شناختی بايد تأئيد کرد که هر بحثی در قلمروی "خود داشته‌ها" در صفوف اسلامگرايان و آتئيست‌ها و خيل عرفی مسلکان ايران، " تنها با تکيه بر مبانی انديشه تجدد، می‌تواند معنائی داشته باشد".\nگفتار خود را خلاصه می‌کنم: "امتناع تفکر در فرهنگ دينی"؛ فراخوان "پرسائی" و "آستان تفکر" است. در انديشيدن به پرسش "امتناع تفکر در فرهنگ دينی"، "امکان" آن وجود دارد که چشم اندازی در برون رفت از بحران آگاهی سياسی، به روی "اپوزسيون" گشوده آيد. بر پايه شرايطی که انسان ايرانی را در آستان "تأمل و بازانديشی" قرار داده، سايش "دينخوئی" آن "امکان" است که با پاهای "خودشناسی"، با ابتناء به "تأسيس جديد"، به انسان شناختی و هستی شناختی "جديد" راه تواند برد. پس آن "توان" تراکم می‌يابد که از زندان هزارقفل "فرهنگ دينی" بيرون بجهيم و جنبش "روشنگری نوين" را برپا داريم؛ يک جنبش بيدار کننده وآگاهی و هستی بخش، که با جاری شدن در صفوف جامعه روشنفکری ايران، چشم اندازی در برون رفت از بحران انحطاط، به روی "اپوزسيون" خواهد گشود و به او الهام نو خواهد بخشيد و آن پيکار در راه رفع دولت دينی و برپائی دموکراسی و حقوق بشر در ايران بر بنياد "مبانی انديشه تجدد"؛ يعنی در افق هستی شناختی و انسان شناختی "مدرنيته" است.\nاميدوارم خواننده اهل تأمل دريافته باشد که انديشيدن به پرسش "امتناع تفکر در فرهنگ دينی" زايای پرسش تازه-ای است که نسبت سنت و مدرنيته در ايران را در شرايط جهان گلوبال، موضوع انديشيدن قرار می‌دهد.\nايکاش می‌توانستم با الهام از غيرت ميهن دوستی و مردم خواهی روشنگران و کوشندگان انقلاب مشروطيت ايران، شمه‌ای در نکوهش حال و احوال امروز خود-مان می‌نوشتم که مسئوليت ميهنی، غيرت مردم دوستی و شهامت مدنی در پيکار عليه خودکامگی و تبعيض و بی عدالتی در ايران، به حداقل رسيده و در بسياران زايل شده است! معذرت می‌خواهم که دست نداد!! و... تو حديث مفصل بخوان از اين مجمل.\n۱۴ مرداد ۸۷\n(*): من در اين مقاله به طور نمايانی به اهل تحقيق و انديشه ايران؛ نظر داشته و به ويژه از مفاهيم و استنتاج‌هائی که محققين و انديشه پردازان ارجمند؛ آقايان: آرامش دوستدار- رامين جهانبگلو- محمد رضا فشاهی- سيد جواد طباطبائی - ما شاء الله آجودانی و نيز "صادق هدايت" در آثار خود به دست داده‌اند، استناد‌هائی آورده‌ام. همه عبارات و اصطلاحاتی را که در "گيومه" گذاشته‌ام؛ متعلق به اين آقايان يا دريافتی از آثار آنها است. پيداست که من تلقی خاص خود را نوشته‌ام و به هيچ رو اين ادعا را ندارم که عبارات و اصطلاحات را همان طور درک کرده‌ام که آنها انديشيده و درک کرده‌اند! من برای کار خود دليل و منطقی دارم و آن بهرمند کردن "انديشه سياسی"، از دستاورد‌های نظری اهل تحقيق و انديشه ايران است. در سياسی نويسی نسل از شمار من، فروغی نيست! اما می‌توان اين تيرگی و تاريکی را با "شجاعت آموختن" روشنائی بخشيد و از تاريک گوئی‌های خاموشی آموز و سترون کننده، فاصله گرفت.


09-07-15 در ساعت 13:45#12 hadi36r\nسمتکاربر انجمنتاریخ عضویت10th Jul 2013نوشته ها22 تشکر 4 دریافت 9 تشکر در 7 پست حمایت مالی از انجمن __ آقا این رام high touch sensitivity رو نداره؟؟؟؟؟ 1 دیدن کسانی که تشکر کرده اند darogheh پاسخ با نقل قولپاسخ با نقل قول 06-09-15 در ساعت 15:53#13 xeebex\nسمتکاربر انجمنتاریخ عضویت20th Jun 2012نوشته ها7 تشکر 18 دریافت 3 تشکر در 3 پست حمایت مالی از انجمن __ گوشی / تبلت منرام گوشی/تبلت دوم ُStock 4.3 نسخه فاینال نیومده بود من نصبش کردم و خیلی هم عالی بود\nاتفاقا همون موقع میخاستم پستش رو بزارم ولی چون دیدم هنوزز پایدار نیس نزاشتم ولی یکی از بهترین رام های SP بود 1 دیدن کسانی که تشکر کرده اند Nima Alami پاسخ با نقل قولپاسخ با نقل قول 17-02-17 در ساعت 12:39#14 saeid7424\nاکنون ساعت 06:28 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4 می باشد. ساخته شده توسط رامین محمدی و پیکلسم در ایران! - پشتیبانی : پی سی وب


ركورد جدید در تولید «فولاد خام» و «محصولات فولادی»\nمیزان تولید فولاد خام و محصولات فولادی كشور طی 8 ماه اخیر با ركورد جدید، به ترتیب 8/6 درصد و 8/4 درصد افزایش یافت.\nبه گزارش روابط عمومی سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران، شركت‌های فولاد ساز كشور از ابتدای فروردین تا پایان آبان امسال، 11 میلیون و 266 هزار و 882 تن فولاد خام تولید كردند. میزان فولاد خام تولیدشده طی مدت مشابه سال گذشته، 10 میلیون و 549 هزار و 235 تن بود.\nاز این میزان تولید، شركت «فولاد مباركه» 3 میلیون و 707 هزار و 457 تن، «فولاد خوزستان» 2 میلیون و 255 هزار و 976 تن، «ذوب آهن اصفهان» یك میلیون و 868 هزار و 227 تن، «فولاد هرمزگان» 762 هزار و 76 تن، «سبا» 524 هزار و 406 تن، «فولاد خراسان» 479 هزار و 718 تن، «فولاد آلیاژی ایران» 271 هزار و 558 تن و «گروه ملی صنعتی فولاد ایران» 120 هزار و 314 تن تولید كردند كه به ترتیب جزو 8 شركت بزرگ فولاد ساز كشور محسوب می‌شوند.\nهمچنین در 8 ماه امسال، 11 میلیون و 655 هزار و 987 تن انواع محصولات فولادی (ورق گالوانیزه، میلگرد، ورق گرم، تیرآهن، لوله، كلاف و ورق عریض) توسط شركت‌های فولادی تولید شد. این در حالی است كه میزان تولید محصولات فولادی در مدت مشابه سال گذشته، 11 میلیون و 124 هزار و 883 تن بود. در این میان، شركت‌های بزرگ تولید كننده محصولات فولادی به ترتیب فولاد مباركه، ذوب‌آهن اصفهان، فولاد اكسین، سبا، گروه ملی صنعتی فولاد ایران، فولاد خراسان، فولاد آلیاژی ایران، فولاد آذربایجان و ورق خودرو چهارمحال و بختیاری بودند.\nبنا بر این گزارش، میزان تولید «فولاد خام» و «محصولات فولادی» در آبان ماه 93 به ترتیب یك میلیون و 460 هزار و 875 تن و یك میلیون و 405 هزار و 524 تن بود.


گزارش تمرين استقلال - تابناک | TABNAK\nجلسه خصوصي مظلومي با جباري و احوال‌پرسي ميثاقيان با آبي‌پوشان\nسرمربي تيم فوتبال استقلال قبل از شروع تمرين با جباري خصوصي صحبت كرد.\nتاریخ انتشار: ۲۰ تير ۱۳۹۰ - ۲۰:۵۳ 11 July 2011\nبه گزارش فارس، تمرين تيم استقلال امروز از ساعت 18 در زمين شماره 3 آزادي برگزار شد.\n* پيش از تمرين استقلال بازيكنان تيم آلومينيوم هرمزگان در زمين شماره 3 تمرين مي كردند. با حضور اعضاي تيم استقلال اكبر ميثاقيان و مديريت اين تيم به سمت مظلومي و بازيكنان استقلال رفتند و با هم به خوش و بش پرداختند.\n* بازيكنان در 2 گروه آبي و زرد تقشيم شدند و فوتبال بازي كردند.\n* منصور پورحيدري،سرپرست استقلال نيز هم در تمرين حاضر بود و عملكرد بازيكنان را زير نظر گرفت.\n* پرويز برومند هم مثل ديروز در تمرين حاضر شد اما در اواسط تمرين با اجازه مظلومي زمين شماره 3 را ترك كرد تا در تمرينات صبا حضور پيدا كند.\n* جاسم كرار كه روزگذشته براي ثبت قراردادش به تهران آمده بود امروز به دليل حضور در اردوي تيم ملي عراق غايب بود.\n* مجتبي جباري كه ديروز در تمرين غايب بود و حتي شايعه شده بود كه قهر كرده امروز قبل از تمرين به طور خصوصي با مظلومي به صحبت پرداخت.\ntabnak.ir/000ju7 کپی شد


در ۲۴ ساعت گذشته، ٢٤٣ تن در افغانستان به ویروس کرونا مبتلا شده اند | Pajhwok Afghan News\nبه اساس معلومات اين وزارت، در ۲۴ ساعت گذشته ١٢٠١ نمونۀ مشکوک ويروس کرونا، در لابراتوارهای کشور مورد آزمایش قرار گرفته، که از این میان ٢٤٣ واقعۀ آن مثبت تشخیص شده است.\nمنبع افزوده است که با ثبت این آمار، تعداد مبتلایان به این ویروس در افغانستان، تا کنون به ٤٣٩٢٤ تن افزایش یافته است.\nدر خبرنامۀ اين وزارت که امروز (چهار شنبه ٢٨ عقرب) به دسترس آژانس خبرى پژواک قرار گرفته، آمده است که در آمار تازۀ ثبت شده؛ ١١٥ تن در کابل، ٦٤ در بلخ، ٢٥ در پروان، ١٤ در ننگرهار، هشت در کندز، هفت در بغلان، پنج در لوگر، دو-دو در هلمند و جوزجان و يک تن هم در ولايت نيمروز به ويروس کرونا مبتلا شده اند.\nبراساس معلومات خبرنامه، در یک شبانه روز گذشته، ١٣٥ فرد مبتلا به ویروس کرونا، دوباره صحت یاب شده و شمار مجموعی بهبود یافتگان اين ويروس، به ۳۵٢٩٥ نفر ميرسد.\nهمچنان وزارت صحت گفته است که در ٢٤ ساعت گذشته، هفت تن به اثر ابتلا به (کوید- ۱۹) فوت کرده و از آغاز شيوع ويروس کرونا تاکنون در افغانستان، شمار مجموعی جان باختگان از اثر این بیماری، به ١٦٤٥نفر رسیده است.\nبه همين گونه سرپرست وزارت صحت عامه دريک کنفرانس خبرى گفته است که به خاطر جلوگيرى ازشيوع ويروس کرونا کابينه فيصله کرده است که تمامى هوتل هاى عروسى تا اخير ماه قوس تعطيل باشند .


فرهنگ و هنر - BBC فارسی - 'سی دقیقه پس از نیمه شب'؛ آیا سیا برای یافتن بن لادن شکنجه کرده است؟\n'سی دقیقه پس از نیمه شب'؛ آیا سیا برای یافتن بن لادن شکنجه کرده است؟\nبه روز شده: 18:37 گرينويچ - چهارشنبه 19 دسامبر 2012 - 29 آذر 1391\nآیا شکنجه زندانیان باعث شد ایالات متحده آمریکا بتواند ردپای بن لادن را پیدا کند؟\nاین سوالی است که با آغاز پیش نمایش فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب"، ساخته کاترین بیگلو، کارگردان آمریکایی و برنده جایزه اسکار۲۰۱۰ برای فیلم «مهلکه» (Hurt locker) مطرح شده است.\nفیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" که از هم اکنون در محافل سینمایی هالیوود از آن به عنوان یکی از نامزدهای احتمالی جوایز اسکار ۲۰۱۳ نام برده می شود، درباره حمله به محل اختفای «بن لادن» در پاکستان و کشته شدن او، با استفاده از پژوهش های گسترده در پرونده های موجود از این واقعه در سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) ساخته شده است.\nبخش هایی از فیلم به تماشاگر نشان می دهد که چگونه استفاده از روش های مختلف شکنجه توسط «سیا» توانسته است رهیابی به وقایعی را که نهایتا سال گذشته در پاکستان به کشتن بن لادن، این تروریست بین المللی انجامید، امکان پذیر کند.\nهرچند نمایندگان سنای آمریکا از حزب دموکرات شدیدا با گسترش چنین نظریاتی مخالفند اما درام هالیوودی "سی دقیقه پس از نیمه شب" در روزهای گذشته در آمریکا یک بار دیگر به آتش یکی از حساس ترین منازعات سیاسی در واشنگتن دامن زده است. منازعه ای که مسئله «ارزش های شیوه های مختلف بازجویی» در مرکز آن قرار گرفته است.\nدست اندرکاران فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" از جمله کاترین بیگلو می گویند که هیچ قصد خاصی برای مطرح کردن چنین مبحثی نداشته اند و از آنجایی که این یک فیلم «مستند» به شمار نمی رود، در آن به سادگی به این مسئله اشاره شده است که: «شکنجه می تواند در به دست آوردن «اطلاعات سودمند» موثر باشد.»\nبا این همه فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" به اعتقاد منتقدان می تواند مسئله «شکنجه» را از دیدگاه تماشاگران آمریکایی (خارج از دایره سنای آمریکا) نیز به شکل تازه و نامطبوعی جلوه گر کند.\nفیلمنامه "سی دقیقه پس از نیمه شب" را مارک بوآل – ژورنالیست آمریکایی و فیلمنامه نویس فیلم«مهلکه»- بر اساس تجربیات چند ساله خود در زمینه خبرنگاری در مناطق جنگ زده و حساس جهان نوشته است.\nداستان فیلم ماجرای شکار موفقیت آمیز بن لادن از طریق تعقیب کاراکتری به نام «مایا»، یک مامور زن در رده متوسط «سیا» (با بازی جسیکا چستین) است.\n«مایا» هشت سال پیش از واقعه کشته شدن بن لادن در سفارت آمریکا در «اسلام آباد» پاکستان در کنار یکی از خشن ترین ماموران بازجویی که در دوران سیاست های سخت جورج دبلیو بوش به کار تحقیقات تروریستی اشتغال داشته مشغول به کار می شود.\nدر دوران زمامداری بوش، قوانین تازه ای وضع شد که طبق آن «سیا» اجازه داشت از هرگونه شیوه ای برای به حرف آوردن زندانیان و به دست آوردن اطلاعات مورد نظر خود استفاده کنند. شیوه هایی که به زبانی دیگر درمجموع می توانست «شکنجه» محسوب شود.\nکاترین بیگلو، کارگردان، و مارک بوآل، فیلمنامه نویس\nالبته فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" پیچ و خم های زیادی را طی می کند تا نهایتا به ماجرای شبیخون زدن نیروهای ویژه آمریکایی به مقر زندگی رهبر القاعده در«ابوت آباد» پاکستان برسد.\nاما پیش از وقوع این واقعه، چند روز به کارگیری شیوه های خشونت بار علیه یکی از زندانیان از جمله قفل کردن او در یک جعبه تنگ و تاریک، کتک زدن شدید این زندانی و ریختن مداوم آب روی صورت او در فیلم نشان داده می شود که نهایتا باعث شد تا زندانی نام رابطی را که «سیا» را به محل اختفای بن لادن راهنمایی کرد به زبان بیاورد.\nنقش یا بی نقشی شکنجه\nآغاز نمایش فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" که هفته گذشته نامزد دریافت ۴ جایزه گلدن گلوب شد در لس آنجلس و نیویورک همزمان است با گزارش ۶۰۰۰ صفحه ای از کمیته اطلاعات سنای آمریکا از طرف حزب دموکرات که می کوشد ثابت کند که «شکنجه» نقش اساسی در راهیابی به بن لادن و محل اختفای او نداشته است.\nحزب جمهوریخواهان آمریکا روز پنج شنبه هفته گذشته ضمن مردود شناختن یافته های کمیته مذکور، این گزارش را «وسیله ای برای تبلیغات برای حزب دموکرات» خواند و به این مسئله که این تحقیقات تنها بر اساس اسناد و مدارک و نه گفتگو با شاهدان عینی انجام گرفته اعتراض کرد.\nدو سناتور دموکرت، دایان فاینستاین و کارل لوین که از قانونگذاران کلیدی در تهیه این گزارش به شمار می روند، می گویند «ابو احمد ال کویتی» - زندانی که اطلاعات مربوط به رابطی را که محل اختفای بن لادن را می دانست در اختیار «سیا» گذاشت پیش از اعمال شکنجه این اطلاعات را در اختیار ماموران قرار داده است.\nهرچند مقام های «سیا» بر این نکته که اطلاعات مهمی را از طریق بازجویی های سخت به دست آورده اند اصرار می ورزند اما خانم فاینستین در جلسه هفته پیش سنای آمریکا گفت:«من شدیدا معتقدم که ایجاد اماکن «تاریک» یا محل اعمال «شیوه های پیشرفته بازجویی» از زندانیان یکی از بزرگ ترین اشتباه ها بوده است. »\nمارک باودن نویسنده کتاب «پایان کار» (The Finish) که درکتاب خود درباره «عملیات بن لادن» نوشته است، این هفته در یک مصاحبه تلفنی با روزنامه لس آنجلس تایمز گفته است که به اعتقاد او « راه دستیابی به مقر بن لادن در ابوت آباد بدون استفاده از شکنجه امکان پذیر نبوده است.»\nدرماه مه گذشته، لئون پانتا، رئیس وقت سازمان اطلاعات آمریکا (سیا) در نامه ای خطاب به سناتور جمهوریخواه، جان مک کین نوشت: «برخی از زندانیانی که اطلاعات جامع و قابل استفاده ای درباره واسطه ای که سیا را به محل بن لادن رساند در اختیار ما گذاشتند تحت روش های پیشرفته بازجویی بوده اند.»\nپانتا در همین نامه اضافه کرده است که « با این همه لازم به تذکر است که هیچ یک از این زندانیان تحت بازداشت و مواخذه توسط «سیا»، نام و جزئیات مربوط به رابط بن لادن را در اختیار ماموران ما نگذاشتند. بلکه این اطلاعات از طرق دیگری به دست ما رسیده است.»\nبنا بر ایمیل هایی که «سیا» تحت قانون «آزادی دستیابی به اطلاعات در آمریکا» منتشر کرده است، آقای مارک بوآل، ضمن انجام پژوهش های خود برای نوشتن فیلمنامه "سی دقیقه پس از نیمه شب" دسترسی آزادنه ای نه تنها به اسناد و مدارک «سیا» بلکه به ایجاد ارتباط با مقامات بالای این سازمان برای دریافت هرگونه اطلاعاتی در این مورد داشته است.\nدرطول مدت زمانی که کاترین بیگلو و مارک بوآل به کار پژوهش و تحقیقات درباره عملیات «سیا» دررابطه با قتل بن لادن اشتغال داشته اند، قانونگذاران جمهوریخواه در واشنگتن به شدت نگران گستردگی مقدار اطلاعاتی که کابینه اوباما در اختیار فیلمسازان فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" گذاشته است بوده اند.\nروز چهارشنبه ۱۹ دسامبر درنتیجه انتشار نقدهای اولیه فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب"، تنها چند ساعت پیش از اکران عمومی آن، سیاستمداران حزب دموکرات هم نگران بودند که مبادا فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" اعتباری باشد برای کسانی که معتقدند عملیات دستیابی به مقر بن لادن بدون بازجویی های سخت همراه با شکنجه امکان پذیرنبوده است.\nاین مسئله بیش از همه پیتر برگن، مامور اطلاعاتی «سیا» را که درطول ساختن فیلم "سی دقیقه پس از نیمه شب" به عنوان رایزن و مشاور با کارگردان فیلم همکاری داشته است نگران می کند. برگن معتقد است که خانم بیگلو در نمایش مسائل مربوط به «شکنجه» در فیلم زیاده روی کرده است.\nبرگن در ایمیلی به خبرنگاران نوشته است: «این یک فیلم استثنائی است اما متاسفانه تماشاگر با این تفکر غلط که مقر بن لادن از طریق استفاده از شکنجه کشف شده سینما را ترک خواهد کرد.»\nفیلم ماجرای دستگیری اسامه بن لادن،در سینماهای آمریکاتماشا کنید03:01


سوال در مورد دانلود قالب\nموضوع: سوال در مورد دانلود قالب\n2012/05/24, 09:58 PM Top | #1\nمن وقتی میخوام فایل xml قالب رو از بخش مربوطهدریافت کنم بخش فوتر قالب تو فایل xml نمیاد.\n2012/05/25, 07:43 AM Top | #2\nمشکل شما یک مشکل خاص هست . باید اطلاعات بیشتری در اختیار ما بگذارید.\n« مشکل Bold شدن فونت انجمن و آخرین ارسالها !!! | تم ویبیلتون »\nفوتر، فایل، قالب، مورد، میخوام، نمیاد، چیکار، نصب، ها، وقتی، یک، کنم، کنم؟، xml، آپلود، از، بخش، تو، دانلود، دانلود قالب، در، درود، دریافت، زبان، سوال


رودونی - آزاد شدن پوشیدن شلوار و خوردن پیتزا در کره شمالی\nآزاد شدن پوشیدن شلوار و خوردن پیتزا در کره شمالی\nبه گزارش ایسنا، به نوشته روزنامه دیلی میل، بررسی‌ها نشان می‌دهد كه اخیرا تعداد بیشتری از زنان در كره‌شمالی می‌توانند لباس‌هایی نظیر شلوار، كفش پاشنه دار و گوشواره استفاده كنند و نیز افراد بیشتری نیز از گوشی‌های تلفن همراه برخوردار می‌شوند.\nهمچنین كیم جونگ اون، رهبر جدید كره‌شمالی خوردن برخی غذاهایی كه پیش از این ممنوع بودند نظیر پیتزا، همبرگر و سیب‌زمینی سرخ كرده را آزاد كرده است و سفرهای رایگان به باغ وحش و پارك‌های تفریحی را برای كودكان تدارك دیده است.\nتصور می‌شود این اقدامات در راستای تلاش‌های رهبر جدید كره‌شمالی به منظور ایجاد "كشور بهشت كودكان" و پیروی كردن از اقدامات مشابه كیم ایل سونگ، پدربزرگ خود است.\nیك كارشناس كره‌شمالی در نهاد تحقیقات اقتصادی سامسونگ اظهار داشت: همه این تلاش‌ها برای بالا بردن وجهه كیم جونگ اون و ارائه تصویری پدرانه و مهربان از وی همچون پدربزرگش است.\nكیم جونگ اون در 28 دسامبر سال گذشته میلادی رسما عنوان "رهبر كبیر" را دریافت كرد. كیم جونگ ایل، پدر كیم جونگ اون از سال 1994 در قدرت بود و به عنوان یك رهبر قدرتمند اما سرد تلقی می‌شد اما كیم جونگ اون قصد دارد وجهه‌ای از خود ارائه دهد كه یادآور آنچه كه كره‌شمالی‌ها از آن به عنوان "روزهای خوب دهه 1970" یاد می‌كنند، باشد.\nدر دوران قدرت پدربزرگ كیم جونگ اون، اتحاد جماهیر شوروی از لحاظ اقتصادی پشتیبان كره‌شمالی بود و مواد غذایی این كشور را تامین می‌كرد.\nكیم جونگ اون در كنفرانسی خطاب به جمعیتی متشكل از 20 هزار كودك در مراسم شصت و ششمین سالگرد اتحاد كودكان كره در اوایل ماه جاری میلادی در پیونگ‌یانگ گفت: كشور قدرتمند و موفق كره در آینده كه شما اربابان آن هستید، قدرتمندترین كشور خواهد بود كه در آن در هر خانه شادی برقرار است و همه زندگی متعادل خواهند داشت.\nكودكان حاضر در این مراسم كه از سوی مقام‌ها گزینش شده بودند، هدایایی نظیر بلیط بازدید از باغ وحش و پارك‌های تفریحی و رفتن به كنسرت دریافت كردند.\nماه گذشته میلادی تلویزیون دولتی كره‌شمالی تصویر كیم جونگ اون را نشان می‌داد در حالی كه كلاه حصیری بر سر دارد و با لبخندی از یك پارك تفریحی بازدید می‌كرد. همچنین كیم جونگ اون طی این دیدار به رستوران فست فود این پارك كه غذاهایی نظیر همبرگر و سیب‌زمینی سرخ كرده می‌فروشد، رفت.\nدر گذشته چنین تفریحاتی در كره‌شمالی بیش از حد غرب زدگی تلقی شده و ممنوع بود.


برنامه‌های جشن میلاد امام‌حسن مجتبی(ع) در حرم مطهر رضوی - ایسنا\nسه‌شنبه / ۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ / ۱۵:۰۴\nکد خبر: 1400020704948\nایسنا/خراسان رضوی همزمان با سالروز ولادت با سعادت دومین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، امام حسن مجتبی(ع) مراسم ویژه‌ای با عنوان «کریمانه» از سوی معاونت تبلیغات اسلامی آستان قدس رضوی در حرم مطهر رضوی تدارک دیده شده است.\nاین مراسم از ساعت ۱۲ ظهر چهاردهمین روز ماه مبارک رمضان آغاز و تا ساعت ۲۴ روز ولادت کریم اهل بیت(ع) به مدت ۳۶ ساعت به صورت پیوسته در صحن امام حسن مجتبی(ع) اجرا می‌شود.\nاین برنامه با قرائت دعای توسل و مدیحه‌سرایی «جعفر ملائکه» و «علی برادران» از مداحان و ذاکران اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع)، شعرخوانی شاعران آئینی، اجرای گروه جمع‌خوانی گلدسته‌های حرم و تقدیر از دو نفر از خیران فعال در کشور ادامه خواهد یافت.\nویژه برنامه‌های روز میلاد\nبر اساس گزارش روابط‌عمومی آستان قدس رضوی، همزمان با مراسم شام میلاد امام حسن مجتبی(ع) نیز محفل شعر و مشاعره با حضور «دکتر اسماعیل آذر» و شعرخوانی شاعران آئینی کشور پیش‌بینی شده است.


-كئچمه نامرد كؤرپوسوندن قوی آپارسین سئل سنی.\n-یاتما تولكو كؤلگه سینده قوی یئسین آسلان سنی.\n-اؤزگه آتینامینن تئزدوشر.\n-اوت كؤكواوسته بیتر.\n-آی همیشه بولود آلتیندا قالماز.\n-ایسته ییرسن پول-چورك .\n-آل الینه بئل كوره ك.\n-آللا هدان اوزولمییه نه اؤلوم یوخدور.\n-آللاه قازاناننان آلار وئر هر بئج هر هنه.\n-آللاه بوینووا قویسون.\n-آللاه بیل هسین قرغه ییبدی.\n-آللاه دغ هله مات وئرم هسین.\n-آت آلمامیش آخیر چكیر.\n-آت اولان گونو آت، آری اولان گونو آری.\n-ات قوتولاندان سورا باتمان آلان چوخ اولار.\n-آتامین اؤلمه گینن هن قورخمیرام، قورخیرام عزرائیل قاپیمی تانییا.\n-آتدان دوشور؛ یهه رد هن دوشمور.\n-آج تویوق یاتار یوخودا داری گؤره ر.\n-آدام باشینا كول اله سه ده اوجا یئرد هن الییه.\n-آدام دئییر ائششه گین قولاغینا یاسین اوخویورسان.\n-آدام دئییر آغزین پیشیریب له ر.\n-آدام دئییر تك ائششه گلی خلوه ره دونور.\n-آدام دئییر مئیمون یییه سینین اوزونه باخیر.\n-آدام كی سووو كوزه ده گؤردی، گونو باجادا هئچ ایش اوسته گئدمه ز.\n-آداملیق باجاسیندان باخماییب.\n-آدامنان ایت قاتیغی ایسته ییر.\n-آدامنان آغیز ایسته ییر.\n-آدامین آغزیندان سؤز آلیر.\n-آدون ندی رشید آغیر دئ، آغیر ائشید.\n-آدون ندی رشید بیرین دئ، بیرین ائشید.\n-آرادا مئیدان سولئییر.\n-آرالیق ایتین اوتاریر.\n-ارخ ایشته مه میش سو بوشلاسون داغیلار گئدر.\n-آرواد وار آرپا اونوننان آش ائله ر، آرواددا وار كرتیك باشین یاش ائله ر.\n-آز دانیش ناز دانیش.\n-آسلانین ائرك هك دیشی سی اولماز.\n-آغ اولسون، داغ اولسون.\n-آغاج بار گتدیقجه باش ای هر.\n- آغاجی ایچیندن قورد یئی هر.\n-آغاجین بارین یئییب قابیغین سویمازلار.\n-آغریمییان باشا سققیز یاپیشدیرمازلار.\n-آغریمیی هن باشا دسمال باغلامازلار.\n-آغرییان دیشی چكه للر.\n-آغزووو ووردون حاراما؛ چومچه نی توت قالاما.\n-آغزیندا دادی قالیب.\n-آغیز دیی هر گؤت یییه ر.\n-.آلتداكی اوسته كینین اوزونه توپورور.\n-آلچاقدا یاتانی سئل آپارار، اوجادا یاتانی یئل.\n-ال الی یووار الده قاییدیب اوزو یووار.\n-ال ایاغا قالدی ال هایا قالدی.\n-ائركه جده نده سوت ساغیر\n-ائرك هك ائششه ك قودوخ دولاندیرماز\n-اؤزگه اؤزگه نین نمازین اوستورا- اوستورا قیله ر\n-ائششه گه دئدیله ر دوغدون یوكون یونگول له شدی، دئدی: هاچان بیر آزدا چوخالدی\n-ائششه گه گوجو چاتمیر پالانی سؤكور\n-ائششه گیمیز اؤلوب باشی قیزیلده ندی\n-ائششه ك آنقیرار یاز كئچه ر\n-ائششه ك باشی اولوب\n-ائششه ك ساتان كوششه ك آلا بیلمه ز\n-ائل گوجو؛ سئل گوجو\n-ائله بیل آیی یا ده ییرمانچی دئدون\n-ائله قاچیر آدام دئییر ناخیرچی الیند هن قودوخ قورتولوب\n-ائله قورخور جین دمیرد هن قورخان كیمین\n-اؤرتولو بازار دوستلوغو پوزار\n-اؤلو ائششه ك گزیر نالین چكه\n-اؤلور بیلیر بیر ایش گؤرمیر\n-اؤلوسو اؤل هن اوووندو، شیوه نه گئد هن اووونمادی\n-اوت قیشه سامان قیرخ بئشه\n-اوتدوغوموز یئرده ایشه قالدیك\n-اود اولسا هارانی یاندیرار\n-اوز وئردیك آستار ایسته دی\n-اوزده آشیغام دالدادا آغلییه ن\n-اوزون آدامین آغلی توپوغوندا اولار\n-اوستو اؤرتولو دانیشیر\n-اوشاق .... بیر یئره گلین یاخدی مین یئره\n-اوغرو اؤزو ائو اولماز ائو صاحابین ائولیقد هن سالار\n-اولان نه جانوننان قورویوبسان\n-اولان نه جانووا ال قاتیبسان\n-اولوبدور گؤت یاراسی\n-اوندان كور پیشیك ده خئییر گورمه ز\n-اونون قیریمین بیلیر\n-ایاغینین آلتین ائشه ن وار\n-ایاق اوسته اوتوروب\n-ایت آشینا دونوب\n-ایت هور هر كاروان كئچه ر\n-ایت كیمین آداما گلیر\n-ایت كیمین كوللیكله ری سوله نیر\n-ایتده نده بیر تیكه چؤر هك بورجلودور\n-ایتین قودوران یئرینه گئدیب چیخیب\n-ایتین هن قورد دوزه لیشسه وای چوبانین حالینا\n-ایتین هن قوردونان یولداش اولوب\n-ایشش هك آنقیرار یاز كئچه ر\n-ایگنه ایله گور ائشیر\n-ایلان یارپیزدان قاچار\n-ایلان كیمی آدامی پؤشله ییر\n-اینسانین اؤزون گؤرمیش یا دا كر كثافه تین\n-الی آغزینا چاتمیر\n-الیم ایاغیم ده یمه میش دور اكیل\n-الینین دالین داغلاییب\n-الیوی آلتدان گتیر\n-بئش بارماغین بئشیده بیر اولماز\n-بئلینه ال چالان وار\n-باش باغلی دی ائله دی\n-باشین بیتله دی\n-باشینا بیر اویون گتدی كی توی دا اوستورانین باشینا گلمئییب\n-باشیننان بولاغ آچیلیب\n-باغا یول گئده نمیر بیرینده بئلینه چاتیر\n-باغدا اریك واریدی سلام علیك واریدی. باغدان اریك قوتولدو سلام علیك قوتولدو\n-بالام بالامین بالاسی یاریسی بالامین پاراسی یاریسی ایلانین پاراسی\n-بو یونون سحری ده وار\n- (بورنونا یئل وئریر-بورنو یئللی دیر)\n-بورنوننان توتسان جانی چیخه ر\n-بوغاز باشا بلادی اولماسا كربلادی\n-بولاغ گر هك اؤزونن هن بولاغ اولا سو تؤكمه غین هن بولاغ اوماز\n-بیر آتیم باریتی وار\n-بیر ائوین بیر آدامیدی\n-بیر الین هن مین قارپیز توتوب\n-بیر باشی وار مین سئوداسی\n-بیر تیكه چور هگی اووسانایا دوشوب\n-بیر كوتوگون اوستونده مینده نه شویور دوغرانار\n-بیر كویشه نده ایكی دووشان ماییز دوشسه اوردا خیروبره كه ت قالماز\n-بیرلیك هاردا دیرلیك اوردا\n-بیله سینه بیر پیتوو ده ییب بیر پارا\n-بیله كد هن وورور\n-پای اتین شورباسی اولماز\n-پای بؤل هن یا شوزومما اولار یا مغبون\n-پاییز اولاندا ائشش هگی وئر ائششه گه یازدا ائشش هگی ائششه گد هن آل\n-پوخ ییی هن ایتین چومچه سی بئلینده اولار\n-پیچاق وورسون قانی چیخماز\n-پیشیگه دئسون پوخون داوادی سیچ هر قویلار\n-پیشیگی دووارا قیسنایارسان قاییدار اوزووو جیرار\n-تاری وئره نین قاباغینا ال وئرمك اولماز ، تاری آلانین قاباغین آلماق اولماز\n-تاری یازانی بنده پوزا بیلمه ز\n-اتیمی یئسه ده سوموگومو توبرایا ییغه ر\n-تخت اوسته اوتوران بخت اوسته اوتورار\n-تزه بورنونا ایشئییب\n-تزه دئییر اریك شورباسی نین دنه سی وار\n-توپ ووراسان داغیلماز\n-تولكو تولكویه بویوردی تولكوده قویروغونا\n-تولكو سوواقلی باغا گیرمه ز\n-تولكویه دئدیل هر هانی شاهیدون دئدی قویروغوم\n-توی اولا توی بگی ائوده قالا\n-توی اولا تویوق ائوده قالا\n-توی اولا تویوقلار ائوده قالا\n-توی گؤرمه دیك توی باجاسیندان باخدیك كی\n-تویوق گئدر پوخودا گئدر\n-تویوق گئدیب قازین یئریشین یئریسه جرجیگی جیریله ر\n-تك الد هن سس چیخمه ز\n-تك الیم تك باشیم\n-جان وئر هر مال وئرمه ز\n-جانین ییغیب خیرتده گینه\n-جین آزیدی جینلیكد هن بیریدی چیخدی كوللوكده ن\n-چؤر هك اولماسادا ال چؤر هگی اولار\n-چادراسیزلیقدان ائوده قالمیشیمیش\n-چاغیریلان یئره ارینمه، چاغیرمییی هن یئره گؤرونمه\n-چایدان كئچه نده گوت-گوته ده ییبله ر\n-چوخ گز هن چوخ بیله ر\n-چوخ یئم هك آدامی آز یئمه غد هن سالار\n-چولو اوغورلیی هن یئرین بیله ر\n-چولون سودان چیخاردیر\n-چیخان قان دامار دا دورماز\n-حشه من هن دالی قالدون چپیش ساخلا اكینن هن دالی قالدون آرپا اك\n-خالقا یار گئده ری نار گلی بیزه كور گئده ری كار گلی\n-خسته نی گؤر هن آغلار\n-خوشلوقونان ایلانی ییرتیقدان چیخارتماق اولار\n-خیارین شیرین باشیندادی\n-دئدی نئجه سن بیر سوز دئییم چاتدایاسان،دئدی نئجه سن آنلامایام پارتدایاسان\n-دئدیل هر ایش، قیز دئدی اره گئد هجم، گلین دئدی آیریلاجام، قوجا دئدی اؤل\nقیش، نه قیز اره گئتدی، نه گلین آیریلدی، نده قوجا اؤلدو ایشده یئرینده قالدی\n-دئدیم ائشیده سن دا ، قانمییه سن كی\n-دئسون ایاغون یاندی چكیل دالی چكیلمه ز\n-دئسون خالا دیی هر آنا\n-داری دونیادا یئددی ارخه د هن بیر چووالی یوخدور\n-دالدادا كلی یه گله ن گؤز قاباغیندا دوغار\n-دالدان آتان توپوغا ده یه ر\n-دالی قاباغینا كئچمه ق اولمور\n-دایچا آت اولونجا ییه سی مات اولار\n-دریازچی اولمیی هن یئرده دریازچی دیر\n-دلییه حالوا گیجه بال نئینه ر\n-دلییه یئل وئر الینه بئل وئر\n-ده وئین هن نال بند كیمیندی لر\n-ده ییرمانین بوغازینا اؤلو سالاسان دیری چیخار\n-دوز یئییب دوز قابین سیندیرمق\n-دوز یولون یئرییه نمیر دولایی یه شیللاغ آتیر\n-دوستونان دوشمه نی دارا دوشه نده تانی\n-دولانان ایاغا داش ده یه ر\n-دوه دیزین به یه ن هر ننه قیزین\n-دوه گؤتو یاغلایاندی\n-دوه گؤردون قیغین گؤمه دون\n-دوه لر بوغوشسا قار یاغار\n-دووشان گوزو آچیق یاتار\n-دووشان یاتدیقجا قاچار\n-دوییه دئدیل هر بوینون ایریدی، دئدی هارام دوزدی\n- (دیرناغینان اتین آراسینا گیرمك اولماز (اتینن سوموگون آراسینا گیرمك اولماز\n-دیل چیخاردیب یاریم ارشین\n- (.دیل دگیل زهریدیر.( دیلی وار بیر باتمان. چوخ آجی دیلی وار. دیلی باشیننان یئكه\n-دیل دیی هر گوت یییه ر\n-دیلی ایلان دیلینه اوخشه ییر\n-دیندیر چكیل دالی\n-سئرچه لر ده دیل آچیب\n-سامان سنین دگیل سامانلیق كی سنیندیر\n-سرپ ایتی قورد آپارار\n-سسی قویودان گلیر\n-سفئیین باشیندا یونجا كولو بیتمه ز\n-سفئیین بوینوزو اولماز\n-سو سن هگی سودا سینه ر\n-سوزو آنلایانا دییه سن\n-سولانان قار قالخانماز\n-سووون قاباغی هارا گئدسه دالی دا اورا گئده ر\n-سویوب سویوب قویروغونا چاتاندا موندارلاییب\n-سیكین هن چووانی آنلامیر\n-شانسیما كوللو كوپه ده چیخمه ز\n-شیطان بوغازینا هاچا ووروب\n-صاف دولانار شرط اودی كی ناصافی دولاندیراسان\n-عزیزیم عزیز، تربیه م اوندان عزیز\n-عومرو آز دالی یاز\n-فت ایش گؤروب\n-فهیم لی اوغول نئینیر دده مالین فهیم سیز اوغول نئینیر\n-قاباقدان یئییر دالدان توكور\n-قاتیر كیمین دیر بوینینا مین بوینووا میندیر\n-قارداشلار ساواشدی ابله لر ایناندی\n-قاری قاری دانیشماق\n-قارنی زیغلیدی حشه مه تلی و پاخیل دیر\n-قارنین دا مین تولكو یان یانا یاتیب\n-قازان قازانا دئییر گوتون قارادی\n-قازمانی قیزیلد هن ده باشلاسون گینه گو هن دیبی قازار\n-قالان ایشه قار یاغار\n-قان ائششه گین مینیب گلیب دوشوب قاپی دا\n-قان ائلیی هن قان ائله مئییب خبر آپاران قان ائلئییب\n-قره قئیید جانین آلیب\n-قلبی یئره سو چیخماز\n-قوچ اكه چپیش تكه\n-قودوخلو ائششه ك كاروانا گئدمه ز\n-قورتدالارسان قوردو چیخه ر\n-قورد آغزیننان چیخیب\n-قورد اور هگی یئییب\n-قورد بالاسی قورد اولار\n-قورد دئدون قولاغلاری گورسه ندی\n-قورد دومانلیق گزه ر\n-قورد یوواسیندان سوموك اسكیك اولماز\n-قورددان قورتولدوك قولئبانییه توش گلدیك\n-قورشاغدان آشاغی دانیشیر\n-قولاغ گونده بیر سؤز ائشیدمه یه كار اولار\n-قونشوم قونشو اولسا كور قیزیم اره گئدر\n-قونشییه اومود اولان شامسیز قالار\n-قویون قوزوسونون ایاغین باسلاماز\n-قیرمیزی قار یاغیب\n-قیریل هن قوشونناندی\n-قیز قاپیسی شاه قاپیسی\n-قیزیلباشدی یوكسك روحلو و اسكیك لیلكره یئنیمه ی هن آدام\n-قیزیم سنه دئییره م گلینیم ائشید\n-قیش بیر گونده قیشلیغین بیلدیره ر\n-قیش گئد هر اوزو قارالیق كوموره قالار\n-قینه مه غه قاری اوكوز\n-قیلیج یاراسی توختار دیل یاراسی توختاماز\n-گؤتد هن باشا قیزیل اولدو ندی\n-گئتدیك گلین گؤرمه گه، گلین گئتدی تز هك ییغمه غه\n-گؤتیین هن قاپی آچماییب\n-گؤزه للیك اوندور دوققوزو دوندور\n-گلین توشدو تویچو ...\n-گز هن ایاغا داش ده یه ر\n-گوجو چاتانی وورور چاتمایانادا بیر داش آتیر\n-گون وار گون وار\n-مئه ده شئه گله ر\n-مال یییه سینه اوخشاماسا حارامدیر\n-مسجید قورولمامیش كور قاپی دا دوروب\n-من آغا سن آغا اینه كله ری كیم ساغا\n-منیم اوره گیمن هن خبر وئریب\n-موس موس دئیینجا دئنه موصطفی\n-مین یئییجون اولسون بیر دئییجون اولماسین\n-قویی یه داش آتماق اولماز\n-ننه سینه باخ قیزین آل قیراغینا باخ بئزین آل\n-نه ایشیم ایشدیر، نه الیم بوشدور\n-نه ایشین وار تولكیده تولكی سنی هوركیده\n-نه سیكدیغیمیزد هن یاراندیك نده سیكیلدیغیمیزده ن\n-نه یاسیمیز یاسا اوخشاییر نه تویوموز\n-نییه تبه غون قولتوغوندادی\n-اله باخان اولوب\n-هامینی بز هر اؤزو لوت گزه ر\n-هر آنقیرانا آخیر چكسون بوردان اصفهاناجاق آخیر اولار\n-هر نه توكسون آشووا چیخاجئك قاشوقووا\n-هر یئر اوجادی الیوی آپار قوی اورا\n-هرد هن آسغیریرام هرد هن اوسگوروره م\n-وئرمه سه خالیق نئینه سین مخلوق\n-وریانی سووا وئریب\n-ووروسان اؤلور كیشله ییرس هن گئدمیر\n-كئچله دئدیل هر باشووو یودون، دئدی یودومدا دره دیمده\n-كئچی كیمین آدامین قولاغین گمیریر\n-كار ائشیدمه ز یان یورار\n-كاسیب یئییش گئییشین بیلسه كاسیب اولماز\n-كاسیبین ائوینین آشاغیسی یوخاریسی اولماز\n-كاسیبین چور هگی قوتولاندان سورا تندیری آلیشار\n-كسب مان دگیل\n-كندیمیز كند اولسادا یوسماجا كند اولار\n-آتین كور نال بندی اولار\n-كور پیشیگین گوزین باغلئییر\n-كور قوشون یوواسین آللاه الینن قویار\n-كور نه ایست هر آللاهدان؛ بیر جوت گؤز، بیری ایری بیری دوز\n-كول دیبینده دووشان یاتار\n-یئدی اوستونده نده بیر كاسا سو ایچدی\n-یئرین آلتیندا بیلیر اوستونده\n-یئرین هن ییغیشدیره سن بیلمه ز\n-یئمه غین هن دویمادیق یالاماغینان دویاجاق\n-یاخچی لیق ائله آت دریایا بالیق دا بیلمه سه خالیق بیله ر\n-آغلار یالان آغلار\n-یاد ایتین قویروغو الینده اولار\n-یارالی بارماغا ایشه مه ز\n-یاز عومرو آز\n-یاس توی كاسیبا بیردیر\n-یاغلی چور هك گزیر\n-یالقوز هك جاناوار كیمین گوزه گیریر\n-یانسین چیراغی گلسین ایشیغی\n-یورغانووا گؤره قیچووی اوزاد\n-یوز اؤلچ، بیر بیچ\n2 باخیش بؤلوم | آنا دیلی


صفحه ی اصلی / اتاق خبر راشین وب / عرضه عینک هوشمند به زودی توسط سامسونگ\nاز ۴ سال پیش، شایعات مختلفی مبنی بر تولید و عرضه‌ی عینکی هوشمند همچون عینک گوگل از سوی سامسونگ وجود داشته است. برخی گزارش‌ها تاکید کرده‌اند که این نام این دستگاه پوشیدنی گیر گلس خواهد بود و امکانات و ویژگی‌هایی فراتر از عینک گوگل ارائه خواهد داد. با این وجود، سامسونگ تا به امروز اقدام به عرضه‌ی چنین محصولی نکرده است. اما اکنون یک نشان تجاری جدید منتشر شده که نشان‌دهنده‌ی احتمال عرضه‌ی این عینک هوشمند است.\nسامسونگ صاحب پتنت‌های بی‌شماری از فناوری‌ها و ویژگی‌های مخصوص عینک‌های هوشمند پوشیدنی است. براساس این پتنت‌ها، دو سال پیش گزارش شد که عینک هوشمند سامسونگ در مقایسه با عینک گوگل قابلیت‌های بسیار پیشرفته‌تری در اختیار کاربر قرار می‌دهد.\nغول کره‌ای هنوز این پتنت‌ها را در اختیار دارد و ممکن است اقدام به توسعه‌ی برخی از آن‌ها نیز کرده باشد؛ اما این شرکت تاکنون از برنامه‌های خود مبنی بر عرضه‌ی یک عینک هوشمند پوشیدنی رونمایی نکرده است. با این حال، اخیرا سامسونگ اقدام به ثبت یک نشان تجاری نسبتا جالب توجه کرده است که با هیچ کدام از محصولات فعلی این شرکت ارتباطی ندارد.\nدر توضیحات ثبت این نشان تجاری آمده است که برخی از موارد استفاده از آن شامل «نرم‌افزار کامپیوتری برای تحلیل و پیکربندی عینک‌های دستیار بینایی»، «نرم‌افزار کامپیوتری برای تنظیم، پیکربندی و کنترل ابزار جانبی پوشیدنی برای دستگاه‌های موبایل و کامپیوتر» و «عینک دستیار بینایی متشکل از دوربین، کامپیوتر و نمایشگر برای ثبت، پردازش و نمایش تصاویر» است.\nعینک هوشمند عرضه عینک هوشمند عینک سامسونگ عینک جدید عینک هوشمند سامسونگ\nعینک OR هوشمند OR عرضه OR عینک OR هوشمند OR عینک OR سامسونگ OR عینک OR عینک OR هوشمند OR سامسونگ


تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۵/۰۵ ۲۰:۲۵:۰۰\nکد مطلب: 1635670\nوزیر آموزش و پرورش در سی و پنجمین اجلاس سراسری مدیران و رؤسای آموزش و پرورش کشور :\nارزشیابی ها باید پایه هدف گذاری درسال بعد و زیربنای برنامه ریزی برای بهبود شرایط باشد\nوزیر آموزش و پرورش در میزگرد «سنجش و ارزشیابی» در سی و پنجمین اجلاس سراسری مدیران و رؤسای آموزش و پرورش کشور اظهار کرد: «ارزشیابی» ، پایه هدفگذاری سال آینده و زیربنای برنامه ریزی قرار گیرد.\nبه گزارش مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، عصر امروز محسن حاجی میرزایی در میزگرد «سنجش و ارزشیابی» در سی و پنجمین اجلاس سراسری مدیران و رؤسای آموزش و پرورش که در اردوگاه شهید باهنر تهران در حال برگزاری است، اظهار کرد: نظام تعلیم و تربیت بر سه پایه؛ «معلم»، «برنامه درسی» و «پایش کیفیت آموزشی» استوار است، بنابراین یکی از سه پایه اصلی تعلیم و تربیت، بحث سنجش و ارزشیابی است.\nوی افزود: تعهد یک مجموعه به پیشرفت، کیفیت، امانتداری، مسئولیتپذیری و ...، در التزام آن مجموعه به ارزشیابی است و بدونتوجه به این موضوع، تعهداتش محقق نمی شود.\nحاجی میرزایی تصریح کرد: هر سال یک جریان آموزشی را پشت سر می گذاریم، اما توجه کافی به موضوع «سنجش و ارزشیابی» نداریم.\nوی ادامه داد: امیدوارم فرآیند سنجش و ارزشیابی، جایگاه واقعی خود را بیابد و در اندیشه همه مدیران و رؤسای آموزش و پرورش، ارزشیابی جایگاه رفیعی داشته باشد.\nوزیر آموزش و پرورش بر لزوم آشنایی مدیران به جایگاه واقعی ارزشیابی، تأکیدکرد و ادامه داد: اندازه واقعی ارزشیابی از آنچه امروز تصور می شود خیلی بیشتر است، لذا غفلت از آن خسارتبار بوده و تضییعکننده فرصت ها و منابع و موجب مسئولیت دنیوی و اُخروی خواهد بود.\nوی خاطرنشان کرد: برای اطمینان از عملکرد خود، بهره مندی مطلوب از سنجش و ارزشیابی امری اجتناب ناپذیراست و تحقق اهداف تعلیم و تربیت تنها از طریق نظام پایش، محقق می شود.\nعضو کابینه تدبیر و امید، اظهار کرد: بدون ارزشیابی، نمی توانیم مختصات کار خود را بسنجیم. در یک سال اخیر، علی رغم وجود شرایط کرونایی، اقدامات خوبی در حیطه ارزشیابی صورت گرفته است.\nوی افزود: ضروری است، پس از گذشت یک سال تحصیلی، تصویر روشنی از فرآیند ارزشیابی داشته باشیم و این پایش در اختیار افراد مؤثر قرار گیرد تا در تصمیم گیری ها از آن استفاده شود.\nحاجی میرزایی گفت: اگر مدیر یک منطقه ارزشیابی دقیقی از عملکردش نداشته باشد نمی تواند برنامه ریزی دقیقی داشته باشد. «ارزشیابی ها» باید پایه هدف گذاری درسال بعد و زیربنای برنامه ریزی برای بهبود شرایط باشد.\nوی در پایان گفت: امیدوارم که موضوعات مطرح شده در این اجلاس در بهبود و ارتقای کیفیت ارزشیابی مؤثر باشد.


از کدوم یکی از لاکپشتهای نینجا خوشتون میاد؟ - صفحه 6\n01-08-2010, 12:07 PM #76\nمایکی با اون شخصیت جذاب و خنگش ....معلومه:134:\n02-13-2010, 11:48 PM #77\nپاسخ : از کدوم یکی از لاکپشتهای نینجا خوشتون\nفقط لئووووووووووووووووووووووو وووووووووو\n02-14-2010, 12:25 AM #78\nمنم از لئو خوشم میاد هر چند مایکی هم نمیشه دست کم گرفت .\nکلا از همشون بجز دناتلو خوشم میاد\n02-20-2010, 01:18 PM #79\n04-06-2010, 10:52 PM #80\nاون بالا بالاها!\n05-16-2010, 09:35 PM #81\nمن همشونو دوست دارم ولی لئو یه چیز دیگست خیلیcoolمیباشد\n07-25-2010, 07:52 PM #82\nمایکی از همشون بهتره چون وقتی هم که تو بد ترین شرایطه بازم شوخی می کنه.\nالبته بقیه هم بهترن ولی مایکی از همشون خوبه.\n07-26-2010, 09:32 PM #83\nمایکی خندار و بامزست.\nامکا لئو جونم یه چیزیه که اصلا هنوز کشف نشده....\n07-26-2010, 09:39 PM #84\nدر شأن ما نیست سامورایی ها نیست راجع به نینجا ها حتّی فکر کنیم،امّاچون شما اصرار کردید اومدیم نظر بدیم!\nمن از لئوناردو خوشم میاد چون که خیلی عاقله و طابع مقرراته!\nکلا از کاراکترش خوشم میاد!\nIshida Uryuu, Sasuke_7\n07-26-2010, 09:49 PM #85\nکلا تو هر انیمه ای نیاز به یک کاراکتر شوخ هست.اگه شخصیت پردازی شخصیت طنز خوب باشه محبوب هم میشه.هرچند همه گروه با هم خوب بودند اما مایکی یه چیز دیگه بود،حتی تو دوبله فارسی هم صداش خیلی به خودش و حرکاتش میومد.فک کنم اون وسط فقط از لئو بدم میاد اونم به خاطر صدای دوبلرش نه شخصیتش\n07-27-2010, 06:16 PM #86\nدر شأن ما نیست سامورایی ها نیست راجع به نینجا ها حتّی فکر کنیم،امّاچون شما اصرار کردید اومدیم نظر بدیم! !\nمن میگم مایکی!\nچون عین داداشم میمونه!همیشه خرابکاری میکنه!...خیلی هم شوته!\n03-08-2011, 03:41 AM #87\nمن که از داناتلو خوشم میومد.....\n01-21-2012, 12:41 PM #88\nههه چه تاپیکایی میزدم 3 4 سال پیش...\nAlice, Madman, Sasuke_7\n03-29-2012, 07:43 PM #89\nمايكل آنجلو ........\nاستاد اسپلينتر هم حريفش نشد كه اين مسخره بازياشو تموم كنه\nصحنهاي كمديش خيلي باحال بود .\nمن تا پايان اين انيميشن رو ديدم . پايانش ميشه قسمت آخر فصل 5 كه اسمش هست پايان دنياي . اين 2 قسمتيه . يعني پايان دنياي 1 و 2\nبعدش كه تموم ميشه ساخته نميشه تا سال 2005 مه از شبكه 4kids پخش ميكنن . ديگه انيميشن كارش عوض ميشه و گندترين حالت ممكنه رو به تصوير ميكشه . آينده ي لاكپشتها و مبارزه با دكتر استاكمن و نقاشيهاي در حد صفر به تصوير كشيده ميشه كه از نظر من ارزش ديدن و جمع آوري اونو نداره . در كل روي هم 7 فصل ميشه . 5 فصل لاكپشتهاي 2003 كه اصلي هست و 2 فصل 6 و 7 هم كه اون بي ربطه هست .


شهید دستغیب در آئینه اسناد ساواک\nپژوهشگر و نویسنده کتاب پرونده 312 به دلیل روحیه محققانه و دقت نظر بالا با استناد به مدارک و شواهد باقیمانده از شهید دستغیب، نکات جالبی از زندگی سراسر مبارزه آن بزرگوار را مطرح می‌کند. این کتاب که با شیوه مستند داستانی نگاشته شده حاوی نکات جالبی است که معمولا از دید افرادی که محققانه به جریانات اجتماعی نگاه نمی‌کنند، پنهان می‌ماند و برای پژوهشگران تاریخ انقلاب بسیار مفید تواند بود.\nگفت و شنود شاهد یاران با اکبر صحرائی\nامام لقب «مهذب نفوس»به ایشان دادند...\nچه شد که به کار روی پرونده شهید دستغیب علاقه مند شدید و انگیزه نگارش این کتاب از کجا در ذهن شما کلید خورد؟\nشاید سال‌ها بودکه من هم مثل همه شیرازی‌ها آقای دستغیب را می‌شناختم و با دعای کمیل شب‌های جمعه ایشان در مسجد جامع و همچنین درس‌های اخلاق ایشان که در ماه رمضان در مسجد جامع عتیق شیراز و در شاهچراغ برگزار می‌شد، آشنا بودم. ایشان از تک روحانیونی بودندکه چندین هزار نفر، پای منبر ایشان می‌نشستند و خصوصاً بحث‌های اخلاقی ایشان که امام به موجب آنها لقب «مهذب نفوس» دادند، مستمعین زیادی داشت. من فکر می‌کنم مثل هر شیرازی دیگری علاقه قلبی به شهید دستغیب داشتیم. ایشان نورانیت خاصی داشتند و چهره‌شان در میان دیگران می‌درخشید. همه شیرازی‌ها به ایشان علاقه داشتند و در کوچه پسکوچه‌ها هم که رفت و آمد می‌کردند، مورد توجه همگان بودند.\nیادم هست در همان روزهائی که شهید شدند، در مسیری از مسجد محل نزدیک شهادتشان که گمانم «گود عربون» بود، به طرف شاهچراغ می‌رفتند. سر راهشان اگر مثلا میوه فروشی جعبه‌هایش را از حد خاصی جلوتر می‌آورد، با عصا اشاره می‌کردند و می‌گفتند که این حق‌الناس است و آن کاسب را متوجه اشتباه خودش می‌کردند. لذا فقط به عنوان امام جمعه، مورد علاقه و توجه مردم نبودند، بلکه این ارشادات را هم داشتند و لذا وقتی شهادت ایشان پیش آمد، خبرش مثل توپ توی شهر شیراز صدا کرد و برای همه و از جمله خود بنده مثل یک شوک بود. بعد از شهادت ایشان رفتم و درباره‌شان تحقیق کردم وکتاب‌هایشان را خواندم.\nبا توجه به اینکه 20 سالی بودکه دست به قلم شده بودم، بسیار علاقه‌مند شدم که از خصوصیات اخلاقی ایشان که به قول امام «مهذِب نفوس» بود، یک کار تحقیقاتی خوبی به زبان نسل جدید ارائه کنم و لذا سبک داستان و رمان را انتخاب کردم. قبل از آن 3 تا کار از من چاپ شده بود و این کتاب، اثر چهارم من بود. دوستان به من پیشنهاد دادندکه کار به صورت مستند صورت بگیرد و من تاکید داشتم که مستند داستانی باشد، چون می‌دانستم مستند محض قطعا خواننده خاص خودش را دارد، اما یک کار مستند داستانی می‌تواند افراد مختلف و حتی کسانی را هم که به داستان و رمان علاقه دارند، متوجه خود کند، لذا شرط گذاشتم که مرا آزاد بگذارید که از مستندات، یک کار داستانی فراهم کنم.\nمن تصور می‌کنم نگارش این کتاب هم از الهامات خود شهید دستغیب بود، چون من مردد مانده بودم که از کجا شروع کنم. مدت‌ها برای این کار رفت و آمد داشتم و یک روز حسابی خسته شدم و به خودم گفتم من که کار، زیاد دارم و کارم هم سنگین است. بروم و کار را تحویل کسی بدهم تا انجام بدهد. حس می‌کردم من برای این کار، کوچک هستم. به طرف بنیاد شهید رفتم که آن موقع عکاس در جای فعلی نبود. وقتی خواستم بروم، به خانمی که جزو پژوهشگرها هست برخوردم و به محض اینکه آمدم بگویم که اگر می‌شود من این کار را پس بدهم و این را به کس دیگری بدهید، ناگهان گفت: «آقای صحرائی! من یک کتاب درباره آقای دستغیب دارم. این را می‌خواهید؟» من دیدم کتاب قطوری است به نام «نفس مطمئنه». ایشان گفت این را هم نگاهی بکنید. کتابی در حدود 1000 صفحه بود. وقتی ورق زدم دیدم اسناد ساواک است در مورد شهید دستغیب. من داشتم می‌رفتم کار را پس بدهم، ولی این کتاب را که ایشان به من داد، یک کمی منصرف شدم.\nاین کتاب از رقعی هم کمی بزرگ‌تر بود. کتاب را بردم خانه و شروع کردم به ورق زدن و در ذهنم تکرار می‌کردم که خدایا! من این کار را چگونه شروع کنم؟ همین طور که کتاب را ورق می‌زدم، به سندی برخوردم که در آن نوشته بود فردی که ظاهر اً جزو مریدان شهید بوده، در جلسه تدریس اخلاق شرکت داشته و او گزارش داده بود که ایشان در جلسه‌اش به کد 19 دشنام داده است. چون در گزارش‌هایشان نمی‌توانستند اسم شاه را بنویسند، به کد 19 اشاره می‌کردند. بعد نوشته بود به نیکسون هم این حرف‌ها را زده. دیدم زیر آن امضا کرده بود اتابکی که شما در کتاب، این اسم را می‌بینید. در یک آن، جرقه‌ای در ذهنم زد و سوژه شکل گرفت، به این شکل که شخصیتی را بسازم و اتابکی را زنده کنم که برود و در ساواک نفوذ کند. رفتم و مستندات را پیدا و با اعضای خانواده شهید مصاحبه کردم. از وقتی که آن کتاب را گرفتم، یک سال گذشت که این کار تمام شد. جالب اینجاست که تحویل گرفتن این کتاب و اتمام آن هر دو در ماه رمضان بود. در شیراز متداول است که در ماه رمضان، موقع افطار و سحر، سخنرانی شهید دستغیب را می‌گذارند. اتمام این کار هم با اتمام سخنرانی ایشان بودکه من این را هم از برکات معنوی این کار می‌دانستم. این نحوه شکل‌گیری کار بود.\nدر میان پژوهش‌های خود، آیا به نکاتی برخوردید که نشان بدهد چرا در سال‌های قبل از انقلاب که جاذبه‌های گوناگونی در جامعه برای جوانان وجود داشت، جمعیت‌های چندین هزار نفری پای منبر شهید دستغیب می‌آمدند که بخش اعظم آنها هم جوان بودند. به نظر شما علت این جذابیت چه بود؟\nسئوال کلیدی و مهمی است. من در این ک تاب به شناخت دومی از شهید دستغیب رسیدم که بیشتر از آنکه بخواهد روی خواننده تاثیر بگذارد، روی خود من تاثیر گذاشت و آن این بود که پای منبر ایشان، 70 درصد جوان‌ها می‌آمدند، در حالی که آن روزها در سطح جامعه جذابیت‌های فراوانی برای جوان‌ها وجود داشت.\nیک روز در همان ایامی که به فکر نوشتن کتاب بودم، در اتوبوس نشسته بودم و کتابی درباره شهید دستغیب در دستم بود. کنار دست من آقای 50، 60 ساله‌ای نشسته بود که تیپ خاصی داشت و به او نمی‌آمد که مذهبی باشد. از من پرسید کتاب درباره شهید دستغیب است؟ من با کمی تردید گفتم: «بله» گفت: «خدا رحمتش کند. آن زمان‌ها موقعی که از مدرسه بر می‌گشتم، از جلوی مسجد جامع رد می‌شدم و گاهی وقت‌ها صدایش می‌آمد که توی دلم می‌نشست. گاهی هم می‌رفتم و پای منبرش می‌نشستم. یک روز ایشان درباره حرام بودن صدای زن صحبت کرد و حرف‌هایش آن قدر شیرین بود که توی قلبم نشست. حرف‌هایش آن قدر روی من اثر گذاشت که فردایش که از مدرسه می‌آمدم، دیدم دوچرخه‌ای سر کوچه آهنگ گذاشته بود و خواننده زنی داشت می‌خواند. یکدفعه رفتم جلو و گفتم: «آقا! این کار را نکن. این کار گناه است. صاحب مغازه یک پس گردنی زد به ما و گفت فضولی‌اش به تو نیامده بچه! برو رد کارت! من هنوز که یاد آن روز می‌افتم می‌گویم خدایا! من در راه تو یک پس‌کله‌ای خورده‌ام. هر کسی را قبول نداشته باشم، ایشان را قبول دارم».\nمن همین قصه را در کتاب آورده‌ام. می‌خواهم بگویم ایشان این قدر روی دیگران تاثیر می‌گذاشت و آن «نفوذ نفسی» که امام می‌گفتند به این دلیل بودکه شهید دستغیب یک فرد عارف بود. همین الان هم کسی که معنویت خاصی داشته باشد، در شهر، روستا یا محله‌اش، همان حرفی را ممکن است بزند که دیگران هم می‌زنند، اما این حرف چون از دل او بر می‌آمد، تاثیر می‌کند. من فکر می‌کنم چون شهید دستغیب خودش را تزکیه کرده بود و چیزی به اسم نفسانیت در وجودش نبود و حقیقتا معلم اخلاق بود، به این دلیل حرف‌هایش تاثیر عمیق بر مخاطب می‌گذاشت، لذا وقتی که در دعای کمیل یا منبرها و سخنرانی‌های ایشان شرکت می‌کردید، واقعا تحت تاثیر قرار می‌گرفتید، مگر اینکه انسان دلش مریض می‌بود که حرف‌های ایشان را بشنود و روی او تاثیر نگذارد. مهم‌ترین نکته در شخصیت ایشان این بود که اگر حرفی می‌زد، عمل می‌کرد. ما الان می‌خوانیم که در زمان جنگ، فرمانده جلو می‌افتاد و نیروها پشت سرش. الان می‌پرسیم که چرا جوانان ما مثل دوره جنگ نیستند؟ شاید یکی از پاسخ‌های این باشد که متولیان و مسئولان ما مثل آن موقع نیستند. من یک بار در مصاحبه‌ای در بحث ادبیات داستانی گفتم که اگر متولیان امور ما شیوه فرماندهان جنگ را در پیش بگیرند، قطعا این نسل هم مثل همان نسل عمل می‌کند، چون آن روزها اگر فرمانده به سربازانش می‌گفت برو روی مین، خودش هم می‌رفت. تاثیر شهید دستغیب روی جوانان هم به این علت بودکه به کارهائی که می‌گفت عمل می‌کرد.\nخاطره‌ای که در کتاب من آمده و در فیلم‌هائی هم که از شهید دستغیب گرفته‌اند، آمده، این است که وقتی ایشان را بعد از سال 42 به زندان می‌برند، با فردی هم سلول می‌شود. این قصه را همان فرد تعریف کرده است. او می‌گوید نصف شب احساس کردم که دارد نماز و دعا می‌خواند و گریه می‌کند. سحر که شد، آمد بالای سرم که مرا برای نماز بیدار کند. من بیدار شدم و با تغیر گفتم که مارکسیست هستم. فردای آن روز هنگامی که از خواب بیدار شدم، حدود نیم ساعت از من عذرخواهی کرد که نمی‌دانسته که من مارکسیست هستم و اشتباها او را از خواب بیدار کرده. همین رفتار شهید دستغیب باعث شده بود که در فاصله هم سلول بودن، آن قدر روی این فرد تاثیر بگذاردکه او دست از مارکسیسم بردارد.\nدر همین کتاب آمده شبی که می‌خواستند ایشان را ببرندکه سر و صداها در شیراز بخوابد، وقتی ساواکی‌ها ایشان را به فرودگاه می‌برندکه برای بردن به زندان قصر یا قزل قلعه تحویل بدهند، پسرشان آسید هاشم نقل می‌کنند وقتی آمدیم زمان نماز شد. ایشان اشاره می‌کند و دو تا ساواکی پیش می‌آیند. آقا می‌گوید که اجازه بدهید نماز بخوانیم. آنها با تغیر می‌گویندکه هواپیما می‌خواهد بلند شود و وقت نیست و خلاصه اجازه نمی‌دهند که ناگهان از بلندگو اعلام می‌شود که آن پرواز نیم ساعت تاخیر دارد. آقا با نهایت آرامش به نماز می‌ایستند و جالب اینکه وقتی نمازشان تمام می‌شود، نیم ساعت تاخیر هم از بین می‌رود و هواپیما با ده دقیقه یک ربع تاخیر راه می‌افتد.\nیک نفر تعریف می‌کرد که در روستا بودم و زنم حامله بود و خلاصه خیلی گرفتار بودم و گفتم بروم و از ایشان کمک بگیرم. ایشان به محله جنوب شیراز می‌آید و در خانه آقا را می‌زند. اوایل انقلاب بوده. پاسداری در را باز می‌کند و می‌پرسد چه کار دارید؟ می‌گوید من با خود آقا کار دارم. طرف می‌گویدکه آقا خانه نیستند. این فرد تعریف می‌کندکه من هیچ حرفی هم نزدم و برگشتم. شهید دستغیب به خانه بر می‌گردد و از پاسدار محافظ می‌پرسدکسی نیامد سراغ مرا بگیرد؟ پاسدار می‌گوید چرا! آمد، ولی حرفی نزد و برگشت. شهید مقداری پول به او می دهد و می‌گوید اگر او را دیدی یا برگشت، این پول را به او بده. پاسدار می‌گوید که من پستم را تحویل نفر بعد دادم و راه افتادم. در بازار اتفاقا همان مرد را دیدم و گفتم که آقا برای شما امانتی گذاشته. و پول را به او دادم. مرد روستائی حیرت کرد و گفت من آمده بودم که از آقا همین مقدار پول را برای رفع نیازم بگیرم. آقا از کجا فهمید؟ سپس دست‌هایش را رو به آسمان بلند و شکر کرد و اشکش جاری شد.\nمراتب عرفانی ایشان سبب شده بود که از درون افراد آگاه شوند؟\nقطعا سیر و سلوک و زهد و تقوای ایشان در این امر تاثیر فراوان داشته است. به نظر من ایشان به مدارجی رسیده بودکه حضرت امام هم رسیده بود. ایشان رساله داشت و از نظر سنی با امام در یک مرتبه بود و در نجف هم محضر استادان بزرگی را درک کرده بود، اما خود را شاگرد محض امام می‌دانست، یعنی تسلیم نظر امام بود. شهید دستغیب قبل از آنکه یک مبارز باشد، به نظر من یک سالک بود، یک عارف بود. امام لقب «مهذب نفوس» را به هیچ کس نداده‌اند. این سلوک و عرفان ایشان بود که چنین لقبی را اقتضا می‌کرد و در طول تاریخ هم همیشه عرفا بیش از سیاستمداران بر مردم و جامعه‌شان تاثیر گذاشته‌اند.\nآیا از دیدگاه شهید دستغیب نسبت به گروهک‌ها که در اوایل انقلاب به دلیل فضای بسیار بازی که ایجاد شده بود، در همه جا فعال بودند، خاطره‌ای دارید؟\nهمان طور که اشاره کردم شهید دستغیب با اینکه از نظر سنی و تحصیلات فاصله چندانی با امام نداشت، اما تابع محض ایشان بود، بنابراین نگاه می‌کرد تا ببیند امام در این باره چه می‌گویند. من یادم هست هر حرفی که امام می‌زدند، ایشان تکرار می‌کرد. یکی دو هفته بعد از انقلاب فرهنگی، من پشت سر ایشان در نماز جمعه ایستاده بودم و درگیری گروهک‌ها در دانشگاه‌ها پیش آمده بود. آن روزها شاید 150 گروهک داشتیم که فعالیت می‌کردند، به طوری که دانشگاه‌ها گرفتار این مسائل شده بودند و گروه‌های مذهبی به شدت در تنگنا بودند وکسی جرئت نداشت فعالیت مذهبی کند. در دانشگاه درگیری شده بود و کار به آنجا کشیده بود که بچه‌های مذهبی را داشتند از دانشگاه بیرون می‌کردند. صبح جمعه بود. حدود ساعت 11 محافظان آقا اشاره کردند که دانشگاه‌ها را دارند آتش می‌زنند. آقا داشت خطبه می‌خواند و وسط خطبه‌ها گفت که الان به من خبر رسیده که چنین وضعی پیش آمده. پیشنهاد من این است که امت نمازگذار بعد از نماز به طرف دانشگاه بروند و به داد بچه مسلمان‌ها برسند. بعد هم خطبه‌ها راکوتاه کرد و نماز تمام شد و جمعیت سیل‌آسا راه افتاد به طرف دانشکده ادبیات در چهار راه حافظیه. من خودم را به پل قدیمی دروازه اصفهان رساندم و از آن بالا نگاه کردم و دیدم جمعیت مثل امواج یک رود خروشان به حرکت در آمده است. وقتی رسیدیم دیدیم درگیری شده و چریک‌های فدائی و سازمان مجاهدین سربندهائی با آرم سازمان‌هایشان بسته‌اند و با سنگ و چوب به جان بچه مذهبی‌ها افتاده‌اند. حتی گاهی من صدای گلوله هم می‌شنیدم وکف خیابان‌ها پر از سنگ و شیشه خرده شده بود. مردم ریختند و در ظرف 2 ساعت همه جا را گرفتند و تحویل بچه مسلمان‌ها دادند. به اعتقاد من نجات دانشگاه شیراز آن روز فقط با همین یک جمله‌ای بودکه شهید دستغیب خطاب به مردم گفتند.\nآیا به عنوان یک پژوهشگر توانستید علل و ریشه‌های کینه شدید منافقین را که منجر به چنین ترور وحشیانه‌ای شد، بیابید؟\nمن درباره این موضوع زیاد فکر کرده‌ام. به اعتقاد من همان‌ها هم از شهید دستغیب کینه نداشتند. انسان هر قدر هم پلید باشد، هر قدر هم قلبش سیاه باشد، وقتی به نفس خود رجوع کند، می‌تواند حق و باطل را تشخیص بدهد. حدس من این است که کار از جای دیگری ردیف شده بود، یعنی واقعا تاثیر شهید دستغیب فقط در شیراز یا حتی در استان نبود، بلکه در تمام ایران تاثیر داشت. یادم هست آن زمان شهید دستغیب، شهید صدوقی، شهید اشرفی اصفهانی، شهید مدنی و آیت‌الله طاهری اصفهانی در 5 استان بزرگ، بازوهای امام بودند. شهید دستغیب غیر از این موضوع، از قدیم در دل مردم فارس نفوذ داشت، یعنی مردم اعم از پیر و جوان به ایشان اعتماد داشتند. به اعتقاد من هدف این بودکه این بازوهای امام را قطع کنند و انتخاب‌های دقیقی هم کردند.\nبحث اینجا بودکه کسی را باید برای این کار انتخاب می‌کردند\nکه شناخت دقیقی از شهید دستغیب نداشت و لذا دختر 16 ساله‌ای را انتخاب کردند که تازه وارد فضای انقلابی شده بود و با صحبت و کتاب و فضاسازی و کوه‌پیمائی و کلاس‌های تئوریکی که سازمان منافقین گذاشته بود، توجیهش کردندکه اگر ایشان را بزنی، خدمت بزرگی به خلق قهرمان کرده‌ای! این دختر حتی شیرازی هم نبود و گمان می‌کنم از اهالی اطراف فیروزآباد بود و به احتمال قوی شهید دستغیب را هم درست نمی‌شناخت. اینها از خصوصیت مردمی بودن شهید دستغیب استفاده کردند و آن دختر به شکل یک زن باردار که می‌خواهد نامه‌ای را به شهید بدهد، جلو رفت. شهید همیشه از منزل پای پیاده به محل نماز جمعه می‌آمد و هر چه می‌گفتند با ماشین بروید، قبول نمی‌کرد. مردم هم به تدریج از خانه‌ها بیرون می‌آمدند و دنبالش راه می‌افتادند و همگی با هم برای نمازجمعه می‌رفتند. بعضی‌ها مشکل داشتند و نامه‌هایشان را می‌دادند. در حرکت با مردم صحبت و مشکلاتشان را حل می‌کرد و این دختر هم از همین خصوصیت شهید استفاده کرد.\nشاید سران منافقین نسبت به ایشان کینه داشتند که قطعا هم داشتند، چون شهید دستغیب به شدت نسبت به آنها موضع می‌گرفت و از دوران زندان نسبت به آنها شناخت داشت، اما در کنار این قضیه فکر می‌کنم علت ترور ایشان این بود که فرامین امام را به تمامی در استان پیگیری می‌کرد و زدن این بازو، به اعتقاد سازمان می‌توانست انقلاب را تضعیف کند. البته فقدان ایشان تاثیراتی هم گذاشت، اما در دراز مدت مطالعه کتاب‌های ایشان و شنیدن نوارهای‌شان تاثیرات مثبت فراوانی داشت. شهادت ایشان تا الان هم که کتاب‌های ایشان به چاپ‌های سی‌ام و چهلم رسیده، تاثیر خاص خودش را دارد.\nاشاره کردید که شهید دستغیب شناخت زیادی از سازمان منافقین داشت. آیا شما به اسناد و مدارکی دست پیدا کرده‌اید که نشان بدهد شهید قبل از خروج اینها بر حاکمیت شناختی از سازمان داشته است؟\nکسانی که در زندان سیاسی قبل از انقلاب بودند، معمولا با گروه‌های سیاسی آشنائی داشتند زیرا در «مبارزه» با آنها نقطه اشتراک داشتند، اما شهید دستغیب عالم بودند وکتاب‌های آنها را خوانده و لذا با دید عالمانه خود به انحرافات آنها پی برده بودند. خود سازمان هم چندین بار ایشان را تهدیدکرده بودکه به فلان راه‌پیمایی یا سخنرانی نروید که شما را ترور خواهیم کرد. در سال 58 سعید شاهسون که نماینده شیراز شد، از سران مجاهدین خلق در شیراز بود که بعد به خارج رفت و الان تواب است و علیه سازمان دارد صحبت می‌کند. او از کسانی بود که در کادر مرکزی بود و پیش شهید دستغیب می‌آمد و توضیح می‌داد که ما داریم این کارها را می‌کنیم. این همان کاری بود که با مرحوم آقای طالقانی و آقای منتظری و حتی با واسطه شهید بهشتی و آقای هاشمی رفسنجانی در مورد امام می‌کردند.\nبه نظر من یکی از ویژگی‌های شهید دستغیب این بودکه می‌توانست نیت و قلب افراد را بخواند. عرفا معمولا این طورند و ما این حالت را در بعضی از علمای شیراز داشتیم که با دیدن چهره طرف می‌توانستند بفهمند که آیا او غرضی دارد؟ آیا نیتش پاک هست یا نه؟ فکر می‌کنم شهید دستغیب با مطالعه آثار آنها و صحبت‌هائی که می‌کردند و همچنین این نیروی شناخت درونی متوجه انحرافات آنها از قبل از انقلاب شده بود. نهایتاً منافقین وقتی دیدند ترفندهایشان به نتیجه نمی‌رسد، شروع کردند به تهدید کردن و چندین بار با تلفن زنگ زدند که فلان جا نرویدکه ما شما را می‌کشیم که همین طور هم بود و در راهپیمائی‌های که به مناسبت شهادت شهید بهشتی بود، اطرافیان می‌گویند که آقا اینها در این تصمیم پابرجا هستند و نروید، ولی ایشان می‌گوید که من یک جان دارم و همان را در راه خدا می‌دهم. امام دستور داده‌اندکه باید به این راه‌پیمائی برویم. ایشان به چهار راه زند که می‌رسد، گروهی از منافقین با نارنجک حمله می‌کنندکه توسط محافظان و مامورین دستگیر می‌شوند.\nشیراز یکی از مهم‌ترین مراکز پشتیبانی جنگ محسوب می‌شد. نقش آیت‌الله دستغیب در کمک رسانی به جبهه‌های دفاع مقدس چه بود؟\nشهید دستغیب در ارتباط با جنگ کردستان گفته بود: «هیچ عبادتی بالاتر از خدمت در کردستان نیست.» هنوز جنگ شروع نشده بود و ایشان همه را تشویق می‌کرد که بروند و فتنه کردستان را خاموش کنند. یادم هست که من در تاکسی نشسته بودم و وقتی امام پیغام دادند که همگی به پاوه بروند، نوجوان‌ها، جوان‌ها با بیل وکلنگ و هر چه که به دستشان آمده بود، می‌خواستند به کردستان اعزام شوند. شهید دستغیب پیوسته در حال تشویق آنها بود تا شروع جنگ که چندان فاصله‌ای هم نبود. شما نماز جمعه‌ای را پیدا نمی‌کنیدکه مطلب اصلی شهید دستغیب، بحث جبهه و جنگ نباشد. شاید یکی از دلائل اتهام ایشان از سوی منافقین این بود که از دفاع مقدس پشتیبانی می‌کرد و سخنانش تاثیر هم داشت، یعنی طوری بود که جوان‌ها در همان نمازجمعه در گروه‌های هزار نفری ثبت‌نام می‌کردند. اعزام‌ها گاهی از خود نماز جمعه انجام می‌شد. ایشان در همه مقاطع انقلاب حضور داشت. یادم هست وقتی ایشان در سال 60 شهید شد، در جبهه و به خصوص در تیپ المهدی عزاداری و ماتم بود و این نبود جز تاثیری که ایشان برای اعزام به جبهه و جنگ روی جوان‌ها داشت.\nآیا شهید شخصا در جبهه‌ها حضور داشتند؟\nیادم نمی‌آید، چون سنشان خیلی بالا بود، ولی یادم هست که آقازاده‌های ایشان، خصوصا آسید هاشم و همین طور نوه ایشان که در جبهه شهید شد و یک نوه‌شان هم که با خودشان شهید شد، حضور فعال داشتند. هر کسی که با ایشان در ارتباط بود، از جنگ پشتیبانی می‌کرد و حتی می‌گفتندکه آقایان دستغیب‌ها دارند لشکر فجر را اداره می‌کنند. مسجدهائی هم که داشتند، معمولا مرکز اصلی اعزام به جبهه نیروها و کمک‌های مردمی بود. یادم هست که حاج نبی رودکی به مساجد زنگ می‌زدند و می‌گفتند که نیرو اعزام کنید. افراد زمانی که در جبهه به آنها نیاز نبود می‌آمدند و به کارشان می‌رسیدند، ولی به محض اینکه خبر می‌آمد، می‌رفتند و جبهه‌ها را پر می‌کردند و لذا یک نوع رابطه ارگانی که بین جبهه‌ها و لشکرهای فجر و المهدی با مساجد شهید دستغیب وجود داشت.\nدر زمانی که هنوز بسیج تشکیل نشده بود، بسیاری از گروه‌های مردمی ستادهایشان را در شیراز تشکیل می‌دادند. از نوع ارتباط شهید دستغیب با گروه‌هائی چون فدائیان اسلام یا چریک‌های جنگ‌های نامنظم شهید چمران و امثالهم سند و مدرکی به دست نیاوردید؟\nیادم هست وقتی ساواک را گرفتیم، اولین پرونده‌ای که دم دستمان آمد، پرونده 312 آقای دستغیب بود. فایل بسیار بزرگی بود. در شیراز در مساجد سپاه‌هائی تشکیل شده بود. هنوز بسیج و کمیته و این چیزها نبود. کمیته در جائی قرار گرفت که آقای دستغیب چندان ارتباطی با آن نداشت. کمیته در چند سال اول در شیراز وضعیت خاصی داشت و مقابل سپاه قرار گرفته بود. من خودم مدت زیادی در گزینش سپاه بودم و بچه‌هائی که در آنجا رد می‌شدند و چندان حال جبهه رفتن نداشتند، سر از کمیته‌ها در می‌آوردند و کارشان شهری و مانوری بود و به جبهه و جنگ چندان کاری نداشتند. در سپاه کسانی جمع می‌شدند که روحیه شهادت‌طلبانه داشتند، ولی در کمیته این طور نبود و آدم‌های مسئله‌داری در آنجا پیدا شدند و دلیل انحلال کمیته‌ها هم همین بود.\nیادم هست در 22 بهمن که شهربانی تسخیر شد، اسناد ساواک و اسلحه‌ها را به منزل شهید دستغیب و مسجد جامع آوردند، یعنی آنجا مرکز پایگاه انقلاب شد. ساواکی‌ها را هم که دستگیر می‌کردند به آنجا می‌آوردند و همه می‌دانستندکه خانه انقلاب، منزل شهید دستغیب است. البته بقیه روحانیون، از جمله آیت‌الله محلاتی و سایرین هم بودند، اما محور اصلی آقای دستغیب بود و همه مردم می‌آمدند و از آنجا می‌پرسیدند که چه باید بکنیم. کمیته‌های مردمی در اینجا تشکیل می‌شد. شهید دستغیب کمیته‌ها را زیر نظر داشت، حمایت مالی می‌کرد و همین کمیته‌ها بعدها تبدیل به سپاه شیراز شد و بعد در سایر شهرستان‌ها شکل گرفتند و ارتباطی تنگاتنگ و ریشه‌دار بین آنها پدید آمد. من می‌توانم بگویم که ذهنیت تشکیل اینها هم در ذهن خود شهید دستغیب شکل گرفت، یعنی در واقع ایشان «پدر معنوی» سپاه بود.\nاشاره جالبی به پرونده 312 کردید. آیا یادتان هست وقتی این پرونده بیرون آمد چه نکته‌های خاصی در آن بود و آیا پرونده را به خود شهید هم نشان دادید و واکنش ایشان با دیدن پرونده‌شان چه بود؟\nخیلی جوان بودیم که وارد ساواک شدیم. خود من به طبقه دوم آنجا که حالا به بسیج تبدیل شده رفتم. همه نوع آدمی آمده بود. یکی دنبال جنازه می‌گشت، یکی دنبال دست و پای قطع شده می‌گشت، یکی دنبال وسایل شکنجه می‌گشت، یک عده می‌گفتند اینجا چاه است و جنازه‌ها را داخل آن ریخته‌اند. وقتی من وارد شدم، یک اتاق بایگانی پر از پرونده بود که معلوم بود پرونده سیاسی‌هاست و هر کس دنبال چیزی می‌گشت. آنجا یکی پرونده‌ای را بیرون کشید و داد زد: «آهای! پرونده آیت‌الله دستغیب هم پیدا شد!» از آنجا که فایل بزرگی بود، هر پوشه دست یکی افتاد. از آن چیز خاصی در ذهنم نیست، ولی بعدها که از اخوی سئوال کردم- ایشان در سال 58 محافظ شهید دستغیب بود و اصلا علت آمدنش به سپاه هم همین بود که مرید شهید دستغیب بود و می‌خواست از ایشان محافظت کند- وگفت مردم تک‌تک پرونده‌ها را می‌آوردند و بعضی‌ها را هم نمی‌آوردند. به تدریج این پرونده‌ها گردآوری و مدون شدند. چنین فضائی بود، ولی اینکه من خودم با شهید دستغیب باشم و این چیزها را بشنوم، این طور نبود.\nارتباط شهید دستغیب با علمای طراز اول شیراز چگونه بود؟\nشاید بعد از 30 سال که از انقلاب گذشته، به دلیل اینکه انقلاب و نظام بیمه شده، بشود این حرف‌ها را زد. در شیراز از همان ابتدا بین علما اختلاف بود و دو تا تئوری وجود داشت. یک تئوری این بود که به قول شیرازی‌ها با شاه باید «کاکام جون» برخورد کرد و در عین حال حرف اصلاح را هم زد. در شیراز می‌گویند وقتی می‌خواهی کسی را چاخان کنی، اول بگو «کاکام جون» و بعد هر کاری خواستی بکنی. جالب است که اینها در انقلاب و در تظاهرات هم بودند، اما ساواک به اینها مراجعه می‌کردکه مردم را آرام کنید، اما وقتی از ساواک به شهید دستغیب زنگ می‌زدند، طبق اسناد ساواک، ایشان محکم پاسخ می‌دادکه شما دارید برای طاغوت کار می‌کنید و ملاحظه نمی‌کرد و حرفش را می‌زد و به خاطر همین هم زندان می‌رفت. اگر دقت کنید ساواک دائماً شهید دستغیب و اطرافیان ایشان را می‌گرفت، ولی بقیه علما را دعوت می‌کردکه تشریف بیاورید اینجا و صحبتی می‌کرد وکاری به آنها نداشت.\nشهید دستغیب با قاطعیت و انسان‌شناسی و تفکری که از امام گرفته بود، عین خود امام می‌گفت نخیر آقا! حکومت حقیقی این است و شما دارید ظلم می‌کنید و باید بروید. به همین دلیل جشن هنر شیراز که برگزار می‌شود، بسیاری از علمای شیراز اشاره‌ای به آن نمی‌کنند، ولی شهید دستغیب صراحتاً می‌گوید که این فساد است و اگر این جشن برگزار شود، من اعلام جهاد می‌کنم و یا مثلا اعلامیه فوت آیت‌الله حکیم که، برادر یا خواهرزاده‌اش را وا می‌دارد که در مسجد جامع با صدای بلند بخواند. در کل روحانیت شیراز چندان به این امور کاری نداشت و حتی آیت‌الله ربانی شیرازی چون در قم بودند، با آنکه شدیداً با شاه مبارزه می‌کرد، تاثیر مبارزاتی چندانی در شیراز و فارس نداشت. این نحوه برخوردها از سوی آیت‌الله دستغیب و اطرافیانش با دیگر روحانیون باعث شد که بعد از پیروزی انقلاب هم این تفاوت برخورد وجود داشته باشد و این اختلافات متاسفانه تا الان هم هست. حتی در دوره جنگ هم وجود داشت و با شهادت ایشان تشدید شد. شهید دستغیب مثل امام در عین حال که قاطعیت به خرج می‌داد، سعی داشت اختلافات را به نوعی حل و فصل کند و بپوشاند و نگذارد عوارض آنها دامن جامعه را بگیرد.\nدر پژوهش‌هائی که انجام دادید، از ارتباط شهید دستغیب و مقام معظم رهبری چه اسناد و مدارکی را به دست آوردید؟\nاین ارتباط بسیار قوی بود. من عکسی از این دو بزرگوار در کنگره شهدا داشتم و همین طور در مسجد جامع که هر دو تکیه به سنگ مرمر آنجا داده‌اند. آقا وقتی می‌آمدند به مسجد جامع، پای منبر شهید دستغیب می‌نشستند. شهید دستغیب سی سالی از آقا بزرگ‌تر بودند و انسان حس می‌کندکه آن احساس پدرانه را نسبت به آقا هم داشتند.\nبه عنوان جوانی که هم در فعالیت‌های انقلابی سال 57 شرکت داشتید و هم به عنوان پژوهشگری که بعدها با دقت اسناد مربوط به شهید دستغیب را مطالعه کردید، جایگاه و نقش ایشان را در تظاهرات آن سال چگونه تحلیل می‌کنید؟\nهمان طور که امام در سرتاسر ایران نقش رهبری انقلاب را به عهده داشتند، می‌توان گفت که در استان فارس، محور انقلاب شهید دستغیب بود و به محض اینکه امام اعلامیه می‌دادند، ایشان مدیریت تکثیر و پخش آنها و تنظیم راه‌پیمائی‌ها را به عهده داشت. به نظر من ارتباط امام و شهید دستغیب نه روز به روز که ساعت به ساعت بوده است. محوریت همه امور و جاری شدن افکار امام در سرتاسر فارس، از چشمه وجود شهید دستغیب بود. حتی بقیه علما هم پشت سر شهید دستغیب حرکت می‌کردند. بعد عرفانی وجود شهید دستغیب باعث شده بود که حتی عشایر فارس هم از فیروزآباد حرکت کنند و بیایند و جلوی نیروهای نظامی را بگیرند. پیام‌های ایشان مثل مرشد و مرید و یک رهبر معنوی تاثیر می‌گذاشت. فارس واقعا کوچک شده انقلاب کل ایران بود.\nدر اوایل انقلاب با حضرت امام وجود داشت و برخی می‌گفتند ایشان تند می‌روند و باید با شاه مدارا کرد و عده‌ای عقاید دیگری داشتند. آیا شما در اسناد و مدارک به موردی برخوردید که شهید دستغیب با امام زاویه دیدگاه داشته باشد؟ و اگر این گونه بوده میزان تبعیت ایشان از ولایت فقیه و نگاه ایشان به این بحث را چگونه یافتید؟\nسئوال کلیدی جالبی است، به خصوص اینکه الان دوباره بحث روز است. سن شهید دستغیب بسیار بالا بود و ایشان در نجف از محضر استادان مهمی استفاده کرده بود. بعد عرفانی شهید دستغیب به قدری قوی بود که من وقتی زندگی ایشان را از کودکی بررسی کردم، دیدم ایشان در جوانی از شیراز به اتفاق دو نفر دیگر برای استفاده از محضر اخلاق آیت‌الله انصاری به همدان رفته، در حالی که در آن موقع خودش مجتهد بود. بعد هم به طرف امام کشیده می‌شود و واقعا با امام مرید و مرشد بود، یعنی حتی به ذهنش هم خطور نمی‌کرد که در مسائل مختلف، حرفش با امام تفاوت داشته باشد، چه رسد به اینکه تفاوتی در حرف و رفتارش بیاید. اصطلاح «ذوب در ولایت» که زمانی مطرح شد، در مورد شهید دستغیب کاملا مصداق داشت. در میان اسناد، پیوسته به این مسئله برخوردم که شهید دستغیب حتی در فکرش هم با امام اختلاف نظر نداشت. در تمام سخنرانی‌ها و خطبه‌های نماز جمعه و سخنرانی‌های شب‌های جمعه ایشان، حتی به یک مورد بر نمی‌خورید که غیر از ولایت سخنی گفته باشد و طوری هم می‌گویدکه کاملا معلوم است از عمق دل و جان می‌گوید.