معلولیت و (خود) مردم‌نگاری: اتوبوسرانی همراه با خواهرم | مرکز آموزش همشهری\nتوماس کوزر - ترجمه: نگین حسینی\nکد مطلب : 3228\nمحققان مردم‌نگاری (اتنوگرافی)، همواره از افراد معلول غافل بوده‌اند؛ این امر، هم به ضرر معلولان تمام شده و هم به ضرر قواعد مردم‌نگاری. هرچند گروه‌های دارای معلولیت، آماده‌ی مطالعات مردم‌نگارانه‌اند، اما افراد معلول مدت‌های مدیدی است که به حاشیه رانده شده و همچون یک شیء مورد آزمایش قرار گرفته‌اند، آنها شاید از چنین توجهی منزجر باشند و [در برابر آن] مقاومت کنند. در واقع، مردم‌نگاری معلولیت با همان چالش های اخلاقی مواجه است که جمعیت‌های مشمول مردم‌نگاری در امپریالیسم قدیمی با آن روبرو بودند. این مقاله که به قلم "توماس کوزر" نوشته شده است، به بررسی کتاب "راشل سیمون"، با عنوان "اتوبوسرانی همراه با خواهرم؛ سفری واقعی به درون زندگی" می پردازد. کتاب مذکور، شرحی است از زندگی خواهر نسبتاً عقب‌مانده‌ی نویسنده (سیمون) که در شهرش پنسیلوانیا، بیشتر ساعات کاری خود را به اتوبوسرانی می‌گذراند. به گفته‌ی کوزر، کتاب سیمون نمونه ای است از یک زندگینامه با موضوع معلولیت که در روش، رویکرد مردم‌نگارانه دارد و این موضوع را بیان می‌کند که مردم‌نگاری و معلولیت، چگونه می‌توانند از یکدیگر منتفع شوند.\nدر رویکردی سنتی، تاریخچه‌های زندگی مردم‌نگارانه درباره‌ی موضوعاتی از فرهنگ‌های غیرغربی را دانشگاهیان آموزش دیده‌ی غربی نوشته‌اند. با اینهمه، در طول دهه‌های اخیر، طبیعت و اقتدار مردم‌نگاری زیر سوال رفته است (Clifford, 1988). این موضوع، نگرانی زیاد مردم‌شناسان را در مورد نقش مردم‌نگاری در امپریالیسم غربی و استعمارگری (colonialism) برانگیخته است. بنابراین، نگرانی جدیدی درمیان مردم‌نگاران، در زمینه‌ی آنچه که ما "کلان اخلاق" (macroethics) می‌نامیم، ایجاد شده است؛ اخلاقیاتِ یک امر خطیر. مردم‌نگاران معاصر نسبت به بهره‌برداری یا رفتار ارباب‌مآبانه با سوژه های انسانی‌شان، محتاط شده اند.\nیک چالش دشوار برای مردم‌نگاران معاصر این است: مردم‌نگاری اگرنه از نظرمرسوم، بلکه در تعریف، عبارت است از مطالعه‌ی "دیگری" ( Other، که یکی از معانی ریشه ی یونانی آن، بیگانه یا foreign است)، اما مردم‌نگاری به عنوان یک امر‌تجربی منطقی خطیر، در پی پرهیز از تقویت مفاهیم تحقیرآمیز این عبارت است. یعنی، سوژه های مردم‌نگاری باید "دیگری" (Other) باشند، اما نباید "دیگری/غریبه " (Othered) لحاظ شوند؛ آنها باید "متفاوت" (different) نمایش داده شوند، نه "بیگانه" (alien). مردم‌نگاران برای پایان دادن به این مساله، راه‌هایی را تجربه کرده‌اند تا شیوه‌های تحقیق‌شان را حساس تر و مسئولانه تر بکارگیرند، اقتدار خود را کمتر کنند یا براندازند و بلندگویی به "بومیان " (the "native") [یا همان اعضای جامعه ی مورد تحقیق] بدهند.\nبنابراین درپی استعمارگری ریشه‌دار غربی، سیاست‌ها و اخلاقیات مردم‌نگاری بازبینی شده است. در این عنایت مجدد به مردم‌نگاری، به وضعیت و حضور افراد معلول چندان توجه نشده؛ با اینهمه، افراد معلول [ضرورت] توجه مردم‌نگارانه را به دلایل زیادی موجه نشان می‌دهند: اول، برخی از گروه‌های افراد معلول - از همه بیشتر، افراد ناشنوا که زبان اشاره را "زبان" داخلی اجتماع خود (native "tongue") در نظر می گیرند - گروه‌های متمایزی را به لحاظ فرهنگی ایجاد کرده‌اند. دوم، مطالعات معاصر در زمینه‌ی معلولیت، پارادایم معلولیت را یک ساختار فرهنگی درنظر‌گرفته‌اند. کارهای دانشگاهیان در زمینه‌ی علوم انسانی که بر شیوه‌های بازنمایی معلولیت در رسانه های مختلف و دوره های زمانی تاریخی متمرکزند، باید با تحقیقات تعاملی مشارکتی در زمینه‌ی اینکه چگونه افراد دارای معلولیت با جمعیت‌های غالب جامعه (mainstream) متفاوتند، تکمیل شوند. گفته‌ی "هارلان هان" (Harlan Hahn) در مستند "علائم حیاتی" (Vital Signs, 1995)، مبنی بر اینکه آشپزی متفاوت در فرهنگ افراد معلول (crip) عبارت است از غذای آماده (fast sood) (به دلیل در دسترس بودن رستوران های سر راه)، می‌تواند مثال کوچکی از فرهنگ معلولیت باشد، اما به شیوه‌هایی اشاره می‌کند که گرو‌ه‌های مختلف، محصولات بازار توده‌ای را به دلایل مختلف یا به راه‌های مختلف مصرف می‌کنند. بهرحال، اجتماعات معلولیت، ذخایر اطلاعاتی هستند که افراد غیرمعلول به آنها توجه نمی‌کنند. درک اینکه چگونه راه‌های زندگی افراد معلول توسط معلولیت‌های آنها شکل می‌گیرد، می تواند به روشن شدن فرهنگ اکثریت و نیز فرهنگ اقلیت کمک کند.\nمشابهت های آزاردهنده ای میان استثمار افراد غیرغربی و جمعیت‌های معلول وجود دارد. افراد معلول در معرض همان رفتارهای نژادکشی قرار گرفته‌اند - مثل عقیم شدن و اعدام - که بر سر گروه‌های متفاوت قومی و نژادی آمده است. آسایشگاهی کردن (institutionalization) گروه‌های دارای معلولیت، مثل عقب ماندگان ذهنی یا بیماران ذهنی، به شکلی از استعمار داخلی (internal colonization) می رسد.\n"هارلان لین" (Harlan Lane) روانپزشک شنوایی، در اثری با عنوان " نقاب خیرخواهی" (The Mask of Benevolence;1992) ادعا کرده است که افراد ناشنوا، تحت استیلای موسسه‌ی یک متخصص شنوایی قرار گرفته‌اند. در گستره ای وسیع‌تر، بسیاری از گروه‌های معلولیت، خود را سوژه‌ی تحت سیطره‌ی خوب اما ارباب منشانه‌ی کارشناسان پزشکی و موسسات خیریه‌ای احساس می‌کنند که شرایط ادغام آنها را با جامعه، به صورت کامل، درکنترل خود دارند. به گفته‌ی "لنارد جی. دیویس" (Lennard J. Davis)، افراد دارای معلولیت ایزوله شده، به کار گرفته شده، آموزش دیده، القا شده، اداره شده، تربیت شده، در آسایشگاه بستری شده و کنترل شده‌اند، به درجه‌ای نامساوی با آنچه که دیگر گروه‌های اقلیت تجربه کرده اند" (1997, 1).\nچه افراد معلول را به عنوان یک جمعیت مستعمره بپذیریم و چه این موضوع را نفی کنیم، بهرحال، رفتارهای پسااستعماری (postcolonial) با آنها قابل انکار نیست. یک گفته‌ی قدیمی در مورد این موضوع، مربوط است به "جیمز آی. چارلتون" (James I. Charlton) در اثرش به نام "هیچ چیز بدون ما درباره ی ما: سرکوب معلولیت و توانمندسازی" (Nothing about Us Without Us: Disability Oppression and Empowerment; 1998) که عنوانش، کل مطلب را بیان می کند. براین اساس، بازنمایی مردم‌نگارانه‌ی افراد معلول حداقل به اندازه‌ی بازنمایی مردم‌نگارانه‌ی "بومی‌های" غیرغربی، دارای مشکل است؛ و دربرگیرنده‌ی همان سوژه‌ی قدرت نامتقارن میان کسانی است که می‌نویسند و کسانی که درباره‌ی آنها نوشته می‌شود. علاوه براین، افراد معلول، چالش‌های خاص متدولوژیک (روش شناختی) را بر مردم‌نگاری تحمیل می‌کنند. آنها وقتی در آسایشگاه‌ها متمرکزند، برای حوزه‌ی مردم‌شناسی عملاً نامریی می‌شوند (هرچند برای جامعه، نامریی نیستند؛ به گافمن 1961 مراجعه کنید)؛ و اگر در آسایشگاه نباشند، از نظر جغرافیایی آنقدر پراکنده‌اند که مطالعه‌ی گزینشی آنها هم دشوار می‌شود. درهرحال، از آنجا که افراد دارای معلولیت شرایط یکسانی ندارند، نمی توانند - و نباید- به عنوان یک اجتماع یکپارچه معرفی شوند. معرفی آنها نیازمند هوشیاری نسبت به سیاست‌های داخلی یک اجتماع مجزاست که تعصبات و سلسله مراتب خاص خود را دارد. (بیشتر دیده می‌شود که افراد دارای معلولیت جسمانی نسبت به معلولان ذهنی، نگاه بالا به پایین دارند.)\nپدیده ای که ناشی از بحران اخیر اقتدار مردم‌نگاری است، گزارش‌های مردم‌نگارانه توسط "بومی"هایی [اعضای جوامع مورد تحقیق] است که خودشان زمانی موضوع مردم‌نگاری بوده اند. در واقع، باید بگویم این حالت - که پیشوند "خود" (auto) را روی "خودمردم‌نگاری" (autoethnography) قرار داده - علامت مشخصه‌ی زمان پسا‌استعمار است. همانطور که می توانیم ببینیم، این حالت همچنین مشخصه‌ی نگارش زندگینامه‌های هم عصر با جنبش حقوق افراد معلول است. با اینهمه، آنقدر که به مردم‌نگاری موضوعات غیرغربی توجه شده، معرفی گروه‌های معلولیت، در عمل و نظریه، مورد توجه واقع نشده است.\nدر ادامه، امیدوارم بتوانم تعادلی [در موضوع] ایجاد کنم. به این منظور، به موضوعات زیادی که متفاوت اما مربوط به‌هم هستند، اشاره می‌کنم: [موضوع] معلولیت به عنوان شکلی متفاوت از تنوع انسانی که چالش‌های خاصی را بر مردم‌نگاری تحمیل می‌کند و دال بر اشکال مختلف مشخصه‌ی گفتمانی پست‌مدرن است؛ و نیز اثر راشل سیمون با عنوان " اتوبوسرانی همراه با خواهرم" (2003) به عنوان تجلی خودمردم‌نگاری که نمونه ای است از نویدها و مشکلات خود‌مردم‌نگاری معلولیت. روایت سیمون از زندگی با خواهر نسبتا عقب‌مانده‌اش که بیشتر ساعات بیداری خود را مشغول اتوبوسرانی در شهرش پنسیلوانیا است، هرچند در تعریفی سختگیرانه، مردم‌نگاری نیست، [بلکه] نمونه ای است از روایت زندگی توام با معلولیت که در روش خود، رویکرد مردم‌نگارانه دارد و بیانگر آن است که معلولیت و مردم‌نگاری، چه چیزهایی برای ارائه به یکدیگر دارند.\nبااین‌همه، شرایط رو به تغییرگذارده است. معلولیت، مجموعه‌ای از بازنمایی‌های مردم‌نگارانه - و در عصر پسا‌استعمار، خودمردم‌نگاری- را آغاز کرده است. خودمردم‌نگاری، مفهومی غیرقابل اعتماد، مبهم اما سودمند و واقعا ضروری است. جالب اینکه به نظر می‌رسد خودمردم‌نگاری بطور جداگانه، با قواعد متفاوتی ساخته شده است (مطالعات ادبیاتی و مردم‌نگاری) تا به اشکال جدید و متفاوتی از گفتمان اشاره کند؛ هرچند در طول زمان، این اَشکال به همگرایی رسیده‌اند.\nنتیجه اینکه امروزه می‌توان این مفهوم را در گونه‌ها و زیرگونه‌های مختلفی که تاحدودی با هم تداخل دارند، بکار برد. بنابراین ابهام عبارت، حاصل کاربرد وسیع بین رشته ای آن است. همانطور که "فرانسوا لیونه" (Francoise Lionnet, 1989) در زمینه‌ی زندگینامه‌نویسی توضیح داده (من اولین بار آنجا این عبارت را دیدم)، خودمردم‌نگاری اشاره می‌کند به "تعریف قومیت شخصی یک فرد به واسطه‌ی زبان، تاریخ، و تحلیل مردم‌نگارانه؛ بطور خلاصه، ... نوعی "مردم شناسی ریختی (figural anthropology)" از خود شخص" (ص 99). خودمردم‌نگاری را در این معنا، نخستین بار، اعضای اقلیت‌های قومی برای خاطرات خود بکار بردند: مثل اثر "زولا نئال هورستون" (Zola Neale Hurston) به نام "رد غبار در جاده"(Dust Tracks on a Road;1991) یا اثر "ماکسین هونگ کینگستون" (Maxine Hong Kingstone) به نام "زن جنگجو: خاطرات دختری در میان اشباح" (Woman Warrior: Memoirs of a Girlhood among Ghosts;1976). در اینجا، این اثر، یک مردم‌نگاری قومی یا قوم‌نگارانه را کمابیش خودآگاهانه ترسیم می کند. (همانطور که مثال‌های من نشان می‌دهد، هرچند مردم‌نگاری دراین معنی، لزوما نگارش توسط مردم‌نگاران حرفه‌ای نیست: هورستون بطور حرفه‌ای آموزش دیده بود ولی کینگستون نه.)\nاین مفهوم، همانطور که در گفتمان مردم‌نگارانه استفاده شد، ممکن است به مردم‌شناسی زندگینامه ای(autobiographical ethnography) (مثل مردم‌نگاری اعترافات) اشاره کند- متونی که در آنها مشاهده‌گران آموزش‌دیده، درباره‌ی ارتباطات شخصی خود با بومی‌هایی [اعضای جامعه ای] که درباره‌شان می‌نویسند، حرف می‌زنند و تحلیل می‌کنند. به نظر می‌رسد این دو معنی از یک مفهوم، کاملا متفاوت و به سادگی قابل تشخیص‌اند، اولی زیرمجموعه‌ای از زندگینامه‌نویسی شخصی (autobiography) و دومی زیرمجموعه‌ای از مردم‌نگاری (ethnography) است. اما همانطور که "دبورا رید داناهی" (Deborah Reed-Danahay, 1997) اشاره کرده، این مفهوم حداقل یک معنای اضافه هم دارد. رید-داناهی در مقدمه اثرش با عنوان "خود/مردم‌نگاری: نگارش دوباره‌ی شخص و جامعه" (Auto/Etnography: Rewriting the Self and the Social) رد منشاء این مفهوم را (ابتدائا در مردم‌شناسی) دنبال می‌کند و خطوط کلی زیر را پیشنهاد می‌کند:\n"خود-مردم‌نگاری در تقاطع سه‌گونه‌ی نگارش که بطور فزاینده‌ای دیده می‌شود، قرار می‌گیرد:\n1. "مردم‌شناسی بومی/عضوی" (native anthropology) که در آن افرادی که سابقا موضوعات مردم‌شناسی بودند، نویسنده‌ی مطالعات گروه خود می‌شوند (به عنوان "خودمردم‌شناسی" [autoanthropology] هم شناخته می‌شود)\n2. "زندگینامه شخصی قومی" (ethnic autobiography)، روایت‌های شخصی که اعضای گروه‌های اقلیت می‌نویسند.\n3. "مردم‌نگاری زندگینامه‌ای شخصی" (autobiographical ethnography) که در آن مردم‌شناسان، تجربه‌های شخصی را به نوشته‌های قوم‌نگاری اضافه می‌کنند (ص2)\n"مردم‌شناسان در کشف ارتباط میان زندگینامه‌های شخصی خودشان و فعالیت‌های مردم‌نگارانه‌شان، بطور فزاینده ای صریح می‌شوند.... در همین حال، "بومی‌ها/اعضاء" (natives) بطور فزاینده‌ای، داستان خود را می‌گویند و مردم‌نگار فرهنگ‌های خود شده‌اند. (و) دنباله‌روان قوم‌نگاری نیز بطور فزاینده‌ای، از سیاست‌های بازنمایی و میراث روابط قدرت در گزارش‌های مردم‌نگاری، آگاه شده‌اند." (ص2)\nمعانی چندگانه‌ی این مفهوم -- در کلمات رید- داناهی، مردم‌نگاری بومی، زندگینامه‌شخصی‌قومی، و مردم‌نگاری‌زندگینامه‌شخصی- ممکن است باعث سردرگمی شود، اما همگرایی این سه گونه‌ی گفتمان، حاصل فروریختن دوگانگی‌ها و سلسله مراتب در عصر پسا‌استعمار است.\n"مری لوییس پرت" (Mary Louise Pratt; 1992, 7) عبارت "خود‌مردم‌نگاری" را برای اشاره به هر نگارشی استفاده کرده که " در آن موضوعات استعمار شده، تقبل می‌کنند خود را به شیوه‌هایی بازنمایی کنند که با مفاهیم خود‌استعمارگر، درگیر (engage)می‌شوند (بخوانید: جدل می‌کنند [contest])" ؛ معنایی کمابیش مساوی "مردم‌نگاری بومی/عضوی" رید - داناهی (1997). بنابراین، همانطور که پرت تعریف می کند، خودمردم‌نگاری، آشکارا در نیروی محرکه‌ی خود، پسااستعماری یا ضد‌استعماری است. هرچند پرت نیز مثل بیشتر قوم‌نگاران، به استعمارگرایی از نقطه نظر تفاوت‌های فرهنگی و جغرافیایی فکر می‌کند، من در بالا پیشنهاد کردم که آن [استعمارگرایی] مربوط به شرایط برخی از جمعیت‌های دارای معلولیت است که ملزم شده‌اند با ملاک‌های اجباری منطبق شوند، متخصصان پزشکی یا سایر استیلاطلبان بر معلولان، خواسته اند این افراد را کنترل کنند و برآنها مسلط باشند؛ [در این شرایط] افراد دارای معلولیت تولید متونی را آغاز کرده اند که "خود‌قوم‌نگاری" در مفهوم زندگینامه‌های شخصی قوم‌نگاری و مردم‌شناسی بومی است - یعنی، متونی که شکل گیری هویت در داخل زیرمجموعه‌های خاص را نشان می‌دهد و متونی که مجادله می‌کنند با شیوه‌هایی که نویسنده از بیرون و توسط اجتماع شناسایی می شود.\nبااینهمه، اکثر این نوشته ها، بیشتر بر افراد تمرکز دارند تا بر کشف مرزها و ارزش‌های اجتماعات مختلف؛ و این کار بیشتر، زندگینامه شخصی قوم‌نگارانه است تا مردم‌شناسی بومی. بنابراین، درحالیکه ظهور "اقلیت" یا پارادایم معلولیت - که معلولیت را نه درناهنجاری اندام افراد، بلکه در اشکال و فعالیت‌های محروم‌کننده‌ی اجتماعی و محیط‌های فرهنگی قرار می‌دهد- آثار زندگینامه‌ای را به سمت [توجه به] ساختارهای تبعیض‌آمیز معلولیت بسط داده، هنوز نتوانسته است بدنه‌ی قابل‌توجهی از شیوه‌های خاص مردم‌نگارانه را برای معلولیت ایجاد کند. گواه موضوع این است که بهترین انجام‌دهنده‌ی مردم‌نگاری معلولیت، اصلا یک مردم‌شناس نیست، بلکه یک پزشک اعصاب به نام "الیور ساکس" (Oliver Sacks) است. درست است که او در ادبیات، عبارت مردم‌نگاری معلولیت را اظهار نمی‌کند، اما در معرفی خودش به عنوان یک "مردم- اعصاب شناس" (neuroanthropologist) در اثری به نام "یک مردم شناس روی مریخ (An Anthropologist on Mars; 1995) اشاره می کند که در شیوه‌ی فرادرمانی‌اش با افراد دارای معلولیت عصبی، نقطه نظرات پزشکی را با مردم‌نگاری مخلوط کرده است. همانطور‌که در جای دیگری گفته ام (2004)، بهترین اثر او بیان می کند که قوم‌نگاری ناب معلولیت، باید شبیه چه باشد، اما اثر او بیشتر اوقات این حقیقت را لو می‌دهد که [کارش] در بستر پزشکی و نه در مردم‌نگاری انجام گرفته است؛ درواقع، نشان می‌دهد که او نه در مردم‌نگاری معاصر متبحر است و نه در مطالعات معلولیت ..\nالگوهای نخستین خودمردم‌نگاری معلولیت، بیشتر بدون برنامه بوده‌اند تا نظام‌مند، و بیشتر غیررسمی بوده اند تا آکادمیک. به عنوان مثال، "رابرت مورفی" (Robert Murphy) در " اندام ساکت" (The Body Silent; 1987) با تفکر و تحلیل (حرفه ای و شخصی)، اثرات فلج پیشرفته (و نهایتا مهلک) خود را روی هویت و خط سیر زندگی‌اش نشان می‌دهد. بنابراین " اندام ساکت" یک نمونه‌ی اولیه از خودمردم‌نگاری معلولیت است . از آنجا که نویسنده، یکی از اعضای جهان معلولیت جسمی و نیز یک مردم‌شناس حرفه ای است، کتابش ادعای مردم‌نگاری بومی/عضوی(native anthropology)و خودمردم‌نگاری زندگینامه‌ای دارد، بااینهمه، ازآنجا که عمدتا بر تجربه‌های شخصی خودش متمرکز است، نزدیک‌ترین قرابت را با زندگینامه‌ی شخصی مردم‌نگارانه دارد. یک اثر مرتبط دیگر، متعلق است به "ایروینگ زولا" (Irving Zola) به نام "قطعه های گمشده" (Missing Pieces;1982) که اقامت زولا را در یک اجتماع هلندی افراد معلول ثبت کرده است. هرچند عملکرد زولا در آنجا، با درجاتی از تظاهر همراه است - او به عنوان یک مشاهده‌گر مبتلا به فلج اطفال، از ویلچراستفاده کرد که در زندگی روزمره نیازی به آن نداشت - اما شرح او، مردم‌نگارانه است زیرا:\nدرنهایت، اثر اخیر" گلیا فرانک" (Gelya Frank) به نام "ونوس روی چرخ"(Venus on Wheels; 2000) ، درباره ی "دایان دو وری" (Diane De Vries) که بدون دست و پا به دنیا آمد، تاریخچه‌ی زندگی مردم‌نگارانه‌ی نابی است، انباشته از خودانعکاسی و خودافشاگری مردم‌شناسی پسا‌استعماری؛ علاوه براین، تا جایی که خود فرانک نیزدارای معلولیت‌های پنهانی است، کتابش بعد خودمردم‌نگاری نیز دارد.\nصرفنظر از این متون برجسته، مردم‌نگاری معلولیت و خودمردم‌نگاری هنوز خیلی‌کمیاب اند؛ وهنوزبدنه‌ی چشمگیری از گفتمان خودمردم‌نگارانه ای که به معلولیت بپردازد، وجود ندارد. بااینهمه، روایت‌های زندگی معلولیت عموما درحال فراگیرتر و برجسته‌تر شدن است؛ و شکاف تاحدودی، شروع به پر‌شدن کرده است. درحالیکه 25 سال پیش، روایت‌های چاپ شده‌ی اندکی درمورد زندگی در شرایط معلولیت وجود داشت، امروزه می‌توان شرح‌هایی از شرایط مختلف (معلولیت) پیدا کرد؛ مثل بیماری‌های ای.ال.اس ALS (Lou Gehrig's disease)، بیماری فراموشی(Alzheimer's disease)، زبان پریشی(aphasia)، اختلال آسپرگر (Asperger's disorder)، آسم(asthma)، اوتیسم (autism)، فلج مغزی (cerebral palsy)، سندرم خستگی مزمن(chronic fatigue syndrome)، سیستیک فایبروسیس (cystic fibrosis)، دیابت (diabetes)، چهره‌ی ناهنجار (disfigurement)، سندرم داون(Down syndrome)، صرع (epilepsy)، سندرم قفل کننده(locked-in syndrome)، ام.اس (multiple sclerosis)، چاقی مفرط (obesity)، اختلال وسواس (obssesive compulsive disorder)، لکنت زبان (stuttering)، حمله قلبی (stroke) و اختلال توره (Tourette's disorder).\nهرچند زندگینامه‌های مردم‌نگارانه که توسط افراد غیرحرفه‌ای نوشته شده، ممکن است دقت زیاد و بن‌مایه‌ی نظری آثار آکادمیک را نداشته باشد، بااین حال، رهایی آن کارها از برخی خط و خطوط مردم‌نگاری آکادمیک - به عنوان مثال، نظریه پردازی بسیط (extensive) یا چکیده‌ی مفرط (excessive abstract)- می‌تواند به نوعی جبران کننده باشد. کمترین [وی‍ژگی زندگینامه مردم‌نگارانه توسط افراد غیرحرفه ای] این است که در اهداف و روش‌هایش، مردم‌نگاری آشکاری دارد، اما تا جایی که نگارش زندگینامه معلولیت، آمیخته با پارادایم معلولیت به عنوان ساختار فرهنگی و نه یک تولید طبیعی است، [این نوع زندگینامه] تمایل دارد یک بعد مردم‌نگارانه را فرض کند یا اهمیت مردم‌نگارانه داشته باشد. مطمئنا بیشتر [این نوع] روایت ها، متونی را که جنبه‌ی فرهنگی بر آن غلبه کرده، به چالش می‌طلبند و درجاتی از صمیمیت و دسترسی را که در مردم‌نگاری آکادمیک دیده نشده، ارائه کرده‌اند.\nیک نمونه‌ی تقریبا مردم‌نگارانه‌ی نزدیک، خاطرات ساکنان موسسه‌های بیماری‌های ذهنی و عقب‌ماندگی‌های ذهنی است. یک مثال خوب از این میان، اثر "سوزانا کی‌سن" (Susanna Kaysen) به نام "دختر، از هم گسیخته" (Girl, Interrupted; 1993) است؛ شرحی درباره‌ی اقامتش در اواخر دهه 1960 در بیمارستان مک‌لین (McLean Hospital)؛ یک بیمارستان روانی نزدیک بوستون که بخاطر ارباب رجوع ویژه‌اش، شناخته شده است. "کی‌سن" بجای تشریح تجربیاتش به شکل زمانی‌خطی، کتابی شامل بخش‌های مختلف نوشته است. برخی از فصول، شامل شرح کوتاه و مصوری از بیماران دیگر است؛ برخی‌دیگر، بی‌کفایتی واژگان درمانی را به سخره می‌گیرد؛ و برخی فصول، اسناد حقیقی را که درتشخیص (بیماری)، مراقبت و ترخیص او موثر بوده، زیر سوال می‌برد. کتاب این خانم، رویکرد مردم‌نگارانه دارد، زیرا: دیگر بیماران را نیز دربر می‌گیرد، حقوق و قواعد زندگی در آسایشگاه را تحلیل کرده است، و همینطور به دلیل اینکه بیان کرده: گفتمان دارویی روانپزشکی برای نسل او که نسل زنان متمرد بوده، به عنوان مکانیسم کنترل اجتماعی عمل می‌کرده است.\nنمونه ای از خاطرات یکی از ساکنان پیشین آسایشگاه افراد دارای عقب‌ماندگی‌ذهنی، عبارتست از "چشمانم را باز می کنم تا بگویم بله" (I Raise My Eyes to Say Yes)؛ زندگینامه ای که "روث زینکیویکز - مرسر" (Ruth Sienkiewics-Mercer,1989)نوشته است؛ زنی مبتلا به فلج مغزی شدید که اصلا نمی‌توانست راه برود یا حرف بزند. کتاب این خانم، داستان تشخیص اشتباه معلولیت او به عنوان عقب‌ماندگی‌ذهنی است [در حالیکه او مشکل ذهنی ندارد و فقط دچار معلولیت شدید جسمی است] و درگوشه‌ی یک بیمارستان محلی رها شده، تا اینکه توانایی پیدا می‌کند با برخی از کارکنان، ارتباط برقرار و راهش را تا زندگی خارج از آسایشگاه طی کند. [نوع] معلولیت خانم زینکیویکز - مرسر، مانعی بر سر راه نگارش زندگینامه‌ی انفرادی (solo autobiography) بود - زیرا او نه می‌توانست چیزی بنویسد و نه خاطره‌ای را تعریف کند - اما اینهمه، مانع خودبازنمایی مشارکتی (collaborative self-representation) نشد: او می‌توانست در یک فرآیند بسیار زمان‌بر، سخت و ویژه، بخصوص با استفاده از یک صفحه لغات سفارشی، داستان خود را تعریف کند. کتاب او تا جایی مردم‌نگارانه است که نحوه‌ی کار تیمارستان‌ها را تشریح می‌کند، دنیایی که خود نیز در آن است. ضمنا این کتاب، روایت پسااستعمار در یک شیوه‌ی نگارشی غیرمعمول است، زیرا رهایی نویسنده از آسایشگاه، با جنبش حقوق افراد دارای معلولیت همزمان شده و از سیاست‌های جدید مبنی بر خودتصمیم‌گیری و حذف زندگی آسایشگاهی بهره برده است. این نمونه‌ها، نشانگر پدید‌آمدن "نقد خودمردم‌نگارانه‌ی زندگی" (autoethnographic critique of life) در آن چیزی است که "لنارد دیویس" (Lennard Davis; 2002b) به عنوان "ایالات متحده‌ی توانایی" (United States of Ability) بدان اشاره کرده است.\nراشل سیمون در "اتوبوس سواری همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی"، زندگینامه‌ای غیرمعمول نوشته که قابلیت‌های چنان نقدی را روشن می‌سازد. خواهر مورد نظرکتاب، بث (Beth) خواهرِ کوچکترِ سیمون است؛ زنی در اواخر دهه‌ی سی‌ام زندگی که اندکی عقب‌ماندگی ذهنی دارد. بث به تنهایی در اس.اس.آی(Supplemental Security Income) زندگی می‌کند و شش روز در هفته را به اتوبوس‌سواری در شهرش پنسیلوانیا و اطراف آن مشغول است. او برعکس دوستان همکارش، اتوبوس‌ها را بخاطرانگیزه و مشارکتی که در آنها می‌یابد، سوار می‌شود: آنچه که برای دیگران، وسیله (ی حمل و نقل) به حساب می‌آید، برای او به خودی خود اهمیت دارد. (آگاهی بث از خطوط اتوبوسرانی و جدول زمانی آنها به حدی است که گاهی مدیریت اتوبوسرانی، بطور غیررسمی، آشناسازی رانندگان جدید با کار را به او می سپارد.)\nبث در فرآیندی از آزمون و خطا - که البته بدون پس زدن‌های دردناک هم نبوده- متوجه شده که کدامیک از رانندگان با او خوب برخورد می‌کنند، یا حداقل تحملش می‌کنند. او روابط جاری با چند راننده را بیشتر کرده است. برخی از این روابط، در شکل گیردادن به مردان راننده‌ی خوش‌تیپ ظاهر می شود، اما برخی از همکارانش، زنان راننده اند. درهرحال، این روابط، چیزی فراتر از همکاربودن معمولی و لاس‌زدن‌های بی معنی است؛ بث گاهی، یکشنبه‌ها با آنها و خانواده‌شان رفت‌وآمد می‌کند، و وقتی که مجبور است برای جراحی کوچکی به بیمارستان برود، یکی از آنها همراهی‌اش می کند و خیلی‌ها به دیدنش می‌آیند. این [کار] شاید غیرعادی باشد اما خیلی غیرمترقبه هم نیست؛ راشل فهمیده که این بخشی از یک رویکرد جدید نسبت به عقب‌ماندگی‌ذهنی در جامعه است:\nکتاب مثل یک سالنامه تنظیم شده و 13 فصل دارد؛ هر فصل مربوط به یک ماه از ژانویه‌ی آن سال تا ژانویه‌ی سال بعد است که با یک بخش خلاصه، پایان می یابد. اپیزودهایی از کودکی و بزرگسالی بث (با حروف ایتالیک) ، درسراسر روایت اتوبوس‌سواری (با حروف Roman) به شکل زمانی‌تاریخی گنجانده شده است. تاریخچه‌ی اولیه‌ی خانواده کاملا آشفته بوده است: پدر دختر [بث] خانه را ترک می کند و والدینش طلاق می‌گیرند؛ مادر پس از رفاقت با یک مرد بددهان، فرزندانش را وادار می‌کند که خانه را ترک کنند. هرچند این بخش از روایت، خیلی غم‌انگیز است، به عنوان یک داستان پیش زمینه‌ای عمل می‌کند تا وقتی که درپایان، به روایت جاری می‌پیوندد. روایت جاری عمدتا شامل تشریح جزییات روزهای خاص در اتوبوس است؛ اتفاق‌ها و گفت‌و‌گوها با رانندگان مورد توجه بث که او با نزدیک نشستن به آنها، تمام ذهن خود را متوجه‌شان می‌کند، بازتولید - یا بطور دقیق تر، شبیه‌سازی- می شود. (تقریباً هر‌فصل، به یکی از رانندگان می‌پردازد که سبب گردش زیاد موضوع می شود.)\nکتاب " اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی"، دقیقا منطبق با یکی از سه شکل مختلف خودمردم‌نگاری که پیش از این اشاره شد، نیست: مردم‌شناسی‌روایی نیست (زیرا نویسنده، یکی از اعضای اجتماع عقب‌ماندگان نیست)، زندگینامه‌ی‌مردم‌نگارانه نیست (زیرا نویسنده، موضوع اصلی تحقیق نیست)، مردم‌نگاری‌زندگینامه‌ای نیست (زیرا نویسنده، یک مردم‌شناس نیست). در این حال، من این کتاب را در پیوند با مردم‌نگاری، معلولیت و نگارش‌زندگینامه قرار می‌دهم؛ بهرحال، کتاب هم مشخص می‌کند که چگونه معلولیت می‌تواند مردم‌نگاری را به چالش بکشد و آن را غنی‌کند، و هم به این می‌پردازد که چگونه مردم‌نگاری می‌تواند زندگی مبهم و متفاوت برخی از شهروندان "معمولی" (ordinary) دارای معلولیت را روشن کند.\nکتاب "اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی" یک اثر دوگانه است. بطور واضح، این کتاب نمونه‌ای است از "زندگینامه‌نویسی‌خویشاوندی" (relational life writing)، که عبارت‌است از روایت شخصی درباره‌ی موضوعی که نویسنده با آن، ارتباط نزدیک و دیرینه‌ای دارد. بنابراین ما باید آن را پیش از آنکه یک زندگینامه‌ی مردم‌نگارانه بدانیم، یک خاطره‌نویسی‌مردم‌نگارانه درباره‌ی رشد و رسیدن به بزرگسالی در کنار خواهر یا برادری بدانیم که معلولیتش او را متمایز کرده و سرگذشت خانواده را بطور موثری، شکل می‌بخشد. بااینهمه، کتاب رویکرد مردم‌نگاری دارد: به میزانی که روایت جاری کتاب، براساس شیوه‌ی زندگی بث است؛ زندگی‌یی که راشل در طول یک سال از آن نمونه‌گیری کرده است. هرچند سیمون، یک مردم‌شناس نیست، درجایی اشاره می کند که در کالج، دانش آموزی عالی در مردم‌نگاری بوده است (ص. 238)، و "اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی" داعیه دارد که (خود)مردم‌نگاری معلولیت است، زیرا سیمون در تحقیق کتاب، به عنوان یک مشاهده‌گر مشارکت‌کننده عمل می‌کند. پس این کتاب، برخلاف غالب زندگینامه‌های خویشاوندی، از دل ارتباط هر روزه و شناخت دیرینه میان موضوع و نویسنده بیرون نیامده است؛ بنابراین، کتاب تولید جانبی و ذاتی یک رابطه‌ی جاری نیست، بلکه نتیجه‌ی یک تصمیم حساب شده از طرف نویسنده، برای اختصاص زمان زیادی از وقت و انرژی خودش به مشارکت، تحقیق و مستندسازی یکی از جنبه‌های زندگی خواهرش است که برای خودش نیز مبهم مانده است.\nمیزانی که کتاب حاصل نوع زندگی غیرمتعارف بث است، اگر هم بی‌نظیر نباشد، غیرمعمول است، و همین باعث می‌شود که کتاب به خصوص به عنوان مردم‌نگاری جالب باشد، زیرا بث در زندگی روزمره‌اش، ساکن مجازی دنیایی در داخل وسایل نقلیه‌ی مدام در حال حرکتی است که برای مردم، حکم پرکننده‌ی فاصله میان مکان‌هایی را دارند که آنها مشغول زندگی "واقعی" شان هستند. درحالیکه برخی سوار اتوبوس می‌شوند تا به محل کار یا خانه برسند، بث بجای کار کردن یا ماندن در خانه، اتوبوس می‌راند. (از آنجا که او قانونا زیرپوشش برنامه‌های اجتماعی است، از پذیرفتن شغل، مرتبا سر باز می‌زند.) دنیای بث به دلایلی که به معلولیت ویژه‌ی او مربوط می‌شود، برای راشل بیگانه است. از یکطرف، هیچ فرد "عادی" (normal)، چنین کاری را با اینهمه پشتکار [به اندازه ی بث] انجام نمی‌دهد. از طرف دیگر، زنی مثل راشل، که اتوبوس برای او وسیله‌ی جابجایی است و نه یک مکان اقامت، به اندازه‌ای که بث با رانندگان معاشرت دارد، درگیر[افراد] نمی شود. رانندگان برای اغلب مسافران، کارمندان صرف هستند؛ شخصیت آنها و جزییات زندگی‌شان جالب نیست، مگر تا جایی‌که بر نحوه‌ی انجام وظایف‌شان اثر بگذارد. اما بث به وضوح، بر خلاف قاعده، وقتی در داخل اتوبوس است، [انگارکه] بیشتر در خانه است، [البته] نه در آپارتمان خودش که آنجا می‌خوابد و زمان را می‌کشد تاوقتی‌که اتوبوس‌ها دوباره راه بیفتند. هرچند بث آموزش اتوبوسرانی دیده، زندگی‌یی که به عنوان یک راننده پیش برده، (خیلی بیش از زندگی شغل‌مدار خواهر نویسنده‌اش)، [حاصل] بدعت نامتعارف خودش، حاصل نبوغ‌اش، و یک ویژگی است که "عموما به افرادی که در حاشیه‌ی دید جامعه زندگی می‌کنند، نسبت داده نمی‌شود. مثل افراد مسن تهیدست، افرادی با بیماری ذهنی درمان نشده و بی‌خانمان ها، بث هم کسی است که بسیاری از مردم درجریان غالب زندگی (mainstream) زیاد درباره‌شان فکر نمی‌کنند و حتی آنها را نمی بینند" (ص. 3).\nاگر معلولیت بث، او را به یک موضوع جالب برای مردم‌نگاری تبدیل کرده، اما چالش‌های روش‌شناختی دشواری هم ایجاد کرده است. بطور‌خاص، نابهنجاری زندگی‌اش، معمایی را درمورد اخلاقیات چنین کاری، مطرح می‌کند. واضح‌ترین خطر زندگینامه‌نویسی که خواهر و برادر را هم شامل می‌شود، نقض حریم خصوصی است. هرچند راشل سیمون متوجه این نکته است، اما برایش واقعا ممکن نیست که خواهرش را ناشناخته بگذارد: او به سختی می توانست کتابی غیرتخیلی درباره‌ی خواهرش منتشر کند، درحالیکه نام خودش [به عنوان نویسنده] مشخص و هویت خواهرش نیز آشکار بود. از طرف دیگر، از آنجا که بث بیشتر ساعات بیداری خود را به میل خود در مکان‌های عمومی می‌گذراند، این سوال پیش می‌آید که او باید مراقب چه حریم خصوصی‌ی باشد؟ بااینهمه، حتی اگر می‌توانستیم راشل سیمون را از این قلاب اخلاقی هم آزاد کنیم، وقتی موضوع نشان دادن بث به عنوان یک راننده‌ی اتوبوس مطرح می‌شود، چنان عذری هم نمی‌تواند پاسخگوی افشای زندگی خصوصی او باشد، و مطالب زیادی [مربوط به حریم خصوصی بث]، هم در تشریح کودکی‌های آنها وجود دارد و هم در بحث صریح راجع به زندگی جنسی بث در حال حاضر. معلولیت بث، حساسیت همه‌ی این مسائل را افزایش داده و او را به یک سوژه‌ی آسیب پذیر تبدیل کرده است، سوژه ای که اگر معلول نبود، اینقدر آسیب پذیر هم نبود. راشل سیمون متوجه می‌شود که انتشار کتابش، می‌تواند مزاحمت‌هایی برای خواهرش ایجاد کند: مردم برای دیدن "خانم عقب مانده‌ی ذهنی که تمام روز اتوبوسرانی می‌کند" به شهرشان سفر خواهند کرد. چاره‌ی سیمون، تغییر دادن جزییات مکان‌هاست. (او همچنین اسامی تمام کسانی را که در روایت حضور دارند، عوض کرده است.)\nجنبه‌ی دیگری از موضوع، ابراز اطمینان نسبت به دومین موضوع اخلاقی است. هرچند سیمون نمی‌گوید که به بث اجازه داده تا پیش نویس کتاب را قبل از انتشار بررسی کند، اما اعلام کرده که بث بخاطر انتشار مقاله در روزنامه، "خوشحال" بود. اگر بتوانیم به این اعلام سیمون مطمئن باشیم، بنابراین بث می‌بایست در عمل، نمونه ای از یک پیش‌نویس مفصل‌تر را دیده و تایید کرده‌باشد. این موضوع به ندرت در مورد سوژه‌ی زندگینامه‌ی خویشاوندی و حتی در مردم‌نگاری رسمی اتفاق می‌افتد. بهرحال، به‌نظر می‌رسد راشل سیمون هر آنچه را که می‌توانسته، انجام داده تا رضایت آگاهانه‌ی بث را در مورد این کار جلب کند. (اینجا، این واقعیت که بث فقط عقب‌ماندگی‌ذهنی خفیفی دارد، مهم است. عقب‌ماندگی‌ذهنی شدید، امکان جلب رضایت آگاهانه را غیرممکن می‌سازد.)\nباوجود برچسب بازار‌گرم‌کن [موسسه] انتشاراتی بر روی کتاب به عنوان "خاطره/الهام"، "اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی" تا جایی مردم‌نگاری است که نویسنده وارد زندگی فرد دیگری بسیار متفاوت از زندگی خودش می‌شود، با این هدف که بتواند آن زندگی را در مفاهیم خود و به عنوان بخشی از یک کلیت اجتماعی و فرهنگی بفهمد. سیمون می بیند هرچند بث در یک اجتماع متفاوت معلولیت زندگی نمی‌کند - بث این کار را دوست ندارد و از زندگی در خانه‌های گروهی پرهیز می‌کند- نمی تواند در خلاء اجتماعی و فرهنگی، نشان داده شود. راشل سیمون، مثل هر مردم‌نگار خوبی (حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای) به شیوه‌هایی که موسسات در تعامل با بث، زندگی او را هم فعال و هم محدود می‌کنند و نیز به رفتارهای عمومی توجه دارد.\nپس "اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی"، از دو جنبه‌ی متفاوت، خودمردم‌نگاری است:\nاول، سیمون مثل نویسندگان "دختر، از‌هم‌گسیخته" و "چشم‌هایم را باز می‌کنم تا بگویم بله"، روایت به ظاهر مردم‌نگارانه ای از یک اپیزود از زندگی فردی با معلولیت متفاوت، بیان می کند؛ کتاب او خاطره‌نگاری است که معلولیت خواهرش، ابعاد مردم‌نگارانه‌ی آن را ضروری ساخته است. سیمون باوجود آنکه با بث بزرگ شده، در ابتدا با فرهنگ و قواعد زندگی یک فردِ بزرگسالِ دارای معلولیت ذهنی آشنا نیست؛ سیمون به عنوان یک تازه وارد به دنیای بث، باید از نزدیک مشاهده کند تا رمزهای پنهان، قوانین و ارزش‌های آن خرده‌فرهنگ را دریابد و بیان‌کند. (سیمون مخصوصا، با بیان اینکه بث چگونه و چقدر‌خوب، در دنیایی عمل می‌کند که برای او طراحی نشده است، بر سنجش هوش یا سن عقلی بث اصرار دارد.)\nاینجا بث، یک فرد وابسته به سازمان (insider) توانا است، هرچند همیشه به‌کار‌گرفته نمی‌شود- درحالی که خواهر بزرگترش، یک تازه وارد نیازمند تشخیص موقعیت است. بث در دیدارهای دوره ای با همکاران اجتماعی‌اش، از نگرانی‌های آنها در مورد رژیم غذایی‌اش (چون عموماً در اتوبوس، هله‌هوله و نوشابه‌ی سبک می‌خورد)، مسائل سلامتی‌اش (که سعی می‌کند این مشکلات را کمتر نشان دهد یا از آنها چشم پوشی کند)، و نداشتن آمال، رضایت ندارد. انواع کارهایی که برای بث مناسب تشخیص داده شده - مثل کار سبک در کارگاه‌های سرپوشیده، بسته بندی خواروبار، یا حضور در دفتر پدرش- بث را کسل می‌کند و در برخی موارد، با غیبت‌های مکرر، خرابکاری، و سایر فعالیت‌های ضد سیستم، طغیان خود را نشان می‌دهد. از آنجا‌که بث می‌تواند در محل‌های وابسته به اس.اس.آی زندگی کند، کار نکردن را انتخاب کرده است. این موضوع، برای کارگران اجتماعی که بث را در طول یک ماه ارزیابی می‌کنند، اهمیت کمتری دارد تا برای خانواده‌اش که فکر می‌کنند بث باید سرگرم مشغولیات مولدی بیش از اتوبوسرانی می‌شد. این موضوع، مورد توجه بعضی از مسافران نیز هست؛ کسانی که می‌توان حدس زد خیلی از آنها مشاغلی داشته‌اند که برای‌شان کسالت‌آور بوده و‌فکر می‌کنند منصفانه نیست که بث، مالیاتی پرداخت نمی‌کند.\nبث بدون ابا، هرجا که با نژادپرستی برخورد می‌کند، به گردن‌کشی می‌پردازد؛ او در‌واقع، نسبت به این موضوع کاملا صریح است. بنابراین جالب است که کتاب بیان می‌کند بث به عنوان قربانی‌نوعی‌از تبعیض، نسبت به دیگران، حساس و مقاوم است. معلولیت او نمی‌تواند مانع فریاد اعتراض‌اش بر سر بخش "عادی‌ها" (normals) شود.\nشاید مهم‌ترین شیوه‌ای که راشل سیمون، زندگی خواهرش را در چشم‌انداز "مردم‌نگارانه" قرار‌می‌دهد، روشن‌کردن قوانین و قواعدی است که کمک‌رسانی و مراقبت دولتی از او را مقرر می‌کند. به عنوان مثال، مفهوم "خودگردانی" (autonomy) برای او جدید است، و راشل سیمون به عنوان خواهر بزرگتری که مراقب بث بوده، همیشه با ایده‌ی خودتصمیم‌گیری [بث] کنا‌ر نمی آید. اما راشل به این فهم می‌رسد که زندگی خواهرش، تنها یک اتفاق نیست، بلکه جنبش‌حقوق افراد دارای معلولیت به آن شکل داده که بر خودگردانی فرد، حتی برای کسانی‌که معلولیت ذهنی دارند، صحه می‌گذارد: "او به شیوه‌های مختلفی، تجسم خودتصمیم‌گیری است" (ص. 166).\n"دعوت از من برای پیوستن به او در سفرهایش بطور اتفاقی پیش نیامد. متوجه شدم که ... بث [مخصوصا] می‌خواسته که من رانندگان را ببینم، زیرا [فهمیده بود که] من هم به آنها نیاز دارم" (ص. 167).\nاین موضوع، اهمیت زیادی دارد و نشان می‌دهد که بث، خلاء احساسی موجود در زندگی خواهرش را حس کرده؛ همان خلائی که خودش، با روابط تازه، آن را پر‌کرده‌است. راشل متوجه می‌شود که به عنوان یک خواهر بزرگ "معمولی"، با خواهردارای معلولیت‌اش، رییس‌مابانه رفتار کرده‌است. تقریبا یک سال طول می‌کشد تا راشل در غوطه‌وری مقطعی در زندگی خواهرش، متوجه شود که روابط آنها و دادوستدهای‌شان، دوطرفه است؛ راشل هم می‌تواند همانقدر از بث منتفع شود که بث از راشل.\nداستان به شکل حیرت‌آوری، با یک عروسی پایان می‌یابد؛ نتیجه‌ای متعارف برای یک طرح داستانی کمدی. اما اینجا قهرمان داستان ازدواج نمی‌کند؛ بث و جسی از اینکه بیشتر اوقات جدا‌از‌هم باشند، کاملا راضی به نظر می‌رسند. در‌عوض، در‌بخش "یک سال و نیم بعد"، این راشل است که بعد از اشاره‌ی بث برای قرار‌گذاشتن با یکی از راننده ها [که قبلا دوست‌پسر راشل بوده]، رابطه‌ی گذشته با دوست‌پسرش را از سر می‌گیرد و با او ازدواج می‌کند. او به وضوح، از نقش بث در این موضوع می‌گوید:\n«بزرگ‌ترین تغییر، در ارتباط با من پیش آمد و... می‌دانم که اگر یک‌سال را با بث سپری نکرده‌بودم، این اتفاق نمی‌افتاد. این بث بود که با حضور درخشان خود، یخ‌های قلب مرا آب کرد و با پشتکار، به من شهامت‌داد تا بار دیگر با آن‌مرد قرار [ملاقات] بگذارم.» (صص 93-292)\nدر این نقطه، کتاب در خطر بازتولید رویکرد نامیمون داستان‌ها و فیلم‌هایی قرارمی‌گیرد که در‌آنها افرادمعلول اغلب برای به‌هم‌رساندن زوج‌های مهجور، بکار‌گرفته می‌شوند. (همانطور که لنارد دیویس (2002a, 45)گفته است، شخصیت ]دارای معلولیت[ "برای" شخصیت‌های غیرمعلول، در داستان گنجانده می‌شود - تا به آنها در تقویت احساس دلسوزی ]یا[ ترحم کمک کند.)\nهمانطور که قبلا اشاره شد، "اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی"، مردم‌نگاری درتعاریف سختگیرانه اش به حساب نمی‌آید؛ اما در تقاطع چشمه‌های مختلف گفتمانی قرار می‌گیرد که رید - داناهی (1997) عبارت منعطف‌تر "خودمردم‌نگاری" را برای آن تعیین می‌کند. هدف من ستایش کتاب نبوده، بلکه آن را شایسته‌ی نمون‌ه‌ای از زندگینامه‌نویسی دانسته‌ام، و اینکه نشان می‌دهد چگونه معلولیت و مردم‌نگاری می‌توانند از هم منتفع شوند. امیدوارم حق این مطلب را ادا کرده باشم که مردم‌نگاران، افراد معلول را به فراموشی سپرده‌اند، و اینکه مردم‌نگاری‌معلولیت، چه چالش‌های وی‍ژه‌ای دارد. اشاره به این چالش‌ها فقط می‌تواند کمال و قابلیت مردم‌نگاری را بیشتر کند و نشان دهنده‌ی شکاف میان فهم ما از فرهنگ‌ها و خورده‌فرهنگ‌ها باشد.\nهرچند مردم‌نگاری معلولیت سرشار از خطر است، اما می‌تواند با نشان دادن اینکه چگونه فرهنگ، معلولیت را می‌سازد، و برعکس، چگونه معلولیت، فرهنگ خاص خود را می‌سازد، پارادایم فرهنگی معلولیت را نشان دهد و اثبات کند. مردم‌نگاری می تواند این کار را با شناختن و مستند‌کردن زندگی افراد و اجتماعات دارای معلولیت انجام دهد. "اتوبوسرانی همراه با خواهرم: سفری واقعی به درون زندگی" با ترسیم نقشه‌ای (تقریبا کامل) از یک زندگی، راهی را نشان می‌دهد که اصلا دیده نمی‌شد. یعنی، زندگی بث کاملا در معرض دید مردمی قرار می‌گیرد که عموما نسبت به زندگی او بی تفاوت بوده و آن را درک نکرده‌اند. اینکه بث طوری زندگی می‌کند که دلش می‌خواهد، حاصل یک رویکرد جدید و روشنفکرانه در شرایط زندگی اوست. اما این کافی نیست که او اجازه یابد یا حتی تشویق شود که در ملاء‌عام زندگی کند. بث برای زیستن به‌شکلی که دوست دارد، باید پوست کلفت‌تر شود. خوشبختانه به نظر می‌رسد که زمینه‌ها برایش فراهم شده تا حقوق خود و احساس ارزشمندی‌اش را اعاده کند؛ هرچند والدین‌اش، علیرغم شکست های‌شان، همیشه بر ارزش او تاکید داشتند و سعی نمی‌کردند او را از چشم دیگران مخفی کنند. مشارکت ارزشمند راشل در زندگی بث، نگارش آن زندگی، و در نتیجه، قابل‌دید‌کردن آن برای جمعیتی فراتر از دوستان مسافر بث است.\nنوشتن چنان زندگی وی‍ژه و مبهمی در یک شکل شبه‌مردم‌نگاری، متمم خوبی برای معنی رایج موفقیت است. اگر افرادی مثل بث بخواهند بطور مستقل و کامل زندگی‌کنند، کافی نیست که به آنها دسترسی‌های ظاهری به مکان‌های عمومی، مثل بلیت اتوبوس و آموزش استفاده از آن داده‌شود؛ همگان نیز از دسترسی‌های کنترل شده به زندگی آنها منتفع می‌شوند. چنین دسترسی‌های غیرمستقیمی، افراد را قادر می‌سازد که بفهمند بث سیمونزها در میان آنها شبیه چه می‌توانند باشند، چرا باید به عنوان افراد دارای احترام در نظر‌گرفته‌شوند، و چرا باید در قلمرو عمومی مورد استقبال قرار‌گیرند. راشل سیمون در "نگارش اتوبوس" [در اینجا نویسنده بازی ظریفی با کلمات انگلیسی کرده و به‌جای riding the bus که در عنوان کتاب وجود دارد، از عبارت writing the bus استفاده‌کرده‌است] یک وسیله‌ی عمومی را در روح جنبش حقوق معلولان به‌کار‌گرفته است. از این لحاظ، فکر می کنم کتاب او راه‌هایی را ارائه می دهد که از آن طریق، یک رفتار بیشتر مردم‌نگارانه، می تواند فهم از معلولیت را بیشتر کند. اما فکر می کنم افراد معلول‌نیز سوژه‌هایی برای مردم‌نگاران هستند که مدت‌های مدیدی مورد غفلت آنان بوده‌اند. زندگی این افراد اگر با حساسیت پرداخته شود، چالش جدیدی برای مردم‌نگاران خواهد بود. پرداختن به این چالش، می‌تواند مردم‌نگاری را یاری دهد که ماموریت‌های خود را در زمینه‌ی روشن‌کردن رابطه میان بدن (body)، خود/فرد (self) و فرهنگ، به تمامی انجام‌دهند.\n1. در مورد "بحران" در مردم‌نگاری، به این منابع مراجعه کنید:\n- بهبود اندام: نگارش بیماری، معلولیت و زندگی (ویسکونزین، 1997)\n- موضوعات آسیب پذیر: اخلاقیات و نگارش زندگینامه (کورنل، 2004)\n- Charlton, J. I. 1998. Nothing about us without us: Disability oppression and empowerment. Berkeley: University of California Press.\n- Clifford, J. 1988. The predicament of culture: Twentieth-century ethnography, literature, and art. Cambridge, MA: Harvard University Press.\n- Clifford, J., and G. E. Marcus, eds. 1986. Writing culture: The poetics and politics of ethnography. Berkely: University of California Press.\n- Couser, G. T. 1997. Recovering bodies: Illness, disability and life writing. Madison: University of Wisconsin Press.\n---------. 2004. Vulnerable subjects: Ethics and life writing. Ithaca, NY: Cornell University Press.\n- Davis, L. J., ed. 1997. Introduction. In The disability studies reader, 1-6. New York: Routledge.\n-------. 2002a. Crips strike back: The rise of disability studies. In Bending over backwards: Disability, dismodernism and other difficult positions, 33-46. New York: New York University Press.\n-------. 2002b. The rule of normalcy: Politics and disability in the U.S.A (United States of Ability). In Bending over backwards: Disability, dismodernism and other difficult positions, 102-18. . New York: New York University Press\n- Frank, G. 2000. Venus on wheels: Two decades of dialogue on disability, biography, and being female in America. Berkeley: University of California Press.\n- Goffman, E. 1961. Asylums: Essays on the social situation of mental patients and other inmates. Garden City, NY: Anchor.\n- Hurston, Z.N.  1991. Dust tracks on a road: An autobiography. Reprint, New York: HarperPerennial.\n- Kaysen, S. 1993. Girl. Interrupted. New York: Turtle Bay.\n- Kingstone, M. H. 1976. The woman warrior: Memoirs of a childhood among ghosts. New York: Knopf.\n- Lane, H. 1992. The mask of benevolence: Bio-power and deaf community. New York: Knopf.\n- Lionnet, F. 1989. Autobiographical voices: Race, gender, self-portraiture. Ithaca, NY: Cornell University Press.\n- Murphy, R. 1987. The body silent. New York: Henry Holt.\n- Pratt, M. L. 1992. Imperial eyes: Travel writing and transculturation. New York: Routledge.\n- Reed-Danahay, D. E., ed. 1997. Introduction. In Auto/ethnography: Rewriting the self and the social, 1-17. New York: Berg.\n- Sacks, O. 1984. A leg to stand on. New York: Summit.\n--------. 1989. Seeing voices: A journey into the world of the Deaf. Berkeley: University of California Press.\n---------. 1995. Ananthropologist on Mars: Seven paradoxical tales. New York: Knopf.\n- Sienkiewicz-Mercer, R., and S.B. Kaplan. 1989. I raise my eyes to say yes. Boston: Houghton Mifflin.\n- U.S. Census Bureau. 2000. Disability status: 2000. Available from http://www.census.gov/hhes/www/disable/disabstat2k/disabstat2ktxt/html\n- Vutal signs: Crip culture talks back. 1995. Directed by D. T. Mitchell and S. L. Snyder. Documentary.


عصر هامون - شانس باروری مردان با این رژیم افزایش می یابد\nبه گزارش عصر هامون به نقل از بهداشت نیوز: بسیاری از مردان در دوران جوانی به دلایل مختلف نمی‌توانند صاحب فرزند شوند یا تمایل به فرزند آوری در سال‌های میان سالی و سالمندی دارند.کارشناسان به زنان و مردان توصیه می‌کنند در سال‌های جوانی اقدام به فرزند آوری کنند تا فرزندان سالم داشته باشند. مردان به تدریج همزمان با میان سالی و سالمندی دچار افت در توان باروری می‌شوند و امکان دارد دیگر صاحب فرزند نشوند.متخصصان به مردان میان سالی که تمایل به داشتن فرزندان بیشتر دارند مصرف رژیم غذایی مدیترانه‌ای را توصیه می‌کنند.\nکد مطلب : ۱۰۶۵۰۹\nمعرفی نامزد‌های دریافت توپ طلا در فوتبال زنان\nگزارش تصویری از دست آفریده های مردان بلوچ


اسکورسیزی تا فرهادی؛ ۱۰ کارگردان بزرگ که هرگز فیلم بد نساختند :: بخار مگ\n۱۴۰۰ چهارشنبه ۱۷ شهريور - 19:35\nاسکورسیزی تا فرهادی؛ ۱۰ کارگردان بزرگ که هرگز فیلم بد نساختند\nحتی ساخت یک فیلم معمولی را هم باید پروژه‌ای سنگین به حساب آورد؛ ساختن فیلم خوب کار بزرگی است و ساختن یک کارنامه که سراسر آن با آثار قابل قبول پر شده باشد فقط از عهده‌ی برجسته‌ترین هنرمندان تاریخ سینما برمی‌آید.\nبی‌راه نیست اگر بگوییم وسوسه‌ی تکرار خود یا قبول‌کردن یک پروژه‌ی ضعیف هر دو بی‌راهه‌هایی خطرناک‌اند که پیش پای اغلب فیلم‌سازان تاریخ قرار گرفته؛ حتی برخی از تأثیرگذارترین فیلم‌سازان تاریخ سینما همچون هیچکاک، برگمان، ولز، چاپلین یا در میان نام‌های معاصر مثل اسکات، لینچ، تارانتینو یا برادران کوئن چنین اشتباهاتی در کارنامه دارند.\nساختن یک چشم‌انداز سینمایی منحصربه‌فرد و کاملا حساب‌شده و سپس پیداکردن مخاطب برای آن طی سال‌ها فعالیت هنری حقیقتا کار دشوار و درخور تحسینی است. در این نوشته فهرستی از فیلم‌سازان بزرگ تاریخ سینما گردآورده‌ایم که موفق به ثبت چنین دستاوردی شده‌اند.\nبی‌شک این فهرست کامل نیست و ممکن است بتوان بعضی نام‌های دیگر را به آن افزود. از میان فیلم‌سازان برجسته مختلف کسانی را مد نظر قرار دادیم که حداقل کارگردانی هفت فیلم را در کارنامه داشته باشند چرا که بررسی‌ها نشان داده یک فیلم‌ساز طی یک نسل تقریبا قادر است این تعداد از آثار سینمایی را جلوی دوربین ببرد. در عین حال فقط به فیلم‌سازانی توجه کردیم که می‌توان ادعا کرد واقعا دارای یک تأثیر اساسی فرهنگی بوده‌اند.\nتقریبا نیمی از لیست شامل کارگردان‌هایی است که دیگر زنده نیستند و نیم دیگر به فیلم‌سازانی تعلق دارد که هنوز در این حوزه فعالیت می‌کنند.\nنهایتا باید به این نکته هم اشاره کنیم که این فیلم‌سازان در میان هنرمندان مؤلف قرار دارند؛ کارگردان‌هایی که اغلب نقش برجسته‌ای در نگارش فیلم‌نامه هم داشته‌اند و در فرایند تولید حرف اول و آخر را زده یا می‌زنند. این کارگردان‌ها حتی در ناموفق‌ترین پروژه‌های خود هم فیلم‌هایی تولید کرده‌اند که نهایتا می‌توان آن را یک فیلم خوب و با اصالت نامید. فهرست بر مبنای تاریخ تولد فیلم‌سازان تنظیم شده و از فیلم‌سازان قدیمی‌تر به سوی هنرمندان معاصر حرکت می‌کند.\n۱. آکیرا کوروساوا / نقاش سینما\nآکیرا کوروساوا کارگردان بزرگ ژاپنی نه تنها در سینمای ژاپن به‌عنوان یک چهره برجسته و بی‌نهایت مشهور شناخته می‌شود بلکه اساسا از جمله کارگردان‌هایی است که بر سینمای مدرن تأثیری بسیار ماندگار و عمیق گذاشته‌اند. تأثیری که در شیوه فیلم‌برداری، ضرب‌آهنگ داستان و نوع روایت کاملا مشهود است. در واقع کوروساوا زبان سینمایی تازه‌ای را خلق کرد و به نوعی سینمای بعد از کوروساوا نمی‌تواند منکر تأثیرگذاری‌های اساسی او باشد.\nبسیاری از فیلم‌سازان ژاپنی در دوره‌ی فعالیت خود بسیار پرکار و پرثمر بودند؛ برای مثال یاسوجیرو اوزو بیش از ۴۰ فیلم یا کنجی میزوگوچی ۹۴ اثر سینمایی را جلوی دوربین بردند. کوروساوا هم که با این فضا بیگانه نبود ۳۲ فیلم کارگردانی کرد؛ هر یک از این آثار که در طول فعالیت ۶۰ ساله او ساخته شدند دارای داستانی مهیج و ارزش‌هایی خاص‌اند.\nکوروساوا به‌عنوان قدیمی‌ترین فیلم‌ساز این فهرست پیش از آنکه کارگردانی را آغاز کند به‌عنوان یک نقاش تعلیم دید. این کارگردان شاخص ژاپنی کار خود را در اوایل دهه ۴۰ میلادی شروع کرد اما در جنگ جهانی دوم شناخته شد و سبک خاص خود را پیدا کرد. فیلم‌های او از نظر تکنیکی بهتر و بهتر شدند اما همه آن‌ها به نوعی از الگوهای مشابهی پیروی می‌کردند. بسیاری از آثار او به فرهنگ ژاپنی پرداخته‌اند اما در این فرهنگ هم بعضی عناصر در آثار او جایگاه مهم‌تری دارند از جمله سامورایی که به طور خاص کوروساوا را با آن می‌شناسند. با این وجود هر فیلم او پلی است بین دوران کهن و معاصر ژاپن.\nبه دنبال جنگ جهانی دوم، آمریکا با اشغال ژاپن باعث پدیدآمدن برخی اصلاحات در این کشور شد. اصلاحات گسترده نظامی، سیاسی و اجتماعی در این دوران بر آثار فیلم‌سازان معاصر ژاپن مؤثر بود. کوروساوا فیلم‌های بزرگ خود را در این دوره زمانی ساخته است و مضامینی چون شورش علیه جامعه سنتی ژاپن به شکلی مستقیم از تحولات سیاسی و اجتماعی ژاپن پس از جنگ جهانی دوم سرچشمه گرفته.\nکوروساوا احتمالا بزرگترین استراتژیست تصویری در تاریخ سینما هم بوده است. در واقع مسیری که او در سینما طی کرد در ادامه به ابزاری مرکزی، اساسی و تأثیرگذار در راستای فیلم‌سازی و داستان‌گویی در سینما تبدیل شد. هر آنچه در آثار کوروساوا به چشم می‌خورد استادانه پرداخت شده. حرکات دوربین، حرکات شخصیت‌ها، حتی حرکت ابرها درون یک قاب. کوروساوا دقیقا می‌دانست چه صحنه‌ای را روی پرده ببرد تا اثرگذاری داستان فیلم را دقیقا آنطور که باید تقویت و تشدید کند.\nاز جمله سایر تأثیرات مهم کوروساوا اهمیت خاص او برای سینمای ژاپن و سایر فیلم‌سازان ژاپنی است. در واقع سوای آنکه سبک و شیوه‌های بیان در آثار او چه اهمیت و تأثیری داشته‌اند، موفقیت‌های او در جهان برای سینمای ژاپن دستاوردهای بسیاری داشت. هنگامی که فیلم سینمایی «راشومون» (rashomon) که ابتدا در توکیو به نمایش درآمده بود برنده جایزه شیرطلایی در جشنواره فیلم ونیز شد درهای موفقیت تجاری و هنری به روی این کارگردان باز شد. همین موضوع اساسا توجه جهان غرب را به سینمای ژاپن بیش از گذشته جلب کرد و باعث شد سایر فیلم‌سازان مطرح ژاپنی هم مورد تحسین و توجه بیشتری قرار گیرند.\nاهمیت کوروساوا البته فقط به ژاپن محدود نبود؛ از کوبریک افسانه‌ای تا کارگردان‌های دوران جدید هالیوود همچون اسپیلبرگ، از اساتید سینمای ایتالیا مثل فلینی تا مؤلف بزرگی شبیه به برگمان، کوروساوا را ستوده‌اند. در واقع فیلم «به خاطر یک مشت دلار» سرجو لئونه بازسازی «یوجیمبو» (yojimbo) ساخته کوروساوا بود و «جنگ ستارگان» (star wars) لوکاس کاملا تحت تأثیر فیلم سینمایی «دژ پنهان» (the hidden fortress) ساخته شد.\n۲. استنلی کوبریک / استاد اقتباس\nاستنلی کوبریک سوای آثارش یکی از جذاب‌ترین شخصیت‌های عالم هنر است و البته که فیلم‌های بزرگی را هم کارگردانی کرده. تسلط استنلی کوبریک بر ابعاد مختلف هنر سینما و شناخت کاملی که نسبت به آثارش داشته باعث شده به شکلی کاملا حساب‌شده بتواند از هر قاب برای انتقال احساسی که مد نظر دارد استفاده کند؛ در واقع بهره‌گیری از جنبه‌های گوناگون هنر فیلم‌سازی برای کوبریک مانند بهره‌گیری یک نقاش بزرگ است از قلم‌موی خود برای کشیدن یک پرتره.\nیکی از نشانه‌های وجود سبک و سیاق شخصی و متمایز در آثار یک کارگردان این است که اگر ندانید کارگردان فیلم چه کسی است با تماشای اثر بتوانید از روی سبک و ویژگی‌های بصری، نام کارگردان را حدس بزنید و کوبریک این خاصیت را دارد. کوبریک با داشتن میراث یهودی رشد کرد اما به سمت و سوی نگاه متفاوتی پیش رفت گرچه میراث مذهبی نسبتا گسترده‌ای را با خود حمل کرده است. این کارگردان مشهور تاریخ سینما همیشه با مفاهیم بزرگی در جهان سروکار داشته و همین موضوع هم به کوبریک جذابیت بیشتری می‌دهد. او در جوانی عکاسی می‌کرد. این دل‌مشغولی و تداومش در سال‌های بعد باعث توجه بیشتر به جزئیات شد؛ آنچه در ادامه زندگی‌اش و در فرایند تبدیل‌شدنش به یک فیلم‌ساز خارق‌العاده به او کمک شایانی کرد.\nکوبریک با اولین فیلم خود در سال ۱۹۵۶ به نام «کشتن» (the killing) شناخته شد و در دهه ۱۹۶۰ میلادی با آثاری چون «اسپارتاکوس» (spartacus)، «دکتر استرنجلاو» (dr. strangelove or: how i learned to stop worrying and love the bomb) و «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» (۲۰۰۱: a space odyssey) مسیر فعالیت حرفه‌ای‌اش را ادامه داد و به جایگاه رفیع‌تری رسید. به مرور برای بسیاری از ناظران واضح شد که کوبریک نه فقط یک کارگردان بزرگ دیگر بلکه یک نابغه واقعی است که برای بالا بردن سطح هنر به میدان آمده است.\nحتی اگر به آثار اولیه کوبریک توجه کنیم هم روشن است که او به شکل عجیبی تمام ابعاد فیلم را تحت کنترل خود درآورده است. گرچه فیلم ضد جنگ او «هراس و هوس» (fear and desire) بیشتر جنبه تجربی داشت اما شروعی ارزشمند و مؤثر بود. او در ادامه دو فیلم نوار قدرتمند ساخت؛ «بوسه قاتل» (killer’s kiss) که اولین اقتباس او بود و سپس فیلم کشتن که از روایتی غیرخطی بهره می‌برد.\nبوسه قاتل درباره یک بوکسور ۲۹ ساله اهل نیویورک است که در پایان دوران حرفه‌ای ورزشکاری قرار گرفته. فیلم بر رابطه این ورزشکار با زن همسایه متمرکز است و مثل اغلب آثار نوار یک داستان جنایی را روایت می‌کند. کوبریک بودجه این فیلم را هم مانند فیلم اول به شکل شخصی تأمین کرد. فیلم نوار بعدی یعنی کشتن اثری حرفه‌ای‌تر بود که براساس اقتباسی از رمان لایونل وایت و سرمایه جیمز بی. هریس تهیه‌کننده آمریکایی ساخته شد. فیلم درباره گروهی از سارقان بود که به بخش نگه‌داری از پول‌های یک پیست اسب‌دوانی دست‌برد می‌زنند.\nنکته‌ی جالب توجه درباره کوبریک توانمندی او در ساخت آثاری در ژانرها و حوزه‌های متفاوت بود. او تاریک‌ترین وجوه درونی بشر را در فیلم‌های جنگی خود مثل «راه‌های افتخار» (paths of glory) و «غلاف تمام‌فلزی» (full metal jacket) نشان داد و با فیلم‌هایی چون اسپارتاکوس و «بری لیندون» (barry lyndon) به روایت تاریخ پرداخت. کوبریک با دکتر استرنجلاو مخاطب را خنداند و با «درخشش» (the shining) ترساند. او با فیلم «پرتقال کوکی» (a clockwork orange) در ذهن مخاطب پرسش‌های گوناگونی درباره خشونت و اصول اخلاقی مطرح کرد و به ما فرصت یک تجربه علمی-تخیلی ناب را در ۲۰۰۱:ادیسه فضایی داد.\nتمام این آثار متفاوت و منحصربه‌فرد بودند و اسطوره‌ای به نام کوبریک را در تاریخ سینما جاودانه کردند. با آثار کوبریک می‌توانیم به چیزی فراتر از خودمان برسیم یعنی همان هدف متعالی هنر؛ تجربه و احساس اموری که در نهایت از ما انسانی پخته‌تر و استعلایافته می‌سازد.\n۳. سرجو لئونه / سلطان نماهای نزدیک\nسرجو لئونه بیش از هر چیز برای ایجاد زیرژانر اسپاگتی در ژانر وسترن شناخته می‌شود. توجه به لئونه بابت ساخت وسترن‌های اسپاگتی بی‌دلیل نیست؛ در واقع نگاه خاص او به آثار وسترن در آن دوران تازگی داشت و بسیار تأثیرگذار بود. شخصیت‌های پیچیده و واجد نوعی ابهام اخلاقی، استفاده خلاقانه از موسیقی و تدوین پرانرژی از ویژگی‌های آثار لئونه بودند.\nدر عین حال این نکته را هم نباید فراموش کرد که وسترن‌های اسپاگتی ایتالیایی تأثیری بسیار اساسی بر کل ژانر داشتند. سه‌گانه دلار لئونه و بویژه فیلم پایانی آن، کاری کرد که وقتی حرف از ژانر وسترن به میان میاید بسیاری از مخاطبان سینما به یاد وسترن‌های اسپاگتی بیافتند. در واقع اگر امروز یک کارگردان بخواهد وسترن بسازد سرنخ‌های زیبایی‌شناختی خود را از همین فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ می‌گیرد نه مثلا وسترن‌های کلاسیک جان فورد و معاصرانش. حتی پارودی‌های ژانر وسترن که با دوئل‌های دراماتیک و موسیقی این آثار شوخی می‌کنند هم در واقع با وسترن‌های اسپاگتی شوخی می‌کنند نه وسترن‌های سنتی آمریکایی. همه این نکات نشان می‌دهد وسترن‌های لئونه تا چه حد حایز اهمیت بوده‌اند.\nسبک لئونه به شفاف‌ترین شکل از طریق ایجاد توازن میان نماهای دور و نماهای بسیار نزدیک خودنمایی می‌کرد. لئونه که متولد ایتالیا بود اولین‌بار در دوران تحصیل، انیو موریکونه آهنگساز سال‌های آتی آثارش را ملاقات کرد؛ این دو، زوجی باشکوه را تشکیل دادند که فیلم‌هایی ماندگار با موسیقی‌های ناب تولید کردند. موسیقی‌های موریکونه با شخصیت‌ها تناسب داشتند و به شکلی تمام‌عیار با ریتم داستان همراه بودند.\nلئونه موفق شد محصولات نهایی چشم‌نوازی را همچون «سه‌گانه دلار» (dollars trilogy) با بودجه بسیار محدود تولید کند؛ سه‌گانه‌ای که کلینت ایستوود را به شهرت جهانی رساند. همین محصول راهی را پیش پای لئونه قرار داد تا به هالیوود برود و فیلم «روزی روزگاری در غرب» (once upon a time in the west) را تولید کند؛ فیلمی که با درخشش کلودیا کاردیناله و هنری فوندا همراه بود. «سرت را بدزد، احمق!» (duck, you sucker!) وسترن دیگر لئونه بود که در دوره اکرانش تا حد زیادی مورد بی‌توجهی قرار گرفت اما اثری بود با جزئیات فراوان، مؤثر و البته پرتنش.\nآخرین اثر لئونه «روزی روزگاری در آمریکا» (once upon a time in america) بود که ۱۳ سال پس از سرت را بدزد، احمق! اکران شد. گویا لئونه ۱۰ سال روی این اثر کار کرده است. این فیلم جاه‌طلبانه‌ترین و مرموزترین فیلم او بود که داستان حماسی سه نسل از مافیای یهودیان در نیویورک را روایت می‌کرد.\nلئونه پیشنهاد ساخت فیلم سینمایی «پدرخوانده» (the godfather) را رد کرد تا بتواند برای فیلم روزی روزگاری در آمریکا بر تحقیقات خود روی اسطوره‌شناسی آمریکایی تمرکز کند. به هر حال باید روزی روزگاری در آمریکا را بهترین و در عین حال پیچیده‌ترین فیلم لئونه در نظر گرفت. این فیلم یک هجرت بااعتمادبه‌نفس و اساسی از آثار وسترن بود و ابعاد و عمق وسیعی داشت. این‌بار هم شاهکار لئونه با موسیقی موریکونه ترکیب شد تا یک اثر جاودانه دیگر آفریده شود.\nزمان طولانی فیلم آخر لئونه در کنار سرعت پایین فیلم نوعی احساس استعلایی را در مخاطبان بیدار می‌کند که قادر است معانی عمیق‌تر فیلم را آشکار کند. در این فرایند البته سبک خاص استفاده از نماهای نزدیک هم به کار آمده است؛ نماهای بسیار نزدیک لئونه فقط از نظر شدت نزدیک‌شدن به شخصیت‌ها اهمیت ندارند؛ آن‌ها حسی بسیار متفاوت و متمایز را در تماشاگر بیدار می‌کند که او را به سوی درک معنای عمیق‌تر و درونی‌تر شخصیت‌ها رهنمون می‌سازد.\nشاید در نهایت بتوانیم ادعا کنیم که همه فیلم‌های لئونه به نوعی تکه‌های یک فیلم بلند را تشکیل می‌دهند؛ یک فیلم بلند بسیار باکیفیت.\n۴. آندری تارکوفسکی / استاد رویاها\nزندگی تارکوفسکی زندگی هنرمندی بزرگ با سرنوشتی تراژیک بود. او که در شوروی به دنیا آمد و زمانی به‌عنوان برجسته‌ترین فیلم‌ساز مؤلف این کشور شناخته می‌شد امکان کارکردن در وطنش را از دست داد و در سن ۵۴ سالگی از دنیا رفت. نقش تارکوفسکی برای کارگردانان سینما همچون نقش چخوف بود برای نویسندگان، استانیسلاوسکی برای بازیگران و آیزنشتاین برای تدوین‌گران؛ یک هنرمند در دقیق‌ترین معنای کلمه که موفق شد مدیوم سینما را در سطح یک شعر بصری و البته فلسفی ارتقا دهد.\nآندری تارکوفسکی کارگردانی بی‌همتا بود. با دیدن فیلم‌هایش بیش از هر چیز احساس می‌کنید در حال نوعی مراقبه هستید. جذاب‌ترین وجه ساختاری کار تارکوفسکی شیوه خاص بیان سینمایی او است. در واقع گویا تارکوفسکی یک زبان جدید اختراع کرده بود، آنچنان که زمانی برگمان درباره سینمای او گفبت: «ضبط تصاویر زندگی همچون یک رویا.»\nتارکوفسکی که خود یک تئوریسین در حوزه سینما بود شیوه کارش در هنر هفتم را به‌شدت مرتبط با مفهوم زمان می‌دانست و بیان‌کردن گذر زمان از طریق ریتم فیلم را به‌عنوان بخشی کلیدی از این هنر تحلیل کرده بود. «کودکی ایوان» (ivan’s childhood) فیلم اول بسیار متاثرکننده او با ترس‌های جنگ از چشم یک کودک سروکار داشت و برای این هنرمند شهرتی جهانی به همراه آورد. «آندری روبلوف» (andrei rublev) یک درام تاریخی بود که اولین جایزه از جشنواره کن را نصیب تارکوفسکی کرد. فیلم سینمایی «سولاریس» (solaris) به یک اثر کالت با علاقه‌مندان خاص تبدیل شد و فیلم «استاکر» (stalker) -تأملات او درباره‌ی متافیزیک- نوعی بازآفرینی ژانر علمی-تخیلی بود.\nدر عمده آثار این کارگردان نباید به دنبال داستان‌گویی آن هم به شیوه شناخته‌شده و آشنا باشید. در واقع داستانی وجود ندارد که گره‌گشایی شود بلکه با یک تجربه خاص و دست اول بصری از رخ‌دادن وقایع طرف هستیم. حتی اگر در این میان بتوان به یک قصه یا فرایند داستانی اشاره کرد نمی‌توان آن را به شکل یک طرح داستانی مشخص کرد چرا که در آثار تارکوفسکی زمان، فضا و هر آنچه میان آن‌ها است در حالتی شناور قرار گرفته‌اند که از قالب یک ادراک متعارف خارج است.\nبعضی از مخاطبان احساس می‌کنند آثار تارکوفسکی کسل‌کننده‌اند. به هر حال باید در نظر گرفت که هر مخاطبی هنگام روبه‌روشدن با اثری از تارکوفسکی به یکی از این دو وضعیت دچار می‌شود: برخی مخاطبان به دلیل فرم آثار او دچار کسالت می‌شوند و بعضی دیگر آنچه دیده‌اند را تحلیل کرده و تلاش می‌کنند با زبان ویژه به کار رفته در فیلم‌های این کارگردان مهم تاریخ سینما ارتباط برقرار کنند. به این طریق احتمالا تنها دسته دوم می‌توانند به تجربه‌ای جذاب از روبه‌رویی با آثار تارکوفسکی برسند. باید پذیرفت که ارتباط برقرارکردن با این سینما به تحمل بیشتری نیاز دارد.\nفیلم‌های تارکوفسکی جنبه‌های عمیق وجودی دارند و با دیدن آن‌ها سؤالاتی اساسی درباره انسان و وضعیتش در جهان به ذهن متبادر می‌شود. فلسفه و معنویت در عمده آثار این کارگردان روسی به هم آمیخته‌اند.\nاین هنرمند برجسته در سال‌های پایانی عمر خود با مقامات وقت شوروی درگیری‌هایی پیدا کرد که در نتیجه باعث شد تصمیم بگیرد به وطن خود بازنگردد و به نوعی تبعید خودخواسته رفت. گرچه این تبعید یک فشار روحی عمیق را بر تارکوفسکی وارد کرد اما باعث تضعیف آثارش نشد. او با قدرت به کارگردانی بخشی از بزرگترین آثارش خارج از شوروی ادامه داد. تارکوفسکی با سری بلند ایستاد و آثار بلندپروازانه و عمیقش هرگز تسلیم خواست قدرت نشد. او فیلم سینمایی «نوستالژیا» (nostalghia) را در ایتالیا جلوی دوربین برد؛ اثری درباره یک نویسنده روس که برای تحقیق درباره زندگی یک آهنگساز روس به ایتالیا رفته اما دچار احساس غربت و دلتنگی برای خانه شده است. فیلم از عناصر خودزندگی‌نامه‌ای برگرفته از تجربیات شخصی تارکوفسکی از سفرش به ایتالیا و وضعیتش به‌عنوان یک تبعیدی بهره گرفت و موضوعاتی درباره غیرممکن‌بودن ترجمه هنر و فرهنگ را پیش می‌کشید. در نهایت فیلم آخر آندری تارکوفسکی «ایثار» (sacrifice) در سوئد و اندکی پیش از مرگش ساخته شد. ایثار درباره یک روشن‌فکر میان‌سال بود که در آستانه جنگ جهانی سوم تلاش می‌کند راهی برای حفظ صلح در جهان پیدا کند؛ او در می‌یابد که در این راه باید چیزی را فدا کند و دست به ایثارگری بزند.\nهنگام تماشای فیلم‌هایی چون آندری روبلف، سولاریس، آینه، نوستالژی و ایثار ممکن است با نماهایی طولانی همراه با دیالوگ‌هایی خسته‌کننده مواجه شوید اما روش تارکوفسکی دقیقا بیرون کشیدن آنچه می‌خواهد بگوید از دل همین فضای در ظاهر کشدار است. کسی که میل به تماشای آثار او دارد به خوبی با این موضوع کنار می‌آید و آنچه را فیلم به دنبال بیان آن است کشف خواهد کرد. فقط در این صورت است که فیلم‌های او شکلی کامل به خود گرفته، شخصیت‌ها و روند پیشرفت فیلم در نظر تماشاگر ساخته می‌شوند.\n۵. هایائو میازاکی / قهرمان انیمه\nمی‌توان ادعا کرد زمانی که توشیو سوزوکی (تدوین‌گر و تهیه‌کننده) همراه با ایسائو تاکاهاتا (کارگردان) و هایائو میازاکی (انیماتور) استودیو جیبلی را بنا نهادند یک معجزه در جهان انیمیشن رخ داد.\nمیازاکی حتی پیش از تأسیس این استودیو به‌عنوان یک انیماتور کارنامه کاری موفقیت‌آمیزی داشت و در همکاری‌هایش با تاکاهاتا موفق به ارتقای تکنیک‌های انیمیشن شده بود.\nپس از تأسیس استودیو جیبلی این هنرمندان تصمیم گرفتند قصه‌هایی روایت کنند که دیگر فقط مهیج نبودند بلکه شخصیت‌پردازی‌های قدرتمند داشتند، موضوعاتی مورد توجه بزرگسالان را مد نظر قرار می‌دادند و از نظر بصری در جهانی فانتزی جریان داشتند که به جهان واقعی شباهت‌هایی اساسی داشت.\nمیازاکی به تدریج با فاصله گرفتن از انیمیشن‌های سنتی به سوی تکنیک‌های کامپیوتری حرکت کرد و در نقش‌های گوناگون از جمله انیماتور، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و کارگردان ظاهر شد تا به دقت بر تمامی مراحل فرایند ساخت اثر کنترلی اساسی اعمال کند.\nهر ۱۲ فیلم میازاکی داستانی شگفت‌انگیز را روایت می‌کنند و با موضوعاتی گوناگون سروکار دارند. میازاکی موفق شد با به کارگیری انیمه در قالب یک فرم هنری جهانی جادویی با مخاطبان گسترده از سراسر دنیا بیافریند؛ کاری که پیش از او از عهده هیچ هنرمند مشابهی برنیامده بود. او از ظرفیتی بهره برد که امکان بازی گسترده با عناصر گوناگون را فراهم می‌کرد؛ ترکیبی از عناصر فرمی و البته ژانری؛ به‌کارگیری عناصر آثار زندگینامه‌ای، خانوادگی، عاشقانه و ماجراجویانه و ترکیب هوشمندانه آن‌ها برای ساخت فیلم‌هایی ماندگار.\nمیازاکی در عین حال از شیوه‌های داستان‌گویی کاملا متفاوت بهره گرفت در حالی که هیجان و سرگرمی هم از بخش‌های کلیدی آثارش بودند؛ این مجموعه منتقدان و مخاطبان را کاملا مجذوب کرد. احتمالا موفق‌ترین آثار این هنرمند ژاپنی دو انیمیشن «شاهزاده مونونوکه» (princess mononoke) و « شهر اشباح» (spirited away) بودند. شاهزاده مونونوکه یک فانتزی جنگی بی‌نظیر است که در عین حال می‌توان با آن همچون یک داستان عاشقانه فلسفی مواجه شد. شهر اشباح هم اثری ماندگار بود که روایت جسورانه و سحرانگیزش آن را به نوعی در دسته «داستان‌های بلوغ» (coming-of-age story) قرار می‌دهد.\nبا وجود اشاره به این دو اثر برجسته باید گفت تک‌تک فیلم‌های میازاکی باارزش‌اند. او در هر کدام از انیمشین‌هایش توانایی‌های تکنیکی چشمگیری عرضه کرد و در عین حال به شکلی خارق‌العاده این توانایی‌های تکنیکی هم‌پای تأثیرگذاری داستان و شخصیت‌پردازی در برابر مخاطبان قرار گرفتند. گرچه شاید بتوان در جهان انیمیشن به پیکسار به‌عنوان استودیویی برجسته اشاره کرد که آثاری از نظر هنری ارزشمند تولید می‌کند اما هر میزان اعتبار که برای پیکسار قایل شویم هم باید بگوییم این استودیو در نهایت برادر کوچکتر استودیو جیبلی است؛ استودیویی که قهرمان و چهره مرکزی‌اش هایائو میازاکی هنوز رو به جلو حرکت می‌کند و قادر است روح مخاطبانش را به خلاقانه‌ترین شکل ممکن به تسخیر درآورد.\n۶. مارتین اسکورسیزی / وجدان سینمای هنری\nشاید بتوان اسکورسیزی را بهترین کارگردان آمریکایی دانست که به نسل فیلم‌سازان فعال در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی تعلق دارند؛ فیلم‌سازهایی که تحت تأثیر سینمای کلاسیک بودند و هم‌زمان با وام‌گرفتن از عناصر و دیدگاه‌های مدرن به تولید آثار هنری پرداختند. اسکورسیزی از بهترین کارگردان‌های این نسل و از جمله بزرگترین هنرمندانی است که چشم‌انداز سینما را در دوره مدرن به شیوه‌ای خاص گسترش داده است. گرچه مطرح کردن اسکورسیزی به‌عنوان بهترین با وجود هنرمندان بزرگ دیگری چون اسپیلبرگ، کوپولا و دی پالما آنقدرها هم ادعای ساده‌ای نیست اما به هر حال با توجه به کارنامه سینمایی او و مجموعه‌ای از آثار مهم تولیدشده توسط این هنرمند برجسته این جسارت را به خود می‌دهیم.\nنقش زمینه‌های زیستی اسکورسیزی در سینمایش انکارناپذیر است. ریشه‌های کاتولیک و ایتالیایی-آمریکایی و البته درک او از زیست طبقه کارگر نیویورک از جمله عواملی در نظر گرفته می‌شوند که نقش مهمی در داستان‌های شخصیت‌محور آثار او دارند. مارتین اسکورسیزی در دوران کودکی با بیماری آسم دست و پنجه نرم می‌کرد و شرایط فیزیکی مناسبی برای ورزش یا هر فعالیت بدنی دیگر نداشت؛ در نتیجه اغلب زمانش را با والدین خود به سینما می‌رفت. در تمام فیلم‌هایی که اسکورسیزی ساخته است می‌توان عشق عمیق او را به سینما دید.\nاز سوی دیگر همان‌طور که اشاره کردیم اسکورسیزی با اعتقادات کاتولیکی بزرگ شد و تقریبا در تمام آثارش مفاهیم اخلاقی و ایده‌های مذهبی به چشم می‌خورد. برای مثال تراویس بیکل فیلم سینمایی «راننده تاکسی» (taxi driver) در حال پاک‌کردن خیابان‌های نیویورک از گناهان و فساد است. طغیان و خشونت شدید جیک لاموتای فیلم سینمایی «گاو خشمگین» (raging bull) در برابر همسرش ویکی به خاطر این است که احساس می‌کند ویکی یک شخصیت سالم مذهبی نیست. اسکورسیزی در «آخرین وسوسه مسیح» (the last temptation of christ) مستقیما داستان مسیح را بازگو می‌کند و در «گرگ وال استریت» (the wolf of wall street) طمع و افراطی‌گری فرهنگ آمریکایی را به تصویر کشیده است.\nسینمای اسکورسیزی از یک جنبه دیگر هم حائز اهمیت است؛ آثار مارتین اسکورسیزی به‌شدت سرگرم‌کننده‌اند. فیلم‌هایی که این کارگردان ساخته؛ حتی آن دسته از آثارش که وجه هنری پررنگ‌تری دارند هم به هیچ وجه کسل‌کننده نیستند. در واقع به محض تماشای فیلم‌های او وارد نوعی سفر و ماجراجویی درگیرکننده و پرهیجان خواهید شد.\nاسکورسیزی پس از فارغ التحصیلی اولین فیلمش یعنی «چه کسی در اتاقم را می‌زند» (who’s that knocking at my door) را جلوی دوربین برد؛ یک درام رمانتیک بسیار شخصی که گرچه ظرافتهای آثار بعدی او را نداشت اما کیفیت و پتانسیل‌های اسکورسیزی را نمایان کرد و موفق شد نظر منتقدان را به خود جلب کند.\nاسکورسیزی مدتی بعد توسط راجر کورمن برای کارگردانی فیلم کم‌بودجه «باکس‌کار برتا» (boxcar bertha) استخدام شد که گرچه در میان آثار اسکورسیزی و در مقایسه با دیگر فیلم‌های او ممکن است ضعیف به نظر برسد اما در سطح خود فیلم خوبی بود. در سال ۱۹۷۳ فیلم سینمایی «خیابان‌های پایین شهر» (mean streets) ثابت کرد که اسکورسیزی از فیلم‌سازان بزرگ سال‌های آتی خواهد بود. خیابان‌های پایین شهر عناصر دلخواه او را گردآورده بود؛ عناصری همچون گناه و رستگاری، بازی‌های قوی، سبک خاص فیلم‌برداری، استفاده فوق‌العاده از ترانه‌های محبوب و تدوین تأثیرگذار.\nاز این فیلم به بعد اسکورسیزی با هر اثرش داستانی فراموش‌نشدنی را روایت کرد که تأثیر عمیقی بر شیوه‌های فیلم‌سازی و انتظارات مخاطبان از سینما داشت. راننده تاکسی و سبک خاص روایت و فیلم‌نامه‌نویسی، تدوین در گاو خشمگین، نگاه آزاردهنده و در عین حال نشاط‌بخش به زندگی خلافکاران در «رفقای خوب» (goodfellas )، فیلم زندگینامه‌ای مسحورکننده‌ای چون «هوانورد» (the aviator )، ماجراجویی جادویی در «هوگو» (hugo) و کیفیت طنز خاص گرگ وال استریت نمونه‌هایی از تلاش‌های اسکورسیزی برای فراتربردن امکان‌های سینما بودند.\nدر کنار این‌ها باید اشاره کرد که بخش عمده‌ای از خاص‌بودن آثار اسکورسیزی در نتیجه حضور سایر هنرمندان برجسته‌ای است که با این کارگردان به همکاری پرداخته‌اند. همکاری او با بازیگرانی چون رابرت دنیرو، جو پشی و لئوناردو دی‌کاپریو، تدوین‌گر آثارش تلما شونمیکر و هم‌چنین پل شریدر و نیکولاس پیلگی از همکاران فیلم‌نامه‌نویس، همگی در اینکه اسکورسیزی به چنین کارگردان برجسته و صاحب‌سبکی تبدیل شود مؤثر بوده‌اند. افرادی شایسته و مستعد که در کنار کاربلدبودن با اسکورسیزی یک دیدگاه هنری مشترک داشتند و موفق شدند با این هنرمند به نوعی تفاهم و هم‌اندیشی ویژه برسند که در نهایت در قالب تولید آثار برجسته متعدد خود را شکوفا کردند.\n۷. آلفونسو کوارون / رفیق روزهای سخت سینما\nآلفونسو کوارون هم‌زمان با تحصیل فلسفه وارد سینما شد. او بخش‌های مختلف ساخت یک فیلم را از نزدیک تجربه کرد؛ فیلم‌برداری، صدابرداری و دستیاری کارگردان به او کلیت این فرایند را آموخت. ترکیب مشاغلی که تجربه کرد در کنار علاقه ذاتی‌اش به داستان‌هایی درباره غلبه بر ناملایمات، شروع شکل‌گیری هسته کار او به‌عنوان یک فیلم‌ساز بزرگ بود.\nاولین فیلم کارنامه کاری او به نام «تنها با شریکت» (only with your partner) یک کمدی رمانتیک غیرمعمول بود که آلفونسو به همراه برادرش کارلوس نوشت و تهیه کرد. تنها با شریکت اولین همکاری او با امانوئل لوبزکی مدیر فیلم‌برداری برجسته مکزیکی بود که به مرور به یکی از شاخص‌ترین و محترم‌ترین فیلم‌برداران جهان سینما تبدیل شد. لوبزکی با کوارون، الخاندرو گونسالس اینیاریتو و ترنس مالیک همکاری‌های مهمی داشت.\nکوارون در ساخت «پرنسس کوچک» (a little princess) که یک داستان پریان سحرانگیز است از رئالیسم جادویی بهره گرفت. کارگردانی «آرزوهای بزرگ» (great expectations) به او آموخت که اگر یک فیلم‌نامه بسیار متوسط را که خود در نوشتن و تنظیمات نهایی‌اش نقش ایفا نکرده جلوی دوربین ببرد با چه چالش‌هایی روبه‌رو خواهد شد و با بازگشت به وطنش «و مادرت هم همین‌طور» (y tu mamá también) را جلوی دوربین برد. فیلمی پرانرژی و جسورانه درباره سفر دو نوجوان و زنی مسن‌تر از آن‌ها که مخاطبانی گسترده یافت و به یک پدیده کالت تبدیل شد.\nاین هنرمند مکزیکی شانسش را در مجموعه هری پاتر با ساخت «هری پاتر و زندانی آزکابان» (harry potter and the prisoner of azkaban) امتحان کرد؛ سومین قسمت از این مجموعه بسیار محبوب که در نهایت با موفقیت توانست ذات درونی کتاب را ترجمه بصری کند.\nاستعداد کوارون در ساخت درام‌های مستقل هم‌زمان با کارگردانی بلاک باسترها به بخشی از ویژگی‌های هنری او تبدیل شد. همین گرایش به او امکان داد که فیلم علمی-تخیلی «فرزندان انسان» (children of men) را بسازد؛ طنین فلسفی داستان ویران‌شهری و برداشت‌های بلند و نفس‌گیر آن تجربه‌ای عمیق و تأثیرگذار برای مخاطب به ارمغان آورد و فیلم سینمایی «جاذبه» (gravity) باعث ارتقای کیفیت کار با دوربین و بالابردن استاندارد فیلم‌های فضایی شد.\nنهایتا کوارون در سال‌های اخیر با فیلم سیاه و سفید «رما» (roma) که داستانی بسیار شخصی دارد به صحنه بازگشت؛ فیلمی درباره زادگاه او در کشور مکزیک و حال و هوای یک دوران تاریخی در آن. کوارون در این اثر سینمایی تهیه‌کننده، کارگردان، نویسنده، فیلم‌بردار و تدوین‌گر بود؛ او حد نهایی کنترل بر تمام بخش‌های فیلم را عملی کرده و در نتیجه موفق شد درامی بی‌همتا بسازد. رفیق روزهای سخت سینما بی‌وقفه می‌تازد و با ترکیبی از آثار تجاری و هنری مرزهای صنعت و هنر را جلوتر می‌برد.\n۸. دنی ویلنوو / ارباب تعلیق و تنش\nدنی ویلنوو فیلم‌ساز فرانسوی-کانادایی پس از دریافت چندین جایزه برای درام عاشقانه «سی‌ودوم اوت در زمین» (august 32nd on earth) به یک نویسنده و کارگردان مطرح تبدیل شد.\n«ملستروم» (maelström) درامی بود همراه با عناصر کمدی و فانتزی که در جشنواره‌های متفاوت شرکت کرد و «پلی‌تکنیک» (polytechnique) تلاش دیگر او بود برای دراماتیزه‌کردن کشتار پلی‌تکنیک معروف به کشتار مونترال که سال ۱۹۸۹ اتفاق افتاد.\nهمه این‌ها فقط تا زمانی ساخته شدند که ویلنوو هنوز در آغاز راه بود و تا تبدیل‌شدنش به یک فیلم‌ساز برجسته به زمان نیاز داشت. او در ادامه راه فیلم «ویران‌شده» (incendies) را جلوی دوربین برد؛ اقتباسی از نمایشنامه‌ای درباره دوقلوهایی که به خاورمیانه سفر می‌کنند تا رازی را درباره مادرشان کشف کنند. تماشای گره‌گشایی داستان از نظر احساسی بسیار درگیرکننده است و خط داستانی فیلم هم با ظرافتی مثال‌زدنی به رشته تحریر درآمده. ترکیب این فیلم‌نامه با شیوه فیلم‌برداری و کارگردانی به یکی از بهترین آثار ویلنوو منجر شده است. فیلمی که البته در جشنواره‌های جهانی هم موفق بود و توجه منتقدان و مخاطبان سینمای هنری را جلب کرد.\nتوجه به ویلنوو باعث شد امکان همکاری با بازیگران هالیوودی برای او فراهم شود. او تریلر جنایی «زندانیان» (prisoners) را با بازی هیو جکمن، جیک جیلنهال و ویولا دیویس جلوی دوربین برد. داستان فیلم مجددا نمایانگر توانایی ویلنوو در بازی با انتظارات تماشاگران است. بازی‌ها فوق‌العاده‌اند و کار با دوربین در اوج. این فیلم اولین همکاری کارگردان کانادایی-فرانسوی با راجر دیکینس فیلم‌بردار مشهور و برجسته بود که در ادامه کارنامه کاری او در تعدادی دیگر از فیلم‌هایش حضور یافت.\n«دشمن» (enemy) فیلم سال ۲۰۱۳ ویلنوو یک فیلم کاملا باکیفیت و شایسته‌ی تماشای چندین باره است که کمتر مورد توجه قرار گرفت. «سیکاریو» (sicario) نشان داد این فیلم‌ساز در زمین آثار اکشن چطور از پس کار برخواهد آمد؛ فیلمی که سکانس‌های تعقیب و گریز و لحظات پرتنشش تماشاگران را میخکوب می‌کند. ویلنوو با «ورود» (arrival) در ژانر علمی-تخیلی هم دست به اعمال خلاقانه‌ای زد؛ اثری که نگاهی درون‌نگرانه به مفهوم ارتباطات دارد و این نگاه با یک داستان عاطفی پیچیده در هم آمیخته.\nاین فیلم‌ساز موفق در سال ۲۰۱۷ سراغ دنباله یکی از پرنفوذترین و مهم‌ترین آثار علمی-تخیلی که در تاریخ سینما می‌شناسیم رفت و دنباله «بلید رانر» (blade runner) را تحت نام «بلید رانر ۲۰۴۹» (blade runner 2049) کارگردانی کرد. فیلم تلاشی است کاملا احترام‌برانگیز که با هوشمندی سرشار ساخته شده.\nبلید رانر ۲۰۴۹ که به دلایل گوناگون می‌توانست به بیراهه برود یک فیلم حماسی به معنای دقیق کلمه از کار درآمد که نه فقط بابت ادامه‌دادن موفق داستان فیلم قبلی (به لطف بازگشت فیلم‌نامه‌نویس اثر اصلی) بلکه بابت شیوه خاص و هنرمندانه ساختش تحسین شد. فیلم جنبه انسانی و مکانیکی زندگی را بررسی کرد و توانست امکانات بصری ژانر را رو به جلو حرکت دهد.\nبه نظر می‌رسد سینمای دنی ویلنوو همواره چیزی برای غافلگیرکردن و متاثرکردن مخاطبان در آستین دارد.\n۹. پل توماس اندرسن / مؤلف آمریکایی\nپل توماس اندرسن از جمله کارگردان‌های بزرگ و خلاق معاصر سینمای آمریکا است که راه چهره‌های برجسته‌ای چون مارتین اسکورسیزی و رابرت آلتمن را پی گرفته است.\nاندرسن با «برد دشوار» (hard eight) که یک نئونوار به حساب می‌آید وارد سینما شد. فیلمی که استعدادهای نهفته در او را کاملا به سینمادوستان اثبات کرد. مشکلات توزیع فیلم اول، همان آغاز راه به اندرسن ثابت کرد برای موفقیت بیشتر مجبور است تمام فازهای تولید فیلم را به دقت و شخصا تحت نظر بگیرد.\nفیلم دوم او «شب‌های عیاشی» (boogie nights) در سه رشته نامزد جایزه اسکار شد و نهایتا برای برت رینولدز اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به ارمغان آورد. شب‌های عیاشی نشان داد پل توماس اندرسن نسبت به اثر اولش کاملا پخته‌تر شده و قادر است شخصیت‌هایی جذاب را درون داستانی سرگرم‌کننده و هم‌زمان دلخراش قرار دهد.\nعلاقه اندرسن به داستان‌های مرتبط با هم درون یک طرح کلی در فیلم «مگنولیا» (magnolia) خود را به شکل جدی‌تر نمایان کرد. فیلم از شبکه‌ای عنکبوتی شامل چندین خط داستانی تشکیل شده بود که نهایتا به هم وصل می‌شدند. مگنولیا بیش از حد جاه‌طلبانه بود، بازی‌های فوق‌العاده‌ای از عواملش گرفت و نسبت به آثار معاصر سینمای آمریکا فیلمی شگفت‌انگیز بود و یک سروگردن بالاتر می‌ایستاد.\nفیلم بعدی این هنرمند مؤلف «عشق پریشان» (punch-drunk love) یک کمدی عجیب با بازی آدام سندلر بود. او کاملا از قلمروی همیشگی‌اش خارج شده بود اما در ساخت عشق پریشان هم کامیاب بود. در این شرایط اندرسن یک بار دیگر مخاطبان را با «خون به پا خواهد شد» (there will be blood) غافلگیر کرد و نشان داد سینمای او حد و مرزی نمی‌شناسد. خون به پا خواهد شد احتمالا شناخته‌شده‌ترین و پرمخاطب‌ترین اثر او با یکی از بهترین بازی‌های دانیل دی-لوئیس همراه است و دوران رونق اکتشاف نفت در کالیفرنیا را دست‌مایه داستان خود قرار داده.\nکارگردان نابغه سینمای آمریکا در «استاد» (the master) از واکین فینیکس و فیلیپ سیمور هافمن که پیشتر هم در آثار دیگرش حضور داشتند بازی گرفت و یک فیلم خوب دیگر به کارنامه‌اش افزود. گرچه اندرسن عموما خود فیلم‌نامه آثارش را می‌نویسد اما هنگام ساخت «خباثت ذاتی» (inherent vice) تصمیم گرفت برای بار دوم دست به اقتباس از یک رمان بزند. فیلم با حال‌وهوای دهه هفتادی‌اش همچون ضیافتی سرگرم‌کننده بود که داستانی عجیب و منحصربه‌فرد داشت.\nآخرین فیلم پل توماس اندرسن یعنی «رشته خیال» (phantom thread) یک داستان عاشقانه بسیار زیبا است که بیان عشق از خلال ویرانی را همچون یک مفهوم مرکزی مورد توجه قرار داده. دانیل دی-لوئیس در این فیلم هم یکی دیگر از بازی‌های کم‌نقص‌اش را ارائه کرد و مدعی شد این حضور آخرین حضور سینمایی‌اش خواهد بود. اندرسن فعالیت حرفه‌ای خود را با ساخت ۸ فیلم در بیست و پنج سال گذشته پی گرفته است. او آثارش را با وسواس و دقت تولید می‌کند و کیفیت یک مؤلف حقیقی را به نمایش می‌گذارد. این فیلم‌ساز برجسته به شکل مداوم مخاطبان را به چالش می‌کشد و هر بار با فیلمی بزرگتر از گذشته خود قبلی‌اش را شکست می‌دهد.\n۱۰. اصغر فرهادی / اندیشمند اخلاق در مدیوم سینما\nآخرین فیلم‌ساز این فهرست، نویسنده و کارگردان مشهور ایرانی اصغر فرهادی است؛ هنرمندی که همواره تلاش کرده در آثارش ماکت‌های کوچکی از جامعه بسازد و روابط بین‌فردی افراد و پیچیدگی‌های اخلاقی‌شان را در این فضا بررسی کند.\nاستعداد فرهادی در آفرینش شخصیت‌ها درون فضایی بسته است که در نهایت به ایجاد تضادهای دراماتیک منجر می‌شود. او تحلیل خود را به شیوه‌ای ظریف و از طریق داستان بیان می‌کند بی‌آنکه کارش به موعظه و شعار بکشد.\nسه فیلم اول فرهادی یعنی «رقص در غبار» (dancing in the dust) که درباره زندگی پس از طلاق است، «شهر زیبا» (the beautiful city) درباره بخشش و «چهارشنبه سوری» (fireworks wednesday) درباره یک مشاجره پرتنش خانوادگی، هر سه از جشنواره‌های جهانی جایزه برده‌اند. فیلم بعدی فرهادی «درباره الی» (about elly) درگیری نزدیک‌تری با مفاهیم اخلاقی را نشان می‌دهد و التهاب روابط انسانی را از خلال فیلم‌نامه و بازی‌هایی سطح بالا آشکار می‌کند. درباره الی نمونه‌ای هوشمندانه از مخفی نگه‌داشتن اطلاعات داستان را در جهت پیشبرد مقاصد فیلم نشان می‌دهد و در عین حال که یک درام قوی است، تحلیلی از فرهنگ ایرانی هم به دست می‌دهد.\nگرایش فکری فرهادی که بخش‌هایی از آن را در فیلم درباره الی دیده بودیم در فیلم «جدایی نادر از سیمین» (a seperation) به اوج می‌رسد؛ فیلمی که در آن تحلیل شخصیت‌ها تکان‌دهنده و بسیار پرجزئیات است؛ شیوه روایت در فیلم از سویی یک درام پرتنش و پرتعلیق ساخته و از سوی دیگر پیچیدگی‌های اخلاقی و البته خاستگاه طبقاتی شخصیت‌ها را برملا می‌کند.\nجدایی نادر از سیمین اولین اسکار تاریخ سینمای ایران را به همراه داشت و فرهادی را به شهرت گسترده جهانی رساند. فرهادی پس از ساخت جدایی به فرانسه رفت تا فیلم سینمایی «گذشته» (the past) را جلوی دوربین ببرد. گرچه گذشته به قدرت جدایی نبود اما چه از نظر طرح داستانی و چه از نظر مکانیزم‌های آشنای سینمای فرهادی حرف‌های خاص خود را برای گفتن داشت.\n«فروشنده» (the salesman) سه سال پس از گذشته ساخته شد و بخشی از دغدغه‌های آشنای فرهادی را با تأکیدهای طبقاتی بیشتر پی گرفت. در فیلم فروشنده مقوله خشونت هم به تحلیل چندبعدی فرهادی اضافه شد تا نشان داده شود که جایگاه طبقاتی نمی‌تواند به تنهایی خشونت را کنترل کند گرچه شکل و شیوه ابراز آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. فروشنده دومین اسکار سینمای ایران را نصیب فرهادی کرد.\nنهایتا آخرین فیلم اصغر فرهادی یعنی «همه می‌دانند» (everybody knows) در کشور اسپانیا جریان دارد و عنصر آشنای آن بحران در روابط خانوادگی است. گرچه داستان آخرین فیلم فرهادی انتظارات معمول را برآورده نکرد و فاقد پیچیدگی‌های همیشگی سینمای او بود اما در تحلیل نهایی فیلم ضعیفی نبود و کماکان بینندگان خود را تا پایان حفظ می‌کرد.\nدر نهایت باید اشاره کرد که مهارت فرهادی در نشان‌دادن همدردی است بی‌آنکه مجبور به طرفداری از طرفین منازعه باشد یا بخواهد درگیر تعیین درست و غلط شود. داستان‌های او دشواری‌های زندگی روزمره را به خوبی بازتاب می‌دهند و واجد نوعی رئالیسم اجتماعی‌اند.\nاکران همزمان «جنایت بی‌دقت» و «قهرمان» اصغر فرهادی\nتاریخ اکران فیلم «قهرمان» اصغر فرهادی اعلام شد\nتیپ آمریکایی دختر اصغر فرهادی در اسکار + عکس


مدیرکل مدیریت بحران استانداری آذربایجان شرقی منصوب شد - پایگاه خبری قلم پرس\nشناسه : 19063\n۲۱ دی ۱۳۹۷ - ۶:۳۱\n“محمدباقر هنربر” به‌عنوان مدیرکل مدیریت بحران استانداری منصوب شد به گزارش قلم پرس، استاندار آذربایجان شرقی طی حکمی، “محمدباقر هنربر” را به‌عنوان مدیرکل مدیریت بحران استانداری منصوب کرد. در حکم دکتر محمدرضا پورمحمدی خطاب به مدیرکل جدید مدیریت بحران استانداری آمده است: نظر به تعهد، تخصص و تجارب جنابعالی به موجب این ابلاغ به عنوان […]\nبه گزارش قلم پرس، استاندار آذربایجان شرقی طی حکمی، “محمدباقر هنربر” را به‌عنوان مدیرکل مدیریت بحران استانداری منصوب کرد.\nدر حکم دکتر محمدرضا پورمحمدی خطاب به مدیرکل جدید مدیریت بحران استانداری آمده است: نظر به تعهد، تخصص و تجارب جنابعالی به موجب این ابلاغ به عنوان “مدیرکل مدیریت بحران استانداری” منصوب می‌شوید. امید است با توکل به خداوند متعال در راستای تحقق آرمان‌های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و عمل به برنامه‌ها و سیاست‌های دولت تدبیر و امید منشأ خیر و تحول باشید.\nمحمدباقر هنربر متولد ۱۳۵۵ در تبریز و دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت تحول از دانشگاه آزاد اسلامی، از اواخر سال ۱۳۹۳ تاکنون معاون اداره کل مدیریت بحران استانداری آذربایجان شرقی بوده است.\nIran News اخبار اخبار ایران اخبار تبریز ایران بحران تبریز تبریز خبرلری


در پست های قبل در مورد بلوک متریال اولیه استفاده شده در بلوک سیمانی ; در زیر به توضیح موارد فوق بصورت ویژه میپردازیم. [c. ابعاد بلوک سیمانی. بلوک سیمانی دارای 4 نوع ابعاد میباشد. بلوک سیمانی 10*20*40. بلوک سیمانی 15*20*50. بلوک سی\nاستفاده بتن کارخانه کاشی سقف برای فروش . ماشین آلات کاشی بتونی برای فروش. قیمت آسیاب تجهیزات کاشی و سنگ. سنگ شکن، آسیاب توپماشین الات صنعت کاشی و سرامیک اکسید آلومینیوم انواع سرامیک دریافت قیمت » خرد کردن flowsheet گیاه


جدیدترین مدل دستبند دست ساز + آموزش دستبند دست ساز دخترانه ...\nجدیدترین مدل دستبند دست ساز + آموزش دستبند دست ساز دخترانه ۲۰۱۷. جدیدترین دستبند دست ساز و آموزش دستبند دست ساز دخترانه ۲۰۱۷. انواع مجموعه مدل دستبند دست ساز دخترانه زنانه شیک و جدید. پیشنهاد مدل دستبند دست ساز های جدید ...\nچوب (۲۵) سنگ (۹) عاج و استخوان (۶) اسناد و فرامین (۶۶) ... فلفل نمکی فرنگی آبی و صورتی (۱) فلفل نمکی و آبی ... دست ساز آهارمهره نخودی رنگ (۱) دست سازفلفل نمکی (۱) رنک وروغن ...\nآسیاب فلفل چرخ. آسیاب فلفل دست adkungfu. فلفل و نمک ساب دستیarzankadeh . فلفل و نمک ساب دستی. جنس بدنه چوب،داراى چرخ دنده آسیاب از جنس. دریافت قیمت\nطرز تهیه و دستور پخت چوب شور پنیری | مامی فود\nچوب شور نوعی خوراکی بیسکوئیتی با طعم نمکی است که خوردن آن برای کسانی که فشار خون پایینی دارند توصیه می شود اگر از نمک پرهیز می کنید می توانید به دلخواه به آن کره بادام زمینی یا کنجد بی افزایید.در واقع میزان چاشنی این چوب ...\nمشاوره خرید انواع سنگ گرانیت فلفل نمکی - سنگ ایرانی. 6 آوريل 2017 . برای انتخاب مرغوب انواع سنگ گرانیت فلفل نمکی از مشاوره خرید مرکز سنگ ایران بهرمند شوید. زیرزمینی حوزه موبایل سنگ شکن - YouTube\nماشین آلات فلفل کاپوچینو\nفلفل ماشین سنگزنی ماشین آلات سنگ زنی کمکی ماشین های الکتریکی برای نورد سهام رنگ و روغن از فلفل سیاه و سفید پیپر nigrum Lب توصیه 4،052 JIS 1988 rar از چرخ برای دست آزاد سنگزنی . فروش در اینجا\nچیپس مزه ساده نمکی 130 گرمی مزمز\nخرید اینترنتی چیپس مزه ساده نمکی 130 گرمی مزمز در سایت فروشگاه اینترنتی ... چیپس فلفل سیاه دل مزه 90 گرمی ... کوتاهی جایگاه ویژه ای در میان شهروندان در زمینه فروش اینترنتی به دست آورد.\nانفجار بمب دست‌ساز در مقابل شعبه بانکی در جنوب لبنان ...\nاداره کل امنیت داخلی لبنان اعلام کرد بمبی دست ساز در مقابل شعبه فرانس بانک در خیابان ریاض الصلح، شهر صیدا در جنوب لبنان منفجر و باعث وارد آمدن خسارتی به این بانک و برخی مغازه های اطراف آن شد این انفجار هیچ تلفات جانی ...\nفروش ویژه سوپر مارکت - bigbag\nچیپس فلفل سیاه دل مزه 90 گرمی مزمز . 5,000تومان 4,700 تومان . ... چی پلت با طعم سرکه نمکی چی توز مقدار45گرمی . 2,000تومان 1,800 تومان . ... زیورآلات دست ساز . نگین و سنگ . تسبیح . آویز . ساعت . صنایع دستی . فرش .\nکدام سبک طراحی برای آشپزخانه شما مناسب است؟ | معماری و ...\nاما آیا می دانید کدام سبک طراحی برای آشپزخانه شما مناسب است؟ با پویانو همراه باشید تا با یک تست ساده به یک نتیجه درست دست پیدا کرده و با پاسخ\nسوسیس ایتالیایی یک سوسیس دست ساز خانگی بسیار خوشمزه ۱ قاشق غذاخوری فلفل سیاه آسیاب شده ایتالیایی را از فریزر خارج کنید و یک چاقو بردارید و آن را به صورت حلقوی و یا اریب برش دهید و آن را سرخ کنید و میل کنید.\nگرانیت بهسرام کاشان | فروش گرانیت بهسرام | پخش گرانیت ...\nگرانیت بهسرام کاشان به دلیل کیفیت بالایی که داراست توانسته طرفداران بسیاری را به خود جذب کند. مجموعه ما متصدی پخش گرانیت بهسرام در کشور است. اگر به دنبال خرید محصولات باکیفیت این برند هستید با مشاوران خرید ما تماس بگیرید.\nقیمت گرانیت بهسرام | پخش در سراسر کشور | فروش گرانیت ...\nسرامیک کف | قیمت سرامیک کف | انواع سرامیک کف | خرید سرامیک ...\nسرامیک کف را باید بسته به فضای خانه و محلی که قصد سرامیک کردن آن را دارید، انتخاب کنید. سرامیک‌ها به دلیل کیفیت بالای خود توانسته‌اند جایگاه محکمی در صنعت...\nسازنده ماشین آلات دستگاه چاپ امباس چوب پرس ملامینه ، pvc ساخت ماشین کلندر تولید ورق نرم (پی وی سی ) سفره کفپوش, پارچه ، چسب زن چرم ، لمینت ، چرم مصنوعی ، ساخت ماشین چوب پلاست ، امباس ورق فلزی طرح دار ، ساخت ورق های تزیینی .\nخرید پفک و اسنک یکی از پر طرفدارترین تنقلات برای تمام سنین. پفک و اسنک یکی از تنقلات محبوب بین تمامی افراد جامعه به ویژه کودکان است.این تنقلات دوست داشتنی مدل و طعم‌های مختلفی دارند و شرکت های گوناگونی این محصولات را ...\nبهسازان صنعت تدبیر | تولید کننده دستگاه های بسته بندی. دسته : ماشین آسیاب ادویه جات و قند خردکن, (ساری کوک، دار زرد)، هسته سنجد، فلفل ، زنجبیل،قوتو،شکر، ذرت و, می باشد ماشین سازی بهسازان صنعت تدبیر، دستگاه آسیاب را با سه ...


اعتراف عراقچی: فقط تحریم‌های برجامی لغو می‌شود - جهان نيوز\nيکشنبه ۵ ارديبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۱۸:۳۸\nکد مطلب: 761396\nبه گزارش جهان نيوز، شهریار حیدری نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در گفتگو با مهر در خصوص جلسه این کمیسیون با حضور سیدعباس عراقچی معاون سیاسی وزیر امور خارجه برای بررسی مذاکرات وین گفت: در این جلسه عراقچی گزارشی از جزئیات مذاکرات وین ارائه کرد. به گفته وی، دیدگاه‌های جمهوری اسلامی در مورد لغو کامل تمام تحریم‌ها در مذاکرات مطرح شده است.\nبرچسب ها: مذاکرات وین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی عباس عراقچی\nپس شما اونجا چه کار میکردید؟فقط برجامی یعنی چی؟!!\nچرا برای شکست های دولت حسن روحانی در مذاکره، توافق هسته ای و برجام و... فیلم نمی سازید؟!\nچندتا از کارگردانهای معروف هالیوود دارن میسازن در شبکه‌های اجتماعی هست!!!!!! ...\nاسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهور بابت مشکلات مردم و کشور باید از مردم ایران عذرخواهی کند.....\n۱۴۰۰/۰۲/۰۵ ۲۰:۴۲ |\nباید کل تحریم‌ها لغو شود\nاین کلام رهبر است و تمام.\nترامپ بسیاری از تحریم های ایران را ذیل تحریم های تروریستی برده و تحریم های برجامی یعنی هیچ.\nمذاکره ایران در وین غلط و اشتباه است.\nمشکل ما با آمریکا و اروپا از طریق مذاکره حل نخواهد شد و حل نمی شود.\n۱۴۰۰/۰۲/۰۵ ۲۲:۴۷ |\nهر انسان عاقلی اینو میدونه که اگر تمامی تحریم ها برداشته نشه، تحریمهای برجامی را با عنوان جدیدی مانند نقض حقوق بشر و غیره مجددا احیا می کنند.\nآقایان مذاکره کننده نمی دانند؟!!!\n۱۴۰۰/۰۲/۰۵ ۲۳:۱۰ |\nاز اول قرار بود آمریکا به برجام برگرده نه دوست ما بشه ! تا کی قراره علیه وزارت خارجه مطلب بزنید ؟\nوقتیاز طرف دولت اصولگرایان جلیلی مذاکره کننده برجام بود, نه تنها هیچگونه تحریمی را نتوتنستند لغو کنند بلکه به تعداد آنها ذائما افزوده میشد .\nبیشتر از این هم ازشون انتظاری نیست.در برجام هم دیدیم که چی دادیم و چی شد!\n۱۴۰۰/۰۲/۰۶ ۱۰:۴۲ |\nمو به مودستورات امام خامنه ای نائب امام زمان بایداجراشود...\n۱۴۰۰/۰۲/۰۶ ۱۳:۵۹ |\nطرف های مذاکره از ما چه می خواهند؟ می خواهند که فعالیت هسته ای ما را محدود کنند، در حالیکه خودشان هیچ محدودیتی ندارند. پس این ما هستیم که باید در قبال محدود کردن فعالیت هسته ای خود ، خواهان کسب امتیازات دیگری از آنها باشیم نه اینکه تحریم شویم و سپس با منت گذاری آنرا تعلیق و یا لغو کنند..


مکان شما: خانه / طراحی سایت / بلاگ / چگونه بر یک تجربه بد سئو غلبه کنیم\n۱۹:۲۲, سه شنبه,۲۰ تیر ,۱۳۹۶ /در بلاگ /توسط novinwebsite\nبه عنوان یک تیم متخصص طراحی سایت سئو ما با طیف وسیعی از مشتریان سروکار داریم. از جمله مشتریان ما می توان به صنایع بزرگ و کوچک، شرکت ها، فروشگاها و غیره اشاره کرد، مشتریان از موقعیت‌های مکانی کاملاً متفاوت با نیازهای کاملاً مختلف به ما مراجعه می‌کنند.\nدرحالی که انواع متفاوت صنایع و نیازهای مشتریان ما، چالش‌هایی را ایجاد می‌کند، اما با این‌وجود همیشه راهی برای کمک به آن‌ها جهت موفقیت آنلاین همراه با استراتژی‌های سئو و شیوه‌های عملی وجود دارد.\nعلی‌رغم تفاوت مشتریان و پیشینه تجربیات آن‌ها درزمینه بازاریابی دیجیتال، تجربه مشترکی وجود دارد که ما در تبلیغات پاپ آپ می‌شنویم و برای ما به عنوان یک تیم منخصص و افراد دیگر به‌عنوان مصرف‌کنندگان اهمیت دارد. تجربه سئو بد، و یا عدم موفقیت در امور به واسطه یک تیم سئو، هم برای ما به‌عنوان ارائه‌دهندگان خدمات و هم برای مشتریان بالقوه به‌عنوان مصرف‌کنندگان به چند دلیل مشکل‌ساز است:\n۱. اولین و مهم‌ترین دلیل برای این مسئله که برای مشتری مشکل آفرین می باشد، این می باشد که آن ها مهره سوخته شده‌اند و به دلیل عدم دستیابی به نتایج مورد انتظار عصبانی هستند، احتمالاً سرمایه خود را از دست داده‌اند، و در کل آماده قبول شکست و تسلیم شدن در برابر سئو هستند.\n۲. این مسئله برای ما به عنوان یک تیم متخصص سئو مشکل‌ساز است، زیرا یک تجربه سئو بد موجب ایجاد نگرش‌های مشکوک و بی‌اعتمادی نسبت به‌کل این صنعت می‌شود، درنتیجه از فرصت‌های آتی برای کمک به کسب‌وکارهای تجاری جلوگیری می‌کند.\n۳. این تجربه بد، در حقیقت مشکل منحصر به فردی را مطرح می‌کند. از آنجا که در بیشتر مواقع، تنها شیوه بازیابی و احیاء مجدد از یک تجربه سئو بد، داشتن یک تجربه خوب با سئو است.\nمطمئناً، شما می‌توانید تصور کنید توضیح این‌که چرا یک کسب‌وکار پس از از دست دادن زمان، سرمایه و امید خود نسبت به یک تیم سئو، تجربه سئو را با تیم سئو دیگری مدنظر قرار می‌دهند، می‌تواند کمی دشوار باشد. و این سوال برای مشتریان پیش می آید “چرا در زمانی که در این مشکل قرارگرفته‌ام باید منابع بیشتری را در سئو قرار دهم؟” “چگونه بفهمم که این مسئله پیش‌آمده با تیم سئو قبلی، بار دیگر با این تیم اتفاق نیافتد؟” ما هر دو این نگرانی ها را از مشتریانی که قبلا شکست خورده اند شنیده‌ایم، و ما به این روش به آن‌ها می‌گوییم که چگونه بر تجربه سئو بد غلبه کنند.\nبازتاب آنچه باعث شکست شده است :\nما هرگز مشتری را برای داشتن یک تجربه بد با سئو سرزنش نمی‌کنیم، اما قطعاً از آن‌ها می‌خواهیم ، آنچه باعث شکست شده است را شناسایی کنند. میان کسب‌وکارها و سئو ها، قطع شدن خطوط ارتباطی و یا به‌هم‌ریختگی و اختلاط مسئولیت‌ها به‌آسانی اتفاق می‌افتد، و این دقیقاً همان‌جایی است که مشکلات به‌تدریج به وجود می‌آیند. اگر شما تجربه بدی با شرکت بهینه سازی سایت داشته‌اید، از خود بپرسید: آیا من از انتظارات خود مطمئن نبودم؟ آیا کاری وجود داشت که من به‌نوبه خود ملزم به انجام آن بودم اما از آن آگاهی نداشتم؟ آیا مسائلی وجود داشت که من نمی‌دانستم و می‌توانستم با پرس و جوی آن مانع از این تجربه بد جلوگیری نمایم؟\nبا بررسی مطلوب و انتقادی چگونگی بروز وضعیت فعلی خود، شما گاهی اوقات می‌توانید اقدامات و یا مراحلی را شناسایی کنید که هم موجب تغییر مسیر این دوره از استراتژی شما می‌شود و هم می‌توانست به‌منظور جلوگیری از وقوع اتفاقات ناگوار مدنظر قرار گیرد. اگر شما هر چیزی که اتفاق افتاده است و یا می‌توانست برای رسیدن به نتیجه بهتر شما انجام شود را درک کنید، آمادگی بیشتری برای پیشرفت خواهید داشت.\nشما می‌توانید از اشتباهات خود درس بگیرید :\nهنگامی‌که شما اشکال کار و علت شکست را شناسایی کرده‌اید و کاملاً به موقعیت موجود واقف هستید، می‌توانید ازآنچه آموخته‌اید برای پیشبرد اهداف و کسب تجربه بهتر استفاده کنید. ترفند مدنظر، استفاده از تجربیات بد گذشته برای آماده‌سازی خود جهت کسب موفقیت است و به‌منظور انجام این کار، باید خودتان را مهیا کنید. تجربه سئو بد خود را اعلام کنید، شما باید اهداف خود را مجدداً جمع‌بندی و ارزیابی کنید. اهداف جدید چه بودند و اهداف شما در حال حاضر چیست؟ چه چیزی باید اتفاق بیفتد که بار قبل اتفاق نیفتاده بود؟ بار قبل چه سوا لاتی مطرح نشده بودند؟ مجدداً، با استفاده از تجربیات گذشته، درک خود را از نحوه عملکرد سئو و این‌که چه کاستی در عملکرد شرکت مربوطه نسبت به شما وجود داشته است بالاتر ببرید.\nتفکر انتقادی در مورد این‌که چه راه‌حل‌هایی برای مشکلات شما وجود دارد :\nبه‌این‌ترتیب، شرکتی که شما استخدام کرده‌اید، سر شما کلاه گذاشته است، و تجربه بد سئو، اثر سوئی بر عملکرد کسب‌وکار آنلاین شما را داشته است. در حال حاضر تکلیف چیست؟\nدر خصوص بسیاری از کسب‌وکارهایی که از طریق سئو با شکست مواجه شده‌اند، گرایش به نادیده گرفتن این تجربیات به‌صورت بخشی از استراتژی‌شان و عدم بررسی مسائل گذشته وجود دارد. این مسئله کاملاً قابل‌درک است، به دلیل این‌که چرا باید یک فرد تمایل به سرمایه‌گذاری زمان و پول بیشتر چیزی داشته باشد که موجب شکست آن‌ها شده است؟ اما مشکل این منطق این است که خسارت وارده از طریق سئو بد اغلب صرفاً از طریق سئو خوب اصلاح‌شده است. اگر سئو بد وب‌سایت شما به خطر انداخته است، یا موجب رتبه‌بندی بد، و یا یک سایت آشفته و نابسامان شده است، بنابراین سئو خوب همان چیزی است که شما را از این مخمصه خلاص خواهد کرد.\nشاید این‌یک واکنش طبیعی به نظر برسد، اما لطفاً تنها به دلیل داشتن تجربه بد سئو ، دور سئو را خط نکشید. سئو و بهینه سازی های مناسب می‌توانند شما را در روند بازیابی و پیدا کردن راه‌حل‌هاکمک کند و موجب موفقیت بیشتر از قبل شما شود.\nگروه طراحی و سئو نوین وب سایت با تیم متخصص در امور سئو و بهینه سازی یک تجربه خوب سئو را برای شما رقم خواهد زد.لطفا برای مشاوره رایگان با کارشناسان ما با تلفن: ۹۸۶۲-۸۲۲-۰۹۱۹ تماس بگیرید.\nhttp://www.novinwebsite.com/wp-content/uploads/2017/07/how-to-overcome-a-bad-seo-experience.jpg 300 300 novinwebsite http://www.novinwebsite.com/wp-content/uploads/2017/06/logo-novinwebsite.png novinwebsite2017-07-11 19:22:242017-10-09 19:29:35چگونه بر یک تجربه بد سئو غلبه کنیم\nپیج رنک (PageRank) در مقابل رنک دامنه (Domain Rank) – تفاوت این دو چیست؟\nقالب وردپرس رایگان در مقابل پولی: کدام را انتخاب کنیم؟


یافته‌ها: ماهیانه بطور متوسط 95 بیمار براي شکستن سنگ کلیه به واحد سنگ شکن بیمارستان کاشانی مراجعه کرده بودند. میزان هزینه‌ها 51131288000 ریال در سال 90 و میزان کل درآمد بخش 3200000000 ریال (6/62 درصد هزینه‌ها) بود و 4/37 درصد زیان سالیانه محاسبه …\nهريک از اين نمونه ها توسط سنگ شکن فکي خرد و بخش هايي از نمونه با ابعاد 2.5-7 سانتي ... عملکرد الگوريتم طبقه کننده بر اساس نرخ طبقه بندي کننده صحيح به ترتيب مربوط به سنگ دولوميت، آهک و آهک ...\nهر سنگ‌شکن روش خاصی برای خردایش دارد که به دو بخش عمده تقسیم می‌شوند الف-خردایش به حالت فشردن (سنگ‌شکن‌های؛ ژیراتوری اولیه، فکی و مخروطی)، که در این روش مواد بین دو سطح که به یکدیگر نزدیک 1000. 1000.\nچگونه برای محاسبه تولید سنگ شکن فکیسنگ شکن برای فروش اندازه سنگ شکن برای برای ذغال ... صفحه مربوط به آخرین خبرهای سنگ زنی. به گزارش همشهری آنلاین به نقل از گاردین، دکتر محمدجواد ظریف ...\nمحاسبه قدرت سنگ شکن چرخ. چکش آسیاب 2 اسب بخار موتور الکتریکی برای, آسیاب نمک و فلفل, امتیاز . ... مدت زمان سنگ شکن بسته به شرایط مختلف معمولاً از 30 دقیقه تا یک ساعت طول می کشد.


پایگاه اطلاع رسانی شرکت نفت/اهتمام صنعت نفت به جمع آوری گازهای همراه\nپنجشنبه 8 اسفند 1398 22:59:50\nمدیر عامل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب با اشاره به برنامه این شرکت برای جمع آوری گازهای مشعل تصریح کرد: با دستور مقام عالی وزارت نفت و بر اساس برنامه ریزی صورت گرفته، 2 قرارداد جمع آوری گازهای مشعل با شرکت هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس و شرکت پتروشیمی مارون به ارزش بیش از یک میلیارد و ۲۰۰میلیون دلار طی سال گذشته امضا شد.\nبه گزارش پایگاه اطلاع رسانی شرکت ملی نفت ایران، احمد محمدی افزود: بر اساس این قراردادها 90 درصد گازهای مشعل که ارزش افزوده بالایی برای کشور دارند در بازه زمانی کمتر از ۳ سال جمع‌آوری می شود كه هم اكنون اين قرارداد ها وارد فاز اجرایی شده اند.\nوی با بیان این که پيشتر بخش عمده گازهاي مشعل در اطراف كلانشهر اهواز مديريت شده بود، ادامه داد: با اجرای طرح جمع آوري گازهاي همراه، تقریبا تمام مشعل های واقع در محدوده شرق، مرکز و شمال استان خوزستان و بخشی از استان کهگیلویه و بویراحمد نیز خاموش خواهند شد.\nمحمدي با اشاره به اینکه بر اساس اولویت بندی، قرار است مشعل‌ها یک به یک خاموش شوند، افزود: گازهای جمع آوری شده به مقاصد پتروشیمی و کارخانه های گاز و گاز مایع ارسال خواهد شد که علاوه بر ایجاد ارزش افزوده، ره‌آورد محيط زيستي به همراه دارد و در بهبود كيفيت هواي مناطق پیراموني تأسيسات تأثير بسزايي خواهد داشت.\nوی تصریح کرد: با تاکید وزیر نفت در این طرح حداکثر دقت و توجه به کار گرفته شده تا از توان و ظرفیت نیروهای بومی و تجهیزات ساخت داخل و پیمانکاران ایرانی استفاده شود.\nمدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب به اقدامات این شرکت در يكسال اخير جهت ارتقاي سطح كيفي هوا در محدوده شهر اهواز اشاره کرد و توضیح داد: سال گذشته پروژه مشعل بدون دود در واحد بهره برداری شماره 3 اهواز اجرا شد و ماه گذشته با تلاش همکاران بخشهای مختلف شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب به دانش بومی ساخت مشعل های بلند بدون دود دست پیدا کرده و پروژه مشابهي در واحد بهره برداری اهواز ۲ اجرا شد که تاثیر قابل توجهی در بهبود كيفيت هواي شهر اهواز داشته است.\nمحمدی تصریح کرد: در تمام عملیات حفاری و زنده سازی چاه ها، از دستگاه های فراورش سیار نفت(MOT, MOS) استفاده می شود تا از سوزاندن نفت خام در محیط جلوگیری به عمل آید.\nشرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، گازهای همراه، احمد محمدی


گوشی گلکسی گرند 2 بروزرسانی اندروید 4.4 را دریافت کرد!\nبا سعید میرزاپور ۱۳۹۳/۰۴/۲۳\nکمپانی‌های تولید کننده اسمارت فون سعی می‌کنند که همیشه گوشی‌های خود را به آخرین نسخه از سیستم عامل بروزرسانی کنند. برخی کمپانی‌ها نظیر گوگل در ارایه این بروزرسانی برای اسمارت فون‌های خود بسیار جدی و سریع عمل می‌کنند. امروز نیز سامسونگ از خود حرکتی نشان داد و گوشی گلکسی گرند 2 را به نسخه 4.4.2 سیستم عامل محبوب اندروید بروزرسانی کرد. کاربران کشور هند اکنون این بروزرسانی را دریافت کرده‌اند و سایر کشور‌ها نیز به‌زودی دریافت خواهند کرد.\nگلکسی گرند 2 اسمارت فونی میان رده محسوب می‌شود و از یک پردازنده چهار هسته‌ای همراه صفحه نمایش اچ دی استفاده می‌کند. از سایر مشخصات این گوشی می‌تواند به دوربین 8 مگاپیکسلی، فلاش LED و باتری 2600 میلی آمپر ساعتی اشاره کرد. این گوشی به‌دلیل صفحه نمایش بزرگ و سخت افزار قدرتمند، یکی از گوشی‌های محبوب و پرفروش بازار است.\nدر این آپدیت، رابط کاربری تاچ‌ویز نیز بروزرسانی می‌شود. شایان ذکر است که این گوشی به‌صورت رسمی با اندروید 4.3 به‌فروش می‌رفت، اما اکنون اندروید 4.4 نیز برای این گوشی موجود است و نسخه دو سیم‌کارته آن نیز تا پایان هفته بروزرسانی را دریافت خواهد کرد.\nحجم این بروزرسانی 350 مگابایت است که کاربران بر اساس کشور محل زندگی آن را دریافت خواهند کرد. در زمان ارایه این بروزرسانی برای گوشی شما، گوشی یک هشدار مبنی بر وجود آپدیت جدید نمایش خواهد داد.\ngalaxy grand 2 android 4.4اندروید 4.4 برای گرند 2اندروید 4.4.3بروررسانی گلکسی گرند 2گلکسی گرند 2\nاندروید گرند ۲سامسونک میخوام\nچطوری اندروید گوشیام را بالا ببرم\nهراتیان می گوید 5 سال پیش\nسلام میشه خط اینترنت ۴جی بشه؟؟؟\nعشق تنها می گوید 7 سال پیش\nعالیه انشاالله اندروید L را هم دریافت کنه.


بررسی نتایج درمان سنگ حالب به روش سنگ‌شکنی از طریق داخل حالب .روش سنگ‌شکنی داخل حالب TUL ( Trans Ureteral Lithotripsy ) روشی جدید در ایران محسوب شده و در چند سال اخیر مورد استفاده قرار گرفته است. هدف از این تحقیق بررسی نتایج درمانی این روش طی سال اول راه‌اندازی بخش اندویورلوژی در بیمارستان شهید هاشمــی‌نژاد بــوده است. در این مطالعه تجربی بالینی( Clinical .سنگ شکن سنگ chowdeshwari,سنگ شکن سنگ chowdeshwari,پورتال-شهید رجایی-سنگ شکنکلینیک تخصصی تشخیص و درمان سنگهای ادراری بیمارستان شهید رجایی از سال 89 فعالیت خود را آغاز نموده است و تا کنون هزاران بیمار مبتلا به سنگ کلیه در این مرکز درمان شده اند دستگاه سنگ شکن توسط امواج، سنگ های درشت را به ذرات شن ریزه قابل دفع تبدیل می نماید. این روش غالبا اولین خط درمانی رادر مبتلایان به سنگ کلیه.فروش سنگ شکن فکی با قیمت مناسب - ممتاز سنگ شکنسنگ شکن فکی (jaw crushers) : یکی از انواع سنگ شکن ها، این مدل است که در ابتدایی ترین پروسه سنگ شکنی قرار می گیرد و عملیات خردسازی سنگ ها و فرآوری مواد معدنی و شن و ماسه را بر عهده دارد. از اصلی ترین شکل دستگاه سنگ شکن ها، اغلب با نام سنگ شکن فکی در معادن سنگ استفاده و مورد استفاده و بهره برداری قرار می گیرد این.\nنظرات درسنگ شکن سنگ chowdeshwari\nPre:جریان سنگ شکن سنگ\nNext:فوق العاده زیبا آسیاب خاکستر


نشست مشترک فرماندار ورامین با اعضای شورای بخش جوادآباد برگزار شد | | ورامین تدبیر\nنشست بررسی مسائل و مشکلات روستاها و دهیاری های بخش جوادآباد با حضور یوسفی فرماندار، پاکدل سرپرست روابط عمومی و مسوول حوزه فرماندار ،علیخانیان رییس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی ، سیاه تیری رییس آب و فاضلاب روستایی و اعضای شورای بخش جوادآباد برگزار شد.\nبه گزارش روابط عمومی فرمانداری ورامین، یوسفی ضمن تقدیر از زحمات اعضای شورای بخش هدف از تشکیل این جلسه را بررسی مسائل و مشکلات روستاها و دهیاری ها بیان نمود و اذعان داشت: مشکلات موجود در روستاها مستلزم بررسی و پیگیری های مداومی است که امید است با پیگیری و تلاش هرچه بیشتر مسئولین در اسرع وقت مرتفع گردند.\nنماینده عالی دولت در شهرستان ورامین با بیان اینکه خدمت به مردم نوعی عبادت است و دولت نیز تلاش مضاعف دارد تا مشکلات در روستاها حل شود، افزود: دولت تدبیر و امید توجه خاصی به روستاها دارد و از این رو با ارائه راهکارهایی سعی دارد در مسیر توسعه همه جانبه روستاها گام بردارد .\nفرماندار ورامین تاکید کردند دهیاران می توانند مشکلات روستاها و آنچه مردم به آن نیاز دارند را بررسی وبه بخشدارگزارش نمایند و ایشان نیز موارد مطروحه را به اطلاع فرمانداری برساند.\nوی ادامه داد : باید امکانات روستاها به گونه ای باشد که روستائیان در روستا احساس راحتی و آرامش کنند تا دیگر به خیال زندگی بهتر به شهرها مهاجرت نکنند.\nوی ضمن تاکید بر حل مشکلات در روستاها گفت: برای برطرف کردن مشکلات روستاها باید با وحدت و تعامل گام برداریم و نظارت دقیقی بر فعالیت های در دست اقدام صورت گیرد.\nمشکل کمبود و تامین آب شرب و کشاورزی ،بهسازی جدول ، آسفالت معابر در روستا از جمله مسائلی بود که در این جلسه مطرح و فرماندار راه کارها و دستوراتی را در این خصوص صادر نمود


سهم ایرانیان مقیم خارج از سرمایه‌گذاری خارجی/ کدام استان ها برای سرمایه خارجی جذاب تر است؟ - جديدترين اخبار ايران و جهان ممتاز نیوز\nاز, است؟, استان, ایرانیان, برای, تر, جذاب, خارج, خارجی, سرمایه, سرمایه‌گذاری, سهم, کدام, مقیم, ها\nبررسی روند جذب سرمایه گذاری خارجی در ایران طی یکسال گذشته به صورت خاص و روند چند سال اخیر آن به گواه آمار نشان می دهد که با وجود فاصله زیاد کشور با فرصت ها و ظرفیت های عظیم جذب سرمایه خارجی، اما روند حداقل ۵ سال گذشته در یک خط سیر رو به رشدی قرار گرفته است.\nایران در سال گذشته توانسته است به میزان ۵٫۳ میلیارد دلار طرح و پروژه برای جذب سرمایه های خارجی طراحی و معرفی کند و با اینکه نتوانست به همه آنچه که تدارک شده بود برسد، رقم ۴٫۱ میلیارد دلار جذب سرمایه گذاری خارجی را محقق کرد.\nتلاش برای جذب سرمایه های خارجی در پروژه ها و به کارگیری آن در برنامه های پیشرفت اقتصادی چه از سرمایه گذاران خارجی و چه از ایرانیان مقیم سایر کشورها؛ تفکری است که در چندسال گذشته جدی شده و با تدوین برخی اولویت ها رو به رشد گذاشته است.\nتلاش برای بازگرداندن سرمایه ایرانیان خارج نشین\nدر تعامل با بخش دولتی و برای رفع موانع عمومی سرمایه گذاری در ایران و اخذ مصوبات و مشوق های لازم؛ اقداماتی از جمله طراحی و تدوین مشوق های هدفمند، اصلاح و تسریع فرایند صدور مجوز سرمایه گذاری خارجی و تدارک بسته ها و فرصت های سرمایه گذاری برای جذب سرمایه خارجی، صورت گرفته است.\nهمچنین تاثیر برخی از وزارتخانه ها و دستگاه ها در بهبود روند جذب سرمایه های خارجی مانند نیرو، راه و شهرسازی، جهاد کشاورزی، صنعت، معدن و تجارت و برخی سازمان ها مانند خصوصی سازی، بنیاد مستضعفان و جانبازان، سازمان بورس و اوراق بهادار، اتاق های بازرگانی، سازمان میراث فرهنگی، مناطق آزاد، سازمان انرژی های نو، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و سازمان گسترش و نوسازی معادن، سازمان اقتصادی کوثر، شستا و صندوق توسع ملی نیز مورد تاکید برنامه ریزان قرار گرفته است.\nجدول شماره (۱): بررسی آمار و روندهای سرمایه گذاری خارجی در جهان\nمنطقه/ گروه کشوری حجم جریان ورودی(میلیارد دلار) نرخ تغییرات نسبت به سال ۲۰۱۰ (درصد) پیش بینی جریان های ورودی سال ۲۰۲۱ (میلیارد دلار)\nکشورهای توسعه یافته ۷۴۸ ۲۱+ ۸۴۰ تا ۱۰۲۰\nکشورهای در حال توسعه ۶۸۴ ۱۱+ ۷۵۵ تا ۹۳۰\nکشورهای در حال گذار ۹۲ ۲۴+ ۱۱۰ تا ۱۵۰\nجنوب آسیا ۳۸٫۹ ۲۲٫۶+ ۴۶۰ تا ۵۷۰\nغرب آسیا ۴۸٫۶۸ ۱۶٫۳۴- ۴۶۰ تا ۵۷۰\nآسیای میانه ۸۴٫۵۳ ۲۲٫۵۸+ ۴۶۰ تا ۵۷۰\nجهان ۱۵۲۴ ۱۶+ ۱۷۰۰ تا ۲۱۱۰\nدر جدول شماره (۱) از نظر قاره ای تنها دو قاره آفریقا و اقیانوسیه با رشد منفی نسبت به سال قبل همراه بود و در تقسیم بندی منطقه ای نیز تنها دو منطقه غرب آسیا و حوزه دریای کارائیب با رشد منفی روبرو بودند.\nجدول شماره (۲): لیست ۱۰ کشور برتر سرمایه فرست دنیا در سال ۲۰۱۱ و مقایسه آن با عملکرد ۲۰۱۰\nکشور میزان سرمایه فرستی۲۰۱۰(میلیون دلار) میزان سرمایه فرستی۲۰۱۱(میلیون دلار)\nآلمان ۱۰۹٫۳۲۱ ۵۴\nجزایر ویرجین ۵۸٫۷۱۷ ۶۳\nچین ۶۸٫۸۷ ۶۵\nروسیه ۵۲٫۵۲۳ ۶۷\nسوئیس ۶۴٫۷۸ ۷۰\nهنگ کنگ ۹۵٫۳۹۶ ۸۲\nفرانسه ۷۶٫۸۶۷ ۹۰\nبریتانیا ۳۹٫۵۰۲ ۱۰۷\nژاپن ۵۶٫۲۶۳ ۱۱۴\nایالات متحده ۳۰۴٫۳۹۹ ۳۹۷\nبررسی وضعیت سرمایه گذاری خارجی در ایران از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ نشان می دهد که مجموعه تلاش ها منجر به رشد ورود سرمایه های جدید به داخل کشور به میزان ۱۱۷ درصد در سال گذشته میلادی شده است.\nجدول شماره (۳): وضعیت سرمایه گذاری خارجی در ایران از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱\nسال حجم سرمایه گذاری خارجی(میلیون دلار) رشد سالانه(درصد) نرخ رشد نسبت به میانگین مقطع زمانی پایه از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۰ (درصد)\nمتوسط ۱۹۹۹-۲۰۰۶ ۱٫۲ – –\n۲۰۰۷ ۲٫۰۰۵ – ۴٫۹\n۲۰۰۸ ۱٫۹۰۹ ۴٫۸- ۰٫۱۵-\n۲۰۰۹ ۳٫۰۴۸ ۵۹٫۷ ۵۹٫۴\n۲۰۱۰ ۳٫۶۴۸ ۱۹٫۷ ۹۰٫۸\n۲۰۱۱ ۴٫۱۵۲ ۱۳٫۸ ۱۱۷٫۱\nآمارهای مربوط به سرمایه های خارجی جذب شده در استان های کشور بدون احتساب نفت و گاز در سال ۹۰ (۲۰۱۱ میلادی) نشان می دهد که فارس با ۳۹۰ میلیون دلار بیشترین میزان سرمایه خارجی را جذب کرده است که بیشتر از ۲ برابر کل بودجه های عمرانی اختصاص یافته به این استان است.\nگیلان در این بخش با ۲۱۲ میلیون دلار در جایگاه دوم کشور و تهران با جذب ۱۳۵ میلیون دلار سرمایه خارجی در جایگاه سوم قرار دارد. کران در این بخش ۱۳۰ میلیون دلار و مازندران نیز ۱۲۴ میلیون دلار جذب سرمایه خارجی داشته اند.\nآذربایجان شرقی نیز ۱۲۱ میلیون دلار و زنجان ۱۱۶ میلیون دلار سرمایه خارجی در سال گذشته جذب کرد. با این حال همدان نیز توانسته است ۱۰۳ میلیون دلار سرمایه خارجی برای اجرای طرح های جذب کند. مابقی استان ها دارای جذب سرمایه های خارجی کمتر از ۱۰۰ میلیون دلار بوده اند.\nالبته اگر بخواهیم جذب سرمایه های خارجی را با احتساب نفت و گاز بررسی کنیم استان بوشهر با جذب ۱۹۵۵ میلیون دلار در جایگاه اول کشور قرار دارد و بعد از آن نیز خوزستان توانسته است ۹۴۳ میلیون دلار سرمایه را به داخل کشور وارد کند.\nیکی از راهکارهایی که در سال های اخیر برای جذب سرمایه های خارجی مورد توجه برنامه ریزان قرار گرفته است، تلاش برای بازگرداندن سرمایه های ایرانیان خارج کشور است که در طول چند سال اخر روند رو به رشدی داشته است.\nجدول شماره (۴): سهم ایرانیان مقیم خارج کشور از سرمایه خارجی جذب شده در ۵ سال گذشته\nسال سهم سرمایه ایرانیان مقیم خارج از کل سرمایه وارده (درصد)\n۱۳۸۶ ۰٫۰۰۹ درصد معادل ۱٫۶ میلیون دلار\n۱۳۸۷ ۱٫۱۹ درصد معادل ۲۵ میلیون دلار\n۱۳۸۸ ۵٫۱۱ درصد معادل ۱۳۳ میلیون دلار\n۱۳۸۹ ۰٫۷۴ درصد معادل ۲۸ میلیون دلار\n۱۳۹۰ ۹٫۹۵ درصد معادل ۴۸۲ میلیون دلار\nجدول شماره (۵): جدول مقایسه روند سرمایه گذاری خارجی ایران و جهان\nسال نسبت سرمایه گذاری خارجی جذب شده به تولید ناخالص داخلی کشور (درصد) سهم تولید ناخالص داخلی ایران از کل تولید ناخالص داخلی جهان (درصد) سهم سرمایه گذاری خارجی جذب شده ایران از جریان سرمایه گذاری جهان(درصد)\n۲۰۰۷ ۰٫۵۴ ۰٫۵۵ ۰٫۱\n۲۰۰۸ ۰٫۴۵ ۰٫۵۸ ۰٫۱\n۲۰۰۹ ۰٫۸۳ ۰٫۶۳ ۰٫۲۵\n۲۰۱۰ ۰٫۹۵ ۰٫۶۴ ۰٫۲۷\n۲۰۱۱ ۰٫۹۰ ۰٫۶۸ ۰٫۲۷\nبررسی روند نرخ رشد سالیانه سرمایه گذاری خارجی ایران و منطقه با نرخ رشد سال پایه ۲۰۰۶ نشان می دهد که ایران در بین سایر کشورهای منطقه دارای رشد ۱۵۲ درصدی در نرخ رشد سالیانه جذب سرمایه از خارج است.\nدر این بخش پاکستان رشد منفی ۶۲ درصدی و عربستان نیز نرخ رشد منفی ۴ درصدی را به ثبت رسانیده است. همچنین ترکیه دارای رشد منفی ۲۱ درصدی در نرخ رشد سالیانه سرمایه گذاری خارجی بوده است.\nکشور عمان با نرخ رشد منفی ۵۱ درصدی و قطر نیز با نرخ رشد منفی ۱۰۲ درصدی مواجه شده اند. در این بین متوسط نرخ رشد سالیانه سرمایه گذاری خارجی در منطقه خاورمیانه به میزان ۲۲٫۳۶ درصد اعلام شده است.\nجدول شماره (۶): رتبه ایران در منطقه در بخش جذب سرمایه گذاری خارجی\nسال رتبه ایران در منطقه تغییر جایگاه\n۲۰۰۸ ۷ –\n۲۰۰۹ ۵ ۲+\n۲۰۱۰ ۵ –\n۲۰۱۱ ۳ ۲+


دانلود فیلم مستند Forks Over Knives 2013دانلود فارسی\nForks Over Knives 2013\nفیلم مستند Forks Over Knives 2013 ، یک فیلم مستند اجتماعی می باشد ، که در سال 2013 توسط کمپانی Monica Beach ساخته شده است . کارگردانی این فیلم مسنتد بر عهده Lee Fulkerson بوده است ، که یکی از کارگردانان موفق در زمینه ساخت فیلم مستند می باشد . در این فیلم مستند کارگردان با استفاده از تحقیقات فزیک دان آمریکایی Caldwell Esselstyn و پروفسور T. Colin Campbell, این مساله را مورد بحث و بررسی قرار می دهد ، که اگر نگوییم تمام اما می توان گفت اکثر بیماری هایی که امروزه بشر درگیر آنهاست را می توان با کنترل کردن منوی غذایی انسان ها را نابود و یاریشه کن کرد . لی همچنین در این فیلم مستند با استفاده از تحقیقات بیست ساله اش در رابطه با غذاهای گیاهی در دانشگاه آکسفورد ، توانسته است به یافته های بزرگی دست یابد ، که این یافته ها در این فیلم مستند بیان شده اند . یکی از نکات این فیلم مستند این می باشد ، که شما شاهد خواهید بود که سازندگان این فیلم مستند به شما نشان خواهند داد ، که چگونه غذاهای روزانه شما که هر روز مصرف می کنید و جزو غذاهای سالم شما می باشند ، می توانند شما را به بدترین بیماری های ممکن دچار کنند . فیلم مستند Forks Over Knives 2013 یک مستند بسیار زیبا در رابطه با غذاها و بیماری های مرتبت به آنها می باشد .\nتصاویری از فیلم مستند Forks Over Knives 2013\n– ژانر : مستند– تهیه کننده : Monica Beach– تاریخ انتشار : 2013– محصول کشور : ایالات متحده– زبان : انگلیسی– تعداد قسمت : 1– کیفیت نمایش : 720Blu ray– فرمت فایل : mkv– زیر نویس فارسی : بزودی\nForks Over Knives 2013 دانلود دانلود Forks Over Knives 2013 دانلود فیلم مستند Forks Over Knives 2013 دانلود فیلم مستند جدید دانلود فیلم مستند رایگان دانلود مستند دانلود مستند 2015 رایگان فیلم فیلم Forks Over Knives 2013 مستند مستند Forks Over Knives 2013\nاین مستند دوبله شده هست؟\nدانلود فیلم مستند Forks Over Knives 2013 با کیفیت 720 - حجم 4.43 گیگابایت