مقدمه:تحقيق حاضر به بررسي رابطه بين محافظه كاري در حسابداري و هزينه سرمايه در شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مي پردازد.\nدر واقع در اين تحقيق، محافظه كاري با استفاده از دو معيار عدم تقارن زماني سود كه به بررسي تفاوت بين واكنش به هنگام سود نسبت به اخبار خوب و بد از ديدگاه سود و زياني و همچنين معيار نسبت ارزش بازار به ارزش دفتري سهام كه معياري ترازنامه اي و حاصل تقسيم ارزش بازار به ارزش دفتري سهام مي باشد، در قلمرو زماني بين سالهاي ۱۳۸۰تا ۱۳۸۷ در شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، مورد آزمون قرار مي دهد.همچنين آنكه در تحقيق حاضر به دنبال پاسخگويي به سئوال اصلي تحقيق كه “آيا بين محافظه كاري در حسابداري و هزينه سرمايه رابطه اي وجود دارد؟ ” هستيم.تحقيق حاضر از شاخه تحقيقات شبه تجربي و از نوع پس رويدادي است كه بر اساس اطلاعات واقعي بازار سهام و صورتهاي مالي شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده و همچنين براي جمع آوري اطلاعات و داده ها از دو روش كتابخانه اي و ميداني استفاده شده است.در اين تحقيق براي آزمون فرضيه هاي تحقيق كه عبارتند از:فرضيه اول: رابطه بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار عدم تقارن زماني سود منفي است.فرضيه دوم: رابطه بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار ارزش بازار به ارزش دفتري سهام منفي است.از مدل رگرسيون خطي چند متغيره استفاده شده است.\n۱-۱٫ مقدمه :سرمايه گذاران به عنوان اصلي ترين تأمين كنندگان منابع شركتها خواهان اطلاعات كامل و درست از شركت ها هستند، در بازارهاي كاراي سرمايه چنين فرض مي شود كه كليه اطلاعات موجود به سرعت بوسيله افراد جذب شده و اثرات آن در قيمت اوراق بهادار منعكس مي شود. يعني قضاوت افراد و تصميم هاي آنان در قيمت هاي اوراق بهادار تجسم مي يابد. اطلاعات حسابداري در صورتهاي مالي متجلي مي گردد، سرمايه گذاران هميشه به طور ثابت و يكنواخت از اطلاعات حسابداري استفاده مي كنند بدون آنكه اين اطلاعات را از نظر تغييرات انجام\nشده در روشهاي حسابداري تعديل كنند ويا به نحوه محاسبه آن توجهي داشته باشند(هندريكسون،۱۹۸۲،ص ۱۵ ) .از جمله مهمترين اطلاعات حسابداري، صورت سود و زيان است، سرمايه گذاران بيشترين توجه خود را به سود خالص به عنوان آخرين قلم اطلاعاتي صورت سود و زيان معطوف م\nي كنند. سود به عنوان نتيجه نهايي فرآيند حسابداري كه اين قدر مورد توجه و تأكيد استفاده كنندگان اطلاعات حسابداري است، تحت تأثير رويه هاي حسابداري كه مديريت انتخاب كرده محاسبه می گردد. امكان انتخاب رويه هاي حسابداري به مديريت فرصت مي دهد تا در مورد زمان شناخت و اندازه گيري هزينه ها و درآمدها تصميم گيري كند. مديريت انگيزه دارد با به كار گيري رويه هاي غير محافظه كارانه حسابداري، رشد سود شركت را ثبات بخشد. اين امر باعث افزايش انتظار سهامداران از شركت در سنوات آتي مي گردد (واتز، ۲۰۰۳، ص۳۰۱-۲۸۷) . براي اينكه سود گزارش شده بتواند در ارزيابي عملكرد و توان سود آوري يك شركت به استفاده كنندگان كمك كند و سرمايه گذاران با اتكا به اطلاعات سود، بازده مورد انتظار خود را برآورد كنند، ارائه اطلاعات بايد به نحوي باشد كه ارزيابي عملكرد گذشته را ممكن كند و در سنجش توان سودآوري و پيش بيني توان سود آوري مؤثر باشد، بنابراين علاوه بر اينكه رقم سود گزارش شده براي سرمايه گذاران مهم است و بر تصميم هاي آنها موثر است، ويژگيهاي كيفي سود نيز به عنوان يكي از ابعاد اطلاعات سود مورد توجه خاص سرمايه گذاران است (فرانسيس و همكاران،۲۰۰۲ ،ص۹۶۷) .توجه به اين نكته از سوي مديران شركتها بسيار مهم است كه ريسك\nاطلاعات گزارش شده بر بازده مورد انتظار سرمايه گذاران مؤثر است. وجود اطلاعات محرمانه مديران و عدم دقت در اطلاعات گزارش شده باعث افزايش ريسك اطلاعات خواهد شد(همان منبع،ص۹۶۷)۲٫ بازده مورد انتظار تحت تأثير ريسك اطلاعات قرار دارد . ريسك اطلاعاتي بستگي به ميزان اطلاعات محرمانه و عدم دقت اطلاعات عمومي ارائه شده دارد . هر\nچه ميزان اطلاعات محرمانه ارائه شده بيشتر و دقت اطلاعات ارائه شده كمتر باشد، بازده مورد انتظار سهامداران بيشتر خواهد بود (همان منبع،ص۱۰۱۰)۳٫در این فصل ابتدا مقدمه ای در رابطه با محافظه کاری ارایه شده وسپس به ارایه و توضیح در خصوص اهمیت و ضرورت تحقیق پرداخته شده است. در ادامه فرضیه های تحقیق و قلمرو تحقیق مشخص و پس از آن واژه ها و اصطلاحات تحقیق توضیح داده می شود. محافظه كاري به عنوان يكي از اصول محدود كننده حسابداري، سالهاست كه مورداستفاده حسابداران قرار دارد و عليرغم انتقادهاي فراوان بر آن، همواره جايگاه خود را در ميان ساير اصول حسابداري حفظ نموده است. اصل محافظه كاري موجب مي شود تا از ميان روشهاي مختلف، روشي انتخاب و اعمال گردد كه حداقل اثر فزاينده را بر سود خالص و جمع داراييهاي شركت داشته باشد. به عبارت ديگر بر اساس اين اصل، شركت نبايد از روشهايي استفاده كند كه درآمدها و داراييهاي خود را بيش از واقع و هزينه ها و بدهي هاي خود را كمتر از واقع نمايش دهد (واتز a،b2003 )4.\n۲-۱٫ بيان مسئله محافظه كاري در حسابداري به معناي تفاوت در خط مشيءهاي انتخابي و مورد قبول اخبار خوب و بد است، منظور از اخبار خوب بازده مثبت سهام يا رويدادهايي است كه منجر به افزايش سود مي شوند، ومنظور از اخبار بد بازده صفر يا منفي سهام است كه منجر به كا\nهش سود مي شوند، كه بدين ترتيب محافظه كاري را رويه كاهش سود و كمتر نشان دادن داراييها در پاسخ به اخباربد ودرمقابل عدم افزايش سود و بيشتر نشان دادن داراييها در مقابل اخبار خوب تعريف نموده اند(باسو،۱۹۹۷،ص۵۰)۵٫\nتهيه صورت هاي مالي محافظه كارانه بر قابليت اتكاء اطلاعات حسابداري مي افزايد، محافظه كاري توانايي سود حسابداري براي انعكاس سود اقتصادي (بازده مثبت سهام )و زيان اقتصادي (بازده منفي سهام ) رانشان مي دهد. تأكيد محافظه كاري بر تمايز قائل شدن بين بازده مثبت و منفي سهام (سود و زيان اقتصادي )است(همان منبع،ص۵۱)۱ . انتظار مي رود اطلاعات با كيفيت بالاتر اثر مطلوبي بر انتظارات سرمايه گذاران از بازده مور\nد انتظار (هزينه سرمايه ) داشته باشد. هزينه سرمايه يكي از متغيرهاي موثر در مدل هاي تصميم گيري است و به عنوان بازده مورد انتظار سهامداران تعريف مي شود. به عبارت ديگر هزينه سرمايه به حداقل نرخ بازدهي كه شركت بايد بدست آورد تا بازده مورد نظر سرمايه گذاران در شركت تأمين شود گفته مي شود. در واقع اگر نرخ بازده سرمايه گذاري يك شركت از هزينه سرمايه اش بيشتر باشد ثروت سهامداران افزايش خواهد يافت. بنابراين در صورتي كه شركت ها هزينه سرمايه پايين تري را تجربه كنند، مي توانند پروژه هاي سرمايه گذاري بيشتري را بپذيرند. از آنجا كه محافظه كاري از جمله عوامل موثر بر كيفيت اطلاعات حسابداري است، لذا مي توان نتي\nجه گرفت كه با افزايش ميزان محافظه كاري هزينه سرمايه كاهش مي يابد.طي سالهاي اخير محققان زيادي به ارائه معيارهايي براي اندازه گيري محافظه كاري اقدام نمودند که در تحقیق حاضر از مدل باسو که از جنبه سود و زیانی و همچنین مدل نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری که مدلی ترازنامه ای است، استفاده خواهد شد.\nباسو۲(۱۹۹۷) محافظه كاري را به عنوان تمايل حسابداران جهت نياز به در\nجه بالاتري از تاييد پذيري براي شناسايي اخبار خوب در سود نسبت به اخبار بد تعريف\nكرد. باسو در واقع از ديدگاه صورت سود و زيان به تعريف محافظه كاري پرداخت و از رفتار نامتقارن سود، نسبت به اخبار خوب و بد به عنوان محافظه كاري ياد نمود. او با استفاده از اين تعريف به دنبال معياري براي سنجش محافظه كاري بود و به منظور عملياتي كردن و فرموله نمودن معيار مربوطه، بازده هاي مثبت و منفي سهام را جانشيني براي اخبار خوب و بد تعريف خود در نظر گرفت. بدين ترتيب اين تعريف از محافظه كاري، رابطه سود – بازده را در نظر مي گرفت . طي سال هاي بعد از ۱۹۹۷ ميلادي و به دنبال استفاده گسترده از معيار باسو در تحقيقات حسابداري براي سنجش محافظه كاري، محققان بر آن شدند كه به بررسي بيشتري در مورد اين معيار بپردازند. آن ها طي بررسي رابطه بين اين معيار و ساير معيارهاي محافظه كاري به ويژه با نسبت ارزش دفتري به يافته هاي جديدي رسيدند ونسبت ارزش بازار به ارزش دفتري را به عنوان معياري براي سنجش محافظه كاري بيان نمودند (كردستاني و امير بيگي، ۱۳۸۶)۲٫ اين معيار با ديدگاه ترازنامه اي به ارزيابي محافظه كاري مي پردازد . نتايج تحقيقات اين محققان بيانگر رابطه منفي بين آن ها بود، از اين رو با توجه به سابقه معيار ارزش دفتري و سطح پذيرش عمومي اين معيار از سوي محققان، منجر به زير سوال رفتن اعتبار معيار باسو شد (همان منبع،ص۴۸)۳٫بنابراين در اين تحقيق به دنبال پاسخ گويي به سئوالات زير خواهیم بود : آيا بين محافظه كاري در حسابداري و هزينه سرمايه رابطه اي وجود دارد ؟\nالبته از آنجا كه محافظه كاري با دو معيار عدم تقارن زماني سود۴ و نسبت ارزش بازار به ارزش دفتري سنجيده مي شود، سئوال فوق را مي توان در قالب دو سئوال زير بيان نمود : سئوال اول : آيا بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار عدم تقارن زماني سود رابطه منفي وجود دارد ؟ سئوال دوم : آيا بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار ارزش بازار به ارزش دفتري\nرابطه منفي وجود دارد ؟\nمحافظه كاري يكي از ويژگيهاي گزارشگري مالي است كه در قالب يك اصل محدود كننده در چارچوب اصول و مفاهيم حسابداري، ايفاگر نقش مهمي در محدود كردن رفتارهاي خوش بينانه مديران در جايگاه تهيه كنندگان اطلاعات از يك سو و برآوردي از حداقل عايدات سرمايه گذاران و اعتبار دهندگان در جايگاه مهمترين استفاده كنندگان، از سويي ديگر است .تحقيقاتي كه درباره محافظه كاري انجام گرفته، مؤيد اهميت نقش اين ميثاق حسابداري در زمينه هاي مختلفي از قبيل بر طرف كردن مسائل برخواسته از نمايندگي، بي اثر ساختن مسائل ناشي از عدم تقارن اطلاعاتي بين استفاده كنندگان آگاه و ناآگاه، احقاق حقوق ذينفعان عمده، تأثير مثبت بر كاهش هزينه هاي استقراض و هزينه هاي سرمايه و افزايش اهرم هاي مالي، نقش بازدارندگي در قبال وقوع رسوايي هاي مالي و همچنين نقش انكار ناپذير آن در مبحث راهبري شركتي و … است (لارا و همكاران، ۲۰۰۷،ص۸۷) .محافظه كاري در حسابداري به عنوان تفاوت در تاييد پذيري لازم براي شناخت سود و زيان تعريف شده است. منشاء محافظه كاري عدم اطمينان نسبت به آينده است. محافظه كار\nي در حسابداري باعث منفعت براي سرمايه گذاران مي گردد چرا كه باعث كاهش مشكلات بنگاه در ارتباط با تصميمات سرمايه گذاري مديريت،كنترل فرصت طلبي مديران در ارتباط با خودشان و ساير اشخاص، افزايش كارايي قراردادها، تسهيل نظارت بر مديران و كاهش هزينه هاي دعاوي حقوقي مي گردد. اين مزاياي محافظه كاري باعث كنترل تاثيرات منفي ناشي از اين واقعيت كه برخي اشخاص داراي اطلاعات نامتقارن، درشركت هستند مي گردد (همان منبع،ص\n۹۲)۲٫ محافظه كاري حسابداري به اين منظور پيش بيني مي شود تا باعث كاهش توازن نرخ بازده شركت به وسيله بهبود عدم تقارن اطلاعاتي بين اشخاص مختلف شركت گردند.از آنجا كه كيفيت بالاي اطلاعات حسابداري باعث كاهش هزينه سرمايه بنگاه مي گردد، سئوالي كه مطرح مي شود اين است كه: «آيا محافظه كاري نيز مي تواند به عنوان يكي\nاز ويژگيهاي مطلوب اطلاعات حسابداري باعث كاهش هزينه سرمايه گردد؟»در صورتي كه رابطه منفي بين محافظه كاري و هزينه سرمايه تاييد شود مديران براي اجتناب از تحمل هزينه سرمايه بالاتر به روشهاي اندازه گيري محافظه كارانه تري روي مي آورند (همان منبع، ص۹۹)۳٫\nبه منظور پاسخ گويي به سئوال هاي اصلي تحقيق و در پي آن بررسي رابطه بين معيار هاي محافظه كاري و هزينه سرمايه دو فرضيه تحقيق به شرح زير بيان مي شود :فرضيه اول :رابطه بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار عدم تقارن زماني سود منفي است . فرضيه دوم: رابطه بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار نسبت ارزش بازار به ارزش دفتري منفي است .\nمدل فرضيه دوم:(۲) مؤلفه هاي مدل تحقيق به شرح زير بيان مي گردد : : سود هر سهم شركت قبل از اقلام غيرمترقبه و عمليات متوقف شده در سال t، تقسيم بر قيمت سهام شركت در ابتداي سال. : متغير مجازي كه در مورد اخبار بد (نرخ بازده منفي يا صفر)عدد ۱ و در مورد اخبار خوب (نرخ بازده سهام مثبت )عدد صفر مي باشد. : بازده ۱۲ ماه سهام شركت كه به بعد از مجمع سالt-1 تا قبل از مجمع سال t ختم مي شود. : پاسخ سودها نسبت به اخبار بد در مقابل پاسخ نسبت به اخبار خوب را اندازه گيري مي نمايد.بر اساس برآورد مدل فرضيه اصلي سطح محافظه كاري بر اساس ضريب بازده هاي منفي بر ضريب بازده هاي مثبت در نظر گرفته شده و به شرح زير محاسبه مي شود :\n۳-۸-۱٫ قلمرو موضوعي: در اين تحقيق سعي خواهد شد از تئوري هاي حاكم بر محاف\nظه كاري و هزينه سرمايه، رابطه بين هزينه سرمايه و محافظه كاري استفاده گردد .\n۱۰-۱٫ ساختار تحقيقدر اين فصل كليات تحقيق شامل بيان مسئله، اهميت و ضرورت تحقيق\n، اهداف تحقيق، فرضيه ها و روش تحقيق، قلمرو تحقيق و تعريف واژه ها و اصطلاحات كليدي تحقيق مورد بحث قرار گرفت . در فصل دوم ابتدا به مباحث نظري تحقيق پرداخته و معيارهاي شناخت محافظه كاري و هزينه سرمايه بيان خواهد شد. در ادامه نيز خلاصه اي ازپيشينه تحقيقات انجام شده در زمينه رابطه محافظه كاري و هزينه سرمايه ارائه خواهد شد .\nفصل دوممروری بر ادبيات تحقيق بخش اول : مباني نظري۱-۲ . مقدمهمحافظه كاري يكي از مفاهيم اساسي حسابداري است كه همواره در\nارائه اطلاعات مالي مورد توجه تهيه كنندگان قرار مي گيرد. در ادبيات حسابداري دو ويژگي مهم محافظه کاري مورد بررسي قرار گرفته است : نخست، وجود جانبداري در ارائه کمتر از واقع ارزش دفتري سهام نسبت به ارزش بازار آن که توسط فلتهام و اوهلسون (۱۹۹۵) مطرح شده است . دوم، تمايل به تسريع بخشيدن در شناسايي زيان ها و به تعويق انداختن شناسايي سودها که توسط باسو عنوان شده است. باسو محافظه کاري را به عنوان «تمايل\nحسابداران جهت نياز به يک درجه بالاتري از تاييد پذيري براي شناسايي اخبار خوب در سود نسبت به اخبار بد تعريف مي کند» ( باسو، ۱۹۹۷، ص۷ )۳٫ از آنجا که بازده¬هاي سالانه سهام در بردارنده اخبار به دست آمده در طول سال هستند اين تعريف از محافظه¬کاري رابطه سود ـ بازده را تحت تاثير قرار مي¬دهد. باسو با استفاده از رگرسيون بين سود و بازده سالانه نشان مي¬دهد که واکنش سود نسبت به بازده هاي منفي( اخبار بد) بيشتر و به هنگام¬تر از واکنش سود نسبت به بازده‌هاي مثبت ( اخبار خوب) است. باسو اين واکنش متفاوت سود نسبت به اخبار خوب و بد را « عدم تقارن زماني سود۴» ناميد و آن را به عنوان معياري از محافظه کاري معرفي نمود (رويچوداري و واتز، ۲۰۰۶ ، ص۳)۵٫ به عبارت ديگر عدم تقارن زماني سود مبين اين است که سود به بازده هاي منفي زودتر و بيشتر از بازده¬هاي مثبت ( اخبار خوب) واکنش نشان مي¬دهد. از اين رو، با استفاده از معيار باسو هر چه عدم¬تقارن زماني سود يعني تفاوت واکنش سود نسبت به اخبار خوب و بد بيشتر باشد محافظه¬کاري در گزارشگري مالي بيشتر است.\nتقريبا همه استفاده كنندگان برون سازماني در تلاشند به كمك اطلاعات مالي گزارش شده، سود را براي چند دوره مالي پيش بيني كنند. بنابراين سرمايه گذاران با استفاده از اطلاعات مالي شركتها بازده مورد انتظار خود را برآورد مي كنند .از سوي ديگر، مفهوم هزينه سرمايه بر اين فرض مبتني است كه هدف يك شركت عبارت است از به حداكثر رسانيدن ثروت سهامداران .لذا با توجه به اين مفاهيم هزينه سرمايه عبارت است از حداقل نرخ بازدهي كه\nشركت بايد به دست آورد تا بازده مورد نظر سرمايه گذاران در شركت تعيين شود. محافظه كاري حسابداري باعث منفعت رسانيدن به سرمايه گذاران مي گردد چرا\nكه باعث تعديل مشكلات بنگاه در ارتباط با تصميم گيريهاي سرمايه گذاري مديران، افزايش كارايي قراردادها، سهولت نظارت بر مديران و كاهش دعوي حقوقي مي گردد. اين مزاياي محافظه كاري باعث كاهش اثرات منفي ناشي از نتايج اين واقعيت مي شود كه اشخاص وابسته به شركت داراي عدم تقارن اطلاعاتي هستند .محافظه كاري علائم هشدار سريع براي سهامداران فراهم مي نمايد چرا كه باعث انتقال سريع اخبار بد مي گردد . در اين تحقيق رابطه بين محافظه كاري حسابداري به عنوان يكي از ويژگيهاي اطلاعات مالي و هزينه سرمايه بررسي شده است لذا اين رابطه از طريق دو معيار محافظه كاري شامل معيار عدم تقارن زماني سود و معيار ارزش بازار به ارزش دفتري مورد آزمون قرار گرفته ،انتظار مي رود شركتهايي كه گزارشهاي مالي محافظه كارانه تري دارند هزينه سرمايه كمتري را متحمل شوند .هدف اصلی در فصل حاضر، بیان موضوعی و مبانی نظری تحقیق می باشد. همچنین در بخش دوم این فصل، پیشینه ای از تحقیقات صورت گرفته در داخل و خارج از کشور ارایه می گردد.\n۲-۲٫ محافظه كاري در گزارشگري مالي۱-۲-۲٫تعريف محافظه كاري\nدر حسابداري سنتي محافظه كاري به عنوان شناسايي سريع زيان ها و شناسايي با تأخير سودها تعريف شده است، پيش¬بيني سودها به معني شناسايي سودها پيش از وجود ادعاي قانوني نسبت به درآمدهايي که موجب ايجاد آنها شده و تأييدپذير بودن آن درآمدها است. محافظه کاري بيان گر اين نيست که تمام جريان¬هاي نقدي مربوط به درآمد بايد پيش از شناسايي سود ـ براي مثال شناسايي فروش¬هاي نسيه دريافت شوند، بلکه بايد اين جريانهاي نقدي تأييدپذير باشند. در ادبيات تجربي اين ضرب المثل به صورت « تمايل حسابداران جهت نياز\nبه درجه بالاتري از تاييد پذيري براي شناسايي اخبار خوب به عنوان سود، نسبت به شناسايي اخبار بد به عنوان زيان » تفسير شده است ( باسو،۱۹۹۷،ص۷)۱٫ محافظه¬کاري درجه تاييدپذيري نامتقارني را براي شناسايي سودها و زيان ها ضروري مي¬داند.با اين تفسير م\nي توان محافظه کاري را درجه¬بندي نمود. بدين معني که هر چه تفاوت درجه تاييد پذيري مورد نياز براي سودها بيشتر از زيان ها باشد محافظه کاري نيز بيشتر خواهد بود. به اين گونه تفسير از محافظه کاري «تاييدپذيري متفاوت »۲ گفته مي شود (واتز،۲۰۰۳،ص۲۸۷)۳٫ يکي از پيامد هاي مهم رفتار نامتقارن محافظه کاري در مورد سودها و زيان ها اصرار بر ارائه کمتر از واقع خالص ارزش دارايي¬ها است. قانون گذاران بازارهاي سرمايه، تدوين کنندگان استانداردها و دانشگاهيان، محافظه کاري را بدين دليل مورد انتقاد قرار مي دهند که اين ارائه کمتر از واقع در دوره جاري مي تواند موجب ارائه کمتر از واقع هزينه هاي دوره هاي آتي و از اين رو منجر به ارائه بيش از واقع سود طي دوره هاي آتي شوند . اما APB (هیات تدوين اصول حسابداری) محافظه كاري را به عنوان يك ميثاق تعديل كننده حسابداري مالي در بيانيه شماره ۴ فهرست بندي نموده است و بيان مي كند كه دارائيها و بدهي ها اغلب در يك شرايط نامشخص قابل ملاحظه ارزيابي مي شوند و بنابراين حسابداران با رعايت احتياط پاسخ مي دهند .چات فيلد۴ محافظه كاري را در قرون وسطي رديابي مي كند . زماني كه صاحبان اموال بزرگ جريان امور خود را به مباشران واگذار مي نمودند. مباشران زود متوجه مي شدند كه محافظه كار بودن وسيله اي براي حمايت از خود مي باشد. عدم پيش بيني افزايش ارزش داراييها، ازاهميت برخوردار بود چرا كه اگر در اين زمان رويدادي رخ مي داد كه باعث كاهش اموال مي گردید، از نظر صاحب مال، مباشر مسئول بود. کيسو و همكاران ۵ (۲۰۰۱) محافظه کاري را اينگونه تعريف مي کنند، «به طور سنتي محافظه کاري در حسابداري وسيله اي است که به هنگام ترديد در انتخاب رويه اي که ممکن است\nموجب ارائه بيش ازواقع دارايي¬ها و سود شود راه حلي را بر مي گزيند که کمترين پيامد را داشته باشد.» براي مثال بند ۹۵ از بيانيه هاي مفاهيم حسابداري مالي شماره ۲ (۱۹۸۰) چنين مي گويد: «… اگر براي يک مبلغ دريافتني يا پرداختني دو برآورد با درجه احتمال يکسان وجود داشته باشد، محافظه کاري آن برآوردي را انتخاب خواهد کرد که کمترين خوش بيني در آن لحاظ شده باشد». از نظر بيور۱ (۱۹۹۸) رفتار محافظه کارانه به گونه اي است که منجر به انتخاب د\nرآمدهاي کمتر (نسبت به درآمد هاي بيشتر) و هزينه هاي بيشتر (نسبت به هزينه هاي کمتر) مي شود و زيان¬هاي تحمل نشده را شناسايي مي کند ، در حالي که سودهاي تحقق نيافته را شناسايي نمي کند. از اين رو همان طور که فلتهام و اوهلسون۲ (۱۹۹۵) بيان نمودند انتظار بر اين است که اين نتايج باعث بروز اختلافي بين ارزش بازار و ارزش دفتري سهام در بلند مدت گردد (شروف و همكاران، ۲۰۰۴ ، ص۶) ۳٫ نمونه¬هايي از رويه هاي حسابداري محافظه کارانه که منجر به شناسايي به هنگام¬تر اخبار بد مي¬شوند عبارتند از: قاعده اقل بهاي تمام شده يا بازار براي ارزشيابي موجودي کالا، شناسايي زيان¬هاي کاهش ارزش ( ولي عدم شناسايي سودهاي تجديد ارزيابي) براي دارايي هاي بلند مدت و حسابداري زيان هاي احتمالي در مقابل سودهاي احتمالي. با تاکيد بر اصل محافظه کاري، هنگامي که انجام موفق يک رويداد مالي با برخي ابهامات مواجه مي شود رويه هاي حسابداري ترجيح مي دهند که شک و ترديدي در شناسايي سود اعمال شود و همچنين معيار هاي تاييد پذيري بيشتري را پيش از شناسايي سود ضروري مي دانند (همان منبع،ص۶)۴٫سود حسابداري به دليل اينکه اطلاعاتي درباره جريان هاي نقدي جاري و آتي مورد انتظار شرکت ارائه مي کند مربوط به قيمت سهام است و از اين رو ، بر ارزش بازار شرکت تاثيرگذار مي باشد ( واتز و زيمرمن ،۱۹۸۶،ص۲۷ )۵٫ از لحاظ واکنش بازار اوراق بهادار نسبت به سودهاي گزارش شده ، نظريه بازارهاي کارا نشان مي دهند که به طور سيستماتيک، روش هاي مختلف «اصول عمومي پذيرفته شده در حسابداري»۶ موجب گمراهي سرمايه گذاران در محاسبه سودهاي عملياتي گزارش شده نمي شوند ( همان منبع،ص۵)۷٫ از اين رو ب\nر اساس مباحث نظري(هندريکسون و وان بردا ۱۹۹۲ و بيانيه مفاهيم حسابداري مالي شماره ۲)، سرمايه گذاران بايد درجه اي از محافظه کاري را در قالب انتظارات خود از کاربرد سود حسابداري براي برآورد جريان هاي نقدي آتي بکار گيرند (اسکات ،۲۰۰۰،ص۲-۱ )۸٫از ديدگاه تهيه کنندگان صورت هاي مالي، محافظه کاري به عنوان کوششي براي انتخاب روشي از روش هاي پذيرفته شده حسابداري که به يکي از موارد زير منتج مي ش\nود ، تعريف شده است : ۱- شناخت ديرتر درآمد فروش ؛ ۲- شناخت سريع تر هزينه ؛۳- ارزشيابي کمتر دارايي ها ؛ و يا ۴- ارزشيابي بيشتر بدهي ها ( شباهنگ، ۱۳۸۱ ، ص ۵۴ )۱٫\n۲-۲-۲ . جايگاه محافظه كاري در استانداردهاي حسابداريهيأت استانداردهاي حسابداري مالي۲ که در سال ۱۹۸۰ شروع به فعالیت خود نمود ، محافظه کاري را اين گونه تعريف مي کند :محافظه کاري يک واکنش محتاطانه نسبت به شرايط ابهام۳ است و سعي دارد ابهام و ريسک هاي ذاتي موجود در موقعيت هاي تجاري، به اندازه کافي مورد توجه واقع شوند و مراقبت لازم از آن ها به عمل آيد. در استانداردهاي حسابداري فعلي، رويكرد ترازنامه اي(نگهداشت سرمايه ثابت\n) جايگزين رويكرد سود و زياني شده است كه براي سالهاي زيادي در حسابداري رايج و مورد تاييد نظريه پردازان بود . در رويكرد ترازنامه اي داراييها و بدهیها به صورت اختصاصي تعريف، شناسايي و اندازه گيري مي گردد. اگر اين امر به درستي انجام گردد درآمدها به عنوان افزايش در داراييها (كاهش در بدهيها ) و هزينه ها به عنوان كاهش در داراييها (يا افزايش در بدهي ها) اندازه گيري می شود . در صورت دسترسي به ارزش منصفانه مي توان از آن براي اندازه گيري، بدون اينكه اصول رايج حسابداري مثل تطابق و اصل بهاي تمام شده به كار رود، استفاده نمود . روي\nكرد ترازنامه اي با گرايش به سمت ارزش منصفانه ،براي مفهوم محافظه كاري فضاي كوچكي باقي مي گذارد، به هر حال گرچه مباني نظري استانداردهاي حسابداري مبتني بر چشم اندازهاي تئوريكي است كه در نگاه اول فضاي كمي براي محافظه كاري يا اصول حسابداري رايج باقي گذاشته است ،اما اين مباني كاملا عاري از اين عوامل نيستند ،براي مثال مفهوم تطابق درآمد و هزينه همچنان مي بايست به اجرا در آيد اما: “اعمال مفهوم تطابق درآمد وهزينه تحت اين چارچوب نظري اجازه شناسايي اقلامي رادر ترازنامه كه با تعريف داراييها يا بدهيها مطابقت ندارد مجاز نمي شمرد ” (بند ۳۴_۴ مفاهيم نظری گزارشگري مالي استانداردهاي ايران ) .در خصوص محافظه كاري طبق بند ۱۸-۲ مفاهيم نظري گزارشگري مالي استانداردهاي ايران ،كلمه احتياط به عنوان يكي از ويژگيهاي كيفي اطلاعات حسابداري كه صورتهاي مالي را براي استفاده كنندگان مفيد مي سازد بيان شده است .به هر حال همانند جمله بالا در خصوص تطابق در آمدو هزینه يك شرط اضافه شده است كه باعث مي گردد تفسير اين بند دچار مشكل گردد: کميته فني سازمان حسابرسي ايران در مفاهيم نظري گزارشگري مالي که ترجمه‌اي از بيانيه اصول هيأت استاندارد هاي حسابداري انگلستان است محافظه کاري را با لفظي ديگر، احتياط ، به رسميت مي شناسد و آن را به عنوان يکي از اجزاي خصوصيت کيفي « قابل اتکا بودن » معرفي مي‌کند (مجتهد زاده، ۱۳۸۰، ص ۲۲ )۱٫محافظه کاري يا احتياط در چهار چوب مفاهيم نظري گزارشگري مالي ايران به صورت زير تعريف شده است :\n۱-۲-۲-۲ . احتيـاط تهيه‌كنندگان صورتهاي مالي درعين حال بايد با ابهاماتي كه به‌گونه‌اي اجتناب‌ناپذير بربسي\nاري رويدادها و شرايط سايه‌افكنده، برخورد كنند. نمونه اين ابهامات عبارت است از قابليت وصول مطالبات، عمر مفيد احتمالي داراييهاي ثابت مشهود و تعداد و ميزان ادعاهاي احتمالي مربوط به ضمانت كالاي فروش رفته. چنين مواردي با رعايت احتياط در تهيه صورتهاي مالي و همراه با افشاي ماهيت و ميزان آنها شناسايي مي شود. احتياط عبارت است از كاربرد درجه‌اي از مراقبت كه در اعمال قضاوت براي انجام برآورد در شرايط ابهام مورد نياز است به‌گونه‌اي كه درآمدها\nيا داراييها بيشتر از واقع و هزينه‌ها يا بدهيها كمتر از واقع ارائه نشود. اعمال احتياط نبايد منجر به ايجاد اندوخته‌هاي پنهاني يا ذخاير غير ضروري گردد ياداراييها و درآمدها را عمداً كمتر از واقع و بدهيها و هزينه‌ها را عمداً بيشتر از واقع نشان دهد زيرا اين امر موجب نقض بي‌طرفي است و بر قابليت اتكاي اطلاعات مالي اثر مي گذارد(هلمن،۲۰۰۷ )۲٫ همان طور که در تعاريف فوق از محافظه کاري ملاحظه مي شود « شرايط ابهام » کليدي¬ترين واژه اين تعاريف است. هندریکسون و وان بردا ۳ دو منبع را باعث بروز ابهام در حسابداري عنوان مي کنند. نخست اينکه، عموماً حسابداري با واحد هاي تجاري اي در ارتباط است که انتظار مي رود در آينده تداوم فعاليت داشته باشند. از آنجايي که غالباً تخصيص ها بين دوره هاي گذشته و آينده صورت مي گيرد، بايد در مورد منطق اين تخصيص ها بر مبناي انتظارات آينده مفروضاتي را در نظر گرفت. اگر چه ممکن است در ارتباط با اين تخصيص¬ها برخي از مفروضات و انتظارات دردوره¬هاي گذشته معتبر باشند، با اين حال هرگز نمي توان به طور کامل تمام تخصيص ها را مورد تاييد قرار داد. دوم اينکه، معيارهاي حسابداري غالباً بر اساس ارزش هاي پولي ثروت تعيين مي شوند که مستلزم برآورد مبالغ نامطمئن آتي است. قابليت اتکاي اين برآوردها ممکن است به طور قابل ملاحظه اي متفاوت باشد. نمي توان با اطمينان کامل ارزش پولي ثروت را تعيين نمود. بنابراين، هر معيار مبتني بر اين برآورد ها مي تواند فقط جنبه آزمايشي (غير قطعي) داشته باشد. با اين حال نمی توان بیان کرد که هر چند ممکن است برآوردها و پیش بینی ها مربوط باشند، اما امکان انجام آنها بدرستی میسر نمی باشد، بلکه می بایست معیار های مبتنی بر برآوردهای گذش\nته رابه دقت انجام داد و با استفاده از برآوردهای جدید و قابل اتکاتر آنها تعدیل نمود. محدوديت کلي ابهام به عنوان مبنايي براي ارائه مفهوم محافظه کاري در حسابداري سنتي مورد استفاده قرار گرفته است (هندريکسون و ون بردا ، ۱۹۹۲،ص۴۸)۱ . ۳-۲٫ موضوعات مفهومي۲ محافظه كاري\nهمانطور كه در بالا اشاره شد تحقيقات حسابداري دستوري سنتي در دهه ي ۱۹۷۰ غير متداول گرديد وجاي خود را به حسابداري توصيفي داد، كه توجه به تقاضاي واقعي براي اصول حسابداري وروشهاي حسابداري دارد(واتزو زيمرمن،۱۹۷۹،ص۲۷)۳٫ به سادگي مشخص است، اگر محافظه كاري مفهومي است كه در عمل از آن بسيار استفاده مي شود هر چند كه در تئوري دستوري توجهي به آن نشده است با توجه به تقاضاي گسترده استفاده كنندگان مي بايست بعنوان بخشي از تئوري توصيفي مورد توجه قرارگيرد .مفهوم محافظه كاري در حوزه تحقيقات توصيفي حسابداري مزاياي زيادي خصوصا از زمان جلسه ويژه انجمن حسابداران آمريكا۴ از خود نشان داده است(هلمن،۲۰۰۷)۵٫از يك ديدگاه تئوريك، محافظه كاري حسابداري اين گونه بيان مي شود كه انتظار مي رود خالص داراييهاي گزارش شده در بلند مدت از ارزش بازار كمتر باشد (فيلد من و اوهلسون، ۱۹۹۵)۶ .طبق اين ديدگاه حسابداري، بهاي تمام شده تاريخي به عنوان رويه اي محافظه كارانه توصيف مي شود چرا كه خالص ارزش فعلي مثبت سرمايه گذاري در حسابها كمتراز ارزش منصفانه شان گزارش مي شود، پنمن و زهانگ۱ (۲۰۰۲) مي نويسند:“بوسيله حسابداري محافظه كارانه در واقع روش حسابداري و برآوردي انتخاب مي شود كه ارزش دفتري خالص داراييها را نسبتا پايين نگاه دارد”. به هر حال، سود تحت تاثير عملكرد محافظه كارانه قرار مي گيرد ،اما تاثير بر روي سودها بسيار به شرايط بستگي دارد . پيتون و ليتلتون۲ (۱۹۴۰) تاثير محافظه كاري بر روي سود در زمان به كار بردن قاعده اقل بهاي تمام شده يا قيمت بازار را اينگونه بيان مي كنند : ” نقطه مركزي محافظه كاري سياست تقسيم سود است، مداركي دال بر موثر بودن قاعده اقل بهاي تمام شده يا بازار بعنوان يك وسيله مراقبت يا احتياط در گزارشهای سال به سال وجود ندارد، از آنجايكه محافظه كاري در برخي مواقع سود را كاهش ،در برخي مواقع سود را افزايش و در برخي مواقع بدون تاثير است، تعريف تاثير محافظه كاري بر سود بسيار مشكل است ” . در تحقيقات بازار سرمايه، تاثير محافظه كاري روي ترازنامه و صورت سود و زيان مورد بررسي قرار گرفته و به ترتيب به عنوان محافظه كاري غير شرطي و محافظه كاري شرطي، نام گذاري شده است، اين مطلب بوسيله باسو در سال ۱۹۹۷ اينگونه مطرح گرديد كه محافظه كاري شرطي كمتر نشان دادن سود در پاسخ به اخباربد و عدم بيشتر نشان دادن سود در پاسخ به اخبار خوب مي باشد . اين تعريف با توجه به مطالعات انجام شده در باز\nار سرمايه تحقیق لارا، اوساما و پنالوا صورت گرفته مورد تاييد قرار گرفته است . يك راه ديگر ارزيابي تاثير محافظه كاري حسابداري روي سود (و خالص داراييها) ايجاد يك تمايز بين محافظه كاري پايدار و محافظه كاري موقت حسابداري مي باشد . محافظه كاري پايدار اشاره به زماني دارد كه براي مثال مخارج تحقيق و توسعه بلافا\nصله پس از تحقق به جاي منظور نمودن به عنوان مخارج سرمايه اي و استهلاك آتي به هزينه جاري منظور گردد. خالص داراييها همواره كمتر از واقع خواه\nد بود، همانطور كه سود ها نيز در ابتداي پروژه كمتر اظهار مي گردند و در حين دوره بعدي در مورد يك پروژه خاص بيشتر بيان خواهند شد . محافظه كاري موقت به زماني اشاره دارد كه تغييرات در برآوردها و روشهاي حسابداري به گونه اي موقت سود را كاهش و باعث ايجاد ذخيره مخفي (خارج از ترازنامه ) و يا اندوخته مازاد مي گردد كه بعدا ممكن است برگشت شود. اين مطلب مي تواند همانند برآورد استهلاك يا تجديد ساختار ذخاير باشد . زمانيكه دو رويه حسابداري با يكديگر مقايسه مي گردد، آن رويه اي كه باعث ايجاد خالص داراييهاي با ارزش كمتر گردد به عنوان رويه محافظه كارانه تر طبقه بندي مي گردد و بالعكس . اصل محافظه كاري انتخاب محافظه كارانه ترين رويه در زماني است كه چندين رويه حسابداري موجود باشد (استرلينگ، ۱۹۶۷)۱٫ يك تمايز بين محافظه كاري پايدار و موقت وجود دارد . محافظه كاري پايدار به اين معني است كه يك فعاليت خاص واحد تجاري ،مثلا سرمايه گذاري در يك علامت تجاري از طريق تبليغات در تمامي دوره هاي مالي به يك نحو برخورد شود (مثلا هزينه گردد) كه منجربه كمتر از واقع بيان كردن خالص داراييها (در مقايسه باسرمايه اي كردن )وباعث تاثيرات متنوع بر روي سود در طول زمان (در\nمقايسه باسرمايه اي كردن ) مي گردد، محافظه كاري موقت اشاره به زماني دارد كه تغييرات برآوردهاي حسابداري در طول زمان منجر به خلق ذخایري مخفي (خارج از ترازنامه ) يا ذخاير مازاد مي گردد كه بعداً ممكن است برگشت شود.\n۴-۲٫ معيارهاي ارزيابی محافظه کاريمحققان از سه نوع معيار ، به منظور ارزيابي محافظه کاري استفاده مي¬کنند:\n• معيارهاي خالص دارايي ها. • معيارهاي سود و اقلام تعهدي. • معيارهاي رابطه سود و بازده¬ سهام. تمام اين معيارها با تکيه بر اثر عدم تقارن محافظه کاري در شناسايي سودها و زيان¬ها\nمي¬باشند (واتز ،b 2003،ص۲۸۸)۲٫\n۲-۴-۲٫ معيارهاي سود و اقلام تعهديمحافظه کاري بيانگر اين است که سودها پايدارتر از زيان ها هستند، زيرا صورت هاي مالي افزايش هاي تاييدناپذير در ارزش دارايي ها (سودها ) را در زمان وقوع شناسايي نمي¬کنند، بلکه طي دوره¬هاي آتي و به هنگام ورود جريان هاي نقدي ناشي از اين افزايش ها شناسايي مي¬کنند. براي مثال، اگر ارزش يک دارايي افزايش يابد از آنجايي که انتظار مي رود جريان هاي نقدي آتي افزايش يابد، بنابراين سود را طي سال هاي آتي و به ازاي ورود جريان هاي نقدي مربوطه شناسايي مي¬کنند. اين بدين معني است که سودها گرايش به پايداري و تداوم دارند . در مقابل زيان‌هايي که درجه تاييدپذيري آن ها با سودهاي غيرقابل تاييد يکسان است، درست در زماني که به وقوع مي¬پيوندند، بدون توجه به اينکه کاهش در جريان هاي نقدي آن ه\nا طي دوره¬هاي آتي تحمل شوند، شناسايي مي گردند. از آنجايي که به طور متوسط، اين زيان ها در دوره¬هاي آتي قابل برگشت نيستند، پايداري و تداوم اين کاهش سودها احتمالاً کمتر از افزايش سودها است، از اين رو اين کاهش سودها ناپايدار هستند . اين پايداري يا ناپايداري¬ها و تغييرات سود، معياري را براي محافظه کاري فراهم مي¬آورند و اين رفتار نامت\nقارن محافظه کاري در قبال سودها و زيان ها عدم تقارني را در اقلام تعهدي بوجود مي¬آورند(همان منبع،ص۲۸۸)۲٫ گيولي و هاين ۳(۲۰۰۰) چنين اظهار مي¬کنند که محافظه کاري باعث کاهش سود گزارش شده انباشته در طول زمان مي¬شود . آن ها بيان مي¬کنند که اندازه اقلام تعهدي انباشته شده در طول زمان، يکي از معيارهاي محافظه کاري است .\nقيمت هاي بازار سهام نشان دهنده تغييرات ارزش دارايي در زماني هستند که آن تغييرات رخ مي-دهند، خواه اينکه آن تغييرات شامل زيان ها يا سودهايي در ارزش دارايي باشند . از اين رو، مي توان گفت که بازده¬¬هاي سهام همواره به هنگام هستند . از آنجا که محافظه کاري پيش بيني مي¬کند، مبناي شناسايي زيان هاي حسابداري بسيار به هنگام تر از سودها است ، بدين ترتيب انتظار بر اين است که زيان هاي حسابداري بيشتر از سودهاي حسابداري با بازده¬هاي سها\nم، تقارن زماني۲ داشته باشند (واتز ، b2003)3. باسو۴ (۱۹۹۷) با استفاده از اين مباني معياري را تحت عنوان « عدم تقارن زماني سود» ، براي محافظه کاري معرفي مي¬کند که در قسمت بعدي به تفصيل در مورد آن بحث خواهد شد .\n۵-۲٫عدم تقارن زماني سود به عنوان معياري از محافظه کاري در قسمت های قبلی بيان شد که عدم تقارن زماني سود براساس رابطه سود / بازده¬هاي سهام به عنوان يکي از معيارهاي محافظه کاري شناخته شده است. باسو ، محافظه کاري را در نتيجه انعکاس سريع تر اخبار بد نسبت به اخبار خوب در سود تفسير کرد . اين تفسير، بيانگر تفاوت سيستماتيک بين اخبار خوب و بد از دو جنبه «به هنگامي »۵ و « پايداري »۶ در سود است . باسو براي اندازه گيري اخبار از بازده¬هاي سهام استفاده کرد و با استفاده از رگرسيون بين سود و بازده سهام دريافت که پاسخ سود نسبت به اخبار بد (بازده منفي سهام) به هنگام تر از پاسخ سود نسبت به اخبار خوب (بازده مثبت سهام) است. او همچنين در بررسي هاي خود نشان داد که پايداري تغييرات منفي سود کمتر از تغييرات مثبت آن است. بدين صورت او معياري را براي اندازه¬گيري محافظه کاري معرفي کرد که ديدگاه سود و زياني داشته و آن را عدم تقارن زماني سود ناميد. باسو براي توجيه اين معيار سود و زياني خود به به بولتن تحقيقات حسابداري شماره (۲)، انجمن حسابداران رسمي آمريکا (۱۹۳۹) استناد کرد ، در اين بولتن اشاره شده بود که\nمحافظه کاري در صورت سود و زيان از اهميت بيشتري نسبت به محافظه کاري در ترازنامه برخوردار است. باسو با استفاده از مثالي به تشريح اين ادعاهاي خود پرداخت که در اينجا به آن مثال اشاره خواهد شد . نمودارهاي (۱-۲) و(۲-۲)، انتظارات آزمون شده باسو را به سادگي نشان مي¬دهد. فرض کنيد شرکتي داراي يک دارايي ثابت به بهاي تمام شده ۰۰۰,۷۰ دلار است.\nدر نمودار۱-۲، اثرات متفاوت اخبارخوب و بد بر روي ارزش دفتري دارايي نشان داده شده است. وصول اخبار بد در پايان سال سوم منجر به شناسايي بلادرنگ زيان کاهش ارزش دارايي مي شود درحاليکه اخبار خوب به تدريج طي سال هاي آتي شناسايي خواهد شد.اين نمودار نشان دهنده شناسايي به هنگام تر اخبار بد نسبت به اخبار خوب است(كردستاني و امير بيگي ،۱۳۸۷)۲٫در نمودار شماره۲-۲، اثرات متفاوت اخبار خوب و بد بر روي سود خالص نشان داده شده است. شناسايي کل زيان در زمان وصول اخباربد، در پايان سال سوم، در مقابل شناسايي تدريجي اخبار خوب در طي سال هاي آتي، به ترتيب حاکي از ناپايداري اخبار بد و پايداري اخبار خوب است.\nهمچنين اين نمودار نشان دهنده واکنش به هنگام تر سود نسبت به اخبار بد در مقابل اخبار خوب است.\nدر صورتي که اخبار واصله حاکي از کاهش در برآورد عمر مفيد دارايي از ۱۰ سال به ۷ سال باشد، هزينه استهلاک طي عمر مفيد باقيمانده کوتاه تر دارايي بيشتر مي¬شود، اما از آنجايي که اين اخبار به عنوان يک شوک اقتصادي باعث کاهش ارزش دارايي خواهد شد ، در اينجا اصول\nحسابداري شناسايي سريع اين زيان را تجويز خواهد کرد . در نتيجه سود دوره جاري شديداً کاهش خواهد يافت. اما همان طور که در نمودار (۲-۲) نشان داده شده است هيچ تاثيري بر روي سود سال‌هاي آتي وارد نخواهد شد. اين تسريع در شناسايي زيان‌ها در مقايسه با به تعويق انداخ\nتن شناسايي سود مطابق با اصطلاح محافظه کاري است. از اين رو ، از روي اين نمودارها به راحتي مي توان مفاهيم پاسخ به هنگام تر سود نسبت به اخبار بد در مقابل اخبار خوب و پايداري بيشتر تغييرات مثبت نسبت به تغييرات منفي آن را برداشت نمود . باسوهمچنين پيش‌بيني کرده بود که رابطه سود – بازده جاري، نسبتاً قوي تر از رابطه جريان نقدي و بازده جاري، به ازاي اخبار بد در مقايسه با اخبار خوب است. اين انتظار باسو را نيز به راحتي مي توان از روي اين مثال مشاهده کرد . در آن مثال اخباري که باعث کمتر شدن برآورد عمر مفيد دارايي شده بودند هيچ تاثيري بر روي جريان هاي نقدي جاري نداشتند ، اما همان اخبار بد در سود جاري منعکس شدند. بنابراين جريان هاي نقدي جاري، هم به ازاي اخبار بد و هم اخبار خوب ، رابطه ضعيف¬تري با بازده¬هاي جاري دارند و اين در حالي است که به احتمال بيشتر ، اقلام تعهدي در شناسايي اخبار بد جاري و انعکاس آن ها در سود جاري نقش دارند .\n۶-۲٫ رابطه عدم تقارن زماني سود با نسبت MTB هدف اين تحقيق بررسي رابطه محافظه كاري بر مبناي عدم تقارن زماني سود وMTB به عنوان دو معيار محافظه کاري با هزينه سرمايه مي باشد . در اين قسمت، چارچوب ساده¬اي جهت درک اين رابطه که متکي بر تئوري محافظه کاري واتز بوده و رويچوداري و واتز ۱(۲۰۰۶) نيز در تحقيق خ\nود از اين چارچوب استفاده کردند، تشريح شده است. مي¬دانيم که هرچه نسبت MTB بالاتر از يک باشد و همين طور هرچقدر عدم تقارن زماني سود بيشتر باشد بيانگر وجود محافظه کاري بيشتر در گزارشگري مالي است . براي شروع بحث در مورد چارچوب نظري تحقيق که پشتوانه فرضيه-هاي تحقيق هستند ابتدا اجزاي ارزش بازارسهام، سپس معيارهاي نسبت MTB و عدم تقارن زماني سود در قالب اين اجزاي ارزش بيان شده است و در پايان اين قسمت با توجه به مفاهيم اجزاي ارزش ، رابطه بين نسبت MTB و عدم تقارن زماني سود تشريح شده است .۱-۷-۲٫ ارزش بازار نسبت به ارزش دفتري سهام تجربه گراها تمايل دارند که محافظه کاري را به يکي از دو صورت زير تعريف کنند :\nالف) تفاوت بين ارزش سهام ۲ و ارزش دفتري گزارش شده. نسبت ارزش بازار به ارزش دفتري معياري است که با اين تعريف منطبق است . ب) تفاوت بين تغييرات ارزش سهام و ارزش دفتري گزارش شده که معيار باسو را نيز مي توان منطبق با اين تعريف دانست . شايد دليل استفاده از EV در تعريف محافظه کاري تجربه گراها به واسطه اين باور باشد که حسابداران مي توانند برآوردهاي تاييدپذير و قابل اتکايي از ارزش بازار سهام داشته باشند که بهتر از ارزش بازار مشاهده شده در بازارهاي نقدي است و يا شايد فقدان يک تئوري براي محافظه کاري باعث شد که تجربه گراها از EV براي تعريف محافظه کاري استفاده کنند . MTB تنها در صورتي مي تواند معيار درستي از محافظه کاري باشد که نقش حسابداري، گزارشگري ارزش سهام (EV) باشد . اگر هدف حسابداري، گزارش کردن NAV است، پس ارزش دفتري گزارش شده معادل NAB، بخش تاييد پذير NAV خواهد بود و محافظه کاري واقعي برابر خواهد شد با محافظه کاری کل (شکل۱-۲). MTB ، EV را اندازه گيري مي¬کند که ارائه کمتر از واقع NAB با توجه به ارزش سهام (EV) است و از اين رو محافظه کاري واقعي را با خطا اندازه گيري مي¬کند. بنابراين ويژگي MTB به عنوان معياري از محافظه کاري بستگي به نقش حسابداري دارد. بدون وجود شواهد تجربي از ماهيت نقش حسابداري ، قضاوت در مورد سودمندي MTB به عنوان يک معيار محافظه کاري مشکل است (همان منبع، ص ۱۶-۱۵)۱ .\n۲-۷-۲٫ معيار عدم تقارن زماني سود باسو۲ (۱۹۹۷) به بررسي تاثيرات اخبار واصله در يک دوره معين بر روي سود شرکت پرداخت . باسو از بازده¬هاي سهام به عنوان جانشيني براي اخبار استفاده کرد . قيمت‌هاي سهام، اطلاعات بازار را منعکس مي¬کنند که از منابع مختلف ديگري به غير از سود جاري بدست مي‌آيند و از اين رو، تغييرات قيمت سهام معياري از ورود اخبار طي آن دوره است . دو ويژگي معيار باسو بسيار ارزنده و قابل توجه است :الف) معيار باسو تنها از بازده¬ها و سود يک دوره جهت برآورد عدم تقارن زماني سود استفاده مي-کند. اين عدم تقارن يک دوره¬اي، استنباطي از استانداردهاي تاييدپذيري نامتقارن است ، همان طور که سود طي يک دوره ارزش دفتري کل را ارزيابي نمي¬کند ، اين عدم تقارن يک دوره¬اي نيز، معياري از محافظه کاري کل نيست. محافظه کاري کل، درچارچوب مورد بحث، اثر انباشته عدم تقارن زماني را طي تمام دوره¬هاي گذشته منعکس مي¬کند.\nبنابراين محافظه کاری کل تنها تحت تاثير پاسخ سود يک دوره نسبت به بازده¬ها قرار نمي¬گيرد بلکه متاثر از پاسخ سود انباشته نسبت به بازده¬ها در طول عمر شرکت است. ب) معيار باسو، ملاک را تغييرات ارزش سهام مي¬داند و از اين رو، درست همان طور که MTB ارزش فرصت هاي رشد و سودآوري آتي را نشان مي¬دهد ، معيار باسو نيز بيانگر\nتغييرات ارزش فرصت هاي رشد و سودآوري آتي خواهد بود. اگر در عمل، حسابداري به تغييرات فرصت¬هاي رشد و سودآوري آتي پاسخ ندهد ، سود در قبال افزايش و يا کاهش آن ¬ها هيچ پاسخي نخواهد داد. براساس اين فرض که تغييرات فرصت¬هاي رشد و سودآوري آتي با تغييرات ارزش خالص¬دارايي¬هاي قابل شناسايي همبستگي نداشته باشند ، وقتي که بازده¬ها برخاسته از تغييرات فرصت هاي رشد و سودآوري آتي باشند، پاسخ به هنگام سود نسبت به بازده¬هاي مثبت و منفي پايين خواهد بود. اين مشکل در زماني که بازده¬ها و سودها طي دوره¬هاي کوتاه ( يک دوره¬اي ) اندازه گيري شوند تشديد مي¬شود. طي دوره¬هاي بلندتر انتظار مي رود که اين فرصت ها در نهايت به دارايي¬¬هاي قابل شناسايي تبديل شوند و يا از بين بروند . هنگامي که فرصت هاي رشد و سودآوري آتي به دارايي¬هاي قابل شناسايي تبديل مي¬شوند ، آن ها به ارزش دفتري ثبت شده و ارزش اين دارايي هاي ثبت شده طي دوره¬هايي که اخبار بد وجود دارد کاهش خواهد يافت . از اين رو ، آن خطاي اندازه گيري ناشي از فرصت هاي رشد و سودآوري آتي که در پاسخ سود نسبت به اخبار بد و اخبار خوب خاطر نشان شد ، بايد در هنگامي که معيارهاي عدم تقارن زماني طي دوره¬هاي بلندتري برآورد مي¬شوند ، کاهش يابد . از اين رو، به راحتي مي توان استنباط نمود که وقتي دوره برآورد معيار باسو بيش از يک دوره باشد، معيار بسيار خوبي براي اندازه¬گيري محافظه کاري خواهد بود و خطاهاي اندازه گيري را که هم در مورد MTB و هم عدم تقارن زماني سود صادق است ،تنزل خواهد داد (همان منبع، ص ۱۸-۱۶)۱٫\nبازده¬هاي مثبت به طور جزيي در سود شناسايي مي¬شوند و شناخت کامل آن ها به دوره¬هاي آتي منتقل مي¬شود. اين نشان مي¬دهد که در هر دوره با اخبار خوب، افزايش در ارزش دفتري کمتر از افزايش در ارزش سهام خواهد بود. به اين ترتيب باعث انباشته شدن تف\nاوت مثبت بين ارزش بازار سهام و ارزش دفتري سهام مي¬گردد. در مقابل بازده¬هاي منفي به طور کامل و به موقع در سود و ارزش دفتري منعکس مي¬شوند. در اين حالت تفاوت مثبت انباشته شده بين بازده¬ها و سود به طور بالقوه کاهش مي¬يابد. اما اين تفاوت انباشته هرگز منفي نخواهد شد . پس عدم تقارن زماني در سود باعث ارائه کمتر از واقع ارزش دفتري مي¬شود .علاوه بر اين، عدم تقارن زماني بزرگ تر موجب زيادتر شدن تفاوت هاي انباشته بين ارزش سهام و ارزش دفتري مي¬شود که خود بيانگر MTB بالاتر است (همان منبع، ص۵)۱٫ در مثال فوق دو نکته قابل توجه است نخست اينکه ، به طور ضمني فرض مي¬شود ، حسابداري ارزش سهام را گزارش مي¬کند که شامل فرصت هاي رشد و سودآوري آتي نيز مي¬باشد. از اين رو همان طورکه در قسمت (۲-۴-۲ ) بحث شد براساس تئوري واتز نقش حسابداري، گزارشگري ارزش خالص دارايي¬هاي قابل شناسايي۲ است نه ارزش سهام. از تفاوت بين EV و NAV فرصت هاي رشد و سودآوري آتي بدست مي¬آيند. بايد توجه داشت که هم MTB و هم عدم تقارن زماني سود به طور ضمني فرض مي¬کنند که ملاک هاي محافظه کاري به ترتيب ارزش سهام و تغييرات در ارزش سهام (بازده‌ها) هستند. اين ملاک ها به ترتيب از طريق فرصت هاي رشد و سودآوري آتي و تغييرات فرصت هاي رشد و سودآوري آتي، باعث بوجود آمدن تفاوت بين خالص دارايي¬هاي قابل شناسايي با ارزش سهام و تغييرات خالص دارايي هاي قابل شناسايي با تغييرات ارزش سهام مي-شوند. بنابراين در چارچوب نظري مورد نظر، هم MTB و هم عدم تقارن زماني سود، محافظه‌کاري را با خطا اندازه‌گيري مي¬کنند. ولي در همان قسمت (۲-۴-۲ ) اشاره شد که با افزايش دوره برآورد عدم تقارن زماني سود اين خطاها قابل جبران است. دوم اين که، همان طور که در اين مثال نشان داده مي¬شود، تبلور محافظه کاري در ارزش دفتري، از زمان« عرضه اوليه عمومي سهام شرکت»۳ شروع مي¬شود. بنابراين همان طور که انتظار مي رود رابطه بين MTB و عدم تقارن زماني سود بايد مثبت باشد. براي بررسي اين رابطه نياز است که دوره زماني بررسي‌ها از زمان عرضه اوليه عمومي سهام شرکت‌ها انتخاب شود.\nدر غير اين صورت اگر بدون توجه به اولين عرضه عمومي سهام شرکت ها، براي بررسي اين رابطه، يک بازه زماني بعد از عرضه اوليه عمومي سهام انتخاب شود و از سود و بازده¬هاي شرکت ها در طي آن دوره¬ها استفاده گردد، عدم تقارن زماني سود تحت تاثير«وضعيت ارزش سهام\nدر اول دوره» قرار مي¬گيرد. نسبت MTB نيز در ابتداي دوره بيش از يک نيست و بيانگر هم تغييرات فرصت هاي رشد و سودآوري آتي و هم خالص دارايي‌ها است و محافظه کاري درست پس از عرضه اوليه عمومي سهام شرکت ها بوجود مي¬آيد. اينک با درک اين اثرات گوناگون، نخست، تاثير وضعيت اوليه ارزش سهام را بر معيارهاي واکنش به هنگام سود تشريح مي‌کنيم و سپس به بيان اين موضوع خواهيم پرداخت که چگونه افزايش دوره¬هاي بر آورد عدم تقارن زماني سود موجب تعديل (کم شدن ) اثر وضعيت اوليه ارزش سهام و برقراري يک رابطه مثبت با MTB آخ\nر دوره خواهد شد.\n۸-۲٫ هزينه سرمايه هزينه سرمايه يكي از مفاهيمی است كه همواره موردتوجه صاحب نظران مالي بوده است و عامل اصلي در ايجاد شكاف بين سود حسابداري وسود اقتصادي است ، اين مفهوم به شكل هاي مختلف تعريف شده است ليكن يكي از تعريف هايي كه مقبوليت بيشتري دارد هزينه سرمايه را به عنوان كمينه نرخ بازدهي تعريف مي كند كه با كسب آن ارزش واحد اقتصادي ثابت مي ماند. از لحاظ مفهومي، هزينه سرمايه يك شركت عبارت است از هزينه فرصت سرمايه گذار براي سرمايه گذاري در آن شركت. هزينه سرمايه از دو بعد داراي اهميت است، بعد اول اين است كه تمامي الگوهاي ارزيابي اوراق بهادار بر هزينه سرمايه متكي است . بعد دوم اين است كه سرمايه گذاري وجوه توسط شركت و تعيين اولويت هاي سرمايه گذاري و تعيين ساختار سرمايه بدون هزينه سرمايه عملي نخواهد بود(سليمي احمد ،۱۳۸۶)۲٫ اصولاً هزينه سرمايه از بعد برون سازماني و از بعد درون سازماني مورد توجه قرار مي گيرد . ازبعد برون سازماني هزينه سرمايه در ارزشيابي اوراق بهادار و ارزيابي عملكرد\nشركت مورد استفاده قرار مي گيرد . از بعد درون سازماني هزينه سرمايه در تصميم گيريهاي مربوط به سرمايه گذاري و اولويت هاي سرمايه گذاري، ساختار بهينه سرمايه و ارزي\nابي عملكرد بخشها نقش كليدي و اساسي دارد.\nهمواره يكي از مباحث اصلي در ادبيات مالي تصميم گيري و گزينه راه كارهاي بهينه درباره سرمايه گذاري وجوه و ساختار سرمايه به منظور افزايش ارزش كلي واحد اقتصادي است. در اين باره موضوع تامين مالي به طور كلي و هزينه سرمايه به طور ويژه در كانون توجه قرار مي گيرد . تامين مالي در واحدهاي اقتصادي به راههاي مختلف و با بهره گيري از منابع متعدد صورت مي گيرد، درباره بهترين نوع تامين مالي عوامل متعددي دخيل هستند كه مهمترين آنها هزينه يا مخارج تامين مالي که از آن به هزينه سرمايه ياد مي شود. هزينه سرمايه كمينه بازده مورد قبول براي سرمايه است. در واقع هزينه سرمايه مرز بين عملكرد خوب و عملكرد بد شركت و كمينه نرخي است كه براي ايجاد ارزش شركت بايد كسب شود .طبق تعريف ،هزينه سرمايه بهاي استفاده از سرمايه پولي و مالي در يك زمان معين است . البته واژه سرمايه در تركيب هزينه سرمايه مفهوم گسترده تر از مفهوم سرمايه در حسابداري دارد . بدين معني كه فقط در برگيرنده حقوق صاحبان سهام نبوده بلكه بدهي هاي بلند مدت با بهره را نيز شامل مي شود . هزينه سرمايه يك شركت الزاما يك هزينه نقدي نيست بلكه يك هزينه فرصت معادل جمع بازده مورد انتظار سرمايه گذاران در سهام و اوراق قرضه در شركت است . به سخن ديگر، هزينه سرمايه از تعادل بين ريسك و بازده حاصل مي شود، هر چه ريسك شركتها بالاتر باشد بازده آن و به الطبع هزينه سرمايه آن بالاتر مي باشد (عثماني،۱۳۸۱ )۱٫سرمايه گذاران اعم از سهامداران يا تامين كنندگان وام و تسهيلات بلند مدت ضمن واگذاري سرمايه خود خطر عدم وصول آن را به طور ضمني مي پذيرند . با چنين رويكردي هزينه سرمايه را علاوه بر سود متعارف مورد انتظار سرمايه گذاري مي توان به منزله پاداش قبول خطر\nنيز تلقي كرد كه به سرمايه گذاران تعلق مي گيرد . پذيرش خطر توسط سرمايه گذاران تحت تاثير عوامل متعددي نيز از قبيل شخصيت و خطر پذيري ذاتي افراد، وضعيت فعلي و آتي فعاليت هاي واحد تجاري، خطر ورشكستگي و ريسك عمليات شركت قرار مي گيرد . خطر پذير\nي داراي پيوند مستقيم با ميزان هزينه سرمايه است . در واقع خطر پذيري افراد مبين بازده مورد انتظار آنها از منابعي است كه براي تامين مالي واحد هاي اقتصادي تخصيص داده اند . بازده مورد انتظار مبين اين واقعيت است كه سرمايه گذاران علاوه بر هزينه تامين ايمني در مقابل خطرات احتمالي، خواهان درآمد اضافي از سرمايه به عنوان يك عامل مولد هستند. به سخن ديگر سرمايه گذاران در قبال واگذاري منابع تحت اختيار خود علاوه بر پذيرش خطرات احتمالي وجوهي را بابت سود مورد انتظار خود مطالبه مي كنند كه در مجموع اين دو بازده مورد انتظار را تشكيل مي دهد ، از اين رو هزينه سرمايه عبارت است از كمينه نرخ بازدهي كه واحد اقتصادي بايد بدست آورد تا بازده مورد انتظار سرمايه گذاران تامين شود .\nموارد استفاده ازهزينه سرمايه بسيار متنوع است و همين باعث اهميت زياد اين مفهوم در ادبيات مالي شده است، برخي از موارد استفاده از هزينه سرمايه عبارتند از :۱)به عنوان نرخ تنزيلي براي محاسبه ارزش فعلي جريانهاي نقدي آزاد (ارزش افزوده اقتصادي ) ۲)به عنوان بازده مورد قبول در پذيرش پروژه هاي جديد ۳)به عنوان نرخ مخارج سرمايه اي در محاسبات ارزش افزوده اقتصادي ۴)به عنوان شاخصي در تعيين نرخ بازده سرمايه مورد استفاده است . يكي از مهمترين كاربردهاي مفهوم هزينه سرمايه در بودجه بندي سرمايه اي است . در اين مفهوم پس از برآورد خالص ارزش فعلي درآمدهاي آتي پروژه هاي سرمايه گذاري و مقايسه با نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذاران، طرح هايي گزينه مي شوند كه از نرخ بازده بالاتر يا حداقل مساوي نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذاران برخوردار باشند. گزينه هاي پروژه هاي سرمايه گذاري در نقطه اي كه بازده پروژه با بازده مورد انتظار سرمايه گذاري مساوي باشند، خاتمه مي یابد . در واقع در بودجه بندي سرمايه اي از هزينه سرمايه براي قبول يا رد پروژه ها استفاده مي شو\nد، اگر نرخ بازده سرمايه گذاري يك شركت از هزينه سرمايه اش بيشتر باشد و اگر بدون بالا رفتن درجه ريسك اين ميزان بازده افزايش يابد ثروت سهامداران افزايش خواهد يافت . دليلي كه در اين باره بيان مي شود اين است كه اگر نرخ بازده يك شركت از هزينه سرمايه آن بيش\nتر شود، دارندگان اوراق قرضه و سهام ممتاز به نرخ ثابت مورد نظر خود خواهند رسيد و باقيمانده نرخ بازده در اختيار صاحبان سهام عادي قرار خواهد گرفت كه اين سود مازاد را مي توان بين سهامداران عادي توزيع نمودو يا آنرا مجدداً در شركت سرمايه گذاري نمود، نرخ بازده دوره هاي آتي را افزايش داد يا تركيبي از اين دو راه را گزينه نمود . در اين صورت مطلوبيت سهام ع\nادي بيشتر خواهد شد و انتظار مي رود در اثر افزايش تقاضا ،قيمت سهام عادي در بازار رو به افزايش يافته و هدف شركت تأمين گردد (طايفه سيامك، ۱۳۸۶)۱٫با توجه به پيوند هزينه سرمايه و موضوع بيشينه كردن ثروت سهامداران مي توان هزينه سرمايه را به گونه اي ديگر تعريف نمود . هزينه سرمايه كمينه نرخ بازدهي است كه تحصيل آن براي حفظ ارزش شركت ضروري است . اگر شركتها هزينه سرمايه يا به عبارتي نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذاران را برآورده نكنند، ارزش اوراق بهادار شركت كاهش خواهد يافت . منظور از هزينه سرمايه، هزينه تأمين مالي شركت براي انجام سرمايه گذاري يا تأمين سرمايه در گردش است كه از دو بخش تشكيل شده است : يك بخش هزينه تأمين مالي ازمحل بدهي بلند مدت با بهره و بخش ديگر هزينه تأمين مالي از محل حقوق صاحبان سهام است .\n۱-۸-۲ . مفروضات الگوي هزينه سرمايه در دنياي پيچيده تجارت، محاسبه هزينه سرمايه شركت با مشكلات و دشواريهاي زيادي همراه است به همين دليل و به منظور آسان نمودن محاسبات مي بايست پاره اي از مفروضات را بيان نمود. اين مفروضات عبارتند از : ۱- ريسك تجاري ثابت ريسك تجاري عبارت از تغييرات بالقوه در بازده سرمايه گذاري داراييها بوده و سطح آن در يك شركت بواسطه سياستهاي سرمايه گذاري مديريت تعيين مي گردد. به سخن ديگر تغيير تركيب داراييها در سمت راست ترازنامه، بر روي ريسك تجاري اثر مي گذارد . نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذار و هزينه سرمايه شركت هر دو تابعي از ريسك تجاري ميباشند. هر چند تغيير در هزينه سرمايه ناشي از تغيير در ريسك تجاري مي باشد ليكن با اين وجود اندازه گيري و محاسبه آن كاري دشوار است و در محاسبه مربوط به هزينه سرمايه فرض مي شود كه در اثر انجام هر گونه سرمايه گ\nذاري هيچ تغيير با اهميتي در ريسك تجاري شركت رخ نمي دهد . به سخن ديگر فرض بر آن است كه سرمايه گذاري جديد داراي سطح ريسك تجاري مشابه داراييهاي موجود در شركت م\nي باشد(ديويد يانگ و استفان او بايرن،۲۰۰۱،ص۴۹) . ۲- ريسك مالي ثابت ريسك مالي متأثر از تصميم هاي تأمين مالي و نحوه تركيب منابع تأمين مالي در سمت چپ ترازنامه و همچنين درباره قابليت تغيير در بازده سهام عادي به واسطه استفاده بيشتر از بدهي ها و سهام ممتاز در تأمين مالي و نيز احتمال ورشكستگي شركت مي باشد . ريسك مالي در يك شركت باعث افزايش نرخ بازده مورد انتظار مي شود. به اين ترتيب هزينه سرمايه هر يك از منابع، تابع ساختار مالي شركت مي باشد و به همين دليل فرض مي شود كه تركيب منابع تأمين مالي همچون گذشته حفظ مي شود(همان منبع،ص۵۰)۲٫ ۳- سياست تقسيم سود ثابت به منظور آسان نمودن محاسبات، فرض مي شود كه شركت ميزان تقسيم سود را با يك رشد ثابت سالانه افزايش مي دهد . البته با اين فرض ضمني كه اين رشد ،حاصل توان سود آوري شركت بوده و نتيجه پرداخت درصدي بيشتر از سود شركت نمي باشد، بنابر اين نسبت تقسيم سود نيز ثابت فرض شده است (همان منبع،ص۵۱)۳٫ پس در محاسبه هزينه سرمايه بايد فرض نمود كه۱- تركيب منابع تأمين مالي تغيير نخواهد كرد۲- ريسك سرمايه گذاري در پروژه هاي جديد مشابه با ريسك پروژه هاي انجام شده قبلي مي باشد .۳- اينكه تغييري در نسبت پرداخت سود سهام به سهامداران ا\nيجاد نشده و شركتها سياست تقسيم سود ثابت را دنبال مي كند. هزينه سرمايه عبارت است از كمينه نرخ بازدهي كه شركت\nبايد عايد صاحبان سهام كند تا بدين وسيله ارزش بازار سهام شركت حفظ شود . هزينه سود انباشته نيز بازده مورد انتظار سهامداران از سودي است كه شركت نگهداري مي كند . سود انباشته متعلق به سهامداران است و سهامداران از اين سود انتظار كسب بازده دارند . بنابر اين اگر مديريت تصميم به نگهداري سود بگيرد به نوعي هزينه فرصت ايجاد مي شود . اين هزينه برابر است با كمينه ي بازدهي كه سهامداران مي توانند با سرمايه گذاري، اين سود را در پروژه هاي ديگر با ريسك مشابه بدست آورند . مدلهاي قابل استفاده جهت تخمين هزينه مورد انتظار سهام عادي عبارتند از : الف – روش الگوي قيمت گذاري داراييهاي سرمايه اي ب – مدل چند عامله كه مدل قيمت گذاري آربيتراژ ناميده مي شود .ج_ روش بازده اوراق قرضه بعلاوه صرف ريسك د_ روش نسبت درآمد به قيمت (E/P)ه- روش جريان نقدي تنزيل شده (PCF)\nبراي استفاده از پيوند بالا نياز به برآورد ، ، مي باشد . نرخ سپرده هاي بانكي مدت دار را مي توان به عنوان نرخ بازده بدون ريسك محسوب كرد . ليكن تخمين بازده قدري دشوار است و مي توان نرخ بازده بازار را به صورت نرخ بازده حاصله از پرتفوي متنوع سازي شده در نظر گرفت . با فرض آنكه پيوند تاريخي به آينده تعميم يابد، مي توان از بتاي گذشته به عنوان جانشيني براي بتاي آينده استفاده كرد . اين روش بر اساس اين فرض كه سرمايه گذاران از راه متنوع سازي ريسك سيستماتيك را حذف مي كنند و از اين نظر پاداش جبراني فقط براي ريسك سيستماتيكي است كه در بتا بازتاب مي شود، مورد بحث مي باشد . نواقص بازار ممكن است مانع متنوع سازي كافي توسط سرمايه گذاران براي مسلط شدن آنها بر ريسك غير سيستماتيك شود . وقتي چنين حالتي پيش مي آيد سرمايه گذاران خواستار پاداش جبراني براي ريسك غير سيستماتيك نيز خواهند بود . نقص ديگر اين روش به عدم اثبات و پايداري بتاي اوراق بهادار منفرد مربوط مي شود . اوراق بهادار منفرد داراي بقاي بتاي ناپايدار هستند و اين موضوع استفاده از بتاي تاريخي را به عنوان جانشيني براي بتاي آينده قدري سئوال انگيزمي سازد. روشCAPM را عمدتا زماني مي توان استفاده كرد كه بازار سرمايه كارا باشد و بنابر اين معمولا تمامي بازارها ي سرمايه كارا نيستند . عليرغم نواقص روش CAPM براي برآورد نرخ بازده مورد انتظار سهام عادي روش مفيدي است (پاگانو و استوات، ۲۰۰۴ ،ص۷۸) .\nب) مدل چند عامله كه مدل قيمت گذاري آربيتراژ ناميد\nه مي شوداز زمان ابداع مدل قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه اي در دهه ۱۹۶۰ جهت تشريح قيمت گذاري داراييها ،پيشرفتهاي نظري و تجربي متعددي در اين زمينه صورت پذيرفته است . به ويژه ، رابطه مدل قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه اي تك عامله را كه در معادله ۳ توصيف شد مي توان جهت منظور كردن عوامل چند گانه ريسك سيستماتيك با استفاده از منطق مبتني بر “آربيتراژ مالي “تعميم داد. اين رهيافت جديد تر كه مدل قيمت گذاري آربيتراژ ناميده مي شود، صريحاً عوامل ريسك را جدا از عامل پرتفوي بازار منظور مي كند، اما اين مدل به وضوح نمي گويد كه عوامل اضافي\nچه بايد باشند، بنابراين محققان مجبور بودند به آزمون هاي تجربي گسترده متغير هاي متعدد اقتصاد كلان و مالي جهت يافتن عوامل اضافي كه ممكن است قدرت تشريح مدل قيمت گذاري دارايي سرمايه اي را بهبود بخشد، اتكا كنند .\nديويد يانگ و استفان او بايرن پيشنهاد مي كنند از نرخهاي رشد توليد ناخالص داخلي۱ واقعي و تورم ، همچنين نرخهاي بهره به عنوان عوامل اضافي در تخمين هزينه سرمايه سهام عادي استفاده شود (يانگ و اوبايرن،۲۰۰۱،ص۴۸)۲ . ج) روش بازده اوراق قرضه بعلاوه ريسك : بر اساس اين روش، بازده مورد انتظار سرمايه گذاران هر شركت برابر است با : صرف ريسك + بازده اوراق قرضه بلند مدت شركت = منطق اين روش بسيار ساده است . سرمايه گذاران در سهام عادي، در مقايسه با سرمايه گذاران در اوراق قرضه درجه ريسك بالاتري را تقبل مي نمايند و از اين رو نرخ بازده مورد انتظار آنها شامل پاداشها براي ريسك بالاترشان است .عيب اين روش چگونگي تعيين پاداش (صرف) ريسك است ،پرسش اساسي اين است كه صرف ريسك چند درصد بايد باشد ؟هيچ مبناي نظري براي تخمين اين صرف وجود ندارد .اغلب تجزيه و تحليل ها پيرامون مشخصات ريسك عملياتي و ريسك مالي واحد هاي تجاري انجام شده و به طور قضاوتي ارقامي از ريسك را تعيين كرده اند كه به طور معمول بين ۲% تا ۶% تغيير مي كند . براي تخمين نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذاران در سهام عادي شركت، اين ارقام به بازده حاصل از قرضه هاي بلند مدت شركت افزوده مي گردد (همان منبع،ص۴۹)۳٫\nكه در آن : : سود حسابداري مورد انتظار هر سهم در سال آينده :قيمت جاري بازار هر سهم را مي توان به صورت زير برآورد كرد :سود حسابداري براي هر سهم در سال جاري اين روش در دو حالت زير معيار دقيقي از نرخ بازده مورد انتظار سهامداران عادي ارائه مي دهد : ۱_ وقتي انتظار مي رود كه سود حسابداري متعلق به هر سهم ثابت باقي بماند\nو نسبت پرداخت سود سهام صد درصد باشد . ۲_وقتي كه انتظار مي رود سود انباشته، نرخ بازدهي برابر با نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذاران عادي تحصيل كند . به بيان ديگر هنگامي كه شركت سود را در پروژه هايي سرمايه گذاري كند كه براي هميشه نسبت به بخش تأمين مالي از محل حقوق صاحبان سهام، نخ بازدهي برابر Kj بدست مي دهند. بايد توجه داشت كه حالت اول در دنياي واقعي به ندرت رخ مي دهد و حالت دوم تا حدودي غير واقعي است . بنابراين استفاده كنندگان از نسبت درآمد به قيمت سهام به عنوان معياري از هزينه سهام عادي خالي از اشكال نخواهد بود (همان منبع،ص۴۹)۱٫\nه) روش جريان نقدي تنزيل شده۲ مايرون گوردن۳ (۱۹۹۷) با استفاده از نگرش سرمايه اي كردن سود سهام، الگويي براي ارزشيابي سهام ارائه كرد كه بر فرضيه هاي زير بنا شده است : ۱_ سود انباشته معرف تنها منبع مالي شركت است . ۲_ نرخ بازده سرمايه گذاري شركت ثابت است .\n۳_ ميزان رشد شركت، محصول نسبت انباشت سود و نرخ بازده آن است . ۴_ شركت داراي تداوم فعاليت است . ۵_ ماليات وجود ندارد .\nگوردن الگوي نخستينش را براي منظور كردن ريسك عدم اطمينان مورد تجديد نظر قرار داد . اين بازنگري بر اين پيش فرض استوار شد كه بيشتر بودن سود سهام در آينده به منزله بزرگ بودن ريسك و عدم اطميناني است كه آن را احاطه كرده است . بنابراين نرخهاي تنزيل قابل اعمال براي سود سهام با گذشت زمان افزايش خواهد يافت . با توجه به مطالب بالا Ks برابراست با : كه در آن :\n: سود نقدي هر سهم : D(1+g) p0: قيمت هر سهم g :نرخ رشد سود سهام در اين روش محاسبه D/P ساده است، ليكن بدست آوردن g دشوار است . نرخ رشدg را می توان از روشهاي زير بدست آورد : الف) اگر نرخ رشد سود سهام در گذشته به طور متعارف بوده است و سرمايه گذاران انتظار داشته باشند كه روند در آينده ادامه داشته باشد، در اين صورت g بر اساس نرخ رشد گذشته تعيين مي شود، يعني نرخ رشد ثابت براي شركت در نظر گرفته شود و فرض شود كه در آينده اين نرخ تغيیر نمي كند. ب) اگر نسبت انباشت سود و بازده ويژه به نسبت پايدار باشد،آنگاه حاصلضرب نسبت انباشت سود در بازده ارزش ويژه را مي توان براي محاسبه نرخ رشد مورد انتظار استفاده كرد : سود خالص همان سال/ سود تقسيم نشده در هر سال = نسبت انباشت سودحقوق صاحبان/ سهام سود خالص ROE=نسبت انباشت سود× g = ROE\nالزامات الگوي گوردن : ۱- اگر نرخ بازده شركت بزرگتر از نرخ بازده مورد انتظار سهامداران باشد كاهش نسبت سود پرداختني موجب افزايش قيمت هر سهم خواهد شد .۲- اگر نرخ بازده شركت برابر نرخ بازده مورد انتظار سهامداران باشد، تغيير در نسبت سود پرداختني تأثيري بر قيمت نخواهد داشت .۳- اگر نرخ بازده شركت، كوچكتر از نرخ بازده مورد انتظار سهامداران باشد نسبت سود پرداختني موجب كاهش قيمت هر سهم خواهد شد .\n۲-۸-۲٫نقش هزينه سرمايه در تصميمات سرمايه گذاري به كار گيري هزينه سرمايه در تصميم هاي سرمايه گذاري ،استفاده از آن به عنوان مبنايي براي ايجاد ساختار بهينه سرمايه يا حركت به سمت آن، استفاده از آن در اجاره هاي سرمايه اي و در اندازه گيري عملكرد و اصولاً استفاده از آن در تنزيل جريانهاي نقدي آتي براي تعيين ارزش، همه از مواردي هستند كه مي توان در توصيف اهميت هزينه سرمايه بيان نمود\n. نظريه محدوديت منابع مالي در تصميم هاي سرمايه گذاري در شركت از اهميت ويژه اي برخوردار است . بودجه بندی سرمايه اي زماني اتفاق می افتد كه در يك دوره ي زماني معيني سقف بودجه اي و يا محدوديت وجوه نقد براي سرمايه گذاري وجود داشته باشد . پيوند بين نرخ بازده داخلي و هزينه سرمايه مي تواند در بودجه بندي سرمايه اي، مورد استفاده قرار گيرد. هزينه سرمايه كمينه نرخ بازده مورد قبول براي طرح هاي سرمايه اي را به دست مي دهد كه بر اساس آن مي توان طرح هاي سرمايه گذاري را ارزيابي كرد . بررسي تاريخي ادبيات مالي نشان مي دهد كه هم در تئوري كلاسيك و هم در تئوري شتاب سرمايه گذاري، فر\nض بر اين است كه مؤسسات در استفاده از وجوه موجود با هزينه ثابت محدوديتي ندارند . در تئوري كلاسيك، ميزان سرمايه گذاري به نرخ بازده سرمايه گذاري يا درآمد آن بستگي دارد، يعني سرمايه گذاري با تغيير درآمد تغيير مي كند، ليكن در تئوري شتاب ميزان سرمايه گذاري تابعي از ميزان توليد است، در اين تئوري فرض مي شود در صورت افزايش توليد، واحد اقتصادي تمايل خواهد داشت ميزان سرمايه گذاريهايش را متناسب با آن افزايش دهد به سخن ديگر در هر تئوري هزينه هاي تأمين مالي به هنگام افزايش ميزان سرمايه گذاري در نظر گرفت\nه نمي شود (عثماني،۱۳۸۱،ص۸۹)۱٫ با شناخت تدريجي اهميت تأمين مالي، كانون توجه ادبيات مالي تغيي\nته و در سالهاي اخير تأكيد بر بحث هاي تصميم گيري سرمايه اي ادامه يافته است . در ضمن رويه مناسب بودجه بندي سرمايه اي كه نياز مند محاسبه هزينه سرمايه است رونق يافته و به همين علت روش هاي محاسبه هزينه سرمايه اهميت ويژه اي پيدا كرده است .\n۳-۸-۲٫ نقش هزينه سرمايه در تصميم هاي مالي تعيين و ايجاد ساختار بهينه سرمايه و يا حركت به سمت آن مي تواند بر ارز ش شركت و ثروت سهامداران تأثير بگذارد . بدون اطلاع از هزينه سرمايه، شركت نمي تواند تصميم بگيرد كه از چه ابزاري براي گرد آوري وجوه لازم براي سرمايه گذاري بلند مدت خود استفاده كند و به دليل محدوديت منابع، واحدهاي اقتصادي بايد سعي كنند تركيبي از منابع مالي را گزينه كنند كه كمترين هزينه سرمايه را داشته باشد .\n۵-۸-۲ .عوامل مؤثر بر هزينه سرمايه در يك محيط اقتصادي و تجاري عوامل گوناگوني وجود دارند كه بر هزينه سرمايه شركت تاثير گذاشته و موجب كاهش يا افزايش آن مي گردند. هزينه سرمايه از دو بخش كلي شامل نرخ بهره بدون ريسك۱ و صرف ريسك۲ تشكيل مي گردد كه متأثر از عوامل گفته شده مي باشد .به سخن ديگر از يك سو شرايط عمومي اقتصادي عامل تعيين كننده نرخ بدون ريسك بوده و از سوي ديگر عواملي چون شرايط بازار ،تصميم هاي عملياتي و تأمين مالي در ميزان صرف ريسك مؤثر باشند . ۱- شرايط عمومي اقتصادیشرايط عمومي اقتصادي ميزان عرضه و تقاضاي سرمايه و همچنين سطح مورد انتظار تورم را تعيين مي كنند و همان گونه كه در اقتصاد، تقاضا براي پول متناسب با عرضه تغيير مي كند، سرمايه گذاران نيز نرخ بازده مورد انتظار خود را تغيير مي دهند و چنانچه افزايش د\nر تقاضا متناسب با افزايش در عرضه پول نباشد، سرمايه گذاران نرخ بازده مورد انتظار خود را افزايش مي دهند . به همين ترتيب اگر تورم موجب كاهش قدرت خريد پول گردد سرمايه گذاران نيز انتظار نرخ بازده بيشتري را براي جبران اين زيان خواهند داشت .۲- شرايط بازار همان گونه كه ريسك سرمايه گذاري افزايش مي يابد سرمايه گذاران نيز نرخ بازده مورد انتظار خود را افزايش مي دهند . اين افزايش را صرف ريسك مي نامند . افزايش در نرخ بازده مورد انتظار به معني افزايش هزينه سرمايه مي باشد . هر چه قابليت فروش اوراق بهادار افزايش يابد نرخ بازده مورد انتظار سرمايه گذاران كاهش مي یابد و در نتيجه منجر به كاهش هزينه سرمايه شركت مي گردد. ۳- تصميم هاي عملياتي و تأمين مالي تصميم هاي گرفته شده در يك شركت بر روي ريسك شركت مؤثر است . اگر مديريت شركت سرمايه گذاري را با ريسك بالا بپذيرد و يا اينكه ميزان زيادي از بدهي و سهام ممتاز استفاده نمايد ريسك شركت افزايش مي يابد و در نتيجه سرمايه گذاران نرخ بازده بالاتري را انتظار خواهند داشت و اين امر سبب افزايش هزينه سرمايه مي شود . ۴ – سطح تأمين مالي هر چه سطح تأمين مالي افزايش يابد عواملي همچون هزينه هاي صدور و فروش اوراق بهادار، افزايش نسبت اهرمي و عرضه زياد اوراق بهادار موجب افزايش هزينه سرمايه ميشوند(يانگ و اوبايرن،۲۰۰۱،ص۹۳)۳٫\n۶-۸-۲٫ ارتباط بين اطلاعات حسابداري، افشاء و هزي\nنه سرمايه رابطه بين اطلاعات حسابداري و هزينه سرمايه شركتها يكي از موضوعات اساسي است كه همواره استاندارد گذاران حسابداري به آن توجه دارند . براي مثال ،آرتور لويت (۱۹۹۸)، مي گويد استاندارد هاي حسابداري با كيفيت بالا ،باعث كاهش هزينه سرمايه مي شود . همينطور، نيل فوستر (۲۰۰۳)، يكي از اعضاي هيئت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي۳ ادعا مي كند، اطلاعات بيش از اندازه همواره باعث بوجود آمدن عدم اطمينان مي گردد ،اين در حاليست كه مردم همواره به دنبال كسب اطمينان بيشتر هستند . در زمينه اطلاعات مالي افشاي مناسب اطلاعات باعث پايين آمدن هزينه سرمايه مي گردد. عليرغم اينكه اين ادعا بسيار تعمل بر انگيز است اما تحقيقات تئوريك كمي در اين راستا صورت گرفته است . بنابر اين تحقيقات حسابداري انجام شده در اين زمينه به دنبال پاسخ گويي به اين سئوالات هستند كه آيا و چگونه اطلاعات حسابداري بر هزينه سرمايه موثر است ؟در تحقيق جامعي كه در سال۲۰۰۶ توسط لامبرت و همكاران انجام گرديد، هر دوي سئوالات فوق مورد آزمون قرار گرفت. در اين تحقيق، هزينه سرمايه به بعنوان بازده مورد انتظار از سهام شركت تعريف شده است .اين تعريف همسو با تعاريف مدل قيمت گذاري داراييها در حسابداري (فاما، ميلر ۱۹۷۲) و مدلهاي جريان وجوه تنزيل شده يا سود هاي غير\nمتعارف (براي مثال بوتوسان ۱۹۹۷و گيب هارد و همكاران،۲۰۰۱)۴ مي باشد.در اين تحقيق ،نشان داده مي شود كه نسبت جريان وجوه نقد مورد انتظار آتي به جمع تمامي وجوه نقد بازار يكي از كليدي ترين عوامل تعيين كننده هزينه سرمايه مي باشد . در اين تحقيق اين گونه استدلال مي شود كه اطلاعات حسابداري از دو جهت بر هزينه سرمايه شركت تأثير مي گذارد : ۱)تأثيرات مستقيم كه اطلاعات حسابداري با كيفيت بالا به خودي خود بر جريان وجوه نقد تأثيري نمي گذارد، اما در برآورد توزيع وجوه نقد آتي بازار مؤثر است ۲)تأثير غير مستقيم اينكه اطلاعات حسابداري با كيفيت بالا بر تصميمات واقعي شركت مؤثر است كه ، بر ارزش مورد انتظار و جريان وجه نقد شركت مؤثر است . به علاوه، افزايش كيفيت افشاي شركت در باره جريان وجوه نقد آتي آن تأثير مستقيم بر تمايز با جريان وجوه ساير شركتها دارد . در تحقيقي كه بوسيله برون و بري (۱۹۸۵ ) و همچنين كلوس و همكاران (۱۹۹۵) انجام گرديد دو محيط اطلاعاتي مورد مقايسه قرار گرفت، در يك محيط ميزان يكساني از اطلاعات براي تمامي شركتهاي موجود در اقتصاد موجود است در حاليكه در محيط اطلاعاتي دوم گزينه هاي بيشتري براي گروهي از شركتها نسبت به بقيه موجود است. آنها متو\nجه شدند كه جريان وجوه نقد آتي شركتهاي با اطلاعات بيشتر در محيط دوم به مراتب بالاتر از ساير شركتها است. ۷-۸-۲ .ارتباط بين كيفيت اطلاعات حسابداري، محافظه كاري و هزينه سرمايههمانطور كه بوسيله لامبرت و همكاران۳ (۲۰۰۶) اشاره شد يافتن ارتباط بين كيفيت اطلاعات حسابداري و نرخ تعادلي بازده اوراق بهادار يكي از مسائل بسيار مورد توجه در رشته حسابداري در سالهاي اخير مي باشد . گرچه اين بحث براي سالهاست كه وجود دارد، رئيس كميته بورس و اوراق بهادار امريكا (۱۹۹۸) با گفتن اين مطلب كه اطلاعات حسابداري با كيفيت بالا باعث افزايش اعتماد سرمايه گذاران و به موجب آن باعث بالا رفتن نقدينگي و كاهش هزينه سرمايه مي شود، بيشتر مورد توجه قرار گرفته است . گرچه تحقيقات مشابه در خصوص نقش اقتصادي اطلاعات همانند تحقيق آكرلوف۴ (۱۹۷۰)، اشاره به اين دارد كه وجود عدم تقارن اطلاعاتي منجر به عدم تخصيص بهينه منابع و مشكلات انتخاب نادرست مي شود كه باعث رشد نرخ تعادلي بازار مي گردد، اما مباني نظري مالي كلاسيك بيان مي كند كه كيفيت اطلاعات حسابداري به ميزان كم يا هيچ گونه تاثيري بر شكل گيري قيمت در بازار ندارد. به هر حال تحقيقات اخير انجام شده در اين زمينه نشان مي دهد كه مشاركت در سرمايه گذاري با كيفيت اطلا\nعات حسابداري در رابطه است . تحقيق تحليلي انجام شده بوسيله لامبرت مؤيد آنست كه كيفيت اطلاعات حسابداري خاص شركت بر هزينه سرمايه عليرغم وجود تنوع مؤثر است . به همين ترتيب السي و اهارو۵ (۲۰۰۴)نشان دادند كه در يك حالت تعادلي ، مقدا\nر و كيفيت اطلاعات بر قيمت دارائيها تاثير مي گذارد و سرمايه گذاران بازده بالاتر را براي نگهداري سهام خود در شرايط وجود عدم تقارن اطلاعاتي مطالبه مي كنند . درزمان وجود عدم تقارن اطلاعاتي سرمايه گذاران غير مطلع با نگهداري سهام، خود را در معرض ريسك بالاتري قرار مي دهند. چرا كه آنها توانايي كمتري براي هماهنگ سازي سبد سرمايه گذاريشان با اطلاعات جديد ثبت شده دارند، بنابراين متقاضي نرخهاي بالاتر بازده هستند . لذا انتظار مي رود تا جناح هاي مختلف شركت براي بهبود عدم تقارن اطلاعاتي به دنبال تقاضا براي ذخائر مناسب براي خود باشند و نرخ بازده لازم را كاهش دهند.السي و اهارو استدلال مي كنند كه يكي از راه هایي كه شركت بر تعادل نرخ بازده خود اثر مي گذارد از طريق تعديل رويه هاي حسابداري شركت است . مطالعات قبلي تحليلي انجام شده در رابطه با ارتباط بين كيفيت اطلاعات حسابداري و افشا و هزينه سرمايه مؤيد اين پيش بيني ها است و نشان مي دهد كه كيفيت اطلاعات حسابداري بر روي هزينه سرمايه مؤثر است. تحقيقات انجام شده در اين زمينه دلالت بر اين دارد كه شركتهايي كه از كيفيت بالاي اطلاعات سود مي برند، هزينه سرمايه كمتري دارند. از جمله اين تحقيقات (بوتوسان، ۱۹۹۷)۱، (فرانسيس و همكاران، ۲۰۰۴)۲،(ابودي و همكاران ،۲۰۰۵ )۳،(كارولت و شولين،۲۰۰۷ )۴ كه تاييد كننده نتايج تحليلي السي و اهارو و همچنين لامبرت و همكاران م\nي باشد . طبق بيانيه مفهومي حسابداري FASB (1978)، هدف اوليه گزارشگري مالي فراهم نمودن اطلاعاتي در رابطه با سود و اجزاي آن است . محافظه كاري شرطي اطلاعات ارزشمندي در باره برآورد زمان، ميزان و مخاطرات دريافت وجه نقد در آينده فراهم مي آورد، بنابراين محافظه كاري باعث افزايش كيفيت اطلاعات حسابداري مي شود . احمد و دوئلمن۵ (۲۰۰۷) و بيك، پوپ و يا\nنگ۶ (۲۰۰۴) اين ديدگاه كه محافظه كاري شرطي يكي از ويژگيهاي كيفي سود است را تاييد كردند، آنها نشان دادند كه از سوي بدنه حاكميت شركت تقاضاي گسترده اي براي محافظه كاري شرطي وجود دارد . در ابتدا محافظه كاري باعث تخصيص بهينه منابع به دو صورت مي شود : ۱) گزارشهای مالي محافظه كارانه باعث مي شود تا سرمايه گذاران بين پروژه هاي سرمايه گذاري خوب و بد بر اساس سبد ريسك خود تمايز قائل شوند،كه اين امر باعث تخصيص بهينه منابع، و افزايش كارايي بازار سرمايه مي گردد . ۲) محافظه كاري باعث كاهش گرايش مديران براي سرمايه گذاري در پروژه هايي كه خود تمايل دارند، مي گردد. لذا به همين ترتيب عدم تقارن اطلاعاتي بين مديران و سرمايه گذاران كاهش و اين امر باعث پايين آمدن هزينه سهامداران براي نظارت بر مديران مي گردد . عدم تقارن اطلاعاتي، باعث بر هم زدن رابطه بين صاحبان سهام همانطور كه باعث بر هم زدن رابطه بين طرفين قرارداد، مي شود . با افزايش عدم تقارن اطلاعاتي سود اكثر شركتها قابل اتكا نيست. به دليل همين كاركرد عدم تقارن اطلاعاتي است كه رويه هاي حسابداري و حسابرسي به دنبال اعداد محافظه كارانه هستند .عدم تقارن اطلاعاتي بين سرمايه گذاران داخل و خارج شركت باعث كاهش قيمت سهام شركت از طريق افزايش نرخ بازده مورد تقاضا و كاهش وجوه نقد مورد انتظار شركت مي شود.همانطور كه بوسيله لافوند و واتس۱ (۲۰۰۷) بيان شد، محافظه كاري باعث كاهش توانايي مديران براي\nدستكاري گزارشهای مالي و سهولت انتقال اطلاعات از ساير منابع مي گردد. لافوند و واتس استدلال مي نمايند كه شركتها با به كار بردن محافظه كاري در مقابل عدم تقارن اطلاعاتي عكس العمل نشان مي دهند . همانطور كه بوسيله بال و شيواكومار۲ (۲۰۰۵) بيان شد، حسابداري محافظه كارانه\nباعث بهبود مشكلات آتي مي شود، زمانيكه مديران از اين مطلب آگاهي پيدا مي كنند كه آنها نمي توانند شناسايي زيانها را براي سالهاي آينده به تعويق بياندازند و بنابراين محافظه كاري باعث محدود شدن سرمايه گذاريهايشان در پروژهايي با خالص ارزش فعلي۳ منفي مي گردد .گاي و ويريك شاي۴ (۲۰۰۶) همچنين بيان مي كنند كه ميثاق محافظه كاري باعث مي گردد هزينه مديران براي انحراف از گزارش صحيح عملكرد شركت افزايش می يابد، و مديراني كه به دنبال دستكاري در سود و زيان شركت هستند متحمل هزينه هاي زيادي خواهند شد . اين امر باعث مي گردد تا مديران به سرعت از زيانها جلوگيري نموده و پروژه هايي را كه عملكرد مناسبي ندارند متوقف نمايند . بنابراين محافظه كاري منجر به كارايي بيشتر در سرمايه گذاريها مي گردد، متعاقباً به دنبال آن نيز ارزش شركت افزايش يافته كه بين تمامي سهامداران ش\nركت تقسيم مي گردد . در تحقيق اخيري كه بوسيله وردي ۵(۲۰۰۶) انجام گرفته نشان داده شده است كه كيفيت اطلاعات حسابداري باعث بهبود كارايي سرمايه گذاري مي گردد، همچنين در تحقيق بوشمن، پيتروسكي و اسميت ۶(۲۰۰۶)،كه با استفاده از نمونه هاي زيادي در سطح بين المللي انجام گرديد، اين مطلب تاييد گرديد كه رابطه مثبتي بين كارايي سرمايه گذار\nي و محافظه كاري شرطي وجود دارد . ثانياً، محافظه كاري حسابداري باعث كاهش ريسك عدم تقارن اطلاعاتي از طريق پايين آوردن ارزش دفتري داراييها و جريان وجوه نقد آتي برآوردي (بر پايه سود محافظه كارانه ) فراهم مي نمايد .كم شدن تقريبي جريانات نقدي آتي مستقيماً باعث كاهش ريسك سرمايه گذاران مي گردد. در تحقيق لافوند و واتس۱ (۲۰۰۷) اين مطلب به اثبات رسيد كه گزارشهای شركتهاي با عدم تقارن اطلاعاتي بالا داراي اعداد به مراتب محافظه كارانه تر است . لافوند و واتس استدلال مي نمايند كه عدم تقارن اطلاعاتي بين سرمايه گذاران آگاه و ناآگاه باعث ايجاد تقاضا براي حسابداري محافظه كارانه مي گردد، اين تقاضا علاوه بر درخواست محافظه كاري است كه در نتيجه تبيين قراردادي، تبيين دعاوي حقوقي، تبيين ماليات، تبيين قوانين و مقررات حسابداري به وجود مي آيد (لارا و همكاران،۲۰۰۷ )۲٫به علاوه پايين بودن حدود داراييها(ارزش دفتري) كه باعث كاهش هزينه سرمايه سهام مي گردد از طريق گزينه رهاسازي سهام بوسيله سرمايه گذاران بوجود مي آيد . (واتس،۲۰۰۳ ) اگر ارزش عملياتي شركت پايين تر از ارزش دفتري داراييها گردد، ممكن است سهامداران تصميم به انتخاب گزينه فروش سهام و تسويه با شركت نمايند . اين پايين بودن حدود براي خالص داراييها باعث كاهش هزينه بدهي ها از طريق سهولت در برآورد ارزش تصفيه شركت مي گردد چرا كه كمترين ارزش ايجاد شده است . با كاهش هزينه بدهي انتظار افزايش در ثروت سهامداران به وجود مي آيد (ترومن و تيت من ،۱۹۸۸)۳٫نهايتاً، از آنجاييكه محافظه كاري باعث كاهش عدم تقارن اطلاعاتي مي گردد، همچنين باعث كاهش منافع مورد انتظار و فرصت طلبي براي سرمايه گذاران آگاه از داخل شركت مي شود . در نتیجه باعث كاهش ريسك اطلاعاتي براي سرمايه گذاران غير مطلع م\nي گردد (لافوند و واتس ،۲۰۰۷ )۴٫بدين ترتيب، اين مسائل باعث افزايش سرمايه گذاري در شركت، افزايش قدرت نقدينگي و كاهش بهاي تمام شده معاملات مي گردد .\n۸-۸-۲٫رابطه بين هزينه سرمايه و محافظه كاري بر مبناي معيار عدم تقارن زماني سود معيار عدم تقارن زماني سود كه در سال ۱۹۹۷ توسط باسو ارائه گرديد، محافظه كاري را به عنوان تمايل حسابداران جهت نياز به درجه بالاتري از تاييد پذيري براي شناسايي اخبار خوب در سود نسبت به اخبار بد تعريف كرد، باسو در واقع از ديدگاه سود و زيان به تعريف محافظه كاري پرداخت و از رفتار نامتقارن سود، نسبت به اخبار خوب و بد به عنوان معيار اندازه گيري محافظه كاري ياد نمود. او با استفاده از اين تعريف به دنبال معياري براي سنجش محافظه كاري بود و به منظور عملياتي كردن و فرموله نمودن معيار مربوطه، بازده هاي مثبت و منفي سهام را جانشيني براي اخبار خوب و بد تعريف خود در نظر گرفت. بدين ترتيب اين تعريف از محافظه كاري رابطه سود – بازده را در نظر مي گرفت. از طرف ديگر از آنجا كه انتظار مي رود اطلاعات با كيفيت بالاتر اثر مطلوبي بر انتظارات سرمايه گذاران از بازده مورد انتظار (هزينه سرمايه ) داشته باشد. هزين\nه سرمايه يكي از متغيرهاي موثر در مدل هاي تصميم گيري است و به عنوان بازده مورد انتظار سهامداران تعريف مي شود . به عبارت ديگر هزينه سرمايه به حداقل نرخ بازدهي كه شركت بايد بدست آورد تا بازده مورد نظر سرمايه گذاران در شركت تأمين شود، گفته مي شود . در واقع اگر نرخ بازده سرمايه گذاري يك شركت از هزينه سرمايه اش بيشتر باش\nد ثروت سهامداران افزايش خواهد يافت . بنابراين در صورتي كه شركت ها هزينه سرمايه پايين تري را تجربه كنند، مي توانند پروژه هاي سرمايه گذاري بيشتري را بپذيرند . از آنجا كه محافظه كاري از جمله عوامل موثر بر كيفيت اطلاعات حسابداري است لذا مي توان اين گونه استدلال نمود، در صورتي كه ميزان محافظه كاري در سطح صورت سود و زيان افزايش يابد، هزينه سرمايه شركت كاهش خواهد يافت.\nمحافظه كاري به عنوان يكي از عوامل موثر بر رويه هاي حسابداري در طول تاريخ همواره مورد توجه صاحب نظران بوده است . شواهد مختلفي دال بر وجود محافظه كاري از زمانهاي بسيار قديمي در دست مي باشد، از جمله اين شواهد مي توان به تعبير پندورف (۱۹۳۰) « قراين تاريخي به جامانده از شرکت‌هاي تجاري در قرن پانزدهم ميلادي حکايت از آن دارد که حسابداري در اروپاي قرون وسطي محافظه کارانه بوده است» (باسو ، ۱۹۹۷)۲٫ چات فيلد۳ نيز معتقد است که محافظه کاري ريشه در قرون وسطي دارد. در آن زمان ها ارباب تيول اداره املاک خود را به مباشر مي¬سپردند ، به زودي مباشر دريافت که داشتن موقعيتي محافظه کارانه تمهيدي براي حفاظت از خود است. محتاطانه تر اين بود که افزايش ارزش دارايي¬ها را پيش بيني نکنند، زيرا، اگر افزايش¬ها به عينيت در نمي¬آمد ، مالک ممکن بود مباشر را مسئول بداند. چت فيلد خاطر نشان مي¬سازد که در اواخر قرن نوزدهم در انگلستان در دعاوي که پس از ورشکستگي شرکت ها از سوي سرمايه گذاران مطرح مي¬شد.در اين زمينه تحقيقات ديگري انجام شده است كه به برخي از آنها در ادامه اشاره مي شود .\n۱۰-۲٫ پيشينه تحقيقات انجام شده خارج ازكشور طي سالهاي اخير تحقيقات جامعي در خصوص بررسي معيار هاي مختلف محافظه كاري و ارتباط آن با موضوعات مختلف از جمله هزينه سرمايه در خارج از كشور مورد مطالعه قرار گرفته است.عموماً محور اين تحقيقات بر اين فرضيه استوار است كه اجزايي از معيار محافظه كاري وجود دارد كه مورد توجه بازار است و اين اقلام نماينده اي براي عدم تقارن ريسك اطلا\nعاتي است ،طي سالهاي اخير تحقيقات جامعي بوسيله برخي محققان انجام گرديده است. ۱-۱۰-۲- نقش اطلاعاتي محافظه كاري (لافوند و واتس ،۲۰۰۷)۱در اين تحقيق رابطه عدم تقارن اطلاعاتي بين سرمايه گذاران آگاه و ناآگاه در شركت مورد بررسي قرار گرفته و در پايان به اين نتيجه منتج گرديد كه عدم تقارن اطلاعاتي بين سرمايه گذاران آگاه و ناآگاه در شركت باعث به وجود آمدن محافظه كاري در صورتهاي مالي مي گردد . محافظه كاري باعث كاهش انگيزه و توانايي مديران براي دستكاري در اعداد حسابداري مي گردد و بنابراين عدم تقارن اطلاعاتي و زيانهاي سنگين ناشي از اين امر در شركت كاهش پيدا مي كند. اين مطلب باعث افزايش در ارزش شركت مي گردد . آزمون هاي تجربي انجام شده اين تحقيق به دنبال اين عقيده انجام گرديده كه عدم تقارن اطلاعاتي بصورت بسيار با اهميتي با محافظه كاري بعد از كنترل ساير عوامل متقاضي محافظه كاري، ارتباط دارد . آزمون هاي اين تحقيق اين پيش بيني را كه تغيير در عدم تقارن اطلاعاتي باعث تغيير در محافظه كاري مي گردد را مورد تاييد قرار داد. اين مطلب بر خلاف نظر FASB است كه مي گويد محافظه كاري باعث بوجود آمدن عدم تقارن اطلاعاتي بين سرمايه گذاران مي گردد. يك نتيجه مهمي كه از اين تحقيق حاصل گرديد اين بود كه باحذف محافظه كاري توسط FASB عملا\nعدم تقارن اطلاعاتي بين سرمايه گذاران افزايش يافته است .\n۲-۱۰-۲- محافظه كاري در حسابداري(واتز ،۲۰۰۳)۲در اين تحقيق به آزمون محافظه كاري در حسابداري پرداخته شده است به گونه اي كه مح\nافظه كاري را در قالب چهار گزينه مختلف تبين مي نمايد كه شامل تبيين قراردادي، تبيين دعاوي حقوقي، تبيين ماليات و تبيين قوانين و مقررات حسابداري(همانند FASB و SEC ) مي باشد . نتايج بررسي هاي اين تحقيق از اهميت هر چهار تبيين حکايت دارد(همان منبع، ص ۲۸۷)۳٫\nبه گونه اي که واتز در اين تحقيق بيان مي كند يک ويژگي مشترک در اين عوامل اقتصادي وجود دارد و آن اين است که در تمامي اين موارد يک« تابع زيان نامتقارن » مشاهده مي شود . براي مثال، – بر اساس تبيين قراردادي ـ سهامداران به واسطه مسئوليت محدودشان تابع زيان نامتقارن دارند و لذا انگيزه دارند که با ارائه بيش از واقع سود و خالص دارايي ها، ثروت را از سوي وام دهندگان به خود، منتقل کنند. به همين شکل، مديران نيز داراي مسئوليت محدود بوده و از انگيزه لازم براي ارائه بيش از واقع عملکرد مالي شرکت و انتقال ثروت از سوي سهامداران به خود، برخوردارند . هزينه هاي دعاوي حقوقي هم نامتقارن است. مديران، حسابرسان و شرکت¬ها با احتمال بسيار بيشتري نسبت به ارائه بيش از واقع سود و خالص دارايي‌ها در مقابل ارائه ک\nمتر از واقع آن ها، مورد شکايت خواهند بود. به طور مشابه، قانون گذاران حسابداري نيز د\nر مقابل ارائه بيش از واقع سود و خالص دارايي¬ها بيشتر متحمل هزينه خواهند شد . روابط بين سود گزارش شده و ماليات ها انگيزه اي را براي به تعويق انداختن شناسايي درآمدها و تسريع بخشيدن به شناسايي هزينه ها و زيانها فراهم مي آورد تا اينکه ارزش فعلي ماليات ها کاهش يابد ( رويچوداري و واتز ، ۲۰۰۶ ، ص ۱۰)۲٫ نقاط مشترک بين اين چهار تبيين، بيانگر آن است که ممکن است آن ها تجلي يک تبيين باشند ( واتز، a2003، ص۲۱۰)۳٫\n۵-۱۰-۲-بررسي رابطه بين محافظه كاري و راهبري شركتي با توجه به تركيب اعضاي هيات مديره(احمد و دوئلمن ،۲۰۰۵) احمد و دوئلمن نشان دادند كه از يك سو ميزان درصد مديران خارجي در تركيب اعضاي هيات مديره رابطه مثبتي با محافظه كاري دارد و از سويي ديگر نيز ميزان درصد مديران داخلي با محافظه كاري رابطه اي منفي دارند.احمد و دوئلمن در تحقيق خود از نمونه هاي امريكايي و براساس اصول عمومي پذيرفته شده حسابداري امريكا استفاده كردند. از سويي ديگر احمد و دوئلمن در تحقيق خود از سه نوع معيار براي سنجش محافظه كاري استفاده كردند كه شاملالف) معيار اقلام تعهدي انباشته شده گيولي و هاين (۲۰۰۰)،\nب) معيار نسبت ارزش بازار به ارزش دفتري بيور و ريان (۲۰۰۰ (ج) معيار عدم تقارن زماني سود باسو (۱۹۹۷) مي باشد . البته معيار عدم تقارن زماني سود مورد استفاده آن ها بر خلاف مدل باسو براساس پاسخ سود نسبت به بازده هاي سهام يك دوره نبود بلكه آنها معيار تعديل شده اي را از مدل باسو در تحقيق خود استفاده كردند كه توسط رويچود اري و واتز (۲۰۰۵) معرفي شده بود و براساس آن ، معيار عدم تقارن زماني سود براساس پاسخ سود نسبت به بازده هاي سهام ، طي چندين دوره و به صورت انباشته شده برآورد مي\n۷-۱۰-۲- ارائه مجدد در حسابداري و ريسك اطلاعاتي (كاروت و شولين ،۲۰۰۷) در اين تحقيق ارتباط بين ارائه مجدد اطلاعات حسابداري و قيمت گذاري ريسك اطلاعاتي مورد بررسي قرار گرفت . اين تحقيق با استفاده از مدل ۳ متغيره فاما و فرنچ كه متغير ريسك اطلاعاتي نيز به آن اضافه شده بود انجام گرديد، محققان در اين تحقيق متوجه يك تغيیر قابل ملاحظه در متغيرهاي ريسك اطلاعاتي در شركتهايي شدند كه اعلام به ارائه مجدد نموده بودند اين\nافزايش به دليل اجزاء احتياطي ريسك اطلاعاتي بود ، همچنين در اين تحقيق برخي از اقلام بالقوه موثر در تعيين تغيير قيمت گذاري ريسك اطلاعاتي مورد توجه قرار گرفت و نهايتا مداركي دال بر تاثير ارائه مجدد اطلاعات حسابداري يافت گرديد .


نتفلیکس قبل از همه‌گیری کرونا هم هالیوود را مختل کرده بود\nرید هستینگز فیلم‌نامه هالیوود را بازنویسی می‌کند / نتفلیکس قبل از همه‌گیری کرونا هم هالیوود را مختل کرده بود\nبنیان‌گذار میلیاردر نتفلیکس با استفاده از سبک مدیریتی عجیبش، سازمان بزرگش را مثل معدود شرکت‌های دنیا، به موفقیت رساند\nنویسنده: راه پرداخت\t در تاریخ ۲۲ بهمن, ۱۳۹۹ 0\nماهنامه عصر تراکنش شماره ۴۱ / مردی که مسئولیت سرگرم‌کردن مردم دنیا بر عهده اوست، حداقل در حال حاضر این کار را در تنهایی و در مقابل صفحه کامپیوتر از اتاق‌خواب ساده دوران کودکی پسرش انجام می‌دهد. از خیلی جهات، این شرایط برای رید هستینگز عالی است؛ او هم‌بنیان‌گذار متواضع و نفر اول نتفلیکس است که ارتش جهانی‌اش که شامل افراد خلاقی می‌شوند، شیوه سرگرمی خانگی را متحول کرده‌اند.\nدر حالی که هالیوود شرکت‌ها را با توجه به دارایی و جایزه‌هایی که برده‌اند، می‌سنجد، هستینگز با ذهن تحلیلگرش که گویا به سیلیکون‌ولی تعلق ندارد، عملکرد شرکت را به دارایی‌هایش ترجیح می‌دهد. با هر معیاری که بسنجیم، نتفلیکس در حال حاضر در سطح جهانی فعالیت می‌کند.\nبا توجه به اینکه همه‌گیری کرونا بخش‌هایی از صنعت سرگرمی را تحت تأثیر قرار داده است که شامل تم پارک‌های آسیب‌دیده دیزنی، تعطیلی بلاک‌باستر برادران وارنر و سالن‌های بسته تئاتر اِی‌اِم‌سی (AMC) می‌شود، نتفلیکس در حال حاضر شرایط خوبی دارد. از لحاظ پرستیژ کاری، نتفلیکس نامزدی دریافت ۱۶۰ جایزه اِمی، در اختیار داشتن شبکه HBO برای مدتی طولانی و چندین جایزه اسکار را که از هر شرکت رسانه‌ای دیگری بیشتر است، در کارنامه خود دارد.\nاز لحاظ تأثیرگذاری توانست تعداد مشتریانش را در شش ماه اول به اندازه کل سال ۲۰۱۹ افزایش دهد و تعداد کاربرانش را تا حدود ۲۰۰ میلیون نفر در ۱۹۰ کشور گسترش داد. از لحاظ سودآوری، نتفلیکس توانست فروشش را هر سال ۲۵ درصد افزایش دهد و بیشتر از دو برابر درآمد کسب کند. سهامش نیز ۵۰ درصد افزایش پیدا کرده است، به‌طوری که شرکت‌های فعال در بازار کاملاً گیج شده بودند و فقط تلاش می‌کردند به موفقیت اولیه خود برگردند. ارزش اخیر بازار ۲۱۳.۳ میلیارد دلار است.\nتک‌تک این اطلاعات از ترکیب بی‌نقص هالیوود و سیلیکون‌ولی نشئت گرفته‌اند که محتوایی تولید می‌کنند که کاملاً با سلیقه کاربر سازگار است. هستینگز در مصاحبه‌اش با مجله فوربس می‌گوید: «می‌خواهیم محتوایی تولید کنیم که بهتر از محتوای شرکت‌های رقیب باشد و مردم برای صحبت‌کردن در مورد آن و تماشایش تمایل بیشتری دارند.» همه رقبا در نهایت قضیه را کاملاً متوجه شدند و میلیاردها دلار هزینه کردند تا در مقابل نتفلیکس بایستند که می‌توان از بین این شرکت‌ها به پخش آنلاین دیزنی‌پلاس از شرکت دیزنی اشاره کرد که به‌شدت در حال رشد است.\nهمچنین مواردی مثل پخش آنلاین اچ‌بی‌او مکس (HBO Max) از وارنرمدیا یا پیکاک (Peacock) از ان‌بی‌سی یونیورسال (NBCUniversal) را هم شامل می‌شود. هستینگز در حالی که شانه‌هایش را بالا می‌اندازد، می‌گوید: «موضوعی که مردم فراموش کرده‌اند این است که همیشه رقابت تنگاتنگی وجود دارد. منظورم این است که آمازون هم در سال ۲۰۰۷ همراه با ما پخش آنلاین ارائه کرد و اکنون ۱۳ سال است که با او رقابت می‌کنیم.»\nاین موضوع کاملاً درست است، ولی پخش آنلاین آمازون حکم کالایی را داشت که با ضرر فروخته شد تا بتواند مشتریانش را به دریافت عضویت طلایی خرید جذب کند. از دیدگاه جف بزوس، سرگرمی همیشه شغل دوم به حساب می‌آید. در همین حین، هالیوود هر چقدر که بخواهد می‌تواند از کتابخانه‌های محتواهایش و دانش تخصصی‌اش استفاده کند، ولی نمی‌تواند به اندازه نتفلیکس موفق شود؛ زیرا موضوعی که نتفلیکس را از شرکت‌های ساخته‌شده روی غرور و تصویرهای توخالی جدا می‌کند، فرهنگ، شفافیت و تلاش مستمر برای نوآوری است. آن شرکت‌ها هیچ‌وقت نمی‌توانند این ویژگی‌ها را تقلید کنند. فرهنگ نتفلیکس شبیه به شخصیت وولکان در فیلم پیشگامان فضاست که بی‌احساس و رک است و با بازآفرینی سریع و پایدار همراه شده است.\nهمه این مسائل شرایطی را به وجود آورده است که بیشترین پتانسیل تحول در آن وجود دارد و تا نسل بعدی هم دیگر چنین شرایطی تکرار نمی‌شود. هستینگز که در جایگاه ۱۳۲ از لیست ۴۰۰ نفری مجله فوربس با ارزش خالص پنج میلیارد دلار قرار دارد، از دو دهه پیش برای چنین شرایطی خودش را آماده کرده بود.\nکاری که این مرد ۵۹ساله در حال حاضر انجام می‌دهد و نحوه بهره‌بردن از این فرهنگ که حتی بر اساس معیارهای صنعت فناوری هم غیرعادی است، این است که برنامه‌هایی را برای دو دهه آتی مشخص می‌کند که قرار است در آینده تماشا کنید، با آنها بخندید یا گریه کنید.\nاگر هستینگز در این شرایط سخت سال ۲۰۲۰ آرامش عجیبی دارد، شاید به این دلیل است که فرهنگ شرکتش در بحران ساخته شده است. نتفلیکس به‌عنوان کسب‌و‌کاری نوپا در سال ۲۰۰۱ متوجه شد بعد از ورشکسته‌شدن کسب‌وکارهای اینترنتی دیگر کمک‌هزینه دریافت نمی‌کند. پس از آن حادثه ۱۱ سپتامبر اتفاق افتاد. با نزدیک‌شدن به پایان آن سال وحشتناک، هستینگز مجبور بود حدود یک‌سوم از کارمندانش را اخراج کند.\nبرای انجام این کار، خودش و «پاتی مک‌کورد» که مدیر ارشد استعداد نتفلیکس بود، تلاش کردند با دقت تمام افرادی که بهترین عملکرد را دارند، شناسایی کنند و به آنها اسم «نگهبانان» را اختصاص دهند. همان‌طور که به روز اخراج کارمندان نزدیک می‌شد، هستینگز شرایطش سخت‌تر می‌شد و نگران بود روحیه افرادی که در شرکت می‌مانند، به خاطر افزایش حجم کاری آسیب ببیند.\nدر کمال تعجب کاملاً برعکس آن چیزی که فکر می‌کرد، اتفاق افتاد. با وجود اینکه کارمندانی توانا از شرکت رفته بودند، فضای شرکت خیلی بانشاط شد، همه با اشتیاق و انرژی کار می‌کردند و ایده‌های زیادی در ذهن داشتند. هستینگز از روز اخراج کارمندان به‌عنوان اتفاقی یاد می‌کند که به‌طور کلی باورهایش را تغییر داد؛ اتفاقی که به او کمک کرد به‌وضوح مسائل را ببیند و درکش را از انگیزه و رهبری کارمندان تغییر دهد. این اتفاق، بنیاد شیوه کاری نتفلیکس را ساخت که جانشین شیوه کاری اچ‌پی (HP) در عصر اینترنت شد.\nرویکرد پیشگام مدیریتی «ویلیام هیولت» و «دیوید پاکارد»، یکی از اولین داستان‌های سیلیکون‌ولی بود که از کسب‌و‌کاری کوچک به شرکتی غول‌پیکر تبدیل شده‌اند. شیوه کاری نتفلیکس در ابتدا با ساخت مجموعه‌ای از افراد بااستعداد شروع شد. هستینگز در کتاب جدیدش به نام «هیچ حکمی حکمفرما نیست»، فرهنگ شرکتش را به یک تیم ورزشی حرفه‌ای تشبیه کرده است. اعضای این تیم به‌خوبی کار کرده و به یکدیگر کمک می‌کنند، ولی اگر زمانی یکی از هم‌تیمی‌هایشان به خاطر پیشرفت از آنها جدا شود، ناراحت نمی‌شوند. برای به دست آوردن نتیجه خوب دائمی باید همیشه افراد با عملکرد بالا را استخدام کرد.\nاین موضوع با توجه به شیوه فعالیت نتفلیکس چه معنایی دارد؟ در درجه اول، این شرکت برای حفظ افراد بااستعدادش حقوق خوبی پرداخت می‌کند. این شیوه از سال ۲۰۰۳ آغاز شد؛ زمانی که نتفلیکس رقابتش را با گوگل، اپل و خیلی زود با فیس‌بوک برای به دست آوردن «راک‌استارهایی» آغاز کرده بود که مهارت اصلاح کدنویسی، دیباگ‌کردن و مهارت‌های برنامه‌نویسی در آنها به‌شدت بهتر از هم‌ردیفان‌شان بود. این حقوق و مزایای سخاوتمندانه، مدیران اجرایی خلاقی را نیز که در هالیوود کار می‌کردند، جذب نتفلیکس کرد.\nیکی از این افراد «مت تانل» است که ارتباطش با گروه افراد بااستعداد باعث شد پیش‌نویس اولیه سریال تخیلی «چیزهای عجیب» (Stranger Things) را هنگام ناهار در هالیوود بخواند. همچنین «شوندا رایمز»، «جوئل و ایتن کوئن» (برادران کوئن) و مارتین اسکورسیزی هم جزء افراد خیال‌پردازی بودند که با نتفلیکس همکاری کردند. آن چک‌پول‌ها به‌تنهایی دنیای پخش آنلاین را از مردابی راکد به بهشتی برای تهیه‌کنندگان فیلم تبدیل کرد. خیلی زود سریال‌های «خانه پوشالی» و «نارنجی مد جدید است» طرفداران زیادی پیدا کرد. بینندگان همه برنامه‌ها را دنبال می‌کردند.\nمک‌کورد می‌گوید: «در ابتدا توانستیم افرادی را جذب کنیم که هنوز در سیستم هالیوودی ذوب نشده بودند و سرکش به حساب می‌آمدند. ما چک‌پول‌هایی با مبالغ زیاد نوشتیم. به آنها گفتم: «می‌دانم به نظر دیوانگی می‌آید. می‌دانم دستیار شخصی و مکانی برای پارک‌کردن ماشین‌تان ندارید، ولی نظرتان راجع به اینکه کوهی از پول به شما بدهیم چیست؟» حقوق‌تان را کامل می‌گیرید، هر چقدر هم که از سهام شرکت بخواهید به شما داده می‌شود، ولی پاداش به کسی نمی‌دهیم؛ زیرا هستینگز به پاداش‌دادن اعتقاد ندارد و معتقد است باعث ترویج رفتارهای نادرست می‌شود.»\nاو می‌گوید، زمانی که بخواهیم وارد جزئیات نقش هر فرد بشویم با مشکل مواجه می‌شویم. به همین دلیل افراد را ارزیابی می‌کنیم، ولی کارهایشان را ریزبه‌ریز مدیریت نمی‌کنیم. نتیجه کار این است که این ستاره‌ها مثل ستاره‌ها حقوق می‌گیرند و عملکرد آنها هم باید مثل ستاره‌ها باشد. هیچ بخشی از شرکت نمی‌تواند بر موفقیت یک فرد تکیه کند. هستینگز و مک‌کورد در صفحه ۱۲۹ اسلایدهای فرهنگ نتفلیکس نوشته‌اند: «افرادی که عملکرد کافی دارند، پاداش پایان خدمت دریافت می‌کنند.» این اسلایدها حدود یک دهه پیش در اینترنت منتشر شده و هنوز در وب‌سایت نتفلیکس موجود است.\nاین شرایط را این‌طور توصیف می‌کنیم که گویا از مسابقات المپیک حذف شده‌اید و واقعاً احساس ناامیدی می‌کنید؛ زیرا تمام سال را تمرین کرده‌اید و حالا دیگر نمی‌توانید ادامه دهید؛ این شرایط واقعاً ناراحت‌کننده است، ولی نباید به خاطر آن شرمنده باشید. شما برای ادامه و تلاش استعداد کافی دارید.\nرید هستینگز، بنیان‌گذار نتفلیکس\nاگر بخواهیم با منطق ورزشی جلو برویم، این تیم که اعضای آن، همه بازیکنان حرفه‌ای هستند، با اعتماد کردن به مهارت‌های استثنایی‌شان، با یکدیگر به‌وضوح ارتباط برقرار می‌کنند و به‌صورت جمعی بازی‌شان را بهتر می‌کنند. این شرایط تا حدودی به قوانین ارتقایافته «ری دالیو» (Ray Dalio) در مورد شفافیت بی‌رحمانه در شرکت «بریجواتر» شباهت دارد.\nاین شرکت بزرگ‌ترین صندوق پوشش ریسک در دنیاست و همه نمی‌توانند از آن استفاده کنند. یکی از مدیران اجرایی سابق، فرهنگ کاری نتفلیکس را «فرهنگ ترس» توصیف می‌کند که در آن «همه افراد به خاطر پاداش‌گرفتن زیرآب یکدیگر را می‌زنند.» فرایند ارزیابی سالانه، ارزیابی ۳۶۰ درجه نام دارد که در یک میهمانی شام برگزار می‌شود و همه افراد به یکدیگر بازخوردهای سازنده ارائه می‌دهند.\nیکی از مدیران اجرایی سابق که از ما خواسته ناشناس بماند، می‌گوید: «هر فردی در مورد فردی دیگر نظرش را در مقابل دیگران بیان می‌کند و به همین ترتیب همه افرادی که دور میز نشسته‌اند، این کار را انجام می‌دهند. این میهمانی تقریباً چهار ساعت طول می‌کشد. بعضی از کارمندان گریه می‌کنند. بعد باید از این بازخوردها تشکر کنی؛ زیرا تو را به فرد بهتری تبدیل می‌کند.»\nاز دیدگاه هستینگز، این ارزیابی ۳۶۰ درجه یکی از اجزای مهم شیوه کاری نتفلیکس است و باعث خودمختاری کارمندان می‌شود. مثل مربی که به جای کنترل تک‌تک بازی‌ها، ستاره‌های تیمش را تقویت می‌کند تا با اجرای طرح درست بازی به قهرمانی برسند. هستینگز به همه کارمندان آزادی می‌دهد تا به نفع شرکت نتفلیکس عمل کنند.\nاین کار دوباره می‌تواند باعث از دست رفتن اطمینان شود. «تد ساراندوس» (Ted Sarandos)، نفر دوم نتفلیکس، خاطره‌ای مربوط به زمانی را تعریف می‌کند که نتفلیکس دی‌وی‌دی اجاره می‌داد. تد در آن زمان مدیر محتوای نت‌فلیکس بود. روزی ساراندوس و هیستینگز با هم قهوه می‌نوشیدند و در مورد این‌که آیا بهتر است ۶۰ نسخه از فیلم جدید آدم‌فضایی را سفارش دهند یا ۶۰۰ نسخه، بحث می‌کردند.\nساراندوس خیلی صمیمانه از هستینگز پرسید که چه تعداد باید سفارش دهد و هستینگز پاسخ داد: «فکر نمی‌کنم مردم خیلی از این فیلم خوش‌شان بیاید، تعداد کمی سفارش بده.» طی کمتر از یک ماه تقاضا برای این فیلم به‌شدت افزایش پیدا کرد و نتفلیکس دیگر از آن فیلم موجود نداشت. هستینگز از ساراندوس پرسید چرا از این دی‌وی‌دی تعداد بیشتری سفارش نداده و ساراندوس با حالت اعتراض پاسخ داد: «چون تو گفتی سفارش نده.» هستینگز خیلی سریع صحبت ساراندوس را قطع کرد و گفت: «تو حق نداری به من اجازه دهی تا جلوی موفقیت شرکت را بگیرم.»\nساراندوس می‌گوید: «این اتفاق برای من تجربه خوبی بود. قدرت تصمیم‌گیری باعث می‌شود مسئولیت‌پذیر شوید. هستینگز این کار را چند بار دیگر تکرار کرد. به من اجازه داد پیروزی را از آن خود بدانم و مرا مجبور کرد مسئولیت شکست را هم قبول کنم.» هستینگز می‌گوید: «بیشتر شرکت‌ها تمرکزشان بر بازدهی و کاهش اشتباهات است، ولی این کار انعطاف‌پذیری را کاهش می‌دهد. ما شرکت خلاقی هستیم؛ پس بهتر است تمرکزمان بر انعطاف‌پذیری باشد تا تحمل هرج‌و‌مرج و بی‌نظمی را داشته باشیم.»\nهستینگز زمینه‌ای را فراهم کرده بود که افراد در آن از شکست ترسی نداشتند. جد مادری او به نام «آلفرد لی لومیس» فرد ثروتمند و بانفوذی در وال‌استریت بود. او احتمال سقوط بازار سهام را در سال ۱۹۲۹ پیش‌بینی کرده بود. پس از آن توجهش به موضوعات علمی جلب شد و از افراد مهمی مثل آلبرت اینشتین، انریکو فِرمی و اِرنست لارنس حمایت مالی کرد. هستینگز در منطقه‌ای ثروتمند در حومه شهر بزرگ شد.\nپدر و مادرش زمانی که پدرش در دانشگاه هاروارد و مادرش در کالج ولزلی درس می‌خوانند، یکدیگر را ملاقات کردند. هستینگز در مدرسه خصوصی درس خواند و بعد وارد کالج «بودین» (Bowdoin) شد. او بعدها مدرک فوق لیسانس‌اش در رشته علوم کامپیوتر را از دانشگاه استنفورد گرفت و دو سال از طرف سپاه صلح در سوازیلند به دانش‌آموزان دبیرستان ریاضی درس داد.\nهستینگز در سال ۱۹۹۱ اولین شرکتش به نام «پیور سافت‌ور» (Pure Software) را تأسیس کرد که تخصص آن در زمینه برنامه‌های سنجش کیفیت نرم‌افزار بود. در آن زمان، او عاشق کامپیوتر بود و بعد از یک روز پرکار کدنویسی پشت درب شرکت می‌خوابید. مک‌کورد به یاد می‌آورد که وقتی هر روز صبح به شرکت می‌رسید به او می‌گفت: «رفیق، اگر می‌خواهی روی زمین بخوابی، حداقل صبح برو دندان‌هایت را مسواک بزن.» مک‌کورد قبل از آنکه به هستینگز کمک کند تا فرهنگ نتفلیکس ر ا بسازند، همراه او در پیور سافت‌ور کار می‌کرد.\nمک‌کورد، کارآفرینان باتجربه را به‌عنوان رهبر به‌دقت تماشا می‌کرد. او یک روز عصر برای نخستین‌بار با هستینگز روبه‌رو شد و او را در حالی دید که به جای آماده‌کردن نکات جلسه روز بعد، در حال اصلاح‌کردن اشکالات برنامه‌نویسی بود.\nمک‌کورد به او می‌گوید: « هستینگز، اگر می‌خواهی کارمندانت از تو پیروی کنند، آنها را رهبری کن.» مک‌کورد می‌گوید: «در را محکم پشت سرم بستم. روز بعد هستینگز در جلسه، سخنرانی خوبی ارائه کرد و همه افراد حاضر در جلسه او را تشویق کردند. فکر نمی‌کنم خودش از این توانایی‌اش باخبر بود. او به این نتیجه رسید که به جای کار کردن بیشتر، باید الهام‌بخش کارمندانش باشد.»\nدر سال ۱۹۹۵ پیور سافت‌ور عرضه عمومی شد و در سال ۱۹۹۶ با شرکت کوچکی در ماساچوست به نام «آتریا سافت‌ور» ادغام شد. بعد از آن شرکت «رشنال سافت‌ور» (Rational Software) با انجام معامله‌ای شرکت را خرید. به گفته شرکت «پیچ‌بوک» (PitchBook)؛ ارزش این معامله ۷۰۰ میلیون دلار بوده است. این اتفاق موفقیت بزرگی برای هستینگز محسوب می‌شد، ولی باعث شده بود ازدواجش به خطر بیفتد. جلسات مشاوره باعث شد ترس هستینگز از درگیر شدن با افراد از بین برود و در نهایت توانست ویژگی صراحت را به‌عنوان یک ارزش به فرهنگ کاری نتفلیکس اضافه کند. او می‌گوید: «مردم از حقیقت خجالت می‌کشند، ولی حقیقت خیلی هم بد نیست.»\nبا توجه به معیارهای سیلیکون‌ولی، شرکت پیور سافت‌ور خروج موفقیت‌آمیزی داشت، ولی این اتفاق باعث نارضایتی طولانی‌مدت هستینگز شد. اوایل، شرکت فعالیت‌های خلاقانه‌ای انجام می‌داد. مثل هر شرکت دیگری همراه با بزرگ‌تر شدن قوانینی تعیین شد که از مشکل جلوگیری کند، ولی هیچ‌وقت ریسک هوشمندانه‌ای در آن اتفاق نیفتاد.\nهستینگز می‌گوید: «شرکت پیور در نهایت کارمندانی داشت که فقط می‌توانستند بر اساس یکسری قوانین رفتار کنند»، در حالی که افراد خلاق از این شرایط خسته می‌شدند و برای کار به شرکت‌های دیگر می‌رفتند.\nذهنیت هستینگز زمانی شکل گرفت که با توجه به داستان معروف مجبور شد ۴۰ دلار بابت جریمه به بلاک‌باستر بپردازد و واقعاً احساس ناراحتی عمیقی به او دست داد. بعد از این ماجرا نتیجه خوبی گرفت. او با خود گفت «چه اتفاقی می‌افتد اگر هیچ جریمه‌ای در کار نباشد» و در همین لحظه بود که ایده نتفلیکس کاملاً شکل گرفت.\n«مارک رندالف»، هم‌بنیان‌گذار نتفلیکس که در پیور سافت‌ور هم با هستینگز کار می‌کرد، می‌گوید: «این داستان واقعاً جالب است و نتفلیکس تصمیم دارد داستان‌های متفاوت و خوبی تعریف کند.»\nداستان اصلی نتفلیکس کمی از داستان‌هایی که نقل می‌شوند، پیچیده‌تر است. نتفلیکس نتیجه جلسات بی‌شمار توفان فکری من و هستینگز است؛ این جلسات زمانی اتفاق می‌افتاد که هر دو با ماشین از کوه‌های سانتاکروز عبور می‌کردیم تا به ساختمان اصلی پیور سافت‌ور در سانی‌ویل در کالیفرنیا برسیم.\nدر سال ۱۹۹۷ شرکت راه‌اندازی شد و همه نتفلیکس را با پاکت‌های قرمزرنگی که از طریق پست ارسال می‌شد، می‌شناختند. آنها کمی مسیرشان را از مدل اجاره‌ای قدیمی بلاک‌باستر تغییر دادند. رندالف می‌گوید در ابتدا نتفلیکس پول زیادی از فروش دی‌وی‌دی‌ها به دست آورد. این کار باعث شد این استارت‌آپ نوپا با مدیرعامل آمازون به مشکل بربخورد.\nنتفلیکس در سال ۱۹۹۹ کار بسیار هیجان‌انگیزی انجام داد و سیستم حق اشتراک را برای مشتریان ایجاد کرد. مشتریان می‌توانستند هر بار سه عدد فیلم اجاره کنند و به هیچ‌عنوان برای تاریخ برگرداندن آن یا پرداختن جریمه برای دیرکرد نگران نباشند. هستینگز تله بهتری برای مشتریان قرار داد که البته با ضرر بزرگی هم همراه بود. او مشتریان را با یک ماه استفاده رایگان از فیلم‌ها وسوسه کرد. رندالف به یاد می‌آورد که با هستینگز به دالاس رفتند تا «جان آنتیکو»، مدیرعامل بلاک‌باستر را برای خرید نتفلیکس به مبلغ ۵۰ میلیون دلار قانع کنند.\nرئیس شرکت شش میلیارد دلاری سرگرمی خانگی، ایده ما را بدون هیچ بحثی رد کرد. هستینگز گفت: «ما چه کار جدیدی می‌توانیم برای آنها انجام دهیم که خودشان نتوانند خیلی بهتر از آن را انجام دهند؟»\nبعد از راه‌اندازی مجدد شرکت در سال ۲۰۰۱، کسب‌و‌کار نتفلیکس دوباره موفقیتش را به دست آورد و رشد زیادی کرد. ارزش آن از طریق ارائه سهام اولیه در سال ۲۰۰۲ تا ۸۲.۵ میلیون دلار افزایش پیدا کرد. نتفلیکس به کسب‌و‌کار فوق‌العاده‌ای تبدیل شد؛ زیرا کاربران می‌توانستند از کتابخانه وسیع نتفلیکس دی‌وی‌دی مورد علاقه خود را انتخاب کنند.\nسپس در سال ۲۰۰۷ اینترنت پهنای باند فرصت پخش آنلاین را در اختیار آنها قرار داد. هستینگز برای اینکه مطمئن شود هیچ‌کس کاری را که او با بلاک‌باستر کرد، با نتفلیکس نمی‌کند، در کاری که قرار بود برای کاربران رایگان باشد، سرمایه‌گذاری سنگینی انجام داد و منابع را مهندسی کرد. واقعاً لحظه سرنوشت‌سازی بود. با وجود محدودیت موجودی کالا و تأخیر در تحویل، کسب‌و‌کار قدیمی نتفلیکس انتخاب‌های نسبتاً نامحدودی را در اختیار کاربران قرار می‌داد. برنامه‌های آنلاین درلحظه باعث رضایت مشتریان می‌شد، ولی محتواهای نتفلیکس به اندازه هالیوود گسترده نبود. برای نخستین‌بار هستینگز باید سلیقه مردم را متوجه می‌شد و پیشنهادی قانع‌کننده به آنها ارائه می‌کرد.\n«نیل هانت»، مدیر ارشد محصول سابق نتفلیکس می‌گوید: «زمانی که فردی در مقابل تلویزیون می‌نشیند تا نتفلیکس تماشا کند، چند دقیقه و شاید به کوتاهی ۳۰ ثانیه فرصت داریم تا توجه او را به موضوعی جالب جلب کنیم.» او از دو هزار نفر از اعضای تیمش برای حل‌کردن این معما کمک گرفت. او بیشتر به‌صورت مستقل و بر اساس فرهنگ نتفلیکس کار می‌کرد.\nنتفلیکس باید راهی پیدا می‌کرد تا برای خدماتی که تقاضای زیادی دارد، هزینه دریافت کند، به‌خصوص بعد از اینکه مبلغ خیلی سنگینی برای گرفتن مجوز محتواهای پخش آنلاین هزینه کرد؛ دقیقاً مثل زمانی که دی‌وی‌دی خریده بود.\nرقابت برای سرمایه‌گذاری در آینده پخش آنلاین شرایطی را به وجود آورد که هستینگز آن را بزرگ‌ترین اشتباه تاریخ می‌داند. این اتفاق منجر به اخذ تصمیمی در سال ۲۰۱۱ شد که طبق آن کسب‌و‌کار قدیمی دی‌وی‌دی را از شرکت جدا کردیم و آن را «کوئیکستر» (Qwikster) نامیدیم. منتقدان، این ایده را به‌شدت زیر سؤال بردند.\nهستینگز در برنامه زنده شنبه‌شب مضحکه مردم شده بود. در این برنامه، ویدئویی را که هستینگز در آن عذرخواهی کرده بود، مسخره می‌کردند. تاوان این اتفاق افتضاح از دست دادن میلیون‌ها کاربر بود و همچنین باعث شد سهامش بیش از ۷۵ درصد افت کند. هستینگز در میهمانی مدیریت آخر ماه با ناراحتی به خاطر ضرری که به شرکت زده بود، عذرخواهی کرد.\nبعدها مشخص شد که بسیاری از مدیران در مورد ایده کوئیکستر مطمئن نبودند، ولی نظرشان را بیان نکردند. این موضوع باعث شد هستینگز قبل از اینکه به فکر شروع هیچ طرح دیگری باشد، همیشه نظر مخالفت اطرافیانش را بشنود.\nحتی قبل از این اقدام اشتباه، بعضی از مدیران اجرایی استودیو این اقدام رقابتی نتفلیکس را مسخره کرده بودند. جف بوکس (Jeff Bewkes)، مدیرعامل «تایم وارنر» (Time Warner) در سال ۲۰۱۰ در مصاحبه‌ای گفت: «مثل شرایطی می‌ماند که ارتش آلبانی بخواهد کنترل دنیا را به دست بگیرد. من که فکر نمی‌کنم بتواند.»\nهستینگز می‌گوید: «در طول سال‌های حیاتی ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ بوکس فکر می‌کرد، موضوع اینترنت کاملاً احمقانه است و هزینه‌کردن برای آن حماقت است.» او به این موضوع اشاره می‌کند که هنوز گردنبندی با نشان ارتش آلبانی را برای انگیزه‌گرفتن دور گردن خود انداخته است. او ادامه می‌دهد: «این کار بوکس باعث شد اینترنت را نادیده بگیرد و زمانی متوجه آن شد که دیگر خیلی دیر شده بود.»\nبه مرور زمان هالیوود ماجرا را فهمید. نتفلیکس شروع به سرمایه‌گذاری روی ساخت سریال‌های خودش کرد. در ابتدا در سال ۲۰۱۱ با سریال هیجان‌انگیز و سیاسی «خانه پوشالی» ساخته «دیوید فینچر» شروع کردند که ساراندوس شرط بسته بود از این کار ۱۰۰ میلیون دلار سود نصیب‌شان می‌شود.\nبعضی از افراد می‌گویند در آن زمان برای این سریال پول زیادی صرف شد، ولی نتفلیکس به‌خوبی می‌دانست که انجام این کار ارزش زیادی دارد و همچنین می‌دانستند که به چه سمتی می‌خواهد حرکت کند.\n«جیم لانزون» مدیرعامل تیندر (Tinder)\nجیم لانزون مدت زیادی کارآفرین اینترنتی بود و در آن زمان مدیر ارشد دیجیتال شرکت CBS بود. هستینگز در کتاب «هیچ حکمی حکمفرما نیست» می‌نویسد: «تغییر مسیر هزینه‌بر است و ریسک تغییر مسیر، ممکن است حاشیه سود همان سال را کاهش دهد و ممکن است ارزش سهام همراه با آن پایین بیاید. کدام مدیر اجرایی این کار را انجام می‌دهد؟»\nبر خلاف مدیران اجرایی هالیوود که پاداش آنها به سود عملیاتی که به دست می‌آورند، بستگی دارد، هستینگز اطمینان می‌دهد که مدیران اجرایی شرکتش نباید از ضررهای مالی که ناشی از ریسک‌کردن است، بترسند.\nشرایط همه‌گیری کرونا از فرهنگ خلاق نتفلیکس امتحان سختی گرفت. همان‌طور که تولید فیلم و برنامه‌های تلویزیونی در فصل بهار در هالیوود و نیو‌یورک متوقف شد، ماشین جهانی تولید محتوای نتفلیکس انرژی دوباره‌ای به زندگی‌ها بخشید. همان‌طور که بسیاری از شرکت‌هایی که فعالیت‌های اداری داشتند، جلسات‌شان را از سالن‌های پذیرایی، اتاق‌خواب‌ها و آشپزخانه‌ها ادامه دادند، برای نویسندگان هم اتاق‌های نویسندگی مجازی شبیه‌سازی شد و سازندگان برنامه‌های انیمیشن در خانه کار می‌کردند.\nدورکاری همراه با خودمختاری موضوعی نبود که کارمندان نتفلیکس تازه بخواهند آن را یاد بگیرند و به‌دلیل اینکه هستینگز بیشتر از چند دهه روی برنامه‌های بین‌المللی تمرکز کرده بود، تولید محتوا در ایسلند و کره جنوبی با سرعتی نسبی ادامه داشت. در این کشورها اقدامات خیلی جدی برای کرونا وجود داشت. در همین حین رقیبان نتوانستند برنامه‌هایشان را اجرا کنند؛ مثل دیدار دوباره بازیگران سریال «دوستان» که قرار بود از شبکه HBO پخش شود و متوقف‌شدن برنامه المپیک‌های تابستانی در توکیو که ممکن بود برای وب‌سایت «پیکاک ان‌بی‌سی یونیورسال» خیلی موفقیت‌آمیز باشد.\nدر این شرایط نتفلیکس با برنامه‌هایش ادامه داد که دقیقاً مطابق با روح زمانه بود؛ از بین برنامه‌ها می‌توان به فیلم‌هایی مثل «ببر پادشاه: قتل، ضرب‌و‌شتم و جنون» که برای افرادی مناسب است که طرفدار خشونت هستند، برنامه‌های احمقانه واقع‌نما که بر اساس بازی «زمین پر از ماده مذاب آتشفشانی است» ساخته شده‌اند یا فیلم‌هایی جنایی مثل «استخراج» با بازی «کریس همسورث» که سرشار از آدرنالین است، اشاره کرد.\nاین برنامه‌ها خیلی موفقیت‌آمیز بودند، ولی نتفلیکس حجم زیادی از داده برای کمک به این موفقیت در اختیار دارد. ساراندوس در ماه آوریل به سرمایه‌گذاران گفت: «موضوعی که همه افراد از آن خبر ندارند، این است که ما واقعاً خیلی سخت کار کردیم؛ زیرا همه برنامه‌ها و همه قسمت‌ها را همزمان ارائه کردیم. ما در سراسر دنیا سخت کار می‌کنیم.»\nثابت شده است که دنیا از ایده‌های جدید استقبال می‌کند. در شرایطی که سالن‌های تئاتر و سینما بسته شده‌اند، فعالیت‌های ورزشی تا همین چند وقت پیش متوقف شده بودند و تلویزیون‌های کابلی و قدیمی برنامه‌های تکراری نمایش می‌دهند، نتفلیکس توانست بعد از شروع همه‌گیری هر ماه حدود یک میلیون کاربر در کانادا و ایالات متحده آمریکا و دو میلیون کاربر در کل جهان جذب خودش کند. بعدها مشخص خواهد شد که ویروس کرونا که باعث سرعت‌بخشیدن به بسیاری از فرایند‌های توسعه شد، عاملی بوده است که پخش آنلاین را به پلتفرمی غالب در صنعت سرگرمی تبدیل کرده است.\nدر حالی که نتفلیکس قلمرو خودش را دارد (طبق اظهارات شرکت «پارکس اسوشیتس» (Parks Associates) نتفلیکس ۵۶ درصد از سرگرمی‌های خانگی در ایالات متحده آمریکا را با دسترسی به پهنای باند در اختیار دارد)، دیزنی با بیش از ۱۰۰ میلیون کاربر در دیزنی‌پلاس، ای‌اِس‌پی‌ان پلاس (ESPN+) و هولو (Hulu) قدرت زیادی دارد. «باب ایگر» (Bob Iger)، رئیس دیزنی همه سرمایه خود را صرف طرح فروش مستقیم محصولات به مصرف‌کننده کرده است.\nاو با این کار، منابعی از برندهای سرگرمی قدرتمند مثل دیزنی، انیمیشن‌های پیکسار، برنامه‌های سرگرمی مارول و جنگ ستارگان را شبیه‌سازی کرد تا توجه کاربران را به دیزنی‌پلاس جلب کند. او مثل نتفلیکس با شجاعت روی یکی از برنامه‌هایش شرط بست؛ او تصمیم گرفت ۷۵ میلیون دلار برای ساخت نسخه فیلم موزیکال همیلتون سرمایه‌گذاری کند. این فیلم یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌ها در سالن تئاتر «برادوی» بوده است.\nهستینگز به موفقیت عجیب دیزنی اعتراف می‌کند که توانسته است در عرض پنج ماه ۵۰ میلیون کاربر را به خود جذب کند؛ نقطه‌عطفی که نتفلیکس در طول هفت سال به آن رسید. هستینگز می‌خواهد از این مرحله عبور کند و به ۲۰۰ میلیون کاربر و حتی فراتر برسد؛ یعنی سرمایه‌گذاری بیشتر در محتواهای بومی در سراسر جهان که شامل سرمایه‌گذاری ۴۰۰ میلیون دلاری در هند در اواخر سال می‌شود.\nهمچنین برای این کار باید به ارزیابی نیروهای بااستعدادش ادامه دهد و آنها را تقویت کند تا بتوانند به‌درستی تصمیم بگیرند. هستینگز می‌گوید: «من مطمئن هستم که فرهنگ کاری نتفلیکس به ما کمک می‌کند تا بهترین‌ها را برای اعضای شرکت فراهم کنیم و راه‌هایی پیدا کنیم که بهتر از HBO و دیزنی این کار را انجام دهیم؛ زیرا این شرکت‌ها فرایندهای داخلی زیادی دارند که سرعت عملکرد آنها را کاهش می‌دهد.»\nمنبع مجله فوربس\tماهنامه عصر تراکنش شماره ۴۱\nنویسنده / مترجم شیرین سجودی\nدورکاریسیلیکون ولیعصر تراکنش ۴۱ویروس کرونا


اتهام سنگین مدیرعامل ذوب‌آهن به حسین ماهینی » 19دی آنلاین\nاشتراک روزنامه تماس با ما اتهام سنگین مدیرعامل ذوب‌آهن به حسین ماهینی بروز شده : ٢۶-٠۵-١٣٩٣, ٠۶:۴١ نسخه چاپی در جلسه روز شنبه هم این مساله را به آقای تاج گفتم، اما ایشان گفتند ماهینی مشکلی برای بازی ندارد. به هر حال نمی‌دانم چه بگویم؟»\nبانک ورزش- در خبرها آمده بود مسوولان باشگاه ذوب‌آهن از پرسپولیس به خاطر بازی کردن حسین ماهینی در برابر این تیم شکایت کرده‌اند. در همین راستا آذری مدیرعامل ذوب در شبکه استانی اصفهان حرف‌های عجیب و مهمی زد: «ما به بازی کردن ماهینی معترضیم. او روز چهارشنبه بخشیده شد، در حالی که همان زمان یک نفر به من زنگ زد و اطلاعاتی در اختیارم قرار داد. او گفت حسین ماهینی و یک بازیکن دیگر سال‌ها پیش در اهواز هفت‌ونیم میلیون تومان پول داده‌اند تا مدرک جعلی تهیه کنند. حالا آن بازیکن دیگر همچنان محروم است، اما ماهینی توانسته بازی کند. من حتی در جلسه روز شنبه هم این مساله را به آقای تاج گفتم، اما ایشان گفتند ماهینی مشکلی برای بازی ندارد. به هر حال نمی‌دانم چه بگویم؟» تگها: حسین ماهینی\nاخبار مرتبط یورش پرسپولیس به نقل و انتقالات با ۷ خرید!دعوا بالا گرفت؛ ماهینی پس از تراکتورسازی در ملوانگزینه‌های عجیب پرسپولیس برای جانشینی ماهینی و پولادیستاره های استقلال و پرسپولیس در آستانه خط خوردن از تیم ملینیمی از پرسپولیس رفتنی استدرد سر جدید پرسپولیس/ کارت معافیت ماهینی باطل شدپرسپولیس برای پولادی شرط گذاشتوضعیت مبهم نیلسون وماهیینی در پرسپولیستوافق ماهینی با رحیمی/ باقری در باشگاه پرسپولیس /احتمال جدایی صادقیانبازیکن تیم فوتبال پرسپولیس یک واحد مسکونی را وقف کرد\n٢۶-٠۵-١٣٩٣, ٠۶:۴١ پر مبحث ترین ها کسانی که از دوران مبارزه، انقلاب را قبول نداشتند، تریبون گرفته اند و رأی مردم را زینتی می خوانند انتقاد تند غرضی از مداحان:برخی از آنها شبی ۱۵میلیون می‌گیرند صفحه نخست | Rss خروجی | تماس با ما تمام حقوق محفوظ بوده و استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.