با این نشانه ها خواستگارتان خسیس است! - نبض ما\nبه‌روز شده در تاریخ 12 مهر 1396\nآیا شما هم از خساست همسر خسیس خود رنج می برید؟ فکر می کنید، چگونه باید با همسر خسیس کنار آمد؟\nخصوصیات و روان شناسی افراد خسیس\nنشانه های همسر خسیس\nدرمان خساست همسر خسیس\nچگونه با همسر خسیس کنار بیایم؟\nچگونه با همسر خسیس کنار بیاییم؟\nبا این نشانه ها همسر خسیس ندارید!\nنبض ما– همسر خسیس در زندگی مشترک برای شما مشکلات متعددی را بوجود می آورد، حال آنکه ممکن است شما به اشتباه فکر کنید که همسر شما خسیس است.\nخساست یکی از رذیله های اخلاقی است که افرادی به آن دچار هستند. این افراد دچار وسواس خاصی نسبت به حفظ و ذخیره پول می باشند که باعث می شود اطرافیان آن ها، به خصوص همسرانشان هم از این موضوع رنج ببرند. در این مقاله بیشتر به این موضوعات می پردازیم.\nخساست مخالف سخاوت است. در حالی که یک فرد سخاوتمندانه آزادانه می بخشد، اغلب پیدا کردن فعالیت های لذت بخش برای یک فرد خسیس سخت و ناراحت کننده است. اگر چه خساست اغلب در مورد پول است، اما ممکن است فرد در چیزهای دیگر هم خسیس باشد.\nافراد خسیس به سختی می توانند به دیگران پول بدهند. آنها بیشتر می گیرند و کمتر می دهند. نمی گوییم که صرفه جویی در پول، چیز خوبی نیست، اما یک فرد خسیس برای صرفه جویی در مقدار کمی مقدار زیادی از وقت و انرژی خود را فدا می کند.\nاگر این نشانه ها در شما باشد، شما ممکن است دچار خساست شده باشید:\nهر زمان که کسی می خواهد چیزی از شما بگیرد، همیشه می پرسید “چرا؟”\nشما همیشه وانمود می کنید پولی ندارید.\nهنگامی که به تولد مردم می روید، هرگز خرید نمی کنید و فقط خودتان چیزی می پزید یا کاردستی خانگی درست می کنید.\nهنگامی که نوبت شما برای تهیه غذاهای گروهی است، مطمئن می شوید که ارزان ترین مواد ممکن را خریداری می کنید.\nشما حتی اجازه نمی دهید دیگران خودکار شما را قرض بگیرند.\nشما نمی فهمید چرا مردم همیشه هنگام غذا خوردن شما کمی از آن را می خواهند.\nهنگامی که شما به بی خانمان ها پول می دهید، انتظار دارید همه چیز تغییر کند.\nهنگامی که به کسی لطفی می کنید، بعد از مدت زمانی برای او فاکتور صادر می کنید.\nشما از سال ۱۳۸۰تا الان حتی یک جفت کفش جدید نیز خریداری نکرده اید زیرا به نظرتان مشکلی با کفش هایتان ندارید.\nهر گاه بسته ای از شیرینی ها را باز کنید، آن را به صورت بی سر و صدا، با خودتان به داخل اتاق خواب می برید و زیر پتوی تان قایمش می کنید.\nشما همیشه به مردم می گویید که پول خود را برای آینده فرزندتان صرفه جویی می کنید.\nشما همیشه دیگران را مقصر می بینید که پول ندارید.\nبسیاری از افرادی که همسر خسیس محسوب می شوند به زنان خود موعظه می کنند که پول شادی نمی آورد. به این ترتیب است که همسر خسیس تلاش می کند تا دیدگاه خانمش را پایین بیاورند و مفهوم شادی از نظر خودش را به همسرش تحمیل کنند.\nبه بیان دیگر همسر خسیس هرگز پولی را دور نمی اندازد و اعتقاد دارد که یک ریال که ذخیره کنم به معنی این است که یک ریال درآمد داشته ام. برای همین اگر می بینید که شوهر شما وقتی به رستوران می روید حاضر به پرداخت انعام نیست، این می تواند نشانه ای بد برای شما باشد.\nهمسر خسیس مدام گزارش مالی از شما می خواهد. مهم نیست که آیا شما کار می کنید و یا این که خانه دار هستید، حق دارید پول خود را بدون گزارش دادن صرف کنید. تنها کاری که باید انجام دهید این است که تصمیمات خرید را با هم بگیرید. اما آن هم فقط زمانی که قصد خرید چیزی مهم و گران قیمت داشته باشید.\nاین افراد همیشه دست خالی هستند. همسر خسیس و به طورکلی افراد خسیس هرگز انتظارات شما را برآورده نخواهد کرد و یا شما را با یک سورپرایز خوب هیجان زده نمی کنند. زیرا همه چیزهای دلپذیر نیازمند خرج کردن پول است.\nاگر چنین چیزی در رابطه شما با همسر خسیس رخ داد نباید فکر کنید همه چیز به خوبی پیش می رود. در غیر این صورت، به عادت تبدیل خواهد شد، و شما از حرص و طمع عزیزان خود برای حفظ پول برای همیشه رنج می برید.\nبرای درمان خساست همسر خسیس بهتر است ابتدا ریشه های آن را بیابید.\nهمانند بسیاری از رفتارهای انسانی، دلیل اینکه یک فرد خسیس می شود، معمولا در تجربیات گذشته او، به ویژه در دوران کودکی، دفن شده است. یک کودک که در خانواده ای که پول و منابع بسیار کمی دارد رشد کرده، ممکن است ناامنی مالی را تجربه کرده باشد و در نتیجه شاهد نگرانی و اضطراب اعضای خانواده اش در مورد عدم داشتن پول کافی باشد.\nبنابراین، دلیل اول اینکه چرا یک فرد در معرض خساست است، این است که او در مورد پول احساس ناامنی می کند. این ناامنی مالی باعث می شود که او چیزی را که احساس می کند ممکن است برای او کمبود شود رها نکند.\nلذا با دانستن علل و دلایل خساست می توانید به فکر مقابله و یا راهکارهایی برای درمان این ویژگی باشید.\nشوهری که نسبت به خرج کردن پول خساست به خرج می دهد می تواند همسر خود را برنجاند. اگر همسر به لحاظ مالی مستقل باشد و برای خودش درآمد کسب کند، ممکن است مشکل زیادی به وجود نیاید. با این وجود برای زنی که درآمد ندارد سرکردن با چنین شوهری می تواند شرایط سختی را برای او به وجود آورد.\nهمسر خسیس شرایط را برای همسرش برای خرج کردن پول سخت می کند. ممکن است چنین شوهری پول کافی برای اداره خانه را فراهم کند اما زمانی که زن می خواهد برای چیزی خودش خرج کند، با بی پولی مواجه می شود.\nدر این شرایط بهتر است که توافقات مالی بین هر دو نفر وضع شود تا بعدا درگیری نباشد. به عنوان مثال، اگر شما زنی هستید که درآمد دارد، تصمیم بگیرید که چقدر از حقوق شما به خانه کمک می کند و چقدر را باید با خودتان نگه دارید.\nدرحالی که داشتن حساب بانکی مشترک می تواند ایده خوبی باشد، اما این هم خوب است که شما حساب شخصی خود را داشته باشید تا به طور کامل وابسته به همسرتان نباشید و بتوانید نیازهای پولی خود را به دست آورید.\nزنانی که درآمد ندارند می توانند هرماه مقداری پول را از شوهر خود دریافت می کنند. مقدار پولی را که نیاز دارید برآورد کنید به طوری که علاوه بر خرج خانه، نیازهای شخصی شما را نیز شامل شود. اگر احساس کردید پولی که دریافت می کنید کافی نیست این را به شوهرتان گوشزد کنید. با چنین برآوردی دیگر لازم نیست با خجالت و ناراحتی درخواست پول از شوهرتان مواجه شوید.\nدر موقعیت منفعل قرار نگیرید و برای نیازهای خود با او مذاکره کنید. نسبت به مسائل پولی بی تفاوت نباشید. اطلاعاتی راجع به نقل و انتقالات بانکی، سرمایه گذاری، سپرده گذاری در منابع مختلف و غیره داشته باشید تا در مورد مسائل مالی صاحب نظر باشید.\nمقداری از پول را به خودتان اختصاص دهید و خود را به ارائه اطلاعات جزئی از خرج و مخارجتان به شوهر خود عادت ندهید. مگر این که مقدار خرج واقعا قابل توجه باشد.\nبرخی از مردم ذاتا خسیس هستند و قابل تغییر نیستند. اما این افراد در اقلیت قرار دارند. شما باید سعی کنید که بدانید که چرا آنها به این شکل هستند. به طور معمول، دلایل خوبی برای آن وجود دارد مثلا کار آنها به خوبی انجام نمی شود، بازار کار پایدار نیست و آنها می خواهند در صورت نیاز پول صرفه جویی کنند.\nسعی کنید علت رفتارهای صرفه جویی گرایانه را در همسر خود دریابید. با او صحبت کنید تا علت رفتارش را درک کنید، نه اینکه غربزنید، شکایت کنید و یا این که از او دور شوید.\nبه عنوان یک زن و شوهر، مهم است که در زندگی اقتصادی هم شریک باشید؛ شما باید برای رسیدن به یک سازش که برای هر دو شما مناسب باشد تلاش کنید. هنگامی که درباره اهداف مالی خود صحبت می کنید، برنامه ریزی کنید که چقدر را به اهداف صرفه جویانه خاصی نظیر بازنشستگی یا خانه اختصاص داده اید.\nبرنامه ریزی کنید که چگونه برای روز مبادا صرفه جویی می کنید و هنوز هم برای هزینه های شخصی و تعطیلات خرج می کنید. هنگامی که شما اهداف و نگرانی های متقابل خود را مورد توجه قرار داده باشید، مجبور نیستید که شریک زندگی خود را به عنوان یک فرد خسیس مشاهده کنید.\nاگر از گذراندن زمان با شریک زندگی خود لذت می برید، سعی نکنید تمام صحبت های خود به طبیعت خسیس او معطوف کنید. می توانید خوردن غذا در رستوران های گران قیمت را با یک چای در خانه عوض کنید. صبح با همدیگر به پیاده روی بروید و طلوع خورشید را در کنار هم ببینید\nمجید می‌نویسد 6 مهر , 1396\nتعدادی از این نشانه ها رو تو تمام افراد دور و برم دارم میبینم\nمونا می‌نویسد 10 مهر , 1396\nشوهر خسیس بدترین چیز دنیاست. نه خودش خرج میکنه نه میزاره زن و بچش خرج کنن!!\nحسن می‌نویسد 11 مهر , 1396\nزنا ولخرجن. همش میخوان خرید کنن. اگه زیاد بهشون پول بدی همشو خرج میکنن


سایتِ تحلیلیْ انتقادیِ معماریْ شهرسازی اتووود دفتر معماری فابریک؛ پیکره تراشی ارتفاعی و اصلاح فضایی بافت\nآیا می توان بافت یک ساختمان مسکونی از محروم ترین محله های شهر را از نظر فضایی احیا کرد؟ درون پوشش فضایی مشخص به نظر می رسد هیچ جایی برای پاسخ مثبت به تمام سوالات بلند پروازانه وجود ندارد. تهیه مسکن های مورد نیاز با این شرایط بسیاردشوار است. بودجه کم است. درآمد خانوارها محدود است. بنابراین مسئله این است که چگونه فضایی فوق العاده را پیدا کنیم، که در این شرایط سخت معماری؛ یعنی توجه به بعد زیبایی شناسانه مکان را ممکن سازد. راه حل این است که یک طبقه از آپارتمان های دوبلکس را معرفی کنیم. از آنجا که دوبلکس ها به عنوان یک طبقه در نظر گرفته شده است، ایجاد یک حجم به طور معمول با هفت طبقه علیرغم محدودیت ارتفاع ، و ظرفیت 111 آپارتمان امکان پذیر است.در نتیجه، 12 آپارتمان بیشتر طراحی خواهد شد، این یعنی فضای اضافی. با عظمت ترین معماری لوکسی که می توانید در اقامتگاه در پونته د ولاکس Puente de Vallecas پیشنهاد کنید،وسعت است. با انتقال طبقات از یک اسلب خانه سازی متعارف به بیرون، گالری بزرگی ایجاد شده است. کم کردن حجم 12 آپارتمان در پایان حجم، برنامه ی فضاهای جمعی تماشایی را ایجاد می کند. جا به جایی طبقات نه تنها گالری های گسترده ای ایجاد می کند، بلکه گشت و گذار بیرونی را نیز ممکن می سازد. مارپیچ شدن جلوی ساختمان ، گردش را با برنامه های جمعی کلی پیوند می دهد. ترکیبی از خانه های کوچک با طرح هوشمند با گالری های گسترده ی جمعی مرتبط با برنامه های جمعی مانند باغ آبی ، باغ گیاهی، اتاق رو به آفتاب، بدنسازی و اتاقهای مهمان و در نتیجه فرصتهای جدیدی برای زندگی می باشد. از آنجا که همه ی فضاهای زندگی در جنب گالری واقع شده است و تمام نماهای گالری به طور گسترده گشوده شده است، ساکنین تا حدودی فضاهای گردش را، به عنوان فضاهای بیرونی خود در نظر می گیرند . این احساس بوسیله ی جایگزین نمودن نرده های عادی توسط یک طبقه با بستن شبکه هایی که می توانند رشد گیاه را نگهداری کنند، تشدید خواهد شد. بعلاوه شبکه ها بیشترین تماس را با فضاهای اطراف فراهم خواهد کرد و به این ترتیب مردم را به استفاده از گالری هایی مشابه با خیابان ها در فضا دعوت می کند: نشستن در بازشو های گشوده و غذا خوردن در پیاده رو.\nتیپولوژی های مسکونی\nمريم ظهيرتقوي ( 1391/02/10 ) :\nممنون. موضوع و عكساي جالبي بود. كاش بشه اصولي راجع بهش تفكر بشه و اجرايي بشه.\nmohammad mahmoodi ( 1391/04/15 ) :\nkare farshid mosavio ke copy karde mojtamae maskooni paris!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1


پیوستن معترضان جلیقه زرد فرانسه به اعتراضات علیه گروه ۷ | صدای مردم\nفعالان ضد جنگ ، مخالفان جهانی‌سازی ،نیروهای کمونیست و چپ همراه با معترضان جلیقه زرد و نیز ملی‌گرایان باسک به هم پیوسته‌اند تا علیه جنگ افروزی امپریالیسم و شکاف فزاینده فقر- ثروت در جهان راه پیمایی اعتراضی برپا کنند.\nبه گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری رویترز، در این گردهمایی مقابله‌ای که در دو شهر اوندای فرانسه و ارون اسپانیا –با فاصله ۳۰ کیلومتری از محل نشست- برگزار خواهد شد، ۵۰ سازمان مردمی به تظاهرات علیه سیاست‌های اقلیمی و اقتصادی کشورهای بزرگ صنعتی خواهند پرداخت.\nسباستین بالئول، سخنگوی “جایگزین‌های گروه هفت” می‌گوید: “منفعت‌طلبی نشست گروه هفت در این است که نابرابری، تبدیل به محور این رویداد شده و این بخاطر سیاست این کشورهای ثروتمند است که آن را ایجاد و تقویت می‌کنند”.\nاو به گفته خود، تضادی در خصوص همکاری فعالان ضد جهانی‌سازی بین‌المللی با جنبش “جلیقه‌زرد”ها نمی‌بیند. جنبش جلیقه‌زردها، در اعتراض به مالیات سوخت و در اواخر سال ۲۰۱۸ شکل گرفت.\nبایلوئل افزود جنبش استقلال باسک در اسپانیا، خشونت را کنار گذاشته است. در سال ۲۰۱۱، گروه نظامی جدایی‌طلب باسک تحت عنوان “ای‌تی‌اِی”، به کمپین اقدامات مسلحانه خود خاتمه داد. این کمپین، تا آن سال منجر به کشته شدن ۸۵۰ تن در اسپانیا شده بود.\nوی خاطرنشان کرد: “سازمان‌دهی این گردهمایی مقابله‌ای، با دسته چپ‌گرایان گروه‌های جنبش باسک است که دیدگاه‌های مشابهی با جنبش ضد جهانی‌سازی دارند”.\nاو تاکید کرد اگر جلیقه‌زردها –مهم‌ترین جنبش اجتماعی فرانسه- در این گردهمایی حضور پیدا نمی‌کردند، این برنامه ناکام می‌ماند.\nسخنگوی “دوستان زمین” که از سازمان‌های بین‌المللی محیط زیستی است، گفته که حضور جلیقه زردها در این گردهمایی، ضروری است. وی اذعان داشت: “ما در حال ارتباط گرفتن با جلیقه‌زردها هستیم که جنبشی چندجانبه است…\nطی چند روز آینده، هزاران نیروی پلیس ضد شورش، دسترسی به شهر بیاریتز فرانسه -محل برگزاری نشست- را مسدود خواهند کرد. این واهمه وجود دارد که حادثه شورش دسامبر سال پیش در پاریس، مجددا در بیاریتز رخ دهد.


همکاری سامسونگ و گوگل در حوزه پیام رسان‌ها - دنیای فناوری، سینما و موسیقی\nشرکت سامسونگ اعلام کرد برای بهتر کردن تجربه کاربران گوشی‌های هوشمند در برنامه‌های پیام رسان و همینطور با هدف تسریع حرکت صنعت گوشی موبایل به سمت پوشش بهتر و فراگیر شدن «خدمات ارتباطاتی غنی» موسوم به R..\nadmin — سپتامبر 17, 2018\nاین همکاری باعث خواهد شد تا پیام رسان‌های اندروید و سامسونگ بتوانند بدون هیچ مشکلی با هم دیگر و با پیام رسان‌های RCS کار کنند. پیام رسان RCS در واقع نسل آینده سیستم‌های ارسال پیامک یا SMS خواهد بود که با ایجاد ارتباط میان اپراتور و گوشی شما قابلیت های مهمی را در اختیارتان قرار می‌دهد. در این حالت انواع قابلیت‌ها برای شما فعال می‌شود مانند امکان چت با استفاده از اتصال وای فای، ایجاد چت گروهی، مشخص کردن اینکه طرف مقابل در حال تایپ است و نشانه اینکه دریافت‌کننده پیام شما را خوانده و اینکه بتوانید عکس و ویدیو را با کیفیت بالا در همه پلتفرم‌ها به اشتراک بگذارید.\nدر این همکاری، شرکت‌های سامسونگ و گوگل روی این هدف کار خواهند کرد که پیام رسان‌های دو شرکت بتوانند با فناوری‌های RCS شرکت مقابل، از جمله ابرها و پلتفرم‌های پیام رسان تجاری، بدون هیچ مشکلی کار کنند. این دو شرکت در راستای همین همکاری‌ها تا کنون RCS را در تعدادی از گوشی‌های منتخب سامسونگ ایجاد کرده‌اند اما پس از این همکاری این قابلیت به گوشی‌های قبلی سامسونگ هم وارد خواهد شد و این کار از گوشی‌های گلکسی S8 و S8+ آغاز می‌شود.\nگوشی‌های جدید سامسونگ نیز بصورت پیش فرض از پیام رسانی RCS پشتیبانی خواهند کرد. البته این کار در ابتدا برای اپراتورهایی خواهد بود که قابلیت RCS را فعال کرده و یا به زودی فعال خواهند کرد. در نتیجه این کار مشتریان و برندها امکان استفاده آسان‌تر و کامل‌تر از پیام رسان‌های اندروید و سامسونگ را خواهند داشت.\nپاتریک چامت، مدیر بخش نوآوری‌های موبایلی سامسونگ می‌گوید «ما در سامسونگ به مدل همکاری‌های باز پایبند خواهیم بود تا بتوانیم بهترین تجربه ممکن را در اختیار کاربران همه محصولات‌مان قرار دهیم. توسعه همکاری ما با گوگل می تواند به بهتر شدن تجربه کاربران از پیام رسان‌ها منجر شده و امکان گفتگوی راحت آنها با دوستان و خانواده‌شان در هر پلتفرم پیام رسان را فراهم کند. این همکاری به حرکت کل صنعت موبایل به سمت پیام رسانی پیشرفته و پوشش جهانی RCS کمک خواهند کرد».\nآنیل شابهاروال، معاون محصولات ارتباطاتی در گوگل نیز می‌گوید «ما با کل صنعت موبایل همکاری می‌کنیم تا تجربه کار با پیام رسان اندروید را با RCS توسعه دهیم. سامسونگ نقش بسزایی در این برنامه داشته و همکاری ما با این شرکت می‌تواند به توسعه تجربه پیام رسانی در میان کاربران، برندها و کل اکوسیستم اندروید کمک کند».\nیکی دیگر از مزایای این همکاری آن است که برنامه نویسان و برندهایی که پیام رسان تجاری RCS خود (مبتنی بر پروفایل جهانی GSMA 2.0) را با استفاده از خدمات پلتفرمی (MaaP) سامسونگ یا گوگل تولید کنند، می توانند به هردوی پیام رسان‌های اندروید و سامسونگ دسترسی داشته باشند.\nاین همکاری همچنین موجب تسریع فراگیر شدن RCS در کل جهان شده و امکان تجربه پیام رسانی بهینه در کل اکوسیستم اندروید را فراهم می‌کند.\nNext post کارت گرافیک های میان رده GTX 1000 به این راحتی از میدان خارج نمی شوند\nPrevious post پشتیبانی CarPlay از Google Maps و Waze در IOS12


تاریخ : چهارشنبه 14 تیر 1391 - 11:50\nبه علمی می‌گوییم كه به صورت شفاهی و تجربی در گذشته آموزش داده می‌شد و به وسیله این علم انسان‌ها در دوران‌های گذشته مخصوصا در ایران زمین موفق شده‌اند از اعماق زمین نهر ها و جوی‌های آب را بر روی زمین جاری نموده و به كشاورزی بپردازند.\nامروزه با توجه به پیشرفت علم شاید انجام چنین كار هایی آسان به نظر برسد ولی با توجه به اینكه در زمان‌های گذشته تكنولوژی خیلی ابتدایی بوده، حفر قنات كاری بسیار حرفه‌ای و علمی بوده است.\nدر این مقاله كوشش من در این جهت است كه خوانندگان را با گوشه‌هایی از این فعالیت‌ها آشنا سازم و سایر همشهریان محقق را ترغیب نمایم كه تجارب پدران پیر خود را در این زمینه‌ها قلمی ساخته تا مورد استفاده محققین و سایرین قرار گیرد.\nتاریخچه مشكل اساسی قنات چوپانان:\nتاریخچه مشكلی را كه به نگارش در می‌آورم اوج یك فعالیت علمی را در حفر قنات بیان می‌نماید:\nدر دوران نوجوانی كه ساكن چوپانان بودم و ایام تعطیلات تابستانی مدارس را معمولا در چوپانان سپری می‌كردم ، بیشتر اوقات علاقه داشتم كه در جلسات مالكین و مدیران روستا كه معمولا در زیر درختان توت كنار جوی آب تشكیل می‌شد شركت كنم.\nدر آن زمان معمولا در جلسات مالكین، افراد زیر شركت داشتند:\nحاج محمد مستقیمی، رحمتعلی عمادی ، شیخ حسن دیمه كاری، عبدالرحیم رحیمی ژ، میرزا مهدی مستقیمی، حسین حاج مهدی عسكری، عبدالرحیم زاهدی، سید ریاض، محمدرضا مستقیمی (شیخ) پدر این حقیر و چند نفر دیگر از جمله بعضی از فرزندان نسل سوم و بعضی رعایا یا خوش نشین‌ها بودند. كه خداوند همه آن‌ها را رحمت كند.\nیك روز مرحوم قربان سعادت كه استاد مقنی قنات بود و در پیشكار چوپانان كار می‌كرد بعد از آمدن از محل كار به جلسه آمد و مشكلی را مطرح كرد و طلب راه حل نمود.\nمشكل اساسی قنات چه بود؟\nاو چنین گزارش كرد كه چند روزی است پیشكار به سنگی برخورد كرده و ابتدا ما فكر كردیم كه سنگ پاره‌ای بزرگ است كه می‌توانیم با خرد كردن آن تكه تكه آنرا از دل خاك بیرون بیاوریم اما بعد از دو سه روز كار كردن فهمیدیم كه این سنگ خیلی بزرگ است و به تدبیر او شاید به اندازه یك كامیون باشد. او گزارش كرد كه تیم او چهار طرف سنگ را مقداری كنده‌اند تا گوشه سنگ را پیدا كنند اما موفق نشده‌اند. سنگ یكپارچه و آنقدر سخت و محكم است كه كلنگ مقنی داخل چاه بر آن كارگر نیست.\nشركت كنندگان در جلسه نظرات مختلفی را عنوان كردند كه سه نظر مورد موافقت همه قرار گرفت.\nمن اکنون می‌بینم كه كار آن‌ها با اصول علمی حل مسأله كاملا منطبق بوده است.\nفرضیاتی برای حل مشكل قنات:\n1 – باتوجه به اینكه محل پیشكار تا كوه فاصله زیادی دارد به احتمال قوی سنگ بزرگی است كه در مسیر پیشكار قرار گرفته و می‌توان با شكافتن سنگ با اصول معدنكاری از آن عبور كرد.\n2 – برای فهمیدن اینكه با یك تكه سنگ روبرو هستیم یا مانع ما بزرگتر از تصور است بهتر است در راستای قنات 50 متر بالاتر چاه گمانه‌ای زده شود و معلوم گردد ادامه سنگ چقدر می‌تواند باشد تا تصمیم بهتری بتوان اتخاذ نمود.\n3 – بهتر است تصور كنیم كه مانع خیلی بزرگ است و برای فرار از مشكل، سنگ را دور بزنیم یعنی اینكه مسیر قنات را به سمت جندق منحرف كرده بعد از یك یا دو پشته مجددا به سمت راستای قنات به پیش برویم.\nآنروز نظر دوم مورد توافق قرار گرفت و قرار شد یك دست مقنی مسئول حفر چاه گمانه شود كه افراد آن مشخص شدند و كار آغاز گردید. چند روز بعد گزارش شد كه چاه گمانه 5 متر بالاتر از مادر چاه به آب رسیده و چاه كن‌ها به علت آب زیاد چاه دیگر قادر به كندن چاه نیستند و با توجه به اینكه برای مالكین پمپاژ آب میسر نبود از كندن چاه منصرف شدند و نظریه دیگری مطرح شد.\nنظریه جدید بعد از حفر چاه گمانه:\nعنوان گردید كه سنك، مانند بندی یا سدی سنگی است كه جلو پیشكار قرار گرفته و آب پشت آن ربطی به آب پیشكار ندارد و اگر بتوان این سد را شكست امكان دست یافتن به یك سفره آب زیر زمینی امكان پذیر می‌شود. و همین نظریه سبب شد كه هر طور شده سنگ سخت را بشكافند.\nالبته مقداری فعالیت انجام شد و چند متری از سنگ را خرد کردند؛ حتی چشمه آبی هم از دل سنگ فوران زد اما سنگ سخت آنقدر سخت و مقاوم بود. با تحولات انقلاب سپید شاه كشاورزی چوپانان داشت به زمین می‌خورد و بقیه مالكین تنها به لایروبی قنات بسنده كردند.\nفعالیت‌های پس از انقلاب اسلامی برای كندن پیشكار:\nبعد از انقلاب اسلامی با كمكی كه دولت نمود و بودجه‌ای كه مالكین پرداختند و امكانات آتشباری معدن نخلك تصمیم گرفته شد این سنگ از سر راه قنات چوپانان برداشته شود. لذا فعالیت آغاز شد و بعد از مصرف بودجه زیاد و استفاده از تیم معدنكار، عاقبت نیز سنگ مقاوم در مقابل پیشكار و پشتكار مردم پیروز شد و مدیران چوپانان موفق نشدند كمر این سنگ را بشكنند.\nتا سال‌های بعد كه بودجه‌ای از طرف مالكین و دولت تامین گردید، قرار شد كه نظریه سوم اجرا گردد كه با این بودجه موفق شدند یكی دو پشته به جهت دیگر برای دور زدن سنگ بكنند و این رشته سر دراز دارد كه اگر گزارشی در این زمینه از افراد مطلع خصوصا آقای رفیع و آقای حاج ابوالقاسم زاهدی تهیه شود مشكلات كار دقیقا بیان خواهد گردید.\nپدران ما عقیده داشتند كه باید هر دو سال یكبار سراسر قنات لایروبی شده و حداقل سالی یك پشته قنات به جلو پیشرود تا نقصانی در آب قنات پیش نیاید.\nسخنان فوق اهمیت قنات و زحماتی را كه گذشتگان ما كشیده‌اند و علم و تجارب آن‌ها را آشكار می‌سازد. شركت در جلسات فوق مرا كنجگاو كرد كه سوالات زیادی در مورد حفر قنات مطرح كنم و بیاد دارم كه مرحوم پدرم و مرحوم عبدالرحیم زاهدی با چه دقتی و با نمایش تصاویری كه با انگشت روی خاك رسم می‌نمودند ریزه كاری‌های این علم را برای من توضیح می‌دادند. یكی از ان سوالات مرا به درس هندسه خیلی علاقه‌مند ساخته بود و سعی می‌كردم كه گفته‌های آن‌ها را با آموخته‌های درس هندسه خود تطابق دهم. در اینجا بیاد استاد هندسه خود در نایین، استاد سلیمانی افتادم و برای او از خداوند طلب خیر و رحمت می‌نمایم.\nچگونه دو میله چاه در زیر زمین به یكدیگر سوراخ می‌شده است؟\nامروزه شاید با وسایلی كه وجود دارد و با مهندسینی كه می‌توانند از این ابزار استفاده كنند كار آسانی باشد؛ هر چند كه دیدیم در اصفهان در حفر كانال مترو نزدیك بود سی و سه پل هم خراب شود! اما من بر آنم كه طرز كار مقنی‌ها را تشریح كنم.\nمعمولا دو حلقه چاه به فاصله 50 متر از هم كنده می‌شود كه چاه بالایی نزدیك به مادر چاه و چاه پایینی نزدیك به چشمه قنات خواهد بود. واضح است كه بین چاه بالایی و پایینی شیبی روی سطح زمین قرار دارد كه با تراز اختلاف شیب محاسبه می‌شود، حال اگر چاه بالایی 30 متر باشد و شیب زمین هم نیم متر باشد عمق چاه پایینی را 5/29متر می‌كنند.\nبعد از آماده شدن دو حلقه چاه دو دست مقنی از هر دو چاه باید به سمت یكدیگر پیش بروند تا به هم دیگر برسند.\nاین كار دو فایده دارد:\nاول آنكه سرعت كار بالا می‌رود، دوم آنكه برای خارج كردن خاك داخل كانال باید در نهایت مسافت كمتری پیموده شود.\nاما كوچكترین انحراف سبب سوراخ نشدن كانال می‌شود.\nچگونه این مشكل حل می‌شده است؟\nبعد از آماده شده دو میله چاه، طنابی بالای دو میله چاه در راستای مسیر قنات و در هر چاه دو ریسمان به ته چاه كشیده می‌شده بطوریكه دو سر هر ریسمان در داخل هر چاه به چوبی یك متری متصل و دو سر دیگر ریسمان‌ها در بالای چاه به طناب مسیر قنات متصل می شده است. حال دو چوبی كه در دو چاه آرام می‌گرفته، مسیر كندن كانال را برای مقنی مشخص می‌ساخته است. پس از آن كار حفر در آن مسیر آغاز می‌شود.\nاز یك مقنی سوال كردم كه در موقع جلو رفتن كانال چطور در كار شما انحرافی پیش نمی‌آید؟ در پاسخ گفت: معمولا نور پشت سرمان كه از میله چاه به داخل كانال می‌افتد راهنمای ماست كه مسیر را مستقیم به پیش برویم.\nحتما وقتی دو میله چاه به هم سوراخ می‌شود تراز است و برای جریان یافتن آب به شیبی نیاز است. مقنی‌ها بعد از سوراخ شدن دو چاه، آب را كه همیشه در چاه‌های بالایی وجود دارد جاری می‌سازند. حركت آب مشخص می‌كند كه چه مقدار باید كف برداری شود، لذا كف قنات به اندازه لازم برای جریان آب برداشته می‌شود. بعد از كف برداری جلو آب ، برای جلوگیری از حفر پشته بعدی با خاك سد می‌شود و فقط در مواقع ضروری آن بند خاكی را می‌گشایند.\nمسیر چاه‌های منتهی به چوپانان نایین، برگرفته از گوگل ارث\nریزه كاری‌های زیادی در حفر قنات تجربه شده است كه این تجربیات دریایی از مهندسی حفر قنات است و این مقاله مشت نمونه خروار است. اكنون كه می‌شنوم بسیاری از فرزندان چوپانان رشته عمران می‌خوانند، چه خوب است در این زمینه تحقیقات دقیقی انجام داده و این تجارب را علمی، مكتوب نمایند.\nمنبع : نایین پژوه\nلینک این مطلب : http://naeinpajoh.comp71


آینده بزرگ ترین انتخابات اقتصادی کشور چگونه پیش خواهد رفت؟ | فردا بورس - FardaBourse.ir\nآینده بزرگ‌ترین انتخابات اقتصادی کشور چگونه پیش خ...\nاقتصادآنلاین – سارا محسنی؛ بنابر تصمیم شورای عالی بورس در جلسه 12 اسفندماه سال جاری، برگزاری انتخابات در تاریخ 20 اسفندماه لغو و به آینده موکول شد.\nتعجیل در اجرای انتخابات و بروز تخلفاتی در اجرای قانون تجارت، تخلفات در انتخابات هیات مدیره مجامع شرکت‌ها، اجبار سهامداران به سجامی شدن برای حضور در انتخابات الکترونیکی و همچنین عادلانه نبودن انتخابات اینترنتی از جمله دلایلی بود که براساس آن شورای عالی بورس، برگزاری انتخابات را متوقف کرد.\nانتخابات شرکت‌های سرمایه‌گذاری سهام عدالت استانی به دلیل اینکه حد نصاب لازم برای برگزاری را نداشتند، لغو شدند (حداقل نصاب لازم جهت رسمیت جلسه، بیش از نیمی از سهامداران است). این در حالی است که عوامل بسیار دیگری نیز در لغو انتخابات تاثیرگذار بودند. از سوی دیگر، هنوز دلیل تعجیل دولت برای برگزاری انتخابات شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی مشخص نشده و توضیحی درخصوص این موضوع، ارايه نشده است.\nبه گفته فرهاد دژپسند، وزیر اقتصاد، به حد نصاب نرسیدن نامزدها و نیامدن استعلام آنها دلیل تعویق بود. اما پیش از لغو انتخابات، موضوعات دیگری از سوی برخی از مسيولان شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی و نمایندگان مجلس مطرح شد که برگزاری انتخابات را از پایه و اساس دچار مشکل می‌دانستند.\nچالش‌های اصلی برگزاری بزرگ‌ترین انتخابات اقتصادی کشور پیش از لغو شدن\nاطلاع رسانی در زمینه انتخابات شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی سهام عدالت به شدت ضغیف بود و میتوان گفت که این موضوع، فکر عدم شفافیت در اقدامات دولت را بیش از پیش تقویت کرد. هیچ سازوکاری مبنی بر اینکه افرادی که به عنوان هیات مدیره انتخاب می‌شوند، صلاحیت حرفه‌ای را دارا هستند یا خیر، وجود نداشت و این امر، احتمال ایجاد رانت را به دنبال داشت. باید توجه داشت که وزارت اقتصاد، یکی از اصلی‌ترین متولیان برگزاری این انتخابات است و با برگزاری انتخابات با چنین شیوه اشتباهی، زمینه را برای ایجاد فساد در این وزارتخانه را ایجاد می‌کرد.\nاز سوی دیگر، در آیین‌نامه آزادسازی سهام عدالت به وضوح مشخص شده است که اساسنامه شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی باید اصلاح شود، اما این نکته مورد توجه قرار نگرفته بود. آیین‌نامه بر این موضوع تاکید دارد که در ابتدا اساسنامه به گونه‌ای اصلاح شود که صلاحیت حرفه‌ای مدیران را تضمین دهد و بر اساس اساسنامه جدید، مدیران انتخاب شوند تا این وضعیت نابسامان مدیریتی اصلاح شود. اما این اتفاق رخ نداد.\nاکبر حیدری، سخنگوی شرکت‌های سرمایه گذار استانی سهام عدالت نیز پس از لغو انتخابات مجامع گفت: رعایت قانون اصلی در همه قوانین است و همه باید به آن پایبند باشند. بعد از ابلاغیه 9 اردیبهشت رهبری، مقرر شد شورای عالی بورس مقررات انتقال سهام به صاحبان سهام را تدوین کند. بر این اساس، آیین‌نامه‌ای تدوین شد که به اعتقاد بخش غیردولتی و مردمی سهام عدالت یعنی مدیران شرکت‌های سرمایه گذاری استانی و تعاونی‌های شهرستانی واجد ابهامات قانونی و حقوقی بود، اما در هر صورت تا زمانی که اصلاح نشده همه مکلف به اجرای آن هستند.\nبه گفته وی، در این آیین‌نامه آمده است که بعد از افزایش سرمایه شرکت‌های سرمایه گذاری استانی ابتدا باید اساسنامه آنها برای انطباق با آيین‌نامه‌های مجامع الکترونیکی براساس مصوبه سازمان بورس اصلاح شود، سپس انتخاب مدیران صورت گیرد. پس از آن، این سهام از توثیق سازمان خصوصی‌سازی آزاد شود و در نهایت در بورس پذیرش شوند. اما متاسفانه هیات پذیرش بورس اوراق بهادار تهران به محض افزایش سرمایه شرکت‌ها نسبت به پذیرش و معاملاتی شدن این شرکت‌ها اقدام کرده است. یعنی ترتیبات اجرایی آیین‌نامه را حتی زیر مجموعه خود سازمان بورس نیز رعایت نکرده است.\nنکته حايز اهمیت دیگر این است که در اساسنامه شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی، اشاره‌ای به برگزاری انتخابات مجامع الکترونیک نشده و این موضوع خلاف قانون تجارت است. در ماده 72 قانون تجارت اشاره شده که مجامع شرکت‌های سهامی باید بر اساس اساسنامه آنها برگزار شود.\nمدیریت و مالکیت شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی همچنان در اختیار دولت\nدر بند 4 فرمان 8 ماده‌ای رهبری تاکید شده که شرکت‌های سرمایه گذاری استانی طبق قانون تجارت فعالیت کنند و همین موضوع در مواد 34 تا 38 اصل 44 نیز تاکید شده که دولت از دخالت در امور سهام عدالت چه در شيون مالکیتی و چه در شيون مدیریتی منع شود، اما شورای عالی بورس، هیات ريیسه مجامع را به صورت انتصابی و با ترکیب دولتی قرار داده بود. از سوی دیگر بر اساس ماده 101 قانون تجارت نیز، اختیار تکلیف مجامع و دعوت برعهده هیات‌مدیره شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی است. اما اختیار انتشار آگهی دعوت را به مدیران کل اقتصاد دارایی استان‌ها داده‌اند. این مسايل نقض صریح قوانین جاری کشور چه در حوزه قانون اصل 44 چه در حوزه قانون تجارت و چه در حوزه فرمان 8 ماده‌ای رهبری است.\nباوجود تمام اشکالات و نواقص در شیوه برگزاری انتخابات و نقض بسیاری از قوانین در صورت برگزاری، انتخابات شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی سهام عدالت لغو شد. اما همچنان صورت مسيله‌هایی مانند عدم دخالت دولت در مدیریت سهام عدالت، برخورداری مردم از نتایج آزادسازی سهام عدالت که خود، مدیران اصلی آن هستند، برگزاری انتخابات با اتخاذ شیوه‌ای درست و شفاف، جلوگیری از ایجاد فساد و رانت و... پاک نشده‌اند. بدیهی است که تمام دست‌اندرکاران و مجریان برگزاری انتخابات مجامع شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی سهام عدالت باید حداکثر تلاش خود را برای رفع چنین موانعی به کار گیرند تا مردم به حقوق خود دست یابند.\nlocal_offerبرچسب‌ها:بازار سرمایهبورسسهام عدالتبازار سهامسارا محسنیانتخابات شر‌کت‌های سرمایه‌گذاری استانیوضعیت بورس امروزوضعیت بورس\naccess_time ۱ ماه قبل، دو شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۴۸ visibility20


خرید بازی Cities Skylines نسخه PC\nکد محصول : 360032\nتگ ها : شبیه ساز شهرسازی بازی شبیه ساز بازی استراتژی\nبازی Cities: Skylines یکی از عناوین سبک شبیه سازی و استراتژی می باشد که توسط Paradox Interactive در سال 2015 برای پلتفرم PC منتشر شده است.\nدر این بازی , از عناصر جدیدی برای تحقق هیجان بیشتر , ایجاد سختی و نزدیک شدن به محیط شبیه سازی واقعی استفاده شده و همین عوامل باعث می شود تا تجربه شما در مدیریت شهر افزایش یابد و نحوه نگرش شما نسبت به ساختن ساختمان ها تغییر نماید . در ابتدا ممکن است با مشکلاتی رویرو شوید اما هرگز دلسر نگردید . ساخت ساختمان های خود را آغاز کنید تا با ساخت بلندترین آسمان خراش نام خود را بر سر زبان ها بیندازید البته قبل از این کار باید یکسری اولویت به عنوان مثال ساخت مراکز آموزش و پرورش ، سازمان برق و آب ، ادارت پلیس ، آتش نشانی و سازمان بهداشت و درمان درنظر داشته باشید . در برخی شرایط ممکن است مردم شهر از شرایط موجود ناراضی باشند پس سعی کنید با تهیه امکانات لازم , نظر آنها را به خود جلب نمایید . با افزایش جمعیت , با مشکلات ترافیکی روبرو خواهید شد پس هرچه زودتر به فکر سیستم های حمل و نقل شهری و برون شهری باشید . سیاست هایی که در امور مختلف برای شهر خود در نظر می گیرید به مرور زمان بر شهر تاثیرگذار خواهد بود\nنسخه جدید Codex شامل دی‌ال‌سی های Industries و Synthetic Dawn Radio و تمام محتویات قبلی می باشد.\nMicrosoft Windows 7/8 (64-bit) Microsoft Windows XP/Vista/7/8/8.1 (64-bit) OS\nIntel Core i5-3470, 3.20GHz or AMD FX-6300, 3.5Ghz Intel Core 2 Duo, 3.0GHz or AMD Athlon 64 X2 6400+, 3.2GHz CPU\nnVIDIA GeForce GTX 660, 2 GB or AMD Radeon HD 7870, 2 GB (Does not support Intel Integrated Graphics Cards) nVIDIA GeForce GTX 260, 512 MB or ATI Radeon HD 5670, 512 MB (Does not support Intel Integrated Graphics Cards) Graphics\nVersion 11 Version 9.0c DirectX\nعنوان: Cities: Skylines\nCity-building, construction and management\nآخرین دی ال سی: 23 دسامبر 2018\nبروزرسانی: 1 آبان 1397


فرهنگ حذف و سیاست سانسور | محمد مختاری - انگاره\nتوسط محمد مختاری\nکشور ما در حالی با معنای جدید سانسور آشنا شد، و تجربه‌ی آن را از قرن نوزدهم آغاز کرد، که اخذ پروانه برای چاپ کتاب، صد سال پیش از آن در خود اروپا از میان رفته بود؛ و پس از انقلاب فرانسه، آزادی نطق و بیان و انتشار کتاب و رورزنامه در قوانین اساسی اغلب کشورها تامین شده بود.\nاما ”حذف“ وجه عام و قدیم و مربوط به تمام عرصه‌های پندار و گفتار و رفتار و کردار و نوشتار است که مشخصه یا عارضه‌ای دیرینه است؛ و هویت حاکم و محکوم، و حدود فکر و عمل، یا مجاز و غیرمجاز ، و نحوه‌ی سلوک و روابط هر یک از این دو را در این فرهنگ، معین می‌داشته است. منتها از آنجا که تعیین‌کننده‌ی حدود مجاز و غیرمجاز، تنها حاکمان بوده‌اند، ”حذف“ اساسا گریبان محکومان را می‌گرفته است .\nاصولا استقرار و گسترش سیاست سانسور، جز بر پایه‌ی گرایش و نگرش معطوف به ”فرهنگ حذف“ امکان‌پذیر نیست. به همین سبب نیز هر چه به گذشته‌ی ملت‌ها و فرهنگ‌ها نزدیک‌تر شویم، رابطه‌ی حذف و سانسور را قوی‌تر، گسترده‌تر و مستقیم‌تر می‌یابیم. چنانکه در رم باستان یا دوران حکومت کلیسا نیز مامور یا مفهوم سانسور، به دخالت و کنترل و عیب‌جویی در تمام زمینه‌های عقیدتی و بیانی و عملی و ارتباطی مربوط بوده است. یعنی خط قرمزی بوده که هرجا اراده می‌کرده‌اند کشیده می‌شده است. حال آنکه در ”جامعه‌ی مدرن“ پس از رنسانس و عصر روشنگری، که فرهنگ حذف، دست کم از لحاظ نظری و اصولی، نفی و طردشده، و آزادی و خرد و حق فرد و تفکر انتقادی پا گرفته است، مفهوم حذف و سانسور نیز کلا مذموم و منتفی شناخته شده است، و مقاومت در برابرش حق طبیعی و بدیهی افراد جامعه به حساب آمده است.\nجامعه‌ای که تحمل و مدارا و تفکر انتقادی و تنوع اندیشه‌ها را تجربه نکرده، بلکه به حذف ارزش‌ها و گرایش‌ها و روش‌های مخالف عادت داشته است، هر پدیده‌ای را با ترکیبی از فرهنگ حذف و سیاست سانسور محک می‌زند. یعنی هم از طریق رفتارهای نهادی شده و اخلاق فردی و اجتماعی و عرف و افکار عمومی، از اختلاف و تنوع پرهیز می‌کند، و با دستورالعمل‌های ریز و درشت به خودسانسوری ودیگرسانسوری در همه‌ی زمینه‌ها مبتلا می‌ماند، و هم به استعانت و هدایت نهادهای قدرت به اعمال وافکار و حتا سلیقه‌های ثابت و یک‌نواخت و متحدالشکل می‌گراید. در نتیجه به سیاست سانسور مستقیم و غیرمستقیم متوسل می‌شود.\nبه همین ترتیب است حذف تدریجی یا یکباره‌ی مفاهیمی که بار سیاسی– اجتماعی– اقتصادی ویژه‌ای دارند و بازمانده‌های دوران انقلابند، مانند عدالت، مستضعف، آموزش رایگان، آزادی احزاب و غیره که طی دوسه سال یا از حافظه‌ی جامعه حذف می‌شوند، یا معناهای جدیدی می‌یابند. چنانکه اخیرا بانکها تبلیغ می‌کنند که با پس‌انداز به عدالت اجتماعی می‌رسیم!\nالبته فرهنگ حذف تنها از طریق سیاست‌ها و عملکردهای برنامه‌ریزی شده‌ی نهادهای قدرت تسری و تعمیم نمی‌یابد. بل‌که نوع معرفت و خلق و خو و خصلت افراد، خود مساعدترین وجه و وسیله‌ای برای استقرار و استمرار آن است. به‌همین سبب در هر گوشه از زندگی در روابط و برخوردهای افراد نیز متجلی است. چه درون خانواده که با تحکم و تقوق مردانه و پدرانه حق و رای و نظر زن و فرزند نادیده گرفته می‌شود؛ و چه در اداره و کارگاه که هر کس نفی دیگری را نردبان ترقی خود می‌کند. به همین ترتیب است رفتارهای و برخوردهای حذفی در محله و خیابان و شهر و روستا و مدرسه و دانشگاه و بازار و صنف و انجمن و گروه و سازمان و حزب وکه غالبا به منظور نفی و حذف دیگران و اثبات و تثبیت خویش صورت می‌گیرد.\nدر این یکصدو وپنجاه ساله که از آغاز چاپ کتاب و روزنامه در ایران گذشته است، جامعه‌ی ما میان دو فرهنگ ناهمزمان، نامتجانس و ناهمساز گرفتار بوده است. دو وجه فرهنگی قدیم و جدید، هم از لحاظ مبانی و اصول و ارزش و گرایش و روش با هم در اختلافند، و هم از بابت توزیع اجتماعی این ارزش‌ها و گرایش‌ها و روش‌ها، نامتعادل و نامتوازنند. لایه‌ی نازک و محدودی از جامعه در جهت فرهنگ نو و به اصطلاح مدرنیته و مدرنیسم است که مبشر ومستلزم استقرار“جامعه‌ی مدنی“ است و خواهان آزادی‌ها وحقوق دموکراتیک فردی و اجتماعی است. در مقابل لایه‌های تودرتو گسترده‌ای از جامعه نیز بر مبانی ثابت و تغییرناپذیر و قدیم سنت استوارمانده‌اند که از حق فرد در تعیین سرنوشت، و آزادی و خرد، و استقرار و بسط نهادهای مشارکت و مدارا، به طور کلی از ”تحزب“ و ”تفکر انتقادی“ تجربه یا ادراکی تاریخی ندارند.\nاز نظر نهادهای سیاسی این فرهنگ، حذف بخش یا بخش‌هایی از فرهنگ و فرهنگ‌سازان مخالف یا به اصطلاح دگراندیش، از جمله نویسندگان و هنرمندان، بسیار طبیعی و بهنجار است. در اینجا“حذف“ یک عارضه یا مصلحت و اقتضای سیاسی صرف نیست. بل‌که گرایش و نگرش و روشی است که به کمتر از نفی معنوی یا فیزکی ارزش‌ها و گرایش‌ها و روش‌ها و افراد مخالف رضایت نمی‌دهد.\nاز سال‌های انقلاب تا کنون، کم نشنیده‌ایم که برای مجازات کسی با کوچک‌ترین جرم یا اتهام یا حتا توهم جرم، فریاد برآمده است که ”اعدام باید گردد.“ چه افراد و گروه‌های هوادار دولت و چه افراد وگروه‌های مخالف حکومت، با یک زبان خواستار حذف در هر بعدی بوده‌اندو تنها مصداق‌ها با هم فرق می‌کرده اند. در بسیاری از موارد، احکام از پیش صادر شده است. منتها گاه امکان وابزار و قدرت اجرا برای فرد یا گروهی وجود داشته، وگاه وجود نداشته است. انگار قانون یا عرف یا افکار عمومی، هیچ مجازات دیگری جز ”اعدام“ نمی‌شناخته یا وضع نکرده است. مهم تشخیص هویت مخالف است که باید از میان برداشته شود.\nاستبداد تنها در وجود یک سلطان خودرای یا رییس حکومت مستبد متبلور نیست . بل‌که در نظمی ذهنی و عینی هم معنا می‌شود که به حق فردی و اجتماعی افراد جامعه باور ندارد. در چنین نظمی یا اساسا قانونی در کار نیست، یا قانون تابع اراده‌ی مصادر امور و برقراردارندگان نظام است. نه کسی حق تغییر مبناهای تثبیت شده را دارد، و نه مکانیسمی اجتماعی برای چنین تغییری، یا برای درخواست آنان وجود دارد. تغییر احکام تنها در اختیار نهادهای معین قدرت است. فقط خود آنان به‌هنگامی که از بابتی مصلحت بدانند یا ضرورتی تشخیص دهند، می‌توانند در احکام و سنت‌ها و دستوالعمل‌ها تجدید نظر کنند. یا تعبیرها و تفسیرهایی از آن‌ها به اقتضا ارایه دهند. مراجعه به افکار عمومی هم برای تایید تصمیم‌های گرفته شده است.\nالبته امروزه هیچ حکومت استبدادی نیز وجود ندارد که بتواند بی‌نام آزادی برقرار بماند. یا از مشارکت و رشد سیاسی مردم در تایید خود دم نزند. منتهی بی‌باوری به آزادی و حق انتخاب و خرد جمعی را می‌توان به سادگی از طریق سنجش میزان مشارکت سیاسی مردم بازشناخت. مشارکت سیاسی یکی از ارکان مهم و اساسی رشد سیاسی یک ملت است. معمولا با وجود احزاب سنجیده می‌شود. قدرت و نهادمندی و سازمان یافتگی احزاب، معیار وجود مشارکت و رشد سیاسی است.\nبعضی از حکومت‌های مبتنی بر فرهنگ“تکلیف“ حضور بخشی از مردم را در اجتماع‌های تاییدآمیز، دلیل رشد سیاسی قلمداد می‌کنند. در حالی که مشارکت سیاسی مردم با حضور آنان در راه‌پیمایی‌های رسمی یا خودانگیخته و موافق یا مخالف حکومت ها، شناخته نمی‌شود. زیرا چنین حضوری“نهادینه“ نیست. هر روز در معرض پراکندگی یا تغییر است. اساس نیز از مختصات جوامع توده‌وار است، نه نشان جامعه‌ی دموکراتیک و آزاد.\nدر اینجا این نکته را باید یادآور شوم که شباهت و اشتراکی که امروزه در عمل‌کرد دموکراسی‌های غربی و حکومت‌های استبدادی برقرار است، در این است که هر دو به یاری رسانه‌ها و ارتباطات و تبلیغات، هم افکار عمومی می‌سازند، هم افکار عمومی را به سکوت وامی‌دارند و هم بخشی از جامعه را به جای افکار عمومی جا می‌زنند.\nاین ویژگی که از دموکراسی‌های غربی نشات گرفته است، در پی دور داشتن جامعه از سنجش خردمندانه‌ی ارزش‌ها و گرایش‌ها و روش‌ها است.\nمنتهی در حکومت‌های استبدادی افکار عمومی، از سرناباوری به مشارکت عمومی، مستقیما هم سانسور می‌شود و در این راه فرهنگ حذفِ مخصوص به همین افکار عمومی نیز به کار گرفته می‌شود. به همین سبب نیز در چنین جامعه‌ای دوگونه افکار عمومی وجود دارد. یکی آشکار و یک‌دست و رسمی و در خدمت حکومت؛ دیگری پنهان و گوناگون و خودانگیخته و در مخالفت با حکومت، که به شکل زمزمه‌های درگوشی یا نق زدن‌های اجتماعی و طنزهای سیاسی – اجتماعی – اقتصادی گسترده است.\nاما در دموکراسی‌های غربی، افکار عمومی با مکانیسم‌های غیر مستقیم تبلیغی، ارتباطی، و یا هدایت‌های سودجویانه و اقتدارطلبانه در جهت خواست‌ها و منافع صاحبان قدرت قرار می‌گیرد، یا کنترل می‌شود. یعنی در حقیقت دموکراسی سببب انتقال تدریجی حاکمیت اکثریت به حاکمیت کارگزاران می‌شود. افکار عموم از طریق تبلیغات و دامن زدن به هیجان‌ها و دورماندن از استدلال و انتقاد، به تصمیم گیری‌های احساساتی و گاه گله‌وار و برخوردهای فارغ از تفکر کشیده می‌شود.\nعلت این امر در استقرار نظامی است که آزادی و خرد و حق انتخاب را نه در جهت موازنه میان حقوق دموکراتیک و برابر مردم، بل‌که صرفا در راستای ” عقلانیت اقتصادی ” متمرکز کرده است. در نتیجه جامعه را از توزیع عادلانه‌ی ”آزادی“ و“حق“ و ”خردانتقادی“ محروم داشته است.\nمثلا در امریکا می‌توان طرحی را هر اندازه هم سودمند باشد، با ”غیرامریکایی“ جلوه دادن در افکار عمومی، مردود شمرد. و این در جایی است که به قولی هر امریکایی حق دارد همین امروز برای رقابت با روزنامه‌های ”نیویورک تایمز“ یا ”شیکاگوتریبیون” به تاسیس روزنامه‌ای بپردازد. اما این تساوی حقوق، در واقع یک شوخی بیش نیست. قدرت CNN ، هم در سانسور خبری و هم در ساختن افکار عمومی در جنگ خلیج فارس، بر هیچ کس پوشیده نمانده است.\nاین همان مشخصه‌ای است که امروزه منتقدان ایدئولوژی بورژوایی با عنوان ”خردباوری ابزاری“ آن را به نقد کشیده‌اند. خردی که خودمختاری‌اش را از دست بدهد، ابزار می‌شود، و به انقیاد روند اجتماع در می‌آید. در نتیجه تنها معیارش، ارزش عملی‌اش ، و نقشش در سیطره بر آدمیان و طبیعت است. حتا به تعبیری، خردی که ابزاری می‌شود، ناخردمندانه هم می‌شود، و چون ناخردمندانه می‌شود، درخدمت منافع گروه‌های ممتاز جامعه در می‌آید. و این ، تخریبِ خود خرد است. در نتیجه حتا می‌تواند سلاحی شود برای سرکوب و روند سقوط به وحشیگری.\nبدین ترتیب حذف اندیشه‌ی انتقادی، مبنای موثری در سوق دادن مردم یک جامعه به سوی هم‌شکلی وافکار قالبی و گرایش و روش جزمی است. از همین طریق است که تحزب نیز که مهم‌ترین مکانیسم دموکراسی در استفاده از حق تعیین سرنوشت افراد است، به وسیله‌ای در خدمت مراجع قدرت در می‌آید؛ و جامعه از رشد سیاسی باز می‌ماند، یا اساسا غیرسیاسی می‌شود.\nاما طرح فرهنگ جدید در جامعه‌ی ما از همان آغاز مشروطه، دستخوش مناسبات دیکتاتوری و استعمار، و مستمسک سیاست‌های آنان نیز بوده است. از این رو نه تنها به تجربه‌ای نهادی تبدیل نشده‌است، بل‌که دست و پا شکسته و غالبا در فروع و ظاهرسازی‌های سیاسی و مدنی باقی مانده است. در نتیجه در احاطه‌ی فرهنگ گسترده و قدیم ”حذف“ ، به صورت ملغمه‌ای در آمده است از قواعد و قوانینی آمیخته به اماها و اگرها و مگرها و شرط و شروطی که جان آزادی را گرفته و در مقابل تن سانسور را فربه کرده است.\nاین التقاطی است که بیش از تکیه بر ”جامعه‌ی مدنی“ بر معیارهای سنتی ”تکلیف“ و“حذف“ استوار است. ضمن این‌که به تمام عوارض و تجربه‌های بازدارنده و غیرمستقیم غربی نیز مجهز شده است.\nتاریخ یکصد ساله‌ی ما به خوبی نشان می‌دهد که این‌گونه التقاط میان دو نوع فرهنگ و ارزش و گرایش و روش، جز در جهت تجربه‌های بازدارنده، راه به جایی نبرده است. در این گونه التقاط، یک وجه از این دو فرهنگ، در عمق و نهان یا در سطح و آشکارا، بر وجه دیگر مسلط مانده است. کسانی هم که غالبا از آرزوی ترکیب این دو سخن گفته‌اند، از حد بیان رمانتیسمی آرمانی و مبهم و حتا کلی‌بافی فراتر نرفته‌اند. مبنا و مفهوم و مشخصات نظری و عملی این ترکیب را روشن نکرده‌اند ، که البته امید است روزی روشن شود. همین کلی‌بافی رمانتیک و مبهم نیز همواره از یک ”خط قرمز“ آغاز شده، و به ”خط قرمز“ دیگری انجامیده است . نشانه‌های آشکار این نوع برخورد را می‌توان در جنبش اجتماعی چند دهه‌ی اخیر، حول مخالفت با غرب‌زدگی باز شناخت.\nهمین سیاست‌های تعدیل اقتصادی، به وضوح نشان داده است که هرگونه تاکید بر اقتصاد ویژه‌ی فرهنگ سنتی در برابراقتصاد مدرن، یا سراب بوده یا تبلیغات ، یا آرزوهایی که جای برنامه‌ی سیاسی – اجتماعی – اقتصادی – فرهنگی نشسته است.\nهمچنان که سیاست‌های مربوط به آزادی اندیشه و بیان و سانسور، یا قوانین مربوط به حق انتخاب و آزادی‌های سیاسی و محدودیت و موانع فعالیت احزاب و نهادهای دموکراتیک و نشانگر وجوه دیگر از این التقاط است.\nفرهنگ و جامعه‌ی التقاطی هم دچار عوارض قدیم است وهم از مشکلات جدید رنج می‌برد. هم از حذف فرهنگی قدیم سود می‌جوید، و هم از سانسور در تجربه‌های جدید غربی استفاده می‌کند. هم به ”تابو“های قدیم مفتخر است، و هم با سنت‌شکنی‌های جدید وسوسه می‌شود. هم حذف و سانسور را بدیهی و طبیعی می‌انگارد، وهم از حقوق افراد به لقلقه‌ی زبان یاد می‌کند. سنت در رقابت با نو چاره‌ای جز این ندارد که منطق آن را بپذیرد . از این رو در مواجهه با حق انتخاب و خرد و آزادی، ناگزیر شده است از طریق خود آن‌ها، آن‌ها را نقض کند، و این طریق همان ترکیب امروزین حذف و سانسوراست.\n*مقاله‌ی فرهنگ حذف و سیاست سانسور، از کتاب تمرین مدارا، محمد مختاری، انتشارات ویستار، ۱۳۷۷\nبرچسب ها: آزادی اندیشهآزادی بیانتعدیل اقتصادیتمرین مداراجامعه مدنیحذف و سانسوردموکراسیسانسور در ایرانفرهنگ حذف و سیاست سانسورفرهنگ سانسورکانون نویسندگان ایرانمحمد مختاری\nپزشکی تجاری و بی‌کفایتی بدنی\nمسئله سلطه فرودستان و ضرورت یک بازاندیشی ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nنشریه علمی تخصصی سرونامه شماره ۱ | پرونده ویژه مهاجرت ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nدیدن در هنگام تغییر! ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nراهی به رهایی ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nنگاهی به مفهوم برساخته شدن طالبان ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\n“طالبان بخشی از واقعیت افغانستان” (؟) ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nافغانستان و توسعه در سایه خشونت ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nسیاست‌گذاران نابالغ و فقر یادگیری ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nفیلم کوتاه «مانیا» ۱۹ فروردین ۱۳۹۹\nتأملی بر مسئله کنش ۱۹ فروردین ۱۳۹۹


کلیسای Basílica de Guadalupe مکزیک - مجری سفرهای گردشگری\nدر دسامبر سال 1531، یک مسیحی تازه کیش به نام خوان دیه گو ادعا کرد که در Cerro Del Tepeyac (تپه تپیاک) مریم مقدس بر او ظاهر شده است و. با این ادعای خود، فرقه ای به راه انداخت. پس از مشاهدات متعدد، این داستان بر زبانها افتاد و به طرز معجزه آسایی تصویر خانمی روی خرقه دیه گو نقش بست. یک اسقف ماجرا را باور کرد و به احترام مریم مقدس زیارتگاهی ساخت. Basílica de Guadalupe تا امروز یک مکان زیارتی و مذهبی باقی مانده است.\nانتشار: 3 خرداد 1400 بروزرسانی: 3 خرداد 1400 گردآورنده: bestcanadatours.com شناسه مطلب: 115\nبه "کلیسای Basílica de Guadalupe مکزیک" امتیاز دهید\n2 کاربر به "کلیسای Basílica de Guadalupe مکزیک" امتیاز داده اند | 5 از 5\nدیدگاه های مرتبط با "کلیسای Basílica de Guadalupe مکزیک"


بررسی های تاریخی - ابن راوندی و ابو عیسی الوراق؛ دو متکلم شيعی (1)\nبازدید از این یادداشت : ۵۳۶\nابن راوندی و ابو عيسی الوراق هر دو، شخصيت های ناشناخته و اسرار آمیز در تاريخ علم کلام اسلامی هستند. هر دو به الحاد و زندقه متهم شده اند و هر دو هم با وجود آنکه آثارشان جز پاره هایی از ميان رفته اما تأثيراتی بزرگ بعد از خود در دانش کلام و ادبيات عقايد از خویش بر جای گذاشته اند. از ديگر سو، هم ابن راوندی و هم ابو عیسی الورّاق هر دو به تشيع منتسب شده اند و به آنان عقايدی شيعی نسبت داده شده است.\nدر صد سال گذشته تحقيقات فراوانی درباره هر دو و آثار و عقايد آنان در دنيای اسلام شناسی در غرب صورت گرفته است. در دو دهه اخير بررسی های تاريخی دقيقتری درباره هر دو شخصيت به صورت کتاب و مقاله به چاپ رسیده که از مهمترين آنها بايد به تحقيقات مادلونگ، فان اس و استرومسا اشاره کرد. چند سال پيش آقای محمد کاظم رحمتی در مقاله ای خلاصه و ترجمه يکی از مقالات مفصل خانم استرومسا را در مجله هفت آسمان با مقدمه ای منتشر کرد. آقای دکتر مهدی محقق هم دست کم دو مقاله درباره ابن راوندی سال ها پيش منتشر فرموده اند. در زبان فارسی البته بهترين تحقيقات درباره اين دو علاوه بر کتاب خاندان نوبختی تأليف شادروان عباس اقبال، دو مقاله مرحوم زریاب خویی است در دائرة المعارف بزرگ اسلامی. عبد الأمیر الأعسم هم سال ها برای احيای شخصيت و آثار ابن راوندي تلاش کرد و چندين کتاب به عربی و انگلیسی انتشار داد.\nدر سال های گذشته به مناسبت بازسازی کتاب المقالات ابو عيسی الورّاق که در آینده نزديک اميدوارم منتشر شود پژوهش هایی درباره هر دو شخصيت سامان دادم که مناسب ديدم به تدريج قسمت هایی از آن را در کاتبان منتشر کنم.\nاين قسمت را با يک سخن درباره مناسبات ابن راوندي و ابو عيسی الوراق و همچنين درباره انتساب آنان به تشيع پايان می دهم:\nبرخلاف نظر آقای فان اس و بسیاری ديگر از محققان من معتقدم مرگ ابن راوندي در حدود سال های ۲۷۰ و اندی بوده و او اواخر سده سوم را درک نکرده است. باز هم برخلاف بسیاری از محققان من او را نه شاگرد ابو عيسی الورّاق که معاصر و رقيب و خصم او می دانم که نخستين بار باب اتهام زنی را بر ابو عيسی الورّاق آغاز کرد و البته در نهايت هم از همان راه خود را آماج اتهامات معتزليان که خصم هر دو بودند کرد و آنچه ابو عيسی را بدان متهم می کرد خود بدان متهم شد. من معتقدم او عمر نسبتاً زيادی کرد و تولد او در حدود اواخر سده دوم قمری بود و کم و بیش هم سن و سال ابو عیسی الورّاق بود. با اين وصف سال ها بعد از ابو عيسی الورّاق زيست. همانطور که آقای فان اس احتمال داده ظنّ قوی می رود که او بعد از مخفی شدن و فرار از بغداد راهی خراسان، يعنی سرزمين پدران خود شد و سال های آخر عمر را آنجا زيست. در خراسان ابن راوندی دوران جديدی را آغاز کرد که منشأ تحولاتی در دستگاه های کلامی دوران خود و از جمله تأثير بر کلام اشعری و ماتريدی و کرامی شد. او در خراسان درگذشت.\nبه عقيده من ابن راوندي بی ترديد دست کم زمانی تحت تأثير هشام بن الحکم و مکتب او قرار داشت و مذهب کلامی شيعی را پذيرفته بود. با اين وصف شايد به تدريج نسبت به آن ترديدهایی پيدا کرده بود و يا اصراری بر اظهار بر آن نداشت. هر چه هست به دليل اشتهار او به الحاد و بدنامی نزد معتزلیان، متکمان شيعی هم از اينکه او را شيعه امامی قلمداد کنند ابا داشته اند. در مقابل، ابو عيسی الورّاق با وجود متهم شدن به مانوی گری و زندقه نه تنها یک متکلم امامی مذهب بود بلکه علمای شيعه هم در قبول او به عنوان عالمی شيعی مشکلی نداشته اند. نخستين رديه بر ابن راوندي که از سوی يک عالم شيعی نوشته شد به احتمال زياد تأليف فضل بن شاذان نيشابوري بود که او را در خراسان و در سال های آخر زندگی ابن راوندي در آنجا می شناخته است.


طبقه‌بندی الكترود (Electrode Classification) - پورتال پدیدا\nصفحه اصلی مجله خبری طبقه‌بندی الکترود (Electrode Classification)\nطبقه‌بندی الکترود (Electrode Classification) طیف و انواع مختلفی از الکترودهای جوشکاری در صنعت تولید می‌شود و تحت عنوان‌های مختلف به بازار عرضه می‌شود. انجمن جوشکاری آمریکا (American Welding Society) به کمک یک سری اعداد الکترودها را طبقه‌بندی می‌کند که مختصر شرح این طبقه‌بندی بصورت زیر می‌باشد\n۱۱ـ حرف E قبل از یک عدد چهار یا پنج رقمی EXXXXX منظور الکترود می‌باشد که در روش جوشکاری با قوس الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. چنانچه جوشکاری با روش گازانجام گیرد از کلمه E استفاده نمی‌شود بلکه بجای آن از کلمه RG استفاده می‌شود.طبقه‌بندی الکترود (Electrode Classification) طیف و انواع مختلفی از الکترودهای جوشکاری در صنعت تولید می‌شود و تحت عنوان‌های مختلف به بازار عرضه می‌شود. انجمن جوشکاری آمریکا (American Welding Society) به کمک یک سری اعداد الکترودها را طبقه‌بندی می‌کند که مختصر شرح این طبقه‌بندی بصورت زیر می‌باشد\nـ دومین عدد از سمت راست مشخص کننده موقعیت جوشکاری می‌باشد که الکترود برای آن حالت طراحی شده است. بطور مثال الکترود با این کد EXX1X برای تمامی موقعیت‌های جوشکاری مورد استفاده می‌باشد:\nجدول ۵ـ رقم سوم یا چهارم در طبقه‌بندی الکترودها (EXXXX) Welding Rod Used for Gas Welding p.s.i 33\nکاربری الکترود در همه موقعیت‌ها می‌باشد. All Position\nمنظور از ۱\nکاربری الکترود فقط برای Flat & Horizontal می‌باشد.\nمنظور از ۲\nکاربری الکترود فقط برای حالت Flat می‌باشد.\nمنظور از ۳\nکاربری الکترود در همه موقعیت‌ها و V- down\nمنظور از ۴\n۴۴ـ دو عدد آخر سمت راست مشخص‌کننده چندین عامل نظیر نوع منبع قدرت مورد استفاده (AC-DCSP-DCRP) همچنین نوع پوشش الکترود که آیا مثلاً در پوشش پودر آهن وجود دارد یا نه و یا اینکه مشخص کننده الکترود کم هیدروژن است و یا هر دو.\nبه منظور بکارگیری الکترود دو عدد سمت راست (آخر) بایستی تواماً با یکدیگر مورد توجه قرار گیرند تا به کمک آنها بتوان ترکیب پوشش وکاربرد صحیح الکترود را تشخیص داد.\nاکسید آهن بالا\nاکسید آهن و پودر آهن\nجوشکاری در حالات OH, V با الکترودهای نازکتر از ۴٫۸mm و برای الکترودهای گروه E7015،،و E7018 با الکترودهای نازکتر از ۴٫۰mm امکانپذیر است. الکترودهای گروه برای جوشهای تک پاسه بکار می روند.\nبرای الکترودهای با استحکام کششی مساوی یا بالاتر از ۷۰,۰۰۰ psi بعد از چهار یا پنج x آورده شده، بعضی از کدها خط تیره و حرف و عددی نیز بدنبال دارد که x انتهایی نشان دهنده ترکیب شیمیائی فلز جوش (Weld Metal ) می باشد.\nدر حقیقت شماره الکترود توام با حرفی در پشت آن و به دنبال آن عددی گویای الکترودهای فولادی کم آلیاژ می باشد.\n1ـ E مشخص کننده الکترود\nـ ۸۰ مشخص کننده حداقل استحکام کششی ۸۰,۰۰۰ Psi\n3ـ ۶ مشخص کننده الکترود کم هیدروژن، با پوشش پتاسیم\nـ عدد ۱ بکارگیری الکترود در همه موقعیتها با جریان AC و DCRP\n5ـ پسوند B2 مشخص کننده این است که فلز جوش (الکترود) از نوع فولاد کم آلیاژی محتوی Cr و با درصد ¼ Cr و ½ Mo می باشد B 2 4 Mo A


اخباراخبار اقتصادی و بازرگانی آزادسازی قیمتها و حذف ارز4200تومانی یعنی گسترش فقر\nتاریخ انتشار : چهارشنبه, 03 آذر 1400 08:30\nاعتماد نوشت:سرانجام دولت موقتا از طرح خود مبنی بر حذف دلار 4200 تومانی برای کالاهای اساسی (غذا و دارو) عقب‌نشینی کرد.\nدولت در طرح خود برای جبران خسارت به اقشار کم درآمد و آسیب‌پذیر راهکار افزایش یارانه نقدی به صورت کارت اعتباری خرید پیش‌بینی کرده بود. این امر نشان می‌دهد که دولت خود اذعان دارد که طرحش به شدت تورم‌زاست و بار این تورم هم بر دوش تهیدستان و کسانی است که درآمد ثابت و پایداری ندارند و زیر خط فقر به سر می‌برند.\nطبق گزارش رسمی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خط فقر در سال 1399، یک‌میلیون و ۲۵۴ هزار تومان به ازای هر نفر بوده است. سالی که میانگین نرخ تورم در آن ۳۶.۴ درصد گزارش شده است. براساس این گزارش، نرخ فقر در سال ۹۸ حدود ۳۲ درصد بوده و از جمعیت ۸۴ میلیونی ایران بیش از ۲۶ میلیون نفر نزدیک به یک‌سوم زیر خط فقر زندگی می‌کنند.\nطبق همین گزارش مهم‌ترین عامل افزایش خط فقر در سال ۹۹ تورم بالا در دو بخش خوراکی‌ها و مسکن بوده است. این آمار به احتمال زیاد در سال ۱۴۰۰ افزایش داشته، زیرا عامل تشدیدکننده فقر در سال ۹۹، در سال 1400 نیز تداوم داشته است.\nمساله فقر در سال‌های اخیر متاثر از دو عامل تحریم‌های اقتصادی و اپیدمی کرونا تبدیل به بحران اساسی شده است. خیل عظیم فقرا که شغل و درآمد ثابتی ندارند و حقوق‌بگیرانی که بخش زیادی از آنان به خط فقر نزدیکند سبب شده هرگونه طرح به اصطلاح جراحی اقتصادی، بیمار را با خطر مرگ مواجه کند.\nدر چنین شرایطی انجام سیاست آزادسازی قیمت‌ها و حذف یارانه‌های اقتصادی حتی اگر به دلیل هدفمندسازی و حذف رانت و اصلاح نظام اقتصادی صورت گیرد نه تنها موجب بهبود عملکرد نظام اقتصادی نمی‌شود، بلکه کشور را در چرخه‌ای از تورم فزاینده مبتلا می‌کند.تورمی که فشار اصلی آن را فقرا و اقشار کم‌درآمد تحمل می‌کنند و نه اغنیا و ثروتمندان. به قول معروف تورم مالیاتی است که فقرا به اغنیا می‌پردازند. تورم منجر به افزایش شکاف طبقاتی شده و دارندگان دارایی‌شان ارزشمندتر و محرومان چیزی برای به دست آوردن ندارند.\nبا این وجود مباحث همچنان در میان طرفداران و مخالفان آزادسازی قیمت ارز باقی است. موافقان براساس منطق اقتصاد آزاد و اتفاقا از موضع عدالت و رشد و توسعه اقتصادی استدلال می‌کنند که قیمت‌گذاری تصنعی و دستوری دولت موجب توزیع رانت برای عده‌ای و محروم شدن از مزایای آن برای عده‌ای دیگر و به‌طور کلی موجب کژکارکرد اقتصادی می‌شود.\nاین بحث در حالی درمی‌گیرد که بخش عمده اقتصاد ایران دولتی است و دولت نقش تعیین‌کننده و اصلی در اقتصاد ایران ایفا می‌کند. دولت کنترل بخش عمده ارز حاصله از صادرات را در اختیار دارد، شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ اقتصادی و ارزآور یا دولتی یا به گونه‌ای وابسته به دولت و نهادهای دولتی هستند.\nدر این شرایط این پرسش باقی است که آیا سخن گفتن از اقتصاد آزاد منطقی است؟ از طرفی دیگر این سوال مطرح می‌شود که آیا دولت می‌تواند کنترل نرخ ارز را تا ابد ثابت نگه دارد و خود را با بحران عدم بودجه مواجه کند؟\nاینجاست که دولت بر سر دوراهی قرار دارد و ناچار به انتخاب سخت است، انتخابی که سرنوشت میلیون‌ها نفر به آن گره خورده است.\nبه نظر می‌رسد در چنین شرایطی آزادسازی قیمت‌ها در یک اقتصاد سیاست‌زده و غالبا دولتی نه تنها به شکوفایی اقتصادی منجر نمی‌شود، بلکه فقر را گسترش می‌دهد. عبارت‌هایی مانند آزادسازی یا واقعی کردن قیمت‌ها و هدفمند شدن یارانه‌ها بدون توجه به ابعاد اصلی رشد و توسعه اقتصادی مانند افزایش تولید، رقابت آزاد، حذف انحصار، حذف موانع تجاری در سطوح داخلی و بین‌المللی نه تنها به شکوفایی اقتصادی منجر نمی‌شود، بلکه صرفا مرحله‌ای است در دور باطل تورم و در نتیجه گسترش فقر.\nکما اینکه تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که در شرایط تورمی به سرعت یارانه پرداختی ارزش خود را از دست می‌دهد در حالی که قیمت‌ها همچنان افزایش می‌یابد. همان‌گونه که یارانه نقدی احمدی‌نژاد به چنین سرانجامی رسید. در پایان باید گفت علاج واقعی اقتصاد ایران نه صرفا تاکید یک‌جانبه بر ابعاد خاصی مانند حذف یارانه‌هاست، بلکه اصلاح همه‌جانبه در همه امور سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در جهت رشد و توسعه و پیشرفت است و صرفا در چنین شرایطی است که دولت می‌تواند با برعهده گرفتن نقش میانجی چتر حمایتی خود را بر اقشار آسیب‌پذیر بگستراند و با اتخاذ سیاست‌های مناسب مالیاتی و اشتغال‌زایی به تولید ثروت و کاهش فقر کمک کند.


پورتال-شرکت ملی فولاد-صفحه اصلی/آغاز عملیات لوله گذاری خط انتقال آب از خلیج فارس به لامرد در استان فارس\n7/30/2021 2:34:42 AM 02:34:42\n1400/4/27 يكشنبهبا حضور رئیس هیات عامل ایمیدرو انجام شد ؛\nعملیات اجرایی لوله گذاری فاز نخست خط انتقال آب از خلیج فارس به استان فارس (شهرستان لامرد) با حضور رئیس هیات عامل ایمیدرو، استاندار و نمایندگان استان فارس در مجلس شورای اسلامی ظهر امروز در منطقه ویژه لامرد آغاز شد.\nدر این فاز صنایع مستقر در مناطق ویژه صنایع انرژی بر پارسیان و لامرد از آب شیرین شده بهره مند خواهند شد. مدت زمان اجرای پروژه فوق ۲ سال است که با سرمایه گذاری ۱۷ هزار میلیارد ریالی توسط بخش خصوصی به اجرا در می آید.\nجعفری در جلسه شورای راهبردی استان فارس اعلام کرد :\nبه گزارش روابط عمومی ایمیدرو، وجیه اله جعفری در شورای راهبردی استان فارس در محل شرکت آلومینیوم جنوب سخن می گفت، تصریح کرد: خط انتقال آب از خلیج فارس قرار است برای کل استان فارس آب تامین کند، از این رو حمایت مقامات، نمایندگان و سرمایه گذاران و صنعتگران استان ضروری است.\nمعاون وزیر صنعت معدن و تجارت با بیان اینکه وزارت صمت در کنار وزارت نیزو به تامین برق کمک می کن، افزود : شرکت های بخش معدن و صنایع معدنی تاکنون ۱۸۰۰ مگاوات ظرفیت تولید برق در کشور ایجاد کرده اند.\nوی ادامه داد : شرکت های بخش معدن و صنایع معدنی آماده سرمایه گذاری برای ایجاد ۱۰ هزار مگاوات ظرفیت جدید تولید برق هستند.\nآب رسانی به 2 منطقه ویژه لامرد و پارسیان\nجعفری تامین آب را نیاز اولیه توسعه، تولید و اشتغال دانست و تصریح کرد: این خط انتقال به 2 منطقه ویژه پارسیان و لامرد آبرسانی خواهد کرد.\nوی با اعلام اینکه ایران تنها ۶۵۰ هزار متر مکعب در روز از خلیج فارس برداشت دارد، اظهار داشت : امارات متحده عربی ۱۳.۷ میلیون، عربستان ۵.۷ میلیون و قطر ۲ میلیون متر مکعب به صورت روزانه آب برداشت و شیرین سازی می کنند.


بهره‌برداری از پتنت به عنوان یک الزام قانونی! | کانون پتنت ایران\n۳۰ بهمن ۱۳۹۹ بهره‌برداری از پتنت به عنوان یک الزام قانونی!\nیکی از اهداف نظام مالکیت فکری، حمایت و صیانت از دارایی‌های فکری نظیر اختراع است. پتنت یا گواهی ثبت اختراع، حقی انحصاری به مالک خود اعطا می‌کند که به موجب آن در مدت‌زمانی مشخص و محدوده‌ی جغرافیایی معین، مالک حق می‌تواند دیگران را از تولید، استفاده، فروش و واردات محصول سلب کند.\nصاحب پتنت به‌واسطه‌ی این نوع انحصار کسب‌شده (کسب مونوپلی و سلب دیگران از استفاده‌ی غیرمجاز)، قادر به کسب منفعت مادی و جبران هزینه‌هایی خواهد شد که در مسیر ایجاد و ثبت اختراع و تجاری‌سازی صرف نموده است. کسب منفعت صاحبان اختراع، باعث ایجاد انگیزه در سایر افراد جامعه بخصوص نوآوران و مبتکران شده و بدین ترتیب روزبه‌روز بر تعداد نوآوری‌های مفید جامعه افزوده خواهد شد و درنهایت می‌تواند توسعه‌ی اقتصادی بر مبنای نوآوری را به دنبال داشته باشد.\nهمان‌طور که گفته شد، صاحبان پتنت، «حق ممانعت» و «سلب» دیگران از استفاده، تولید، فروش و واردات محصول اختراعی خود را دارند و به‌موجب این حق سلبی، می‌توانند در صورت تجاری‌سازی محصول یا فرایند اختراعی خود، کسب منفعت مادی نمایند؛ اما چه اتفاقی خواهد افتاد اگر صاحب اختراع از این حق سوءاستفاده کند؛ به این صورت که فقط از «حق سلبی» حاصله استفاده کند و هیچ تمایلی به تجاری‌سازی و یا حتی اعطای مجوز به دیگران برای استفاده از محصول یا فرایند اختراعی خود و به عبارتی کارکرد پتنت خود نداشته باشد؟\nصاحب پتنت در حقیقت از فعالیت اشخاص ثالث که قصد تولید، فروش، واردات و استفاده آن محصول را دارند عامدانه ممانعت به عمل می‌آورد. بدین ترتیب، جامعه از یک محصول یا فرایند نوآورانه، محروم خواهد ماند. آیا پتنت در این حالت، در خدمت جامعه خواهد بود؟ اعطای این‌گونه پتنت‌ها چه کمکی به جامعه نموده است؟\nهمین موقعیت را می‌توان در مورد پتنت‌هایی که صاحبان شرکت‌های خارجی در کشورهای دیگر ثبت می‌کنند هم در نظر گرفت. شرکت‌هایی که صرفاً با در اختیار داشتن پتنت، می‌توانند مانع بازتولید محصولات پتنت‌شده خود در کشورهای دیگر باشند. این مسئله در مورد پتنت‌های دارویی، به دلیل آنکه دارو در سلامت جامعه و حیات افراد تأثیرگذار است، به چالشی پیچیده و حیاتی تبدیل می‌شود.\nفرض کنید شرکتی که در تولید محصولات دارویی فعال است، بعد از سال‌ها تلاش و صرف هزینه‌ی بالا، انجام آزمایش‌های متعدد بر روی ایده‌های مختلف تولید یک دارو برای درمان یک بیماری خاص، بالاخره در مراحل آزمایشگاهی، به داروی خاصی با نتایج مطلوب دست یافته است. قاعدتاً این محصول هنوز فاصله‌ی زیادی با بازار مصرف دارد چراکه باید مراحل مختلف و پرهزینه‌ی پیش بالینی و بالینی را نیز طی کند و در صورت تائید شدن در تمامی مراحل، مجوز استفاده را کسب کند. طبیعی است که این شرکت در همان مراحل اولیه‌ی حصول به نتایج مطلوب آزمایشگاهی، به ثبت پتنت در خصوص این دارو بپردازد و درصورتی‌که پتانسیلی برای آن دارو در کشورهای مختلف مشاهده کند، به ثبت اختراع خود در کشورهای مختلف مبادرت ورزد.\nازآنجاکه اطلاعات هر اظهارنامه‌ی ثبت اختراع، به‌طور متوسط ۱۸ ماه بعد از ثبت اظهارنامه، منتشر می‌شود، لذا دستیابی به این اطلاعات برای همه‌ی افراد در هر کشوری میسر است و برخی کشورها که از پتانسیل بالاتری (ازنظر دانش و فناوری مربوطه) برای بازتولید این دارو برخوردار هستند، می‌توانند به بازتولید این دارو بپردازند. درنتیجه ثبت اختراع در این کشورها کاملاً منطقی به نظر می‌رسد چراکه می‌تواند مانعی برای بازتولید کم‌هزینه‌تر این کشورها و یا به عبارتی سواری‌های مجانی (Free Riding) شود.\nازآنجاکه بسیاری از بیماری‌ها به دلیل نبود بهداشت و امکانات کافی در کشورهای درحال‌توسعه شیوع بیشتری می‌یابند، مصرف و درنتیجه پتانسیل بازار در این کشورها بالا است و لذا ثبت اختراع در آن‌ها نیز کاملاً منطقی به نظر می‌رسد.\nاین نکته را در نظر داشته باشیم که این دارو، فعلاً در مرحله‌ی ثبت اختراع است و هنوز تائید نهایی آن جهت مصرف صورت نگرفته و اخذ تأییدیه نهایی ممکن است حتی تا ۱۰ سال بعد از ثبت اظهارنامه اختراع هم به طول بینجامد! علاوه بر این، این نکته را نباید از نظر دور داشت که بسیاری از این داروهای پتنت‌شده، علی‌رغم هزینه‌های فراوانی که در مراحل مختلف برای گرفتن تائید صرف می‌شود و همچنین هزینه‌های ثبت اختراع آن در کشورهای مختلف، در نهایت از نظر سلامت مورد تائید واقع نمی‌شوند و نمی‌توانند به بازار عرضه گردند. لذا منطقی است که داروهایی که موفق به کسب تأییدیه می‌شوند، با قیمتی به بازار عرضه شوند تا این قسمت بتواند هزینه‌های فراوانی که این شرکت‌های دارویی در این مسیر نسبتاً طولانی صرف نموده‌اند را جبران کند، ضمن اینکه این شرکت‌ها بتوانند با منافع مادی کسب‌شده، تحقیقات خود را بر روی داروهای دیگر نیز آغاز نموده و چرخه‌ی تولیدات نوآورانه خود را همچنان فعال نگاه‌دارند.\nاما مسئله‌ای که برای کشورهای درحال‌توسعه در این میان پیش می‌آید این است که علی‌رغم نیاز شدید به این دارو در این کشورها، مردم توانایی خرید این دارو با این هزینه را نخواهند داشت. شرکت‌های دارویی مستقر در آن کشور نیز، به دلیل پتنتی که در آن کشور از طرف آن شرکت خارجی به ثبت رسیده، قادر نخواهند بود که محصول را به‌اصطلاح بومی‌سازی یا مهندسی معکوس نموده و با قیمتی پایین‌تر به‌صورت داروهای جنریک به بازار عرضه کنند.\nاز طرفی موقعیتی را در نظر بگیرید که این پتنت از طرف یک شرکت یا شخصی خارجی در یک کشور درحال‌توسعه به ثبت رسیده است ولی بنا به دلایلی، صاحب اختراع مجوز استفاده از محصول یا فرایند اختراعی را به شخصی در داخل آن کشور واگذار نمی‌کند یا واگذاری مجوز استفاده را منوط به شرایطی خاص می‌نماید که پذیرفتنی نیست. در این حالت حتی محصول یا فرایند اختراع‌شده، با صرف هزینه‌ی بالا نیز قابل‌دستیابی نخواهد بود.\nاین پتنت به‌این‌ترتیب به‌عنوان عاملی بازدارند شناخته می‌شود و تأثیر این بازدارندگی در کشورهای درحال‌توسعه به‌مراتب بیش از کشورهای پیشرفته است. این نگرانی در کشورهای درحال‌توسعه از دیرباز وجود داشته که منفعت جمعی این کشورها در نظام پتنت لحاظ نگردیده و لذا به توازنی میان نظام ثبت اختراع و منفعت جامعه نیاز است تا این کشورها نیز بتوانند از نظام پتنت به نحو احسن بهره‌مند شوند.\nاما در نظام مالکیت فکری چه تدبیری برای این نوع مسائل اندیشیده شده است؟ چگونه می‌توان این مشکلات را رفع نمود؟ آیا این‌ها مسائلی هستند که با توسعه‌ی روزافزون فنّاوری و دانش به وجود آمده‌اند یا از دیرباز وجود داشته‌اند؟\nالزام کارکرد پتنت\nپتنت باید کارکرد داشته باشد و با بهره‌برداری از آن، به جامعه منفعتی برساند. به‌طورکلی، الزام کارکرد پتنت به معنی استفاده از اختراع و قابل‌دستیابی نمودن اختراع در کشوری است که مجوز ثبت اختراع در آن کشور صادرشده است و در صورت داشتن ضمانت اجرایی لازم، قادر به ایجاد تعدیل و توازنی در انحصار حاصله می‌شود.\nبنابراین اهداف کلی وضع الزام کارکرد پتنت در قوانین را می‌توان در این دو دسته تقسیم نمود:\nایمن نمودن دستیابی به محصول یا فرایند دارای گواهی ثبت اختراع\nجلوگیری از سوءاستفاده از اختراع پتنت‌شده\nدرصورتی‌که الزام کارکرد پتنت فاقد ضمانت اجرایی باشد، مطمئناً کارا و تأثیرگذار نبوده و نمی‌تواند در جهت هدف نهایی خود که ایجاد توازن میان انحصار حاصل از پتنت و منفعت عمومی است، گام بردارد.\nنیاز به الزام کارکرد پتنت و ابزار قانونی اجرای آن در اولین کنوانسیون بین‌المللی مالکیت فکری (کنوانسیون پاریس) برای اولین بار به‌عنوان یک نیاز اساسی مطرح شد؛ بند ۲ ماده ۵ الف در کنوانسیون پاریس، به‌عنوان اولین کنوانسیون بین‌المللی در حوزه‌ی مالکیت فکری، عدم کارکرد پتنت را پیش‌بینی کرده و بدان پرداخته است به این صورت که به کشورهای عضو توصیه نموده که تدابیر قانون‌گذاری مربوط به اعطای مجوز اجباری بهره‌برداری را برای جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده از حق اختراع ازجمله خودداری از به‌کارگیری و استعمال این حق اتخاذ کنند.\nاعطای مجوز اجباری بهره‌برداری در حقیقت به‌عنوان ابزاری جهت اجرای این الزام و برقراری توازن میان حقوق فردی و اجتماعی معرفی شده است.\nمجوز اجباری چیست؟\nمجوز اجباری بهره‌برداری در حقیقت ابزاری قانونی برای ایجاد توازن میان حقوق فردی و حقوق اجتماعی است. از یک‌سو، منافع جامعه در بهره‌مندی از محصولات ابداعی فکری را نادیده نمی‌گیرد و از سویی دیگر، تلاش‌های صاحبان حقوق مالکیت فکری را با در اختیار قرار دادن اجرتی منصفانه بی‌ثمر نمی‌گذارد.\nاین ابزار به‌صورت مجوزی است که بر اساس آن دولت یا مرجع و مقام صلاحیت‌دار، بدون اجازه‌ی دارنده‌ی حق و در ازای پرداخت اجرتی منصفانه، قادر خواهند بود تا از یک محصول پتنت شده، به نفع جامعه و در جهت اهداف سیاست منفعت عمومی بهره‌برداری کنند.\nهمان‌گونه که در بخش الزام کارکرد پتنت بیان شد، بند ۲ ماده ۵ الف در کنوانسیون پاریس، به‌عنوان اولین کنوانسیون بین‌المللی در حوزه‌ی مالکیت فکری، عدم کارکرد پتنت، سوءاستفاده و در اختیار جامعه قرار دادن اختراع را پیش‌بینی کرده و برای کشورهای عضو کنوانسیون پاریس معین نموده که می‌توانند تدابیر قانون‌گذاری مربوط به اعطای مجوز بهره‌برداری اجباری را برای جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده از حق اختراع ازجمله خودداری از به‌کارگیری و استعمال این حق اتخاذ کند.\nدر ماده‌ی ۳۱ معاهده تریپس (TRIPS) نیز بر صدور مجوز اجباری بهره‌برداری برای منفعت عموم و در حالت‌های فوق‌العاده، اعمال ضد رقابتی، استفاده عمومی غیرتجاری تأکید شده است؛ و بر این نکته تمرکز شده است که دولت‌ها می‌توانند بر اساس منافع عمومی این مجوز را صادر کنند.\nالبته باید این نکته رو در نظر داشت که اصطلاح منفعت عمومی که در معاهده‌ی تریپس به آن اشاره‌شده واژه‌ای انعطاف‌پذیر است و تعبیر از منفعت عمومی برای هر جامعه ممکن است متفاوت باشد. مثلاً ممکن است در یک کشور، منفعت عمومی، فقط «دستیابی» به یک محصول اختراعی باشد، درصورتی‌که منفعت عمومی در جامعه‌ی دیگر، به معنای فرصتی برای توسعه‌ی صنعت ملی و کارآفرینی تعبیر شود.\nاز سوی دیگر باید به این نکته توجه داشت که چه کسی عهدهدار تشخیص منفعت عمومی جامعه است؟ مطمئناً رسیدن به منفعت عمومی، نباید حقوق فردی افراد جامعه را با مخاطراتی مواجه سازد. طبیعتاً مرجعی صالح باید منفعت عمومی را با رعایت حقوق فردی تشخیص دهد و این مرجع بهتر است نهادی دولتی باشد تا در این مسئله ذی‌نفع محسوب نشود.\nلذا مشخص بودن مرجع و مقام صلاحیت‌دار در هر کشور برای رسیدگی به این امور بسیار ضروری است تا در جهت اقتضای منافع و مصالح عمومی کشور و در صورت وقوع سوءاستفاده توسط صاحب حقوق مالکیت فکری، مجوز اجباری بهره‌برداری را صادر نماید.\nرویکردهای تاریخی برای وضع الزام کارکرد\nمنفعت عمومی از نظام مالکیت فکری از دیرباز موردتوجه بوده و برای جلوگیری از سوءاستفاده‌هایی که دسترسی عموم به محصول پتنت‌شده را مخدوش می‌ساخته، همواره تدابیری از سوی دولت‌ها اندیشیده شده است.\nدر سال‌های اولیه‌ی قرن بیستم، انگلستان بر اساس شواهدی به این نتیجه رسید که شرکت‌های آلمانی تولیدکننده‌ی مواد شیمیایی که پتنت خود را در انگلستان به ثبت رساندهاند، از مونوپلی و انحصار کسب‌شده از طریق گواهی ثبت اختراع، سوءاستفاده می‌کنند. به‌این‌ترتیب که شرکت‌های آلمانی به‌نوعی انحصار صنعت تولید مواد شیمیایی در کشور انگلستان را به دست آورده‌اند و اجازه‌ی فعالیت و رقابت به شرکت‌های انگلیسی نمی‌دهند و این باعث می‌شود شرکت‌های انگلیسی توان رقابت را به‌تدریج ازدست‌داده و در این صنعت استراتژیک به‌هیچ‌عنوان پیشرفت نداشته باشند. درصورتی‌که کل صنعت یک کشور به دلیل انحصار شرکت‌های کشور دیگر فعال در آن صنعت، به‌نوعی بلوکه‌شده باشد و فضایی برای رقابت در میان شرکت‌های فعال در آن صنعت در آن کشور وجود نداشته باشد را میتوان شرایط اضطراری تعریف نمود. در آن دوره‌ی زمانی انگلستان درصدد برآمد تا به نحوی از ثبت اختراع شرکت‌های آلمانی در انگلستان ممانعت به عمل آورد!\nممانعت از ثبت اختراعات کشورهای دیگر در کشور خود، مغایر با اصل رفتار ملی یا عدم تبعیضی است که در ماده‌ی ۲ و ۳ کنوانسیون پاریس مطرح‌شده و به کشورها اجازه تبعیض در برخورد بین اختراعات را به دلیل ملیت کشورها نمی‌دهد. لذا سیاستی که در پیش‌گرفته شد خارج ساختن برخی حوزه‌های استراتژیک برای ثبت به‌عنوان پتنت بود. به عبارتی از اعطای مجوز ثبت اختراع به اختراعات حوزه‌ای خاص اجتناب می‌شد (چه اختراعات داخلی و چه اختراعاتی که از خارج در آن کشور ثبت می‌شدند).\nکشور سوئیس هم در مورد اعطای گواهی ثبت اختراع به اختراعات شیمیایی، در سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۸۸۰ رویهی خاصی را پیشه ساخته بود به این صورت به‌طورکلی مجوز ثبت اختراعی را برای ترکیبات شیمیایی صادر نمی‌کرد. در سال‌های بعد از کنوانسیون پاریس (کنوانسیون پاریس در سال ۱۸۸۳ بین برخی کشورها منعقد شد) هم فرایندهای شیمیایی را از موارد غیرقابل‌ثبت به‌عنوان پتنت محسوب نمود. این رویه تا سال ۱۹۰۷ نیز ادامه داشت.\nدر آمریکا در جریان جنگ جهانی اول، پتنت‌های ترکیبات شیمیایی شرکت‌های آلمانی و انحصاری که شرکت‌های آلمانی در آمریکا داشتند، به‌عنوان تهدیدی علیه منافع آمریکا محسوب می‌شد، لذا بر اساس قوانینی که در سال ۱۹۱۷ تحت عنوان تجارت با دولت‌های متخاصم (Trading with the Enemy Act of 1917) مصوب شده بود، آمریکا در سال ۱۹۱۸، مجوز بهره‌برداری ۴۵۰۰ پتنت‌های شیمیایی و دارویی شرکت‌های آلمانی را- ازجمله آسپرین شرکت بایر- صادر کرد. البته مبلغی که به‌عنوان جبران منصفانه در ازای مجوز اجباری پرداخت شد، در آن زمان ۲۵۰ هزار دلار بود درصورتی‌که ارزش واقعی این پتنت‌ها ۸ میلیون دلار برآورد شده بود. این نوع انتقال فنّاوری در توسعه صنایع شیمیایی ایالات‌متحده بسیار کلیدی محسوب می‌شود و به‌عنوان کاتالیستی برای توسعه‌ی صنایع شیمایی ایالت متحده شناخته می‌شود .\nتا قبل از معاهده‌ی تریپس در سال ۱۹۹۴، کشورها همچنان هریک در مورد قابلیت ثبت اختراعات حوزه‌های مختلف فناوری، اختلافات و رویههای متفاوتی داشتند. تریپس تعریف جامع‌تری در مورد موارد قابل ثبت به‌عنوان اختراع ارائه داد که باید کشورها از آن تبعیت می‌کردند و قوانین ملی خود را بر آن اساس تنظیم مینمودند.\nموافقت‌نامه تریپس که در مورد جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری است، در سال ۱۹۹۴ به‌وسیله سازمان تجارت جهانی موضوعیت یافت. این موافقتنامه که حداقل استاندارهای جهانی را برای قوانین مربوط به انواع مالکیت فکری در کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی WTO تعیین می‌کند، می‌تواند مبنای قانون‌گذاری یا اصلاح قوانین کشورهای مختلف قرار گیرد و هر کشوری به اقتضای نیاز و منافع خود و نیز با در نظر گرفتن منافع بین‌الملل، قوانین ملی خود را اصلاح نماید. تریپس با تائید مفاد مقررات موجود در معاهدات و کنوانسیون‌های قبل از خود، بخصوص کنوانسیون پاریس و برن که از مهم‌ترین مقررات بین‌المللی در خصوص مالکیت صنعتی و مالکیت ادبی و هنری هستند، روند حمایت بین‌المللی از مالکیت فکری را به هم نزده و مسیر آنان را منحرف نمی‌کند، بلکه با ارجاع صریح به آن‌ها و الزام کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی به رعایت مقررات آن‌ها، نه‌تنها بر میزان حمایت‌های بین‌المللی در مقررات آنان تأکید دارد، آن مقررات را از طریق سازمان تجارت جهانی، به‌روزرسانی می‌کند. این معاهده، به دلیل برخورداری از انعطافات که نظام پتنت را برای بهره بری بیشتر برای کشورها، بخصوص کشورهای درحال‌توسعه، کارآمدتر می‌سازد و همچنین الزام کشورها به تنظیم قوانین ملی خود در فرصت‌های زمانی معین برای استفاده‌ی حداکثری از نظام پتنت، باعث بهبود کارایی نظام پتنت بخصوص در کشورهای درحال‌توسعه شد.\nاگر کشوری بتواند بر اساس استراتژی‌های ملی، از ارائه گواهی ثبت اختراع برای برخی حوزه‌های فنی که اختراعات در آن صورت می‌گیرد، اجتناب کند، دیگر به بندی قانونی تحت عنوان «الزام کارکرد اختراع» نیازی نخواهد بود. ولی باید توجه داشت که این ممانعت از ثبت اختراعات در برخی حوزه‌ها باعث می‌شود چرخه نوآوری در آن حوزه‌ی فناوری به دلیل عدم انگیزه مخترعین خود آن کشور هم متوقف شود به این دلیل که مخترعین آن کشور نیز قادر به ثبت اختراع در این حوزه نمیشوند و درنتیجه اطلاعاتی از این اختراع افشا نخواهد شد و در اختیار جامعه قرار نخواهد گرفت. مخترعین و صاحبان ایده‌های نوآورانه عموماً برای حفظ موقعیت خود و انحصار، تلاش‌هایی خواهند داشت مثلاً اینکه این اسرار و فنون مربوطه به‌صورت راز تجاری و بر اساس قراردادهایی خاص حفظ شود لذا منفعت جامعه نیز به‌نوعی در اینجا مخدوش خواهد شد.\nتغییرات و اصلاحیه‌ها در معاهده تریپس باعث می‌شود تا صاحبان اختراع، در حین رعایت حقوق مالکیت فکری سایر کشورها، بیشترین استفاده از نظام پتنت ببرند؛ اما نظام پتنت همچنان بعد از تریپس هم نمی‌توانست پاسخگوی دستیابی آسان‌تر به محصولات پتنت‌شده در همه‌ی کشورها باشد.\nگاهی هدف کشورها و یا به عبارتی منفعت مشخص‌شده یک کشور، فقط «دستیابی» به محصول پتنت‌شده است، دستیابی صرف از طریق واردات نیز امکان‌پذیر است در این صورت برخی انعطافاتی که در معاهده‌ی تریپس پیشنهاد شده، نظیر دکترین استیفای حق و واردات موازی می‌تواند به این کشورها در راستای هدف «دستیابی» کمک کند. مثلاً مالزی در سال ۲۰۰۳، با استفاده از یکی از بندهای قانون ثبت اختراعات کشورش، اقدام به واردکردن موازی (از انعطافات تریپس) داروی جنریک Anti-Retoviral از هند کرد.\nولی اگر هدف کشور موردنظر صرفاً دستیابی به محصول پتنت‌شده نباشد و هدفش بازتولید محصول پتنت شده‌ای باشد که در کشورش به ثبت رسیده و قصد دستیابی بیشتر به دانش فنی تولید این محصول را نیز دارد، آیا انعطافات معاهده‌ی تریپس به او کمک خواهد کرد؟\nاینجاست که نقش الزام کارکرد پتنت به‌عنوان ماده‌ی قانونی روشن‌تر می‌شود و صدور مجوز اجباری به‌عنوان تکمیل‌کننده‌ی این الزام که در معاهده‌ی تریپس نیز بر آن تأکید شده است، در جهت بهره‌برداری از اختراع در خدمت جامعه و جلوگیری از سوءاستفاده مشخص می‌شود.\nانواع کارکردهای پتنت\nبه‌طورکلی می‌توان کارکردهای پتنت را در چند دسته قرارداد: همان‌طوری که میدانیم پتنت حقی سلبی است که به صاحب آن، اجازه می‌دهد تا دیگران را از استفاده، فروش واردات و تولید محروم سازد؛ بنابراین تعریف، شاید بتوان کارکرد پتنت را نیز در این تعریف گنجاند به این معنی که صاحب پتنت خود، در مدت انحصار یا مدتی معین‌شده از سوی دولت، «اقدام» به استفاده، فروش، تولید و واردات کرده باشد. مراتب عدم کارکرد پتنت نیز به همین ترتیب می‌تواند در سه دسته‌ی زیر قرار گیرد.\nیکی از سرسختانه‌ترین حالت‌های عدم کارکرد پتنت هنگامی پیش میآید که صاحب پتنت هم خود از تولید محصول پتنت‌شده اجتناب کند، هم از فروش و از اعطای مجوز به دیگران برای استفاده از آن اجتناب ورزد.\nدومین موردی که در قوانین برخی کشورها به آن پرداخته‌شده است، کافی نبودن کارکرد است، به این صورت که صاحب پتنت یا شخصی که به او مجوز اعطاشده، پتنت را به بازار وارد می‌کند ولی از فروش کافی یا در دسترس قرار دادن کامل محصول یا فرایند اختراع‌شده، بر اساس استانداردهای حقوقی لازم، اجتناب می‌کند؛ بنابراین در راستای رفع نیازهای جامعه، بهره‌برداری ناکافی رخ می‌دهد.\nسومین نوع عدم کارکرد پتنت به واردات محصول پتنت‌شده بازمی‌گردد، هنگامی‌که صاحب پتنت، شخص (حقیقی یا حقوقی) خارجی است و محصول اختراعی خود را فقط از طریق واردات در اختیار آن کشور قرار می‌دهد و از تولید در آن کشور اجتناب می‌کند. این نوع عدم کارکرد پتنت، همان‌گونه که در بالا ذکر شد، یکی از نگرانی‌های کشورها، بخصوص کشورهای درحال‌توسعه‌ای است که دستیابی صرف برای آن‌ها هدف نیست و تمایل به توسعه‌ی محصول نیز دارند. این کشورها در گروهی قرار می‌گیرند که معتقدند پتنت برخی محصولات، حربه‌ای برای استثمار آنان شده چراکه می‌تواند باعث شود زیرساخت‌های لازم در کشور برای تولید محصولات جدید و نوآورانه توسط ابزار پتنت محدود شود.


دانلود برنامه کتاب اشپزی(جدید) برای اندروید | مایکت\nنسخه: ۳ (۱۳۹۷/۰۵/۲۸)\nکتاب آشپزی (ساخت پیتوته)پاسخ همه ی پرسش ها و نیاز های شما برای یک برنامه آشپزی است این برنامه با دارا بودن انواع دستور غذاهایی متنوع و لذیذ در 23دسته بندی مختلف تمامی نیاز های شما را برای یک آشپزی راحت و بی دردسر اما بسیار دلپذیر برآورده میکند به علاوه طراحی ساده اما چشم نواز محیط کاربری لذت استفاده از این برنامه را برایتان دو چندان میکند.\nآیا میخواهید بدون نیاز به کتاب های حجیم آشپزی غذا بپزید؟\nآیا میخواهید دستورات غذایتان را همیشه همراه داشته باشید.؟\nآیا از برنامه های بدون کیفیت خسته شده اید؟\nآیا به دنبال یک برنامه ایرانی به سبک برنامه های خارجی میگردید.\nاز ویژگی های این برنامه میتوان گفت.\n1.طراحی رابط کاربری منحصر بفرد در مقایسه با برنامن های مشابه.\n2.تعیین ویژگی هایی همچون سختی .تعداد نفرات و زمان پخت برای هر غذا\n3.جستجو بر اساس عنوان مواد لازم و زمان پخت.\n4.پیشنهاد غذا به کاربر با دریافت مواد اولیه ای که در احتیار دارند\nو خیلی دیگر از کاربرد های این برنامه.\nساخته شده توسط تیم برنامه سازی پیتوته........\nحذف اشتراک گذاری\nآنفالو یاب حرفه ای\nآشپزباشی (کتاب آشپزی جدید)


حکایت گندم‌نمایان جو فروش!\nروزنامه شماره ۹۰۷\nشماره روزنامه: ۹۰۷\nشماره خبر: ۳۵۴۱۸\nطرح آمریکایی -عربی انتقال گاز مصر از سوریه به لبنان کلید خورد\nبا موافقت سوریه برای حضور در پروژه خط لوله عربی که در قالب آن گاز مصر از خاک سوریه به لبنان میرسد، عملا معادلات پیشین ایران برای سهم‌گیری از بازار سوخت لبنان با تغییر مواجه شد.\nبحران فروپاشی دولت در لبنان حالا وارد مرحله تازهتری شده است، لبنان ماههای طولانی است که با بحرانی فراگیر روبروست و مقامات دولتی این کشور در دولت موقت نتوانسته‌اند دامنه بحران را مهار کنند.\nحذف یک باره یارانه‌های انرژی از یک سو زمینه تشدید بحران را به وجود آورده و از سوی دیگر نبود سوخت، شهروندان این کشور را با بحرانی تازه‌تر مواجه کرده است. قطع مکرر برق نیز در این میان به ابعاد بحران دامن می‌زند.\nدر این شرایط گروه‌های سیاسی لبنان با هدف در دست‌گیری فضا و کاهش دامنه مشکلات تلاش‌هایی را در دستور کار قرار داده‌اند.\nدر حال‌حاضر بهای ۲۰ لیتر بنزین در این کشور برابر با ۳۰درصد از حداقل دستمزد ماهانه است که همین رقم هم تنها زمانی معنی دارد که سوخت در دسترس باشد، چرا‌که اغلب سوختی هم وجود ندارد.\nایران طی سه ماه اخیر برای نقش‌آفرینی در لبنان دست به اقداماتی ویژه زد. ارسال محموله‌های سوخت از ایران به لبنان که البته در این کشور ابتکار و رایزنی حزب‌الله لبنان خوانده می‌شود، با واکنش‌های متفاوتی از سوی ناظران بین‌المللی همراه شد.\nایران در حالی در میان استقبال شهروندان لبنانی نسبت به ارسال سوخت لبنان اقدام کرده که تحت شدیدترین تحریمهای امریکا قرار دارد و این کشور در اقدامی یک جانبه صادرات نفت از ایران را مشمول تحریم قرار داده است. البته نکته اینجاست که نه فقط در لبنان که در اغلب کشورهای جهان، بحران انرژی خودنمایی می‌کند و این نکته را بسیاری از تحلیلگران انرژی نشانه‌ای از تحریم ایران برای غرب می‌دانند. در حقیقت غرب حالا با تاثیر اقدام منفی خود علیه ایران مواجه شده است اما ماجرا اینجا به تلاش ایران برای نقش‌آفرینی در لبنان بازمی‌گردد. هر چند حزب‌الله لبنان تلاش کرده است با واردات سوخت از ایران مشکل را تا حدی برطرف کند، اما دولت لبنان در تلاش است نسبت به تامین بخشی از نیاز خود از عراق اقدام کند.\nبه این ترتیب رقابت دولت لبنان و حزب‌الله به خرید سوخت از دو کشور همسایه یعنی ایران و عراق منجر شده است. دولت لبنان در این راستا قرارداد واردات یک میلیون تن سوخت از عراق را امضا کرده است. در این میان اما کمبود برق در لبنان همچنان ادامه دارد.\nروز شنبه، هفدهم مهرماه، پس از آنکه مراکز تولید برق «الزهرانی» و «دیر عمار» بر اثر کمبود سوخت و تولید برق به کمتر از ۲۰۰ مگاوات متوقف شدند، شبکه برق لبنان نیز به طور کامل قطع و این کشور با بی‌برقی مواجه شد.\nبر اساس اعلام اسکای نیوز، برق لبنان بیش از یک ماه است که به طور نسبی قطع شده است و برق در بیشتر مناطق این کشور به میزان یک ساعت در روز تامین می‌شود.\nبه نظر می‌رسد توافق وزیران انرژی و نفت کشور‌های اردن، مصر، سوریه و لبنان در نشستی چهارجانبه در امان درباره انتقال گاز مصر از طریق اردن و سوریه به لبنان، ناکام گذاشتن دیپلماسی دو ماهه ایران برای نقش‌آفرینی در تحولات لبنان است\nارزش پول ملی لبنان بیش از ۹۰ درصد سقوط کرده و بحران کمبود انرژی، امنیت انسانی را به خطر انداخته است. ذخایر سوخت وارداتی لبنان در ماه‌های اخیر خالی شده و زندگی مردم این کشور را فلج کرده است. دیانا کیسی، از اعضای ارشد ابتکار نفت و گاز لبنان و کارشناس مدیریت انرژی می‌گوید که لبنان برای تامین انرژی مورد نیاز خود به حدود ۳۶۰۰ مگاوات برق نیاز دارد، در حالی که این کشور در حال حاضر تنها ۷۰۰ مگاوات برق تولید می‌کند. در واقع شرکت برق دولتی الکتریسیته دولیبان (Electricité du Liban) در حال حاضر تنها قادر است روزانه به مدت ۲ساعت برق مورد نیاز کشور را تولید کند، در حالی که برخی از نقاط این کشور مطلقا در خاموشی به سر می‌برند.\nلبنانی‌ها در حال حاضر به شکل اساسی به خدمات ابتدایی ارائه شده توسط ژنراتورهای شخصی وابسته هستند که قیمت آنها به طرز بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است.\nکارشناسان می‌گویند که دولت جدید لبنان برنامه مشخصی برای حل مساله برق در این کشور ندارد و تحقیقات برای به دست آوردن یک بودجه جدید از خزانه لبنان به ارزش ۱۰۰ میلیون دلار در حال انجام است تا حداقل برق مورد نیاز را برای چند ساعت تامین کند. در چنین شرایطی آمریکا و متحدانش نیز برای تامین انرژی لبنان برنامه‌هایی را ارائه داده‌اند. مقامات امریکا که پیش‌تر واکنشی منفی به مساله ارسال سوخت از ایران به لبنان نشان داده‌اند، تاکید دارند که این اقدام راه‌حل قطعی برای حل مساله لبنان نیست .\nآنچه مسلم است اینکه ایران در یکی از سختترین دوران‌های تاریخ لبنان در کنار مردم سوریه و لبنان ایستاد، اما حذف ایران از پروژه تامین سوخت لبنان میتواند نشان‌دهنده آن باشد که شرایط برای متحدان نیز در حال تغییر است\nخط لوله عربی به جای ایرانی\nشاید در این راستاست که احیای خط لوله گازی عربی بار دیگر در دستور کار قرار گرفته است.\nپیشتر نیز امریکا از اجرای طرح‌هایی که ایران را از دایره تامین انرژی در منطقه آسیای میانه حذف کند، دفاع کرده بود. حالا نیز به نظر می‌رسد این طرح یعنی احیای خط لوله عربی با حمایت امریکا روبروست. اما ماجرای این خط لوله چیست؟\nبه نظر می‌رسد توافق وزیران انرژی و نفت کشور‌های اردن، مصر، سوریه و لبنان در نشستی چهارجانبه در امان درباره انتقال گاز مصر از طریق اردن و سوریه به لبنان، ناکام گذاشتن دیپلماسی دو ماهه ایران برای نقش‌آفرینی در تحولات لبنان است.\nسوریه، پیش از این با روشن کردن چراغ سبز، موافقت خود را از حضور در پروژه تامین سوخت لبنان اعلام کرده است. به عبارت دیگر سوریه در نیمه شهریور ماه، در پی سفر هیأتی از وزیران دولت موقت لبنان به دمشق اعلام کرد که از درخواست بیروت برای واردات گاز مصر از خاک این کشور استقبال می‌کند، هدف از این واردات، تولید برق است.\nنصری خوری، دبیرکل شورای عالی سوریه لبنان، در بیانیه‌ای کوتاه پس از این دیدار گفت: طرف سوری از این درخواست استقبال کرد و اطمینان داد آماده انجام آن است.\nهر چند اجرای این طرح نیز تناقضاتی با تحریم امریکا علیه سوریه دارد اما به نظر میرسد حمایت امریکا از این طرح بتواند به حذف ایران از معادلات تامین انرژی لبنان منجر شود.\nنکته مهم در این قرارداد همراهی دولت سوریه به عنوان محور مقاومت و متحد ایران با طرح امریکایی- اسرائیلی ارسال سوخت به لبنان است موضوعی که کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل آن را تایید کرد. آنچه مسلم است اینکه ایران در یکی از سختترین دوران‌های تاریخ لبنان در کنار مردم سوریه و لبنان ایستاد، اما حذف ایران از پروژه تامین سوخت لبنان میتواند نشان‌دهنده آن باشد که شرایط برای متحدان نیز در حال تغییر است. هر چه هست تلاش دو ماهه ایران برای تامین سوخت در لبنان هیاهویی برای هیچ تلقی می‌شود. تلاشی که با تلاش موازی امریکا فعلا ناکام مانده است.\nکلمات کلیدی: # بودجه # سوریه # گاز # لبنان # مصر\nنشست افسران لبنانی و صهیونیست تحت نظارت یونیفل\nسفر امیرعبداللهیان به لبنان و سوریه در پی بهبود روابط تهران-ریاض است\nدومین نفتکش سوخت ایران به بندر بانیاس سوریه رسید


بهترین سخنان کوروش کبیر جملات و سخنان کوروش کبیر برای جذب افرادی که به شما وفادار باشند تلاش کنید. البته این کوشش با جور ستم, زور و قدرت یافت نمی شود بلکه با یاری به دیگران, کارهای نیک و رفتار پسندیده به دست می اید. *********سخنان کوروش کبیر ********* اگر برای اداره امور کشوری نیاز به یاری داشتید همکاران خود را از میان اشخاص شریف و اصیل برگزین. هم میهنان بدون شک از خارجیان و مردمان کشورهای دیگر بهتر به کشورشان خدمت می کنند و به ما نزدیک ترند. اگربخواهید دشمنان خود را خوار کنید، به دوستان خویش نیکی نمایید. *********سخنان کوروش کبیر ********* باید این درس را نیک آموخت که خوشی و سعادت انسان به رنج و زحمتی که در تحصیل آن به کار برده است، بستگی و ارتباط دارد. کار و مرارت، چاشنی خوشبختی است. برماست که با تمام جهد و قوا، اسباب بزرگی و مردانگی را آماده و حفظ کنیم تا آسودگی خاطر که بهترین و گرامیترین نعمت‌هاست، به دست آید و از غم و محنت‌های سخت، در امان باشیم. *********سخنان کوروش کبیر ********* جهان‌گیری کار عظیمی است اما جهان‌داری کاری بس عظیمتر است. به چنگ آوردن امپراتوری در اثر جسارت و جنگ‌آوری است اما حفاظت آن بدون حزم و درایت و مراقبت پیوسته محال است. به عقیده من، زمامدار باید بر دیگر افراد از این جهت امتیاز و برتری داشته باشد که نه فقط از زندگی سهل و آسان روگرداند، بلکه عاقبت‌اندیش و با تدبیر و پرکار ... سخنان کوروش\nرئیس سازمان نظام وظیفه: موضوعی به نام خرید خدمت نداریم/ اولتیماتوم به 110 هزار نفر که...\nفیفا رشوه گرفت


انواع مختلف نرم افزارهای چند رسانه ای چیست؟ - رایان دل کوک\nویرایش عکس ، پخش کننده رسانه و برنامه های ویرایش ویدئو بخشی از زندگی روزمره بسیاری از افراد است. اگر شخصی عکس ها را بچرخاند یا روشن کند یا در رایانه به موسیقی گوش دهد ، از قبل با برخی از انواع نرم افزارهای چند رسانه ای آشنا است.\nعلاوه بر این ، نرم افزار ارائه معمولاً در محیط های تجاری ، آموزشی و سرگرمی برای کمک به برقراری ارتباط در جلسات یافت می شود. این نوع نرم افزارهای چند رسانه ای از قبل روی برخی از سیستم عامل ها نصب شده اند ، بصورت آنلاین رایگان در دسترس هستند یا در کلاس های درس آموزش داده می شوند.\nپخش کننده های قابل حمل از نرم افزار چند رسانه ای استفاده می کنند.\nنرم افزار ویرایش عکس که به عنوان نرم افزار ویرایش گرافیکی یا روتوش عکس نیز شناخته می شود ، نوعی نرم افزار چند رسانه ای است که به کاربر اجازه می دهد تصاویر را تغییر دهد. این برنامه ها می توانند ساده یا فوق العاده پیشرفته باشند. در حقیقت ، گاهی اوقات موسسات آموزش عالی دوره هایی را در محبوب ترین نرم افزار ویرایش عکس ارائه می دهند. این نوع نرم افزار چندرسانه ای به کاربر این امکان را می دهد که عکس ها را به روش های بی شماری از جمله تغییر رنگ ، حذف اشیاء و تغییر ویژگی های افراد و اشیاء دستکاری کند.\nنرم افزار ویرایش عکس نوعی نرم افزار چند رسانه ای است که به کاربر اجازه می دهد تصاویر را تغییر دهد.\nپخش کننده های رسانه موسیقی پخش کننده های موسیقی دیجیتالی هستند که اغلب به کاربر اجازه می دهند عنوانها و اطلاعات آهنگها را تغییر نام داده و سازماندهی کرده و موزیک ویدئوی رسمی یا جایگزین را پخش کند.\nاین دستگاه ها همچنین گاهی اوقات برای سهولت صادرات موسیقی به دستگاه فیزیکی ساخته می شوند. در بسیاری از موارد ، پخش کننده رسانه موسیقی به عنوان پخش کننده ویدئو نیز کار می کند و می توان آن را طوری تنظیم کرد که به طور خودکار ویدیویی را که کاربر سعی می کند اجرا کند نشان دهد.\nاین نوع دیگری از نرم افزارهای چند رسانه ای است که معمولاً با سیستم عامل رایانه جدید ارائه می شود ، اگرچه بسیاری از مردم تصمیم می گیرند که آن را به نفع منبع باز ترجیح داده خود ، صرفه جویی در منابع یا پخش کننده رسانه ای بسیار زیبا از نظر زیبایی حذف کنند.\nنرم افزار چند رسانه ای اغلب برای ایجاد کندی اسلاید برای ارائه ها استفاده می شود.\nبا استفاده از نرم افزار ویرایش ویدئو ، کاربران می توانند ویدئوی دیجیتالی را مانند حذف صحنه ها ، افزودن صحنه ها و کند کردن یا سرعت بخشیدن به ویدیو در بخشهای خاصی دستکاری کنند.\nمانند نرم افزارهای ویرایش عکس ، سطح دشواری این نوع نرم افزارهای چند رسانه ای بطور قابل توجهی متفاوت است\n. به عنوان مثال ، بسیاری از سیستم عامل های رایانه دارای یک برنامه اصلی یا متوسط ویرایش ویدئو هستند\n. این برنامه ها به اندازه نرم افزاری که برای ویرایش برنامه های تلویزیونی با بودجه بالا یا برنامه های سرگرمی اینترنتی استفاده می شود ، پیشرفته نیستند.\nنرم افزار ارائه شامل برخی از عناصر یک نرم افزار گرافیکی است ، اما بقیه قابلیت ها و اهداف آن بسیار متفاوت است. این نوع نرم افزار چند رسانه ای اغلب برای ایجاد کندی اسلاید برای ارائه ها استفاده می شود.\nاین به طور معمول به کاربر اجازه می دهد که حداقل متن را اضافه و ویرایش کند ، گرافیک را وارد کرده و دستکاری کند و یک نمایش اسلاید از پروژه به پایان رسیده ایجاد کند. برنامه های پیشرفته دارای قابلیت های بسیار بیشتری هستند ، مانند فیلم ، متن ، گرافیک و اسلایدها.


30 درصد از مجموعه توان شورا صرف کارشکنی‌های نمایندگان و مدیران بالادستی می‌شود/ بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه است / مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران/ پورتال اصلی/ اقتصاد مقاومتی / سه فوریتی\nامروز یکشنبه 02 مهر 1396 ساعت 11:57:54\nخانه /اقتصاد مقاومتی / سه فوریتی / 30 درصد از مجموعه توان شورا صرف کارشکنی‌های نمایندگان و مدیران بالادستی می‌شود/ بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه است\nکد مطلب : 2557 -تاریخ انتشار : شنبه 24 مرداد 1394 -ساعت : 13:44\nگلایه مسعود پیری از نمایندگان مجلس و استانداری تا اداره امور آب؛\n30 درصد از مجموعه توان شورا صرف کارشکنی‌های نمایندگان و مدیران بالادستی می‌شود/ بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه است\nاختصاصی مازندمجلس: مازندران تنها استانی هست که تا بحال مرکز استانش یک استاندار نداشته/ جای تاسف دارد که وقتی از یک نماینده مجلس می‌پرسند شما اگر رای نیاورید چکار می‌کنید می‌گوید می‌روم دکترای واقعی می‌گیرم!/ پرتقال مازندران در اردبیل تبدیل به کنسانتره و گندم ساری در گرگان به ماکارانی تبدیل می‌شود! درد از این بالاتر؟/ غالب نمایندگان حوزه ساری و میاندورود، یا چهاردانگه‌ای بودند یا دودانگه‌ای یا میاندورودی! شما نگاه کنید آیا همان مناطق توسعه پیدا کردند؟ آیا مثلا دودانگه گاز دارد؟\nاختصاصی مازند مجلس: غالب نمایندگان حوزه ساری، یا چهاردانگه‌ای بودند یا دودانگه‌ای یا میاندورودی. شما نگاه کنید آیا همان مناطق توسعه پیدا کردند؟ آیا دودانگه مثلا گاز دارد؟ کیاسر در چهاردانگه، قدمتش به لحاظ شهری از بابل که یکی از شهرهای بزرگ استان است بیشتر است، کیاسر کجاست بابل کجاست؟ میاندورود جز اینکه از ساری به عنوان فرزند ناخلف و نامبارک جدا شد و تبدیل شد به شهرستانی که هیچ زیرساختی ندارد چه چیزی عایدش شده است؟تا زمانی که نگاه بخشی‌نگری ....\nمازند مجلس: توسعه در ساری را چگونه ارزیابی می‌کنید؟\nپیری: عرض کنم ساری به شدت مستعد توسعه است. ساری از معدود شهرهایی هست که هم همجوار با دریاست، هم دشت بسیار فراخی به نام گهرباران و بخش مرکزی با زمین‌های به شدت مستعد دارد، هم همجوار با رودخانه و کوهستان است. از هر حوزه‌ای که بخواهید (تجارت، گردشگری، صنعت، کشاورزی و ...) می‌توانستیم بسیار بهتر عمل کنیم. اما همچنان در محاق دعوا قرار گرفتیم! ما تنها استانی هستیم که تا بحال مرکز استانش، یک استاندار از خود نداشته است. خیلی جای سوال و ابهام دارد. واقعا ما مدیرانی نداشتیم که استان را اداره کنند؟ یا قابلیت استان اینگونه نبوده است؟ یا دعوا سر شهرها بوده است و مسائل دیگر؟ و اینجاست که واقعا جای تاسف دارد که وقتی از یک نماینده مجلس می‌پرسند شما اگر رای نیاورید چکار می‌کنید؟ می‌گوید می‌روم دکترای واقعی می‌گیرم! این توهین به شعور مردم است اگر قرار است دکترای واقعی خود را بگیرد چرا مردم را سرکار می‌گذارد؟ خب برود بگیرد مگر کسی مانع دکترا گرفتن وی شده است. اگر از بنده به عنوان عضو کوچک شورا ی شهر ساری بپرسند اگر در شورا رای نیاورید چه می‌کنید؟ حداقل پاسخ من این است که به میمنت اعتمادی که مردم به من کردند در هرلباس دیگری باشم سعی می‌کنم خدمتگزار خوبی باشم. اما ببینید چقدر سطح را پایین آوردیم که پاسخ‌های این‌چنینی می‌شنویم.\nاین نشان می‌دهد که ما هنوز نتوانسته‌ایم به خوبی درک کنیم که حوزه تقنین و حوزه نظارت مجلس چقدر می‌تواند در راستای توسعه نقش ایفا کند. همین آسیب را شوراها نیز دارند. در مصاحبه‌های دوره قبل نیز عرض کردم که نظام جمهوری اسلامی باید به جایی برسد که بساط شوراها را بردارد و دلیل این امر آن است که اصلا نقش شوراها در توسعه کشور مشخص نیست. یک جمله به من بگویید که مثلا شوراها طبق فلان برنامه، قرار است کشور را از نقطه الف به ب برسانند و توسعه دهند. آیا کسی تعریفی این چنینی کرده است؟ در راستای توسعه کشور، اصلا معلوم نیست شوراها دارند چکار می‌کنند و هیچ چشم‌اندازی ندارند. من حتی معتقدم که پارلمان ملی ما مجلس شورای اسلامی نیز دچار چنین آسیبی شده است. خصوصا شهر ساری که بنده فکر می‌کنم که تا به امروز بجز یکی دو موردی که نمایندگانی که نمایندگی بکنند افکارعمومی و ظرفیت‌های این حوزه را تجربه نکرده است.\nمازند مجلس: مهمترین محورهای توسعه حوزه ساری چه می‌تواند باشد؟\nپیری: عرض کنم تاکنون، کشاورزی ما به دلیل سیاست‌گذاری‌های اشتباه، بسیار دچار آسیب شده است. مثلا در حوزه تقسیم اراضی، تسطیح اراضی و یکپارچه سازی اراضی دچار مشکلات جدی شدیم در خصوص مهار آبهای سطحی و زهکش‌های طبیعی نتوانستیم خوب عمل کنیم، در خصوص گونه‌های کشت، گونه‌های زراعت، گونه‌های دامداری نیز همچنین.\nدر حوزه صنعت نیاز بود رویکرد ما صنایع تبدیلی کشاورزی می‌بود، این اقدام می‌توانست خیلی موثر باشد. مثلا پرتقالی که در مازندران تولید می‌شود، در اردبیل تبدیل به کنسانتره می‌شود! درد از این بالاتر را ما چگونه احساس کنیم؟ گندم که در ساری کشت می‌شود در گرگان به ماکارانی تبدیل می‌شود. چرا صنایع تبدیلی نباید در حوزه خودمان باشد؟ این بهای تمام شده محصول را پایین می‌آورد.\nدر حوزه تجارت نیز همینطور، ما همجوار با دریا هستیم ولی هیچگونه آورده یا ارزش افزوده برای استان نداریم به دلیل اینکه برنامه‌ریزی درستی ندارد چون برسر تقسیم غنائم دعوا داریم.\nدر حوزه گردشگری در ساری جنگل‌های هیرکانی به قدمت 2 میلیون سال داریم. این جاذبه، فرصتی است برای بازدید همه گردشگران دنیا، اما هنوز ما بسیاری از ساکنین این شهر، این جاذبه را ندیدیم. ما هنوز خود از جاذبه‌های گردشگری حوزه خود دیدن نکردیم. اینها موانع پیش‌روی توسعه است که نیاز به یک عزم همگانی (از نماینده ولی فقیه، فرماندار شهر، نمایندگان مجلس، شورای شهر و شهردار و همه کسانی که می‌توانند نقش‌آفرینی کنند) دارد که سر یک سفره بنشینند و یک هدف داشته باشند و آن ساری بزرگ و یکپارچه است.\nخیلی جای گلایه و درد دارد شما زنجان تشریف می‌برید، می‌نویسند حسینیه زنجانی‌های مقیم مشهد. ولی در ساری می‌نویسند حسینیه اسبوکلایی‌های مقیم ساری، حسینیه دودانگه‌ای‌های مقیم ساری. مگر دودانگه و اسبوکلا جزو شهرستان ساری نیستند؟ اگر ما بگوییم حسینیه دامغانی‌های مقیم ساری، پذیرفته شده است اما حسینیه چهاردانگه‌ای‌های مقیم ساری پذیرفته شده نیست! همین بخشی نگری‌ها و کوته‌نگری‌ها منابع محدود ما را تقسیم کرده است.\nاقتصاد یعنی تخصیص منابع محدود به نیازهای نامحدود ما همین دوزار منابعی که داریم در بخشی نگری‌ها ازدست می‌رود. جالب است در روستاهای بالادست، برای روستایی با 60 خانوار کتابخانه ساختند که در طول سال یک مراجعه کننده ندارد، الان تبدیل شده به بوووق! یا در یکی دیگراز روستاهای بالادست، ورزشگاهی زدند که وقتی از اهالی می‌پرسم از این سالن چه استفاده‌ای می‌شود؟ می‌گویند غروب‌ها میانسالان و پیرمردها آنجا والیبال بازی می‌کنند، اصلا جوانی در روستا وجود ندارد که برود ورزش کند واقعا پیرمرد چقدر به ورزش در سالن نیازمند است؟ چقدر فقر فضای ورزشی در ساری داریم؟ اما چون مثلا نماینده ورزش ساکن همان منطقه بوده با بخشی‌نگری این منابع را به آنجا برده است. انصافا ضررش به کجا رسید؟!\nغالب نمایندگان حوزه ساری و میاندورود، یا چهاردانگه‌ای بودند یا دودانگه‌ای یا میاندورودی! شما نگاه کنید آیا همان مناطق توسعه پیدا کردند؟ آیا دودانگه مثلا گاز دارد؟ کیاسر چهاردانگه، قدمتش به لحاظ شهری از بابل که یکی از شهرهای بزرگ استان است بیشتر است. کیاسر کجاست بابل کجاست؟ میاندورود جز اینکه از ساری به عنوان فرزند ناخلف و نامبارک جدا شد و تبدیل شد به شهرستانی که هیچ زیرساختی ندارد چه چیزی عایدش شده است؟ تا زمانی که نگاه بخشی‌نگری کنار نرود صحبت از توسعه، بی‌فایده است! من نمی‌توانم برای این حوزه توسعه ایجاد کنم اما بگویم چهاردانگه‌ای، یا میاندورودی‌ام! باید بگویم ساروی‌ام. ساری با تمام اجزایش. بنده اگر نماینده شهرم مکلفم به دودانگه به همان اندازه بنگرم که به چهاردانگه و کلیجان‌رستاق و ... نگاه می‌کنم توقع از من این است! همین بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه حوزه است.\nمازند مجلس: پس از نگاه شما بخش اعظم این مشکلات متوجه نمایندگان است؟\nپیری: عرض کردم همه اجزای و ارکان تصمیم‌گیری، خصوصا نمایندگان که تاثیرگذاری فراوانی دارند.\nمازند مجلس: این موضوع چقدر درتقابل بین شورا و شهرداری قرار دارد؟\nپیری: این را با مدرک و دلیل عرض می‌کنم حدود 20 تا 30 درصد از مجموعه توان شورا (از مالی، اجرایی، مدیریتی، برنامه‌ریزی و...) صرف کارشکنی‌های نمایندگان مجلس و مدیران بالادستی استان می‌شود. به عنوان مثال در میدان ابن‌شهرآشوب، 2 سال تمام پیمانکار در حالی که ما با پرداخت پول از وی و مجموعه‌اش خواستیم چنین کاری را شروع کند به دلیل اینکه دوستان ما در شورای شهرسازی در کمیسیون ماده 5 مخالف با توسعه ساری بودند، تاکید می‌کنم مخالف با توسعه شهر ساری بودند، 2 سال تمام مصوبه در استانداری چرخید و چرخید و تصویب نشد و اگر تلاش مجدانه شورا و شهردار ونماینده ولی فقیه نبود این طرح اجرا نمی‌شد، طرحی که امروز همه از اجرای آن به‌به و چه‌چه می‌کنیم و از آن عکس می‌گیریم.\nیا پادگان ساری، پادگانی که ما 2 بار به ارتش معوض داده‌ایم یعنی ارتش هیچ حقی برای ماندن ندارد، اما به دلیل اینکه دوستان بالادستی ما در مرتفع کردن این مشکل ساری همکاری نکردند، الان مدت‌های مدیدی‌ست که مغفول مانده است و به تازگی پادگان را از ارتش تحویل گرفتیم.\nنمونه‌ی دیگر، ما از محل بدهی دولت (شهرداری) به پیمانکاران در بودجه سال 93 کل کشور (بند ج تبصره 3 ماده واحده) دیده شده بود 23 میلیارد تومان اعتبار گرفتیم، کدام مسئول شهرستانی ( ازنماینده و...) غیر از شورا و شهرداری پیگیر این کار شد که بگوید من به عنوان پشتیبان شما برویم از وزیر اقتصاد این مسئله را بخواهیم که این پول را به ساری اختصاص دهد. اگر نماینده، فرماندار، استاندار، همکاری و حمایت کنند آیا این اعتبارات به جیب امثال من در شورا می‌رود یا مردم؟ با اینکه می‌دانند تبدیل به اقتصاد شهری می‌شود، همکاری نمی‌کنند، چون فکر می‌کردند اگر چنین کاری انجام دهند توفیقش به سبد آقای عبوری ریخته می‌شود که احتمالا کاندیدای نماینده مجلس می‌شود و دیدیم که چنین اتفاقی نیفتاد.\nببینید فقط بدلیل اینکه خودشان جلوه داشته باشند از جلوه آقای عبوری کم می‌کنند و این بداخلاقی‌ترین نوع کار سیاسی است. یا ساخت پارک ملل در حریم رودخانه تجن که امروز دوست و دشمن از آن تعریف می‌کنند، در فاز 2 ما آمدیم تعریف کردیم و گفتیم از اراضی آنسوی پل کابلی داراب تا روستای تنگ لته را با مجموعه هزار هکتار تبدیل به فاز دوم می‌کنیم. الان نزدیک به 6 ماهه امور آب علیرغم تاکیدات موکد نماینده ولی فقیه، تاکید می‌کنم که آقای طبرسی شخصا برای کلنگ‌زنی حضور یافتند، می‌خواهد کار کوچکی انجام دهد تا تبدیل به پارک برای مردم ساری شود، اما این کار را انجام نمی‌دهد!\nمازند مجلس: آیا در این باره با نمایندگان و مسئولان استانی مطرح کردید؟\nپیری: بله بارها درعمر شورای چهارم حداقل 3 یا 4 جلسه مشترک با حضور نماینده ولی فقیه، نمایندگان مجلس و دستگاه‌های اجرایی گذاشتیم و موارد را گفتیم و از آنها خواستیم به داد این شهر برسید، ما از شما پول و حمایت نمی‌خواهیم فقط به منافع شهرساری دست‌اندازی نکنید. در حضور آقای طبرسی قول می‌دهند تقسیم کار می‌شود که هر نماینده چه کاری را انجام دهد اما آنچه که در مقام اجرا صورت می‌گیرد چیزی نیست که مقبول واقع گردد.\nلینک کوتاه مطلب : http://www.mazandmajles.ir/post/read/3400\nبرچسب ها : مسعود پیری - شهرداری ساری - نمایدگان حوزه ساری - رئیس کمیسیون فرهنگی -\nمطالب مرتبط با : 30 درصد از مجموعه توان شورا صرف کارشکنی‌های نمایندگان و مدیران بالادستی می‌شود/ بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه است\nژاپن 90 هزار یورو تجهیزات درمانی داد اما شهرداری ساری هنوز یک سالن برای نصب تجهیزات نداد!\nنظرات کاربران در مورد : 30 درصد از مجموعه توان شورا صرف کارشکنی‌های نمایندگان و مدیران بالادستی می‌شود/ بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه است\nعلیپاسخ14شنبه 24 مرداد 1394\nبا سلام من که فکر نکنم این کامنت درج بشه اما بذار بنویسم تا این آقای به اصطلاح فعال به خودش بیاد که مدیران قبلی هم از جنس خودت بودند و برای این استان هیچ کاری نکردند و نخواهند کرد ایشان هم که الان دارند نقش داعیه بهتر از مادر را بازی می کنند احتمالا هدفشان چیز دیگری هست چون بی دلیل نمیاد این شکلی سینه سپر کند برای وظیفه والایی که مثلا براش سپردن، بعدش به ایشان بفرمایید که دو شهر به مانند بابل و کیاسر که قدمتی به بلندای عمر پدربزرگان ایشان دارند با همت مدیران با لیاقت اون شهر به این جایگاه رسیده چون ادمهایی به مانند ایشان نبودند که با تخریب چهره یا شهری بخواهند خودشان را با جرات نشان دهند چون کار مردم انجام دادند مرد میخواهد و بیل و چکمه نه حرف و ...... از همه بابت این حرفهام عدرخواهی میکنم و برای این مرد دلواپس ارزوی موفقیت\nسارویپاسخ03یکشنبه 25 مرداد 1394\nسلام اقای محترم بوق یعنی چی؟این چه نوع ادبیاتیه؟من سارویم ولی به نظرم میاندورودی چهار دانگه ایی و...همه ساروی هستند...لطفا اشوب به پا نکنین همه سارویها باید با هم متحد باشن.اقا لطفا دست از سر بابلیها ور دارین چرا همش همه جا رو با بابل مقایسه میکنید؟اقا پیشترفت بابل پیشترفت استان خودمونه...\nسلام و احترام 00یکشنبه 25 مرداد 1394\nبله دقیقا ولی هر کی مثل خانواده باید جایگاه خود را داشته باشد پدر و مادر و فرزند هر کدوم جایگاه خودشونو دارن . تو استان اگه همه مسئولین خودشونو یه خانواده بدونن و ساری رو به عنوان مرکز استان احترام بذارن جایگاه بابل به عنوان کلان شهر استان و جایگاه ساری به عنوان پایتخت و مرکز استان و جایگاه رامسر و گلوگاه به عنوان شرقی ترین و غربی ترین شهر استان باید حفظ بشه نه بابل میتونه ادعا کنه که مرکز استان نباید پیشترفت کنه و بودجه ی بیشتر از پایتخت داشته باشه کمااینکه مسولین قبلت این لطف رو کرده بودن و نه گلوگاه می تونه ادعا کنه من بودجه اندازه بابل داشته باشم چون اگر بابل مسول و وزیر و ریس زیاد دربدنه دولت و استان و مجلس و .... داره ما هم کل سیستم دکل بندی و انرژی کل ایران با دست های رتوان مردان اونها و حتی در کف دست گذاشتن جان هایشان تامین میشه هردو درست میفرمایند ولی بحث بودجه ای که به استانداری میدن و ایشون باید با معیارهای منطقی و اولویت بندی این امور رو تقسیم کنه . ضمنا همه رو با یه چوب اندازه نگیریم با عملکرد و تجاربشون و تلاششون مقایسه کنیم متن رو نخونیم یه رصد کاری هم و مقایسه با استان های دیگه هم داشته باشیم\nرشیدیپاسخ00یکشنبه 25 مرداد 1394\nمن حرف های تو را باور کنم یا دعواو انحصار طلبی تورا در برخورد خشن با معاون اداره کل استاندارد را !!!! گزارش مصور بصیرانلاین را خواندم و متاثر شدم اقای پیری ! تا زمانی که ما بخاطر یک پارک کردن در انظار عموم یقه گیری می کنیم و اخلاقمون درست نشه شهر مون اباد نمیشه چون اول باید دلمون اباد بشه و بعد شهر مون اول خودمون رو درست کنیم بعد در باره ان روستایی هایی اعتراض کن که در ساری به نام محلشون حسینیه و مسجد درست می کنند بنده خدا اونها متشکل میشند تا شما .................. انها را قورت ندید !؟\nمشکل مدیریتی و عدم توجه به جوانب شرح وظایف احراز پست توسط مدیران اکثرا مانع پیشرفت شدهپاسخ00یکشنبه 25 مرداد 1394\nمتاسفانه تمام توان اکثر مسئولان ایرانی بحث حزب کاری میشه و غافل از خدمت به خلق و فلسفه ی وجودیشون به عنوان استاندار ، شهردار، وزیر و ریس و مدیر در جامعه اسلامی برای چیست؟ و دردناک تر اینکه اگه یکی به وظیف تش خوب عمل کنه به بدترین شکل ممکن و یا دسیسه هایی که رنگ و لعاب دینی و مذهبی میدن فرد شایسته رو تخریب می کنند و گواه این حرف هم تمام مشکلاتی که در ایران در بحث اقتصادی و سازندگی پیش اومده و هر شخصی اون رو با پوست و گوشت خود احساس می کنه. سیاست ما عین دیانت ماست در تمامی بحث ها و جوانب سیاست اجرایی ، سیاست آموزشی ، سیاست عملکردی ، سیاست مذهبی ، سیاست اقتصادی باید بر مبنای الگوهای مسلم دینی باشه که متاسفانه الان به جای سیاست کاری دینی ، سیاسی بازی و نوعی فرقه پرستی و حزب گرایی افراطی در افراد و مسئولین به وجود اومده و بر اساس احساسشون رو بدون منطق و عقل در راستای محکم کردن جاپای حزب بدون عملکرد صحیح و آموزش دینی و الهی در بدنه دولت و ادارات خدمت رسانی به مردم با این حساب 4 سال و 8 سال برای این مسئولین کم و برای ایجاد فضای بحرانی و نامطلوب و عدم توسعه یافتگی ایران بسیار زیاد است و واقعا گران به حساب جمهوری اسلامی ایران تمام می شود.\nبرخی جملات باید قاب بشنپاسخ00یکشنبه 25 مرداد 1394\nجناب خدمتگزار عملکرد استان طی این دو سال قابل قبول تر از قبله ولی بازم وظایف عقب مانده و صورت نگرفته زیادی هست این گردن هرکی هست خوب از دید مردم افرادی که الان مسئول هستن و به احتمال قوی تیم مدیریای جدید . هرچند هیچگاه ایران تیمی عمل نشده و فقط به صورت گروهی نه در حد یک تیم متخصص عمل شده . و از طرفی این موضوع متاسفانه هست همه از شهرهای کوچیک و مثل من کوهی و روستایی بلند میشیم میایم مرکز استان، بعد تلاش هم می کنیم خدا خیرمون بده ولی روستا و محل و کوهمون رو تافته جدابافته از ساری میدونیم دیگه نمیگه نمک خوردیم نمکدون شکن نباشیم . حواسمون همون قدر که فرهنگ ایرانمون و حفظ اون از گزند فرهنگ غرب و عربی و ... هست همون اندازه در سطح منطقه و اقلیم هم حواسمون به فرهنگ شهر استانمون و شهری که در آن سکونت داریم باشه و اگه میخوایم خودمون رو جدا از ساری بدونم این قدر مرد باشیم که برگردیم به بوم و خاک و شهری و روستاهی که از اونجا اومدیم و به اون افتخار می کنیم این یه جور کمک به اقلیم و محیطی که خودمونو وابسته به اون میدونیم هست و کمک به حفظ فرهنگ اصیل و اجدادی ساری\nرنجبرپاسخ00یکشنبه 25 مرداد 1394\nآقای مسعود پیری شما اول خشم خود را فرو ببر و در خیابان داستان راه ننداز. ثالثا شما به اصطلاح شهری ها چیکار بلدی بکنید که چهاردانگه و دودانگه و میاندرودی بلد نیستند؟ دودانگه گاز نداره چون خط لوله ای رد نمی شد!\nپاسخ و احساس خطر پاسخ00یکشنبه 25 مرداد 1394\nچرا پرتقال شما و گندم تان در استان های دیگر فراوری میشه و چرا.....\n1- برای اینکه همون هم کشاورزاها و کارگراتون دارند رو مسئولین خوب مدیریت نمیکنن . کنار دریا و جنگل هاتون رو شهرداری های استانتون چندساله دادن به آبادگران مشهد و تهران و شیراز . همون قدری هم که مردم میامدن بعد از کشاورزی تو آب دلشون خنک شه اجازه ندارن چندساله ساخته شده ویلا مثلا برای آبادانی ولی حتی مردم بومی هم اجازه استفاده از ساحلش رو که ادعا میشد برای آبادانی به غول های اقتصادی و.... دادن اجازه رفتن به ساحلشو ندارن ویلا و اجاره و جذب توریست پیشکش .\n2- برای اینکه همه مسئولین از رده های بالای استان تا رده ای پایین خودشونو خدمتگزار مردم و تولیدکنندگان بومی نمودند خودشون وقف یه گروه خاص کردن و انتظار دارن مردم ب چون و چرا رضاخانی جلوشون دولا راست بشن اونم برای عدم خدمت رسانی\n3- برای اینکه این بزرگوارن کارخانه برای نیاز بومی بزنند کی به فکر آباد کردن جنگل و دریا و ویلا خصوصی و هتل و ....باشه\n4- برای اینکه اصلا نیازی احساس نمیکنن چون خودشونو فقط خدمتگزار اطرافیانشون و محدود کسانی که بهشون رای دادن میدونن . اونام که هزار ماشاالله با مدرک دیپلم و حتی سیکل کارمند ارگان دولت و بار اضافی با عملکرد ضعیف برای دولت میشن دیگه نیازی به کارخانه برای مردم و رونق اقتصادی نیست\n5- در گلستان و آذربایجان افراد سرمایه دار و خیر پا به پای مسئولین در ساخت بیمارستنان ، دانشگاه ، مدرسه و کارخانه تلاش میکنن ولی سرمایه دارهای مازندران چه کار میکنن الله اعلم\n6- مازندران منتظر دستور از بالان که شهرک صنعتی و کارخانه بزنن و منتظر بودجه هستن ولی استان سمنان و گلستان و آذربایجان خودجوش عمل می کنند و اتحاد زیاده الان هم دیر نشده متحد عمل کنید حاشیه های استان پر از فروشنده های صنایع دستی و لباس های بومی ترکمن و استان گلستان شده و بازارچه هایی به نام آنها زده شده بازارچه هایی که محل آنها در گنبد و بندرترکمن هست و جالب اینکه بازارچه مازندرانی در این شهرها نمی بینیم که بگوییم تفاهم نامه ای هست . مواظب فرهنگ و یکدستی و حقوق بومیان باشیم وظیفه اصلی ما این است با احترام به فرهنگ و قومیت های دیگر.\nرجبی پاسخ00دوشنبه 26 مرداد 1394\nاقای پیری توسنلو کجاست ؟ کی امدی ساری !؟ و چه حقی داری در باره مردم اطراف ساری اینجور حرف می زنی ؟؟ چرا شماها در یک سال اخیر مدام در حال تحقیر مردم مناطق ساری هستید !؟\nنظر شما در مورد : 30 درصد از مجموعه توان شورا صرف کارشکنی‌های نمایندگان و مدیران بالادستی می‌شود/ بخشی‌نگری‌ها مانع توسعه است