درس‌های کلیدی برای کسب و کار از سریال خانه پوشالی (House of Cards) | کار و کسب\nخانه/پادکست/درس‌های کلیدی برای کسب و کار از سریال خانه پوشالی (House of Cards)\nسریال خانه پوشالی (House of Cards) از شبکه نتفلیکس درباره یک سیاستمدار به نام فرانک آندروود است که برای نجات جایگاه خود در دولت ایالات متحده هر کاری انجام می‌دهد. بسیاری از رهبران برجسته سیاسی و حتی رهبران کسب و کار می‌توانند با او ارتباط برقرار کنند. آندروود دشمنان زیاد اما دوستان کمی دارد، اما ما چیزهای زیادی برای یادگیری از او داریم.\nچه او را دوست داشته باشید یا از او متنفر باشید، باید اعتراف کنید که فرانک آندروود مهارت‌های بسیار خوبی دارد.\nدر این مقاله ما ۲۵ درس که می‌توان از فرانک آندروود به عنوان یک فروشنده ماهر یاد گرفت را جمع‌آوری کرده‌ایم. قطعا همه اقدامات این کاراکتر مانند قتل یا باج گرفتن جهت پیشبرد اهداف فردی مورد تایید ما نیست، اما می‌توان از برخی تاکتیک‌های فروش او الهام گرفت.\n۱- کارهای ناخوشایند و در عین حال ضروری را انجام دهید.\nدر صحنه آغازین فصل اول، فرانک یک سگ رنج‌دیده را که یک ماشین به او برخورد کرده، با دستان خودش می‌کشد. همانطور که او به ما می‌گوید، هیچ کس نمی‌خواهد کارهای ناخوشایند و در عین حال ضروری را انجام دهد. برای اینکه یک فروشنده عالی باشید، باید بعضی اوقات کارهای ناخوشایند و در عین حال لازم را انجام دهید.\nشما باید در مورد سرنخ‌های فروش (Leads) خود تحقیق کرده و قبل از اینکه با آن‌ها تماس بگیرید، اطلاعات بیشتری در موردشان کسب کنید. هنگامی که مشتری قدیمی شما از دسترس خارج می‌شود، مجبورید به دنبال مشتریان جدید بگردید. مطمئناً، می‌توانید سعی کنید این کار را به شخص دیگری بسپرید، اما همانطور که فرانک می‌گوید، هیچ کس واقعاً نمی‌خواهد این کار را برای شما انجام دهد. فروشندگان برتر این را می‌دانند و وقت خود را برای انجام جنبه‌های کمتر سرگرم‌کننده فروش صرف می‌کنند.\n۲- دوست‌های سطح بالا پیدا کنید.\nفرانک استاد دستیابی به تصمیم‌گیرندگان است. او چطور این کار را انجام می‌دهد؟ او خود را در سلسله مراتب بالا می‌کشد و سخاوتمندانه وقت، مشاوره و خدمات خود را ارائه می‌دهد. سپس، وقتی زمان درخواست فروش از تصمیم‌گیرنده فرا می‌رسد، او یک لیگ از طرفداران سطح پایین (اغلب مرتبط یا نزدیک به تصمیم‌گیرنده) دارد که برنامه‌های او را پشتیبانی می‌کنند. تشبیه برای فروش در اینجا کاملاً واضح است، اما ما آن را به صراحت می‌گوییم: هیچ مشتری بی‌اهمیت نیست و وقت گذاشتن برای او، اتلاف وقت نخواهد بود. فقط باید بفهمید که چگونه کمک به یک فرد با مهارت کمتر می‌تواند شما را با یک مشتری واجد شرایط ارتباط دهد.\n۳- از ارتباطات خود استفاده کنید.\nبعضی اوقات در فروش، شما باید درخواست کمک کنید. شما برای مراقبت از مشتری خود به معرفی یک دوست، شخصی برای انتقال تماس به جای قطع تماس و نماینده خدمات مشتری نیاز دارید. فرانک می‌داند برای اینکه بتوانید از ارتباطات به خوبی استفاده کنید، در وهله اول باید ارتباطات درستی داشته باشید. به زوئی بارنز، پیتر روسو و راشل پوزنر (شخصیت‌های دیگر داستان) نگاه کنید. او با دقت افراد مناسب را شناسایی کرده و پرورش می‌دهد تا بعداً بتواند از این ارتباطات برای برنده شدن معامله استفاده کند. حتی اگر این رابطه همانطور که برنامه‌ریزی کرده‌اید پیش نرود، همیشه می‌توانید آن‌ها را از سیستم خود خارج کنید.\n۴- رقبا (و نقاط ضعف آن‌ها) را بشناسید.\nهنگام فروش باید بدانید که در مقابل چه کسانی قرار دارید. فرانک در یک قدم جلوتر ماندن از رقبای خود عالی است (مانند کاری که با ریموند توسک کرد). رقبای شما به مشتری خود چه می‌گویند؟ حرکت بعدی آن‌ها چه خواهد بود؟ چگونه می‌توانید آن‌ها را پیش‌بینی کنید؟ اگر محصولات و خدمات رقبا و همچنین نقاط ضعف آن‌ها را بفهمید، می‌توانید زمینه برنده شدن را بهتر آماده کرده و انتخاب کنید. ما نمی‌گوییم که باید رقبای خود را نابود کنید. همانطور که فرانک می‌تواند تأیید کند، این کار هرگز خوب جواب نمی‌دهد. خریداران دوست ندارند با چنین فردی معامله کنند و میان جنگ شما و رقبا درگیر شوند، آن‌ها می‌خواهند اطمینان پیدا کنند که گزینه برتر را انتخاب می‌کنند. فقط اگر بدانید که چرا گزینه برتر هستید، می‌توانید به آن‌ها در این مورد اطمینان دهید.\n۵- نقاط ضعف خود را بشناسید.\nدر همین راستا، تنها درصورت درک دقیق کاستی‌های خود می‌توانید به مشتریان اطمینان دهید که گزینه برتر هستید. اگر این کار را نکنید، رقبا ابتدا آن‌ها را کشف می‌کنند.\n۶- بیش از حد خود را در معرض خطر قرار ندهید.\nفرانک می‌داند که بعضی اوقات، کمتر گفتن موثرتر است. در فروش، اگر استراتژی خود را بیش از حد با دیگران در میان بگذارید، در صورت تغییر برنامه، ناگزیر مجبور به عقب‌نشینی یا بدتر از آن دروغ گفتن هستید. اکثر خریداران می‌توانند دروغ را به خوبی تشخیص دهند. در این راستا ضرب‌المثل فروش قدیمی هنوز هم صدق می‌کند: “بهتر است کمتر قول داده و بیشتر تحویل دهید.”\n۷- شریک جرم داشته باشید.\nفرانک بدون همسرش کلر کجا بود؟ اگرچه کار در فروش ممکن است یک رقابت دائمی به نظر برسد، اما بهترین افراد در فروش می‌دانند که چگونه با یکدیگر شریک شوند تا به جای اینکه علیه همکارانشان کار کنند، با همکاران خود کار کنند. فقط به فروش و بازاریابی به عنوان مثال عالی نگاه کنید. به طور معمول این دو تیم در تقابل با یکدیگر و اختلاف نظر در مورد سرنخ نشان داده می‌شوند. اما یک اتحاد مستحکم بین این دو تیم به موفقیت فراوانی منجر می‌شود که هر کدام به تنهایی نمی‌توانند کسب کنند.\n۸- به معامله بلندمدت دست یابید.\nاگر فرانک پیشنهاد وزیر امور خارجه را می‌پذیرفت چه می‌کرد؟ آیا او در آنجا متوقف می‌شد؟ یا برنامه او در تمام مدت ریاست جمهوری بود؟ در حالی که نمی‌توانیم به طور قطع بدانیم، اما به نظر می‌رسد که فرانک همیشه هدف نهایی را در ذهن خود داشته است. درس فروش در اینجا چیست؟ وقتی با کمی انعطاف‌پذیری و صبر بیشتر می‌توانید معامله‌ای طولانی‌مدت و با ارزش‌تر انجام دهید به پیروزی سریع اکتفا نکنید. آیا مشتری دارید که فقط یک نمونه رایگان از محصول یا یک نسخه آزمایشی از خدمات شما می‌خواهد، اما نمی‌خواهد هزینه‌ای را پرداخت کند؟ به جای فشار آوردن به آن‌ها برای پرداخت هزینه، محصول رایگان را در اختیارشان بگذارید و کمک کنید تشخیص دهند که چرا باید برای خرید آن پول پرداخت کنند.\n۹- قیمت، همه چیز نیست.\nفروشندگان زیادی نگران به اشتراک گذاشتن قیمت‌گذاری زودهنگام هستند، مبادا به مشتری آن‌ها شوک وارد شود و تصمیم به خرید نگیرند. اما فروشندگان عالی می‌دانند که شفافیت کلید ایجاد اعتماد با مشتری است. بعلاوه، شما احتمالاً نمی‌خواهید وقت خود را برای گفتگو با مشتریانی که به هر حال شوک قیمت دارند، هدر دهید. بگذارید قیمت در مورد کیفیت محصول یا خدمات شما صحبت کند. سپس، همانطور که فرانک توصیه می‌کند، توضیحات را به آنچه که قیمت شما شامل می‌شود یا نمی‌شود محدود کنید. یک مشتری باهوش می‌داند که چگونه توضیحات را بخواند.\n۱۰- توجه منفی را با یک پیروزی منحرف کنید.\nهر متخصص فروش موفق می‌تواند به شما بگوید که آسان نیست که صدای سازمان خود را به دنیای خارج برسانید. مسئولیت رشد کسب و کار بر عهده شماست. من از رهبران کسب و کار شنیده‌ام که می‌گفتند اگر به خاطر فروش نبود، بقیه ما نمی‌توانستیم موفق شویم. اما این نوع احساسات می‌تواند سوءتفاهم ایجاد کند، زیرا باعث می‌شود فروش از هر تیم دیگری مهم‌تر به نظر برسد. شما ممکن است بشنوید که همکارانتان درباره اخلاق کاری، ساعاتی که وقت می‌گذارید، نحوه پاسخگویی (یا پاسخ ندادن) به ایمیل‌های مشتری و … شکایت دارند. اما در پایان روز، کار شما فروش است. همانطور که فرانک می‌داند، بهترین راه برای منحرف کردن توجه منفی این است که مردم آنچه را که از آن شکایت دارند فراموش کنند. شما معمولاً شکایتی را در مورد بهترین فروشندگان نمی‌شنوید، زیرا شکایت از فروشنده‌ای که معاملات با کیفیت را می‌بندد دشوار است.\n۱۱- جنگی را شروع نکنید که می‌دانید قرار است ببازید.\nاهداف غیر واقعی مانند اینکه شرکت خود را ظرف مدت ۶ ماه به یک غول جهانی تبدیل کنید، تعیین نکنید. اهداف واقع‌بینانه تعیین کنید و قدم‌های کوچکی بردارید که دستیابی به آن‌ها امکان‌پذیر است. تنظیم اهداف غیر واقعی همیشه ناامید کننده است زیرا دستیابی به آن‌ها امکان‌پذیر نیست.\n۱۲- بدون تلاش چیزی به دست نخواهید آورد.\nفقط به این دلیل که فکر می‌کنید ایده شما عالی است، حق صعود ندارید. شما باید تلاش کنید تا به نتیجه برسید. نه تنها در دنیای کسب و کار، بلکه در زندگی نیز بدون تلاش به جایی نمی‌رسید. برای به دست آوردن موفقیت باید برایش بجنگید.\n۱۳- ما همان چیزی هستیم که نشان می‌دهیم.\nشما می‌توانید این درس را در استراتژی بازاریابی خود اعمال کنید، بالاخره شما همان چیزی هستید که در تبلیغات و پوسترهای خود نشان می‌دهید. بنابراین، کاملاً در اختیار شماست که می‌خواهید نماینده چه چیزی باشید.\n۱۴- هیچ راهی بهتر از حقیقت برای غلبه بر شک و تردید وجود ندارد.\nمردم می‌فهمند که در یک کسب و کار ممکن است همه چیز اشتباه پیش برود، هیچ چیز کامل نیست. بنابراین، اگر مشتری شما از چیزی شکایت دارد یا سوءتفاهم وجود دارد، باید آن را با توضیح دادن کل ماجرای واقعی جبران کنید و مشتری فوراً می‌فهمد که شما حقیقت را می‌گویید و آرام می‌شود یا صبر و تحمل خود را بیشتر می‌کند تا مسئله حل گردد.\n۱۵- حتی آشیل نیز به اندازه پاشنه خود قوی بود.\nممکن است شما یک ایده یا استراتژی کامل بازاریابی داشته باشید اما به خاطر بسپارید که حتی یک نقص کوچک (به عنوان مثال یک کارمند ناراضی) می‌تواند روند شما را برعکس کند. وقتی کارمند شما فقط اسرار شما را می‌فروشد ایده یا استراتژی بازاریابی کامل شما چه می‌تواند بکند؟\n۱۶- در سیاست یا می‌خورید یا خورده می‌شوید.\nدنیای کسب و کار در استفاده از قدرت هیچ تفاوتی با سیاست ندارد. این یک بازی بقا و شکار است. موفق‌ترین مجامع چگونگی کارکرد اقتصاد، نحوه اداره دولت‌ها و چگونگی بقای خانه‌های کسب و کار در مقیاس کوچک را کنترل می‌کنند.\n۱۷- روابط مهم هستند.\nفرانک بیشتر وقت خود را صرف ایجاد و پرورش روابط می‌کند. او می‌داند که روابط مهم هستند.\nروابط بین افراد و سازمان‌ها عامل موفقیت است. پس روابط خود را توسعه و پرورش دهید.\n۱۸- داشتن یک تیم قدرتمند ضروری است.\nتیم فرانک برای موفقیت او حیاتی است. این اتفاقی نیست؛ فرانک برای رسیدن به اهداف خود تیمی متشکل از افراد با مهارت مناسب تشکیل داده است. او می‌داند که موفقیت بدون این افراد حاصل نمی‌شود.\nجمع شدن تیم مناسب چه در سطح پروژه و چه در سطح سازمانی بسیار مهم است. داشتن یک تیم قدرتمند برای موفقیت ضروری می‌باشد.\n۱۹- پیش‌قدم باشید.\nفرانک یک بار گفت: “اگر نحوه چیدن میز را دوست ندارید، میز را برگردانید.” فرانک منتظر اتفاقات نمی‌ماند، او کاری می‌کند که اتفاقات به وقوع بپیوندند.\nاگر از شرایط فعلی خود راضی نیستید، در این مورد کاری انجام دهید.\n۲۰- به قول خود عمل کنید.\nدر کسب و کار مانند زندگی مهم است که به قول خود عمل کنید. به گفته فرانک: “ماهیت وعده‌ها این است که آن‌ها در برابر تغییر شرایط مصون می‌مانند.”\n۲۱- دانش قدرتمند است.\n“من نمی‌خواهم فرض کنم، می‌خواهم بدانم”.\nدانش برای موفقیت فرانک حیاتی است. فرانک فرض نمی‌کند، بلکه وقت می‌گذارد تا حقایق را بیاموزد تا بفهمد که چگونه می‌تواند از اطلاعاتی که جمع‌آوری کرده بهترین استفاده را کند.\nشما نیز باید کاری مشابه انجام دهید. وقت بگذارید و درمورد آنچه که برای اطرافیان، مشتریان و صنعت شما اهمیت دارد یاد بگیرید و از این دانش به طور سازنده استفاده کنید.\n۲۲- احساسات مهم هستند.\nهمه تصمیمات براساس منطق گرفته نمی‌شوند. اگرچه احساسات اغلب نادیده گرفته می‌شود، اما در کسب و کار نقش بسزایی دارد. به عنوان مثال، درک و گفتگو با در نظر گرفتن احساسات مشتری یا شریک بالقوه می‌تواند رمز موفقیت باشد. یا همانطور که فرانک می‌گوید: «به قلب متوسل شوید، نه به مغز.»\n۲۳- مرتب تغییر کنید.\nرمی دانتون، رئیس ستاد سابق فرانک، به او ساعتی می‌دهد که حاوی نقل قولی از وینستون چرچیل است: “بهبود، تغییر است. کامل شدن یعنی باید مرتب تغییر کنیم. ”\nتغییر بسیار حیاتی است. بدون تغییر، تأمین نیازهای پویای مشتری و کسب و کار شما امکان‌پذیر نیست. بدون تغییر فرصت‌های رشد کاهش می‌یابند.\n۲۴- اجازه ندهید نقاط ضعف شما موجب سقوطتان شوند.\nنگذارید نقاط ضعف شما موجب سقوطتان شوند. در تقویت نقاط ضعف خود کار کنید تا به آسانی مورد هدف قرار نگیرید. همانطور که فرانک خاطرنشان کرد: “حتی آشیل نیز به اندازه پاشنه خود قوی بود.”\n۲۵- از جزئیات غافل نشوید.\nجزئیات اغلب در تصویر کلان گم می‌شوند. با این حال، اغلب جزئیات هستند که برای موفقیت حیاتی می‌باشند. همانطور که فرانک می‌گوید: «به جزئیات توجه کنید. آن‌ها بسیار مهم‌تر از قیمت فروش هستند.”


آموزش مرحله به مرحله طرز تهیه خورشت به آلو + نکات کلیدی تهیه خورشت را در نمکستان بخوانید.\nمواد مورد نیاز برای تهیه خورشت به و آلو :\nمرغ ۵ عدد ران مرغ (یا هر قسمتی که دوست دارید)\nآب نارنج یا لیمو به مقدار نیاز\nزعفران، روغن و کره دلخواه\nنمک، فلفل،زردچوبه و دارچین دلخواه\nابتدا پیازها را خلالی خرد کرده و در روغن زردچوبه روی حرارت کم تفت دهید تا کاراملی شوند. حالا تکه های مرغ را اضافه کنید و تفت دهید. نصف پیمانه آب و نمک بریزید و درب قابلمه را ببندید تا بپزد. تا مرغ ها بپزد، آلوها را شسته و اضافه کنید. نمک و کمی دارچین بریزید.\nبه را شسته و پوست بکنید و مدلی که دوست دارید خردش کنید. به ها را با کمی کره تفت دهید و به خورشت اضافه کنید. زعفران را دم بزارید تا رنگ بگیرد و همراه با فلفل و آب نارنج و آب لیمو به غذا اضافه کنید و بگذارید جا بیوفتد. خورشت به و آلو شما آمادست. نوش جانتان!\nهمچنین بخوانید: طرز تهیه خورشت آلو گشنیز\nدستور پخت آسان خورشت به و آلو\nآلو به غذای اصفهانی غذای یزدی


Nippon Hotel، هتل Nippon،هتل نیپون استانبول\nامکانات هتل Nippon\nnippon یک هتل چهار ستاره میان‌رده در شهر استانبول واقع در کشور ترکیه است. این هتل ۱۷۱ اتاق دارد اتاق های هتل nippon مجهز به کولر، تلویزیون صفحه تخت و مینی‌بار است. همچنین بعضی از اتاق‌ها دارای آشپزخانه است.\nاز جمله مهم‌ترین امکانات آن می‌توان به پارکینگ رایگان، وای‌فای رایگان، کرایه دوچرخه، سرویس اتاق، سوییت ماه عسل، ترانسفر فرودگاهی، اجاره خودرو، سالن ورزشی، ماساژ، نگهداری چمدان و پذیرش ۲۴ ساعته اشاره کرد.\nهتل nippon رستوران های شیکی دارد که صبحانه را به صورت بوفه ارائه می دهند و انواع غذاهای سنتی ترکیه ای را از مواد اولیه ی تازه و محلی تهیه می کنند. مسافران و گردشگران تور استانبول می توانند از سرویس ماساژ لذت ببرند، دوچرخه سواری کنند و به سیاحت در استانبول بپردازند.\nهتل nippon یک سالن ورزشی بسیار مجهز نیز دارد. در هتل nippon یک بخش مخصوص امور تهیه بلیط و فراهم کردن اطلاعات لازم درباره ی جاذبه های شهر استانبول برای مسافرین نیز وجود دارد.\nپارکینگ رایگان و همچنین سرویس فرودگاهی از دیگر خدمات nippon می باشند.\nموقعیت هتل Nippon\nهتل nippon حدود 5 دقیقه با خیابان ها و پارتی های شبانه ای که در منطقه ی نیشان تاشی برگزار می شود فاصله دارد. فرودگاه آتاتورک نیز در 20 کیلومتری این هتل قرار گرفته است.\nهتل Nippon از خیابان شلوغ نیستانسی ۵ دقیقه پیاده و از فرودگاه آتاتورک۲۰ کیلومتر فاصله دارد. هتل دارای خدمات ترانسفر فرودگاه بنا به درخواست است. هتل از مرکز کنوانسیون لطفی کردار، مرکز کنگره استانبول، کنسرت ری کمال و تئاتر ارتوگرول ۱.۳ کیلومتر فاصله دارد.\nآدرس هتل Nippon\nAddress: Kocatepe Mahallesi, Topçu Cd No:6, 34437 Beyoğlu/İstanbul, Turkey


کمرویی کودکان | تاپ مگ\nخانه > روانشناسی کودک > کمرویی کودکان\nMotavalian, 6 روز قبل 0 3 دقیقه خواندن 4\nتشدید ضربان قلب، برافروخته شدن چهره، به هم خوردن آهنگ تنفس، تغییر در تن صدا و… از علایم فیزیولوژیکی در افراد کم رو می باشد. دوری جستن از جمع، خجالت کشیدن و به لکنت افتادن، بریده و کم حرف زدن، مضطرب بودن و دستپاچه شدن، ناخن جویدن و با انگشتان خود بازی کردن، با لباس خود ور رفتن، سر را پایین انداختن و زیر چشمی نگاه کردن، غرق در افکار خود شدن و بیشتر به خود توجه کردن از ویژگیهای دختران و پسران کم رو می باشد. اکم روها بیشتر تمایل دارند با کوچکتر از خود بازی کنند و سرگرم باشند. آنها سرگرم شدن و بازی کردن با اشیاء و لوازم مختلف را به جای انسانها ترجیح میدهند.\nبا صدای آهسته و غیرطبیعی سخن گفتن، گرفته و نگران بودن، بیزاری شدید از نگاههای منتقدانه دیگران، ضعف اعتماد بنفس، بی جرأت و بی شهامت بودن در عین توانمندی و قدرتمند بودن، دوری از دعوت کردن و دعوت شدن توسط ایران و در نهایت تمایل به تنهایی از دیگر خصوصیات زنان و مردان کم روست.\nکمرویی بیشتر به روابط بین شتر به روابط بین فردی و اجتماعی بر می گردد در نتیجه برای رفع و باید روشهایی را به کار گرفت تا روابط بین فردی افزایش یافته و از نظر کیفیت نیز به سطح قابل قبولی برسد، به طور مثال چنانچه در دختران و زنان، استعداد و هنر خاص و مثبتی موجود است باید آن را تقویت کرده تا از این طريق اعتماد به نفسشان بیشتر شود چرا که هر چقدر اعتماد به نفس بالاتر باشد کم رویی کمتر می شود. همچنین حضور در مهمانیها، فعالیتهای فوق برنامه مدارس و دبیرستانها، انجام بازیهای گروهی تعاون می تواند به از بین رفتن کم رویی کمک نماید. بیان و گفتار نیک و زیبا نیز در توان بخشی به کم رویی نقش مهمی دارد. چنانچه بدانیم منظور خودمان را چگونه بیان کنیم برای مدت طولانی هرگز کم رو نخواهیم ماند و زمانی که ببینیم صحبتهایمان توجه اطرافیان را به خود جلب می کند، جرات پیدا می کنیم.\nمقابله با کمرویی بچه ها\nاگر کودکی دارید که خجالتی است، راههای زیادی برای از بین بردن خجالت وی به صورت منطقی و ظریف دارید. به عنوان مثال: با کودکان همسن فرزند خود هم صحبت شوید و در بازی های آنها شریک شوید.\nاگر کودک شما نخواهد صحبت کند و یا در بازی شرکت کند، نگران نشوید هر کاری که شما با بچه ها انجام دهید که منجر به پاسخ خوب بچه ها شد\nکودک خود نشان می دهید که گویی است که اجتماعی رفتار کردن را نشان می دهد. شما در ضمن\nمی دهید که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند.\nکمرویی کودکان خجالتی با برقراری ارتباط بیشتر با اف خجالتی با برقراری ارتباط بیشتر با افراد ناآشنا، سریعتر\nساده خواهد یافت. با این وجود مواجه سازی اگر به صورت تدر بهترین نتیجه را خواهد داشت. د\nو نتیجه را خواهد داشت. در هر زمان اجازه دهید که کودک با موقعیت ها و افراد درگیر شود، قبل از اینکه شما کودک را برای ارتباط، تحت فشار قرار دهید.\nکمک کنید که اعتماد به نفس کودک در یک موقعیت زمانی جدید به صورت تدریجی افزایش یابد و این موقعیت می تواند یک فروشگاه مورد علاقه وی باشد که کودک به طور تدریجی شروع به دادن سفارش خود می کند. کودکان خجالتی را بیشتر در معرض کودکان کوچکتر قرار داده و در صورت امکان کودک را در معرض انواع موقعیت ها و افراد قرار دهید تا به تدریج اجتماعی تر عمل کند.


دو روز پیش خبری منتشر شد مبنی بر اینکه تتر ۳۹ آدرس کیف پول را با میلیون‌ها دلار سرمایه داخل آنها مسدود کرده است. تنها در سال جاری میلادی، میزان مبالغ مسدودشده از سمت تتر بیش از ۵.۵ میلیون دلار برآورد می‌شود. با انتشار این خبر، موجی از نگرانی در میان کاربران حوزه ارزهای دیجیتال ایجاد شد و سؤالات متعددی را برای آنان مطرح کرد. تتر از لحاظ فنی چگونه این کار را انجام می‌دهد؟ مگر می‌توان بلاک چین‌هایی مانند اتریوم، ترون و ایاس را دستکاری کرد؟ آیا باید نگران باشیم؟\nتتر با واحد اختصاری USDT، یک ارز دیجیتال باثبات (استیبل کوین – Stablecoin) با قیمت همیشه ثابت است. ارزش هر واحد تتر همواره برابر با ۱ دلار ایالات متحده آمریکا است. این ارز دیجیتال برای معامله‌گران دو کاربرد اصلی دارد:\nانتقال آسان پول به صرافی‌ها و کیف پول‌ها به‌صورت دلاری\nعلت ثابت بودن قیمت تتر یک چیز است: به‌ازای هر واحد USDT که تولید می‌شود ۱ دلار آمریکا در ذخایر بانکی نگهداری شده است که به‌عنوان پشتوانه این ارز دیجیتال عمل می‌کند. یعنی اگر ۴,۰۰۰,۰۰۰ واحد USDT به بازار عرضه شده باشد، باید ۴,۰۰۰,۰۰۰ دلار در خزانه بانک نگهداری شود تا قیمت آن همواره برابر ۱ دلار بماند. البته بر سر این موضوع در بین جامعه ارزهای دیجیتال شک و تردید وجود دارد و برخی این ارز دیجیتال را به نداشتن پشتوانه کافی متهم می‌کنند و تاکنون بر سر همین موضوع چند پرونده حقوقی هم علیه این شرکت تشکیل شده است.\nواحدهای تتر نسبت به نیاز بازار و در دوره‌های زمانی مختلف از سوی شرکت آیفینکس تولید و به صرافی بیتفینکس وارد می‌شوند و سپس از آنجا توسط معامله‌گران به صرافی‌های دیگر می‌روند.\nپس چرا تتر را یک ارز دیجیتال می‌نامیم؟\nاگرچه تتر یک پروژه متمرکز است، اما واحدهای آن روی بلاک چین‌ها عرضه می‌شوند. با بهره‌مندی از بلاک چین، واحدهای تتر به سادگی روی کیف پول‌های مختلف ذخیره می‌شوند و انتقال آنها بسیار آسان است.\nتتر اولین بار در سال ۲۰۱۴ بر بستر لایه اومنی (Omni) روی بلاک چین بیت کوین پیاده‌سازی شد. اما نقطه عطف این ارز دیجیتال در اواخر سال ۲۰۱۷ بود که تتر به‌صورت یک توکن روی بلاک چین اتریوم عرضه شد. پس از آن بود که به‌راحتی می‌شد واحدهای تتر را روی کیف پول‌های اتریوم ذخیره کرد. سرعت بالای تراکنش‌ها، کارمزدهای نسبتاً پایین و راحتی استفاده از تتر روی اتریوم، باعث شد تا این پروژه خیلی زود توجهات را به خود جلب کند. در حال حاضر، بخش اعظمی از واحدهای موجود تتر را توکن‌های مبتنی بر اتریوم (ERC-20) تشکیل می‌دهند.\nپس از اتریوم، تتر روی بلاک چین‌های ایاس (EOS)، ترون، لیکویید (Liquid)، الگورند (Alogrand) و بیت کوین کش هم عرضه شد. به این ترتیب، تتر را می‌توان روی کیف پول‌های ایاس، ترون، لیکویید و … ذخیره، دریافت و منتقل کرد.\nتتر چگونه می‌تواند دارایی‌ها را مسدود کند؟\nپس از انتشار خبر مسدودسازی آدرس‌ها از سوی تتر، این سؤال برای کاربران به‌وجود آمد که اگر بلاک چین غیرقابل دستکاری است، چگونه می‌توان روی یک بلاک چین بزرگ مانند اتریوم، آدرسی را مسدود کرد؟\nبرای پاسخ به این سؤال، جدا از جزئیات فنی باید گفت که تتر در حقیقت خودش یک بلاک چین یا یک شبکه باز نیست، بلکه برنامه‌ای (قرارداد هوشمندی) روی بلاک چین است. برای درک بهتر، تصور کنید یک وب‌سایت ساخته‌اید. شما مالک وب‌سایت هستید و آن وب‌سایت طوری ساخته شده است که به‌عنوان مالک می‌توانید هر زمان که بخواهید، آن را مسدود کنید. اما آیا می‌توانید کل اینترنت را مسدود کنید؟\nدر حقیقت، تتر یک قرارداد هوشمند روی اتریوم، ایاس، ترون و … است و در کد آن مشخص شده است که مالک (دارنده یک کلید خصوصی) می‌تواند یک آدرس را در صورت لزوم مسدود کند. پس ما با یک کد روی بلاک چین سروکار داریم و نباید آن را به کل بلاک چین تعمیم بدهیم.\nدر اواخر سال ۲۰۱۷، پس از رشد بازار تتر و نگرانی مقامات قانون‌گذار از تبدیل دارایی‌های غیرقانونی به تتر، شرکت آیفینکس امکان مسدودسازی آدرس‌ها را در نظر گرفت.\nیاشار راشدی، توسعه‌دهنده و فعال بلاک چین؛ عکس از : راه پرداخت\nیاشار راشدی، توسعه‌دهنده و متخصص بلاک چین، در گفتگو با ارزدیجیتال گفت:\nهمانطور که می‌دانید، قراردادهای هوشمند قطعه کد یا نرم‌افزارهایی هستند که روی بلاک چین‌هایی که این قابلیت را دارند پیاده‌سازی می‌شوند. از خواص مهم قراردادهای هوشمند این است که منطق پیاده‌سازی‌شده در کد آنها، بعد از قرارگیری روی بلاکچین (دیپلوی شدن) قابل‌تغییر نیست، این نکته بسیار مهمی است چون قرارداد هوشمند همیشه با همان منطقی که از ابتدا قرار بوده کار کند، کار خواهد کرد. ولی یک نکته وجود دارد: اگر قبل از دیپلوی شدن قرارداد هوشمند قابلیت‌هایی به آن اضافه شود که حتی در ابتدا از آن استفاده نشود، هر زمان که نیاز باشد می‌توان از آن استفاده کرد.\nدر مورد توکن USDT که یک توکن ERC-20 است و کد آن را می‌توان در ملاحظه کرد، شرکت تتر قبل از دیپلوی کردن این قرارداد هوشمند، تابعی به نام addBlackList ایجاد کرده است که توسط آن می‌توان آدرس‌هایی را به لیست سیاه اضافه کرد، یعنی از همان ابتدا این گزینه را پیش‌بینی و تعبیه کرده بوده است. البته دسترسی اجرای این تابع فقط برای خود شرکت محدود است. نکته جالب‌تر اینکه دو تابع مهم دیگر هم در این رابطه وجود دارند. یکی removeBlackList که توسط آن امکان خارج کردن یک آدرس از بلک‌لیست وجود دارد و تابع destroyBlackFunds که توسط آن امکان از بین بردن موجودی حساب‌های بلک‌لیست و بازگرداندن این موجودی، به موجودی اصلی قرارداد هوشمند وجود دارد. به نظر می‌رسد در حال حاضر این عملیات، به‌صورت دستی و توسط یک نفر انجام می‌شود، نه توسط یک نرم‌افزار و به‌صورت ماشینی؛ اگرچه این امکان وجود دارد که به کمک نرم‌افزار هم انجام شود.\nدر تصویر زیر بخشی از کد قرارداد هوشمند تتر روی بلاک چین اتریوم را مشاهده می‌کنید که در آن امکان مسدودسازی و آزادسازی دوباره یک آدرس تعریف شده است.\nامکان مسدودسازی آدرس‌های تتر در ERC-20\nهمچنین می‌توانید در تصویر زیر امکان مسدودسازی آدرس‌های تتر بر روی بلاک چین ترون را مشاهده کنید.\nامکان مسدودسازی آدرس‌های TRC-20 تتر\nدر نیز امکان مسدودسازی و فریز کردن آدرس‌های تتر به سادگی برای ناشر این توکن فراهم است و در تمام بلاک چین‌های دیگر هم چنین چیزی ممکن است.\nبه این ترتیب، بنیاد تتر می‌تواند به راحتی آدرس‌های موردنظر خود را مسدود کرده و اجازه ارسال یا دریافت ارز دیجیتال را از مالک کیف پول سلب کند.\nتتر می‌گوید برای مبارزه با پولشویی، همکاری با نهادهای مجری قانون و مبارزه با هکرها آدرس‌ها را در صورت لزوم مسدود خواهد کرد. مسدود شدن این آدرس‌ها باعث موجی از نگرانی در بین کاربران تتر شده است و به‌دلیل تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران، این نگرانی‌ها در بین کاربران ایرانی بیشتر به چشم می‌خورد.\nتعداد آدرس‌هایی که تتر مسدود کرده است، به نسبت تعداد آدرس‌های موجود، رقمی ناچیز است اما نمی‌توان احتمال مسدود شدن آدرس‌ها را کاملاً رد کرد.\nراشدی در این خصوص به ارزدیجیتال گفت:\nدر حال حاضر توکن‌های روی شبکه اتریوم حدود یک و نیم میلیون (۱,۴۸۵,۰۸۸) آدرس یکتا، در حساب‌های خود تتر نگهداری می‌کنند که تعداد بسیار زیادی است. تشخیص این‌که کدامیک از این کاربران ایرانی هستند و مسدودسازی دستی آنها کار بسیار مشکل و پیچیده‌ای است.\nاما راشدی احتمال مسدودسازی آدرس‌های کاربران ایرانی را کاملاً رد نکرد:\nولی ممکن است در آینده مکانیزم‌هایی به‌کار گرفته شود که با رصد و آنالیز آدرس‌ها و تراکنش‌های تتر، بتواند ارتباط آنها را با ایران کشف کند.\nاو درباره احتمال مسدودسازی حساب کاربران ایرانی از سوی تتر اظهار داشت:\nاگر از من بپرسید امکان این‌که این موضوع عملی شود چه قدر است، من حدود ۳۰ درصد احتمال می‌دهم.\nراشدی تأکید کرد:\nیک قرارداد هوشمند که روی بلاکچین قرارگرفته لزوماً به معنی غیرمتمرکز بودن مدیریت آن، همچنین غیرقابل تحریم بودن آن نیست. تتر هم از این قاعده مستثنی نیست، اگر چه احتمال کمی وجود دارد که آدرس‌هایی که موجودی کمی دارند مورد توجه و حساسیت قرار بگیرند، ولی کاربران ایرانی باید این موضوع را مد نظر داشته باشند که تتر قرارداد هوشمندی است که مدیریت متمرکز و تحت کنترل یک شرکت را دارد و می‌بایست مراقب دارایی‌های خود باشند و همیشه ریسک استفاده از آن را در گوشه ذهن خود داشته باشند.\nاین کارشناس بلاک چین در پاسخ به این سؤال که آیا جایگزین غیرمتمرکزی برای تتر وجود دارد، ارز دیجیتال دای (DAI) را پیشنهاد کرد. او گفت:\nتوکن DAI که بخشی از پروژه MakerDAO است، یک استیبل کوین معادل یک دلار است. پروژه MakerDAO مکانیزم متفاوتی برای ایجاد استیبل‌کوین خود پیاده‌سازی کرده که بسیار غیرمتمرکزتر و شفاف‌تر است.\nقطر هزینه عملیات ترکیه در شمال سوریه را پرداخت کرد.\nهواشناسی| پیش‌بینی باران 5روزه در اکثر مناطق کشور\nکاهش تقاضا عامل کاهش پروازها و زمینâگیرشدن هواپیماها\nتصاویری از حضور زنان در مسابقات اتومبیلرانی اسلالوم قهرمانی کشور\nمحمد توسلی: نامه امام درباره نهضت آزادی، امضای ایشان را دارد ولی به خط ایشان نیست\nنحوه شهادت و تصاویر کمتر دیده از سید ابراهیم الحوثی\nواکنش روسیه به خبر بمباران یک بیمارستان و نانوایی در حومه ادلب سوریه


محمد خاتمی: زنان در دوران پهلوی محرومیت‌های مضاعفی داشتند – انتخاب آزاد ایران\nآخرین تاریخ به‌روز رسانی: جمعه , 29 می 2020\nخانه / اخبار روزانه / محمد خاتمی: زنان در دوران پهلوی محرومیت‌های مضاعفی داشتند\nمحمد خاتمی: زنان در دوران پهلوی محرومیت‌های مضاعفی داشتند\nrafat می 8, 2018\tاخبار روزانه ارسال نظر 555 بازدید\nرییس دو دوره دولت ناکام اصلاحات در دیداربا اعضای «جمعیت زنان مسلمان نواندیش» که شامگاه یکشنبه، ۱۵ اردیبهشت برگزار شد در باره اصلاحات سیاسی و اجتماعی دوران محمدرضاشاه پهلوی گفت: «وقتی لوایح شش‌گانه شاه مطرح شد و درگیری بین شاه و روحانیت پیدا شد، امام فرمودند که حضرات از آزادی زنان می‌گویند اما مگر مردان آزادند؟ نکته‌ای را باید در اینجا در نظر گرفت که نه زن و نه مرد در کشوری که دیکتاتوری در آن حاکم است، آزاد نیست؛ بنابراین اولویت، ریشه‌کن کردن دیکتاتوری و استبداد و استقرار آزادی انسان است. در آن زمان اگرچه زن و مرد آزادی نداشتند اما زنان محرومیت‌های بیشتری داشتند.» حجت‌الاسلام خاتمی فراموش کرد بگوید که دلیل مخالفت روح‌الله خمینی رهبر انقلاب و جمهوری اسلامی با اصلاحات شاه، از جمله حق رأی زنان و همچنین تأمین حقوق سیاسی اقلیت‌های مذهبی بوده است. خمینی در رأس روحانیت مرتجع اصرار داشت که زنان نباید مانند مردان حق رأی داشته باشند! بعید است محمد خاتمی این واقعیت تاریخی را که در منابع خود جمهوری اسلامی نیز ثبت است، نداند!\nوی همچنین در سخنانی بی سر و ته ادعا کرد: «انقلاب شاه درست نبود و اقدام دیکتاتوری که بخواهد بدون حضور مردم انقلاب کند، خود از طنزهای تلخ تاریخ است.» البته اگر سازندگی‌های رضاشاه پهلوی و بنیان گذاشتن نهادهای مدرن و همچنین اصلاحات دوران محمدرضاشاه پهلوی نمی‌بود، معلوم نبود «مشروعه‌خواهان» که در سال ۵۷ به قدرت رسیدند تا انتقام مشروطه را بگیرند، بدون دستاوردهایی که پنجاه سال در جامعه ریشه دوانده بودند چه بلایی بر سر جامعه می‌آوردند.\nخاتمی در ادامه دروغ‌های خود گفت: «زنان در آن دوره محرومیت مضاعف داشتند و در ابتدای انقلاب هم علمای بزرگوار از اینکه به زنان حق رأی دادن می‌دادند اعتراض داشتند اما امام مسئله را در مسیر دیگری پیش بردند»! خوشبختانه خاتمی آن «مسیر» را که «امام» با حجاب اجباری علیه حق و اختیار زنان آغاز کرد، نمی‌تواند لاپوشانی کند!\nخاتمی با کلی‌گویی و ابراز فضل درباره اینکه «در نظام‌های دیکتاتوری، انسان- چه زن و چه مرد- شهروند شناخته نمیشود» گفت که شهروند صاحب حقوق و اختیاراتی است که در سرنوشت و پیشرفت جامعه مشارکت میکند و مالک اصلی کشور و امکانات، خود مردم هستند. معلوم نیست خاتمی در کدام کشور و با کدام قوانین زندگی می‌کند که این همه قوانین تبعیض‌آمیز علیه انسان- چه زن و چه مرد- را نمی‌بیند. اگر وی به عنوان کسی که هشت سال رییس قوه مجریه بوده از سرکوب‌ها بی‌خبر باشد، قاعدتا از دم و دستگا‌های عریض و طویل سرکوب نمی‌بایست بی‌اطلاع بوده باشد زیرا بودجه‌ی همه آنها را می‌بایست دولت خودش تعیین و تأمین می‌کرد!\nخاتمی که مثل بقیه مقامات و مسئولان جمهوری اسلامی هنوز مشغول مبارزه با دوران پهلوی است، بدون اشاره به مطالبات امروز زنان و بدون اینکه سرکوب اعتراض‌های مدنی آنها را به روی خود بیاورد باز هم به انتقاد وضعیت زنان در دوران قبل از انقلاب پرداخت و گفت: «این روزها در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، دلسوزیهای فراوانی برای رضاخان میشود و از خدمات بسیار او میگویند که بعضا ناآگاهانه است؛ در زمان وی کارهایی انجام شده، اما بزرگترین مصیبت این است که رضاخان دیکتاتور بود؛ یعنی اگر در جهاتی سازندگی هم صورت گرفت اما انسانیت زیر چکمه‌های دیکتاتور له شد»! البته اگر کسی این سخنان حجت‌الاسلام محمد خاتمی را معیار قرار دهد، به این نتیجه خواهد رسید که رهبر وی و نظام مورد علاقه‌اش که ولایت مطلقه فقیه است، بدون اینکه در هیچ جهتی «سازندگی» کرده باشد، انسانیت را زیر نعلین دیکتاتوری له کرده است!\nمحمد خاتمی که معلوم نیست چرا در فرصت دیدار «زنان مسلمان نواندیش» تصمیم گرفت به جای حال به گذشته پرداخته و به پهلوی‌ها بتازد، ادامه داد: «در نظام دیکتاتوری، عده زیادی میترسند و تسلیم می‌شوند چون دیکتاتور جز تسلیم یا نابودیِ طرف مقابل را نمیخواهد و این خاصیت جباریت و دیکتاتوری است و حاصل کار هم این است که در انبوهی از نیروها و مردم، ترس و به دنبال آن، تسلیم در برابر دیکتاتور پدید میآید و هویت انسانی در نظام دیکتاتوری نابود میشود و در گروهی دیگر خشم و نفرت ایجاد می‌شود که در نهایت به انفجار و عملیات تخریبی منجر خواهد شد.» البته می‌توان خوشبین و یا خوش‌خیال بود و این حرف‌های محمد خاتمی را چنین در نظر گرفت که به «در» می‌گوید تا «دیوار» خامنه‌ای بشنود! زیرا آنچه تصویر می‌کند دقیقا بیانگر شرایط کنونی است، از جمله درباره خودش! از یک سو خود او و هوادارانش نمونه‌ی انسان‌هایی هستند که در برابر دیکتاتور تسلیم شده‌اند و از سوی دیگر مردم دچار چنان خشم و نفرتی علیه شرایط موجود شده‌اند که خود زمامداران نیز از انفجار اجتماعی سخن می‌گویند که ممکن است آنها را «به دریا» بریزد!\nمحمد خاتمی با اشارهای گذرا به اعتراضات سراسری دی‌ماه ۹۶ بدون آنکه به دلایل آن و مطالبات مردم معترض اشاره کند گفت: «بیرونیها احساس می‌کنند تا جریان اصلاحات هست که طرفدار ثبات و مخالف دخالت بیگانه است، راهی برای براندازها نخواهد بود بنابراین به شدت می‌کوبند و در داخل هم اتفاقا گروههایی میگویند این اصلاحات موی دماغ ماست و باید اینها را بزنیم. در عین حال که نقص‌هایی در اصلاحطلبان است اما متوجه باشید که اصلاحات از کجاها ضربه میخورد. اصلاحات ضدبراندازی است. ما میگوییم جمهوری اسلامی پیاده شود یعنی هم اسلام را طوری بفهمیم که سازگار با معیارهای جمهوریت باشد و هم جمهوریت را طوری بفهمیم که با ارزشهای اساسی اسلام سازگار باشد.»\nرییس دولت اصلاحات انتقاد آزادیخواهان به روش استمرارطلبانهی جناح اصلاح‌طلب را که در عمل چیزی نیست جز دست و پا زدن برای سهیم شدن در قدرت سیاسی و اقتصادی و به دست آوردن بعضی از پستهای مدیریتی، «پمپاژ یأس و ناامیدی» دانست که جوانان را هدف گرفته است. وی از اصلاح‌طلبان خواست تا از این انتقادها ناامید نشوند.\nدیدار و سخنرانی خاتمی در حالی صورت گرفته که گاهی اینگونه برایش تبلیغ می‌شود که دیدار و همچنین سخنرانی و انتشار عکس وی ممنوع است.\nسید مجتبی واحدی مشاور پیشین مهدی کروبی از اصلاح‌طلبانی که چند سالی است از این جریان فاصله گرفته در واکنش به سخنان خاتمی در دیدار با «جمعیت زنان مسلمان نواندیش» توییتکرده «محمد خاتمی بار دیگر، براندازی را تقبیح کرده و به اصلاح‌طلبیِ بیخاصیت افتخار کرده. در ضمن به نظر می‌رسد خاتمی دچار دوربینی است و نزدیک را نمی‌بیند. استبداد ولایت فقیه، مردم ایران را خفه کرده، محمد خاتمی استبداد فعلی را نمی‌بیند و از دیکتاتوری رضاخان- هشتاد سال پیش- سخن می‌گوید.»\nبازار کنایه به خاتمی نیز بسیار داغ است و بیش از آنکه مواضع تازه او بازتاب مثبت بین اصلاح‌طلبان داشته باشد تا به دلخواه خود به تعبیر و تفسیر آن بپردازند، بیش از پیش آنها را زیر سوال برده است.\nکاربری به اسم فریدا نوشته «احمدینژاد با تمام وقاحتش یک پله از خاتمی جلو است. او تنها رییس جمهوری است که برای رهبر خط و نشان کشید؛ با همه تنفرم از او و هم‌پیمانانش جراتی که در اعتراض به این سیستم به خرج داد تحسین می‌کنم.» البته باید به این کاربر گوشزد کرد که این را هم باید دقت داشت که «اعتراض به یک سیستم» از کدام موضع است: مترقی یا ارتجاعی‌تر از وضع موجود؟! درست مثل اعتراض خمینی و خامنه‌ای و خاتمی به دوران پهلوی!\nروشن است که خاتمی جزو و عضو نظام است و حمایتهای او از جمهوری اسلامی و چشم فرو بستن‌هایش بر واقعیات قابل درک است. او در این صحبتهای خود حتی چارچوب خود اصلاح‌طلبان در مورد آزادی و حقوق فردی و اجتماعی را هم زیر پا گذشته است. در عین حال همیشه بدترین زمان را برای حمایت بیچون و چرا از نظام انتخاب میکند. پیش از این نیز در اوج تظاهرات سراسری دی‌ماه ۹۶ علیه معترضان موضع گرفت آن هم در شرایطی که تعداد زیادی از تظاهرکنندگان در شهرهای مختلف کشته، ناپدید و بازداشت شده بودند.\nهر چه شرایط اقتصادی و اجتماعی در ایران وخیمتر میشود، اصلاحطلبان بیشتر خود را به کوچه «علی چپ» می‌زنند.\nفاطمه راکعی نماینده مجلس ششم که اکثریت آن را اصلاح‌طلبان داشتند و عضو «جبهه مشارکت ایران اسلامی» و مشاور امور بانوان محمدعلی نجفی شهردار پیشین تهران که عضو «جمعیت زنان مسلمان نواندیش» نیز هست در بهمن‌ماه سال گذشته در مورد «دختران خیابان انقلاب» گفته بود«اگر جامعه بی‌اعتنایی کند و زنان و دختران فرهیخته، موضوع را جدی نگیرند و کسانی تصور نکنند احیانا کار بزرگی در حال وقوع است، خود به خود چنین تحرکاتی خنثی می‌شود»!\nآذر منصوری معاون دبیرکل «حزب اتحاد ملت» و عضو «جمعیت زنان مسلمان نواندیش» که در دیدار با خاتمی نیز حضور داشت از منتقدین حجاب اجباری است که اواخر اسفندماه گذشته گفته بود «فقدان راهبرد در حوزه زناندر جریان اصلاحات کاملا احساس می‌شود.» حال در حاشیه‌ی این دیدار باید پرسید که آیا در طول دو ماه گذشته اصلاحطلبان و حجت‌الاسلام محمد خاتمی در «حوزه زنان» دارای «راهبرد» شدند؟ یا اینکه «راهبرد»شان تحریف تاریخ و دروغگویی درباره موقعیت زنان در دوران پهلوی و پیش از انقلاب است؟!\nبرچسب هاحقوق زنان محمد خاتمی\nنامه محسن مخملباف به محمد خاتمى: اصلاحات ناکارآمد تا کی؟ تا پايان ايران؟!\nعبور از روحانی، عبور از اصلاح‌طلبان، عبور از نظام\n#براندازم، و حمله بی‌سابقه به خاتمی؛ پایان اصلاح‌طلبی حکومتی؟\nحاصل چهل سال حکومت جمهوری اسلامی به مثابه یک نظام ایدئولوژیک، سرکوبگر و ضد حقوق …


بدعهدی انگلیس در وارد کردن ۹۰۰ تن کیک زرد به ایران - بوئین امروز\nمسیر شما ایران و جهان » بدعهدی انگلیس در وارد کردن ۹۰۰ تن کیک زرد به ایران\nکد خبر 6383\nرییس سازمان انرژی اتمی گفت: ما در خصوص ۹۰۰ تن کیک زردی که قرار بود خریداری و وارد کشور شود با مونیز و ۵+۱ قراردادی داشتیم که به امضا هم رسید ولی در لحظات آخر انگلیس بدعهدی کرده است.\nعلی اکبر صالحی رییس سازمان انرژی اتمی در حاشیه مراسم تجلیل از کارآفرینان و مدیران اشتغال زای کشور، جمع خبرنگاران در پاسخ به سوالی در خصوص چشم انداز همکاری های ایران با آژانس در دوره جدید مدیریت آمانو گفت: همکاری های ما با آژانس در یک چارچوب تعریف شده ای است. ما هم اساسنامه آژانس و هم قرار داد پادمان و هم پرودکل الحاقی را داریم و در این چارچوب عمل میکنیم.\nوی افزود: همه تلاش جمهوری اسلامی بر این بوده که به تعهداتی که برای خودش دارد پایبند باشد اما در مقابل خواسته هایی که خارج از این چارچوب باشد به گونه ای عمل کرده که حقوقش تثبیت شود.\nرییس سازمان انرژی اتمی چشم انداز در دوره آمانو را همچنان خوب خواند و با تبریک به آمانو برای انتخاب مجدد، گفت: تا به امروز همکاری مان بسیار خوب بوده و امیدواریم این رویه ادامه یابد. اعتقاد داریم مشکل بخصوصی سر راه نیست که نگران باشیم.\nصالحی ادامه داد: اگر همه به آن چیزی که در برجام آمده و تفسیر به رای نشود و به آنچه به در پروتکل و قرار داد پادمان آمده مشکلی نداریم. تصور اینکه مشکل خاصی را پیش رو داشته باشیم ندارم.\nمعاون رییس جمهور در پاسخ به اینکه آیا مشکل خاصی در روند بازرسی ها بوجود امده که ایران بخواهد مانع دسترسی آژانس شود نیز گفت: در تمامی بازدید ها آژانس در چارچوب عمل میکند زیرا اگر غیر از این باشد دستور عمل ما این است که در چارچوب مقررات جاری و موجود عمل کند.\nصالحی در خصوص میزان ذخایر اورانیوم کشور نیز اظهار داشت: کل ذخایر اورانیوم ما در گذشته ۵۵۰ تن بود که از خارج وارد کرده بودیم، از ابتدای اکتشاف در داخل کشور تا امروز نیز ۱۰۰ تن در داخل تولید کردیم که ۶۵۰ تن میشود. ما بعد از برجام توانستیم ۳۸۴ تن کیک زرد به این ۶۵۰ تن اضافه کنیم. سال آینده امیدواریم تولید اورانیوم داخلی را ۵ برابر بالاترین تولید سابق برسانیم، اگر همه چیز مطابق برنامه پیش رود و تامین مالی لازم شود امیدواریم بتوانیم ۴۰ تا ۵۰ تن اورانیوم تولید کنیم.\nوی ادامه داد: در ازای آب سنگین و غنی سازی که فروختیم ۳۸۴ تن کیک زرد وارد کردیم و به ذخایرمان اضافه کردیم و الان ذخایرمان خوب است.\nصالحی در خصوص ۹۰۰ تن کیک زردی که قرار بود خریداری و وارد کشور شود نیز گفت: ما قراردادی را با مونیز و ۵+۱ در آخرین جلسه در فرانکفورت داشتیم که تایید شد و به امضا رسید اما متاسفانه در لحظات آخر انگلیس بد عهدی کرده که این موضوع توسط وزارت امور خارجه پیگیری می‌شود و اگر عملیاتی شود ظرف ۳ سال ۹۰۰ تن به ذخایر ما اضافه خواهد شد.\nبرچسب ها : 900 تن کیک زرد , بدعهدی انگلیس\n« توصیه های بهداشتی دامپزشکی برای خرید ماهی قرمز عید\nمردم باید اثر اقتصادمقاومتی را در زندگی ببینند؛اکنون اینگونه نیست »


تشديد فضاي امنيتي و اقدامات سركوبگرانه در كارخانه ايران خودرو\nبنا به گزارشهاي دريافتي مزدوران حراست ايران خودرو، با همكاري مأموران وزارت اطلاعات و شوراي امنيت رژيم در داخل كارخانه، فضاي امنيتي را تشديد كرده اند. اين مزدوران همچنين يک گروه ويژه براي شناسايي کارگران مبارز و فعالان کارگري ايجاد کرده اند.\nوزارت اطلاعات رژيم براي به زانو در آوردن كارگران، قصد بازنشسته كردن کارگران قديمي اين كارخانه را دارد. به همين منظور كليه کارگران بالاي 25 سال اين كارخانه را بازنشسته کرده تا ارتباط کارگران جوان را با بدنه فعالان کارگري قطع کند.\nخاطرنشان مي شود رژيم آخوندي اخيرا با ايجاد پليس امنيت در داخل كارخانه به تهديد و شناسايي کارگران جوان پرداخته تا هر گونه ارتباط کارگران با جنبش را در نطفه خفه كند. و با احضار و تهديد به اخراج دهها کارگر در هفته گذشته و انتقال آنها به بازداشتگاه مخوف زير زمين حراست ايران خودرو قصد دارد از گسترش اعتراضات كارگران جلوگيري كند.


آغاز عملیات اجرایی تعدادی از پروژه‌های عمرانی در چالدران\nفرماندار چالدران از آغاز عملیات اجرایی تعدادی از پروژه‌های عمرانی در این شهرستان خبر داد.\nبه گزارش بنانیوز (BanaNews.ir) احمدرضا قلی‌پور پیش از ظهر امروز در جمع مدیران این شهرستان اظهار داشت: امسال تلاش بیشتری را از مدیران این بخش انتظار خواهیم داشت.\nوی افزود: از ۴۴۶ کیلومتر راه روستایی تنها ۵۲ کیلومتر آن آسفالت شده که امیدواریم با اختصاص اعتبار قابل توجهی امسال نسبت به سال‌های گذشته در احداث جاده و آسفالت راه‌های روستایی اقدامات خوبی را شاهد باشیم.\nاین مسئول اضافه کرد: عملیات اجرایی تعدادی از پروژه‌های عمرانی با وجود برودت هوا آغاز شده که امیدواریم امسال که جهاد اقتصادی نام گرفته از غافله جهادگران عقب نمانیم.\nوی با اشاره به نامگذاری سال جاری به نام جهاد اقتصادی تصریح کرد: شعارهای طرح شده در سال‌های اخیر از سوی مقام معظم رهبری ادامه یک خط سیر برای توسعه ایران اسلامی است.\nفرماندار چالدران اضافه کرد: شعارهای اصلاح الگوی مصرف و همت مضاعف و کار مضاعف در بطن جهاد اقتصادی نهفته و در واقع زمینه‌سازی برای جهاد اقتصادی به شمار می‌روند که تحقق این دو شعار در سال‌های گذشته برکات زیادی را برای نظام در بر داشته و مقدمات لازم برای جهاد اقتصادی را فراهم ساخته است.\nاین مسئول با بیان اینکه عرصه مجاهدات مردم و مسئولان امروز در صحنه‌های اقتصادی است، گفت: عنوان جهاد اقتصادی از سوی مقام معظم رهبری در بر دارنده مفهوم مبارزه با دشمن است که از حد تلاش و کوشش فراتر و در واقع نوعی مجاهده و از خودگذشتگی برای تحول در اقتصاد است. لازم است این مسئله از سوی تمام آحاد مردم و مسئولان مورد توجه و دقت نظر قرار گیرد.\nقلی‌پور عنوان کرد: در عرصه‌های علم و فناوری توفیقات ارزنده‌ای نصیب ملت ایران شده که با هدایت این علوم در عرصه‌های اقتصادی به طور قطع تحولات عظیمی را در این حوزه شاهد خواهیم بود.\nوی در پایان اذعان داشت: نامگذاری سال جاری به نام سال جهاد اقتصادی علاوه بر تکمیل زنجیره توصیه‌ها و دغدغه‌های پیشین مقام معظم رهبری، حرکتی موثر و پرشتاب در اجرای قانون تحول اقتصادی به شمار می‌رود.


تنش آبی در خوزستان محدود به ۷۰۰ روستا نیست\nساعت: 12:33 منتشر شده در مورخ: 1400/05/06 شناسه خبر: 1755045\nرئیس مجمع نمایندگان استان خوزستان :\nرئیس مجمع نمایندگان استان خوزستان گفت: تنش آبی در خوزستان محدود به ۷۰۰ روستای آن نوبده، بلکه در دیگر نقاط استان نیز وجود دارد.\nبه گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه خبری تهران نیوز: این روزها در حالی خوزستان گرم‌ترین روزهای فصل گرم سال را تجربه می‌کند که تنش آبی در این استان مقاوم و البته محروم حسابی مردم را کلافه کرده و داد آن‌ها را درآورده است.\nتنش کم‌آبی نه تنها در بخش تامین آب شرب مردم را به دردسر انداخته که بخش‌های کشاورزی و دامپروری را نیز تحت تاثیر قرار داده و خسارات زیادی را به فعالان این بخش‌ها تحمیل کرده است.\nبه گفته مسوولان خشکسالی‌ها، احداث چند سد بزرگ در حوزه جغرافیایی و آب‌ریز استان، فرسودگی شبکه آبرسانی و موضوعاتی از این دست همگی در بروز تنش آبی در خوزستان نقش‌آفرینی کرده و شرایط نامساعد این روزهای این خطه را رقم زده‌اند.\nدر این راستا با عبدالله ایزدپناه، رئیس مجمع نمایندگان استان خوزستان درباره چرایی ایجاد تنش آبی در این استان و آخرین تصمیمات و اقدامات برای عبور از آن به گفت‌وگو نشسته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.\nچالش بی‌آبی در ۷۰۰ روستای خوزستان چه اندازه جدی است؟\nایزدپناه: چالش بی‌آب ی ۷۰۰ روستا در استان خوزستان موضوعی تازه‌ای نبوده و به ماه‌ها پیش برمی‌گردد، البته این روستاها در یک منطقه از استان قرار نداشته و پراکنده هستند.\nالبته چالش کم‌آبی این روزها در استان تنها مختص این روستاها نبوده، بلکه در دیگر نقاط استان نیز وجود داشته و مشکلاتی را برای تامین آب شرب، کشاورزی و دامپروری خوزستانی‌ها ایجاد کرده است.\nالبته در این میان ذکر یک نکته ضروری است و آن اینکه تنش آبی در خوزستان جدی بوده و در صورت عدم چاره‌اندیشی تشدید می‌شود، اما این چالش فضا را برای برخی سوءاستفاده‌های رسانه‌ای فراهم آورده و در این باره غلو و اغراق شده است.\nچه عواملی تنش آبی امروز خوزستان را رقم زده‌اند؟\nایزدپناه: در وهله اول باید به نقش خشکسالی‌های اخیر در کاهش منابع آبی اشاره کرد، از سویی سدسازی‌های بی‌رویه و بدون ضابطه در حوزه جغرافیایی استان بر دامنه مشکلات افزوده و آن را مضاعف کرده است.\nامروز علاوه بر خشکسالی و کاهش بارندگی‌ها، مسئله اصلی موضوع انتقال آب است که علاوه بر ایجاد مشکلاتی برای کشاورزان و تلف شدن دام‌های دامداران، حق‌آبه تالار هوارالعظیم را تحت تاثیر قرار داده و احتمال بازگشت دوباره ریزگردها را تقویت کرده است.\nبخش دیگری از تنش آبی خوزستان ناشی از فرسودگی شبکه‌های آبرسانی و هدررفت بخشی از منابع آب است که مزید بر علت شده و بر دامنه مشکلات افزوده است، البته این نقیصه با نوسازی شبکه آبرسانی مرتفع می‌شود.\nهمه موضوعات یاد شده دست به دست یگدیگر داده‌اند، تا در روزهای اخیر خوزستان با چالش کم\nآبی مواجه شده و شرایط ویژه‌ای بر این استان حاکم شود.\nستاد مدیریت بحران چه راهکارهایی را برای رفع این تنش اتخاذ کرده است؟\nایزدپناه: بر اساس یکی از مصوبات این جلسه و به دنبال مشکلات ایجاد شده در بخش‌های پائین دست سد کرخه در زمینه تامین منابع آب شرب، نیاز احشام و حق‌آبه هورالعظیم رهاسازی موجی از سد مخزنی کرخه در دستور کار قرار گرفت.\nالبته برای رفع این چالش کم‌آبی در تابستان امسال نیاز است حجم رهاسازی آب از کرخه به ۱۵۰ مترمکعب رسیده و بیشتر شود، در این صورت علاوه بر آبگیری تالاب‌ها، دامداران و کشاورزان در مسیر نیز بهره‌مند می‌شوند.\nهمچنین با توجه به چالش کم‌آبی و ضرورت حذف برنج‌کاری، می‌بایست دولت خسارات وارده به کشاورزان را تقبل کرده و به آنان بپردازد.\nپرداخت خسارات از سوی دولت به دامدارانی که دام‌های آنان به دلیل بی‌آبی تلف شده‌اند، یکی دیگر از موضوعاتی بود که در جلسه ستاد مدیریت بحران در دستور کار قرار گرفت.\nبر این اساس همچنین مقرر شد دولت اعتبار ۲۰۰ میلیارد تومانی برای کاهش تنش آبی در خوزستان و آبرسانی به مناطق درگیر با این چالش را اختصاص داده و تامین کند.\nچه تصمیماتی برای تامین آب شرب در شهرها و روستاها گرفته شد؟\nایزدپناه: پیشنهاد شد برای حل معضل در روستاها و مناطقی که به دلیل کاهش منابع آبی زیرزمینی و آب رودخانه‌ها تامین آب شرب آن‌ها با چالش مواجه شده‌اند، در کوتاه مدت اعتبارات نقدی به استان خوزستان برای آبرسانی از طریق تانکرهای آبرسانی اختصاص یابد.\nیکی از نکات مهمی که نباید از آن غافل شد این است که به منظور مدیریت اوضاع حاکم بر خوزستان می‌باییت در وهله اول تامین آب شرب مردم در اولویت کاری قرار گیرد، انصاف نیست در شرایطی که مردم آب کافی در اختیار ندارند منابع صرف مصارف صنعت و کشاورزی شود.\n`); $(this).after(newVideo); }); }); sendAJAX("News/ItemVisited", "id=" + 1755045);


مقایسه شکاف طبقاتی در ایران و سایر نقاط جهان - کنفرانس هکا\nبه گزارش کنفرانس هکا، ایران از میان 143 کشور مورد بررسی در شکاف طبقاتی در رتبه 67 و بالاتر از کشورهایی چون آمریکا و ترکیه قرار گرفته است.\nبه گزارش خبرنگاران، دفتر عمران سازمان ملل متحد به توزیع درآمد بین خانوارها و اشخاص کشورهای مختلف پرداخته است و آنها را بر اساس نابرابری درآمدی (ضریب جینی) رتبه بندی کرده است. در ضریب جینی مقدار صفر بیانگر برابری کامل و 100 بیانگر نابرابری کامل است.\nبر اساس اعلام سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، درآمد به درآمد قابل تصرف یک خانوار طی یک دوره معین اطلاق می شود که شامل درآمدها، خود اشتغالی، درآمد سرمایه ای و انتقال وجوه نقد پس از کسر اقتصادیات بر درآمد و حق بیمه تامین اجتماعی است. درآمد خانوار به نسبت تفاوت نیازهای آنها و یا اندازه ها بین آن ها تقسیم می شود. نابرابری درآمدی بین خانوارها با 5 شاخص مختلف بیان می شود که ضریب جینی یکی از آنهاست.\nطبق آمارهای دفتر عمران سازمان ملل، ایران با متوسط ضریب جینی 37.4 در بازه زمانی 2010 تا 2015، شکاف طبقاتی کمتری به نسبت بسیاری از کشورهای جهان از جمله آرژانتین، برزیل، چین، گرجستان، اندونزی، مالزی، مکزیک، ترکیه و آمریکا دارد. ضریب جینی ایران پیشتر 38.3 بود.\nآفریقای جنوبی با ضریب جینی 63.4 بیشترین شکاف طبقاتی جهان را دارد و پس از این کشور نامیبیا با ضریب 61، هائیتی با ضریب 60.8 و بوتسوانا با ضریب 60.5 قرار دارند.\nکمترین نابرابری هم در کشور اوکراین مشاهده می شود که ضریب جینی آن برابر 24.1 است و پس از آن کشورهای اسلوونی با ضریب 25.6، اسلواکی و جمهوری چک با ضریب 26.1، قزاقستان با ضریب 26.3، قرقیزستان و مولداوی با ضریب 26.8، ایسلند با ضریب 26.9، فنلاند با ضریب 27.1، بلاروس با ضریب 27.2، سوئد با ضریب 27.3 و رومانی با ضریب 27.4 قرار دارند.\nانتشار: 10 مهر 1400 بروزرسانی: 10 مهر 1400 گردآورنده: hecaconf.ir شناسه مطلب: 8458\nبه "مقایسه شکاف طبقاتی در ایران و سایر نقاط جهان" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "مقایسه شکاف طبقاتی در ایران و سایر نقاط جهان"


نوجوانان سخت اعتماد می‌کنند / روایت محمد جهانپا ار نمایش "افسانه ماردوش" و حضور در جشنواره کودک و نوجوان\nکد خبر: 141743 ۱۳۹۸/۰۸/۱۵ ۱۴:۲۶:۴۶\nمحمد جهانپا گفت: نوجوانان برخلاف کودکانند، مخاطب کودک سرعت بالاتری در ارتباط‌گیری با اثر دارد در حالی که هنگام روی صحنه بردن نمایشی برای نوجوانان نخست باید اعتمادشان را جلب کنید تا پای کار بمانند.\nسرویس تئاتر هنرآنلاین، محمد جهانپا کارگردان نمایش "افسانه ماردوش" از مشهد، از جمله هنرمندانی است که در بخش مسابقه نوجوان جشنواره بیست و ششم حضور خواهد داشت.\nجهانپا با ذکر خلاصه داستانی از نمایش "افسانه ماردوش" که منوچهر اکبرلو نگارش آن را بر عهده داشته است، گفت: منوچهر اکبرلو به عنوان یکی از اساتید دانشگاه که سالیان سال است در حوزه پژوهش، تالیف و نمایشنامه‌نویسی کودک و نوجوان فعالیت می‌کند به ما لطف کرد و این نمایشنامه را برای گروه‌مان "جلوه هشتم" نوشت و به دستمان رساند. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان خراسان رضوی قرار بود فعالیتی در حوزه شاهنامه انجام دهد و با توجه به حُسن‌نظر ابراهیم زره‌ساز مدیرعامل کانون قرار بر این شد که این اتفاق توسط گروه ما، با نمایش "افسانه ماردوش" رقم بخورد. همان‌طور که می‌دانید شاهنامه شامل سه دوره اسطوره‌ای، پهلوانی و تاریخی است و "افسانه ماردوش" برگرفته از قسمت اسطوره‌ای آن است و داستان ضحاک ماردوش را روایت می‌کند.\nاو در مورد علت انتخاب این بخش از شاهنامه برای تبدیل کردن به اثری نمایشی، تصریح کرد: من طی جلسات متعدد با کارشناسان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و به خصوص مربیانی که در طول سال از طریق کلاس‌های کتاب‌خوانی و قصه‌گویی با نوجوانان در ارتباط هستند و به واسطه پرس‌وجو از آن‌ها، به این نتیجه رسیدم که داستان ضحاک بیشترین توفیق را در جلسات کتاب‌خوانی و قصه‌گویی داشته است. در نتیجه فضای رزمی و حماسی این داستان به واسطه رویش مارها بر شانه ضحاک و قیام کاوه در کنار فریدون، به نظرمان برای نوجوانان جذاب آمد. فراتر از این، پرداختن به داستان ضحاک موجب بازگشت به فضایی بسیار جذاب می‌شد که شاهنامه بود، شاهنامه‌ای که آبشخوری بسیار بزرگ است و می‌توان سال‌های سال از آن ایده گرفت و آثار متعدد ساخت. البته باید به این نکته اشاره کنم که از دیدگاهی روانشناسانه نمی‌توان هر داستانی از شاهنامه را برای تبدیل کردن به اثری ویژه نوجوانان انتخاب کرد. به عنوان مثال داستان رستم و سهراب و پسرکُشی رخ داده در آن ممکن است حساسیت‌برانگیز باشد و باید به این نکته دقت کرد اما اگر با تحقیق و بر پایه آزمون و خطاهایی که مربیان در طول سال با نوجوانان از سر می‌گذرانند وارد این فضا شوید ضریب خطایتان نیز کمتر خواهد بود. او که نمایش "تیستوی سبزانگشتی"اش برگزیده کارگردانی بخش کودک مسابقه تئاتر ایران بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان شد در خصوص تغییرات احتمالی که در نمایش "ماردوش" نسبت به داستان ضحاک در شاهنامه به وجود آمده است، توضیح داد: داستان بسیار سرراست است و ما دخل و تصرفی در آن نکرده و تلاش کرده‌ایم وفادارانه عمل کنیم تا نوجوانان بیشتری با فضای شاهنامه آشنا و علاقمند به رجوع به آن شوند. شیوه اجرایی‌مان نیز متکی بر حضور بازیگران روی صحنه است و تلاش کرده‌ایم در زمینه طراحی صحنه کاربردی عمل کنیم. دکور ما از سطوحی تشکیل شده است که به فراخورِ هر صحنه تغییر می‌کند و برای هر صحنه، طراحی خاصی در نظر گرفته شده است.\nجهانپا در مورد اجرای عمومی نمایش "افسانه ماردوش" در مشهد، پیش از حضور در بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان نیز افزود: ما در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر مشهد روی صحنه رفتیم، مکانی که معمولا به دفعات معدود در اختیار گروه‌های تئاتر کودک و نوجوان قرار می‌گیرد اما با توجه به سابقه کاری گروه‌مان و اجرای موفق نمایش "تیستوی سبزانگشتی" در همان سالن، دوستان مجددا به ما اعتماد کردند و این سالن را در اختیارمان قرار دادند. "افسانه ماردوش" طی 12 اجرا در شهریورماه روی صحنه رفت و آخرین اجرایمان یک روز قبل از آغاز ماه محرم بود. طی همان 12 شب پیام‌های متعددی از خانواده‌ها دریافت کردم که فرزندانشان در راستای علاقه‌مندی به داستان‌های شاهنامه در پی خرید کتاب آن بودند. امیدوارم فصل دوم اجراهایمان را در دی و بهمن با قوت بیشتری برای مدارس مشهد در شیفت صبح و ظهر و عصرها در قالب اجرای عمومی پیگیری خواهیم کرد.\nجهانپا در مورد گروه تئاتر جلوه هشتم که سرپرستی آن را بر عهده دارد نیز توضیح داد: این گروه از سال 1384 فعالیتش را با تئاتر بزرگسال آغاز کرد و حدود چهار سال است که به صورت مستمر در حوزه تئاتر کودک و نوجوان کار می‌کند. فعالیت ما در حوزه تئاتر کودک و نوجوان از سال 95 با نمایش "مورچه‌ای به نام موری" و حضور در بیست و سومین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان آغاز شد. سال 96 با "دیواکولا" در جشنواره شرکت کردیم و سال 97 با "تیستوی سبزانگشتی" و امسال با "افسانه ماردوش". سه کار قبلی‌مان در حوزه کودک بود و با اقبال خوبی در جشنواره مواجه شد و "افسانه ماردوش" اولین کارمان در حوزه نوجوان است.\nکارگردان نمایش "مورچه‌ای به نام موری" که در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان موفق به کسب جایزه ویژه هیئت داوران شد در خصوص دشواری‌های روی صحنه بردن نمایشی برای نوجوانانِ امروزه که به واسطه تغییر دغدغه‌هایشان نسبت به نسل قبل بسیار متفاوتند، گفت: زمانی که می‌خواهید اثری را برای نوجوانان تولید کنید باید بدانید با مخاطبانی در رده سنی خاص مواجه‌اید. مخاطبانی که بهترین انیمیشن‌های جهان به راحتی در دسترس‌شان است و با هر اثری ارتباط برقرار نمی‌کنند. نوجوانان در این زمینه برخلاف کودکانند، مخاطب کودک سرعت بالاتری در ارتباط‌گیری با اثر دارد در حالی که هنگام روی صحنه بردن نمایشی برای نوجوانان نخست باید اعتمادشان را جلب کنید تا پای کار بمانند.\nاو در خصوص دشواری‌های تئاتر کودک و نوجوان کار کردن در مشهد در قیاس با شهری چون تهران که به واسطه پایتخت بودنش احتمال تجمیع امکانات موجود در آن بیشتر است، نیز توضیح داد: تئاتر مشهد با تئاتر تهران هیچ تفاوتی ندارد مگر در یک چیز و آن امکانات سخت‌افزاری است. همان‌طور که می‌دانید مشهد قطب دوم تئاتر ایران است و گواه آن حضور آثار متعدد تولیدشده در این شهر در جشنواره‌های مختلف و مهم‌ترین آن‌ها جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر است. در مشهد در هر 365 روز سال تئاتر روی صحنه می‌رود و هر زمانی که در این شهر حضور داشته باشید و اراده کنید می‌توانید به تماشای آثاری برای سلیقه‌های متفاوت بنشینید. ما تلاش کرده‌ایم، حداقل در گروه خودمان جلوه هشتم، تئاتری کار کنیم که توام با احترام به درک و دریافت مخاطب‌مان باشد و این امر نمود خود را در انتخاب متن، انتخاب بازیگر، انتخاب موسیقی، طراحی صحنه، طراحی لباس و... نشان می‌دهد. رعایت این نکته منجر به جلب اعتماد مخاطب و تبدیل شدنش به تماشاگر ثابت آثار گروه ما شده است.\nبیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان از 16 تا 21 آبان به دبیری مجید قناد در همدان برگزار خواهد شد.\nکلمات کلیدی: بیست و ششمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان نمایش افسانه ماردوش محمد جهانپا


طارمی: ناراحتی‌ام در زمان تعویض به خاطر مشکل با برانکو نیست/ما فقط یک باند داریم؛ باند پرسپولیس | آوای شمال\nکد مطلب : 63035\nتاریخ انتشار خبر : ۲۶ مهر, ۱۳۹۵ - ۱۴:۲۵\nطارمی: ناراحتی‌ام در زمان تعویض به خاطر مشکل با برانکو نیست/ما فقط یک باند داریم؛ باند پرسپولیس\nمهدی طارمی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، درباره وضعیت تیم ملی کشورمان در راه صعود به جام جهانی، روند گلزنی‌هایش در لیگ برتر، بحث بازی نکردن رامین رضائیان، ناراحتی‌اش از تعویض از بازی با نفت تهران و … صحبت‌هایی کرد که در زیر می‌خوانید.\nفارس: پس از ۲ برد خوب مقابل سپاهان و نفت تهران حالا باید به مصاف استقلال خوزستان در اهواز بروید که قهرمان فصل گذشته است.\nفارس: فصل گذشته قصد داشتی۲۴ گل بزنی اما این اتفاق رخ نداد. برای امسال چند گل را مدنظر داری؟\nفارس: به تیم ملی برسیم. در این ۲ بازی آخر ۶ امتیاز گرفتید و به نظر می‌رسد راه صعود به جام جهانی هموارتر شده است.


اخاذي از مردان در خانه زن صيغه‌اي\nنوشته شده در 29 خرداد 1396 .\nمرد طلافروش وقتي با دعوت زن مطلقه راهي خانه‌اش شد، نمي‌دانست دو مرد خشن با ظرف اسيد در انتظار او هستند.\n25 فروردين ماه مرد طلافروشي وارد اداره پليس شد و گفت چند روز قبل زني به نام پريس همراه دخترش وارد مغازه‌ام شد و سفارش ساخت يك دستبند داد. او شماره تماسش را به من داد و قرار شد كه نمونه ساخته شده دستبند را برايش تلگرام كنم. پرديس چندبار ديگر به مغازه‌ام آمد و گفت كه زني مطلقه است كه به تنهايي زندگي مي‌كند. او گفت كه چند ازدواج ناموفق داشته‌است و از من دعوت كرد تا براي آشنايي بيشتر به خانه‌اش بروم كه قبول كردم. امروز وقتي واردخانه شدم ناگهان دو مرد غريبه وارد شدند. يكي از آنها ظرفي به دست داشت كه گفت داخلش اسيد است. او گفت اگر 40 ميليون تومان به آنها ندهم، اسيد را به رويم خواهد ريخت. آنجا بود كه فهميدم در دام پريس گرفتار شده‌ام و راه فراري هم ندارم. من بيش از يك ميليون تومان در حسابم نداشتم كه کارتم را به آنها دادم. از شاگرد مغازه‌ام هم درخواست پول كردم كه او هم يك ميليون تومان به حسابم ريخت.\nخواستم 2ميليون تومان را بگيرند و رهايم كنند كه قبول نكردند. بعد با برادرم تماس گرفتم و درخواست پول كردم كه حرفم را جدي نگرفت و گوشي را قطع كرد. دو مرد خشن كه از رسيدن به پول نااميد شده بودند، كتكم زدند و 50 ميليون تومان سفته و برگه‌اي مشروط به پرداخت 50 ميليون تومان براي موعد 26 فروردين گرفتند. بعد برهنه‌ام كردند و از من فيلم گرفتند.آنها تهديد كردند اگر پول را پرداخت نكنم يا درباره ماجرا با پليس حرف بزنم بايد منتظر منتشر شدن فيلم‌هايم باشند. بعد از آن توانستم از خانه وحشت خارج شوم.\nبعد از مطرح شدن شكايت، تيمي از مأموران پليس آگاهي به دستور قاضي منافي آذر بازپرس شعبه سوم دادسراي امور جنايي در اين باره تحقيق كردند. كارآگاهان با راهنمايي شاكي خانه مورد نظر را كه متعلق به ناپدري پرديس بود، شناسايي و دو متهم را بازداشت كردند. مأموران پليس در پاركينگ ساختمان يك خودروي پژو 405 كشف كردند كه مدتي قبل از مقابل خانه مردي به نام كامران سرقت شده بود. زن جوان روز گذشته به دادسراي امور جنايي منتقل شد و به قاضي منافي آذر گفت كه اتهام آدم‌ربايي و اخاذي را قبول ندارد. او توضيح داد: مرد طلافروش وقتي متوجه شد كه مطلقه هستم، مدام مزاحم مي‌شد و درخواست دوستي مي‌كرد. او در نهايت درخواست ازدواج داد و براي آشنايي بيشتر او را به خانه ناپدري‌ام دعوت كردم. آن روز هم در حال حرف زدن بوديم كه ناگهان ناپدري‌ام و دوستش از راه رسيدند و شاكي را كتك زدند و يك ميليون تومان از او گرفتند.\nكامران، مالك خودروي سرقت شده هم كه به جلسه دعوت شده بود، گفت كه پرديس همسر صيغه‌اي من بود. او توضيح داد: پرديس سه ازدواج ناموفق داشت و از هر ازدواج هم صاحب فرزندي شده است. كامران گفت: مدتي قبل مردي ناشناس با من تماس گرفت. آن مرد مدعي شد كه پرديس او را به خانه‌اش كشانده و 20 ميليون تومان از او اخاذي كرده است. من از حرف‌هاي آن مرد متوجه شدم كه اين زن به اين شيوه از مردها اخاذي مي‌كند به خاطر همين او را ترك كردم. او درباره سرقت خودرو هم گفت: من سواري پژو را از پرديس به صورت وكالتي خريدم و سند را به نام زدم، اما خودرو مقابل خانه‌ام سرقت شد تا اينكه پليس به من خبر داد آن را در خانه پرديس كشف كرده است. به دستور بازپرس تحقيقات بيشتر از متهمان در جريان است.


سوژه در نظریه‌ی مارکس / پریسا شکورزاده\nمقاله‌ی حاضر مقدمه‌ای است بر تلقی کارل مارکس از سوژه. «سوژه» محصول دنیای جدید است و از زمان دکارت تا به امروز محل دریافت‌ها و معانی متعدد، مناقشات و رد و انکارهای بسیاری شده است. اما آن‌چه در این دریافت‌ها به‌طور کلی مشترک است و در این پژوهش مورد تأمل قرار گرفته، ارجاع این مفهوم به انسان است ازآن‌رو که می‌اندیشد، اراده می‌کند، عمل می‌کند و صاحب اختیار و سرنوشت خود است. به همین معناست که تأمل در باب سوژه در هر زمان مسأله‌ی جدی برای تفکر است. به‌ویژه اگر کاویدن چنین مفهومی را نزد یکی از اثرگذارترین متفکران تاریخ مد نظر قرار دهیم که مسأله‌ی انسان، اسارت و رهایی او همواره یکی از دغدغه‌های اصلی‌اش بوده است. این موضوع با وجود بداقبالی‌های اولیه در میان مارکسیست‌ها، پس از تجربه‌ی فاشیسم و جنبش دانشجویی دهه‌ی شصت فرانسه دوباره اهمیت پیدا كرد ولی همچنان مسأله‌ای مورد اختلاف است. پیچیدگی این موضوع هم به اختلافات مفسران در این مقوله مربوط می‌شود و هم به‌خاطر ابهام آن در نوشته‌های مارکس است.\nادعای این مقاله این است که، برخلاف تفاسیر جبرگرایانه و ضداومانیستی، انسان اصلی‌ترین مسأله‌ی مارکس است و مارکس پس از نقد سوژه در مفهوم دکارتی، تعبیری جانبدارانه، واقع‌گرایانه و عمل‌گرایانه از سوژه ارائه می‌دهد که به واقعیت انسان رنج‌دیده‌ی معاصر نزدیک‌تر است. این تحقیق تلاش می‌کند با روشی فلسفی و تفسیری به ارزیابی مقوله‌ی سوژه نزد مارکس بپردازد و شواهد این ادعا را ارائه کند. برای رسیدن به این مقصود در این‌جا با انسان نوظهور روشنگری آغاز خواهیم کرد و به مقایسه‌ای میان تلقی روشنگری و مارکس از انسان می‌پردازیم. در گام دوم تلاش خواهیم کرد به کاوش در مباحثی بپردازیم که دال بر مرکزی بودن انسان در اندیشه‌ی مارکس است. ازاین‌رو پس از نگاهی به مسأله انسان در آثار مختلف مارکس، مقولات به‌هم‌پیوسته‌ای چون بیگانگی، ایدئولوژی و رهایی ارزیابی خواهد شد. ازآن‌جا‌که آثار دوره‌ی جوانی مارکس بیش از آثار بعدی حاوی مغز فلسفی و نظریات مبنایی مارکس است، در این تحقیق به آثار اولیه‌ی وی توجه بیش‌تری خواهد شد.\nاز پیدایش سوژه تا رسالت تاریخی آن\nبراساس رهیافت فلسفی عصر روشنگری، «انسان خدای انسان است» (فوئرباخ) و برای رسیدن به تکامل و رهایی انسان بر استقلال دانش و خرد تأکید می‌شود. ایمان به خرد یا علم مرکزی‌ترین مقوله‌ی روشنگری است. بیکن، پیامبر روشنگری، معرفت و قدرت را مترادف و حاکمیت و سروری آدمی را در مخزن معرفت نهفته می‌داند. دکارت از جمله فیلسوفان آستانه‌ی عصر روشنگری است که، با عنوان کردنقضیه‌ی کوجیتو، سوژه را در محور هستی و بدین‌ترتیب در محور تفکر غربی قرار می‌دهد؛ انسان همان فاعل شناسا یا سوژه است و جهان همان چیزی است که در اندیشه و تصور «من» دکارتی هویدا م‌یشود؛ جهان تبدیل به ابژه‌ی اندیشه‌ی بشر می‌شود. سوژه چون نقطه‌ی ثقلی در مرکز عالم قرار می‌گیرد و خودمختاری و خودآیینی تازه‌ای به او بخشیده می‌شود که پیش‌تر از آن برخوردار نبوده است. سوژه به‌عنوان ضمیر خودآگاه ذهن شناسنده در فلسفه‌ی دکارت جایگاه ممتاز خود را می‌یابد و از آزادی و اختیار برخوردار می‌شود. به طعنه‌ی هورکهایمر (1384) در فلسفه‌ی دکارت، آزادی محدود فرد بورژوا شکل خیالی آزادی کامل و استقلال کامل را به خود می‌گیرد.\nاز سوی دیگر، بر اثر تحولاتی که با رشد تجارت و صنعت و مهاجرت گسترده‌ی مردم از روستاها به شهرها و رشد اقتصاد مبتنی بر بازار پدید آمده بود، نگاه به انسان ضرورتاً دچار تحول شده بود. با گسترش اقتصاد بازار، افراد دیگر نه جزئی از کل روند اجتماعی تولید و توزیع، بلکه هر فرد عنصر مستقل و خاستگاه علم و عمل خود بود و «هم در ضمیر خود و هم در شعور هم‌نوعان خود، یک عنصر مستقل، نوعی گوهر خرد و یک نقطه‌ی عزیمت به شمار می‌آمد» (گلدمن، 62:1388). مارکس با وجود تکریم روشنگری به‌خاطر این که فرد را به‌لحاظ نظری از کنترل دولت و کلیسا آزاد کرد و راه تغییرات سیاسی و اجتماعی را باز کرد، فردگرایی جامعه‌ی بورژوایی در بوته‌ی انتقاد قرار داد. از نظر مارکس، انسان خارج از اجتماع وجود ندارد و در نسبت با سوژه‌های فردی دیگر خود را درک می‌کند. ماهیت اجتماعی انسان بنیان زندگی اوست. برای مارکس، فرد در کلیت زندگی اجتماعی معنا دارد، به‌عنوان سوژه‌ای که در اجتماع مشارکت می‌کند و با یکی کردن فرد خاص انضمامی با فرد به‌عنوان جایگاه کلیت انسان و وجود نوعی انسان، تذکر می‌دهد که دیگر نباید جامعه را در برابر فرد بفهمیم (Miller,1982:29).\nچنان‌که گفته شد، فرد خودآیین ایده‌آل روشنگری قرار گرفت و به استقلال فرد از قیدهای مذهبی و نهاد کلیسا، سلطه‌ی سیاسی و نهاد پادشاهی تأکید می‌کرد. در پی آزاد کردن انسان از بندهای نادانی و خرافی، عصر روشنگری با شعار «برای دانستن شهامت داشته باش» (کاسیرر،1370) آغاز می‌شود. در پاسخ به روشنگری چیست (1784) کانت در نگاه اول مقاله‌ای در تبیین روشنگری همچون مرحله‌ای در وضعیت ذهنی بشر است، مرحله‌ای که فیلسوف در تعریف آن در آغاز مقاله‌اش می‌نویسد: «روشننگری خروج آدمی است از نابالغی به تقصیر خویشتن خود». این وضعیت ذهنی همزمان است با بیرون رفتن، بیرونی شدن و بیگانه شدن از وضعیتی دیگر به اراده و قصد خود. انسانی که تا پیش از این به دلیل تن‌آسایی و ترسویی ترجیح می‌داد که فکر نکند و دیگران به جای او فکر کنند، اکنون وقتش است که عقل خود را به کار گیرد. در سوی دیگر، این قیّم‌ها علاوه بر تحمیق «جانوران دست‌آموز خود»، آن‌ها را تحت نظارت و کنترل قرار می‌دهند تا از قفس نابالغی‌شان بیرون نیایند. بنابراین وضعیت جدید وضعیتی است که تضاد میان دو گروه آشکار می‌شود و گروهی با در اختیار داشتن دانش بر گروهی دیگر سلطه می‌ورزند. اما دیگرانی که تاکنون هدایت اندیشه‌ی بشر را در دست گرفته‌اند و به کنترل و نظارت بر او پراخته‌اند چه کسانی هستند؟ در این مقاله کلیسا و حکومت دو مرجع اقتدار اصلی‌ای هستند که کانت آن‌ها را شناسایی می‌کند: نهادهایی که جلوی حرکت آزاد اندیشه را می‌گیرند و افراد را در اسارت فکری قرار می‌دهند. در وضعیت جدید یا همان دوران روشن‌یابی باید این قیمومیت اندیشه از نهادهای کلیسا و حکومت گرفته شود و همه بتوانند عقل‌شان را به کار بگیرند.\nسوژه همچون مقوله‌ی مرکزی در گفتمان فلسفی روشنگری که در مقام خودِ اندیشنده‌ی انسان در ارتباط با عقل و شناخت بود، در عرصه‌ی اجتماعی به ایده‌ی آزادی بشریت از شکل‌های مختلف ستم و نادانی و فقر پیوند می‌خورد. رهیافت سیاسی و اجتماعی عصر روشنگری به حقوق (طبیعی) انسان باور داشت. روسو موضوع کتاب اول قرارداد اجتماعی را با این جمله آغاز می‌کند که «انسان آزاد به دنیا آمده و باوجوداین در همه جا دست و پایش بسته است و در بندگی به سر می برد» (روسو،1345:6). از نظر او آنچه که انسان در نتیجه‌ی قرارداد اجتماعی از دست می‌دهد، حق طبیعی و نامحدود او در مورد همه‌چیز و آزادی نامحدود در «وضعیت طبیعی» است. از نظر روسو، انسان‌ها در وضع طبیعی آزاد و مستقل و برابر هستند. اما در مراحل آخر وضع طبیعی با شروع زندگی جمعی و ایجاد تقسیم کار و مالکیت، نابرابری انسان‌ها آغاز می‌شود و آزادی آن‌ها از میان می‌رود. او به دنبال بازگرداندن آزادی به انسان‌هاست و معتقد است «همان قانونی که آزادی طبیعی را از انسان سلب کرده، آزادی را به او پس می‌دهد» (روسو،1345:6). مارکس نیز در ادامه‌ی سنت روشنگری در اندیشه‌ی آزادی انسان است. او با توصیف و تحلیل وضعیت انسان که در نگاه او اکنون تمام وجوه انسانیت خود را از دست داده، می‌کوشد تا راه‌حلی برای رهاییش ارائه دهد. گرچه مارکس لیبرالیسم و درک آن از رهایی فرد را نقد می‌کند، اما در نوشته‌های اولیه‌ی او به‌ویژه در رساله‌ی دکتری‌اش جنبه‌هایی لیبرالیستی مشاهده می‌شوند. لیبرالیسم در معنای اولیه همچون اندیشه‌ی عصر جدید که با شعارهای آزادی و برابری مارکس را همچون بسیاری دیگر مفتون ساخته بود. مارکس بعدتر با گذر از لیبرالیسم، مسأله‌ی رهایی را در سطحی جدید و جهانی مطرح کرد. آزادی حق همه‌ی انسان‌هاست، متعلق به هر طبقه‌ای که باشند. اما ازآن‌جاکه انسان دارای وجود عملی و اجتماعی است، رهایی او نیز امری اجتماعی و همچنین موضوعی سیاسی است. در تحقق رهایی انسان در مقام موجودی اجتماعی به خود بازمی‌گردد. مارکس بدین طریق از فردگرایی لیبرالیسم منتزع می‌شود و آزادی را به امری اجتماعی بدل می‌کند که در گروی آزادی تمام افراد اجتماع است.\nبر اساس درک نیوتونی روشنگری از جهان، با شناخت قوانین مکانیکیِ ماشینِ جهان- که انسان و جامعه هم بخشی از این ماشین هستند- فرد می‌تواند با دانش و شهامت تمام مشکلاتش را حل کند، زندگی سالم و شادی را برای خود فراهم کند و به سوی پیشرفت، آزادی و برابری حرکت کند. بدین‌ترتیب تاریخ نه تنها معنادار است بلکه قابل‌فهم است و جهان امری معقول و قابل‌شناخت برای انسان است. عقل انسان از اقتداری برخوردار می‌شود که افراد را قادر می‌کند جامعه‌اش را طبق میل خود بسازد. کافی است اراده کند و شهامت داشته باشد تا هر وقت و هر جا که خواست تغییر و حتی انقلاب ایجاد کند. مارکس در نقش متفکر روشنگری به دنبال نگاه علمی به سیاست و بنا کردن سیاست بر نظریه‌ای علمی درباره‌ی اجتماع انسانی بود. او همچون دیگر متفکران روشنگری در تلاش بود به جای استوار کردن سیاست بر مذهب، سنت، عرف یا قانون طبیعی، مبنایی علمی برای آن بیابد. به همین دلیل هم از پرودون و سوسیالیست‌های یوتوپیایی و تفکر غیرعلمی انتقاد می‌کرد. به همین ترتیب مارکس تصور ماتریالیستی از تاریخ داشت و با انتقاد از محوریت دادن به ایده، از ماتریالیسم دیالکتیکی دفاع می‌کرد. دیالکتیکی که در فرایند تاریخ به نابودی سرمایه‌داری و به‌وجود‌آمدن جامعه‌ی کمونیستی خواهد انجامید.\nبر اساس تفسیر موجبیت‌گرایانه از مارکسیسم، در نگاه هگلی ـ مارکسیستی جهان مجموعه‌ی به‌هم‌پیوسته‌ای از فرایندها است و این فرایندهای عقلانی، به‌ویژه فرایند تاریخی غایتی درونی دارد که به سوی پیشرفت است. این مقصد ضروری و قابل‌فهم برای انسان است. بنابراین تاریخ به‌رغم شکست‌ها و انحرافاتی که در آن رخ می‌دهد، همواره به سوی تکامل و آزادی جهانی است. دیدگاه مارکسیستی با وجود پذیرفتن آرمان‌های روشنگری، در تغییر انقلابی بیش از اراده به آمادگی و پختگی باور داشت. (Hook,1908:93-96) تفسیرهای مشابه تاریخ را فاعل اصلی نظریه‌ی مارکس و دارای غایت و مسیر مشخصی می‌دانند که منکر آزادی و اراده‌ی انسان است. اما این تفسیر منتقدان بسیاری نیز دارد. ایگلتون فصلی از پرسش هایی از مارکس (1391) را به نقد چنین برداشتی اختصاص می‌دهد و آن را بازی متافیزیکی می‌خواند که نیرویی تقدیری و اختیار بشری و آزادی و ضرورت را در برابر هم قرار می‌دهد و مارکس را جبرگرای تاریخی تمام‌عیاری نشان می‌دهد. جان ریز (1387) نیز دیالکتیک تاریخ و تکامل اجتماعی را به معنای امکان دگرگونی انقلابی تعبیر می‌کند، نه اجتناب‌ناپذیری انقلاب و از خانواده‌ی مقدس شاهد می‌آورد: «تاریخ هیچ کاری نمی‌کند، هیچ ثروت هنگفتی در اختیار ندارد، و دست به هیچ جنگی نمی‌یازد. انسان است، انسان واقعی و زنده، که این همه را انجام می‌دهد، که ثروت دارد و می‌جنگد؛ تاریخ چنان که پنداشته می‌شود، شخصی جدا نیست که از انسان همچون وسیله‌ای برای دست‌یابی به هدف‌های خود بهره گیرد؛ تاریخ هیچ نیست مگر فعالیت انسانی که هدف‌های خود را دنبال می‌کند.» (ریز،1387:170) بنابراین فاعل و سوژه‌ی ماتریالیسم تاریخی مارکس کسی جز خود انسان نیست. کنش انسان اصل ضروری در معنا بخشیدن به تاریخ است و مسیر حرکت تاریخ را تعیین می‌کند. انسان تبدیل به بازیگر اصلی و سوژه‌ی تاریخ می‌شود. عاملی که مأموریت تاریخی‌اش واقعیت بخشیدن به معنای تاریخ است، پرولتاریاست. مارکس در مقدمه بر نقد فلسفه‌ی حق هگل این عاملی جمعی را معرفی کند و در آثار بعدی به بسط آن می‌پردازد. او سوژه‌ای انقلابی را معرفی می‌کند تا با کنش خود تغییر رادیکال اجتماعی را به ارمغان بیاورد. پرولتاریا طبقه‌ای است که با کنش خود می‌تواند رستگاری تمام بشریت را به ارمغان بیاورد.\nمسأله‌ی انسان در آینه‌ی آثار مارکس\nکولاکوفسکی مارکس را در معنای رنسانسی کلمه انسان‌گرا می‌داند و او را دل‌مشغول کلیت وضعیت انسانی و به دنبال نظریه‌ی جامعی در باب انسان می‌بیند (کولاکوفسکی، 19:1389). انسان مسأله‌ی اصلی انسان‌گرایی یعنی سنتی است که به دنبال زندگی خوب، آزادی و شادی برای انسان و نمود یافتن تمام وجوه انسانی‌اش بود. این نگاه انسان‌گرایانه‌ی مارکس را بیش از هر جا در آثار جوانی او می‌توان یافت که همواره آماج نقد یا بی‌اعتنایی بسیاری هم قرار گرفته است و بسیاری از مفسران این نوشته‌ها را به دوران ناپختگی تفکر مارکس نسبت می‌دهند. اما رویکرد دیگری وجود دارد که قائل به پیوستگی و تکامل بین آثار دوره‌ی اولیه و آثار دوره‌ی متأخر است. به‌طور کلی وحدت و پیوستگی میان این دو دوره امروزه بین مفسران مقبولیت بیش‌تری دارد.\nتفسیر انسان‌گرایانه از مارکس در طول تاریخ فکری مارکسیسم همواره آماج انتقاداتی بوده است. چنان‌که اشاره شد، متون محل نزاع در این بحث شامل آثار دوران جوانی مارکس و به‌ویژه مفهوم بیگانگی می‌شود. مفهوم بیگانگی به معنای بیگانه شدن از سرشت واقعی و جوهر انسان، از دست دادن چیزی اصیل و ذاتی است. منتقدان انسان‌گرایی مارکس (از ساختارگرایان فرانسوی همچون آلتوسر تا جریا‌ن‌های مخالف انسان‌گرایی معاصر همچون فوکو و دریدا) فرض چنین ذات یا ماهیت و جوهری اولیه برای انسان را مردود می‌دانند و آن را مفهومی اسطوره‌ای، متافیزیکی وغیره می‌خوانند.\nدر ادامه تلاش می‌کنیم وجوه این انسان‌گرایی مارکس و جایگاه سوژه را در تفکر او روشن‌تر کنیم. به‌طور کلی مارکس در ایده‌آل خود از انسان آزاد به اومانیسم کلاسیک و ارسطویی نزدیک می‌شود؛ انسان آزادی که بر سرنوشت خود حاکم است. سخن گفتن مارکس از «وجود واقعی»، «جوهر انسان»، «انسان واقعی»، «انسان عملی» در آثارش دال بر چنین گرایشی تفسیر می‌شود. (Hodge,1965:173-191) مفهوم «انسان واقعی» در آثار او ناظر بر انسانی است که در ساختن خود به‌عنوان فرد، روابط و اجتماعش آزاد است. او شیوه‌های غیرانسانی و غیرآزادانه‌ای را که انسان در آن‌ها گرفتار شده به ما نشان می‌دهد. انسانی که مارکس از آن سخن می‌گوید انسان انتزاعی نیست و محصول روابط اجتماعی معینی است. اما می‌توانیم شاهد وجوه اومانیسم فوئرباخ در مارکس هم باشیم.\nمارکس در تزهایی درباره‌ی لودویگ فوئرباخ (1379) با گذر از ماتریالیسم سنتی و ایده‌آلیسم آلمانی از ماتریالیسم جدید خود دفاع و تعریف تازهای از سوژه ارائه می‌کند. وی به‌روشنی با ایده‌آلیسم دکارتی که با تفکیک سوژه و ابژه، سوژه را صرفِ فاعل شناسایی معرفی می‌کند، مخالفت می‌ورزد. ذهن به‌عنوان ذاتی در مقابل عین که مستقل از هستی‌اش به درک طبیعت و اجتماع نائل می‌شود، معنایی ندارد. سوژه‌ی انسانی از طریق تغییر عملی جهان خود را عینی می‌سازد و جهان عینی را برای ذهن قابل‌درک می‌کند. جدایی عین و موضوع شناخت از عامل شناخت و مطابقت آن‌ها در شناخت‌شناسی از نظر مارکس مردود است؛ سوژه‌ای خودآگاه به‌عنوان عامل شناسایی و ابژه‌ای مستقل که ذهن به شناسایی آن می‌پردازد. او مخالف درنظرگرفتن خودآگاهی به‌عنوان نقطه‌ی عزیمت شناخت است. خودآگاهی دکارتی جدا از آگاهی از اجتماع و طبیعت برای مارکس وجود خارجی ندارد.\nسوژه‌ی ایده آلیستی پیش از مارکس سوژه‌ی متافیزیکی و غیرتاریخی است. سوژه‌ی کانت همچون سوژه‌ی دکارتی، سوژه‌ی واحد شناساست. این سوژه در فیشته به‌عنوان «من» بیش‌تر جنبه‌ی استعلایی و ایده‌آلیستی پیدا می‌کند و سوژه‌ی هگلی در مقام خودآگاهی و روح مطلق بروز می‌کند. مارکس در جهت دیگری حرکت می‌کند. من استعلایی کانت و سوژه‌ی مطلق هگلی نزد مارکس بعد انضمامی، تاریخی و اجتماعی می‌یابد. او از سوبژکتیویسم کانت برای نفی ابژه‌ی مستقل از سوژه‌ی شناسا بهره می‌گیرد و سپس سوژه را همچون فعالیت محسوس بازتعریف می‌کند؛ سوژه به‌مثابه عمل اجتماعی. مارکس (1379) در تز دوم فوئرباخ می‌گوید: «این مسأله که آیا تفکر انسانی دارای حقیقت ابژکتیو هست یا نه به‌هیچ‌وجه مسأله‌ای نظری نیست بلکه مسأله‌ای عملی است». اتین بالیبار (1393) نیز تنها سوژه‌ی حقیقی مارکس را سوژه‌ی کنش می‌داند که مساوی با فعالیت انقلابی پرولتاریاست. سوژه‌ای که نظم موجود را درمی‌نوردد و جهان را دگرگون و در نتیجه خودش را هم دگرگون می‌کند».\nاز سوی دیگر، به زعم مارکس، آدمی با کار خود، هم از لحاظ ذهنی، یعنی در آگاهی خویش و هم از لحاظ عینی، یعنی در واقعیت، خود را بازتولید می‌کند و موضوع اندیشه قرار می‌دهد. به این ترتیب مارکس سوژه‌ی دکارتی را که سوژه‌ی شناسایی و پذیرنده‌ی منفعل محسوسات بود، به سوژه‌ی فعال و عامل محسوس و اجتماعی تبدیل می‌کند. (آزبرن،47:1388) اینک سوژه‌ی انتزاعی فردی قلمداد نمی‌شود، بلکه در فعالیت و مناسبات اجتماعی تعریف می‌شود.\nبنابراین در نزد مارکس با وحدت عین و ذهن، سوژه و ابژه روبروایم. البته این به معنای ایده‌آلیست بودن مارکس نیست و در این وحدت، برخلاف وحدت هگلی، عین به نفع ذهن مصادره نمی‌شود. نه تنها عینیت از میان برداشته نمی‌شود، بلکه انسان از طریق عمل نیروهای خود را عینیت می‌بخشد. بر اساس تز اول، ماتریالیسم سنتی دچار این اشتباه است که واقعیت را ابژه‌ی شناسایی می‌داند. درحالی‌که واقعیت فعالیت عملی انسانی است. معنای این وحدت بر طبق نظر کولاکوفسکی (1387) «زایل کردن سرشت شیء شده‌ی پدیده‌های اجتماعی و از میان بردن استقلال آن‌ها از انسان به‌عنوان یک عامل فردی و واقعی است». جوهر انسان نه فرد انسانی انتزاعی، بلکه مجموعه‌ای از مناسبات اجتماعی است. او به‌جای افراد مجزا در جامعه‌ی مدنی ـ که مبتنی بر روابط اقتصادی بورژوایی است ـ نظرگاه ماتریالیسم جدید را جامعه‌ی انسانی یا انسان اجتماعی می‌داند که بر روابط اجتماعی تأکید می‌کند. او انسان به‌عنوان وجودی عینی و اجتماعی را همچون یکی از عناصر مرکزی خود ثبت می‌کند. بنابراین جوهر انسان تغییر جهان با فعالیت اجتماعی است. مارکس با سخن گفتن از سوژه‌ی عمل رو به سوی سوژه‌ی انقلابی یا همان پرولتاریا دارد. کارگر به‌واسطه‌ی آگاهی طبقه‌ی کارگر است که متحقق می‌شود و این آگاهی تنها با تغییر شرایط هستی مادی انسان و روابط اجتماعی و زندگی اجتماعی‌اش به دست می‌آید.\nمارکس در خانواده‌ی مقدس پرولتاریا و ثروت را دو قطب مخالفی معرفی می‌کند که معلول مالکیت خصوصی هستند. همچنین پرولتاریا مجبور است مالکیت خصوصی و قطب مخالفش را نابود کند. «طبقه‌ی پرولتاریا در غیریت خود را نابود‌شده احساس می‌کند و در آن ضعف و عجز خاص خویش و واقعیت هستی غیرانسانی را می‌بیند.» (مارکس،64-1358:65) او تأکید می‌کند که ماتریالیسم نباید مسأله‌ی انسان را انکار کند و از انسانیت‌زدایی پرولتاریا و شرایط غیرانسانی او سخن می‌گوید که در نهایت با از میان برداشتن مالکیت خصوصی و پرولتاریا، شرایط دوباره انسان شدنِ انسان را پدید خواهد آورد. (China report, 1984: 36-45)\nدر مانیفست کمونیست مارکس و انگلس از انسان‌هایی سخن می‌گویند که سلاح‌های بورژوازی را که منجر به مرگ‌شان خواهد شد به کار می‌گیرند. این انسان‌ها پرولتاریا یا طبقه‌ی کارگر مدرنی است که نیروی کارش نوعی کالا محسوب می‌شود. پرولتاریا طبقه‌ای است که از میان تمام طبقات مردم سربازگیری می‌کند و با تشکیل حزب سیاسی در برابر بورژوازی می‌ایستد. همچنین پیروزی این طبقه‌ی انقلابی اجتناب‌ناپذیر است.(مارکس وانگلس، 88:45-54)\nمفهوم بیگانگی محور اصلی نظریه‌ی فلسفی مارکس درباره‌ی انسان است و در کتاب دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی 1844 وی مفصلاً مورد بحث قرار گرفته است. مارکس از بیگانگی به‌عنوان انحرافی از انسان سخن می‌گوید؛ بیگانگی انسان از آنچه می‌سازد، از انسان بودنش و تمام فعالیت‌ها و ویژگی‌ها وحواس انسانی‌اش و حتی انسان‌های دیگر.\nدر جامعه‌ی سرمایه‌داری کار کارگر برای سرمایه‌دار موجب بیگانگی کارگر می‌شود و با کار بیگانه‌شده‌ی کارگر، این بیگانگی برای تمام افراد جامعه (اعم از کارگر و سرمایه‌دار) رخ می‌دهد. ازآن‌جاکه کارگران ابزار تولید را در اختیار ندارند، کار آن‌ها نیز به خودشان تعلق ندارد. در شرایط سرمای‌هداری ساخته‌های انسان از او مستقل می‌شوند و کارگر تحت استیلای محصول خویش قرار می‌گیرد. محصول کار در شی‌ء تجسم و عینیت یافته و کار از کارگر بیگانه می‌شود. مارکس عینیت یافتن کار را همان واقعیت یافتن آن می‌داند: «واقعیت‌یافتگی کار در قلمرو اقتصاد سیاسی برای کارگران به صورت از دست دادن واقعیت، عینیت یافتن به شکل از دست دادن شی‌ء و بندگی در برابر آن، تملک محصول به شکل جدایی یا بیگانگی با محصول پدیدار می‌گردد»(مارکس، 126:1378) عینیت‌یافتگی فرایندی است که در آن سوژه خود را به سبب فعالیتش به شکل یک ابژه نشان می‌دهد.\n«کار، یعنی فعالیت حیاتی و زندگی مولد» ( مارکس،1394:131) فعالیت حیاتی انسان برخلاف حیوان با اراده و آگاهی انجام می‌شود. او با این فعالیت مختص انسان کل طبیعت را بازتولید می‌کند؛ انسان علاوه بر تولید نیاز مادی و فیزیکی‌اش، با قوانین زیبایی تولید می‌کند (مانند تولید اثر هنری). این فعالیت آزادنه و خلاق است که زندگی نوعی انسان را شکل می‌دهد. انسان سازنده، خلاق و ابزارساز دال بر انسانی است که جوهره و ماهیت اصلی او را کار تولیدی تشکیل می‌دهد. اما کار انسانی که مجبور است به‌خاطر نیاز به بازتولید خود کارش را به دیگری بفروشد، دیگر آزاد و خلاقانه نیست. نبوغ خلاقانه‌ی انسان‌ها و تولید آزاد و خلاقانه‌ی آن‌ها دچار انحراف شده است. ازاین‌رو نمی‌تواند تحقق بخش قوای ذاتی انسان باشد. در شرایطی کار یعنی فعالیت عملی انسان خصلتی بیگانه از انسان می‌یابد که نسبت به کارگر بیرونی می‌شود (مارکس، 1394:128). بیرونی شدن کار نزد مارکس دارای دو جنبه است: اول، کار اجباری است، آزادانه نیست؛ دوم، کار متعلق به دیگری است. مارکس میان کار اجباری و بیگانه با کار آزاد تمایز می‌گذارد: برخلاف کار آزاد، کار اجباری «وسیله‌ای است صرف برای برآوردن نیازهای بیرون از آن» (مارکس، 1394:129). یعنی هدف نه در خود کار بلکه در بیرون از کار است. اگر به‌خاطر نیازی بیرون از کار نبود فرد از انجام آن سرباز می‌زد. اما او مجبور است برای تأمین نیازهای زندگی و ادامه‌ی بقا کار کند. در نتیجه، کار انسان تبدیل به فعالیتی مستقل از انسان و علیه او می‌شود که به او تعلق ندارد. مارکس این نوع از بیگانگی یعنی بیگانه شدن کار از انسان را «ازخودبیگانگی» می‌نامد.\nنوع سوم بیگانگی نزد مارکس جنبه‌ای دیگر از کار بیگانه‌شده را نشان می‌دهد. «فعالیت آزاد و آگاهانه، خصلت نوعی انسان را تشکیل می‌دهد» (مارکس،1394:131). آنچه که ممیز انسان از حیوان است، فعالیتی مختص نوع انسان، کار تولیدی او بر روی جهان عینی است. جهانی که فعالانه و آگاهانه می‌آفریند و موجب خودآگاهی او می‌شود. اما کار بیگانه‌شده انسان را از زندگی نوعی‌اش بیگانه می‌کند. انسان موجودی نوعی است زیرا هم جزئی از طبیعت است و طبیعت کالبد غیراندام‌وار اوست و هم دارای فعالیت آزاد و آگاهانه است. هستی نوعی انسان مبتنی بر رابطه‌ی عینی او با طبیعت و فرآیند کار است (کالینیکوس، 72:1384). کار بیگانه انسان را از طبیعت بیگانه می‌کند و کالبد غیراندام‌وارش را از او می‌گیرد. درحالی‌که کار تولیدی فعالانه و فکری انسان با شکل دادن جهان عینی وجود نوعی او را به اثبات می‌رساند و محصول کار عینیت نوعی انسان است. بنابراین با گرفتن محصول کار انسان از او زندگی نوعی و کالبد غیراندام‌وارش از او گرفته می شود. کار دیگر نه فعالیتی آزاد بلکه وسیله‌ای اجباری برای زندگی حیوانی انسان است زیرا در جهت برآوردن نیازهای مشترک با حیوانات است. بدین‌ترتیب بیگانگی از وجود نوعی بیگانگی از ذات انسانی است.\nمارکس اینک به نوع چهارم بیگانگی اشاره می‌کند که نتیجه‌ی بیگانگی از محصول، کار و وجود نوعی است، یعنی بیگانگی انسان از انسان‌های دیگر. مارکس خلاصه می‌کند: «آن‌چه درباره‌ی رابطه‌ی انسان با کارش و محصول کارش و نیز با خودش صدق می‌کند، درباره‌ی رابطه‌اش با سایر انسان‌ها، و با کار و ابژه‌ی کار سایر انسان‌ها نیز صدق می‌کند» (مارکس، 1394:133). انسان‌هایی که از ذات خود بیگانه شده‌اند از یکدیگر نیز بیگانه می‌شوند. در نتیجه‌ی این ازخودبیگانگیِ انسان‌شناسانه روابط میان انسان‌ها نیز دچار بیگانگی می‌شود. در فعالیت تولیدی تحت سلطه و جبر انسانی ارتباط میان انسان‌ها بر مبنای رقابت شکل می‌گیرد، نه همکاری و اعتماد (سینگر، 62:1387). مارکس در رابطه‌ی انسان‌ها دو نوع رابطه را با وساطت محصول کار از یکدیگر تفکیک می‌کند: رابطه‌ی کارگر با کارگر و رابطه‌ی کارگر با سرمایه‌دار؛ یعنی رابطه‌ی کارگر با کسانی که کار آن‌ها همچون خودش به آنها تعلق ندارد و رابطه‌ی کارگر با کسانی که محصول کارش به آن‌ها تعلق دارد. آنچه تاکنون گفته شد شامل رابطه‌ی کارگر با کارگر می‌شد و اکنون مارکس اظهار می‌کند که رابطه‌ی کارگر با غیرکارگر که محصول کار او را تصرف کرده، همانند رابطه‌ی او با محصولش است. یعنی «بیگانه، متخاصم، قدرتمند و مستقل از او» (مارکس، 1394:135)؛ همان‌طور که کارگر تحت یوغ و اجبار کارش است، تحت یوغ و اجبار صاحبِ کار هم هست.\nدر وضعیت بیگانه انسان به کالا و به سرمایه‌ای زنده با نیازهایی برای ادامه‌ی حیات تبدیل می‌شود که ارزش وجودش و زندگی‌اش بنا به عرضه و تقاضا بالا و پایین می‌رود. انسان‌زدایی از کارگر هم از نظر ذهنی و هم جسمی سرنوشتی است که کالای انسانی پیشارو دارد. در این وضعیت رابطه‌ی انسان‌ها با یکدیگر بر مبنای خلق نیازهای جدید، وابسته کردن، تحمیل قدرت و برآوردن نیازهای خودخواهانه است.\nمارکس در ایدئولوژی آلمانی بر «آغاز کردن از انسان‌های واقعی، فعال و بر مبنای فرایند زیست» تأکید می کند (مارکس، 295:1379). در این اثر همچنان انسان دغدغه‌ی اصلی است. به‌علاوه می‌توان جایگاه سوژه را در ارتباط با مفهوم ایدئولوژی در این اثر شناسایی کرد که مفصل‌تر به آن خواهیم پرداخت.\nدر آثار متأخرتر مارکس شاهد تبیین‌هایی دقیق‌تر و اقتصادی‌تر از این سازوکار استثمار و نتایجی همچون بتوارگی هستیم. وی در مقدمه‌ای بر نقد اقتصاد سیاسی (1859) نیز همین دیدگاه را دنبال کرده است و انسان‌ها را در زندگی اجتماعی خود ناگزیر از وارد شدن در مناسبات تولیدی معینی می‌داند که مستقل از اراده‌ی آنهاست. به عقیده‌ی مارکس مجموعه‌ی این مناسبات تولیدی تشکیل‌دهنده‌ی زیربنا یعنی ساختار اقتصادی اجتماع است و روبنای حقوقی و سیاسی از آن سرچشمه می‌گیرد و شکل‌های معین آگاهی اجتماعی با آن تطبیق می‌کنند. «بر اساس نظریه‌ی زیربنا و روبنا، ذهن تنها توجیهات سلطه و استثمار را که در قالب ایدئولوژی ظاهر می‌شود منعکس می‌سازد و وظیفه‌ی انعکاس معرفت‌شناسانه‌ی آن تحت تأثیر این عامل مخدوش می‌شود» (بشیریه، 116:1383).\nمفهوم ازخودبیگانگی کار و کارگر در سرمایه همچنان حضور دارند و غلبه بر بیگانگی و غلبه بر سلطه‌ی سرمایه بر کار هدف کمونیسم است. وی در پیش‌گفتار خود بر سرمایه (1387) که مربوط به دوره‌ی سوم فکری اوست و در آن به طرح مفاهیم زیربنا و روبنا می‌پردازد، همچنان تأکید دارد که روابط تولیدی روبنا را تعیین می‌کنند و انسان‌ها برای او فقط مظهر مقولات اقتصادی و تجسم روابط و منافع طبقاتی ویژه هستند. بنابراین نزد مارکس تعیین معنا نه به واسطه‌ی سوژه‌ی مستقل شناسایی بلکه توسط اقتصاد و روابط تولیدی است. روبنا که ایدوئولوژی و هر گونه شناختی در آن جای داده می‌شود توسط زیربنای مادی و روابط تولیدی تعیین میشود. این بدین معناست که افراد دیگر تعیین‌کننده‌ی آگاهی خود نیستند و ازاین‌رو سوژه‌ی قدرت و جایگاه تعیین‌کننده‌ی خود را از دست می‌دهند. شیوه‌ی تولید زندگی مادی است که زندگی اجتماعی، سیاسی و فکری فرد را به‌طور کلی تعیین می‌کند.\nمارکس بر آن است که با تقسیم کار که در هر جامعه‌ای به‌طور کلی صورت می‌گیرد، کنش خود انسان به نیرویی بیگانه در مقابل او تبدیل می‌شود و او را به اسارت می‌گیرد (مارکس، 131:1387). در این فرآیند، «تک‌تک کارگران به کارکردی تک‌بعدی اختصاص می‌یابند و به آن ضمیمه می‌شوند و عادت به کارکردی تک‌بعدی آنان را تبدیل به اندام دایمی می‌کند» (وود، 128:1387). در نظام سرمایه سوژه‌گی هم از کارگر سلب می‌شود و هم از سرمایه‌دار. در سرمایه کارگران تبدیل به اجزای ماشین مکانیکی میشوند، «ماشین مکانیکی سوژه است» و همچون «انسانی ناقص و مثله‌شده به پیچ و مهره‌های این ماشین مبدل می‌شوند» (کولاکوفسکی، 340-1389:338). بنابراین تقسیم کار با بیگانه کردن کارگران از ابعاد دیگرشان و با استثمارشان به‌دست دارندگان ابزار تولید موجب ازخودبیگانگی کارگران می‌شود. با آغاز تقسیم کار، میان کار مادی و ذهنی تمایز پدید می‌آید و آگاهی به تصور چیزهایی غیر از واقعیات که در تضاد با روابط اجتماعی موجوداند، می‌پردازد. در نتیجه‌ی این بیگانگی، بیگانگی ایدئولوژیک شکل می‌گیرد. در این سطح از بیگانگی، کارگران مستعد پذیرش دیدگاه بورژوازی درباره‌ی جهان می‌شوند. جان ریز نظریه‌ی بیگانگی را نظریه‌ای می‌داند که توضیح می‌دهد «چرا جهان هم در عمل و هم در آگاهی طبقه‌ی کارگر متفاوت با ساختار واقعی‌اش پدیدار می‌شود» (ریز، 24:1387)\nمفهوم دیگری که در درک مسأله‌ی سوژه در اندیشه‌ی مارکس مهم و تعیین‌کننده است مفهوم آگاهی و آگاهی کاذب یا همان ایدئولوژی است. ایدئولوژی حاکی از تحریف در ساحت ایده و زبان است که مرزهای عمل را به‌ناچار عقب می‌راند. برای امحای بیگانگی باید در سطح ایده و آگاهی سوژهگی انسان به او بازگردانده شود و این امر ممکن نیست مگر با نقد آگاهی کاذب و درک روابط واقعی حاصل از شیوه‌ی سرمایهداری.\nدر ایدئولوژی آلمانی آگاهی یک محصول اجتماعی و یک رابطه است. آگاهی چیزی است که بیش‌تر در پیرامون سوژه است تا در درون آن. این همان وجهی از مارکسیسم است که مورد ستایش گرامشی نیز قرار میگیرد و آن را نوآوری مارکسیسم میداند. اثبات این امر که هیچ سرشت انسانی مجرد، ثابت و تغییرناپذیری وجود ندارد، بلکه «سرشت انسانی مجموعه‌ی روابط اجتماعی است که بنا به تاریخ تعیین شده‌اند» (گرامشی، 31:1386) بنا به نظر مارکس، در نظام سرمایه‌د‌اری هستی اجتماعی تعیین‌کننده‌ی آگاهی است. آگاهی برخلاف مصلحت انسان و وسیله‌ی انقیاد اوست. اما در نظام سوسیالیستی آگاهی وسیله‌ی رهایی می‌شود. روابط تولیدی و فراورده‌های اجتماعی را در اختیار گرفته و تعیین‌کننده‌ی هستی خواهد بود. در سوسیالیسم افراد دیگر تابع یک قدرت اجتماعی مجهول نیستند، بلکه خود دارای قدرت و برخودار از انسانیت‌اند. آن‌ها خودشان هستی اجتماعی‌شان را تعیین می‌کنند و در جهت منافع نظام سرمایه‌داری تعیُن نمی‌یابند. (کولاکوفسکی، 405:1389)\nاگر همراه با ایگلتون «آگاهی» را اصطلاحی بازماند‌ه‌ی سنت فکری اید‌ه‌آلیستی بدانیم که نزد مارکس همان «ایدئولوژی» است، می‌توانیم برای روشن شدن جایگاه سوژه نزد وی به بررسی ارتباط آن با ایدئولوژی و نقد مارکس از سلطه‌ی سرمایه‌داری نیز بپردازیم. ایدئولوژی نزد مارکس به همان معنای آگاهی کاذب نزد انگلس است- چنان‌که در تزهایی درباره‌ی لودویگ فوئرباخ (1888) و در نامه‌ی مورخ 14 ژوئیه‌ی 1893 خطاب به مرینگ از آن سخن می‌گوید؛ فرآیند ذهنی وارونه‌ای که در آن انسان‌ها به‌درستی نیروهای هادی اندیشه‌های خود را درک نمی‌کنند. (کولاکوفسکی، 1389:190)سخن مارکس (1379) همین معنا را به ذهن متبادر می‌کند وقتی به صراحت می‌گوید «آن‌ها نمی‌دانند چه می‌کنند اما آن کار را انجام می‌دهند». بنابراین آگاهی کاذب نسخه‌ی تحریف شده‌ی واقعیت است.\nبرای دریافت اهمیت و گستردگی این مفهوم نزد مارکس استناد می‌کنیم به یان کرایب (1388) که با درنظرگرفتن معانی متعددی که اصطلاح ایدئولوژی نزد مارکس بر آن‌ها دلالت می‌کند، به بررسی وجوه مختلف ایدئولوژی در اندیشه‌ی مارکس می‌پردازد. وی قلمروی ایدئولوژی را در کنار مفاهیم دیگر این گونه می‌گستراند: ایدئولوژی چونان بیگانگی، دریافت جبر اقتصادی از ایدئولوژی، ایدئولوژی چون توهم، ایدئولوژی چونان تخیل، ایدئولوژی چونان ادراک دقیق یک سطح واقعیت، بازنمایی چونان ایدئولوژی. آن‌چه در تمام این تعاریف از ایدئولوژی مشترک است واقعی نبودن و کاذب بودن آن است که گویی هیچ‌چیز در آن چنان که در واقع هست نمی‌نماید. به عبارت دیگر، در همه‌ی ایدئولوژی‌ها، انسان‌ها و شرایط آن‌ها وارونه به نظر می‌رسند. مارکس این وارونه کردن واقعیت در تخیل افراد و توهم بودن روابط واقعی میان آن‌ها را نتیجه‌ی شیوه‌ی فعالیت مادی محدودشان و روابط اجتماعی محدود ناشی از آن می‌داند (مارکس،294:1379). شیوه‌ی تولید تعیین‌کننده‌ی حیات فکری، اجتماعی و سیاسی است. تولید افکار و ایده‌ها و آگاهی به‌طور مستقیم با فعالیت مادی و روابط تولیدی افراد در پیوند است. بنا به ماتریالیسم تاریخی باورها، سنت‌ها و نهادهای انسان در صحنه‌ی تاریخ اساساً تحت تأثیر نظام تولید، توزیع و مبادله‌ی حاکم‌اند. مارکس وظیفه‌ی بخشی از طبقه‌ی حاکم را تولید توهمات می‌داند که منافع طبقه حاکم را به‌عنوان منافع عمومی جا می‌زنند. مهم‌ترین و روشنگرترین بیان مارکس از این مطلب را در ایدئولوژی آلمانی می‌توان یافت: «ایده‌های طبقه‌ی حاکم در هر عصری ایده‌های حاکم‌اند: یعنی طبقه‌ای که نیروهای مادی اجتماع است، درعین‌حال نیروهای معنوی حاکم آن نیز هست. طبقه‌ای که وسایل تولید مادی را در اختیار خود دارد، مهار وسایل تولید معنوی را نیز به دست دارد، طوری که ایده‌های کسانی که فاقد وسایل تولید معنوی هستند، به‌طور کلی تابع آن‌اند» (مارکس، 1379: 331). با توجه به چنین تفسیری از ایدئولوژی و محدودیت در مرزهای آگاهیِ تعیین‌شده که منافع طبقه‌ی حاکم را منافع طبقه‌ی تحت‌استثمار جلوه می دهد، آیا می‌توان از رهایی سخن گفت؟\nمارکس در رساله‌ی در باب مسأله‌ی یهود که در پاسخ به باوئر و درباره‌ی تمایز رهایی مذهبی و رهایی سیاسی است، به رهایی انسان اشاره می کند. او رهایی انسان را در گروی بازگشت به هستی نوعی خود می‌داند. زمانی انسان به رهایی می‌رسد که زندگی فردی و اجتماعی او یکی شود. انسان کامل انسانی اجتماعی است که از منافع خصوصی و اجتماعی فراتر رفته است و نیروی خود را جزئی از نیروی اجتماعی می‌داند. (مارکس،1380:26)\nدر مقدمه بر فلسفه‌ی حق هگل، ایده‌ی رهایی بیش‌تر بسط می‌یابد. مارکس از انقلاب توسط طبقه‌ای معین سخن می‌گوید که به رهاسازی همگانی جامعه می‌انجامد. پیش‌شرط این امر حضور طبقه‌ای دیگر در مقابل این طبقه است. زمانی انقلاب رخ می‌دهد و رهایی یک طبقه موجب رهایی همه‌ی جامعه می‌شود که همه‌ی محدودیت‌ها و کاستی‌های جامعه در طبقه‌ی مقابل متمرکز شود. مارکس از دو طبقه‌ی دارای تضاد و تخاصم سخن می‌گوید که یکی مظهر ستم است و دیگری مظهر رهایی که رهایی‌اش خودرهاسازی عام قلمداد می‌شود. (مارکس، 46-1380:47)\nاو در پاسخ به پرسش از امکان واقعی رهایی آلمان طبقه‌ای را مییابد که خود انحلال تمامی طبقات است، طبقه‌ای که رهایی‌اش در گروی رهایی دیگر بخش‌های جامعه است. این طبقه مقامی انسانی را طلب می‌کند. انسان‌گرایی مارکس در بحث او از رهایی کاملاً دیده می‌شود، آن‌جا که طبقه‌ی انقلابی‌اش را در طلب انسان بودنِ ازدست‌رفته‌اش نشان می‌دهد: «طبقه‌ای که گم‌گشتگی کامل انسان است و بنابراین تنها می‌تواند با بازیابی کامل انسان خود را بازیابد» (مارکس، 1380:49). او حتی تنها راه ممکن رهایی آلمان را رویکردی انسان‌گرایانه به رهایی می‌داند: «رهایی مبتنی بر نظریه‌ای که انسان را والاترین موجود برای انسان قلمداد می‌کند» (مارکس، 1380:50).\nمارکس برای نخستین بار این طبقه‌ی انقلابی را پرولتاریا می‌خواند، طبقه‌ای که سلاح معنوی‌اش را در فلسفه می‌یابد. او فکر می‌کند زمانی که فکر و آگاهی در میان توده‌ها رسوخ کند، پرولتاریا و تمام جامعه به صورت موجوداتی انسانی به رهایی خواهند رسید. پرولتاریا با نابودی مالکیت خصوصی نظم کنونی جهان را به هم خواهد زد و هر گونه ستمی نابود خواهد شد (مارکس،همان).\nچنانچه از نخستین نوشته‌های مارکس نیز آشکار است، برداشت جبرگرایانه از مارکس مبتنی بر آن که او ازخودبیگانگی و تهی شدن از معنای انسانیت، مبتلا شدن به آگاهی کاذب و تعیین شدن توسط شیوه‌های تولید را سرنوشت ثابت و گریزناپذیر انسان می‌داند، برداشتی نادرست است. نزد مارکس نه تنها این تغییر امکان‌پذیر است بلکه خودآگاهی طبقه‌ی کارگر دارای ضرورت تاریخی است. این همان نقطه‌ای است که مارکس پس از تشخیص بیماری‌ای که در جوامع سرمایه‌داری شیوع یافته، اینک انقلابی سوسیالیستی را به‌عنوان شیوه‌ی درمان این بیماری پیشنهاد می‌کند. انقلابی که نتیجه‌ی آن از میان رفتن مالکیت خصوصی و جامعه‌ای کمونیستی و بدون طبقه است که هیچ قدرت ایدئولوژیکی در آن افراد را در جهت اهداف خود دچار توهم و خطا نکند. سوسیالیسم خودرهایی طبقه‌ی کارگر است. ایگلتون در مخالفت با جبرگرایانه دانستن اندیش‌هی مارکس در شرح اندیشه‌ی او می‌نویسد که انسان‌ها «نه مهره‌هایی بی‌اختیار در دست تاریخ یا ماده یا روح بلکه موجوداتی مختار و فعال‌اند که قادرند تاریخ خویش را با دستان خویش بسازند» (ایگلتون، 119:1391).\nبیگانگی انسان در جامعه‌ی سرمایه‌داری در پرولتاریا تجسم می‌یابد و مقدمه‌ی رهایی نهایی پرولتاریا و تمام انسان‌ها می‌شود. با وجود آن که طبقه‌ی بورژوا نیز دچار بیگانگی می‌شود اما ازآن‌جاکه از موقعیتش راضی است و بیگانگی‌اش جلوه‌ی وجودی انسانی دارد، قصد تغییر آن را ندارد. اما پرولتاریا در بیگانگی‌اش احساس ناتوانی و درهم‌شکستگی می‌کند و خود را در وضعیتی ناانسانی می‌یابد. در شرایط پرولتاریا هر چیز انسانی ازدست‌رفته است و «انسان خود را گم کرده است». ازاین‌رو پرولتاریا با آگاهی از وضعیت ناانسانی خود و تضاد آن با واقعیتش ناگزیر به شورش علیه آن است (مارکس، 8-287: 1387). پرولتاریا انحلال‌گر نظم اجتماعی موجود است و بدین‌گونه رهایی‌بخش همه‌ی انسانهاست. رهایی از بیگانگی در دل کمونیسم است. «کمونیسم الغای ایجابی مالکیت خصوصی، الغای ازخودبیگانگی انسانی و بدین‌سان تملک واقعی ذات انسانی توسط آدمی و برای آدمی است» (همان،302).\nمارکس که راه‌حل‌های سوسیالیست‌های تخیلی را برای غلبه بر ازخودبیگانگی کافی نمی‌یابد، کمونیسم را به‌عنوان راه‌حل غلبه بر مالکیت خصوصی تشریح می‌کند. او پس از نقد کمونیسم خام‌اندیش، کمونیسم دموکراتیک و مستبدانه، در دفاع از کمونیسم سخن می‌گوید و کمونیسم موردنظر خود را چنین توصیف می‌کند:«کمونیسم فرارفتن ایجابی از مالکیت خصوصی به‌منزله‌ی ازخودبیگانگی انسان، و در نتیجه تصاحب راستین ذات انسانی از طریق انسان و برای انسان است» ( همان: 169). مارکس راه فرا رفتن از بیگانگی انسان با کار، خودش، طبیعت و نوعش را کمونیسم می‌داند. کمونیسم از نظر او راه‌حل تمام تعارضات و حل معمای تاریخ است. ازآن‌جاکه بیگانگی اقتصادی در سپهر زندگی واقعی رخ می‌دهد، با الغای مالکیت خصوصی انسان به زندگی واقعی و وجود اجتماعی‌اش بازمی‌گردد. زندگی فردی و اجتماعی انسان در هم‌آهنگی با هم قرار می‌گیرد و فعالیت اجتماعی و لذت اجتماعی را نصیب او می‌کند. در جامعه‌ی کمونیستی، برخلاف جامعه‌ی بورژوایی ـ که خصوصیات انسانی از دست رفته و روابط انسان با جهان در جهت تملک آن‌هاست – استعدادهای فرد تحقق می‌یابد و ادراک سوبژکتیو انسانی شکل می‌گیرد. مارکس در «معنای نیازهای انسانی»، سوسیالیسم را «نمود جدیدی از نیروهای ذاتی انسان» و «غنای نیازهای انسانی» می‌داند. رهایی از بیگانگی همراه است با رهایی حواس؛ «فرارفتن از مالکیت خصوصی، همانا رهایی کامل همه‌ی حواس و خصوصیت‌های انسان است» (مارکس، 1394:174). در وضعیت بیگانگی حواس انسان بیگانه می‌شود و تنها حس مالکیت ظاهر می‌شود. اما با رهایی حواس از بیگانگی، انسان ذات چندجانبه و تمام حواسش را در ارتباط با جهان به کار می‌گیرد و آن‌ها انسانی می‌شوند. کمونیسم با تغییر انقلابی جهان اجتماعی از تناقض سوژه و ابژه، آزادی و ضرورت، فرد و نوع فراتر می‌رود و هدف نهایی که رهایی فرد از شرایط اجتماعی بیگانه‌کننده است، به واقعیت می پیوندد( Miller, 1982:34).\nتولید اجتماعی در مرکز دیالکتیک انسان و اجتماع قرار دارد. از طرفی انسان با تولید اجتماعی شرایط عینی را تغییر می‌دهد و از طرفی دیگر در این فرایند خود را تولید می‌کند. در شرایط اجتماعی بیگانه‌شده، شیوه‌ی اندیشیدن فرد، روابطش با طبیعت و افراد دیگر، توسط خود او تعیین نمی‌شود.(Schmied-Kowarzik, 1999:355-368) رهایی انسان زمانی تحقق می یابد که فرد در زندگی، کار و روابطش یک انسان نوعی باشد. بنابراین رهایی انسان تنها با انقلابی کردن شرایط اجتماعی بیگانه توسط طبقه‌ای که تولید اجتماعی را بر عهده دارد، یعنی پرولتاریا محقق می‌شود. کمونیسم با الغای مالکیت خصوصی انواع ازخودبیگانگی انسان‌ها را رفع می کند و نتیجه‌ی آن «تملک واقعی ذات انسانی توسط آدمی و برای خود آدمی» است. (مارکس، 1377:169) با نابودی سلطه‌ی سرمایه بر کار و مالکیت خصوصی بر پرولتاریا فعالیت نوعی و مناسبات انسان‌ها به خودشان بازگردانده خواهد شد. در جامعه‌ی سوسیالیستی کار انسان تصدیق مستقیم انسانیت خواهد بود و تحقق آن مترادف تحقق کامل انسان است. (کولاکوفسکی،1389:170) در چنین جامعه‌ای همه از آزادی کامل و پیشرفت بهره می‌برند و تضاد انسان با جامعه و طبیعت از میان می‌رود. مارکس در دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی 1844 کمونیسم را با اومانیسم یک‌سان می‌داند، چرا که کمونیسم با الغای مالکیت خصوصی تعارض انسان با طبیعت و انسان را از میان برمی‌دارد و هستی طبیعی و انسانی او یکی می‌شود. (مارکس، 1377:169-172). انسان نوعی نیروهای بیگانه‌ی مسلط بر تاریخ را تحت کنترل خود درمی‌آورد و با رهایی نوع بشر عصر آزادی فرا می‌رسد.\nتأمل در تاریخ سوژه نشان می‌دهد آن‌چه که روشنگری درصدد احیای آن برآمد، نه تنها سوژه را به مرکز هستی بازنگرداند، بلکه به ظهور سوژه‌ی پرقدرت‌تر دیگری با نام سرمایه‌داری منجر شد. سوژه‌ای که مالکِ نیروها و روابط تولید است و در قرن هجدهم قطبی دیگر را در مقابل خود با عنوان طبقه‌ی کارگر برساخت. این طبقه که هستی و تفکرش وابسته به سرمایه‌داری بود چیزی جز جنازه‌ی سوژه‌ی مدرن نبود. در حقیقت با تسلط عقل سرمایه‌داری و سوبژکتیویته‌ی مبتنی بر سود که به نوعی نتیجه‌ی فلسفهی مدرن بود، آنچه در واقع حاصل شده بود، نه سوژهه‌ای موردنظر متفکران روشنگری و مدرنیته، بلکه سوژه‌ی مرده‌ای بود که در چرخ‌های صنعت استثمار می‌شد.\nچنان‌چه طرفداران نگاه ابژكتیویستی در تفسیر ماركس می‌گویند، سوژه‌ی جامعه‌ی مدرن انسان یا پرولتاریا نیست بلكه سرمایه است. نیرویی خودمختار كه اراده و اعمال سوژه‌ی انسانی را تحت انقیاد خود درمی‌آورد. در این نگاه برخلاف دیدگاه ماركسیست‌های سوبژكتیویست به مقاومت نیروهای انسانی توجه نمی‌شود (هیودیس، ٢٢-١٣٩٤:٣٥) باور این مقاله این است كه تفسیر ماركس از آنچه هست و به‌عنوان واقعیت دنیای جدید نزد وی جلوه‌گر می‌شود، متمایل به نگاه ابژكتیویستی و سوژه انگاشتن سرمایه‌داری است. اما از سوی دیگر تفسیر ماركس از آنچه باید باشد، ناظر بر نیروهای انسانی سوبژكتیو است كه در جهت لغو سرمایه‌داری می‌كوشند.\nتمام تلاش مارکس برای بخشیدن هویت عاملانه به پرولتاریا مهر تأییدی بر انقیاد سوژه در ساختار تعریف‌شده‌ی سرمایه‌داری بود. او برای احیای سوژه‌ای که دارای عاملیت و کنشگری باشد، سوژه‌ی دیگری را که همان سوژه‌ی جمعی یعنی طبقه‌ی کارگر است جایگزین می‌کند و رسالت ایجاد تغییر را بر دوش آن می‌نهد. سوژه‌ی فراخوانده‌شده‌ی مارکس تلاشی است برای اکتساب خصایص سوژه‌ی دکارتی که اعتبار خود را از دست داده است. استقلال، عاملیت و خودمختاری انسان‌ها را باید به آنها بازگرداند. آنچه به‌طور عینی در میان این افراد متحقق است، سوژه‌ی دکارتیِ شکست‌خورده است که به انقیاد و استیلا درآمده، اما اهمیت مارکسیسم در همین نقطه است که می‌تواند امکانی را برای این رهایی متصور شود. همان‌طور که رابرت جی. دان (1384) به‌درستی اشاره می‌کند، از زمانه‌ی مارکس به بعد سوژه هم در مقام عاملیت، یعنی کنشگری و هم در مقام موجبیت، یعنی کنش‌پذیری درک شده است. آن‌چه که از زمانه‌ی دکارت سوژه قلمداد می‌شد، در گفتمان مارکسیستی با قرار گرفتن در برابر سلطه‌ی سرمایه‌داری گویی از درون تهی می‌شود. آلتوسر با اشاره به همین امر، سوژه را دارای دو معنا در گفتار معمول می‌داند: «سوبژکتیویته‌ی رها، مرکز خلاقیت‌های فعل و اعمالش» و دیگری «یک موجود تحت فرمان که ذیل تسلط قدرتی عظیم‌تر است و ازاین‌رو از هر آزادی محروم، به غیر از آزادی پذیرش آزادانه‌ی انقیاد خود» است (آلتوسر، 79:1387).\nاما در مارکسیسم در حین باور به سوژه‌ی دکارتی شکست‌خورده، سوژه‌ای که خودآگاه نیست و در برابر استیلا به زانو درآمده، با تلاش برای به‌صحنه‌آوردن سوژه‌های کنشگر برای به‌وجودآوردن تغییر و انقلاب مواجه می‌شویم؛ سوژه‌ی فردی مستأصل به سوژه‌ی جمعی و پرولتاریا – طبقه‌ای که به نظر مارکس انقلاب می‌کند – تبدیل می‌شود. با نظر به این تاریخ درمی‌یابیم که سوژه‌ی سنت مارکسیستی به‌عنوان سوژه‌ی سیاسی- انقلابی دارای اهمیت بسیاری است. البته جای پرسش باقی است که پرولتاریا به‌عنوان سوژه‌ی اصلی مارکسیسم می‌تواند نقش موردانتظار را ایفا کند یا نه. نقدهای بسیاری بر این اندیشه صورت گرفته که فراتر از نوشته‌ی حاضر است.\n1. آزبرن، پیتر. چگونه مارکس بخوانیم. ترجمه‌ی امیرهوشنگ افتخاری راد. تهران: رخداد نو، 1391\n2. آلتوسر، لویی. ایدئولوژی و سازوبرگ‌های ایدئولوژیك دولت. ترجمه‌ی روزبه صدرآرا. تهران: نشرچشمه، 1387\n3. ایگلتون، تری. پرسش‌هایی از مارکس. ترجمه‌ی رحمان بوذری و صالح نجفی. تهران: انتشارات مینوی خرد،1391\n4. ایگلتون، تری. درآمدی بر ایدئولوژی. ترجمه‌ی اكبر معصوم بیگی. تهران: انتشارات آگاه، 1381\n5. بشیریه، حسین. تاریخ اندیشههای سیاسی درقرن بیستم. جلداول: اندیشه‌های مارکسیستی، تهران: نشر نی، 1388\n6. بالیبار، اتین. فلسفه‌ی مارکس. ترجمه‌ی عباس ارض پیما. تهران: نشر دیبایه،1393.\n7. رابرت جی. دان. نقد اجتماعی پست‌مدرنیته، بحران‌های هویت. ترجمه‌ی صالح نجفی. تهران: پردیس دانش، 1384\n8. روسو، ژان ژاک. قرارداد اجتماعی، ترجمه‌ی عنایت الله شکیباپور، تهران: نشر فرخی، 1345\n9. ریز، جان. جبرانقلاب؛ دیالکتیک و سنت مارکسیستی کلاسیک. ترجمه‌ی اکبر معصوم بیگی. تهران: نشر دیگر، 1387\n10. سینگر، پیتر. ماركس. ترجمه‌ی محمد اسكندری. تهران: انتشارات طرح نو،1387\n11. ف. انگلس، ک. مارکس، گ. پلخانف. لودویگ فوئرباخ و ایدئولوژی آلمانی. ترجمه‌ی پرویز بابایی. تهران: نشر چشمه، 1379\n12. كولاكوفسكی، لشك. جریانهای اصلی در ماركسیسم. ترجمه‌ی عباس میلانی. تهران: انتشارات اختران، 1387، ج 2 و 3.\n13. کالینیکوس، الکس. مارکسیسم و فلسفه. ترجمه‌ی اکبر معصوم بیگی. تهران: نشر دیگر، 1384،\n14. کولن، دنیس. تئوری شناخت از نظر مارکس. ترجمه‌ی ب. کیوان، نشر نگرش، 1381\n15. گلدمن، لوسین. روشنگری. ترجمه‌ی شیوا کاویانی. تهران: انتشارات اختران، 1388\n16. مارکس، کارل و انگلس، فردریش. خانواده‌ی مقدس، نقدی بر نقد نقادانه علیه برونو باوئر. ترجمه‌ی تیرداد نیکی. انتشارات صمد،1358\n17. مارکس، کارل. دو نوشته از کارل مارکس، درباره مسأله یهود، ادای سهمی به نقد فلسفه حقوق هگل. ترجمه‌ی مرتضی محیط، هامبورگ: انتشارات سنبله، 1380\n18. ماركس، کارل. دست‌نوشتههای اقتصادی و فلسفی 1844. ترجمه‌ی حسن مرتضوی. تهران: انتشارات آگاه، 1378\n19. ماركس، كارل. سرمایه. ترجمه‌ی حسن مرتضوی. ج1. تهران: انتشارات آگاه، 1387\n20. مارکس، کارل. گزیده نوشتههای کارل مارکس در جامعه شناسی و فلسفهی اجتماعی (گزینش و پیش‌گفتار ت. ب. باتومور و ماکزیمیلین روبل). ترجمه‌ی پرویز بابایی. تهران: انتشارات نگاه، 1387\n21. مارکس، کارل و انگلس، فردریک. مانیفست کمونیست. ترجمه‌ی مسعود صابری. تهران: نشر طلایه پرسو، 1388\n22. وبر،ماکس. اخلاق پروتستانی و روح سرمایه‌داری،ترجمه‌ی رشیدیان و منوچهری، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1373\n23. کاسیرر، ارنست. فلسفه روشنگری، ترجمه‌ی یدالله موقن، تهران: نیلوفر، 1370\n24. كرایب، یان. نظریه اجتماعی كلاسیك. ترجمه‌ی شهناز مسمی‌پرست. تهران: نشر آگه، 1388\n25. آدورنو، تئودور و هوركهایمر، ماكس. دیالكتیك روشنگری، قطعات فلسفی. ترجمه‌ی مراد فرهادپور و امید مهرگان.تهران: نشرگام نو، 1384\n26. وود، آلن. كارل ماركس. ترجمه‌ی شهناز مسمی‌پرست.تهران: انتشارات ققنوس، 1387\n27. افتخاری راد،امیرهوشنگ، هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر، تهران: نشر آگاه 1387\n28. گرامشی، آنتونیو. شهریارجدید، ترجمه‌ی عطا نوریان، تهران: انتشارات اختران، 1386\n29. مساروش، ایشتوان. نظریه‌ی بیگانگی مارکس، ترجمه‌ی شمس‌آوری و فیروزمند، تهران: نشر مرکز، 1380\n30. هیودیس، پیتر. درك ماركس از بدیل سرمایه، ترجمه‌ی حسن مرتضوی و فریدا آفاری، تهران: روزبهان، ١٣٩٤\n1. Hodges, Donald Clark, “Marxism Contribution to Humanism”, Science and Society. Vol. 29, No. 2, Spring 1965, pp173-191\n2. Hook, Sidney. “Enlightment and Marxism”, Journal of the History of Idea, Vol. 29, No.1 (Jan-Mar, 1908). Pp. 93-108\n3. China Report. “Man is the Starting Point of Marxism”, 1984, Vol. 20, 30. Pp. 36-45.\n4. Miller, James. History and Human Existence: From Marx to Merleau-Ponty. University of California Press, 1982\n5. Schmied-kowarzik, Wolfdietrich. Karl Marx as a Philosopher of Human Emancipation, Translated by Allan Smith. Poznan Studies in the Philosophy of the Science and Humanities. Vol. 60, pp. 355-368\n6. Maguire, John (1972), Marx’s Paris Writings: An analysis, Irland, 1st ed.\n7. Katz, Claudio (1994), “The Socialist Polis: Antiquity and Socialism in Marx’s Thought”, The Review of Politics, Vol 56\n آدام شافت، ارنست مندل و دیوید مک للان از جمله مفسرانی هستند که به وحدت میان آثار اولیه و متأخر مارکس قائلند.\n برای نمونه در آثار زیر می توان این نقدها را یافت:\nAlthusser, Louis (2005) Four Marx. London: Verso\nDerrida, Jacques (1993) Spectres of Marx, Peggy Kamuf\n فیتزجرالد در توضیح تقسسیم‌بندی زیربنا و روبنا اظهار می‌دارد که مارکس روبنا را در سه معنا به کار می‌برد: 1- اظهارات قانونی و سیاسی که نشان‌دهنده‌ی رابطه‌ی موجود تولید است؛2- صورت‌های آگاهی که بیان‌گر نگاه خاص طبقه به جهان است؛ 3- فرایندهایی که در آن‌ها انسان نسبت به تعارض‌های بنیادی اقتصادی آگاهی می‌یابد و به مبارزه با آن‌ها برمی‌خیزد تا کار را یکسره کند. منبع: فیتزجرالد،گرامشی و نظریه‌ی هژمونی،حامد یوسفی، سایت نشر بیدار.\n تقسیم کار در اشکال مختلف مالکیت نزد مارکس به انحای مختلف انجام می‌شود. آن‌چه در اینجا به عنوان تقسیم کار از آن سخن می‌گوییم ناظر بر نوع تقسیم کار در جامعه‌ی سرمایهداری است و در ارتباط با مالکیت خصوصی مطرح می‌شود که خود نتیجه‌ی ضروری کار بیگانه‌شده است.\n ایگلتون در کتاب درآمدی بر ایدئولوژی (1381)، ایدئولوژی را پدیده‌ای گفتمانی میداند که با معانی سروکار دارد و در عین حال برخلاف آگاهی ویژگی مادیت معنا را نیز حفظ می‌کند. وی برای توجیه این مسأله استناد می‌کند به و. ن. ولوشنیف، فیلسوف شوروی که در اثر خود با نام مارکسیسم و فلسفه‌ی زبان (1929) می‌نویسد:« اگر ما آگاهی را از محتوای نشانه‌شناختی و ایدئولوژیک آن محروم کنیم، مطلقاً هیچ چیز از آن برجا نمی‌ماند.» از نظر ایگلتون ایدئولوژی ذاتاً اجتماعی و عملی است.»\n نظریه‌ی تناظر طبقه‌ی حاکم و ایده‌ی حاکم که در آن ایده‌های حاکم بر اعمال و آگاهی افراد طبقات دیگر تسلط دارند، بعدتر در اندیشه‌ی گرامشی در مفهوم هژمونی استفاده شد. او به بسط این مفهوم در یادداشت‌های زندان پرداخت.نگاه کنید به گرامشی، 365:197.\n تاکید می‌کنیم که از نظر مارکس اختلاف طبقاتی براساس میزان دارایی افراد شکل نمی‌گیردو پرولتاریا می‌تواند از تمامی طبقات جمعیت یارگیری کند.\n در این اثر مارکس سوسیالیم و کمونیسم را در یک معنا بکار می‌برد\nبر گرفته از سایت نقد اقتصاد سیاسی