سیلِ خروشان | Heyfa - صفحه 2 - تایپ رمان - انجمن نودهشتیا\nو شروع کرد به گریه کردن. منم داشتم‌گریه میکردم. صدای مامان رو شنیدم‌که با عصبانیت میگفت:\n_تو اینجا چه غلطی میکنی؟ هر چی میکشیم از توئه بی چشم و رو میکشیم. با چه رویی اومدی اینجا\nاز حرفای مامان ناراحت شدم. دلم براشون تنگ شده بود ولی بغضم شکست. هق هق کنان گریه کردم. خیلی دوسشون دارم ولی نباید به خاطر یه آدم نَیارز من رو از خودشون می روندن. دلم نمیخواست اون موقع مامان بهم زخم زبون بزنه. مامان باز دوباره شروع به گریه کردن کرد و داد زد:\n_از جلو چشمام دور شو تو دیگه دختر ما نیستی.\nاز جام بلند شدم سانلی مانتومو چنگ زد ولی من توجهی نکردم. حتی به آجی آجی گفتناش هم توجهی نکردم. رفتم بیرون از بیمارستان یه صندلی پیدا کردم و نشستم و زار زدم. مگه من چیکار کردم؟ فقط خواستم اون طور که دوست دارم زندگی کنم. فقط میخواستم خوشبخت باشم. احساس کردم قطره های آب روی سرم میریزه. به آسمون نگاه کردم. داشت بارون میومد. هوا هم خیلی سرد بود و یادم رفته بود پالتو بپوشم. خیلی سردم بود. بازوهامو بغل کردم و تو خودم‌جمع شدم. نمیتونستم برم داخل چون ممکن بود مامان ناراحت بشه. یهو احساس کردم یکی روم یه چیزی انداخته. به سرعت برگشتم و دیدم مامان با حالت قهر پالتوشو انداخته رو شونه هام و کنارم روی صندلی نشست ولی روش طرف من نبود. نگاهش کردم. از آخرین باری که دیدمش چقدر شکسته تر شده بود. با صدای بغض دار صداش زدم:\n_به من نگو مامان. من دیگه مامان تو نیستم. همون موقعی که روی حرف من و بابات حرف زدی مامان و باباتو چال کردی. الانم اومدم که بهت بگم بری. سانلی رو هم‌کلی دعواش کردم که بهت زنگ زده.\nبی صدا گریه کردم. وقتش بود حرفامو بزنم. حالا که دیگه کسی نبود که بین حرفم بیاد:\n_مامان مگه من چیکار کردم؟ من فقط خواستم شریک زندگیمو خودم انتخاب کنم. شما گفتین یا شایان یا هیچکس. آخه چرا؟ مگه من حق زندگی ندارم؟...\n_بحثای کهنه رو باز نکن. حرفاتو زدی جواباتو هم شنیدی. دیگه چیزی واسه گفتن نیست.\nاینو گفت و از جاش بلند شد. بین راه به طرفم برگشت و بدون اینکه نگاهم کنه گفت:\n_ از اینجا هم برو. ممکنه بابات با دیدنت دوباره سکته کنه. خبر حال باباتو بعدا از سانلی بگیر البته اگه برات مهم باشه.\nچیزی نمیگفتم فقط اشک میریختم. نمیتونستم برم. نباید میرفتم. اگه برم دلم‌میمونه پیش بابا و مامان و سانلی. همونجا موندم. پالتو رو پوشیدم و کلاهشو روی سرم انداختم. بخار از دهنم خارج میشد. حسابی خیس شده بودم. که صدای سانلی رو شنیدم:\n_تو هنوز نرفتی؟ من فکر کردم رفتی که نیوردمت تو. بیا بریم تو مثل موش آب کشیده شدی.\nبی هیچ حرفی رفتم داخل. وقتی مامان منو دید روشو ازم برگردوند. دلم شکست. سانلی هنوز گریه میکرد و من مشغول دلداری سانلی بودم. چند ساعت که گذشت خبر دادن که بابا بهوش اومده. سانلی و مامان رفتن که ببیننش ولی من جرعت نکردم برم تو. موندم همونجا و گریه کردم. برای اینکه پدر و مادر دارم ولی انگار ندارم. برای اینکه خانواده دارم ولی انگار ندارم. دستی روی شونم حس کردم و دیدم سانلی بالای سرم ایستاده. با لبخند بهم گفت:\n_بابا میخواد تورو ببینه.\nاشکامو پاک کردم و به سرعت از جام بلند شدم. هنوز تردید داشتم که برم تو یا نه. یه نگاهی به سانلی انداختم‌که اونم با لبخند به من نگاه میکرد. بالاخره وزنه های صد کیلویی رو از پاهام برداشتم و به سمت اتاقی که بابام توش بود رفتم. دلم خیلی تنگش بود. وقتی که در رو باز کردم اول از همه صورتشو دیدم. دلم هوری ریخت. چند قطره اشک از چشمام پایین اومد. دیدن بابام با اون همه دستگاهی که بهش وصل بودن بدترین چیز دنیا بود. به هق هق افتادم. نتونستم از جام تکون بخورم. سانلی دستشو پشت کمرم‌گذاشت و منو به سمت تخت هدایت کرد و رو به بابا گفت:\n_بفرما بابا جون اینم اون دختری که همش سراغشو میگرفتی.\nنمیتونستم توی چشماش نگاه کنم. فقط سرمو پایین انداخته بودم و اشک میریختم. سرم‌پایین بود و با دستام بازی میکردم. یهو دستای بابا رو دیدم که روی دستام‌نشست. به دستش نگاه کردم. سِرُمِ توی دستش هق هقمو بیشتر کرد. به دنبال من سانلی و مامان هم گریه کردن. باباگفت:\n_سلین بابا خوبی؟\nمن چیزی نمیگفتم فقط اشک میریختم. بابا ادامه داد:\n_چقدر دلم برات تنگ شده بود. حالا ما دوتا پیرمرد پیرزن یه چیزی گفتیم تو نباید بزاریمون به حال خودمون. یعنی خودت دلت تنگ نشد برامون؟\nچیزی نمیتونستم بگم فقط گریه میکردم. زانو زدم‌کنار تخت بابا و دستشو تا جایی که میتونستم بوسیدم. بابا اون یکی دستشو روی سرم به حالت نوازش قرار داد. نیم رخ سمت راستم رو روی دستای بابا گذاشتم و گریه میکردم. با هق هق گفتم:\n_هیش...بحث شایان رو تموم کن. دیگه مجبورت نمیکنم کاری رو که دوست نداری انجام بدی.\nداشتم از شوق اشک میریختم. خیلی خوشحال بودم که بابام منو بخشید. سرم رو چرخوندم طرف مامان که ببینم در چه حاله. اونم داشت اشک میریخت و گوشه ی روسریشو جلوی دهنش گذاشته بود. دستمو به میله ی تخت گرفتم و بلند شدم. با پاهای بی جون و شونه های خمیده به سمت مامان رفتم. روشو برگردوند. زانوهام‌به زمین اصابت کرد. دستم رو روی زانوهاش گذاشتم و صداش زدم:\nجوابی نداد و فقط اشک‌میریخت. با چشمای گریون به بابا و بعد به سانلی نگاه کردم. سانلی گریه میکرد. دوباره به صورت مامان خیره شدم و گفتم:\n_تو منو نمی بخشی؟\nمامان طاقت نیورد. دستاشو باز کرد و منو در آغوش کشید. محکم‌فشارش دادم که شالم افتاد. مامان دستاش رو لای موهام فرو برد. دیگه انرژیم تحلیل رفت از این‌همه گریه کردن. از بغل مامان که جدا شدم دیدم سانلی روبه‌روم یه لیوان آب قند گرفته بود. لاجرعه سرکشیدم. حالم بهتر شده بود. از نظر روحی خیلی شاد شده بودم. چون بعد از اون سانلی و بابا سعی میکردن حال من و مامان رو عوض کنن. دیگه بابا و مامان با من قهر نبودن. دیگه ازم کینه به دل نداشتن. خدا رو شکر که همه چی داره درست میشه. بهراد، مامان و بابا همه چی. راستی گفتم بهراد. هنوز هم نمیدونم چه جوابی باید بهش بدم؟ خب معلومه دیگه نمیتونم که ازش دل بکنم. ساعت یازده ظهر بود که بابا رو از بیمارستان مرخص کردن. سانلی و مامان خیلی اصرار کردن که باهاشون برم اما چون خیلی خسته بودم نتونستم برم. میخواستم فقط برم خونه و بخوابم. یه تاکسی گرفتم و به خونه رسیدم. همینکه رسیدم پریدم تو حموم و یه دوش حسابی گرفتم. دوش گرفتم که تموم شد مشغول خشک‌کردن موهام با حوله بودم. عادت نداشتم با سشوار موهامو خشک‌کنم. جلوی آینه روی صندلی نشستم و مشغول شونه کردن‌موهام‌شدم که چشمم خورد به شماره ی بهراد که روی کنسول بود. شونه رو گذاشتم و به سمت شماره رفتم. دستام میلرزید. گوشیمو به دست گرفتم و شماره ی بهراد رو گرفتم. با شک "برقراری تماس" رو لمس کردم و گوشی رو دم گوشم گذاشتم. نفس عمیقی کشیدم و باز دمم رو با دهن فوت کردم. بعد از چند تا بوق صداش توی گوشی پیچید:\nهول کردم نمیدونستم چیکار کنم. گوشی رو پرت کردم رو تخت. خودم هم نمیدونم چرا این‌کار رو کردم. به صفحه ی‌گوشی با ترس زل زده بودم که خود به خود تماس قطع شد. نفسای عمیق میکشیدم ولی اصلا از استرسم کم نمیشد. با قدم های آروم آروم به سمت گوشی رفتم که همون شماره زنگ زد. سر جام ایستادم‌و بیشتر از این پیش نرفتم. هنوز باورم نشده که بهراد عاشقمه. با ترس و لرزی که دلیلشو نمیدونستم به سمت گوشی رفتم و قبل از اینکه پشیمون بشم گوشی رو جواب دادم و با صدای لرزون گفتم:\n_الو؟ زنگ زده بودید؟\nهر کاری میکردم صدایی از هنجره ام خارج نمیشد\n_الو؟ شما کی هستید\nچیزی نگفت. همین باعث شد بقیه ی حرفمو بخورم چند لحظه بعد گفت:\nسرمو تکون دادم. یکی نیست به من بگه مگه تورو از پشت تلفن نیبینه که سرتو تکون میدی؟ گفتم:\n_بله سلین اَم\nبا لحنی که خنده توش موج میزد گفت:\n_چقدر رسمی! نکنه نمیخوای قبول کنی\nیه فکری تو ذهنم جرقه زد. من اگه بخوام میزان عشقشو به خودم بسنجم باید اذیتش کنم. گفتم:\n_شایدم نخوام قبول‌کنم\n_چرا نخوای قبول کنی؟\nاحساس کردم‌صداش بیخیال بود. ولی گفتم:\n_راستش کمی که فکر کردم دیدم که نمیتونم با شما باشم\n_سلین شوخی میکنی دیگه نه؟\n_اصلا هم شوخی ندارم\n_سلین جان درست فکراتو بکن\nته دلم خالی شد. از ترس اینکه از کلمه ی "سلین جان" فشارم بیوفته روی تخت نشستم و لبخندی زدم. دارم‌ذوق مرگ‌میشم:\n_چقدر برات مهمه؟\n_خیلی زیاد. گفتم که من...من عاشقت شدم\nلبام رو داخل دهنم فرو بردم تا جیغ نزنم. نفسم رو حبس کرده بودم. این یه خوابه. مطمئنم خوابه. غیر ممکنه به بزرگ ترین آرزوم رسیده باشم گفتم:\n_ اصلا چی شد که عاشقم شدی؟\n_آها پس ناز کش میخوای؟\nلبخند عمیقی رو لبم نشست. من که تازه از ترس گوشی رو پرت کرده بودم. الان دارم باهاش حرف میزنم. گفتم:\n_خب دله دیگه. پیشت گیر کرد منم همش تعقیبت میکردم ببینم کجاها میری و ببینمت. که آخرش فهمیدم گلوم پیشت گیره. نمیدونستم چطوری بیام سمتت که دیگه خودت اومدی خونم.\nدستم جلوی دهنم بود تا جیغ نکشم. چشمامو از خوشحالی فشار دادم. همه چی داشت درست میشد. این عالی بود. گفت:\n_چی دوست داری بشنوی؟\n_معلومه دیگه. دلم‌میخواد بله بدی.\nحالا چی بگم؟ قبل از اینکه‌چیزی بگم گفت:\n_اصلا تو دلت با من هست؟\nمکثی‌کردم و بعد گفتم:\n_واسه اعتراف زوده\n_من نگفتم هست فقط گفتم واسه بیان احساسات یکم زوده.\n_خب حالا عروس خانوم برای بار سوم عرض میکنم. بله میدی؟\nکلمه ی عروس خانوم تو سرم‌اکو شد. گوشی رو جا به جا کردم و گفتم: بله\nصدایی نیومد. گفتم: بهراد؟\n_دارم از ذوق میمیرم.\nچقدر خوب که احساساتمون یکیه. ناخون انگشت شصتم لای دندونام بود و نیشم هم باز و گفتم:\n_واقعا خوشحال شدی؟\n_دارم‌میگم از ذوق نمیدونم چیکار کنم؟ وای ممکنه تصادف کنم\n_مگه پشت فرمونی؟\n_دیوونه نگه دار یه وقت تصادف نکنی\n_نگرانمی؟ اینا نشونه ی عشقه ها\nبا خنده ی خبیصانه ای گفتم:\n_هنوز در اون حد عاشقت نشدم\nاحساس کردم کلمه ی "عاشقت میکنم" رو زیادی جدی گفت. زنگ در زده شد. گفتم:\n_بهراد من باید برم\n_زوده هنوز ازت سیر نشدم.\nلبخندی زدم‌و گفتم:\nسلین: هنوز در اون‌حد عاشقت نشدم\nآهاا که عاشقم نشدی؟ یه طوری عاشقت کنم و بزنمت زمین‌که نفهمی از‌کجا خوردی. از خودت و پریسا متنفرم. پریسایی که معلوم‌نیست چه جیک‌تو جیکی باهاش داشتی. نفهمیدم‌چی شد ولی گفتم:\nآره عاشقش میکنم و میزنمش زمین. فکر کردی نمیدونم برا چی انقدر زود قبول کردی؟ تاحالا با هر دختری این کار رو کردم. اما تا به حال انقدر مصمم به زمین‌زدن‌طرفم‌نبودم. چون میدونم این با پریسا یه کاسه ای زیر نیم‌کاسشونه. صداش پشت تلفن پخش شد که گفت:\n_بهراد من‌باید برم\nبرعکس احساسات واقعیم گفتم:\n_زوده هنوز ازت سیر نشدم\nبا صدایی که رگه های خنده توش موج میزد گفت:\nبه صفحه ی گوشی نگاه کردم. اسمشو "سیل خروشان" سیو کرده بودم. گوشی رو روی صندلی جفتی پرت‌کردم و ماشینو روشن‌کردم\nبه سمت آیفون دویدم. با خوشحالی گوشی رو برداشتم و با صدای جیغ جیغوم گفتم:\n_گلی زود بیا بالا کلی حرف دارم برات\nدر رو زدم و در واحد و هم باز کردم. به محض اینکه چشمم به جمال گلی روشن شد پریدم بغلش و محکم فشارش دادم و با خوشحالی گفتم:\n_وای گلی نمیدونی چقدر خوشحالم\nصدای خفه ی گلی اومد که میگفت:\n_سلین....جانِ جدت ولم کن دارم خفه میشم.\nولش کردم و دوتامون روی مبل نشستیم. مشغول فشار دادن بازوهاش شد و گفت:\n_چقدر هم زورت زیاده\n_حرف اضافه نزن میخوام برات تعریف کنم\nدستش از حرکت ایستاد. بهم نگاه کرد و گفت:\nعین این بچه ها سرمو تند تند تکون دادم. دستامو به هم کوبیدم و با شوق فراوان از اول تا آخرش رو بدون اینکه چیزی رو جا بندازم تعریف کردم. اونم با ذوق و شوق گوش میداد. انقدر که حرف زده بودم فک درد گرفته بودم. تموم که شد با دستام صورتم رو پوشوندم و جیغ خفیفی کشیدم که باعث شد گلی خندش بگیره. دستم رو روی دست گلی گذاشتم و گفتم:\n_گلی ببین همه چی داره درست میشه. خانوادم، بهراد همه چی. خیلی خوشحالم. دعا کن هیچی خراب نشه.\nدست آزادشو روی دستم گذاشت گفت:\n_از خدا میخوام که از این به بعد به جبران تمام غم و غصه هات فقط بخندی\n_گلی برات جبران میکنم\n_باز تو شروع کردی؟ مگه من منتظر جبرانم؟\nمحکم بغلش کردم. اگه اون نبود شاید هیچ وقت به بهراد نمیرسیدم. مدیونشم. خیلی زیاد. با صداش به خودم اومدم:\n_قصد له کردن استخونامو داری؟\nبا خنده ولش کردم. کمی باهم گپ زدیم و خندیدیم که دیگه عزم رفتن کرد\nامیر: پسره ی دیوونه تو چیکار کردی؟\n_مگه چیکار کردم؟\n_چیکار کردی؟ تو رفتی عقدت از پریسا رو سر یه دختر بدبخت دیگه خالی کردی\nپوزخند صداداری زدم. بدبخت اونم کی؟ این سیل خروشان. معلومه چقدر بدبخته. قیافش از گربه ی شرک هم معصوم تر بود اما با پریسا جیک تو جیک بود. به هدفش رسید میخواست به من نزدیک بشه. اما نمیدونه چه خوابی براش دیدم.\nکلافه از جام بلند شدم و گفتم: تو نمیفهمی. نمیفهمی زانو زدن جلوی عشقت یعنی چی. نمیدونی شکستن غرورت جلوی اون همه آدم چه حسی داره. خبر نداری درکم نمیکنی. من میخوام بلایی که پریسا سرم اورد رو سر همین دختری که معلوم نیست قبل من با چند نفر دوست بوده بیارم. میخوام بفهمن.باید طعمی که زیر زبون ما مردا میزارن رو بچشن. باید بفهمن غلطی که میکنن دامن خودشونو هم میگیره. باید بفهمن بازی کردن با دل مردم یعنی چی\n_توچی؟ تو خدای پاکی هایی؟ تو هم دل خواهر من رو شکوندی. هرچی ازت پرسیدم دلیلش چیه نگفتی اونم حرفی نمیزنه. از اون روزی که پسش زدی تا الان یه روز نشده که بخنده. فک کردی کم بلا نیوردی سر این و اون؟ تو که بعد از پریسا عاشق خواهرم شدی پس دردت چی بود؟\n_من عاشق خواهر تو نشدم\nبعد از این حرفم با تعجب به چشمام خیره شد و در کمال ناباوری گفت:\n_خواهر تو هم یکی از همون بازیچه های من بود. یکی از همون دخترایی که میخواستم از راه به درشون کنم. من بعد از پریسا عاشق نشدم.\nهجوم خون رو در چشماش احساس کردم. در یک حرکت به سمتم حمله کرد. یقه مو چسبید و پشتمو محکم کوبوند به دیوار. پره های بینی اش از عصبانیت باز و بسته میشد. با بلند ترین صدایی که میشد شنید گفت:\n_تو چه غلطی کردی؟ تو با خواهر من چیکار کردی؟\nچیزی نگفتم. سکوت اختیار کردم و فقط به چشماش زل زدم\nاون یقمو کشید و دوباره محکم به دیوار کوبید و همزمان میگفت:\n_نامرد نامرد نامرد\nبازم سکوت. حرفی نداشتم. گفتنی ها رو گفته بودم. چیزی برای گفتن نمونده بود\nامیر: نامرد مگه ما چیکارت کرده بودیم که اینطوری زمینمون زدی؟\n_مگه ما باعث شکست غرورت شدیم که اینکارو کردی؟\nولوم صداش رو بالاتر برد و گفت:\n_نامرد. تو اگه مرد بودی عُقده ات رو سر خود مقصر خالی میکردی. سر خود پریسا خالی میکردی. تو مرد نیستی. تو یه آشغال به تمام معنایی. صفتِ پست مال یه دقیقه اته. ازت متنفرم و بدون‌تلافی تمام اشکهای خواهرم رو سرت در میارم\nیقمو با شدت ول کرد و گذاشت رفت. یقمو درست کردم‌و به سمت کاناپه رفتم و روش نشستم. سرمو بین دستام گرفته بودم. از شدت سر درد داشتم دیوونه میشدم. سلین باعث شد حتی رفیقمم از دست بدم. برات دارم دختره ی خراب. فکر کرده وقتی که داشت با یه پسره ای دم خونش بحث میکرد ندیدمش. حالا دیگه مطمئنم که باید زمینش بزنم. اگه زمینش نزنم اون‌تصمیم میگیره منو زمین بزنه. با صدای شمسی خانم به خودم اومدم:\n_آقا چیزی شده؟\n_یه قرص سر درد برام‌بیار\nچشمامو فشار دادم. یعنی چه چیزی در انتظارمه. مثلا من انتقامم رو هم‌گرفتم و دل یه دختر دیگه رو شکستم. تهش چی؟ کَکِ پریسا نگزیده چه فرقی برای من میکنه؟ من نمیتونم این بلاهارو سر پریسا بیارم. من هنوز دوسش دارم. نمیتونم عشقمو فراموش کنم. آخه پریسا برای چی اینکار رو با من‌کردی؟\nشمسی خانم: بفرمایید آقا\nسرمو بالا گرفتم و چشمم خورد به قرص و لیوان آبی که توی دست شمسی خانم بود. ازش گرفتم و خوردم. بعد از اینکه قرص رو خوردم روی کاناپه دراز کشیدم\nشمسی: آقا تو اتاقتون نمیخوابین؟\nدیگه میزی نشنیدم فقط ساعدمو روی چشمام گذاشتم کمی بعد حس کردم یکی روم‌پتو کشیده. معلومه که کسی نبود به جز شمسی خانم. کم کم چشمام‌گرم‌شد و به خواب رفتم.\nساعت دیواری اتاقم ساعت ۹:۰۰ صبح رو نشون میداد. آخه کی کله سحر میاد از مزون سانلی لباس بخره؟ با بی حصولگی پتو رو کنار زدم و پاهام رو از تخت آویزون کرده بودم. مثلا من به بهراد بله داده بودم. هرچی دیشب زنگ زدم جوابمو نداد. الانم انتظار داشتم یه میسکال یا یه پیام ازش داشته باشم ولی هیچ. انگار نه انگار. از روی تخت بلند شدم و به سمت دستشویی رفتم. یه آبی به صورتم زدم که حسابی حالم جا اومد. صدای گوشیمو شنیدم. معلومه دیگه یا گلی زنگ میزنه یا سانلی. به سمت گوشی رفتم ولی با دیدن اسم my love تنم یخ بست. بالاخره زنگ زد. به سمت تخت هجوم بردم و گوشی رو قاپیدم. گذاشتم دم گوشم و گفتم: بله؟\n_به به! سلین خانم گل و گلاب بالاخره جواب دادی؟\n_مگه چند بار زنگ زدی؟\nیعنی در این فاصله که من رفتم دستشویی سه بار زنگ زد؟ چقدر عجیب\n_بابت دیشب ازم ناراحتی؟\nمکث کوتاهی کردم و‌گفتم:\n_حق داری عزیز دلم. درکت میکنم. دیروز با یکی از بهترین رفیقم دعوام شد. خیلی سردرد داشتم و حالم زیاد خوب نبود. منو ببخش.\n_مهم نیست تو خودتو ناراحت نکن. خب بگو چخبر؟\nانگار اصلا حواسش به حرفی که زدم‌نبود چون گفت:\n_ولی باعث و بانی تمام این اتفاقات رو مجازات میکنم\nگیج و منگ گفتم: چی؟\n_هیچی. تو چی گفتی؟\n_گفتم چخبر برنامت چیه؟\n_آها میخوام برم باشگاه. امروز کار خاصی ندارم.\nسکوت کردیم‌ولی بعد از چند ثانیه سکوت رو شکست و گفت:\n_بعد از کار بیام دنبالت باهم بریم یه گشتی بزنیم؟\n_نه بعد از کار نای گشتن ندارم. ساعت ۶ چطوره؟\n_عالیه منم اون موقع کار خاصی ندارم.\n_واقعا میخوای بری؟\n_آره دیگه باید برم‌مزون\n_باشه پس تا شب\nگوشی رو که قطع کردم با انرژی خیلی زیاد رفتم طرف کمدم و یه مانتوی مشکی با شلوار سفید و مقنعه ی مشکی برداشتم. کفشای سفید و مشکی اسپورتم رو هم از جا کفشی در آوردم و پوشیدم. هوا خیلی سرد بود برای همین کاپشنم رو از روی آویز برداشتم و پوشیدم. به آینه ی کوچیکی که کنار در بود نگاه کردم. خوب شده بودم با اینکه آرایش نکرده بودم‌ولی خوب شده بودم. به سرعت از خونه خارج شدم. دور و اطرافم رو نگاه کردم که یه وقت شایان این اطراف کمین نکرده باشه. وقتی که از نبود شایان مطمئن شدم. به سمت پیاده رو رفتم. دستام رو توی جیب کاپشن گذاشتم. شونه هام رو به گردنم نزدیک کردم. هنوز زمستون نرسیده بود ولی با این حال من سردم بود. تو خونه به سرمایی ترین فرد معروف بودم. به مزون رسیدم و خودمو سریع به داخل پرتاب کردم. دستام رو به هم مالیدم و در همون حال به سانلی سلام‌کردم. کیفم رو روی میز کنارم قرار دادم. مشغول دراوردن کاپشتم بودم که نگاه های متعجب سانلی روی خودم رو دیدم. همونطور که دستش به رگال بود به من‌نگاه میکرد. با خنده گفتم:\n_چته؟ چرا اینطوری نگاه میکنی؟\n_والا من جای تو گرمم شد\nدوباره دستام رو به هم مالیدم و گفتم:\n_آخ گفتی هوا خیلی سرده.\n_کجاش سرده؟ اگه برف بیاد چیکار میکنی؟\n_اون‌موقع یه فکری باید به حال خودم و مزون اومدنم بکنم. باید با تاکسی بیام.\nسانلی خندید و دوباره به کارش مشغول شد. منم رفتم برای خودم چایی ریختم و روی یه صندلی نشستم. لپم رو روبه روی لیوان چای گذاشتم تا بخارش گرمم کنه. همونطور که گرم میشدم گفتم:\n_آخیش. چقدر خوبه.\nسانلی دوباره با تعجب نگام کرد و گفت:\n_فک کنم تو بهمن باید بزاریمت تو مایکروفر.\n_آخ گفتی چقدر میچسبه\n"روانی" ای نثارم کرد و پشت چرخ خیاطی مخصوصش نشست. کاش منم بلد بودم برای خودم هرچی دوست داشتم بدوزم. یه خانم وارد شد و به من و سانلی سلام‌کرد. بلند شدم و گفتم:\n_سلام. چه کمکی میتونم بهتون بکنم؟\n_ میخواستم لباس عروساتونو ببینم\n_برای خرید یا کرایه؟\nبه سانلی نگاه کردم که با چشمای گرد نگاهش میکرد. آخه کمتر کسی برای خرید لباس عروس به مزون ما میاد. بیشتر مشتریا لباس عروس رو کرایه میکنن. با دستم به سمتی اشاره دادم‌و‌گفتم:\nبه سمت لباس عروس ها بردمش. خانم خیلی مشکل پسند بود. در آخر هم یکی از گرون ترین کارهامون رو خرید. تشکر کرد و از اونجا رفت. سانلی همونطور که حواسش به خیاطی اش بود گفت:\n_کاسبی خوبی داشتیم امروز\nخندیدم. و دوباره پشت میز مخصوص خودم نشستم. اون‌میز مخصوص بیکاری هام بود و هم جایی از مزون بود که از بقیه ی جاها گرم تر بود. اینم از پاتوق ما. تا آخر ساعت کاریم خیلی ها اومدن و رفتن. دیگه میخواستم برم. سانلی گفت:\n_سلین امشب میتونی بیای مزون؟\n_من که تایمم فقط صبح هاست؟\n_آخه کار زیاد ریخته سرم\nیاد قرارم با بهراد افتادم. امکان نداشت کنسلش کنم. اولین قرارم با کسی که خیلی دوسش دارم. قیافمو مظلوم‌کردم و گفتم:\n_ببخش سانلی. امشب قراره با گلی برم بیرون.\n_خیلی خب باشه اشکال نداره\n_اگه میخوای به گلی بگم بیاد کمکت کنه\n_مگه نمیخوای با گلی بری بیرون؟\nوای خرابکاری کردم. چی‌گفتم اصلا؟\n_ها؟...قاطی کردم تو ببخش...از سرمائه...به کلم خورده نمیفهمم چی میگم\nسانلی خندید و من رفتم بیرون. ساعت طرفا یک ظهر بود. حالا باید میرفتم خونه یه چیزی برای خودم درست میکردم. هوا بهتر شده بود ولی بازم به کاپشن نیاز بود. داشتم به سمت پیاده رو میرفتم که یه ماشین جلوی پام ترمز کرد. به وحشت به طرفش برگشتم. خودم رو آماده کرده بودم که چندتا فوش آبدار بدم که دیدم راننده بهراد بود. بهراد اینجا چیکار میکنه؟ اصلا اینجا رو از کجا پیدا کرده؟ همینطور مات و مبهوت بهش نگاه میکردم که شیشه رو داد پایین و با خنده گفت:\n_نمیخوای سوار شی خانوم خانما؟\nبه خودم اومدم و سوار شدم. با اخم بهش گفتم:\n_نمیگی یه وقت از ترس سکته کنم بیوفتم رو دستت؟\nبا اخم ساختگی گفت: این حرفا چیه میزنی دختره ی بی تربیت؟ زبونتو گاز بگیر\nخندم‌گرفته بود ولی به یه لبخند اکتفا کردم. درست سر جام‌نشستم. بهراد نفس عمیقی کشید و همونطور که بازدمش رو خارج میکرد گفت:\n_خب...حالا کجا بریم؟\n_من که گشنمه. منو ببر یه جایی که بتونم یه چیزی‌بخورم وگرنه تو رو میخورم\n_پس وضعیتت خیلی خطرناکه. بریم یه جایی که بهترین غذای شهر رو بهت بدم.\nبشکنی زدم و گفتم: بزن بریم\nبهراد از این‌کارم خندش گرفت. پا روی گاز گذاشت و شروع به رانندگی کرد. ضبطشو روشن کردم. همه ی آهنگا غم انگیز بودن. دلم‌گرفت. فلشش رو در اوردم و همزمان گفتم:\n_اینا چیه گوش میدی؟ دلم گرفت\nفلش خودم رو از توی کیف در اوردم و گذاشتم. چندتا آلبوم‌رو رد کردم و رسیدم به آهنگی که همیشه با اون آهنگ جلوی آینه با شونه خل و چل بازی درمیارم. آهنگ بیا بیا از علی پیشتاز و آروین. همونطور که اون‌میخوند منم با دستام دیونه بازی در میوردم و باهاش میخوندم:\nبیا بیا بیا بیا هی\nمیخوام‌بدم به تو دلو هی\nتوکه خوشکل و برنزه ای\nتو بغلم‌میشی ولو کی؟\nتوکه با نگات گولم‌زدی\nچرا انقدر دور از منی؟\nبیا پیش خودم سریع\nجز‌من آخه کی میاد بهت؟\nبهراد صدای ضبط رو کمی کم‌کرد و گفت:\n_اینا چیه گوش میدی معلوم‌نیست مال کدوم قرنه\nصدای ضبط رو دوباره بلند کردم و با داد گفتم:\n_از آهنگای تو بهتره. حداقل غممون نمیاد تو دلمون\nو دوباره دیونه بازی در اوردم\nجز‌من آخه میاد بهت؟ کی انقدره میخوادت؟\nبا ادا اطوار زیادت صبح تا شب بشه به یادت\nجز‌من آخه کی میتونه با تو باشه دیوونه؟\nکی مثل من میخونه حرفاتو از نگاهت\nبیا بیا بیا بیا هِی\nیهو صدای علی پیشتاز و آروین قطع شد. به بهراد نگاه کردم و گفتم:\n_چرا خاموش کردی؟\n_سردرد گرفتم خب!\nبا حالت معترضانه گفتم: اذیت نکن دیگه بزار گوش بدیم\n_مگه من میگم گوش نده؟ یه چیزی گوش بده که سر درد نگیرم.\nدست به سینه به پشتی صندلی تکیه دادم و گفتم:\n_اصن تو آهنگ بزار ببینم دو دقیقه ای میتونی افسرده مون کنی؟\nاز خدا خواسته رفت طرف ضبط و یه آهنگ گذاشت که فهمیدم آهنگ "وای دل بی قرارم" از "بهنام بانی" رو پلی کرده:\nتورو دیدن چقدر رو من اثر میزازه\nدو سه روزه عجیب چشام همش دنبال توئه\nدوسه روزه عجیب دلم هواتو کرده\nدیگه تا کی باید این عشقو به روم‌نیارم\nکیو جز تو دارم؟\nتوی آسمون دنیا تویی تک ستارم"\nمیخوندم و دست میزدم. بهراد هم با لبخند نگاهم میکرد. لبخندش شبیه به لبخندای دیگه نبود. یعنی چشماش نمیخندید. فقط لبش کج شده بود. بالاخره ماشین ایستاد و من دیدم که دم خونه ی خودش ایستاده. یه لحظه بدنم لرزید. نکنه اون چیزی که بهش فکر میکنم حقیقت داشته باشه؟ مثل اینکه این لرز تنم زیاد از چشم بهراد دور نموند. چون گفت:\n_گفتم میخوام بهترین غذای شهر رو بهت بدم. شمسی خانم بهترین غذاها رو میپزه.\nخیالم راحت نشد. هنوز هم استرس داشتم ولی با این حال وارد شدم. برای بار سوم بود که وارد این خونه میشدم. حیاط بزرگ و پر درختشو پشت سر گذاشتیم. بهراد دستشو به نشانه ی سلام برای باغبون تکون داد و گفت: سلام احمد آقا\nاحمد آقا که مشغول کاشتن گل بود سرشو به طرف بهراد چرخوند و گفت:\nبهراد لبخندی زد و وارد خونه شد. اولین چیزی که به چشم می خورد راه پله بود. بهراد به سمت چپ اشاره کرد و گفت: میدونی که سالن پذیرایی کجاست؟\nبه سمتی که اشاره داد رفتم و روی مبل نشستم. اونم کنارم نشست. کمی بعد یه خانم مسنی اومد و یه سینی که حاوی دوتا لیوان شربت آلبالو بود دستش بود. یه لیوان جلوی من گذاشت و با لبخند گفت:\n_خیلی خوش اومدین خانوم.\n_خیلی ممنون زحمت نکشین\n_زحمتی نیست خانوم الان بساط ناهار رو آماده میکنم\nبعد از اینکه اون خانوما رفت بهراد گفت:\n_اگه راحت نیستی مقنعه و مانتو ات رو در بیار\nمقنعه مو از سرم برداشتم. خواستم مانتوم رو در بیارم که یادم اومد یه تاپ تنگ زیرش پوشیدم. خجالت کشیدم و دیگه درش نیوردم. بهراد کلیپس موهام رو باز کرد که همه ی موهام روی شونه ی سمت بهراد ریخت. بهراد نزدیک تر شد و به موهام دست کشید و گفت:\n_موهات خیلی قشنگن. هیچوقت کوتاهشون نکن\nتره از موهام رو برداشتم و همونطور که بهش نگاه میکردم‌گفتم:\n_اتفاقا تو فکر این بودم که تا گردنم کوتاهشون کنم\nبا لبخند گفتم: چون تو گفتی باش\nشمسی خانم اومد و با لبخند گفت:\n_میز ناهار آمادس تشریف بیارین\nبلند شدیم و به طرف سالنی که مخصوص ناهار خودن بود رفتیم. میز ناهار خوری رو که دیدم از تعجب دهنم باز موند. چند نوع غذای رنگاوارنگ با انواع پیش غذا و دسر و انواع نوشیدنی ها روی میز با سلیقه چیده شده بود. این شمسی خانم هم کار بلده ها. کنار بهراد روی صندلی نشستم. شمسی خانم بشقابم رو برداشت و از هر نوع غذا یکم گذاشت. ازم پرسید که نوشابه یا دوغ میخورم؟ منم گفتم نوشابه اما بهراد گفت:\n_نوشابه برای سلامتی خوب نیست تازه قراره از این به بعد با من ورزش کنی\nو شمسی خانم به اصرار بهراد توی لیوانم دوغ ریخت. ناهار رو با خنده و شوخی خوردیم. غذاها خیلی خوشمزه شده بودن. انقدر که دیگه از این به بعد برای ناهار خونه ی بهراد میرم. بعد از ناهار رفتیم توی حیاط احمد آقا مشغول آب دادن به گلها بود. به سمت یه سالنی رفتیم که همش لوازم ورزشی توش بود. از تردمیل و دَمبل گرفته تا کیسه بوکس و همه چی. همینطور که مشغول دید زدن اونجا بودم بهراد گفت:\n_هر روز صبح میام اینجا ورزش میکنم. بعدش میرم توی حیاط میدوئم.\nحیاط به اون بزرگی خب معلومه دیگه حق داره اونجا بدوئه. ولی خب وقتی تردمیل داره برای چی میدوئه؟ من چه میدونم. رو به بهراد کردم و گفتم:\n_خب حالا چرا اینجا رو به من‌نشون میدی؟\n_چون باید از این به بعد هر روز اینجا ورزش کنی\nبا لبخند موزیانه ای نگاهم کرد گفتم:\n_جانِ جدت این یکیو بیخیال شو... من همینجوریشم انگار عصا قورت دادم. دیگه ورزش کنم که چی بشه؟ درضمن من هر روز صبح میرم مزون...\n_یکی یکی حرف بزن بچه. مغزمو تیلیت کردی. اولا که تو ساعت هفت صبح ورزش میکنی و تا بخوای ورزش کنی و دوش بگیری به مزون هم میرسی. خودمم میرسونمت.\n_نه نه بیخیال حوصله ندارم\n_بیخود حوصله نداری مگه دست خودته؟\n_خیلی خب بعدا راجبش بحث میکنیم الان بی زحمت منو برسون خیلی خوابم‌میاد\n_خب همینجا بخواب\nبا چشمای گرد شده نگاهش کردم و گفتم:\n_دیگه چی؟ اول راهی بیام تو اتاق تو بخوابم\n_نگفتم که تو اتاق من بخوابی\n_پ کجا بخوابم رو کاناپه؟\n_خونه ی به این بزرگی یعنی یه جای خواب برای تو نیست؟\n_اگه اتاق مُتاق تو بساطت هست همینجا میمونم\nروشو برگردوند و با صدای بلندی خدمتکارشو صدا زد:\nکمی‌بعد شمسی خانم به طرف ما اومد و گفت:\n_بله اقا با من‌کاری داشتین؟\n_آره. یکی از اتاقای خالی رو بدین به خانم. خسته هستن\nشمسی خانم به سمتم اومد و منو به سمت اتاق راهنمایی کرد. از پله های سلطنتی بالا رفتیم و به سمت یکی از اتاقا رفتیم. درشو برام باز کرد و اشاره داد برم تو. رفتم تو و شمسی خانم در رو بست. بهراد یه طوری گفت اتاق خالی گفتم الان یه میخ هم توش نیست. اتاق خیلی قشنگی بود. دیوارهاش به رنگ آبی آسمونی بودند و پرده های سورمه ای. یه تخت دو نفره هم گوشه ی اتاق بود که با رنگ های آبی و سورمه ترکیب شده بود. به سقف اتاق نگاه کردم. سقفش خیلی عجیب و درعین حال جالب بود. روی سقف طرحی از کهکشان کار شده بود. طوری که وقتی بهش نگاه میکنی انگار واقعا کهکشانو دیدی. خیلی جالب بود. روی تخت پریدم. تخت خیلی نرم بود. به سقف خیره شدم. چه جالب. هرشب وقتی به سقف نگاه میکردم عکس بهراد جلو چشمم بود. الان توی یکی از اتاقای خونش روی تخت دراز کشیدم. توی همین افکار بودم که خوابم برد.\nروی کاناپه نشسته بودم و مشغول فیلم دیدن بودم. شمسی خانم یه فنجون قهوه جلوی من روی میز گذاشت. همونطور که سینی دستش بود گفت:\n_چیز دیگه ای میل ندارین؟\nبه ساعت نگاه کردم. ساعت هفت عصر بود. این دختر چقدر میخوابه. باید بهش لقب سیلِ خروشانِ خوش خواب رو داد..اوه.. چقدر طولانی شد. همون سلین کوتاه تر و بهتره. فایده نداره باید برم بیدارش کنم و ادای عاشقا رو دربیارم. مثلا باید برم بهش بگم خانومی چرا بیدار نشدی؟ اَه اَه. صورتمو با دست مالیدم و بلند شدم. به سمت پله ها رفتم از پله ها بالا رفتم و در اتاقشو باز کردم ولی با دیدنش دستم روی دستگیره خشک شد. تره ای از موهای طلاییش روی صورتش ریخته بود. و دستاشو زیر لپش گذاشته بود. با چشمای بسته و صورتی معصوم به خواب رفته بود. حتی موقع خواب هم قیافه اش معصومه اما چرا همش حس میکنم عین پریسائه؟ خب چون هست. حرف زدنشون رو باهم دیدم. جلو رفتم. روی لبه ی تخت نشستم. از کاری که دلم میگفت انجام بده مطمئن نبودم. دستم ناخودآگاه بالا رفت. به سمت تره ی طلایی موهاش رفت. موهاش رو کنار زدم. با لمس پوس صورتش بدنم گُر گرفت. دلم بی انصافی کرد و لمس صورت نرمش رو هم طلب کرد. بند انگشت سبابه ام رو روی صورتش کشیدم. چقدر این دختر زیبا بود. اما نه به زیبایی پریسا. پریسا برای من یه چیز دیگه بود. اون عشقِ من بود و من هرگز نمیتونم اونو فراموش کنم. دستم تا پایین چونه اش رفت. چشم های روشنش و موهای طلایی اش و لبای صورتی اش، حواس مردونه ام رو قلقلک میداد. با خودم که رودروایسی نداشتم. در اون لحظه سلین زیبا به نظر میرسید مخصوصا با اون تاپ تنگی که به تن داشت. ناخودآگاه سرم جلو رفت اما به خاطر اوردن صحنه هایی منو متوقف کرد. به خاطر اوردن رفتن پریسا،انتقامم،دیدن سلین با پریسا و پسری که دمِ درِ خونش بود، همه اینها باعث شد سرم جلو تر نره. تکون خفیفی خورد و لای چشماش رو باز کرد. سرمو عقب بردم و با لبخند بهش گفتم:\nانگار هنوز تو حال و هوای خوابی بود که می دید. روی تخت نشست و با انتهای کف دستش چشمش رو مالید. به اطراف اتاق نگاه کرد و در آخر به من. گفت:\n_با اجازه ت ساعت هفت و نیمه\n_هفت و نیمِ صبح؟\n_نه خیر هفت و نیم عصر\nسریع پتو رو از روی خودش کنار زد و کنار تخت ایستاد و گفت:\n_واقعا من تا این موقع خواب بودم؟\nدستام رو روی تخت گذاشتم و گفتم:\n_بله متاسفانه. انقدر هم ناز خوابیده بودی آدم‌دلش نمیاد بیدارت کنه.\nمیخواست از اتاق خارج بشه که گفتم:\n_خب با اجازه ت میرم دستشویی\nمانتوش رو از روی صندلی برداشتم و با سمتش گرفتم و گفتم:\n_احمد آقا هر از گاهی داخل خونه میاد و میره. ممکنه الان داخل خونه باشه. اینو بپوش\nبراش مانتوش رو گرفتم که بپوشه. اونم زیر لب تشکر کرد و دستاش رو داخل آستین مانتو فرو برد. مشغول درست کردن لبه ی مانتو بود که موهاش رو از داخل مانتو در اوردم. نگاهشون کردم. دقیقا عین خرمن طلا. سلین هم ثابت ایستاده بود ومطمئنا نمیخواست این حس خوبش رو از دست بده. بینی ام رو نزدیک موهاش بردم. ریه هام رو از بوی موهای سلین پر کردم و گفتم:\n_موهاتو دوست دارم\nبا صدایی کا شیطنت ازش موج میزد گفت:\nنه. اصلا. جوابی که ازش مطمئنم.من سلین رو دوست ندارم. فقط و فقط برای انتقام اینجاست. در این حالت. در این مکان. با پوزخند‌گفتم:\n_تو که عشق منی\nبه طرفم برگشت و با لبخند‌گفت:\nدستم رو دور کمرش گذاشتم. اون هم دستشو دور گردنم حلقه کرد. نگاهم از چشمای رنگی اش به لب هاش کشیده شد. آب دهنم رو با صدا قورت دادم. سرم رو نزدیک بردم. اون حرکتی نکرد. انگار که خودش مشتاق تر بود. پیشونی ام به پیشونی اش خورد. نوک دماغم به نوک دماغش. چیزی تا از بین رفتن فاصله نمونده بود که صدای شمسی خانم شنیده شد:\nفوش رکیکی زیر لب داد. لعنت به خروس بی محل. گند زد به این‌حس خوبمون. بهراد هنوز سرش رو عقب نبرده بود. دستاش رو روی صورتم گذاشت و گفت:\n_برو لباساتو بپوش میخوام ببرمت بیرون\nدوباره صدای شمسی خانم در اومد: آقا خونه این؟\nبهراد در رو باز کرد و رفت. دست به صورتم زدم. داغ بود. یهو تمام بدنم داغ شد. احساس میکردم داخل بدنم آتیش به پا است. روی تخت نشستم و آرامش خودمو حفظ کردم. قطعا پوستم سرخ شده. مانتو و شلوار لی ام پام بود. پالتو و شالم رو هم پوشیدم و بیرون رفتم. از پله ها پایین رفتم و به سمت سالن پذیرایی رفتم. بهراد پشت به من و دست به جیب مشغول صحبت کردن با تلفن بود. صداش آروم بود و چیزی شنیده نمیشد.\nبعد از قطع کردن تلفن برگشت. منو که دید گفت:\nباش پس بریم\nدوش به دوش بهراد راه میرفتم. البته که اون از من خیلی قد بلند تر بود و من شاید نصف اون بودم. به ماشین که رسیدیم سوار شدیم. ماشین و روشن کرد و گفت:\n_مگه نگفتی میخوای بهم شام بدی؟\n_خب کجا دوست داری شام بهت بدم؟\nلبمو بالا کشیدم و گفتم:\n_برای من فرقی نمیکنه هر جا تو دوست داری\n"باشه" ای گفت و حرکت کرد. هیچ کدوممون هیچی نمیگفتیم. سکوت بینمون حکم فرما بود. تنها صدایی که توی ماشین بود موسیقی ملایم و آرامش بخش پیانویی بود که بهراد پلی کرده بود. به نیمرخ بهراد خیره شدم. اخم همیشگی اش که نمیدونم برای چی بود. آخ که من چرا انقدر عاشق این بشر هستم؟ چرا انقدر دوستش دارم؟ حتی از قبل هم بیشتر. دیگه به جرعت میتونم بگم عشق من یه تب داغ نیست. یه عشق واقعیه. از خدا ممنونم که این عشق رو به من داد. خداروشکر که این عشق دو طرفه است. خداروشکر.\nبهراد: به چی زل زدی؟\nبه خودم اومدم و با خجالت رومو برگردوندم. سرمو به شیشه ی ماشین چسبوندم. بارون نم نم میبارید. کاش میشد الان ماشین نبود و زیر نم نم بارون قدم میزدیم. با صدای بهراد به خودم اومدم:\n_چرا انقدر ساکتی؟\n_وقتی داشتم میرسوندمت خونمون شیطون بودی الان خیلی ساکت شدی\n_خب اون موقع فرق میکرد\nنفس عمیقی کشیدم و با لبخند گفتم:\n_اون موقع از خستگی خل شده بودم\nبلند خندید. منم با لذت به خنده اش زل زده بودم. ناخودآگاه لبخندی روی لب منم اومد. دیگه تا رسیدن به رستوران چیزی نگفتم. از ماشین پیاده شدیم و به سمت در ورودی رستوران حرکت کردیم. وارد رستوران شدیم و به سمت یکی از میز ها حرکت کردیم. بعد از نشستن بهراد منیو رو به طرفم هل داد و گفت:\n_رستوران رو که خودت انتخاب نکردی. حداقل غذا رو خودت انتخاب کن.\nهمونطور که منیو رو به سمت خودم میکشوندم گفتم:\n_خب اگه تو دوست نداشته باشی چی؟\nانگشتاش رو در هم قفل کرد و گفت:\n_تو نگران من نباش من همه چی دوست دارم\nبا لبخند منیو رو باز کردم و به غذاها نگاه کردم. چشمم روی قرمه سبزی ثابت موند. منیو رو بستم و گفتم:\n_من که دلم قرمه سبزی میخواد.\n"باشه" ای گفت و به گارسون اشاره داد که بیاد. برای خودش هم قرمه سبزی سفارش داد. بعد از اینکه گارسون رفت دستاش رو روی میز گذاشت و به طرفم خم شد و گفت:\n_یه سوال داشتم سلین\nدستاش رو به هم مالید و گفت:\n_تو توی مزون خواهرت کار میکنی دیگه؟\n_مزون خودم و خواهرم. سه دونگش مال منه\n_خب تاحالا شده آشنایی هم بهتون سر بزنه؟\nچشمام‌رو ریز کردم و فکر کردم که به جز گلی هیچکس دیگه ای که آشنای من باشه نیومده مزون. بعد از فکر کردن کش دار گفتم:\nسرشو بی تفاوت تکون داد و گفت:\nبه سرتاسر رستوران نگاه کردم. یهو یادآوری یه چیزی مثل به سرعت باد ذهنمو شوکه کرد. یک لحظه احساس برق گرفته ها بهم دست داد. با چشمای گشاد به یه نقطه ی نامعلوم خیره شدم.. چرا زود تر متوجه حرف بو دار بهراد نشدم؟ نکنه منظورش پریسا باشه؟ ولی اون‌موقع که بهراد منو نمیشناخت. ذهنم پریشون شد. حس بدی نسبت به این سوال بهراد داشتم. دست خودم‌نبود.\nبهراد: چیزی شده؟\nسرمو بالا گرفتم و با حالت پریشون خودم‌گفتم:\n_پس‌چرا اینطوری به میز نگاه میکنی؟\nخواستم توجیه کنم که گارسون به میزمون نزدیک شد.\nسفارش هامون رو روی میز گذاشت. شروع به خوردن کردیم. چرا حواسم نبود که انقدر گشنمه؟ بی توجه به بهراد مشغول خوردن بودم. یهو صدای خنده بهراد رو شنیدم. با تعجب سرمو بالا بردم و بهش نگاه کردم. دیدم سرش عقبه و داره میخنده گفتم:\nمیون خندش گفت:\n_از قحطی اومدی؟\nقاشق و چنگال رو توی بشقاب گذاشتم و ناراحت بهش خیره شدم و گفتم:\n_خو مگه من میگم‌نخور؟\nدوباره مشغول خوردن شد بهم نگاه کرد و گفت:\n_اوووه...تو دیگه چقدر لوسی\n_نه بخدا...واقعا سیر شدم\nمشکوک نگاهم کرد که گفتم:\n_باور کن راست میگم...حداقل باید برای یه بستنی جا داشته باشم.\n_بستنی؟ شوخی میکنی؟ توی این هوا کی بستنی میخوره؟\nاز در شیشه ای رستوران به بیرون‌نگاه کردم که بارون یکم تند تر شده بود. گفتم:\n_هوا خیلی هم خوبه. من همیشه توی هوای بارونی بستنی میخورم.\n_ولی برعکس تو من ذرت مکزیکی داغ رو به بستنی توی این هوا ترجیح میدم.\n_دیونه ای دیگه\n_خیلی خب خانم عاقل اگه کارت تموم شده بریم دوتا بستنی بخریم\n_مگه نگفتی من ذرت مکزیکی دوست دارم؟\nهمونطور که دوتا تراول روی میز میگذاشت گفت:\n_میخوام بدونم زندگی شما عاقلا چطوریاس\nلبخندی زدم و از جام بلند شدم. بستنی قیفی هامون رو خریدیم. توی پارکی مشغول قدم زدن بودیم و زیر بارون بستنی هامون رو میخوردیم. قطرات بارون روی صورتم میوفتادن و من از سرمای قطرات بارون و بستنی لذت میبردم. چشمام رو برای یک لحظه بستم. به بهراد نگاه کردم که با اخم به بستنی اش زُل زده بود. با خنده گفتم:\n_آخه این چی بود تو این هوا به خوردمون میدی؟\n_مگه من گفتم بستنی بخور؟\n_چه میدونم فکر کردم عاقلی\nدوباره به آسمون خیره شدم. چقدر امروز برام روز خوبی بود. دوباره به بهراد نگاه کردم که در سکوت مشغول خوردن بستنی بود. هنوز هم باورم نمیشه که بالاخره تونستم به آرزوم برسم. قبلا آرزو میکردم‌که به بهراد برسم. الان آرزو میکنم که هیچوقت از دستش ندم. هیچوقت\n_تو الان داری بستنی میخوری یا منو؟\nسرمو با خجالت پایین انداختم. لپمو کشید و گفت:\n_پیاده روی بسه. ساعت ده شد\n"باشه" آرومی گفتم که خودمم نشنیدم. به سمت ماشینش رفتیم. سوار شدیم و آهنگ پاییز و بارون از مهدی جهانی فضای ماشین رو پُر کرد و منم با لذت همونطور که انگشتام رو روی شیشه ی سرد و بخار گرفته میکشیدم باهاش میخوندم:\nمنو بغل کن زیر بارون بیا\nعاشق شو دباره آسون\nتو رقص بادو برگ و خیابون\nمیکوبه قلبم با ضرب بارون\nبا بغض و حسرت میخونه یک مرد\nتا جاده بازه این راه و برگرد\nآهنگ تموم شد. ماشین ایستاد و من حتی به مسیری که بهراد تا خونمون طی کرد توجه نکرده بودم. خیابون تقریبا تاریک شده بود. بهراد گفت:\n_شب خیلی خوبی بود\n_برای منم همینطور\nبا دستاش صورتمو قاب گرفت و گفت:\nدستاش رو از روی صورتم برداشت و گفت:\nاز ماشین میاده شدم و براش بوس فرستادم. کلید رو توی قفل انداختم و وارد خونه شدم. چراغارو روشن کردم خودمو روی کاناپه پرت کردم. گوشیم رو از توی جیبم در اوردم. از صبح که پیش بهراد بودم گوشیم خاموش بود. روشنش کردم و دیدم چندتا تماس از سانلی و یه شماره ی ناشناس دارم. بیخیالشون شدم و به اتاق پناه بردم. خودمو روی تخت پرت کردم و به عکسای بهراد زل زدم. باز دوباره آخرین تصویری که تو ذهنم قبل از خواب ثبت شد تصویر بهراد بود.\nنقش بازی کردن و تظاهر به عاشق بودن کمی سخت بود. اما خدارو شکر تونستم بدون اینکه کوچک ترین شکی کنه نقشم رو خوب پیش برم. ولی کاش اون زبونم لال میشد و در مورد مزون چیزی بهش نمیگفتم. فکر کنم اینجاش رو یکم خراب کردم. چه زمین بازی جالبیه. من با یه نقاب بازی میکنم اونم با یه نقاب دیگه. زیرِ نقابِ عاشقِ من یه مرد شکست خورده و انتقام جوئه و زیر نقابِ معصومِ اون یه دختر همه فن حریف و دَغَل بازه. هر کی داره با نقاب خودش بازی میکنه ولی نمیدونه که برنده ی این بازی منم. چون من با چهره ی اصلی حریفم آشنام اما اون نمیدونه که من انتقام جو هستم و برای انتقام جلو اومدم. فقط هدف پریسا از فرستادن سلین رو نمیدونم. خودش که یه بار بهم ضربه زد چرا میخواد دوباره ضربه بخورم؟ تو همین افکار بودم که بالاخره به خونه رسیدم. دستمو برای احمد آقا که توی حیاط مشغول بود تکون دادم و وارد خونه شدم. راه پله رو پیش گرفتم و به سمت اتاقم پناه اوردم. دکمه های پیرهنم رو تا آخر باز کردم و خودمو روی تخت پرت کردم. فقط به لحظه ای آرامش احتیاج دارم. از وقتی که پریسا اومده توی زندگیم تا الان آرامش ندارم. باید کار این دختره سلین رو زود تر تموم کنم تا بالاخره به دور از پریسا و امثالش به آرامش برسم. به یه سفر کنار دریا هم احتیاج دارم. سفری آروم و بدون مزاحمت کسی. صدای در اتاق به گوشم خورد. لبه های پیرهنم رو به هم نزدیک کردم و گفتم:\n_منم آقا براتون دمنوش اوردم\nدرست به موقع. به دمنوش های شمسی خانم برای خوب شدن سردردم احتیاج داشتم. از قرص مسکن و خیلی چیزای دیگه بهتره. همونطور که سعی بر نشستن داشتم "بیا تو" ای به شمسی خانم گفتم. با یه دستش دستگیره ی در و با دست دیگه اش سینی ای حاوی یک لیوان دمنوش گرفته بود. با لبخند وارد شد و لیوان رو روی عسلی کنار تختم گذاشت. سینی به دست گفت:\n_چیز دیگه ای لازم ندارین؟\nلیوان دمنوش رو به لبام نزدیک کردم. نگاهم به پاهای شمسی خانم بود که انتظار داشتم هر لحظه به حرکت در بیاد و بره اما پاهاش ثابت بود. چشمام رو بالاتر بردم و روی صورتش دقیق شدم. گره ی روسری اش رو سفت تر کرد و گفت:\n_این دختره...که اومد اینجا\n_از پریسا خانم خیلی مهربون تره....خوشکل تر هم هست\nبا پوزخند لیوان رو روی عسلی گذاشتم و گفتم:\n_چی شد که این دوتا رو باهم مقایسه کردی؟\n_مگه...مگه باهم دیگه...\n_بابت دمنوش ممنونم. اگه اجازه بدین میخوام بخوابم\nدستش رو جلوی دهنش گذاشت و گفت:\n_معذرت میخوام نمیخواستم دخالت کنم.\nساعدم رو روی چشمم گذاشتم و چشم بستم و از بسته شدن در متوجه رفتن شمسی خانم شدم\nصدای ضعیف خنده توی گوشم میپیچید و باعث شد یکی از چشمام رو باز کنم. بالشی که توی بغلم بود رو کنار زدم و به ساعت گوشیم نگاه کردم. ساعت هفت صبح بود. با ته کف دستم چشمامو خاروندم. از جا بلند شدم و پلیور آبی نفتی ام رو تنم کردم. از در بیرون رفتم. به سمت پله ها رفتم و به صدا نزدیک تر میشدم. صدا از سالن غذاخوری بود. در نیمه باز رو باز تر کردم و سلین و شمسی خانم رو در حال چیدن میز دیدم. سلین پشتش به من بود. پلیور یشمی با شلوار لی چسبون پوشیده بود و موهای طلایی اش رو دم موشی بسته بود. شمسی خانم به محض دیدن من سلام بلندی داد که باعث شد سرِ سلین به سمتم بچرخه. با دیدن من با لبخند به سمتم اومد. دستاش رو دورِ گردنم انداخت و چونه اش رو روی شونه ام گذاشت. منم یکی از دستام رو روی کمرش گذاشتم. با همون حالت گفت:\n_صبح بخیر عزیزم\n_صبح توهم بخیر\nسرش رو از روش شونم برداشت و با دستای آویزون دور گردنم بهم خیره شد. با لبخند گفت:\nنصف صورتمو جمع کردم و گفتم:\nدستاش از دور گردنم سُر خورد. دستمو گرفت و به سمت میز کشید و گفت:\n_بیا ببین من و شمسی خانوم چه کردیم.\nسر جای همیشگی ام نشستم و به بساط روی میز خیره شدم. میز رو خیلی با سلیقه چیده بودن. سلین هم جایی کنار من رو انتخاب کرد. شمسی خانم هم رفت. میز به اون بزرگی فقط برای من و سلین بود. مشغول خوردن بودیم که یهو گفتم:\n_امروز نمیری مزون؟\n_مزون؟ الان که زوده یه نگاه به ساعتت بنداز\n_خواستی بری میرسونمت\n_خیلی دوست داری برم؟\nنگاهم به صورتش کشیده شد. صورتش غمگین بود. پاک یادم رفته بود که باید توی این تئاتر عالی بازی کنم. لبخند مصنوعی اما گرمی زدم. لپشو کشیدم و گفتم:\n_اگه به من باشه که دوست ندارم از کنارم جُم بخوری. ولی برای خودت گفتم.\nمعلوم بود هنوزم ناراحته. دستم رو روی دستش گذاشتم و گفتم:\n_قهر نکن دیگه. به جون خودت منظوری نداشتم.\nاز پشت میز بلند شدم و دستش رو گرفتم تا بلند شه. با حالتی سوالی نگاهم میکرد. منم منتظرش نذاشتم و گفتم:\n_صبحانه بسه....مثل اینکه قرار بود ورزش کنیم. ولی حالا که صبحانه خوردیم نمیشه. بریم یکم توی حیاط قدم بزنیم\n"باشه" آرومی گفت که خودش هم به زور شنید. توی حیاط رفتیم. خداروشکر احمد آقا اونجا نبود. دستم رو توی جیب شلوارم کردم و ریه هامو مر از هوای مطبوع کردم. نگاهم به نیمرخ سلین افتاد. با ذوق و شوق به گل ها و درختای حیاط خیره شده بود. بدون توجه به من به سمت گل ها و درخت ها رفت. روی تنه ی یکی از درخت ها دست کشید. دستاش رو تا شکوفه های درخت پیش برد. همونطور که شاخه ها و شکوفه ها رو نوازش میکرد گفت:\n_چه کیفی میکنی اینجا\nدستش رو به شاخه ی بالاتری گرفت و در یک حرکت یکی از پاهاش رو روی شاخه گذاشت و بالا رفت. یعنی این دختر از میمون هم سریع تره. با بُهت نگاهش کردم و سریع به سمتش رفتم. سرم رو بالا گرفتم و گفتم:\n_دختره ی دیوونه بیا پایین الان دست و پات میشکنه\nخنده ی بلندی سر داد. از بالا نگاهم میکرد و زبون در میورد. روی یکی از شاخه ها نشست و گفت:\n_تازه داره بهم خوش میگذره. اگه من توی خونم یه درخت داشتم همیشه رو شاخه هاش مینشستم.\n_خدا خَرِشو شناخت بهش شاخ نداد. حالا بیا پایین میوفتی\n_نگران نباش توی این کار خیلی حرفه ای هستم. خونه‌ی بابام از این کارا خیلی میکردم.\nلبخندش جمع شد و گفت:\n_البته خیلی وقته که روی شاخه های درخت خونه ی بابام ننشستم.\n_بعدا هم میتونی با خاطره هات اشکمو در بیاری حالا دستتو بده بیارمت پایین.\n_خودم بلدم بیام\nداشت از شاخه ها برای پایین اومدن استفاده میکرد. روی شاخه ی ضعیفی پا گذاشت که باعث شد شاخه بشکنه. با صدای جیغش نفهمیدم چطور شد که جلو رفتم و اونو بغل کردم. اما همچین فایده ای هم نداشت چون با کمر خوردم زمین و سلین هم روم افتاده بود. بینی اش به بینی ام و پیشونی اش به پیشونی ام خورده بود. نفساش به صورتم میخورد. نگاهم فقط به یه سمت کشیده شد. اونم لباش بود. فقط همین فاصله ی دو میلی متری مونده بود برای طی کردن. تا نفسامون باهم یکی بشه. سلین با درد و با صورتی مچاله شده خودشو کنار کشید. شلوارش از روی زانو پاره شده بود و زانوش کمی زخم شده بود. با درد گفت:\n_میخواستی عین میمون درختی از روی درخت بالا نری.\nچشماش از تعجب باز مونده بود. با اخم به بازوم زد و گفت:\n_خودت میمون درختی ای گوریل به درد نخور.\n_همچین به درد نخورم نیستم ها همین الان به یه دردی خوردم.\nو به فاصله ی نزدیکمون اشارم کردم. اونم عین این خنگا به فاصله نگاه کرد و بعد خودشو پس کشید بعد با حرص گفت:\n_آقای به درد بخور بی زحمت کمکم کن نمیتونم بلند شم.\nدستم رو زیر زانوهاش و پشت کمرش گذاشتم و در یک حرکت از زمین جداش کردم. با دست به سینه ام میکوبید و میگفت:\n_منظور من این کمک نبود. ببین خودت فرصت طلبی.\nمن فقط میخندیدم و راه اتاق سلین رو پیش میگرفتم.\n_بزارم پایین خودم میتونم راه برم\n_حالا که من یه بهونه میخوام برای بغل کردنت تو نمیزاری\nو دوباره به جلو خیره شدم. از پله ها بالا رفتم و به اتاقش رسیدم. از سکوت سلین متعجب شدم. به طرفش چشم چرخوندم‌که دیدم داره نگام میکنه. میخواستم بزارمش رو تخت اما وقتی صورتش رو توی گردنم فرو برد دستم ثابت موند. یعنی امکان داره حدسم درست باشه؟ یعنی سلین میخواد از طریق غریزه من رو زندانی خودش کنه؟ خشونت تموم وجودم رو فرا گرفت. به سرعت سلین رو روی تخت نشوندم و از اتاق خارج شدم\nاز کار بهراد تعجب کردم. نه به اخلاقش توی حیاط نه به رفتار الانش. اون مرد دقیقا چی میخواد؟ به زانوم نگاهی کردم. شلوارم پاره شده بود. میخواستم پاهامو دراز کنم که سوزش پام رو حس کردم. اخمام توهم رفت. یه لحظه یاد افتادنم روی بهراد افتادم. لبخند روی لبم نقش بست. آخ که من‌چقدر دوسش دارم. خیلی دوست دارم بهش بگم‌اما اون تاحالا حتی یه بار هم به من نگفته که منو دوست داره. اگه من پیش قدم بشم و اون فقط لبخند بزنه چی؟ کلافه شده بودم. با دست صورتم رو پوشوندم. آخ بهراد...تو دقیقا چی‌میخوای؟ چرا هر دقیقه یه طور رفتار میکنی؟ تصمیم گرفتم برم‌مزون پیش سانلی. گوشی و پالتوم رو از روی تخت برداشتم. شالم رو سر کردم. باید اول میرفتم خونه و شلوارم رو عوض میکردم. از اتاق بیرون زدم و به سمت راه پله ها حرکت کردم. بهراد رو دیدم که روی یکی از کاناپه ها نشسته و با دست صورتش رو پوشونده. صدان رو صاف کردن و گفتم:\n_من دارم میرم مزون\nبه سمتم چشم چرخوند و گفت:\nاز جا بلند شد و به سمتم اومد. وقتی فاصله اش با من کم شد ایستاد. گفت:\n_یه لحظه حالم خراب شد معذرت میخوام\nبغض به گلوم چنگ می انداخت. دیگه دست خودم‌نبود. دیگه نتونستم جلوی زبونمو بگیرم:\n_یاد پریسا افتادی مگه نه؟\nابروهاش بالا پریدن و با بُهت بهم خیره شده بود. پُر شدنِ چشمام رو حس کردم اما ادامه دادم:\n_تو هیچوقت نمیتونی اونو فراموش کنی. اگه هنوز به فکر اونی چرا به من ابراز علاقه کردی؟ چرا امیدوارم کردی؟\n_چرا چرت و پرت میگی؟\nافتادن اشک‌از گوشه ی چشمم رو حس‌کردم. سرمو تکون دادم و گفتم:\nرو برگردوندم که برم. اون اشک سمج رو از گوشه ی چشمم‌پاک کردم و از خونه ی بهراد خارج شدم\nمات و مبهوت سر جای خودم ایستادم. عجیب بود. احساس می کردم که خیلی خوب بلده نقششو بازی کنه. اما آخه این همه غرق شدن در نقش مگه ممکنه؟ منی که دارم براش نقشِ آدمای عاشق رو بازی می کنم انقدر حرفه ای نیستم. شاید راست باشه. شاید واقعا عاشقه. شاید رابطه اش با پریسا از روی حسادت باشه...ناگهان به خودم تشر زدم. این اَراجیف چیه من به هم میبافم؟ چه زود انتقام رو فراموش کردم. چه زود حرفا و کارای پریسا رو فراموش کردم. پوفی از روی کلافگی کشیدم و روی مبل نشستم. سرمو بین دستام گذاشتم تا بلکه بتونم از حجم سنگینی سرم کم کنم. احساس و وژدانم در حال جَدَل بودند. دلم کمی آرامش میخواد. دیگه طعم آرامش رو فراموش کردم. این دختر چی داره؟ آخ خدایا خودت کمکم کن\nطبق معمول روی تختم تاق باز دراز کشیده بودم و به عکس بهراد که از محله قیچی‌کرده بودم و به سقف اتاق چسبونده بودم نگاه می کردم. اعصابم حسابی خورد بود. قطره اشکی که از گوشه ی چشمم چکیده بود رو با انتهای کف دستم پاک کردم. صدای رو مخیِ گوشیم بلند شد. بهش محل ندادم و سعی کردم چشم ببندم. حتی دنبالم هم نیومد. حتی ازم نخواست منتظر بمونم که توضیح بده. انگار از خداش بود که من برم. کاش زودتر میرفتم. صدای گوشی قطع شد ولی طولی نکشید که دوباره صدای گوشی بلند شد. کلافه از جام بلند شدم و به سمت گوشی رفتم و بدون اینکه ببینم کیه گفتم:\nصدای مهربون مامان که توی گوشم پیچید انرژی گرفتم. لبخندی زدم و گفتم:\n_خوبم عزیزم تورو هم ببینم بهتر میشم\n_میشه امشب برای شام بیای خونمون؟ دوست دارم مثل قدیم دورِ میز بشینیم. توی سَرِ جایِ همیشگی ات کنارِ سانلی بشینی. هرشب دارم بهت میگم اما میگی نمیتونم سرم درد میکنه. امشب دیگه نمیزارم از دستم در بری\n_مامان من واقعاً...\n_جای هیچ اعتراضی نیست شیرفهم شد؟\nچشمام رو بستم و بی حوصله گفتم:\n_حالا شدی دختر خوب آفرین. ساعت ۸ منتظرتیم.\nتلفن رو قطع کردم و دوباره خودنو روی تخت پرت کردم. چشمام رو محکم فشار دادم تا چشمم به عکس بهراد نیوفته. انقدر توی تختم غلط خوردم که بالاخره خوابم گرفت...\nساعت مچی ظریف ام رو بستم. به خودم توی آینه نگاه کردم. ساده و در عین حال عالی. مانتویی با ترکیب مشکی و طلایی و شال طلایی و شلوار مشکی. کفشام رو از جا کفشی در اُوردم و به سمت خونه ی مامان حرکت کردم. یکم پیاده رفتم بعدش دستم رو برای یه ماشین زرد رنگ تاکسی تکون دادم. صندلی عقب سوار شدم و مسیر رو گفتم. پیرمرد ضبطش رو روشن کرد و آهنگ از شادمهر عقیلی رو گذاشت. کمی توی راه بودم. بالاخره رسیدم و پول رو به راننده تاکسی دادم. پیاده شدم و زنگ رو فشردم. صدای مامان رو شنیدم که میگفت:\n_در باز شد عزیزم؟\nوارد خونه شدم. یه دل سیر به حیاط زل زدم. چقدر دلم برای این درخت ها تنگ شده بود. دلم گرفت. چند وقت بود مثل میمون از این درخت ها بالا نرفته بودم؟ فک کنم خیلی وقت باشه. چون حس غریبی دارم.\nدر هال باز شد. مامان و بابا هردو از خونه بیرون اومدن. مامان جلو تر از بابا با آغوش باز به سمتم اومد.\nبه سمتشون پا تند کردم و مامان رو محکم فشردم. دلم براش یه ذره شده بود. یاد رفتار صبح بهراد هم افتادم و شروع کردم به گریه کردن. دلم میخواست تو بغل مامان انقدر زار بزنم که بمیرم. خسته شدم. از همه چی. از همه کس. ولی بدترش اینه که نمیتونم دل بکنم\nمامان منو از بغلش بیرون کشید و گفت:\n_عزیزم گریه چرا؟\nمامان یه نگاه شرمزده ای به بابا کرد. بابا برای عوض کردن بحث به سمتم اومد و گفت:\n_منو بغل نمیکنی؟\nبا لبخند به سمتش رفتم و اونو هم بغل کردم\nبعد از اون به سمت خونه رفتیم. مانتوم رو در اُوردم. زیر مانتو یه بلوز سرمه ای آستین بلند پوشیده بودم که سردم نشه. موهام رو که بالا بسته بودم رو باز کردم و آخیشی گفتم. مامان به سمتم اومد و گفت:\n_قربون موهای طلایی ات برم چقدر دلم برای ابریشمات تنگ شده بود.\n_فقط برای موهام دلتنگ بودی؟\nدستی به گونه ام کشید و گفت:\n_خودتم میدونی که عشقمی.\nزنگ دَرِ خونه زده شد. کمتر از یه دقیقه سانلی پرید تو خونه و منو محکم بغل کرد. دستم رو دور کمرش حلقه کردم و گفتم:\n_هنوز بیست و چهار ساعت نشده که ندیدیم. یعنی انقدر هجر من سخته؟\nبا خنده از بغلم بیرون اومد و گفت:\n_چی میشد روز تولد هجده سالگیم آشتی میکردین؟ ولی نه اشکال نداره من اگه شانس داشتم اسمم شانس‌الدوله بود\n_واسه من نمکدون نشو\nباهم خندیدیم و روی مبل نشستیم. مامان در آشپزخونه مشغول آشپزی بود و من و بابا و سانلی مشغول گپ زدن. صدای زنگ برای بار دوم بلند شد. مشکوک به سانلی نگاه کردم و گفتم:\n_منتظر کسی بودین؟\nسانلی همونطور که از جا بلند میشد گفت:\nسانلی رفت و کمی بعد با قیافه ی پریشون برگشت. مشکوک بهش نگاه کردم. با دیدن شخصی که از در وارد شد دلیل پریشونی سانلی رو فهمیدم و خودم بیشتر پریشون شدم. شایان اینجا چیکار میکرد؟ مطمئنم همه چی برنامه ریزی شده بوده.\nسلام کرد ولی من به جای جواب دادن با خشم به سمت آشپزخونه رفتم. مامان به طرفم برگشت. با خشم غریدم:\n_مامان فقط یه دلیل قانع کننده برای کارت میخوام.\nکلافه چنگلی به موهام زدم و گفتم:\n_خواهشاً خودتو به اون راه نزن. شایان اینجا چیکار میکنه؟\n_باور کن فقط برای رفع کدورت اینجاس. گفت نمیخوام بخاطر عشق یه طرفه دوستیمون از بین بره...راستش قبل از این قضیه تو با شایان خیلی جور بودی.\n_مامان تو باور کردی؟ این بمیره هم به حالت قبلیش برنمیگرده\n_خب عاشقه چیکار کنه؟\n_مامان تو طرف کی ای؟\nصدای شایان گردن هردومون رو کج کرد:\n_سلام بر همگی\nمامان خیلی گرم جوابشو داد و باهاش روبوسی کرد. شایان دستش رو طرف من دراز کرد و گفت:\nبا نفرت نگاهم رو بین دست و چشماش رد و بدل کردم و بدون توجه به اون و "سلین" گفتن های مامان به طرف پذیرایی رفتم و روی یکی از مبلا نشستم. شایان و مامان از آشپزخونه خارج شدن. راستش فقط به خاطر اصرار مامان و بابا موندم وگرنه یه لحظه هم تحملش نمیکردم. شایان مبل تک نفره ی روبه روم رو انتخاب کرد و با یه حالت خاصی بهم زل زد. رومو با انزجار برگردوندم. هرچی باشه باعث شد یه مدت طولانی از مادر و پدرم دور بمونم.\nبه صحبت ها و بگو بخند هاشون گوش میدادم و نمیدادم. جسمم اینجا بود اما فکرم جای دیگه ای سِیر میکرد. شایان هم بِر و بِر به من زل زده بود. تحملشون برام سخت شده بود. دلم میخواست یه سر به حیاط بزنم و یکم هوای سرد آذر ماه رو ببلعم. از جام بلند شدم و بدون توجه به نگاه های مامان و بابا و سانلی به حیاط رفتم. روی چمن ها نشستم و به درخت مورد علاقه ام تکیه دادم. به بخار دهنم خیره شدم. گوشیم رو از جیبم در اوردم و به بک‌گراند گوشیم نگاه کردم. عکس بهراد بود. دستاش رو تا چهارتا انگشت توی جیبش فرو برده بود و با اخم به دوربین نگاه کرده بود. آخ بهراد تو کی هستی؟ چرا من عاشقت شدم؟ از صبح تاحالا نه اس ام اسی داده نه زنگی زده. حتی خبری از میسکال هم نبود. انقدر براش بی اهمیت بودم؟ پس چرا ابراز علاقه کرد. تو همین افکار بودم که قطره اشکی از چشمام روی صفحه ی گوشی افتاد. صدای شایان باعث شد سرم به سرعت به سمتش بچرخه. رد اشکام رو پاک کردم و به ماه خیره شدم. میخواستم حضورش رو نادیده بگیرم. اومد و کنارم روی چمنا نشست و به درخت تکیه داد. کمی ازش فاصله گرفتم. نفس عمیقی کشید و همراه با بازدمش گفت:\n_یعنی انقدر از من بدت میاد که نمیتونی دو دقیقه تو خونه تحملم کنی؟\nنفسی از روی کلافگی کشیدم و بازم سکوت کردم. صدام زد:\n_نمیخوام حرف بزنم. اگه میخوای اینجا بشینی من برم داخل.\nمیخواستم برم که بازوم اسیر دستاش شد و منو از حرکت منع کرد. تن صداش یکم بالا رفته بود:\n_سلین من چه گناهی کردم. فقط عاشقت شدم. جرم من چیه؟ به چه جرمی باید بی محلیات، کم توجهیات و بد اخلاقیات رو تحمل کنم؟ مگه من چیکارت کردم؟ با وجود اینکه منو از خودت تَرد کردی من قبول کردم. گفتم کدورت ها رفع بشه و من و تو مثل قبل باهم صمیمی بشیم. درسته که من نمیتونم به تو به چشم یه دوست معمولی نگاه کنم. ولی هرچی باشه از این وضعیت خیلی بهتره.\nنگاهی بهش انداختم. توی نگاهش پر از خواهش بود. اما من توی اون لحظه به هیچی به جز بهراد نمیتونستم فکر کنم. بازوم رو از چنگش آزاد کردم و به راهم ادامه دادم. صداش هنوز از بغل گوشم میومد.\n_تو اونو دوست داری نه؟\nیخ بستم. سر جام ایستادم. ادامه داد:\n_خودم باهم دیدمتون. دست تو دست داشتین بستنی میخوردین.\nآب دهنم رو به سختی قورت دادم. صداش نزدیک تر شد:\n_فکر میکنی اگه خانوادت بفهمن چی میشه؟\nسعی کردم آرامشم رو حفظ کنم. برگشتم طرفش. انقدر بهم نزدیک بود که سینه اش با سینه ام مماس بود. با کمال خونسردی گفتم:\n_هیچی نمیشه. توی خر فکر کردی همه عین تو عتیقه‌ان. اصلا خودم قصد دارم به اونا بگم اما هر وقت صلاح دونستم.\n_کی قراره صلاح بدونی؟ وقتی که ازت استفاده کرد و عین آشغال پرتت کرد یه گوشه؟\nاز شنیدن حرفایی که زد خون به صورتم هجوم اورد. از عصبانیت دستم رو بالا بردم و زدم تو گوشش. صورتش به سمت چپ پرت شد. از عصبانیت فکم میلرزید. با سرعت به داخل خونه رفتم و پالتو و کیفم رو از اونجا برداشتم. مامان و سانلی دنبالم افتاده بودن. شایان هنوز سر جاش ایستاده بود و همونطور که دستش روی گونه اش بود بهم زل زده بود. بدون توجه بهش سمت در خروجی رفتم. دیگه صدای مامان و سانلی نیومد. دستم رو برای یه تاکسی زرد رنگ تکون دادم که نفهمیدم چیشد که بازوم اسیر دست یکی شد و به سرعت به سمت دیگه کشیده شد. مقاومت کردم اما بی فایده بود. شایان منو داخل ماشین پرت کرد و در رو قفل کرد. همونطور که کمربندشو می بست گفت:\n_نصف شبی نمیزارم تنها بری.\nانگشت شصت و اشاره ام رو روی شقیقه هام گذاشتم و آرنجم رو به لبه ی پنجره ی ماشین تکیه دادم.\nهنوزم عصبانی بودم. از دست خودم. از دست بهراد. از مامان، بابا و بخصوص شایان.\nلرزش خفیف فکم رو حس میکردم. در طول مسیر نه من حرف زدم نه شایان. حرفی برای گفتن نداشت. چی میخواست بگه؟ اگه حرف دیگه ای در مورد بهراد بزنه یه سیلی کمه تا جایی که میتونم میزنمش. من بهراد رو دوست دارم و دلم نمیخواد کسی بهش چپ نگاه کنه. اما اون چی؟ حتی به خودش زحمت نداد یه زنگی بزنه.\nهمیشه وقتایی که نمیتونسم عصبانیتمو بروز بدم گریه ام میگرفت. اما نه. من از گریه کردن جلوی این و اون بدم میاد. نباید بزارم کسی اشکمو ببینه. توی خونه توی خلوت خودم حسابی گریه میکنم ولی الان نه. الان خبری از اشک نیست.\nبه محض ایستادن ماشین بدون هیچ حرفی پیاده شدم و بدون اینکه به طرف شایان برگردم یا ازش تشکر کنم، کلید رو توی قفل چرخوندم و وارد خونه شدم. به اتاقم پناه بردم و خودمو روی تخت پرت کردم. حاضرم قسم بخورم که هر وقت به اتاقم پناه بردم حالم بدتر میشد. همه جا اثرات بهراد رو میبینم. روی سقف اتاقم. روی دیوار.\nچشمم به امضاش افتاد. آروم آروم به سمت اون امضا رفتم. روی دست خطش دست کشیدم و به لبام نزدیک کردم. دلم حسابی از همه پُر بود. روی دیوار سُر خوردم و اشک ریختم. بی صدا گریه کردم. بی هیچ صدایی. بی هیچ همدمی.\nغم دلم بیشتر شد و گریه هام شروع شد. این دفعه با صدا. با غصه ی بیشتر. اما برای چی؟ برای نبودِ بهراد. برای بودنِ شایان. برای پدر و مادرم. برای همه. حتی سانلی. حتی گلی که خیلی وقته حتی یه زنگ هم بهم نزده. آخ...چقدر تو تنهایی سلین!...چقدر بی کسی...چقدر بی اهمیتی...چقدر...چقدر....\nبا صدای گوشیم هق هقم خفه شد و فقط صدای زنگ موبایلم فضای اتاق رو پُر کرده بود. انقدری که گریه کرده بودم ***که ام گرفته بود. با دیدن اسم بهراد روی گوشیم بغضم بیشتر شد. باید جواب میدادم؟ باید می ذاشتم انقدر زنگ بزنه تا بترکه؟ اما اگه زنگ نزد چی؟ اگه گفت همه چی تمومه چی؟ من میمیرم.\nگوشی رو روی گوشم گذاشتم و بدون حرف به صدای نفساش گوش دادم. صداش توی گوشم پیچید و از لذت چشم بستم:\nچی میشد با احساس تر حرف میزد؟ چی میشد انقدر خشک نبود؟ چی میشد؟ آسمون به زمین میرسید؟ کهکشان نابود میشد؟ دنیا از تعجب شَلَم شوربا میشد؟\n_پس چرا حرفی نمیزنی؟\nلعنتی. صدام میلرزه.... نباید بلرزه... نباید.\n_من گفتنی هارو گفتم. این تویی که باید تصمیم بگیری چی میخوای. اگه منو میخوای تا پای جونم باهات هستم. اگه هنوزم به فکر پریسایی که گورم رو گم کنم...\nتوی اوج غم و ناراحتی لبخند مهمون لبام شد...\n_تورو میخوام...پریسا رو نمیخوام\nاز دروغ خودم عذاب وژدان گرفتم. توی اون لحظه نمیدونم چرا اینو گفتم؟ من که حتی یه ذره علاقه ای به سلین نداشتم. پس چرا اینو گفتم؟ چرا الکی بهش امید دادم؟ خودم بهتر از هرکسی میدونم که رابطه ام با سلین ابدی نیست. کلافه دستی لای موهام بردم و به پشتی مبل تکیه دادم. صداش توی گوشم پیچید:\nآخ...کاش نمیپرسید...دختر من به تو علاقه ای ندارم چرا نمیفهمی...به خودم تشر زدم...بهراد بی رحم کجاست؟..اونی که دلش برای مگس ماده هم نمیسوخت؟...به زور زبون توی دهن چرخوندم و گفتم:\nحتی فکر اینکه از این حرفم چقدر خوشحال شده عذابم میداد...آخه من با تو چیکار کنم.تو که قرار نبود انقدر منو مسحور کنی...چیکار کردی با من دختر؟ چیکار کردی؟\nاز شدت کلافگی و عذاب از جا بلند شدم...من چیکار کردم؟..ماموریت من تموم شده بود...این دختر عاشق شد...عاشق من...عاشق منِ بی لیاقت...فقط تونستم بگم:\n_منم...ولی الان کار دارم باید قطع کنم. فردا منتظرتم.\nبعد از قطع کردن گوشی بلند داد زدم:\n_شمسی خانم کجایی؟\nشمسی خانم با عجله اومد طرفم و گفت:\n_بله آقا امری داشتین؟\n_قرصای میگیرنم کجاست؟\n_الان براتون میارم.\nچی به روزم اومد؟ چِم شده؟ خسته شدم دیگه. از فکر کردن به پریسا. از آزار دادن دخترا....آخ سلین...کاش خودت با پای خودت از زندگیم گم میشدی....\nشمسی خانم سینی حاوی یه لیوان آب و قرص رو بهم داد...قرص رو بدون آب فرو بردم. انقدر که قرص میخوردم عادتم شده بود که بدون آب فرو ببرم. شمسی خانم با تعجب زل زده بود به من. با صدای نسبتا بلندی گفتم:\n_به چی نگاه میکنید؟ به کارتون برسید دیگه\n_ولی آقا.....ساعت نزدیک یازده شبه.\n_باش پس برو\n_خب پس کارای مونده چی؟\n_فردا میای انجام میدی دیگه کلافم نکن.\nحرف دیگه ای نزد و به احتمال زیاد از اونجا خارج شد. با انگشتام شقیقه هام رو ماساژ دادم تا یکم حالم بهتر بشه. شیشه ی مارتینی روی میز بهم چشمک میزد.\nشیشه رو از روی میز برداشتم و سر کشیدم. حسابی گرم شده بودم. چشمام رو روی هم فشردم. نفهمیدم چی شد که دیدم شیشه خالی شده. متوجه شده بودم که حرکاتم دست خودم نیست. شیشه رو روی میز گذاشتم و از جا بلند شدم. همونطور که راه میرفتم شقیقه ام رو ماساژ میدادم.\nبا صدای تلفن سر جام ثابت موندم. از بالا به گوشیم که روی میز بود نگاه کردم. تنم گُر گرفت. نمیدونستم اثر مستی بود یا واقعا شماره همونه؟ با اینکه شمارشو حذف کرده بودم، اما مگه میشد شماره ی رُندشو فراموش کنم. گوشی رو برداشتم و دم گوشم گذاشتم. صدای پریسا توی گوشم پیچید. چشم بستم و با لذت به صداش گوش میدادم:\n_الو بهراد؟ نامرد تو کجایی؟ حالا باید خبر دوست دختر جدیدتو از غریبه ها بشنوم؟ حداقل خبر میدادی. ما که قرار نبود بیایم زندگیتو خراب کنیم...\n_تو از همون اول زندگی من رو خراب کردی.... همون موقعی که منو به حال خودم ول کردی وسط خیابون... این که خوبه... روز بعدش که میخواستم بازم بهت اصرار کنم دیدم بغل یه پسر دیگه ای... مگه من چیکارت کرده بودم پریسا؟\nصدای هق هقش از پشت تلفن میومد:\n_خودمم دلم نمیخواست اینطوری بشه...من فقط میخواستم تو دور از من یه زندگی خوبی داشته باشی... فکر نمیکردم به سرعت منو فراموش کنی و عاشق یکی دیگه بشی...\nعاشق...عاشق...نه.... نه... من عاشق سلین نبودم...\n_بهراد خیلی بهت احتیاج دارم. اگه میشه در رو باز کن من پشت درم.\nبا سرعت به سمت در رفتم و در رو باز کردم. قیافه ی گریون پریسا رو که دیدم، دوباره همون پریسای معصوم و کوچولو جلوی چشمم زنده شد. توی بغلم خزید و شروع به گریه کردن کرد. دلم بدجور لرزید. چقدر دلم برای صداش، گریه هاش، اداهاش تنگ شده بود.\nوارد خونه شد و روی مبل نشست. با لبخند تلخی به شیشه ی مارتینی اشاره داد و گفت:\n_تو که انقدر پیش عشقت شادی پس چه نیازی به اینا داری؟\nدیگه نتونستم در برابر عشقم مقاومت کنم. شالش رو از روی سرش سر دادم و با موهاش بازی کردم. دستم از موهاش به سمت لاله ی گوشش رفت. همونطور که لاله ی گوشش رو لمس می کردم گفتم:\n_من عاشق سلین نیستم.\nچشمای گریونش حالت تعجب به خودشون گرفتن. با حیرت گفت:\nاونو رو مبل نشوندم و خودم هم کنارش نشستم. با پشت دست گونه ی پریسا رو به آرومی نوازش کردم و گفتم:\n_من فقط عاشق توئم.\n_پس سلین چی؟\nهمه چیز رو براش گفتم. از انتقامم از تمام دخترها و انتقامم از سلین. از همه چیز. چقدر راحت تونسته بودم خیانت پریسا رو فراموش کنم. پای عشق که وسط باشه کینه و تنفر از بین میره.\nبه امید رابطه ای نو با پریسا دستم رو نزدیک لب هاش بردم نزدیک اومد و لباش رو روی لبام گذاشت. چشمام و بستم و در خلصه ی شیرینی فرو رفتم. همراهیش کردم. چون دلم براش تنگ شده بود. با خودم که رودرواسی ندارم. من هنوز عاشقش بودم و دیوانه وار دوستش داشتم. دیوانه وار...\nساعت ۷ صبح از خواب بیدار شدم تا برم پیش بهراد. از وقتی باهاش قهر کرده بودم دلم براش تنگ شده بود. جلوی در خونه ی بهراد بودم و زنگ رو فشردم. صدای شمسی خانم رو از پشت آیفون شنیدم:\n_منم شمسی خانم\n_عزیز دلم خوش اومدی بیا تو.\nصدای تیک در اومد و بعدش من وارد شدم. حیاط سرسبز رو طی کردم. وارد شدم و با شمسی خانم روبوسی کردم. شمسی خانم با شادمانی گفت:\n_خوش اومدی عزیز دلم اما آقا هنوز خوابن.\nبا اخم به ساعت مچی ام نگاه کردم و گفتم:\n_برای بیدار شدن یکم دیر نیست؟\nبا شادی رومو به طرف شمسی خانم برگردوندم و گفتم:\n_اشکال نداره بیا صبحانه رو باهم آماده کنیم\n_نه عزیزم آقا راضی نمیشه شما دست به سیاه و سفید بزنین.\n_شلوغش نکنین دیگه بیاین بریم توی آشپزخونه.\nبه سمت آشپزخونه رفتیم و مشغول آماده کردن انواع و اقسام صبحانه ها شدیم. اون از وضعیت تنها دخترش و شوهرش احمدآقا می گفت و من از سانلی و پدر و مادرم می گفتم. بالاخره میز پر شد از انواع و اقسام صبحانه ها. همه رو با سلیقه چیده بودیم. چندتا فوت و فن حسابی هم از شمسی خانم یاد گرفتم.\nرفتم به اتاق کهکشان. همون اتاقی که روز اول اونجا خوابیدم. اونجا دیگه اتاق خودم بود. رفتم و مانتو شلوارمو با یه پلیور تنگ سفید یقه هفت و یه شلوار مشکی تنگ عوض کردم. موهای طلایی مو باز کردم و رژ قرمزی که روی لبام بود رو پررنگ تر کردم. ولی نه در حدی که دل آدمو بزنه.\nچشمکی به خودم توی آینه زدم و به سمت اتاق بهراد. در اتاق رو باز کردم. بالش رو بغل کرده بود و با رکابی روی شکم خوابیده بود. نزدیکش رفتم. روی تخت نشستم و مشغول نوازش صورتش شدم....بیدار نشد...لپشو بوسیدم....بازم بیدار نشد....چقدر خوابش سنگینه. شونشو تکون دادم. و آروم گفتم:\n_بهراد....بهراد بلند شو ساعت هشت صبحه.\nیه پلکشو به زور نیمه باز کرد و با صدای خوابالود گفت:\n_ساعت هشت صبح.\nبه سرعت از جاش بلند شد و دور و بَرشو نگاه کرد. آروم گفت:\nگیج و منگ نگاهم کرد و گفت:\n_بلند شو بریم صبحانه بخوریم. باید ببینی که من و شمسی خانم چه کردیم.\nهمونطور که سمت در میرفتم گفتم:\n_زود بیای ها\nبه سمت سالن ناهار خوری رفتم. گوشیمو چک کردم که دیدم ده تماس بی پاسخ از گلی دارم. نگران شدم. خواستم بهش زنگ بزنم که خودش زنگ زد. گوشی رو دم گوشم گذاشتم و گفتم:\n_سلین؟ میدونی چندبار بهت زنگ زدم؟ خوبی؟ نکنه دیوونه شدی؟\n_چی میگی گلی؟ چرا چرت و پرت میگی؟\n_پس هنوز خبر رو نخوندی\n_چه خبری چی میگی؟\n_برو توی اینترنت و آخرین اخبار رو بخون.\nدستم مشغول لرزیدن بود. لپ تاپ بهراد رو باز کردم و وارد اینترنت شدم. تیتر خبر این بود: " خبر جنجالی بهراد زمانی با دوست دخترش"\nهمین کافی بود تا فشارم تا حد ممکن پایین بیاد. ادامه ی خبر رو خوندم:\n_شرح حال این پیام از زبان خانم پریسا رستگار نقل شده است " از عشق سابقش بهراد زمانی شنیده که او تنها برای انتقام جویی از دختران با سلین رادمهر رابطه دارد و علاقه ای به او ندارد. بدلیل نداشتن علاقه ای از جانب این مدلینگ به سلین رادمهر موضوع رابطه ی آن ها در هیچ رسانه ای بیان نشده است. همچین پریسا رستگار افزود که منبع این خبر خود بهراد زمانی است و تمام این سخنان را از جانب او شنیده است"\nدنیا داشت دور سرم می چرخید. صدای "الو الو" گفتن های گلی رو می شنیدم اما نمی تونستم جواب بدم. نه نه دروغه.... اینا شایعه است... نفسم بالا نمیومد. دستی به گلوم کشیدم...فاجعه از این بدتر؟\nمیخواستم از جا بلند شم و به سمت اتاق بهراد پا تند کنم که اونو مات و مبهوت پشت سر خودم دیدم. آروم زمزمه کردم:\nموهاشو چنگ زد و فقط گفت:\n_آخ پریسا آخ\nصدای ماشین از توی حیاط میومد. پرده رو کنار زدم و دیدم چند نفر دوربین با دست سعی دارن وارد خونه بشن. یکی از اونا منو دید و لنز دوربین رو با سمتم اورد. اما من به سرعت پرده رو کشیدم.\nچشمام و بستن و با عصبانیت به سمت بهراد رفتم. با کف دست به سینه اش کوبیدم و گفتم:\n_چرا به جای اینکه بیای دستمو بگیری و بگی دروغه هی میگی آخ پریسا؟\nنفس صدا داری کشید و چیزی نگفت. با صدای کنترل شده ای گفتم:\n_بهراد راستشو بگو\nبهراد محکم هلم داد و گفت:\n_آره راسته... راسته... من هیچ علاقه ای به تو ندارم و چون دیدم مثل قبلنای پریسا مظلومی می خواستم روی اصلی‌ت رو به مردم نشون بدم...وگرنه من و چه به عشق دوباره؟... یه بار از پریسا رودست خوردم..مگه مریضم یه بار دیگه خودمو بندازم تو چاه؟.. چاهی که به زور ازش خارج شدم...\nاز حرفایی که زد من فقط و فقط کلمه‌ی اولش رو شنیدم....راسته....همه چی راسته... اینجا فقط یه چیز دروغ بود... عشق بهراد...\nشیرین‌ترین دروغی که در یک آن به تلخ ترین فاجعه ی زندگیم تبدیل شد. دنیا روی سرم خراب شد...من که داشتم به نرسیدن به تو عادت می کردم. چرا نابودم کردی؟\nجریان خون رو حس نمی کردم. روی صندلی افتادم. دستم رو روی قفسه ی سینه ام گذاشتم. دقیقا جای ریه هام. دنبال هوا بودم. بهراد پیش پنجره رفت و غوغای خبر نگارا رو دید. عصبی سرشو تکون داد و گفت:\n_لعنتی.... آبروم رفت\nاومد کنار صندلیم و دستش رو به نشونه ی تهدید تکون داد:\n_ببین... تو الان میری اون پایین و همراه با من بهشون میگی خبر الکیه و ما عاشق همدیگه ایم. اما چون هنوز خیلی از رابطه مون نگذشته بود رسانه ایش نکردیم... من نمی دونم... این گندکاری توئه خودتم درستش میکنی...\nاز جا بلند شدم و حرفشو قطع کردم. بلند و عصبی گفتم:\n_مگه من بهت گفتم بیا باهم دوست بشیم؟ مگه من‌گفتم بیا و از دوست دختر قبلی‌ت انتقام بگیر؟...\nحرفای خودم خنجری بود و تو قلبم فرو می رفت.\nبهراد_ اگه الان با من اون پایین نیای، خودم تنهایی میرم و آبروت رو می برم. می دونی که حرف من چقدر براشون اعتبار داره. اگه من الان بگم همه چی شایعه بوده باور میکنن. اما اگه بگم درست بوده و دلیلش هرزه بودن سلین رادمهر بوده باور میکنن. کل روزنامه ها و سایت ها پر میشه از این خبر....میدونی که این کار رو میکنم.\nصدای کوبش قلبم از عصبانیت فلک رو کر کرده بود...اما الان هیچ صدایی نمیومد... هیچ صدایی... تنها صدایی که شنیده میشد صدای شکستن بود...شکستن قلبم...خورد شدنش...له شدنش... پودر شدنش... صدای تالاپ و تلوپ منظم قلبم قطع شده بود. دلم حیاتی دوباره میخواست... مثل کسی که دلش برای آهنگ منظم قلبش تنگ شده باشه و گوشاش رو تیز کنه تا شاید بتونه اونو بشنوه...\n_میای یا نه؟\nبا شونه های خمیده به سمت در رفتم. شال و مانتوم رو از روی چوب لباسی برداشتم و همراه بهراد به حیاط سرسبز رفتم. به احمد آقا و هومن، راننده ی شخصی بهراد نگاه کردم که دارن جلوی ورود خبرنگار هارو میگیرن. وقتی که مارو دیدن مثل مور و ملخ به طرف ما دویدن.\nهمه ی میکرفون ها سمت من بود ولی من صدای هیچکدوم رو نمی شنیدم. بهراد مشغول قانع کردن خبر نگار ها بود و با آرامش حرف میزد. اما صدای بهراد رو هم نمی شنیدم. اما شنیدم که منو به عنوان نامزدش معرفی کرد.\nبهراد ضربه ی آرومی به شونه ام زد و گفت:\n_مگه نه عزیزم؟\nنمیدونستم اون لحظه چی گفته بود اما با لبخند مصنوعی سری تکون دادم.


تحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها 95 ص – گوگل شاپ\nبررسی واحدهای ایستگاه های تقویت فشار گاز طبیعی\nتحقیق درمورد ديدگاه شرع و قانون در برخورد با جرايم مرتبط با مواد مخدر ۳۸ص\nتحقیق درمورد دين و حقوق بشر ۱۰ص\nمقاله مفهوم مشاركت انتخاباتي در جامعه\nتحقیق درمورد ديه كافر ذمي با ديه مسلمان متفاوت است يا نه ۳\nدانلود مقاله در مورد زندگی نامه میرزا کوچک خان\nخانه / علوم انسانی / تحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها ۹۵ ص\nتحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها ۹۵ ص\nدانلود رایگان تحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها ۹۵ ص ، مقاله ، تحقیق این محصول” تحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها ۹۵ ص “را از گوگل شاپ دانلود نمایید.\nتحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها ۹۵ ص لینک دانلود و خرید پایین توضیحات فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت تعداد صفحات: ۱۰۳ فهرست مطالب عنوان چكيده تحقيق فصل اول- كليات وروش تحقيق فصل دوم- بررسي ادبيات تحقيق فصل سوم- يافته‌هاي پژوهشي فصل چهارم – نتيجه گيري و پيشنهادات منابع و مآخذ پيوست‌ها پيوست ۱- تلخيص داده‌هاي روش‌شناسي و محتوايي چكيده تحقيق: عنوان تحقيق «راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها» است كه با روش فراتحليل (Meta-Analysis) انجام شده است. هدف فراتحليل حاضر نيل به نتايج كلي و كاربردي از طريق تركيب منابع و مطالعاتي است كه در داخل كشور در زمينة « توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها» صورت گرفته است. اين فراتحليل كه از طريق بررسي و ارزيابي ۴۸ اثر علمي انجام شد دو بُعد روش شناختي و محتوايي را مد نظر قرار داد. در بُعد روش شناختي نتايج نشان داد كه مطالعات مورد بررسي در عين حال كه انباشت خوبي از ايده‌هاي نظري و راهكارهاي عملي را ارائه مي‌كنند داراي اشكالات و نواقص متعددي هستند از جمله: عدم سازگا …\nدریافت فایل این محصول ارزشمند “تحقیق درمورد راهكارهاي توسعه نيروي انساني نخبه و پيشگيري از فرار مغزها ۹۵ ص “توسط پورتال گوگل شاپ جمع آوری و برای فروش قرار داده شده است.\nبرچسب95 از انسانی پیشگیری تحقیق درمورد راهکارهای توسعه نیروی انسانی نخبه و پیشگیری از فرار م توسعه راهکارهای صفهرست فرار مطالب مغزها نخبه نیروی و\nقبلی تحقیق درمورد راههای کاهش و مبارزه با قاچاق کالا و ارز\nنوشته های مرتبط تحقیق درمورد رابطه مفهوم گناه و جرم\nتحقیق درمورد رابطه بين جهانگردي و جرم ۸ص\nتحقیق درمورد رابطه ارتكاب بزه با عقب ماندگي ذهني ۸\nتحقیق درمورد دیوان داوری بین المللی ۱۷ ص\nتحقیق درمورد دیوان داوری بین المللی 17 ص لینک دانلود و خرید پایین توضیحات فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت تعداد صفحات: 23 دیوان داوری بین‌المللی داوری بین‌المللی روشی برای حل اختلافات بین‌المللی است که در آن طرفین به جای رجوع به نهاد قضائی، اختلاف خود را به یک داور مورد اعتماد خود ارجاع می‌دهند. رجوع به داوری ممکن است پس از پیدایش اختلاف یا در هنگام تنظیم قرارداد (شرط داوری) پیش بینی شود. از این روش حل اختلاف اکثرا در قراردادهای بین‌المللی تجاری استفاده می‌شود مهمترین دلایل استفاده از داوری در عدم رعایت تشریفات زمان بر و در نتیجه سرعت آن و همچنین اعتماد نداشتن به بی‌طرفی دادگاه‌های ملی است. تاریخچه در کنفرانس‌های لاهه ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ داوری به عنوان یکی از روش‌های پیشگیری از توسل به زور مطرح شد. پیرو کنفرانس اول یک دیوان داوری برای جلوگیری از جنگ و بروز درگیری‌های بین‌المللی تشکیل شد. در این دیوان فهرستی از حقوقدانان معتمد به عنوان داور موجود بود و تعیین داوران با موافقتنامه طرفین اختلاف صورت می‌گرفت. اجرای حکم مشکلاتی که برای اجرای احکام داوران ...\nپربازدید ترین ها\tدانلود پروژه گزارش تحلیلی از بورس + اقتصاد + دبی ۱۵ ص\nاسفند ۲۹, ۱۳۹۵\tتحقیق درمورد فناوری اطلاعات\n6 روز ago\tبررسی وضعیت گردشگری ورزشی در شهر مشهد بر اساس تحلیل SWOT\n3 هفته ago\tدانلود رساله رشته حقوق با موضوع ادله اثبات دعوی ۷۰ ص فایل ورد\nاسفند ۲۴, ۱۳۹۵\tدانلود طرح درس حروف نويسي اعداد رياضي پايه اول\n1 هفته ago\tمقاله درباره چاپ نقش روی پارچه در ایران\n2 هفته ago\tپاورپوینت حسابرسی\n3 هفته ago\tدانلود تحقیق مدرسه (واحد آموزشي) ۶۵ ص\n3 روز ago\tعمليات كربلاي پنج ۱۱ ص\nفروردین ۳, ۱۳۹۶\tآمریكا به دنبال «تاكتیك بازگشتی» جنگ روانی علیه ایران\nفروردین ۲, ۱۳۹۶\tدانلود مقاله مديريت طراحي\nاسفند ۲۲, ۱۳۹۵\tپاورپوینت در مورد روشهای قصه گویی .\n7 روز ago\t۲۲۰ دانلود تحقیق: بررسی طلاق و علل و اثرات آن و نگاهی بر آمار طلاق در کشور ۳۱ صفحه فایل ورد\n4 هفته ago\tدانلود پاورپوینت چهار زبان برنامه نويسي ۱۴ اسلاید\n3 روز ago\tاقدام پژوهی کلاس ششم ابتدایی در مورد کارگروهی یاهمیاری درکلاس ..\n2 هفته ago\tپولشوئی و تاریخچه آن\n3 هفته ago\tمجموعه تلرانس های ابعادی اقلام مصرفی در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی\n1 هفته ago\tتحقیق باغ سعد آباد\n2 هفته ago\tتهويه هوا كشي-باد خان\nاسفند ۲۲, ۱۳۹۵\tمقاله: مقاومت مصالح


جاسوسی در فضای مجازی | ايران متلب\nصفحه اصلی آموزش جاسوسی در فضای مجازی\nاز مهم ترین جرائمی‌که همزمان با پیشرفت تکنولوژی پا به عرصه ظهور نهاد، جاسوسی در فضای مجازی است (جاسوسی رایانه ای). جاسوسی رایانه ای را می‌توان نوعی از جاسوسی دانست که با استفاده از سیستم‌های رایانه ای صورت می‌گیرد و از این رو تفاوت‌های آشکاری با جاسوسی کلاسیک خواهد داشت. در حالی که جاسوسی کلاسیک (اعم از صنعتی، سیاسی و نظامی) نوع اطلاعات مورد حمایت را مورد توجه قرار داده و بر آماج جرم که در اثر جاسوسی تهدید می‌شوند تأکید دارد، جاسوسی رایانه ای شیوۀ ارتکاب عمل را مد نظر دارد.\nپیشرفت تکنولوژی موجب گردید که فضای مجازی و قابلیت‌های آن برای نگهداری اطلاعات جایگزین فضای مادی گردند. شیوع استفاده از این فضا در راستای نگهداری اطلاعات، آن را به مکان مناسبی برای جاسوسان تبدیل کرد تا با ورود به آن اطلاعات مورد نیاز خود را گردآوری نمایند.\nدر این پژوهش علاوه بر بیان تعاریف مربوط به این بزه به بررسی ارکان این جرم از دیدگاه حقوق جزای اختصاصی اسلامی‌در ایران پرداخته و دریافتیم علاوه بر اینکه جاسوسی در فضای مجازی جرمی‌علیه امنیت بوده و از این راستا مشابه جاسوسی کلاسیک است اما از لحاظ عناصر تشکیل دهنده با نوع کلاسیک آن متفاوت می‌باشد و شاید در موارد کمی‌بتوان وجه تشابهی برای آنها پیدا کرد.\nواژگان کلیدی: جاسوسی کلاسیک، فضای سایبری، داده‌های سری.\nمبحث اول: مفاهیم و تعاریف 11\nمرتبط با فضای سایبر 11\nبند اول: فضای سایبر 12\nبند دوم: اینترنت 13\nبند سوم: رایانه 14\nبند چهارم: داده‌های سری 14\nبند پنجم: حامل‌های داده 15\nبند ششم: سیستم‌های رایانه ای و مخابراتی 15\nبند هفتم: پردازش و اطلاعات 16\nبند هشتم: جرم رایانه ای 16\nگفتار دوم : تعریف جاسوسی سنتی 17\nبنداول: تعریف قانونی جاسوسی سنتی 17\nبند دوم: تعریف فقهی جاسوسی سنتی 18\nبند سوم: تعریف جاسوسی از دیدگاه حقوق بین الملل 18\nگفتار سوم: تعریف جاسوسی در فضای سایبر 19\nبند اول: تعریف جاسوسی رایانه ای از دیدگاه حقوق داخلی 19\nبند دوم: تعریف جاسوسی رایانه ای از دیدگاه حقوق بین الملل 20\nبند سوم: نتیجه تعاریف فوق 20\nمبحث دوم: تاریچه ارتکاب و تحولات رفتاری 21\nگفتار اول: تاریخچه اولین جرائم رایانه ای 21\nگفتار دوم: تاریخچه جاسوسی سنتی 23\nگفتار سوم: تاریخچه جاسوسی اینترنتی 24\nمبحث سوم: عکس العملهای قانونی به جرائم رایانه ای 26\nگفتار اول: واکنش قانونگذار ایران به جرائم رایانه ای 26\nرایانه ای 28\nگفتار سوم: تحولات تقنینی کشورها در جرائم رایانه ای 30\nگفتار چهارم: فعالیتهای بین المللی در خصوص جرائم رایانه ای 33\nجاسوسی رایانه ای 34\nبند اول: سازمانهای بین المللی و منطقه ای 34\nبند دوم: رویه برخی کشورها 38\nمبحث اول: انواع جاسوسی رایانه ای 43\nالف: جاسوسی در فضای مجازی برای اهداف اقتصادی، تجاری 44\nب: جاسوسی در فضای مجازی علیه امنیت کشور 44\nمبحث دوم: عناصر تشکیل دهنده 45\nگفتار اول: عنصر قانونی 45\nبند اول: عنصر قانونی جاسوسی رایانه ای علیه امنیت 45\nبند دوم: عنصر قانونی جاسوسی رایانه ای با اهداف اقتصادی 47\nگفتار دوم: عنصر مادی 47\nبنداول: شرایط تکوین رکن مادی جاسوسی رایانه ای علیه امنیت 48\nالف ) رفتار 48\nب ) موضوع 55\nج ) مرتکب 56\nبند دوم: شرایط تکوین رکن مادی جاسوسی رایانه ای با اهداف اقتصادی 56\nالف ) رفتار 56\nب ) موضوع 58\nج ) مرتکب 59\nبند سوم: شیوه‌های ارتکاب جرم 59\nالف ) مهندسی اجتماعی 60\nب ) به کارگیری افزارهای جاسوسی 60\nگفتار سوم: عنصر معنوی 62\nبند اول: عنصر معنوی جاسوسی رایانه ای علیه امنیت 62\nبند دوم: عنصرمعنوی جاسوسی رایانه ای تجاری، اقتصادی 65\nگفتار چهارم: شروع به جرم 65\nگفتار پنجم: نوع جرم جاسوسی رایانه ای به لحاظ عنصر مادی 67\nبند اول: جرم آنی (فوری) یا مستمر 67\nبند دوم: جرم مطلق یا مقید 68\nبند سوم: جرم ساده یا مرکب 69\nمبحث سوم: همکاری در ارتکاب جرم جاسوسی رایانه ای 69\nگفتار اول: شرکت در جرم 70\nگفتار دوم: معاونت در جرم 71\nمبحث چهارم: تفاوت میان جاسوسی رایانه ای با سایر جرائم مشابه 73\nگفتار اول: تفاوت جاسوسی رایانه ای با جاسوسی سنتی 74\nگفتار دوم: تفاوت جاسوسی رایانه ای با جرم دسترسی غیر مجاز 77\nگفتار سوم: تفاوت جاسوی رایانه ای با شنود غیر مجاز 79\nگفتار چهارم: تفاوت جاسوسی رایانه ای با جعل رایانه ای 81\nگفتار پنجم: تفاوت جاسوسی رایانه ای با جرم تخریب و اخلال در داده‌ها\nیا سامانه‌های رایانه ای و مخابراتی 82\nگفتارششم:تفاوت جاسوسی رایانه ای باجرائم سرقت و کلاهبرداری رایانه ای 82\nالف ) سرقت رایانه ای و تفکیک از جاسوسی رایانه ای 82\nب ) تفکیک کلاهبرداری رایانه ای از جاسوسی رایانه ای 83\nمبحث اول: مجازات 86\nگفتار اول: مجازات اصلی مرتکب 86\nبند اول: مجازات مرتکب حقیقی 87\nبند دوم: مجازات مرتکب حقوقی (شخصیت حقوقی) 88\nگفتار دوم: مجازات تبعی، تکمیلی مرتکب 90\nبند اول: مجازات تبعی 90\nبند دوم: مجازات تکمیلی 92\nگفتار سوم: تشدید و تخفیف مرتکب بزه جاسوسی رایانه ای 93\nبند اول: تشدید مجازات 94\nالف ) موقعیت شغلی مرتکب در بزه جاسوسی رایانه ای 96\nب ) موضوع جرم 96\nج ) نحوه ارتکاب جرم 97\nد ) تکرار جرم 98\nه ) تعدد جرم 99\nو ) زمان خاص ارتکاب جرم 100\nبند دوم: تخفیف مجازات 101\nمبحث دوم: صلاحیت کیفری 104\nگفتار اول: قلمرو حاکمیت قوانین جزایی بر جرائم علیه امنیت کشور 104\nگفتار دوم: صلاحیت کیفری در جرم جاسوسی ریانه ای 106\nگفتار سوم: محاکم صالح به رسیدگی در جرائم جاسوسی 110\nبند اول: دادگاههای نظامی10\nبند دوم: دادگاه‌های انقلاب 111\nفهرست منابع و مأخذ 120\nرایانه محصول حیرت انگیز تفکر بشری طی سالیان اخیر است که امروزه به نحوی شگفت انگیز وارد ساختار زندگی انسانها شده است. ورود این ماشین متفکر به عرصه حیات آدمی‌اساس زندگی وی را دگرگون ساخته و معضلات ناشی از زندگی در جوامع انسانی را که نیازمند حفظ و دسترسی به اطلاعات گسترده و نیز تسریع در تبادل این اطلاعات است، با سرعت و دقتی بسیار بالا مرتفع کرده است.\nاز سوی دیگر پیوند رایانه‌ها به هم در قالب شبکه‌های اطلاع رسانی، بر شتاب گردش اطلاعات در جهان افزوده و قابلیت تحصیل اطلاعات را بسیار افزایش داده است. گسترش انفجارسان و عطش روز افزون استفاده از اینترنت، به طور غیر منتظرانه ایی شرکت‌ها، سازمانها و افراد حقیقی با حسن نیت را در کابوس‌های بالقوه‌ای فرو برده است.\nبدین ترتیب باید بر این باور بود که چون دنیای داده و رایانه در عصر اطلاعات به نیازهای اطلاعاتی مردم، گروهها و سازمانها به سرعت پاسخ می‌دهد و این امر به نوعی موجب «وابستگی» جوامع انسانی به این دنیای نوین شده است که هر لحظه نیز بر این وابستگی افزوده می‌شود.\nاکنون داده به عنوان جایگزینی مطمئن برای بسیاری از اطلاعات مورد نیاز عمل می‌کند که دقت و تسهیل در امور را بسیار بالا برده است. بانکداری الکترونیکی سبب شده افراد با استفاده از «داده‌های اعتباری» به جای هر گونه وسیله دریافت و پرداخت دیگری به راحتی عملیات بانکی خود را انجام بدهند. تجارت الکترونیک از طریق شبکه جهانی امکان دریافت هر نوع کالا و خدماتی را که افراد به آن نیازمندند، در اندک زمان ممکنی فراهم ساخته است. سازمانهای دولتی و خصوصی از اسناد الکترونیکی به جای اسناد کاغذی استفاده می‌کنند، که علاوه بر این که فضای بسیار کمی‌اشغال می‌کند هر لحظه نیز به راحتی قابل دستیابی بوده و بدین ترتیب کارمندان سازمانها و مراجعین از سر درگمی‌رهانیده می‌شوند.\nاجتماع نیز در مواجهه با این تحول فن آوری، همچنان که خود موجبات آن را فراهم ساخته، از سویی دیگر تأثیر نیز می‌گیرد. کیفیت روابط اجتماعی افراد، هر چند با بهره گیری از محیط‌های دیجیتالی بهتر و راحت تر شده از سوی دیگر آنها را از دنیای فیزیکی و روابط اجتماع دور ساخته و بر کمیت روابط دیجیتالی افزوده است. دانش حقوق نیز محصول اجتماعی و فرآیندهای اجتماعی است و این آمیختگی فوق العاده دنیای سایبر با زندگی افراد، این دانش را نیز که رابطه تنگاتنگی با تحولات اجتماعی دارد سخت در گیر کرده است.\nبا تصویب قانون جرائم رایانه در سال 1388 مفاهیم و جرائم تازه‌ای در حقوق کیفری ایران خلق شد که هر یک نیازمند بررسی‌های دقیق و کارشناسانه می‌باشد. در این میان جرم جاسوسی اگر چه یکی از جرائم قدیمی‌و کلاسیک حقوق جزا بشمار می‌رود ولی در پرتو پیشرفت‌های فن آوری نحوه ارتکاب آن دستخوش تغییراتی می‌شود که در قانون جرائم رایانه‌ای تحت عنوان «جاسوسی رایانه ای» جرم انگاری شده است.\nبه گفته برخی از نویسندگان این دو جرم تفاوتی با یکدیگر نداشته و فقط با استفاده از رایانه ابزار جاسوسی متفاوت شده است و جاسوسی سنتی از جاسوسی رایانه‌ای متفاوت نمی¬باشد اما نظر به اینکه جرم جاسوسی سنتی و در فضای حقیقی صورت می¬گیرد و جاسوسی رایانه¬ای در فضای مجازی محقق می‌شود و می‌توان به این نتیجه رسید که این¬ها دو جرم متفاوتند البته این تفاوت را قانونگذار در مواردی از ق.م.ا و قانون جرائم رایانه‌ای مورد توجه قرار داده در ضمن اگر قانونگذار هم قائل به تفاوتی نبود پس جرم انگاری تحت عنوان جاسوسی رایانه‌ای کاری بیهوده به نظر می‌آمد. برای بیان این تمایز به موادی از قانون مجازات اسلامی‌و قانون جرائم رایانه‌ای اشاره می‌کنیم.\n1-قانونگذار در ماده 3 قانون جرائم رایانه‌ای عنوان «داده‌های سری در حال انتقال یا ذخیره شده در سیستم رایانه‌ای مخابراتی یا حامل‌های داده»را مطرح می‌کند اما در ماده 501 قانون مجازات اسلامی‌توجه خود را به نقشه‌ها. اسناد و تصمیمات راجع به سیاست داخلی و خارجی کشور معطوف می‌کند.\nدر نتیجه می‌بینیم که از نظر قانونگذار داده‌های سری در محیط حقیقی شکل نمی‌گیرد و فقط در محیط سایبر مفهوم داده‌های سری متصور می‌باشد.\n2-قانونگذار در ماده 4 قانون جرائم رایانه‌ای آورده «هر کس به قصد دسترسی به داده‌های سری موضوع ماده 3 این قانون تدابیر امنیتی سیستم‌های رایانه‌ای یا مخابراتی را نقض کند» اما در ماده 503 قانون مجازات می‌گوید «هر کسی به قصد سرقت نقشه یا نقشه برداری یا کسب اطلاع از اسرار سیاسی یا نظامی‌یا امنیتی به مواضع مربوطه داخل شود…».\nبا دقت در این دو ماده متوجه می‌شویم که از نظر قانونگذار در جاسوسی سنتی شخص جاسوس وارد محیط حقیقی حفاظت شده می‌شود، اما در محیط سایبری جاسوس با شکستن تدابیر امنیتی رایانه‌ای اقدام به کسب اطاعات می‌کند که این کار فقط در محیط سایبر امکان پذیر می‌باشد.\nبا نگاهی به متون فوق در می‌یابیم جاسوسی سنتی در نظر قانونگذار با جاسوسی سایبری کاملاً متفاوت بوده و با استفاده از موارد قانون مجازات اسلامی‌در خصوص جاسوسی سنتی نمی‌توان به جرم جاسوسی سایبری رسیدگی کرد و همچنین مسلماً از طریق آئین دادرسی که به جرم جاسوسی سنتی رسیدگی می‌کنند هم نمی‌توان به جرم جاسوسی در فضای مجازی بطور کامل رسیدگی کرد چون از لحاظ مرجع صلاحیت دار و محل ارتکاب جرم و.. دچار معضلاتی می‌شویم زیرا همانطور که می‌دانیم یک کار بر اینترنت می‌تواند از یک کشور, تدابیر امنیتی شبکه اینترنتی کشور دیگری را مورد حمله قرار دهد حال مثلاً در مورد مثال فوق محل ارتکاب جرم کجا قرار دارد؟ و مرجع صالح کدام کشور حق رسیدگی دارد؟ اینها همه نشانگر نیاز به یک آئین رسیدگی خاص می‌باشد.\nهمچنین لازم به ذکر است قانونگذار در قانون جرائم رایانه‌ای تعریفی جامع و کامل از داده‌های سری و در حال انتقال یا ذخیره شده در سیستم‌های رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل‌های داده « ارائه نداده» همچنین قانونگذار در ماده 3 قانون جرائم رایانه‌ای در صدر ماده بصورت مطلق و کلی می‌گوید:\n«هر کس بطور غیر مجاز نسبت به داده‌های سری در حال انتقال یا ذخیره شده در سیستم رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل‌های داده مرتکب اعمال زیر شود به مجازات مقرر محکوم می‌شود…. »\nقانونگذار در صدر ماده مشخص نمی‌کند آیا منظور داده‌های دولتی است یا مطلق هر داده سری یعنی حتی داده‌های سری شخصی و فقط در تبصره 1 ماده می‌گوید… «داده‌های سری داده‌هایی است که افشای آنها امنیت کشور یا منافع ملی لطمه می‌زند» و باز هم تصریحی در این خصوص در تبصره بیان نمی‌کند.\nپس هر چند در گذشته در خصوص جاسوسی سنتی تحقیقات فراوانی صورت گرفته اما این تحقیقات لزوم بررسی و تحقیق در خصوص جاسوسی سایبری را از بین نمی‌برد و بررسی علمی‌و موشکافانه را از سوی پژوهشگران می‌طلبد و هر چند قانون جرائم رایانه‌ای به تصویب رسیده است اما ابهاماتی در این قانون وجود دارد که باز هم نیاز به تحقیق و بررسی را به ما نشان می‌دهد علی الخصوص در مورد جاسوسی رایانه‌ای، این قانون، همچنانکه از نظر متخصصان جاسوسی سایبری با شدت و پیچیدگی در سطح جهان ادامه پیدا خواهد کرد در نتیجه این لزوم بررسی جرم جاسوسی در فضای مجازی را ضروری می‌سازد و همانطور که می‌دانیم مجرمین جرائم کامپیوتری نیاز به آموزش چندانی ندارند پس می‌توان گفت با توجه به افزایش این نوع بزه کاری‌ها در قرن حاضر باید توجه بیشتری برای شناخت آن مبذول داشت.\nهدف کلی از تحقیق آن است که بحث پژوهش در خصوص جاسوسی رایانه‌ای پرده از ابهامات موجود در خصوص این جرم برداشته شود.\nاما هدف اصلی هشدار در باره شکل گیری یک پدیده سایبری است که مقابله در برابر این تهدید در جامعه‌ای که روز به روز به سمت رایانه پیش می‌رود جز با شناسایی درست و کامل آن امکان پذیر نمی‌باشد.\nروش پژوهش به صورت کتابخانه ای و استفاده از منابع موجود نوشته شده از جمله کتابها، مقالات، پایان نامه‌ها و … می‌باشد. همچنین در صورت نیاز از منابع معتبر رایانه ای نیز بهره گیری شده است.\n4- محتوای تحقیق\nفصل اول: بیانگر کلیات شامل مفاهیم،تعاریف و تاریخچه می‌باشد. در این فصل با مفاهیم و اصطلاحات و تعاریف مربوط به موضوع آشنا خواهیم شد. تعریف فضای سایبر، جاسوسی کلاسیک، جاسوسی در فضای مجازی و … در این فصل بیان خواهد شد.\nفصل دوم: شرایط تحقق جرم جاسوسی رایانه ای. در این فصل به بررسی ارکان و عناصر تشکیل دهنده جاسوسی در فضای مجازی می‌پردازیم؛ همچنین همکاری در ارتکاب این جرم را بررسی خواهیم کرد و سپس تفاوت جاسوسی رایانه ای را با سایر جرائم مشابه بیان می‌کنیم.\nفصل سوم: پاسخ‌های کیفری. در این فصل به بیان مجازات جرم جاسوسی در فضای سایبر پرداخته و در قسمت دوم این فصل صلاحیت قانون ایران و دادگاه‌های صالح به رسیدگی در این جرم را بیان می‌کنیم.\n5- سؤالات و فرضیه‌های تحقیق\nپیرامون جاسوسی رایانه ای سؤالات بسیاری مطرح است اما سؤالاتی که در این تحقیق در پی پاسخ به آنها هستیم عبارتند از:\n1-ارکان تشکیل دهنده جرم جاسوسی در فضای مجازی چه می‌باشد؟\n2-وجه تمایز جاسوسی سایبری از جاسوسی سنتی در چه مطالبی نهفته است ؟\n3-آیا جرم جاسوسی رایانه‌ای یک جرم علیه امنیت ملی محسوب می‌شود ؟ و رسیدگی به این جرم در صلاحیت دادگاه انقلاب می‌باشد؟\nفرضیه‌های تحقیق در قالب پاسخ به سؤالات فوق به شرح زیر است:\n1-ارکان تشکیل دهنده جاسوسی در فضای مجازی همان سه رکن قانونی مواد (3،4،5) قانون جرائم رایانه ای و مواد(64 و 75) قانون تجارت الکترونیکی ،رکن مادی شامل ورود، نقض تدابیر امنیتی، دسترسی به داده‌ها و در دسترس قراردادن داده‌ها و رکن معنوی عبارت است از علم و آگاهی و قصد در انجام بزه میباشد.\n2-این دو جرم از لحاظ ماهیت با یکدیگر متفاوتند.\n3-از آنجا که این بزه به دو نوع تقسیم میشود باید گفت در جاسوسی رایانه ای علیه امنیت این بزه جرمی‌علیه امنیت ملی و صلاحیت رسیدگی به آن در اختیار دادگاه انقلاب میباشد اما در جاسوسی رایانه ای اقتصادی این بزه میتواند جرم علیه امنیت باشد که در این صورت در صلاحیت دادگاه انقلاب است و الا در صلاحیت دادگاه عمومی‌خواهد بود.\nمباني حقوقي ايفاء دين از ناحية غير مديون و استثنائات وارده بر ذیل ماده 267 ق م


رد صلاحیت های انتخاباتی ؛ علاج واقعه قبل از وقوع | به سایت محمود خادمی خوش آمدید\nدر میان کاندیدا های رد صلاحیت شده ؛ نام علی اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم مشایی هم بچشم میخورد . رد صلاحیت رفسنجانی ؛ کسی که در دهه اول حیات این رژیم و در حضور خمینی بنیانگذار این نظام ؛ نفر دوم قدرت جمهوری اسلامی بود ؛ بزرگترین و مهمترین و در عین حال باور ناپذیر ترین جراحی و شکاف درونی نظام جمهوری اسلامی در طول حبات آن بود .\nرفسنجانی کسی است که سوابق جانشینی فرمانده کل قوا ( جانشینی خمینی در دوران جنگ 8 ساله با عراق ) ؛ 8 سال ریاست جمهوری ؛ ریاست قوه مقننه ؛ ریاست مجلس خبرگان و اکنون هم ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام را در کارنامه خود دارد و مهمتر اینکه ؛ کسی بود که علی خامنه ای را در جایگاه ولی فقیه نشانده بود .\nبعلاوه رفسنجانی کسی بود که بقول زهرا مصطفوی دختر خمینی ــ که در نامه به خامنه ای خواستار تجدید نظر در رد صلاحیت رفسنجانی شده بود ــ ؛ از نظر آیت الله خمینی همطراز با خامنه ای بوده و او نیز شایسته رهبری جمهوری اسلامی بوده است .\nبهر حال بعد از ناکامی دار و دسته ولی فقیه از ممانعت ثبت نام رفسنجانی و بعد از اینکه تهدیدها و فشارهای اولیه برای جلوگیری از کاندید شدن رفسنجانی به نتیجه ای نرسید ؛ وظیفه رد صلاحیت رفسنجانی از طرف ولی فقیه به شورای نگهبان محول شد . رفسنجانی بعد از رد صلاحیت اش در این باره گفت : من خود میدانستم که نباید می آمدم و در جلسات خصوصی گفتم که اینها ( ولی فقیه ؛ شورای نگهبان و .... ) را از هر کس دیگری ؛ بهتر می شناسم .\nدختر رفسنجانی ــ فاطمه رفسنجانی ــ نیز در باره فشار به پدرش برای انصراف از کاندیداتوری ؛ گفت : صبح برای ایشان پیغام آوردند که حتما" باید از کاندیداتوری انصراف دهند و ایشان هم صراحتا" جواب دادند انصراف نخواهم داد و نمی توانم به مردم خیانت کنم و بآنها دروغ بگویم . مردم به من اعتماد کرده اند و از من درخواست کرده اند که بیایم و بخاطر آنها آمده ام .\nمحمد خاتمی کاندیدای اولیه و اصلی اصلاح طلبان که از ثبت نام اش جلوگیری بعمل آمد و نهایتا" نتوانست ثبت نام کند ؛ در باره جلوگیری از ثبت نام کاندیدای اصلاح طلبان میگوید : من مطمئن هستم که نمی خواهند ما بیائیم . تازه اگر از این مرحله ــ شورای نگهبان ــ هم بگذریم ؛ حق نداریم بیش از آنچه که آنها می خواهند رأی بیاوریم .\nامّا دلیل رد صلاحیت رفسنجانی ؛ کهولت سن وی اعلام شد . طنز تلخی که بگفته مجید انصاری از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام ؛ از طرف کسی کهولت سن رفسنجانی مطرح می شود که خودش ــ احمد جنتی ــ بدلیل کهولت سن ؛ دستاویز همه طنزهای پیامکی دنیا هستند ( جنتی در حالی رفسنجانی را بخاطر کهولت سن رد صلاحیت می کند که خودش بدون شبها 87 سال سن دارد !!! ) . جالب است در حالی رفسنجانی را به خاطر کهولت سن برای احراز پست ریاست جمهوری رد صلاحیت کرده اند که سال گذشته در تقابل با وی ؛ او را از ریاست مجلس خبرگان بر کنار و مهدوی کنی 82 ساله را ؛ با صندلی جرخدار بجای او نشاندند .\nبهر حال رفسنجانی یکبار در طول حیات سیاسی اش ــ در جمهوری اسلامی ــ برای ثبتِ نام نیک از خود در تاریخ ؛ اما بخاطر حفظ و نجات نظام دینی از فروپاشی و سرنگونی وارد میدان رقابت و جدال جدی با ولی فقیه شد . امّا ولی فقیه و دار و دسته فاسد و جنایتکار او نا جوانمردانه و با توسل به رذیلانه ترین و غیر اخلاقی ترین شیوه ها او را از میدان رقابت خارج کردند تا بنا بر گفته " کارل مارکس " فیلسوف و جامعه شناس معروف آلمانی " ستمدیدگان یکبار دیگر فرصت بیابند ستمگر دیگری را بر سرنوشت خود مسلط کنند " .\nدر حالیکه رفسنجانی بدستور ولی فقیه توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شده ؛ باز هم بعضی ها چشم انتظار الطاف کریمه !! ولی فقیه هستند که حکم حکومتی صادر کند و رفسنجانی را بدور رقابتهای انتخاباتی برگرداند . غافل از آنکه اگر بفرض محال هم چنین شود ؛ یعنی وی بدستور خامنه ای به صحنه انتخابات برگردد ؛ دیگر مورد اعتماد و اعتبار برای رأی دهندگانی که از او بخاطر مواضع و مخالفت هایش با ولی فقیه حمایت کرده بودند ؛ نیست .\nاگر در جریان انتخابات ریاست جمهوری ؛ رفسنجانی مورد حمایت مردم و مخالفین رژیم قرار گرفته است ؛ بخاطر مواضعی است که وی ــ در جریان قیام اعتراضی 88 ــ در تقابل و مخالفت با ولی فقیه اتخاذ کرده است . بنابراین رفسنجانیِ مورد تائید و حمایت ولی فقیه ؛ هیچ جاذبه ای برای مردم و رأی دهندگان ندارد . ضمن اینکه رفسنجانی بهیجوجه مورد تائید و پشتیبانی ولی فقیه قرار نخواهد گرفت . عباسعلی کدخدائی سخنگوی شورای نگهبان در تلویزیون دولتی در این باره گفته است : تصمیم شورای نگهبان یک تصمیم نهایی است و مرحله اعتراض وجود ندارد . همچنین رجا نیوز ارگان خبری متعلق به باند ولی فقیه ؛ مخالفان شورای نگهبان را مفسد فی الارض بر شمرد .\nپدیده ای متناقض و ناچسب در عصر آگاهیها ؛ اهرم و چشم و گوش ولی فقیه برای وتوی هر قانون ملی و مردمی و وسیله ای در دست ولی فقیه ؛ برای حذف و از میدان بدر کردن رقیبان .\nعلی اکبر اعلمی نماینده دوره های ششم و هفتم مجلس ؛ وکیل پایه یک دادگستری و از کاندیداهای رد صلاحیت شده در نامه سرگشاده به احمد جنتی رئیس شورای نگهبان می نویسد : اعضای این شورا را بخاطر تشخیص و تصمیم نا درست شان شماتت و ملامت میکنم و حتی نسبت به قانونی که قوه تشخیص و سرنوشت یک ملت بزرگ را به تشخیص 12 نفر پیوند زده است که صلاحیت و درستی قوه تشخیص آنان بنابر تجربه و از دید بسیاری از مردم ؛ خود محل تردید است ؛ معترضم و تأکید میکنم قانونی که با عدالت و حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خود سر ناسازگاری داشته و غیر قابل تغییر باشد و یا دستمایه و دستاویزی برای تضیع حقوق مردم شود ؛ مطلقا" محترم نیست .\n" شورای نگهبان " ارگانی است که اولا" مجلس باعتبار آن مشروعیت و قانونیت می یابد ؛ ثانیا" این ارگان هم عهده دار تشخیص خلاف شرع بودن یا نبودن مصوبات مجلس است و هم مرجع تشخیص عدم تعارض قوانین مصوب مجلس با قانون اساسی است ؛ همچنین شورای نگهبان مرجع نظارتی بر انتخابات " خبرگان رهبری " ؛ ریاست جمهوری " و " مجلس شورای اسلامی " و بعلاوه تشخیص صلاحیت کاندید شدن برای سه ارگان فوق هم بعهده او میباشد .\nبنابراین شورای نگهبان در واقع شعاع اصلی دایرهِ قدرت در نظام جمهوری اسلامی است ؛ نقشی مشابه " پلیت بیروی حزب کمونیست " در شوروی سابق که بر زندگی تمام مردم کنترل و دخالت داشت . باین ترتیب صحنه سیاسی کشور ما ؛ عرصه دخالت و ترکتازی دو بازیگر اصلی ولی فقیه و شورای نگهبان می باشد. یعنی در واقع ؛ عرصه سیاسی کشور ایران میدان تاخت و تاز دو نفر یعنی خامنه ای و جنتی میباشد .\nهمین شورا در گذشته صلاحیت سه رئیس جمهور رفسنجانی ؛ خاتمی و احمدی نژاد را تائید کرده است . یعنی کسانیکه به مدت 24 سال بر کشور ما حکومت کرده اند . در حال حاضر این سه رئیس جمهور سابق ؛ به " بی بصیرتی " ؛ " فتنه " و " انحراف " متهم میباشند . باین ترتیب میتوان نتیجه گرفت که با تائید و اوکی همین شورای نگهبان ؛ کشور امام زمان نزدیک به سه دهه بدست نا باب ترین و بی صلاحیت ترین افراد اداره و دست بدست شده است . و جالب تر ؛ این بار شورای نگهبان کسی را رد صلاحیت کرده است که هنوز رئیس " مجمع تشخیص مصلحت نظام " است و باید مصلحت های نظام را تشخیص دهد .\nامّا به مصداق ضرب المثل معروف ایرانی " بهرام که خود گور میگرفتی همه عمر دیدی که چگونه گور بهرام گرفت " ؛ در دوران اقتدار رفسنجانی و بسیاری دیگر از رد صلاحیت شده های امروزی ؛ اینها خود در رد صلاحیت بسیاری از چهره های سیاسی نیک نام و نامدار ملی و مردمی کشور مانند مهندس بازرگان ؛ یدالله و عزت الله سحابی و ...... نقش داشته اند .\nامّا قبل از اعلام رد صلاحیت رفسنجانی و مشایی ؛ بخاطر جلوگیری از اعتراض و مخالفتهای احتمالی مردم به تصمیم شورای نگهبان ؛ نیروهای نظامی و پلیس ضد شورش در خیابانها و بزرگراههای تهران و بعضی از شهرهای کشور مستقر شده و هلیکوپترها نیز بر فراز شهرها بگردش در آمدند . همچنین بسیاری از نفرات ستاد انتخاباتی رفسنجانی و مشایی نیز بازداشت شدند .\nعلت رد صلاحیت رفسنجانی :\nیکم ــ رفسنجانی برای خامنه ای کاندیدی معمولی نبود ؛ یک رقیب بود و در واقع هم ورود وی به انتخابات اعلام جنگ با خامنه ای بود . همانطور که دختر خمینی در نامه به خامنه ای ــ که در اعتراض به رد صلاحیت رفسنجانی نوشته بود ــ وی از نظر خمینی همطراز خامنه ای بوده است . این همطراز خامنه ای ؛ در دوره ولایت فقیهیِ خامنه ای بشدت تحقیر و به حاشیه رانده شده است . خامنه ای میدانست که رفسنجانی از او دل چرکین و زخمی است .\nبعلاوه ؛ اختلاف رفسنجانی و خامنه ای ریشه است و هم در زمینه نظری و هم در عمل ــ کشور داری و سیاست گذاری ــ اختلافات اساسی بین آنها وجود دارد . بنابراین رفسنجانی با حضور در انتخابات و حمایت گسترده اجتماعی از وی ــ مطابق گفته مجید انصاری مطابق نظر سنجی ها بیش از 70 در صد مردم از به صحنه آمدن رفسنجانی استقبال کرده اند ــ در صورت دست یابی و سلطه بر قوه مجریه ؛ بهتر می تواند اهداف خود که مستلزم حذف ولی فقیه است را پیش ببرد .\nبنابراین حذف رفسنجانی توسط شورای نگهبان ــ که در واقع بدستور خامنه ای صورت گرفت بود ــ ؛ در واقع حذفِ ضروری کسی بود که قصد زدن زیر آب ولی فقیه را کرده بود و ممکن بود در آینده ــ با حمایت گسترده اجتماعی ــ در مقابل خامنه ای قد علم کند و در پهنه های مختلف تصمیمات او را وتو کرده و به چالش بگیرد .\nدوم ــ خامنه ای با توجه به تجربه انتخابات قبلی ریاست جمهوری ــ انتخابات سال 88 ــ و شورش و اعتراضات بعد از آن ؛ این بار بجای رأی سازی و تقلب در انتخابات توسط نظامیان ؛ طرح مهندسی انتخابات را با حذف کاندیداهای مخالفین از طریق شورای نگهبان ؛ پیش برد . تا با حذف کاندیدا های مخالف زمینه ای برای واکنش های اعتراضی مردم در خیابانها وجود نداشته باشد . یعنی خامنه ای با حذف کاندیدا های مخالف از طریق شورای نگهبان ؛ با حساب خود ــ با حذف صورت مسئله اصلی دعوا ــ مشکلات واقعه را قبل از وقوع علاج کرده است .\nبعبارتی این بار به جای سپاه ؛ مسئولیت انتصاب ــ و نه انتخاب ــ رئیس جمهور موردِ نظرِ ولی فقیه ؛ به شورای نگهبان واگذار شد . یعنی با حذف همه کاندیدا های مخالف و مسئله دار و مسئله ساز ــ رفسنجانی ؛ مشایی و ... ــ توسط شورای نگهبان صحنه انتخابات ؛ خالی از رقیبان به 8 کاندید تائید صلاحیت شدهِ بی خطر و وابسته به ولی فقیه واگذار شد . بنابراین مطابق این برنامه هم رئیس جمهور مورد نظر ولی فقیه از صندوق های رأی بیرون خواهد آمد و هم تنش ها و درگیریهای خیابانی مربوط به انتخابات به حداقل میرسند .\nواقعیت این است که ؛ رفسنجانی علیرغم بدنامیها و سوابق ننگین گذشته اش ؛ به نماد تغییر خواهی و اصلاح در جامعهِ زیر سرکوب و در میان مردمی که با ترس از آینده و با چشم اندازی تیره و تار روزگار می گذرانند تبدیل شده و مورد حمایت گسترده مردم قرار گرفته بود . هراس ولی فقیه و اصولگرایان وابسته باو از موج اجتماعیِ شکل گرفته در حمایت رفسنجانی باعث شد تا بقول معروف " گربه را دم حجله بکشند " و از همان اول با رد صلاحیت از وی ؛ امکان حضور در انتخابات و رقابت را از او سلب و از پیامدهای احتمالی آن ؛ خود را مصون نگه دارند .\nهمه بیاد دارند که در اعتراضات بعد از انتخابات 88 ؛ خیلی زود گزینه " اعتراض به تقلب در انتخابات " در ذهنیت مردم و جوانان معترض ؛ بیک طرح سیاسی برای تغییر و سرنگونی رژیم ارتقاء یافت . جوانان و مردم معترض برای بواقعیت کشاندن این طرح در خیابانهای تهران و بعضا" شهرهای بزرگ کشور ؛ با نیروی نظامی و سرکوبگر رژیم درگیر شدند ؛ کشته شدند و یا شاهد بخون در غلطیدن دوستان و همرزمان خود بودند .\nبنابراین متأثر از آن وقایع و حماسه های تاریخی ؛ در جامعه ایران ذهنیتی قوی ریشه دوانیده است که به اعتبار آن هر لحظه امکان تکرار و ادامه آن حماسه ها وجود دارد ؛ یعبارتی مردم ایران در کمین میباشند و مترصد فرصت مناسبند . بنابراین ولی فقیه و دار و دسته جنایتکار او تا سرنگونی ؛ در کابوس از تکرار آن وقایع همواره یاید دست بعصا راه بروند .\nبنابراین برای مقابله با تبعات احتمالی اجتماعی ؛ سیاسی ؛ انتخابات پیش رو ؛ پیشگیریهای ضروری و از جمله حذف رفسنجانی و مشایی از عرصه انتخابات باید صورت میگرفت .\nسوم ــ معنی بلافصل تائید صلاحیت رفسنجانی توسط شورای نگهبان ؛ تائید و حقانیت مواضع مهره اصلیِ " خواص بی بصیرت " ــ رفسنجانی ــ در رابطه با حوادث انتخابات 88 و روی کار آمدن احمدی نژاد می باشد . بعبارتی تائید صلاحیت رفسنجانی یعنی اقرار و اعتراف غیر مستقیم ولی فقیه به خطاها و اشتباهات خود ؛ در آن حوادث می باشد .\nچهارم ــ ولی فقیه و اصولگرایان وابسته بوی ؛ بعد از تجربه احمدی نژاد و مخالفت ها و طغیانهای مستمرش علیه عمود خیمه نظام یعنی ولی فقیه ــ بخصوص در دو سال پایانی دوره ریاست جمهوری اش ــ میخواهند در شرایط بحرانی و مرگبار کنونی همه صداهای مسئولان و دست اندرکاران یکپارچه و واحد باشد . آنها میدانند که هرگونه تفرقه و دوگانگی در شرایط بحرانی کنونی ضریب میخورد و سهمی مهلک برای بقاء نظام میباشد .\nپیامدهای ردِ صلاحیت ها :\nیکم ــ رد صلاحیت و خارج شدن رفسنجانی از عرصه انتخابات توسط شورای نگهبان ؛ بدلخوشی های اصلاح طلبان حکومتی و افرادی که فکر میکردند رفسنجانی کسی است که میتواند جلوی خودسریها و قدرت طلبیهای ولی فقیه بایستد و آنها را تعدیل و مهار کند و راه اعتدال و اصلاح را در کشور بگشاید ؛ نقطه پایان گذاشت و نقشه های آنان برای سهیم شدن در قدرت و مماشات با ولی فقیه را ؛ نقش بر آب نمود .\nیعنی یکبار دیگر ثابت شد که هیچ راه حلی در درون این رژیم قرون وسطائی برای اصلاح و بهبود وضعیت ؛ وجود ندارد . یعنی دیگر بعد از این آزمون ــ اگر صداقت و حقانیتی در میان مدعیان اصلاح طلبی وجود داشته باشد ــ زمان تصمیم گیری در مورد بودن و نبودن در درون این نظام فرا رسیده است . بعبارتی با حذف رفسنجانی از نظر مردم ایران ؛ دیگر ادامه پروژه دروغین اصلاح طلبی در ایران هیچ حقانیتی نداشته و به پایان خط خود رسیده است .\nهمچنین حذف رفسنجانی نشان داد که ؛ سیاست دفاع از آزادی ؛ دمکراسی و حقوق مردم نمی تواند با دفاع از قانون اساسی که ولی فقیه در محور آن قرار دارد ــ و شورای نگهبانی که امیال و مقاصد ضد ملی و ضد مردمی ولی فقیه را پیروی می کند ؛ مفسر آن است ــ ؛ سنخیتی داشته باشد . حذف رفسنجانی نشان داد که بر خلاف ادعای اصلاح طلبان ــ که خواهان اجرای بی تنزل قانون اساسی میباشند ــ ؛ قانون اساسی نظام دینی که بیش از 30 سال است که مردم ایران را به اسارت و بردگی کشانده است ؛ نمی تواند آزادیبخش باشد .\nدوم ــ در حالیکه رژیم برای نجات از بحرانهای اقتصادی و کاستن از فشار تحریمهای بین المللی به ترمیم و بر قراری رابطه با غرب و سیاست تنش زدائی در روابط خارجی بیش از هر زمان دیگر نیاز دارد ؛ حذف رفسنجانی از صحنه انتخابات ؛ نه تنها چشم انداز برقراری چنین رابطه ای را تا حدودی نا ممکن و دور از دسترس قرار میدهد ؛ بلکه باعث خواهد شد سیاست تاکنونی غرب در قبال رژیم یعنی سیاست " تغییر رفتار " با سرعت بیشتری بسمت سیاست " سرنگونی " تغییر جهت بدهد .\nسنگین شدن کفه سیاست سرنگونی ــ در سیاست غرب و امریکا با ایران ــ ، فشارهای سیاسی غرب بر روی رژیم و تشدید بیشتر تحریمهای اقتصادی ایران را ؛ در پی خواهد داشت\nسوم ــ حذف رفسنجانی اگر چه زمینه اعتراضات و درگیریهای خیابانیِ مردمی در جریان انتخابات را تا حدودی از میان برداشته و کم کرده است و رابطه تیره و پر از کشمکش میان مردم و ولی فقیه را وارد دور تازه ای از خشونت ؛ سرکوب و خفقان بیشتر کرده است ؛ اما مردم ستمدیده ای که بیش از سه دهه یک لحظه روی آرامش ؛ امنیت و آسایش را ندیده اند ؛ قاعدتا" نمی توانند ناظر بی طرف توطئه و دروغ بماند .\nیعنی با تمام تدابیر و پبشگیریهای ولی فقیه ؛ حذف رفسنجانی ممکن است در شرایط انفجاری کنونی ؛ جرقه را به باروت خشم فرو خورده مردم برساند . یعنی علیرغم هر افت و خیزی در مسیر مبارزه مردم ؛ باز هم شروع جدیدی از جنگ و جدال های درونی باندهای نظام و وقوع اعتراضات مردمی اجتناب ناپذیر خواهد بود .\nامّا توطئه آشکار " شورای نگهبان " در رد صلاحیت کاندید مورد حمایت مردم ؛ روشن تر از گذشته به مردم فهمانده است که در این رژیم ؛ چیزی بنام حق مردم برای انتخاب کردن ؛ معنی ندارد . بنابراین دیگر هیچ دلیلی برای حضور در پای صندوقهای آرا و رأی دادن وجود ندارد . یعنی گزینه تحریم فعال انتخابات ؛ مشروع تر و قابل قبول تر از هر زمان در چشم انداز انتخابات رژیم قرار گرفته است .\nدر آخر خاتمی در دیدار با جمعی از دانشجویان ( 19 اردیبهشت 92 ) براستی گفته بود : نه داوری مثبت آنان در باره کسی موجب سر افرازی است و نه قضاوت منفی آنان موجب سر افکندگی است . ولی حالا خوب ریش و قیچی بدست آنان است . بنابراین میتوان گفت رد صلاحیت رفسنجانی توسط شورای نگهبان می تواند برای رفسنجانی ؛ سر دوشی و مدال افتخاری باشد که نا خواسته ولی فقیه به وی هدیه داده است ؛ امیدوارم که آقای رفسنجانی با ایستادن در کنار مردم و با استمرار ایستادگی اش در مقابل ولی فقیه ؛ از این هدیه ارزشمند بخوبی پاسداری کند .


هرمز|استان هرمزگان آمریکا در توافق هسته‌ای به وعده‌هایش عمل نکرد/ می‌خواهند برجام 2و3و4 را به نخبگان ما بقبولانند/10 راهکار برای «اقدام و عمل» در «اقتصاد مقاومتی» - هرمز|استان هرمزگان\nمنتشر شده در تاریخ: دوشنبه ۰۲ فروردین ۱۳۹۵ - ۱۶:۱۵ شناسه خبر: 296548 گروه :خبر مشروح بیانات رهبر معظم انقلاب در حرم مطهر امام رضا(ع): آمریکا در توافق هسته‌ای به وعده‌هایش عمل نکرد/ می‌خواهند برجام ۲و۳و۴ را به نخبگان ما بقبولانند/۱۰ راهکار برای «اقدام و عمل» در «اقتصاد مقاومتی»\nبه گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز و به نقل از فارس، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در اولین روز از سال نو در اجتماع انبوه و پرشور زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی(ع)، در سخنان مهمی با تبیین معنای حقیقی و «اهداف پنهان و خطرناک تفکر تسلیم طلبانه ای» که امریکا و عده ای در داخل سعی می کنند با ارائه یک دو راهی دروغین و مصنوعی، به ذهن نخبگان و افکار عمومی ملت ایران تزریق کنند، ده پیشنهاد اساسی برای «اقدام و عمل» در زمینه اقتصاد مقاومتی بیان و تأکید کردند: این راه منطقی و در عین حال انقلابی، ایران عزیز را در مقابل تهدید و تحریم مصونیت می بخشد و دولت را قادر می کند در پرتو همدلی همگانی و کمک و هماهنگی سه قوه، در پایان سال جاری به مردم گزارش عینی و اعتمادآفرین ارائه دهد.\nلینک کوتاه: http://www.hormoz.ir/?p=296548 Tags: اقتصاد مقاومتی, بیانات رهبر معظم انقلاب در حرم مطهر امام رضا(ع), توافق هسته‌ای, هرمز\tپاسخ دهید لغو پاسخ\tنشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *دیدگاه نام *


ناظمی‌اردکانی در گفتگو با آنا:\nپنجشنبه 30 آبان 1398 ساعت 20:00\nوزیر اسبق تعاون گفت: دولت با درمیان نگذاشتن طرح اصلاح قیمت سوخت سبب شد دشمنان گروه‌های آموزش دیده خود را برای اغتشاشات به میدان فرستاده و خسارت‌های جبران ناپذیری برای کشور درست کنند.\nمحمد ناظمی اردکانی در گفتگو با خبرنگار حوزه احزاب گروه سیاسی خبرگزاری آنا، با اشاره به مصوبه اصلاح قیمت بنزین در جلسه سران قوا، اظهار کرد: «متأسفانه دولت در اجرای این تصمیم خوب عمل نکرد و منفعت و هزینه این تصمیم باید با مردم در میان گذاشته می‌شد».\nوزیر تعاون دولت نهم با بیان این‌که نشست‌های رسانه‌ای در این خصوص باید برگزار می‌شد، افزود: «رئیس‌جمهور و مسئولان دولتی قبل از اقدامی درباره اصلاح قیمت بنزین باید با مردم صحبت می‌کردند و طرحی که به نفع مردم و جامعه اتخاذ شود قطعاً مورد پشتیبانی قرار می‌گیرد».\nوی با اشاره به اجرای غیر‌مترقبه این طرح از سوی دولت، گفت: «با توجه به این‌که این طرح با مردم در میان گذاشته نشد دشمنان گروه‌های آموزش دیده خود را برای اغتشاشات به میدان فرستادند و خسارت‌های جبران ناپذیری برای کشور ایجاد کردند».\nدبیرکل شورای مرکزی جامعه اسلامی مدیران تأکید کرد: «اصلاح قیمت سوخت یک طرح بود که در جلسه سران قوا مصوب شده و دولت ابعاد طرح را به خوبی برای مردم روشن نکرد که چه مبلغی به درآمدهای آن‌ها افزوده می‌شود؛ دولت باید توضیح دهد که چگونه می‌خواهد درآمدها را هزینه کند و لازم است جزء‌به‌جزء این طرح را به مردم توضیح دهد.\nبنزین سهمیه بندی بنزین محمد ناظمی اردکانی\nورود رهبر انقلاب به موضوع اصلاح قیمت سوخت سبب وحدت در کشور شد


بازداشت عاملان تیراندازی شب گذشته در خیابان شصت متری یاسوج | علم عدل\nعلم عدل: کهگیلویه و بویراحمد دادستان عمومی و انقلاب یاسوج، مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد از بازداشت هر دو عامل تیراندازی عصر جمعه 21 آبان ماه 1400 در خیابان شصت متری یاسوج، با تلاش و سرعت عمل تحسین برانگیز مامورین خدوم پلیس اطلاعات استان، در همان شب کمتر از پنج ساعت آگاهی داد.\nسید علی ملک حسینی اضافه کرد: به مخلان در نظم و امنیت عمومی هشدار داد و تاکید کرد: ایجاد درگیری و استفاده از هرگونه سلاح سرد و گرم، بازداشت و محکومیت به مجازات های سنگین را در پی خواهد داشت.\nوی با اعلان اینکه با بررسی اولیه در این اقدام اختلاف سابق یکی از بستگان دو متهم مسلح موتورسوار احراز شده و بدین سبب انگیزه انتقام جویی شخصی مطرح بوده، اظهار نمود: دادستانی با چنین اقداماتی شدیدترین برخورد قانونی را خواهد داشت، بدین سبب در همان لحظات اول وقوع حادثه موضوع در دستور کار ویژه حوزه دادستانی قرار گرفت و دستورات قضایی جهت سرعت در شناسایی و بازداشت متهمین با ورود به منزل و مخفیگاه صادر شد و با تلاش و جدیت مامورین انتظامی پلیس اطلاعات استان کمتر از ۵ ساعت دستگیر و دادیار با تفهیم بهتان هر دو متهم را با شدیدترین قرار تامین کیفری به زندان اعزام کرد.\nدادستان عمومی و انقلاب یاسوج اشاره کرد: در این راستا باتوجه به لزوم به کار گیری اقدامات قضایی و پیشگیرانه و برخورد و جلوگیری از جولان اراذل و اوباش تا حالا سه مرحله از طرح قضایی، انتظامی و امنیتی در مرکز استان بسیار موفقیت آمیز بوده و رضایت شهروندان را به همراه داشته است.\nملک حسینی اشاره کرد: در اجرای این طرح ها مقادیر زیادی سلاح گرم و سرد و مهمات سلاح گرم و مشروبات الکلی کشف گردیده و گروهی از اراذل و اوباش دستگیر شده اند\nاو در آخر ضمن تشکر از هوشیاری، احساس مسئولیت، همکاری و مشارکت بسیار عالی مردم فهیم و متدین استان با این مجموعه قضایی و پلیس، جهت برخورد با عاملین نزاع و حاملین سلاح گرم و سرد در جامعه، اشاره کرد: با بهره گیری از ظرفیت های موجود و رصد شبانه روزی با جدیت و قاطعیت، با اینطور هنجارشکنان به شدت و با جدیت برخورد می نماید. چنین متهمانی تا اختتام مهلت قانونی در بازداشت خواهند ماند.\nبه گزارش علم عدل به نقل از روابط عمومی و ارتباطات دادگستری کل استان کهگیلویه و بویراحمد دادستان یاسوج بیان کرد: شهروندان باارزش استان کهگیلویه و بویراحمد می توانند بوسیله خط ارتباطی سامد ک. ب با شماره ۰۹۱۷۲۱۰۹۷۷۳ گزارشات و مطالب خودرا جهت بررسی بوسیله پیامرسان های مطرح به طور محرمانه جهت ارسال کنند.\nتگهای خبر: بازداشت , پلیس , دادستان , دادگستری


بانک اطلاعاتی Microsoft SQL Server 2008 چیست ؟ – ریجاکس\nبانک اطلاعاتی Microsoft SQL Server 2008 چیست ؟\nبا توسعه دائمی SQL Server در عرضه تکنولوژی اتلاف وقت به نزدیک صفر رسید. ویرایش 2008 همیشه در برگیرنده حمایت از داده های ساختاری یا نیمه ساختاری است که این امر شامل قالب های رسانه‌ای دیجیتال برای عکس ها ، صوتی ، تصویری و دیگر داده‌های چند رسانه‌ای می‌باشد.\n1) پشتیبانی از سخت افزارهای جدید:\n2) افزایش حافظه در دسترس :\n3) پشتیبانی از Hyper-Threading:\n4) پشتیبانی از NUMA (Non-Uniform Memory Access):\n5) پشتیبانی چند نمونه ای (Multi Instance):\n6) پشتیبانی از انواع داده های جدید:\n7) یکپارچگی .NET Framework:\n8) Snapshot و Mirroring بانک اطلاعاتی:\n9) پارتیشن بندی داده ها:\n10) بهبود در کاتالوگ سیستم:\n11) بهبود سرویس های هشدار دهنده:\n12) بهبود سرویس های گزارش: