تفسیر سوره حجر - آسمونی\nخانه > دین و اندیشه > قرآن کریم > تفسیر سوره حجر\nاین سوره در «مکّه» نازل شده و داراى 99 آیه است\nدر این سوره آهنگ و لحن سورههاى مکى کاملا منعکس است. لذا مىتوان محتواى این سوره را در هفت بخش خلاصه کرد:\n1- آیات مربوط به مبدأ عالم هستى و ایمان به او از طریق مطالعه در اسرار آفرینش.\n2- آیات مربوط به معاد و کیفر بدکاران.\n3- اهمیت قرآن و عظمت این کتاب آسمانى.\n4- داستان آفرینش آدم و سرکشى ابلیس و سر انجام کار او.\n5- اشاره به سرگذشت اقوامى همچون قوم لوط و صالح و شعیب.\n6- انذار و بشارت و اندرزهاى مؤثر و تهدیدهاى کوبنده و تشویقهاى جالب.\n7- دعوت از پیامبر به مقاومت و دلدارى او در برابر توطئهها.\n(آیه 1)- باز در آغاز این سوره با حروف مقطعه «الف، لام، راء» (الر).\nبرخورد مىکنیم که نمایانگر ترکیب این کتاب بزرگ آسمانى که راهگشاى همه انسانها به سوى سعادت مىباشد، از حروف ساده الفبا است، همین ماده خامى که در اختیار همه افراد بشر حتى کودکان دو سه ساله قرار دارد، و این نهایت درجه اعجاز است که از چنان مصالحى چنین محصول بىنظیرى ساخته شود.\nو لذا بلافاصله بعد از آن مىگوید: «اینها آیات کتاب آسمانى و قرآن آشکار است» (تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِینٍ). که بیان کننده حقایق و روشنگر حق از باطل مىباشد.\n(آیه 2)- آرزوهاى بیجا! سپس به آنها که در لجاجت و مخالفت با این آیات روشن الهى اصرار مىورزند هشدار مىدهد روزى فرا مىرسد که اینها از نتائج شوم کفر و تعصب کور کورانه و لجاجت خویش پشیمان خواهند شد و، «چه بسا این کافران آرزو مىکنند که اى کاش مسلمان بودند» (رُبَما یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَوْ کانُوا مُسْلِمِینَ).\nممکن است آیه اشاره به پشیمانى گروههایى از کافران در آن جهان و این جهان باشد، در حالى که در آنجا قدرت بازگشت ندارند! و در اینجا نیز تعصبها و لجاجتها و یا منافع مادّى اجازه نمىدهد که دین اسلام را بپذیرند.\n(آیه 3)- سپس با لحنى بسیار کوبنده مىگوید: اى پیامبر «اینها را به حال خود بگذار (تا همچون چهارپایان) بخورند، و از لذتهاى این زندگى ناپایدار بهره گیرند، و آرزوها آنها را از این واقعیت بزرگ غافل سازد ولى به زودى خواهند فهمید» (ذَرْهُمْ یَأْکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا وَ یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ).\nاینها چون حیواناتى هستند که جز اصطبل و علف، و جز لذت مادى چیزى نمىفهمند و هر حرکتى دارند براى رسیدن به همینهاست.\nپردههاى غرور و غفلت و آرزوهاى دور و دراز چنان بر قلب آنها افتاده، و آنها را به خود مشغول ساخته که دیگر توانایى درک واقعیتى را ندارند.\nاما آن گاه که پردههاى غفلت و غرور از مقابل چشمانشان کنار رود، و خود را در آستانه مرگ و یا در عرصه قیامت ببینند، مىفهمند که چه اندازه در غفلت و تا چه حدّ زیانکار و بدبخت بودهاند.\n(آیه 4)- در این آیه براى این که گمان نکنند این مهلت و تمتع از لذایذ دنیا پایان ناپذیر است، اضافه مىکند: «ما هیچ گروهى را در هیچ شهر و آبادى نابود نکردیم مگر این که آنها، اجل معین و زمان تغییر ناپذیرى داشتند» (وَ ما أَهْلَکْنا مِنْ قَرْیَهٍ إِلَّا وَ لَها کِتابٌ مَعْلُومٌ).\n(آیه 5)- و «هیچ امت و جمعیتى از اجل معین خود پیشى نمىگیرد، و هیچ یک نیز عقب نخواهد افتاد» (ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّهٍ أَجَلَها وَ ما یَسْتَأْخِرُونَ).\nسنت الهى همه جا این بوده که به قدر کافى مهلت براى تجدید نظر و بیدارى و آگاهى بدهد، حوادث دردناک، و وسائل رحمت را یکى پس از دیگرى مىفرستد، تهدید مىکند، تشویق مىکند، اخطار مىنماید تا حجت بر همه مردم تمام شود.\nولى هنگامى که این مهلت به پایان رسید سرنوشت قطعى دامنشان را خواهد گرفت.\n(آیه 6)- در اینجا نخست به موضع گیریهاى خصمانه کفار در مقابل قرآن و پیامبر صلّى اللّه علیه و آله اشاره کرده، مىگوید: «و آنها گفتند: اى کسى که قرآن بر تو نازل شده بطور قطع سوگند یاد مىکنیم (که تو دیوانهاى»! (وَ قالُوا یا أَیُّهَا الَّذِی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّکْرُ إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ).\nو این تعبیر نهایت گستاخى و جسارت آنها را در برابر پیامبر صلّى اللّه علیه و آله مجسم مىکند.آنها مقیاس را عقل کوچک و ناتوان خودشان قرار مىدهند و هر چه در این مقیاس نگنجد در نظر آنها بىعقلى و دیوانگى است! و عجب این که این نابخردان وصلههایى به رهبران الهى مىچسباندند که گاهى کاملا با هم ضد و نقیض بود، گاهى آنها را «دیوانه» مىخواندند و گاهى «ساحر»، با این که ساحر کسى است که باید از زیرکى و هوشیارى خاصى برخوردار باشد و درست در نقطه ضد دیوانه است.\n(آیه 7)- آنها نه تنها چنین نسبتهاى نابخردانهاى به پیامبر صلّى اللّه علیه و آله مىدادند بلکه براى بهانه جویى مىگفتند: اگر از راستگویانى چرا فرشتگان را براى ما نمىآورى»! تا تصدیق گفتار تو کنند و ما ایمان بیاوریم (لَوْ ما تَأْتِینا بِالْمَلائِکَهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ).\n(آیه 8)- خداوند به آنها چنین پاسخ مىگوید: «ما ملائکه را جز به حق نازل نمىکنیم» (ما نُنَزِّلُ الْمَلائِکَهَ إِلَّا بِالْحَقِّ).\n«و آنگاه (که فرشتگان نازل شوند و حقیقت براى آنها جنبه شهود و حسى پیدا کند و بعد ایمان نیاورند) دیگر به آنها مهلت داده نخواهد شد» و به عذاب الهى نابود مىگردند (وَ ما کانُوا إِذاً مُنْظَرِینَ).\nبه تعبیر دیگر اعجاز بازیچه نیست، بلکه براى اثبات حق است، و این امر به قدر کافى براى آنها که خواهان حقند ثابت شده، چرا که پیامبر اسلام صلّى اللّه علیه و آله با در دست داشتن این قرآن و اعجازهاى دیگر رسالت خود را به ثبوت رسانده است.\n(آیه 9)- حفظ قرآن از دست بردها: به دنبال بهانه جوییهاى کفار و حتى استهزاى آنها نسبت به پیامبر صلّى اللّه علیه و آله این آیه یک واقعیت بزرگ و پراهمیت را به عنوان دلدارى به پیامبر از یک سو و اطمینان خاطر همه مؤمنان راستین از سوى دیگر بیان مىکند و آن این که: «ما این قرآن را (که مایه تذکر است) نازل کردیم، و ما بطور قطع آن را حفظ خواهیم کرد» (إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ).\nاین گروه اندک و ناتوان که سهل است، اگر همه جباران و زورمندان و سیاستمداران ستمگر و اندیشمند منحرف و رزم آوران جهان دست به دست هم بدهند که نورش را خاموش کنند، توانایى نخواهند داشت، چرا که خداوند حفظ و پاسدارى از آن را به عهده گرفته است، محافظت از هر نظر: محافظت از هر گونه تحریف، محافظت از فنا و نابودى و محافظت از سفسطههاى دشمنان وسوسهگر.\nمعروف و مشهور در میان همه دانشمندان شیعه و اهل تسنن این است که:هیچ گونه تحریفى در قرآن روى نداده است، و قرآنى که امروز در دست ماست درست همان قرآنى است که بر پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله نازل شده، و حتى کلمه و حرفى از آن کم و زیاد نگردیده است.\n(آیه 10)- لجاجت و انکار محسوسات: در اینجا به عنوان دلدارى پیامبر و مؤمنان در برابر مشکلاتى که در دعوت خود با آن مواجه بودند اشاره به زندگى انبیاى پیشین و گرفتاریهاى آنها در مقابل اقوام گمراه و متعصب مىکند.\nنخست مىگوید: «ما پیش از تو در میان امتهاى نخستین نیز پیامبرانى فرستادیم» (وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ فِی شِیَعِ الْأَوَّلِینَ).\n(آیه 11)- ولى آنها چنان لجوج و سرسخت بودند که «هر پیامبرى به سراغشان مىآمد او را به باد استهزاء و سخریه مىگرفتند» (وَ ما یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ).\nاین استهزاء و سخریه به خاطر چند امر بود:\n– براى شکستن ابهت پیامبران و متفرق ساختن افراد حقجو از گرد آنان.\n– براى ضعف و ناتوانیشان در مقابل منطق نیرومند رسولان الهى.\n– براى این که سرپوشى بر وجدان خفته خود بگذارد، مبادا بیدار شود.\n– و سر انجام براى این که مىدیدند قبول دعوت پیامبران آنها را در برابر شهواتشان محدود مىسازد و آزادیهاى حیوانیشان را سلب مىکند.\nاز این جمله استفاده مىشود که وظیفه مبلّغان تنها این نیست که مسائلى را به گوش مردم بخوانند، بلکه باید از تمام وسائل سمعى، بصرى، برنامههاى عملى، قصص، داستانها، ادبیات، شعر و هنر به معنى اصیل و سازنده استفاده کنند تا سخن حق را به دل آنها نفوذ دهند.\n(آیه 12)- سپس مىفرماید: آرى «ما این چنین آیات قرآن را به دلهاى این مجرمان مىفرستیم»! (کَذلِکَ نَسْلُکُهُ فِی قُلُوبِ الْمُجْرِمِینَ).\n(آیه 13)- اما با این همه تبلیغ و تأکید و بیان منطقى و ارائه معجزات باز هم این متعصبان استهزاء کننده «به آن ایمان نمىآورند» (لا یُؤْمِنُونَ بِهِ).\nولى این منحصر به آنها نیست «پیش از آنها سنت اقوام اولین نیز چنین بود» (وَ قَدْ خَلَتْ سُنَّهُ الْأَوَّلِینَ).\n(آیه 14)- اینها بر اثر غوطهور شدن در شهوات و اصرار و لجاجت در باطل، کارشان به جایى رسیده که: «اگر دردى را از آسمان به روى آنها بگشاییم و آنها مرتبا به آسمان صعود و نزول کنند …» (وَ لَوْ فَتَحْنا عَلَیْهِمْ باباً مِنَ السَّماءِ فَظَلُّوا فِیهِ یَعْرُجُونَ).\n(آیه 15)- «باز مىگویند ما را چشم بندى کردهاند» (لَقالُوا إِنَّما سُکِّرَتْ أَبْصارُنا).\n«بلکه ما گروهى هستیم که سر تا پا سحر شدهایم» و آنچه مىبینیم ابدا واقعیت ندارد! (بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ).\nاین جاى تعجب نیست که انسان به چنین مرحلهاى از عناد و لجاج برسد، براى این که روح پاک و فطرت دست نخورده انسان که قادر به درک حقایق و مشاهده چهره اصلى واقعیات است، بر اثر گناه و جهل و دشمنى با حق تدریجا به تاریکى مىگراید، البته در مراحل نخستین پاک کردن آن کاملا امکان پذیر است، اما اگر خداى نکرده این حالت در انسان راسخ شود و به صورت «ملکه» در آید دیگر به آسانى نمىتوان آن را شست، و در اینجاست که چهره حق در نظر انسان دگرگون مىشود تا آنجا که محکمترین دلائل عقلى، و روشنترین دلائل حسى، در دل او اثر نمىگذارد و کار او به انکار معقولات و محسوسات، هر دو، مىرسد.\n(آیه 16)- شیاطین با شهاب رانده مىشوند! این آیه به بعد اشاره به گوشهاى از نظام آفرینش به عنوان دلیلى بر توحید و شناخت خداست و بحثهایى را که در زمینه قرآن و نبوت در آیات گذشته آمد تکمیل مىکند.\nنخست مىگوید: «ما در آسمان برجهایى قرار دادیم» (وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِی السَّماءِ بُرُوجاً).هنگامى که ما از کره زمین به ماه و خورشید نگاه مىکنیم در هر فصل و موقعى از سال آنها را در مقابل یکى از صورتهاى فلکى (صورتهاى فلکى مجموعه ستارگانى است که شکل خاصى را به خود گرفتهاند) مىبینیم و مىگوییم خورشید مثلا در برج حمل یا ثور یا میزان و عقرب و قوس است.سپس اضافه مىکند: «ما آن (آسمان و این صورتهاى فلکى) را براى بینندگان زینت بخشیدیم» (وَ زَیَّنَّاها لِلنَّاظِرِینَ).\n(آیه 17)- در این آیه اضافه مىکند: «ما این آسمان را از هر شیطان رجیم و شوم و ملعون محفوظ داشتهایم» (وَ حَفِظْناها مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ رَجِیمٍ).\n(آیه 18)- «مگر آن شیطانهایى که هوس استراق سمع و خبرگیرى دزدکى کنند، که شهاب آشکار آنها را تعقیب مىکند و به عقب مىراند» (إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ مُبِینٌ).\nمنظور از «آسمان» آسمان حق و حقیقت است، و شیاطین همان وسوسهگران هستند که مىکوشند به این آسمان راه یابند و استراق سمع کنند و به اغواى مردم بپردازند، اما ستارگان و شهب یعنى، رهبران الهى و دانشمندان با امواج نیرومند سخن و قلمشان آنها را به عقب مىرانند و طرد مىکنند.\n(آیه 19)- در اینجا به بخشى از آیات آفرینش، و نشانههاى عظمت خدا در زمین، مىپردازد تا بحث پیشین تکمیل گردد.\nنخست از خود زمین شروع کرده، مىفرماید: «و ما زمین را گسترش دادیم» (وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها).\nو از آنجا که آفرینش کوهها با آن فوائد زیادى که دارند یکى از نشانههاى توحید است، به ذکر آن پرداخته، اضافه مىکند: «و ما در زمین کوههاى مستقر و ثابتى انداختیم» (وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ).\nاین کوهها علاوه بر این که از ریشه به هم پیوستهاند و همچون زرهى زمین را در برابر فشار درونى از لرزشها حفظ مىکنند، و علاوه بر این که قدرت توفانها را در هم شکسته و وزش باد و نسیم را به دقت کنترل مىنمایند، محل خوبى براى ذخیره آبها به صورت برف و یا چشمهها مىباشند.\nسپس به سراغ مهمترین عامل زندگى بشر و همه جانداران یعنى گیاهان مىرود، مىفرماید: «و ما در روى زمین از هر چیز (گیاه) موزون رویاندیم» (وَ أَنْبَتْنا فِیها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ).\nدر کره زمین شاید صدها هزار نوع گیاه داریم با خواص مختلف و آثار متنوع و گوناگون که شناخت هر یک دریچهاى است براى شناخت «اللّه» و برگ هر کدام از آنها دفترى است از «معرفت کردگار».\n(آیه 20)- و از آنجا که وسائل زندگى انسان منحصر به گیاهان و معادن نیست در این آیه به تمام این مواهب اشاره کرده، مىگوید: «و ما انواع وسائل زندگى را براى شما در زمین قرار دادیم» (وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِیها مَعایِشَ).\nنه تنها براى شما بلکه براى همه موجودات زنده، «و کسانى که شما روزى آنها را نمىدهید» و از دسترس شما خارجند (وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِینَ).\nآرى! براى همه آنها نیازمندیهایشان را فراهم ساختیم.\n(آیه 21)- این آیه در حقیقت به پاسخ سؤالى مىپردازد که براى بسیارى از مردم پیدا مىشود و آن این که چرا خداوند آنقدر از ارزاق و مواهب در اختیار انسانها نمىگذارد که بىنیاز از هر گونه تلاش و کوشش باشند.\nمىفرماید: «خزائن و گنجینههاى همه چیز تنها نزد ماست، ولى ما جز به اندازه معین آن را نازل نمىکنیم» (وَ إِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ).\nبنابراین چنان نیست که قدرت ما محدود باشد و از تمام شدن ارزاق وحشتى داشته باشیم، بلکه منبع و مخزن و سر چشمه همه چیز نزد ماست، ولى همه چیز این عالم حساب دارد و ارزاق و روزیها نیز به مقدار حساب شدهاى از طرف خدا نازل مىگردد.\nکاملا روشن است که تلاش و کوشش براى زندگى علاوه بر این که تنبلى و سستى و دل مردگى را از انسانها دور مىسازد و حرکت و نشاط مىآفریند، وسیله بسیار خوبى براى اشتغال سالم فکرى و جسمى آنهاست، و اگر چنین نبود و همه چیز بىحساب در اختیار انسان قرار داشت معلوم نبود دنیا چه منظرهاى پیدا مىکرد؟\nبه عبارت دیگر همان گونه که فقر و نیاز، انسان را به انحراف و بدبختى مىکشاند بىنیازى بیش از حد نیز منشأ فساد و تباهى است.\n(آیه 22)- نقش باد و باران: در تعقیب بیان قسمتى از اسرار آفرینش و نعمتهاى خدا در آیات گذشته، در این آیه به وزش بادها و نقش مؤثر آنها در نزول بارانها اشاره کرده، مىگوید: «و ما بادها را فرستادیم در حالى که بارور کنندهاند» و قطعات ابر را به هم مىپیوندند و بارور مىسازند (وَ أَرْسَلْنَا الرِّیاحَ لَواقِحَ).\n«و به دنبال آن از آسمان آبى فرو فرستادیم» (فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً).\n«در حالى که شما توانایى بر حفظ و نگهدارى آن نداشتید» (وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِینَ).\nیعنى شما نمىتوانید حتى بعد از نزول باران آن را به مقدار زیاد گردآورى و حفظ کنید، این خداست که از طریق منجمد ساختن آنها در قله کوهها به صورت برف و یخ، و یا فرستادن آنها به اعماق زمین که بعدا به صورت چشمهها و کاریزها و چاهها ظاهر مىشوند، آنها را گردآورى و ذخیره مىکند.\n(آیه 23)- سپس به دنبال بحثهاى توحیدى به معاد و مقدمات آن اشاره کرده، مىگوید: «و مائیم که زنده مىکنیم و (مائیم که) مىمیرانیم» (وَ إِنَّا لَنَحْنُ نُحْیِی وَ نُمِیتُ).\n«و وارث (همه روى زمین و تمام این جهان) مائیم» (وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ).\nاشاره به مسأله حیات و مرگ که در واقع مهمترین و قطعىترین مسائل است هم مىتواند مقدمه براى بحث معاد باشد و هم تکمیلى براى بحث توحید.\nاز سوى دیگر وجود مرگ و زندگى خود دلیل بر این است که موجودات این عالم از خود چیزى ندارند و هر چه دارند از ناحیه دیگرى است، و سر انجام وارث همه آنها خداست!\n(آیه 24)- بعد اضافه مىکند: «ما هم پیشینیان شما را دانستیم و هم متأخران را» (وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِینَ مِنْکُمْ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِینَ).\nکلمه «مستقدمین» و «مستأخرین» معنى وسیعى دارد که هم شامل پیشگامان و متأخران در زمان مىشود، و هم شامل پیشگامان در اعمال خیر، و یا جهاد و مبارزه با دشمنان حق، و یا حتى صفوف نماز جماعت، و مانند اینها.\nبنابراین هم خود آنها و هم اعمالشان در برابر علم ما روشن و آشکارند، و از این نظر معاد و رستاخیز و محاسبه اعمال همه آنها کاملا در برابر ما سهل است.\n(آیه 25)- و لذا بلافاصله به دنبال این سخن مىگوید: «پروردگار تو بطور قطع همه آنها را (به زندگى جدید در رستاخیز باز مىگرداند و) جمع و محشور مىکند» (وَ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ).\n«حکمت» او ایجاب مىکند که مرگ پایان همه چیز نباشد، زیرا اگر زندگى منحصر به همین چند روز حیات این جهان بود آفرینش جهان بیهوده و بىمحتوا مىشد، و از خداوند حکیم دور است که یک چنین آفرینش بىنتیجهاى داشته باشد.\nو «علیم» بودنش سبب مىشود که در امر معاد و حشر، مشکلى ایجاد نشود، هر ذره خاکى که از انسانى به گوشهاى پرتاب شده جمعآورى مىکند و حیات جدید به آن مىبخشد، و از سوى دیگر پرونده اعمال همگى هم در دل این جهان طبیعت و هم در درون جان انسانها ثبت است. و او از همه اینها آگاه است.\nبنابراین حکیم و علیم بودن خدا دلیل فشرده و پرمغزى بر مسأله «حشر» و «معاد» محسوب مىشود.\n(آیه 26)- آفرینش انسان: به مناسبت آیات گذشته که قسمتهایى از آفرینش خداوند و نظام هستى را بیان مىکند، در اینجا به شاهکار بزرگ خلقت یعنى «آفرینش انسان» پرداخته، و طى آیات متعدد و پرمحتوایى، بسیارى از جزئیات این آفرینش را بازگو مىکند.\nنخست مىفرماید: «ما انسان را از گل خشکیدهاى (همچون سفال) که از گل بدبوى (تیره رنگى) گرفته شده بود آفریدیم» (وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ).\n(آیه 27)- «و جنّ را پیش از آن از آتش گرم و سوزان خلق کردیم» (وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ).\n(آیه 28)- مجددا به آفرینش انسان باز مىگردد و گفتگوى خداوند را با فرشتگان که قبل از آفرینش انسان روى داد، چنین بیان مىکند: و به خاطر بیاور «هنگامى که پروردگارت به فرشتگان فرمود: من بشرى را از گل خشکیدهاى که از گل تیره رنگ بدبویى گرفته شده، مىآفرینم» (وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَهِ إِنِّی خالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ).\n(آیه 29)- «و هنگامى که خلقت آن را به پایان و کمال رساندم و از روح خود (یک روح شریف و پاک و با عظمت) در آن دمیدم همگى به خاطر آن سجده کنید» (فَإِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ ساجِدِینَ).\n(آیه 30)- آفرینش انسان پایان پذیرفت و آنچه شایسته جسم و جان انسان بود به او داده شد و همه چیز انجام یافت: «در این هنگام همه فرشتگان بدون استثناء سجده کردند» (فَسَجَدَ الْمَلائِکَهُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ).\n(آیه 31)- تنها کسى که اطاعت این فرمان را نکرد «ابلیس» بود، لذا اضافه مىکند: «به جز ابلیس که خوددارى کرد از این که همراه سجده کنندگان باشد» (إِلَّا إِبْلِیسَ أَبى أَنْ یَکُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ).\n(آیه 32)- اینجا بود که ابلیس مورد بازپرسى قرار گرفت و خداوند «فرمود:اى ابلیس! چرا تو با سجده کنندگان نیستى»؟ (قالَ یا إِبْلِیسُ ما لَکَ أَلَّا تَکُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ).\n(آیه 33)- ابلیس که غرق غرور و خودخواهى خویش بود آنچنان که عقل و هوش او را پوشانده بود گستاخانه در برابر پرسش پروردگار به پاسخ پرداخت و «گفت: من هرگز براى بشرى که او را از خاک خشکیدهاى- که از گل بدبویى گرفته شده- آفریدهاى سجده نخواهم کرد» (قالَ لَمْ أَکُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ).\n(آیه 34)- او که از اسرار آفرینش بر اثر خودخواهى و غرور بىخبر مانده بود و ناگهان از اوج مقامى که داشت سقوط کرد، دیگر شایسته نبود که او در صف فرشتگان باشد، لذا بلافاصله «خدا به او فرمود: از آن (بهشت یا از آسمانها و یا از صفوف فرشتگان) بیرون رو که تو رجیم و رانده شده درگاه مایى» (قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّکَ رَجِیمٌ).\n(آیه 35)- و بدان که این غرورت مایه کفرت شد و این کفر براى همیشه تو را مطرود کرد، «لعنت و دورى از رحمت خدا تا روز رستاخیز بر تو خواهد بود»! (وَ إِنَّ عَلَیْکَ اللَّعْنَهَ إِلى یَوْمِ الدِّینِ).\n(آیه 36)- ابلیس که در این هنگام خود را رانده درگاه خدا دید، و احساس کرد که آفرینش انسان سبب بدبختى او شد، آتش کینه در دلش شعلهور گشت، تا انتقام خویش را از فرزندان آدم بگیرد.\nلذا «عرض کرد: پروردگارا! اکنون که چنین است مرا تا روز رستاخیز مهلت ده»! (قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلى یَوْمِ یُبْعَثُونَ).\nنه براى این که توبه کند، یا از کرده خود پشیمان باشد و در مقام جبران برآید، بلکه براى این که به لجاجت و عناد و دشمنى و خیره سرى ادامه دهد!\n(آیه 37)- خداوند هم این خواسته او را پذیرفت و «فرمود: مسلما تو از مهلت یافتگانى» (قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ).\n(آیه 38)- ولى نه تا روز مبعوث شدن خلائق در رستاخیز، چنانکه خواستهاى، بلکه «تا وقت و زمان معینى» (إِلى یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ).\nمنظور از «یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ» پایان این جهان و برچیده شدن دوران تکلیف است.\n(آیه 39)- در اینجا ابلیس نیّت باطنى خود را آشکار ساخت هر چند چیزى از خدا پنهان نبود و «عرض کرد: پروردگارا! به خاطر این که مرا گمراه ساختى (و این انسان زمینه بدبختى مرا فراهم ساخت) من نعمتهاى مادى روى زمین را در نظر آنها زینت مىدهم (و انسانها را به آن مشغول مىدارم) و سر انجام همه را گمراه خواهم ساخت» (قالَ رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِی لَأُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ).\n(آیه 40)- اما او به خوبى مىدانست که وسوسههایش در دل «بندگان مخلص خدا» هرگز اثر نخواهد گذاشت، لذا بلافاصله براى سخن خود استثنایى قائل شد و گفت: «مگر آن بندگان خالص شده تو» که به مرحله عالى ایمان و عمل پس از تعلیم و تربیت و مجاهده با نفس رسیده باشند (إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ).\n(آیه 41)- خداوند به عنوان تحقیر شیطان و تقویت قلب جویندگان راه حق و پویندگان طریق توحید «فرمود: این راه مستقیمى است که بر عهده من است» و سنت همیشگیم (قالَ هذا صِراطٌ عَلَیَّ مُسْتَقِیمٌ).\n(آیه 42)- که «تو هیچ گونه تسلّط و قدرتى بر بندگان من ندارى مگر گمراهانى که شخصا بخواهند از تو پیروى کنند» (إِنَّ عِبادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغاوِینَ).\nیعنى، در واقع این تو نیستى که مىتوانى مردم را گمراه کنى، بلکه این انسانهاى منحرفند که با میل و اراده خویش دعوت تو را اجابت کرده، پشت سر تو گام برمىدارند.\n(آیه 43)- سپس صریحترین تهدیدهاى خود را متوجه پیروان شیطان کرده، مىگوید: «و جهنم میعادگاه همه آنهاست» (وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِینَ).\nگمان نکنند که آنها از چنگال مجازات مىتوانند فرار کنند و یا به حساب آنها رسیدگى نمىشود.\n(آیه 44)- «همان دوزخى که هفت در دارد، و براى هر درى گروهى از پیروان شیطان تقسیم شدهاند» (لَها سَبْعَهُ أَبْوابٍ لِکُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ).\nاین درها، در حقیقت درهاى گناهانى است که به وسیله آن، افراد وارد دوزخ مىشوند، هر گروهى به وسیله ارتکاب گناهى و از درى، همان گونه که درهاى بهشت، طاعات و اعمال صالح و مجاهدتهایى است که به وسیله آن بهشتیان وارد بهشت مىشوند.\n(آیه 45)- نعمتهاى هشتگانه بهشت: در آیات گذشته دیدیم که چه سان خداوند نتیجه کار شیطان و یاران و همگامان و پیروان او را شرح داد، و درهاى هفتگانه جهنم را به روى آنها گشود.\nطبق روش قرآن که از مسأله مقابله و تقارن، براى تعلیم و تربیت، بهرهگیرى مىکند، در این آیات هشت نعمت بزرگ مادى و معنوى به تعداد درهاى بهشت بیان شده است:\n1- در آغاز به یک نعمت مهم جسمانى اشاره کرده، مىگوید: «پرهیزکاران در باغهاى سرسبز بهشت، و در کنار چشمههاى زلال آن خواهند بود» (إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ).\nذکر «جنات» و «عیون» به صیغه جمع، اشاره به باغهاى متنوع و چشمههاى فراوان و گوناگون بهشت است که هر کدام لذت تازهاى مىآفریند.\n(آیه 46)- دوم و سوم: سپس به دو نعمت مهم معنوى که «سلامت» و «امنیت» است اشاره مىکند، سلامت از هرگونه رنج و ناراحتى، و امنیت از هرگونه خطر، مىگوید: فرشتگان الهى به آنها خوش آمد گفته، مىگویند: «داخل این باغها شوید با سلامت و امنیت کامل» (ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِینَ).\n(آیه 47)- چهارم: «ما هرگونه حسد و کینه و عداوت و خیانت را از سینههاى آنها مىشوییم و بر مىکنیم» (وَ نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ).\nچرا که تا قلب انسان از این «غلّ» شستشو نشود نه سلامت و امنیت فراهم مىشود و نه برادرى و اخوت.\n5- «در حالى که همه برادرند» (إِخْواناً).\nو نزدیکترین پیوندهاى محبت در میان آنها حکمفرماست.\n6- «در حالى که بر سریرها رو بروى یکدیگر قرار گرفتهاند» (عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِینَ).\nآنها در جلسات اجتماعیشان گرفتار تشریفات آزار دهنده این دنیا نیستند و مجلسشان بالا و پایین ندارد همه برادرند، همه رو بروى یکدیگر و در یک صف، نه یکى بالاى مجلس و دیگرى در کفش کن.\n(آیه 48)- سپس به هفتمین نعمت مادى و معنوى اشاره کرده، مىگوید:\n«هرگز خستگى و تعب به آنها نمىرسد» (لا یَمَسُّهُمْ فِیها نَصَبٌ).\nو همانند زندگى این دنیا که رسیدن به یک روز آسایش، خستگیهاى فراوانى قبل و بعد از آن دارد که فکر آن، آرامش انسان را بر هم مىزند، نیست.\n8- همچنین فکر فنا و نابودى و پایان گرفتن نعمت، آنان را آزار نمىدهد، چرا که «آنها هرگز از این باغهاى پرنعمت و سرور اخراج نمىشوند» (وَ ما هُمْ مِنْها بِمُخْرَجِینَ).\n(آیه 49)- اکنون ممکن است افراد گنهکار و آلوده در هالهاى از غم و اندوه فرو روند که اى کاش ما هم مىتوانستیم به گوشهاى از این موهبت دست یابیم، در اینجا خداوند رحمان و رحیم درهاى بهشت را به روى آنها نیز مىگشاید، اما به صورت مشروط.\nبا لحنى مملو از محبت و عالیترین نوازش، روى سخن را به پیامبرش کرده، مىگوید: پیامبرم! «بندگانم را آگاه کن که من غفور و رحیمم، گناه بخش و پرمحبتم» (نَبِّئْ عِبادِی أَنِّی أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِیمُ).\n(آیه 50)- اما از آنجا که قرآن، همیشه جلو سوء استفاده از مظاهر رحمت الهى را با جملههاى تکان دهندهاى که حاکى از خشم و غضب اوست مىگیرد، تا تعادل میان خوف و رجاء که رمز تکامل و تربیت است برقرار گردد، بلافاصله اضافه مىکند: که به بندگانم نیز بگو: که «عذاب و کیفر من همان عذاب دردناک است» (وَ أَنَّ عَذابِی هُوَ الْعَذابُ الْأَلِیمُ).\nآیه 51)- میهمانان ناشناس؟ از این آیه به بعد، قسمتهاى آموزندهاى را از تاریخ پیامبران بزرگ و اقوام سرکش به عنوان نمونههاى روشنى از بندگان مخلص، و پیروان شیطان، بیان مىکند.\nنخست از داستان میهمانهاى ابراهیم شروع کرده، مىگوید: «و به آنها (بندگانم) از میهمانهاى ابراهیم خبر ده» (وَ نَبِّئْهُمْ عَنْ ضَیْفِ إِبْراهِیمَ).\n(آیه 52)- این میهمانهاى ناخوانده همان فرشتگانى بودند که: «به هنگام وارد شدن بر ابراهیم (به صورت ناشناس، نخست) بر او سلام گفتند» (إِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقالُوا سَلاماً).\nابراهیم آن گونه که وظیفه یک میزبان بزرگوار و مهربان است براى پذیرایى آنها آماده شد و غذاى مناسبى فورا فراهم ساخت، اما هنگامى که سفره غذا گسترده شد میهمانهاى ناشناس دست به غذا دراز نکردند، او از این امر وحشت کرد و وحشت خود را کتمان ننمود، با صراحت به آنان «گفت: ما از شما بیمناکیم» (قالَ إِنَّا مِنْکُمْ وَجِلُونَ).\nاین ترس به خاطر سنتى بود که در آن زمان و زمانهاى بعد و حتى در عصر ما در میان بعضى از اقوام معمول است که هرگاه کسى نان و نمک کسى را بخورد به او گزندى نخواهد رساند و خود را مدیون او مىداند و به همین دلیل، دست نبردن به سوى غذا دلیل بر قصد سوء و کینه و عداوت است.\n(آیه 53)- ولى چیزى نگذشت که فرشتگان ابراهیم را از نگرانى بیرون آوردند، و «به او گفتند: ترسان مباش، ما تو را به فرزند دانایى بشارت مىدهیم» (قالُوا لا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلامٍ عَلِیمٍ).\n(آیه 54)- ولى ابراهیم به خوبى مىدانست که از نظر موازین طبیعى تولد چنین فرزندى از او بسیار بعید است، هر چند در برابر قدرت خدا هیچ چیزى محال نیست، ولى توجه به موازین عادى و طبیعى تعجب او را برانگیخت، لذا «گفت: آیا چنین بشارتى به من مىدهید در حالى که من به سن پیرى رسیدهام»؟! (قالَ أَ بَشَّرْتُمُونِی عَلى أَنْ مَسَّنِیَ الْکِبَرُ).\n«راستى به چه چیز مرا بشارت مىدهید»؟ (فَبِمَ تُبَشِّرُونَ).\nآیا به امر و فرمان خداست این بشارت شما یا از ناحیه خودتان؟ صریحا بگویید تا اطمینان بیشتر پیدا کنم!\n(آیه 55)- به هر حال فرشتگان مجال تردید یا تعجب بیشترى به ابراهیم ندادند، با صراحت و قاطعیت به او «گفتند: که ما تو را به حق بشارت دادیم» (قالُوا بَشَّرْناکَ بِالْحَقِّ).\nبشارتى که از ناحیه خدا و به فرمان او بود و به همین دلیل، حق است و مسلم.\nو به دنبال آن براى تأکید- به گمان این که مبادا یأس و ناامیدى بر ابراهیم غلبه کرده باشد- گفتند: «اکنون که چنین است از مأیوسان مباش» (فَلا تَکُنْ مِنَ الْقانِطِینَ)\n(آیه 56)- ولى ابراهیم به زودى این فکر را از آنها دور ساخت که یأس و نومیدى از رحمت خدا بر او چیره شده باشد، بلکه تنها تعجبش روى حساب موازین طبیعى است، لذا با صراحت «گفت: و چه کسى از رحمت پروردگارش مأیوس مىشود جز گمراهان»؟! (قالَ وَ مَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَهِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ).\nهمان گمراهانى که خدا را به درستى نشناخته و پى به قدرت بىپایانش نبردهاند، خدایى که از ذرهاى خاک، انسانى چنین شگرف مىآفریند، و از نطفه ناچیزى فرزندى برومند به وجود مىآورد، و آتش سوزانى را به گلستانى تبدیل مىکند، چه کسى مىتواند در قدرت چنین پروردگارى شک کند یا از رحمت او مأیوس گردد؟!\n(آیه 57)- ولى به هر حال ابراهیم (ع) پس از شنیدن این بشارت، در این اندیشه فرو رفت که این فرشتگان با آن شرایط خاص، تنها براى بشارت فرزند نزد او نیامدهاند، حتما مأموریت مهمترى دارند و این بشارت تنها گوشهاى از آن را تشکیل مىدهد، لذا در مقام سؤال برآمد و به آنها «گفت: مأموریت شما چیست اى فرستادگان خدا»؟ (قالَ فَما خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ).\n(آیه 58)- «گفتند: ما به سوى یک قوم گنهکار فرستاده شدهایم» (قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِینَ).\n(آیه 59)- و از آنجا که مىدانستند ابراهیم با آن حس کنجکاویش مخصوصا در زمینه این گونه مسائل به این مقدار پاسخ، قناعت نخواهد کرد، فورا اضافه کردند که: این قوم مجرم کسى جز قوم لوط نیست ما مأموریم این آلودگان بىآزرم را درهم بکوبیم و نابود کنیم «مگر خانواده لوط که ما همه آنها را از آن مهلکه نجات خواهیم داد» (إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِینَ).\n(آیه 60)- ولى از آنجا که تعبیر به «آل لوط» آن هم با تأکید به «اجمعین» شامل همه خانواده او حتى همسر گمراهش که با مشرکان هماهنگ بود مىشد، و شاید ابراهیم نیز از این ماجرا آگاه بود، بلافاصله او را استثناء کردند و گفتند: «بجز همسرش که ما مقدر ساختهایم از بازماندگان در شهر محکوم به فنا باشد» و نجات نیابد (إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِینَ).\n(آیه 61)- از این آیه به بعد داستان خارج شدن فرشتگان از نزد ابراهیم و آمدن به ملاقات لوط را مىخوانیم، نخست مىگوید: «هنگامى که فرستادگان خداوند نزد خاندان لوط آمدند» (فَلَمَّا جاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ).\n(آیه 62)- لوط «به آنها گفت: شما افرادى ناشناختهاید» (قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ مُنْکَرُونَ).\nمفسران مىگویند: این سخن را به این جهت به آنها گفت که آنان به صورت جوانانى خوش صورت و زیبا نزد او آمدند، از یک سو میهمانند و محترم، و از سوى دیگر محیطى است ننگین و آلوده و پر از مشکلات.\n(آیه 63)- ولى فرشتگان، زیاد او را در انتظار نگذاردند، با صراحت «گفتند:ما چیزى را براى تو آوردهایم که آنها در آن تردید داشتند» (قالُوا بَلْ جِئْناکَ بِما کانُوا فِیهِ یَمْتَرُونَ). یعنى مأمور مجازات دردناکى هستیم که تو کرارا به آنها گوشزد کردهاى ولى هرگز آن را جدى تلقى نکردند؟\n(آیه 64)- سپس براى تأکید گفتند: «ما واقعیت مسلّم و غیر قابل تردیدى را براى تو آوردهایم» (وَ أَتَیْناکَ بِالْحَقِّ).\nیعنى، عذاب حتمى و مجازات قطعى این گروه بىایمان منحرف.\nباز براى تأکید بیشتر اضافه کردند: «ما مسلما راست مىگوییم» (وَ إِنَّا لَصادِقُونَ).\nیعنى این گروه تمام پلها را پشت سر خود خراب کردهاند و جایى براى شفاعت و گفتگو در مورد آنها باقى نمانده است، تا لوط حتى به فکر شفاعت نیفتد و بداند اینها ابدا شایستگى این امر را ندارند.\n(آیه 65)- و از آنجا که باید گروه اندک مؤمنان (خانواده لوط بجز همسرش) از این مهلکه جان به سلامت ببرند دستور لازم را به لوط چنین دادند: «تو شبانه (و اواخر شب هنگامى که چشم مردم گنهکار در خواب است و یا مست شراب و شهوت) خانوادهات را بردار و از شهر بیرون شو» (فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّیْلِ).\nولى «تو پشت سر آنها باش» تا مراقب آنان باشى و کسى عقب نماند (وَ اتَّبِعْ أَدْبارَهُمْ).\n«و به همان نقطهاى که دستور به شما داده شده است (یعنى سرزمین شام یا نقطه دیگرى که مردمش از این آلودگیها پاک بودهاند) بروید» (وَ امْضُوا حَیْثُ تُؤْمَرُونَ).\n(آیه 66)- سپس لحن کلام تغییر مىیابد و خداوند مىفرماید: «ما به لوط چگونگى این امر را وحى فرستادیم که به هنگام طلوع صبح همگى ریشه کن خواهند شد، به گونهاى که حتى یک نفر از آنها باقى نماند» (وَ قَضَیْنا إِلَیْهِ ذلِکَ الْأَمْرَ أَنَّ دابِرَ هؤُلاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِینَ).\n(آیه 67)- سپس قرآن داستان را در اینجا رها کرده و به آغاز باز مىگردد، و بخشى را که در آنجا ناگفته مانده بود به مناسبتى که بعدا اشاره خواهیم کرد بیان مىکند و مىگوید: «مردم شهر (از ورود میهمانان تازه وارد لوط آگاه شدند) و به سوى خانه او حرکت کردند، و در راه به یکدیگر بشارت مىدادند» (وَ جاءَ أَهْلُ الْمَدِینَهِ یَسْتَبْشِرُونَ).\nآنها در آن وادى گمراهى و ننگین خود فکر مىکردند طعمه لذیذى به چنگ آوردهاند، جوانانى زیبا و خوشرو، آن هم در خانه لوط!\n(آیه 68)- «لوط» که سر و صداى آنها را شنید در وحشت عجیبى فرو رفت و نسبت به میهمانان خود بیمناک شد. لذا در مقابل آنها ایست%D\n🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=36525\nقبلی آماده سازی متن صحیح\nبعدی برنامه نویسی اصولی وب\n1395/01/21 at 16:44\nسلام ممنون از زحمات شما چرا تفسیر سوره حجر کامل نیست\n1394/09/22 at 10:57\ncure draem . nozami\n1394/09/09 at 18:21\nمن مفهوم کلی می خوام .نداره؟


برخی نمایندگان در جلسه مجلس شورای ایران لباس سپاه پاسداران به تن کردند\nمنتشر شده در: 09 آوریل ,2019: 10:07 صبح GST آخرین به روزرسانی: 09 آوریل ,2019: 04:12 شب GST\nبرخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران از جمله علی لاریجانی رئیس این مجلس در جلسه سه‌شنبه 9 آوریل، با لباس سپاه پاسداران حضور یافتند.\nلاریجانی در آغاز جلسه مجلس شورا گفت: «رفتار ننگین رژیم آمریکا در این روزها که با وقاحت و پُررویی سپاه پاسداران را جزو گروه‌های تروریستی اعلام کرد نشانگر عمق کینه‌ورزی، جهالت و سفاهت این رژیم است».\nشورای عالی امنیت ملی ایران هم شامگاه دوشنبهاعلام کرد که «فرماندهی مرکزی آمریکا» در غرب آسیا «موسوم به سنتکام» و تمامی نیروهای وابسته به آن را «گروه تروریستی» و دولت آمریکا را «دولت حامی تروریسم» می‌داند.\nوی افزود: «این تصمیم، کانون توجه و میزان فشار حداکثری بر رژیم ایران را بسط می‌دهد و خطرات معامله تجاری با، یا پشتیبانی کردن از، سپاه پاسداران را شفاف می‌سازد. اگر با سپاه پاسداران معامله کنید یعنی اینکه سرمایه تروریسم را فراهم کرده‌اید».\nرئیس‌جمهوری آمریکا تاکید کرد: «این تصمیم واجد پیام روشنی به تهران است که حمایتش از تروریسم عواقب جدی بدنبال خواهد داشت. ما به فشار مالی خود و افزایش هزینه بر رژیم ایران بدلیل پشتیبانی‌اش از فعالیت‌های تروریستی، تا زمانی که از رفتار بدخواهانه و یاغی‌گرانه‌اش دست بردارد، ادامه می‌دهیم».


بی‌وطن / نگاهی کلی بر داستان‌نویسی رضا امیرخانی و بیوتن\nمنتشر شده در 1391-07-20 20:25\n"رضا امیرخانی یک نویسنده‌ی آن طرفی است." این جمله‌ای است که نویسنده‌های این‌طرفی معمولا به زبان می‌آورند یا به زبان هم اگر نه، توی دل‌شان به معنای این جمله حوالت می‌دهند،\nاما معنای این جمله دقیقا چی است؟ سنت داستان‌نویسی با قالب‌های داستان کوتاه، نوول و رمان، درست مثل سینما، عکاسی و درام غربی محصولی است که از غرب آمده. ایرانِ ماقبلِ قاجار اساسا دنیای دیگری بود. مقارن با صفویه‌ی ایران، اروپا ساختنِ دنیای جدید خودش را آغاز کرده بود؛ دنیایی که فارغ از هرگونه ارزش‌گذاری و قضاوت، برای بخشی از مخاطب شرقی، شگفت‌انگیز و حسرت‌ساز بود. بنابراین سلاطین قاجار که روبروی همچو دنیایی قرار گرفتند دعوتش کردند به ایران. ناصرالدین‌شاه عکاسی را دعوت کرد و خواسته بود تا در چیزی که بعدها تکیه دولت شد، تئاتر را هم دعوت کند که نشد. بعدها مظفرالدین‌شاه سینما را دعوت کرد. روشنفکران عصر مظفری هم مشروطیت را دعوت کردند. بین روشنفکرهای مشروطه، تمدن غرب در آن وقت‌ها یک مفهوم متعالی بود که تقریبا نقد نمی‌شد هیچ، غایت‌القصوی و هدفی بود برای ساختنِ شکلِ جدید ایران.\nهمان زمان و در تب و تاب مشروطیت و ایجاد نهاد پارلمانی و حتی دغدغه‌های تغییر خط فارسی/عربی به خط لاتین، سر و کله‌ی داستان‌نویسی هم پیدا شد. اشکال بدوی داستان‌نویسی از کسانی که اسم‌شان را شنیده‌ایم، امثال آخوندزاده و طالب‌اف و ... با خودشان پیش‌نهادِ استفاده‌ی جدیدی از زبان را داشتند. استفاده‌ای که پیش از این در میراث ادبیات کلاسیک فارسی، چه در شاهنامه و چه در حمزه‌نامه، چه در خسرو و شیرین و چه در سمک عیار، چه در سعدی و چه در حافظ، چه در فیه‌مافیه و چه در مقالات شمس، سابقه نداشت.\nکاری نداریم به این که این شکل جدید استفاده از زبان چه امکاناتی را معرفی کرد و برای رسیدن به آن چه تغییری در نگاه آدمیزاد به جهان باید به وجود بیاید و غیرهما. حرفی که بود (از حرف دور افتادیم) این بود که بالاخره این سنت، در ایران، چون از غرب آمده و جوامع روشنفکری آن را وارد کرده و ترویج کرده‌اند و مثلا در حوزات علمیه نبوده که فکر کنیم سنتی است که می‌تواند خط و ربطی به قشر مذهبی و سنتی جامعه داشته باشد، در همین مسیر هم رشد کرده و شناخته شده. تا پیش از سال 1357 جریان داستان‌نویسی مدرن، جریانِ نقدِ سنت، جریان روشنفکر، جریانِ خردگرایی غربی و خلاصه جریانی بود که مرزهایش را با دنیای سنت جدا کرده بود.\nخودِ امیرخانی در گفته‌هایش اشاره کرده است (و من به مضمون تقریبی نقل می‌کنم) که انقلاب اسلامی و اساسا شیوه‌ی رهبری امام خمینی نوعی استفاده از امرِ مدرن به جای امرِ سنتی برای شناخت و معرفی مذهب بود. شخصا خیلی با این نظر موافق نیستم. منتها چیزی که هست به نظر می‌رسد بعد از سال 1357 اساسا قشری که تا به حال (به هر دلیلی) از رسانه‌های دنیای مدرن بی‌خبر و دورافتاده بود ناگهان با این چیزها روبرو شد: سینما، عکاسی، پارلمان، بانک، اقتصاد و بازرگانی مدرن، حکومت با اقتضائات دنیای مدرن و بالاخره داستان‌نویسی.\nخلاصه این که مذهب وارد حکومت شد (حکومتی که از مشروطه به این طرف تلقی مدرن و غربی از آن می‌شد) مذهبی‌ها را با این سوال روبرو کرد که: یعنی فقط حکومت؟ پس ملزومات دیگر چی؟ سینما چی؟ تئاتر چی؟ بانک چی؟ صنایع چی؟ معادن چی؟ و بعضی‌ها هم گفتند: داستان‌نویسی چی؟\nاگر داستان‌نویسی غربی برای جامعه‌ی روشنفکریِ غرب‌گرای ایرانی از مشروطیت آغاز شد، برای قشر مذهبی تازه از انقلاب اسلامی آغاز شد. حالا یا داستان‌نویسی واردِ دنیایی شد که اساسا با آن مواجهه‌ای نداشت یا بالاخره آن دنیا به سمتِ داستان‌نویسی رفت؛ هر چه که بود، جریان جدیدی بود که هیچ ربط روشنی به سنت داستان‌نویسی چند دهه‌ی گذشته‌ی ایران نداشت. برای همین بود (و هم به دلایل سیاسی) که از طرف جریان قدیمی‌ترِ داستان‌نویسی، به رسمیت شناخته نشد...\nخلاصه، این جوری بود که آن‌طرفی‌ها و این‌طرفی‌ها به وجود آمدند. و اما بعد قضا را چنین افتاد که آقای امیرخانی در سمت و سوی نویسندگانی به وجود بیاید که دغدغه‌ی مذهب و سنت را دارند. شاید از نظر محتوایی اگر بخواهیم نگاه کنیم بزرگ‌ترین خط ممیّز نویسندگانِ سنت مشروطه‌ی ادبی یا به قول بعضی‌ها کسانی که از زیرِ شنلِ صادق هدایت درآمدند با این موجِ جدید این باشد که اولی‌ها بنیانِ محتوای اثرشان بر پای‌بستِ نقد جدی جهانِ سنتی ایرانی بنا شده و دومی‌ها با جهانِ سنتی ایرانی با دیدِ همدلانه و به چشم معدنی برای کشفِ ارزش‌هایی جهت زیستن در دنیای امروزی نگاه می‌کنند.\nدر دنیای اولی‌ها از بوف کور و علویه‌خانم تا آثاری مثل جن‌نامه و همسایه‌ها و کلیدر، و از جن‌نامه و همسایه‌ها و کلیدر تا سمفونی مردگان و دلِ دل‌دادگی و اسفارِ کاتبان و از این‌ها تا چاهِ بابل، تصویر سنت، تصویری نه چندان همدلی‌برانگیزانه است که بعضا مورد نقد شدید قرار می‌گیرد. این آثار، سنتی را که تا کنون در زندگی ایرانی وجود داشته زیر علامتِ سوال بزرگی می‌برند و با تأکید بر نکاتِ قابلِ نقدِ این سنت، برای خودشان رسالتی برای حرکت به سمت دنیای جدید قائل هستند.\nدنیای دومی‌ها اما نگاه با محبتی به سنت دارد. نقد سنت اگر هم در آن یافت بشود - که گاهی می‌شود - آن اندازه پررنگ نیست که تلاش برای برجسته کردنِ ارزش‌های زندگی سنتی در برابر معضلاتِ جهان مدرن. طبعا این دیدگاهِ خیلی خیلی جوان (که حالا دستِ بالا فقط 33 سال دارد) آثار برجسته‌ی چندانی هم از خودش به جا نگذاشته. شاید بخشی از این نگاه جدید و جوان را بیشتر از آثار داستانی بتوان در آثار انتقادی جست‌وجو کرد. نوشته‌های کسانی چون سید مرتضی آوینی و شهریار زرشناس و محمدرضا سرشار با وجود تفاوت‌ها در نوعِ نگاه و معلومات و جزئیاتِ جهان‌بینی، باز هم به خوبی می‌تواند خط پررنگی از جاده و مسیر حرکتِ این جریان جدید را روشن کند. این گروه همه با هم در این یک حرف متفق هستند که راه نجاتِ جامعه‌ی ایرانی، بازگشت به سنت مذهبیِ آن است و این همان پیامِ اصلیِ جریان اسلام‌گرایی در انقلابِ سال 1357 بود.\nطبیعی است که خام‌دستی و بی‌تجربگی در تلفیقِ تکنیک‌های رمان‌نویسیِ مدرن که اساسا روشِ نگاهِ سوبژکتیو و شخصی‌اش سخت می‌شد که با معارف اسلامی و دینی هم‌خوان بشود باعث شد تا سال‌ها و سال‌ها فقط و فقط آثاری ضعیف و یا حداکثر متوسط در این زمینه تولید بشود. مرتضی آوینی جایی نوشته بود (و به مضمون نقل می‌کنم) که به خاطرِ همین محدودیت و به خاطرِ ذاتیاتِ رمان‌نویسی و داستان‌نویسی سبک غربی است که ما مجبوریم برای داشتنِ داستانِ مذهبی کسی را داشته باشیم که خودش در عین شناخت تکنیک با اندیشة مذهبی عجین شده باشد. چه در این صورت، هر گاه او در پیِ حدیثِ نفس و القای نفسانیت و ارائه‌ی تفکر سوبژکتیو به مخاطب بیرون باشد، آن چه از او بیرون می‌تراود دقیقا همان خواهد بود که در اوست.\nبا این حال نمی‌توان گفت نویسندگان مذهبی که داستان‌های ضعیف نوشته‌اند با اندیشه‌ی مذهبی عجین نشده بودند. مشکل در شناخت تکنیک و باز به اصطلاحِ مرتضی آوینی، توانایی در خرقِ حجابش بود. تا تکنیک را نمی‌شناختی طبیعتا نمی‌توانستی حجابش را خرق کنی. پس ادبیات داستانی این طرفی‌ها در ایران هم‌چنان منتظر ماند تا موجِ جدیدی از راه برسد.\nبعد از این همه، کسانی چون دهقان، احمدزاده، بایرامی و البته امیرخانی از راه رسیدند؛ نفسِ تازه‌ای در ادبیاتِ این طرفی‌ها، در حالی که آن طرفی‌ها با پیشینة محکمِ ادبیِ گذشته (ولو که حمایت دولتی را هم مثل این وری‌ها نداشتند) هم‌چنان با خونسردی مسیرِ خودشان را می‌رفتند. در چنین شرایطی آقای رضا امیرخانی سر برآورد و از قضا از همه‌ی هم‌نفس‌هایش کامیاب‌تر شد. اگر با شاقولِ مرتضی آوینی بخواهیم بسنجیم حتما باید گفت که او هم عجین به معارفِ مذهبی است و هم تکنیکِ جذابیت داستانی را بهتر از دیگران می‌شناسد و البته عامل موفقیتِ عامِ او هم این دومی بوده است.\nامیرخانی به تدریج به پدیده‌ای بین کتابخوان‌های آن طرفی تبدیل شد. قشر مذهبی که خود به خود دنبالِ راهی برای زیستن در دنیایِ مدرن با حفظ سنت‌های گذشته می‌گردد (دنبالِ سراج و محسن نفر و حتی شاید یک محسن نامجوی این طرفی، دنبال فیلم و سریالی که هم بشود گفت دینی است و هم سر و شکلی مطابق با زمانه داشته باشد، دنبالِ کافی‌شاپی با سر و وضع دینی، دنبالِ مدهای جدید و متنوع لباس که دینی هم باشد، دنبالِ یک پارلمان که هم مثلِ مالِ غربی‌ها کاردرست و دقیق و حساب‌کش باشد و هم اسلامی باشد، دنبالِ یک تاک‌شو جذاب و یک مجری چشم‌آبی و شیک که توی آن حرف‌های دینی عمیقی هم بزنند و خلاصه دنبالِ همه چیز از جمله دنبالِ رمان جذاب و امروزی توأم با همدلیِ دینی) طبیعتا امیرخانی را نور امیدی یافت در برهوتِ نه چندان پربارِ ادبیاتِ داستانی نسل جدیدِ متأثّر از انقلاب اسلامی.\nخلاصه این طوری شد که ابر و باد و مه خورشید و فلک با حضورِ حاضر و وجودِ ناصر بر رضا امیرخانی مجموع شد تا بالاخره به داستان‌نویسی تبدیل شود که امروز می‌شناسیم و مخاطبانِ عامه‌ی مذهبی هم او را می‌شناسند و حتی در تلویزیون هم دعوت می‌شود آن طور که انگار ستاره‌ی فیلمی باشد یا خوانندة ترانه‌ای.\nچه مشخصه‌ای امیرخانی را بین کتابخوان‌های این‌وری محبوب می‌کند؟ دقیقا همان توأمان بودنِ تکنیک و نفسی که به معارفِ دینی آغشته شده. تجربیات شخصی امیرخانی با یکی از علمای دینی (آیت‌الله گلپایگانی) تا حدودی بر همه معلوم شده است. این از یک طرف، از طرفِ دیگر استفاده‌ی مناسب او از تکنیکِ داستان، او را مجمع‌البحرینی می‌کند از مِلحِ اجاج و عزبِ فرات؛ یعنی هم این و آن. و خصوصا این‌که در این، یعنی در تکنیکِ داستان، او روشی پیرنگ‌محور را پیش می‌برد. پیرنگ‌محوری این‌جا مقابلِ شخصیت‌محوری نیست بل مقابلِ توصیف‌محوری است. سنتِ کهنِ داستان‌نویسی ایرانی حتی در داستان‌نویسانِ قدرتمندِ جریان قدیمی، سنتی توصیف‌محور است. این تعبیر، شخصی است ولی منظورم آن است که داستان‌های ایرانی تا حالا عموما بر پایه‌ی توصیفات و فضاسازی پیش می‌رفته‌اند و آن قدر که این بخش‌شان اهمیت داشته خط سیر پیرنگِ داستانی مهم نبوده است. کافی است نگاهی بیندازیم به شروع بسیاری از رمان‌های مشهور ایرانی که تا چندین صفحه در شروع داستان فقط به توصیف و فضاسازی اختصاص داده شده و خط پیرنگ به این زودی‌ها قرار نیست راه بیفتد. این شیوه هر چند طرفدارانی دارد اما موفقیت تجاری و عامه‌پسند بودنِ کتاب را کم می‌کند. جریان‌های سیال ذهن فقط بخشی از این شیوه هستند. کافی است برای روشن شدنِ مطلب نگاه کنیم به این که آیا در غرب آثار ویرجینیا وولف و جیمز جویس فروش و اقبال بیشتری در میان عامه دارند یا فی‌المثل نوشته‌های جی. کی. رولینگ و استیفن کینگ؟ این مقایسة پرکنتراست نشان می‌دهد که عامه‌ی مردم اساسا به شنیدنِ «قصه»، «سرگذشت» و در واقع «خط داستانی» یا همان «پیرنگ» علاقه‌مندترند تا توصیف. برای همین نوشتن آن هم به ذائقه‌ی مخاطب عامیانه مهارتی می‌طلبد در ممزوج کردنِ توصیف در دلِ کنش‌ها به نحوی که مخاطب عامه آن را پس نزند. نداشتنِ این مهارت عیب و عاری نیست اما اقبالِ تجاری کتاب را کم می‌کند. از قضا اهمیت امیرخانی هم بیشتر از همین بعد است که اقبال عامه پیدا کرده وگرنه کسانی مثل محمد رضا بایرامی و احمد دهقان از همان‌طرفی‌ها هم می‌نویسند و صاحب سبک هستند و مخاطبان خاص خودشان را هم دارند.\nمنتها داشتنِ این مهارت در عامه‌پسند نوشتن باعث می‌شود تأثیر فرهنگی نویسنده مورد اهمیت بیشتری قرار بگیرد. هر انتشار رمان جدیدی از او یک اتفاق بشود و رسانه‌ها گرداگرد قضیه بیشتر از دیگران بچرخند و خبرهایش را بیشتر داشته باشند. عامه‌پسند بودن برای امیرخانی هم عیب و عاری نیست چون اگر منظور ما صرفا عامه‌پسندنویسی به سبکی بود که بالاخره آن هم در جریان ادبیات ایران قدمتی دارد آن وقت هیچ وقت صاحب این اهمیت فرهنگی و رسانه‌ای نمی‌شد. «عامه‌پسند»نویسی امیرخانی توأم با تکنیک (چه در پیشبرد پی‌رنگ و چه در شخصیت‌پردازی و فضاسازی) است و مخلص کلام این که یک جور سبک است؛ نه ارزش بیشتری از کار دیگران دارد نه ارزشِ کمتری. اما اثرگذاری‌اش در عامه طبیعتا بیشتر خواهد بود و تفاوتی هم اگر با بقیه داشته باشد از همین‌جاست.\nو اما بیوتن شاید یکی از تبلورهای خیلی مبرز جریانِ جدید ادبیات داستانی در ایران باشد؛ جریانی که نگاهی همدلانه به سنت دارد. اساسا این نگاه از همان ارمیای امیرخانی شروع شد؛ نمایشِ آدمی که از جبهه برگشته و تحمل زندگی در میانِ جهانِ مدرن یا لااقل مدرن‌نمای تهران بعد از جنگ را ندارد. سرنوشتِ او در پایان ارمیا به خواننده القا می‌کند که او در دریایِ سنّتِ مورد علاقه‌اش غریق شد. اما سال‌ها بعد، امیرخانی او را دوباره زنده می‌کند و این بار به جای دنیای مدرن‌نمای تهران بعد از جنگ، به قلبِ مدرنیت می‌فرستد: ایالات متحده امریکا.\nامیرخانی در قیدار هم بازگشتِ همدلانه‌ای به سنت دارد. نقدهایش را (نه درباره‌ی سنت که معمولا خطاب به شیوه‌ی مدیریت در کشور) در کتاب‌های غیرداستانی‌اش متمرکز کرده و ناله‌اش از آن است که شیوه‌ی مدیریتی کشور نه معیارِ دینی دارد و نه معیارِ غربی. باری است که به هر جهت. گاهی بین این آثارش نقدهای جدی‌یی هم به همین شیوه (به خصوص در جانستان کابلستان) دیده می‌شود. به نظر می‌رسد او از خلال این آثار بیشتر چهره منتقد آل‌احمدوارش را می‌سازد. اما نفسِ کارش در ادبیات داستانی (با غض نظر از مجموعه‌ی ناصرارمنی و رمان من او که هنوز این دو را نخوانده‌ام ولی با تعاریفی که شنیده‌ام کمابیش باید گفت که) باز هم نگاهِ همدلانه به سنت است. امیرخانی از همین جا امکان زندگی مومنانه را در دنیای مدرن می‌سنجد و بازخوانی می‌کند. از قضا بیوتن شاید حماسی‌ترین و روترین و علنی‌ترین مجلاّی این تعارض و چالش باشد.\nارمیای بیوتن برای زندگی جدیدی به امریکا می‌آید و آن هم برای ازدواج با دختری به نامِ آرمیتا که در بهشت زهرا با او آشنا شده. اما با این‌که محلِ آشنایی‌شان بهشت زهرا (مکانِ نمودارِ سنت) است، بستر رویداد چندان سنتی نیست. آرمیتا جزء گروهی است که برای نونوار کردنِ بهشت زهرا آمده‌اند. عجب! پس ارمیا چرا باید به آرمیتا علاقه‌مند شود؟ و چرا باید به آن طرفِ دنیا برود؟\nمفعول و منفعل بودنِ ارمیا از همین‌جا شروع می‌شود. ارمیا کم‌تر تصمیم می‌گیرد. تصمیم‌هایی هم که می‌گیرد کم‌تر در چرخش‌های پیرنگِ داستانی نقش دارد. او راضی است به رضای الهی و تسلیم است به امر خدا. وقتی چیزی به او می‌گوید «دیگر آسمان را نخواهی دید» این را می‌پذیرد. مثلِ ذبیحه‌ی دمِ ذبح چندان تقلایی نمی‌کند و قهرمان‌بازی‌هایش هم بیشتر جنبه‌ی شخصی دارد چرا که در ایالات متحده امریکا خواه‌ناخواه هر جور زندگی مومنانه‌ای به امری شخصی تقلیل پیدا خواهد کرد و ارمیا لااقل غریزی این‌را می‌داند.\nباز هم پس آدم باید بپرسد: عجیب! بنابراین رضا امیرخانی به چه انگیزه‌ای رفته است آن‌جا؟ در داستان سیستان، امیرخانی اصطلاحی را موتیف کرده: «مومن در هیچ چارچوبی نمی‌گنجد.» شاید او خواسته این مفهوم را در ارمیا عینی کند. ولی خواننده‌ی رمان می‌پرسد: «حتی در چارچوبِ داستانی؟» بالاخره داستان اقتضائاتی دارد. شاید ارمیا در چارچوب‌های ایالات متحده و جمهوری اسلامی نگنجد اما باید که خودش چارچوبی داشته باشد.\nبخشی از ارمیا موقوف است به نوستالژی جنگ. جنگِ هشت‌ساله در جزئیات مفهومی شباهتی به جنگ‌های مرسوم دنیای مدرن نداشت. امیرخانی بعدها در مصاحبه‌ای گفت (و به مضمون نقل می‌کنم) که جنگ برایش مثل پنجره‌ای بود رو به بهشت. او به خوبی از جنگ یاد کرد و گفت که برایش مهم نیست که این توصیفات خوب از جنگ باعث شود خوانندگان کتابش کم شوند.\nبخش دیگری از ارمیا که نویسنده از آن به نیمة مدرن یاد می‌کند طبیعتا مرعوبِ خردگرایی غربی شده که محلِ ظهور تامه‌اش در ایالات متحده است. در معارف دینی این طور آمده که خرد آن چیزی است که موجب عبادت خداوند و کسب بهشت شود و آن چه که در مسیر سودگروی فارغ از اخلاق دینی باشد خرد نیست بلکه نکراء و شیطنت است. مفهومِ امریکا شیطان بزرگ هم از همین طرزِ تفکر گرفته شده. اما ارمیا چندان روی این مفهوم مکث نمی‌کند یا لااقل آن را پررنگ نمی‌کند. بعدها هم در مصاحبه‌هایش می‌گوید (نقل به مضمون) امریکا برای مردمش بهشت ساخته هرچند بهشتی نه مطابق با الگوهای ما و نه مناسبِ ما. این مناسب نبودن، همان بلایی است که سرِ ارمیا می‌آید. ارمیا مثل ماهی بیرون از آب از عطش انگار به تلظّی افتاده و دارد تلف می‌شود. مع‌هذا شیطان بزرگ در نظر امیرخانی آن‌قدرها پررنگ نیست. یکی از عوامل جذابیت کارش در میان عامه هم ناخودآگاه همین موضع‌گیری‌های غیرصریح است. فرض کنید که نویسنده‌ی مذهبی دیگری درباره‌ی امریکا می‌نوشت. احتمالا کارش به توصیف این که امریکا چرا شیطان بزرگ است می‌گذشت. اما امیرخانی به سادگی موقعیت ارمیای مومن را در جهان غیرمومن مانند موقعیت مرگ ماهی در دنیای بیرون از آب نشان می‌دهد. او به جای توصیف مستقیم شیطان، مدرنیت غربی و خردگرایی نوین، اثر آن را بر روی یک مومنِ بی‌غل و غش نشان می‌دهد. به این ترتیب او برد می‌کند اما کسی که به توصیف مستقیم یک شیطان بی‌شاخ و دم می‌پردازد به ورطه‌ی شعار می‌افتد. امیرخانی می‌داند که روی چه مفاهیمی نباید چندان به شکل مستقیم تأکید کرد؛ بخشی از این مفاهیم، مفاهیمی هستند که مدیران دولتی و رسانه‌های دولتی‌تر آن‌ها را بسیار پررنگ و لوث کرده‌اند.\nبخشی از جذابیت کار امیرخانی میان عامه‌ی مخاطبین ایجاد موقعیت‌هایی بوده که برای بسیاری نویسندگان خط قرمز محسوب می‌شود. تصور کنید صحنه‌ای را که در آن یک مومن ریشوی جبهه‌رفته در یک کلوب رقص استریپتیز در حال نمازخواندن است و آن طرف‌تر «سوزی» در حال درآوردن لباس‌هایش می‌رقصد. خودِ من شخصا داستانی دارم که به خاطر صحنه‌هایی بسیار بسیار خفیف‌تر از این قبیل موقعیت‌ها غیرقابلِ چاپ شده است. اما طبیعی است که به خاطر اعتبار امیرخانی در عرصه‌ی ادبیات جدید، بخش‌هایی از آثارش با اغماض روبرو شود و او قادر باشد خط قرمزهایی را رد کند. همان‌طور که در سینما «ده‌نمکی» با رد کردنِ برخی خطوط قرمز توانسته مخاطبین گسترده‌ای در عامه‌ی مردم پیدا کند.\nعنصر دیگر جذابیت در آثار امیرخانی استفاده از نوعی سادگی در بیان مسئله است. بازی‌های زبانی در بیوتن خیلی واضح و همراه با شرح و تفسیر نویسنده است. دغدغه‌های ارمیا جذاب هستند اما چندان پیچیده هم نمی‌شوند که مخاطب دچار پرسش جدی شود. مرزِ بین خشی و ارمیا کاملا روشن است. حتی مرز بین عرب‌هایی که در امپایر استیت مراسم افطاری می‌گیرند با اسلامِ ارمیایی کاملا روشن است. امیرخانی اساسا در مفاهیم پیچیدگی خلق نمی‌کند بلکه در احساسات شخصیت‌هایش آن هم نه پیچیدگی که تعارض خلق می‌کند. مخاطب طبیعتا دوست دارد داستانی بخواند که از خواندنش دنیای ذهنی‌اش مورد تهدید قرار نگیرد، از خواندنش احساس امنیت کند و بتواند به حالت درد دل مدتی با آن سر کند؛ این همه یعنی نوشته‌ای که هم‌راستای دغدغه‌هایش باشد و نه این‌که دغدغه‌هایش را بیشتر کند.\nاین جور داستان نوشتن بد نیست. بالاخره بخشی از ملزومات جذاب نوشتن برای عموم همین است. در قیدار و ارمیا هم امیرخانی همین طور است. همه‌ی مرزهایش روشن است. همیشه به جای پیچیدگی، تعارض وجود دارد و آدم‌ها با تعارض‌های روشنی رودررو هستند.\nزن هم یکی دیگر از عناصر جذابیت آثار امیرخانی برای مخاطبینِ مذهبی است. این یک فقره جای واکاوی بیشتری دارد. این که آرمیتای بیوتن با شهلاجانِ قیدار چه فرق بر می‌دارد و چه شباهت‌هایی دارد مسائل قابل ملاحظه‌ای هستند. اما در بیوتن سوزی و آرمیتا زن‌هایی هستند که ذاتا آدم‌های سالمی‌اند هر چند در موقعیت‌های ناسالمی قرار گرفته‌اند و ارمیا به نحوی حامیِ آن‌هاست و نه این که مدهوش و دنباله‌روِ آنان باشد. در واقع امیرخانی مفهوم سنّتیِ قوامیّت مردان بر زنان را به شکل نامحسوسی مورد تأکید قرار داده؛ آن هم بر خلافِ نگره‌ی داستان‌نویسیِ جریانِ بعد از صادق هدایت و تلقی زن در بوف کور، زن‌های اغواگر، زن‌هایی که ذاتا به سمتِ بازیگوشی و سر و گوش جنباندن تمایل دارند، مردهایی که مبهوتِ این زن‌ها هستند، دنبال‌شان می‌روند، اسیرشان می‌شوند و توی آثار بعدی‌ترها مثل گلشیری و محمود و مندنی‌پور و معروفی دیده می‌شوند. بالاخره نژاد و قبیله‌ی زن‌های امیرخانی قابلِ مطالعه و مقایسه هستند.\nبا این حال سرانجامِ بیوتن چندان قانع‌کننده نبود. در داستانی که پیرنگ نقشِ مهمی دارد مخاطب منتظرِ پایانِ تأثیرگذاری است. گذشته از این‌ها ساختارِ پیرنگ‌محور در تعارض با تعلیقِ کمِ کار قرار دارد. اساسا ساختارِ پیرنگ‌محور تعلیقِ اثر را زیاد می‌کند اما در کار امیرخانی پیرنگ به شکلِ کلان وجود ندارد بلکه خرده‌پیرنگ‌هایی متفرق و متعدد دیده می‌شود که هیچ‌کدام نکته‌ی تعلیق‌ساز روشنی ندارند. مفعول بودن و منفعل بودنِ ارمیا هم با این شیوه‌ی داستان‌گویی هم‌جنس نیست. مع‌هذا می‌شود گفت که اساسا شخصیت‌های امیرخانی منفعل هستند و شاید حتی بشود بسط داد و به تعمیم گفت: شخصیت مومن در دنیای مدرن منفعل است. همین طور هستند ارمیای ارمیا و قیدارِ قیدار. این شخصیت‌ها همگی چارچوب ندارند و برای همین است که در چارچوبی هم نمی‌گنجند. این شخصیت‌ها به هیچ قالبی در نمی‌آیند و واقعیت این است که ارمیا در خاک جمهوری اسلامی ایران هم همان اندازه غریب‌افتاده و ناآشناست که در مرزهای ایالات متحدة امریکا. کافی است به این توصیفاتِ متون مذهبی درباره‌ی انسان مومن نگاه کنیم: ... پرهیزکاران در سختی و دشواری حالی یکسان دارند. اگر خدا زمانِ حیاتی برای‌شان ننوشته بود ارواح‌شان در اجسادشان نمی‌ماند. قلب‌های‌شان محزون است، بدن‌های‌شان نحیف است، خواسته‌های‌شان اندک است، چون روزی کوتاه را صبر می‌کنند برای آسایشی بلندمدت... مردم که نگاهشان می‌کنند فکر می‌کنند این‌ها مریض‌اند اما نیستند. می‌گویند دیوانه‌اند و بله! امری عظیم دیوانه‌شان کرده است...\nراستش از این جور آدم‌ها چه جور می‌شود توقع داشت که در چارچوب شخصیت‌پردازی‌ها و روایت‌پردازی‌های مرسوم در بیایند؟ شاید نیاز به خلق الگوی جدیدی در روایت‌پردازی برای این جور داستان‌نویس‌ها از همین‌جاها شروع شود. و بر خلافِ همه‌ی این داستان‌ها، نوولِ از به بیش از باقی مورد علاقه‌ی من بود. این یکی داستانی منسجم‌تر داشت. شخصیتی ملموس‌تر، خواسته‌ای مشخص‌تر و در نهایت فرجامی جذاب. انسجام این قصه معنایش آن نیست که آن دیگری‌ها راه به غلط برده‌اند. اما راهِ آن‌ها تا رسیدن هنوز دراز است. داستان‌نویسیِ این‌شکلی هم مثلِ شخصیت‌های این‌شکلی، هیچ جا سابقه و پس‌زمینه‌ای ندارد و هنوز بی‌وطن است.\nنام نویسنده: دکتر مهدی فیاضی کیا\nسمت در آکادمی هنر: دبیر ادبیات\nدکتری پژوهش هنری (دانشگاه هنر تهران) - کارشناس ارشد ادبیات نمایشی (دانشگاه تربیت مدرس) - کارشناس کارگردانی (دانشگاه صدا و سیمای تهران)\nفعالیت ها: منتقد و پژوهشگر سینما، ادبیات و نمایش / فیلمساز / مترجم / نویسنده (رمان، فیلمنامه و نمایشنامه)\n0 #5 Guest 1391-08-02 23:52\nادامه ی نظر قبلی\nدر جای دیگری هم گفته که من اصلاً از شخصیت ارمیا خوشم نمی آید. که این حرف یعنی ارمیا، شخصیت ایده آل امیرخانی نیست. شاید قیدار باشد، ولی ارمیا نه.\nبد نیست نویسنده ی محترم سری به سایت امیرخانی بزنند. خودش مصاحبه هایش را در روی سایتش گذاشته. مطالعه ی مبسوطی داشته باشند. چون امیرخانی کسی است که برای خودش دیدگاه خاص دارد. اگر بدون مطالعه ی کافی بخواهیم در موردش حرف بزنیم، نتیجه می شود همین مقاله که تقریبا حرفی مخالف حرف امیرخانی را به امیرخانی نسبت داده است.\n+1 #4 Guest 1391-08-02 23:51\nبه نظر می رسد نویسنده ی محترم، هر چند نگاهی دقیق داشته، ولی نگاهش جامع نبوده. اولاً بنا به اعتراف خودشان، من او که اصلی ترین رمان امیرخانی است را نخوانده اند. ثانیا به نظر می رسد که مصاحبه های امیرخانی را هم کامل نخوانده اند. امیرخانی، خودش شدیدا مخالف دیدگاه «سنت-مدرنیته» است. می گوید نباید دنیا را با این دید ببینیم که این سنتی است، این مدرن است. بلکه باید با دید «هویت» ببینیم.\nخود امیرخانی گفته که من خواستم با رمان بیوتن، ارمیا را به عنوان کسی که دنیا را با دید «سنت-مدرنیته» می بیند، در تعارض بگذارم و مثل سوسک لهش کنم (عین تعبیر خود امیرخانی در یک مصاحبه) تا ثابت کنم که این دید در دنیای امروز جواب نمی دهد.\n-1 #3 Guest 1391-08-02 21:27\nتو حتا اسم کتاب رو درست ننوشتی. به خاطر این که در باره ی اسم کتاب هم چیزی نمی دونی!\n-1 #2 Guest 1391-08-02 14:18\nمطالب اثبات نشده همینطوری گفتی. اصلاً بیوتن را خوندی؟ کاش میخوندی و یک نقد حسابی می نوشتی. راستی میدونی نویسنده چقدر حق التالیف گرفته؟\n+4 #1 Guest 1391-08-01 14:31\nبس‌یار خوب و موشکافانه و منصفانه نوشته شده.


آریا بانو | سپاهان روى ابرها\nسپاهان روى ابرها ورزشي\nآریا بانو - آخرین خبر / طلایی‌پوشان اصفهان علیرغم شروع نه چندان چشمگیر در ابتدای فصل، توانستند پس از گذشت اندک زمانی در قامت یک تیم مدعی و خطرناک در لیگ بیستم ظاهر شوند.\nبه گزارش فوتبالی، سپاهان با محرم روى ابرهاست. آنها جورى مى تازند که انگار کسى جلودار خط حمله آتشینشان نیست. همین جا به محرم نویدکیا یک عذرخواهى بدهکاریم که او را در ابتداى فصل متهم به نداشتن تجربه و دانش کردیم، اما فکر ذکاوت و هوش اورا نکرده بودیم که کادرى قوى در کنارش گذاشت تا سپاهانی‌ها حسابى حالش را ببرند. سپاهان از رگ گردن به پرسپولیس نزدیک تر شد.\nدوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۹ - ۰۰:۲۰:۰۲


پرفروش ترین های 2022 تا کنون : نینتندو سوییچ و الدن رینگ - هزارتو\nهزارتو » اخبار » پرفروش ترین های ۲۰۲۲ تا کنون : نینتندو سوییچ و الدن رینگ\nپرفروش ترین های ۲۰۲۲ تا کنون : نینتندو سوییچ و الدن رینگ\nبر اساس گزارشات US NPD کنسول نینتندو سوییچ و بازی الدن رینگ در صدر پرفروش ترین های سال ۲۰۲۲ تا نیمه ماه آوریل قرار دارند. این در حالیست که طبق آخرین گزارشات ماهانه، فروش سوییچ در ماه گذشته توانسته از PS4 پیشی بگیرد و Elden Ring دومین بازی پرفروش ماه قبل بوده است. Xbox Series X/S نیز در جایگاه دوم این بازه زمانی و LEGO STAR WARS: THE SKYWALKER SAGA پرفروش ترین بازی آپریل بودند.\nروز سه‌شنبه، نینتندو اعلام کرد که فروش جهانی سوییچ به ۱۰۷.۶ میلیون دستگاه رسیده است. در حالی که این کنسول به رکورد ۱۱۷ میلیونی PS4 نزدیک می شود، در ایالات متحده اکنون از فروش کنسول آخرین نسل سونی نیز پیشی گرفته است. مت پیسکاتلا، تحلیلگر NPD، گفت که سوییچ اکنون ششمین پلتفرم پرفروش بازی ویدیویی و چهارمین کنسول بازی پرفروش جهان است.\nادلن رینگ نیز به محبوبیت بسیار بالایی دست یافته و فروش بسیار بالایی را تجربه می‌کند. همچنین پس از چند ماه صدرنشینی، اینبار دومین بازی پرفروش آوریل بود. این بازی همچنان پرفروش‌ترین بازی سال ۲۰۲۲ تا کنون است. اکنون پرفروش‌ترین بازی در دوره ۱۲ ماهه گذشته یعنی سال منتهی به آوریل ۲۰۲۲ است. به عبارتی در فروش دلاری از Call of Duty: Vanguard پیشی گرفته است. بسیاری معتقدند این بازی پرفروش ترین بازی ۲۰۲۲ خواهد شد و جوایز بسیاری دریافت خواهد کرد. Bandai Namco روز چهارشنبه گفت بازی Elden Ring تا پایان ۳۱ مارس ۱۳.۴ میلیون واحد فروخته است.\nبازی Elden Ringنینتندو سوییچ\nبازی‌های PlayStation Plus Essential ماه جولای ۲۰۲۲ افشا شدند\nحضور بیش از ۸۰۰ بازی در پلی استیشن پلاس جدید!\nعناوین جدید و جذاب گیم پس برای ماه جولای ۲۰۲۲\nInsomniac یک طراح هنری سینمای مارول را برای Spider-Man 2 استخدام کرد\nیوبیسافت از سورپرایزهایی برای آینده سری Assassin’s Creed خبر می‌دهد!\nورود FIFA 22 روی گیم پس و EA Play از ۲۳ ژوئن\nفیت پک اکولوس Oculus Quest 2 Fit Pack


زشتی به‌جا مانده از کشمکش گل‌محمدی و رسول‌پناه | ایران ورزشی آنلاین\nبی‌اعتباری مدیران، نهاد باشگاه را به خطر می‌اندازد\nکار از خدشه به اعتبار مدیران باشگاه‌ها گذشته است. در این معرکه‌ها، همین نظم نیم‌بند در باشگاهداری هر دم به خطر می‌افتد. عاقبت این روند، پنهان نیست. توضیح واضحات است که این بلبشو چه بر جا می‌گذارد.\nجدل یحیی گل‌محمدی و مهدی رسول‌پناه آخرین و یکی از تندترین نمونه‌ها از پروژه‌های بی‌اعتبار کننده است. تجربه‌های پیشین نیز کم تعداد نیستند و فقط نام بازیگران یا باشگاه تغییر می‌کند اما آنچه مدیریت در باشگاهداری را دچار این وضعیت نگران‌کننده کرده، کیفیت مدیران در این جایگاه است. مدیران نه پیش از حضور در مناصب باشگاه و نه پس از این فرصت باد آورده، نمی‌توانند اعتباری را خلق کنند که تصمیمات و کنش‌های آنها منطقی و حرفه‌ای به نظر برسد. در این موقعیت است که باشگاه آسیب‌پذیر می‌شود، منافع باشگاه به خطر می‌افتد و نهاد باشگاه بازیچه اختلافات و سوءتفاهم‌های شخصی می‌شود و قدرت نهادینه شدن اصول بدیهی نیز از دست می‌رود.\nمهدی رسول پناه در بیانیه بلند بالای خود در پاسخ به یحیی گل‌محمدی و توضیح آنچه در مناقشه آنها گذشته، ناخواسته خود را برای تصمیم‌گیری بی‌اعتبار نشان داده است. او در نقش سرپرست یا مدیرعامل و سپس در نقش رئیس هیأت مدیره، از بسیاری تصمیمات صرفنظر کرد چون قدرت اتخاذ آنها را نداشت. این برداشتی است که بیانیه او پس از اخراج یا استعفایش به دست مخاطب می‌دهد. اگر مهدی رسول‌پناه سرمربی تیم را با صفت زیاده‌خواهی مالی، یا در حال مشارکت شائبه‌برانگیز در نقل و انتقالات بازیکنان می‌دید، چطور از قدرت برآمده از جایگاهش برای گرفتن تصمیمات لازم با این ذهنیت استفاده نکرده است؟ فقط بی‌اعتبار دانستن خود در آن جایگاه می‌تواند به مماشات منجر شود و ادعای اینکه برای حفظ منافع باشگاه از خطاهای سرمربی چشم‌پوشی کرده نمی‌تواند در تمام دوران همکاری او با گل‌محمدی ادعای دلسوزانه و معتبری باشد.\nرسول‌پناه در آن ویدئوهای معروف، یحیی گل‌محمدی را در لفافه به سهم‌خواهی از نقل و انتقالات بازیکنان متهم کرد. در بیانیه اخیر خود نیز به همین اتهام در لفافه اصرار کرد و در پایان بیانیه‌اش آرزو کرد که با فساد و دلالی مبارزه شود. یحیی گل‌محمدی اما به این اتهامات پاسخ نمی‌دهد و از موضع دیگری به رسول‌پناه حمله می‌کند. این اتهامات اما مسأله اصلی جدل سرمربی و بالاترین مقام سابق باشگاه پرسپولیس است. هر بار پس از طرح، سعی بر فراموشی و تحویل نگرفتن این ادعاها را دیده‌ایم.\nمدیرعامل یا رئیس هیأت مدیره یک باشگاه جایگاهی نیست که یک نفر در آن ادعاهایی را طرح کند و تمام آن را بی‌اساس بدانیم. این ادعاها باید بررسی شوند تا صحت یا نامربوط بودن آن روشن شود. کاری که اعتبار کافی برای آن وجود ندارد.\nواقعیت این است که دوستداران فوتبال می‌توانند درباره شخصیت حرفه‌ای یک مربی به نام یحیی گل‌محمدی در میانه این جدل‌ها دچار تردید شوند. شفافیت کافی در اظهارنظرها وجود ندارد و حرف‌ها و ادعاها جز سردرگمی و بی‌اعتباری طرفین، فایده‌ای برای پرسپولیس نداشته و بعید است در آینده نیز نور به این نمایش تیره و رقت‌انگیز بتابد.\nباشگاه، نهاد فراموش شده در این کشمکش‌ها است. تا روزی که باشگاه مسأله اول و آخر در هر بحث درباره فوتبال و عملکرد مربیان و مدیران نباشد، بعید است این جدل‌ها جز اتلاف وقت و سرگرمی‌های دوره‌ای نتیجه‌ای داشته باشد. در فوتبال ایران، به جای آنکه بازی فوتبال مهم‌ترین نمایش باشد، نمایشی بیهوده بیرون زمین همواره در جریان است، همانچه چهره فوتبال ایران نزد دوستداران فوتبال را نمی‌تواند زیبا جلوه دهد.


تمشک با 1300 میلی گرم ماده ی معدنی برای هر 100 کیلوکالری یکی از میوه های تازه و سرشار از مواد معدنی است. این میوه ی قرمز همچنین سرشار از ویتامین c است. هر 100 گرم از این میوه حدود 30 درصد نیاز روزانه ی بدن به این ویتامین را تأمین می کند. برای اینکه سرحال و شاداب باشید و از خستگی های زودگذر دور بمانید حتماً تمشک را وارد سبد میوه تان بکنید.\nخوردن این میوه لذت بخش است و شما می توانید بدون ترس از چاق شدن از آن نوش جان کنید. هر 100 گرم تمشک 38 کیلوکالری دارد و یک سهم غذایی از آن کمتر از 2 درصد کالری کل روزانه را به بدن می رساند. شاخص گلیسمی پایین میوه برای همه و بخصوص افراد مبتلا به دیابت یک نقطه ی قوت محسوب می شود.\nسلولز (در هر 100 گرم 3.5 میلی گرم)\nآب (85 درصد)\nفیبر (در هر 100 گرم 7.4 میلی گرم)\nچربی (در هر 100 گرم 1.1 میلی گرم)\nقند (در هر 100 گرم 5 میلی گرم)\nویتامین A،B1(در هر 100 0.30 میلی گرم)،B2،B3(در هر 100 گرم 0.3 میلی گرم)،C(در هر 100 گرم 20 میلی گرم)


موضوع: تفاوت bios و uefi چیست؟\nیکی از تکنولوژی های جدیدی که دردسر ساز شده و خیلی از کاربران غیر حرفه ای را دچار چالش کرده، تکنولوژی UEFI است. معمولا کاربران زمانی با UEFI به چالش بر می خوردند که می خواهند بر روی کامپیوترشان\nسیستم عامل نصب کنند. نصب سیستم عامل در کامپیوتری هایی که از تکنولوژی UEFI بهره می برند دارای شرایط پسیو شبکه خاصی است و آماده نبودن هر کدام از آن باعث شکست در فرایند نصب سیستم عامل می شود.\nاین چالش ما را بر آن داشت تا این آموزش را بِنِگاریم! در این آموزش به موضوعات زیر می پردازیم:\nBIOS یا Basic Input/Output System نوعی Firmware یا میان افزار است و اولین برنامه ای است که پس از روشن شدن کامپیوتر، اجرا می شود. این Firmware درون چیپی بر روی مادربورد قرار دارد.\nBIOS وظیفه راه اندازی اولیه و تست سلامت قطعات ضروری سیستم را به عهده دارد و پس از آن که مطمئن شد همه قطعات سالم هستند و مشکلی ندارند، سیستم عامل را پیدا کرده و کنترل سیستم را به او می سپارد.\nUEFI vs BIOS 01\nاگر کامپیوتر را به عنوان یک خانه در نظر بگیریم، در این صورت می توانیم BIOS را به عنوان سرایدار این خانه به شمار آوریم، سرایداری خدمات شبکه که قبل از تحویل خانه به صاحب خانه (سیستم عامل)، چک می کند تا خانه، هیچ عیب و ایرادی نداشته باشد و خانه ای بی نقص را تحویل صاحب خانه دهد.\nBIOS در بر دارنده کدهای کنترلی عمومی ضروری برای کار با سخت افزار هاست و سیستم عامل و برنامه ها به جای کنترل مستقیم سخت افزار، از BIOS و کنترل های او برای این منظور استفاده می کنند.\nمثلا برای استفاده از قابلیت Virtualization در CPU، باید این قابلیت فعال شود، اما فعال سازی این قابلیت را نمی توان از درون سیستم عامل انجام داد، بلکه باید از راه تنظیمات BIOS آن را فعال کرد و اگر این قابلیت در BIOS غیر فعال باشد، سیستم عامل نمی تواند از آن بهره گیرد.\nدر مادربرد های قدیمی BIOS در حافظه ROM بر روی مادربرد قرار داشت. در مادربردهای جدیدتر، BIOS در حافظه Flash (و همچنان بر روی BIOS !!!) قرار دارد. قرار گرفتن BIOS در حافظه Flash این امکان\nرا فراهم می کند تا راحت تر بتوان BIOS را Update کرد و Feature های جدید به آن افزود و باگ های آن را زدود. البته خطر آلوده شدن BIOS توسط Rootkit های بایوسی هم از معایب قرار گرفتن BIOS در حافظه Flash است.\nدر برخی از مادربرد ها، دو چیپ BIOS قرار داده می شود که یکی از چیپ ها به عنوان خدمات شبکه چیپ اصلی یا Main BIOS و دیگری به عنوان چیپ پشتیبان یا Backup BIOS است. در صورتی که چیپ Main BIOS دچار مشکل شد\nو نتوانست سیستم را راه اندازی کند، Backup BIOS وارد عمل شده و با تنظیمات پیشفرض خود، سیستم را راه اندازی می کند.\nUEFI vs BIOS 02\nاز آنجایی که BIOS یک حافظه فقط-خواندنی است، بنابراین تنظیمات کاربر بر روی BIOS ذخیره نمی شود. بنابراین کار دیگری که BIOS باید انجام دهد ذخیره کردن تنظیماتی است که کاربر در BIOS انجام می دهد\nتا در زمانی که کامپیوتر خاموش است این تنظیمات حفظ شود. BIOS این تنظیمات را در حافظه CMOS نگهداری می کند. حافظه CMOS، انرژی خود را از طریق باتری ای که بر روی مادربرد وجود دارد تامین می کند.\nUEFI vs BIOS 03\nUEFI سرنام Unified Extensible Firmware Interface است و مدل توسعه یافته ای از EFI است. EFI برای اولین بار توسط شرکت Intel به عنوان واسطی بین Firmware)مانند BIOS) و سیستم عامل برای\nکامپیوتر های با معماری IA طراحی و پیاده سازی شد. آخرین نسخه خدمات شبکه اختصاصی شرکت اینتل از EFI، EFI 1.10 است. در سال 2005 انجمن Unified EFI با هدف صنعتی سازی و توسعه EFI شکل گرفت.\nاین انجمن کار توسعه خود را با EFI 1.10 آغاز کردند. برای اطلاع از ورژن فعلی UEFI می توانید به وب سایت http://www.uefi.org سر بزنید. تصویر زیر رابط کاربری مربوط به مادربرد ASUS را نشان می دهد که از تکنولوژی UEFI بهره مند است.\nUEFI vs BIOS 05\nبه نوعی می توانیم UEFI را به عنوان یک BIOS مدرن و پیشرفته با توانایی های بالا در نظربگیریم. وجود تکنولوژی UEFI امکانات خاصی را در اختیار ما قرار می دهد. برخی از این Feature ها عبارتند از:\nقابلیت Secure Boot، Cryptography، دسترسی های Remote، ابزارهای خطایابی سیستم، رابط کاربری پیشرفته و زیباتر با امکان استفاده از Mouse و فونت های زیباتر،\nامکان ساخت User Account با دسترسی های مختلف، قالبلیت خدمات شبکه بوت سریعتر، قابلیت بوت با هارد دیسک GPT، و مواردی از این دست.\nUEFI vs BIOS 04\nBIOS با خواندن اولین سکتور از هارد دیسک و اجرای کدهای آن، سیستم عامل را از هارد دیسک بوت می کند. BIOS کدهای 16 بیتی را اجرا می کند در حالی که امروزه سیستم ها از\nپردازنده های 32 بیتی و 64 بیتی بهره می برند. این در حالی است که UEFI با اجرای برنامه های EFI (که دارای پسوند .efiهستند) از EFI System Partition که بر روی دیسک قرار دارد، سیستم عامل را بوت می کند.\nUEFI vs BIOS 06\nUEFI vs BIOS 07\nاز آنجایی که بسیاری از کاربران به دلیل بی اطلاعی از تفاوت GPT یا MBR و قابلیت های سیستم خود، نوع هارد دیسک را MBR انتخاب می کنند و سپس به پارتیشن بندی و انتقال فایل ها بر روی\nپارتیشن ها می کنند، بنابراین نمی توانند از این دیسک برای نصب ویندوز در حالت UEFI استفاده کنند زیرا دیگر به خدمات شبکه سادگی امکان تبدیل دیسک به GPT وجود ندارد و برای تبدیل MBR به GPT باید تمام پارتیشن ها پاک شوند.\nUEFI vs BIOS 08\nویرایش توسط mehrdadar11 : 03-13-2018 در ساعت 02:15 PM


خواص کاهو قرمز برای سلامتی - عکس 2 پیک\nخواص کاهو قرمز برای سلامتی\nتاریخ ارسال : 8 اکتبر 2019\nکاهو قرمز شبیه کاهوی معمولی است با این تفاوت که رنگ برگهای آن قرمز و یا بنفش است ، از خواص کاهو قرمز برای سلامتی میتوان به درمان کم خونی، سلامت قلب، لاغری و کاهش وزن اشاره کرد ؛ همچنین این کاهو حاوی تعداد زیادی ویتامین و مواد معدنی و مقدار ناچیزی کالری می باشد. در این بخش از گهر خواص کاهو قرمز برای سلامتی را می خوانید.\n۱٫ بهترین آب رسان بدن\nدر حالی که نوشیدن آب کافی برای سلامتی بدن ضروری است، برخی سبزیجات مانند کاهو قرمز هم به آب رسانی بدن کمک می کند.\nکاهو قرمز ۹۶٪ آب دارد. مقادیر بالای آب موجود در این سبزی از گرسنگی زیاد جلوگیری کرده و باعث بهبود سلامت بدن می شود.\n۲٫ منبع غنی آنتی اکسیدان ها\n۳٫ سلامت قلب\n۴٫ منبع عالی ویتامین A\n۵٫ منبع غنی ویتامین K\n۸٫ سندرم پای بی قرار\n۱۰٫ استرس و افسردگی\n۱۱٫ درمان کم خونی\nارزش غذایی کاهو قرمز (۸۵ گرم)\nکالری : ۱۱\nقرص ویویسکال + موارد مصرف و عوارض قرص ویویسکال


تخفیف و نمک Seth Godin – بلاگ شخصی فواد انصاری\nتخفیف و نمک Seth Godin\nیک مطلب قبلا از Seth Godin خوانده بودم که در مورد تبلیغات و ارسال اسپم بود اصل مطلب این بود که\nدر یک شهر که همه غذاخوری دارند و غذای رستورانها شبیه هم است و عملا نمیشود تمایز ایجاد کرد رستوران ها به غذاشون نمک میزنند تا خوشمزه تر بشه بعد رستوران بغلی نمک بیشتر میزنه و بعد از یه مدت میبینی همه غذاها شور و مضر است و اصلا قابل خوردن نیست!\nروزانه حتما به پیامک ها و تابلوی مغازه برمیخورید که نوشته تخفیف ۴۰ درصد تخفیف ۳۰ درصد یا تخفیف ۲۰ درصد. من تبلیغات نمایشگاه کتاب رو میفهمم تبلیغات بیمه و درصدهای بهره بانک رو میتونم بفهمم و تبلیغ کالاهایی که قیمتشان مشخص است و روی آن حک شده میشود فهمید و میشود محاسبه کرد. ولی در یک بوتیک یا در یک دکوراسیون و یا حتی بدتر از آن در محصولات خدماتی مثل نرم افزار که قیمت آن برای هیچکس معلوم نیست چطور میتوان ۳۰ درصد تخفیف داد؟ ۳۰ درصد از چی ؟ مشتری وقتی قیمت اصلی را نمی داند چطور باید باور کند که قیمت شما ۳۰ درصد تخفیف خورده!\nدادن تخفیف به این روشهای عجیب که قیمت اصل محصول روی محصول حک نشده شبیه خیالپردازیه . یادمه که یک معلم ریاضی داشتم توی دوران دبیرستان و با انگشت و روی هوا ریاضی را توضیح میداد و با کف دست هم آن را روی هوا پاک میکرد وقتی بهش میگفتیم که روی تخته بنویس از نو و با انگشت با خیالپردازیهای دیوانه روی هوا مسله را حل میکرد.\nکم نیستند آدمهایی که الان هم مسایلشان را روی هوا یا روی آب مینویسند و روی همان هوا هم عرضه میکنند بی آنکه فکر بکننند مشتری چه برداشتی خواهد کرد ؟ چطور باید بفهمد که شما تخفیف داده اید وقتی قیمت اصلی برایش نامشخص است.\nجریان این تخفیف ها هم شبیه همان نمک پاشیدن شده است که طعم همه کالاها را بی مزه کرده است و هیچ راه بهتری به ذهن کسی نمیرسد ساده ترین راه (و البته مسخره ترین) چسپاندن ۴۰ درصد تخفیف روی شیشه مغازه است و تخفیف دادن به جنسهایی که قیمت اصلی آن روی هوا نوشته شده است.\nارسال شده در ژانویه 26, 2016 مارس 19, 2017 نویسنده Donkishotدسته‌ها بازاریابی و فروشبرچسب‌ها تبلیغات زیاد\nپیشین نوشته قبلی: ایلیا-سه رفیق وزندگی- شاهکاری دیگر از ماکسیم گورکی\nپسین نوشته بعدی: مستی بدون شراب


گوناگون | Page 927 | پایگاه خبری ریشه\nحجت الاسلام والمسلمین نورالله قدرتی رئیس کل دادگستری استان قزوین گفت: در سال گذشته ۷۰۸۵ مورد رای منجر به کاهش جمعیت کیفری صادر شده است.\nوزیر امور خارجه کشورمان به ادعاهای شب گذشته دونالد ترامپ رئیس رژیم آمریکا مبنی بر در دست داشتن اطلاعاتی از آمادگی متحدین ایران در عراق برای حمله به پایگاه‌های نیروهای اشغالگر آمریکایی واکنش نشان داد\nاعلام اسامی جان‌باختگان تصادف‌های مرگبار اتوبوس در نی‌ریز فارس\nبر اساس گزارش‌های دریافتی پنج نفر از مسافران اتوبوس مرگ در اتاق عمل به سر می‌برند و وضعیت برخی از آنها وخیم گزارش شده است.در حادثه سقوط اتوبوس کرمان به شیراز، از میان ۵۸ نفر سرنشین این اتوبوس، تکنسین‌های اورژانس با ۱۶ مورد فوت شده در صحنه تصادف روبرو شدند. سه نفر از مجروحان نیز در بیمارستان فوت کردند که در مجموع شمار قربانیان ۱۹ تن شد و ۴۲ نفر نیز به مراکز درمانی انتقال داده شدند.\nعارف: قهر در قاموس من نیست\nیک اتوبوس دیگر در کاشان واژگون شد\nرئیس مرکز مدیریت حوادث و فوریت های پزشکی کاشان گفت: سانحه واژگونی یکدستگاه اتوبوس مسافربری در اتوبان کاشان - نطنز 36 مصدوم برجای گذاشت.\nبا گران ترین بازیکن تاریخ ایران آشنا شوید+عکس\nجاسم کرار به تراکتور پیوست+عکس\nجاسم کرار هافبک عراقی سابق تیم های استقلال و تراکتورسازی به تیم سابقش تراکتورسازی بازگشت.\nوزیر ارتباطات در حالی خبر از افزایش هزینه خرید خط تلفن ثابت را می دهد که هنوز این موضوع به مرحله اجرا نرسیده و خط تلفن ثابت با قیمت قبلی به فروش می‌رسد.\nبر همین اساس 6 الی 12 تیر ماه بعنوان هفته حقوق بشر آمریکایی نامگذاری شده است.\nاز شایعات پیرامونم خسته شدم\nمالک شرکت استیل آذین از حاضران در مراسم افطاری رییس جمهور بود.\nگاف دوم بزرگ استقلال در نقل و انتقالات\nروزنامه خبرورزشی در شماره امروز خود از احتمال ادامه حضور طارمی در پرسپولیس خبر داد.\nرضا خالقی فر هافبک سابق تیم فوتبال راه آهن در تمرین امروز پرسپولیس حضوری جدی داشت.\nتسلط نیروهای عراقی بر روستایی در شمال صلاح الدین\nمنابع عراقی از تسلط نیروهای این کشور بر روستای «محمد موسی» در شمال استان صلاح‌الدین خبر دادند.\nیک کودک استقلالی که در فضای مجازی برای پرسپولیسی‌ها کری می‌خواند با سرمربی استقلال دیدار کرد.\nاز سوی مسئولان پرسپولیس تهدید شدم!\nشام آبی‌ها پس از تمرین+عکس\nبرنامه تمرینی روز چهارشنبه استقلالی ها اعلام شد.\nمدافع دورگه جدید پرسپولیس را بیشتر بشناسید\nمدافع جدید و دورگه تیم فوتبال پرسپولیس هم توانایی حضور در قلب خط دفاع را دارد و هم در کناره‌ها به بازی پرداخته است.


خبرگزاری هرانا | روزانه‌های یک معلم ایرانی در قلب آفریقا؛ گفتگوی علی کلائی با سارا کشکولی، معلم ایرانی در بوتسوانا - خبرگزاری هرانا\nامروز سه شنبه 8 تیر 1400, 17th of January 2022 آخرين بروز رسانی در ۱۴۰۰/۰۴/۰۸ ساعت ۱۲:۰۰:۰۷\nپروین محمدی/ آزاد شد\nخانه > slide, سایر گروهها > روزانه‌های یک معلم ایرانی در قلب آفریقا؛ گفتگوی علی کلائی با سارا کشکولی، معلم ایرانی در بوتسوانا\nتاریخ : ۱۴۰۰/۰۴/۰۸\nکد خبر : 000408430\nماهنامه خط صلح – سارا کشکولی معلم ایرانی در مدرسه‌ای بین‌المللی در شهر گابورون در پایتخت بوتسواناست. او معلم هنر است. بوتسوانا کشوری است در جنوب آفریقا با جمعیتی کمتر از سه میلیون نفر. اکثریت مردم این کشور هم مسیحی کاتولیک هستند. یک سال و نیم است که سارا کشکولی در این مدرسه در حال تدریس است و خودش از آزادی و شادی و رقصیدن مردم، دانش‌آموزان و معلمان در این کشور می‌گوید. ما در ماهنامه خط صلح هم او را از روزانه های معلمی‌اش در آفریقا در شبکه‌های اجتماعی پیدا کردیم. از او خواستیم که با ما در مورد معلمی در بوتسوانا و تفاوت‌هایش با ایران و همچنین جایگاه معلمی در این کشور بگوید. بحث به جایگاه دین در مدرسه و آموزش‌های جنسی و همنشینی فارغ از جنسیت دخترها و پسرها در مدرسه ابتدایی در کنار هم کشید. نتیجه شد آنچه که اینجا منتشر می‌شود.\nمشروح گفتگوی ماهنامه خط صلح با سارا کشکولی، معلم ایرانی در شهر گابورون بوتسوانا را در ذیل می‌خوانید:\nچه شد که در بوتسوانا معلم شدید؟\nمن ۴ سال در ترکیه زندگی کردم و تصمیم داشتم که به همراه همسرم به کانادا بروم. آشنایی به ما پیشنهاد داد که کشوری هست در جنوب آفریقا به نام بوتسوانا و مدرسه‌ای بین‌المللی هست که نیاز به معلم و نیروی جوان و فعال و پر انرژی دارد. او گفت که با توجه به رزومه‌ای که شما دارید، به درد آنجا می‌خورید. ما اسم بوتسوانا را تا به آن زمان نشنیده بودیم و همان موقع فهمیدیم کجاست. همان لحظه تصمیم گرفتیم. چون معلمی آنهم در مقطع ابتدایی برای من بسیار جذاب بود. به نظرم خیلی تجربه جذابی می‌توانست باشد. اینکه فکر کردیم که اگر بخواهیم به آمریکا یا کانادا برویم، باید از صفر شروع می‌کردیم و باید دنبال مدرک می‌بودیم و سال‌ها کار می‌کردیم تا احیانا به جایی که می‌خواهیم برسیم. فکر کردیم که جایی هست که به ما احتیاج دارد و چرا ما به همانجا نرویم؟ هر دو کلا به خاطر مدرسه به بوتسوانا آمدیم. یعنی اگر مدرسه‌ای وجود نداشت، ما به بوتسوانا نمی‌آمدیم.\nآیا شما در ایران هم سابقه تدریس داشتید؟\nدر آموزش و پرورش خیر. ولی در آموزشگاه‌ها و موسسات تدریس کرده‌ام.\nشما هم در ایران در موسسات و آموزشگاه‌ها تدریس کرده‌اید و هم در بوتسوانا در حال تدریس در مقطع ابتدایی هستید. بزرگ‌ترین تفاوت میان این دو تجربه زیستی از نظر شما چیست؟\nمن اینجا آزاد آزادم. می‌توانم به صورت مستقل هر کاری می‌خواهم بکنم. هرچه می‌خواهم به شاگردانم یاد بدهم. از محیط زیست تا حقوق زنان و تساوی زن و مرد و هر چیزی که دوست دارم را می‌توانم به بچه‌هایم بگویم و کسی نمی‌آید که بگوید چرا این حرف را به این بچه می‌زنی؟! می‌توانم بگویم که به چیزی اعتقاد دارم و یا ندارم. بچه و دانش‌آموز هم می‌تواند به راحتی این حرف را بزند. ولی در مراکز آموزشی در ایران ما امکان چنین آزادی‌ای را نداریم. تفاوت بسیار و از زمین تا آسمان است. همین‌که دختر و پسر می‌توانند کنار هم بنشینند، خیلی مسئله مهمی است که من خودم هرگز آنرا تجربه نکرده بودم.\nاین مقطع ابتدایی چه سنینی را در بوتسوانا شامل می‌شود؟\nاز شش سال تا دوازده سال\nاز آزاد بودن سخن گفتید. این آزاد بودن در تدریس شما و روش آن چقدر تاثیر دارد؟ تدریس در آنجا معلم محور است یا دانش‌آمور محور؟ قدری توضیح بفرمایید.\nمدرسه ما بین‌المللی و خصوصی است و با مدارس دولتی در اینجا متفاوت است. اینجا در مدارس دولتی همان سیستم معلم محوری که ما در ایران هم داریم برقرار است و با همان روش پیش می‌روند. ولی در مدارس خصوصی و بین‌المللی مسئله متفاوت است. اینجا سعی می‌کنند که از روش‌های جدید هم استفاده کنند. یعنی هم سیستم معلم محور است و هم دانش‌آموز محور. در بوتساوانا مدارس خصوصی می‌توانند روش تدریس در مدرسه را خودشان تعیین کنند. مثل ایران نیست که فرد باید از هفت خوان رستم بگذرد و یا اینکه ملزم باشد از روش خاصی پیروی کنند.\nمدرسه ما زیر نظر کمبریج است و روش کلی و امتحانات بر این اساس است. ولی در عین حال معلم آزادی این را دارد که تغییراتی را ایجاد کند. یعنی مثلا اگر ما نیم ساعت به روش کلی کلاس را اداره می‌کنیم، من به عنوان معلم هنر می‌توانم بازی و نمایش و هر روشی که خلاقیت ایجاد می‌کند را استفاده بکنم. من امکان این را دارم که کلاسم را بیرون مدرسه و یا در حیاط مدرسه برگزار کنم. این‌طور نیست که حتما باید این روش خاص پیش گرفته شود.\nدر مدارس دولتی در اینجا درس‌های روتین و مشخصی هست که همان‌ها با روشی قدیمی و سنتی تدریس می‌شود. ولی این‌طور نیست که در مدارس خصوصی و بین‌المللی همان روش لزوما استفاده بشود.\nیعنی مواد درسی هم تفاوت دارند و یا صرفا مسئله روش تدریس است؟\nنه صرفا روش تدریس است. ولی ممکن است برخی از مواد درسی که در مدارس خصوصی هست در مدارس دولتی نباشد.\nشما چطور در آنجا به عنوان معلم پذیرفته شدید؟\nدر بوتسوانا برای تدریس باید مدرک Teaching یعنی مدرک و مهارت معلمی داشته باشید. من مدارک مربوط به رشته هنر را در ایران و ترکیه گرفتم. در کنارش هم مدرک معلمی‌ام را داشتم. یعنی من با این مدرک که نشان‌دهنده مهارت تدریس هنر به دانش‌آموز است در اینجا در حال تدریس هستم.\nبگذارید قدری وارد فضای کلاس شما بشویم. روابط شما با دانش‌آموزان چگونه است و فضای کلاس به چه صورت است؟\nالبته به صورت کلی نمی‌توان به این سوال پاسخ داد. هر معلمی روش خودش را دارد. اینجا هم معلمی که به بچه‌ها فشار می‌آورد و آنها را اذیت می‌کند هست. چون معلم است و خودش تصمیم می‌گیرد و این اختیار را دارد. ولی در روش من کلاس کاملا دست بچه‌هاست. یعنی بیش از من، بچه‌ها تصمیم می‌گیرند چه بکنیم. بچه‌ها باید خودشان تصمیم بگیرند که چه اتفاقی باید برایشان بیافتد تا خوشحال‌تر بشوند.\nالبته مقطع به مقطع فرق می‌کند. من معلم مقطع ابتدایی هستم. بر روی دانش‌آموزان ابتدایی فشار کمتر است. هرچه مقاطع بالاتر می‌رود، این فشار مانند همه جا بیشتر می‌شود.\nفضایی که تصویر کردید به خاطر موضوع درسی شما، هنر است و یا در کلاس‌های دیگر هم چنین اتفاقی می‌افتد؟\nاین فضا به درس هنر بسیار مربوط است. ولی من معلم ریاضی و علوم هم در مدرسه خودمان می‌شناسم که کلاس آزاد و خوبی هم دارد. از آن‌سو معلم هنری هم هست که فقط می‌آید و اصول را آموزش می‌دهد. یعنی همه چیز به معلم مربوط است و نمی‌شود پاسخی کلی داشت. ما در مدرسه‌مان علاوه بر هنر، موسیقی هم داریم و این کلاس موسیقی بسیار فعال است. حُسن مدرسه ما شادی در آن است. یعنی هر روز بچه‌ها در حال تمرین برای اجرا هستند. در مدرسه می‌رقصند و یا اگر کسی وسط کلاس ریاضی، بخواند و یا برقصد، معلم دعوایش نمی‌کند. اگر سروصدا کند، معلم دعوایش می‌کند.\nاز شادی مدرسه گفتید. بگذارید با تجربه شما در ایران قیاسی بکنیم. به نظر شما تفاوت در کجاست؟\nمشکلات اساسی در ایران هست. از همان پوشش که برای مدرسه ابتدایی هست در نظر بگیرید تا آنچه که در مقاطع بالاتر رخ می‌دهد. در اینجا هم اگر جشن و برنامه و مراسمی هست، با دعا و در سکوت کامل شروع می‌کنند. ولی در ایران زور و اجبار وجود داشت. به زور مثلا قرآن را سر صف گوش می‌کردیم. و یا مثلا در مدرسه سازهای موسیقی آورده نمی‌شد که سازی زده شود. نُت و مباحث مربوط به موسیقی آموزش داده نمی‌شد. ما نت خوانی را در کلاس موسیقی یاد می‌گرفتیم. ولی اینجا، دانش‌آموزان همه نت و موسیقی را می‌شناسند. ولی ما چی؟! جشن‌های ما یا با مداحی بود و یا با روضه! یعنی چیزی برای شادی نداشتیم. یادم هست که ساعتی بزرگی بر دست داشتم. جشن داشتیم. ناظم ما به من گیر داده بود که این آکواریوم چیست که به دستت است؟! ما جوراب سفید نمی‌توانستیم بپوشیم. شادی از چیزهای کوچک شکل می‌گیرد. در مدرسه ما هم نظم و دیسیپلینی که دانش‌آموز باید داشته باشد هست. ولی شاد است. شما هر جا می‌روید صدای موزیک می‌شنوید. وقتی به بچه ها می‌گویید آرزویت چیست و دوست داری چه کاره بشوی، یا می‌خواهند خواننده بشوند و یا رقصنده. ولی ما اگر می‌گفتیم دکتر یا مهندس خوب بود! اگر چیز دیگری می‌گفتیم مسخره‌مان می‌کردند.\nاین شادی و رقص و موسیقی ریشه در فضای مدرسه دارد و یا عام‌تر است و به فرهنگ جامعه مربوط است؟\nبه هر دو. به نظر من به هر دو. چون در اینجا حتی فقیرترین افراد در هر جا که باشند، با کوچک‌ترین صدای موسیقی می‌رقصند. معلم‌ها پا به پای بچه‌ها در مدرسه با کوچک‌ترین صدای موسیقی می‌رقصند.\nبه شمای معلم در کلاس برگردیم. سیستم ارزشیابی به چه صورتی است؟\nهمان‌طور که گفتم معلم خودش تصمیم می‌گیرد. معلم‌های زبان و هنر و موسیقی و ورزش خودشان تصمیم می‌گیرند که آیا امتحان داشته باشند یا خیر. من از دانش‌آموزانم امتحان نمی‌گیرم. من اعتقاد دارم که نباید سیستم رقابتی بشود. این را روز اول هم در مدرسه بیان کردم و به مدیر و معاون مدرسه گفتم و آنها هم با روش من کاملا موافقت کردند. ولی مثلا معلم موسیقی مدرسه ما امتحان برگزار می‌کند. سیستم نمره‌دهی هم توصیفی است.\nدر این میان رقابت میان دانش‌آموزان چطور ایجاد می‌شود؟\nمن در مورد درس‌های دیگر نظر نمی‌دهم. اما من باید برای هر دانش آموز وقت لازم را بگذارم. مثلا برای کسی که سطحش پایین‌تر از بقیه هست، وقت بیشتری می‌گذارم. من خودم زمان دانش‌آموزی، معلم ریاضی و هنرم یک نفر بود. اگر ریاضی ۱۸ می‌گرفتم، همان معلم به طراحی‌ام ۱۸ می‌داد. این غلط بود. ریاضی سر جای خودش است و هنر سر جای خودش. من فکر می‌کنم آن رقابتی که در ریاضی هست، در هنر معنا ندارد. مثلا شاید یکی بخواهد تایر ماشینش مربع باشد! یا یکی دوست دارد تایر ماشینش مثل همه ماشین‌های دیگر دایره باشد! من نمی‌توانم تعیین بکنم که آن بهتر است یا این. چون در ذهنش این‌طور شکل گرفته. ولی آن‌چیزی که مسئله است، خلاقیتی است که دانش آموز دارد.\nدر کلاس‌های دیگر چطور؟ ریاضی یا علوم؟\nآنجا خیلی رقابت هست.\nدر خصوص خلاقیت فرمودید. این خلاقیت چطور ایجاد می‌شود؟ در مدرسه آموزش داده می‌شود یا خروجی فرهنگ جامعه است؟\nبه نظر من جامعه تاثیر چندانی ندارد. البته که آفریقایی‌ها به‌طور کل خلاق هستند. شما در خیابان می‌توانید این را ببینید. با کمترین امکانات چیزهایی درست کرده‌اند. شاید ما چندین سال اخیر است که یاد گرفته‌ایم که با وسایل بازیافتی می‌توان کار هنری درست کرد. ولی امکانات این‌ها همین چیزهای بازیافتی بوده و با همین‌ها خلاقیت به خرج داده‌اند. مثلا من می‌بینم که در خیابان‌ها در محله‌های خیلی فقیر یک بچه با پاکت شیر و چهار تا سنگ یا درب نوشابه و یک سیم، ماشین درست کرده است. از این‌طور چیزها در خیابان‌ها خیلی می‌بینید.\nحقیقت این است که اخیرا بوتسوانا قدری پیشرفت کرده و نسبت به بقیه کشورهای آفریقایی سطح مالی نسبتا بالاتری دارند، ولی فکر می‌کنم هم جامعه و کمبود امکانات موجب ایجاد خلاقیت شده است و هم اینکه بچه‌ها در اینجا از پیش دبستانی کلاس خلاقیت دارند و چیزهایی را آموزش می‌بینند. چیزی که مثلا خود من در ۲۵ سالگی آموختم، این‌ها از پیش دبستانی در مورد خلاقیت می‌آموزند.\nدر خصوص شرایط مالی مردم در بوتسوانا فرمودید. قدری هم در مورد شهریه‌های مدارس صحبت کنیم. چه تفاوتی میان مدارس دولتی و غیرانتفاعی یا خصوصی هست؟ سپاسگزار می‌شوم قدری توضیح دهید.\nمدارس دولتی به طور کلی شهریه ندارند و رایگان هستند. تا کلاس هفتم هم آموزش در بوتسوانا اجباری است. اینجا دانشگاه و دبیرستان دولتی هم هست. از سال گذشته پیش دبستانی دولتی هم ایجاد شده است. همه دولتی‌ها از پیش‌دبستانی تا دبستان و دبیرستان و دانشگاه رایگان هستند. ولی مدارس خصوصی خیلی گران هستند. تعدادشان هم خیلی زیاد است. مثلا در منطقه‌ای که مدرسه ما قرار دارد، پنج مدرسه خصوصی هست. هزینه‌ها هم البته مدرسه به مدرسه فرق می‌کند. مثلا مدرسه ما یک مدرسه معروف است و پنج شعبه دارد. به همین دلیل هزینه هر ترم تحصیلی از ۸۰۰، ۹۰۰ دلار شروع می‌شود به بالا.\nهمچنین تا جایی که من می‌دانم خود مدارس هستند که هزینه‌ها را مشخص می‌کنند و ناظری بر این قیمت‌ها وجود ندارد.\nدر چنین شرایطی طبقات ضعیف اقتصادی که درآمد آنچنانی ندارند، امکان دسترسی به مدرسه‌ای چون مدرسه شما را نخواهند داشت.\nپس یک نابرابری اقتصادی و اجتماعی در دسترسی به آموزش وجود دارد.\nبله وجود دارد. درست است که طبقه اقتصادی و اجتماعی بالا در مدرسه ما ثبت‌نام می‌کنند، ولی دانش‌آموزان بسیار زیادی هستند که هزینه مدرسه را به صورت قسطی پرداخت می‌کنند. یا ده سال پیش طرف فرزندش را به مدرسه می‌فرستاد و به جایش یک راس گاو یا گوسفند به جای شهریه می‌داد. الان البته این‌طور نیست.\nباز به مدرسه و کلاس‌ها برگردیم. گفتید که دختر و پسر در سر کلاس با هم هستند. این اتفاق برای جامعه ایرانی در دهه‌های اخیر امری غریب است. می‌خواستم وضعیت این همکلاسی بودن جنسیت‌های مختلف را در آنجا بدانم.\nزمانی که من به اینجا آمدم، این مسئله برای خود من عجیب بود. من معلم مقطع ابتدایی هستم و می‌بینم که جنسیت معنایی ندارد. به جز کلاس چهارم و پنجم که بچه‌ها در سنی هستند که مقوله جنسیت وسط می‌آید و خود بچه‌ها با هم لجبازی می‌کنند. اما چیزی که برای من جذاب است این است که این ارتباط در کلاس میان دانش‌آموزان و میان معلم و دانش‌آموز بدون جنسیت است. یعنی من هیچ وقت در کلاسم نشنیدم که دختری بگویم که پسرها دارند اذیت می‌کنند. یا پسرها بگویند دخترها دارند اذیت می‌کنند. یا اینکه دختره یا پسره فلان کار را کرد. بچه‌ها همدیگر را یا با اسم صدا می‌کنند و یا می‌گویند او! یعنی با اشاره. خودم من اوایل وقتی می‌خواستم بگویم ساکت باشید، می‌گفتم پسرها ساکت باشند. خب یعنی فقط پسرها دارند سروصدا می‌کنند! یا مثلا فقط به دخترها اشاره می‌کردم. بعد که مطالعه کردم متوجه شدم که این غلط است. با این رفتار من دارم جنسیت را برجسته می‌کنم.\nاما بالاخره از سنی به بعد تفاوت‌های جسمی دخترها و پسرها آشکار می‌شود. مسئله‌ای و مزاحمتی این وسط ایجاد نمی‌شود؟ بچه‌ها چطور یاد می‌گیرند که بدون نگاه جنسیتی در کنار هم درس بخوانند؟\nمن خیلی از این مشکلات دیده‌ام. به همین دلیل برای کلاس ششم به بالا آموزش بهداشت جنسی برقرار می‌شود. کلاس آموزشی و ورک‌شاپ برایش دارند. قبلا از کلاس ششم به پایین این‌گونه آموزش‌ها نبوده و به تازگی دارند یک‌سری ورک‌شاپ‌ها می‌گذارند. در مسائل مرتبط با سنین پایین در این حوزه و در خصوص برخورد آموزشی ضعیف هستند.\nمن خودم چندین مورد دیده‌ام. مثلا بچه‌ها با هم شوخی کرده‌اند که گزارش آن اتفاق را داده‌ام و گفتم که بهتر است ورک‌شاپی برگزار کنیم که برگزار شد و می‌کنند و این قضیه برایشان خیلی مهم است. پدر و مادر ها را هم می‌خواهند به آنها می‌گویند که چنین اتفاقی افتاده است.\nولی به طور کلی چیزی اینجا هست که برای خود من هم عجیب بود. مردم اینجا در حوزه پوشش خیلی راحت هستند. برای من ایرانی اینکه مثلا پدر و مادر دانش‌آموزان با این تیپ بیایند و در مکانی عمومی مثل مدرسه و خیابان ظاهر شوند، خیلی عجیب بود. می‌خواهم بگویم که این قضیه پوشش و این‌ها برایشان عادی است. یعنی پوشش‌های خیلی باز برایشان، چه بزرگ‌ترها و چه بچه‌ها خیلی خیلی عادی است. مثلا چندی پیش روز بچه‌های آفریقا بود و ما در مدرسه جشن داشتیم. مجری یک دانش‌آموز کلاس هشتمی بود، با تیپ مهمانی و کوتاه‌ترین لباس ممکن و باز و با پاشنه بلند. در صورتی که وقتی من ایران بودم و قرار بود مجری برنامه‌ای باشم، باید حجابم کامل می‌بود. وگرنه ناظم مدرسه به من مرتبا تذکر می‌داد. وقتی هم که این دختر خانم مجری با این تیپ بر روی صحنه آمد، همه برایش کف زدند. می‌خواهم بگویم که این قضیه پوشش در این کشور مسئله حل شده‌ای است.\nالبته اینجا چون مدرسه خصوصی است، با کوچک‌ترین مشکلی سعی می‌کنند راه‌حلی برایش پیدا کنند. مثلا وقتی من وارد کلاس شدم و دیدم دو تا از بچه‌ها دارند هم را می‌بوسند، گزارش دادم که چنین اتفاقی افتاده و باید (با توجه به کوچک بودن بچه‌ها) فکری برایشان کرد. از آن پس بود که در خصوص آموزش جنسی کلاس‌ها و ورک‌شاپ‌هایی برگزار شد.\nآیا در مورد جامعه‌ی رنگین‌کمانی‌ها یا همان ال‌جی‌بی‌تی‌ها هم به بچه‌ها آموزشی داده می‌شود؟\nاین مسئله برایشان تابو نیست. همجنسگرایی در این کشور جرم نیست. ال‌جی‌بی‌تی‌های بوتسوانا جامعه خودشان را دارند. در ایران این مسئله جرم است و امکان صحبت کردن در موردش نیست. ولی اینجا جرم نیست و آزاد است. البته حق ازدواج ندارند. بوتسوانا کشوری کوچک با جامعه ال‌جی‌بی‌تی کوچکی است.\nمی‌خواهم بدانم که آیا در مدارس این مسئله و آشنایی با آن به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود؟\nبه آن شکل جدی خیر. ولی می‌دانم که در ورک‌شاپ‌هایی که در مورد بهداشت جنسی است، در مورد این مسائل صحبت می‌شود. ولی به بچه‌های بالای ده سال نه کوچک‌تر.\nدر مورد دعا کردن بچه‌ها در آغاز مراسم‌ها صحبت کردید. جامعه بوتسوانا چقدر مذهبی است؟\nخیلی مذهبی است. هفتاد درصد مردم بوتسوانا مسیحی کاتولیک هستند. مدرسه ما بین‌المللی است و از همه ادیان در آن حضور دارند. به ما در مدرسه چطور دعا کردن را آموزش نداده‌اند. من وقتی وارد این مدرسه در بوتسوانا شدم، گفتند که ایشان جدید هستند و دعای امروز را ایشان بخوانند. من نمی‌دانستم چه باید بگویم. فقط چند بیت شعر از سعدی خواندم که مسئله بگذرد. واقعا اصلا نمی‌دانستم که چه باید بگویم. ولی مردم خیلی مذهبی هستند.\nاین مذهبی بودن مردم چطور در مدرسه نمود داشته و مدیریت می‌شود؟ آیا آموزش دینی در مدرسه وجود دارد؟\nپرسش خوبی است. من خودم برگه‌های دینی‌شان را برای دو ترم تحصیلی تصحیح کرده‌ام. سوالات خیلی برایم جالب بود. از همه ادیان سوال پرسیده می‌شود. در ایران در مثلا درس دین و زندگی خیلی کوتاه در خصوص ادیان ابراهیمی صحبت می‌شود و بعد همه‌چیز در مورد اسلام بود. اینجا این‌طور نیست. اینجا با اینکه اکثریت مسیحی هستند، ولی مسائل و تعالیم مسیحیت در کلیساست. مدرسه فرق می‌کند. در مدرسه می‌گویند که ما کلی دین در دنیا داریم. و آنها را توضیح می‌دهد. مثلا می‌گویند که مسلمانان، بهائیان، مسیحیان، پیروان کنفسیوس، هندوها، بودایی‌ها، سیک‌ها و بقیه ادیان هستند. در شهر ما هفت معبد هندی‌ها است که شامل سیک‌ها، هندوها و بودایی‌ها می‌شود. همچنین دو معبد چینی هم هست. همچنین در مورد ادیان آفریقایی صحبت می‌شود. همه این‌ها را آموزش می‌دهد. مقطع به مقطع هم این‌ها را مفصل‌تر طرح می‌کنند. مثلا من خودم تا زمانی که یوگا نکرده بودم، نمی‌دانستم که این اُم که می‌گویند به چه معناست. بعد در سنین ۲۶ و ۲۷ سالگی که به سراع این قضیه رفتم فهمیدم که این به چه معناست. در صورتی که بچه‌ها در مدرسه در اینجا این مسائل را با جزئیات می‌آموزند. جالب هم این است که دانستن در خصوص مذهب برایشان بسیار مهم است. نمرات درس دینی‌شان هم بالاست. این درس هم اختیاری است. یعنی اگر پدر و مادری بگوید که من دوست ندارم فرزندم سر کلاس دینی بنشیند، مدرسه این را قبول می‌کند و درس دینی را برای این دانش‌آموز حذف می‌کند. ولی این‌طور بگویم که ۹۹ درصد سر کلاس درس دینی می‌نشینند.\nآیا این تدریس دینی صرفا توصیفی و با هدف آموزش بی‌طرف ادیان است و یا نگاه تجویزی به نفع دینی خاص هم دارد؟\nکاملا بی‌طرف است. دو معلم دینی که در مدرسه داریم که هر دو کشیش هستند. ولی با توجه به سوالاتی که من در برگه‌های امتحانی دیدم و همچنین با توجه به اینکه من کتاب‌های درسی بچه‌ها از جمله درس دینی‌شان را می‌خوانم تا بتوانم به پرسش‌های آنان پاسخ بدهم، می‌توانم بگویم که اصلا سمت‌گیری در این آموزش به سوی دینی خاص نیست. سوالات امتحانی هم خیلی با جزئیات است و در آنها برخورد توصیفی با ادیان است.\nبرخورد خانواده‌ها با این آموزش دین به چه صورت است؟ با توجه به اینکه پدر و مادر دانش‌آموز خود تعلقی به دینی خاص دارند.\nخانواده‌ها اصلا با این قضیه مشکلی ندارند. اما اگر مشکلی داشته باشند، همان‌طور که گفتم با توجه به اینکه این درس اختیاری است، می‌گوید که من نمی‌خواهم فرزندم در این کلاس باشد. اما در مورد خود مردم بوتسوانا می‌توانم بگویم که راحت می‌شود با آنها بحث دینی کرد. خیلی هم احترام می‌گذارند. ولی راه خودشان را می‌روند. یعنی این‌طور نیست که بگوید حالا که تو داری در مورد فلان دین با من صحبت می‌کنی، می‌خواهی مرا به آن سمت بکشانی. نه اصلا چنین دیدگاهی ندارند.\nآیا امکان تبلیغ در مدرسه هست؟\nبله. کاملا امکانش هست.\nخب این امکان تبلیغ در مدرسه میان دانش‌آموزان درگیری ایجاد نمی‌کند؟\nخیر. ما در مدرسه، خانه‌ای به سبک سنتی بوتسوانایی داریم که با کاهگل و مانند این‌ها درست شده. یک نفر که اطلاعات دینی‌اش خیلی زیاد است و کشیش و مانند این‌ها هم نیست، در آنجا هست. در کل این اتاق سمبل‌های ادیان مختلف وجود دارد. از صلیب تا اسم الله و همچنین خدایان هندی و مانند آنها. همچنین کتب مقدس مربوط به ادیان مختلف در این‌جا هست. اگر کسی بخواهد بحث دینی بکند، از دانش آموز تا والدین آنها و دیگران می‌توانند آنجا بروند و بحث دینی بکنند.\nمن اینجا چیزی که درگیری مذهبی باشد نه دیده و نه شنیده‌ام. چون مردم در اینجا با آغوش باز پذیرای ادیان مختلف هستند. در شهر ما سه مسجد وجود دارد که متعلق به هندی‌های مسلمان است. ما اینجا معلم هندی داریم که مسلمان است. معلم مسلمان با حجاب داریم. دانش‌آموز مسلمان هم داریم.\nدولت در اینجا به هر دینی اجازه تبلیغ می‌دهد. اصلا چیزی به نام جنگ بین ادیان در این کشور وجود ندارد.\nاین روش مواجه شدن با ادیان مختلف در مدارس دولتی هم به همین صورت است؟\nبله در مدارس دولتی هم به همین صورت است. یک نکته جالب است. مثلا شما وارد این کشور شده و اقامت سه ساله یا ده ساله کاری گرفته‌اید. وقتی می‌خواهید بروید پاسپورت بگیرید – این چیزی است که بارها و بارها شنیده‌ام – یکی از فعالیت‌هایی که برای آنها مهم است این است که شما چقدر دین و اعتقادتان برای جامعه مفید بوده است. مثلا چقدر به فقرای اینجا کمک کرده‌اید و یا به فقرای اینجا درس داده‌اید. چقدر فعالیتی مفید به حال جامعه اینجا کرده‌اید. این مهم و تاثیرگذار است و یک پوئن مثبت است.\nجایگاه معلم در جامعه بوتسوانا به چه صورت است؟\nخیلی خوب است. هم حقوق خوبی دارد و هم دیدگاه آدم‌ها نسبت به یک معلم به دید یک آدم خیلی باسواد است. یعنی این فرد رفته و حسابی درس خوانده و معلم شده. واقعا به معلم‌ها احترام می‌گذارند. می‌شود با افتخار در اینجا بگویی که معلم هستی. من حقوق خوانده‌ام و خانواده من دوست داشتند که وکیل بشوم. اما من تغییر مسیر دادم. اما در مقابل برخی از آشنایان وقتی می‌شنیدند که من اینجا معلم شده‌ام می‌گفتند که اگر بیشتر تلاش کنی، بیشتر موفق می‌شوی! یعنی جایگاهت پایین است و با لحنی که مثلا اگر معلم نمی‌شدی پس چه می‌شدی! ولی من احساس خوبی دارم از اینکه معلم هستم و هم اینکه این معلمی اعتباری به انسان می‌دهد. مثلا در ایران وقتی می‌خواهند کسی را صدا بزنند می‌گویند دکتر یا مهندس فلانی. اینجا معلمی در همین سطح است. مثلا وقتی کسی می‌خواهد مرا به دوستش معرفی کند، از عنوان معلم در ابتدای نامم استفاده می‌کند. اگر چنین کاری هم نکند ممکن این به طرف بر بخورد. در این حد در عرف و فرهنگ این‌ها معلم جایگاه دارد.\nبه لحاظ مالی و حقوق و مزایا چطور؟\nمدارس دولتی حقوق بسیار بیشتری نسبت به مدارس خصوصی دارند. معلم‌ها هم بر اساس سابقه و مدرک و آنچه تدریس می‌کنند حقوق می‌گیرند. ولی معلمان از میانگین جامعه بالاتر حقوق می‌گیرند و حقوق خوبی دارند.\nاحضار ۳ فعال صنفی معلمان به دادگاه انقلاب اهواز\nبرچسب ها: آفریقا بوتسوانا خط صلح سارا کشکولی شماره 122 علی کلائی ماهنامه خط صلح معلم معلم ایرانی


منتشر شده در چهارشنبه, 13 دی 1396 21:12\nاعتراضات سراسری در کشور طی روزهای گذشته بر روی اقتصاد بازار نیز تاثیر گذاشته است. در این میان طلا یکی از بخش‌هایی است که در این روزها از نوسان قیمت بیشتری برخوردار بوده است.\nدر ادامه روند افزایش نرخ ارز در روزهای گذشته، روز چهارشنبه هر دلار آمریکا در تهران بیش از ۴۴۲۰ تومان خرید و فروش شد.\nبهای دیگر ارزها نیز همچنان به روند صعودی روزهای گذشته ادامه داد و از جمله قیمت هر یورو به حدود ۵۶۰۰ تومان رسید. از سوی دیگر بخش عمده صرافان کشور از فروش ارز خودداری کردند تا قیمت آن به صورت هیجانی افزایش یابد.\nاز سوی دیگر روند سقوط شاخص کل بورس تهران که از هفته گذشته آغاز شده همچنان ادامه دارد ظهر چهارشنبه این شاخص ۳۱۱ واحد کاهش یافت.\nیحیی آل‌اسحاق٬ رییس اتاق مشترک بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و عراق٬ در این رابطه توضیح داد که رشد اقتصادی و امنیت با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند.\nاحمد وفادار، عضو هیات امنای صنف طلا و جواهر ایران هم در این رابطه به ایلنا گفت که اعتراضات اخیر باعث شد تا «برخی از مردم اقدام به خروج سپرده‌های خود از بانک‌ها و خرید دلار و سکه کنند»٬ ضمن آن که در آمریکا و اروپا نیز نرخ برابری دلار با بقیه ارزها تفاوت زیادی پیدا کرده است و قیمت دلار در برابر سایر ارزها افزایش داشته است.\nوفادار همچنین پیش‌بینی کرد که رشد قیت‌ها با توجه وضعیت موجود ادامه‌دار باشد مگر اینکه این اعتراضات خیابانی کم شود و بازار سمت ثبات حرکت کند.\nمحمد محمد‌ولی٬ رییس اتحادیه فروشندگان طلا و جواهر٬ نیز در گفت‌وگو با ایسنا تاکید کرد: «شاید بتوان گفت این اتفاق‌ها به طور غیرمستقیم بازار طلا را تحت تاثیر قرار داده است.»


ترامپ: ریک پری مرا متقاعد کرد به رهبر اوکراین زنگ بزنم - ایسنا\nچهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۶:۴۳\nیکشنبه / ۱۴ مهر ۱۳۹۸ / ۱۰:۱۳\nکد خبر: 98071410270\nبه گزارش ایسنا، به نقل از پایگاه خبری هیل، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا شنبه در پیامی توییتری نوشت: نه تنها دموکرات‌های بیکاره در انتخابات ۲۰۲۰ دخالت می‌کنند بلکه همچنان در انتخابات ۲۰۱۶ هم دخالت دارند. آن‌ها باید کارشان را متوقف کنند!\nدموکرات‌ها هفته گذشته یک تحقیقات استیضاح بر پایه شکایت یک افشاگر از جامعه اطلاعاتی آمریکا تنظیم کردند که در آن، ترامپ به "سوء استفاده از قدرت برای مجبور ساختن یک کشور خارجی به مداخله در انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا" متهم است. ترامپ ارتکاب هرگونه خطا را رد می‌کند و تحقیقات مذکور را تلاشی برای "کودتا" و "شکار موهومات" توصیف کرده است.\nاین تحقیقات و شکایت افشاگر، روی تماس تلفنی ماه ژوئیه دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی متمرکز است. ترامپ از این رهبر خارجی خواسته بود تا درباره جو بایدن، معاون رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا و نامزد پیشتاز دموکرات‌ها در انتخابات ۲۰۲۰ تحقیق کند.\nرئیس‌جمهوری آمریکا روز شنبه همچنین از افشاگر مذکور، نانسی پلوسی رئیس مجلس نمایندگان آمریکا و آدام شف، رئیس کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان آمریکا انتقاد کرد. او نوشت: برداشت فرد به اصطلاح افشاگر از تماس تلفنی فوق‌العاده من خیلی با حقیقت فاصله دارد و حتی به آن نزدیک هم نیست. شف و پلوسی هرگز فکرش را هم نمی‌کردند که من متن تماس تلفنی آن روز را منتشر کنم. آن‌ها را شگفت‌زده کردم، آن‌ها را گرفتار کردم. این تقلبی علیه مردم آمریکاست!\nترامپ همچنین عصر شنبه تحقیقات استیضاح خود را با رسوایی ایمیلی هیلاری کلینتون، وزیر خارجه پیشین و رقیب انتخابات او در انتخابات ۲۰۱۶ مقایسه کرد. رئیس‌جمهوری آمریکا نوشت: پس هیلاری کلینتون حقه‌باز می‌تواند ۳۳ هزار ایمیل را پس از دریافت احضاریه از کنگره ایالات متحده پاک کرده و نابود کند اما من نمی‌توانم یک تماس تلفنی مناسب با رئیس‌جمهوری اوکراین داشته باشم؟ شکار موهومات!\nدونالد ترامپ همچنین از دومین مقام اطلاعاتی ناشناس که گفته می‌شود شکایتی علیه رئیس‌جمهوری آمریکا تنظیم کرده است و قصد دارد در کنگره درباره تماس‌های او با رئیس‌جمهوری اوکراین شهادت بدهد، انتقاد کرد. او در پیامی نوشت که این مقام، که هویتش هنوز معلوم نیست، عضوی از توطئه "دولت عمیق" است که به گفته او کارش تضعیف ریاست جمهوری است.\nدر همین حال پایگاه آکسیوس گزارش داد، دونالد ترامپ به جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان آمریکا گفته است که ریک پری، وزیر انرژی آمریکا او را متقاعد کرد تا تماس تلفنی جنجالی با زلنسکی را انجام دهد. یک منبع مطلع گفته است: ترامپ در جمع اعضای حزبش گفت "خیلی‌ها نمی‌دانند اما من حتی نمی‌خواستم این تماس را برقرار کنم. تنها دلیل من این بود که ریک پری از من خواسته بود. موضوع چیزی درباره یک تاسیسات گاز طبیعی مایع بود."


پایان اینستاگرام نزدیک است؟\nکد خبر: 951857\nلینک کوتاه: https://www.Javann.ir/003zcX\nلینک کوتاه: http://www.Javann.ir/003zcX\nمعاون امور فضای مجازی دادستان کل کشور با بیان اینکه مسدود شدن صفحه شخصی بسیاری از مسئولان ما در اینستاگرام بزرگترین بی‌احترامی به ملت ایران بوده، اعلام کرده که اگر دولت راهکار مناسبی در این زمینه ارائه نکند، چاره‌ای جز فیلتر اینستاگرام وجود ندارد.\nسرویس اجتماعی جوان آنلاین: روز گذشته تعدادی از صفحات اینستاگرامی منتسب به برخی از مقامات نظامی و حتی دولتی فعلی و سابق کشور بسته شده است! همچنین صفحات دیگری که با نام سپاه پاسداران و سپاه قدس که در اینستاگرام فعالیت می‌کردند نیز مسدود شده است.\nصفحات مربوط به فرماندهان سپاه به ویژه سردار قاسم سلیمانی جزء صفحات محبوب در اینستاگرام بود و از سرتاسر دنیا این صفحات دنبال و روز به روز بر طرفداران آن افزوده می‌شد. این صفحات خدمات گسترده سپاه به مردم را بازنمایی می‌کرد و فعالیت‌های عمرانی و خدماتی را به سمع و نظر مخاطبان می‌رساند. گویا همین محبوبیت باعث شد تا آمریکا بیش از پیش احساس خطر کند و پس از اقدام به تروریستی اعلام کردن سپاه حالا مسدود کردن صفحات این نهاد انقلابی و مردمی را در پیش بگیرد.\nامروز جواد جاویدنیا، معاون امور فضای مجازی دادستان کل کشور با بیان اینکه اتفاقات اخیر و مسدود شدن صفحه شخصی بسیاری از مسئولان ما در اینستاگرام بزرگترین بی‌احترامی به ملت ایران است، گفت: «دولت اگر راهی بجز فیلترینگ دارد ورود کرده و بر آن اعمال حاکمیت کند؛ اما اگر واقعاً راهی باقی نمانده، چاره‌ای جز فیلتر شدن اینستاگرام نیست.»\nجاویدنیا ادامه داد: «هرچند که در گذشته این اتفاق پیش‌بینی شده و حتی در مقطعی وزارت ارتباطات به دنبال برقراری مذاکره بوده، اما این اقدام کافی نیست. باید طبق مصوبات فضای مجازی همه نرم‌افزار‌های مجازی و دیتابیس‌های آن‌ها به کشور منتقل شود و متعهد شوند که قانون ما را رعایت می‌کنند در غیر این صورت مجوزی برای آن‌ها صادر نمی‌شود.»\nمعاون امور فضای مجازی دادستان کل کشور اظهار داشت: «این ساماندهی را وزارت ارتباطات باید انجام دهد که متاسفانه هیچ گونه اقدامی نشده و اکنون می‌بینیم اعمال قانونی و حاکمیتی از ایران در این زمینه انجام نگرفته است.»\nجاویدنیا گفت: «متاسفانه در مورد اینستاگرام از همان ۵ سال پیش گفته شد فیلتر هوشمند انجام می‌شود و به رغم اینکه دادستانی کل مخالف این اتفاق بود متاسفانه با اصرار دولت و صرف هزینه کلان، این اتفاق افتاد، اما یکی دو روز بیشتر دوام نیاورد و هزینه و وقت صرف شده به هدر رفت؛ پس از آن گفتند مذاکره می‌کنیم که آن هم نتیجه‌ای نداشت، بنابراین در این شرایط اعلام می‌کنیم اگر راهی بجز فیلترینگ باقی مانده اعلام کنند و دولت به آن ورود کند و بر آن اعمال حاکمیت شود، اما اگر راهی باقی نمانده، چاره‌ای جز فیلتر شدن اینستاگرام نیست.»\nگفتنی است که سال گذشته نیز زمزمه‌های فیلترینگ اینستاگرام تا پایان آذرماه به گوش می‌رسید، اما این کار انجام نشد و پرونده آن نامشخص باقی ماند. به نظر می‌رسد که این‌بار اینستاگرام به خط پایان رسیده و از آنجایی که از سوی وزارت ارتباطات اقدام مناسبی صورت نگرفته، دادستان کل کشور به این مسئله ورود کرده و در صورتی که دولت راهکار مناسبی در این زمینه ارائه نکند، اینستاگرام برای همیشه فیلتر می‌شود.\nبرچسب ها: اینستاگرام ، فیلتر اینستاگرام


کل بازدید کنندگان : 16355994\nبازدید کنندگان امروز : 7843\nبازدید کنندگان این صفحه : 5548517\nاخبار > مدير كل دفتر امور روستايي و شوراهاي استانداري منصوب شد\nبا حكم استاندار قم، مدير كل دفتر امور روستايي و شوراهاي استانداري منصوب گرديد.\nبه گزارش روابط عمومي استانداري قم، سيد مهدي صادقي استاندار قم در حكمي سجاد چهرگاني را به سمت مدير كل امور روستايي و شوراها منصوب كرد.\nدر حكم استاندار قم خطاب به ايشان آمده است:\nبنا به پيشنهاد معاون محترم هماهنگي امور عمراني و نظر به سوابق و تجارت جنابعالي، به موجب اين ابلاغ به عنوان مدير كل دفتر امور روستايي و شوراها منصوب مي گرديد.\nاميد است با استعانت از خداوند متعال و تحت توجه و عنايات خاصه حضرت ولي عصر(عج) و رهنمودهاي مقام معظم رهبري(مدظله العالي) و فرامين دولت تدبير و اميد با بهره گيري از فرصت ها و توانمنديها در خدمت به نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران و مردم متدين و شريف استان قم، موفق و مويد باشيد.\n٠٩:٤٧ - چهارشنبه ٢٣ خرداد ١٣٩٧ / شماره : ١٧١١٦ / تعداد نمایش : ٢٦٠


حلقه گمشده فراغت‌های مسجدی\n۲۸ : ۰۵ سه‌شنبه ۰۸ مهر ۱۳۹۹\n۲۰ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۳:۱۱\nکد خبر: ۶۵۹۱۶۲\nدین، فرهنگ و اوقات فراغت (۱۵)\nحجت الاسلام کریمی گفت: بودجه برای برنامه‌های کوهنوردی در اختیار NGO قرار می‌گیرد ولی مسجد برای اینکه بچه‌ها را تا گلزار شهدا ببرد، پول مینی‌بوس ندارد.\nحجت الاسلام اسدالله کریمی قائم مقام دبیرخانه کانون‌های مساجد استان قم در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، از کمبود حمایت‌های استانی گلایه کرد و گفت: در بحث مسجد هیچ مجموعه‌ای حامی بچه‌ها نیست. از نیرو می‌خواهیم تا تمامی فعالیت‌های خود را در سامانه ثبت کند، ولی حمایت قابل توجهی از او صورت نمی‌گیرد. بودجه در اختیار فلان NGO قرار می‌گیرد تا برنامه کوهنوردی خودش را اجرا کند، ولی فعال مسجدی ما برای اینکه بچه‌ها را تا گلزار شهدا ببرد، پول مینی‌بوس ندارد.\nوی در ادامه ساختار کانون مساجد را تشریح کرد و اظهار داشت: کانون مساجد زیر مجموعه‌ای نیست که تابع کامل وزارت فرهنگ و ارشاد باشد، بلکه یک مجموعۀ مردم نهاد است و یک شورای سیاست‌گذاری در کشور دارد که از بزرگانی همچون؛ آقای حاج علی اکبری، فرماندۀ بسیج، سازمان تبلیغات، وزیر ارشاد، آموزش و پرورش، ورزش و جوانان و ۱۰ الی ۱۲ مسؤولان دیگر کشوری تشکیل شده است و دبیر آن توسط وزیر ارشاد به شورا پیشنهاد می‌شود.\nحجت‌الاسلام کریمی با بیان توضیحاتی دربارۀ ستاد اوقات فراغت گفت: هر استان به‌طور معمول ستاد اوقات فراغت دارد که دارای ردیف بودجۀ مشخصی است. دبیر استانی این ستاد، مدیرکل ورزش و جوانان استان است که وظیفه دارد بودجه‌های دریافتی را میان تمامی نهاد‌هایی که در بحث اوقات فراغت ورود دارند مانند؛ آموزش و پروش، کانون‌های مساجد، بهزیستی، کمیته امداد، سپاه و بعضی از مؤسسات و ارگان‌هایی که ممکن است فقط برای اهالی و کارمندان خود برنامه اوقات فراغت داشته باشند، تقسیم کند.\nوی با اشاره به بودجۀ بسیار محدود کانون در سطح استانی اظهار داشت: دبیرخانه برای تامین بودجه مجبور است پروژه‌های فرهنگی مانند؛ المپیاد ورزشی یا پروژه‌های استانی در قالب آسیب‌های اجتماعی، سواد رسانه‌ای و... را قبول کند تا مقداری از ما حمایت مالی شود. برای مثال ۶۰ میلیون بودجه برای سواد رسانه‌ای به ما دادند که با آن در ۱۰۰ مسجد برنامه‌هایی اعم از: برگزاری نمایشگاه، سخنرانی، مسابقه و فضاسازی در حوزه سواد رسانه برگزار کنیم.\nقائم مقام دبیرخانه کانون‌های مساجد استان قم ضمن اشاره به دستاورد‌های سامانۀ بچه‌های مسجد ادامه داد: البته قم در سال دوسال اخیر به‌عنوان پایتخت فرهنگی و هنری کشور (فهما) معرفی شد و وزارت‌خانه طبعا بنا دارد یکسری بودجه‌ها، کار‌ها و برنامه‌هایی را در استان پیگیری کند و از سوی دیگر، نهاد‌های فرهنگی اعتماد بیشتری به بچه‌های مسجد داشته باشند و آن‌ها را حمایت کنند.\nوی برنامۀ انرژیوم و قدس قلب من را از فعالیت‌های فاخر بچه‌های کانون در ایام کرونا برشمرد و اظهار داشت: بچه‌های مسجد صاحب ایده هستند و اگر این‌ها حمایت شوند طبعا می‌توانند در مباحث هنری و فرهنگی برنامه‌های جانانه‌ای را ارائه دهند.\nحجت‌الاسلام کریمی به نقش مهم جزوات تهیه شده در مجموعه برای جهت‌دهی به مربیان اشاره کرد و گفت: در آموزش ما به این سمت و سو رفته‌ایم که خیلی از مباحث به‌صورت غیرحضوری باشد و یکسری عناوین محتوایی مانند؛ پادکست، فیلم، مصاحبه و کلیپ برای کانال‌هایی که احداث کردیم، در نظر گرفته‌ایم.\nوی با اشاره به همکاری کانون با نهاد‌های فرهنگی به جایگاه خطیر مبلغین فعال در مساجد پرداخت و تصریح کرد: تلاش ما این است که خیلی از مسؤولان کانون‌ها، مدیر فرهنگی باشند و به‌عنوان بازوی فرهنگی امام جماعت مسجد فعالیت کنند. اینکه امام جماعت به این‌ها اعتماد کند و حمایت معنوی او بالای سر آن‌ها باشد خیلی از کار‌ها شکل می‌گیرد. دنبال این هستیم تا امام جماعت، روحانیون و مبلغینی که آمادگی مسؤول کانون شدن دارند را به‌عنوان مسؤول کانون معرفی کند تا آن‌ها بتوانند دوستان خود را در فعالیت‌های فرهنگی مسجد همراه کنند./ت302/ق\nبرچسب ها: فراغت کانون مساجد تفریح\nلینک کوتاه rasanews.ir/002lTe\nمحبت ویژه اهل سنت ایران به اهل بیت