خاطرات شیرین ما از بچگی تا حالا نويسندگان\nیعنی تموم شد؟\nبالاخره آپ کردیم!!!!\nیه سه شنبه ی آبی!!\nیه دوشنبه ی نارنجی!\nدست دست ...... بیــــــــــــــا\nشنگو همیشه پیروز\nالماس سیاه-- بهنام --\nگیلاس آبی -- مهدی --\nشیدا و حدیث-- سایه های بی لک --\nبن بست عاشقانه--باران--\nخط خطی های ما سه تا-- مریم،فاطی،پردیس --\nmehran72k-- مهران --\nOvercoming infinity-- میلاد و شیدا --\nدریای آرام جزیره\nمعماهای یه پسر کوچولو-- داود --\nجوک و اس ام اس-- علی --\nپســـــــــــــــر خاله ها\nســـــــــــــــــــــاناز--یه وب دیگه--\nدختر خاله هااا D:\nکلبه ی محزون من --مهدی--\nمریم--اگه ببینی بخونی میخندی--\nباران یعنی...اشک خــــــــــدا--مریم2--\nخاطرات بچه های نمونه(مریم شیما مونا سوسن الهام ملیکا)\nحرفی واسه گفتن--جاوید--\nدانستنی از... - علی--\nرویای خیس-- نغمه--\nبیا 2 حال کن\nسید محمد علی حسینی قالب های پیچک\nشاید دیگه نیام اینجا\nمیدونید که اگه من نیام دیگه کسی اینجا از دختر خاله ها نمیاد\n[ جمعه یازدهم آذر ۱۳۹۰ ] [ 22:29 ] [ نگار ] بالاخره آپ کردیم!!!!\nخوب سلام سلام...\nمن از همه ی اونایی که میان و سر میزنن بســـــــــــــــــــــــــــــــــــیار معذرت میخوام....\nمیدونید چی شد؟!\nنه شیوا .... نه شیدا .... نه نغمه ..... آپ نمیکنن!!!\nباور کنید انقدر بهشون غر زدم خودم خسته شدم!!!\nمیگن وقت نداریــــــــــم..!!!!!!!\nفقط نگاره که کامنتا رو جواب میده... به بلاگ دوستامون سر میزنه.... قالب عوض میکنه(البته تو این مورد کمک هم میگیرمااا)....آپ میکنه .... و فقط نگاره که همیشه وقت داره!!\nواسه همینم اعتصاب کردم.... اما به دلیل اینکه مطالب تو بلاگمون کپک زد....\nدیگه امروز آپ میکنم.....\nکلی اتفاقای جالب و خوب افتاده... اما چون ما هنوز روز سوم و ننوشتیم اونو مینویسم....\nفردا صبح ، روز سومی بود که ما پیش هم بودیم....\nما کل شب بیدار بودیم و داشتیم به سرگرمی جدیدمون میپرداختیم....\nوای که چقدر خندیدیم....\nچه سرگرمی ای؟؟؟ باور کنید روم نمیشه بگم.... فقط بگم که ما کلی مردم آزاریم !!!!\nفردا صبحش شیدا کلاس داشت... من گفتم که منم باهاش میرم....( شیدا معلم زبانه)\nصبح جفتمون با چشمای پف کرده و بی حال و کلافه بیدار شدیم تا بریم سر کلاس...\nدانش آموزای شیدا اون روز فاینال داشتن...\nرفتم سر کلاس .... شیدا سوالا رو پخش کرد و بچه ها شروع کردن به جواب دادن.... انقدر دانش آموزای با مزه ای داشت .... کلی خندیدم البته نا گفته نمونه که تا تونستم به دخترای کلاس تقلب رسوندم!!! اومدیم خونه و ناهار خوردیم بعدش تصمیم گفتیم بریم بیرون... شیوا میگفت بریم سینما... نغمه میگفت بریم پارک... من میگفتم بریم کافی شاپ... شیدا هم میگفت واسه اون فرقی نداره...\nهمینجوری داشتیم سر این که کجا بریم بحث میکردیم که من و شیوا با هم دعوامون شـــــــــد....\nمن و شیوا بسیار زیاد همدیگه رو دوست داریم اما هم من بد عصبانی میشم هم اون... وقتی با هم دعوامون میشـــــــــــــــــــــــه....\nخلاصه به قول فردوسی زمین شش شد و آسمان گشت، هشت....\nنغمه و شیدا پشت مبل قایم شده بودن....\nوای که چه دعوایی بود... سقف ترک برداشت!!!! آخر سر هم من و شیوا گفتیم اصلا ما نمیام بیرون هر جا میخواید برید...\nشیوا رو مبل خوابید.... منم تو اتاق!!! اونجا بود که شیدا یه فکر جدید کرد...\nشیدا و نغمه یه کافی شاپ خونگی ساختن و رفتن کپ درست کردن!!\nشیوا و من هم کدورت ها رو پاک کردیم و همه چی به حالت اول برگشت( شیوا برام یه عروسک گوسفند ناز هم خرید)\nبعدش تصمیم گرفتیم که بریم فیلم بگیریم....\nازاونجا که بابای شیدا شیوا نباید میفهمید و قرار بود ما رو ببره فاز 1 ؛ ما مجبور شدیم 3-4 تا کوچه اونور تر پیاده بشم...\nوقتی پیاده شدیم ، شاد و خوشحال از این که بابای شیوا و شیدا متوجه نشد به راه افتادیم...\nدقیقا 4 متر که رفتیم جلو یه خواهر جلومونو گرفت!!! بله در دام حراست گرفتار شدیم!!!!\nخدایی ما اصلا مشکلی نداشتیمااا اما شما که میدونید چطورین!!\nتا جا داشت بهمون گیر دادن و ما 5 متر جلوتربا خونسردی کامل دوباره به حالت اولیه خودمون برگشتیم......\nاینو بگم که از 7 خوان گذشتیم تا رسیدیم به کلوپ و فیلم خریدیم....\nبعدشم سریع برگشتیم خونه... یه فیلم گذاشتیم ... چراغا رو هم خاموش کردیم... فیلمه کلی هیجان انگیز بود ...\nوقتی وقت شام شد و خاله در زد که بیاید شام....\nهمه پشت میز نشسته بودن که یهو در باز شد و ما 4 تا با چشمای گرد شده و پر از استرس اومدیم بیرون....\nهمه یه لحظه شک کردن!!!\nبعد از اون یه فیلم دیگه گذاشتیم.... انقدر این فیلم مسخره بود که حد نداشت... نغمه و شیدا همون اول خوابیدن... اما من و شیوا یا استقامت باور نکردنی ای تا آخرشو دیدیم...\nفقط اینو بگم که اگه خواستید کسی رو شکنجه بدید این فیلم و بزارید براش و مجبورش کنید تا آخرشو ببینه!!!\nبعد شیدا و نغمه رو بیدار کردیم و دوباره به اون سرگرمی جدیدمون پرداختیم!!!!\nفرداش روز چهارم شیدا کلاس مکالمه داشت... منم باز باهاش رفتم!!( من بازوبند شیدا به حساب میام)\nشیدا معلم کلاس بود دیگه... تا وارد شد کاملا جدی و معلم گونه رفتار میکرد.... من کلی تعجب کردم!!! فکر کردم تحولی شده!!\nاما به محض این که کلاس تموم شد و ما پامونو از در آموزشگاه بیرون گذاشتیم، شیدا به چشمای من خیره شد و با لبخندی مرموزانه در حالی که تقریبا نجوا میکرد گفت ..... آخ جـــــــــــون بریم خلاف کنیم!!!!\nو من مطمئن شدم هیچ تحولی در شیدا صورت نگرفته!!!\nرفتیم یه پیتزا گرفتیم و سوار تاکسی شدیم... تو تاکسی پیتزا رو گذاشتیم تو کیف من و زنگ زدیم به شیوا و نغمه که تو خونه بودن...\nبهشون گفتیم چه خلافی کردیم و ازشون خواستیم که کل خونه رو خوشبو کننده بزنن تا بوی پیتزا پخش نشه!!!\nوقتی رسیدیم خونه دیدیم دیگه جایی برای نفس کشیدن نیست و خاله داره غر میزنه که چرا انقدر خوشبو کننده زدید...\nمن کاملا اسکورت شده رفتم تو اتاق و کیفمو زیر 3 تا پتو قایم کردم!!!!\nرفتیم ناهار خوردیم و برگشتیم تو اتاق...\nدر و بستیم...\nدر عرض 15 دقیقه کلک پیتزا رو کندیم و آشغالاشو پاره کردیم و تو کیف من قایم کردیمشون...\nدر حد انفجار غذا خوردیم....\nبعدم لباس پوشیدیم و رفتیم لازانیا و ژله درست کردیم و مامان و بابای من و نغه اومدن دنبالمون رفتیم خونه...\nبالاخره برگشتیم خونه!!!\nپ.ن1: به نظرم باید پروفایل و عوض کنم....\nپ.ن2: بازم شرمنده.....\n[ یکشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۰ ] [ 23:32 ] [ نگار ] یه سه شنبه ی آبی!!\nسلام سلام به همگی....\nسلام به طرفداران شنگو...\nامروز می خوام خاطره ی روز دومی که خونه ی خاله اینا بودیم رو براتون بگم....\nاون روز طبق برنامه باید میرفتیم بیرون.... با هم دیگه قرار گذاشتیم که همه جا بریم و همه چی رو ببنیم ...\nرفتیم حامی... اونجا 3 طبقه بود... البته یه طبقه هم زیر طبقه ی همکف داشت با اون میشد بگی 4 طبقه است....\nاول رفتیم طبقه ی همکف که مواد غذایی داشت تا یه کم چیپس و پفک و پاستیل و از این جور چیزا بخریم!\nطبق معمول من و شیوا جلو رفتیم و نگار و شیدا پشت سرمون اومدن...\nیه چندتا چیپس و پاستیل و اینا برداشتیم که بریم حساب کنیم یهو دیدیم نگار و شیدا یکی از این سبدای بزرگ خرید چرخدار و برداشتن میگن اینا رو بزارید اینجا تا ما بریم حساب کنیم!!!\nبعدش یه کم فکر کردن دیدن نه.... یه جوریه!! همینطور که صوت میزدن رفتن سبد و گذاشتن سر جاش و چیپس ها رو گرفتن دستشون و حساب کردن!\nبعدش رفتیم طبقه بالا...\nاونجا لباس و اسباب بازی و عینک و اینا بود.... اونجا هم همه چی رو به هم ریختیم و رفتیم طبقه ی پایینه پایین...\nاونجا میوه و گوشت و سبزی و اینا میفروختن....\nبعد از این که من و شیوا همه ی میوه ها رو دیدیم یه دفه دیدیم نگار و شیدا نیستن!!!!\nمن و شیوا رفتیم همه جا رو گشتیم ولی نگار و شیدا نبودن که نبودن!!!!\nآخر سر اونا رو تو قسمت گوشت فروشی پیدا کردیم!!!!!\nدر کمال تعجب دیدیم وایسادن دارن گوشت نگاه میکنن!( تو رو خدا میبینید چه قدر من و شیوا رو اذیت میکنن؟!)\nبه زور اونا رو از قسمت گوشت فروشی اوردیم بیرون و رفتیم طبقه ی آخر آخر که فست فود بود!\nرفتیم فست فود ببینیم!!\nبعدش حس کردیم ملت یه جوری نگامون میکنن! و دیدیم مثل این که باید یه چیزی حتما سفارش بدیم!\nخلاصه یه چیزی سفارش دادیم و منتظر نشستیم!\nبعد از 700 ساعت سفارشمون آماده شد، نگار و شیدا رو فرستادیم تا برن سفارشو بگیرن!\nاون دوتا هم رفتن یه آلــــــــــــــــــمه ادویه و سس و کارد و چنگال و قاشق اوردن!!!(تقریبا اونجا رو خالی کردن!!)\nوقتی از اونجا اومدیم بیرون دیگه غروب شده بود!!\nرفتیم تو یه پارک نشستیم تا پاستیلامونو بخوریم!! از این پاستیل کرمی ااا\nوای چشمتون روز بد نبینه! آخرش یه دونه پاستیل مونده بود که یهو نگار یه طرفشو گرفت و شیدا هم طرف دیگه رو و شروع کردن به کشیدن!!!!از وسط نصف شد دیگه! من و شیوا اینجوری بودیم.....\nدر آخر هم رفتیم یه بستنی فروشی و بستنی خوردیم... مثل همیشه شیوا بعدا همه ی مکالمات اون محوطه رو بهمون گفت...\nاز اون طرفم رفتیم خونه!!\nحالا کی میتونست شام بخوره!!\nو از اون بدتر کی میتونست به خاله بگه که گرسنه اش نیست!!!\nخاله هم مجبورمون کرد همه ی شاممونو تا آخر بخورم!!\nیه شکنجه ای بود که نگــــــــو!!!\nپ.ن1: وقتی اومدیم خونه فهمیدیم دایی هم تقریبا تو همون ساعتی که ما رفتیم بستنی بخوریم، اومده بوده بستنی بخوره!!اول سکته کردیم که نکنه ما رو دیده باشه!!! اما بعدش شیوا بهمون اطمینان داد که اون موقع که اونجا بودیم دایی نبوده و ما یه نفس راحت کشیدیم!\nپ.ن2: معذرت خواهی میکنم که پس از مدت ها اودم پست گذاشتم چون سرم حسابی شلوغ بود....\nپ.ن۳: تمام اون مدتی که خونه خاله بودیم انرژی جمع کردیم واسه ماه رمضون!!\nپ.ن۴: زیاد نظر بزاریدااا.... خدااااااافظ.\nنگار نوشت: 2 هفته ی تمام تو خونه انقدر غر زدم تا بالاخره اومد پست گذاشت.... [ سه شنبه یکم شهریور ۱۳۹۰ ] [ 14:32 ] [ نغمه ] یه دوشنبه ی نارنجی!\nبازم مثل همیشه ....\nنگار دست به کار میشه....\nحتما تعجب کردید که چرا هنوز زندم!\nیا این ورا پیدام میشه!\nخوب واضحه .... چون هنوز نتایج رو ندادن!\nاحتمالا آخر شب اعلام میشه....\nو من تا چند ساعت دیگه قراره از ایران در برم! (برای ادامه ی بقا لازمه!!)\nهفته ی قبل، یکشنبه، خاله اومد خونه ی ما و من و نغمه رو برد خونشون....\nبا اجازتون تا جمعه اونجا بودیم....\nبه قدری خوش گذشت که نگو و نپرس...\nتو هر پست یه روزشو مینویسیم...\nامروز روز اول رو واستون مینویسم....\nشب یکشنبه که رسیدیم با شیدا و شیوا برنامه ریختیم واسه این چند روز!\nفردا بعدازظهرش رفتیم بیرون...\nاول رفتیم کافی شاپی که بسیار با کلاس بود!!!\nمن واقعا نمیخواستم وقایع اونجا رو شرح بدم.... اما وجدان وبلاگ نویسیم نمیزاره!!!\nوقتی میخواستیم وارد بشیم باهم عهد کردیم که مثل 4 تا دختر گل بشینیم و نرمال رفتار کنیم....\nو وارد شـــــــــــدیــــــــــــــــــــــــــم...\nبا یه برنامه ای جایی برای نشستن پیدا کردیم... من موقعیت و واستون میکشم...\nبعد از چند لحظه یه فرد با عظمت! اومد و منو رو بهمون داد!\nوقتی ما سفارشات خودمونو انتخاب کردیم... حالا باید طرف و صدا میکردیم...\nشیوا: شیدا تو صداش کن...\nشیدا: به من چه خودت صداش کن... اصلا نغمه تو صداش کن!\nنغمه: من از همتون کوچیکترم... من؟؟!! به من چه...\nو بازم مثل همیشه نگار انتخاب میشه!!\nخلاصه که گارسون اومد و ما سفارش دادیم....\nیه بنده خدای نسبتا محترمی نشسته بود هی آهنگ و عوض میکرد....\nمن به قدری از این کار بدم میاد که حد نداه!!!!\nتا وقتی سفارشامونو بیارن ما 12 تا آهنگ و از هر کدوم حداکثر 2 دقیقه گوش کردیم!!\nمن کم کم داشت هیولای درونم بیدار میشد!!\nباور کنید میخواستم از همون جا کیفمو پرت کنم طرفش....\nاین عصبانیت باعث شد تا تمام آداب و رسوم رو فراموش کنم!!!!\nوقتی سفارشات رو اوردن هر کدوم یه رنگ بود!!.. 4 رنگ متمایز!\nما 5 دقیقه داشتیم با هم سر رنگاش دعوا میکردیم....\nچند دقیقه بعد یک زوج جوان اومدن پشت سر ما نشستن!!(از این برادر خواهراااا)\nپسره یه نگاه به منو کرد.... بعد با یه صدای بسیار بلند به اون فرد با عظمت گفت... علــــــــــــــــــــی این آیس تی چیه؟؟!!\nخوب فقط لازم بود یه کم فکر کنه!!! تازه نکنه ی جالبترشم اینه که احتمالا از خواهرش که روبه روش نشسته بود هم پرسیده بوده!\nخلاصه علی اومد و تقریبا نصف منو رو واسشون توضیح داد...\nیه سری اتفاقات دیگه هم افتاد که این دفه همون وجدان وبلاگ نویسیم نمیزاره بنویسمش!\nفقط من وقتی از اونجا اومدم بیرون به شیدا توصیه کردم دیگه اون ورا آفتابی نشه!!\nوقتی اومدیم بیرون فهمیدیم شیوا تقریبا از همه ی حرفایی که بین هر کسی که اونجا بود رد و بدل شده بود اطلاع داره!!!\nمخصوصا خواهر برادری که پشتمون بودن!!\nشیوا جای گوش ماهواره داره!!!\nهمینجوری که قدم میزدیم... رسیدیم به یکی از این نمایشگاه های کتاب موقتی!\nمن 2 بار نزدیک بود بیفتم زمین!!!\nباز هم به شیدا توصیه کردم دیگه اونجا هم نره دیگه!(میدونید خوبیش چی بود؟ این بود که هـــــیچ کس من و نغمه رو نمی شناخت!)\nبعد رفتیم پاساژ .... اول میخواستیم فقط بریم واسه look shaping .....\nاما به نظرتون تونستیم؟!!! معلومه که نه!\n** من الان چند وقته دنبال دندون دراکولا میگردم! تو پاساژ از یه اسباب بازی فروشی پرسیدم....\n-آقا دندون دراکولا دارید؟!\nطرف یه نگاه به من کرد و گفت؟!\nــ ــ واسه علوم میخواید؟\nــ علوم؟؟ نه!!\nــ ــ داشتم اما تموم شد... ــ ممنون!**\nآخه من دندون دراکولا رو وسط تابستون واسه علوم میخوام!!!!\nیه دفه تصمیم گرفتیم بریم 4 تا گوشواره هم شکل و هم رنگ بگیریم واسه 4تامون!\nرفتیم تو یه مغازه....\nاول با اعتماد به نفس کامل رفتیم طرف بدلیجات استیلش!(رفتیم فقط نگاه کنیماااا)\nطرف با خونسردی کامل همه ی قیمتا رو 2 برابر کرده بود!\nما هم رفتیم طرف گوشواره های فانتزیه غیر استیلش!!\nبه عبارتی 1 ساعت اونجا جر و بحث کردیم تا بالاخره یکیش که بد نبود و انتخاب کردیم!\nیارو فروشندهه کم مونده بود گریه کنه که جون مادرتون انتخاب کنید دیگه...\n200 تا گوشواره انتخاب کردیم اما تقصیر خودش بود که فقط 3 تا داشت از همشون!\nولی جدی خیلی اذیتش کردیم بی نوا، رو! آخـــــی دلم سوخت!!!\nوقتی اومدیم خونه... خواستیم خودمونو شبیه خون آشاما کنیم!!\nشیدا به عنوان گریمور دست به کار شد!! من و نغمه که به درجه ی خون آشام شدن رسیدیم صدامون کردن واسه شام و من به شخصه تمام مدت شام سر به زیر و آروم نشسته بودم!!!\nبعدشم رفتـــــــــــیم کلی عکس گرفتیم!!!\nخیلی خوش گذشت!!\nو آخر شب هم از خستگی زیاد دیگه نشد فیلم ببینیم و خوابیدیم! پ.ن1: شیوا میگه تو کافی شاپ اون برادر پشت سرمون درباره 40 تا دختر حرف زد و شیوا هر لحظه منتظر بوده که خواهرش سرشو ببره اما خواهر گلش هیچی بهش نگفته!!! من که فکر کنم یه برنامه ی بدتر واسه برادرش ریخته بوده! شما چطور؟\nپ.ن2: تو اون نمایشگاهه یه کتاب برداشتم روش نوشته بود "از خنده منفجر شوید" بازش کردم تا منفجر شم... یه نمونه از لطیفه هاشو میگم براتون: معلمی به سرعت به طرف خانه اش میدوید... دوستش ازش پرسید : چی شده؟ گفت: برای زنم یه جفت کفش خریدم!دوستش گفت: خوب این که دویدن نداره! گفت: آخه می ترسم اگه ندوم تا برسم به خانه مدلش عوض شده باشه و من توانایی خرید کفش دیگه ای رو ندارم!!!! ----- من به گریه افتادم!------\nپ.ن3: من به شخصه تا حالا انقدر یه فروشنده رو انقدر اذیت نکرده بودم.... اما واقعا کیف داد!!\nپ.ن4:زیاد نظر بزاریدااااا [ جمعه چهاردهم مرداد ۱۳۹۰ ] [ 13:49 ] [ نگار ] مسافرتک!!!!!\nصدای منو از مرکز کرج میشنوید (گر چه کلا صدایی نمیشنوید).\nیه روز همه ی فامیل دور هم جمع شدند و تصمیم گرفتند که بریم مسافرت!\nاول قرار بود بریم مشهد...\nبعدش قرار شد بریم شمال....\nبعد گفتن که یه صبح تا عصر بریم نمک آبرود....\nاما آخر قرار شد بریم طالقان...\nتصمیم گرفته شد و ما از مامان پرسیدیم که کی میریم طالقان؟گفت فعلا که نمیتونیم شاید یکی دو ماه دیگه.فردا صبحش مامان بیدارمون کردو گفت وسایلاتونو جمع کنین فردا میخوایم بریم طالقان.(نکته: همه ی تصمیم گیریا تو خانواده ی ما به همین صورت انجام میشه)\nامروز میخوام خاطره ی طالقانو براتون بگم....\nخاله شهین اینا تا شب 100 بار گفتن ما میایم...نمیایم....حالا میایم....شاید نیایم....میایم میریم... و در نهایت میایم.رایا اینا شبو خونه ی ما خوابیدن.صبح خیلی خیلی خیلی خیلی زود راه افتادیم.رایا از وقتی راه افتادیم تا وقتی رسیدیم داشت سوسن خانومو میخوند.خلاصه رسیدیم به جای قراربا دایی اینا.\nخاله شهین اینا خونشون با محل قرار 5دقیقه فاصله داره ولی نیم ساعت تو راه بودن.از شانس بدما مینا و ویدا دوتاشون اومده بودن.این یعنی نمیشد تنهایی گیرشون اورد و حالشونو گرفت چون یه دقیقم همدیگه رو تنها نمیذارن.\nقرار بود بریم یه اردوگاه که از طرف اموزش و پرورش برای دو روز بهمون اجازه داده بودن اونجا بمونیم. کلی پول دادیمااا البته اینا که واسه ما مرفه ها چیزی نیست اما گفتم بدونید که مفتی نبودااا!\nهمه چی روبراه بود تا وقتی که فهمیدیم اردوگاه رو قله ی کوهه.وقتی رسیدیم اونجا ماشینامون به یه تیکه اهن بی خاصیت تبدیل شده بود.البته در جریان هستید که ماشین دایی محسن اینا از همون اول یه تیکه اهن بی خاصیت بود.\nوقتی رسیدیم طبق رسم قدیمی خودمون هر کدوم یه لگد نثار ماشین دایی محسن کردیم.تازه در نهایت خباثت حتی به مینا و ویدا سلامم نکردیم و یه لحظم با خودمون فکر نکردیم که ممکنه کارمون یه ذره بی ادبانه باشه.\nوقتی رسیدیم اونجا رایا خواب بود.یکی دو ساعت بعد بیدار شد مینا رفت رو بالشش خوابید.بعد از یه ربع صدای جیغ رایا رو شنیدیم.رفتیم ببینیم چی شده که دیدیم رایا وسط اتاق وایساده و داره داد میزنه:بالشــــــــــــــــــــمو بـــــــــــــــــــــده .\nمینا وحشت زده از خواب پرید و گفت خب بیا بگیر عزیزم چرا داد میزنی؟ تا حالا چهره ی مینا رو اینجوری ندیده بودیم.انگار باورش نشده بود که جلوی یه دختر کوچولو کم اورده.در این لحظه فهمیدیم که رایا میتونه به یکی از افراد تاثیر گذار شنگو تبدیل بشه.\nبعدش که رایا بالششو از مینا گرفت با همون اخم همیشگی به مینا گفت:\nدوسیت ندارم.... ندارم ندارم ندارم .... من دوسیت ندارم.... برو ....\nرایا وقتی یه جمله رو میگه... سوزنش گیر میکنه هی همون و میگه ...\nپدر مینا رو دراورد...\nبعد از ظهر همون روز دایی محسن و رایا اینا برگشتن خونشون ما با ناراحتی بهشون نگاه کردیمو وقتی که کاملا دور شدن\nدیگه نتونستیم خوشحالیمونو مخفی کنیم و همه با هم پریدیم بالا و جیغ زدیم!!\nمامان اینا اینجوری بودن=»\nبا خوشحالی رفتیم رودخونه، ما اول هیچ کدوممون نمیخواستیم خیس شیم اصلا!\nاما تا به خودمون اومدیم دیدیم وسط آبیم و داریم وحشیانه رو همدیگه آب میپاشیم!!!\nوقتی عمق آب به زانومون رسیده بود شیدا جیغ میزد که : الان غـــــــــــــــــــــــــــــــــرق می شــــــــــیم!!!؟؟؟\nبا یه توطئه اومدیم رو بابای نگار آب بریزیم.... بابای نگار یه طرفی وایساده بود تا فقط یه طرفش خیس شه!\nتو این بین یهو ما دیدیم نگار دست به کمر وایساده و داره با خشم شیدا رو نگاه میکنه!\nشیدا چشاشو باز کرد گفت چیه؟ نگارم گفت : ببین شیدا باید رو بابای من آب بریزی نه رو من اینو درک میکنی عزیزم!؟\nمیدونید جریان چی بود؟ شیدا چشاشو بسته بود هی آب میپاشید و از قضا نگار جلوش بود نه باباش!\nخلاصه خیس و داغون با هزار بدبختی رفتیم ویلامون...\nاز اینم میگذریم که 100000 دفعه هم گم شدیم!\nفرداش خواستیم بریم آبشار و ببینیم!\nبا ماشین فقط 1 ساعت داشتیم میپیچیدیم!\nتا بالاخره رسیدیم... بهمون گفتن آبشار از اینجا 300 متر اونور تره.... پیاده برین!\nیادمه 2 ساعت داشتیم راه میرفتیم (سر بالایی با شیب 90 درجه) و هنوز 300 متر نشده بود...\nرفتیم بالای بالا گفتن خــــــــــــــب حالا از اینجا 200 متر برین پایین میرسید!\nتو کوهی که یه طرفش سنگ بود یه طرفش پرتگاه!!\nتازه نگارم صندل پوشیده بود.... نغمه هم از این کفشای عروسکی....\nمن و نگار و نغمه مثل 3 تا شیر دختر رفتیم پایین! از توضیحات درباره شیدا معذوریم!\nرسیدیم و با یه بدبختی مضاعف هم رفتیم بالا و برگشتنی یه بارم راه و گم کردیم!\nخلاصه خســـــــــــــته و له شده نشستیم تو ماشین...\nتو راه یه جا نگه داشتیم یهو چشامونو باز کردیم دیدیم نگار، نوشین و از ماشین پیاده کرده خودش نشسته تو ماشین ما...\nنغمه اینجوری بود=»\nاز اونجایی که هیچ کس ما رو نمیشناخت نگار پیشنهاد داد هر کی رد میشه واسش یه ژستی بگیریم...\nدیگه نمیدونم مردم دربارمون چی فکر میکردن!!\nو کارای دیگه که باز هم از توضیحاتش معذوریم( از رو خجالت)\nوقتی برگشتیم وسطی بازی کردیم.... یه تیم من و شیدا و نغمه و نگار بودیم .... یه تیم دیگه خاله و شوهر خاله و دایی(بابای فرشاد)\nو ما بازی رو واگذار کردیم!!! هیچ کس دایی رو نمیتونه شکست بده.... باور کنید!\nبعدشم کلی آواز خوندیم و کیف کردیم و حرف زدیم و تخمه خوردیم!\nتا 3 صبح هم بیدار بودیم و برگشتیم خونه.... پ.ن 1: فرشاد به مامانش گفته بود که من اونجا نمیام آخه هیچ هم زبونی ندارم... هیچ کس تحویلم نمی گیره... هیشکی من و دوست نداره... نه این عادلانه نیست... (و ما تمام مدت با خوشحالی فکر میکردیم رفته خودکشی کرده!! اما رفته بود ارم)\nپ.ن 2: تمام مدت ما داشتیم به مینا و ویدا بی محلی میکردیم اما جالبش اینجاس که اونا فکر میکردن که اونا دارن به ما اهمیت نمیدن!( این و نگار گفت الان با دستور زبان مخصوص خودش)\nپ.ن3: این پست و من و نگار و نغمه نوشتیم.... از ذکر کردن نام شیدا معذوریم!\nپ.ن4: ما تا چند روز( تا وقتی قدرت داشته باشیم!) اومدیم خونه ی خاله بمونیم( اینو نغمه گفته)\nاز اتاق فرمان اشاره میکنند که وقت برنامه ی ما به پایان رسیده! تا روزی دگر.... دختر خاله هایی دگر.... شما را به ایزد منان میسپاریم...\n[ دوشنبه سوم مرداد ۱۳۹۰ ] [ 13:27 ] [ نگار ] سوتــــــــــــــــــــــــی!\nسلام سلام به همـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه\nمیدونم خیلی دلتون واسم تنگیده بود!!\nامروز میخوام یه سری خاطراتی رو بگم تا درک کنید که خواهرای بزرگتر (من و شیدا) از دست خواهرای کوچکتر(نغمه و شیوا) چـــــــــــــــــــــــــــــــــی میکشن!!!\nیه روز نغمه اون موقع ها که خیلی کوچولو بود، حدودا یه 5-6 ساش بود یا شایدم 6-7 سال! منم 5 سال بزرگتر بودم دیگه...\nنزدیک روز مادر شد.\nمن که از همون موقع ها هیچ وقته خدا پول نداشتم واسه همین حدود یه هفته با نغمه حرف زدم که "خواهر عزیزم بیا پولامونو بزاریم رو هم و با هم یه کادو واسه مامان بخریم"\n(در این موارد همیشه نغمه میشه خواهر عزیزم!!!)\nخلاصه بعد از یه هفته حرف زدن! بالاخره نغمه راضی شد،\nپولاشو داد به من و من رفتم کادوی مورد نظرمونو واسه مامان خریدم,\nقشنگ کادوش کردم و با یه کارت تبریک که چسبوندم روش کامل شد.\nروز مادر شد و من و نغمه با هم رفتیم و به مامان کادوشو دادیم\nمامانم کلی خوشحال شد ازمون تشکر کرد و اینا...\nاما یهو همه چشمشون به نغمه افتاد که رفته بود یه گوشه نشسته بود!!\nعروسکش و بغل کرده بود و همچین بغض کرده بود که بیا و ببین!!!!!!\nمامان گفت "نغمه چـــــــــــی شده ؟؟؟؟"\nیهو نغمه سرشو بلند کرد و چشاش شد پر اشک و گفت "هیــــــــــچی!!!!!"\nمامان گفت "ااا بگو ببینم چی شده خوب"\nیهو نغمه زد زیر گریه و همون جور که گریه میکرد گفت ....\nهمه ی پولام و دادم واسه شما جایزه خریدم.... دیگه پولام تموم شــــــــــــــــــــــد....حالا دیگه پول ندارم!!!من دقیقا اینجوری بودم!! => آخه نغمه هنوز پول داشت تو قلکش اما من یه قرونم نداشتم؛\nبا اجازتون باید بگم که مامان مجبور شد سهم نغمه رو بهش پس بده تا این بچه آروم شه!!!!\nحالا دیگه کسی نمی تونه بگه که نغمه خبیث نیست!!\nحالا شـــــیوا(واو شنگو!)\nاین و قبلا شیدا واسم تعریف کرده هااااا\nدوباره یه روز،روز مادر بود و شیوا خیلی خیلی خیلی کوچیک بود....\nهمون حدودای 5-6 سالش بود...\nشیوا بچه که بود هر اتفاقی که می افتاد و در عرض 3 ثانیه به خاله گزارش میداد!!\n(البته هممون تو این سن اینجوری بودیـــــــــــما...... حتی شما دوست عزیز!)\nواسه همین شریک کردنش تو کارای مخفیانه واقعا خطری بــــــــــــود!!\nنوشین و شیدا به همراه شیوا میرن واسه خالم یه کادو بخرن....\nچون همشون کوچولو بودن شوهر خالمم باهاشون میره...\nبعد از فکر کردن زیاد تصمیم میگیرن که یه عطر یا ادکلن واسه خاله بخرن!\nخلاصه میگیرن و میان خونه....\nاون روز تا شب نوشین و شیدا داشتن رو شیوا کار میکردن که" شیوا جونم؛ خواهر جونم؛ نری به مامان بگیــــــــااااا"\nشیوا هم هر دفــــه میگفت که " نـــــــــــه خیالتون راحته راحت، نمیـــــــــــگم"\nاون شب با هر بدبختی ای که بود میگذره و شیوا هیچی نمیگه...\nفردا صبحش, سر صبحونه, وقتی دیگه شیدا و نوشین مطمئن میشن که دیگه شیوا هیچی نمیگه....\nتو همین لحظه یهو شیوا میگه...\n" اه ه ه مامان ، دیروز هی بابا به آقاهه میگفت که واسه این ادکلنه تخفیف بده،هی آقاهه گوش نمی کرد، اعصاب من و خورد کرد هی"\nشیدا و نوشین اینجوری بودن=>\nخالم با تعجب گفت" دیروز؟؟؟؟ مگه شما دیروز رفتید خرید؟ کی؟؟؟"\nبعد نوشینم گفت نه مامان تو خواب دیده مگه نه شیوا؟\nشیوا: نه بابا مگه نرفتیم تو اون مغازه هه؟ تو هم بودی ... یادت نیست؟\nبعد که شیدا یکی میزنه روی پای شیوا, شیوا میفهمه و میگه "آهااااا آره ه ه ه ه تو خواب دیدم یادم رفته بود"\nخاله هم که دیگه فهمیده بوده اما به روی خودش نمیاره و همه چی تموم میشه...\n(آخی دیشب زنگ زدم کلی با شیوا حرف زدیم و خندیدیم! حالا کلی عذاب وجدان پیدا کردم!!! اما اشکال نداره چون بالاخره منم یه خواهر بزرگترم)\nهمین الان نغمه دید دارم چی مینویسم و میخواد تلافی کنه پس منم بهش میگم که خواهر عزیزم دفتر سوتی های منو باز کن و یکیشو بگو تا شاد شی\nبلــــــــــــــــــــــــــــــــــه سوتی رسید....\nنامرد گشت گشت بدترین سوتی عمرمو گفت!!!\nحالا هم مثل شمر وایساده بالا سرم و داره مجبورم میکنه که بنویسمش...\nیه روزی از روزای تابستون که من حدودا 9-10 سالم بود...\nفکر کنم بابا بزرگم اینا داشتن از مکه میومدن!!اگه اشتباه نکنم قبل دعوای من و فرشاد بود.... همون که قبلا واستون نوشتن!!!\nخلاصه من و شیدا و شیوا و نغمه و فرشاد و بابای فرشاد و دایی بزرگم، هممون تو پذیرایی نشسته بودیم...\nیهو من به دایی بزرگم گفتم " دایی دایی، وقتی نغمه بچه بود شما بغلش کردید و یه عکس باهاش گرفتید"\nخوب من این جمله رو با خنده و لحن بچه گانه و همچین یه کوچولو لوسانه گفتم!!(در ضمن یه کلاه دخترونه که با لباسمم ست بود هم دستم بود و من همش هی میچرخوندمش!!)\nمن 9 سالم بود خـــــــــــــــــــوب.....\nداییم یهو گیر داد که نه این نشد پاشو وایسا!!!\nبرو اونجا وایسا....\nکلاهتو دو دستی بگیر و بگو که " دایی جان من توی این لحظه یک خاطره از شما به ذهنم رسید؛ وقتی نغمه کودک بود شما بغلش کردید و یه عکس ازش دارید. متشکرم" !!!!!!!!\nفکر کنید من اینجوری حرف بزنم!!!!! اونم من!!! اولش فکر کردم دایی شوخی میکنه خندیدم و خواستم بشینم سر جام اما دایی کاملا جدی بود و میگفت که تا این کار و نکنم نمیزاره برم!!\nمنم وایسادم هر دفه یه تیکشو نمیگفتم و میخواستم در برم...\nوای خیلی وحشتناک بود!!\nشیدا و شیوا و نغمه و بابای فرشاد همشون داشتن غش میکردن از خنده!!! بدتر از همه هم فرشاد بود!! پخش شده بود رو زمین و داشت از خنده میمرد!!\nاما دایی بزرگم کاملا جدی بود!!\nیهو من عصبا نی شدم و گفتم اه ه ه ه چون این هست من نمیتونم بگم!!\nداییم گفت کی؟ با عصبانیت گفتم فرشــــــــــــاد\nحالا من انتظار داشتم با یه لگد بیرونش کنن اما داییم گفت که فرشاد جان گوشاتو بگیر چشاتم ببند!\nاونم فقط تا 5 دقیقه که داییم حواسش بود این کار و کرد!\nنشون به اون نشون که یک ساعت من تقلا کردم و آخر سر گفتم : دایی جان یه خاطره دارم من از شما اونم اینه که وقتی شما کوچیک بودید نغمه شما رو بغل کرد و باهاتون عکس گرفت!!!\nبا این حرف همه پخش شدن رو زمین و از خنده ریسه رفتن!!!\nداییمم گفت برو دایی اصلا نمیخواد بگی\nبه خدا از عمد نگفتماااا یهویی نمیدونم چی شد!!!\nمنم که از فرط عصبانیت و خجالت!!! کاملا داغ کرده بودم دوییدم و رفتم بیرون!\nتا ناهار کسی من و ندید!\nوای خیلی بد بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود!!!!\nآره دیگه اینم گفتم نغمه شاد شه!\nمیخواییم یه پست کامل از سوتی های شیدا بنویسیم!!!\nاحتمالا پست بعد!\nراستی یه بازی هم تو ادامه مطالب هست (از ساناز)اگه خواستید برید ببینید....\nساناز و میلاد و آتنا و رضا و سجاد حتما برن\nیه جورایی دعوتن!\nالبته همه دعوتناااا\nاما باید 5 تا انتخاب میشدن دیگه ادامه مطلب\n[ چهارشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۰ ] [ 16:17 ] [ نگار ] یکی بود یکی نبود!\nیکی بود یکی نبود یه دختر بچه ی کوچولو و خوشگل به اسم نوشــــین تو یه خونه ی قشنگ زندگی میکرد...\nاین دختر بچه 2 تا خواهر کوچولوتر از خودش داشت و خیلی هم دوسشون داشت...\nیکی از این روزای آفتابی نوشین رفت مدرسه...\nاون کلاس دوم بود و اون روز دیکته داشتن...\nنوشین شب قبلش حسابــــــــــــــی تمرین کرده بود و درس خونده بود!\nخلاصه معلم اومد و به دانش آموزاش دیکته گفت....\nو بعدم دفتراشون و جمع کرد و همون جا تو کلاس اونا رو صحیح کرد...\nساعت 11.30 بعد از تعطیل شدن مدرسه تو خیابون یه دختر بچه با روپوش مدرسه شاد و خوشحال،لی لی کنان می دویید طرف خونشون!!\nانقدر خوشحال بود که حد نداشت!!\nوقتی رسید, همون جا تو کوچه شروع کرد به داد زدن :!!\nمامان نوشین با عجله رفت پشت پنجره ببینه چی شده!\nهمین که نوشین مامانشو دید گفت : مامان دیکته 20 شدم!!!\nمامان نوشین با تعجب گفت : آفرین دخترم حالا بدو بیا تو!\nخلاصه نوشین اون سال رو با معدل 20 رد کرد سال بعدش یه روز دوباره ساعت 11.30 نوشین اومد خونـــــــه اما همونجا جلو در نشست و شروع کرد به گریه کردن!!!!\nعموشم خونشون بود, نوشین مثل ابر بهار گریه میکرد!!!\nهی عموش,مامانش,باباش,خواهراش میگفتن آخه چی شده... هیچی نمیگفت!!\nبعد از نیم ساعت که خوب گریه کرد,گفت امروز دیکته مو 19 شدم!!!\nو همه اینجوری شدن!\nخلاصه نوشین اون سال رو هم با معدل 20 رد کرد و بزرگ و بزرگتر شد!!\nرفت دبیرستان.... دیپلم گرفت.... رفت دانشگاه....\nهمشم با معدل الف از بهترین دانشگاه های تهران اونم دولتی فارق التحصیل شدااا\nهر جا هم اسم کنکور میومد می پرید میرفت امتحان میداد\nو باعث افتخار کل خانوادش شد..\nکلاغه به خونش نرسید...\nبالا رفتیم دوغ بود.....\nپایین اومدیم ماست بود....\nقصه ی ما راست بود!!!\nآره راست بود چون نوشین یکی از بهترین ماموران مخفی شنگو ست!\nو خواهر شیدا و شیواست!!\nو دختر خاله ی عزیز من و نغمه ست!!\nو ما هر سال این تاریخ و جشن میگیریم تا بهش بگـــــــــــیم که نوشــــــــــــــــیــــن\nخــــــــــــــــــــــــــــــــیلی دوست داریـــــــــــــــــم\nتولــــــــــــــــــــــــــدت مبــــــــــــــــــارک عزیزم\nو واسش کیک میگیریم\nبعد همشو خودمون میخوریم!!\nواسه همه کیک هستـــــــــــــــــــــــــــا\nسریع بیاید تا شیدا همشو نخورده!!!\nوگرنه بعدش من هیچ شکایتی رو قبول نمیکنمــــــــــــــــا\nتولدت مبارک نوشین جونم\nامیدوارم که مثل همیشه موفق باشـــــــــــــــــــــــــــــی\nحالا دیگه کادوهاتو باهام نصف کن [ پنجشنبه شانزدهم تیر ۱۳۹۰ ] [ 16:24 ] [ نگار ] سلام سلام سلام\nسلام به همه ی کسایی که دخترخاله ها رو دوست دارن.\nبالاخره امتحانام تموم شد و من فرصت پیدا کردم تا یه پست بذارم.\nراستی، چند روز دیگه نگار کنکور داره، واسش دعا کنید تا امتحانشو خوب بده. حالا اگرم حوصله نداشتین واسش دعا نکنید. به هر حال موضوع زیاد مهمی نیست.\nنگار و نغمه از دیشب تا حالا همش واسم مزاحمت ایجاد می کنن و ازم می خوان که یه پست بذارم. آخه نیست که خودشون قشنگ نمی نویسن، واسه همین همش آویزون من می شن. نمونش همین پست قبلی!\nخیله خوب، حالا یه خلاصه از اخبار فامیل می گم:\nمینا روز به روز چاق تر میشه. رایا تازه از دبی برگشته و طبق آخرین اخبار واصله از سازمان جاسوسی شنگو ( نغمه ) ، در طی مسافرت تکامل پیدا کرده و به یک گونه ی جدید از نوزادان درّنده تبدیل شده.\nفرشاد هنوز به باشگاه بدن سازی میره و امروز فهمیدم که می خواد خال کوبی کنه! تازه جالبش اینجاست که صبح تا شب ادعا می کنه که به راه راست برگشته و دوران جاهلی دیگه واسش تموم شده! ولی باور کنید من از همون اول به همه گفتم که حرف مفت می زنه. امتحانای شیوا هم تا چند روز دیگه تموم میشه.\nنغمه هم برنامه داره که واسه ی تابستون نقاشی رو ادامه بده. از اونجایی که فعلا با نغمه در صلح به سر می برم، باید بگم که نغمه یک نقاش فوق الاده است! حالا اگه بعدا باهاش دعوام شد، این قسمت متن رو پاک می کنم.\nنگار هم طبق معمول داره خرخونی میکنه! (اینو گفتم، چوم دیشب از بس sms داد و زنگ زد، نذاششت بخوابم.) منم که یا سر کارم، یا به خاطر بیست و پنج صدم دم در اتاق استادام بست می شینم.\nظاهرا شیوا به موضوع این پست علاقه مند شده، از اینجا به بعد رو من و شیوا با هم می نویسیم.\nبه "و" شنگو بیشتر توجه کنید.\nراستی، چند روز پیش مامان و بابام با هم رفتن گردش و ما سه تا رو، تو خونه تنها گذاشتن. ما هم سریع زنگ زدیم فست فود سر کوچه و 2 تا پیتزا سفارش دادیم و نوشین بیچاره رو سیزده هزار تومن پیاده کردیم. البته می دونی که، این پولا واسه ما مرفه های بی درد چیزی نیست! قبل از اینکه مامان و بابا برگردن، تمام آثار جرم رو با دقت پاک سازی کردیم. مثلا اضافه ی نوشابه رو با ظرافت تمام توی کمد نوشین، پشت لباساش جاسازی کردیم. یا باقی مونده ی پیتزا رو توی جعبه ی مخصوص CD قایم کردیم. تازه هزارتا کار خلاف دیگه هم کردیم که از اشاره کردن به آن ها معذوریم... اینم بگم، از اونجا که نوشین عادت به دروغ گفتن نداره، اگه دیر رسیده بودیم، کل ماجرا رو لو داده بود.\nیه خبر داغ:\nقراره در آینده ای مبهم و نا معلوم، افراد خانواده شامل همه به جز ... اگه گفتی کی؟ ...\nمطئنا خاله شهین؛ شروع به ساخت و ساز کنیم. حالا اگر دوست داری قبل از اینکه پولدار بشیم، بیا ازمون امضا بگیر، چون بعدا دیگه تحویل نمی گیریم.\nاز اینا که بگذریم؛ دو هفته پیش رفتیم باغ!!!!!!!!!!!!!!!!!!! بــــــــــــــازم بـــــــــــــــاغ!\nحالا بگو با کی؟!\nمطمئنا خاله شهین اینا!\nاما نگران نباشید...\nدرست چند لحظه قبل از شروع حرکت، نگار با چهره ی بشاش و خندان و خبیث همیشگی، در ماشین ما رو باز کرد و خودشو به زور کنار ما جا کرد. و این یعنی یک خبر خوب. امروز میــــــــــــــنا تنهــــــــــــــــاست!\nدر این لحظه سیل افکار شیطانی به ذهن ما خطور کرد. از خوردن نهار مینا در خفا، تا پرت کردنش از روی تاب و در سطوح پیشرفته، پنچر کردن، خط انداختن و شکستن شیشه های ماشین جدید دایی محسن ( بابا ی مینا ).\nخلاصه نبرد خونین آغاز شد، و حدس بزن کی نتیجه رو واگذار کرد ...\nهمون طور که می دونید، چند روز پیش روز پدر بود و ما رفتیم خونه ی مامانی (=مامان بزرگ) و آقا(=بابا بزرگ) .\nBattle: SHENGO vs. Evil\nقبل از انکه وارد میدان نبرد بشیم، نگار با چهره ی بشاش و خندان و خبیث همیشگی، در خونه رو باز کرد، خودشو تو بغل ما جا کرد، و این یعنی همون خبر خوش قبلی.آره دوباره مینا تنها بود\nبه این ترتیب، برای شروع، هر کدام یکی یک لگد جانانه نثار ماشین جدید دایی محسن کردیم. ( کلا ما با ماشین جدید دایی محسن خصومت داریم ) طبق معمول، هر کسی سر پست خودش رفت. یعنی گروه به چهار عامل جاسوسی، تحت نظارت جاسوس بزرگ (نغمه) تقسیم شد.\nبا کوشش شیدا، جدیدترین خبرها راجع به فرشاد و نامزدش بدست اومد.\nشیوا اطلاعاتی در باره ی دایی بهروز گزارش داد.\nنگار کلّا چیز به درد بخوری پیدا نکرد. و در نهایت بزرگترین موفقیت شنگو در اون شب حاصل شد:\nمینا ظرفا رو شست. چون درست در لحظه ی ظرف شستن ما همه به صورت بسیار مشکوک، گم و گور شدیم.\nو سرانجام آن شب به یاد ماندنی پایان یافت. خبر دیگه اینکه؛ 16 تیر تولد نوشینه، و ما اصــــــلا... پول ... نداریم.\nپ.ن1: نوشین پول پیتزا رو از حلقوممون کشید بیرون.\nپ.ن2: دایی محسن ماشینشو فروخت و یه ماشین جدید دیگه خرید.\nپ.ن3: تصمیم داریم، ماشین جدید دایی محسن رو طوری اوراق کنیم که دیگه قابل فروش نباشه.\nپ.ن4: برنامتون واسه تابستون چیه؟\nما که قراره فیلم ببینیم، بریم باغ و پاستل و دلستر لیمویی بخوریم.\n[ چهارشنبه هشتم تیر ۱۳۹۰ ] [ 5:19 ] [ نگار ] دست دست ...... بیــــــــــــــا\nخوب سلام... خوبید؟؟!!!!......\nاگه گفتید امروز چه روزیه؟\nاین پست و میخوام خالص عکس بزارم\nخوب آماده اید؟؟؟؟؟\nاون روزایی که میرفتی واسه یه لقمه نون حلال......\nکه نتونستی و مجبور شدی بری یه باند بزنی......\nو تونستی از این راه یه زندگی نسبتا راحتی واسه خودت بسازی.......\nاما بعدش ورشکست شدی.....\nهمون روزایی که آرزوت شده بود ورود به گروه شنگو....\nو وقتی بهت گفتیم تو آزمون ورودی قبول شدی تا یک ساعت همینجوری مونده بودی....\nآره من این جریانا رو ......\nتقی و نقی هم همینطور.......\nو حتی گشتاسپ!!!....\nو حالا امروز تولدته.....\nو ما رفتیم واسه خودمون این کیک و خریدیم تا بخوریم و لذت ببریم.....\nچرا گفتم واسه خودمون؟؟؟؟\nواضحه چون قرار نیست بهت کیک بدیم دیگه...\nچرا ؟؟؟؟؟ بازم مشخصه چون چاق میشی !!!! این عکستو که یادته؟؟؟؟؟؟!!!!!!\nتولدت مبارک شیدای عریزم....\nامیدوارم همیشه همه ی لحظه هات پر از شادی و نشاط باشه و امیدوارم که یاد بگیری چطوری گوجه سبز بخوری.....\nهمیشه دوست داریم....\nتولدت هپـــــــــــی مپــــــــــــــــی\nابر و باد و مه خورشید و فلک در کار بودند تا نذارن من این پستو بزارمــــــــــــــــــــا\n[ جمعه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۰ ] [ 10:52 ] [ نگار ] شنگو همیشه پیروز\nبعد از یک قرن!!! ســـــــــــــــــــــلام\nقبل از هر چیز باید به خاطر این غیبت طولانی بهتون یه توضیحاتی بدیم!!\nاول از همه خوب امتحان بود دیگه....\nبعدشم من گفته بودم یا شیوا یا شیدا باید این پست و بذارن که اونا هم اصلا روی من و زمین ننداختن!!!!\nدیگه منم با نغمه قراره این پستو بذاریم....\nاین برمیگرده به دوران طلایی نوروز!!( به قول قلم چی!)\nتو شور عید دیدنیـــــــــــــــا\nهمه ی ما سرمون گرم خونه این و اون رفتن و جمع کردن عیدی بود...\nو تقریبا هر روز ما شیدا و شیوا رو میدیدیم!\nاما خوب طبق سنت اونا هم واسه عید دیدنی باید میومدن خونه ما دیگه....\nیه شب که اونا اومدن خونه ما پشت سرشونم رایا اینا اومدن!!!!\nو نیم ساعت بعدم داییم اینا با فرشاد اومدن!!!( میدونید که ما شنگوها فرشاد و جزء خانواده ی داییم نمیدونیم کلا جزء هیچی نمیدونیم!)\nدیگه ببینید خونه ما چه وضعی بود!!\nجممون کاملا جمع بود....\nما و شیدا و شیوا رفتیم تو اتاق من و کلی باهم توطئه چیدیم تا طی یک عملیات ناگهانی فرشاد و پوردش کنیم بره هوا!!\nالبته یه اتفاقی هم افتاده بود و همه ی ما کاملا شاکی شده بودیم از دست همه!!\nواسه همین دقیقا مثل یه مخزن باروت بودیم\nو منتظر یه جرقه!!!!\nما که داشتیم حرف میزدیم\nتا به جای حساس میرسید رایا میومد تو اتاق و پشت سرشم دایی!!!\nدر و قفل کردیم اما رایا پشت در انواع جیغ های بنفش، صورتی، سفید، هفت رنگ، نابود کننده، مسموم کننده و غیره رو میکشید و دایی کاملا درمونده می گفت :بچه ها تروخدا در و باز کنید!! خواهش میکنم!!\nآخر سر نشد دیگه و مجبور می شدیم در و باز کنیم!!\nبا جرقه ی رایا هم نمیشد منفجر شد که!!!\nواسه همین رفتیم تو پذیرایی اما از هیچ کس رفتار ناشایستی سر نزد!!\nما هم کاملا عصبانی یهو ایده دادیم بریم خونه خاله اینا یعنی شیدا و شیوا اینا\nتا هم منفجر شیم.....\nو هم یه نقشه ی درست و حسابی واسه فرشاد و مینا و ویدا بکشیم.....\nفکر کن.... میزبان بره خونه مهمان!!!!\nنغمه رو فرستادیم به مامان بره بگه.....\nچون این یکی از تخصص های نغمه ست!\nنغمه رفت گفت مامان ما بریم خونه خاله اینا؟؟؟\nنغمه: بچه ها لباس بپوشید میریم!\nخلاصه آخر سر من و نغمه با خاله اینا رفتیم خونشون و مهمونا رو با مامان اینا تنها گذاشتیم!\nوقتی رسیدیم اول گفتیم تا صبح فیلم ببینیم\nحتی فیلمم انتخاب کردیم\nاما بعدش یادمون افتاد باید منفجر شیم و با اجازتون تا 6 صبح یه بند درباره تک تک اعضای فامیل حرف زدیم....\nتازه نذاشتیم خاله هم بخوابه!!!!\nساعت 7 صبحونه خوردیم و مثلا رفتیم بخوابیم!!!\nاما بازمم خوابمون نمی برد...\nهرچی هم فکر کردیم دیدیم دیگه حرفی واسه گفتن درباره اعضای فامیل نیست...\nخواب کم کم داشت بر ما غلبه میکرد که ناگهان شیدا ایده داد که بریم تمرین کنیم که فردا که همه اومدن واسه عید دیدنی خونه ما با فرشاد و مینا ویدا چطوری رفتار کنـــــــــــــــیم ....\nبه عبارتی تمرین برای له کردن!!!!\nواقعا میگم که سخت بود!!!\nمخصوصا واسه من!!!\nمثلا یکیمون فرشاد می شدیم و یه چیز خنده دار میگفتیم و بقیه اعضای گروه شنگو حق خندیدن نداشتن!!!\nیا دوتامون مینا و ویدا میشدیم و اون 2 تای دیگه باید ما رو له میکردن!\nتمــــــــــــــــــــــــام حالت های موجود رو بررسی کردیم!\nو واسه هر حالتی خودمون رو آماده کردیم....\nکاملا آماده و مجهز واسه اون روز بودیم...\nنوشین همش میومد و ما رو دعوا میکرد که بخوابید\nچقدر سرو صدا میکنید و کلی غر میزد\nما هم 4 تایی اینجوری بودیم =>\nساعت 8 خوابیدیم و 11 بیدار شدیم دوباره صبحونه خوردیم...\nتا ساعت 6 عصر فیلم دیدیم و بازی کردیم و شر سوزوندیم..\nاز 6 به بعد شروع کردیم به آماده شدن\nآخه مهمونا کم کم دیگه باید میومدن!\nاز این که فرشاد امشب ترور میشد واقعا خوشحال بودیم...\nنغمه میگه اینجا رو سانسور کن!!!!\nمینا و ویدا اینا اومدن.....\nرایا اینا اومدن.....\nمامان بابا ی ما هم اومدن....\nتازه داییم اینا هم اومدن....\nاما فرشاد نیومد!!!!!!\nما 4 تامون اینجوری بودیم =>\nعملا 80% نقشه هامون ترکید!!!!\nاما ما اصلا خودمون و نباختیم و با 20% بقیه مینا ویدا رو ترکوندیم...\nو کلی خندیدیم!!!!\nفرداش همه قرار شد بریم خونه رایا اینا!!!\nخلاصه ما و شیدا و شیوا اینا و داییم اینا با فرشاد اومدن اونجا\n(مینا و ویدا اینا به علت جراحت های سنگینی که شب قبل برداشته بودن نتونستن بیان و به کمک فرشاد بشتابند)\nخدا میدونه که وقتی دیدیم فرشادم هست برای اولین بار از دیدینش در پوست خود نمیگنجیدیم!!!!!!\nدقیقا 4 تامون اینجوری بودیم => نابــــــــــــــــــــــــــــــود شد!!!!!\nیه صحنه شو میگم!\nمن واسه کمک بلند شدم میوه تعارف کنم!...\nبه همه تعارف کردم حتی رایا..\nاما انقدر فرشاد ریز بود جدا ندیدمش و دیگه میوه نخورد!\nنغمه واسه کمک شکلات تعارف کرد و به فرشاد که رسید،فرشاد اومد لفتش بده و مزه بپرونه ؛نغمه هم یه نگاه عاقلانه بهش کرد و رد شد و شکلاتم نخور!\nرایا اومد طرف ما و اذیت می کرد ... ما هم گفتیم برو عمو فرشاد کارت داره و میخواد بهت شکلات بده و آوار شد رو سر فرشاد!!\nیه جوری برنامه ریزی کردیم که همه ی مبلا و صندلی های میز ناهار خوری پر بشن(حتی به رایا هم یه صندلی اختصاصی دادیم و به خرگوش رایا هم همینطور) فرشاد که از تو حیاط اومد دید دیگه جا نیستو زورشم به رایا که نمیرسه و مجبور شد بشینه رو زمین!!\nحتی سر شام هم بهش شدیدا زور گفتیم و نصف ماستشو برداشتیم!!\nو خیلی چیزای بسیار بسیار وحشتناک تر\nفرشاد هر طرف میرفت یه تیر میخورد!!\nآخراش دیگه توان حرف زدن نداشت!\nکاری کردیم که واسه 13به در هم نیومد\nاز همون موقع تا حالا دیگه روی مبارکشون رویت نشده!!!\nاما متاسفانه زندست!!!\nطبق آخرین اخبار داره میره باشگاه....\nچه شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود پ.ن 1: من شیدا و شیوا رو ببینم نابودشون میکنم.\nپ.ن2: شیدا خانوم چند وقت دیگه جبران میکنیم؛خودت خواستی\nپ.ن3: تو کل این که داشتم اینو تایپ میکردم همش هی مینا رو مینی مینوشتم\nپ.ن4: با کلی نظر منتظریم\n[ چهارشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۰ ] [ 22:59 ] [ نگار ] بازم دوباره تولد\nخوب بازم سلام\nآره بازم منم!!!\nدیگه زورم زیاده دیگه!!\nامروز دوباره چه روزیه!!؟؟\nیعنی در اصل دیروز\nیعنی میخواید بگید نمیدونـــــــــــــــــــــــــــــــــــــید!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!\nباشه خودم میگم...\nتولد خبیث ترین\nبا سیاست ترین\nشیطون ترین(بعد من!)\nو عزیزترین عضو گروه شنگو........\nتولدت مبارک خواهر جونم\nامیدوارم سال 90 واست بهترین باشه\nو سالم باشی\nهیچ مشکلی نتونه جلوت دوام بیاره\nو همیشه اینو یادت باشه که یه خواهرداری که همیشه پشتته\nو میتونی روش همه جوره حساب کنی( غیر مسائل مالی!!)\nتــــــــولدت مبـــــــــارک With Love\nپ.ن1: حالا باید کادوهاتو باهام نصف کنی\nپ.ن2: شیدا و شیوا مسافرتن, دلم واسشون تنگیده!\nپ.ن3: اعلامیه واسه دزدان عزیز!! : اگه خواستید بانک بزنید فقط بانک نغمه رو بزنید!!با بانک ملی هیچ فرقی نداره!!\n[ یکشنبه هفتم فروردین ۱۳۹۰ ] [ 13:54 ] [ نگار ] من اومدم D:\nســــــــــــــــــلام بــه بــروبـــــــــــــــچ\nمی خوام ماجرای اومدن خاله ام [مادر شیدا و شیوا] رو از حج براتون بگم. خلاصه ما در حیاط انتظار رسیدن خاله زهرا رو می کشیدیم .......\nنه نه نرو یک لحظه قصه را نگه دار\n،برمی گردیم به روز قبل از رسیدن خاله ام\nما در خانه نشسته بودیم، ناگهان تلفن زنگ زد [برگرفته از فیلم های ترسناک].\nزن داییم از تو تلفن خبر داد که خالم اینا فردا صبح ساعت 6 می یان . [آخه قرار نبود فردا خاله ام بیاد]\nما چشمامون از تعجب گرد شد و نمیدونستیم چه کار کنیم .\nتصمیم آخر این شد که من [یعنی نغمه] مامانم و مادر بزرگم با زن داییم بریم خونه ی شیدا و شیوا که کارارو راست و ریست کنیم .\nما سوار آژانس شده و حدود نیم ساعت تو راه بودیم که رسیدیم . من خیلی خوش حال بودم ،چون خیلی وقت بود اعضای گروه شنگو به هم نرسیده بودند [اما اما نگار نتونست بیاد چون کلاس داشت ] وقتی شب شد ما رفتیم تو رختخواب ولی دیدیم خوابمون نمی یاد [ساعت 1 شب بود ] گفتیم چه کار کنیم ، تصمیم گرفتیم که در اتاق ببندیم تا صدا بیرون نرو، و هی نگن بخوابید و فردا صبح زود باید پاشید!!\nبعد دیدیم که وقتی درو ببندیم تاریک می شه پس شیدا با دقت تمام رفت و چراغ قوه آورد ،بعد که درو بستیم تا نصفه شب [تا ساعت سه و نیم ] بازی می کردیم آهنگ می گذاشتیم شعر درست می کردیم و بعدش هم خوابیدیم.!\nساعت 5 صبح پاشدیم منتظر خاله اینا بودیم که 6 می یومدن. 6......\nبابا ساعت 9 شد اینا کجان ، خلاصه ساعت 10 صبح رسیدن !!!. همان مراسم قدیمی حج انجام شد.\nوخالم اومد خونشون . راستش ناهارو باید من و شیدا درست می کردیم ماهم تصمیم گرفتیم لازانیا درست کنیم . شیدا هی مواد می ریخت منم هی هم می زدم هه هه غذا هم خوب درست کردیم [ البته خیلی کثیف کاری کردیم خداروشکر کسی مارو ندید وگرنه لازانیا رو نمی خورد اما در آخر آشپزخانه رو تمیز کردیم که کسی نفهمه کثیف کاری می کردیم ] بعد از این که غذا رو خوردیم من و شیدا به کلاس هایی که شیدا تدریس می کرد رفتیم دو کلاس پشت سر هم بود . بعدم به خونه اومدیم ، و آخر شب پانتومیم بازی کردیم و...\nراستش گنجایش این برگ های سپید اجازه نمی دهد من این داستان رو تمام کنم. [برگرفته از کتابی اثر نیاکی] اما من این جمله رو تکمیل می کنم و می گم راستش گنجایش حوصله ی من برای نوشتن اجازه نمی دهد که این ماجرارو تمام کنم.\nپس فعلا بای بای تا بعد...\nپ.ن1: این اولین روزی بود که وقتی همدیگه رو می دیدیم فیلم ندیدیم . پ.ن2: اگه بخوام راست راست راستش رو بگم نگار مجبورم کرد که این بار بنویسم آخه می دونید خودم دوست ندارم بنویسم چون انشام زیاد خوب نیست!!!!.\nپ.ن3: ما شب فقط 2 ساعت خوابیدیم!!!!؟!؟!؟!\nپ.ن4: این متن خالص از خودمه!\nپ.ن 5: به واو و نون شنگو نیز توجه کنــــــــــــــــــــــــــــــــــــید( میدونید که واو یعنی شیوا و نون یعنی نغمه)\nپ.ن 6: راستــــــــــــــــــــــــــــــی!!\nاز طرف همه اعضای گروه!!\nزودتر و پیش پیش\nعیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد همتــــــــــــون مبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک\nعیدی ما یادتون نره!!!!( منظورم نظراتونه!!)\n[ شنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۸۹ ] [ 21:25 ] [ نگار ] بقیه اون روز!!!!\nمیخوام بقیه اون روزو بگم\nآره خلاصه بعد از اون عملیات جنگی و شکست دادن حریف اهریمنی!!\nو زدن انواع حقه ها برای نابود کردن دشمنو ...\nبالاخره ما و خاله اینا برگشتیم خونه ما\nرفتیم واسه بار 10000 پری دریای دیدیم\nو بعدشم همونطور که شعرای فیلمو بلند بلند میخوندیم و بقیه رو آزار میدادیم\nکی ، کِی ، کجا بازی کردیم\nو برای جنگ بعدی با فرشاد خودمونو آماده کردیم\n(شیوا همچنان اصرار داشت که خاله بازی کنیم باز اما کو گوش شنوا!!!!)\nبعد از ظهر مامان و خاله تصمیم گرفتن که بریم پارک!\nبعدش یهو تصمیم گرفتن شام بریم پارک\nو بعدشم باز تصمیم گرفتن که با مینا ویدا اینا بریم پارک!!!!!\nکه اونجا گروه شنگو با یه عملیات فوری و هوشمندانه این تصمیم و خنثی کرد...\nو خطر از جلو چشممون گذشت!!!!\nبعدش که ما مطمئن شدیم که هیچ عامل خارجی ما رو تهدید! نمیکنه\nدوباره رفتیم بازی کنیم\nخلاصه بالاخره رفتیم پارک\nوقتی یه جا تو پارک مستقر شدیم، من و شیدا و شیوا و نغمه رفتیم اون قسمت که تاب و سرسره و اینا رو داره\nرفتیم دیدیم تاب پُره\nرو یکیش یه پسر بچه بود و رو اون یکی یه دختره هم سن و سالای ما\nگفتیم اشکال نداره یه کم میریم سرسره بازی تا تاب خالی شه\nچون ما به حق و حقوق دیگران احترام میزاریم!!\nو اصلا زورگو هم نیستیم\nیه کم سرسره بازی کردیم\nیه کم الاکلنگ بازی کردیم\n(هیچ کس با نغمه نمیتونست اینو بازی کنه!! چون در هر صورت نغمه بالا میموند!!!! اما بالاخره شیوا با نغمه یه جوری با هم کنار اومدن)\nچرخ و فلک بازی هم کردیم\nوسط چرخ و فلک من و شیدا مسابقه گذاشتیم تا ببینیم کی زودتر حالش بد میشه\nنغمه و شیوا پیاده شدن\nو مسابقه بین من و شیدا شروع شد!\nتند و تندتر!\nچون قول دادم همه چی رو رک و راست بگم باید اینم بگم که بعد از یک میلیون سال نوری که هی چرخیدیم\nمن مسابقه رو واگذار کردم!!!!\nو اومدیم پایین\nتمام پارک داشت هی میچرخید\nشیدا هی یه چیزایی میگفت که من اصلا نمیشنیدم!!\nنغمه و شیوا همش میخندیدن\nوقتی حالمون بهتر شد\nگفتیم حالا دیگه نوبت تاب شد!!\nاما تاب بازم پر بود!!!\nو اونجا بود که ما تصمیم گرفتیم که دیگه نوبت ماست\n4 نفری با هم رفتیم طرف تاب\n2 تا تاب بود، 2نفر یه ورش وایسادن\n2نفرم یه طرف\nدختره چون دید ما منتظریم و چون دختر بود و با منطق با یه لبخند دخترونه پیاده شد و رفت\nشیوا سوار شد\nاما اون پسره انگار قصد پیاده شدن نداشت!!!\nیه ذره وایسادیم\nدو ذره وایسادیم\nدیدیم نه، فایده نداره\nواسه همین من رفتم سر وقتش!!\nــ خوب دیگه آقا پسر دیگه پیاده شو که نوبت ماست!\nپسر بچه هه اصلا به رو خودش نیاورد!!!!!!!!\nبا تعجب یه نگاه به شیدا کردم که شیدا گفت:\nــ الآن پیاده میشه نگار یه کم وایسا، پسر خوبیه!!!\nبازم به رو خودش نیاورد\nبعد 3 دقیقه که دیگه داشت اون خون شنگوییم جوش میومد دوباره رفتم طرفش و گفتم:\nــ میشـــــــــــــنوی؟؟ باید دیگه پیاده شی، تا 10 میشمارم!!\nبازم طرف به رو خودشم نیاورد\nمنم وایسادم پشتش، تاب که اومد طرفم گرفتمش و ولش کردم تا سرعتش کم شه!\nپسره هم با تمام قدرت سعی میکرد که سرعت تابش کم نشه\nبار دوم که اومد طرفم تاب و گرفتم و وایسونمش و کجش کردم و گفتم:\nــ بیا پایین!\nپسره شروع کرد به داد و فریاد کردن که:\nــ نمیخوام، نوبت منه،برو و کلی وحشی بازی درآورد\nدیدم نه نمیره پایین واسه همین از رو تاب (در حالی که کج بود) هولش دادم و نغمه سریع سوار شد!\nاونم دید که زورش به ما نمیرسه یه کم غر زد و رفت کنار تاب وایساد منتظر!!!!!\nما هم که اصلا بهش اهمیت نمیدادیم\nبعد یه قرن که شیوا و نغمه پیاده شدن\nمن و شیدا سوار شدیم!\nپسره عصبانی شده بود هی راه میرفت غرغر میکرد!!!\nبعد یه قرن دیگه دوباره شیوا و نغمه سوار شدن!!!!\nباید قیافشو میدیین، قرمز شده بود، کارد میزدی خونش درنمیومد\nشروع کرد به تهدید ما\nما هم جواب میدادیم\nدر نهایت خباثت ما 4 نفری با هم در مقابلش وایساده بودیم!!\nخوب فولادم اگه بود ذوب میشد این که یه پسر بیشتر نبود!!!\nبعد 10 دقیقه دیگه نتونست تحمل کنه یهو نشست زمین جیغ و داد کرد\nما 4 تایی همدیگرو نگاه کردیم!\nیهو زد زیر گریه و دستاشو پر سنگ کرد(سنگای کف پارک) ریخت رو سرش!!! و گفت:\nــ پیاده شین دیگه، خیلی نامردین،من تابمو میخوام\nگریه میکرد ناجور؛ما فقط با حیرت نگاش میکردیم؛\nیهو دید نه ما کاری نمیکنیم پا شد وایساد، ما رو با نفرت نگاه کرد و دوید و از اون قسمت پارک رفت بیرون!\nهمون موقع ما رو هم صدا کردن واسه شام دیگه ما پیاده شدیم و داشتیم میرفتیم یهو دیدیم پسره با باباش دارن میان!!!!!!!\nما از تاب خیلی دور شده بودیم\nاما با این حال به 2 گروه تقسیم شدیم و رفتیم تا شناسایی نشیم!!!\nباباش اومد گفت:\nـــ کــــــــــــــو تاب که خالیه؟؟؟ من و مسخره کردی؟؟ یکی هم زد پس کله ی پسره\nمن هر لحظه منتظر بودم پسره بره خودکشی کنه!!\nاما این کار و نکرد\nما کلی از این واقعه احساس شور و شعف میکردیم بعد از شام دوباره رفتیم بازی\nتوپ بازی کردیم\nبعدش دوباره رفتیم که تاب بازی کنیم\nدیدیم هیچ کس جز ما تو پارک نیست\nیه کم بازی کردیم اما دیدیم چون هیچ کس نیست آزارش بدیم دیگه کیف نمیده\nما هم منصرف شدیم و اومدیم خونه\nو بالاخره اون روز تموم شد\nچقدر خسته شدیما\nهمش در حال جنگیدن بودیم!!!!\nمثل فیلم 24!!\nکلی نظر بذارید خوب؟!!؟\n[ پنجشنبه پنجم اسفند ۱۳۸۹ ] [ 11:57 ] [ نگار ] تولد تولد تولدت مبارک!!!\nسلام سلام امروز میخواستم بقیه اون پست قبلی رو بنویسم\nاما تصمیمم عوض شد!!!!!!\nمیخوام یه روز مهم رو بنویسم\nیه روز مهم و تاریخی!!\nیه روزی که همه ی ما به خاطرش خوشحالیم!\nامروز چه خبره!؟؟؟\nامروز تولد ه !!!\nتولد یکی از اعضای مهم گروه شنگو یکی که هممون کلی دوسش داریم\nکلی هم بهش افتخار میکنیم!\nهمون که همش همه ما رو مجبور می کرد باهاش خاله بازی کنیم!!!!\nشیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوا جون گلمون\nتولدت مبارک شیوا جونم\nامیدوارم همیشه تو مسیر زندگیت مثل همیشه بهترینا مال تو باشه\nبه هر جا که میخوای برسی\nهر چیزی رو که اراده میکنی به دست بیاری\nامیدوارم همیشه لبخند رو لبات باشه\nو هیچ وقت غم و غصه رو تو دلت راه ندی\nتولدت مبارک حامی گروه شنگو!!( دیکته ی حامی رو مطمئن نیستماااا)\nخوب بسه دیگه کی بیایم خونتون تولد؟!؟؟؟!؟!؟\nهمیشه شاد و سرحال باشی گلم\n[ چهارشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۸۹ ] [ 20:48 ] [ نگار ] یک شاخه گل؟؟!!!؟\nســـــــــــــــــــلام برو بچز چطور مطورید؟!!!؟؟!؟!\nما هم میگذرونیم.....\nامروز میخوایم یکی از خاطرات شنگویی رو بگیم،\nیه روز از روزای گرم تابستانی ما طبق معمول پیش هم بودیم\nمیدونید آخه ما از 365 روز سال 366 روزشو پیش همیم\nخلاصه بازی میکردیم\nاون موقع ها خاله اینا تو کار کارتون بودن\nما همش میرفتیم اونجا کارتون میدیدیم\nپری دریایی کارتون مورد علاقمون بود!\nاون روز از صبحش رفته بودیم خونه مادر بزرگم اینا\nلازم به ذکره که یکی از دعواهای تاریخی نگار هم اون روز اتفاق افتاد....\nآره میگم، تلافی پست قبل!!!!\nفرشاد اینا هم از صبح اومده بودن\nنگارم از وقتی که چشمش به فرشاد افتاد دیگه نمیتونست آروم بشینه\nهمش منتظر بود که با فرشاد دست به یقه بشه\nاما اون روز فرشاد خیال دعوا نداشت واسه همین اونجور که شیدا میگه نگار دیگه طاقت نیاورد و وقتی فرشاد تو آشپزخونه بود خیلی خونسردانه در حالی که آدامس میجوید اومد تو\nبه کابینت تکیه داد و چشم تو چشم به فرشاد گفت:" بیا دعوا کنیم"\nفرشادم فقط یه نیش خند بهش تحویل داد!!!\nنگار از عصبانیت داشت قرمز میشد اما با همون لبخند خونسردش آدامسشو ترکوند و دوباره گفت:"بیا دعوا کنیم"\nاین بار فرشاد که خیلی به خودش مطمئن بود گفت: بــــاشه! دعوا میکنیم .\nو همه با هم رفتیم تو اتاق....\nنگار خودشو واسه حمله آماده کرد\nفرشاد خندید و برگشت طرف ما که مسخرش کنه اما نمیدونست که هیچوقت نباید به دشمن پشت کرد،\nهمون موقع نگار با یه فریاد یه فن زد تو پهلوی فرشاد و ما درد و تو چشای فرشاد دیدیم!\nفرشادم فهمید که نــــه مثل این که قضیه جدیه\nبرگشت و تنفر و تو چشای نگار دید\nو در این لحظه فرشاد اون روشو نشون داد\nدعوا تموم شد.\nشیدا از عصبانیت قرمز شده بود\nنغمه که اون موقع جاسوس دربار(مامان اینا) بود اومده بو د ببینه چی شده\nمن خدا رو شکر میکردم که کسی نمرد...\nنگار همچنان اصرار به ادامه ی دعوا داشت\nفرشادم همچین بی میل نبود اما شدیدا عصبانی بود...\nشیدا هر دوشون و داشت دعوا میکرد که چرا با هم دعوا کردین؟؟؟\nو همه چی سر فرشاد خالی شد\nیعنی اون دعوا رو شروع کرده بود,\nاون رو کیف مینا پریده بود\nاون لوله ی جارو برقی رو درآورده بود\nاون بود که خودشو زده بود و ....\nاینا رو حتی خودمونم باور کرده بودیم!!\nتازه شیدا نشته بود به فرشاد میگفت که :"یالا برو از نگار معذرت خواهی کن"\nفرشاد این لحظه واسش مثل این بود که یه تریلی 18 چرخ از روش رد شده باشه,\nو مثل یه بمب ساعتی در حال انفجار، فریاد زد"چــــــــــــــــــرا من؟؟؟!!"\nشیدا هم با خونسردی گفت: چون تو بزرگتری و باید خوددار باشی(اصل 18 شنگو- شائولین) اما دعوای لفظی همچنان ادامه داشت و کسی نمیتونست کاری کنه!!\nبعد از یه مدتی که جو آروم شد همه تصمیم گرفتیم که بازی کنیم(خیلی عجیبه؟؟!! میدونم)\nاول گل یا پوچ بازی کردیم و بعدشم یه کم خاطره واسه هم تعریف کردیم\nآخرش که دایی اینا میخواستن برن یهو نگار غیب شد\nبعدش که اومد دیدیم یه گل دستشه!!\nفرشاد اومد خداحافظی کنه\nکه نگار شاخه گل و گرفت طرف فرشاد و گفت:"این مال توئه"\nآره درست خوندید خود نگار این کار و کرد\nمن به شیدا نگاه کردم و دیدیم که فکش کف زمینه\nنغمه میگفن: "نه نه نه این ممکن نیست، نگار بیدار شو" و دستشو گرفت جلو چشاش\nخود من هم که دست کمی از شیدا نداشتم هی خودمو نیشگون می گرفتم تا شاید از خواب بیدار شم\nاما نگار همون لبخند خونسرد و داشت....\nفرشاد گفت:" این چیه؟!\nنگارم گفت:"مگه کوری؟! گله دیگه!!نگاش کن چه قدر قشنگه...\nفرشاد تردید داشت،اما عاقبت گل و گرفت و رفت.\nبعدش همه رو به نگار کردیم و با عصبانیت گفتیم:"توضیح بده!"\nنگارم در حالی که آب پرتقال میخورد گفت توی گله 70000 تا حشره،باکتری، ویروس و قارچ بود، امیدوارم زودتر به ایدز مبتلا شه و شونه هاشو انداخت بالا و رفت بیرون!\nما همه به نگار افتخار میکنیم!!\nبعد ازظهرشم با هم رفته بودیم پارک که تو پست بعدی میگیم....\nاون روز کلی مثل همیشه خوش گذشت\nکلی نظر بذاریداااااا\nپ.ن 1 : شیدا مثل همیشه میگه زیاد شد بسه\nپ.ن 2 : این پست و همه با هم نوشتیم\nپ.ن 3 : درباره نغمه بد فکر نکنیدا اون موقع 6-7 سالش بود\nپ.ن 4 : نگار میگه بالاخره زهرتو ریختی؟؟؟!!! خبیث!\nپ.ن 5 : به واو شنگو توجه کنید....\n[ پنجشنبه هفتم بهمن ۱۳۸۹ ] [ 11:13 ] [ نگار ] بـــــــــاد بــــــــــــــــادک\nخوبین؟؟؟ خوش میگذره؟؟؟\nامروز میخوام خاطره ی یه روز بادی رو براتون بگم\nاون موقع دقیقا یادم نیست چند ساله بودم حدودا 7-8 سالم بود یه روز از صبح رفتیم خونه خاله اینا تــــــــــــا شب\nاون موقع ها من و شیدا بر علیه شیوا دست یاری به هم میدادیم و کلی شیوا رو اذیت میکردیم\nاونم خیلی ما رو اذیت میکـــــــــــــــــردا\nهمش مجبورمون میکرد خاله بازی کنیم\nیا واسه عروسکاش خونه درست کنیم\nما هم حق نداشتیم دست به هیچ کدوم از عروسکاش بزنیم\nوگرنه جیـــــــــــغ میزد\nمنم که از بچگی از خاله بازی بدم میومد کلی زجر میکشیدم با شیدا یکی میشدیم و بهش محل نمیدادیم و تفنگ بازی میکردیم\nیا هر بازی خشن دیگه ای\nنغمه هم هی تاتی تاتی کنون میومد و سنگر من و شیدا رو به هم میریخت و میرفت....\nبعد شیوا میومد و باهامون آشتی میکردو میذاشت یه کم بگذره بعدش دوباره میگفت بریم خاله بازی کنیم\nتازه واسه این که ما رو قانع کنه که داره بهمون ظلم نمیکنه اسم بازیا رو، رو کاغذای کوچیک مینوشت و قرعه کشی میکرد\nمثلا یه نمونه قرعه کشیشو میگم خودتون قضاوت کنید.\nاسم بازیا از قرار زیر بود:\n2- خاله بازی\n3- دکتر بازی\n4- مهمونی بازی\n5-نقاشی(به اصرار شیدا)\n6- تفنگ بازی(به اصرار من)\n7- تولد گرفتن واسه عروسکا\n8- تأتر بازی کردن\nمعمولا تا به7- 8 تا میرسدو من یا شیدا میخواستیم یکی دیگه بگیم میگفت که حالا وایسید اینا رو بازی کنیم اگه وقت شد دوباره قرعه کشی میکنیم......\nخلاصه اوضاع همینجوری بود تا بعد ازظهر\nکه شیدا گفت بریم بادبادک درست کنیم..؟؟!!؟؟!!؟؟\nگفت واسه این که من یه نوع چسب اختراع کردم که خیلی باحاله و اصلا کنده نمیشه و کاملا به درد بادبادک میخوره !!!\nما هم کلی ذوق کردیم و به این که یه مخترع تو گروهمون داریم کلی افتخار کردیم\nوسایل و اوردیم و همه مشتاق بودیم ببینیم که این چه چسبیه که اصلا کنده نمیشه.......\nدیدیم که شیدا یه کاغذ برداشت و اونو به صورت نوارهای مستطیلی دراورد، بعدش این نوارای مستطیلی و با دقت تمام به مستطیل های کوچکتر تقسیم کرد....\nدر چسب چوب و باز کرد......\nهمه ی ما نفسامونو حبس کرده بودیم و داشتیم به دستای شیدا نگاه میکردیم...\nیه کم چسب برداشت و یکی از اون مستطیلای کوچیک و آغشته به چسب چوب کرد\nبعدش گفت چسب ما آمادست......!!!!!!!!!!!!!\nدقیقا سیستم چسب نواری خودمون...\nهمه ی ما اینجوری بودیم.....\nبادبادک و که درست کردیم رفتیم تو محوطه که هواش کنیم(واسه نغمه هم یکی درست کردیم)\nمن و شیوا به سختی داشتیم بادبادکامونو هوا میکردیم که یهو من چشمم به شیدا افتاد که رو به باد وایساده بود و تمام تلاششو میکرد که بابادکش بره بالا خوب طبیعتا نمیتونست دیگه واسه همین یه ریز غر میزد\nوقتی که من و شیوا از خنده ترکیدیم فهمید چی کار کرده و موقعیتشو درست کرد\nحالا بادبادک شیدا از همه بالاتر میرفت\nمال شیوا هم تقریبا بالا بود اما مال من هی میرفت بالا هی می افتاد\nاول فکر کردم به خاطر جامه چون مجبور شده بودم جامو بدم شیدا\nبا کلی قلدری جامو از شیدا پس گرفتم دیدم نـــــــــه ، فایده نداره\nفکر کردم به خاطر اینه که شیدا بادبادک خودشو بهتر درست کرده و مال من چون خوب درست نشده نمیره بالا\nبا 3برابر قلدری قبل بادبادک شیدا رو گرفتم و اما بدتر شد حالا دیگه اصلا نمیرفت بالا...\nمنم رفتم رو یه جای بلندتر نسبت به بقیه وایسادم با اینکه بادبادکم مثل قبل میرفت بالا\nولی چون بالاتر از بقیه بودم بادبادکم بالاتر از همه بود\nو کلی الکی ذوق کردم\nبعدشم دوباره رفتیم خونه کامپیوتر بازی کردیم\nاون موقع کامپیوتر خاله اینا 2 تا بازی بیشتر نداشت یکی paint ,اون یکی هم یه بازی شطرنج بود...\nما هم یا نقاشی میکشیدیم یا شطرنج بازی میکردیم\nتو بازی شطرجم همش سعی میکردیم ببازیم!!!!\nآخه وقتی آخر بازی یکی می باخت شاهش یه کاری میکرد که خیلی بامزه بود\nو ما کل بازی رو تحمل میکردیم به خاطر اون یه تیکه\nخلاصه بعدشم اومدیم خــــــــــــــــــــونه خودمون\nمثل همیشه کلــــــــــــــــــــــــــــــــــی خوش گذشت\nWow چه قدرحرف زدم\nاگه الآن شیدا اینجا بود غر میزد و میگفت بســـــــــــــــه دیگه طولانی شد....\nاما الان که نیست\nپ.ن 1 : میدونم که با این پست شیوا منو خواهد کشت\nپ.ن ۲ :به "گ" شنگو توجه فوق العاده ویژه کنید\n[ چهارشنبه بیست و دوم دی ۱۳۸۹ ] [ 10:53 ] [ نگار ] به خاطر یک آبنبات نوشابه ای...\nسلام به همه. خوبین؟\nامروز می خوام یکی از خاطرات بچگی خودم که بعد ها موجب افتخار شنگو شد رو واستون تعریف کنم.\nوقتی 7 یا 8 سالم بود، یه روز همه ی پسرای همسایمون رو جمع کردم بهشون گفتم که می خوام بینشون مسابقه بذارم و به برنده جایزه می دم. ولی مشکل اینجا بود که همه می دونستن از جایزه خبری نیست. وقتی بهم گفتن که دروغ میگم و بهشون جایزه نمی دم، یه لحظه خون جلو چشمامو گرفت و واسه همین دست کردم تو جیبم و یه آبنبات درآوردم و گفتم و که به برنده این آبنبات رو می دم. این بار خون جلو چشم بقیه رو گرفت و به خاطر یه آبنبات نوشابه ای یه مسیر 100 متری رو 7، 8 بار دوییدن! بیچاره ها هر بار که به آخر مسیر می رسیدن، ازم می خواستن که آبنبات رو بهشون بدم. ولی من خودم آبنبات رو بیشتر از بقیه می خواستم واسه همینم در کمال خونسردی خودمو به اون راه می زدم و می گفتم که ندیدم کی برنده شد و این جوری مجبورشون می کردم یه بار دیگه مسابقه بدن ومن و بقیه ی دخترای همسایه هم جون کندنشونو نگاه می کردیم و حسابی لذت می بردیم...\nآخر کار دیدم که دیگه نمی تونم خودمو به نفهمی بزنم؛ واسه همین آبنبات رو برداشتم و نصفش کردم.\nنصفشو خودم خوردم و نصف دیگه شو بین بقیه تقسیم کردم.\nبعدش عذاب وجدان گرفتم !!!! ( درسته که یک شنگو هستم، ولی حتی یک شنگو هم گاهی دچار عذاب وجدان میشه! ) واسه همین اون شب نیم ساعت کمتر از همیشه خوابیدم! همش با خودم فکر می کردم و خودمو لعنت می کردم که چرا به جای یه نصف آبنبات، همشوخودم نخوردم...!\nجالب اینکه فردای اون روز از سرویس جاسوسی شنگو ( نغمه) خبر رسید که همون پسرا دارن به طرفم میان!\nاولش یک اپسیلون ترسیدم، چون فکر کردم الانه که نصف دیگه ی آبنبات رو از حلقومم بکشن بیرون!... به هر حال اونا نزدیک ده نفر بودن و من تنها! واسه همین بود که یکم... فقط یکم احساس ترس کردم که خیلی خیلی طبیعیه... رو بقیه ی دخترا هم که نمی شد حساب کرد... همشون خودشونو یه گوشه گم و گور کردن... انگار نه انگار که دیروزش به خاطر من کلی تفریح کرده بودن... واسه همین داشتم خودم رو آماده می کردم که شجاعانه باهاشون وارد نبرد بشم... اگرچه مطمئن بودم که شیوا در کنارم تا پای مرگ خواهد جنگید، ولی خدا می دونه اون لحظه چه قدر دوست داشتم نگار کنارم بود و با یک حرکت ترتیب همشون رو میداد ( درست مثل همیشه که با حرکت ابداعی پنجه ی عقاب 2 ترتیب برو بچز فامیل رو میداد و یه خراشم بر نمی داشت)... ولی...\n. من اشتباه می کردم...\nچون اونا اومده بودن تا التماس کنن که یه مسابقه ی دیگه واسشون بذارم حتی بدون جایزه!!!!!!!!!!!!!!\nخوب دیگه واسه امروز بسه... باید برم.\nمثل همیشه شیوا میگه به "و" شنگو بیش تر توجه کنید.\n[ جمعه دهم دی ۱۳۸۹ ] [ 16:47 ] [ نگار ] شنگوی افسانه ای یــــــــــــــــــــــــــــــوهـــــــــــــــــــووووو! من اومدم.\nموثرترین عضو گروه شنگو از راه رسید!\nبرای اولین پست، می خوام افسانه های اعضای گروه شنگو رو واستون بگم:\nاونجور که از این افسانه ها بر میاد، نگار با یک لبخند شیطانی به دنیا اومد و وقتی که گریه می کرد، مرتبا کلمه ی شنگو رو تکرار می کرد. از 6 ماهگی خوردن پاستیل را شروع کرد و از 1 سالگی، به جای شیر، دلستر لیمویی مصرف می کرد. ( پاستیل و دلستر لیمویی برای شنگو حکم اسفناج را برای ملوان زبل دارند) از دو سالگی به حرکات رزمی بروس لی و جکی چان علاقه مند شد و از سه سالگی پی به استعداد خود در این زمینه برد و این گونه بود که نگار به حرفه ای ترین رزمی کار گروه تبدیل شد.\nطبق داستان های نه چندان قدیمی، نغمه در زمان تولد با سایر بچه ها یک تفاوت اساسی داشت. نغمه هرگز گریه نکرد. به جای گریه به آنالیز شرایط و موقعیت، بررسی راه های خروجی، همچون دستگاه تهویه، شناسایی عوامل خطرناک و تمییز دادن دوست و دشمن پرداخت. از 6 ماهگی به تماشای فیلم های جاسوسی سازمان سیا، موساد، وزارت اطلاعات و ... علاقه مند شد. و در یک سالگی، سیر تا پیاز زندگی همه ی اعضای فامیل رو می دونست. به این ترتیب، نغمه، حرفه ای ترین جاسوس گروه، فعالیت خود را در گروه شنگو آغاز کرد.\nافسانه ها میگن وقتی شیدا به دنیا اومد،چشماش تا دو روز بسته بودوسعی میکرد تمرکز کند. (البته به طور ذاتی، چشمای شیدا نصف صورت شو گرفته بودن) بعد ها مشخص شد که شیدا در اون لحظه ی حساس داشته فاصله ی بین اعضای بدن دکتر و پرستار ها رو اندازه میگرفته.رفته رفته شیدا به کمک دلستر وپاستیل این توانایی رو در خودش تقویت کرد به طوری که در یک سالگی اندازه ی قد و وزن هر فردی که که از کنارش رد میشد و میگفت.\nدر دو سالگی به خاطر مطالعه ی زیاد عینکی شد و در حالیکه موهاش سیخ سیخی بود ساعت ها می نشست و به حل کردن مسائل و تئوری های ریاضیات و فیزیک نوین انیشتین و استیون هاوکینز می پرداخت و شیدا داشت از دست میرفت که به وسیله ی شنگو کشف شد.به این ترتیب شیدا به دیزاینر، نقشه کش و حل المسائل گروه تبدیل شد. شیوا:\nنوشتن این بخش را به شیدا می سپارم...\nبر خلاف سایر اعضای گروه شنگو، شیوا، وقتی که به دنیا آمد، بسیار عادی رفتار کرد. گریه کرد، شیر خورد و خودشو واسه مامان و بابا لوس کرد. ولی...\nشب ها وقتی همه خواب بودند، قایمکی وارد آشپزخانه می شد و دلستر و پاستیل می خورد...\nدر 1 سالگی به جای قصه های شب، مقالات و کتاب های فروید و سایر روانشناسان مطرح رو مطالعه می کرد! و در دو سالگی یک روانشناس و سیاست مدار خبره بود. وقتی همه به ظاهر آرام شیوا توجه می کردند. شنگو می دانست که در پس این ظاهر رمانتیک، چه خطرها نهفته است. از آن پس، شیوای روانشناس، به گروه شنگو پیوست.\nتا پست بعدی من رفتم.(به واو شنگو بیش تر توجه کنید)\n[ سه شنبه سی ام آذر ۱۳۸۹ ] [ 2:4 ] [ نگار ] رایــــــــــــــــــــــــــا\nامروز همراه با یه پست درباره ی عاشوره و تاسوعا میخواییم یه هیولای گودزیلای خانوادگیمونو معرفی کنیم\nالان که داریم مینویسم هر لحظه خطر دخول این قاتل گرسنه ی زنجیری هست\nما همیشه تاسوعا و عاشورا پیش همیم\nاز امروز تا فعلا فردا من باید این شیدا رو تحمل کنم\nو همیشه هم که باید نگار و تحمل کنم\nپارسال این موقع ما طبق معمول ما داشتیم سرگرمی مورد علاقمون یعنی فیلم دیدن و انجام میدادیم\nو حکم بازی میکردیم\nو همیشه به اصرار شیدا یه دست هم شلم میزدیم\nو همیشه هم ما میبردیم(من و شیوا یه گروه بودیم)\nهمیشه وقتی فیلم به جاهای حساس هم از این لحاظ و هم از اون لحاظ میرسید یکی میومد تو\nیا مامان، یا خاله،یا بابا\nو بدتر از اینا هیولای کوچک گرسنه یعنی رایا\nرایا کوچکترین،وحشتناک ترین، خبیث تین،لوس ترین،با سیاست ترین عضو خانواده ماست\nکه هدف بعدی گروه شنگوست\nمیخوایم اونم بکنیم جزو گروهمون چون یه تنه همه رو حریفه\nچون هنوز مینا و ویدا اینا این استعدادو کشف نکردن\nخلاصه ما داشتیم با اشتیاق تمام فیلم میدیدم\nجایی بود که آدم بدا میخواستن شخصیت اصلی فیلم و بکشن\nهمون موقع رایا پرید تو و گفت آله آله آب(ترجمه خاله خاله آب میخوام)\nهمه ی ما بغلش کردیم و انداختیمش بیرون گفتیم دایی بیا بچتو بگیر\n2 دیقه بعد وقتی همه ی ما ساکت بودیم و هر لحظه منتظر بودیم تا آدم بده از پشت شخصیت اصلی فیلم بیاد بیرون\nیه چیزی با یه صدای وحشتناک خورد به در\nهمه مون جیغ زدیم و نگاه کردیم ببینیم چیه\nدیدیم رایا با تمام قوا داره میزنه به در و میگه بلأ لؤ، آله آله کمک (ترجمه:ولم کن،خاله خاله کمک)\nو همون موقع در باز شد و رایا اومد تو یه نگاه به ما کرد و گفت(تو دلش) منو راه نمیدین؟؟!! و دندونای تیزشو نشون داد\nما همه داشتیم ناخونامونو میخوردیم\nناگهان رایا برگشت طرف کامپیوتر\nنگار: نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه،منو بخور ولی با کامپیوتر کاری نداشته باش\nرایا دستشو گذاشت رو کیبرد\nشیدا:رحــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم کن رایا\nرایا با مشت میکوبید رو کیبرد\nشیوا قلبشو گرفته بود و داشت از حال میرفت همون موقع من با شجاعت تمام داشتم میرفتم بیرون\nکه رایا کیبرد و با یه حرکت پرت کرد طرف من و یک قهقه ی شیطانی زد\nمنم با یه جهش جا خالی دادم و رفتم بیرون\nچراغ ها خاموش بود و رایا میخندید.......\nو وقتی من با ایی بهروز(بابای رایا) برگشتم لبخند اون عفریته محو شد\nحالا دیگه چراغ ها روشن بود و شنگــــــــو میخندید.....\nو ما بار دیگر موفقیت خودمونو جشن گرفتیم\nپ.ن 1: این پست و دوباره همه با هم نوشتیم\nپ.ن2 : شیدا میگه دروغــــــــــــــــــــــــــــــــــه ما همیشه میبردیم(نگار و شیدا همیشه یه گروهن)\nپ.ن3:شیوا و نغمه داشتن خاله بازی میکردن(نگار نوشته اینو)\nپ.ن4: نغمه و شیوا میگن این تأتره بی سوادا\nپ.ن5: این پستو من و نگار(به مقدار زیاد) و شیدا(به مقدار لازم) و شیوا(به عنوان ادویه) نوشتیم\nپ.ن6: شیوا میگه به واو شنگو توجه داشته باشید\nپ.ن7: شیدا طبق معمول داره میگه اه ه ه طولانی شد بسه دیگه\nپ..ن8: هنوز رایا پیداش نیست\nپ.ن9: تا امروز هنوز دیو هفت سر و اهریمن خاموش رویت نشدن دســـــــــــــــــــــــــــت دست\nپ.ن10: تا 10 نشه بازی نشه منتظر کلی نظرتون هستم\n[ چهارشنبه بیست و چهارم آذر ۱۳۸۹ ] [ 20:2 ] [ نگار ] خونه دایی اینــــــــــــا\nسلام به همه ی اونایی پستا رو خوندن و کامنت گذاشتن\nبه همه اونایی که پستا رو خوندن و کامنت نذاشتن!!\nبه همه ی اونایی که اومدن و پستا رو نخوندن\nبه اونایی که نیومدن\nبه اونایی میخوان بیان\nاونایی که هنوز نمیدونن بیان یا نیان\nو به همه ی اونایی که اصلا نمیدونن چنین جایی هست که بیان سلام به همــــــــــــــــــــــه\nراستی لوگومونو دیدید؟؟؟؟\nاین لوگو حاصل ساعت ها تلاش خستگی ناپذیر گروه شـــــنگو بغل شوفاژ در حال ذوبیدن است.\nمیخواییم درباره ی یکی از افتخارات بزرگ شنـــــگو بگیم.......\nاون موقع من 6سالم بود و شیدا و شیوا هم تو همین سن و سال بودن نغمه هم یک شنگو شیرخوار بود، گر چه اون موقع هنوز تشکیل گروه شنگو رو رسمی نکرده بودیم ولی به هر حال شنگو که بودیم....\nقبلا خونه ی دایی هوشنگ اینا یه جای تهران بود که از کرج خیلی دور بود....\nوما سالی یه بار همه با هم دیگه اونم واسه عید دیدنی میرفتیم خونشون\nماها هم باید مثل دخترای خوب یه جا می شستیم و حرف نمیزدیم و فقط با اجازه مامان اینا میوه و آجیل میخوردیم.\nنغمه هم پستونک میخورد.... این بار اولین جایی که واسه عید دیدنی رفتیم خونه دایی اینا بود و ما با معصومیت خاصی هممون نشسته بودیم و زیر چشمی به هم نگاه میکردیم.\nکه من حس کردم شنگو کم رنگ شده و وقتی نگاه های ملتمسانه ی شیدا و شیوا که تحت نظارت و کنترل شدید پدر،مادر،دایی،زن دایی و... بودندو دیدم دیگه نتوستم بشینم و نارنگی بخورم...\nواسه همین تو یه فرصت مناسب که مامان سرگرم صحبت با خاله بود و نغمه هم هوامو داشت، از کنار مامان فرار کردم و رفتم تو اتاق مخصوص زن دایی........\nبا وجود قد کوتاه، لامپ و روشن کردم و دنبال قیچی آرایشگری زن دایی گشتم\nو وقتی که پیداش کردم........\nدر اتاق و بستم و اومدم بیرن و دیدم هیچ کس به جز نغمه متوجه غیبتم نشده\nنغمه هم به خاطر من پستونکشو انداخت رو زمین و تا مامان خواست پستونک و برداره من سر جام نشستم و به همه ی اعضا لبخند پیروزیمون رو زدم ساعت 12 شب وقتی همه خواستن برن خونه هاشون رفتن که لیاسای نو و گرون و قشنگشون و که اولین بار بود میپوشیدنش و بردارن که ناگهان...\nمینا: مامان آستین کاپشنم چرا پارستت؟؟؟؟!!!!\nدایی محسن: ااا آستین کتم کوووو؟؟؟؟!!!\nو به این ترتیب همه با یه قیافه ی بهت زده و لباسای پاره یکی یکی از اتاق اومدن بیرون....\nحالا فهمیدین من تو اتاق با قیچی چی کار میکردم؟؟؟!!!!\nالبته با وجود این که کاپشن خودمم پاره کردم تا کسی بهم شک نکنه نمیدونم از کجا فهمیدن که کار من بوده!!!!!؟؟؟!!!\nولی چون این مسئولیت الهی برای بقای گروه شنگو انجام شده بود تمام عواقب آن را به جان خریدم..\nو آنجا بود که به تاریخ پیوستم ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ\nپ.ن1: فرداش،خاله شهین در حالی که فکر میکرد از دست من قصر در رفته فهمید که من یقه ی مانتوی عزیزشو در نهایت بی رحمی مورد عنایت قرار دادم و از عصبانیت ترکید پ.ن 2: این پست و همه مون با هم نوشتیم پ.ن 3: میدونم که کلی نظر میذارید مگه نـــــــــــه؟؟!!!!\nپ.ن4 : شیوا میگه به "و" شنگو توجه خاصی کنید.\nپ.ن 5: شیدا میخواد کلمو بکنه، میگه بسه دیگه طولانی شد\nپ.ن6: نغمه داره با تلاش درس میخونه و اصلا به ما اهمیت نمیده آخه چند دیقه پیش قهر کرد با من چون بهش گفتم خیلی حرف میزنی.\nپ.ن 7: نغمه یه شنگوی واقعیه بــــــــــــــــــای بــــــــــــــــــــــای\n[ جمعه دوازدهم آذر ۱۳۸۹ ] [ 20:30 ] [ نگار ] گروه شنگو (کوچولو های شیطون)\nسلام... خوبین؟ من که خوب نیستم. امتحانای میان ترم شروع شده و منم دارم تلاش می کنم که درس بخونم. نمی دونم کدوم یکی از این چرت و پرتایی که می خونم بعدا به دردم می خوره! اصلا نمی دونم برای چی دارم ریاضی می خونم! کم کم دارم با بزرگ ترین تناقض زندگیم رو به رو می شم، ولی هنوز آمادگی شو ندارم. همیشه فکر می کردم عاشق ریاضیم و چون عاشقشم از پسش بر میام ولی حالا عین ... تو گل گیر کردم!\nبگذریم! با اینکه خیلی سرم شلوغه، یکی از کلاسامو پیچوندم و دارم این مطلبو مینویسم، چون نگار گفته که اگه چیزی ننویسم آبرومو می بره.\nامروز می خوام راجع به تاریخچه ی گروه شنگو بنویسم:\nاز همون بچگی، وقتی که این همه تبعیض بین زن و مرد رو درک کردیم، تصمیم گرفتیم یه گروه برای حمایت از زنان و دختران ایرانی درست کنیم و اسمشو گذاشتیم شنگو.\nحتما می خواین بدونین اسم شنگو از کجا اومده.\nاون موقع ها تاویزیون یه فیلم میذلشت که اسمش افسانه ی شجاعان بود. قهرمان زن داستان "شنگو" بود.\nما روی هم چهارتا پسر دایی بیش تر نداریم. چون اون موقع زورمون به جامعه ی مردا نمی رسید، تصمیم گرفتیم انتقام حقوق از دست رفته مون رو از دوتا از پسر دایی هامون که کوچیکتر از بقیه شون بودن بگیریم. یادش بخیر تا سر حد مرگ ازشون متنفر بودیم و همیشه در حال نقشه کشیدن و اذیت کردنشون بودیم. فعالیت های خبیسانه ی ما در شاخه های زیر انجام می شد:\n1. زیراب زددن:\nاین کار تخصص نگار بود. همیشه میرفت پیش دایی رحمان و می گفت که فرشاد کتکش زده، بعدشم که دایی میرفت سراغ فرشاد و... ما چهارتا هم تا دو سه روز جشن می گرفتیم و احساس غرور می کردیم.\nاکثرا وقتی زیراب زدن به نتیجه نمی رسید، وارد مرحله ی دوم، یعنی شرکت در مسابقه می شدیم. بیشتر وقتا فوتبال بازی می کردیم، گاهی وقتا مراسم طناب کشی داشتیم. مسابقات در شرایط کاملا عادلانه انجام می شد. مثلا معمولا من داور بودم و تیم شنگو سه تا بازیکن داشت. ولی تحت هیچ شرایطی اجازه نمی دادیم تیم حریف بیش تر از یک بازیکن داشته باشه. همیشه هر وقت تو مسابقه ی فوتبال گل می خوردیم، من گل رو مردود اعلام می کردم. یا وقتی که شرایط خیلی حاد می شد تنها بازیکن تیم حریف رو از زمین اخراج می کردم و تیم خودمون رو برنده می کردم. بعد برای اینکه بخشنگی و بزرگواری شنگو رو به رخ بکشم و هم برای اینکه کسی نبود که باهاش فوتبال بازی کنیم، دوباره به حریف اجازه ی مسابقه می دادیم. بی چاره فرشاد، از فرق سر تا نوک انگشتاش از عصبانیت قرمز می شد. ولی چون زورش به ما نمی رسید، هیچی نمی گفت و همیشه شکست می خورد. حالا شایدم همیشه شکست نخورده باشه! ولی چیزی که مسلمه اینه که اکثرا بازنده بود.... شیوا در این زمینه شیوه ی جالبی داشت: فرشاد و سعید رو مجبور می کرد که باهاش خاله بازی کنن!!!!......... آخ که چه قدر اون موقع ها می خندیدیم.........\nگفتم که کلا 4 تا پسر دایی داشتیم که به دوتاشون اعلان جنگ کرده بودیم. یکیشون سعید بود که هم سن شیوا بود. ولی چون خیلی کم می دیدیمش، خاطره هامون باهاش کمه. الان تو آبادان زندگی می کنه.\nاون یکی پسر داییمون، فرشاد، که دشمن اصلی مون حساب می شد، از هممون بزرگ تر بود و برای همین هر وقت حالشو می گرفتیم کلی احساس غرور می کردیم!\nیه اسم مستعار برای دشمنامون انتخاب کرده بودیم: "فَس" یعنی فرشاد و سعید. حتی بر ضد شون یه شعر انقلابی هم گفته بودیم! خیلی کنجکاوی که شعر رو بخونی نه؟ فکر کردی...!!! عمرا اگه بذارم که بخونیش...\nداشتم میگفتم که مرحله ی دوم، مسابقه بود. در موارد بسیار نادر وقتی مرحله ی دوم با شکست رو به رو می شد، وارد مرحله ی 3 میشدیم...\n3. کتک کاری:\nمعمولا این مرحله رو روی فرشاد اجرا می کردیم. چون قوی تر از سعید بود، شکست دادنش شیرین تر بود.\nگاهی وقتا سه تایی وارد عمل می شدیم و با هم رو سر فرشاد خراب می شدیم. ولی تنها عضو گروه شنگو که جرعت نبرد تن به تن رو داشت، پهلوان گروه، نگار، بود. ولی خوب نگارم همین جوری وارد معرکه نمی شد... از ماهی تابه و کیف و جارو برقی و بیل و کلنک و .... برای کتک زدن فرشاد استفاده می کرد. و اکثرا موفق هم بود... باز هم در موارد بسیار نادر که در نبرد تن به تن مغلوب حریف اهریمنی میشد... شکست رو تحمل نمی کرد واقدام به خراب کردن وسایل حریف می کرد. یه بار یادمه وقتی دید زورش به فرشاد نمی رسه، جفت پا پرید روی کیف فرشاد و با صدای بلند زد زیر خنده. حالا بگذریم از اینکه بعدا فهمیدیم کبف مال مینا بوده .... مینا رو که می شناسین که... دختر خاله شهین و دایی محسن... همون که شنگو اسمشو گذاشته اهریمن خاموش...\nاگه بخوام راستشو بگم... اکثرا کار گروه "شنگو" با "فس" به کتک کاری می کشید. اما یه وقت فکر نکنی که خدایی نکرده شنگو تو مرحله ی 2 شکست می خوردا... به خاطر این بود که شکست دادن "فس" در مرحله 3 خیلی جالب تر و غرورآفرین تر بود...\nبرای این منظور، شنگو یک سری دوره های آمادگی جسمانی برگذار می کرد که در اون اعضای گروه جمع می شدن و حرکات رزمی ابداعی خودشون رو به همدیگه آموزش می دادن. گاهی وقتا هم از توانایی های خود حریف برای شکست شون استفاده می کردیم. چون فرشاد رزمی کار بود، گاهی وقتا... با سیاست می رفتیم جلو و خودمون رو دوستش نشون می دادیم و چند تا حرکت رزمی ازش یاد می گرفتیم و بعد بر علیه خودش استفاده می کردیم... من یه بار این استراتژی روعملی کردم که خیلی موثر بود...\nاگربا وجود تمام این تمهیدات، به فرض محال، شنگو باز هم در مرحله ی 3 شکست می خورد، دوباره مرحله ی 1 ( زیراب زدن ) رو اجرا می کرد. و این حلقه بار ها و بار ها تکرار می شد تا سر انجام "شنگو" به پیروزی می رسید.\nحالا هر جور که می خوای حساب کن. در آخر، گروه شنگو، همیشه پیروز میدان بود.\nدیگه باید برم. فردا امتحان دارم و هنوز آماده نیستم. البته الان که خاطرات بچگی رو مرور کردم احساس خیلی خیلی بهتری دارم و می دونم که امتحان فردا رو خوب می دم. هرچی باشه من یک "شنگو" هستم و یک شنگو هرگز شکست نمی خوره...\n[ شنبه ششم آذر ۱۳۸۹ ] [ 14:31 ] [ نگار ] یه روز دیگه....\nقبل از هرچیز تشکر میکنم از شیدا به خاطر پست خوبش\nخوب از کجا بگیـــــــــــم؟؟؟؟\nانقدر زیاده که یادم نیست\nاز آخرین خاطره میگم......\nقبل این که مدرسه ها باز بشه ما برای چند روز رفتیم خونه خاله ایــــنا\nاول می خواستیم یه شب بمونیم\nبعد شد دو شب\nو با کوشش مضاعف ما شد ســـــه شب\nتازه با یه کوشش مضاعف تر یه کاری کردیم که یه روز شیدا دانشگاهشو با اجازه ی خاله بپیچونه\nمیدونی این یعنی چـــــــــــــــــــــــــــــی؟؟؟\nاین کار یه چیزی مثل آپولو هوا کردنه\nیا آمونیاک ساختن\nروز اول کلی فیلم دیدیم\nبازم فیلم دیدیم\nبقیه ی فیلمه قبل از شام و دیدیم\nرختخوابارو پهن کردیم\nبعد خسته شدیم از فیلم دیدین(ساعت 2 صبح)\nواسه همین شروع کردیم به حرف زدن\nشیدا خوابید اما من و شیوا با تمام قوا استقامت کردیم تا 5 صبح\nصبحونه خوردیم فیلم دیدیم\nهمینطوری هی فیلم دیدیم\nدیگه کلی خسته شدیم واسه همین رفتیم یه کم آهنگ گوش کردیم و حرف زدیم\nبعد من و شیدا رفتیم کلاسش مامان اینا و نغمه و شیوا هم رفتن خرید\nشیدا یه دانش آموز داشت به اسم سوباسا خیلی ناز و گوگولی بود\n5-6 سالش بود با موهای صاف و سیاه و مشکی(عشق هنگامه )\nاسم اصلیشم پارسا بود\nمیخواستم بدزدمش اما مامانش اومد نذاشت\nاومدیم خونه کلی غذا درست کردیم و بعد دیدیم فیلم خون مون اومده پایین\nواسه همین دوباره فیلم دیدیم\nانقد فیلم دیدیم که ترکیدیم بعد تصمیم گرفتیم بریم خودمونو شبیه خون آشاما کنیم\nاینا همه تاثیرات فیلم دیشب بوداااا\nآقا رفتیم دور چشامونو قرمز کردیم\nپوستمونو سفید کردیم\nلباس سیاه پوشیدیم\nموهامونو به هم ریختیم\nشدیـــــــــــــــــــــم کپ خون آشاما\n(مامان و خاله کلی غر غر کردن)\nرفتیم کلی عکس گرفتیم\nبعد رفتیم کلیپ ساختیم و روش آهنگ twilight و گذاشتیم\nخــــــــــــــیلـــــــــــی خوش گذشت\nبعد دوباره فیلم دیدیم تا 2\nمن و شیوا دوباره استقامت کردیم تا 5\nفرداش دوباره همین مثل قبل بود با این تفاوت که\nدیدیم خسته شدیم از بس تو تلویزیون فیلم دیدیم واسه همین پا شدیم رفتیم سینما\nفکر کنم تو این 3 روز اندازه 3 سال فیلم دیدیم\nدیگه تا آخر شب یه دونه بیشتر فیلم ندیدیم\nبقیشو بازی کردیم\nو فرداشم اومدیم خونـــــــــــــــــه\np.n: تا یه هفته من دیگه تلویزیون نگاه نکردم\n[ چهارشنبه بیست و ششم آبان ۱۳۸۹ ] [ 12:0 ] [ نگار ] بازم باغ.....\nاولین پست مال منـــــــــــــــــــــــــــــــه\nخوب از کجا بگم......\nتازگیا دوباره حرف شده بریم باغ\nانگار هیچ جای دیگه ای جز باغ خوب نیست\nیه سری نکات ایمنی هست که توی باغ حتما باید بهش توجه کرد:!!\n1- شوخی کردن با هر کسی غیر دایی محسن!!!!\n2- نرفتن زیر بار هیچ مسئولیتی!!\n3- استفاده از هر فرصتی برای شلیک ....به مینا ویدا\n4- پیدا کردن یه جای توپ واسه خوردن خوراکیا(یه جایی که به عقل ویدا و مینا و رایا نرسه)\n5- سر پا نگه داشتن گروه شنگو در هر شرایطی\n6- نا امید نشدن از اومدن آب از شیر آب دستشویی و تلاش برای آن\n7- غیب شدن در مواقع کار و ظاهر شدن موقع ناهار\n8- و آخریش قبول کردن این که همه چی خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوبه\nخوب برای حفظ بقا باید این کارا رو کرد دیگـــــــــــــــــــــــــــه\np.n: میخواستم یه چیز بهتر بنویسم اما این بحث پیش اومدو افکارم ترکید حالا شیدا جونم جبران میکنه دیگــــــــــه مگه نه؟؟؟؟\n[ سه شنبه بیست و هفتم مهر ۱۳۸۹ ] [ 11:15 ] [ نگار ] ســـــــــــــــــــــــــــــــلام\nما ۴ تا دختر خاله ی گل و شيطونیم که میخواییم اینجا خاطرات خوبمونو بنویسیم\nاخه ما تقریبا از بدو تولد پیش هم بودیم\n[ یکشنبه هجدهم مهر ۱۳۸۹ ] [ 17:22 ] [ نگار ] .:\nسلامما 4 تا دختر خاله ی گل و شیطونیم که کلی خاطره با هم داریمو میخواییم خاطره هامونو اینجا بنویسیمD:شیدا بزرگتر از هممونهبعدش شیواست که 9 ماه از من بزرگترهمنم نگارم و یه خواهر دارم کهنغمه ست و از همه کوچیکتره(و با سیاست تر)دیگه این که....همین دیگه D:\n[ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] تبادل لینکخرید بک لینک


نیروهای ترکیه در پادگان بعشیقه به محاصره ارتش عراق در آمدند "یوسف الکلابی" سخنگوی امنیتی نیروهای حشد الشعبی عراق در گفتگو با تسنیم: ۲۶ مهر ۱۳۹۵ – ۲۰:۱۵ سخنگوی امنیتی حشد الشعبی عراق جدا کردن نیروهای ترکیه از صحنه ی عملیات موصل را بخشی از این عملیات دانسته و تاکید کرد که نیروهای ترکیه هم اکنون در محاصره ی ارتش عراق هستند. "یوسف الکلابی" سخنگوی امنیتی نیروهای حشد الشعبی عراق در گفتگو با خبرنگار گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم آخرین وضعیت عملیات آزادسازی شهر موصل را تشریح کرد و در این باره گفت: بر اساس اطلاعاتی که در اختیار داریم گروه تروریستی داعش طی ۴۸ ساعت گذشته عقب نشینی های گسترده ای از شهر موصل داشته است و تروریست ها به سوی ترکیه و شهر رقه در سوریه گریخته اند، آنان به خوبی درک می کنند که نمی توانند در برابر نیروهای قهرمان حشد الشعبی و ارتش عراق مقاومت کنند و اطمینان دارند در مواجهه با اراده و عزم نیروهای ما شکست خواهند خورد.\nوضعیت داعش در رقه نیز ناپایدار است\nاو دلیل عقب نشینی زود هنگام و گسترده ی گروه تروریستی داعش از شهر موصل را ضعف آنان در برابر نیروهای عراقی دانست و در این باره توضیح داد: یکی از دلایل اصلی عقب نشینی گسترده و سریع گروه تروریستی داعش از شهر موصل وضعیت ناپایدار این گروه در شهر رقه است و باید به این نکته نیز توجه داشت که رقه به نوعی پایتخت آنان به شمار می رود است، داعشی ها تاکنون موفق به تثبیت وضعیت خود در رقه نشده اند و این مسئله در خصوص موصل نیز صدق می کند به همین دلیل نیروهایشان در حال فرار به سمت مناطق امن تر هستند.\nسخنگوی امنیتی حشد الشعبی عراق محورهای عملیاتی حشد الشعبی را اینگونه تشریح کرد: در اولین بخش از عملیات آزاد سازی موصل نیروهای داوطلب مردمی مسئولیت چند محور را برعهده خواهند داشت و عبارتند از محور جنوب نینوا که بخش "حمام علی" نامیده می شود و شمال منطقه "بیجی" که خط امدادی نیروهای امنیتی مختلف شرکت کننده در عملیات است.\nوی ادامه داد: محور جنوبی عملیات حشد الشعبی از امتداد جنوب شهر موصل تا منطقه "حمام علی" واقع در انتهای منطقه بیجی کشیده شده است. این مناطق علاوه بر اهمت جغرافیایی که دارند از نقطه نظر نظامی مسیر امدادی اصلی تمام نیروهای شرکت کننده در عملیات پاکسازی موصل به شمار می روند و تجهیزات و نیروهای نظامی که از بغداد به سمت صحنه ی عملیات حرکت می کنند با عبور از این مناطق به شهر موصل خواهند رسید.\nمشارکت نیروهای اقلیت دینی حشد الشعبی در عملیات آزادسازی موصل\nاو در ادامه ی تشریح محورهای عملیاتی حشد الشعبی گفت: یکی دیگر از ماموریت های حشد الشعبی که در محور سوم صورت می گیرد قطع مسیر امدادی تروریست ها میان شهر های الحویجه و موصل است، محور پایانی نیز محور شمالی در دشت نینوی است که نیروهای اقلیت حشد الشعبی همچون نیروهای مسیحی و صائبی و حشد الشبک در آن حضور دارند.\nیوسف الکلابی درباره زمان آغاز عملیات حشد الشعبی گفت: برنامه ریزی برای عملیات حشد الشعبی به خوبی انجام شده اما تاکنون زمان شروع آن فرانرسیده است، نیروهای ما تنها تجمعات و تحرکات تروریست ها در محورهای عملیاتی خود را هدف قرار می دهند.\nوی در پاسخ به سوال خبرنگار تسنیم در خصوص زمان اتمام عملیات آزادسازی موصل تصریح کرد: با توجه به تاکید فرماندهی حشد الشعبی مساله زمان در عملیات پاکسازی موصل مورد توجه نیست و به این مورد اهمیتی نمی دهیم زیرا تلاش ما آزادسازی شهروندان و محافظت از زیرساخت های شهر است، همانطور که همگان می دانند یکی از مسائل مورد توجه نیروهای حشد الشعبی در عملیات مختلف محافظت از شهروندان و زیرساخت ها برای بازگرداندن آوارگان است.\nورود حشد الشعبی به شهر موصل تابع شرایط عملیات است\nاو ورود نیروهای حشد الشعبی به شهر موصل را تابع شرایط دانست و گفت: ورود نیروهای حشد الشعبی به شهر موصل بستگی به شرایط عملیات دارد، محورهای عملیاتی ما در مرحله اول و دوم و سوم مشخص است و بر اساس شرایط عملیات پیش خواهیم رفت.\nارتش عراق در عملیاتی سریع نیروهای ترکیه در بعشیقه را محاصره کرد\nسخنگوی امنیتی نیروهای حشد الشعبی عراق از محاصره نیروهای ارتش ترکیه در پادگان بعشیقه توسط ارتش عراق خبر داد و گفت: نیروهای نظامی عراق امروز پیشروی سریعی در منطقه ی بعشیقه داشتند و آن را به طور کامل آزاد کردند، کنترل این منطقه توسط ارتش عراق باعث قطع مسیر رابط میان شهر موصل و پادگان بعشیقه که نیروهای ارتش ترکیه در آن مستقر هستند شد، پس از محاصره کامل این پادگان هرگونه تحرک نیروهای ترکیه باعث هدف قرار گرفتن آنان خواهد شد. نیروهای ترکیه با عملیات نظامی امروز ارتش عراق دیگر توان هیچ اقدامی ندارند و متوقف شده است.\nدور کردن نیروهای ترکیه از صحنه ی عملیات موصل بخشی از طرح عملیات است\nوی در پایان افزود: یکی از بخش های عملیات آزادسازی شهر موصل جدا کردن نیروهای ترکیه از مناطق عملیاتی موصل است و بر اساس اخبار موجود یک هیئت بلند پایه ترکیه به ریاست وزیر خارجه ی این کشور برای دیدار با مقامات عراقی به بغداد سفر خواهند کرد.\nعراق ارتش عراق ترکیه نیروهای داوطلب مردمی الحشد الشعبی تروریست تروریستی داعش موصل عملیات موصل آزاد سازی موصل منبع : tasnimnews.com\nمطالبکشف « جلیقه‌های انتحاری» توسط اطلاعات سپاهماجرای ماسک زدن بازیکنان کره ای در تهران + عکسدانلود آهنگ جدید بی کلام محمدرضا شعبانی بنام آریونایب رییس کمیسیون صنایع: تولیدات خودروی ایران در کلاس جهانی نیست/ تنها راه پیش روی ما تولید مشارکتی با شرکت‌های بزرگ جهان استآخرین تحولات میدانی در درعا، حمص، حومه دمشق و حلبحرکت عجیب فردوسی پور در برنامه دیشب ۹۰طرز تهیه کوفته قلقلیسایت شرط‌بندی صهیونیستی پیناکل فیلتر شدبرانکو: رامین بازیکن باشگاه است، نظرم تغییر نکرده!گروهک‌های تکفیری جرأت تعرض به حریم زائران اربعین را ندارندمرغ تازه را تا ۷۲ ساعت بعد از تولید مصرف کنیدبازیگر زن معروف و مادرش در حرم رضوى(ع) +عکسال کلاسیکو برنده نداشت/ بارسلونا دقیقه ۹۰ برد را از دست دادپوشش متفاوت فرح دیبا در روز تشییع محمدرضا پهلوی +تصاویربیرانوند قادر به همراهى سرخپوشان نیستطرز تهیه آش ماش یزدیولاسکو: معلوم نیست برنده بازی بعدی ایران و آرژانتین چه تیمی استکشف باند خلافکار در رشت با ۵۶ سرقتافراد موفق هنگام ناهار چه می‌کنند؟تیراندازی در محوطه دانشگاه ایلینوی چندین زخمی برجای گذاشت/ عامل مسلح فرار کردفانی به روحانی نامه نوشتسعی دولت؛ ایجاد فضای ارام برای کشوراشتباه خنده دار وزیر استرالیایی در تهراندانلود آهنگ جدید داریوش ناصری بنام عابر غریبخسارت تعطیلی فرودگاه دوبی در هر دقیقه چقدر است ؟حقایق جالب درباره آه کشیدن نوزاد در خوابقرعه کشی یک هشتم نهایی جام حذفیتصاویر آیین تجلیل از خادمان آستان علی بن موسی الرضا(ع)ادعای گاردین مبنی بر درخواست ظریف از جان کریملاقات دوباره دایی و پرسپولیس، یک سال پس از ۲۴ مهر ۹۴انسداد اتوبان تاکستان – زنجان درپی انفجار یک دستگاه کامیون/ یک مأمور پلیس زخمی شدشناسایی یک مرکز فساد مجلل/ توقیف ۱۲ خودروی لوکس و گرانقیمتسوالات فریبنده مدیران استخدامیجانورانی که ترسناک ترین دهان ها را دارند+تصاویرکشف بیش از ۳۰۰ میلیارد تومان کالای قاچاق در تهراناکران «فروشنده» منوط به اعمال اصلاحات شورای پروانه نمایش است!هواپیمایی که هتل شد / تصاویرآندرانیک تیموریان: حیف که دیگر نیستی منصورخاندانلود آهنگ جدید دانیال خواجویی بنام مادرمآزمون همبازی مسی شدالکسابرچسب‌هاآزمون ept


چی شد که اینجوری شدیم؟ :: حال دل\nچی شد که اینجوری شدیم؟\nراهنمایی که بودم دبیر زبانمون گفته بود قبل از کلاس معنی لغت های درس رو از دیکشنری دربیاریم. اول راهنمایی برای اکثر بچه های کلاسمون اولین مواجهه با زبان بود، من کلاس زبان رفته بودم و برای همین معنی لغت ها رو بلد بودم. بیشتر بچه ها زنگ تفریحای قبل از زبان میومدن سر میز ما و ازم معنی لغت ها رو می پرسیدن. یه بار که یکی از بچه های کلاس که تو همون عالم نوجوانی برام رقیب درسی محسوب میشد اومده بود تا معنی کلمه های جدید رو بپرسه، یهو با خودم گفتم چرا باید بهش بگم؟ من این همه رفتم کلاس زبان و زحمت کشیدم، بعد اون اینقدر راحت به جای اینکه طبق حرف معلممون تو خونه از دیکشنری استفاده کنه از من بپرسه؟ بعد بهش گفتم که نمیگم! خودت باید پیدا میکردی! تعجب کرد و ناراحت شد و رفت. و از همون لحظه وجدانم درد گرفت و هنوزم دردش نیفتاده! اولین و آخرین بارم بود ولی هنوز هم پشیمونم و هیچ وقت نتونستم ازش معذرت خواهی کنم.(هرچند فکر نمیکنم بعد از 10 سال یادش مونده باشه) بعد از این اتفاق تصمیم گرفتم هیچ وقت این کار رو تکرار نکنم. خیلی وقت ها بدون اینکه کسی ازم بخواد سعی کردم کمکش کنم. فهمیدم کمک کردن به بقیه چیزی از من کم نمیکنه، فقط ممکنه دیگران رو بالاتر ببره، و این نهایت خودخواهی و کوته نظری من رو میرسونه که بخوام فقط خودم بالا باشم!\nچیزی که طی این تجربه اندکم در این سالها بهش رسیدم این بوده که دانسته هام تنها دارایی های من هستن که با بخشیدن کم نمیشن، که اکثر اوقات زیادتر هم میشن.\nچی شد که یاد این خاطره افتادم؟ این روزها تو دانشگاه و دانشکده چیزایی میبینم که خنده دارن... از نوع خنده های تلخ غم انگیزتر گریه! هم کلاسی هایی رو می بینم که جزوه می نویسن ولی فقط به کسی میدن که بهشون جزوه داده باشه. بعضی ها هم فقط به دوستان نزدیکشون جزوه میدن. بعضی ها از یه فرصت خوب کارآموزی یا بورسیه مطلع میشن و مواظبن کسی نفهمه که رقیب زیاد نشه. و خیلی از این بعضی های دیگه که اگه کمی فکر کنید چندین مورد یادتون میفته!\nبیاین باور کنیم با اشتراک گذاشتن دانسته هامون چیزی ازمون کم نمیشه. اگه یه لینک مفید برای یه تمرین پیدا کردیم یا اگه یه ویدئوی یوتیوب دیدیم که یه مبحث درسی رو رفع ابهام کرده با معرفی به بقیه چیزی از دست نمیدیم، فقط دیگران ممکنه چیزی به دست بیارن، و چرا اینکه دیگران چیزی به دست بیارن برامون قابل تحمل نیست؟ باور کنیم این جزوه ندادن ها درحد همون نگفتن معنی لغت ها سال اول راهنمایی مسخره است! باور کنیم، وقتی نمیتونیم از دارایی های معنویمون ببخشیم، از دارایی های مادی هم نمیتونیم، و اگر همه اعضای جامعه فقط فکر ماکسیموم کردن سود خودشون و مینیموم کردن سود بقیه باشن، هیچ وقت جامعه از اینی که الان هست بهتر نخواهد شد!\nو باور کنیم، برای تغییر باید اول از خودمون شروع کنیم!\nیه جمله هست تو زندگی من که به خاطرش خیلی جاها صبوری کردم:\nبین محق بودن و محبت دومی را برگزین.\nهمیشه اولش دردناک و آخرش برام آرامش بخش...گاندی میگفت سلاح پیروزی عشق نه نفرت...ایین که بتونی همه رو دوست داشته باشی و بهشون محبت کنی اتفاق خیلی سخت اما بزرگی،شاید ممیزی بین آرامش و بی قراری همین باشه همین که بتونی همییشه کمک کنی و دوست داشته باشی.\nبه نظرم ارزششش رو داره.\nاحساس بعد از کمک کردن به دیگران خیلی لذت‌بخشه. برای همینه که گاهی شک می‌کنم آدم‌ها وقتی کمک می‌کنن، به خاطر خودشونه یا دیگران؟


تیلرسون، اولین وزیر خارجه ای که با توئیت برکنار شد - برترین ها | خبر فارسی\nچهارشنبه ۲۸ آذرساعت ۱۷:۴۹ به وقت تهران مصادف با Dec 2018 19\nبرترین ها ۱۳۹۶/۱۲/۲۲ - ۲۲:۴۷\nخبرگزاری فارس: حمید بعیدی نژاد سفیر جمهوری اسلامی ایران در لندن ساعتی قبل در صفحه توئیترش درباره برکناری رکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا توسط دونالد ترامپ و انتخاب پومپئو رئیس سازمان سیا به عنوان وزیر خارجه جدید نوشت: رکس تیلرسون عنوان اولین وزیر خارجه که با توئیت برکنار شده است را کسب کرد ... ... ادامه خبر\nاپراتورهای موبایل به دلیل عدم اهتمام به حفظ اطلاعات مشترکین و برگزاری نشست آنلاین وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از مهم ترین اخبار حوزه ICT در هفته گذشته بود. گروهی از محققان روسی در آزمایشگاه، سیارک های کوچک با عرض کمتر از یک اینچ را به کمک لیزر منفجر کردند. این آزمایش با هدف چگونگی حفاظت از زمین به وسیله یک صخره بزرگ فضایی انجام شد. دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا از ارتش این ...\nبه گزارش خلیج فارس به نقل از ایسنا؛ از قانون گذاران انگلیسی گزارش داد: من به عنوان مذاکره کننده اصلی با کمک سایر همکارانم اقدامات بسیاری را در خفا انجام دادیم. این اولین بار است که تلاش هایمان را برای مردم فاش می کنیم. اظهارات این مقام انگلیسی در کمتر از یک هفته پس از آن مطرح شد که دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا برای دیدار با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی در ماه مه و گفت وگو درباره ...\nبه گزارش بلاغ ، به نقل از روزنامه الاخبار، در شرایطی که رکس تیلرسون وزیر خارجه برکنار شده آمریکا از روابط پنهانی داماد دونالد ترامپ رئیس جمهور این کشور با امارات متحده عربی ناراحت و نگران بود، یکی از استادان دانشگاه امارات در پی برکناری تیلرسون با افتخار از دخالت کشورش در این خصوص سخن گفت. سفر نیمه تمام تیلرسون به آفریقا رکس تیلرسون دو روز پیش سفر آفریقایی خود را نیمه تمام ...\nالف ۱۳۹۶/۱۲/۲۴ - ۲۱:۱۹\nتصویب طرح ضدایرانی در مجلس سنای آمریکا/ پاس تازه به ترامپ برای تحریم بیشتر ایران\nبه گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، روز پنج شنبه کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا طرحی را به تصویب رساند که در آن خواستار اعمال تحریم های حقوق بشری علیه مقام های ایران شده بود. طرح موسوم به قانون حقوق بشر و گروگان گیری ایران اکنون باید برای طی مراحل قانونگذاری و تبدیل شدن به قانون، ابتدا در صحن علنی مجلس نمایندگان و پس از آن، در مجلس سنا به تصویب رسیده و در نهایت به امضای رئیس جمهور ...\nشعارسال : عبدالباری عطوان سردبیر روزنامه رای الیوم در تحلیلی با عنوان روس ها آماده اولین مواجهه با آمریکا در سوریه...حمله بعدی دمشق را هدف قرار می دهد...دقیقا پشت پرده ها چه چیزی در جریان است؟ به تحولات چند هفته اخیر در خصوص سوریه پرداخته و در این باره نوشت : کسانی که اظهارنظرهای بشار اسد رئیس جمهور سوریه در روزهای گذشته و همچنین هشدارهای فزاینده روسیه از احتمال سوء استفاده رهبران ...\nپیش از بحران اوکراین آغازشده بود، اما اختلافات پوتین با غرب شرایط را بدتر کرد. پوتین میان دو انتخاب گیر افتاده بود: بلندپروازی در سیاست خارجه یا ثبات داخلی و رشد اقتصادی. پوتین گزینه اول را انتخاب کرد. روس ها در ابتدا اهمیتی زیادی نمی دادند: مردم روسیه از الحاق کریمه بسیار استقبال کردند. مردی متفاوت پوتین در سال 2012 مرد دیگری بود. از اعتراضات خیابانی در بدو ورود مجددش به ...\n...؛ رییس جمهور آمریکا مدعی شد که هر جایی که در خاورمیانه می رویم ایران در آن حضور دارد. به گزارش کبنا،به نقل از صدای آمریکا دونالد ترامپ با حضور در پایگاه نظامی سن دیگو در کالیفرنیا در اظهاراتی ضد ایرانی گفت:اکنون در حال همکاری با شرکای خود هستیم تا از دستیابی ایران به سلاح هسته ای جلوگیری کنیم و مانع حمایت این کشور از تروریسم در جهان شویم. اظهارات ضد ایرانی ...\nقوزبالاقوز مشکلات بیرونی شده است . روزنامه آفتاب یزد نیز در گزارشی با عنوان تنهاترین شهردار در مطلبی مشابه نوشت: نجفی که انتخاب یک شورای شهر یکدست اصلاح طلب است در چنین شرایطی نیاز به حمایت و پشتوانه اصلاح طلبان دارد اما به نظر می رسد خود او و اصلاح طلبان هر دو شرایطی را به وجود آورند که حالا میان دو طرف شاهد شکاف باشیم...حزب کارگزاران به عنوان مهمترین حامی او قلمداد می شد اما ...\nعربستان شود. در ماه های بعد، بن سلمان برخی تغییرات اجتماعی و اقتصادی ایجاد کرد، اما برخی اقدامات متقدرانه و بی پروا در داخل و خارج از عربستان نیز داشت. بن سلمان در ماه نوامبر نیز در چارچوب اقدامی که دولت عربستان آن را مقابله با فساد نامید، بر دستگیری بیش از دویست تن از تجار و مقامات عربستان، نظیر شاهزاده های سرشناس و رقبایش در خاندان سلطنتی نظارت داشت. دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا از ...\nانتخاب ۱۳۹۶/۱۲/۲۴ - ۲۰:۲۳\nپایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا روز پنجشنبه طرحی را که خواستار اعمال تحریم های حقوق بشری علیه مقام های ایران است را به تصویب رساند. طرح موسوم به قانون حقوق بشر و گروگان گیری ایران اکنون بایستی برای طی مراحل قانونگذاری و تبدیل شدن به قانون، ابتدا در صحن علنی مجلس نمایندگان و پس از آن، در مجلس سنا به تصویب رسیده و سپس به امضای ...\nانگلیس و روسیه هم بر میل به قیمت بالا در طلا را تقویت کرد اما در لحظه انتشار خبر قیمت طلا روند کاهشی به خود گرفت و با دو دلار کاهش به قیمت 1322.2 دلار معامله شد. براساس گزارش رویترز، سهام بازارهای بورس آسیا هم با جذب سرمایه گذاران از سوی فلز زرد کاهش یافت. چرا که تصور می شود افزایش تنش ها به اقتصاد جهانی آسیب خواهد زد. در حال حاضر ترامپ رئیس جمهور آمریکا چین را تحت فشار قرار داده تا ...\nباشگاه خبرنگاران ۱۳۹۶/۱۲/۲۴ - ۱۹:۵۸\nبن سلمان مادر خود را از پدرش پنهان کرده است\n...، رئیس جمهور آمریکا محسوب می شود، در طی این سال ها توضیحات گوناگونی درباره محل اقامت مادرش ارائه کرده است؛ به عنوان مثال، وی گفته است مادرش به دلایل پزشکی از کشور خارج شده و تحت درمان است؛ تا به این صورت ملک سلمان متوجه نشود پسر خود در پس این ماجرا بوده است. این مقامات آمریکایی در مصاحبه های خود افزودند دلیل این که بن سلمان مادر خود را پنهان کرده است، نگرانی وی از مخالفت مادرش با ...


jalal دوشنبه 3 مهر 1396 ، 12:14 ق.ظ\nسپاه ده ها نفری امام حسین علیه السلام ، توانسته بود از صبح تا ظهر، در برابر سپاه ده ها هزار نفری کوفیان مقاومت کند.\nهنگام ظهر، امام حسین فرمودند: از دشمن بخواهید جنگ را متوقف کند تا نماز بگذاریم. حُصَین بن تمیم - از سپاه کوفیان- فریاد زد: نماز شما از دین خارج شدگان قبول نمی شود! حبیب بن مظاهر با حصین درگیر شد و در نهایت حبیب قبل از اقامه نماز ظهر به شهادت رسید.\nامام حسین و اصحاب ایشان، در مقابل تیراندازی دشمن، نماز خواندند.\nنماز سپاه کوفیان نیز به امامت عمربن سعد اقامه شد.\nطبری، تاریخ طبری ، جلد ۵، صفحه ۴۳۹\nبلاذری، انساب الاشراف ، جلد۳، صفحه ۱۹۴\nما نماز را به امامت جماعت کی می خوانیم ؟چقدر در جبهه حق هستیم ؟؟ چقدر طرفدار جبهه حق هستیم هرچند کم باشند؟؟....\nخدایا ... کمکمان کن ....\nتازه ترین اس ام اس نماز شبSMS نماز شبفواید نماز شباس ام اس جدید نماز شبدانلود اس ام اس نماز شبسئس نماز شباس ام اس نماز شباس ام اس مناسبت نماز شبنمازشبنماز


سئو و بهینه سازی سایت، طراحی سایت با قیمت پیشنهادی شما\nموضوع: سئو و بهینه سازی سایت، طراحی سایت با قیمت پیشنهادی شما\n2013/10/27, 10:40 PM Top | #1\nسلام به تازگی کار خود را در ایران شروع کرده ام. نمونه کارهای کشورهای دیگر را در سایت قرار داده ام. سایت ها با قیمت پیشنهادی شما دوستان طراحی می شود. سئو و بهینه سازی نیز انجام می شود.\nترمیم وب سایت هم انجام می شود.\nنمونه کار های ترمیم سایت\nسئو و بهینه سازی به صورت حرفه ای و با جدیدترین متد روز دنیا انجام می شود.\nطراحی سایت سازگار با موبایل و تبلت، به اصطلاح Responsive به صورت پیشرفته و بهینه انجام می شود.\nبرای درک بهتر سایت های Resposive، می توانید وب سایت خود ما را در لپ تاپ، تبلت و موبایل مقایشه کنید و یا در صورت عدم دسترسی به موبایل و اینترنت، اندازه پنجره مرورگر خود را کوچکتر کنید تا متوجه تغییرات سایت شوید. در صورت تمایل به همکاری آدرس ایمیل خود را پ.خ کنید و یا مستقیا از طریق سایت در قسمت درخواست سفارش و یا تماس با ما ،یک پیام ارسال کنید.\nطرح پیشنهاد قیمت از سمت مشتری تا 2 ماه اعتبار دارد.\nخواندن مقاله های جالب طراحی:\nطراحی سایت، طراحی وب سایت،بهینه سازی سایت در سر تا سر دنیا\n« تبلیغات ارزان در مجله تی وی مگ | فروش سامانه پیامکینگ »\nتوسط 1112 در انجمن پرسش و پاسخ\nآخرين نوشته: 2012/07/01, 07:55 AM\nآخرين نوشته: 2011/12/29, 10:10 PM\nطراحی سایت، سئو، بهینه سازی سایت


ورزش برای تقویت ذهن! | مرکز مشاوره و روانشناسی اکسیر\nکریستین اندرسون، مشاور تناسب اندام دانشگاه سان فرانسیسکو، می گوید: “ورزش، از خیلی جهات بر روی سیستم عصبی اثر می گذارد؛ از جمله تاثیرات مواد مخدر و مواد شیمیایی که احساس رضایتمندی کاذب در انسان ایجاد می‌کنند را از بین می برد.”\nبه عبارت دیگر، اگر نمی خواهید احساس شادمانی در شما زودگذر باشد، می توانید به ورزش کردن روی بیاورید.\nبه گفته اندرسون وقتی که ورزش می کنید، بهتر فکر می کنید، روحیه قوی تری دارید و کارهای روزمره تان را به نحو احسن انجام می دهید. سیستم عصبی تحریک شده و بازدهی بسیار بالایی پیدا می کند.\nافسردگی؛ نوعی بحران زندگی\nاگر چه بسیاری از ما شنیده ایم که “جنگ نوعی بحران است”، می توان افسردگی را هم بحران زندگی دانست که تاثیر مستقیم بر حافظه و کارهای روزمره حتی از خواب بیدار شدن، لباس پوشیدن و کارایی انسان دارد. اگر شما بتوانید کنترل بدن خود را در دست بگیرید، می توانید بر همه بحران ها غلبه کنید.\nدر گزارشاتی که در مجله تناسب اندام و طب ورزشی در سال ۲۰۰۱ به چاپ رسید، بسیاری از خانم ها و دختران جوان داوطلب شدند تا در تست ایروبیک که برای آزمایش میزان شادابی گرفته می شد، شرکت کنند. از ۸۰ نفر، ۵۰ نفر آنان قبل از انجام ورزش، افسرده بودند. گزارش ها در این گروه نشان دهنده کاهش چشمگیر خشم و عصبانیت در آن ها و فرسودگی و خستگی و تنش های روزانه بود و همگی بعد از تمرین، احساس نیرومندی و شادابی می کردند.\nمطالعه ای در دانشگاه دوک\nمطالعه ای در دانشگاه دوک انجام شد که در آن ۱۵۰ نفر از افراد ۵۰ سال یا بالاتر، مورد آزمایش قرار گرفتند که تشخیص داده شده بود همگی از افسردگی رنج می برند. آن ها به سه گروه تقسیم شدند و به هر کدام از گروه ها، ۴ ماه تمرین داده شد.\nبه بعضی از گروه ها علاوه بر ورزش، داروی ضد افسردگی نیز تجویز شد. بعد از ۴ ماه، حال گروه ها بهتر شد؛ اما وقتی که این روند را تا مدت ۶ ماه ادامه دادند، متوجه شدند که در گروه هایی که داروی ضد افسردگی استفاده شده بود، این دارو تاثیر ورزش را کاهش داده بود؛ طوری که گروه های مصرف کننده دارو ترجیح می‌دادند بدون استفاده از دارو، به ورزش ادامه دهند.\nپژوهشگران می گویند این تحقیقات به این معنی نیست که ورزش تنها درمان هر نوعی از افسردگی است.\nبه نظر نمی آید که اختلالات دو قطبی، با ورزش کردن تنها بهبود یابند؛ از سوی دیگر اضطراب و نگرانی، به سرعت با ورزش کردن، بهبودی حاصل می کند.\nاگر می خواهید، برای تقویت ذهن ورزش کنید\nبا یک دور تمرین ساده، می‌توانید نگرانی و اضطراب را از خود دور کنید. اگر چه ممکن است با ورزش سخت، قبل از اینکه احساس بهبودی کامل بکنید، احساس نا‌امیدی در شما ایجاد شود؛ زیرا دیرتر نتیجه ای را که به دنبالش هستید می گیرید.\nبنابراین برای تقویت ذهن خود، از تمرین های ساده شروع کنید. روزانه ۸ تا ۱۲ دقیقه نفس تند و عرق ریختن برای ورزش ذهن، کافی است.\nبه نظر اندرسون، سه روز در هفته ۳۰ دقیقه تمرین متعادل مثل راه رفتن، اسکی و شنا کردن مناسب است. در هفته ۴ تا ۵ بار به مدت یک تا یک ساعت و نیم نیز متعادل است. برای کسانی که می خواهند واقعا ورزش کنند، در هفته ۵ الی ۶ بار به مدت ۹۰ دقیقه مناسب است.\nاندرسون پیشنهاد می کند که به جای یک نوبت تمرین سخت در روز، دو بار تمرین سبک تاثیر بهتری دارد. “۲۰ دقیقه شنا به هنگام صبح و پیاده روی در شب خوب است. بعد از یک تمرین سخت و طاقت فرسا، شاداب نخواهید بود. ورزش مداوم، باعث از بین رفتن آنزیم هایی می‌شود که عامل بروز خستگی و فرسودگی در انسان هستند.”\nالبته نوع ورزشی که شما انتخاب می‌کنید، به شخصیت شما هم بستگی دارد. اگر شما یک خانم ۳۲ ساله هستید، ممکن است ۷۰ ساعت کار در هفته یا توپ بازی در آخر هفته برایتان لذت بخش باشد. شاید دوست داشته باشید به ورزش یوگا بپردازید تا توانایی ذهنیتان را بالا ببرید.\nبه هر حال آنچه باعث لذت شما می‌شود مهم است…\n۱۳۹۸/۹/۱۰ ۲۰:۴۵:۰۰By مرکز مشاوره اکسیر|روانشناسی شناختی|


تاريخ:پانزدهم دی 1399 ساعت 07:40 | کد : 1032 | مشاهده: 115\nبخش بندی بازار به گروه های متمایز و مشخص به شما اجازه تمرکز بر محصولاتتان را می دهد. بخش بندی های صاحبان کسب و کارها باید واضح و مشخص باشد و دارای همپوشانی نباشند، در واقع هر بخش بایستی همگن و متمایز باشد و مصرف کنندگان به محصولات پاسخ مشابه ای در هر بخش بدهند.\nبه عنوان مثال اگر سبد محصولات شما در جهت ایجاد برنامه غذایی سالم برای افراد است، سبد محصولات می تواند برای گروه متنوعی از افراد که قصد کاهش وزن دارند مانند افراد دیابتی و ورزشکاران آمادگی جسمانی سودمند باشد. بازاریابی تلاش برای بدست آوردن سهم تمام جامعه نیست، بلکه بایستی بخش خاص یا زیرمجموعه ای از بازار را مورد هدف قرار داد.\nبخش ها، مشتریان و کاربران محصول را دربر می گیرند. در حالیکه روش های متفاوتی برای تقسیم بازار وجود دارد، شما با دو انتخاب اصلی مواجه هستید: شما در درجه اول می توانید ویژگی های خاص مشتری مانند سن با جنسیت و یا منفعتی را که محصول برای مشتری ایجاد می کند در نظر بگیرید.\nویژگی های جمعیت شناختی مانند سن، جنس، وضعیت تأهل، شغل، تحصیلات و درآمد.\nویژگی های روانشناختی مانند سبک زندگی، طبقه اجتماعی، و شخصیت.\nویژگی های رفتاری مانند الگوهای مصرف، نگرش ها، و وفاداری به برند.\nمناطق مانند اروپا، خاورمیانه و افریقا، آسیا و اقیانوسیه.\nصنایع برای مثال خودرو، آموزش و پرورش، امور مالی، بهداشت و درمان برای بازارهای صنعتی.\nاندازه شرکت ها مانند شرکت های کوچک و متوسط برای محصولات صنعتی.\nبا وجود بخش بندی متفاوت بازار مطابق نگرش تان، چطور می توانید بگویید کدام انتخاب صحیح است. جواب ساده است: هر زمان شما کار جدید انجام می دهید، محصول جدید یا بازار جدید ایجاد می نمایید، اولین کار بخش بندی بر اساس سود است. هنگامی که بخش بندی بر اساس سود اولیه باشد، شما از ویژگی های جمعیت شناختی و دیگر خصوصیات مشتری استفاده می کنید.\nدر هر یک از روش های بخش بندی بازار، از دو اشتباه زیر اجتناب نمایید: اول، کورکورانه بخش های از پیش تعریف شده را دنبال نکنید. بسیاری از مدیران محصول بوده اند که توجه بیش از حد به بخش های مبتنی بر مشتری داشته اند در حالیکه توقع موفقیت غیر منتظره در محصولات داشته اند. جای تعجب نیست که نتایج مورد انتظار نبوده است.\nبرچسب ها : تقسیم بازار , تقسیم بندی , سهم بازار , تقسیم بندی بازار , بخش بندی بازار