کاش بود به ها on Instagram\nIslam so sunnah اخر قطر عمان الامارات Ð ð ð ð½ð alina Dragonball goku kamehameha 박명수 명수 gpark 에너지드링크 Costard black Kenapa dah lama Couple icecream summer hot Ms1fofo جميله حلوه تصميمي Blu e nero Pnk blu prpl bhipthailand Wira å wira proton اندومي تصويري إندومي رمزيات 투블럭 짧은머리 스타일 Bikini tarzan شوز كوتش ماركات Adha عيد سعيد eid Shampoo hair love ادلع يا 5 wheels subaru honda\nکاش بود به ها\nAhvaz, Ardeshiri, Kohgīlūyeh Va Būyer Aḩmad, Iran, United Arab Emirates Dubai U.A.E\nبسم الله الرحمن الرحیم . ذلیل بودن به از وقیح بودن! کمی قبل هوای یکی از #رفقای_شهیدم را کرده بودم. هر چه به عکس هایشُ عکس هایمان نگاه کردم دلم آرام نشد. خاطراتمان را مرور کردمُ قرآنی خواندم. نه، افاقه ای نکرد! دنبال چاره ای بودم برای این #پریشان_حالی. به #مادر_شهید زنگ زدم. گفتم شاید شنیدن ... بسم الله الرحمن الرحیم\n🔸 ذلیل بودن به از وقیح بودن!\nکمی قبل هوای یکی از #رفقای_شهیدم را کرده بودم. هر چه به عکس هایشُ عکس هایمان نگاه کردم دلم آرام نشد. خاطراتمان را مرور کردمُ قرآنی خواندم. نه، افاقه ای نکرد! دنبال چاره ای بودم برای این #پریشان_حالی.\nبه #مادر_شهید زنگ زدم. گفتم شاید شنیدن صدای #ام_شهید و دعای ایشان، #دل_مضطرم را #آرام کند. گوشی را که جواب داد کلی چاق سلامتی کردیم. #مادر_شهید گلایه ای هم داشت که از وقتی پسرم شهید شده خیلی کم زنگ میزنیُ اصلا سری به ما نمی‌زنی. انتظار شنیدن این کلام سنگین را نداشتم. گفتم حاج خانم اجازه بدین حضوری خدمت برسمُ بگم غلط کردم.\nمادر شهید که از این حرف من خنده اش گرفته بود، برای من خوشحال کننده بود.\nدم غروب چند شاخه #گل_نرگس خریدمُ راهی منزل شهید شدم.\nنمی دانم با دیدن من یاد شهیدشان افتاده بودند یا اینکه خوشحالیشان از حضور میهمان و پیچیدن #بوی_نرگس در حوالی خانه شان بود.\nنشستیم، کلی گفت و گو کردیم. آلبوم کودکی شهید را آوردن. با ذوق زیاد ورق می زدمُ نگاهشان می‌کردم.\nاز سر شب گذشته بود. داشتم آماده می‌شدم تا رفع زحمت کنم. وقتی داشتم خداحافظی می‌کردم مادر شهید پرسید؛ آقا رامین، پسرم گفته بود #نرگس دوست دارم؟ حس عجیبی داشتم. با کمی بعض گفتم نه مادر جان دیدم فصل فصلِ نرگسِ و چون متهم بودم به #بی_معرفتی گفتم چندشاخه گل بچینم براتون.\nسید خانم باز خندیدنُ گفتن چقدر جای فلانی خالیه!\nکاش بودُ باز برایم گل می‌خرید.\nکاش بودُ #کنایه ها و #طعنه ها را در کنار این گل خریدن ها می‌دید.\nهمه اش می‌گفتم کاش گل نمی‌خریدم.\nجسارت کردم و سوال کردم منظورتان از طعنه و کنایه چیه مادرجان؟\nاشتباهی از من سر زده؟\nایشان #اشک می‌ریخت\nانگار تمام وجودم را آتش زده بودند. همینطور که با پشت دست و گوشه #چادر شان اشک هایش را پاک می‌کرد گفت: دلم از بعضی ها 《پُرِ》 .\nگفتم چرا حاج خانم. چیزی شده مگه؟\nفرمودن هنوزم که هنوزه به گوشمان میرسه که فلانی با وقاحت تمام میگه اینا #مدافعان_اسد هستنُ کلی به دلار بهشون #پول دادن تا برن بجنگن.!!\nیکی نیست بهشون بگه آخه #بی_انصافا این لحظه ای که پسرم نیست تا برام #گل بخره رو با چند دلار میتونم عوضش کنم.\nیادم نیست چی شد!\nاما بی اختیار در رو بستمُ رفتم.\nآخه طاقت دیدنِ #دل_شکسته_مادر_شهید رو نداشتم.\n. وووووی کاش بود الان مگه نه؟ اين دستور بينظيره با تمام نكاتش براتون نوشتم درست كنيد لذت ببريد جلو فاميل پُز بديد🤨 . خب اول بايد شربت بار رو درست كنيم براي شربت بار : دو ليوان شكر ٢/٣ليوان اب ٤ق غ گلاب يك ق چ ابليموي تازه هل و زعفران به مقداردلخواه يك ق غ پر گلوكز مايع(از لوازم قنادي تهيه ... .\nوووووی کاش بود الان مگه نه؟😅😅\nاين دستور بينظيره با تمام نكاتش براتون نوشتم درست كنيد لذت ببريد جلو فاميل پُز بديد🤨😂💋\nخب اول بايد شربت بار رو درست كنيم\nبراي شربت بار :\n٤ق غ گلاب\nيك ق چ ابليموي تازه\nهل و زعفران به مقداردلخواه\nيك ق غ پر گلوكز مايع(از لوازم قنادي تهيه كنيد) .\nشكر و اب و گلاب و ابليمو رو داخل قابلمه ميريزيم و خيلييي كم هم ميزنيم و حرارت رو روشن ميكنم 🚨 ديكه هم نزنيد/شعله روكم ميكنيم و ميزاريم تا شكر خوب حل بشه تو اين لحظه مخلوطمون شروع ميكنه به جوش زدن 🚨نزاريد زياد جوش بزنه يا قل قل بكنه ها شكرك ميزنه/ 🚨حالا ي برس يا قلمو رو بزنيد تو ابليمو و دور تا دور قابلمه بزنيد تا شكرهاي اضافي حل بشه والا شكرك ميشه/حالا اكه شكر كامل حل شده بود زعفران و هل رو اضافه كنيد بد گلوكزرواضافه كنيدهم بزنيدتا باز بشه حالا زير گاز رو خاموش كنيد🚨شربت بايد غليظ بشه نه ابكي والا باميه خمير ميشه (تست كنيد بين دوتا انگشت بايد يكم چسبنده شده ياشه)\nبزاريد كنار تا خنك بشه بريم سراغ خمير\nيك ليوان اب\nيك ليوان ارد\n٢ق غ از شربتي ك درست كرديم براي خوشرنگ شدن\n٢ تا و نصفي تخم مرغ\nوانيل كمي .\nاب و كره و ٢ق شربت رو بريزيد داخل قابلمه و بزاريد حل بشن و يكم كه جوش زد ارد رو يكدفعه بريزيد داخلش و هم بزنيد تا خمير بشه 🚨حرارت رو كم كنيد و خمير رو باز كنيد وجمع كنيد بمدت ١٠/١٥دقيقه خيلي مهمه اين قسمت / بد بريزيد داخل ظرف تا خنك بشه بزاريد حتمااا حسابي خنك بشه حالا ٢تخم مرغ رو داخلش بشكونيد و با دست هم بزنبد تا حسابي به خوردش بره🚨خمير بايد طوري باشه كه بين دوتا انگشت هم چسبناك باشه هم بشه باهاش بازي كرد / من با دوتا تخم مرغ خميرم سفت بود ي تخم مرغ ديكه رو شكوندم هم زدم و يكم به موادم اضافه كردم/🚨 خمير نبايد اونقدر شل باشه كه با ماسوره شكل نگيره نبايدم سفت باشه / روغن رو بريزيد داخل ظرفي گود و بزاريد ملايم داغ بشه 🚨قيچي رو داخل روغن داغ ميزنيم تا به خمير نچسبه حالا باماسوره ي شكوفه بزنيد و به انداره هاي ١/٥ سانتي فيچي كنيد داخل روغن ملايم و بزاريد خوب سرخ بشه بد🚨همونطور داغ داخل شربت سرد بريزيد بمدت ٤دقيقه و بد بريزيد داخل ابكش تا شربت اضافيش بره😍\n. بچه‌ها نشون دادن که ایرانی با کمترین امکانات می‌تونه بزرگ‌ترین کارها رو انجام بده ... مردم هم دارن نشون می‌دن که چقدر ساده و زیبا شاد می‌شن ... ای کاش این بچه‌ها به مرحله بعد می‌رفتن چون لایقش بودند ... و ای کاش شادی‌های مردم ما پایدار بود ... ممنون از کی‌روش بزرگ و بچه‌های دوست داشتنی تیم ملی ... .\nبچه‌ها نشون دادن که ایرانی با کمترین امکانات می‌تونه بزرگ‌ترین کارها رو انجام بده ...\nمردم هم دارن نشون می‌دن که چقدر ساده و زیبا شاد می‌شن ...\nای کاش این بچه‌ها به مرحله بعد می‌رفتن چون لایقش بودند ...\nو ای کاش شادی‌های مردم ما پایدار بود ...\nممنون از کی‌روش بزرگ و بچه‌های دوست داشتنی تیم ملی ...\nعکس از صفحه رسمی جام جهانی @fifaworldcup\n#TeamMelli #Iran #Purtugal #NationalTeam #Iran #Persia #Persian #MeetMeIran #EyeOnTehran #EyeLoveTehran #WorldCup2018 #FIFAWorldCup2018 #FIFAWorldCup #FIFA\n سفر می‌کردی و کار تو را دشوار می‌کردم که چون ابر بهاری گریۀ بسیار می‌کردم  همان "آغاز" باید بر حذر می‌بودم از عشقت همان دیدار "اول" باید استغفار می‌کردم  ملاقات نخستین کاش بار آخرینم بود تو را دیگر میان خواب‌ها دیدار می‌کردم  «به روی نامه‌هایت قطرۀ اشک است، غمگینی؟» تو می‌پرسیدی ... \nسفر می‌کردی و کار تو را دشوار می‌کردم\nکه چون ابر بهاری گریۀ بسیار می‌کردم\nهمان "آغاز" باید بر حذر می‌بودم از عشقت\nهمان دیدار "اول" باید استغفار می‌کردم\nملاقات نخستین کاش بار آخرینم بود\nتو را دیگر میان خواب‌ها دیدار می‌کردم\n«به روی نامه‌هایت قطرۀ اشک است، غمگینی؟»\nتو می‌پرسیدی و با چشم خون انکار می‌کردم\nدر آن دنیا اگر قدری مجال همنشینی بود\nبه پای مرگ می‌افتادم و اصرار می‌کردم\nخدا عمر غمت را جاودان سازد که این شاعر\nغزل در گوش من می‌خواند و من تکرار می‌کردم\nاز کتاب #سالیان\nاز این همه لطف و بزرگواری در همین دو روز که سالیان را دیدید ممنونم... انشاالله پنجشنبه حدود ساعت یازده و نیم صبح در غرفه سوره مهر خواهم بود تا در ایما یا سالیان یادگاری بنویسیم. اما خبر قطعی را از همین صفحه خواهم گفت. \nعکس از صفحه @sooremehr 🌸\n. کاش کسی به ما گفته بود نقش‌ها را همیشه آب می‌برد باد چیزی را حوالی ات جابه‌جا می‌کند از شدت وضوح گم می‌شوی اگرچه محکم سر جایت ایستاده باشی کاش کسی گفته بود از نیمه ی ناتمام‌ات اگر بازگردند خودت را در آینه با دیگری اشتباه می‌گیری ... نقطه ، سر خط ! #سمیرا_هاشمی .\nکاش کسی به ما گفته بود\nنقش‌ها را همیشه آب می‌برد\nباد چیزی را حوالی ات جابه‌جا می‌کند\nاز شدت وضوح گم می‌شوی\nاگرچه محکم سر جایت ایستاده باشی\nکاش کسی گفته بود\nاز نیمه ی ناتمام‌ات اگر بازگردند\nخودت را در آینه با دیگری اشتباه می‌گیری ...\nنقطه ، سر خط !\nهوا هوای بهار است و باده باده ناب به خنده خنده بنوشیم و جرعه جرعه شراب در این پیاله ندانم چه ریختی پیداست که خوش به جان هم افتاده اند آتش و آب فرشته روی من ای آفتاب صبح بهار مرا به جامی از این آب آتشین دریاب به جام هستی ما ای شراب عشق بجوش به بزم ساده ما ای چراغ ماه بتاب گل امید من امشب شکفته در بر ... هوا هوای بهار است و باده باده ناب\nبه خنده خنده بنوشیم و جرعه جرعه شراب\nفرشته روی من ای آفتاب صبح بهار\nبه بزم ساده ما ای چراغ ماه بتاب\nبیا که کام بگیریم از این جهان خراب.......\nبیاد دوست و استاد مهرایینم فریدون مشیری که چقدر بهارانه زندگی می‌کرد و‌عطر وجودش لبریز بود از هستی و ایران ،خرد و عشق ورزی وبهار و آزادی و رهایی و وطن دوستی و دوست و دوست و دوستی و پاک اندیشی ،ای کاش بود و در این سطر ها کمکم می‌کرد و میگفت : اسرافیل عزیز بهار را باور کن در وجودت و هستی معنا پیدا می‌کند ....این عکس را دکتر اسلامی ندوشن بزرگ بیادگار گذاشت\n. حدودا چند ساعتی می شود که انقلاب جنسی دو بر روی سایت یک فیلم قرار گرفته! من هم چون انقلاب جنسی یک رو دیده بودم و سوالاتی برایم ایجاد شده بود به محض اطلاع از فروشش، آنرا دانلود کردم. با دقت شروع به دیدن کردم. هم تنها، هم همراه خانواده ام. پی نوشت اول: یک مستند بسیار عالی و طبقه بندی شده که موضوعات را ... .\nحدودا چند ساعتی می شود که انقلاب جنسی دو بر روی سایت یک فیلم قرار گرفته!\nمن هم چون انقلاب جنسی یک رو دیده بودم و سوالاتی برایم ایجاد شده بود به محض اطلاع از فروشش، آنرا دانلود کردم. با دقت شروع به دیدن کردم. هم تنها، هم همراه خانواده ام.\nپی نوشت اول: یک مستند بسیار عالی و طبقه بندی شده که موضوعات را با نبوغ خاصی دسته بندی کرده است.\nپی نوشت دوم:دغدغه‌های بسیاری از جوانان جامعه و حتی پدر مادر هایشان را به صورت واضح بیان کرده.\nپی نوشت سوم:با گفتگو های زیاد و انتخاب هوشمندانه کشور ها برای مصاحبه و تحقیق، این فرصت را ایجاد کرده تا بیننده از تجربه های این جوامع و سطح فکری مردم آن کشور ها به خوبی آشنا بشود.\nپی نوشت چهارم: کاش بتوانیم از حقیقت هایی که وجود دارد به خوبی خبر دار بشویم و راهِ غلط آزموده را که جواب روشنی هم دارد، نپیماییم.\nپی نوشت پنجم:این مستند را به همه دوستانم پیشنهاد میکنم ببیند اما بدون تعصب و محدودیت های فکری که اغلب درگیر آن هستیم.\nپی نوشت پنجم: این مستند نسبت به قسمت قبلی جهش زیادی دارد و از اجرای آقای دلاوری لذت بردم.\nپی نوشت ششم:تشکر ویژه از دست اندر کاران این مجموعه که باعث جهت گیریِ تازه ای در ذهن من شده و پاسخ بعضی از سوالاتم را به وضوح در آن یافتم.\n. کاش دنیا دست زن‌ها بود، زن‌ها که زاییده‌اند یعنی خلق کرده‌اند و قدر مخلوق خودشان را می‌دانند. قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را. شاید مردها چون هیچ وقت عملاً خالق نبوده‌اند، آنقدر خود را به آب و آتش می‌زنند تا چیزی بیافرینند. اگر دنیا دست زن‌ها بود، جنگ کجا بود؟ #سیمین_دانشور ... .\nعکس را از سقف یکی از اتاقهای #نارنجستان_قوام شیراز گرفته ام.\n. آرام قدم برمیداشت و می اندیشید. و با هر قدم احساساتش را حضور و غیاب میکرد. کار هر روزش است نکند روزی یکی نباشد و او غافل باشد نکند گلی از گلزارش، ناخوش احوال شود... حضور غیاب میکند عزیزانش در دلش را مِهرش به قدری زیاد است به آنان که چشمانش گرم اشک میشود با هر بار اندیشیدن به ایشان و زبانش گرمِ ... .\nآرام قدم برمیداشت و می اندیشید.\nو با هر قدم احساساتش را حضور و غیاب میکرد.\nکار هر روزش است\nنکند روزی یکی نباشد و او غافل باشد\nنکند گلی از گلزارش، ناخوش احوال شود... حضور غیاب میکند عزیزانش در دلش را\nمِهرش به قدری زیاد است به آنان\nکه چشمانش گرم اشک میشود با هر بار اندیشیدن به ایشان و زبانش گرمِ شکر خدا\nکاش میشد به اندازه تمام احساساتم، براتون زیبایی و مهربونی هدیه میاوردم\nشمایی که در رفاقت زلالید و ناب❤❤❤❤\nشمایی که سخته بگم به خودم آخرین سالیه که کنار همیم\nآخرین لحظاتیه که نگاهاتونو بی هیچ فیلتری کنار خودم دارم😢\nمیخواستم بگم کاش میشد میذاشتمتون توی یه جعبه و همه جا و همیشه پیشم بودید\nولی شما ها هر کدومتون کوه احساس و خوبیایی هستید که تو جای جای زمین یه دونه از شما لازمه😢❤ چی بنویسم که حسم رو بیان کنه؟\nچی بنویسم که بگم چقدر خوشحالم خدا انقدر باهام مهربون بود که منو انداخت تو دل شما جمعِ دوست داشتنی❤\nسورپرایز تو تاریکی شب؟؟؟😍😍😢😢❤❤\nهمتون با هم؟؟😍😍😍❤❤❤😢😢\nچرت و پرتایی که مرضیه @marzierahimi گفت تا منو ببره حیاط😚😚😚😍😍😍😢😢\n#رفقای_نااب 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 .\nجای پدر و مادرم خالی❤❤❤❤\n. حالا برای دلهای شما یک داستان از امام موسی بن جعفر بگم هرکی غریبه تحویل بگیره دیگه هیچکس از ما نگه ما کجا امام موسی بن جعفر کجا ما رفتیم جلسه #روضه_آقا، آقا به من نگاه می‌کنند نمی‌کنند نگی این رو ها میگه بعد از #شهادت امام صادق علیه السلام مذهب و مکتب های مختلف ایجاد شده همه خونه عبدالله پسر ... .\nحالا برای دلهای شما یک داستان از امام موسی بن جعفر بگم\nهرکی غریبه تحویل بگیره\nدیگه هیچکس از ما نگه ما کجا امام موسی بن جعفر کجا\nما رفتیم جلسه #روضه_آقا، آقا به من نگاه می‌کنند نمی‌کنند\nنگی این رو ها\nمیگه بعد از #شهادت امام صادق علیه السلام مذهب و مکتب های مختلف ایجاد شده\nهمه خونه عبدالله پسر امام صادق رو نشون دادن\nرفتم اونجا چند تا سوال ازش پرسیدم\nدیدم بابا این اصلاً گیجه دیگه دادش در اومد گفت من که اینها رو نمیدونم\nاومدم بیرون، گفتم نه اینا امام من نیستم\nتوو کوچه یک گوشه نشستم در مدینه\nگفتم خدایا پیشه مرجئه برم؟! پیشه زیدیه برم؟! چند تا رو همینجوری اسم بردم\nپیش کی برم؟! پیش کی برم آخه امام من کجاست\nیه پیرمردی اومد مقابل من\nگفت بلند شو با من بیا\nاولش احتیاط کردم گفتم اینا جاسوسهای حاکم ظالم هارون الرشیدن\nاشاره کرد بیا\nمن رو برد در یک خانه‌ای\nاشاره کرد اینجا برو\nیک غلامی در رو باز کرد به روی من خوش آمد گفت\nمن رفتم خدمت امام موسی بن جعفر علیه السلام\nآقا فرمود نه پیش مرجئه برو نه پیشه زیدیه برو پیش هیچکس\nگفتم آقا شما امام من هستید؟\nآقا فرمود: من چیزی بهت نمیگم خدا باید دل تو رو #هدایت کنه\nفهمیدم یک جور دیگر باید سوال کنم\nگفتم آقا امام شما کیه؟\nآقا فرمودند: من امام ندارم\nفهمیدم خود ایشون امامند\nانقدر قلبم یک دفعه به حضرت روشن شود\nسؤالام رو پرسیدم، عالی جواب دادن\nروی دست و پای حضرت افتادم ابراز ارادت کردم\nحضرت فرمودند: بخوای از #صمیم_دل خدا دستت رو میگیره میاره در خونه ما\nای امام موسی بن جعفر ما هم می‌خوایم تو رو\nدور افتادیم ازت\nکاش امروز واقعاً میتونستیم یکسر #حرم امام موسی بن جعفر بریم\nواقعاً آدم رو بغل میگیرن ها\nهمه #روضه_اباالفضل که میخونن میگن رفت برای لبهای تشنه بچه های امام حسین به شهادت رسید\nنسبت اباالفضل العباس با بچه های لب تشنه امام حسین چه جوریه؟!\nنسبت امام موسی بن جعفر با شیعیان همین جوریه\nحضرت خودشون می فرمایند: خدا غضب کرده بود به شیعیان\nمن را مخیر کرد من خودم رو انداختم جلو\nخدایا بلا رو به من برسون\nمن گوشه زندان سندی ابن شاهک گوشه زندان غضب تو رو تحمل می کنم اما شیعیانم بگذار راحت باشند\nحالا اینها کم کم درست خواهند شد\nای خدا چقدر امام موسی بن جعفر زحمت ما را کشیدند\nدر زندان تاریک حضرت رو زندانی کردند\nچه اذیت‌ها که حضرت بخاطر ما نشدند\n#شهادت_امام_کاظم #باب_الحوائج #عکس_نوشته_استاد #استاد_پناهیان #استاد #پناهيان #پناهيانی\n#کلیپ #تصویری در کانال تلگرام پناهیانی\n۶۷۲ #انوارالنعمانیه - ج۱ - ص۳۳۲ "و خلق الشمس قبل القمر" به یقین که خداوند، خورشید را قبل از ماه بیافرید #امام_صادق (ع) به گزارش خبرگزاری فرانسه از پاریس گروهی از اخترشناسان فرانسوی، آلمانی و آمریکایی از رصدخانه کوت دازور در نیس فرانسه، از شیوه ای بر پایه شبیه سازی های دیجیتال برای تخمین ... ۶۷۲\n#انوارالنعمانیه - ج۱ - ص۳۳۲\n"و خلق الشمس قبل القمر"\nبه یقین که خداوند، خورشید را قبل از ماه بیافرید #امام_صادق (ع)\nبه گزارش خبرگزاری فرانسه از پاریس گروهی از اخترشناسان فرانسوی، آلمانی و آمریکایی از رصدخانه کوت دازور در نیس فرانسه، از شیوه ای بر پایه شبیه سازی های دیجیتال برای تخمین سن کره ماه استفاده کرده اند.\nبر اساس این تحقیقات، منظومه شمسی حدود چهار میلیارد و پانصد و شصت میلیون سال پیش تشکیل شد و کره ماه هم ۹۵ میلیون سال بعد، در اثر برخورد زمین با سیاره دیگری که هم اندازه کره مریخ بود، به وجود آمد.\nحال آنکه قرن ها قبل پیشوای #شیعیان به صراحت این حقیقت را نیز بیان کرده بود...\nای کاش مسلمانان این گنجینه های علم را بیش از این ها قدر میدانستند...\n🕊 بزرگ بود و از اهالی امروز بود و با تمام افق‌های باز نسبت داشت و لحن آب و زمين را چه خوب می‌فهميد، . صداش به شكل حزن پريشان واقعيت بود #سهراب_سپهری • پ.ن: بسیار عجیب و دردناک بود فحاشی از سوی یک غریبه! کاش همه  #بزدل ها مثل على كريمى بودند... #علی_کریمی #علی_کریمی_تنها_نیست ... 🕊\nو لحن آب و زمين را چه خوب می‌فهميد،\n👤 #سهراب_سپهری •\nبسیار عجیب و دردناک بود فحاشی از سوی یک غریبه!\nکاش همه  #بزدل ها مثل على كريمى بودند...\nو امروز دلتنگتر از همیشه مینویسم،،،پدرم دلم تنگ است. چه سخت است نگاهت را به قاب عکسی سردو خاموش سپردن... و چه دردناک است خانه را بی حضورت داشتن و حس خوشبختی را خواستن... کاش میشد ثانیه ها را پس گرفت و تورا از نو داشت!! کاش دستان زخم خورده ات را بیشتر در دست میگرفتم... کاش با قدم های پر از دردت بیشتر ... و امروز دلتنگتر از همیشه مینویسم،،،پدرم دلم تنگ است.\nچه سخت است نگاهت را به قاب عکسی سردو خاموش سپردن...\nو چه دردناک است خانه را بی حضورت داشتن و حس خوشبختی را خواستن...\nکاش میشد ثانیه ها را پس گرفت و تورا از نو داشت!!\nکاش دستان زخم خورده ات را بیشتر در دست میگرفتم...\nکاش با قدم های پر از دردت بیشتر همراه بودم...\nو ای کاش فرصتی بود برای داشتن دوباره ی آغوشت...\nاما افسوس که دیگر هیچ یک را نخواهم داشت،حتی میانمان بحثی نخواهد بود انگار برای همیشه باهم موافقیم و سهم من از محبت برای تو شاخه گلی ست بر مزارت.\nبا وجودهمه ی اینها و نداشتن دستان مهربانت زندگی میکنم چرا که میدانم روزی دوباره در آغوشت خواهم کشید...روحت شاد😔\n. یه سری بزنیم به روزای #کودکی و یخورده از بدی های روزگار دورشیم : اون روزا تنها قهرمانزندگیمون #پدربود #عشقفقط تو آغوش #مادرمون♀خلاصه میشد بالا تریننقطه زمین🌍شونه های پدرمون بود بدترین #دشمنامونهم #خواه_و_برادرای خودمون بودن تنها دردامون زانوهای زخمیمون بود تنها ... .\nیه سری بزنیم به روزای #کودکی و یخورده از بدی های روزگار دورشیم :\nاون روزا تنها قهرمان💪زندگیمون #پدر👨بود\n#عشق❤فقط تو آغوش #مادرمون👱♀خلاصه میشد\nبالا ترین👆نقطه زمین🌍شونه های پدرمون بود\nبدترین #دشمنامون😡هم #خواه_و_برادرای👫 خودمون بودن\nتنها دردامون زانوهای زخمیمون بود💉💊\nتنها چیزی که میشکست اسباب بازی هامون بود🚛🎏\nمهلت خداحافاظی ها هم تا فردا بود✋\n#کوچیک👧که بودیم چه دلایـِ بزرگی داشتیم💙\nاما حالا که بزرگ شدیم چه دلای کوچیکی👌 داریم\nکاش دلامون به بزرگی #بچگی بود😒\n#بچه که بودیم بارون همیشه از آسمون میومد🌧\nاما حالا که بزرگ شدیم بارون از چشامون میاد😢\n#بچه که بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن👀\nاما بزرگ که شدیم هیچکس نمیبینه🙈\n#بچه که بودیم راحت دلمون نمیشکست❤👈💔\nاما بزرگ که شدیم خیلی آسون دلمون میشکنه😊\n#بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود🤩👤\nبزرگ که شدیم حسرت😔 برگشتن به دوران #بچگی👶رو داریم\n#بچه که بودیم همه رو تا «ده»🔟 دوست داشتیم😍\nبزرگ که شدیم بعضیا رو اصلا دوست نداریم❌❌\nبعضیا رو کم👌\nو بعضیاااا رو بی نهایت💙☺\n#بچه که بودیم اگه با کسی دعوا میکردیم😡👊 ، یک ساعت بعد یادمون میرفت👩❤👩\nبزرگ که شدیم گاهی #دعواهامون سال ها یامون میمونه و آشتی نمیکنیم🚶♀\n#بچه که بودیم درد و دلامون😔و به ناله ای میگفتیم و همه میفهمیدن🗣\nبزرگ که شدیم درد و دلامون و به #صدتا زبون میگیم و هیچکس نمیفهمه🙉 ⭐بچه_که_بودیم ، بچه بودیم👧\nاما بزرگ که شدیم ، بُـــزُرگــــ که نشدیم هیچچچچ😏\nدیگه همون #بچه هم نیستیم😞\n. خونه ننه تکه ای از بهشت خونه ننه روایت یک عمر خاطرات خونه ننه روایت یک عمر صفا.محبت همه ماها با این زندگی و امکانات مدرن میگیم ای کاش برمیگشتیم به عقب و همون خونه دنج ننه اره خونه ننه با اون در چوبی دو لنگه که جیک جیک صداش تو گوش ننه یعنی ننه غمت نباشه هنوز یکی هست که داره میاد پیشت اون تلویزیون ... .\nخونه ننه تکه ای از بهشت\nخونه ننه روایت یک عمر خاطرات\nخونه ننه روایت یک عمر صفا.محبت\nهمه ماها با این زندگی و امکانات مدرن میگیم ای کاش برمیگشتیم به عقب و همون خونه دنج ننه\nاره خونه ننه با اون در چوبی دو لنگه که جیک جیک صداش تو گوش ننه یعنی ننه غمت نباشه هنوز یکی هست که داره میاد پیشت\nاون تلویزیون سیاه و سفید تو خونه ننه که چه دل هایی رو رنگی میکرد . تق تق تعویض کانالش هنوز تو گوشمه و اون آنتن بلندی که ننه تا میگفت یکی بچرخونه همه بلند میشدن واسه ننه بچرخونن\nیخچال عمومی ننه که واسه همه بود جز خودش . یخچالی که ننه پر میکرد واسه بچه ها و بزرگترا داد میزدن در یخچال ببندین و ننه میگفت مال خودشونه کسی حق نداره داد بزنه\nخوابی که تو خونه ننه با اون کولر شارپ قدیمی و صدای ویران کنندش همه رو میبرد تو اون دنیا و انگار موزیکی خوشتر از این واسه خواب تو خونه ننه نبود .\nبخاری نفتی و اون قابلمه شلغم رو سرش که تو زمستون همه رو دور هم جمع میکرد و کیف و حالش واسه ننه بود و اگه یک شب کسی نمیومد ننه رو میبرد تو غم\nروزی بهتر از جمعه ها من واسه ننه سراغ ندارم . قابلمه خورشت ننه با اون ادویه و طعم خاصش که ننه بار میذاشت و با اون دست لرزونش پیاله پیاله واسه همه به عدالت پر میکرد\nپ ن : خونه قدیمی ننه نیست و الان ننه تو خونه مدرن زندگی میکنه\nپ ن : به لطف ننه هنوز همه دور هم جمع میشیم\nآرزو میکنم خدا همه ننه ها رو سالم و سلامت واسه ماها نگه داره\nکاش آن روزهایِ دبستان ، وقتی معلّم کلاس اول به ما «پ» را یاد می داد ، با کلمه ی پارتی شروع می کرد . کاش به ما می گفت : که اگر پارتی نباشد ، شما نمی توانید در سال های بعد انشای «می خواهید چه کاره شوید؟» را بنویسید ... کاش اسکناسی را از ته جیبش در می آورد و به ما می گفت : همه ی حروف الفبا همین است که در ... 💖💖💖❤❤❤💖💖\nکاش آن روزهایِ دبستان ، وقتی معلّم کلاس اول به ما «پ» را یاد می داد ، با کلمه ی پارتی شروع می کرد .\nکاش به ما می گفت : که اگر پارتی نباشد ، شما نمی توانید در سال های بعد انشای «می خواهید چه کاره شوید؟» را بنویسید ...\nکاش اسکناسی را از ته جیبش در می آورد و به ما می گفت :\nهمه ی حروف الفبا همین است که در دستان من است .\nکاش آن وقت ها حرف «پ» از حروف الفبای کلاسمان بزرگ تر و پر رنگ تر از حروف دیگر بود تا حواسمان را موقع نوشتن انشای «علم بهتر است یا ثروت» جمع می کردیم .\nاین روزها اگر «پ» در حروف الفبایت جایی نداشته نباشد ، تنهاترینی\nقشنگی یا کیفیت؟ مساله این است. (کیس اِستادی قیمه‌قورمه، من از پنج ستاره بهش یک ستاره می‌دم) . راستش مدت‌ها بود تبلیغات تهیه غذای قیمه قورمه رو می‌دیدم و‌صفحه‌شونو دنبال می‌کردم. از اینکه بسته‌بندی جذاب داشت خوشم اومد. اینکه توی قابلمه روحی و پارچه گل‌گلی بسته بندی می‌کنه. البته جلهای ... قشنگی یا کیفیت؟ مساله این است.\n(کیس اِستادی قیمه‌قورمه، من از پنج ستاره بهش یک ستاره می‌دم⭐)\nراستش مدت‌ها بود تبلیغات تهیه غذای قیمه قورمه رو می‌دیدم و‌صفحه‌شونو دنبال می‌کردم. از اینکه بسته‌بندی جذاب داشت خوشم اومد. اینکه توی قابلمه روحی و پارچه گل‌گلی بسته بندی می‌کنه. البته جلهای دیگه هم هستن. دومین وجه تمایزش واسه من این بود که فقط دو‌تا غذا داشت: قورمه‌سبزی و قیمه. خب منم تصورم این بود که خیلی تخصصی و خوشمزه باید باشه.\nامروز که تنها بودم تصمیم گرفتم سفارش بدم. قیمت غذاش شده ۲۲۰۰۰ تومان که تصلن برای پلو‌خورش قیمت کمی نیست. با الو‌پیک‌ارسال می‌کنه اونم شد ۱۲۰۰۰ تومان. یعنی مجموعن ۳۴۰۰۰ تپمان پرداخت کردم و منتظر یه اتفاق هیجان‌انگیز بودم! اما وقتی شروع کردم به خوردن دیدم فقط دو‌تا تیمه گوشت خیلی کوچیک‌توشه و کلن ۴ قاشق خورش روی اون همه برنج ریخته یودن، طبیعتن چون برنج خیس نش هم اصلن آب خورش نداشت. مزه‌ش هم بد نبود اما خیلی خیلی معمولی رو به پایین بود. میزان ادویه و ترشیش اصلن میزان نبود. خلاصه یه چیزی توی مایه‌های غذای نذری خورم که همش برنج بود با تعداد اندکی لوبیا و‌سبزی به علاوه دو تا تکه گوشت.\nمن فقط یه قشنگی دیدم و لذت باز کردن اون بقچه اما بعدش فقط سیر شدم با یه غذای بیش از حد معمولی.\nنتیجه اینکه قطعن دیگه از اینجا سفارش نمی‌دم و یک مشتری‌ای که می‌تونست از مشتری‌های پر و پا قرص‌شون باشه رو از دست دادن.\nمن پیشنهاد می‌کنم گول این بسته‌بندی رو نخورین.\nکاش برندها به کیفیت‌شون اهمیت بدن چون وفادار کردن مشتری خیلی اهمیت بیشتری تا جذب اولیه اون.\n#کیفیت #مشتری_مداری #تبلیغ #تبلیغات #غذا #قیمه #قورمه_سبزی\n#iranianfood #ghormesabzi @gheymeh_ghormeh\n. کاش دنیا دست زن ها بود، زن ها که زاییده اند یعنی خلق کرده اند و قدر مخلوق خودشان را می دانند . قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را . شاید مردها چون هیچ وقت خالق نبوده اند، آنقدر خود را به آب و آتش می زنند تا چیزی بیافرینند. اگر دنیا دست زن ها بود، جنگ کجا بود؟ . #سیمین_دانشور از ... .\nکاش دنیا دست زن ها بود، زن ها که زاییده اند یعنی خلق کرده اند و قدر مخلوق خودشان را می دانند . قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را . شاید مردها چون هیچ وقت خالق نبوده اند، آنقدر خود را به آب و آتش می زنند تا چیزی بیافرینند. اگر دنیا دست زن ها بود، جنگ کجا بود؟\nاز کتاب: سووشون\nپ.ن: اين گردنبند با همه حس هاي خوبش رسيد دست كسي كه قطعا ميتونه شايسته ترين مادر باشه 🤰🏻🤱🏻 مرسي كه منو لايق ميدونيد تا سورپرايزهاتونو با متن خودتون آماده و ارسال كنم و شريك شادي هاتون باشم 🌸\nپ.ن٢: به اميد روزي كه مادران و زنان سرزمينم آزادانه و برابر كنار مردان زندگي رو زندگي كنن ♥ روزتون مبارك 🌸\nپ.ن٣: از اين كار ديگه سفارش گرفته نميشه، يه كار اختصاصي بوده و فقط همين يدونه بايد باشه ازش 😊 شما هم ميتونيد سفارشا و طرح هاي اختصاصي خودتونو داشته باشين ♥\n. گاهی یه دختر چقدر تنهاس! لحظه ای باید معشوقه باشه لحظه ای ام دختر کوچیک خونواده لحظه ای ام باید کُلِ تنهایی و درداشو مردونه به دوش بکشه.. کاش میشد به خیابون رفت دردا رو مردونه دود کرد بی هیچ مزاحمی.. بی هیچ نگاه بدی.. بی هیچ قضاوتی.. و گاهی چقدر خسته کننده میشن اینهمه نقش های مختلف .. و ... .\nگاهی یه دختر چقدر تنهاس!\nلحظه ای باید معشوقه باشه\nلحظه ای ام دختر کوچیک خونواده\nلحظه ای ام باید کُلِ تنهایی و درداشو مردونه به دوش بکشه..\nکاش میشد به خیابون رفت\nدردا رو مردونه دود کرد\nبی هیچ مزاحمی..\nبی هیچ نگاه بدی..\nبی هیچ قضاوتی..\nو گاهی چقدر خسته کننده میشن اینهمه نقش های مختلف ..\nو عمق تنهایی بیشتر و بیشتر میشه !\nکاش کسی بود که مردونه درک میکرد و تکیه گاه میشد..\nبهترین تعرفه تبلیغات در پیج عشق شکلاتی\n#عشق_شکلاتی #عشق #شکلاتی #حس #خوب #خاص #عاشقانه #عاشقانه_ها #عاشقانه_های_من #خوشمزه #بهبه #تگ_کن_عشقتو #تگ_فالو_لایک_کامنت_یادتون_نره #تگ_کن_دوستاتم_ببینن\nیادش بخیر,روزهای آخر شهریور آماده می شدیم برای رفتن به مدرسه.هر روز کتابای نو,دفترهای نو,کیف نو و لوازم التحریر نوی خودمونو بو میکردیم, یادش بخیر این روزها,همیشه به دوستامون می گفتیم بچه ها دیگه فوتبال تعطیل میشه چون روزها کوتاه میشه, اما الان دلم میگیره وقتی روزهای آخر شهریور میشه,چقدر زود ... یادش بخیر,روزهای آخر شهریور آماده می شدیم برای رفتن به مدرسه.هر روز کتابای نو,دفترهای نو,کیف نو و لوازم التحریر نوی خودمونو بو میکردیم, یادش بخیر این روزها,همیشه به دوستامون می گفتیم بچه ها دیگه فوتبال تعطیل میشه چون روزها کوتاه میشه,\nاما الان دلم میگیره وقتی روزهای آخر شهریور میشه,چقدر زود بزرگ شدیم,چقدر زود کتاب های درسیمون رو فراموش کردیم,یاد گذشته بخیر,یاد روزهای اخر شهریور,یاد روزهای اول مهر,\nیادکردن از این روزها اشک به چشمم میاره مثل الان,کاش برگردم به روزهای کودکی که تنها نگرانیمون انجام دادن یا ندادن تکالیف مدرسه بود,\nدریغ از روزهای گذشته :-(\n﷽ . اوایل شهادت شهید محمدرضا دهقان بود ... یه روز صبح بود سر مزارشون بودم... درگیر تمیز کردن و چیدن گلا رو مزار بودم... @__alemeh.zainab__ اومدو سلام و احوال پرسی کرد گفت خواهر شهید دهقان هستید؟ گفتم نه... بعد شخص مورد نظر که دوست ایشون بود خیلی مودب طور؛ دور تر ایستاده بود همچین سر به زیرو ... ﷽\nاوایل شهادت شهید محمدرضا دهقان بود ...\nیه روز صبح بود سر مزارشون بودم...😍\nدرگیر تمیز کردن و چیدن گلا رو مزار بودم... @__alemeh.zainab__\nاومدو سلام و احوال پرسی کرد گفت خواهر شهید دهقان هستید؟ گفتم نه...☺\nبعد شخص مورد نظر که دوست ایشون بود خیلی مودب طور؛ دور تر ایستاده بود همچین سر به زیرو مظلوم نگا میکرد...😅😅😅\nدیه با ایشون\nصوبتا زیاد شدو دوستی در ده دقه جوری بالا رف که هم شماره های همو گرفتیم هم تو اینستا فالوش کردم... و این شخص مورد نظر هم هر چند لحظه جلوتر میومد حرفای مارو گوش میداد...\nدیه صوبت تموم شدو خدافظی کردیم رفتن... با ایشون @__alemeh.zainab__ جفتمون برا هم این شکلی بودیم 👈😍\nاما برا اون شخص مورد نظر👈😏\nاصلا ازش خوشم نمیومد یه حس یه جوووری ای هم بش داشتم نمدونم چرا...😂😂😂\nچن بار بعد اون ملاقات هم دیدمش...\nصوبت میشد آی دیشم میگف ولی فالوش نمیکردم...😂😂😂\nکسایی که خیلی آشنا بودنو فالو میکردم اینم تقریبا خیلی آشنا شده ولی میگفتم از این اصن خوشم نمیاد که بخوام باش حرف بزنم چ برسه فااالووو کنم ر ب ر ام تو اینستا ببینمش😂😂\nکاملا بی سابقه بود این حس که الکی از کسی خوشم نیاد...😑\nدیگه همینجوری دوستی با دوستش بالاتر میرفتو همو میدیدیم و قاعدتا ایشونم اکثرا با دوستش بود سر مزار شهدا و هیئت اینا...\nماجرای دوستی با شخص مورد نظر از اینجا شروع شد...😄 ولی حس بده دیری نپایید که.......\nواقعاااااااااااااااااااااااااااا نمیدونم چیشدو چجوری شد که الان یه بار یه جا با دوستان بریمو نباشه جای خالیش عجیب حس میشه و مدام تو دلم یا به زبون میگم کاش بود...\nاز یه حس دوست نداشتن به ۱۸۰ درجه برعکسش تبدیل شدو شده جزو دوستان خیلییییییی صمیمی و نزدیک و انگشت شمار تراز اول زندگیم... به عبارت دیگه جزو خواهرای نداشته ام...😌😌😌\nبه همون حد که اون موقه ها ازش بدم میومد😂 الان ضربدر میلیارد دوسش دارم...😌❤ بسسسسسسسس که خووووووووووبه...😁👌\nتو گوشیم اسمش مفرح ذاته...😊💚\nلقبیه که خودم بش دادم...😂\nمحاله پیشش باشمو حوصلم سر بره و معدود دفعات پیش اومده از کنارش پاشمو از خنده دل درد نگرفته باشم...😂😂😂\nهمه رو من میخندونم... این منو...😂😂😂\nدیگه متوجه شید در چه حده...😂\nبهش فکرم میکنم... عکسسسشم میبینم خنده ام میگیره...😂😂\nاین ویژگی خوش خلقی و خوش صحبتی از کوچکترین ویژگیهاشه...\nمصداق بارز دوست واقعیه...\nشرط دوست اینه طرف آدمو یاد خدا بندازه...\nو ایشونم همون جوره...\nیه همپای خوب در بندگی خدا..☺💚\nادامه ی کپشن در کامنت👇\n. . بزرگ ترین ماه گرفتگی قرن، امشب اتفاق می افته و خیلی از آدمای دنیا منتظرشن ... . . جوونایی که می خوان سال ها بعد به بچه ها و نوه هاشون بگن من بزرگ ترین ماه گرفتگی قرن رو دیدم ... این اتفاقی نیست که برای هر آدمی که روی کره ی زمین زندگی کرده افتاده باشه! بعضیا احتمالا با کسایی که دوستش دارن میرن روی ... .\nبزرگ ترین ماه گرفتگی قرن، امشب اتفاق می افته و خیلی از آدمای دنیا منتظرشن ...\nجوونایی که می خوان سال ها بعد به بچه ها و نوه هاشون بگن من بزرگ ترین ماه گرفتگی قرن رو دیدم ... این اتفاقی نیست که برای هر آدمی که روی کره ی زمین زندگی کرده افتاده باشه!\nبعضیا احتمالا با کسایی که دوستش دارن میرن روی پشت بوم یا یه بلندی اطراف شهر کنار هم میشینن و بزرگ ترین ماه گرفتگی قرن رو تو خاطراتشون کنار هم ثبت میکنن ... چون این اتفاقی نیست که برای هر جمعی که روی زمین زندگی کردن بیوفته!\nبعضی عکاسا دوربین به دست بهترین زاویه رو برای عکاسی از این اتفاق مهم انتخاب میکنن و منتظر میشینن ... چون این اتفاقی نیست که هر عکاسی که روی زمین زندگی کرده بتونه ثبتش کنه!\nیه عالمه منجم احتمالا تو رصدخونه ها منتظرن تا با تلسکوپشون از نزدیک ترین فاصله این رویداد نادر نجومی رو نگاه کنن. چون این اتفاقی نیست که برای هر ستاره شناسی که روی زمین زندگی کرده بیوفته!\nدارم فکر می کنم ما چقدر خوش شانس بودیم که تونستیم شاهد دو تا از جالب ترین اتفاقای نجومی باشیم. بزرگ ترین ماه گرفتگی قرن و گذر زهره از مقابل خورشید ... یادتونه که؟\nهر آدمی به وجود میاد تا کاری کنه که هیچ آدم دیگه ای توان انجامش رو نداره ... کاری که خیلی خاص تر از تماشای بزرگ ترین ماه گرفتگی قرن باشه ... کاش شانسی بود که مثل همین ماه گرفتگی، بتونیم راحت بفهمیم اون کار خاص چیه و اون اتفاق مهم کی قراره واسمون بیوفته! کاش به موقع به بزرگ ترین اتفاق زندگیمون برسیم ... کاش منتظرش باشیم و کاش ازش لذت ببریم ...\nتجربه ای که هیچ آدمی روی زمین به جز ما نمیتونه داشته باشه! تا حالا بهش فکر کردین؟\n🌚 عکس از منجم باشی جانمان :)\n_____________ موضوع انشاء ؛ احمدی نژاد چگونه بود ؟ احمدی نژاد فرستاده خدا بود احمدی نژاد بد نبود احمدی نژاد ظالم نبود احمدی نژاد اشتباهی بود! احمدی نژاد مسعود شصت چی بود! با همه دردسرآفرینی هایش شیرین بود.! احمدی نژاد به ما فهماند که ما مردم ساده و بی اطلاعی هستیم!! احمدی نژاد به ... _____________\nبا همه دردسرآفرینی هایش شیرین بود.! احمدی نژاد به ما فهماند که ما مردم ساده و بی اطلاعی هستیم!! احمدی نژاد به ما فهماند اگر دکل نفتی هم مفقود شود،هیچکسی صدایش در نمی آید!!\nملتى که تا کربلا پیاده راه میروند اما از روی پل عابر رد نمیشوند!\nنامه‌ای کوتاه به روزبه مهربانم. امروز که اینستاگرامم را باز کردم، «روزبه میرابراهیمی» عزیزم خبر از رفتن برادر جوانش داد. روزبه همولایتی من است که یازده سال پیش به نیویورک مهاجرت کرد. به عکس نگاه کنید. رسول، جوان رعنا در سانحه‌ای درگذشت. درست مثل هزاران جوان دیگری که هر روز و هفته از دست می‌روند. ... نامه‌ای کوتاه به روزبه مهربانم.\nامروز که اینستاگرامم را باز کردم، «روزبه میرابراهیمی» عزیزم خبر از رفتن برادر جوانش داد. روزبه همولایتی من است که یازده سال پیش به نیویورک مهاجرت کرد.\nبه عکس نگاه کنید. رسول، جوان رعنا در سانحه‌ای درگذشت. درست مثل هزاران جوان دیگری که هر روز و هفته از دست می‌روند. جوانانی که باید آینده را بسازند اما نمی‌شود. راستش، دنیا سخت تر از آن است که گاهی حتی بشود تحملش کرد.\nمرگ جوان وحشتناک است. می‌دانم روزبه چه می‌کشد. برادر بزرگی که می‌ماند و جوان می‌رود، همه اش می‌شود حسرت. اینکه عروسی برادرت را نمی‌بینی، بزرگ شدنش را؛ موفقیتش را. حتی حسرت می‌خوری هر روزی که اینجا در غربت هستی و هر قدمی که به جلو می روی یا موفق می‌شوی، می گویی کاش اشکان بود، کاش رسول بود ... نیستند. می‌گویند می روند جای بهتر. خوش به حال شان، اما ما هم سزاوار این همه درد دوری نیستیم.\nروزبه به تازگی پدرش را از دست داده بود. شانه های نحیفش چطور این غم را تحمل می کند؟ تحمل می کند اما سخت. روزبه نشان داده سخت است، قوی است. بخصوص حالا که او و سولماز همسرش دخترکی را تازه به دنیا آورده اند. آنها با هم از این روزهای سخت می گذرند. مطمینم. اما راستش، کاش رسول بود و خوبی ها را می دید، کاش اشکان هم بود. کاش هیچ جوانی بی خبر نمی رفت....\nهرکدام از ما شخصیت هایی از دل تاریخ می شناسیم که برایمان متمایزند، به شکلی متفاوت دوستشان داریم و حتی گاهی نبودشان آزارمان می دهد، بعضی از آن ها شخصیت علمیند برخی فیلسوفند و #عارف بعضی هنرمند و... ا برای من امّا شخصیتی که شیفته اش شده ام و بارها نبودنش را عمیقاً حس کرده ام و آرزو کرده ام که ای کاش ... هرکدام از ما شخصیت هایی از دل تاریخ می شناسیم که برایمان متمایزند، به شکلی متفاوت دوستشان داریم و حتی گاهی نبودشان آزارمان می دهد، بعضی از آن ها شخصیت علمیند برخی فیلسوفند و #عارف بعضی هنرمند و... ا\nبرای من امّا شخصیتی که شیفته اش شده ام و بارها نبودنش را عمیقاً حس کرده ام و آرزو کرده ام که ای کاش به او دسترسی داشتم، یک #نبی بوده است، یک #پیامبر، مثل ابراهیم مثل خضر مثل عیسی و خصوصاً پیامبر اسلام، #محمد (صلوات الله علیهم اجمعین)\nگاهی که مسأله ها لاینحل و‌پرسش ها بی جواب می مانند و امید به #نجات کم رنگ می شود، آرزو میکنم کاش مصطفی ص اینجا بود و با قوّت روحش ما را بالا می کشید، دلمان را قرص، روانمان را آرام و‌مسیرمان‌را روشن می کرد.\nسالروز #بعثت حضرتش مبارک. کاش باز هم برای این بشر دردمند پیامبری مبعوث می شد.😢ا\nپ.ن: امیدوارم‌هرچه زودتر #فیلم #محمد مجید مجیدی تو شبکه نمایش خانگی منتشر بشه\nپ.ن۲: طرح گرافیکی اثر آقای محمود ذوقی است. \nدوستان خوبم،سلام میخوام درمورد جریانی صحبت کنم که طی این سال ها متاسفانه،درس بی اخلاقی ونامردی رادرهر حرفه ای واردکرد.ازجمله،حرفه ی ما!درحرفه ی هنر که هرکدام ازما با قلب و روح خودسعی کرده وظیفه ومسئولیت خود راتمام وکمال درست انجام دهیم، گاهی باتهیه کنندگانی روبه رومیشویم که ازاین حُسن رفتارواخلاق ... دوستان خوبم،سلام\nمیخوام درمورد جریانی صحبت کنم که طی این سال ها متاسفانه،درس بی اخلاقی ونامردی رادرهر حرفه ای واردکرد.ازجمله،حرفه ی ما!درحرفه ی هنر که هرکدام ازما با قلب و روح خودسعی کرده وظیفه ومسئولیت خود راتمام وکمال درست انجام دهیم، گاهی باتهیه کنندگانی روبه رومیشویم که ازاین حُسن رفتارواخلاق حرفه ای سوءِاستفاده کرده و حرمت این حرفه،حرمت سن وسال وحرمت سابقه ی چند ساله ی یک فردهنری راحفظ نمیکنند.چندی پیش ازطرف استاد محترم مسعود کیمیایی، برای بازی در فیلم قاتل اهلی دعوت به کار شده وقرارداد بستم.بعدازدوماه ازطرف تهیه کننده ،" آقای لشگری قوچانی" به دلیل اختلافی که باکارگردان یعنی آقای کیمیایی ایجادشد؛سکانس مارا حذف وبا تدوینی مختص به خود،این فیلم راروانه ی جشنواره ی فجر کرده،بامن تماس گرفته وعذرخواهی کردند.\nحتی به من گفتندبرای جبران این کار( که مبادا بنده شکایتی به خانه ی سینما داشته باشم)نام مرادر تیتراژ فیلم به عنوان(باتشکرازخانم...) یادآورشوند.من تشکرکرده وگفتم ضرورتی دراین کار نمیبینم.بعداز یک ماه،دوباره بابنده تماس گرفته، گفتند:آقای کیمیایی خواسته اندسکانس ما(که یک سکانس پنج صفحه ای بود)حتماًفیلمبرداری شود. من هم قبول کرده وبا توجه به اتفاقی که قبلاً افتاده بودواحترامی که برای آقای کیمیایی قائل بودم،بدون هیچ شرطوشروطی قبول مسئولیت کرده وبه گروه بازیگران پروژه پیوستم.بعدازدوروزفیلمبرداری، سکانس ماهم بسته وبرای تدوین فرستاده شد.وقتی فیلم رادیدم،متوجه شدم ازاین سکانس کلی ازپلان ها(صحنه ها) ی من و آقای رسول توکلی که نقش همسرمرادرفیلم ایفا کردندوایشان ازبازیگران با سابقه ی قدیمی هستند،حذف وبه دوصحنه ی بسیار بسیارکوتاه و بی محتوا تبدیل شد.که ای کاش همین دوصحنه ی ناچیزراهم نمیگذاشتند وبا آبروی چند ساله ی ما بازی نمیشد.حتی نام من در تیتراژ اول هم نبود.بماندکه این حرکت غیرحرفه ای ازطرف جناب تهیه کننده،درحقیقت نوعی لجبازی باآقای کیمیایی بود،چون یکی از اختلافات این دونفربرسربودونبود همین سکانس بود.احتمالاً شما دوستان تاحدودی در جریان این اختلافات قرارگرفتید.ولی چرااین مسائل حاشیه ای بایدگریبان گیربازیگران فیلم شود؟! (ادامه متن در کامنت اول........)\n(جنون قسمت هفتم) چشام داشت از حدقه میزد بیرون.یهو فکری از ذهنم گذشت.سرکارم گذاشتن,حتما ماجرای اون دخترم زیر سر ایناس,باید زودتر می فهمیدم.به طرف مجتبی رفتم و گفتم:خجالت نمی کشین.چرا دیگه خونوادمو نگران می کنید؟هرچی داد و بیداد می کردم کسی جوابم و نمیداد.مجتبی که اشک تو چشاش میدرخشید سرشو ... (جنون قسمت هفتم)\nچشام داشت از حدقه میزد بیرون.یهو فکری از ذهنم گذشت.سرکارم گذاشتن,حتما ماجرای اون دخترم زیر سر ایناس,باید زودتر می فهمیدم.به طرف مجتبی رفتم و گفتم:خجالت نمی کشین.چرا دیگه خونوادمو نگران می کنید؟هرچی داد و بیداد می کردم کسی جوابم و نمیداد.مجتبی که اشک تو چشاش میدرخشید سرشو میون دستاش گرفت-سعید آروم پرسید:چی شد؟مجتبی آه سردی کشید و گفت:دارن میان تهران-مثل جرقه رو آتیش پریدم وسط و داد زدم دیوونه ها چکار می کنید؟محمد اشکهاشو پاک کرد و در حالی که پا میشدگفت:من میرم بیمارستان.مجتبی دستشو گرفت و گفت:صبر کن همگی با هم میریم.-خدایا اینا چی می گن؟زانوهام قدرت نگه داشتن وزنم و نداشتن,دلم بد جوری شور میزد.داد زدم چرا یکی به من نمیگه چی شده؟فقط من غریبه ام؟سعید صورتش و توی دستاش پنهون کرد و گفت:باورم نمیشه...کاش حالش خوب بشه...علی حیفه.از ترس به دیوار تکیه دادم.مگه میشه من؟من که اینجام.حول برم داشت نکنه من مُردم.از ترس زبونم بند اومده بود و عین بید میلرزیدم.پس دختره چی؟اونکه منو می‌دید.قوت قلبی گرفتم-حتما دارن باهام از این شوخیای بی مزه که مد شده می‌کنن.آره تلفنی که زدن هم الکی بوده.برای اینکه تلافی کنم خیز برداشتم و یه سیلی محکم زدم تو صورت سعید اما انگار نه انگار.بیشتر لجم گرفت و ایندفه محکمتر زدم اما اصلا هیچ عکس‌العملی نشون نداد.ترس همه وجودم و در بر گرفت.با لکنت گفتم:بچه ها شوخی خوبی نیستا!لطفا تمومش کنید بعد با قهر از خونه زدم بیرون و رفتم سمت خونه دختره.در باز بود.رفتم داخل...همه جا تاریک بود.از راه آسفالته گذشتم,از دیدن نوری که از شیشه های کوچیک و مربعی به بیرون می تابیداخمم باز شد و از پله ها بالا رفتم و چندتا تقه به در زدم... ادامه دارد\nباسپاس بیکران از همراهی شما دوستان گلم(مهرا)\n. چند وقت پیش یه متنی خوندم با موضوع "غریبه های آشنا" منظورش تمام آدمایی بود که گاه هر روز میبینیمشون ولی نمیشناسیمشون، چهره های تکراری که از جزئیات شخصیت و زندگیشون چیز زیادی نمیدونیم اما گاهی بیشتر از نزدیکترین آدمهای زندگی مون اونا رو میبینیم؛ هر روز و هر روز . دوتا خواهرن یکی حدود ۵۵ اون ... .\nچند وقت پیش یه متنی خوندم با موضوع "غریبه های آشنا"\nمنظورش تمام آدمایی بود که گاه هر روز میبینیمشون ولی نمیشناسیمشون، چهره های تکراری که از جزئیات شخصیت و زندگیشون چیز زیادی نمیدونیم اما گاهی بیشتر از نزدیکترین آدمهای زندگی مون اونا رو میبینیم؛\nدوتا خواهرن یکی حدود ۵۵ اون یکی شاید ۴۵ سال\nیکیشون لوازم آرایش میفروشه یکیشون عطرهای جیبی\nالبته این دومی دائم تغییر محصول میده قبلا جوراب میفروخت.\nاونقدر خسته اند که ترجیح دادن با خالی شدن صندلی ها بشینن و قید فروش احتمالی رو بزنن. بزرگتره به زور وسایلش رو جا میده تو کیفی که همراهشه و یه کتاب از توی کیف میاره بیرون، نمیتونم جلدش رو ببینم. صفحه اول رو که باز میکنه رو میکنه به خواهر کوچیکه و میگه:دختره رو میشناختی؟ مشتریمه پای ثابت ریمل ها(همون داستان غریبه آشنا)اونم میگه:آره زیاد دیدمش حالا چی شد یهو کتاب داد به تو؟ بزرگتره گفت: نمیدونم شاید خودش از کتابه خوشش نیومده گفته بدمش به اینا ولی در هر صورت کتاب رو باید خوند...\nو شروع میکنه به خوندن. از متنی که میخونه من فقط یه کلمه که هی تکرار میشه رو میشنوم "مایکل" ولی این کتاب خوندن توجه همه مسافرهایی که تو اون محدوده هستن رو جلب میکنه. به آدما نگاه میکنم یعنی هر کدومشون با دیدن این صحنه به چی فکر میکنن؟ به مشکلات اقتصادی که چرا باید زنها تحت این شرایط کار کنن!به حجم خستگی این دونفر چون کوچیکه صفحه اول به نصف نرسیده سرش رو گذاشت رو شونه خواهر بزرگه و خوابید .شاید یکی به این فکر کرد که چقدر دلش میخواد جای اونا باشه در حد اینکه جایی داشته باشه برای نشستن یا خواهری برای کتاب خوندن! من اما جای رسیدن به حس خودم با دیدن این صحنه داشتم تصویر میساختم از افکار احتمالی بقیه که یهو دیدم مقدمه تموم شده و رسیدیم به صفحه دوم از فصل اول جایی که لوییز داره فریاد میزنه دلتنگی دیگه امونم رو بریده...\nچقدر زود بریدی لوییز .\nسرم رو که برمیگردونم خانم کناری داره قطره اشکی رو که تا نزدیکی لبش اومده پاک میکنه یعنی بخاطر لوییز بود؟ .\nیاد اون روز افتادم که گفتی یه کتاب از این تیپ فلسفی ها یکی برام آورده باید بیارم بدمش تو بخونیش گفتم من وقت ندارم سرم رو بخارونم بیخود کتاب واسه من نیار\nیادم باشه در اولین فرصت بگیرمش ازت\nبه خودم اومدم دیدم قطار دو تا ایستگاه از مقصد من گذشته، به ناچار پیاده شدم و راه رفته رو برگشتم.\nکاش میشد همه راه های رفته رو برگشت نه برای جبران اشتباهات که برای برداشتن چیزهایی که راحت از کنارش میگذریم\n. ^^افکار آشفته^^\nهر وعده که دادند به ما، باد هوا بود/ هر نکته که گفتند، غلط بود و ریا بود چوپانی این گله به گرگان بسپردند/ این شیوه و این قاعده ها، رسم کجا بود؟ رندان به چپاول سر این سفره نشستند/ اینها همه از غفلت و بیحالی ما بود خوردند و شکستند و دریدند و تکاندند/ هر چیز در این خانه ی بی برگ و نوا بود گفتند چنینیم ... هر وعده که دادند به ما، باد هوا بود/\nچوپانی این گله به گرگان بسپردند/\nاین شیوه و این قاعده ها، رسم کجا بود؟\nاینها همه لالایی خارجی خواباندن ما بود\nای کاش در دیزی ما باز نمی ماند/\n❆﷽❆ . . برای همسر #شهید_حججی #خودت_را_به_کاروان_برسان خواهرم: این روزها همه جا حرف از شما و شهید شماست.. . آنگونه که در خاطرات شما و همرزمان شهیدتان شنیده ایم، ایشان دوست داشتند که نحوه ی شهادتشان چون مادر سادات "حضرت زهرا" و "سید الشهدا (ع)" باشد؛ و چه اجابت شیرینی که خود میدانید ... ❆﷽❆\nبرای همسر #شهید_حججی ⤵\nاین روزها همه جا حرف از شما و شهید شماست..\nآنگونه که در خاطرات شما و همرزمان شهیدتان شنیده ایم،\nایشان دوست داشتند که نحوه ی شهادتشان چون مادر سادات "حضرت زهرا" و "سید الشهدا (ع)" باشد؛\nو چه اجابت شیرینی که خود میدانید و ما هم میدانیم،\nکه شهادتشان روایتی دیگر از عاشورا بود و روضه ی پهلوی شکسته..\n🔼تاریخ به یاد دارد که با دخت پیامبر چه کردند!\n🔼تاریخ به یاد دارد که با پسر پیامبر چه کردند!\n🔼اما دردی که اهل بیت را از واقعه ی عاشورا بیشتر میسوزاند،\nاسارت عمه ی سادات ،\nهتک حرمت ها به اهل بیت حضرت ،\nزخم زبان ها ،\nزخم زبان ها\nوامان از زخم زبان ها..\nدر جایی از زبان خود شما شنیدم که با صلابت و اقتدار گفتید که :\n"(محسن سرش رفت که روسری نرود..)"\nولی امان از زخم زبان ها...\nهمانکه با پول دولتها و حمایت رسانه های غربی،\nکمپین #چهارشنبه_های_سفیدش ،\nجشن و شادی بزرگی برای مردان و پسرانی است که چاشنی خستگی ناشی از ترافیک تهران،\nمیتواند نگاه به راست و چپی باشد که بانوانی دست به دست هم داده اند،\nتا خود را بزک کرده و یک نمایشگاهی برای رفع خستگی و لذت آقایان در روزهای چهارشنبه بسازد؛\nکه ای کاش برای دفاع از حقوق واقعی بانوان عفیف و نجیب ولیکن کم حجابی که رهبری دغدغه ی آنها را سالهاست بیان میکند به پا میخواست\nکه اینچنین زخم زبان میزند بر دل شما...\nکه همان جمله ی حضرت زینب در دربار یزید برای آنان بس که فرمودند:\nهر کید و مکر که داری بکن،\nهر کوشش که خواهی بنمای،\nهر جهد که داری به کار گیر،\nوحی ما را نتوانی از بین ببری\nبه نهایت ما نتوانی رسید\nهرگز ننگ این ستم را از خود نتوانی زدود،\nرای توست و روزهای قدرت تو اندک و جمعیت تو رو به پراکندگی است،\nدر روزی که منادی حق ندا کند که لعنت خدا بر ستمکاران باد.1\n↩و اما چه تسلای خاطری بود دل نوشته همسر #شهید_بلباسی خطاب به شما:\n"خوب گوش کن\nعقیله ی بنی هاشم برایت آغوش گشوده.\nبین آن چادر سوخته،\nدل داغدارت را رها کن...\n✔مارا دعا کن بحق شهیدتان که دعایش اجابت شد\n🔺پ.ن :منبع 1 : ابومخنف،مقتل الحسین.اولین مقتل سالار شهیدان.مترجم سید علی محمد موسوی.ص393\n. #تقویم_شهر_کتاب کاش دنیا دستِ زن‌ها بود، زن‌ها که زاییده‌اند یعنی خلق کرده‌اند و قدرِ مخلوق خودشان را می‌دانند! ۸ اردیبهشت، به مناسبت زادروز #سیمین_دانشور https://goo.gl/a8NNQM .\nکاش دنیا دستِ زن‌ها بود،\nو قدرِ مخلوق خودشان را می‌دانند!\n۸ اردیبهشت، به مناسبت زادروز #سیمین_دانشور\n• ساعت سه شده بود، باید بچه های شیفت بعد می‌آمدند تا رواق را تحویل بدهیم و برویم. تا بیایند و شیفت و پرهای بچه‌هایمان را تحویل سرشیفت بعدی بدهم و بعد با بچه ها از رواق بیایم بیرون شده بود حوالی ساعت سه و ربع. قبل از بیرون رفتن از باب المراد، داخل صحن برگشتم سمت ضریح، یک دقیقه‌ای نگاه کردم، مثل همیشه، تا ... •\nساعت سه شده بود، باید بچه های شیفت بعد می‌آمدند تا رواق را تحویل بدهیم و برویم. تا بیایند و شیفت و پرهای بچه‌هایمان را تحویل سرشیفت بعدی بدهم و بعد با بچه ها از رواق بیایم بیرون شده بود حوالی ساعت سه و ربع. قبل از بیرون رفتن از باب المراد، داخل صحن برگشتم سمت ضریح، یک دقیقه‌ای نگاه کردم، مثل همیشه، تا کمی باورم شود کجا هستم. بعد سلام دادم و بیرون رفتم. از باب المراد که می‌آمدیم بیرون، دوبار سمت راست میپیچیدیم تا برسیم به صحن سیده‌نرجس، انتهای صحن یک در آهنی کوچک پشت داربست‌هایی که با پارچه سیاه پوشانده شده بودند، قرار داشت که مارا میبرد به محل اسکانمان. تازه تن از لباس‌ها سبک‌تر کرده بودم و میخواستم غذا بخورم که خانم عسگری صدایمان کرد. هرکسی را که شیفت نبود و زمان استراحتش بود. جلسه برای این بود که با رای اکثریت مشخص شود که روز هفتم آبان -یک روز قبل از اربعین- یا روز هشتم آبان -فردای اربعین- برگردیم. معلوم بود که همه دلشان با هشتم است، اصلا با قواعد دیوانگی هم میسنجیدیم ما دلمان پیشتر و بیشتر در گروی هشت بود. ضعف و قوت هر دو گزینه را گفتند و اضافه کردند که عراقی‌ها دوست دارند بیشتر بمانیم. خانم عسگری گفت: «خب هفتمی‌ها؟» یکی، دو نفر دست‌شان را بردند بالا. هنوز وقت شمارش هشتمی ها نشده بود که چند نفر اضافه شدند، یکی هرچه گفته بودیم را به نفرات جدید تر منتقل کرد و حالا وقت خوشمزگی بچه‌ها بود. «خب قبل اربعین میشه رفت، فرداشم هست، شما بخواین بیست و هشت صفرم هستیم و بعد برمیگردیم» جلسه و رای گیری دیگه حالت جدی نداشت، آمدم کمک کنم به خانم عسگری سعی کردم بچه ها را ساکت کنم، گفتم: «خب خب بچه‌ها رای بگیرید زودتر، من خسته‌م میخوام برم غذامو بخورم و بخوابم برای شیفت ساعت هفت، خب بیست و هشت سفر که هیچی، یه گزینه هفتم آبان، یکی هشتم، یکی هم نهم» خانم عسگری گفت: «نهم؟ چی میگی زهرا؟» گفتم: «آره دیگه نهم ربیع جشن ولایتم میگیریم بعد میریم» سر و صدای خوشحال بچه‌ها بلند شده بود دیگه نمیشد از اون جلسه نتیجه‌ای گرفت...\nدیشب شب عجیبی برای جمع بالا بود. زهره توی گروه‌مان گفت: «همه‌ش فکر میکنم اومدن خونه‌مون مهمونی و ما خونه نیستیم. » و این همه‌ی حرف و حرفِ همه‌مان بود. ما هشت روز خانه‌ی اماممان بودیم. تجربه ی عمیقی که معنایش تمام زندگی بود. که کاش زندگی‌مان به زندگی‌شان بند شود. آن‌وقت انگار همیشه در خانه‌ایم.\nجاهایی که زندگی کردم رو میارم میریزم تو شیشه\nبمونه برای دلم برای وقتای تنگیِ‌دلم..\nکاش عشقِ آدم ها شبیه درخت های خرمالو بود که درپائیز برگ هایشان را از دست می دهند اما عشق شان به بار می‌نشیند و زیبائی می آفریند کاش عشقِ آدم ها\nکه درپائیز برگ هایشان\nرا از دست می دهند\nاما عشق شان به بار می‌نشیند\nو زیبائی می آفریند\n((خوش باش کز جفای تو، این نیز بگذرد)) از آدم ها هیچ نمی ماند جز خاطراتشان خاطرات خوب از خود به جای بگذارید که بگویند کاش بود ((خوش باش کز جفای تو، این نیز بگذرد))\nاز آدم ها هیچ نمی ماند جز خاطراتشان\nخاطرات خوب از خود به جای بگذارید\nکه بگویند کاش بود\nبنام اویَم سکوت داره خفم میکنه نه اینکه حرفی باشه و آدمی نباشه اتفاقا از همون بچگی ها دلم واسه کسی که قرار بود باهام همسفر یا دوس بشه میسوخت مخصوصا اگه ادم خوش برخوردی میبود از همون اولش به ندرت کلمه پیدا میکردم واسه در میون گذاشتن با افراد همش فکر و تخیل و تنهایے درون با ادما زیادی بُر نمیخورم ... بنام اویَم\nسکوت داره خفم میکنه\nنه اینکه حرفی باشه و آدمی نباشه\nاتفاقا از همون بچگی ها دلم واسه کسی که قرار بود باهام همسفر یا دوس بشه میسوخت\nمخصوصا اگه ادم خوش برخوردی میبود\nاز همون اولش به ندرت کلمه پیدا میکردم واسه در میون گذاشتن با افراد\nهمش فکر و تخیل و تنهایے درون\nبا ادما زیادی بُر نمیخورم با همون دو سه تای هم که دوستم و بشدت تو قلبم بهم نزدیکن زیاد در ارتباط نیستم\nاین حال و هوا عوض نمیشه چون ضمیرمه اما تمام این خصایل باعث نمیشه من رو سکون فرا بگیره\nبازم از همون بچگے باخودم عهد کردم دنیارو تغییر بدم\nو مےتونم ان شالله\nخدایا تا چند ماه پیش میگفتم از کارام پشیمون نیستم\nاما الان کاش برگردم به گذشته و یسری اتفاقات و آدمارو حذف کنم\nچیزای که بال اوجم رو برید\nمیگن پشیمونی از قدم های محکم توبه است\nخدایا از هررررر چیزی که ازت جدام کرد حتے سهوا پشیمونم\nاین دفعه من دیگه نمیگیرمت تو بقلم کن\nروزاے خوب دنیا توراهه\nو چه خوبے جز رضایت تو\n. در پی اعتراض فن ها نسبت به توهینی که به #BTS و آیدولای کیپاپ کرده گفته: "من یه شوخی با بی تی اس کردم و شده تیتر همه خبرگزاری های کره ، کاش شوخیام با ترامپم اینجوری میترکوند!" همچنین در توییتی دیگه گفته نه هرگز بابت اون حرفا عذرخواهی نمیکنم! آلت بخورین 😐😐😐 . آقا این چشه؟؟؟ چقد یه آدم میتونه وقیح باشه؟؟ ... .\nدر پی اعتراض فن ها نسبت به توهینی که به #BTS و آیدولای کیپاپ کرده گفته:\n"من یه شوخی با بی تی اس کردم و شده تیتر همه خبرگزاری های کره ، کاش شوخیام با ترامپم اینجوری میترکوند!" همچنین در توییتی دیگه گفته نه هرگز بابت اون حرفا عذرخواهی نمیکنم! آلت بخورین 😐😐😐\nآقا این چشه؟؟؟ چقد یه آدم میتونه وقیح باشه؟؟ 😐😐😐😐😐😐 تاحالا همچین موجودی ندیده بودم واقعن انقد بی مهابا با اکانت رسمیش به کسی توهین کنه😐 امیدست سر عقل بیاد 😮\nبرای اینکه ببینید قبلا چی گفته بود به چنتا پست قبلیمون رجوع کنید..ایشون دو رگه ی آمریکایی-کره ایست و کارگردان موزیک ویدیو میباشه و با افراد مشهوری مثل #TaylorSwift کار کرده..\n#شهید شاکری قسمت دوم . چهار هیکل مثل تسمهاش را چپ و راست میکند که راه باز کند. برای من که کربلا اولی هستم باورکردنی نیست که صبح عاشورا ضریح را بغل کنم. گیجم، حسین اما میفهمد کجا ایستاده است. پشت سرم مثل محافظی ایستاده و مثل معلم توی گوشم زمزمه میکند: «هرچی میخوای بگیر، وقتش همین جاست...». ... #شهید شاکری قسمت دوم .\nهیکل مثل تسمهاش را چپ و راست میکند که راه باز کند. برای من که کربلا اولی هستم باورکردنی نیست که صبح عاشورا ضریح را بغل کنم. گیجم، حسین اما میفهمد کجا ایستاده است. پشت سرم مثل محافظی ایستاده و مثل معلم توی گوشم زمزمه میکند: «هرچی میخوای بگیر، وقتش همین جاست...». یاد حرفهای تهران میافتم که حاج مصطفی میگفت: «زیر قبه امام حسین (علیهالسلام) هر آرزویی برآورده میشه». بعد پیرمرد که میزد زیر خنده که اگر قرار باشد هر کسی میرود زیر قبه همه آرزوهایش برآورده شود که سنگ روی سنگ بند نمیشود! و حاج مصطفی که با خنده تلخی به پیرمرد میگفت: «با کریمان کارها دشوار نیست...». شروع میکنم به یادآوری آن همه آرزویی که 30 سال جمع کرده بودم و حالا میخواستم همه را زیر قبه اباعبدالله (علیه السلام) خرج کنم. از خودم و خانوادهام شروع میکنم و به دوستانم میرسم، همه را میگویم و از بین جمعیت عقب میکشم. حسین را از لابه لای جمعیت بیرون میآوردم و از شلوغی جدایم میکند! نفس نفس میزنم هنوز که میگوید: «برای ظهور دعا کردی؟! شهادت خواستی از آقا؟!» انگار تمام دنیا روی سرم آوار میشود.\nخاک بر سرم! دانه دانه یادم میآید که چه آرزوهایی داشتم که به آب و نان فروختم، چه باید میخواستم و چه خواستم! گداگشنه که باشی غم آب و نان داری، کاش همه گداها شاکر باشند، شاکری باشند...\n«عراقیها یه ضرب المثل دارن که میگن سینه زنی رو بده به پاکستانیها و هندیها، مراسم رو بسپار به عراقیها و گریه کردن رو بسپار به ایرانیها!» میپرسم: «حالا تو رو ایرانی حساب کنیم یا عراقی؟» میخندد و میگوید: «من یه عراقی گریه کنم!»\nراست میگوید. زائر که پایش به عراق میرسد همه چیز را هماهنگ میکند. از خانه و وسیله نقلیه گرفته تا کفش و دمپایی و حتی غذای نذری! مثل خودمان هم تا روضه میخوانند مثل ابر بهار اشکی میشود و وقتی پای شوخی باشد مثل عسل شیرین است. اصرار میکند شعر بخوانم، میخوانم: «با اشکهاش دفتر خود را نمور کرد/ در خود تمام مرثیهها را مرور کرد/ ذهنش ز روضههای مجسم عبور کرد/ شاعر بساط سینه زدن را که جور کرد... خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن/ پیشانیاش پر از عرق سرد و بعد از آن/ خود را میان معرکه حس کرد و بعد از آن/ شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن/ در خلسهای عمیق خودش بود و هیچ ...\n🌲 یوقتایی،یه جاهایی از زندگیت انقدر میتونه خوب و عالی باشه که دوست نداری ثانیه بره جلو مثل اون لحظه هایی که زل میزنی به یه نقطه و دوست نداری چشم برداری یه جاهایی از زندگی هم انقدر گند میزنی که فکر کردن بهش هم حس تنفر ایجاد میکنه هر دو تو ذهن همه حتی خودمون میمونه ممکنه برای سالیان سال و حتی تا ابد ... 🌲\nیوقتایی،یه جاهایی از زندگیت انقدر میتونه خوب و عالی باشه که دوست نداری ثانیه بره جلو\nمثل اون لحظه هایی که زل میزنی به یه نقطه و دوست نداری چشم برداری\nیه جاهایی از زندگی هم انقدر گند میزنی که فکر کردن بهش هم حس تنفر ایجاد میکنه\nهر دو تو ذهن همه حتی خودمون میمونه\nممکنه برای سالیان سال\nو حتی تا ابد\nولی ای کاش حق انتخاب بود\nحق اینکه زندگیمونو خودمون انتخاب کنیم که چجوری بره جلو\nکاش از خواب که بیدار میشدیم اتفاق بدا بود!\nهمه از یاد آدم میرفت\nاتفاق عالی ها بیشتر میشد کاش...\nاین کاش،اگه و... ها تو زندگیه همه ما همیشه هست\nولی باز کاش!میشد درست استفاده کرد از اتفاق های دور و اطرافمون\nهمه ما به اون اتفاق خوبه نیاز داریم\nچه بخوایم و چه نخوایم\nو باز هم!\nکاش اون اتفاق خوبه هر روز برای ما رقم بخوره که نخواییم ثانیه بره جلو\nفقط و فقط و فقط لذت ببریم از اون لحظات شیرین و دوست داشتنی.\n#art #photo #photography #picture #life #camera #ax #pic #ir_aks #ir_photo #ax_matn #art_camera #vsco_ir #vscocam #negah_doorbin #ir_photographer #honar_cheshm #akasan #akas_bashi #istgahe_honar #pic_poem #thstreetlife #vsco_iran #iran_art_pic #photographers_club #100canon #canongallery #canongraphy #photoss_ir #iran_art_pic\n#سفرنامه_آلمان_هلند_جزایرقناری_۴ از خوبیهای این شهر وجود خطوط مخصوص دوچرخه سواری در پیاده رو بود، همینطور اگر جایی چراغ عابر وجود نداشت حق تقدم با عابر بود و ماشین ها به محض دیدن شما به جای گذاشتن پا روی گاز، جلوتر توقف می کردند. کلاً وجود قانون را احساس می کردید، قانونی که برای همه یکسان بود. ... #سفرنامه_آلمان_هلند_جزایرقناری_۴\nاز خوبیهای این شهر وجود خطوط مخصوص دوچرخه سواری در پیاده رو بود، همینطور اگر جایی چراغ عابر وجود نداشت حق تقدم با عابر بود و ماشین ها به محض دیدن شما به جای گذاشتن پا روی گاز، جلوتر توقف می کردند.\nکلاً وجود قانون را احساس می کردید، قانونی که برای همه یکسان بود. با کوچکترین حرکت پلیس میرسید. آقایی را دیدیم، آبجو در دست با صدای بلند، به آلمانی کلماتی را فریاد میزد، مثل فیلم ها پلیس به سرعت مرد را محاصره و دستگیر کرد.\nگلاب به روتون 😁 برای دستشویی در مراکز خرید باید پنجاه سنت پرداخت میشد، که به نظرم عالی بود، ای کاش در ایران هم پولی میشد اما در عوض سرویس بهداشتی هایی تمیز و با امکانات در کار بود.\nاما کار به معنای واقعی کار بود، می دیدیدیم که مردم برای گذران زندگی چطور سخت تلاش می کنند. بر خلاف کشورهای آسیایی با مردمی سرد روبرو میشدید، مردمی که به سختی لبخند میزدند و از ساعت هفت شب به بعد که جنب و جوش و شادی در آسیا شکل می گیره در اینجا پرنده در خیابانها پر نمیزد. همه جا روی زمین پر از ته سیگار بود. در تمام طول سفر کارتن هایی که در پیاده روها شبها جای خواب کارتن خوابها و پناهندگان بدون جا میشدند به چشم می خورد. در اون سرما تصورش هم سخت بود.\nبارها و بارها در حین قدم زدن ایرانی هایی را دیدیم که در سطل های زباله به دنبال بطری های نوشیدنی خالی بودند تا با انداختنشون در دستگاه مبلغی به دست بیارن. واقعاً دلم به درد اومده بود، به محسن گفتم چرا؟ به کجا باید برسی که این زندگی را انتخاب کنی؟ نمی دونم!!! حرف زیاده..\nبه هر حال ترجیح میدم وارد این مبحث نشم و فقط به عنوان یک توریست از دیده هام بنویسم.\nبا انداختن هر کدام از بطری ها و قوطی هایی که برچسب خاصی داشتند در فروشگاه ها قبضی داده میشد و با دادن اون قبض به صندوقدار مبلغ از خرید شما کم یا پرداخت میشد.\nبیشتر نگهبان های فروشگاهها، بادیگاردهای بارها و فروشنده ها ایرانی بودند، ایرانی هایی که اکثراً اگر متوجه ایرانی بودن شما میشدند، نه تنها رفتار گرمی نداشتند، بر خلاف هندی ها، چینی ها و.. سعی می کردند تظاهر کنند که از ملیتی دیگر هستند. اما شانس خوب من با دو ایرانی دوستداشتنی هم آشنا شدم. ادامه 👇🏻\n شب اول مهر رو یادتونه؟ شبی که برای خیلی‌ها هیجان‌انگیز بوده و برای خیلی‌ها هم پر از استرس؛ اما با وجود این استرس هم کمتر کسی وجود داره که از دوران مدرسه کلی خاطره به یاد‌موندنی تو ذهنش نباشه. ولی بعضیا انگار مدرسه و انتظاراتی که ازشون به عنوان دانش‌آموز داشت با چیزی که دوست داشتن یا مهارتش رو در ... \nشبی که برای خیلی‌ها هیجان‌انگیز بوده و برای خیلی‌ها هم پر از استرس؛ اما با وجود این استرس هم کمتر کسی وجود داره که از دوران مدرسه کلی خاطره به یاد‌موندنی تو ذهنش نباشه.\nولی بعضیا انگار مدرسه و انتظاراتی که ازشون به عنوان دانش‌آموز داشت با چیزی که دوست داشتن یا مهارتش رو در خودشون می‌دیدن زمین تا آسمون فرق داشت.\nاین وقتا آرزو می کردن که کاش مدرسه یه جور دیگه بود، کاش مدرسه به جز ریاضی، ادبیات و زیست بهشون چیزای دیگه‌ای هم یاد می داد.\nشما هم همراه ما باشین و با ما #ازمدرسه بگین. از خاطرات شیرین و تلختون، تجربیات یا انتظاراتتون. نگاه یا خاطره‌تون رو بنویسید و جایزه بگیرید :)\n•از امروز تا 1 مهر ماه با هشتگ #ازمدرسه در اینستاگرامتون پست بذارین.\n•یادتون باشه پیجون پابلیک باشه.\n•حتما اینستاگرام اسنپ رو فالو کنید.\nاز بین پست ها قرعه کشی می کنیم و به ۲ نفر، ۲ میلیون تومان پول نقد جایزه می‌دیم.\nاطلاعات بیشتر رو می‌تونید در وبلاگ اسنپ بخونید👇🏻\nــــــحظه های بـــــدون تو ... لــــــحظه ها گذشت و سه ســـال رفتنت گذشته ... و تو ای آسمان من...بی خبر از خیال من به کجا کوچ کردی ... در این ظلمت نیمه شب ..... به آرامی کنار لحظه های با تو بودن می نشینم ... چشمانم را می بندم ... دوباره مرور می کنم خاطرات با تو بودن را ... نگاه آخر بود ... مثل دیدن سایه ها ... ــــــحظه های بـــــدون تو ... لــــــحظه ها گذشت و سه ســـال رفتنت گذشته ... و تو ای آسمان من...بی خبر از خیال من به کجا کوچ کردی ... در این ظلمت نیمه شب ..... به آرامی کنار لحظه های با تو بودن می نشینم ... چشمانم را می بندم ... دوباره مرور می کنم خاطرات با تو بودن را ... نگاه آخر بود ... مثل دیدن سایه ها در غروب آفتاب در آسمانی نقره فام ... آنقدر دلم گرفته که انگار همان روزی است که تو تازه به آغوش خاک پیوستی ... کاش دستانم به آسمان می رسید ... این روز ها غروبش غریبانه می وزد ... کاش چشمانت را باز میکردی و حرفی میزدی ... ولی افسوس .... افسوس ... و حالا سال هاست دیگر خیال فریاد ندارم ... حس گفتن ندارم ... و حالا از تنهایی ام می نویسم و از نبودنت ... از حس سکوتی که نزدیک ترین همدم لحظه هایم است ... " به یاد تو مینویسم عزیزم که این روزها سخت دلتنگتم... و حال من ماندم و خاطره ی نگاهی در سطر سطر کتاب زندگی..." 💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔 #علی #علی_طباطبایی #دوستت_دارم #فاتحه #تسلیت #alitabatabaee #عشق #خواننده #دلشکسته #shahrzadtabatabaeee #بهترین #هنرمندان #بازیگران #هنرمندان_ایرانی #دلتنگی #بهترین #خانواده_خاص #alitabatabaeee #بازیگر #سینما #Acter #اللهم_صل_علي_محمدﷺو_آل_محمدﷺو_عجل_فرجهم #فاتحه_فراموش_نشه🙏\n#غدیر غدیر نشان داد خدا عادل است و ولایت را در وجود سزاوارترین، مستقرّ می‌سازد. دستی، جانشینِ دستی شد و از این گل تازه، افسردگیِ آن صحرا زدوده شد. غدیر، برکه‌ای از تدبیر بود برای رسیدن به رستگاری‌های پیاپی، رسیدن به هم‌صدایی و همسویی... غدیر می‌خواست تمامیِ فاصله‌ها را به صفر برساند و به مارهای ... #غدیر\nغدیر نشان داد خدا عادل است و ولایت را در وجود سزاوارترین، مستقرّ می‌سازد.\nدستی، جانشینِ دستی شد و از این گل تازه، افسردگیِ آن صحرا زدوده شد.\nغدیر، برکه‌ای از تدبیر بود برای رسیدن به رستگاری‌های پیاپی، رسیدن به هم‌صدایی و همسویی...\nغدیر، آبراهه‌ای بود به خشک‌زار اندیشه‌های تمام اَعصار...\nچه طور فردی مانند امیرالمؤمنین(ع) این چنین مظلوم واقع میشود...؟\nچگونه ممکن است فردی که خود را اهل عبادت و خدا می‌داند به امیرالمومنین(ع) شمشیر بزند؟\nو کاش پای عهدشان در غدیر میماندند...\nو کاش انقدر علی و فاطمه و اولادشان رو مورد ظلم قرار نمیدادند...\nو کاش علی انقدر مظلوم نبود...\nاز تاریخ درس بگیریم‌ان شاءالله\nHey buddy Wish you a great day and week🤞🏻 سلام رفیق روز و هفته ایی عالی برات آرزومندم🤞🏻 همه چی اوکیه؟ رو به راهین؟ رو به رُشدین؟ تمریناتون رو انجام میدین دیگه؟ 😇 . کاربرد جامع و استفاده صحیح از Wish در انگلیسی . همانطور که میدانید از wish برای بیان یک آرزو و حسرت و افسوس در انگلیسی ... Hey buddy😊\nWish you a great day and week🤞🏻\nروز و هفته ایی عالی برات آرزومندم🤞🏻\nهمه چی اوکیه؟ رو به راهین؟ رو به رُشدین؟ 😂🙈\nتمریناتون رو انجام میدین دیگه؟ 😝😇\nکاربرد جامع و استفاده صحیح از Wish در انگلیسی🇺🇸🇬🇧\nهمانطور که میدانید از wish برای بیان یک آرزو و حسرت و افسوس در انگلیسی استفاده میشه.\nاگر آرزو و افسوسی که میخواهید بیان کنید مربوط به زمان حال باشد از زمان گذشته ی ساده استفاده میکنیم:\n📍I wish+PAST SIMPLE\n👉I wish I played tennis.\nمن تنیس بازی نمیکنم.\n👈ای کاش تنیس بازی میکردم.\n👉I wish I were a bird.\nمن پرنده نیستم.\n👈 ای کاش یک پرنده بودم\n👉I wish I were not lazy.\n👈 ای کاش تنبل نبودم\n👉I wish you were here.\nتو اینجا نیستی.\n👈 ای کاش اینجا بودی\n👉 I wish he loved me.\nاو مرا دوست ندارد.\n👈 ای کاش او مرا دوست داشت..\nاگر آرزو و افسوسی که میخواهید بیان کنید مربوط به زمان گذشته باشد از زمان گذشته ی کامل استفاده میکنیم:\n📍I wish+PAST PERFECT\nI didn't work hard.\n👉 I wish I had worked hard.\nمن سخت کار نکردم.\n👈 ای کاش سخت کار کرده بودم.\n👉I wish you had been here.\nI didn't go to the party yesterday.\n👉 I wish I had gone to the paty yesterday.\nمن دیروز به میهمانی نرفتم.\n👈 ای کاش دیروز به میهمانی رفته بودم.\nMohammad didn't buy a ticket.\n👉 Mohammad wishes he had bought a ticket.\nمحمد بلیت نخرید.\n👈 محمد آرزو میکنه ای کاش بلیت خریده بود.\nWe didn't invite them.\n👉We wish we had invited them.\nما آنها را دعوت نکردیم.\n👈 ای کاش آنها را دعوت کرده بودیم.\nبرای بیان خواسته ها و آرزوی هایی که در آینده تمایل به انجام آنها داریم یا آرزو میکنیم در آینده رخ دهد:\nکه در این حالت، در صورتی که بیان آرزوی خودمان باشد، از Could استفاده میشود و در صورتی که در مورد فرد دیگری باشد از Would استفاده میشود:\nI cannot go to the party tomorrow.\n👉I wish I could go to the party tomorrow.\nمن فردا نمیتوانم به میهمانی بروم.\n👈 ای کاش میتوانستم فردا به میهمانی بروم.\nHe will not come to my house tomorrow.\n👉 I wish he would come to my house tomorrow.\nاو فردا به خانه ام نمی آید.\n👈 ای کاش او فردا به خانه ام می‌آمد.\nشرمنده ديگه طولاني شد 💋🙈❤\n. یوقتایی،یجاهایی از زندگیت انقدر میتونه خوب و عالی باشه که دوست نداری ثانیه بره جلو مثل اون لحظه هایی که زل میزنی به یه نقطه و دوست نداری چشم برداری یجاهایی از زندگی هم انقدر گند میزنی که فکر کردن بهش هم حس تنفر ایجاد میکنه هردو تو ذهن همه حتی خودمون میمونه ممکنه برای سالیان سال و حتی تا ابد ولی ... .\nیوقتایی،یجاهایی از زندگیت انقدر میتونه خوب و عالی باشه که دوست نداری ثانیه بره جلو\nیجاهایی از زندگی هم انقدر گند میزنی که فکر کردن بهش هم حس تنفر ایجاد میکنه\nهردو تو ذهن همه حتی خودمون میمونه\nحق اینکه زندگیمونو خودمون انتخاب کنیم\nکه چجوری بره جلو\nکاش از خواب که بیدار میشدیم\nاتفاق بدا بود!؟\nاتفاق عالی ها بیشتر میشد\nولی باز کاش! میشد درست استفاده کرد از اتفاق های دور و اطرافمون\nچه بخوایم چه نخوایم\nکاش اون اتفاق خوبه هروز برای ما رقم بخوره که نخوایم ثانیه بره جلو\nفقط و فقط و فقط لذت ببریم از اون لحظات شیرین و دوست داشتنی\nبچه که بودم یه کارتون بود به اسم غول چراغ جادو که آرزوی بچه ها رو برآورده میکرد همیشه فکر میکردم یه روزی این غول چراغ جادو تو اتاق منم میاد واسه همین یه روز نشستم تمام آروزهام رو تو یه کاغذ نوشتم و گفتم هر روز یکی از اونا رو آرزو میکنم آرزوهام چقدر ساده و شیرین بودن آرزو میکردم بزرگ و قوی شم آرو میکردم ... بچه که بودم یه کارتون بود به اسم غول چراغ جادو\nکه آرزوی بچه ها رو برآورده میکرد\nهمیشه فکر میکردم یه روزی این غول چراغ جادو تو اتاق منم میاد\nواسه همین یه روز نشستم تمام آروزهام رو تو یه کاغذ نوشتم و گفتم هر روز یکی از اونا رو آرزو میکنم\nآرزوهام چقدر ساده و شیرین بودن\nآرزو میکردم بزرگ و قوی شم\nآرو میکردم یه ماشین کنترلی بزرگ داشته باشم که جلو بچه های کوچه پُز میدادم و ...\nحالا بزرگ شدم\nتو بچگی که غول چراغ جادو هیچوقت به اتاقم نیمد\nولی دوست دارم الان بیاد ازم بپرسه چه آرزویی داری؟؟؟\nبهش بگم من فقط یه آرزو دارم\nآرزو میکنم ای کاش هیچوقت به دنیا نمیومدم\nمادرم بچه که بودم از زندگی جور دیگه ای تعریف کرده بود\nاین نیست اون زندگی که مادرم همیشه میگفت\nواقعا ای کاش هیچوقت به دنیا نمیومدم...\n. 👑 #میکائیل💞\n. ✅@mikilove351 ⬅\n. ⤵ #کامنت_شما_نشانه_ی_رضایت_شماست🎯\n. سرم..سرم گیج میره..تو سرم سوالای بی جواب هی اینور اونور میرن.من بضی وختا دلم میخواس دنیا یه جور دیگه ای میبود،دوس داشتن جور دیگه ای میبود و هیچ آدمی برا تنها نبودن دست التماس دراز نمیکرد.اصلن کاش آدم اینهمه تنها نبود. بارها دیدم چقد محبت و پاکی تنها مونده،دورویی و زشتی لبخند میزنه..تنها نبود،دست ... .\nسرم..سرم گیج میره..تو سرم سوالای بی جواب هی اینور اونور میرن.من بضی وختا دلم میخواس دنیا یه جور دیگه ای میبود،دوس داشتن جور دیگه ای میبود و هیچ آدمی برا تنها نبودن دست التماس دراز نمیکرد.اصلن کاش آدم اینهمه تنها نبود.\nبارها دیدم چقد محبت و پاکی تنها مونده،دورویی و زشتی لبخند میزنه..تنها نبود،دست گذاشته بود رو کمرش و سیگار برگ دود میکرد..میخندید..به سادگی اون مهربونی،که با چشای خیس اون گوشه چمباته زده بود..مهربونی تنها بود..مسخرش میکردن.دلم برا مهربونی و سادگی خیلی سوخت.چقد دلم میخواس دنیا چیز دیگه ای میبود..\nچیزی غیر این ، یه جایی شهری اونور رویاهام،اونجا که سهمِ عاشق گریه های بیصدا نباشه،شهری که توش خنده سهم همه باشه..که اصلا آقا! هرکی دلش روشن تر بود سهمش از خورشید بیشتر،هرکی مهربونتر بود،ستاره ها مال اون..پنجره فقط برا اونایی باز میشد که پروازُ میفمن..شب نبود..تاریکی نبود..\nجایی بود که توش غما تقسیم میشد همونطور که شادیا..اصلن اشک فقط برا شوق بیاد..وختی بیاد که دستی برا پاک کردنش باشه..اونوخ وختی میخواستی از کسی بپرسی تاحالا عاشق شدی؟..میپرسی تاحالا بی دلیل گریه کردی؟..از چشماش میپرسیدی دوسش داشتی؟..اگه راس میگف حتما همونجا گریش میگرف..\nاونجا تو دست هر بچه ای یه عروسک بود..بچه ها حق نداشتن نخندن..اصلن چرا بچه ها میمیرن؟!..اونجا هیچ بچه ای،کودک نمیمُرد..بزرگ میشد،کوچیک نمیمُرد..\nبوی بارون میاد..بوی خون..لنتی مگه نگفتم رویامو خط خطی نکن!\nرویام..رویای قشنگم،دیگه شبیه رویا نیس..بوی عشق نه،بوی آدمیزاد میده..رویای قشنگِ کثیف شُدَم.اشک چشام،همش ریخت رو این رویا..\nاما تو رویاتو نکُش،بو کن..هنو بوی کودکی میده.\nحالا منم رویای مچاله شدمُ برمیدارم و صاف میکنم،میتِکونم و آروم رو قلبم میزارم..میخوام خودم تجسم این رویا باشم..\nاقا درسته من مسافرتم اما دوستان شکمو همیشه در صحنه واسمون #گزارش ارسال میکنن . هوم برگر(شعبه اهواز) سفارش و قیمت:هوم برگر سفارشی سینگل ۱۹۰۰۰ تومان،چیکن هوم برگر بیکن و پنیر ۲۶۰۰۰ تومان،توراندو ۱۲۰۰۰ تومان نظر:امشب رفتم هوم برگر،منو یکم تغییر کرده و یکم بیشتر شد،نسبت به یه مدت پیش و منوی ... اقا درسته من مسافرتم اما دوستان شکمو همیشه در صحنه واسمون #گزارش ارسال میکنن😍\nهوم برگر(شعبه اهواز)\nسفارش و قیمت:هوم برگر سفارشی سینگل ۱۹۰۰۰ تومان،چیکن هوم برگر بیکن و پنیر ۲۶۰۰۰ تومان،توراندو ۱۲۰۰۰ تومان\nنظر:امشب رفتم هوم برگر،منو یکم تغییر کرده و یکم بیشتر شد،نسبت به یه مدت پیش و منوی قبل قیمت ها بیشتر شده بود(که البته طبیعی بخاطر شرایط اقتصادی).سفارش توراندو دادم اول که نسبت به قبل حجمش بیشتر شده بود ولی به شخصه نظرم این هست که کیفیت قبل بهتر بود،سیب ها خیلی خشک بودن و به باریکی چیپس شده بودن و کمی سس الفردو و قارچ روش سرد بود،ساندویچ هوم برگر سفارشی سینگل(برگر گریل شده،پنیر،سس الفردو)خوب بود طعمش مثل همیشه خوشمزه بود و یه ساندویچ سبک به حساب میاد،طعم برگرش هم خوب بود،چیکن هوم برگر بیکن و پنیر(فیله مرغ،بیکن گریل،پنیر گودا،سس الفردو)که من سفارش هوم برگر بیکن پنیر دادم که به اشتباه صندوق دار چیکن هوم برگر شنیدن(نکته منفی نیست به هر حال اشتباه پیش میاد و من خودم باید رسید رو چک میکردم)ولی به هر حال یه چیز متفاوت تر بود،طعم ساندویچ عالی بود بیکن زخیم و پنیر گودا زیاد ولی فقط فقط کاش مرغ طعم دار تر بود و اون طعم ضخمش کمتر حس میشد،\nنکات مثبت:سرویس دهی خوب،دسترسی اسان،منو کامل\nنکات منفی:قیمت ها کمی بالا بود،کیفیت سیب امده بود پایین نسبت به قبل.\nآدرس: کیانپارس ۱۷ شرقی\nنظر شما درباره اینجا چیه؟! #اهواز #خوشمزه #شکمو #تراندو #سیبزمینی #همبرگر #بیکن #ahvaz #ahvazia #ahvazfood #foodie #foody #foodporn #foodbeast #foodbloger\n(کاش مرام خیلی ها پیکانی بود ) پیکان، ماشین نبود، مرام بود! پیکان برای ما ایرانیها ، فقط یک " وسیله نقلیه" نبود، همراه بی ادعای همه سفرهايمان بود....نشانه فخرفروشی نبود، کار راه انداز یک محله بود... اگر در هر کوچه، یکی دو نفر پیکان داشتند، انگار همه اهل کوچه ماشین داشتند....نیمه شب اگر بیماری ... (کاش مرام خیلی ها پیکانی بود )\nپیکان، ماشین نبود، مرام بود!\nپیکان برای ما ایرانیها ، فقط یک " وسیله نقلیه" نبود، همراه بی ادعای همه سفرهايمان بود....نشانه فخرفروشی نبود، کار راه انداز یک محله بود...\nاگر در هر کوچه، یکی دو نفر پیکان داشتند، انگار همه اهل کوچه ماشین داشتند....نیمه شب اگر بیماری بود، رساندنش به بیمارستان وظیفه وجدانی صاحب پیکان بود....دختری که عروس میشد، پیکان را گل می بستند و "عروس کشون " میکردند....اهل پول نبود، اما قلک پول خیلی ها بود، صبح تا شب مسافر میکشید تا صاحبش با بغل پر برود خانه...این یار سفر و حذر، لوطی بود، گوشش پر بود از متلک " پیکان قوطی روغن شاه پسند" اما وقتی همان متلک گو ها "کارشان گیر میکرد ، نه نمی گفت...سالها گذشت تا اینکه ما بی وفا شدیم، اما او وفادار ماند، گاه توی دلش موتور پژو گذاشتیم، گاه موتورش را توی پژو کاشتیم. اما پیکان نرنجید...گذشت و گذشت تا اینکه بعضی شیک شدند و پیکان سوارها بی کلاس! بعد دیگر تولید پیکان صرف نکرد، حکمش آمد و تیر خلاص.\nالان که همه از زندگی می نالند، همه ماشین صفر دارند. اما اگر توی این زمانه، نصف شب بیمار شدی ، " این دیگه مشکل خودته "\nگهی زین به پشت،گهی پشت به زین/احوال مربیان والیبال اورمیه در حمایت از یکدیگر! نحوه مواجهه بعضی مربیان والیبال اورمیه در تقابل با یکدیگر در طی این چند سال واقعا داستان عجیبی داشته است به گونه ای که هر کدام که بر روی کار بوده است و هدایت تیمی را بر عهده داشته است دیگری این یکی را خراب نموده و یا بلعکس! یعنی ... گهی زین به پشت،گهی پشت به زین/احوال مربیان والیبال اورمیه در حمایت از یکدیگر!\nنحوه مواجهه بعضی مربیان والیبال اورمیه در تقابل با یکدیگر در طی این چند سال واقعا داستان عجیبی داشته است به گونه ای که هر کدام که بر روی کار بوده است و هدایت تیمی را بر عهده داشته است دیگری این یکی را خراب نموده و یا بلعکس!\nیعنی در طی این چند سال یکی از عمده ترین دلایل عدم قهرمانی والیبال اورمیه همین مشکلات عجیب و غریب بین این مربیان بوده است به گونه ای که تا به حال دیده نشده است که همگی یکی شده و از هم حمایت نمایند.\nدر این چند روز نیز شاهدیم که دوباره یکی دو تا از این مربیان به جان هم افتاده و حتی برای هم بیانیه! نیز صادر می کنند که واقعا در نوع خود جالب و تاسف آور است و دور از حرفه ای گری می باشد.\nای کاش به جای این بیانه ها و تخریب یکدیگر دست به دست هم می دادید و برای اعتلای والیبال اورمیه می کوشیدید.\nای کاش در زمانهایی که فرصت هدایت سکان کشتی والیبال اورمیه در دستانتان بود به انتقادات توجه می کردید و سخنان و راهنمایی ها را مورد استفاده قرار می دادید تا امروز شاهد بیانیه های عجیب غریب نبودیم.\n. بِسم رَبّ المُصور🏻 . 🏻بنام خداوند تصويرگر🏻 . =====================================، . شاید ما به سرعت از بچگیمون دور شدیم، کوچیک که بودیم چه دلهای بزرگی داشتیم؛ حالا که بزرگیم با چه دلهای کوچیکی؛ کاش دلامون به بزرگی بچگی بود. کاش برای حرف زدن نیازی به صحبت کردن نداشتیم، ... .\nحس كودكي كه زود گذشت و حسرتش موند،\nبه‌زودی از #نشر_نیماژ صدای زوزه‌های باد مدام بیشتر می‌شد. ترس افتاده بود به دل دخترک، با خودش گفت کاش مادرم اینجا بود. مادرش را سال‌ها پیش باد برده بود. یک شب پاییزی هوا طوفانی شد و باد پیچید میان خانه‌های مردم و چند نفری را با خود برد. مادر او هم جزو بربادرفته‌ها بود. از آن شب به بعد «باد» کابوس دخترک ... به‌زودی از #نشر_نیماژ\nصدای زوزه‌های باد مدام بیشتر می‌شد. ترس افتاده بود به دل دخترک، با خودش گفت کاش مادرم اینجا بود.\nمادرش را سال‌ها پیش باد برده بود. یک شب پاییزی هوا طوفانی شد و باد پیچید میان خانه‌های مردم و چند نفری را با خود برد. مادر او هم جزو بربادرفته‌ها بود. از آن شب به بعد «باد» کابوس دخترک شد و هر وقت صدایش را می‌شنید دلش می‌لرزید. «نهال» تنها دلخوشی دخترک بود.\nاین کوچه ها خاموش،این شهر خاکستر... فرهاد این قصه،با درد هم بستر شیرین به تلخی رفت،از کام این دنیا داغ جدایی موند رو قلب کاهگل ها... این کاهگل ها بود یک روز کوه سخت حالا به سم عشق،معتادن و بدبخت یک روز با سیگار،یک روز با تریاک این قلب سنگی شد،آغشته ی صد چاک این تب به تن چسبید،یک عمر بالا بود دل ... این کوچه ها خاموش،این شهر خاکستر...\nفرهاد این قصه،با درد هم بستر\nشیرین به تلخی رفت،از کام این دنیا\nداغ جدایی موند رو قلب کاهگل ها...\nاین کاهگل ها بود یک روز کوه سخت\nحالا به سم عشق،معتادن و بدبخت\nیک روز با سیگار،یک روز با تریاک\nاین قلب سنگی شد،آغشته ی صد چاک\nاین تب به تن چسبید،یک عمر بالا بود\nدل ها پر از درده،عشق آنفولانزا بود!\nمیسوخت و میلرزید،از داغ میگفت آه...\nمثل صدای اون مظلوم کرمانشاه...\nآبان چه بی مهره،مهرم به دل خشکید\nتا گریه ی مجنون تو داغ لیلا دید\nاینجا پر از فرهاد،اینجا پر از تلخی\nشیرین ما گم شد،تو سایه ی سردی\nاین خونه بیماره،این خونه تب کرده\nلرزیدنش حقه،کاش لیلی برگرده... مسعود مهراد\nچهارشنبه ۲۲ آبان۱۳۹۶\nپ.ن: هر قصر بی شیرین،چون بیستون ویران\nهر کوه بی فرهاد،کاهی به دست باد...زنده یاد قیصر امین پور\nپ.ن: ممنون از استاد کاوه امین\n#مسعود_مهراد #مسعودمهراد #masoodmehrad #masoodme #کرمانشاه #کرمانش_آه #قصرشیرین #قصر_بی_شیرین #زلزله #تب #لرز #قیصرامین_پور #بیمار #عشق #درد #لیلی #فرهاد #مجنون #شیرین #تلخ #آنفولانزا #ایران #تسلیت #سیگار #تریاک #کاهگل #خاموش #خاکستر\n#hbdmydearestfriend هرت هرت هرت . تولدته رفیق؟ آره مثه اینکه .چیکار باید بکنم ؟ نمیدونم. اما اينو میدونم که باید قدردانی كنم برای بودنت برای نیم دهه کنارم احساس کردنت برای رفاقتی که بهم هدیه دادی. تولدت مبارک سنگ صبور من تولدت مبارک تفسیر واقعی واژه ای به نام رفاقت.تولدت مبارک همدم در دل ... #hbdmydearestfriend😘😘😘😘 هرت هرت هرت . تولدته رفیق؟ آره مثه اینکه .چیکار باید بکنم ؟ نمیدونم. اما اينو میدونم که باید قدردانی كنم برای بودنت برای نیم دهه کنارم احساس کردنت برای رفاقتی که بهم هدیه دادی.\nتولدت مبارک سنگ صبور من تولدت مبارک تفسیر واقعی واژه ای به نام رفاقت.تولدت مبارک همدم در دل های قلب شکست خورده من .\nمی دانی عشق من زندگی پستی و بلندی های خاص خودش رو داره باید بود و موند .همیشه همه چیز اون چیزی نیست که ما میخوایم .رفیق کاش تقدیر انسان ها فقط در خواب بود اخه فقط در خوابه که اونی که میخوای بشه میشه.دوست و یار من مدت هاست برای امشب برنامه ها داشته ام .الانم کنار من خوابیدی و هی دری وری میگی و نمیذاری تمرکز کنم رو متن 😂😃😂😁 عزیزترین برای تو برای خودم و برای خنده هایمان کاش خدا کاری کند . داشتنت آرزوی هرکسی خواهد بود می دانم .چقدر خوشبختم که دارمت رفیق. رفیق مرا برای آزردن روحت ببخش دست خودنش نیست دلی که هزاران بار شکسته یک بار سر باز کرد شرمنده ام.\nاین از ما نیست که دنیا جای بدیست ما آمده ایم که خود خوب باشیم عزیز من.\nبمان برای من رفیق شقیق من .لااقل به احترام نیم دهه خاطره به احترام نیم دهه قهقهه نیم دهه قدم زدن های شبانه.\nبمان هستی من\nبمان آن که بايد باشد\n#بخونید_قشنگه #مرد #جوان #فقیر و گرسنه ای دلتنگ و افسرده روی پلی نشسته بود و گروهی از #ماهی‌گیران را تماشا می کرد، در حالیکه به سبد پر از ماهی کنار آنها چشم دوخته بود. با خود گفت: کاش من هم یک عالمه از این ماهی ها داشتم. آن وقت آن ها را می فروختم و #لباس و غذا می خریدم. یکی از ماهی‌گیران پاسخ داد: ... #بخونید_قشنگه👌\n#مرد #جوان #فقیر و گرسنه ای دلتنگ و افسرده روی پلی نشسته بود\nو گروهی از #ماهی‌گیران را تماشا می کرد،\nآن وقت آن ها را می فروختم و #لباس و غذا می خریدم.\nاین قلاب را نگه دار تا من به #شهر بروم و به کارم برسم.\nطولی نکشید که مرد از این کار خوشش آمد و #خندان شد.\nبعد که محتاج بودی وقت خود را با خیال‌بافی تلف نکن. ✔قلاب خودت را بنداز تا زندگی ات تغییر کند،\nبسم الله الرحمن الرحیم سلام #امام_خوبی_ها ! دلم لک زده برای کمی حرف گفتن با شما. راستش #دلم_گرفته بود! #حضرت_ماه ، مگر شما امام امّت نیستید؟ پس لطفا کمی به حرف های تلخ حقیر گوش کنید. جان جانان کجایی؟ نیستیُ دلِ ما برایتان تنگ شده. نیستیُ ببینی تا گرگ های زالو صفت، نایِبَت را #تنها گیر ... بسم الله الرحمن الرحیم\nسلام #امام_خوبی_ها !\nدلم لک زده برای کمی حرف گفتن با شما.\nراستش #دلم_گرفته بود!\n#حضرت_ماه ، مگر شما امام امّت نیستید؟\nپس لطفا کمی به حرف های تلخ حقیر گوش کنید.\nجان جانان کجایی؟\nنیستیُ دلِ ما برایتان تنگ شده.\nنیستیُ ببینی تا گرگ های زالو صفت، نایِبَت را #تنها گیر آورده اند.\nنیستی تا ببینی دهان های با حقد و غضب گشوده شده را.\nکاش بودی آقا جان\nکاش بودی تا چند فقره از آن تو دهانی های آبدارتان به #بنی_صدرهای_زمانه ارائه میکردی.\nکاش بودیُ به #بدخواهان_اسلام و #انقلاب ، از آن غلط کردی های معروفتان نثار می کردی.\nکاش بودی #حضرت_روح_الله!\nامام عزیز نیستی\nنیستی تا ببینی #سید_عزیزمان را.\nنیستی تا ببینی #مقام_معظم_دلبری ما موی سپید کردُ پیر شد از دست این نا اهلآن.\nآری پیر شد! اما هزار الحمدلله\nدرست مثل پیری جنابتان #محکم ، #شجاع و #قاطع ..\nراستی این روز ها عجیب از شما حرف زیاد است.\nچه بسیارند راویان خاطرات رنگینُ گوناگون!\nاما وقتی از آن #راویان_راه و مسلک شما را مطالبه می‌کنیم تقریبا به هیچ می رسیم.\nجان جانان ..\nشما چه خوب توانستید #آینده را ببینید.\nچه خوب #آدم_شناس بودید.\nو چه محکم از #حضرت_خامنه_ای یاد کردیدُ بنا نهادید این خشت #ولایت را !\nخرس خاله های بسیاری کنارتان عرض ارادت داشتند.\nخیلی ها برو بیا داشتند\nاصلا انگار خیلی ها منتظر بودند چشمانتان برای همیشه بسته شودُ انتقام بگیرند.\n#انتقام از اسلام، ملت، #انقلاب و #بیت_المال ..\nاما شما ابن الرسول الله ی و روح خدا و نقشه ها بر آب کردی\nاصلا نمیدانم چه گفتم\nگلایه کردن هم بلد نیستم\nقرو قاطی وقتتان را گرفتم.\nاما کلام آخرم باشد ماه تابان ..\nدعا کنید برای این انقلاب\nبرای سرپا شدن این #نظام #خون_دل های بسیاری خوردید.\nخون های بسیاری ریخته شد!\nاما انگار بعضی ها نمی خواهند بفهمند!\nمنظورم از بعضی ها همان دور و بری های عزیز کرده شما هستن آن دورو بری های عزیز کرده ای، خوردنی ها را خورده و میخواهند سفره و صاحب سفره را تقدیم اربابانشان کنند.\nدعا کنید این #انقلاب به دست نا اهلان نیوفتد.\nدعا کنید برای #حضرت_آقا\nخب پر گویی کردم!\nوقتتان را نمی گیرم #حضرت_عشق\n"لعنت به جنگ " جنگ اگر چشم داشت از شرم اشک‌های مادرم هیچ تفنگی را شلیک نمی‌کرد؛ گلوله‌ها بر تن برادرم او را مجروح می‌کرد او بود که درد می‌کشید او بود که شهید می‌شد؛ جنگ نبرد نابرابری بود که مادرم را نشانه رفته بود ! شهیدی که بر خاک می خُفت سر انگشت در خون خود می زد و می نوشت: به ... "لعنت به جنگ "\nاگر چشم داشت\nاز شرم اشک‌های مادرم\nهیچ تفنگی را شلیک نمی‌کرد؛\nگلوله‌ها بر تن برادرم\nاو را مجروح می‌کرد\nاو بود که درد می‌کشید\nاو بود که شهید می‌شد؛\nنبرد نابرابری بود\nکه مادرم را نشانه رفته بود !\nشهیدی که بر خاک می خُفت\nسر انگشت در خون خود می زد و می نوشت:\nنه در جنگ که بر جنگ؛ "کاش دنیا دست زن ها بود\nزن ها که زاییده اند ، یعنی خلق کرده اند\nو قدر مخلوق خودشان را می دانند\nقدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را\nشاید مردها چون هیچ وقت عملا خالق نبوده اند\nآنقدر خود را به آب و آتش می زنند تا چیزی بیافرینند\nاگر دنیا دست زن ها بود، جنگ کجا بود؟"\n: چه حقیقتهای تلخی که دل آدمو میسوزونه در صفحه آقای پرویز پرستویی این ویدیو رو دیدم از خانم جمیله که اگر به قول آقای پرستویی خودمون رو سانسور نکنیم هممون میشناسیم هم اسمشون هم هنرشون هر حرفی بخوام بگم بهتر و زیباترش رو آقای پرستویی گفتن اما دلم خیلی گرفت اشک تو چشام حلقه زد که چه کردیم با هم به ... :\nچه حقیقتهای تلخی که دل آدمو میسوزونه\nدر صفحه آقای پرویز پرستویی این ویدیو رو دیدم از خانم جمیله\nکه اگر به قول آقای پرستویی خودمون رو سانسور نکنیم هممون میشناسیم هم اسمشون هم هنرشون\nهر حرفی بخوام بگم بهتر و زیباترش رو آقای پرستویی گفتن اما دلم خیلی گرفت\nکه چه کردیم با هم\nبه اسم شهدا\nآنها که به اسم دین دست در بیت المال انداختند\nداراییهای ملی و مردمی رو بردند و میبرند\nمیلیاردها تومان که هیچ\nمیلیاردها دلار دزدیند\nتن هیچ مدعی نلرزید\nکسی وامصیبتا نگفت\nاسلام و نظام در خطر نیفتاد\nاما ناصر ملک‌مطیعی رو تحقیر کردند\nداغ به دل فردین گذاشتند تا دق کرد\nشجریان رو ممنوع کردند\nو کارگردانی باید از اینکه اجازه دادند اسمی از ابراهیم تاتلیس برده بشه از مسولین تشکر میکنه\nجای هایده و مهستی و سوسن و ویگن و بیک‌ایمانوردی در قبرستان غربت نیست\nآنها در دلها زنده‌اند\nاین حق جمیله نیست دور از سرزمینش در حال و روزی غریب باشه\nما مدعی مسلمانی هستیم\nاسلام دین رحمت و گذشت و احترامه\nچقدر حدیث و روایت داریم از پیامبر و حضرت علی در باب احترام مخالف حتا به دشمن\nچه کردیم با هم‌نوعانمان\nکی وقت جبران میرسه؟\nجمیله‌ی پیر در سرزمینش باشه چه خطری برای دین و نظام به وجود میاد؟\nامثال جمیله‌ها کم نیستند\nحرفهای شهرام شبپره رو شنیدم که از آرزوی برگشتنش میگفت\nخیلی دلم گرفته رفقا\nکاش برگردیم به هم\nبه دور از کینه‌ها\nاز هر دین و مرام و مسلک و باور\nانسان که هستیم\nطفلی شهدا که به اسمشون ترویج کینه و تعصب‌های کورکورانه کنیم\nاینکه چه شد زمانی نه چندان دور تشویقها و هورا‌ها برای امثال جمیله تمام سرزمین رو فرا گرفته بود و بعد از مدتی ناگهان دست‌های تشویق‌کننده تبدیل به مشتهای گره کرده با صدای مرگ بر شدند بحث من نیست\nشک ندارم خیلی از متعصبها و انقلابی‌ها هم با هنر جمیله آشنا بوده و هستند\nمگر میشه کسی صدای داریوش و ابی و گوگوش و هایده و مهستی و ستار و حمیرا و سوسن و ویگن و معین و شهرام شب‌پره و اندی و امید و لیلا و شهره و عارف و کلی آواز‌خوان دیگه رو نشنیده باشه\nاما چی میشه تا حرف از برگشتن اینهمه اسطوره و خاطره‌ساز نسلهای متفاوت میشه مخالفتها و وامصیبتها شروع میشه؟\nخیلی سخته تماشای تصویر این لحظه‌های خانم جمیله... کاش تغییر کنه نگاه‌های آدمهای تصمیم ساز به سمت گذشت و اصلاح\nاگر وقت دلجویی‌ها گذشته باشه برای برگردوندن اینهمه آدم به خاکی که در آن زاده شدند هنوز هم دیر نیست...\n. سالیان پیش بود که حادثه فوتبال برایم بی ذوق ترین اتفاق زمین بود اما ، فقط دیدن و لمس کردن" چند ثانیه" از اقیانوس جادویت کافی بود تا دیوانه فوتبال شوم دیدنت کافی بود تا در تمام نود دقیقه چشمانم در جستجوی حرکت تازه ی دیگری از تو باشد تا دعا کنم که کاش بیشتر پاس ها به جواهر دوست داشتنی مان برسد تا منتظر ... . سالیان پیش بود که حادثه فوتبال برایم بی ذوق ترین اتفاق زمین بود\nفقط دیدن و لمس کردن" چند ثانیه" از اقیانوس جادویت کافی بود تا دیوانه فوتبال شوم\nدیدنت کافی بود تا در تمام نود دقیقه چشمانم در جستجوی حرکت تازه ی دیگری از تو باشد\nتا دعا کنم که کاش بیشتر پاس ها به جواهر دوست داشتنی مان برسد\nتا منتظر باشم که فقط یک دریبل بیشتر بزنی تا من باز از خود بیخود ترشوم\nهمان چند ثانیه کافی بود\nتا اگر روی نیمکت باشی من بگویم چرا بازی بدون جادوگر را نشان میدهند? تا ارزو کنم کاش بیشتر نیمکت را نشان میداد\nهمان چند ثانیه کافی بود تا فقط بدنبال افسون جنون آور موهای پریشان و ساق های رقصان ات در زمین نباشم...\nتا هنوزم که هنوز هست مثل قبلها تکه روزنامه های مربوط به تو،عکسهای تو را جمع کنم\nتا در روز خداحافظی مظلومانه ات و هجوم های خشمگین علیه تو، که کم هم نبود، بشود بدترین روزهای زندگی ام\nآن چند ثانیه یعنی همین الان\nکه دعا میکنم در بازی های تیم محبوبمان به استادیوم بروی و بیایم آن دوربین لعنتی را از صدا و سیما بگیرم و تو را کمی بیشتر از پنج ثانیه به دوستدارانت نشان بدهم\nدلتنگی یعنی همین الان\nکه به پاس همان چند ثانیه هنوز در همه جا دنبال دیدن عکسی جدید ،جمله ای نو و حقیقتی دیگر از تو هستیم\nیعنی این که هنوز هم مثل همان جوان مو بور قدیمی با دریبلهای انفجاری ما را به وجد می آوری\n. Four years ago today we moved to the lovely #seattle . #home 🌧 چهار سال پیش، چهارم آگست بعد از سه سال و نیم تجربه زندگی کردن کنار هم در تهران ، با همدیگه به سیاتل مهاجرت کردیم. سیاتل حالا شده شهر من خونه من. نمیدونم تا کی سیاتل بمونیم! ولی میدونم بخش بزرگی از وجود من تو این خاک شکل گرفته! درست ... .\nFour years ago today we moved to the lovely #seattle . #home\nچهار سال پیش، چهارم آگست\nبعد از سه سال و نیم تجربه زندگی کردن کنار هم در تهران ، با همدیگه به سیاتل مهاجرت کردیم.\nسیاتل حالا شده شهر من\nنمیدونم تا کی سیاتل بمونیم! ولی میدونم بخش بزرگی از وجود من تو این خاک شکل گرفته! درست همون موقع ها که از تنهایی و غم زیاد، قشنگی هاش رو نمیدیدم و خاک این شهر رو چنگ میزدم به من شکل داد. من رو گلشید امروز کرد، که حتما بهترین نیست! ولی از خودش راضیه.\nحالا خودم رو به این باور رسوندم که دلم هر جا آروم تره، قلبم برای هر جا بتپه! اونجا خونه منه.\nقلب من هر لحظه برای تهران قشنگم میزنه و دیشب که هیجان رسیدن به سیاتل رو داشتم، مطمین شدم سیاتل هم خونه منه.\n. درست مثل لندن که روزی عزیز ترین خونه ام بود\nمیدونم خیلی هاتون قصد رفتن دارید\nولی بدونید سال های اول مهاجرت سخته! گاهی نفس گیره!\nحتی اگر مثل من آدم وابسته ای نباشید.\nکافیه عاشق باشید.\nدرد رو با تمام سلول هاتون حس میکنید.\nاینکه می ارزه یا نه!\nمن تا ابد دلتنگ تهرانم،\nدلتنگ خانواده و دوست و فامیلمم! دلتنگ خاطره ها و کوچه هاشم! دلتنگ بخشی از گلشیدم که جا گذاشتمش و اومدم!\nو تا ابد ازش دلگیرم!\nحالا فکر میکنم درست انتخاب کردم.\nکاش وطن ... (بقیه اش رو شما بگید)\nتقصیر خودش بود سرش را کردم زیر آب دست و پا زد تقلا کرد اما من هنوز عصبانی بودم با آن انگشت های قهوه ای شکلاتیش گند زده بود به لباس میهمانی ام کت و شلوار و شکلات!!! تا کی باید تحمل می کردم؟ دیگر دست و پا نزد دست هایم شل شد لیز خورد و افتاد پایین وان مثل این انیمیشن ها من کشتمش تقصیر خودش بود هر ... تقصیر خودش بود\nسرش را کردم زیر آب\nدست و پا زد\nاما من هنوز عصبانی بودم\nبا آن انگشت های قهوه ای شکلاتیش\nگند زده بود به لباس میهمانی ام\nکت و شلوار و شکلات!!!\nتا کی باید تحمل می کردم؟\nدیگر دست و پا نزد\nدست هایم شل شد\nلیز خورد و افتاد پایین وان\nمثل این انیمیشن ها\nهر روز یا خجالتم می داد\nیا خشمگینم می کرد\nحالا چه عجیب شدم\nدیگر وقت باران نمی دوم بیرون\nدیگر جفت پا نمی پرم میان چاله های آب\nاول روکش شکلاتی بستنی را نمی خورم\nآب نبات چوبی را پر هوس نمی خرم\nدر رویایم استخری پر از بستنی یا شکلات نیست\nاصلا زیادی شبیه شدم به آدم بزرگ ها\nحتی اون خرس یادگاری پدر را بغل نمی کنم\nدیگر موقع خرید، جذب رنگ ها نمی شوم\nکاش او را نمی کشتم\nاما خودش تقصیر داشت\nزیادی روی اعصاب بود\nمثلا در آن بحبوحه مشکلات کاری من\nدلش تاب می خواست\nول نمی کرد\nمدام نق می زد\nای وای اشک هایم دیگر زلال نیست\nکاش کودک درونم را نکشته بودم\nاین روزها سخت بهش محتاجم\nپ.ن：این روز را تبریک می گم به همه عزیزانی که مصرانه کودک درون شان را حفظ کردند و هنوز دنیای شان رنگی است\nپ.ن2: روز جهانی کودک مبارک\n. 🕊 سهم تو،گشتن میان زباله های شهر خواب زده . نفَسَش به تنگ آمده بود. سرفه‌ها خشمگین تویِ ریه‌هایش خانه کرده بودند. عفونت بدنش را گرفته بود و می‌سوزاند. رضا، کودکی که زباله گردی می‌کند. این نوشته را تویِ خیالم می‌گذارم روی دستانش تا کبوتر شود، پرواز کند و به قلبِ آدم‌ها بنشیند… کاش روزی کبوترهای ... .\n🕊 سهم تو،گشتن میان زباله های شهر خواب زده\nنفَسَش به تنگ آمده بود. سرفه‌ها خشمگین تویِ ریه‌هایش خانه کرده بودند. عفونت بدنش را گرفته بود و می‌سوزاند.\nرضا، کودکی که زباله گردی می‌کند. این نوشته را تویِ خیالم می‌گذارم روی دستانش تا کبوتر شود، پرواز کند و به قلبِ آدم‌ها بنشیند… کاش روزی کبوترهای کودکان فریاد شود از قلبِ آدم‌ها که رضا دیگر به سختی می‌تواند صحبت کند.\nدستانت. به میانه‌ی ١٢ سالگی رسیده.\nو چه مردانه زندگی را به مبارزه طلبیده‌ای، چه مردانه از زندگی می‌خوانی از خواهر کوچک ۵ ساله که منتظر توست.\nتوپ پوسته پوسته از فقر را به میان کودکان ِزمین ِ خاکی انداخته‌ای ، تا مرا به شهادت دنیای از دست رفته کودکی‌ات بگیری . و من چه ناامیدانه فریاد “رضا” سر می‌دهم ترا به میانه می‌خوانم؛ تا شاید لحظه‌ای و تنها لحظه‌ای از کودکی گمشده‌ات میانِ زباله‌های بی‌خبری‌ام را در هلهله‌یِ شادیِ هم سالانت بازبیابی و چه ناکامم! چه نا امیدانه به آتش جهنم خرداد بازگرداند‌ی‌ام از سرمای زمهریر بی‌خبری سالیانم.\nبا صدا‌ی گرفته از عفونت زباله‌های عجین شده با معصومیت کودکانه‌ات از خواهرت برایم خواندی. از اینکه سهمت شده گشتن میانِ زباله‌های این شهرِ خواب زده.\nکاش تو مرا هم روزی بخوانی برای آنکه بتوانم آوازه‌ی مردانگی‌ات را کوی به کوی بر سر خفتگان شهرم فریاد بزنم\n🎨 شناسایی #شهرری #زمان_آباد\n🔹 شما هم در تأمین کیسه غذایی یک ماه نیازمندان سهیم شوید:\n✅ شماره کارت به نام جمعیت امام علی(ع):\n🌐 درگاه پرداخت الکترونیکی:\nکاش انسان ها امیدی به راه های نرفته داشتند کاش هیچ کس بخاطر کس دیگه زندگی نمیکرد کاش همه دل ها ساده بود کاش انقدر راحت میتونستیم از دوست داشتن بگیم که دیگه نیازی به قسم خوردن و امتحان بعدش نباشه کاش همه آدم ها دل هاشون بهم نزدیک و ای کاش همه مردم فرهنگشون محبت کردن بود کاش انسان ها امیدی به راه های نرفته داشتند کاش هیچ کس بخاطر کس دیگه زندگی نمیکرد کاش همه دل ها ساده بود کاش انقدر راحت میتونستیم از دوست داشتن بگیم که دیگه نیازی به قسم خوردن و امتحان بعدش نباشه کاش همه آدم ها دل هاشون بهم نزدیک و ای کاش همه مردم فرهنگشون محبت کردن بود\n.. این #جنگ_جهانی چندم است که دارد رخ می دهد؟! یکی گفته بود جنگ جهانی سوم بر سر آب است! دیگری اما گفته بود نمی دانم جنگ جهانی سوم چگونه است ولی قطعا در جنگ جهانی چهارم مردم با چوب و چماق (یعنی ابتدایی ترین آلات قتاله) به جان یکدیگر می افتند! من نمی دانم سومین جنگ جهانی کی و چگونه و بر سر چه موضوعی اتفاق افتاد؛ ... .. این #جنگ_جهانی چندم است که دارد رخ می دهد؟! یکی گفته بود جنگ جهانی سوم بر سر آب است! دیگری اما گفته بود نمی دانم جنگ جهانی سوم چگونه است ولی قطعا در جنگ جهانی چهارم مردم با چوب و چماق (یعنی ابتدایی ترین آلات قتاله) به جان یکدیگر می افتند!\nمن نمی دانم سومین جنگ جهانی کی و چگونه و بر سر چه موضوعی اتفاق افتاد؛ اما حالا با اطمینان می گویم که شاهد جنگ جهانی چهارم هستیم! در #عراق و #سوریه، جانوری به اسم #داعش با چاقو سر می بُرد، در #یمن، خوکهای نجس العین #سعودی، به جای شیر، #سرب_داغ به حلق کودکان گرسنه می ریرند و وبا هدیه می دهند، در #فلسطین، خوناشام های #صهیونیست زمین می خورند و خون صاحب سرزمین را می مکند و در #میانمار... امان از میانمار... حیواناتی که هیچ دسته و گروهی زیر بار نسبت موجودیت آنها به خود نمی رود، با آتش، تازیانه، سنگ، چاقو و دست و پا به جان مردم بی دفاع #مسلمان افتاده اند! زنده زنده در آتش می سوزانند، می کشند و می کشند! فقط به جرم اینکه این مردم فکر می کردند آزادند دین، مذهب، مسلک و اعتقاد خود را انتخاب کنند! و نمی دانستند که مسلمان بودن بزرگترین جرم عصر حاضر است!\nو من، کاش کور بودم، کاش سرم به لاک خودم بود و می رفتم همان عکس های گل و بلبل و فتوگرافی و شعرگرافی خودم را لایک می کردم! کاش آن علامت ذره بین لعنتی را نمی فشردم و وارد دنیای جنگ زده میانماری ها نمی شدم! کاش کور بودم و اینقدر مفلوکانه شاهد #مرگ_انسانیت نبودم... کاش... . . .\nآمده ما را بسوزاند خدایا رحم کن\nرحم کن! بر روزگار تیره ی ما رحم کن...\nای #مدافعان_صلح در کجا نشسته اید؟\nپس چرا صدایتان به گوش ما نمی رسد؟\nهرکس صدای مسلمانی را بشنود که فریاد می زند: مسلمانان به دادم برسید و کمک نکند، مسلمان نیست!


فال روزانه امروز یکشنبه 6 مهر ۱۳۹۳ - مهین فال\nکد خبر : 117296 تاریخ انتشار : شنبه 5 مهر 1393 - 23:42\nفال روزانه امروز یکشنبه 6 مهر ۱۳۹۳\nفال روزانه امروز یکشنبه 6 مهر ۱۳۹۳ فال روزانه متولدین فروردین سخت کوشی شما امروز به نوعی نتیجه می دهد که کاملاً متوجه اش می شوید. همه چیز به خوبی و آسانی جریان دارد و شما همه مسئولیت های خود را تحت کنترل دارید. زمانی را برای تقدیر از چیزهای …\nبرچسب ها : فال ، فال امروز ، فال حافظ ، فال حافظ اصلی ، فال روزانه امروز ، فال روزانه امروز یکشنبه 6 مهر ۱۳۹۳ ، فال روزانه یکشنبه 6 مهر ۱۳۹۳ ، فال یکشنبه 6 مهر ۱۳۹۳


صفحه اصلی مقالات آذین هنر چاپ روی کاغذ گلاسه قیمت چاپ روی کاغذ گلاسه\nچاپ روی کاغذ گلاسه قیمت چاپ روی کاغذ گلاسه قیمت چاپ کاغذ گلاسه . چاپ گلاسه یکی از مناسب ترین روشها برای چاپی زیبا و درجه جذابیت بالا است. چاپ روی کاغذ گلاسه نیاز به توجه به نکات خاص خود دارد.\nچاپ روی کاغذ گلاسه با بالترین کیفیت و در سریعترین زمان ممکن در مرکز چاپ و تبلیغات آذین هنر انجام می پذیرد. کاغذ گلاسه قابلیت درج رنگ های متنوع و با درجه کیفیت بالا را دارد. رنگ درج شده روی کاغذ گلاسه دارای ماندگاری بالا بوده و دارای طول عمر بالا است. براقیت ایجاد شده برای چاپ، چاپ روی کاغذ گلاسه را به یکی از بهترین روشها برای چاپ های زیبا کرده است.\nقیمت چاپ روی کاغذ گلاسه\nکاغذ گلاسه نسبت به کاغذ تحریر و معمولی دارای قیمت بیشتری است ولی از لحاظ کیفیت و عمر ماندگاری این دو قابل مقایسه نیستند. صرفا با ایجاد چاپی روی تحریر ، عمل چاپ صورت گرفته و چاپی زیبا وجذاب برای مخاطب ایجاد نمی شود. این در حالی است که چاپ روی کاغذ گلاسه دارای قیمت بالاتر بوده و عمر و کیفیت بالاتری را برخوردار است.\nتجهیزات چاپی واحد چاپی برای ایجاد چاپی زیبا و با رزولیشن بالا بسیار مهم است. جهت این امر واحد چاپی بایستی چاپ با درجه کیفیت بالا را برای مشتریان فراهم نماید. چاپ گلاسه با ابعاد مختلف و ایجاد چاپ در زمان کمتر از جمله دیگر ویژگی هایی است که یک واحد چاپی معتبر باید داشته باشد. مرکز چاپ و تبلیغات آذین هنر چاپ با درجه کیفیت بالا و با سریعترین زمان ممکن و در ابعاد مختلف را ایجاد می نماید.


بازار آریا | خصوصی‌سازی در آموزش و پرورش صحت ندارد\nخصوصی‌سازی در آموزش و پرورش صحت ندارد اقتصاد ايران\nبازار آریا - وزیر آموزش و پرورش گفت: خصوصی‌سازی در آموزش و پرورش صحت ندارد.\nبه گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فارس، محسن حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش در جمع خبرنگاران در خصوص گلایه از شهریه مدارس غیردولتی، اظهار کرد: در مدارس غیردولتی برای شهریه دانش‌آموزان ضوابطی تعیین شده و بر اساس آموزش‌هایی که مدرسه ارائه می‌شود تعیین می‌شود؛ نیاز به حضور سازمان‌های دیگر برای نظارت بر شهریه مدارس غیردولتی نیست.\nشنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۱:۳۷:۳۵


برتری پرگل زاگرس مهاباد مقابل هیات فوتبال خوی/وآغاز رقابت های لیگ برتر فوتبال نونهالان آذربایجان غربی | خبرگزاری ورزشی wasna\n۲۴ آبان ۱۳۹۸ - ۰۳:۵۶\nاخبار از فوتبال استان\nبرتری پرگل زاگرس مهاباد مقابل هیات فوتبال خوی/وآغاز رقابت های لیگ برتر فوتبال نونهالان آذربایجان غربی\nتیم زاگرس مهاباد با هشت گل تیم هیات فوتبال خود در هم کوبید.\nبه گزارش خبرگزاری واسنا،لیگ برتر فوتبال استان آذربایجان غربی با برگزاری دو دیدار در شهرهای مهاباد و ارومیه برگزار شد،در استادیوم آزادی مهاباد تیم زاگرس مهاباد با هشت گل مقابل نماینده فوتبال شهرستان خوی به برتری دست یافت.\n-از سری مسابقات لیگ برتر فوتبال نونهالان استان آذربایجان غربی تیم اورین خوی در استادیوم شهید چمران خوی میزبان تیم سردار بوکان خواهد بود،مه برنده این دیدار به صدر جدول رقابت های فوتبال لیگ برتر نونهالان استان آذربایجان غربی راه خواهد یافت.\n-تیم نوجوانان سلماس هم در استادیوم ۵هزار نفری سلماس موفق شد در یک بازی پرگل وزیبا با نتیجه سه بر یک تیم اروم اسپور ارومیه را مغلوب کند،تا این تیم یکی از مدعیان قرمانی لیگ برتر فوتبال نوجوانان استان لقب بگیرد.\nگل های تیم نوجوانان سلماس را در این بازی علی محمدی،دانیال حسین زاده، کارن پرورده به ثمر رساندند.\nاروم اسپور زاگرس مهاباددانیال حسین زادهسردار بوکانلیگ برتر نوجوانان