محیط زیست – دکتر دونلو متخصص مغز و اعصاب سردرد و میگرن و ام اس\nديگر براي هواي آلوده باران نمي‌خواهيم\nمصدومين باران اهواز به 9 هزار نفر رسيد\nپيشتر از اينها هوا كه آلوده مي‌شد، مردم دست به دعا مي‌شدند براي باران، اما بعد از باران اسيدي اهواز، كسي براي رفع آلودگي هوا، باران نمي‌خواهد. هواي خوزستان، در طول يك هفته گذشته 9 هزار نفر را راهي بيمارستان كرده، اين آمار در حالي اعلام شده كه تا اواخر هفته گذشته پنج‌هزار و 800 نفر به مراكز درماني مراجعه كرده بودند، اما به گفته محمدحسين سرمست، رييس دانشگاه علوم پزشكي اهواز، تا ديروز، هفت هزار پرونده پزشكي براي افراد مراجعه‌كننده به بيمارستان‌ها دراين خصوص تشكيل شده و دو هزار نفر هم به صورت خود درمان يا با مراجعه به مطب پزشك شناسايي شدند. پيش از اين اعلام شده بود علت آلودگي هواي اهواز؛ آلوده‌ترين شهر دنيا، سوزاندن هزاران تن پسماند صنعتي بوده است، پسماندهايي كه براساس مشاهدات و گزارش‌هاي ميداني، حجم زيادي پسماند صنعتي كه شامل هزاران حلقه لاستيك بود، در حريم اهواز و در كنار دو كريدور اصلي هواي شهر آتش زده شدند كه سوزاندن چندين تن پسماند تا اواخر هفته گذشته نيز ادامه داشته و منجر به تشديد حجم آلاينده‌هاي هواي اهواز در يك هفته گذشته شده است. سرمست در اين خصوص به خانه ملت گفت: «براساس گزارش‌هاي بازرسان سازمان حفاظت محيط زيست اهواز، در نخستين بارش باران پاييزي كه به دليل وجود حجم زيادي آلاينده و ذرات معلق به شكل اسيدي بر فراز شهر ريزش كرد، ذراتي همچون اسيد سولفوريك و مفتيك مشاهده شد كه به شكل گاز در هواي شهرها پخش شد و جمع زيادي از شهروندان خوزستاني به ويژه در مركز استان را با علايم تنگي نفس راهي بيمارستان‌ها كرد. با آغاز پديده رعد و برق در ميان ابرهاي باران زا، آلاينده‌هاي ناشي از آتش زدن پسماندهاي شهري به تركيبات شيميايي و سمي بدل شده‌اند كه در مجاورت رطوبت به شكل باران اسيدي بر سطح شهر ريزش كرده و همچون گازي سمي مانع تنفس راحت و آسان شهروندان شده‌اند.»سرمست با يادآوري اينكه استان خوزستان و به‌ويژه شهر اهواز به دليل جايگيري حلقه‌هاي چاه نفت به يكي از آلوده‌ترين شهرهاي دنيا بدل شده، تاكيد كرد: «مشعل‌هاي نفت خوزستان به صورت شبانه روزي حجم زيادي آلاينده به هواي اهواز و ديگر شهرهاي استان خوزستان تزريق مي‌كنند، كه سوزاندن اين ضايعات هم به اين آلاينده‌ها اضافه شده است.»خوزستاني‌هايي كه به مراكز درماني مراجعه كردند، با علايمي چون تنگي نفس، آسم و فشار خون بالا از روز 11 آبان مراكز درماني را پر كرده‌اند تا روز گذشته كه آمار آنها به 9 هزار نفر رسيد. اما از ميان اين حجم از بيماران قلبي و تنفسي، تنها 10 درصد آنها بستري شدند و 90 درصد باقيمانده با درمان سرپايي راهي خانه‌هايشان شدند. سرمست از روند رو به بهبود وضعيت جسمي سه شهروندي كه در اخبار وخيم گزارش شده بود نيز خبر داد و گفت: «در روزهاي اول پديده آلودگي هواي اهواز، يك خانم باردار و دو كودك به دليل شدت بيماري آسم در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري شدند كه هم‌اكنون وضعيت جسمي اين خانم باردار رو به بهبود بوده و دو كودك نيز پس از سپري كردن 48 ساعت زير چادر اكسيژن، حال جسمي شان بهبود يافته است.»\nتهران در آستانه هشدار، كرج در اضطرار\nاما اهواز تنها شهر آلوده اين هفته نبود، هواي تهران، پايتخت هميشه آلوده هم در آستانه هشدار قرار گرفته است، يوسف رشيدي شاخص ذرات معلق كمتر از دو و نيم ميكرون را روي عدد 145 و در آستانه هشدار اعلام كرد. شاخص‌هاي بالاي 100 خبر از ورود به شرايط ناسالم را مي‌دهد و بالاي 150 خبر از ورود به وضعيت هشدار. توصيه‌ها مثل هميشه به زنان باردار، كودكان و سالخوردگان است كه كمتر در معرض هواي باز قرار گيرند. مديركل اداره محيط زيست استان تهران از سويي ديگر خبر از تشكيل جلسه كميته اضطراري كاهش آلودگي هواي تهران داده است. با وجود اينكه شاخص ذرات معلق هواي تهران نزديك به 150 است و در آستانه هشدار قرار دارد، محمدهادي حيدرزاده اعلام مي‌كند كه تشكيل اين جلسه به معني اين نيست كه هواي تهران در شرايط بحراني و اضطرار قرار دارد بلكه درصدد هستيم از پيگيري‌هاي دستگاه‌ها براي كاهش آلودگي هواي تهران با خبر شويم. اما باران نصفه و نيمه‌يي هم در تهران باريد، باراني كه شايد چند قطره بود و تنها ماشين‌ها را راهي كارواش كرد، اما محمد اصغري، كارشناس هواشناسي باراني شديدتر را براي امروز پيش‌بيني كرده است.\nاصغري در اين خصوص به فارس گفته است: «شدت باران در شهرهاي كشور در حد آبگرفتگي معابر است، شهرهايي كه به آبگرفتگي دچار مي‌شوند در استان‌هاي آذربايجان شرقي و غربي، اردبيل، گيلان، مازندران، كردستان، زنجان، كرمانشاه، همدان، ايلام، لرستان، چهارمحال و بختياري، شمال خوزستان، مركزي، قزوين، البرز، تهران و سمنان هستند. استان‌هايي چون ايلام و كرمانشاه هم بايد در انتظار برف و تگرگ باشند. كرج هم كه از نزديك‌ترين همسايگان تهران محسوب مي‌شود، به شرايط اضطرار نزديك مي‌شود، اين شهر كه زماني باغ شهر محسوب مي‌شده و به خوش آب و هوايي معروف بوده و تهراني‌ها براي دركردن خستگي‌هاي هفته شان راهي اين شهر مي‌شدند، حالا نه تنها هوايش دست كمي از تهران ندارد كه برخي مواقع از رقابت با پايتخت هم برمي‌آيد. منصور رحمنيان، مديركل اداره هواشناسي استان البرز با تاييد ناسالم بودن هواي كرج با بيان وجود غبار و ذرات معلق آلوده در آسمان استان البرز اعلام كرد: «همواره در فصل پاييز ما با شرايط وارونگي جوي روبه‌رو مي‌شويم و اين وضعيت كيفيت هوا را كاهش مي‌دهد. بر اساس نقشه‌هاي پيش‌يابي و داده‌هاي علمي اين وضعيت از ظهر 16 آبان تشديد شده و كيفيت هوا در استان البرز به شرايط ناسالم مي‌رسد.»افزايش تعداد خودروها و عدم استفاده صحيح از وسايل نقليه شخصي، استفاده غير صحيح از سوخت‌هاي فسيلي، هجوم ريزگردها، نابودي درخت‌ها و فضاهاي سبز در مدت كوتاه، رشد زندگي شهري و ساخت و سازهاي غير اصولي، كاهش بارندگي‌ها و بالاخره افزايش صنايع و كارخانه‌ها از جمله دلايل آلودگي شهر كرج اعلام شده‌اند. حسن پسنديده، مديركل محيط زيست استان البرز اما معتقد است: «يكي از مهم‌ترين مشكلاتي كه در استان در حوزه زيست محيطي وجود دارد، تعدد صنايع آلاينده است. هيچ كس با توسعه صنعت و احداث و بهره‌برداري از كارخانه‌ها و توليدي‌هاي مختلف مخالف نيست، اما بايد به صورتي عمل كنيم كه توسعه صنعت به كاهش كيفيت آب و هوا منجر نشود.»\nوحشت وارونگي شايد مسوولان را تكان دهدقانون جديد معاينه فني يكي از معضلاتي است كه گريبان هواي شهر را گرفته و روز به روز بر تيره‌شدنش مي‌افزايد، اين قانون پنج‌ساله شده است و مديرعامل ستاد مركزي معاينه فني خودروهاي شهر تهران گفته است: «بايد منتظر يك وارونگي شديد در تهران بود تا مسوولان وحشت كرده و تصميم بگيرند سن معاينه فني خودروها را از پنج سال به دو سال كاهش دهند.» اما اين وارونگي كه قرار است مسوولان را تكان دهد قربانياني دارد به نام مردم. مردمي كه اين هواي وارونه را تنفس مي‌كنند، جوان‌تر‌ها به تنگي نفس مي‌افتند و پيرتر‌ها مي‌ميرند. سيد علي رضوي با اشاره به آخرين وضعيت كاهش سن معاينه فني از پنج سال به دو سال به مهر گفته است: «در جلسه‌يي كه با معصومه ابتكار، معاون محيط زيست رييس‌جمهور داشتيم وي تاكيد كرد دولت پيگير كاهش سن معاينه فني است اما هنوز اتفاق خاصي در اين رابطه نيفتاده و ما همچنان منتظريم.»وي با بيان اينكه اگر ديتا بانك معاينه فني سراسر كشور ايجاد شود تشخيص خودروهايي كه معاينه فني اصل دريافت كرده‌اند قابل تشخيص است، گفت: «به زودي جلسه شهرداران كلانشهرها در شهر شيراز برگزار مي‌شود و ما اين موضوع را دنبال مي‌كنيم تا پليس هم بتواند به راحتي معاينه فني‌هاي اصل را كه در سراسر كشور صادر مي‌شود تشخيص دهد.»http://etemadnewspaper.ir\nمخالفت آلمان با استفاده از تکنولوژی جذب کربن\nبه رغم پافشاری اتحادیه اروپا و آژانس بین‌المللی انرژی بر استفاده از تکنولوژی “جداسازی و ذخیره‌سازی دی اکسید کربن” برای کمک به محیط زیست، آلمان به علت مخالفت شهروندان خود برنامه‌ای برای استفاده از این تکنولوژی ندارد.\nنیروگاه‌های سوخت فسیلی مقادیر زیادی از دی اکسید کربن را در هوا منتشر می‌کنند. با این‌همه تکنولوژی‌ای جدید این امکان را ایجاد کرده که گازهای مضر کارخانه جذب شود و در زیر زمین قرار گیرد. این تکنولوژی جدید “جداسازی و ذخیره‌سازی دی‌اکسید کربن” (CCS) نام دارد. استفاده از این تکنولوژی می‌تواند به ایجاد نیروگاه‌های سوخت زغال سنگی منجر شود که در تضاد با محیط زیست نباشند.\nاما استفاده از این تکنولوژی بسیار بحث‌برانگیز است و به همین علت توسعه آن بخصوص در آلمان بسیار کند صورت می‌گیرد. معرفی تکنولوژی CCS در آلمان به علت وجود مخالفت‌ها از سوی شهروندان و سیاستمداران با شکست مواجه شده و برنامه‌های مربوط به ساخت مخازن زیرزمینی حجیم بدون استفاده کنار گذاشته شده است.\nبا این‌همه اتحادیه اروپا و آژانس بین‌المللی انرژی همچنان معتقدند که CCS می‌تواند به مقابله با معضل گرمایش زمین یاری رساند و آن را تا دو درجه سانتیگراد محدود کند. این دو نهاد همچنان به کار خود برای توسعه تکنولوژی CCS در اروپا ادامه می‌دهند.\nمخالفت‌ها با استفاده از تکنولوژی جدید\nآخرین گزارش آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که “تا ۲۰۳۵ تقریبا ۳۰ درصد نیروگاه‌های سوخت فسیلی جدید از تکنولوژی CCS استفاده خواهند کرد”.\nپروفسور مانفرد فیشدیک٬ از موسسه آب و هوا، محیط زیست و انرژی ووپرتال٬ می‌گوید هوشمندانه‌تر این است که تا حصول نتایج تحقیقات صبر شود. او به دویچه‌وله می‌گوید که بین آرزومندی و واقعیت تفاوت وجود دارد. او می‌افزاید حتی یک لحظه نمی‌تواند فکر کند که بتوان از تکنولوژی CCS چه در اروپا و چه در جهان تا ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۵ به صورت گسترده استفاده کرد. وی می‌گوید: «بنابراین پیشنهاد من این است که موضع واقع‌بینانه‌تری داشته باشیم.»\nتکنولوژی جداسازی و ذهیره‌سازی دی اکسید کربن در آلمان گسترش نیافته است\nلزوم بازنگری در قیمت انرژی\nموسسه تحقیقات اقتصادی آلمان نیز چنین نظری را تایید می‌کند. کریستین فون هیش‌هاوزن٬ مدیر تحقیقات اقتصاد صنعتی این موسسه، به دویچه وله می‌گوید: «تجربه پنج سال گذشته نشان داده که CCS با شکست روبرو خواهد شد.»\nوی می‌گوید که سناریوهای اتحادیه اروپا مربوط به چهار یا پنج سال پیش هستند٬ و بر پایه این فرض بنا شده‌اند که جذب کربن در محیطی به لحاظ تکنیکی امن و به لحاظ اقتصادی بی‌عیب می‌تواند موجودیت داشته باشد، که ثابت شده این موضوع نادرست است.\nفیشدیک و کمپانی انرژی RWE پیش‌بینی می‌کنند که نیروگاه‌های برق با استفاده از CCS هزینه برق را از ۶۰ درصد به ۸۰ درصد به ازای هر کیلو وات ساعت برق تولید شده افزایش خواهد داد. به دیگر سخن، برق حاصل از نیروگاه‌های برق آلمان که با تکنولوژی CCS کار می‌کنند ۱۳ سنت به ازای هر کیلو وات ساعت هزینه خواهد داشت. در مقایسه قیمت فعلی برای برق حاصل از انرژی باد و خورشید کم‌تر از ۱۰ سنت است که این قیمت به گفته متخصصان تا ۲۰۲۵ به زیر هفت سنت می‌رسد.\nکلودیا کمفرت٬ یک متخصص موسسه تحقیقات اقتصادی آلمان٬ می‌گوید که اتحادیه اروپا باید ارقامی را که از آن‌ها برای برنامه‌ریزی راهبرد‌های محیط زیستی خود بهره می‌برد مرور و به روز کند. او می‌گوید که برای مثال اتحادیه اروپا باید کاهش قیمت هزینه‌های تولید منابع انرژی تجدیدپذیر را در نظر داشته باشد.\nفیشدیک نیز می‌گوید که سیاستگذاران باید بر انرژی تجدیدپذیر تمرکز کنند. وی البته می‌گوید که به طور هم‌زمان باید به تحقیق درباره CCS نیز ادامه داد و نباید آن را نادیده گرفت.\nالاب بختگان ،زیستگاه فلامینگوها در آستانه خشکی کامل\nبه امید آب آمده بودند. اقتضای طبیعتشان این‌گونه است که در فصول سرد سال که سیبری به عنوان زیستگاه اصلی، غیرقابل تحمل می‌شود، به تالاب‌های ایران بیایند و تا پایان ماه اول فصل بهار، که تخم‌گذاریشان تمام می‌شود به خانه خود بازگردند. اما حالا دیگر، تالاب‌های ایران هم حال‌و‌روز خوشی ندارند تا مامنی برای «فلامینگو»ها باشند و والدین را ناگزیر از رها‌کردن جوجه‌ها نکنند زیرا به‌تدریج که هوا به گرمی می‌گراید، تالاب‌ها هم کم‌آب‌تر و خشک‌تر می‌شوند. آخرین خبر هم دیروز منتشر شد که حاکی از فرورفتن 400 «جوجه فلامینگو» در باتلاق نمک داشت.\nمحسن جعفری‌نژاد، معاون پایش و نظارت اداره کل محیط‌زیست فارس، در این‌باره به خبر جنوب گفت: «بختگان یکی از زیستگاه‌های اصلی\nپرندگان و محل زادآوری آن‌هاست و خشک‌شدن بستر دریاچه باعث به دام افتادن شماری از پرنده‌های ارزشمند این دریاچه شد. در عملیات نجات فلامینگوها که سه شبانه‌روز به طول کشید، بیشتر فلامینگوها نجات پیدا کردند ولی شماری از جوجه‌ها تلف شدند و از قرار معلوم پرنده‌های نجات‌یافته به دریاچه مهارلو منتقل شده‌اند. اکنون این نگرانی وجود دارد که در صورت خشک‌شدن مهارلو، فلامینگوها هم به نزدیکی سدها مهاجرت کنند.» جعفری‌نژاد با ابراز نگرانی از تغییر احتمالی مسیر مهاجرت این پرندگان افزود: «مسیر مهاجرت پرندگان نهادینه است و در طول سالیان از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. اگر آن‌ها پس از چند‌بار مهاجرت نتوانند در محل پیشین زندگی کنند مسیر مهاجرت خود را تغییر خواهند داد، از این رو ممکن است حفاظت از آن‌ها در محل جدید به‌سادگی امکان‌پذیر نباشد.»\nحسین‌علی ابراهیمی‌کارنامی، مدیر کل حفاظت محیط‌زیست استان فارس، علت اصلی حادثه خشک‌شدن کامل دریاچه بختگان را علاوه بر گرمای تابستان، ناشی از احداث سد در بالادست حوزه آبخیز و خشکسالی سنوات گذشته دانست و به ایسنا گفت: « تالاب بختگان نقش حمایتگري از بخش عمده‌ای از تنوع زیستی فارس را دارد که متاسفانه در سال‌های اخیر به‌علت کاهش بارندگی، نبود مدیریت صحیح منابع آبی و توسعه ناپایدار که در حوزه آبخیز این تالاب صورت پذیرفته به‌شدت در معرض تهدید قرار گرفته است.» وی با یادآوری این‌که اکنون تالاب بختگان کاملا خشک شده است، تصریح کرد: «یکی از راهکارهای نجات آن از وضعیت فعلی تخصیص حق‌آبه زیست‌محیطی تعیین‌شده به صورت مستمر از دریاچه پشت سدهای احداثی در این حوزه و ساماندهی کشاورزی در منطقه است که متاسفانه به علت عدم تخصیص حق‌آبه واقعی بختگان، امروزه شاهد وارد‌شدن خسارت جدی به این زیست‌بوم حیاتی در این منطقه هستیم و لازم است تمامی دستگاه‌ها به‌خصوص امور آب استان به تکلیف قانونی خود در این مورد اقدام کنند تا بیشتر از این شاهد از بین رفتن این زیستگاه و تهدیدات جدی متاثر از خشک شدن آن نباشیم.»\nاسماعیل کهرم، فعال محیط‌زیست که خود در عرصه پرنده‌شناسی صاحب‌نظر است درباره این رخداد به «بهار» گفت: «سد سیوند بود که آب رودخانه کر را خشک کرد. آب کر که تا پیش از این به تالاب‌های طشک، بختگان و نیریز می‌ریخت و دشت‌هایی به وسعت 400هزار هکتار را مشروب می‌کرد، محل زندگی انواع اردک‌ها، فلامینگوها و پلیکان‌ها بود که هر‌یک از آن‌ها در هر دوره تخم‌گذاری، 3000 تخم می‌گذاشتند.» وی با اشاره به روند خشکی از ابتدای سال، ادامه داد: «از اواخر فروردین، حوضچه‌ها کم‌کم خشک می‌شود و تنها آن‌هایی می‌مانند که عمیق‌تر هستند. فلامینگوها هم به خیال آن‌که این حوضچه‌ها دائمی هستند، در آن‌ها تخم‌گذاری می‌کنند اما به زمانی که اکنون در آن هستیم، می‌رسند طبیعتا آن حوضچه‌ها هم خشک می‌شوند. جوجه‌ها هم بعضا تا پنج کیلوگرم وزن دارند و امکان حمل آن‌ها برای والدین نیست و ناچار آن‌ها را رها می‌کنند. مرحله بعد آن است که این جوجه‌ها، برای یافتن آب و غذا، شروع به طی مسافت می‌کنند\nکه متاسفانه بعد از مدتی بر اثر شدت گرما می‌سوزند و تلف می‌شوند. حتی دیده شده که بعضی از اقوام و علاقه‌مندان ساکن در منطقه، این جوجه‌های بدون والد را می‌گیرند و کباب می‌کنند. طبق اخباری که به دست من رسیده، تعدادی پرنده‌شناس که البته دانشجویان من هستند، به آنجا رفته‌اند تا 400 جوجه فلامینگوی اسیر‌شده در باتلاق نمک را تا آنجا که مقدور است، نجات دهند. اما متاسفانه، همه آن‌ها از سوی آقای محمدی‌زاده، رییس سازمان حفاظت محیط زيست، از هرگونه مصاحبه و ارائه گزارش منع شده‌اند. فلامینگو هم پرنده‌ای است که از زمان از تخم بیرون آمدن تا زمان مرگ، باید در آب باشد و به آن به‌شدت وابسته است. » استاد محیط‌زیست دانشگاه تهران، چشم‌انداز آینده تلاب بختگان و سرنوشت فلامینگوها را روشن ندانست و اضافه کرد: «کلی‌تر بگویم تا زمانی که روی رودخانه‌های مشروب‌کننده دریاچه ارومیه و تالاب بختگان، سدهای ناخواسته وجود داشته باشد، اوضاع همین است و چه‌بسا بدتر هم خواهد شد. مگر این‌که سر عقل بیاییم و مانند ایالات متحده آمریکا و آلمان، این سدها را نابود کنیم. در غیراین‌صورت رود کارون که به واسطه ایجاد سد کارون شور شد، شورتر خواهد شد.» اما روند خشکی تالاب بختگان، از 28 فروردین 1386 شروع شد. همان زمان که «محمود احمدی‌نژاد» در جایگاه رییس دولت نهم به فارس آمد و فرمان آبگیری سدهای «سیوند» و «ملاصدرا» را صادر کرد. از آن روز دیگر نه مزارع کشاورزی می‌توانست سیراب شود و نه تالاب بختگان میزبان خوبی برای جمعیت فلامینگوها بود. محمد درویش در گفت‌وگو با «بهار» درباره روندی که از ابتدای دهه 80 تا به امروز طی شده گفت: «ابتدا بگویم که مرگ بختگان از زمانی شروع شد که همزمان سدهایی در بالادست رودخانه‌های کر و سیوند احداث شد که آبشان به تالاب‌های بختگان، طشک و کمجان می‌ریخت. همان زمان فعالان محیط‌زیست با این کار مخالفت و اعلام کردند که این اتفاق، نظام هیدرولوژیکی و آب‌شناختی منطقه را برهم خواهم زد؛ اما مسئولان گفتند که قصد ما، توسعه کشاورزی است اما جالب آن‌که این توسعه، هیچ‌گاه اتفاق نیفتاد. زیرا کانال‌های آبیاری 3 و 4 در صفاشهر به دلیل جانمایی غلط در سد سیوند، اصولا در پشت سد جمع نمی‌شوند ولی آثار آن را به مرور در خشکی آنجا شاهد شدیم.» عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع در ادامه به ایجاد چاه‌های غیرمجاز اشاره کرد: «در 10هزار هکتار اراضی کشاورزی، که هر هکتار هم 10هزار متر مکعب، آب نیاز دارد چاه‌های غیرمجاز ایجاد کردند.» پیش از این یکی از مسئولان اداره محیط‌زیست فارس گفته بود: «حق‌آبه طبیعی تالاب بختگان، همان آب پشت سد بختگان است. اگر ما همه این موارد را کنار هم بگذاریم به دو نتیجه می‌رسیم. نخست سدسازی بدون توجه به\nبوم‌شناسی منطقه و دیگر، گسترش بدون برنامه اراضی کشاورزی. البته کمبود ریزش‌های طبیعی هم عامل مهمی به شمار می‌آید اما بیش از آن، حفر بیش از حد چاه‌های غیرمجاز و کف‌شکنی چاه‌های مجازاهميت‌دارد. حتی کار اشتباه دیگر این بود که برای بزرگ‌ترین انجیرستان دیم جهان در استهبان با محصولی کاملا ارگانیک، آبیاری قطره‌ای ایجاد کردند که این امر سبب عادت درختان به آب داوم شد كه و در صورت عدم تامین آب از بین خواهند رفت.» این فعال محیط‌زیست به اثرات این خشکی در بختگان بر زندگی فلامینگوها هم پرداخت: «براساس آموزش ژنتیکی، آن‌ها 400 کیلومتر مسافت را طی می‌کنند و در این منطقه فرود می‌آیند و بعد هم تلف می‌شوند. در‌واقع یا به چاله لوت می‌روند یا به آب‌های محدودی که جمع شده می‌رسند که طبیعتا به مرگ آن‌ها ختم می‌شود. سرنوشت بختگان، همان سرنوشت چاله جازموریان در دو دهه پیش است. اتفاقی که برای جازموریان افتاد، سبب شد تا تنوع زیستی از بین برود و آنجا به کانون بحرانی و منشأ گردوغبار بدل شود. در میان این سه تالاب که اشاره شد ، اگر خشک شوند تنها منطقه حفاظت‌شده بهرام‌گور باقی خواهد ماند که با توجه به خشکسالی و افزایش دما، ظرفیت گرمای ویژه به نهایت خود می‌رسد و کارآیی خود را از دست خواهد داد. به‌هرحال ما نمونه‌های دیگری را هم در ایران داریم. گاوخونی در بالادست بختگان در جنوب‌شرق اصفهان یا دریاچه پریشان در غرب‌فارس از این دست هستند. اگر اوضاع آینده چنین باشد که ناسا گفته است باید این روند را تغییر داد و 110هزار حلقه چاه غیرمجاز را مسدود کرد. به‌هرحال امنیت غذایی بسیار مهم است. آبیاری تحت فشار را گسترش دهیم و بازده آن را از 35درصد به 60درصد افزایش دهیم تا ضایعات غذایی را که با این قیمت گزاف به دست می‌آید کمتر کنیم، آن هم با توجه به این‌که 90درصد آب شرب، در بخش کشاورزی مصرف می‌شود، اراده‌ای در عالی‌ترین سطح قدرت می‌خواهد تا در موادغذایی به خودکفایی برسیم. تصور می‌کنم می‌توانیم بختگان را احیا کنیم آن هم با توجه این‌که بختگان به اعتراف پروفسور لوفروی اتریشی، دریاچه متفاوتي در جهان است زیرا همزمان هم آب شور و هم آب شیرین دارد.»\nخانه‌ها و پل‌های ویران‌شده را می‌تواند تعمیر کرد، اما لطمات وارد بر فرهنگ و ساختارهای اجتماعی بر اثر گرمایش زمین اغلب غیرقابل جبران‌اند. لطمات زمین‌گرمایی بر این عرصه‌ها به مراتب وسیع‌تر از دیگر عرصه‌ها است.\nخشکسالی و سیل، هجوم امواج گرما و سوانح سهمگین آب و هوایی در دهه‌های گذشته هم از نظر شدت و هم از نظر شمار افزایش یافته است.\nاز اوایل دهه ۸۰ قرن بیستم شمار این سوانح تنها در آمریکا حدود ۵ برابر شده است. کوکو وارنر(Koko Warner)، از دانشگاه سازمان ملل متحد در شهر بن آلمان، به دویچه‌وله می‌گوید: «در سه سال گذشته در آمریکا بیشترین خسارت‌های مالی مربوط به خسارت‌های اقلیمی بوده‌اند.»\nبر اساس آمار شرکت‌های بیمه، تنها در نیمه اول سال ۲۰۱۲ میلادی توفان‌ها در ایالات متحده آمریکا ۸ میلیارد و هشتصد میلیون دلار خسارت بر جای گذاشتند.\nاما این آمار تنها نمایانگر بخشی از لطمات تغییرات آب و هوایی است. آسیب‌هایی که این تغییرات در عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی بر جا می‌گذارد در این آمار جایی ندارد. این لطمات بیش از همه نصیب مناطقی می‌شود که در پیدایش تغییرات آب و هوایی نقشی نداشته‌اند؛ مناطقی مانند جزایر جنوبی اقیانوس آرام، کشورهای در حال توسعه جنوب صحرای آفریقا و آمریکای لاتین.\nتأثیر مخرب تغییرات آب و هوایی بر ساختارهای اجتماعی\nدر یک بررسی مطالعاتی بین‌المللی، مؤسسه “محیط زیست و امنیت انسانی” دانشگاه سازمان ملل متحد در بن، واکنش‌های اجتماعی به تغییرات آب و هوایی در ۹ کشور از مناطق آفریقا، آسیا، جنوب اقیانوس آرام و آمریکای لاتین را مورد مطالعه قرار داده است.\nاین بررسی به ویژه تمرکز خود را بر این موضوع قرار داده که مردم چه واکنشی از خود نشان می‌دهند، وقتی که تطبیق با تغییرات آب و هوایی و پیامدهای آن دیگر ممکن نیست.\nکوکو وارنر به دویچه‌وله می‌گوید، در این موارد در کشورهای در حال توسعه “روندی معمول” اتفاق می‌افتد. او ادامه می‌دهد: «مثلا مشکل شوری زمین‌های ساحلی برای کشاورزان بنگلادش مشکلی نیست که فایق آمدن بر آن آسان باشد. نتیجه این می‌شود که کشاورزان خرده‌پا در این مناطق نابود می‌شوند. پدر خانواده مجبور می‌شود برای پول در آوردن به شهر برود. مادر در خانه می‌ماند و به کشت و زرع ادامه می‌دهد و از بچه‌ها و پدربزرگ یا مادربزرگ مراقبت می‌کند. بچه‌ها هم بعد از چندی چون کشاورزی سودی ندارد مجبور می‌شوند مدرسه را ترک کرده و به دنبال کار بروند.»\nوارنر می‌گوید، این “استراتژی تطبیق” در کوتاه‌مدت موفق به نظر می‌آید ولی در درازمدت محکوم به شکست است و در نهایت منجر به مهاجرت می‌شود. به این ترتیب ساختارهای اجتماعی، از جمله ساختارهای خانوادگی و روستایی، در هم می‌شکند.\nتخریب هویت فرهنگی\nعرصه دیگری که از تغییرات آب و هوایی لطمه می‌بیند عرصه فرهنگی است. اولیور ـ اسمیت(Oliver Smith)، انسان‌شناس آمریکایی با اشاره به تعداد زیادی از پروژه‌های تحقیقاتی انجام‌شده در آمریکای لاتین می‌گوید: «برای جوامع بومی و جوامعی که با طبیعت پیوندی بسیار نزدیک دارند محیط زیست، بنیان هویت و مذهب و جهان‌بینی آنها محسوب می‌شود.»\nبه گفته او، یک سانحه غیرمترقبه طبیعی یا تغییرات آرام آب و هوایی باعث می‌شود که این جوامع از هم گسسته و بنیادشان با تهدید مواجه شود. در این صورت زندگی فرهنگی و اجتماعی آنها تأثیراتی وسیع را متحمل می‌شود.\nاو ادامه می‌دهد: «دانش این جوامع در مورد اینکه مثلا زمان دقیق کشت در زمین‌های زراعی چیست، وقتی که خشکسالی بروز می‌کند یا باران‌های سیل‌آسا به منطقه آسیب می‌زند دیگر به چه کار خواهد آمد؟»\nبه گفته اولیور اسمیت، وقتی که ماهیگیری به دلایلی مانند اسیدی شدن غیر متعارف دریاها یا صیدها‌ی کلان توسط کشتی‌های بزرگ کشورهای صنعتی، دیگر سودی نداشته باشد، دانش ساخت قایق و مهارت در ماهیگیری دیگر به چه درد این جوامع خواهد خورد؟\nتطبیق غیرممکن می‌شود\nخانم راشل آلن (Rachell Allen)، مشاور امور آب و هوایی دولت جامائیکا در گفت‌وگو با دویچه‌وله می‌گوید: «برخی از ماهیگیران می‌توانند روش‌های جدید ماهیگیری را یاد گرفته و خود را تطبیق دهند. اما وقتی دریاها بیش از حد اسیدی شوند ما دیگر کاری نمی‌توانیم بکنیم. ما نمی‌توانیم تمامی صنعت ماهیگیری خود را تطبیق دهیم.»\nصنعت گردشگری نیز که بسیاری از سیاست‌مداران از آن به عنوان ابزاری برای ایجاد فرصت‌های شغلی جدید و مبارزه با فقر یاد می‌کنند، نه تنها خود به تغییرات آب و هوایی کمک می‌کند، بلکه قربانی آن نیز می‌شود.\nخانم آلن در توضیح می‌گوید، افزایش شمار پرواز هواپیماها که خود در پرتو رونق گردشگری اتفاق می‌افتد، انتشار گاز دی اکسید کربن را به شدت بالا خواهد برد.\nافزایش گاز دی اکسید کربن به نابودی آب‌زیان دریایی و مرگ مرجان‌ها و بالا رفتن دمای آ‌ب‌ها منتهی می‌شود. به گفته آلن، کافی است که دمای آب یک درجه سانتی‌گراد بالا برود تا پدیده بی‌رنگ شدن مرجان‌ها اتفاق بیافتد. یک ماه بعد صخره مرجانی دیگر بی‌رنگ شده است.\nراشل آلن می‌پرسد: «کدام جهانگرد است که در این صورت ۱۰۰ دلار خود را برای غواصی و دیدن چنین صخره‌ای به هدر بدهد؟»\nاما شاید تنها پیامد مثبتی که از وارد آمدن زیان به صنعت گردشگری حاصل می‌شود این باشد که سیاست‌گذاران دنیا مجبور شوند با موضوع تغییرات آب و هوایی و ضرورت مبارزه با آن با جدیت بیشتری درگیر شوند. زیرا حتی کشورهای غربی نیز هنوز در درک واقع‌بینانه این موضوع که مسئولیت واقعی پدیده زمین‌گرمایی بر عهده کیست، مشکل دارند.\nهر سال میلیون‌ها انسان بر اثر بیماری‌های ناشی از آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند. آلودگی هوا حتی نفس مرغ‌های تهران را هم بند آورده است. اما برخی از آلوده‌ترین شهرهای جهان با برنامه‌ریزی درازمدت مشکل را حل کرده‌اند.\nزمستان گذشته تصاویر تکان‌دهنده‌ای از کیفیت بحرانی هوای پکن، پایتخت چین منتشر شد. هوا از گرد و غبار و ذرات معلق و دود اگزوز خودروها چنان انباشته بود که گویی خورشید طلوع نکرده است.\nاین تصویر در شهرهای بزرگ ایران نیز تصویر شناخته‌شده‌ای است. مقام‌های محیط‌زیستی شهرداری تهران در روزهای اخیر احتمال داده بودند که کیفیت هوا بار دیگر در وضعیت ناسالم قرار گیرد؛ هر چند در پایتخت ایران سال‌هاست شمار روزهای با هوای پاک، به گرد پای روزهای با هوای ناسالم هم نمی‌رسد.\nآلودگی هوای تهران نه‌تنها سالمندان و بیماران، که مرغ‌های تهران را هم به ستوه آورده است. پایگاه اینترنتی “خبرگزاری کشاورزی ایران” (یانا) دی‌ماه ۱۳۹۱ به نقل از رئیس هیئت مدیره اتحادیه مرغ تخم‌گذار استان تهران نوشت: «با افزایش آلودگی هوا، مرغداری‌های استان تهران نیز با مشکل تهویه برای مرغداری‌های خود روبه‌رو شده‌اند. مرغ‌ها نیز مانند انسان باید اکسیژن استنشاق کنند که به دلیل آلودگی هوا این امر با مشکل روبه‌رو شده است».\nناصر نبی‌پور افزوده بود: «آلودگی هوا باعث افزایش میزان تلفات در مرغداری‌ها می‌شود و کیفیت مرغ تولیدی را تحت تأثیر قرار می‌دهد».\nطرح ترافیک یا طرح زوج و فرد تردد خودروها در تهران مدت‌هاست تأثیر خود را از دست داده است. برخی اقدامات همچون آب‌پاشی آسمان پایتخت با هواپیماهای سم‌پاش هم نه تنها تأثیری در کاهش آلودگی هوا نداشتند، بلکه حتی پیش از اجرا انتقاد و در برخی از موارد تمسخر ناظران را هم برانگیختند.\nسرعت گسترش حمل و نقل عمومی در شهرهای بزرگ ایران به نسبت حجم مشکلات بسیار پایین است. اختلاف نظر بین دست‌اندرکاران شهری و دولت هم روند تأمین اعتبارات حمل‌ونقل عمومی در پایتخت را به بن‌بست کشانده و بر مشکلات تهرانی‌ها افزوده است.\nیرقان، ناباروری، سکته قلبی، آسم و آلرژی و بیماری‌های خطرناک دیگر از پیامدهای تنفس ترکیباتی هستند که از سوختن بنزین بی‌کیفیت ساخت ایران، وارد هوا می‌شوند.\nمکزیکوسیتی، نمونه‌ای موفق\nپایتخت مکزیک در آمریکای مرکزی تا چند سال پیش از نظر کیفیت هوا از آلوده‌ترین نقاط جهان به‌شمار می‌رفت. شهروندان مکزیکوسیتی در سال ۱۹۹۹ تنها ۸ روز هوای سالم تنفس کردند. شمار روزهای پاک در این کلانشهر ۲۰ میلیونی در سال گذشته میلادی (۲۰۱۲) به عدد ۲۳۷ افزایش یافته است.\nمسئول محیط‌زیست وقت در پایتخت مکزیک از دست‌اندرکاران تحقق این تحول بزرگ است: «۲۰ سال پیش کیفیت هوا در این شهر آن‌قدر بد بود که پرندگان از آسمان مرده به پایین می‌افتادند».\nتصویری از آلودگی هوای پکن در زمستان ۲۰۱۲\nدست‌اندکاران امور در مکزیک کارخانه‌ها با آلایندگی بالا، همچون پالایشگاه‌ها، را به خارج از پایتخت منتقل کردند؛ کیفیت سوخت مصرفی خودروها تغییر داده شد و ۵ میلیون خودرویی که در آن روزها در شهر تردد می‌کردند، یک روز در هفته متوقف ماندند.\nبهبود سامانه مترو و اتوبوسرانی در کنار بکارگیری دوچرخه در سفرهای درون‌شهری نیز همزمان به کمک آمدند. مسئول محیط‌زیست پایتخت مکزیک در عین حال به ادامه “نبرد روزانه” برای حل مشکل ۱۰۰ روز ناپاک در هوای این کلانشهر تأکید می‌کند.\nراه حل‌های چینی؛ تمایل از تولید به سمت ارائه خدمات\nیکی از کارشناسان وزارت محیط‌زیست چین که برای حل معضل آلودگی هوا در کلانشهرهای کشورش تلاش می‌کند، جایگزینی ذغال‌سنگ با گاز یا انرژی‌های تجدیدپذیر را گام مؤثری در این مسیر می‌داند. او تعیین میزان آلایندگی مجاز برای بخش خدمات و صنعت را نیز از ضرورت‌ها برمی‌شمرد.\nبه گفته این کارشناس، در درازمدت همچنین باید سهم خدمات در ساختار اقتصادی چین در مقایسه با سهم صنعت، بیشتر شود.\nبر اساس اطلاعات مندرج در پایگاه اینترنتی “World Factbook” وابسته به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا)، در سال گذشته ۶/ ۴۴ درصد از تولید ناخالص ملی چین را بخش خدمات تأمین کرده است. این رقم در مورد ایران ۶/ ۵۰ و در مورد آلمان و فرانسه نزدیک به ۷۰ و ۸۰ درصد برآورد شده است.\nالبته این نکته را نباید از نظر دور داشت که ثبات اقتصادی کشوری همچون آلمان که زیرساخت‌های تولید را همچنان پر قدرت نگهداشته، به مراتب بیشتر از کشورهایی است که صرفا بر روی ارائه خدمات متمرکز شده‌اند. خروج نسبتا سریع و کم دردسر آلمان از بحران اقتصادی اخیر در اروپا تا حد زیادی از پیروی از این رویکرد ناشی می‌شود.\n“بهشتی در شمال اسپانیا”\nآلودگی هوای تهران دامن مرغ‌های این استان را هم گرفته است\nاز دهه ۷۰ میلادی که سازمان همکاری‌های اقتصادی اروپا (هسته نخستین اتحادیه اروپا) تعیین حد مجاز برای آلاینده‌های مختلف را آغاز کرد، کیفیت هوا در اروپا روز به روز بهتر شده است. از میزان گاز دی اکسید گوگرد که از جمله در پی اشتعال سوخت‌های فسیلی آزاد می‌شود، در دو دهه اخیر در اروپا حدود ۵۵ درصد کاسته شده است.\nکمیسیون اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۲ شهر “بیتوریا” در شمال اسپانیا را به‌عنوان “پایتخت سبز اروپا” برگزید. دست‌اندرکاران دولت محلی اینجا هم مانند مکزیکوسیتی صنایع آلاینده را به خارج از شهر بردند، سامانه حمل‌ونقل عمومی را بهبود بخشیدند و پیاده‌رو‌ها و مسیرهای دوچرخه‌سواری را گسترش دادند.\n۶۵ درصد خانه‌های بیتوریا نیز در حال حاضر با گاز گرم می‌شوند. شهردار این شهر “تغییر رفتار شهروندان” را مشکل‌ترین بخش سیاست‌های زیست‌محیطی بیتوریا می‌داند. به اعتقاد او، تنفس در هوای سالم بدون همکاری مدیریت شهری، صنایع و شهروندان ممکن نیست.\nمحیط‌زیست دغدغه امروز جهان\nنقش سازمان‌های غیردولتی در حفاظت از محیط‌زیست و میراث فرهنگی\nحفاظت و حراست از محیط‌زیست در تمامی حوزه‌های آن یعنی آب، هوا، خاک و منابع طبیعی، دریاها، رودخانه‌ها و… از دغدغه‌های جهان امروز است. در عرصه جهانی از محیط‌زیست به عنوان نسل سوم حقوق‌بشر در اسناد بین‌المللی یاد می‌شود. گستردگی حوزه‌های محیط‌زیست از یک سو و وضعیت خاص آن از منظر حقوقی به لحاظ وقوع جرم علیه محیط‌زیست و تخریب و آلوده کردن آن از سوی دیگر موجب شده تا علاوه بر نقش دولت‌ها به‌عنوان تابعان حقوق بین‌الملل در کنوانسیون‌ها و معاهدات جهانی و منطقه‌ای، نقش سایر اشخاص حقوقی از جمله سازمان‌های مردم‌نهاد و ان‌جی‌او‌ها نیز مورد توجه قرار بگیرد. همین نقش درباره آثار تاریخی و میراث فرهنگی نیز برای این سازمان‌ها نمود پیدا می‌کند زیرا میراث باستانی و آثار تاریخی طبیعی و مصنوعی هر کشوری، جزو سرمایه‌های تاریخی و کهن هر جامعه و نماد غرور ملی و میهنی اعضای آن جامعه و در واقع مردم یک کشور است. توجه و حمایت از آن نیز جزو وظایف هر دولتی است تا در پاسداشت و نگهداری از آن همت گمارد و تعامل سازنده بین دولت و این سازمان‌ها که به عنوان چشمان بیدار جامعه مدنی محسوب می‌شوند، مفید و سازنده باشد.\nدر نظام حقوقی هر کشور، تصویب قوانین و مقررات در زمینه حفظ و حراست از محیط‌زیست و میراث فرهنگی و هنری و تنوع این مقررات بیانگر نگاه آن کشور به این دو مقوله است. از سویی صرف تدوین و تصویب مقررات و اقدامات نرم‌افزاری نمی‌تواند منجر به حراست از آن شود بلکه اجرای این دسته از مقررات و اعمال آن در کنار اقدامات پیشگیرانه، آموزش موثر و مفید و فرهنگسازی نیز می‌تواند کارآمد باشد. به همین دلیل در جهت اجرای قوانین و سایر اقدامات صدرالذکر نقش دولت و نهاد‌های وابسته به دولت از جمله سازمان حفاظت محیط‌زیست و سازمان میراث فرهنگی به عنوان متولیان رسمی و قانونی این دو حوزه از اهمیت اساسی برخوردار است. از طرفی اتخاذ سیاست‌ها و ضمانت اجراهایی برای نظارت بر اجرای درست قوانین و مقررات و وظایف محوله به این سازمان‌ها با نقش‌دهی به سازمان‌های غیردولتی و خود مردم به‌عنوان شهروندان یک کشور جهت پاسداری از محیط‌زیست و میراث فرهنگی و هنری می‌تواند به عنوان یکی از ابزار‌های مهم در این زمینه باشد. تعامل میان سازمان‌های غیردولتی با دولت و سازمان‌های متولی درباره شناسایی معضلات، نظارت بر اجرای قوانین و مقررات، آسیب‌شناسی، وقوع جرم و شناسایی مجرمان و به‌طور کلی نقش کلیدی این دسته از سازمان‌ها در حفاظت از محیط‌زیست و میراث فرهنگی در مرحله کنترل و اجرا می‌تواند نمایان شود. اهداف این کار یعنی نقش‌دهی به سازمان‌های مردم‌نهاد را می‌توان در شناسایی نقاط ضعف و قوت راهکار‌هایی حقوقی و قوانین و مقررات در این دو حوزه و ارائه راه‌حل‌های ممکن و مطلوب و موثر جست‌وجو کرد.\nدر کشورمان در دو دهه اخیر شاهد رشد قابل توجه کمی و کیفی سازمان‌های غیردولتی بوده‌ایم که یکی از عوامل مهم و تعیین‌کننده درباره افزایش شمار این سازمان‌ها را باید در رشد و توسعه مردمسالاری در جامعه و احترام به حقوق بنیادین افراد در قالب حق تشکیل اجتماعات و مجامع و شرکت در آن‌ها دانست. تحقق نقش مشارکت محوری در اسناد بین‌المللی همچون اعلامیه ریو مصوب 1992 درباره محیط‌زیست و توسعه به آن اشاره شده است. یکی از موارد پیش‌بینی‌شده در اعلامیه جهانی حقوق‌بشر حق آزادی اجتماعات است که مطابق آن «هر شخصی حق دارد از آزادی تشکیل اجتماعات، مجامع و انجمن‌های مسالمت‌آمیز بهره‌مند گردد.» قانون اساسی جمهوری‌اسلامی ایران نیز در اصل 26 بیان می‌دارد: «احزاب، جمعیت‌ها، انجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمن‌های اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته‌شده آزادند مشروط بر این‌که استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساسی جمهوری‌اسلامی را نقض نکنند. هیچ‌کس را نمی‌توان از شرکت در آن‌ها منع کرد یا به شرکت در یکی از آن‌ها مجبور ساخت.»\nبا این نگاه و بر همین اساس انجمن دوستداران دماوند با همکاری و تعامل علاقه‌مندان به فرهنگ و تمدن ایران‌زمین و فعالان محیط‌زیست با نگاه محوری به قله دماوند تشکیل شد و در اساسنامه این انجمن می‌خوانیم: «قله دماوند، بام ایران، خاستگاه اسطوره‌های ایران‌زمین و نماد ملیت و وفاق ایرانیان است. این کوه سترگ متاسفانه در چند دهه اخیر دستخوش انواع بی‌مهری‌ها، سوءاستفاده‌ها، بهره‌برداری‌های بی‌رویه و خسارت‌های آگاهانه و ناآگاهانه گردیده؛ تا آنجا که در پاره‌ای موارد ترمیم و بازسازی آن غیرممکن است. بدین دلیل، جمعی از کوهنوردان و دوستداران طبیعت، گرد هم آمدیم تا با تاسیس انجمن دوستداران دماوند، با ایفای نقش ستادی و هماهنگی بین جامعه کوهنوردی، تشکل‌های زیست‌محیطی و همه دوستداران دماوند، در جهت رسیدن به مرزهای استاندارد جهانی حفظ این زیست‌بوم، تلاش نماییم.»\nاز جمله اقدامات و برنامه‌های این انجمن تشکیل نشست یا کارگاه توانمند‌سازی جوامع محلی – که در مقالات بعدی به بررسی آن خواهیم پرداخت- بوده است.\nهمان گونه که می‌دانیم توان‌افزایی ساکنان پیرامون کوه دماوند، کوهنوردان، گردشگران، دامداران و دیگر ذی‌نفعان، منجر به مشارکت آگاهانه آنان در جهت حفاظت و توسعه پایدار اکوسیستم کوهستان دماوند خواهد شد. به همین منظور انجمن دوستداران دماوند با هدف بهره‌گیری از برنامه‌های کوچک جهانی (SGP) که بخشی از تسهیلات محیط‌زیست جهانی (GEF) در دفتر عمران سازمان ملل (UNDP) است، نخستین نشست یا کارگاه توانمندسازی را در تاریخ 25 آبان 1391 در محل دانشگاه پیام نور رینه و با حضور نمایندگان اهالی، شورای شهر، معتمدان و بعضی از کوهنوردان محلی برگزار کرده است.\nدر بخش نخست این کارگاه، تمرین فعالیت گروهی و ایجاد اعتماد برای یک فعالیت گروهی با استفاده از روش و فنون مربوطه انجام شد. سپس به منظور تهیه سند لازم جهت تدوین طرح، همگی حاضران در جلسه، گذشته را با وضعیت کنونی مقایسه کردند و همه به این باور رسیده‌اند که ادامه این روند، بحران و ناهنجاری عظیمی برای کوه دماوند، ساکنان و ذی‌نفعان به دنبال خواهد داشت. در پایان ضمن تعیین گروه‌های هدف، افق و دورنمایی را هدف‌گذاری کردند. گفتنی است این اسناد که توسط خودشان نوشته شد، در آرشیو انجمن موجود است. این اسناد به عنوان بخشی از طرحی خواهد بود که توسط اهالی و دیگر ذی‌نفعان در آینده اجرا خواهد شد.\nلذا این انجمن به عنوان یک سازمان غیردولتی آماده تعامل با سازمان‌های دولتی مثل سازمان حفاظت محیط‌زیست، سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری، سازمان جنگل‌ها و مراتع، وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر سازمان‌های دولتی و غیردولتی در زمینه حفظ و حراست از قله دماوند است.\n*وکیل دادگستری، فعال محیط‌زیست و عضو انجمن دوستداران دماوند\nتعهد ۵۵ کشور در زمینه تصاعد گازهای گلخانه ای\nکاهش آلاینده های هوا هدف اصلی توافق کپنهاگ است\nپنجاه و پنج کشور تعهدنامه های خود برای محدود کردن تصاعد گازهای گلخانه ای را تسلیم کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل کرده اند.\n“توافق کپنهاگ”، سندی که در اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در ماه دسامبر در پایتخت دانماک تنظیم شد، از دولت ها می خواست تا پیش از 31 ژانویه چنین کنند.\nدر برخی موارد تعهدات تسلیم شده ضعیف تر از آنهایی است که قبل از اجلاس داده می شد.\nایوو دی بوئر، بلندپایه ترین مقام سازمان ملل در امور تغییرات اقلیمی، گفت که این تعهدات فرآیند سازمان ملل را جان می بخشد، اما چند گروه فعال محیط زیست این تعهدات را کافی نمی دانند.\nتعهدنامه های تازه از سوی کشورهای عمده پیشرفته و درحال توسعه تسلیم می شود و در مجموع حدود سه چهارم کل تصاعد ناشی از مصرف انرژی را در بر می گیرد.\nفقط تعداد کمی از کشورهای کوچکتر و آسیب پذیرتر تعهدنامه خود را ارسال کرده اند.\nآقای دی بوئر دبیر اجرایی کنوانسیون اقلیمی سازمان ملل (UNFCCC) گفت: “در تعهد برای مقابله با تغییرات اقلیمی در بالاترین سطوح هیچ شکی نیست.”\n“برای مقابله با چالشی به این بزرگی نیازمند بلندپروازی بیشتر هستیم. اما من این تعهدات را نشانه واضحی از تمایل برای سوق دادن مذاکرات به سوی یک نتیجه موفق تلقی می کنم.”\nاعضای اتحادیه اروپا، آمریکا، ژاپن و همچنین برزیل، چین، هند و آفریقای جنوبی که از معماران اصلی توافقنامه کپنهاگ هستند از جمله 55 کشوری هستند که تعهدنامه های خود را تسلیم کرده اند.\nاکثر آنها بر تعهداتی مهر تایید می زنند که قبل از اجلاس ماه دسامبر قولش را داده بودند اما تعهدات بعضی از آنها ضعیف تر است.\nآمریکا قبلا قول داده بود تا سال 2020 میزان تولید این گازها را – نسبت به سال 2005 – 17 درصد کاهش دهد.\nاما تعهدنامه کنونی آن قول کاهشی “در محدوده 17 درصد در تطابق با قانون پیش بینی شده انرژی و اقلیمی آمریکا” را می دهد و می گوید که هدف نهایی را پس از تصویب آن قانون در کنگره اعلام خواهد کرد.\nکانادا نیز می گوید هدف 17 درصد خود را برای هماهنگی با قانونی که در آمریکا تصویب خواهد شد اصلاح خواهد کرد.\nاسترالیا، اتحادیه اروپا و نروژ نیز جملگی حد پایینی محدوده ای که قبلا پیشنهاد کرده بودند را در تعهدات خود ذکر کرده اند که در مورد اروپا 20 درصد به جای30 درصد سابق است.\nدر این میان زلاندنو می گوید در غیاب یک توافقنامه جامع جهانی هیچ تعهدی نخواهد داد.\nدر میان کشورهای در حال توسعه، چین تاکید کرده است که هدفش همچنان کاهش 40 تا 45 درصدی تصاعد گازهای آلاینده است و اینکه باید این را یک حرکت داوطلبانه قلمداد کرد، و همزمان هند از قول قاطعانه خود در این زمینه پس نشسته و اکنون فقط قول “تلاش برای کاهش تصاعد گازها” تا 2020 را می دهد.\nهرچند بعضی از گروه های فعال در زمینه حفاظت از محیط زیست مستقر در آمریکا این موضوع را که دولت اوباما تعهدنامه خود را تسلیم کرده ستایش کردند، بسیاری دیگر از فعالان کل این اقدامات و ارقام را کم اهمیت یا بی اهمیت دانستند.\nبرنهارد اوبرمر از گروه “صلح سبز” گفت: “حامیان این معاهده از دادن تعهداتی آنقدر قوی که مانع تغییرات خطرناک اقلیمی شود ناکام مانده اند.”\nاو گفت که توافقنامه کپنهاگ جایگزین یک معاهده منصفانه، بلندپروازانه و از لحاظ حقوقی الزام آور که میلیون ها نفر خواستار آن هستند نخواهد شد.\nپژوهشی تازه می‌گوید، وضعیت نابودی گونه‌ها بسیار وخیم است. اثرات سوء تخریب زادگاه‌ها و آلودگی محیط زیست در بسیاری از گونه‌ها ده‌ها سال بعد نمایان می‌شود. شمار گونه‌های در معرض خطر بسیار بیشتر از ارزیابی‌های پیشین است.\nدر تاریخ کره زمین بارها دوره‌هایی از نابودی بزرگ گونه‌ها وجود داشته است. دلیل انقراض گونه‌ها گاه سقوط شهاب‌سنگ‌ها و گاه فعال شدن آتشفشان‌ها بوده است.\nبسیاری از کارشناسان با توجه به انقراض پرشتاب گونه‌ها در دوران کنونی از ششمین موج نابودی گسترده‌ی گونه‌های جانوری و گیاهی سخن می‌گویند.\nاما تفاوت این موج با موج‌های پیشین این است که این بار فعالیت‌های انسان موجب ناپدیدشدن موجودات کره زمین است.\nآلودگی محیط زیست نخستین علت نابودی گونه‌ها در دوران فعلی محسوب می‌شود. پس از آن تغییر زیست‌گاه‌های طبیعی در زمین‌های کشاورزی و پراکنده شدن حیوانات وحشی قرار می‌گیرند.\nنگاهی به پژوهش جدید\nبر اساس گزارش “اشپیگل آنلاین” آلمان، محققان برای داشتن درکی بهتر از این موضوع توسعه اقتصادی ۲۲ کشور اروپایی و تنوع زیستی این کشورها را مورد مطالعه قرار داد‌ند.\nبه موجب گزارش منتشر در نشریه علمی Proceedings of the National Academy of Science انقراض گونه‌ها در دهه‌های آینده ممکن است افزایشی مشهود نشان دهد.\nطبق پژوهش جدید، بین ۲۰ تا ۴۰ درصد از گونه‌های موجود در کشورهای مورد بررسی، از جمله آلمان در حال حاضر در معرض خطر قرار دارند.\nتیم اشتفان دولینگر(Stefan Dullinger) از دانشگاه وین، فهرست‌های قرمز گونه‌های در معرض انقراض و سیر توسعه اقتصادی در این کشورها را در ابتدا، میانه و انتهای قرن بیستم مورد مطالعه قرار داد.\nدر این بررسی، میزان تراکم جمعیت، وسعت بهره‌برداری از زمین و تولید ناخالص سرانه ملی این کشورها نیز مد نظر قرار گرفت.\nرابطه توسعه اقتصادی و نابودی گونه‌ها\nپژوهش دانشگاه وین نشان می‌دهد که میان انقراض گونه‌ها و توسعه اقتصادی رابطه‌ای مشهود برقرار است. برای نمونه با مطالعه سیر رشد اقتصادی در سال‌های ۱۹۰۰ یا ۱۹۵۰ می‌توان وضعیت گونه‌های در معرض خطر در حال حاضر (۲۰۱۳) را پیش‌بینی کرد که این ارزیابی با وضعیت واقعی گونه‌های در معرض خطر در شرایط فعلی مطابقت دارد.\nاشتفان دولینگر در توضیح تأثیر بلندمدت فعالیت‌های انسان بر انقراض گونه‌ها با اشاره به گیاهان زینتی، مانند گل سرخ آشفته (Ragged Robin) یا گلی به نام Succisa Pratensis می‌گوید: «این گونه‌ها که پراکندگی آنها قبلا بسیار زیاد بود در حال حاضر میزانشان بسیار کاهش یافته است، اگر چه که عواملی که باعث این کاهش شده مانند مصرف کودهای شیمیایی و کشیدن شبکه فاضلاب به ده‌ها سال پیش برمی‌گردد.»\nپژوهشگران تأکید می‌کنند، اثرات زیان‌بخش فعالیت‌های انسان حتی در مورد جانورانی با عمر کوتاه، مثل سنجاقک‌ها و ملخ‌ها نیز ده‌ها سال بعد روشن می‌شود.\nدولینگر خاطرنشان می‌سازد: «رد پای خطری که امروز گونه‌ها را تهدید می‌کند را باید در توسعه اقتصادی که از ۱۰۰ سال پیش آغاز شده یافت.»\nبه گفته او، دخالت شدیدی که امروزه در طبیعت صورت می‌گیرد، اثرات خود را ده‌ها سال بعد نشان خواهد داد. او نتیجه‌گیری می‌کند، بنابراین در مورد گونه‌های در معرض نابودی ارزیابی نادرستی صورت گرفته و شمار این گونه‌ها بسیار کمتر از میزان حقیقی تخمین زده شده است.\nتراکم دی اکسید کربن در جو از یک مرز نمادین گذشت\nدی اکسید کربن از گازهای مهم گلخانه ای است که زمین را گرم می کنند\nدانشمندان آمریکایی گفته اند که میزان دی اکسید کربن در اتمسفر زمین از مرز نمادین ۴۰۰ ذره در میلیون گذشته است.\nبه گفته آنها این اولین بار ظرف حداقل سه میلیون سال گذشته است که میزان روزانه دی اکسید کربن به طور منظم از این مرز فراتر می رود.\nایستگاه آزمایشگاه تحقیقات سیستم زمین واقع در آتشفشان مونا لوئا در جزایر هاوایی از سال ۱۹۵۸ مشغول سنجش میزان تراکم دی اکسید کربن در جو بوده است.\nمسئولان می گویند این اولین بار است که میانگین روزانه میزان دی اکسید کربن در جو زمین از ۴۰۰ ذره در میلیون فراتر می رود.\nاما نه فقط از زمان شروع اندازه گیری ها بلکه از میلیون ها سال قبل.\nدر واقع به گفته دانشمندان تراکم دی اکسید کربن در جو آخرین بار زمانی به این حد رسید که هنوز خیلی مانده بود تا سر و کله بشر در زمین پیدا شود.\nپروفسور برایان هاسکینز مدیر موسسه تغییرات جوی گرانتهام در امپریال کالج لندن به بی بی سی گفت: “پیش از اینکه ما بر میزان دی اکسید کربن موجود در جو تاثیر بگذاریم، طی حدود یک میلیون سال قبل از ۱۸۰ تا ۲۸۰ ذره در میلیون متغییر بود. حالا از زمان انقلاب صنعتی و به خصوص در ۵۰ سال اخیر این میزان را ۴۰ درصد افزایش داده ایم طوری که به ۴۰۰ ذره در میلیون رسیده و این احتمالا از ۴ میلیون سال قبل تاحالا اتفاق نیافتاده بود.”\nدانشمندان می گویند که شرایط اقلیمی زمین در آن زمان به میزان قابل توجهی گرمتر از امروز بوده است.\nدی اکسید کربن مهم ترین گاز گلخانه ای متصاعد شده در جو در اثر فعالیت های بشری است و عامل افزایش دمای زمین در دهه های اخیر شناخته می شود.\nمنابع انسانی تولید این گاز عمدتا سوخت های فسیلی مثل زغال، نفت و گاز هستند.\nروند عادی تراکم این گاز در جو، افزایش آن در طول زمستان و کاهش آن در تابستان است که به رشد گیاهان و جذب دی اکسید کربن توسط آنها مربوط می شود.\nاین بدان معنی است که تراکم دی اکسید کربن در هفته های آینده بار دیگر به زیر ۴۰۰ ذره در میلیون بازگردد اما این افت موقتی خواهد بود و روند آن همچنان رو به افزایش است.\nجیمز باتلر مسئول آزمایشگاه تحقیقات سیستم زمین در ایستگاه مونا لوئا می گوید که سال گذشته برای اولین بار همه ایستگاه های قطبی رقم ۴۰۰ ذره در میلیون را ثبت کرده بودند.\nاما به گفته او “این اولین بار است که متوسط بالای ۴۰۰ واحد در میلیون در مونا لوئا ثبت می شود”.\nدر سال ۱۹۵۸ زمانی که اندازه گیری ها شروع شد میزان دی اکسید کربن در جو زمین ۳۱۵ ذره در میلیون بود. یعنی ۳۱۵ ملکون دی اکسید کربن در هر یک میلیون ملکول هوا.\nمنحنی این سنجش از آن زمان یک سیر دائما صعودی را طی کرده است.\nدکتر باتلر پیش بینی می کند که در سال آینده یا سال بعد از آن به احتمال زیاد متوسط سالانه دی اکسید کربن از ۴۰۰ بالاتر خواهد رفت.\nاما دانشمندان از کجا می دانند که میزان دی اکسید کربن در جو زمین مثلا در سه میلیون سال پیش چقدر بوده است؟\nآنها برای این کار حباب های موجود در عمق یخ های قطب جنوب را مطالعه می کنند.\nمثلا این مطالعات نشان می دهد که میزان دی اکسید کربن جو در طول ۸۰۰ هزار سال گذشته ۲۰۰ تا ۳۰۰ ذره در میلیون بوده است.\nکارشناسان می گویند که رقم ۴۰۰ ذره در میلیون در اتمسفر به خودی خود اهمیت خاصی برای سیستم جوی ندارد.\nبه گفته آنها این میزان برای مدت ها درحال افزایش بوده است و این رقم ارزش نمادین دارد چون مشکلاتی را که زمین به خاطر گرمایش با آنها روبروست زنده می کند.\nآلمان در رویارویی با مشکل پسماندهای اتمی\nدولت آلمان در صدد است با هم‌فکری با اپوزیسیون و کارشناسان، بهترین مکان را برای دفن نهایی زباله‌های اتمی بیابد. مکان نامناسب برای نگهداری پسماندهای اتمی خطرات زیادی به دنبال دارد و در آینده بهایی سنگین خواهد داشت.\nدولت آلمان در تلاش است تا پیش از انتخابات مجلس این کشور در ماه سپتامبر آینده، طی رایزنی با اپوزیسیون در زمینه تصویب قانون دفن زباله‌های اتمی به توفقی دست یابد.\nپس از حدود ۳۵ سال کشمکش بر سر دفن زباله‌های اتمی در گورلبن به عنوان محل نهایی انباشت این پسماندها، بحث دوباره تازه شده و جان گرفته است. از این نظر آلمان در انتظار یک توافق تاریخی است.\nیک کمیته ۲۴ نفره قرار است تا سال ۲۰۱۵ میلادی زمینه‌ها را برای جست‌وجوی بهترین مکان دفن نهایی زباله‌های اتمی در آلمان هموار سازد. نیمی از این کمیته را نمایندگان احزاب و نیمی دیگر را کارشناسان، مخالفان انرژی اتمی و دیگر نمایندگان جامعه تشکیل می‌دهند.\nاحتمال دارد که تا سال ۲۰۳۱ میلادی جست‌وجو برای یافت بهترین مکان برای انبار زباله‌های هسته‌ای یا رادیواکتیو در آلمان به نتیجه برسد.\nانباری برای یک میلیون سال\nپیدا کردن محلی مناسب برای نگهداری زباله‌های اتمی چالشی بزرگ محسوب می‌شود. این مکان باید بتواند قابلیت ذخیره‌ی پرتوهای رادیواکتیو را برای بیش از یک میلیون سال داشته باشد. کارشناسان می‌گویند، این مکان باید در اعماق زمین قرار داشته و بافت آن احتمالا ترکیبی از سنگ نمک، خاک رس و گرانیت باشد.\nنمک برای نگهداری گرمای حاصل از پرتوهای ساطع‌شده از پسماندهای هسته‌ای مناسب تلقی می‌شود، اما این عیب را دارد که در برابر آب نفوذپذیر است. خاک رس بر عکس، آب را نفوذ نمی‌دهد اما قابلیت کمی برای هدایت گرما دارد و مقاومت آن نیز به اندازه کافی نیست. گرانیت مقاوم است با این حال باید مطمئن شد که پرتوهای رادیواکتیو از محفظه‌های انبار پسماندهای هسته‌ای به بیرون نتابد.\nکارشناسان باید در مکان‌یابی خود عواملی مانند تغییرات آب‌های زیرزمینی، حرکات گسل‌ها و فرسایش زمین را در نظر بگیرند. تمامی این عوامل باید سنجیده شود تا پرتو رادیواکتیو به بیرون ساطع نشود.\nخطرات نگهداری نادرست زباله‌های اتمی\nدفن نامناسب پسماندهای اتمی به خصوص در درازمدت خطری بزرگ برای انسان و محیط زیست به همراه خواهد آورد و بهای سنگینی باید برای آن پرداخت.\nبشکه‌های نگهداری زباله‌های اتمی\nمی‌توان در این مورد انبار آسه را مثال زد. اداره مصونیت در برابر پیامدهای تشعشعات اتمی آلمان این انبار را از “نامطمئن‌ترین” مخازن هسته‌ای معرفی کرده است. در این انبار بین سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۸ حدود ۱۲۶ هزار بشکه پسماند اتمی ذخیره شده است.\nدر این انبار ۱۴ هزار بشکه هست که از محتویات آنها اطلاعات دقیقی در دست نیست. مکان‌یابی انبار نیز درست انجام نشده و انتخاب معادن نمک برای این کار اشتباه تلقی می‌شود. نفوذ روزانه ۱۲ هزار لیتر آب، خطر آلوده شدن آب‌های زیرزمینی را به دنبال دارد.\nدفن زباله‌های هسته‌ای در تونل‌ها هم به دلیل احتمال ریزش تونل پرخطر، زمان‌بر، پرهزینه و گاهی غیرممکن تلقی می‌شود.\nنگهداری پسماندهای هسته‌ای در دریاها هم خطرناک است و طبق پیمانی بین‌المللی در سال ۱۹۹۳ در مواردی ممنوع اعلام شده است.\nسازمان زیست‌محیطی “گرین پیس” می‌گوید، بیش از ۱۰۰ هزار تن زباله اتمی تنها در دریاهای اروپا مدفون شده‌اند که پیامدهای بلندمدت آن هنوز روشن نیست.\nافزایش مسئولیت‌پذیری در اروپا\nدر سراسر جهان انبار مناسبی برای دفن نهایی زباله‌های رادیواکتیو وجود ندارد.\nمیشائیل سیلر(Michael Sailer)، کارشناس هسته‌ای آلمان در گفت‌وگو با دویچه‌وله می‌گوید، حتی آمریکا نیز بار دیگر جست‌وجوی ذخیره‌گاه نهایی پسماندها‌ی هسته‌ای خود را آغاز کرده است.\nسیلر می‌افزاید، فنلاند، سوئد، فرانسه و سوئيس که در مکان‌یابی ذخیره‌گاه نهایی جلوتر از دیگر کشورها بوده‌اند مدت‌ها است که حساسیت موضوع و ضرورت مسئولیت‌پذیری در این زمینه را دریافته‌اند و رویکرد شفاف‌تری در پیش گرفته‌اند.\nسوئیس در مورد هزینه‌های ذخیره کردن پسماندهای اتمی ۵ نیروگاه هسته‌ای خود در آینده مطالعات فراگیری انجام داده است. بر اساس این مطالعات که در سال ۲۰۱۱ انجام شد، هزینه دفن زباله‌های هسته‌ای این کشور ۱۲ میلیارد فرانک سوئیس (۱۰ میلیارد یورو) برآورد شده است.\nبنا به ارزیابی کارشناسان، آلمان باید در آینده برای دفن زباله‌های ۸ نیروگاه‌خاموش‌شده و ۹ نیروگاه فعال اتمی این کشور ۱۸ میلیارد یورو (نزدیک ۲۸ میلیارد دلار) بپردازد.\nدانشمندان نامدار جهان زنگ خطر را به صدا درآورده‌اند. بنا به ارزیابی آنها، اگر نشر و پخش گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ به شدت کاهش نیابد شکست جامعه جهانی در مبارزه با تغییرات جوی و پیامدهای آن قطعی خواهد بود.\nوقوع مکرر و مزمن خشکسالی، امواج بی‌سابقه گرما، سیل و گردباد همه و همه پیامدهای تغییرات غیرمتعارف اقلیمی هستند که کمتر گوشه‌ای در جهان از آنها در امان است.\nیک گزارش تحقیقی تازه سازمان ملل می‌گوید که دود و دم کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها، اتوموبیل‌ها و سایر وسائل حمل و نقل در دهه اول قرن جاری میلادی (۲۰۱۳) چنان حجمی از گازهای آلوده‌ساز را وارد جو زمین کرده که در تاریخ بی‌سابقه است.\nدلیل اصلی این رکوردشکنی رشد اقتصادی سریع چین و برخی دیگر از کشورهای آسیایی عنوان شده است. آلودگی بی‌سابقه جو زمین عمل تهدیدی برای دستیابی به هدفی است که به موجب آن افزایش دمای جو تا پایان قرن جاری نباید در قیاس با آغاز انقلاب صنعتی از دو درجه سانتیگراد تجاوز کند. این هدف محور اصلی بیانیه اجلاس سران برای حفاظت از اقلیم است که سال ۲۰۱۰ در کانکون مکزیک برگزار شد و ۲۰۰ کشور جهان آن را امضا کرده‌اند. اگر اقدامات لازم در راه رسیدن به این هدف انجام نشود، گرمای زمین تا پایان سده جاری بین ۲ /۲ تا ۵ / ۵ درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت.\nگردبادهای شدید و مکرر از پیامدهای تغییرات اقلیمی بی‌سابقه هستند\nپیامدهایی بسیار مشهود\nدر صورتی که افزایش گرمای زمین در سطح دو درجه باقی بماند پیامدهای ناشی از تغییرات جوی مانند گردبادها، سیل و خشکسالی قابل کنترل خواهد بود. ولی اگر پخش و نشر گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ مهار و کنترل نشود، کشورها باید برای دفع دی‌اکسید کربن از جو تدابیر تازه‌ای را شروع کنند. یکی از راه‌های پیشنهادی گزارش سازمان ملل ایجاد جنگل‌های جدید است تا درختان آنها تا حد ممکن دی اکسید کربن را به خود جذب کنند.\nپیامدهای تغییرات شدید جوی از مدت‌ها پیش مشهود بوده‌اند. بنا به یک گزارش بانک جهانی، کاهش قطر و عمق یخ قطب شمال در ماه سپتامبر سال گذشته به بیشترین حد خود رسیده است و گرمای شدید و خشکسالی در دهه گذشته کشورهایی مانند آمریکا و روسیه را بیشتر از گذشته با مشکل روبرو کرده است. بنا به ارزیابی دانشمندان شریک در تهیه گزارش سازمان ملل، این تغییرات شدید اقلیمی و گرمای شدید ناشی از آن به “امری عادی” در جهان بدل می‌شود.\nاخیرا ۳۰ شرکت بزرگ آمریکایی دولت این کشور را به مشارکت بیشتر در مبارزه علیه تغییرات اقلیمی فراخوانده‌اند. در فراخوان آنها آمده است: «ما نمی‌توانیم آینده فرزندان خود را به بازی بگیریم با این امید که ارزیابی اکثریت دانشمندان نسبت به خطرات تغییرات اقلیمی اشتباه از کار درآید.»\nسیل و آب‌گرفتگی در نقاط مختلف جهان نیز بیش از پیش به پدیده‌ای عادی بدل می‌شود\nشرکت‌های یادشده که نام اپل، آدیداس، نایکی، ای‌بی، استارباکس، اینتل هم در میان آنها دیده می‌شود با اشاره به تلاش‌های خود برای کاهش گازهای گلخانه‌ای، دولت را نیز به در پیش گرفتن تدابیری مشابه در سطح ملی فراخوانده‌اند تا “محیط زیست حفاظت شود و رقابت تجاری نیز با میزان بیشتری از عدالت همراه شود”.\nرئیس جمهور آمریکا حفاظت از اقلیم را هدف دور دوم ریاست جمهوری خود اعلام کرده است. او در فوریه گذشته کنگره را فراخواند که در این راستا تلاش‌های بیشتری انجام دهد. باراک اوباما تهدید کرده است که در غیر این صورت با استفاده از اختیارات خود و صدور فرمان اقدامات لازم را در راه حراست از اقلیم به جریان خواهد انداخت.\nدر میان جمهوریخواهان آمریکا اما جبهه‌ای قوی علیه تدوین و تصویب قانون برای کاهش گازهای گلخانه‌ای و حفاظت از جو وجود دارد. این جبهه از سوی شماری از کنسرن‌های بزرگ آمریکا نیز حمایت می‌شود. این کنسرن‌ها اقدامات زیست محیطی را دربرگیرنده هزینه‌های سنگین برای خود می‌دانند و با آنها مخالفند. سال ۲۰۱۰ سنای آمریکا، از جمله با رای سناتورهای جمهوریخواه، قانونی را که برای کاهش گازهای گلخانه ارائه شده بود وتو کرد.\nروز دوشنبه آینده (۱۵ آوریل/ ۲۶ فروردین) در دوبلین، پایتخت ایرلند، کنفرانسی جهانی برپا می‌شود که تغییرات اقلیمی، گرسنگی و سوءتغذیه از موضوع‌های محوری آن هستند.\nپانداهای عظیم و حیوانات عجیب و غریب و باغ وحش ملی اسمیتسونیان واشنگتن دی سی معروف هستند. اما از نوامبر سال گذشته تاکنون که این باغ وحش افتتاح شده است، جنبه جذاب دیگری نیز به بازدیدکنندگان آن ارائه می شود.\nاولین ویژگی این چرخ و فلک خاص این است که با انرژی خورشیدی کار می کند، فقط دو چرخ و فلک در سطح جهان وجود دارند که در نور خورشید کار می کنند.\nچاک فیلاه، دستیار مدیر برنامه ریزی باغ وحش می گوید ایده استفاده از انرژی خورشیدی به این دلیل مطرح شد که یکی از اهداف باغ وحش این بود که قصد داشت حامل پیام محافظت از انرژی باشد. سراسر بخش جنوبی سقف چرخ و فلک با ١٦٢ صفحه خورشیدی پوشانده شده است. وی می افزاید: «هر یک از این صفحات چندین وات برق تولید می کند و چرخ و فلک با انرژی برقی که بر اثر تابش خورشید تولید می شود، می چرخد».\nانرژی اضافی که صفحات خورشیدی جذب و تولید می کنند به شبکه برق باغ وحش وصل می شود و برق ساختمان ها و قفس حیوانات را فراهم می کند.\nتولید برق چرخ و فلک توسط انرژی خورشید دوین، بازدیدکننده ده ساله باغ وحش را جلب می کند. او می گوید «خیلی خوب است که این چرخ و فلک با انرژی خورشید کار می کند، چون نشان می دهد که برای بازی و سوارشدن چرخ و فلک و خوش گذراندن به آن همه انرژی و فن آوری ساخته دست انسان نیاز ندارید».\nویژگی خاص دیگر چرخ و فلک این باغ وحش این است که ٥٦ اثر ساخته دست و کنده کاری شده دارد که نمایانگر موجودات زنده سراسر جهان است. حدود ٤٠ حیوانی که برای نصب در این چرخ و فلک ساخته شده اند یا در این در باغ وحش نگهداری می شوند و یا در مرکز پژوهشی در ویرجینیا در نزدیکی واشنگتن دی سی هستند. این حیوانات گونه های در معرض خطر و رو به انقراضی همچون پانداهای عظیم، اژدهای کومودو و چیتاهای بسیار محبوب هستند.\nشیر آفریقایی، ببر سوماترا که در معرض خطر انقراض قرار دارد و گوریل ز از جمله حیوانات محبوب و پرطرفداری هستند که عروسک های آن ها\nروی چرخ و فلک نصب شده اند.\nچاک فیلاه می گوید ایده ساخت این چرخ و فلک ارتقای آگاهی عمومی در مورد شرایط خطرناک و بحرانی حیواناتی بود که در زیستگاه ها و خود آن ها معرض خطر انقراض و نابودی قرار دارند.\nوی می افزاید «ما این حیوانات را بر اساس چهار زیستگاه متفاوت تقسیم بندی کردیم، چون حیوانات و زیستگاه ها دو مسئله ای هستند که واقعاً باید در مورد محافظت از حیات آن ها مدنظر داشته باشیم. بنابراین ما حیوانات را بر اساس زیستگاه آن ها در اقیانوس ها، سرزمین های سبز، بیابان و جنگل تقسیم بندی کردیم».\nدو ارابه این چرخ و فلک هم به طور خاص ویژه افرادی طراحی و ساخته شده است که افرادی که ناتوانی جسمی دارند بتوانند از آن استفاده کنند.\nعبدالرحمان العباسی ١١ ساله تحت تاثیر پیام محافظت از محیط زیست و حیات وحش این باغ وحش قرار گرفته است. او می گوید: «تعداد زیادی از این حیوانات در معرض خطر انقراض قرار دارند اما کاری که مقامات باغ وحش کرده اند این است که به پیشگیری از انقراض آن ها کمک کنند».\nخواهران مورچا که اهل ویرجینیا هم با این ایده موافق هستند. فیونا ١٢ ساله می گوید «من فکر می کنم خیلی ایده باحالی است چون در مورد حیوانات آگاهی رسانی می شود. ما هم فرصتی پیدا می کنیم که ببینیم کدام حیوانات در معرض خطر انقراض قرار دارند و شاید نگاه عمیق تری داشته باشیم و ببینیم چطور می توانیم به این حیوانات کمک کنیم».\nآقای فیلاه می گوید کودکان در ضمن این که در باغ وحش خوش می گذرانند، به پیام محافظت از حیات وحش و محیط زیست توجه می کنند.\nاو تاکید می کند: «ما با طراحی چرخ و فلک باغ وحش ملی اسمیتسونیان امیدوار بودیم که مردم اواقات خوشی را در آن بگذرانند و در مورد حیوانات و زیستگاه های آن ها بیاموزند. هدف ما این بود که مردم با طبیعت ارتباط برقرار کنند و شاید درسی هم در این زمینه بگیرند».\nاو می گوید تعدادی از مدیران باغ وحش ها با او تماس گرفته اند و نسبت به طراحی چرخ و فلک های مشابه ابراز علاقه کرده اند.\nمفهوم “پایدار”، ایده‌ای که در آلمان پا گرفت\nاز هنگامی که تغییرات آب و هوایی انسان را به خطر انداخته، مفهوم “پایدار” نیز در همه جا شنیده می‌شود. این مفهوم اگر چه مدرن به نظر می‌آید، اما قدمت آن به ۳۰۰ سال پیش به ایده یک معدنچی آلمانی از ایالت ساکسن برمی‌گردد.\nدر سده هفدهم میلادی در شهر فرایبرگ آلمان در ایالت ساکسن مردی می‌زیست به نام هانس کارل فون کارلوویتس (Hans Carl von Carlowitz).\nهانس کارل فون کارلوویتس در سال ۱۶۴۵ میلادی متولد شد و در سال ۱۷۱۴ از دنیا رفت. او در سال ۱۶۷۷ ریاست سرمعدنچیان را برعهده گرفت و از آن پس کارش نظارت بر بهره‌برداری از طبیعت و معادن اطراف خود شد.\nاما آنچه که هانس کارل ۳۲ ساله در یکی از مهم‌ترین مناطق بهره‌برداری از منابع طبیعی اروپا به چشم می‌دید هر چیزی بود غیر از بهره‌برداری “پایدار”. برای رسیدن به محصولاتی از نقره باید هزاران درخت نابود می‌شد، چرا که برای افروختن کوره به منظور ذوب فلز، لازم بود سالانه حدود ۲۰ هکتار جنگل زیر تیغ تبر برود.\nطولی نکشید که فون کارلوویتس، که به سبب سفرهایش به ایتالیا، فرانسه و اسپانیا پیامدهای بهره‌برداری بی‌رویه از جنگل‌ها را دریافته بود، به یکی از بزرگ‌ترین منتقدان سودآوری کوتاه‌مدت (ناپایدار) صاحبان معادن تبدیل شد.\nتأکید بر جنگل‌زایی\nهانس کارل فون کارلوویتس خواستار پایان دادن به بهره‌برداری بی‌رویه از جنگل‌ها شد. در سال ۱۷۱۳ او فراتر از این رفت و در کتابش (Syvicultura Oeconomica) از تمامی کسانی که به چوب نیاز داشتند خواست، در جنگل‌کاری و جبران درخت‌های از دست رفته شرکت کنند تا تعادل بین جنگل‌زدایی و رشد مجدد جنگل‌ها برقرار شود.\nجنگل‌های بکر غرب اوگاندا\nجمله “هیچ درختی مجاز نیست بیافتد، مگر آنکه درختی نو کاشته شود” که امروزه به سنگ‌بنای جنگل‌داری مدرن تبدیل شده، جمله هانس کارل فون کارلوویتس است. از این‌ها گذشته او چشم‌انداز دیگری را نیز در آن زمان گشود و گفت، باید از سودآوری‌های کوتاه‌مدت دور شد، به مصالح نسل‌های آینده اندیشید و بهره‌وری‌های پایدار را مد نظر قرار داد.\nسال‌های متمادی گذشت تا این سخن به عرصه‌های بین‌المللی راه یافت. نخستین بار در سال ۱۹۸۷ بود که از مفهوم “پایدار” در گزارش‌های مربوط به کمیسیون برونت‌لند سازمان ملل متحد نامی برده شد.\nدر سال ۱۹۹۲ عبارت “توسعه پایدار” سرانجام در کنفرانس سازمان ملل در ریو دو ژانروی برزیل به تفکر راهبردی جنبش زیست‌محیطی جهانی تبدیل شد.\nآن چه که هانس کارل فون کارلوویتس در سده‌ی هفدهم می‌خواست، در سده‌ی حاضر معادلی یافت که همانا تلاش برای ایجاد “جهانی عادلانه و هماهنگ با منابع طبیعی” است.\nامروزه بسیار صحبت از “پایدار” می‌شود؛ توسعه، زیست، اقتصاد و استراتژی پایدار عبارت‌هایی آشنا هستند. تا جایی که منتقدان می‌گویند، این صفت به لعابی تبدیل شده که دولت، شرکت‌ها و سازمان‌های غیردولتی همگی برای اهداف گوناگون خود به کار می‌برند.\nمارلن تیمه (Marlehn Thieme)، سرپرست شورای توسعه پایدار دولت آلمان به همین دلیل می‌گوید، باید به سرآغاز پا گرفتن لغت “پایدار” بازگشت.\nاو مسحور تفکر “حفظ اعتدال” است، تفکری که هانس کارل فون کارلوویتس بر آن اصرار داشت.\nمارلن تیمه، سرپرست شورای توسعه پایدار دولت آلمان\nتیمه می‌گوید: «نه تنها در اقتصاد، بلکه در سطح دولت باید بار دیگر تأمل و تفکر کنیم که چگونه می‌توان استفاده کارآمد از انرژی و منابع و همچنین گردش اقتصاد را تقویت کرد.»\nرونالد پوفالا (Ronald Pofalla)، رئيس دفتر صدراعظم آلمان معتقد است که اقتصاددانان، امروزه بر اهمیت حفظ محیط زیست واقف شده‌اند. او می‌گوید، جدال میان نمایندگان اقتصاد و حافظان محیط زیست مربوط به گذشته است.\nپوفالا معتقد است: «امروز ما می‌دانیم که پایداری و اقتصاد با یکدیگر هماهنگی تنگاتنگ دارند، به ویژه وقتی که ما رشد اقتصادی و تولید ناخالص ملی را از نو تعریف کنیم.»\nاولاف چیمپکه (Olaf Tschimpke)، رئيس سازمان زیست‌محیطی نا بو(Na Bu) نظری دیگر دارد و معتقد است که قدرت‌مداران دنیای اقتصاد هنوز نتوانسته‌اند اهمیت حفاظت از محیط زیست را دریابند.\nاو برای توضیح اهمیت مسائل زیست‌محیطی در اقتصاد مثالی می‌زند: «۲۳ نوع کرم خاکی موجود در آلمان به اندازه دویچه بانک برای اقتصاد این کشور اهمیت دارند، چون این کرم‌ها خاکی را می‌سازند که همه ما با استفاده از آن زندگی می‌کنیم.»\nکرم‌های خاکی بر روی حاصلخیزی و کیفیت خاک و همچنین رشد گیاه تأثیری مثبت دارند.\nمفهوم “پایدار”، صادراتی آلمانی؟\nتانیا گونر(Tanja Gönner)، رئيس سازمان کمک‌های عمرانی GIZ آلمان، ایده هانس کارل فون کارلوویتس را هم راهنما و هم هدف می‌داند. او می‌گوید، زنده‌کردن این ایده ۳۰۰ ساله در کشورهای غیرپیشرفته و در حال توسعه چالش آینده است.\nبه گفته او، هنوز نیز نیاز به چوب برای برافروختن آتش احتیاج روزمره بسیاری از کشورهای آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا محسوب می‌شود.\nتانیا گونر، رئيس سازمان کمک‌های عمرانی GIZ آلمان\nاو تصریح می‌کند، نهادینه کردن مفهوم جنگل‌داری پایدار و تفهیم این مسئله که چوب و درخت را می‌توان دوباره رشد داد نیاز اساسی برای آینده این کشورها است.\nبه گفته گونر، برای نمونه سازمان کمک‌های عمرانی GIZ آلمان در بازار این کشورها در مورد اجاق‌هایی اطلاع‌رسانی می‌کند که با نیمی از چوبی که تا به حال مصرف می‌کردند می‌تواند همان بازده قبلی را به بار بیاورد.\nگونر می‌افزاید، برای رسیدن به “پایداری” باید عرصه سیاسی نیز همراه شود. باید عده بیشتری بر سر میزهای تصمیم‌گیری بنشینند و میزان مشارکت بالا برود، چرا که قابلیت اجرایی تصمیمی مشترک بیشتر از قابلیت اجرایی “یک دستور” است.\nرئيس سازمان کمک‌های عمرانی GIZ آلمان معتقد است، رسیدن به “پایداری” در عرصه‌های مختلف فرایندی طولانی، دشوار و پیچیده در آینده است.\nاو خاطرنشان می‌سازد، هانس کارل فون کارلوویتس در اثر معروف خود یک بار از مفهوم “پایدار” سخن گفته، ولی ۴۳ بار واژه “تلاش” را تکرار کرده و همین نکته راه دشوار کنش‌گران این مسیر را نشان می‌دهد.\nشامگاه امروز (شنبه) لامپ‌های بسیاری از ساختمان‌ها و اماکن دیدنی در سراسر جهان به نشانه همراهی با مدافعان حفظ محیط زیست و حفاظت از آب و هوا خاموش خواهند شد. ایران نیز از سال ۱۳۹۰ به بعد به این حرکت پیوسته است.\nشامگاه شنبه (۲۳ مارس) برابر با ۳ فروردین از ساعت ۸ و نیم تا ۹ و نیم شب لامپ‌ها و دیگر وسایل غیر ضروری برقی خاموش می‌شوند. این حرکت نشانه‌ای است از همراهی با مردم جهان در مسیر کاهش مصرف انرژی، استفاده از سوخت‌های پاک، آلوده نساختن زمین و مبارزه با زمین‌گرمایی.\nدر مراسم “ساعت زمین” خانواده‌ها و افراد شاغل در حدود ۷ هزار شهر در ۱۵۰ کشور جهان با خاموش کردن چراغ‌ها و سایر وسایل الکتریکی غیر ضروری خود به مدت یک ساعت، تغييرات آب و هوايی زمین و نياز به مصرف بهینه انرژی در جهان را یادآوری می‌کنند.\nاین برنامه از سال ۲۰۰۷ میلادی توسط صندوق جهانی حیات وحش (WWF) و در کشور استرالیا اجرا شد.\nاز آن سال به بعد هر ساله تعداد بیشتری از کشورهای جهان به این حرکت پیوستند. ایران در سال ۱۳۹۰ همراهی خود را با این حرکت اعلام کرد.\nمیلیون‌ها لامپ هر شب شهرهای کشورهای جهان را روشن می‌سازند. بسیاری از پژوهشگران بر این نظرند که تأثیرات این لامپ‌ها برای محیط زیست آلاینده و منفی است. تأثیرات آنها بر روی انسان‌ها و حیوانات گسترده است و به طور کامل نیز ارزیابی نشده است.\n“لامپ، زیان شب”\nفرانس هولکر(Franz Hölker)، زیست‌شناس آلمانی که ریاست یک مرکز تحقیقاتی در برلین را بر عهده دارد در گفت‌وگو با خبرگزاری آلمان لامپ را “زیان شب” می‌نامد.\nوی در توضیح “آلودگی نوری” می‌گوید: «آلودگی نوری، آلوده شدن روشنایی ناشی از ماه، ستارگان و تاریکی طبیعی است. نور مصنوعی تأثیرات منفی بر انسان و طبیعت دارد.»\nفرانس هولکر با اشاره به تجربیات ناشی از پژوهش‌های ۱۰ مؤسسه تحقیقاتی مختلف می‌گوید: «ما در ابتدای این تحقیقات قرار داریم. با این حال می‌دانیم که نور شبانه در ترشح و کار هورمون ملاتونین اختلال ایجاد می‌کند. این هورمون ریتم شب و روز بدن را هدایت می‌کند. وقتی که بدن به دلیل روشنایی مصنوعی شب دیگر نتواند علائم خارجی نشان‌دهنده زمان را دریافت کرده و آمدن شب را تشخیص دهد، این امر می‌تواند پیامدهای زیادی به دنبال داشته باشد.»\nاین زیست‌شناس آلمانی می‌افزاید، چنین اختلالی می‌تواند اختلالات خواب، افسردگی و تضعیف سیستم ایمنی بدن و بروز امراضی مانند سرطان را به دنبال داشته باشد.\nسازمان بهداشت جهانی (WHO) نیز به همین علت شب‌کاری‌ها را عاملی بالقوه برای بروز سرطان دانسته است.\nفرانس هولکر در ادامه خاطرنشان می‌سازد، بسیاری از حیوانات در شب فعال می‌شوند. اما وقتی به دلیل نور مصنوعی نتوانند شب و روز را از هم تشخیص دهند آهنگ طبیعی زندگی و رفتار آنها تغییر می‌کند. پرندگان زودتر از موقع شروع به خواندن کرده، حشرات جذب لامپ‌ها می‌شوند و بی‌هدف پرواز کرده و به راحتی طعمه عنکبوت‌ها می‌شوند. تغییر رفتار حیوانات بر زنجیره غذایی آنها تأثیر می‌گذارد و برخی از گونه‌های حیوانی در معرض نابودی قرار می‌گیرند.\nهولکر معتقد است، هر شهروندی می‌تواند با خاموشی لامپ‌های اضافی علیه آلودگی نوری مبارزه کند. حتی خاموش کردن یک لامپ اضافی در باغ یا بالکن خانه بر کل این فرایند تأثیری مثبت خواهد گذاشت.\nدانشمندان از مدت‌ها پیش می‌دانستند که رگه‌های طلا از ته‌نشست مواد معدنی موجود در مایعات داغ درون شکاف‌های زمین به وجود می‌آید. اما مطالعه‌ای که در نشریه علمی “نیچر” منتشر شده نشان می‌دهد که طلا می‌تواند در لحظه‌ای بسیار کوتاه که گاهی به چنددهم ثانیه می‌رسد، بر اثر وقوع زمین‌لرزه تشکیل شود.\nدیون ودرلی (Dion Weatherley)، زلزله‌شناس دانشگاه کوئینزلند در بریزبن استرالیا می‌گوید، حرکت گسل‌های زمین و شکاف‌های زیگزاگی که گسل‌های اصلی موجود در سنگ‌ها وصخره‌ها را به هم متصل می‌سازند باعث بروز این فرایند می‌شود.\nناسا می‌گوید، بخش‌های وسیعی از خاورمیانه، از جمله ایران در چند سال گذشته به سرعت منابع آب شیرین خود را از دست داده‌اند. ناسا دلیل از دست دادن آب را سوء مدیریت منابع آبی و خشکسالی سال ۲۰۰۷ خوانده است.\nسازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) می‌گوید، خاورمیانه در سال‌های اخیر مقادیر معتنابهی از آب آشامیدنی خود را از دست داده است.\nطی گزارش روز چهارشنبه (۱۳ فوریه/ ۲۵ بهمن) آسوشیتدپرس، ناسا اعلام کرده که این نتیجه را از بررسی اطلاعات ماهواره‌ای مربوط به سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ به دست آورده است.\nاین گزارش قرار است روز جمعه (۱۵ فوریه/ ۲۷ بهمن) در نشریه “تحقیقات منابع آب” سازمان ژئوفیزیک آمریکا منتشر شود.\nاینجا هیچ‌کس نگران خزر نیست…\nاینجا بزرگ‌ترین دریاچه جهان در دل زمین جا خوش کرده؛ دریاچه‌ای که امروز دیگر آنقدر آلوده است که شنا کردن در آن بیمارت می‌کند. با این همه اما اینجا هیچ‌کس نگران خزر نیست. برای تهیه گزارش که به اداره کل‌های گلستان و مازندران می‌روم دلم برای خزر بیشتر می‌سوزد. امکانات نیست. ماشین‌ها همه رفته‌اند ماموریت؛ راننده ندارند. عزای پدر یکی از همکاران است و همه رفته‌اند برای عرض تسلیت…!\nاستان گلستان اما داستانی دیگر دارد. اینجا چیزی به نام تهیه گزارش تردید‌برانگیز است. انگار می‌خواهی از تاسیسات اتمی یا موشکی اداره کل گزارش تهیه کنی. همه چیز امنیتی است. حتی کارشناسان نیز جرات پاسخ دادن به تو را کمتر دارند. آخر باید هماهنگ شود. دستور از بالاست. اگر بخواهی از آلودگی میکروبی خزر بنویسی، از تنوع زیستی آن، از ساخت ویلاهای بدون جواز، از زحمت محیط‌بان‌های بخش دریایی، از صنایع آلاینده حاشیه خزر و… هر چیز دیگری که به خزر مربوط می‌شود باید هماهنگ کنی. انگار خزر منطقه‌ای نظامی است که تو نباید درباره‌اش سوال کنی یا گزارشی بنویسی. هماهنگ می‌کنی، نامه‌نگاری می‌کنی، تقاضایت را می‌نویسی و باز می‌گویند: «نمی‌شود!»\nشاید هم اشکال از تو است که بیش از اندازه می‌پرسی. مثل خیلی‌های دیگر فقط یادداشت کن؛ هرچه را جناب مدیر می‌گوید و دیگر هیچ! آن‌وقت به تو لوح تقدیر هم می‌دهند و می‌شوی «خبرنگار برگزیده محیط‌زیست استان». انگار هیچ‌کس نگران خزر نیست؛ حتی آنهایی که برای حفاظت از خزر حقوق می‌گیرند.\nبزرگ‌ترین دریاچه جهان اصلا وضعیت مطلوبی ندارد. این را می‌توان از لابه‌لای اخبار جسته و گریخته‌ای که گاهی از زبان مقام مسئولی بیرون می‌آید، دریافت. چندی پیش مدیرکل دفتر بررسی آلودگی‌های دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست اعلام کرد که «بهتر است مردم، به دلیل آلودگی زیست‌محیطی دریای خزر از شنا کردن در آن پرهیز کنند چون امکان ابتلا به بیماری‌های قارچی برای شهروندان وجود دارد.» این در حالی است که طبق مصوبه‌های دولت، وزارتخانه‌های بهداشت و نیرو باید برنامه مدونی داشته باشند تا در شهرهای بالای 30هزار نفر جمعیت، تصفیه‌خانه فاضلاب شهری ایجاد شود که به گفته مسئولان محیط‌زیست دریایی، این کار به دلیل نداشتن بودجه هنوز انجام نشده است. اردیبهشت‌ماه سال گذشته رییس پژوهشکده اکولوژی دریای خزر به صراحت به رسانه‌ها گفت که سالانه به طور نمونه 304 تن کادمیوم و34 تن سرب وارد دریای خزر می‌شود. پورغلام میزان آلودگی‌های نفتی وارده به خزر را سالانه 122هزار و 350 تن اعلام کرد. او گفت که روند آلودگی خزر طی چند سال اخیر به گونه‌ای است که چندی پیش کارشناسان اعلام کردند دو گونه مهم ماهی خاویار و کیلکا در این دریا رو به نابودی است. ساخت‌وساز ویلاها بدون رعایت حریم، پسماندهای شیمیایی ناشی از کشاورزی و صنایع و صید بیش از حد ماهیان مخصوصا ماهیان خاویاری و همچنین آلودگی‌های نفتی، نیز از دیگر مشکلات خزر است. دریایی که برای حل بحران‌هایش پنج کشور حاشیه آن با پشتیبانی نهادهای بین‌المللی، برنامه‌ای را به نام برنامه محیط‌زیست دریای خزر cep امضا کردند تا با حفظ این پهنه آبی، زندگی میلیون‌ها حاشیه‌نشین آن را نجات دهند. در ادامه این برنامه، در تابستان 1385 «کنوانسیون تهران» با تصویب دولت قزاقستان رسما لازم‌الاجرا شد و متن نهایی آن، پس از توافق پنج کشور ساحلی خزر در 13 آبان 1382 طی مراسمی در تهران به امضای کشورهای ساحلی رسید.\nبا این همه اما به نظر می‌رسد هنوز هیچ فعالیت مثبت و موثری برای حل چالش‌های خزر صورت نگرفته و برنامه و کنوانسیون‌های نامبرده و در نتیجه اکوسیستم حساس و شکننده دریای خزر، به نوعی به دست فراموشی سپرده شده است.\nضمانت اجرایی پروتکل‌ها\nو قوانین ضعیف داخلی\nهر چند برخی می‌گویند که کنوانسیون‌های بین‌المللی از ضمانت‌های اجرایی لازم برخوردار نیستند و دلیل اجرایی نشدن سپ نیز همین است اما فرهاد دبیری معتقد است که علت این عدم موفقیت، ضعف قوانین داخلی کشور و نیز عدم اعتنا به دیگر قوانین در این حوزه است. مسئول دفتر حقوقی سازمان حفاظت محیط‌زیست در دولت هشتم به بهار می‌گوید: «اتفاقا در حقوق بین‌الملل، کنوانسیون‌ها جزو حقوق سخت هستند و فقط بیانیه‌ها و کنفرانس‌ها، حقوق نرم و غیرالزام‌آور به حساب می‌آیند.» دبیر گروه حقوق محیط‌زیست دانشکده محیط‌زیست و انرژی واحد علوم و تحقیقات، در ادامه می‌گوید: «پرستیژ اجتماعی هر کشوری اقتضا می‌کند که اگر در معاهده‌ای وارد شد به آن عمل کند. اما مسئله اصلی در دریای خزر نداشتن قوانین قوی است که این شامل دیگر کشورهای حاشیه خزر نیز می‌شود. به جز بحث ماهیان خاویاری، قوانین محکم و لازم را برای برخورد با متخلفان و حل مسایل و چالش‌ها نداریم. هر چند آنجا که قوانین خوب هم داریم به آنها عمل نمی‌شود و در اجرا ضعیف بوده و مدیریت داخلی‌مان اسف‌بار است.» دبیری همچنین تاکید کرد: «حتی در برنامه چهارم توسعه، ماده بسیار خوبی برای حل بحران خزر داشتیم که متاسفانه به آن نیز بی‌مهری کردند.»\nآمایش منطقه‌ای و تشریک مساعی\n«شاید هر یک از کشورها به تنهایی برای حل بحران‌های زیست‌محیطی خزر اقدام کنند، اما تشریک مساعی جدی و هماهنگی لازم بین این کشورها وجود ندارد.» این را امید روشن می‌گوید. عضو هیات علمی دانشگاه که سابقه سال‌ها کار و مدیریت در استان‌های شمالی را در کارنامه خود دارد. او یکی از راهکارهای مهم نجات خزر از تهدیدهای گریبانگیر را علاوه بر اجرای برنامه‌های بین‌المللی، انجام «آمایش منطقه‌ای» نه در راستای منافع یک کشور، بلکه در جهت تامین امنیت زیست‌بوم دریای خزر برمی‌شمارد. آن‌هم آمایشی که توسط متخصصان کارآزموده در حوزه محیط‌زیست و با نظارت جدی سازمان صورت بگیرد. مزدک دربیکی پژوهشگر محیط‌زیست و عضو هیات علمی دانشگاه فقدان «مدیریت یکپارچه منطقه ساحلی» را از علت‌های بحرانی شدن دریای خزر می‌داند. او به بهار می‌گوید: «تمام مشکلات مختلفی که در خزر رخ نمایانده به علت نبود این برنامه است. به همین دلیل گاه وظیفه تعیین کاربری‌ها بر عهده مدیران استانی گذاشته شده و اینجاست که مدیریت سلیقه‌ای اعمال می‌شود. ضمن اینکه ایستادگی مدیران استانی نیز یکی از مشکلات جدی در این راستاست. بر همین اساس، تصمیم‌گیری برای تعیین کاربری در کرانه‌های دریای هیرکان (خزر) کارشناسی نبوده بلکه براساس فشارها – اعم از برون یا درون‌سازمانی- شکل می‌گیرد.»\nسازمانی بی‌امکانات و صرفا ناظر\nمحمدباقر نبوی رییس پیشین محیط‌زیست دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور در پاسخ به این سوال «بهار» که «با وجود این همه بحران در خزر و پیوستن ایران به سپ و امضای پروتکل تهران، چرا این چالش‌ها هر روز بیشتر می‌شود»، گفت: «اجرای تعهدات بین‌المللی، عزم راسخ کشورها را می‌طلبد. باید باور کشورها درباره وضعیت بحرانی خزر به عنوان یک دریای بسته، به یقین تبدیل شود و کشورها در حدود ملی خودشان، اقدام کنند اما به نظر می‌رسد مدیران ارشد کشورهای عضو سپ، اراده مشترکی برای اجرای برنامه ندارند.» او تاکید می‌کند که اگر کشورهای حاشیه خزر به جای رقابت در برداشت و استفاده از منابع خزر به همراهی مشترک برای برداشت استاندارد و منطبق بر ضابطه‌های محیط‌زیستی برسند بسیاری از مسایل این دریای بسته و شکننده حل شده و پروتکل‌ها نیز به اجرا در خواهد آمد.»\nاین عضو هیات علمی دانشگاه درباره اقدامات انجام‌نشده ایران در این برنامه گفت: «متاسفانه امکانات و تجهیزات سازمان محیط‌زیست کشور در حوزه دریایی با وظایف آن سازگاری ندارد. از نیروی انسانی و کارشناسان فنی گرفته تا تجهیزات و امکانات در این حوزه بسیار کمتر از میزان لازم است. ضمن اینکه سازمان محیط‌زیست یک سازمان حاکمیتی-نظارتی است و اگر دیگر سازمان‌های متولی به وظایف‌شان در این حوزه عمل نکنند کاری از پیش نخواهد رفت. مثلا در حوزه آلودگی خزر طبق مصوبه دولت، وزارت نیرو باید برای شهرهای بالای 30هزار جمعیت در پیرامون این دریاچه، تاسیسات فاضلاب شهری ایجاد می‌کرد. اما این کار به دلایل مختلف انجام نشده و تمام فاضلاب‌های انسانی اعم از شهری و صنعتی در شهرهای حاشیه خزر، به آن می‌ریزد. بنابراین هرچند سازمان محیط‌زیست باید پیگیری‌هایش را انجام بدهد، اما نمی‌توان فقط از سازمان انتظار داشت بلکه تمام دست‌اندرکاران باید با اراده‌ای واحد به برنامه‌ها پایبند باشند تا مشکلات در زمینه خزر رو به کاهش بگذارد.» نبوی با تاکید بر لزوم دادن آموزش‌های لازم به شهروندان در این زمینه گفت: «باید به مردم آموزش داده شود که در رابطه با ثروت‌هایی همچون دریا، جنگل و… چگونه برخورد کنند. الان دریاهای ما آلوده است؛ جنگل‌هایمان پر از زباله است و وضعیت مطلوبی ندارد. مردم هنوز نمی‌دانند که نباید زباله‌هایشان را در بین درختان یا کنار رودخانه‌ها رها کنند. آموزش هم باید با هماهنگی تمام دستگاه‌ها انجام شود. از سازمان محیط‌زیست گرفته تا آموزش‌وپرورش، شهرداری و مخصوصا صدا و سیما به عنوان یک رسانه ملی. وگرنه با کار یک سازمان معضلی به این بزرگی حل نخواهد شد.»\nخطر فعالیت‌های نفتی\nسال گذشته رییس پژوهشکده اکولوژی دریای خزر با اعلام اینکه 16 مورد از مشتقات مواد نفتی سرطان‌زاست گفت که ساحل باکو پر از آلودگی نفتی است و از طریق نفتکش‌ها، مبادی و ورودی و خروجی نفت، چاه‌های اکتشاف و استخراج که از تکنولوژی پیشرفته برخوردار نیستند، آلودگی را به دریای خزر تحمیل می‌کنند. پورغلام با بیان اینکه 95درصد آلودگی دریای خزر را کشورهای شمالی و شمال غربی شامل روسیه فدراتیو، قزاقستان و جمهوری آذربایجان ایجاد می‌کنند تاکید کرد که سهم ایران در این بخش تنها پنج‌درصد است.\nاما حالا قرار است فعالیت‌های نفتی در سواحل ایران نیز انجام بگیرد و در صورت فقدان یک برنامه‌ریزی صحیح، سهم ایران به رقم‌هایی بالا و البته خطرآفرین برای حیات دریای خزر تبدیل خواهد شد. موافقت سازمان محیط‌زیست با ایجاد تاسیسات پالایشگاهی در میانکاله و همجوار با یک تالاب بین‌المللی و پناهگاه حیات وحش که جزو مناطق حفاظت‌شده ایران محسوب می‌شود خود به اهرمی برای فشار بیشتر بر دریای خزر تبدیل خواهد شد چراکه به گفته معاون انستیتو جغرافیای آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان، هم‌اکنون آب جاری در 130 رودخانه به دریای خزر ریخته می‌شود و آب‌های آلوده، بزرگ‌ترین منبع آلودگی دریای خزر هستند. «رامیز محمود اوغلی مامدوف» با حضور در موسسه تحقیقات آب ایران در بهار سال 1390 تاکید کرد که هم‌اکنون دریای خزر با مشکلات زیادی روبه‌رو است و در این میان، مشکل اکولوژی این دریا امری مهم و بین‌المللی است. بر این اساس بسیاری از صاحب‌نظران بر این گمان هستند که ایجاد تاسیسات پالایشگاهی و صنایع آلاینده می‌تواند بحران‌های خزر را مخصوصا در پهنه آبی ایران تشدید کند. از جمله «دلاور نجفی»، معاون سابق محیط طبیعی سازمان محیط‌زیست دولت نهم در این‌باره گفته «واگذاری آَشوراده و ساخت پالایشگاه در آن، به معنای خداحافظی همیشگی با منطقه میانکاله است.» حالا باید دید عاقبت بزرگ‌ترین دریاچه جهان که برای نجات از بحران‌ها، چشم به دستان ما دوخته، چه می‌شود؟\nافزایش متوسط دمای کره‌ی زمین و فجایع زیست‌محیطی\nدر هفته‌ی جاری، سه گزارش جهانی پیرامون وضعیت آب و هوای کره‌ی زمین منتشر شد؛ گزارش‌هایی بر مبنای تحقیقات و پژوهش‌هایی متفاوت، ولی با یک نتیجه‌گیری مشترک.\nبدین ترتیب، بنا به نتایج این سه گزارش، با وجود تشدید تلاش‌های فعالان و دست‌اندرکاران حفاظت از محیط زیست و نهادهای مختلف دولتی و غیردولتی فعال در این زمینه، نه تنها روند توسعه‌ی در جو کره‌ی زمین، کاهش نیافته است بلکه این روند بار دیگر رو به افزایش است.\nبنابراین، جهانیان به هیچ وجه نخواهند توانست افزایش متوسط دمای کره‌ی زمین را زیر دو درجه نسبت به دمای پیش از عصر صنعتی نگه دارند. که این حاکی از شکست تعهدات نشست کپنهاگ در سال ۲۰۰۹ است. نشستی که در آن ۱۹۲ کشور عضو سازمان ملل متحد برای کاهش گازهای گل‌خانه‌ای و کنترل میزان افزایش دمای کره‌ی زمین هم‌پیمان شده بودند.\nدر وهله‌ی اول بانک جهانی روز دوشنبه مفصل‌ترین گزارش را منتشر ساخت که حاکی از آن است که طی قرن جاری و یا حتی تا سال ۲۰۶۰، یعنی کم‌تر از نیم قرن دیگر، در صورت ادامه‌ی روند کنونی و عدم تلاش دوچندان دولت‌ها، دمای متوسط کره‌ی زمین حدود چهار درجه افزایش خواهد یافت.\nبدین ترتیب، بنا به نظریه‌ی نگارندگان این گزارش، جهانیان در کره‌ی زمین با چهار درجه افزایش دما، بدون شک با فجایع زیست‌محیطی بسیار زیادی روبرو خواهند شد. فجایعی که به دلیل عظمت آن‌ها، به هیچ وجه انسان قابلیت و توانایی مقابله با آن‌ها را نخواهد داشت. در این رابطه، رییس بانک جهانی هشدار داده است که اگر بشریت نتواند فرآیند گرمایش کره‌ی زمین را کندتر کند و میزان متوسط افزایش دما را زیر مرز دو درجه نگه ندارد، آن‌گاه جهان متفاوتی را برای نسل‌های آینده به میراث خواهیم گذاشت. خصوصاً رییس بانک جهانی تاکید کرده است که در صورت ادامه‌ی روند کنونی، افراد فقیر و کم‌درآمد جامعه، از دیگران به مراتب آسیب‌پذیرتر خواهند بود.\nدر ادامه‌ی گزارش بانک جهانی آمده است که این افزایش چهار درجه‌ای دمای متوسط کره‌ی زمین در قرن جاری، برابر خواهد بود با تشدید خشک‌سالی در مناطق بسیار خشک، تشدید رطوبت در مناطقی که اکنون مرطوب هستند، افزایش موج گرما در مناطق حاره، تشدید مشکلات بی‌آبی در بسیاری از مناطق جهان، نابود شدن بخش عمده‌ای از تنوع زیستی، خصوصاً در کل سلسله رشته‌ی مرجان‌های اقیانوس‌ها که برای تعادل محیط زیست از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند، و زیر آب فرو رفتن شهرهای ساحلی و خصوصاً ایجاد اختلال شدید در تولیدات کشاورزی و ماهیگیری و در نتیجه افزایش مشکلات کمبود مواد غذایی و سوءتغذیه در بسیاری از مناطق جهان.\nاما گزارش بانک جهانی به چند مکان جغرافیایی جهان اشاره‌ای دقیق‌تر دارد. بدین ترتیب، در صورت ادامه‌ی روند کنونی، امواج گرمای شدید که ممکن بوده تا به حال در هر قرن یک بار رخ دهد، همه ساله امکان‌پذیر خواهد بود؛ خصوصاً در آفریقای شمالی، خاورمیانه و برخی مناطق ایالات متحده‌ی امریکا، که در این مناطق ممکن است دمای متوسط به میزان شش درجه افزایش یابد.\nاز سوی دیگر، میزان متوسط آب دریاها حدود نیم متر تا یک متر افزایش خواهد یافت که در این صورت آسیب‌پذیرترین مناطق جهان که ممکن است بخش اعظم شهرهای ساحلی آن‌ها به زیر آب فرور رود، عبارتند از ونزوئلا، هند، بنگلادش، اندونزی، فیلیپین، موزامبیک، ویتنام، ماداگاسکار و مکزیک.\nگزارش بانک جهانی در پایان، به این نکته اشاره می‌کند که آخرین کاهش بیش از حد دمای متوسط کره‌ی زمین در تاریخ بشریت، سبب پایین آمدن عصر یخبندان شد. زمانی که هزاران سال قبل، دمای کره‌ی زمین حدود چهار تا هفت درجه کاهش یافت و طی آن بخش عمده‌ای از اروپا و شمال امریکا به طور کامل زیر قشر بسیار زخیمی از یخ قرار گرفتند. ولی پژوهش‌گران نگارنده‌ی این گزارش تاکید دارند که این فرآیند هزاران سال به طول انجامید، در حالی که فرآیند گرمایش کنونی کره‌ی زمین، تنها طی یک قرن انجام پذیرفته است.\nدر حال حاضر، بانک جهانی به ۱۳۰ کشور جهان کمک مالی می‌کند تا بتوانند با تغییرات شدید آب و هوایی در مناطق خود مبارزه کنند.\nو اما روز سه‌شنبه نیز سازمان هواشناسی جهانی گزارشی را منتشر ساخت حاکی از آن که میزان تمرکز گازهای گل‌خانه‌ای در جو کره‌ی زمین، در سال ۲۰۱۱ میلادی، رکورد جدیدی را به جای گذاشته است. نگارندگان گزارش سازمان هواشناسی جهانی تاکید کرده‌اند که عامل اصلی این میزان افزایش گازهای گل‌خانه‌ای، استفاده‌ی بیش از پیش انسان از انرژی‌های فسیلی است، مانند نفت، گاز و یا زغال سنگ.\nو سرانجام، روز چهارشنبه، دست‌اندرکاران برنامه‌ی محیط زیست سازمان ملل متحد گزارش دیگری را منتشر ساختند که باز هم حاکی از تشدید وخامت وضعیت زیست محیطی کره‌ی زمین است.\nحال چشم جهانیان، از روز دوشنبه، به سوی دوحه، پایتخت قطر دوخته شده؛ جایی که مذاکره کنندگان سراسر جهان در چهارچوب هجدهمین نشست بین‌المللی آب و هوایی حضور خواهند یافت تا بتوانند برای نجات محیط زیست کره‌ی زمین و کاهش گازهای گل‌خانه‌ای تلاش کنند.\nتأخیر در فصل باران در هندوستان و بارش اندک باران در استرالیا نیز از دیگر دلایل بالارفتن بهای غذا اعلام شده است.\nسازمان خواربارجهانی می گوید شرایط فوق العاده هوا در ماه ژوییه بهای غذا را در سراسر جهان بالا برده است.\nافزایش قیمت مواد غذایی به نگرانی‌ها درباره تکرار بحران غذای سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ دامن زده است.\nبه گفته سازمان خواربار جهانی باران‌های نابهنگام در برزیل، خشکسالی در آمریکا و مشکلات مربوط به تولید در روسیه به بالا رفتن بهای غذا انجامیده است.\nدر ماه ژوئیه، بهای غذا شش درصد افزایش یافته است.\nشاخص بهای غذای فائو تغییرات ماهانه بهای سبد غذایی را اندازه می‌گیرد که شامل غلات، دانه‌های روغنی، لبنیات، گوشت و شکر است.\nبر اساس این شاخص بهای غلات هفده درصد و بهای شکر دوازده درصد نسبت به ماه گذشته افزایش یافته است.\nباران‌های پیاپی به مزارع نیشکر در برزیل، بزرگ‌ترین صادرکننده‌ی شکر در جهان، آسیب جدی زده است.\nبراساس گزارش فائو جشم انداز کاهش جدی تولید ذرت در آمریکا به دلیل خشکسالی جدی در این کشور باعث شده بهای ذرت در ماه ژوئیه ۳۳ درصد افزایش یابد.\nبهای برنج و لبنیات تغییری نکرده اما قیمت گوشت با پایین آمدن بهای گوشت خوک، ۱.۷ درصد کاهش یافته است.\nجهش قیمت‌ها نگرانی از احتمال تکرار بحران غذا در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ را زنده کرده است.\nطی این بحران قحطی به اعتراض‌های خشونت‌آمیز خیابانی در هایئتی و مصر منجر شد.\nعبدالرضا عباسیان، اقتصاددان ارشد فائو و تحلیل‌گر بازار غلات می گوید: «امکان به وجود آمدن وضعیتی شبیه آن‌چه ما در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ دیدیم وجود دارد.» به گفته او «قرار براین است که این بار ما سیاست‌های نادرستی پیش نگیریم و با ایجاد محدودیت در بازار مداخله نکنیم. اگر این کار را انجام ندهیم وضعیتی شبیه وضعیت سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ پیش نخواهد آمد. اگر آن سیاست‌ها را تکرار کنیم هر اتفاقی ممکن است.»\nقیمت بالای غذا در فقیرترین کشورهای جهان بحران‌زاست.\nاین کشورها مجبورند در چنین شرایطی موادغذایی را با بهای بیشتری وارد کنند چرا که خود از تولید کافی غذا ناتوانند.\nموسسه خیریه آکسفام می‌گوید از آغاز سال میلادی جاری، قیمت فزاینده غذا و خشکسالی به بحران غذا در منطقه ساحلی غرب افریقا منجر شده است.\nدر این منطقه که مساحتی به بزرگی آمریکا را دربرمی گیرد هجده میلیون نفر از کمبود غذا رنج می‌برند.\nهانا استودارت، رییس عدالت اقتصادی آکسفام درباره داده‌های فائو گفت این یک هشدار ملایم نیست. این درست همان هشدار جهانی است که سال ۲۰۰۸ شنیدیم.\nبه گفته او “این آمار و ارقام یک بار دیگر ثابت می‌کند مشکلی بنیادی در تولید و توزیع غذا در جهان وجود دارد. دیرزمانی است که رهبران ما با غرور بر سر سیاست‌های خود ایستاده‌اند در حالی که نزدیک یک میلیارد نفر در جهان به مرز گرسنگی نزدیک می‌شود.”\nاو تأکید کرد “وقت عمل فرا رسیده است.”\nدوازدهم ماه اوت، بریتانیا میزبان کنفرانس گرسنگی جهانی است. در این کنفرانس مسأله‌ی فقر و سوء تغذیه‌ی کودکان بررسی می‌شود.\n← درخواست به رسمیت شناختن “شخصیت حقوقی” شامپانزه‌ها\nعلم و ثروت →


اقدام براى کاهش خودکشى در میان دانش آموزان - مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی\nاقدام براى کاهش خودکشى در میان دانش آموزان نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۸/۱۸ دفتر پژوهش دانشگاه علوم بهزیستى و توانبخشى اخیراً تحقیقى را درمیان ۷۷ هزارو ۸۵۵ دانش آموز پسر پایه دوم مقطع راهنمایى مدارس دولتى شهر تهران انجام داده است که نتایج باور نکردنى دارد. یافته هاى این پژوهش قبل از هر چیز براین نکته تأکید دارند که نوجوانان به طور معنادارى از مشکلات اجتماعى و تفکرى رنج مى برند. براساس این پژوهش ۲۰ درصد دانش آموزان در معرض آزارهاى جسمى از سوى اجتماع قرار دارند اقدام براى کاهش خودکشى در میان دانش آموزان\nدفتر پژوهش دانشگاه علوم بهزیستى و توانبخشى اخیراً تحقیقى را درمیان ۷۷ هزارو ۸۵۵ دانش آموز پسر پایه دوم مقطع راهنمایى مدارس دولتى شهر تهران انجام داده است که نتایج باور نکردنى دارد. یافته هاى این پژوهش قبل از هر چیز براین نکته تأکید دارند که نوجوانان به طور معنادارى از مشکلات اجتماعى و تفکرى رنج مى برند. براساس این پژوهش ۲۰ درصد دانش آموزان در معرض آزارهاى جسمى از سوى اجتماع قرار دارند و ۲۰ درصد والدین این نوجوانان با یکدیگر مشاجره و درگیرى دارند که آزار عاطفى و جسمى را در پى دارد. ۲۷ درصد دانش آموزان در این تحقیق اظهار داشته اند که زندگى پرتنشى دارند. ۳۵ درصد والدین سختگیر دارند، ۳۵ درصد معتقدند که والدینشان انتظارى بیش از حد توانایى آنها دارند. ۵۸ درصد آنها کاملاً احساس تنهایى مى کنند. ۴۰ درصد دانش آموزان مجبورند به تنهایى از عهده مراقبت هاى خویش برآیند که نشان دهنده آزار عاطفى و بى توجهى خانواده است. ۲۵ درصد از آنان مى گویند که آسایش ندارند، ۹ درصد تمایل شدید دارند تا در یک خانواده دیگر زندگى کنند که این حاکى از عدم رضایت از خانواده است و ۵۵ درصد گفته اند که چنانچه از مقررات پیروى نکنند به سختى تنبیه مى شوند. یک قصه و دو حکایت اجازه بدهید داستانمان را با دو حکایت ادامه بدهیم. شاید سرنخ ارتباط میان این آمار با مسأله خودکشى دانش آموزان بیشتر روشن شود. حکایت اول مربوط به دختر ۱۴ ساله اى به نام بهاره است که در سال اول دبیرستان تحصیل مى کند و خود را دانش آموز موفقى مى داند، اما گرفتن نمره خوب از درس زبان انگلیسى برایش مشکل است و مسأله حادتر براى او سختگیرى هاى خانواده است. (۳۵ درصد دانش آموزان اظهار کردند والدین سخت گیرى دارند که خاطرتان هست؟) بهاره که زمان زیادى را براى درس خواندن صرف کرده بود ناگهان متوجه مى شود که از درس انگلیسى نمره ۹/۵ گرفته است و « بعد از دیدن نمره ۹/۵ چنان دچار غم و احساس شرمندگى شدم که تحمل این شرایط و جوابگویى به والدینم را نداشتم و تصمیم به خودکشى گرفتم.» و اما حکایت دوم، حکایت جوانترین دخترى است که در ایران اقدام به خودکشى کرده است. «پریوش. س» دختربچه ۱۱ ساله اى است که روز یکشنبه ۱۵ بهمن سال گذشته درشهر سقز اقدام به خودکشى کرده است. او هنگام تنهایى در منزل باروسرى خود که به دور لوله گاز پیچیده بود خودکشى کرد. برآمده از جامعه درباره خودکشى حرف و حدیث بسیار گفته و نوشته اند و خودکشى در دنیاى امروز پدیده عجیب و غریبى نیست. دست کم سالى یک میلیون نفردر دنیا در اثر خودکشى فوت مى کنند و ده تا بیست برابر اقدام به خودکشى مى کنند و در هر ثانیه یک نفر در جهان دست به خودکشى مى زند و در هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشى از دنیا مى رود. اما نکته دردناک در میان تمام این خودکشى ها مسأله خودکشى نوجوانان و جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال است و در کشور ما خودکشى در این سن جزو رده هاى اول تا هشتم علت مرگ و میر است و البته در بیشتر کشورها سومین عامل مرگ و میر نوجوانان و جوانان مسأله خودکشى است. در این باره حرفهاى «عزت فولادى» مشاور مراکز خدمات مشاوره اى خصوصى و دانشگاهى و نویسنده کتاب «استراتژى ها و برنامه هاى پیشگیرانه از خودکشى با تمرکز بر نوجوانان و جوانان» خواندنى است. او مى گوید: به هرحال مسأله خودکشى دانش آموزان امرى خارج از جامعه اى که آنها در آن زندگى مى کنند نیست. در کشورى که در هر ۱۱۰ روز ۵۷ مورد خودکشى منجر به فوت در آن رخ مى دهد، و در پایتخت آن یعنى تهران سالانه ۲۰ هزارنفر در اثر خودکشى فوت مى کنند شنیدن آمار و ارقام ها چندان تعجب آور نیست. واقعیت جامعه ما طبق خوشبینانه ترین آمار این مسأله است که بین ۱۲ تا ۲۲/۵ درصد از جمعیت کشور از ناراحتى هاى شدید روانى رنج مى برند و در این میان شنیدن خبر خودکشى ۲۸۳ دانش آموز در تهران چندان تعجب آور نیست.» براساس آخرین تحقیقات انجام شده در سازمان بهزیستى کشور، رتبه جهانى ایران در خودکشى ۵۸ است. به طورى که حلق آویز کردن ۴۲/۵ درصد، خودسوزى ۳۰درصد و مسمومیت با قرص و سموم ۱۳/۵ درصد از جمله شایع ترین روشهاى خودکشى منجر به فوت در ایران است. مسمومیت با قرص و سموم حال که صحبت از مسمومیت با قرص و سموم شد بد نیست به آمارى که دکتر ناصر جلالى متخصص سم شناسى و مسمومیت ارائه کرده، اشاره کنیم. در یکى از مطالعات انجام شده در بخش سم شناسى سازمان پزشکى قانونى کشور در تهران از مجموع ۳۸۸۵ پرونده مورد بررسى جهت سموم آفات که در فاصله زمانى فروردین ماه ۱۳۸۱ تا اسفندماه ۱۳۸۲ جمع آورى گردیده ۵۲/۹ درصد موارد علت مصرف سم، جهت خودکشى بوده است و از نظر سنى میانگین فوت شدگان ۸۲ ـ۳۱ سال بوده اند و نکته دردآور در این میان آن است که ۱۹/۴ درصد از فوت شدگان دانش آموز بوده اند و از جهت شغل، رتبه دوم را در میان فوت شدگان داشته اند. کار به همین جا ختم نمى شود. در تحقیق دیگرى که در بیمارستان کودکان ۱۷ شهریور رشت از فروردین ۱۳۷۹ تا اسفند ۱۳۸۲ توسط ۴ دانشجوى پزشکى و متخصص پزشکى قانونى و مسمومیت ها انجام شده است از ۸۴۸۷ بیمار کودک و نوجوان زیر ۱۴سالى که در این مدت در این بیمارستان بسترى شده اند ۹۳ نفر در اثر مسمومیت عمدى کارشان به بیمارستان کشیده شده است و در این مسمومیت ها شایع ترین دارو و مواد دارویى خوآب آورها رتبه اول را به خود اختصاص داده اند. برگردیم به سراغ تحقیق سازمان بهزیستى. در این تحقیق خودکشى ها به لحاظ سنى رتبه بندى شده اند که بالاترین میزان اقدام به خودکشى در کشور ما در گروه سنى ۲۰ تا ۲۹ سال است و سپس گروه سنى ۱۰ تا ۱۹سال در میان زنان است. تبسم جوانان عزت فولادى معتقد است: براى یافتن علل خودکشى در میان دانش آموزان نباید دچار یک بعدى نگرى شویم. چرا که خودکشى یک رفتار چندوجهى است و تا حدود زیادى هم پیچیده است. او مى گوید: «خودکشى یک علت و عامل ندارد و امروزه در دنیا براى شناسایى علل خودکشى عوامل چندوجهى را در نظر مى گیرند.» عواملى که او نام آنها را تبسم جوانان گذاشته است. به این ترتیب که «ت» یعنى تفکر غیرمنطقى که بیشتر در میان نوجوانان و بویژه جوانان ظهور مى کند. «ب» اول حرف بیمارى است. معمولاً جوانان و نوجوانان در برابر فیزیک و بیمارى خود حساس تر از دیگر سنین هستند و همین مسأله مى تواند منتهى به رفتارهاى خطرناک در آنان شود. «سین» مسأله سن را نشان مى دهد. خطرناک ترین رفتارها در سنین ۱۵ تا ۱۹ سالگى رخ مى دهد. این در حالى است که ۳۰درصد از نوجوانان و جوانان ایرانى دچار ضعف هاى عمده اى در مهارتهاى اساسى زندگى نظیر برقرارى ارتباط با دیگران ، علم خودشناسى و ناتوانى در حل مسأله هستند. «عزت فولادى» میم را براى مصرف مواد مخدر و افزایش گرایش به مصرف این مواد ازجمله قرص اکستازى در نوجوانان و جوانان مى داندو «جیم» را مسأله جنسیت عنوان مى کند و مى گوید: در مورد خودکشى تمایل به خودکشى در ایران در دخترها بیشتر از پسرهاست و با این حال خودکشى در پسرها بیشتر منجر به فوت مى شود تا دخترها. او «واو» را وضعیت تأهل و مسأله فقدان گروه هاى حمایتى نظیر خانواده و دوستان مى داند و «الف» را افسردگى و مى گوید: ۶۰ درصد از نوجوانانى که اقدام به خودکشى مى کنند از افسردگى رنج مى برند. «نون» اول یعنى نداشتن حمایت هاى اجتماعى و فقدان سیستم هاى حمایتى در مدارس است و «الف» دوم اقدام قبلى براى خودکشى است و مى گوید: ۵۰درصد کسانى که خودکشى مى کنند سابقه اقدام به خودکشى را داشته اند. و بالاخره «نون» دوم در «تبسم جوانان» یعنى نقشه سازمان یافته براى خودکشى که البته درمیان نوجوانان و جوانان دراین باره فکرهاى بدیعى وجود دارد. او مى گوید: هرچه نقشه خودکشى سازمان یافته تر باشد احتمال مرگ بیشتر است. چرا دانش آموزان خودکشى مى کنند دراین باره حرفهاى عزت فولادى شنیدنى است . او مى گوید:بیش از ۶۰درصد نوجوانان و جوانان ما در تحقیقى که درکشور صورت گرفته است زمانى که نام امتحان و کنکور مى آید دچار اضطراب و نگرانى مى شوند. این درحالى است که ما در مدارس و دبیرستانها ابزارهاى کافى براى آموزش و یادگیرى دانش آموزان را نداریم و اغلب آنها در برابر خانواده هاى خود دچار استرس و فشارهاى روانى هستند. از طرف دیگر على رغم آنکه نوجوانان درسنینى به سر مى برند که نیازمند حمایت و تأیید دیگران هستند و دوست دارند شاخص و مطرح باشند این اتفاق براى آنها در مدارس ما کمتر اتفاق مى افتد. همچنین خانواده برخى از دانش آموزان از فرزندانشان انتظار بهتربودن نسبت به سایرین را دارندو درمقابل نوجوانان نیز عکس العمل هاى مناسبى در برابر شکست ها نشان نمى دهند و به سرعت درگیر خود واکنش ناخوشایند مى شوند.» از طرف دیگر «حیدر زندیه » معاون آموزش و پرورش تهران دراین باره مى گوید: بیشترین معضلات روانى دانش آموزان در سال تحصیلى گذشته مشکلات « تحصیلى » و «اضطرابى» بوده است. زندیه با اشاره به این که در جامعه به صورت جدى به ارتباط بین دختر و پسر در سنین دبیرستانى پرداخته نشده است تصریح مى کند باید محدوده ارتباط بین دختر و پسرمشخص و تعیین شود که آیا صحبت کردن دختر و پسر در حد معمول ، نامعقول است یا خیر؟ این درحالى است که دکتر کوشانفر متخصص مسمومیت در کودکان و نوجوانان معتقد است افزایش خودکشى ناشى از مسمومیت درمیان نوجوانان در فصول امتحانات و بویژه در زمان اعلام نتایج کنکور صورت مى گیرد و برخى از خودکشى ها هم ناشى از طلاق پدر و مادر است که درسنین نوجوانى فرزندان خود اقدام به این کار مى کنند. نقش مشاورین در مدارس دراین باره عزت فولادى مى گوید: متأسفانه به مسأله مشاوره درمدارس کشور توجه چندانى نمى شود و بسیارى ازمشاوران بیشتر از آنکه درگیر اطلاعات و دانش مورد نیاز براى حل معضلات اجتماعى ، روانى دانش آموزان باشند گرفتار مشکلات و کمبودهاى مالى واقتصادى خود هستند و هنوز بخش اعظمى از مشکلات ادارى و ساختارى مشاوران در مدارس ما لاینحل باقى مانده است. این در حالى است که در سال تحصیلى گذشته ۱۱هزار و ۹۰۰ نفر به مشاوران مدارس مراجعه کرده اند که ۷ هزار و ۴۸۰ نفر آنها دختر بوده اند. به هرحال فراموش نکنیم که خودکشى یک رفتار اکتسابى و یادگرفتنى است و عمل مرسوم در خودکشى بیان و ابرازکردن کلامى و غیرکلامى قصد خودکشى است و به گفته «شنایدرمن » روانشناس معروف آلمانى رایج ترین محرک در خودکشى در روانشناختى غیرقابل تحمل است و عمده ترین هیجان در خودکشى ناامیدى و درماندگى است و فراموش نکنیم تقریباً ۸۶درصد از خودکشى ها درکشور ما زیر ۲۰ سال و بین سنین ۱۹ ۱۵ سال رخ مى دهد و درمقابل یک جوان که در دنیا اقدام به خودکشى مى کند تقریباً ۱۰۰ تا ۲۰۰ اقدام به خودکشى میان جوانان رخ مى دهد.


واتس آپ از فناوری تشخیص هوشمند چهره استفاده می کند – شفقنا اقتصادی\nزمان انتشار : | ساعت : ۲۰:۵۳ | کد خبر : 198648 | پرینت\nواتس آپ از فناوری تشخیص هوشمند چهره استفاده می کند\nشفقنا اقتصادی_ به نظر می‌رسد که واتس‌اپ قصد دارد از کنجکاوی و دسترسی افراد غریبه به پیام‌های کاربرانش در این پیام‌رسان جلوگیری بعمل بیاورد.\nبه گزارش شفقنا اقتصادی، واتس‌اپ که یکی از محبوب‌ترین پلت‌فرم‌های پیام‌رسان در جهان به شمار می‌رود، حالا به منظور افزایش امنیت سایبری قصد دارد برای کاربرانش قابلیت جدیدی را ایجاد کند تا آنها به واسطه آن بتوانند پیام‌های خود را از دسترس سایرین ایمن و مصون نگه دارند و در صورتی که گوشی آنها به دست کسی افتاد، نتوانند با باز کردن اپلیکیشن واتس اپ به تمامی اطلاعات و پیام های خصوصی رد و بدل شده آنها دسترسی پیدا کرده و آنها را بخوانند.\nاین قابلیت که با بهره‌گیری از فناوری تشخیص هوشمند چهره موسوم به FaceID قدم به پلت‌فرم واتس‌اپ گذاشته است ، قرار است از نفوذ و دسترسی غریبه‌ها به اطلاعات کاربران واتس‌اپ جلوگیری کند.\nدر ادامه ایسنا نوشت: بر اساس گزارش‌های رسمی منتشر شده توسط واتس‌اپ، این اپلیکیشن دارای حدود ۱.۳ میلیارد کاربر در سراسر جهان است و در ماه سپتامبر سال گذشته ۲۰۱۷ میلادی به رکوردی در میان شبکه‌های اجتماعی دست یافت و آن هم جای دادن بیش از ۸۰۰ میلیون کاربر فعال در ماه بود.\nآبان ۱۲, ۱۳۹۷ /۰ دیدگاه /توسط asadzade\nبرچسب ها: فناوری تشخیص چهره, واتس آپ\nhttps://eco.shafaqna.com/wp-content/uploads/2018/11/57773865.jpg 360 640 asadzade https://eco.shafaqna.com/wp-content/uploads/2018/10/new-logo-s-eco-1-1.png asadzade2018-11-03 20:53:532018-11-03 22:27:27واتس آپ از فناوری تشخیص هوشمند چهره استفاده می کند


مذاکره دانشگاه آزاد شهرستان نور با بنیاد برکت برای تولید لامپ های ال.ای. دی - فارس\n«کیت مولکولی تشخیص کرونا» دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد در انتظار مجوز تولید/ مسئولان حوزه بهداشت حمایت و همکاری می کنند؟\n«کیت مولکولی تشخیص کرونا» دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد در انتظار مجوز تولید\nسه شنبه، 21 مرداد 1399 ساعت 17:152020-08-11دانش\nرییس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور گفت: دانشگاه آزاد نور استانداردهای لازم را دارد و با وجود آزمایشگا ه ها و کارگاه های مجهز و نیز اساتید فنی تولیدات خوبی از جمله لامپ های ال.\n- به گزارش سایت قطره و به نقل ازخبرگزاری فارس از شهرستان نور، محمد احمدی عصر امروز در نشست خبری با اصحاب رسانه که به بهانه تجلیل از خبرنگاران و فعالان رسانه ای این شهرستان با رعایت پروتکل های بهداشتی در سالن جلسات دانشگاه آزاد نور برگزار شد، اظهار کرد: در زبان عرب به دانشگاه جامعه گفته می شود و چه تعبیر زیبایی؛ این جامعه است که دانشگاه را و دانشگاه جامعه را می سازد، ارتباط بین دانشگاه و جامعه با فعالیت خبرنگاران متعهد و متخصص امکان پذیر است.\nوی افزود: خبرنگاری مانند جراحی در پزشکی مهم است اگر جراح تیغ را اشتباه به شریان اصلی بزند سبب مرگ بیمار می شود، خبرنگار هم با اخبار نادرست و غیرواقعی سبب التهاب در جامعه و شرایط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و .\nرییس دانشگاه آزاد واحد نور ارتباط با خبرنگاران و شفاف سازی را موجب انتقال عملکرد به مخاطبان دانست و بیان کرد: دانشگاه آزاد نور با دو روش؛ احترام به دانشجو و احترام به خبرنگاران شناسنامه دار برای خود تبلیغ می کند.\nاین مسوول اضافه کرد: دانشگاه آزاد نور استانداردهای لازم را دارد و با وجود آزمایشگا ه ها و کارگاه های مجهز و نیز اساتید فنی تولیدات خوبی از جمله لامپ های ال.\nدی و .\nرا داشته اما برای انبوه سازی نیازمند مساعدت های مالی است که در این زمینه با بنیاد برکت نیز مذاکره شد.\nاحمدی با بیان اینکه حضور دانشجو سبب افزایش فعالیت ها به ویژه فعالیت های فرهنگی و حضور و ارتباط بیشتر رسانه ها می شود، تصریح کرد: برنامه ریزی کردیم تا سال 1404 هدف و انتخاب دانشجو، پذیرش در دانشگاه آزاد باشد و باید کاری بکنیم که این امر محقق شود.\nوی با اشاره به روش های جذب دانشجو در این دانشگاه، اظهار کرد: دانشگاه آزاد نور به 2 روش، سوابق تحصیلی و آزمون سراسری دانشجو می پذیرد، به این صورت که در مقطع کاردانی و کارشناسی غیر پزشکی با سوابق تحصیلی و در مقاطع ارشد و دکتری از طریق آزمون سراسری که همزمان با کنکور سراسری برگزار می شود، جذب دانشجو دارد.\nرییس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور با اشاره به بخشنامه جدید دانشگاه از تحصیل همزمان در دو رشته خبر داد و افزود: طرح کهاد با برگزاری دوره های پود مانی و تک درس نیز اجرا می شود.\nاین مسؤول خاطر نشان کرد: دروس نظری در دوران کرونا"یی با ارائه تفسیر سوره های قرآن، پیام های آموزشی، برگزاری آزمون و .\nدر فضای مجازی، تغذیه فرهنگی انجام و با همکاری کمیته امداد یک هزار و 500 پرس غذای گرم تهیه و به نیازمندان زیر پوشش اهدا شد.\nدر ادامه جلسه خبرنگاران حاضر ضمن ارائه نظرات خواستار ارتباط بیشتر دانشگاه با رسانه ها شدند و پس از تجلیل که با اهدا لوح سپاس و هدیه انجام شد، به اتفاق مسؤولان دانشگاه بر سر مزار دو شهید گمنام آرام گرفته در دانشگاه آزاد نور حاضر و با ذکر صلوات و فاتحه با شهدا تجدید میثاق کردند.\nکلید واژه ها: دانشگاه - دانشگاه آزاد - خبرنگار - رییس دانشگاه آزاد اسلامی - شهرستان نور - شهرستان - به گزارش سایت قطره و به نقل ازخبرگزاری فارس - جامعه - خبرنگاران - دانشگاه آزاد اسلامی - پروتکل های بهداشتی - آزاد - رییس دانشگاه آزاد - فعالان رسانه ای - خبرگزاری فارس - برگزار - فعالان رسانه - رییس دانشگاه - اصحاب رسانه - تولید - رسانه - بنیاد برکت - محمد احمدی - نشست خبری - خبرنگاری - لامپ - خبرگزاری - بهداشتی - تولیدات - کارگاه


سؤال از اهل سنّت: بعد از پیامبر اکرم(ص) امام و پیشوای حضرت فاطمه(س) چه کسی بوده است؟ - مؤسسه جهانى سبطين (ع)\nاین سؤالی است که از بسیاری از به اصطلاح اندیشمندان اهل سنت پرسیده شده، و هنوز هیچ یک جوابی به آن نداده‌اند. به راستی چه پاسخی دارند که بدهند؟\n1ـ اگر علمای اهل سنت بگویند حضرت فاطمه بعد از پیامبر(ص) پیشوایی نداشته است، که آنوقت با احادیثی که در منابع مهم و معتبر خود اهل سنت وجود دارد چه کنند؟ مانند دو کتاب صحیحین(صحیح بخاری و صحیح مسلم) مبنی بر اینکه: «مَنْ مَاتَ وَ لَیْسَ فِی عُنُقِهِ بَیْعَةٌ ماتَ مِیْتَةً جاهِلَّیِةً»(یعنی: هرکس باید بیعت پیشوایی را بر گردن داشته باشد و گرنه مرگش، مرگ جاهلیت است.)\n2ـ علمای اهل سنت اگر پاسخ دهند که پیشوای حضرت فاطمه(س)؛ ابوبکر بوده است، آنوقت با احادیثی که در معتبرترین منابع اهل سنت یعنی صحیحین(صحیح بخاری و صحیح مسلم) و از عایشه دختر ابوبکر نقل شده چه می‌کنند؟ مانند این احادیث که أم المؤمنین عایشه می‌گوید: «. . . فَغَضََبتْ فاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللهِ(صلی الله علیه و سلم)، فَهَجَرتْ اَبابَکر، فَلَمْ تَزَلْ مُهاجِرَتَهُ حَتَّی تُوُفَّیَتْ وَ عاشَت ْ بَعْدَ رَسُولِ الله(صلی الله علیه وسلم) ستة اَشْهُرٍ...»؛(یعنی: پس غضب کرد فاطمه دختر رسول خدا(ص) و روی برگردانید از ابابکر و این روی برگردانیدن ادامه داشت تا وفاتش و فاطمه بعد از رسول خدا(ص) شش ماه زندگی کرد.)\nأم المؤمنین عایشه در روایت دیگری نیز می‌گوید: «. . . فَهَجَرتْهُ فَلَمْ تُکَلَّمهُ حَتّی تُوُفَّیَتْ وَ عاشَتْ بَعْدَ الَّنبیِ (صلی الله علیه وسلم) سِتَّةَ اَشْهُرٍ فَلَمّا تُوُفَّیتْ، دَفَنَها زَوْجُها عَلیٌ لَیْلاً، وَ لَمْ یُوذِنْ بِها اَبابَکْرٍ وَ صَلی عَلَیْها. . .»؛ (یعنی: فاطمه روی برگردانید از ابابکر و با او سخن نگفت تا وفاتش و ۶ ماه بعد از پیامبر(ص) زندگی کرد و بعد از وفاتش همسرش علی او را شبانه دفن کرد و برای نماز و دفنش، ابابکر را خبر نکرد.)\n3ـ علمای اهل سنت اگر پاسخ دهند که امام الوصی؛ علی ابن ابیطالب(ع) پیشوای حضرت فاطمه(سلام الله علیها) بوده است، که آنوقت کل داستان اهل سنت زیر سؤال خواهد رفت. چون حضرت فاطمه(س) معیار تشخیص حق از باطل است و غضب و خشنودی حضرت فاطمه غضب و خشنودی خداست، زیرا پیامبر اکرم(صلوات الله علیه) درباره فاطمه فرموده‌اند: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَغْضَبُ لِغَضَبِکِ وَ یَرْضَى لِرِضَاک»؛ (یعنی: ای فاطمه بدرستی که خدا غضب می‌کند به غضب تو وخشنود می‌شود به خشنودی تو)\nو می‌بینید که علمای اهل سنت برای پاسخ به سوال مطرح شده، بجز این 3 گزینه، راه دیگری جز «سکوت» ندارند. چون هر یک از 3 گزینه را انتخاب نمایند، دچار مشکلات مهمّی در توجیه آن برای پیروان مذهب اهل سنت می‌شوند، لذا گزینه «سکوت» را برگزیده‌اند


راه‌اندازی بورس املاک و مستغلات - صدای بورس\n۱۰ تیر ۱۳۹۹ - ۱۱:۲۴\nوزیر اقتصاد برای هفته آینده وعده داد:\nهفته‌ای دو روز عرضه اولیه خواهیم داشت\nبه گزارش صدای بورس به نقل از مهر، فرهاد دژپسند در مراسم امضای تفاهم نامه همکاری ایجاد پنجره واحد برای ورود شرکت‌های بخش خصوصی به بازار سرمایه، گفت: شرکت‌هایی که در بورس پذیرش می‌شوند، شفاف هستند، اما بسیاری از این شرکت‌ها نگران بودند که سازمان امور مالیاتی به پرونده‌ها ورود پیدا کند؛ به همین دلیل در شورای هماهنگی اقتصادی مصوبه‌ای تصویب کردیم که براساس آن سازمان مالیاتی به جز سال ۹۸ که صورت‌های مالی مشخص شد، به پرونده‌های سال‌های قبل شرکت‌ها مراجعه نخواهد کرد.\nوی درباره تشکیل بورس املاک و مستغلات افزود: خوشبختانه موفق شدیم با همکاری سازمان بورس اولین جلسه را در این رابطه برگزار کنیم. وزیر اقتصاد با اشاره به اینکه ۱۲ حوزه درگیر بورس مستغلات هستند، افزود: بسیاری از سازمان‌ها، چون بنیاد مستضعفان، بنیاد شهید، ستاد فرمان امام، تأمین اجتماعی و دانشگاه آزاد اعلام آمادگی کردند تا املاک خود را در این بورس قرار دهند.\nدژپسند گفت: با تأمین اجتماعی و شستا تفاهم کردیم تا ۲۱ شرکت بورسی عرضه اولیه داشته باشند. وی بیان کرد: از هفته آینده عرضه‌های اولیه طی دو روز عرضه می‌شود. بورس حامی سهامداران خُرد است و از اعمال ضوابط و مقررات دست بر نمی‌دارد.


کد خبر: ۲۳۳۹۱۵\n۰۵ تير ۱۳۹۶ - ۱۶:۵۷\nپول‌نیوز - مدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان گلستان گفت: در چند سال اخیر، پهنای باند در استان گلستان ۳.۷ برابر افزایش پیدا کرده است.\nحسین مومنی ظهر امروز در آیین افتتاح پروژههای متمرکز حوزه ICT استان گلستان اظهار داشت: در کمتر از 3 ماه دو بار حضور آقای واعظی را در استان داریک و با حضورشان مردم استان گلستان از پروژههای خوبی بهرهمند شدند.\nوی تصریح کرد: در دولت تدبیر و امید 2 اولویت توسعه زیرساختها و توسعه کسب و کارها و اشتغال در حوزه فناوری ارتباطات توجه شده است.\nمدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان گلستان ادامه داد: از اقدامات دولت تدبیر و امید باید به 57 برابر شدن شبکه انتقال اشاره کرد و همچنین پهنای باند در استان گلستان 3.7 برابر افزایش پیدا کرده است.\nمومنی یادآور شد: در ابتدای دولت یازدهم در هیچ یک از شهرهای استان خدمات G3 و یا G4 نداشتیم و در حال حاضر 27 شهر استان از این نعمت برخوردار هستند.\n360 میلیارد تومان سرمایهگذاری در حوزه توسعه زیرساختها ICT استان گلستان\nوی با بیان اینکه از ابتدای دولت تاکنون فیبرنوری ما از 630 کیلومتر به یک‌هزار و 449 کیلومتر افزایش پیدا کرده ، گفت: انقلابی در توسعه زیرساختها ای.تی در کشور در دولت تدبیر و امید انجام شده است.\nمدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان گلستان یادآور شد: اولویت دوم توسعه کسب و کارها و اشتغال بود امسال را مقام معظم رهبری سال را "اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال" نامگذاری کرده و در سفر 19 فروردین سال 1396 با حضور وزیر طرح تکاپو در حوزه آی.سی.تی در استان تبیین شد.\nوی افزود: میزان سرمایهگذاری در پروژههایICT استان، 258 میلیارد تومان است که امروز با حضور وزیر ارتباطات افتتاح میشود و از ابتدای دولت یازدهم نیز 360 میلیارد تومان سرمایهگذاری در حوزه توسعه زیرساختها ICT انجام شده است.\nمدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان گلستان تاکید کرد: 137 میلیارد تومان برای توسعه فیبر و پهنای باند در استان گلستان اختصاص داده شده است.\nبرچسب ها: گلستان ، پهنای باند


یک میلیون تن فرآورده لبنی صادر می‌شود\nتاریخ انتشار: ۰۹ : ۱۵ - ۱۷ بهمن ۱۳۹۶\nمعاون تولیدات دامی وزارت جهاد کشاورزی از صادرات 757 هزار تن مواد لبنی به کشورهای مختلف خبر داد.\nحسن رکنی با بیان اینکه در ایام الله دهه فجر بیش از 3هزار و 500 طرح جهاد کشاورزی در استان‌های مختلف افتتاح شد، گفت: بیش از 10 درصد این طرح‌ها در حوزه دام و طیور است که تحول مهمی در این بخش‌ها ایجاد کرده است. همچنین با تولید 10.2 میلیون تن شیر در 9 ماه، تولید سرانه شیر اکنون در کشور 110 کیلوگرم است که نشان از بهبود شرایط سبد غذایی در کشور است.\nوی، از صادرات مواد لبنی به کشورهای مختلف جهان خبرداد و افزود: در 9 ماه امسال 757 هزار تن مواد لبنی به کشورهای مختلف صادر شد که تا پایان سال به یک میلیون تن افزایش می‌یابد. تولید گوشت مرغ در کشور امسال به 2میلیون و 150 هزار تن می‌رسد که سرانه گوشت مرغ در کشور اکنون 28 کیلوگرم و در کشورهای مختلف 14 کیلوگرم است که سرانه تولید مرغ در کشور نسبت به میانگین جهانی 2 برابر است.\nمعاون تولیدات دامی وزارت جهاد کشاورزی با بیان اینکه توانایی تولید تخم مرغ در کشور زیاد است تصریح کرد: مشکلی که در قیمت تخم مرغ در کشور ایجاد شد ربطی به توانایی تولید ندارد چراکه تولید در این بخش بگونه‌ای است که در سه تا چهار سال گذشته قریب 90 هزار تن صادر شده است.\nبرچسب ها: کشاورزی ، لبنیات ، تخم مرغ