ParsaSaebi[at]Yahoo.co.uk © استفاده از مطالب اين وبلاگ با دادن لینک و ارجاع به نوشته، بلامانع است Thursday, March 31, 2005 قلع و قمع در وبلاگستانبنا به اطلاعات موثق به دستور قاضى مرتضوى قرار است موج جديدى از بگير و ببند در وبلاگ شهر راه بيافتد. بعضى از دوستان اين موج دستگيرى‌ها را با قريب الوقوع بودن خبر حضور هاشمى مرتبط مى دانند. گفته ميشود اين بار قربانيان نه مشارکتى ها و يا کارگزارانى ها بلکه وبلاگ نويسان حرفه‌اى مانند زيتون هستند. در اين ايام که وبلاگ نويسان همه در مسافرت و آجيل خوران بسر مى برند و خارج نشين ها هم ماتم گرفته اند که نوروزى ديگر گذشت و آنها در ايران نيستند بهترين فرصت براى خشک مغزان است که مغز بادام و پسته را با هم بخورند. گفته مى شود مشارکت هودر در اين پروژه قطعى است و او بزودى به تهران خواهد رفت. ف.م.سخن که چارچشمى مواظب اوضاع وبلاگستان است و چند جفت چشم تاکنون سوزانده اعلام کرد که اوضاع را به دقت زير نظر دارد. فانوسى ها که دچار کمبود نفت شده اند کرکره را پايين کشيدند و بازار تهران به نشانه اعتراض به حالت تعطيل در آمده است. رحيم مخکوک رفته مخ آرمين راد را کوک کند. بسيجى قديمى که خستگى را هم خسته کرده بود تصميم گرفته کمى استراحت کند. آليوس بين رم و لندن و ساردنيا و آتن و پاريس در گشت و گذار است و به جنبش يارى مى رساند. سام ضيايى با شاملو در بانکوک درگيرى لفظى پيدا کرده است. آبچينوس اعلام کرد باطرى دوربينش تمام شده. مجيد زهرى به پناهگاه رفته و مشغول لينک گذاشتن در خبرچين است. مسعود برجيان هنوز در تلاش براى برقرارى ارتباط با پلتاک است. وبلاگ نويسان راه هاى گسترش همکاريها و بالا بردن هيت را بررسى کردند. قرار شد يک مسابقه شطرنج مکاتبه اى نيز بين وبلاگ نويس ها برگزار شود. عليرضا تمدن به دنبال جور کردن هيات داوران است. راديوهاى بيگانه وبلاگشهر در اين هفته ساکت بودند. عبدالقادر بلوچ نمى دانم اينهمه خشکى و اتو کشيدگى را از کجا مى آورد. قرار است حسين درخشان راهنماى فارسى روش هوا کردن ماهواره را بزودى در وبلاگ خود قرار دهد. پيش بينى مى شود در هفته اول صد و هشتاد ماهواره (ستلاگ) هوا شوند. ماهواره ها قرار است در برنامه هايشان به هم لينک بدهند. گفته مى شود که قاضى مرتضوى اعلام کرده است: « مگر از روى نعش من رد بشوند. من فضانوردان را هم دستگير مى کنم.» بعد از سيزده بدر خوابگرد (پدر پارسا!) قصد دارد پنجره پشتى را ببندد و هواکش بالايى را باز کند و براى يک مسابقه ادبى جديد آماده شود. مدير حلقه ملکوت اعلام کرد که قصد کناره گيرى دارد و مسووليتش را به کيوان حسينى ايگناسيو واگذار خواهد کرد. سايه آبى يا «همون آسمون خودمون» اعلام کرد: «حسابشون رو مى رسم، يعنى چى؟ بى‌کلاسا هر چى دلشون مى خوان ميگن» کورش عليانى چون سوژه براى گير دادن پيدا نکرده بود به اسم بدون واو خودش گير داد. نيما راشدان اعلام کرد که جوانان مناطق دو و سه تهران به دليل سکسى بودن کروبى به او راى خواهند داد. مهدى جامى سيبستان اعلام کرد اين زيباترين مطلبى بود که من امروز خواندم. حامد قدوسى نرخ جديد ارز را بعد از تعطيلات تا هشت رقم اعشار پيش‌بينى کرد. قرار است از طرف سازمان ملل او را يک مدت بفرستند رواندا ايده هاى اقتصادى اش را آنجا پياده کند. اين پروژه همان پروژه مهرماه است که بينش معاصر سى هزار دفعه آن را تکرار کرده بود و سعيد.ج با تعامل سازنده و نظرات خاص انديشه هاى سياسى خودش را در گفتمانى خاص به چالش کشيده بود. کسى از اين چالش ها چيزى سر در نياورد. مهشيد راستى چپى اعلام کرد که مردها همشون برن گم شن . خسن آقا از توطئه جديد دشمن با فحش خواهر مادر پرده برداشت . شبح اعلام کرد من خودم هستم با روح هيچ نسبتى ندارم امروز هم نمى شوم. اما هنوز اون طناب دار دور گردن اون خانم بود. بيژن صف سرى معروف به آقا صف سرى و على نون قول دادند امسال به مدت يکروز آهنگ شاد در وبلاگشان بگذارند. آرش سيگارچى عزيز به قاضى پرونده قول داده است که به دليل خوشتيپى کمتر عکس بگيرد. عليرضا تمدن ميکروفن را براى هميشه به سينه چاک داد. پانته آ ى غربتستان اعلام کرد که امسال سال خنده است پس ده دقيقه ميکروفون را در اختيار گرفت. هاله اعلام کرد بابا چرا کسى رو نمى گيرند، بازار لوگو سازى ما کساد شده است. ملا حسنى در يک هجرت تاريخ ساز به ايران برگشت البته نه با ارفرانس بلکه با ارکانادا. خيابان شماره يازده هجو نويس شيک و با طراوت وبلاگستان نايب بر حق ملا حسنى در سرزمين يخ زده کانادا است. هنوزى ها هنوز مشارکتى مى زنند. مشارکتى ها هم هنوز ول معطلند. محمود فرجامى دبش با آن سبيل هاى چنگيزى يک تنه به جنگ کمونيست هاى جلوى روزنامه شرق رفت و مدال لژيون دونور گرفت. پيش بينى مهم اين است که الپر با يک دعاى ويژه در گوشه وبلاگش به زودى وزير آى تى مى شود و نون همه مان توى روغن است قرار است به هر وبلاگ نويس يک بن هاست مجانى روى بک بن بدهند. حسين خداداد به خدا هم گير داد و چند عدد سوال برايش فرستاد. ناصر نقطه ته خط دوباره تصميم گرفت که کار دست خودش بدهد، آگاهان سياسى معتقدند که او بزودى با يک قالب فوق پيشرفته بر خواهد گشت و با چند نوشته تند و تيز چند نفر از دوستان و آشنايان سابق را دراز خواهد کرد. چمدان دلار معادلاً به چمدان ريال تبديل شد. طرفداران هاشمى به تبليغات زيرزمينى خود ادامه مى دهند. قرار است هاشمى آمدن خود را به بعد از انتخابات موکول کند. عده اى چمدان به دست به سمت ايران روان هستند و البته اين هيچ ربطى هم به هاشمى ندارد. عباس معروفى گفت: کجا با اين عجله؟ من حاضرم جانم را بدهم که شما نرويد. مگر ديوانه شده‌ايد؟ پارساى دشمن شناس هم از شدت قاط زدن اعلام کرد: آقا تعطيل کنيد اين لامصبو! اينهم شد کار؟ دلتون خوشه شما هم با اين وبلاگ‌نويسى. (ببخشيد وبلاگ دارى) . برم يک پپسى براى خودم باز کنم. مگه من چيم از شماها کمتره همه اش خودتونو تحويل مى گيريد؟! سيزده بدر خوبى داشته باشيد. نترسيد بابا. شوخى کرديم. ما هم براى صدمين بار خداحافظى و عذرخواهى مى کنيم! 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Sunday, March 27, 2005 دوباره بحث «چه بايد کرد؟»مدت ها است که با سوالى درگيرم. راستش را بخواهيد ريشه همه موش و گربه بازى هاى بنده هم در اينجا است. همه نيک مى دانيد که در ايران هزاران مساله و مشکل ريز و درشت وجود دارند که چون کلافى سردر گم به هم مربوطند. باز کردن اين کلاف کور شده با هزاران گره، دغدغه همه ما است. سوال هم سوالى آشنا است و کسى از علاقمندان به سرنوشت کشور - از هر دسته و گروه که باشند و با هر مشرب فکرى و عقيدتى- نيست که آن را از خود نپرسيده باشد. سوال اين است که از کجا شروع کنيم؟ مهم ترين و اثر بخش ترين کار چه مى تواند باشد؟ نيک مى دانيد که سوالى بسيار سخت، «فربه» و «انديشه سوز» است. مدتى است به اين نتيجه رسيده ام که هيچ مساله اى مهم تر و اساسى تر از کشته شدن ها و تلف شدن هاى جان انسان ها و معلوليت ها در ايران وجود ندارد. باز درست است که اين مساله خود به خود به ده ها مساله ديگر مربوط است و اصلاً صورت بندى اين مسائل هم خود معضلى ديگر است، اما من يک حرف دارم و مى گويم بياييد از يک جا شروع کنيم. من اگر در ايران بودم و وقت فراغتى داشتم و مى خواستم کارى براى مردم کشورم انجام بدهم، دنبال ايده تشکيل يک سازمان غير دولتى در مورد آموزش فرهنگ ايمنى بودم. ايمنى در خانه ها ايمنى در محل هاى کار و کارگاه ها، ايمنى در رانندگى و ترافيک. راستش را بخواهيد مدتى است به اين نتيجه رسيده ام که هيچ کارى واجب تر از Safety يا همان ايمنى نيست. غير سياسى شدن مردم ما شديداً ناشى از سياست زدگى است و طبيعى هم نيست. مدتى است که به اين نتيجه رسيده ام که راه آزادى و پيشرفت ايران ديگر از سياست نمى گذرد. مى گويم و تا مدت ها در دلم به خودم فحش مى دادم و آزاديخواهان شيرمردى چون گنجى جلوى چشمم رژه مى رفتند. من چون مارى زخم خورده به خود مى پيچيدم و تا مدت ها در شک بودم، اما خارج نشينى به من يک چيز را آموخت که جان عزيز است. تجربه زندگى تنها يکبار اتفاق مى افتد و از سراى غيب و شهادت هيچ خبرى قطعى ندارم و همه را مجاز مى دانم. لا اقل در خود تعاليم دينى به دينداران گفته شده که زندگى خود را سکولار بنا کنند و در تدبير معيشت به اميد امام زمان و معجزه آسمانها نباشند. من مى گويم به مردم مان بگوييم که چيزهاى کوچک را سرسرى نگيرند. مواظب خود باشند و مواظب بغل دستى خود. شايد به نظر شما اين کلمات فانتزى يا سخيف يا کميک باشد. ولى نحوه اجاق و بخارى روشن کردن از همه چيز مهم تر است. خط عابر پياده مهم ترين خط قرمز نظام بايد باشد. رکن رکين مردمسالارى - دينى يا غير دينى اش را نمى دانم - اين است که با سرعت غير مجاز ويراژ ندهيم و جلوى ديگرى نپيچيم. اينکه چگونه روى زمين يخ زده راه برويم از آزادى و جان لاک و روسو مهم تر است. چگونه رانندگى کردن دغدغه همه ما بايد باشد. چگونه مسافرت بيخود نرفتن، چگونه مراقب جان خود بودن، چگونه مراقب جان ديگران و همنوعان خود بودن اينها ثمرات و آثارى مى آورد که از همه چيز مفيد تر و اثر پذيرتر است. آمدن يا نيامدن هاشمى، رييس جمهور شدن يا نشدن معين، حمله يا تحريم آمريکا، استبداد، آزادى يا رفراندوم هيچ چيز نبايد مانع اين جنبش شود. جنبش ايمنى. مردم بايد حق و حقوق خودشان را مطالبه کنند و از حاکميت هم به جاى آزادى، بزرگراه و پليس راهنمايى و رانندگى و آموزش فرهنگ ترافيک و از خود احترام به همنوع بخواهند. از حاکميت مقاوم سازى در برابر زلزله بخواهند. هواى پاک تهران از مردمسالارى دينى هم مهم تر است. مثلاً مطالبه کردن و پاسخگويى و اقدام عملى براى پاک کردن هواى تهران خود بخود به تحقق قسمتى از مردمسالارى تبديل و تحويل مى شود. به هر حال دلم خوش است و ميدانم که همه اينها به هزاران مساله بنيادين ديگر تحويل مى شود. اما بالاخره از جايى بايد شروع کرد نه؟ از ما که گذشت و دستمان به جايى بند نيست. ما فقط ايده هايى خام مى دهيم و يا ايده هاى ديگران را تکرار مى کنيم، بگوييم و بحث کنيم و تکرار کنيم تا کم کم کارى اوليه بشود کرد. فقط خواهشمندم دوستانى که موافق هستند هيجان زده نشوند و حرکت هاى احساسى زودجوش و پرخروش راه نيندازند که زود اين چيزها با اين رويکردها دمپ مى شود. بحث کنيم و ببينيم اگر تجربه اى در اين زمينه هست آن را کم‌کم بپرورانيم و اندک اندک چيزى بر آن بيفزاييم و کارى هم به نيکخواهان غيرعلاقمند به اين موضوع که اولويت هاى ديگرى را مهمتر مى بينند - و الحمد لله در اين مملکت ديمى جا براى همه کار هست ! - نداشته باشيم. رفراندومى و برانداز و پاسدار و اطلاعاتى و آقا و بسيجى و اپوزيسيون و مجاهد خلق و اصلاح طلب و نويسنده دوم خردادى و کمونيست کارگرى همه روى چشم بنده! عجالتاً يک فکرى بکنيم که به جاى سالى بيست و پنج هزار کشته تصادفات سالى ده هزار داشته باشيم. چکار کنيم؟ از کجا شروع کنيم؟ 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Saturday, March 26, 2005 ابعاد بيشترى از فاجعه استاديوم آزادىگفته مى شود که درهاى خروجى استاديوم آزادى به سمت کريدور ها همه باز نبوده است. [مراجعه کنيد به وبلاگ آقاى علاقه‌بند] راستش واقعاً اگر چنين چيزى واقعيت داشته باشد ديگر خيلى فاجعه است. خصوصاً وقتى که استاديوم لبريز از تماشاگر باشد در دقايق پايانى همه کسانى که با وسائل نقليه عمومى به استاديوم آمده اند به سمت خروجى ها و پارکينگ ها با سرعت هر چه تمام مى دوند. به اين خاطر که بتوانند هر چه زودتر مينى بوس يا اتوبوس مورد نظر خود را سوار شوند. داستان بازگشت به خانه خصوصاً براى کسانى که خودرو شخصى ندارند داستان پر آب چشمى است. جمعيت زيادى از هواداران فوتبال و استاديوم بروها از شهرهاى کوچک و بزرگ اطراف تهران مى آيند. از فرديس کرج تا قلعه حسن خان و شهريار و على شاه عوض بگير تا رودهن و بومهن و … خلاصه اين جمعيت با مينى بوس هايى مى آيند که اين مينى بوس لااقل پنج شش بار ديگر مى رود و مشتاقان تيفوسى فوتبال را پر مى کند و مى آورد. اين جماعت خصوصاً براى بازى هاى بزرگ از ساعت ها پيش از بازى مى آيند و در زمانهاى مختلف وارد استاديوم مى شوند و حالا در هنگام آخر بازى از دقيقه هفتاد و پنج به بعد - که عده زيادى قيد تماشاى بازى را مى زنند و دوان دوان خود را به پارکينگ ها مى رسانند- اين موج عظيم جمعيت خروشان و هيجان زده از بازى و هراسان از جا ماندن به سرعت خارج مى شود. چه اتفاقى مى افتد؟ خيلى ساده است، يک مينى بوس در آنجا وجود دارد که تنها مى تواند دو برابر ظرفيت خود با سيستم کنسرو سالارى دينى البته سوار کند، نه به اندازه پنج يا شش برابر ظريفت خود و طبيعى است که وقتى اين مينى بوس تا خرخره پر مى شود حرکت مى کند و ديگر منتظر کسى نمى ماند. در اينجا دستور سردار مربوطه طلايى هم پشيزى ارزش ندارد چون مينى بوس پر شده و خودش را در ترافيک وحشتناک برگشت قرار داده است. نتيجه اين مى شود که سه برابر حجم مينى بوس، آدم بدون خودرو مانده کسانى که دويده اند و باز هم در اين جنگ احمقانه گلادياتورى مغلوب شده اند. اين يک سيگنالى مى شود براى اين آدم کم فرهنگ که بکش تا زنده بمانى. دفعه بعدى بيشتر هل بده، لگد بزن و تا ميتوانى بدو تا خودت را برسانى در غير اين صورت … حالا در چنين کارزار جنگى تمام عيار تصور کنيد که به دستور سردار طلايى براى کنترل تماشاگران در هنگام خروج از هر چند در يکى را باز گذاشته باشند! آفرين به چنين بى تدبيرى و آفرين به اين تماشاگرانى که به طور احمقانه‌اى مشتاق فوتبالند و هيجان و جو زدگى و بى فرهنگى موجود در پس زمينه کار را به آنجا مى رساند که ديديم، چه بگويم که ناگفتنم بهتر است. سالها است که در به اين پاشنه چرخيده و همه هم راضى هستند. من نميدانم که ما به کجا مى رويم. چنين چيزى در هيچ جاى دنيا نيست. در همين کانادا وقتى از هاکى - ورزش اولشان با آن شور و هيجان و سرعتى که مسلما از فوتبال بيشتر است - بر مى گردند و همه هم آبجو ها را تا خرخره زده اند و نميچه عقلى که داشته اند آن را هم از کار انداخته اند اما يک چيز را در حافظه پاک نشدنى خود هنوز دارند و آن هم احترام به بغل دستى و هل ندادن است. در ضمن امکانات برگشت هم هست. زندگى ما ايرانيان عجيب و مسخره است نه؟! تصور کنيد اگر جوانان غيور ما مى خواستند يکى دو پاينت آبجو هم بزنند چه کربلايى مى شد! « شيرينى اين پيروزى را تلخ نکنيد. گذشت و رفت. سرت سلامت باشه. روى هم را ببوسيد! » دوست دارم نظر دوستان اقتصاد دان طرفدار بازار آزاد را در مورد قصه مينى بوس ها بدانم!! مدل ايران سخت است نه؟\n| Permalink _______________________________________________ Friday, March 25, 2005 تماشاگران زير دست و پا ديروز مى خواستم چيزى بنويسم در مذمت هيجان آفرينى هاى کاذب در مورد فوتبال. مردم خسته و جوانان عصيانگر ما که نخورده به حد کافى مست هستند. من نمى دانم اين همه هيجان کاذب براى چى است؟ جمهورى اسلامى هم که در مورد آموزش احترام به ديگران و رفتار اجتماعى شکر خدا کم نگذاشته! مى توانم کاملاً تصور کنم که چه اتفاقى افتاده. من استاديوم برو بودم و ده سال است که به خاطر همين وحشى بازى ها پايم را به استاديوم آزادى نگذاشته ام (وقتى که در ايران بودم).گاهى در هنگام خروج تماشاگران يک ترانه خيلى مبتذلى مى خواندند به اين مضمون:« جلو نرو، عقب نيا، هل نده … » و بعد شروع مى کردند در کريدور هاى خروجى استاديوم همديگر را هل دادن و موج ايجاد کردن. ناگهان يک جريان عظيمى از سيل آدم ها به راه مى افتاد و تو مى ديدى که وسط جمعيت در حال حرکت هستى. اين مال ده بيست سال گذشته بود، الان که قربانش بروم وحشى بازى و ونداليسم به حدى رسيده است که اصلاً بايد قيد حضور در چنان مکان هايى را زد. خوب حالا برديم. على کريمى هم همه عالم را دريبل زد. پوز زيکو را هم زديم. هلى کوپتر هم دو گل زد. آيا فوتبال ما از ژاپن برتر است؟ هرگز! حرف از غرور ملى مى زنند. اى مرده شور خودتان و اين غرور ملى تان را ببرند. مملکتى که چهار نوع پرچم دارد، کدام غرور ملى؟ مى پرسم آن جوان بيچاره اى که احتمالاً بعد از سالها مى خواسته بازى حساسى ببيند و حالا له و لورده شده چه گناهى کرده است؟ به خدا ما از بنگلادش هم عقبتريم. مرده شور اين جام جهانى و اون مستطيل سبز احمقانه را ببرند. جان رايگان است و بيگناهان هستند که اسير دست يک مشت وحشى خودخواه از آن حاکميت تا مردم جوان عصبى و پرخاشگر و احمق شده اند و زير دست و پا له مى شوند. اين تصوير واقعى ايران است. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Thursday, March 24, 2005 سال سال رزم است پس ابراهيم يزدى تاييد صلاحيت مى شود! داشتم لوگوى من درآوردى را که از پن‌لاگ درست کرده بودم، نصب مى کردم که ديدم وبلاگم پينگ شد! حالا کار «دشمن» بود يا «نظام سلطه» نميدانم شايد هم «نهضت نرم افزارى» پيشرفت کرده است! به هر حال شاد و پاينده باشيد. فعلاً عرضى نيست. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Thursday, March 17, 2005 آزادى آرشآرش سيگارچى عزيز آزاد شد. من هم چون شما ياران سياسى‌نويس وبلاگستان شادم از اين خبر. اميدوارم مجتبى سميعى‌نژاد و آن زوج آزاده دربند با مسافرى در راه، هر چه زودتر آزاد شوند. نيز در آستانه نوروز آرزومندم که همه زندانيان سياسى در سال نو از زندان استبداد دينى بدر آيند.عزيزان آزاده‌اى که هيچگاه از ياد نمى روند. روسياهى را به ذغال گذاشته اند و حسرت گفتن يک آخ را به دل صاحبان زر و زور و تزوير. اميد است در‌آمدن آرش طليعه‌اى باشد بر آزادى ديگر ياران. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Sunday, March 13, 2005 چند تذکر به خودمدر آستانه سال نوالف) از وبلاگستان توقع و انتظار زياد نبايد داشت. اتفاقات در دنياى حقيقى مى افتد. ب) اعتياد به نوشتن در وبلاگ و وبگردى چون سمى مهلک است. با اين اعتياد مبارزه بايد کرد.ج) آخوندها ظاهراً تاريخ مصرفشان نگذشته و درصد زيادى از مردم به هر دليل و علت با اينها به اندازه‌اى مخالف نيستند که نتوانند تحملشان کنند. د) راه آزادى راهى بسيار بسيار سخت و پر دست انداز است. از نهضت وبلاگ‌نويسى و وبلاگ‌دارى توقع زياد نداشته باشيم.ه) بايد گهگاه نوشت چون آگاهى بايد داد. اما صد چندان بايد خواند و آموخت و فروتن بود. و) بيش از اينکه عصبى شويم و ناراحت، مهر بورزيم. با بدان مدارا کنيم چه بسا آن کسانى که بد مى‌پنداشتيم، آنقدرها هم بد نبوده باشند.ز) از نمايش سعى مى کنم بپرهيزم. دروغ چرا، نمايش دادن با اسم مجازى به اندازه يک دو ريالى هم ارزش ندارد. ح) اگر کسى به اسامى مستعار حمله مى کند، لابد جنگجوى خوبى است. هيچکس مسئول کارهاى ديگران نيست. جان کلام: وبلاگ شهر جاى خوبى است که ميشود در آن مهر ورزيد و دوست بود و انبساط خاطر داشت. مى دانم که دوستانى با بنده به شدت مخالفند به نحوى که کامنت هم پاى اين مطلب نمى گذارند و پيش خود مى‌گويند او مدتى است که تعادل روحى ندارد. اما تجربه سه سال وبلاگ‌نويسى و وبلاگ‌دارى به من ميگويد که بخوان و گپى بزن و مزاحى بکن و برو و چشم بر ناملايمات بپوش و دل هم بر چيزى نبند. اگر وبلاگت فيلتر شد و حتى اگر تمام نوشته هايت پريد، خم به ابرو نياور. راستش را بخواهيد، بحث و جدى بودن و مته به خشخاش گذاشتن هم به جاى خود، حساسيت بيخود به همه چيز داشتن را (که بلايى است که خودم هم گاهى به آن مبتلا مى شوم) من نمى‌فهمم. در درجه اول به فکر سلامت خود باشيم و ورزش کنيم و به دامان طبيعت برويم و از اين کيبورد و مانيتور لعنتى و اين صندلى نفرين شده که چسب دارد جدا کنيم خودمان را. سالى خوب و توام با موفقيت و سلامت داشته باشيد. بنده جاى دورى نمى روم. منتها مدتى قصد ننوشتن دارم. نه چندان طولانى البته!شاد باشيد و از زندگى لذت ببريد و دم را غنميت شمريد و در نوروز ايرانى يک جاى مجازى هم براى ما آدم مجازى عاريتى (با اسم مستعار!) خالى کنيد. « چون ابر به نوروز رخ لاله بشـسـت » « برخيز و بجام باده کـن عزم درسـت »« کاين سبزه که امروز تماشاگه ماست » « فردا همه از خاک تو برخواهد رسـت »هرروزتان نوروز، نوروزتان پيروز پى‌نوشت: نمى‌دانم مطلب بنده شايد سوتفاهم برانگيخته باشد. نوشتن يا ننوشتن بنده به هيچ وجه ناشى از دلخورى از کسى يا گروهى نيست. هيچ تهديدى هم خوشبختانه از جايى صورت نگرفته است. اين قلم بدست کوچک خاک پاى همه اهالى وبلاگ است و با کم‌کار شدنش چيزى عوض نمى شود و اين شهر بزرگ وبلاگستان از اين آمدن و رفتن‌ها و قبض و بسط‌ها زياد ديده است. باز به قول همان خيام: « زين پيش نبوديم و نبـد هيچ خلـل » « زين پس چو نباشيم همان خواهد بود » خوشبختانه دوستان به غايت چيره‌دستى حرف دل ما را دارند مى‌زنند. کارها هم به قول سعدى بى‌فضول امثال من دارد بر مى‌آيد. پس تنها مى‌ماند وقتى که گهگاه بخواهم نظرى و نکته‌اى که لازم به يادآورى باشد، بنويسم. شايد هم فضولى و گزافه گويى و خطا باشد آن نکته. در هر حال شاد باشيد و پاينده و ايام به کام باد. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Saturday, March 12, 2005 «وبلاگ‌نويس» يا «وبلاگ‌دار»؟ اشاره: جلسه دوم پلتاک نيز برگزار گرديد و در مورد جزييات آن دوستان مطالبى را نوشته‌اند. اما فرض بر اين است که به مطالب و موضوعاتى که در اين جلسات بحث مى شود در وبلاگ‌ها نيز چه قبل از جلسات چه بعد از آن بصورت مکتوب پرداخته شود. با پرداختن به اين موضوعات در خود وبلاگ ها است که ميتوان به تکميل يک بحث مفيد و سازنده اميدوار بود. پس دوستان اهالى وبلاگستان و وبلاگ شهر، بياييم حال که رسانه شخصى يعنى همان وبلاگمان را داريم، آرا خود را مکتوب کنيم و به بحث و داورى بگذاريم. در جلسه دوم پلتاک، بحثى در مورد نادرست بودن استفاده از کلمه «وبلاگ‌دار» توسط دوستانى درگرفت - با کمال شرمندگى نام اين دوستان عزيز دقيقاً خاطرم نيست، احتمالاً آلزايمر گرفته‌ام - با توجه به اينکه بنده حقير سراپا تقصير مدتى است که از اين کلمه گاه و بيگاه استفاده مى کنم، لازم ديدم که ديدگاه خود را در اين مورد عرض کنم. باشد که اين بحث توسط دوستان ديگر پخته‌تر گردد. به نظر من استفاده از صفت فاعلى «وبلاگ‌دار» به معنى و مرادف «دکان‌دار» نيست. اين پسوند بن مضارع «دار»، حامل نوعى مالکيت است که از قضا نشان مى دهد که وبلاگ يک رسانه شخصى است و جز لاينفک هويت نويسنده و صاحب آن (خواه داراى هويت مجازى خواه حقيقى) است. نيک واضح است که صاحب يک وبلاگ تنها در آن نمى نويسد، بلکه آن را مديريت هم مى کند. به عنوان مثال: شکل و شمايل آن را بهبود مى بخشد، نظرات خوانندگان را بررسى مى کند و با آنها در تعامل است و به سايت‌ها و وبلاگ‌هاى ديگر به طور دائمى يا غيردائمى لينک و پيوند برقرار مى‌کند و قس على هذا. يک «وبلاگ‌دار»، وبلاگش را بارها ميخواند. بارها ديده‌ايم که نويسنده يک مطلب در وبلاگ خود بر مبناى هرمنوتيک در مورد مطلب خود نظر مى دهد و با بخش‌هايى از آن مخالفت مى کند، جاهايى را تصحيح مى کند، پى‌نوشت و بعد التحرير مى زند، يا در پست بعدى نظر خود را اصلاح مى کند. پس خواننده اول هر وبلاگ نويسنده آن است که با وبلاگ خود تعامل مى کند. رسانه‌اى مانند وبلاگ پيچيدگى‌هاى خودش را دارد و آشکار است که فعاليت وبلاگى تنها مشتمل بر «وبلاگ نويسى» نيست و حتى گاه همان فعاليت هاى ديگر است که امر خطير نوشتن را تحت الشعاع قرار مى دهد. علاوه بر آن کلمه «وبلاگ‌نويس»، خود حامل سوتفاهمى است. واقع امر آن است که وبلاگ را نمى نويسند. بلکه پست و مطلب و مقاله است که در وبلاگ نوشته مى شوند. همانطورى که «سرمقاله‌نويس» و «مقاله‌نويس» داريم اما «روزنامه‌نويس» نداريم، بلکه از کلمه «روزنامه نگار» استفاده مى کنيم. نيز «مجله‌نويس» و «هفته‌نامه نويس» پاک لغاتى نامانوس و غريبه‌اند. وبلاگ يک قالب خاص نوشتن يا يک سبک هم نيست که آن را همطراز و هم رتبه طنز و داستان کنيم. (مانند «طنز نويس»، «داستان نويس»، «ورزشى نويس» يا «نقد نويس») به نظر مى رسد که در هر حال «وبلاگ‌نويس» مقدارى دچار مشکل معنايى است هر چند که مصطلح شده است. فرض کنيد در مهمانى دوستانه اى نشسته ايد و مثل ما صاحب هويت مجازى هم نيستيد(!) و آزادانه مى توانيد از دوست بغل دستى خود بپرسيد: «شما وبلاگ مى‌نويسيد؟» يا «شما وبلاگ داريد؟». نگارنده گمان دارد که به احتمال قريب به يقين سوال دوم از دوست بغل دستى پرسيده مى شود. به هر حال در کمال تواضع و فروتنى استفاده از کلمه «وبلاگ‌دار» را بر «وبلاگ‌نويس» ترجيح ميدهم. شايد بشود معادل اديبانه‌ترى مانند «وبلاگ نگار» هم پيشنهاد داد، اما به دليل بى‌پيرايگى و بى آلايشى فضاى وبلاگ شهر شايد همان «وبلاگ‌دار» مانوس‌تر باشد. اين نکته هم گفتنى است که در هر حال کلمه «وبلاگ‌نويس» با راه افتادن موج جديد پادکست يا راديوبلاگ در معرض خطر بيشترى قرار مى‌گيرد و لازم است که اهل فن در يافتن کلمه معادل بهترى براى «وبلاگ‌نويس» بکوشند. پى‌نوشت: عملاً شايد به دليل جا افتادن کلمه «وبلاگ‌نويس» تلاش براى جايگزينى کلمه مناسب‌تر به اين سادگى هم ميسر نباشد.\n| Permalink _______________________________________________ Friday, March 11, 2005 روزنامه «نشاط» و رابرت دنيرو اگر همين الان اکبر گنجى را از اوين بيرون بياورند و بگويند هر چقدر دوست دارى عاليجنابان را افشا کن. عباس عبدى را آزاد کنند و بگويند هر چقدر توان دارى از راست حاکم نکته گيرى کن، قوچانى هم داستان هاى پليسى - سياسى بنويسد، بهنود از مشير الدوله و قوام نکته‌هاى جديدى کشف کند، عماد باقى دوباره حقوق بشر و اسلام را آشتى بدهد، نبوى ستون طنز جديدى باز کند و نيک آهنگ کار قوى و خوش آهنگ بدهد، سروش و مجتهد شبسترى و بهاالدين خرمشاهى و کديور مرتب مناظرات عالمانه برگزار کنند، من ميگويم سهل است اگر نورى‌زاده هم با آن خبر آوردن هاى ويژه از نحوه کمپوت آناناس خوردن آقا و غيرذالک صاحب ستون ويژه شود، تقريباً يقين دارم که نشاطى براى خواندن نشاط نيست. اگر فيلم کمدى Analyze that (قسمت دوم آن) را ديده باشيد در آن سکانسى به ياد ماندنى که رابرت دنيرو خودش را به افسردگى شديد زده تا از زندان بيرون بيايد و بيلى کريستال را که روانپزشک است فرستاده اند که او را معاينه کند و باب به هيچ محرکى واکنش نشان نمى دهد و در يک فضاى خيلى کميک بر بر دارد به دوربين نگاه مى کند، از بازى استادانه باب که اتفاقا نقش هاى کمدى را بهتر بازى مى کند که بگذريم، مى خواهم بگويم که مردم ما (لااقل اکثريت قريب به اتفاق مردم شهر هاى بزرگ) بر اين مدارند و به هيچ محرکى پاسخ نشان نمى دهند. به عبارتى خودشان را به افسردگى شديد زده‌اند.\n| Permalink _______________________________________________ Wednesday, March 09, 2005 در حاشيه جدل اخيرابراهيم نبوى قبول کرد که اشتباه کرده است. کارى به عقيده ايشان ندارم که هنوز به نظرش تاج‌زاده و گنجى يکى هستند. عقيده به جاى خودش محترم است. اما به هر حال نبوى قبول کرد که حرکت زشتى کرده بود ولى جبران کرد و از حق نگذريم، بزرگوارانه هم جبران کرد. بنده يک لاقبا هم خودم را وارد معرکه کرده بودم به خاطر اينکه هم گهگاه به اسم س.ع. دشمن شناس مطلبى طنز مى نويسم و هم گاهى به نام پارسا صائبى چيزهايى به نام تحليل و تفسير به خيال خودم قلمى مى کنم. از آنجايى که هر دو اسمى که براى خود انتخاب کرده ام مستعار هستند، خود را کاملاً مخاطب توهين نبوى مى‌ديدم. علاوه بر آن ف.م سخن را فردى توانا و زحمتکش و با وجدان در عرصه وبلاگستان و طنزنويسى قوى مى‌دانم - من هم مثل همه شما شخصاً ايشان را نمى‌شناسم اما او را فردى صادق مى دانم - اهانت بدى به او شده بود و به همه وبلاگ نويسان با اسامى مستعار. عصبانيت از اين بود که نبوى خود از همه نيروهاى اپوزيسيون دارد انتقاد مى کند که چرا چنين هستند و چرا بين هر سه نفرشان سى دفعه دعوا و مرافعه و انشعاب پيش مى آيد و همه دارند همديگر را تضعيف مى کنند و به سمت هم شليک مى کنند اما خودش نيروهاى خودى ضد استبداد و پياده نظام آزادى خواهان و بخش قابل توجه وبلاگنويسان سياسى (يعنى صاحبان اسامى مستعار) را با توپخانه سنگين کوبيد! اين مساله‌اى بود که جاى اعتراض شديد داشت. همين چند روز پيش بود که صاحب وبلاگى که اظهار دوستى و محبت نسبت به بنده داشت، چنان آشى براى ما بار گذاشت و از يک مطلب ناپخته و سرسرى ما که در هر پست هر وبلاگى ميتواند پيدا شود، چنان پيراهن عثمانى درست کرد و اهل انديشه‌اى را ناجوانمردانه کوبيد (و در حاشيه چند متلک آبدار هم نثار ما کرد) که بيا و تماشا کن، با اين حال جوابش نگفتم. هر چند سياهه‌اى طولانى از خطاهاى مشابه در وبلاگ خودش برايش آماده کرده بودم. ميشد جوابش را داد، اما با اين نزاع ها آزادى انديشه تحقق پيدا نمى کند. جدل قلمى اگر براى مباهات باشد مذموم است. مطمئن باشيد که صاحب اين قلم خودش را يک شاگرد کوچک همه طنز نويسان و وبلاگ‌داران و اهل قلم ميداند و با نام مستعار مى نويسد که چيز ياد بگيرد و هيچ منافعى و هيچ منتى هم بابت اين کار خود ندارد و اهل درگيرى براى کسب امتياز هم نيست.باور کنيد که نميتوانم ننويسم و گرنه هيچ نمى نوشتم. نوشتنم کاملاً از همه نظر به ضررم تمام شده است. هيچ منفعتى هم در اين کار نيست جز اينکه به اميد اميدوارم و به همين چند خط دلخوش که براى زادگاهم و سرزمينم کارى کرده باشم. شما اگر راه بهترى سراغ داريد به ما هم بفرماييد، دستتان را مى بوسم. اما سوالى مى ماند و آن هم اين است که مستعار نويسانى چون بنده به چه جرمى هر روز بايد کوبيده شوند؟ 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Monday, March 07, 2005 چند خط ديگر براى ابراهيم نبوى هر طورى حساب کردم ديدم که اين چند خطى که نوشتم براى هجو نامه ابراهيم نبوى کافى نيست. هر چه فکر مى کنم ميبينم چطور مى شود که يک نويسنده طنزنويس آنقدر وقيح باشد و صدها طنز نوشته قوى و عالى ف.م سخن را ناديده بگيرد به خاطر آدمى به اسم تاجزاده که ناگفته هاى انتخابات مجلس ششم را وجه المصالحه آزادى خود قرار داده و به جاى او جوانان بى گناه را مى گيرند و زندان مى کنند، بدترين توهين را به يک طنز نويس مخلص و باانصاف و به همه وبلاگ نويسان با اسامى مستعار کرده باشد. واقعا بايد تسليت گفت و بايد براى ابراهيم نبوى شفاى عاجل درخواست کرد. چطور جناب نبوى آن روز که «امروز» بوديم، مرحبا مى زديد و مى گفتيد: «پشت هزاران اسم پنهان شده ايم» اين روز ها اگر به رييس جمهور دروغگو بگوييم بالاى چشمت ابرو است يا براى حضرت تاجزاده طنز بنويسيم ميشويم «شومبول»؟ خجالت بکشيد آقاى نبوى! آرى نبوى و نبوى ها بدانند که وبلاگ نويسان با اسامى مستعار بى اجر و مزد و منت، کار و کاسبى ايشان را کساد کرده اند و جلوى زد و بند هاى حضرات را گرفته و موى دماغ آنها شده اند. هر کس به جنگ وبلاگ شهر برود خودش را به لجن کشيده است. عصر جديدى آغاز شده است و دوران رجز خوانى نويسندگان دوم خردادى مدت ها است که به سر آمده است. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ مواظب خودتان باشيد، نبوى آمد! ابراهيم نبوى عصبانى است. من تنها آرزومندم که زودتر دماى بدنش و حوالى مرکز ثقلش به حال عادى برگردد و اين خودش باشد که اول فکر کند بعد بنويسد. چون مطلبى که نوشته و به همه تاخته اصلاً طنز نيست، هجونامه يک آدم عصبى و مستاصل و نااميد است.ضمنا چون بنده تاچ ريتم پايين است به اندازه کوپنم حرف ميزنم چون ممکن است استاد نبوى غضب بفرمايند و اينبار به جاى کلمه مودبانه «شومبول»، امثال بنده وبلاگ نويسان صاحبان اسامى مستعار را چيزى بدتر خطاب کنند. روز خوبى داشته باشيد و از ديوار شکسته و زن سليطه و طنزنويس نااميد آنهم از نوع خاتمى‌چى اين روزها پرهيز کنيد.\n| Permalink _______________________________________________ Saturday, March 05, 2005 حاشيه‌هاى برنامه پالتاک اهالى وبلاگ- عليرضا تمدن به خوبى جلسه را اداره کرد. البته واقعاً تحت استرس بود و چنين کارى آنهم براى تجربه اول همه ما به عنوان اولين گردهمايى وبلاگ داران و ناشناخته بودن فضا بسيار کار سختى بود. به نظر من عليرضا به خوبى و با حوصله و تسلط کارها را پيش برد. آخر ماجرا که گفت بايد برود و اداره جلسه را به بقيه مديران جلسه سپرد، ماجرا از نظر ما طنزنويس هاى وبلاگستان که مرض ديدن جنبه هاى کميک قضايا را داريم مثل کارهاى کروبى در جلسات حساس مجلس ششم بود که وقتى خسته ميشد مى گفت: «اگه من اينجا سکته کنم جواب عيال (فاطى خانم) رو کى ميده آخه؟!» - آليوس عزيز فانوس هم به عنوان يکى از مديران و گردانندگان فنى خوش درخشيد و مدام در پشت صحنه در حال فعاليت بود. آخر سر هم بعد از پايان مراسم موسيقى‌هايى دبش از رامازوتى و بوچلى گذاشته بود! آنهم با سردرد فراوانى که داشت. خسته نباشد. - ناصر خالديان عزيز بدجورى لهجه لطيف کردى داشت. ايشان به عنوان پيشنهاد دهنده اصلى بار سنگينى به دوش کشيد. بر همت او درود مى فرستم. همينطور بقيه دوستان صحنه گردان، خيلى زحمت کشيدند. - مرتب تکرار مى شد که «مايک را بگيريد»، اول مى خواستيم تذکر آيين نامه اى بدهيم که مايک را که مدتها است گرفته اند و به جرم سو استفاده از کودکان و لالايى خواندن زير گوش آنها(!) محاکمه خواهند کرد، بعداً توطئه‌سنج‌مان به سبک و سياق حسين بازجو به کار افتاد که نکند مايک همان کسى است که بين لنگلى و پراگ و بروکسل در مسافرت است و «چمدان دلار» را جابجا مى کند(!) به خصوص که عليرضا تمدن عزيز هم در اواخر جلسه به طرز مشکوکى يکدفعه احساس خستگى کرد و رفت! نمى دانم عليرضا چمدان را به کجا برد؟!! ما که از «چمدان ريال» و «پسته خندان» داخل ايران که اين روزها حرف و حديث بر سر آن زياد است محروميم، لااقل ما را از آن چمدان سبز محروم نکنيد! ما در آخر جلسه رفتيم پشت تريبون و با بيان اين مطلب يک گوشه‌اى براى تغيير حال و هواى جمع زديم. به هر حال با عرض معذرت از همه دوستان. - بعضى از عزيزان هم تا آنجا که من يادم هست صحبت نکردند، مثل ف.م سخن، مسعود برجيان، شبح، مهشيد (اگر اشتباه نکنم) و فرهاد رجبعلى. دوستان ديگرى هم بودند که ترجيح دادند ناشناخته بمانند. به هر حال شايع شده بود که حسين درخشان هم در جلسه با نام مستعار هست و دارد انتقادها را گوش مى دهد! به هر حال اين هم گفتنى است که حسين درخشان عزيز با اين روندى که در پيش گرفته دارد رو به انزوا مى رود و اين به نفع هيچ کس نيست. - دوستان پن لاگ، توضيحات مفصلى در مورد انجمن وبلاگ نويسان دادند و به نظرم در شکستن فضا عليه اين انجمن کمک خواهد کرد.- سعه صدر و درايت همه دوستان در اجراى گردهمايى به چشم مى خورد. اهالى وبلاگستان (يا به قولى وبلاگ شهر) نشان دادند که از هر مسلک فکرى و عقيدتى که باشند، اهل مدارا و تحمل هستند. اين نمود بسيار اميدوارکننده بود. گفتگوى رودرروى پالتاکى نشان داد که اگر کسانى در وبلاگ خود براى ديگرى خط و نشان مى کشند در هنگام گفتگوى همه‌جانبه نقشى سازنده و مثبت از خود نشان مى دهند. اين مزيتى است که نسل هاى قبلى ما از آن بى‌بهره بوده و هستند و حتى در دنياى مجازى جرات حرف زدن با هم را کمتر دارند. بايد بابت اين شجاعت به همه عزيزان تبريک گفت. در لحظات پايانى جلسه که با مجيد زهرى مشغول گفتگو بودم از اينکه نظرات نهايتاً جمع بندى نشد، انتقاد داشتم ولى ايشان از آرامش و بدون مشکل برگزار شدن جلسه خوشحال بودند و واقعاً جاى خوشحالى هم داشت. به کل قبض همه به بسط تبديل شد._________________________________پى‌نوشت يک: خداى نکرده قصد کنايه زدن به صداى دلنشين ناصر خالديان عزيز نبود. به هر حال هميشه از مصاحبت با مردم دوست داشتنى و مهربان و اهل فرهنگ کردستان، استفاده کرده‌ام. پى‌نوشت دو: حسين درخشان عزيز، ظاهراً به دليل بيمارى نتوانسته‌اند در اين جمع حاضر شوند. به هر حال براى آقاى درخشان بهبود سريع آرزومندم. نکته‌اى را هم که نوشته بودم، کلى است و مستقل از آمدن يا نيامدن ايشان، ولى باز اميدوارم که اين نکته هم يک پيشداورى عجولانه بوده باشد. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ سخنى پيرامون پالتاک امروزدوستانى عزيز تا ساعاتى ديگر قصد برپايى کنفرانسى در دنياى مجازى بين وبلاگ نويسان دارند. به هر حال نفس گفتگو و مذاکره و برطرف کردن اختلافات کارى درخور و شايسته است. همينکه اين قبيل کنفرانس هاى پالتاکى به اتخاذ تصميماتى عملى در مقابل مسائل و موانع مشترک که در صدر آنها سانسور و ساير موانع آزادى بيان در دنياى مجازى است، منجر گردد بسيار جاى اميدوارى است. دوستان عملگرا و فنى معمولاً با شور و هيجان ايده‌اى خوب را مطرح مى کنند و آن را به شتاب مى خواهند عملى کنند. اميدوارم که اين حرکت جنبه هاى احساسى اندکى داشته و در کار خود موفق باشد. بعد از پالتاک: واقعاً جلسه قابل قبول و خوبى بود، هر چند مى شد روى جمع بندى بيشتر کار کرد. اما همينقدر که فضا احساسى نبود و واقعاً درايت همه شرکت کنندگان و مديريت قابل قبول گردانندگان عزيز در نهايت باعث شد که استارت خوبى زده شود. در اين مورد خواهم نوشت. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ ياد و خاطره «پير محمد احمد آبادى» گرامى باد\n| Permalink _______________________________________________ Thursday, March 03, 2005 ما هم عضو پن‌لاگ شديمبه هر حال به درخواست بنده براى عضويت در پن لاگ بعد از ماهها، ترتيب اثر داده شد. گمانم بر اين است که دوستان پن لاگ و شوراى محترم دبيران گرفتارى هاى زياد دارند و به همين خاطر روند عضويت در کانون وبلاگ نويسان طولانى بوده است. به هر حال براى اين اقدام دلايل خود را دارم و از آن ناراضى نيستم و معتقدم که تا زمانى که ما کار جمعى نکنيم هيچ کارى به سامان نخواهد رسيد. کار جمعى کردن هم اين نيست که هر روز را به مخالفت و ايراد گيرى و نظردادن هاى بى فايده تلف کنيم، چه بسا گاهى سکوت و همراهى نشانه بلوغ و پختگى باشد چه در درون يک جمع چه در بيرون. به هر حال درخواست عضويت بنده محصول اين جمع بندى است که وبلاگستان نيازمند يک کانون براى دفاع از حقوق حقه و مسلم و حمايت از وبلاگنويسان دربند و مبارزه با موانع آزادى بيان است. گروه و جمعى را بهتر و دموکراتيک تر از کانون وبلاگ‌نويسان نمى شناسم. با دوستان چپى و سرخ عزيز هم گرچه گاهى اختلاف نظر دارم اما معتقدم که به هر حال بايد رفت و سهم ناچيز خود از حمايت از اين تشکل با اساسنامه اى دموکراتيک را پرداخت. ما هم پن لاگى شديم و فقط براى حمايت و جلب نظر عده اى از دوستان بخش سياسى وبلاگستان به اين جمع آمده ام. به همه دوستان توصيه مى کنم که به اين جمع بپيوندند. اختلافات را کنار بگذاريم. 0 Comments\n| Permalink _______________________________________________ Wednesday, March 02, 2005 جناب وزير اينگونه فرمودند آنها که هنوز فکر مى کنند ايران به دنبال سلاح هسته اى نيست و تنها به دنبال تکنولوژى اتمى و استفاده صلح آميز از آن است، صحبتهاى آقاى شمخانى وزير دفاع را بخوانند و بعد هر طور که دوست دارند فکر کنند: «سياست جمهوري اسلامي ايران، سياست درون‌سازي است و ما براي حل اين مشكل آماده‌ايم كه پيمان دفاعي عدم تعرض و امنيت و عدم واگذاري پايگاه‌ها به كشورهاي بيگانه به‌منظور حمله به كشور ثالث را با كشورهاي منطقه امضا كنيم.»«امروزه توانايي هسته‌اي ايران نه‌تنها تهديدي عليه امنيت منطقه نيست بلكه مي‌تواند عاملي قدرتمند و بازدارنده براي امنيت منطقه‌اي باشد.»نکته: اين مطلب را به نقل از سايت ايران امروز آورده‌ام. اين سايت نيز به خبرگزارى ايلنا ارجاع داده است. البته نتوانستم اصل خبر را در خبرگزارى هاى داخلى پيدا کنم. امکان دارد که صحبت هاى وزير دفاع از نوع تير دررفته از کمان بوده و به صلاحديد مقامات آن را برداشته اند. چه جناب وزير در اين صحبتهاى نابجا و افشاگرانه(!) سوابق زيادى دارند. 0 Comments


معرفی رسمی مرسدس بنز اسپرینتر الکتریکی - فروشگاه های میهن\nبه گزارش فروشگاه های میهن، خاتمه مرسدس بنز با معرفی نسخه تمام الکتریکی ون اسپرینتر سبد محصولات تجاری خود را تنوع بخشید. این خودرو جایگزین بزرگ تری برای ون کنونی ویتو الکتریکی می باشد.\nبه گزارش خبرنگار ، پایان مرسدس بنز با معرفی نسخه تمام الکتریکی ون اسپرینتر سبد محصولات تجاری خود را تنوع بخشید. این خودرو جایگزین بزرگ تری برای ون کنونی ویتو الکتریکی می باشد.\nمرسدس این خودرو را با دو باتری 55 یا 41 کیلووات ساعتی عرضه می نماید. مدل مجهز به باتری بزرگ تر برد حرکتی 168 کیلومتری داشته و حداکثر ظرفیت بارگیری آن 891 کیلوگرم است. مدل دارای باتری کوچک تر تنها 115 کیلومتر شعاع حرکتی داشته، ولی می تواند محموله هایی تا 1045 کیلوگرم وزن را حمل کند. قوای محرکه الکتریکی این خودرو همان ظرفیت بار مدل های درون سوز را ارائه نموده است. فضای حمل بار اسپرینتر الکتریکی برابر با 10.5 مترمکعب می باشد.\nصرف نظر از نوع باتری، اسپرینتر الکتریکی از یک پیشرانه الکتریکی با قدرت 114 اسبی و گشتاور 295 نیوتون متری سود می برد. از آنجایی که هدف مرسدس از فراوری این خودرو کاربری های تجاری ناوگانی است بنابراین به خریداران اجازه می دهد حداکثر سرعت خودرو را بین 80، 100 و 120 کیلومتر در ساعت انتخاب نمایند.\nبه منظور افزایش هرچه بیشتر محدوده حرکتی، رانندگان می توانند چهار سطح ترمز احیا شونده را انتخاب نمایند. چندین حالت رانندگی نیز برای بهبود راندمان خودرو وجود داشته که شامل تنظیم سیستم تهویه مطبوع برای مصرف کمتر انرژی است.\nبه منظور یاری به تصمیم گیری مشتریان در انتخاب محصولی صحیح، مرسدس ابزار هایی را برای خریداران اسپرینتر الکتریکی در نظر گرفته که با آن می توانند در هزینه های خود صرفه جویی نمایند. این شرکت همچنین سرویس هایی برای احتیاج های شارژ در تأسیسات کمپانی می باشد.\nانتشار: 26 بهمن 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: mihanshops.ir شناسه مطلب: 47\nبه "معرفی رسمی مرسدس بنز اسپرینتر الکتریکی" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "معرفی رسمی مرسدس بنز اسپرینتر الکتریکی"\n60 ترفند فوق العاده در عکاسی که جای دیگری نشنیده اید (قسمت دوم)\nمطابق با ماده 20 قانون ثبت احوال کشور، شرایطی درخصوص تغییر نام وجود دارد که فرد با داشتن شرایط مشخص شده می تواند درخواست تغییر نام خود را بدهد.


عرضه بلوبری - مرکز خريد و فروش میوه استوایی | استوایی ها\nبلوبری تازه اعلا یکی از بهترین میوه هایی است که در بعضی از استان های ایران تهیه شده و در بازار های سرتاسر ایران به فروش میرسد.این میوه به شکل های مختلفی در بازار عرضه میشود. این محصولات می تواند به عنوان یک میان وعده استفاده شود. بلوبری تازه کیلویی به صورت عمده و جزئی به فروش میرسد که قیمت عمده آن بسیار مناسب تر و ارزان تر می باشد. عرضه بلوبری تازه کیلویی در بازار به صورت آنلاین می باشد و خریداران می توانند به فروشگاه های اینترنتی مراجعه کنند تا با قیمت ارزان تریآنها را تهیه کنند.\nخواص بلوبری برای کاهش التهاب\nبلوبری میوه ای شیرین و منبع غنی از فیبر است که متعلق به خانواده توت ها می باشد و دارایطبع سردی می باشد که در زمره میوه های تابستانی قرار می گیرد. محصولات مورد نظر منبع غنی از ویتامین ها و مواد مغذی می باشد که می تواند بیماری ها را درمان کند. با افزایش سطح آگاهی افراد در مورد خواص بلوبری می توان گفت که روز به روز بر سطح تقاضای خریداران افزوده می شود.\nاز فواید عالی بلوبری درمان التهاب است که می تواند حساسیت های پوستی را کاهش دهد. این مشخصه به خودی خود بازار فروش عالی را برای این میوه به وجود می آورد تا شرایط برای سوددهی تولید کنندگان نیز به حداکثر برسد. بازار فروش بلوبری بسیار عالی می باشد و با این وجود خریداران می توانند به صورت آنلاین این محصولات را خریداری کنند.\nبلوبری عمده و کلی به فروش گذاشته می شود، زیرا افراد زیادی برای خرید اقدام می کنند و می خواهند تا بهترین را خریداری کنند. در بازار شهر های مختلفی ترتیب خرید و فروش داده می شود تا افراد در زمان کمتری آنها را تهیه کنند.\nپخش مستقیم بلوبری تازه\nبلوبری تازه در بیشتر شهرهای ایران تولید میشود چرا که طرفداران زیادی دارد، محصولات مورد نظر از طعم بی نظیری برخوردار هستند و از بهترین مواد اولیه تهیه می شوند. علاوه بر بلوبری تازه بلوبری خشک شده نیز در بازار وجود دارد که طرفداران خاص خود را دارد و با قیمت های متفاوت به فروش میرسد که قیمت هر بلوبری بستگی به کیفیت و طعم و مزه ی آن دارد.\nافرادی که چاق هستند بیشتر از این نوع محصولات استفاده میکنند چرا که کمک زیادی برای کاهش وزن میکند و فیبیر فراوانی دارند. این خوراکی خوشمزه به صورت کلی و جزئی روانه بازار می شوند تا خریداران با توجه به شرایط اقتصادی و سلیقه خود بتوانند از آنها استفاده کنند. از دیگر خصوصیات این محصول می توان به این موارد اشاره کرد که تولید کنندگان برای آنکه بتوانند بیشترین میزان محصول را در کمترین زمان ممکن تولید و به بازار عرضه کنند.


بایگانی‌های مرکز صادرات رب گوجه فرنگی | پخش رب گوجه فرنگی ناب\nخانهمرکز صادرات رب گوجه فرنگی\nصادرات رب گوجه فرنگی به روسیه | مرکز صادرات رب گوجه فرنگی به روسیه\nصادرات رب گوجه فرنگی به روسیه از برند معتبر ما با مناسبترین قیمت و بهترین شرایط حمل و نقل انجام میشود.\nبرند ما با تولید سالانه هزاران تن رب گوجه فرنگی با کیفیت مشتریان زیادی را در داخل و خارج کشور نیز جذب میکند.\nمشتریان عزیز میتوانند با مراجعه به سایت برند ما نیز نسبت به خرید و یا ثبت سفارش اقدام نمایند.\nصادرات رب گوجه فرنگی به رووسه و دیگر کشورهای همسایه نیز موجب رونق اقتصادی مزرعه داران و تاجران شده است.\nما با بسته بندی عالی و باکیفیت و طبق بریکس کشور هدف نیز رضایت مشتریان را جلب میکنیم.\nجهت خرید و ثبت سفارش با شاور مجرب ما نیز در ارتباط باشید.\nما بهترین ها را برای شما میخواهیم.!!!\nانواع برندهای رب گوجه فرنگی صادراتی\nکشور ایران به دلیل داشتن تنوع آب و هوایی و به لطف ۴ فصل بودن نیز جزو کشورهای برتر صادر کننده رب گوجه فرنگی قرار دارد.\nصادرات رب گوجه فرنگی موجب رونق اقتصادی بین مزرعه داران و تاجران رب گوجه فرنگی شده است.\nدر ایران برند های مختلفی در زمینه تولید وپخش رب گوجه فرنگی فعالیت دارند .\nاز انواع برندهای صادراتی میتوان به چین چین و تبرک و … نیز اشاره نمود.\nرقابت بین برندها در برسر کیفیت و میزان غلظت رب یا بریکس طبق کشور هدف و نحوه بسته بندی میباشد.\nصادرات رب گوجه فرنگی به روسیه همواره از برند ما به بهترین نحو ممکن امکان پذیر است.\nانتخاب بهترین نوع رب گوجه فرنگی صادراتی\nکشورهایی خواهان رب گوجه فرنگی با بررسی مشخصات رب در سایت برند ارائه دهنده و مقایسه بین دیگر برندها همواره نیز خرید خود را انجام میدهند.\nبهترین رب گوجه فرنگی از نظر هر شخصی دارای ویژگی های متفاوتی میباشد.\nو فاکتورهای هر شخص با دیگر افراد متفاوت است.\nانتخاب بهترین نوع رب گوجه فرنگی همواره با توجه به طعم رب نیز امکان پذیر است.\nما با طعمی عالی در رب های گوجه فرگی تولید شده در برند خود نیز چاشنی غذاهای شما را کامل میکنیم.\nبرای هر بانو رنگ رب گوجه‌فرنگی بسیار مهم است تا در کنار طعم عالی غذا، رنگ آن نیز زیبا باشد.\nما با بررسی تمام جوانب نیز بهترین رب را برای شما تولید کرده ایم.\nتولیدکننده رب گوجه فرنگی صادراتی به روسیه\nتولیدکننده رب گوجه فرنگی طی مراحل و پروسه ای عالی و با دستگاه های تمام اتوماتیک بهترین رب گوجه فرنگی برای صادرات به روسه و دیگر کشورها آماده میسازد.\nگوجه فرنگی معمولاً برای تولید رب پردازش می شود .\nخط پردازش به طور عمده شامل پنج قسمت است:\nبخش گوجه فرنگی تازه\nبخش قبل از شستشو و مرتب سازی.\nبخش پاستوریزه کردن یا عقیم سازی بخش پر کردن آسپتیک.\n(این سیستم و روند عمدتاً از سیستم تخلیه ، سیستم انتقال هیدرولیک ، بلند کردن سطل ، سیستم شستشو و مرتب سازی ، سیستم خرد کردن ، سیستم پیش گرمایش ، سیستم پالپ و پالایش ، سیستم تبخیر و غلظت ، سیستم استریل کننده ، سیستم پر کردن آسپتیک تشکیل شده است.)\nبرند ما با تولید بهترین رب صاراتی همواره رضایت مشتریانی را که در روسیه هستند را جلب نموده است.


داستان مسلمان شدن این جوان را بخوانید | | اصلاح نت\nخانه/مقالات/داستان/داستان تازه مسلمانان/داستان مسلمان شدن این جوان را بخوانید\nداستان جوان (کورد) توبه کار\nقبل از آغاز سخن سپاس و ستایش شایسته آن پروردگاری است که چنین نعمتی به من بخشید ومرا از عمق تاریکی ها به نور و روشنایی بی همتا رسانید.\nاسم من کارزان محمد علی است و اهل اربیل هستم . در خانواده ای مسلمان چشم به جهان گشوده ام و دارای چهار برادر هستم، وضعیت مالی و اقتصادی امان معمولی است.\nدرسال۲۰۰۲ میلادی مانند خیلی دیگر از جوانان این مملکت از کوردستان راهی خارج شدم ؛ ابتدا به ترکیه (استانبول) رفتم و حدود یک ماه آنجا بودم؛ سپس راهی نروژ شدم.\nدر آنجا با چند نفر آشنا شدم، یکی از آنان شخصی بود به نام داود؛ او از کوردهای ایران و یهودی مذهب بود! حدود ۲ ماه فقط سرگرم عیاشی بودم، یکی از روزها به پیشنهاد “داود”، به دیدارچند نفر که از کوردهای ایران که وابسته به سازمان جاسوسی اسرائیل( موساد ) بودند رفتیم؛ دو نفر دیگر که از کوردهای دیاربکر هم آنجا بودند…..\nچنان براعتقادات من تاثیر گذاشته بودند که دیگر بویی از ایمان و باور و پایبندی به مذهب در وجودم نمانده بود! مخصوصا که بیشتر دین اسلام را مورد تاخت و تزشان قرار می دادند و مدام می گفتند: آیین های دیگر غیر از اسلام چندان برای ما اهمیت ندارند و تنها “اسلام” که دینی یکتا پرستی است را باید مورد انتقاد قرار داده و به چالش بکشیم و از یکدیگر می خواستند که حملاتتان را فقط بر آن تمرکز کنید!؟ چون تا زمانی که یک مسلمان در جهان باقی بماند ما نمی توانیم به اهدافمان برسیم !\nآنان همواره می گفتند: نگذارید کورد و ترک و عرب هم پیمان شوند و مدام فتنه بسازید!\nمن هم که به شدت تحت تاثیر آنان قرار گرفته بودم برای تبلیغ افکار کومونیستی در بین کوردها دست به کار شدم!!\nبار اول بابت تبلیغ افکار سکولار و کومونیستی به هر کدام از ما پولی دادند و از ما خواستند که کامپیوتر و خط اینترنت تهیه کنیم و همچنین ترفندهای زیادی را جهت نفوذ در مردم مسلمان کورد به ما آموزش دادند!\nاولین پیجم را با نام ” ضد اسلام” Dije islam ( دژی ئیسلام ) باز کردم و با مسلمانان برای بحث و مناظره دست به کار شدم!\nآنان به ما می گفتند: اگر هنگام مباحثه ، کلمات کفرآمیز را بر زبان جاری کنید ، مسلمانان از ادامه مباحثه با شما سرباز می زنند و فرار می کنند! چون آنها از کفر متنفرند!\nروزی از روزها به سخنرانی استاد محمد عبدالرحمن عریفی که یکی از دعوت گران نامی عربستان سعودی است گوش دادم …\nاومی گفت: من همه را به مناظره فرا می خوانم و اعلام می کنم در تمام دنیا عالم و دانشمندی را پیدا نمی کنید که از دین اسلام بر گشته باشد(مرتد شده باشد)!؟\nمن این مطلب را به آن مجموعه جوان کومونیست و مزدور موساد رساندم که در واکنش از من خواستند سایتی را باز کنم با نام “عالمان از دین برگشته” پس سایتی را با نام (azizmelag)\nعالمان از اسلام بر گشته راه اندازی کردم!\nبیش از یک ماه و نیم گذشت وبالاخره یک نفر پیغامی برام فرستاد ؛ او خود را با نام ابراهیم اسلامی به من معرفی کرد ؛ او اهل اربیل (هه و لیر) کوردستان عراق بود.\nابراهیم با دیگر مسلمان هایی که تا آن زمان با آنان مناظره نموده بودم متفاوا بود ، او بسیار صبور و باتحمل بود؛ ۳ روز با من به مناظره پرداخت…\nدو موضوع او بسیار برمن تاثیر گذاشت:\nاول؛اینکه من به او گفتم: ما با دانش با شما می جنگیم، ما ماشینهای کولر دار و آخرین سیستم زیر پا داریم و شما هنوز هم شترسواری می کنید! کدامشان بهترند؟\nاو در جوابم گفت: قطعا ماشین کولر دار.\nسپس گفت : ۱۵۰۰ سال قبل کسانی گفتند خدا وجود ندارد!\nگفتم : بله درست است .\nگفت : ۵۰۰۰ سال قبل هم عده ای می گفتند: خدا وجود ندارد ! درست است ؟\nگفت : آیا آن موقع ماشین پیشرفته و کولر دار وجود داشت ؟\nگفت : تکنولوژی چطور؟\nگفتم : خیر !\nگفت :پس چرا می گفتند خدا وجود ندارد ؟\nچون پاسخی نداشتم پس سکوت کردمفت : پس نتیجه می گیریم که کفر و انکار خدا از قدیم بوده است ! درست است برادرم؟!\nمن که پاسخی نداشتم پس بر آشفتم و شروع کردم به فحش و ناسزا و کفر گویی!\nاما سخنانش در وجودم سؤالاتی برانگیخت!\nسپس ابراهیم اسلامی برایم یک ویدیو فرستاد که تاثیر به سزایی بر من گذاشت.\nحدود ۱۰ ماه -از انحراف من – گذشته بود؛ پدر و مادرم بامن حرف نمی زدند؛ ولی با برادرانم تماس داشتم، آنهم فقط برای اینکه شاید بتوانم از راه اسلام بدرشان کنم !!\nشبی در خواب دیدم که ۵ مرد ریش سپید با من بحث می کردند و می گفتند : چرا نماز نمی خوانی ؟ چرا توبه نمی کنی ؟\nیک مرتبه کسی دست بر شانه ام گذاشت و گفت :بلند شو توبه کن و نمازت را بخوان !\nگفتم: این شخص کیست ؟ با لبخند گفتند : او حضرت محمد(ص) است و می فرماید : پدر و مادرت خیلی برای هدایت یافتنت دعا کرده اند پس به او بگویید: توبه نموده و از گذشته اش پشیمان شود که خداوند او را بخشیده است! (ان شاءالله).\nناگهان از خواب پریدم، نگاهی به ساعت کردم موقع نماز صبح بود؛ مسجد برادران ترک زبان به ما نزدیک بود، به آنجا رفتم و سر به سجده گذاشتم تا توانستم گریه گردم. میان نماز گزاران برادران کورد زبانی آنجا بودند که مرا خوش آمد گفتند ، احساس کردم آدم دیگری شده ام!\nدیگر آن انسان سابق نیستم. انگار در یک شب تمام وجودم (۱۸۰ درجه ) دگرگون شده بود!\nاین بود که به کوردستان برگشتم و از آنجا مستقیم به عُمره رفتم، وقتی مقابل کعبه ایستادم لرزه بر اندامم افتاد. گفتم: ای خداوند، رسول الله (ص) مرا فرستاده است!\nمانند کودکی بی اختیار چنان گریه می کردم که چند برادر عرب زبان اطرافم جمع شده بودند و می گفتند این گریه ها طبیعی نیست !\nبه من سلام کردند و گفتند : کورد زبانی ؟\nگفتند : بسیار خوش آمدی\nبرادر ان شاالله خیر است ! این همه گریه چرا؟!\nمن هم گفتم : حدود ده سال کافر و بی دین بوده ام و اکنون برگشته و توبه کرده ام!\nگفتند: هنوز کم گریه کرده ای پس گریه کن برادر؛ و گریه کن!\nیکی از آنان مرا با خود برای صرف غذا به خانه اش برد و مرا بسیار مورد لطف و احترام قرار داد!\nبا هم در مورد تاریخ صلاح الدین ایوبی و تاریخ کورد ها صحبت کردیم …\nدر آخر می گویم :\nان شاءالله تمام کسانی که به راه خطا و اشتباه رفته اند به آغوش اسلام عزیز برگردند به خدا قسم هیچ چیز در زندگی انسان مانند این نیست که با “الله” دوستی کنیم .


ذوب آهن با شکست الکویت به پلی آف صعود کرد - مهر\nبه گزارش خبرنگار مهر، تیم فوتبال ذوب آهن ایران از ساعت ۱۹ امروز سه شنبه در مرحله دوم مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا به مصاف تیم الکویت کویت رفت که این مسابقه در نهایت در وقت‌های اضافه با نتیجه یک بر صفر به سود ذوب آهن به پایان رسید.\nدر این مسابقه اوسا گونا برای تیم ذوب آهن گلزنی کرد.\nکد خبر 4540634\nابیا بووی باکر مدافع میانی اهل نیجریه با عقد قراردادی ۲ ساله به جمع سبزپوشان ذوب‌آهن اصفهان پیوست. ۲۵ تير ۱۳۹۸ - ۱۶:۵۳ استانها اصفهان نظرات - اخبار استانها -\nبه گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، ابیا بووی باکر مدافع میانی اهل نیجریه با عقد قراردادی 2 ساله به جمع سبزپوشان ذوب‌آهن اصفهان پیوست.\nاین بازیکن سیه چرده سابقه بازی در تیمهای کشور مالت و کویت را در کارنامه دارد تا پس از پیوستنش به خط دفاعی ذوب‌آهن خیال منصوریان از بابت خط دفاعی ذوب‌آهن راحت شود.\nرویارویی حریف ذوب‌آهن با بولتوننژادمهدی: تمام تمرکز ذوب‌آهن روی شکست دادن الاتحاد است/ تیم ما به بازیکن خاصی نیست و راه خود را ادامه می‌دهداصفهان| به ذوب‌آهن نگاه ملی نمی‌شود؛ خلعتبری از هفته پنجم برمی‌گردد\nگفته می‌شود یک مهاجم اهل کشور نیجریه نیز در حال مذاکره با ذوبی‌ها است تا در صورت توافق قرارداد خود را با این تیم منعقد کند.\nتیم فوتبال ذوب‌آهن اصفهان در مرحله یک هشتم نهایی رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا چهاردهم مرداد ماه به مصاف الاتحاد عربستان خواهد رفت.\nکلیدواژه: تیم الکویت\tتیم فوتبال ذوب آهن اصفهان\tلیگ قهرمانی فوتبال آسیا\nمنبع این خبر، وبسایت www.mehrnews.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۲۷۲۴۰۲۳ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.


دستور رییسی برای مانع زدایی از تولید | رییس جمهور با تاکید - خبر آنلاین\nرییس جمهور با تاکید بر اهتمام جدی دولت برای تحقق عملی دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی در زمینه مانع زدایی از تولید و پشتیبانی ها، گفت: بسته پیشنهادی وزارت صنعت، - معدن و تجارت در زمینه رفع موانع تولید باید به سرعت تصویب و اجرایی شود.\nبه گزارش سایت قطره و به نقل ازخبرآنلاین و به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، در جلسه ستاد هماهنگی اقتصادی دولت که شب گذشته با ریاست آیت الله سید ابراهیم رییسی برگزار شد، وزارت صنعت، معدن و تجارت گزارشی شامل پیشنهادهای مدون28 ماده ای برای رفع موانع تولید ارائه کرد.\nمحورهای اصلی این پیشنهادها که حاصل هم اندیشی و تعامل با ذی نفعان و دست اندرکاران بخش تولید است، در پنج حوزه تامین مالی، مالیات، تامین اجتماعی، زیر ساخت های تولید و کسب و کار تدوین شده که در جلسه مورد بحث و بررسی قرار گرفت.\nرییس جمهور در جلسه ستاد هماهنگی اقتصادی دولت بر اهمیت رصد مستمر تمام ابعاد اقتصاد کلان همراه با تحلیل وضع موجود تاکید و خواستار اتخاذ سیاست های متناسب همراه با برنامه ریزی و اجرای هماهنگ و سریع در بخش های مختلف شد.\nبیشتر بخوانید: توضیح رییسی درباره منظور خود از به زودی در وعده پایان تورم رییس جمهور به کدام پشتوانه ای از رشد8درصدی اقتصاد سخن می گوید؟ رییسی با تاکید بر اهتمام جدی دولت برای تحقق عملی دیدگاه رهبر معظم انقلاب ا


مهارت های داستان نویسی - فصل اول - سایت داستان کوتاه و رمان باغ استور مقالات تخصصی ادبی\nخانه » مهارت های داستان نویسی – فصل اول\nبا دوستان محرمش این داستان بماند (خواجوی کرمانی)\nهر چند این جزوه برای عزیزان مبتدی تا سطح متوسط داستان نویسی نوشته شده است، اما نکته ای مهم را اشاره می کنم که بهتر است در ابتدای کار، هنرجوی گرامی بداند.\nکارگاه های شعر و داستان نویسی که امروزه بیشتر وسیله ای برای کسب درآمد نویسندگان و منتقدان شده است (که اصلا مورد منفی ای نیست ) ، بیشتر از آنکه هنرپژوه را داستان نویس کند، در واقع مقداری علم ادبی و مصالح اولیه را در اختیار هنرپژوه می گذارد. متاسفانه این دید پیش آمده است کسی که کلاس و کارگاه داستان نویسی می رود، حتما پس از طی مدت زمانی نویسنده ای خوب خواهد شد! این حرف و این تفکر اشتباه است.\nکارگاه های داستان نویسی پس از پرداختن به اصول اولیه و به اصطلاح مصالح کار داستان نویسی، باید بعد از چند ترم، تبدیل به کارگاه های مطالعه و نیز نقد شود. توجه به نقد (چه نقد هایی که به داستان نویس و کارش وارد می شود و چه نقد هایی که روی آثار دیگران می شود) باعث پیشرفت اصلی نویسندگی خواهد شد.\nداستان نویس و کمی عمومی تر، نویسنده، باید آنقدر بنویسد و نقد شود، آنقدر شکست بخورد و تجربه کسب کند، تا تبدیل به یک نویسنده خوب و قوی شود.\nهر چند کلاس های داستان نویسی را می توان لازم دانست و مؤثر اما آنچه که بیش از همه اهمیت دارد ذوق و استعداد فرد و البته پی گیری مداوم داستان نویسی است. بوده اند کسانی که هیچ استعدادی در این زمینه هنری نداشته اند اما با تلاش و پشت کار به درجات خوب و بالایی رسیده اند اما شاید اگر! این افراد استعداد حقیقی خود را پیدا می کردند و همین پشتکار را داشتند در جاهای دیگر مفید تر بودند. نه تنها در داستان نویسی بلکه در سایر کارها و رشته های هنری و غیر هنری این نکته دارای اهمیت بسیار می باشد.\nجانِ کلام آن است که اگر فکر می کنید استعدادی دارید تا انتها آن را دنبال کنید و اگر فکر می کنید در این زمینه استعدادی در شما نیست، از همان ابتدا به سراغ علاقه و استعداد خود بروید. قطعا با ارزش تر از زمان و استفاده صحیح از آن چیزی نیست.\nاینقدر آیینه نتوان شد که حیرانیم ما!\nمعمولا به آثاری که در آن ها تاکید بر حوادث خارق العاده بیشتر از تحول و تکوین آدم ها و شخصیت هاست قصه می گویند.\n«قصه» ، روایت ساده و بدون طرح (Plot) و نقشه ای است که اتکای آن به طور عمده بر حوادث و «توصیف» است و خواننده یا شنونده هنگامی که آن را می خواند یا بدان گوش فرا می دهد به «پیچدگی خاص و غافلگیری و اوج و فرود مشخصی » بر نمی خورد .\n*حوادث، عوامل و سازنده اصلی قصه هستند. گسترش و پرداخت شخصیت و قهرمان در قصه بسیار کم و ناچیز صورت می گیرد.\n*قصه های عامینه اغلب ساده و ابتدایی هستند . بافت زبانی آنها، یک بافت نَقلی است و از اصول زبانی منظمی پیروی نمی کند و درواقع قصه همان مواردی است که در زمان های گذشته به آن افسانه ، حکایت ، اسطوره و مواردی اینچنینی می گفته اند.\nرمانس در واقع از فرانسه قرن دوازدهم رونق می گیرد که در ابتدا به صورت شعر بوده و سپس به صورت نثر عمومیت پیدا می کند.\nآنچه در رمانس برجسته است، نشان دادن عظمت و شکوه شوالیه گری است و بر خلاف «حماسه» فقط به جنگ اختصاص ندارد و بیشتر از خیال نشأت می گیرد و برای سرگرم کردن است.\nدر رمانس ها گاه مطالب و آمیزه های عاشقانه را می توان دید. همچنین مبارزه افراد با جادوگران و افراد شرور جایگاه ویژه ای در رمانس ها دارد.\nبر خلاف حکایات و پندها، رمانس ها به ندرت دارای مضامین اخلاقی هستند.\n( از معروف ترین رمانس ها می توان به تریستان و ایزوت نوشته ژورف بدیه نویسنده فرانسوی اشاره کرد.)\nرمان مهم ترین و معروف ترین شکل تبلور یافته ادبی روزگار ماست.\nتعریف رمان در فرهنگ وبستر چنین آمده است :\n” نثر روایتی خلاقه ای که با طول شایان توجه و پیچیدگی خاص که با تجربه انسانی همراه با تخیل سر و کار داشته باشد و از طریق توالی حوادث بیان شود و در آن گروهی از شخصیت ها در صحنه مشخصی شرکت داشته باشند. “\nبر داستان کوتاه (short story ) تعاریف بسیاری را آورده اند و در واقع بسیاری از این تعاریف از دیدگاه های شخصی بوده و بسیاری دیگر فاقد ارزش معنایی و تعریفی .\nاولین بار «ادگار آلن پو» در انتقادی که بر مجموعه داستان های بازگو شده اثر ناتانیل هاثورن ( Nathaniel Hawthorne ) نوشت داستان کوتاه را چنین تعریف کرد:\n“نویسنده باید بکوشد تا خواننده را تحت اثر واحدی که اثرات دیگر مادون آن باشد، قرار دهد و چنین اثری را تنها داستانی می تواند داشته باشد که خواننده در یک نشست که از دو ساعت تجاوز نکند، تمام آن را بخواند. “\nبیایید ببینیم داستان کوتاه چه چیز هایی نیست ؟ !\n* داستان کوتاه قصه نیست !\nهمان طور که قبل تر گفته شد :\n«قصه» ، روایت ساده و بدون طرح (Plot) و نقشه ای است که اتکای آن به طور عمده بر حوادث و «توصیف» است و خواننده یا شنونده هنگامی که آن را می خواند یا بدان گوش فرا می دهد به «پیچدگی خاص و غافلگیری و اوج و فرود مشخصی »بر نمی خورد .\n* داستان کوتاه طرح نیست !\nهمانطور که نقاش با اشاره چند قلم ، حالتی را که می خواهد ترسیم می کند نویسنده نیز به یاری مشتی کلمات می تواند حالت یا حالات شخصیتی را در شرایط و اوضاعی خاص مجسم کند. به سخن دیگر، خطوط برجسته حالت یا حالاتی را به خواننده نشان دهد و بگذرد. طرح ، ممکن است بیان یا وصف زنده و مختصر حالت شخصی باشد که در وضع هیجان آمیزی قرار گرفته است.\nدزموند مک کارتی ( Desmond McCarty ) نویسنده و منتقد انگلیسی در مقاله ای تحت عنوان « آثار نو » در «سندی تایمز » چنین می گوید :\n“… همیشه انتظار دارم به داستان کوتاهی بر بخورم که واقعا داستان کوتاه باشد، اما این انتظار کمتر برآورده می شود. به صفحاتی بر می خوردم که فقط به محیط و اشخاص پرداخته اند. داستان کوتاه به نظر من باید «نکته ای » داشته باشد. بدیهی است بنا بر تجربه ای که به عنوان یک سر دبیر دارم می دانم که یافتن مواد و مصالح لازم برای پرداختن چنین داستان هایی امری است بس دشوار.”\nموام ( William Somerset Maugham ) معتقد است که «داستان کوتاه باید چنان چیزی باشد که بتوان آن را در سر میز ناهار یا شام برای دوستان تعریف کرد : قصه ای باشد در پیرامون واقعه ای مادی یا معنوی.»\n* داستان کوتاه «رمانچه » یا رمان فشرده شده نیست !\nرمان چشم انداز وسیع تری از زندگی را پیش روی خواننده می نهد یا باید بنهد. به قول «ماتیو آرنولد ( Mathew Arnold) » رمان باید به خواننده امکان دهد، تمام زندگی را به چشم ببیند. نشان دادن برش یا بخش کوچکی از زندگی وظیفه رمان نیست.\nطرح رمان بر خلاف داستان کوتاه، پیچیده و وسیع است و اغلب متضمن طرح های فرعی نیز هست. رمان می تواند یک «تم» اصلی و یک یا چند «تم» فرعی داشته باشد. ممکن است «آکسیون» داستان زمان درازی را در بر بگیرد … ممکن نیست بتوان رمانی را در دایره و حوزه عمل داستان کوتاه مچاله کرد، و به همین جهت است که نویسنده داستان کوتاه هنگامی که طرح پیچیده ای را اساس کار قرار می دهد، از عهده بر نمی آید، و این اشتباهی است که اکثر نویسندگان تازه کار دارند.\n* واقعه ضمنی، یا «اپیزود (Episode ) » داستان کوتاه نیست\nتعریف لغوی «اپیزود» چنین است: داستانی است ضمن داستان که هدف از آوردن آن دادن تنوعی به داستان اصلی است؛ واقعه جالبی است که بر داستان افزوده می شود.\nمثال اپیزود :\nیافتن جای پا در «رابینسن کروزو ( Rabinson Crusoe ) »\nدعوای آقا « پولی و عمو جیم ( Polly and Jim ) » در «مستر پولی» نوشته ولز ( Herbert George Wells)\nاپیزود دارای طرح و اوج نمی باشد از این رو با داستان کوتاه متفاوت است ، در واقع اپیزود بخشی از یک داستان را تشکیل می دهد یک زندگی کامل یا قائم به ذات زندگی نیست، در صورتی که داستان کوتاه قائم به ذات خود است و نمی تواند در داستان یزرگ یا رمان ، جزئی از داستان باشد.\nبرخی از مشخصات داستان کوتاه :\n۱. طرح منظم و مشخصی دارد.\n۲. یک شخصیت اصلی (کاراکتر) دارد.\n۳. کارکتر در یک واقعه اصلی ارائه می شود.\n۴. در «کلّی» که همه اجزاء آن با هم پیوند متقابل دارند شکل می بندد.\n۵. تاثیر واحدی را القا می کند.\n۶. کوتاه است.\n*۷. اختصار دارد\n*۸. ابتکار دارد\n*۱۰. تازگی شیوه پرداخت\n۱۱. حقیقت مانندی\n۱۲. پیرنگ غنی\n۱۳. روانشناسی فردی و گروهی ، تجزیه و تحلیل های خُلقی و روحی\nاشتباهات رایج یک نویسنده تازه کار :\n# طرح پیچیده ای را اساس کار خودش قرار می دهد که نمیتواند کار مبسوطی را ارائه دهد.\n# نمی تواند محدودیت های زمانی و مکانی را در داستان درک کند و وسعت زمانی و مکانی نامناسبی را بر می گزیند\n# داستان را در فواصل زمانی غیر معقول و متعدد تقسیم می کند. (البته این امر در مواردی جایز است اما تجربه زیادی می خواهد.)\nانواع داستان کوتاه :\nمی توان به طور مختصر داستان های کوتاه را در این چند مورد بیان کرد:\n– داستان هایی حادثه پردازانه است و گاهی پایان شگفت انگیزی دارد و لطیفه وار است و از آنها به عنوان داستان های «پیرنگی» یاد می کنند. ( داستان گردن بند نوشته گی دو مو پاسان – عروسک پشت پرده نوشته صادق هدایت – کباب و غاز محمد علی جمال زاده)\nداستان گردن بند «گی دوموپاسان » را بخوانید.\n– داستان هایی که برشی از زندگی است و لحظه ها و موقعیت های نمونه ای شخصیت داستان را تصویر می کند، به طوری که خواننده به خصلت و کیفیت زندگی نوعی این شخصیت پی می برد، ( داستان کوتاه بوسه نوشته چخوف – یه ره نچکا بزرگ علوی )\n– داستان هایی که نمادین و مثالی است ( پزشک دهکده نوشته فرانتس کافکا – داستان کوتاه قفس صادق چوبک )\n– داستان هایی که ضبط ساده ای است از روایتی گفتار گونه و در طی داستان، خصوصیت های اخلاقی و روانی شخصیت یا شخصیت هایی تصویر می شود و به اصطلاح «داستان شخصیتی» رابه وجود می آورد.(سلمانی نوشته رینگ لاردنر – برخی داستان های سامرست موام – شوهر آمریکایی جلال آل احمد )\n– داستان هایی که در پایان به لحظه هایی کشانده می شود و این لحظه ناگهان مفهوم همه داستان را آشکار می کند و یکی از شخصیت های داستان، معرفت و ادراکی نسبت به محیط پیرامون خود پیدا می کند و این ادراک و معرفت بر بینش و جهان بینی او تاثیر می گذارد. به این لحظه مکاشفه «تجلی» یا «ظهور» ( Epiphany ) می گویند. ( داستان کوتاه مردگان نوشته جیمز جویس – داستان خَرچُسونه! جمال میرصادقی )\n– داستان هایی که روایت ساده و بی آرایش از عملی است که هنرمندانه ساخته شده باشد و در پس ظاهر آن مفهوم جنبی دیگری نهفته باشد. ( ده سرخپوست نوشته ارنست همینگوی – عدل نوشته صادق چوبک )\n– داستان هایی که برشی از زندگی نیست و اغلب ترکیببی از داستان کوتاه و مقاله است و بر شخصیت تاکید نمی شود و فضا و رنگ و طراحی داستان، شخصیت ها را تحت الشعاع می گذارد. داستان کوتاه از پیرنگ های متعدد و مجزا شکل می گیرد.( داستان های کوتاه بورخس مثل درون مایه خائن و قهرمان)\nنقشه کار یا رئوس مطالب، یا چارچوب داستان را طرح داستان می نامند.\nنکات اساسی در طرح داستان :\nطرح باید رشته ای از وقایع به هم پیوسته و وابسته به هم باشد و به نتیجه معینی بیپوندد. هر یک از این وقایع را «بحران داستان» می گویند.\nبحران ها نقاط تغییر وضع یا نقاط تغییر منظرند، هر یک به دیگری گره خورده و همه با هم داستان را به سوی بحرانِ عمده ، که «اوج داستان» باشد هدایت می کنند.\nتسلسل و تداوم این وقایع ، « آکسیون داستان » را می سازد.\nاصولا به نویسندگان توصیه می شود که برای طرح، منتظرِ جوشش درونی، یا منتظر تقدیر ! نباشند. در اصل زمانی که یک سوژه جالب اتفاق می افتد ، باید مانند یک رشته طناب آن را دنبال کنند و با توجه به ذهن خلاق و نویسنده خود شخصیت یا سوژه خود را در احتمال های متفاوت قرار دهد و با استفاده از تخیل و شاید هم واقعیتی در یک سوژه دیگر، موضوع داستان را بسط دهد و طرح داستان را خلق کند.\nمایکل کرایتن ( Michael Crichton ) : رمز موفقیت من؛ مثل رمز موفقیت دیگران است: دائم بنویس، منتظر الهام نباش. خود نوشتن، الهام بخش است. اگر موفق شدی، دائم بنویس. اگر ناکام هم ماندی، دائم بنویس. اگر سر شوقی، بنویس و اگر هم کسلی، باز بنویس.\nسوژه های طرح داستان را چگونه پیدا کنیم ؟\nنویسندگان از لحاظ رفتاری، کارهای متفاوتی را انجام می دهند. برخی از آن ها در اتاق ها با خواندن کتاب ها و روزنامه ها یا تنها با تفکر و فکر کردن، سوژه ای را پیدا می کنند و آن را برای داستانشان پرورش می دهند.\nبرخی خود را وابسته به زندگی مردم می دانند و سوژه ای را که از اجتماع مردم یافتند پرورش می دهند. برخی زندگی خود را الگو قرار می دهند و خود را در احتمال های دیگر قرار می دهند و برخی نیز به تناسب همه این موارد را دارند.\nدر اصل نویسنده خالق است و طرح سازه ای است که با خلاقیت نویسنده معماری می شود و نویسنده باید مطمئن باشد که طرح آنقدر خوب و مستحکم است که می تواند با یک معماری خوب، مکانی را خلق کند که یک خواننده را وارد یک دنیای تازه یا به عبارت بهتر وارد دنیای خلق شده نویسنده می کند.\nنویسنده برای این معماری ابزار و سواد و آگاهی ای را نیاز دارد که هدف از این جزوه نیز دادن این ابزار و سواد است.\nانتخاب الفاظ و رعایت نکات دستوری :\nلفظ، ابزار کار نویسنده است و نویسنده ناگزیر باید با ابزار کار خود آشنا باشد و بداند جای چه لفظی کجاست و کاربرد آن چیست. اگر چنین نکند مانند نجاری است که به خواص ابزار کار خود آگاه نباشد و هنگام میخ کوبی از اره و هنگام اره کشی از چکش استفاده کند، و طبیعی است که کار چنین نجاری نه خواستار خواهد داشت نه رونق.\nدر واقع نویسنده باید بداند چه واژه ای را کجا به کار ببرد که داستانش را درست تر و اصولی تر بیان کند. نویسنده ای که به واژه اهمیت نمی دهد، نویسنده ای که به لفظ اهمیت نمی دهد، نویسنده ای که به زبان اهمیت نمی دهد در واقع به اصالت نویسندگی خود بها نداده است و در جهل و نادانی ای به سر می برد که احساس انتقال مطلب را دارد!\nاما در واقع کاری که کرده است تنها خط خطی کردن روی کاغذ است! پس هم کاغذ را هدر داده ! هم جوهر را مصرف کرده ، هم وقت خود و خواننده را به بهانه نویسندگی گرفته است!\nسوال : بهتر نیست به جای این همه هزینه بی جا با آگاهی و شعور از لفظ و زبان استفاده کنیم ؟ ممنونم که پاسخ شما هم بله بود !\n*در انتخاب الفاظ و نگارش جملات نیز باید از کهنگی و پوسیدگی پرهیز کرد.\n*به کار بردن جملات قالبی و به اصطلاح کلیشه گونه ، یعنی جملاتی که بار ها به کار رفته است و طراوت و تازگی خود را از دست داده اند علاوه بر اینکه به سبب کثرت استعمال از زیبایی اثر می کاهند خود نشان تنبلی و کندی نیروی خلق و ابداع نویسنده نیز هست. تقلید از دیگران یا بهتر گفته باشیم بهره برداری از حاصل فکر و نیروی ابداع دیگران هنر نیست.\n*داستان نویس باید نو آور باشد (چه از لحاظ ذوق و چه از لحاظ کارکرد و کاربرد الفاظ )\n*نویسنده باید در زمان خویش زندگی کند. امروزه مواردی چون حکمت و پند های گذشتگان در نوشته های معاصر خواننده و خواهانی ندارد.\n* برخی مطالب توضیح دادنی نیست! نویسنده ای که شعور خواننده را دست کم می گیرد ( و به فکر خلق زیبایی نیست )سعی می کند واضحات را نیز توضیح دهد که این امر مقبول نمی باشد.\n*نویسنده باید بکوشد گنجی گران بها به نام یافتن زیبایی و سِحر زبان و سخن را بیابد.\n*توصیف های نویسنده باید چرب و زیبا باشد و توصیفات زائد و همینطور عدم توصیف مناسب، دو مورد است که خواننده را خسته و عصبانی می کند.\n*به کار بردن آرایه های کهن که بیشتر در آثار و اشعار کلاسیکی به کار می رود و امروزه برای مخاطب بسیار سخت است، نباید در نوشته جلوه گر باشد.\n*سخنان عامیانه و محاوره ای و شکسته ، به جز در بخش دیالوگ و در بخش هایی در منولوگ در داستان نویسی صحیح نمی باشد.\n*میلتن لوماسک(Milton Lomask ) : یادتان باشد که نویسندگی شیوه مشخصی ندارد. هرچه هست شیوه شماست و بس.\n*نویسندگان حرفه ای اغلب وسوسه می شوند تا هنگام نوشتن، برای رسیدن به منافع آنی مادّی، از همه معیار هایی که خود وضع کرده اند، عدول کنند؛ که این کار در دراز مدت بزرگترین حماقتی است که مرتکب می شوند. چون همواره دست و پای آنها را به رسیدن به هدفشان می بندد.\nگفتگو یا دیالوگ :\nدیالوگ یکی از مهم ترین ارکان و عناصر داستان نویسی به خصوص داستان کوتاه است.\n*دیالوگ بهتر است دارای روح و تازگی باشد و اولین نکته ای که به نویسندگان تازه کار توصیه می شود همین موضوع است.\n*در تمرین های اولیه برای دیالوگ گفته می شود که بهتر است تمام آنچیزی که می شنوند را ضبط کنند و یا بنویسند اما زمانی که این مکالمات می خواهد در داستان قرار بگیرد اگر به همان شکل که شنیده می شود نگاشته شود، نوشته بسیار بی روح می شود.\n*گفتگو باید نو و تازه باشد و بتواند با خواننده معاصر ارتباط برقرار کند. نویسنده ای که دیالوگ کهنه و پوسیده استفاده می کند( که یکی از اشکالات رایح نویسندگان تازه کار است ) در واقع از خودش دور شده است و دارد جامعه ای را در قالب گفتگو می آورد که از بین رفته است! پس تمام نظم و شکل طبیعی نوشته را از بین برده است.\n*داستان نویسان عزیزی که مطالعات کلاسیکی دارند، دقت داشته باشند در داستان هایشان باید جدا از آن زبان رفتار کنند و گفت و گوی ( Dialogue ) اشخاص را نباید کهنه به کار ببرند.\n*از تکنیک هایی که به نویسنده همواره پیشنهاد می شود این است خود را درجایگاه طرفین گفت و گو قرار دهد، و این پرسش را از خود داشته باشد: ” آیا اگر من هم در این شرایط بودم چنین می گفتم؟” یا از خود بپرسد: “اگر واقعا من جای او بودم چه می گفتم؟ “\n*بزرگان داستان نویسی، گفتگو را روح داستان دانسته اند. در ظرافت آن باید دقت کرد.\n*تام کلنسی (Tom Clancy ) : قبل از اینکه گفتگوهای داستانت را بنویسی، با صدای بلند تکرار کن. واگر به نظر شبییه گفتگو های مردم آمد، آنها را روی کاغذ بیاور.\nتمرین: در مکانی که برای شما مشخص می شود، دیالوگ افراد و یا دیالوگ خود یا افراد را بنویسید.\nموضوع و تم (Theme ) داستان ( موضوع و مضمون ) :\nفهم داستان از ادراک کلی ترین جنبه های آن که «موضوع و مضمون» داستان باشد آغاز می شود.\nادراک این دو جنبه شباهت تام به فرضی دارد که بیش از معاینه جزئیات و دقایقی که ممکن است آن را نفی یا اثبات کنند پیش میکشم. در فهم و ادراک داستان، جزئیات و دقایق کار وقتی معنا و مفهوم پیدا می کند که با «تصوری کلی» از نکته اساسی یا فکر غالب داستان مربوط باشند.\nموضوع یک اثر داستانی همیشه جایی یا کسی یا موقعیتی است.\nدر مثل اگر موضوع داستان تهران باشد یا حسن یا عشق زهره نسیت به منوچهر، در آن صورت تم یا «تز» داستان آن چیزی خواهد بود که نویسنده می خواهد درباره آنها بگوید ( مثلا تهران شلوغ ترین شهر جهان است و نمی توان در آن با اعصاب راحت زندگی کرد، یا حسن مانند بسیاری از مردم زندگی خود را در نشخوار کردن رؤیاهای گذشته به سر آورده است، یا عشق زهره نسبت به منوچهر سرانجام به خودکشی می انجامد).\nبا این تعریف «موضوع» کانون و مرکز توجه داستان و «تم یا مضمون» نظریه ای است که درباره این قسمت از قلمرو و تجربه انسانی اظهار می شود و با واسطه عناصری خاص، یعنی طرح(plot) داستان و توصیف و لحن نظرگاه داستان و تصویر پردازی و سمبولیسم داستان، القاء می گردد.\n*درباره همه داستان ها نمی توان گفت که دارای تم و موضوع مشخصی هستند و صرفا می توان در باره آنها ابراز نظر شخصی کرد و یا اینکه برخی داستان ها هستند که تم بیشتری دارند و موارد مختلفی را می توان برای آنها بیان کرد.\n*در واقع باید دانست که تم داستان نتیجه عمل به کلیه عناصر داستان است.( مجموعه ای که از فعل و انفعالات و اعمال اشخاص و لحن و آهنگ و طرح و سایر عوامل داستان فراهم می آید )\n*تم داستان اغلب اوقات منِ غیر مستقیم و در مقام نتیجه تقابل اشخاص و افکار ایشان ارائه می شود، که هیچ یک از ایشان را نمی توان مطلقا با خود نویسنده یکی دانست.\n*داستان ها اغلب دارای یک اندیشه چیره بر داستان هستند ( که همان تم است ) و برخی داستان ها هستند(به خصوص داستان های بلند ) که اندیشه ها و موضعات فرعی را چاشنیِ نوشته می کنند که به آن «تم فرعی» می گویند.\n*تم های فرعی اگر به دقت پرداخته شوند، میتوانند مکمل و تحکبم بخش تم اصلی باشند و به داستان استحکام ببخشند.\nشخصیت داستانی و تم داستان :\nمهم ترین عنصر منتقل کننده تم داستان و مهم ترین عامل طرح داستان، شخصیت داستانی است. تقریبا تمامی داستان ها در گسترش طرح و ارائه تم خود از شخصیت های داستانی یاری می جویند، که معمولا انسانند.\nداستان طبعا با مردم سر و کار دارد و به وقایعی می پردازد که بر ایشان می گذرد و این چیزی جز «طرح» داستان نیست و مطالبی که درباره این اشخاص و وقایع گفته می شود همان «تم» داستان است.وقتی به شخصیت داستانی می پردازیم باید بدانیم که این شخصیتی که نویسنده ساخته است چگونه است: ساده است یا بُغرنج، نمونه نوعی است یا شخصیتی ممتاز، ساکن است یا گسترش یابنده، قهرمان است یا سیاهی لشکر، شخصیت اصلی داستان است یا مقابل و ضد او. نوع شخصیتی که در داستان می آید متاثر از تم داستان و شرایط و مقتضیات «طرح» داستان است و موقعیت و توصیف او – با عمل خود او و واکنشی که در برابر وقایع نشان می دهد – متاثر از ساده یا جامع بودن او، خاص بودن یا نمونه نوعی بودنش نیست، بلکه بستگی تام به این دارد که مقاصد طرح و تم داستان را چگونه به انجام می -رساند.\n*اشخاص ساده داستان اغلب به عنوان شخصیت های نوعی ، و اشخاصی که در داستان محوریت دارند و بیشتر پرداخته می شوند و یا به عنوانی شخصیت های بُغرنج هستند، اغلب تحت عنوان شخصیت های ویژه و ممتاز نام برده می شوند.\n*می توان گفت یکی از وظایف اصلی شخصیت داستان ،برانگیختن حس موافقت یا مخالفت و نفرت خواننده است. در واقع این شخصیت است که خواننده را به اوج احساسی که نویسنده می خواهد، می رساند.\n*تدابیری را که در شخصیت پردازی به کار گرفته می شوند، می توان به طور کلی به تدابیر «نمایشی» و «گزارشی» تقسیم و طبقه بندی کرد. اگر نویسنده مستقیما و از زبان راوی، شخصیت داستان را معرفی کند در آن صورت از «شیوه گزارشی» استفاده می کند؛ اگر به شخصیت داستان اجازه دهد که با رفتار و گفتار خود خویشتن را معرفی کند، در آن صورت «شیوه نمایشی» را به کار برده است.\n*نویسنده در شخصیت پردازی ( Characterizing ) دو راه دارد : نمایش دادن ( Showing ) ، روایت یا بیان ( Telling ) ؛ در روش نشان دادن که گاهی به آن روش نمایشی ( متد دراماتیک ( می گویند، پس شخصیت صحبت می کند ؛ عمل می کند ، خود را به خواننده می شناساند. در روش روایت نویسنده خود با توصیفات روایت گرانه و بیان خودش ، شخصیت را می شناساند.\n*امروزه بیشتر روش نمایشی توصیه می شود.\n*شخصیت یا قهرمان داستان کسانی هستند که با اعمال و گفتار خود داستان را به وجود می آورند و در واقع آنچه که می کنند آکسیون یا عمل ( Action ) است که یک سری عوامل باعث گفتار و اعمال شخصیت ها می شوند که به آن انگیزه ( Motivation ) می گویند.\n* به شخصیتی که می توان همه وجوه آن را وصف کرد و به خواننده نشان داد، شخصیت ساده ( Flat Character ) می گویند که فقط یک ایده و یک کیفیت روانی دارد.\n*به شخصیتی که چند کیفیت روانی و چندین ایده دارد و به عبارتی موجود پیجیده است، شخصیت متغیر ( Round Character ) می گویند.\n* شخصیت یا به صورت کامل و «فرد» است یا شخصیت «اثر» یا «تیپ» است.\nفرد یا شخصیت :\nرفتار مخصوص به خود را دارد ، خلقیات و روحیات او همه گیر نیست، باید بادقت با او مواجه شد و او را پرداخت و شناخت ، تمام افکار و اوهام و ذهنیاتش مشخص است و ممکن است در دنیای واقعی مصداقی نداشته باشد یا معدود و انگشت شمار داشته باشد ( مانند شخصیت بوف کور )\nنماینده قشر و صنفی از مردم و جامعه مردم است.یعنی طبقه و گروهی از مردم یا بازه بسیار بالایی از مردم و جامعه را شامل می شود. به عبارت بهتر وقتی که شخصیت را می شناسیم در واقع ممکن است هزاران نفر را بشناسیم. (داستان حاجی آقا صادق هدایت )\n* در مدیر مدرسه جلال آل احمد ؛ مدیر مدرسه یک تیپ است اما معلم یک فرد به خصوصی است.\nبه نمونه هایی از مردم که ویژگی ها و خصلت های عمومی و عام انسانی داشته باشند. نه تنها در داستان بلکه در دنیای بیرون از داستان، فراوان بوده و به آسانی برای همه قابل شناسایی باشند، تیپ می گویند.\nتمرین مهارت های داستان نویسی : شخصیتی بسازید و از دید مشخص شده او را از روش نمایشی بسازید ( به روش روایی تعریف کنید)\nتمرین مهارت های داستان نویسی : تیپی را که برایتان مشخص می شود را بسازید.\nتفاوت تیپ و شخصیت :\nتیپ نمونه خارجی و واقعی دارد، ولی شخصیت مشابه بیرون از داستان ندارد و اگر هم داشته باشد، تعداد آن بسیار اندک است.\nتیپ دارای هویتی اجتماعی است، اما شخصیت هویتی داستانی دارد، زیرا مولود ذهن آفریننده ی داستان نویس است.\nتیپ ها معمولا تغییر ناپذیرند و از این طنز به عنوان یک قهرمان کارکرد خواهند داشت، اما شخصیت ها معمولا دچار تغییر و تحول می شوند.\nزحمت داستان نویس در داستان های مبتنی بر شخصیت و شخصیت محور، به مراتب بیش تر از داستان هایی است که در آن تیپ ها ایفای نقش می کنند.\nتصویر پردازی و رمز (Symbol) :\nتصویر پردازی در نوشته های توصیفی جایی نمایان دارد زیرا بدان وسیله است که نویسنده می تواند آنچه را که احساس می کند به خواننده منتقل کند. تصویر در این مقام عبارت است از بیان تصویری یک تجربه حسی، توصیف صحنه های محل وقوع داستان، و اشخاص و وقایع، همه به یاری الفاظ و ادراکات حسی صورت می پذیرد و توصیف خواه در قطعات وصفی یا در گفت و گو بخش عمده ای از داستان را تشکیل می دهد، و به این جهت فهم و درک تشبیهات و استعارات نویسنده ناگزیر در فهم داستان نقش مهمی را ایفا می کند.\nاین صناعات را میتوان در مقام وسایلی در القای احساس، به ویژه ارائه اشخاص با حال و هوا و جو داستان نیز به کار برد. و بعد باید به تصاویر و گروه تصاویر خاصی که نویسنده پیاپی و در مقام ها و مراتب خاص به کار می گیرد توجه داشت. همین که به راز این تکرار ها پی بردیم آنگاه وظیفه و کار آن ها را در می یابیم.نویسنده ممکن است برای القای غم و اندوه، یا احساس خطر و مصیبت از رنگ های تیره استفاده کند، یا ممکن است در وصف اشخاص بی مسلک داستان به پرندگان شکاری اشاره کند و بدان وسیله فضای داستان و سرشت اشخاص را بر ما ارائه کند.\nوظیفه دیگر تشبیهات و استعاراتی که نویسنده به کار می برد، وظیفه «رمزی» و کنایی آنهاست.\nعادی ترین نوع رمز در آثار داستانی تصویر یا تشبیه یا استعاره یا مجازی است که نه تنها جزئی از توصیف را تشکیل می دهد بلکه نشان و آیت چیزی هم هست.در مثَل گل سرخ را هم می توان در مقام جزئی از توصیف باغچه ای به کار برد و هم به عنوان رمز و نشانه ای شور و شهوت، یا تاریکی را می توان در مقام خود و نیز به عنوان وسیله ای به کار برد که واقعه ای شوم یا اندوه یا جهل را برساند.\nمحیط داستان :\nوقایع داستان در خلاء نمی گذرد. مکان یا محیطی باید، که داستان در آن واقع شود؛ محل وقوع داستان را محیط داستان می گویند.\nنکات اساسی در انتخاب محیط داستان :\n– مناسب داستان باشد، طوری که خواننده اطمینان بیشتری پیدا کند که داستان در حال وقوع و اتفاق افتادن است.\n-وضع عمومی داستان نیز حفظ شود.\nنکته : بهتر است نویسندگان تازه کار ( و حتی نویسندگان با تجربه ) در محیطی آشنا داستان خود را بسازند تا دوری از محیط در داستان به چشم نخورد و زننده به نظر نرسد. بیشتر نویسندگان تازه کار فکر می کنند اگر صحنه آشنایی را بیاورند ، خواننده احساس تکرار و کهنگی می کند ؛ که این موضوع قطعا اشتباه است؛ چرا که این تفکر نویسنده را به محیطی بیگانه می برد و نویسنده در پرداختن داستان به مشکل بر خواهد خورد. هر چه حیات و محیط داستان در جنب و جوش مردم و اجتماع اتفاق بیافتد، خواننده بیشتر به وقوع داستان اعتقاد پیدا می کند.\n*گرگوری مک دونالد (Gregory Mcdonald ) :\nاز وجب به وجب جسم، اندیشه، عاطفه وتجربیات استفاده کن! جرئت داشته باش!\nمروری بر برخی از اصطلاحات و عناصر مهم داستان نویسی :\nتجربه ( Experience ) :\nبه مجموعه اعمالی که در نویسنده در داستان مطرح می کند که حاصل تجربیات است. تجربیات و آزمون های مختلف در واقع حادثه را به وجود می آورند و ایجاد جدال می کنند.\nجدال ( Conflict ) :\nجدال میتواند وجوه مختلفی داشته باشد از جمله جدال دو انسان ( دو شخصیت ) در داستان ( مثل جدال داش آکل و کاکا رستم ) ، جدال انسان با طبیعت یا سرنوشت یا خدا ( جدال پیرمرد و دریا اثر همینگوی ) و یا حتی می تواند جدال انسان با خودش ( مثل داستان هملت و بوف کور و خیلی از داستان های جدید) باشد.\nحادثه ( Event ) :\nحاصلِ جدال در در داستان، حادثه است. برای اینکه بتوان به چرایی و انگیزه حادثه ها جواب داد باید به جدال ها بازگشت.\n*حادثه در داستان نباید اتفاقی باشد! مبتنی بر جدال و کنش است.\n*ممکن است تمامی یک داستان را حادثه تشکیل دهد.\nداستان ( Story ) :\nزمانی که طبق اصول و منظم ( دارای تسلسل و توالی حوادث باشد ) حوادث را می آوریم در واقع داستان را شکل می دهیم. زمانی که نویسنده و یا خواننده از خود می پرسد “دیگر چه اتفاقی افتاده است؟” ، “حالا چه می شود” در اصل، می خواهد حس کنجکاوی و جستجو را تقویت و تحریک کند. «داستان» باعث جاذبه و کشش داستان است.\nراوی داستان یا زاویه دید ( Point Of View ) :\nهر داستان به طریقی روایت می شود و حتی ممکن است در داستانی چند نوع روایت داشته باشیم. معمولا شیوه روایت استفاده از اول شخص مفرد (من) و سوم شخص مفرد ( او) است. غالبا و نزدیک به تمامی موارد، اول شخص، خود نویسنده یکی از افراد داستان و گاهی خود قهرمان اصلی است. در سوم شخص نیز نویسنده از خارج داستان روایت می کند.\nدر روش سوم شخص ممکن است راوی علّام یا «دانای کُل» ( Omniscient ) باشد، یعنی از همه ماجرا ها و حوادث و افکار و خیالات قهرمانان اطلاع داشته باشد. یکی از انواع اینگونه راوی، راوی فضول ( Intrusive Narrator ) است که نه تنها در تمامی صحنه ها حضور دارد و آزادانه رفت و آمد می کند بلکه بر اعمال و افکار قهرمانان ناظر است و اعمال آن ها را محک می زند و ارزش گذاری می کند. (بسیاری از داستان ها از جمله جنگ و صلح تولستوی و برخی آثار داستایفسکی و دیکنز )\nدانای کل ممکن است از روش غیر مستقیم ( Impersonal ) یا غیر فضولی ( Unintrusive ) استفاده کند. به این معنی که فقط اعمال و حوادث داستان را شرح می دهدو قضاوت های خود را مطرح نمی کند ( اغلب کارهای ارنست همینگوِی مثل داستان کوتاه یک جای روشنِ تر و تمیز ) با این شیوه مواجه ایم.\nنوع دیگر روایت سوم شخص، زاویه دید محدود ( Limited Point Of View ) است که نویسنده با سوم شخص روایت می کند اما گزارش و نمایش خود را به افکار و احساس و ماجراهای یک قهرمان یا حد اکثر چند قهرمان محدود می کند و به ابعاد مختلف همه شخصیت ها کاری ندارد. به شخصیت هایی نویسنده در باره آنها تجربه و اطلاع کافی دارد، کانون ( Focus ) یا آینه ( Mirror ) یا مرکز شناخت ( Center OF Consciousness ) می گویند (در برخی داستان های هِنری جیمز )\nراوی دیگر راوی خود آگاه و راوی دیگر راوی جایز الخطا اس. راوی خود آگاه ( Self – Conscious Narrator ) نویسنده ای است که از کیفیت خلق اثر هنری خود دقیقا آگاه است و با اطمینان تمام و نقشه قبلی، خواننده را در مسائل مختلف رمان خود، با خویش سهیم می سازد. اما راوی غیر موثّق و غیر قابل اعتماد یا جایز الخطا ( Fallible Narrator یا Unreliable ) نویسنده ای است که تفاسیر و قضاوت های او از مطالب، یا اعتقاداتِ مرسوم و متعارف منطبق نیست و خواننده در صحت و قبول گزارش های او مشکوک و متردد است.\nهسته داستان یا طرح ( Plot ) :\nدر ابتدای فصل توضیح داده شد و مجدد در فصل های بعدی مهارت های داستان نویسی به آن بیشتر پرداخته خواهد شد.\nشخصیت یا قهرمان ( Character ) :\nزمینه ( Setting ) :\nزمینه در واقع مانند همان معنای تحت اللفظی خود، مسائلی است که اوضاع و احوال شخصیت ها و قهرمان های داستان را مشخص می کند. در واقع آگاهی خواننده نسبت به شخصیت پیش رویش را، زمینه مهیا می کند.\n*توصیف، سازنده زمینه است.\n*نویسنده برای دادن زمینه مناسب باید اطلاعات زمانی (تاریخی ) و مکانی ( جغرافیایی ) مناسب داشته باشد. یعنی اگر فضای زمانی داستان، قرن ۵ است زمان قرن ۲۰ در داستان مطرح نشود یا اگر مکان آن شرق است از خصوصیات غرب مطرح نگردد.\nزمینه داستان مکبث: اسکاتلند، در قرون وسطی است و زمینه داستان یولی سیس ( نوشته جیمز جویس )، دوبلین در روز ۱۶ ژوئن سال ۱۹۰۴ است.\nفضا و جو ( Atmosphere ) :\nجو فضای ذهنی داستان را برای خواننده می سازد. فرض کنید برای نمایش یک تئاتر رفته اید. چه چیز هایی ممکن است شما را به شرایط فیزیکی ای ببرد که هدف نمایشنامه نویس یا به عبارت بهتر هدف تئاتر بوده است؟ پاسخ مشخص است. دکور مناسب، نور مناسب، استفاده از وسائل مناسب و مرتبط.\nدر داستان این فضا، با عبارات یا توصیفات می آید.در جو و فضا، توضیحات برخلاف مبحث زمینه، بیشتر جنبه درونی و ذهنی دارد از این رو فضا از زمینه، قوی تر و حساس تر و مؤثر تر است.فضا می تواند شاد یا غمگینانه باشد و یا مرتبط با هر حالت درونی انسان.\nشکسپیر فضای ترسناک آغاز هملت را با گفتگوی موجز نگهبانانی به وجود می آورد که متوجه حضور روح شده اند.\nلحن ( Tone ) :\nکلام نیز نیاز به فضا دارد، در واقع لحن مسئولیت ایجاد فضا در کلام را دارد. شخصیت در واقع در زبان، خود را به مخاطب معرفی می کنند از این رو لحن و سبک در ارتباط مستقیم و نزدیکی به هم هستند.شخصیت از طریق لحن شناخته می شود و خواننده از طریق لحن با شخصیت ارتباط بر قرار می کند.\n*شخصیت واحد ممکن است لحن های مختلفی داشته باشد.\n*لحن نقطه نظر و دید نویسنده نسبت به موضوع داستان است.\nلحن می تواند رسمی، غیر رسمی، صمیمانه، مودبانه، جدی، طنز و. .. باشد از این رو لحن با تاثیر گذاری داستان رابطه دارد.\nالگو ( Pattern ) :\nبافتی است که همه اجزاء داستان را (مثلا شخصیت ها را ) در خود جای می دهد و به نحوی به هم مربوط می کند و از این رو مفهومی شبیه به فُرم در شعر را دارد. الگو هم مانند پلات منطق داستان را به وجود می آورد یعنی امور و وقایعی را که در داستان اتفاق افتاده است منطقی و پذیرفتنی می نماید. به نظر برخی از محققان در قصه روانی، الگوی ذهنی شخصیت ها، حتی بیشتر از هسته و طرح داستان ( Plot ) اهمیت دارد.\nتمرین مهارت های داستان نویسی : فضا سازی را در سه موردی که برایتان مشخص می شود تجربه کنید.\nادامه مهارت های داستان نویسی (فصل دوم)\nادامه مهارت های داستان نویسی (فصل سوم)\nادامه مهارت های داستان نویسی (فصل چهارم)\nادامه مهارت های داستان نویسی (فصل پنجم)\nادامه مهارت های داستان نویسی (فصل ششم)


ایده‌های جذاب درمورد طراحی دکوراسیون اتاق خواب ایرانی | ستاره\nستاره » 🎈 دکوراسیون » اتاق خواب » ایده‌های جذاب درمورد طراحی دکوراسیون اتاق خواب ایرانی\nایده‌های جذاب درمورد طراحی دکوراسیون اتاق خواب ایرانی\nاگر شما نیز تا به حال به دکوراسیون اتاق خواب خود اهمیت نمی‌دادید، لازم است در طرز فکر خود تجدید نظر کنید! چرا که دکوراسیون اتاق خواب می‌تواند در روحیات و حس شما به زندگی تاثیر زیادی داشته باشد. از این رو در این مقاله شما را با ایده‌های جذاب درمورد طراحی دکوراسیون اتاق خواب ایرانی آشنا خواهیم کرد.\nخیلی‌ها با این تصور که اتاق خواب در معرض دید مهمان نیست خیلی هم به دکوراسیون و سبک چیدمان آن اهمیت نمی‌دهند اما در حقیقت اتاق خواب شما بیانگر روحیات و شخصیت شماست و بیشترین تاثیر ذهنی و روانی را بر روی شما می‌گذارد، پس مهم است چگونه آن را می‌چینید و در دیزاین آن از چه المان‌هایی استفاده می‌کنید. به همین علت در این مقاله نیت داریم تا درمورد دکوراسیون اتاق خواب ایرانی نکاتی را مطرح کنیم که احتمالا کمتر جایی شنیده‌اید! پس با ما همراه باشید.\nدکوراسیون اتاق خواب ایرانی؛ یکی از جذاب‌ترین دیزاین‌های امسال\nسال دارد نو می‌شود و بسیاری از ما به فکر تغییر و تحول در سر و وضع ظاهری خانه افتاده‌ایم. تغییر چیدمان اتاق خواب می‌تواند بسیار سرگرم‌کننده باشد. بسیاری از ما ایرانی‌ها عاشق دکوراسیونی به سبک ایرانی با همان المان‌های اصیل و سنتی هستیم. به عنوان مثال یک قالیچه دستباف با رنگ‌های زنده و شاد می‌تواند حسابی به اتاق خواب شما رنگ و لعاب بدهد، و یا استفاده از تختخواب‌های چوبی سنتی با تاج‌های کارشده و تراش‌خورده به اتاق شما ابهت می‌بخشد، البته این به شرط آن است که فضای بزرگ و خوبی در اختیار داشته باشید.\nدکوراسیون اتاق خواب دخترانه را چگونه بچینیم؟\nخب! برای جواب دادن به این سوال باید پارامترهای زیادی را در نظر بگیرید. به طور مثال مهم است که اتاق دختر شما چند متر است؟ دخترتان چند ساله است؟ چه روحیاتی دارد؟ با چه سبک چیدمانی احساس راحتی می‌کند؟ آیا به سنی رسیده که بتواند خودش اسباب و اثاثیه اتاقش را انتخاب کند با شما باید برای او تصمیم بگیرید؟ شاید زمانی که اسم اتاق دخترانه به گوشمان می‌خورد تصویری از یک اتاق خواب با رنگ پس‌زمینه صورتی با کلی لوازم پرزرق و برق و خرده‌ریزهای دخترانه در ذهنمان نقش ببندد اما واقعیت این است که دخترتان می‌تواند با توجه به شخصیت و عادت‌ها و لایف‌استایل خود اتاقی متفاوت و خاص داشته باشد، پس ما دکوراسیون اتاق خواب دخترانه را به چند بخش تقسیم می‌کنیم:\nکودکان در ابتدای زندگی سرشار از رویابافی و تخیل هستند و به هرچیزی که در اتاقشان قرار می‌دهید توجه ویژه‌ای دارند، پس بهتر است اتاق دختربچه نازنینتان را با وسواس خاصی بچینید. شاید خیلی‌ها برای طراحی دکوراسیون از کودکشان نظرخواهی کنند اما می‌دانید که سلیقه کودکان دائما در حال تغییر است و ممکن است وسیله‌ای که به آن ذوق و شوق نشان می‌دهند بعد از مدت کوتاهی دلشان را بزند، پس تا سنی که کودک نمی‌تواند انتخاب کند با سلیقه خودتان اتاقش را بچینید.\nنوجوان‌ها در سن شکل‌گیری شخصیت هستند و احساسات جدیدی را تجربه می‌کنند، معمولا در این سن خاص نوجوان‌ها زمان زیادی را در اتاق خواب خود سپری می‌کنند و تک تک المان‌های اتاق می‌تواند در روحیه و سطح انرژی آن‌ها تاثیرگذار باشد. پس در دیزاین اتاق دخترتان در این سن و سال باید از لوازم نوجوان‌پسندانه استفاده کنید، به عنوان مثال:\nدر ترکیب ظاهری اتاق خواب او رنگ‌های شاد و جسورانه را هم بگنجانید.\nزندگی یک نوجوان به اندازه کافی شلوغ پلوغ و پر از خرت و پرت است، پس در طراحی دکوراسیون دخترانه اتاق او حتی‌الامکان از لوازم ساده و مینیمال استفاده کنید تا اتاق شلخته به نظر نیاید.\nاستفاده از کاغذدیواری با طرحی که مورد پسند دختر نوجوان شماست ایده جالبی به نظر می‌رسد.\nاگر اتاق به اندازه کافی بزرگ است حتما یک کتابخانه به همراه میز مطالعه را در دیزاین خود بگنجانید، این کار یک فضای آموزشی خاص ایجاد می‌کند و به موفقیت تحصیلی فرزندتان کمک بسزایی خواهد کرد.\nاستفاده از گل و گیاه باعث می‌شود دخترتان از همین سنین با طبیعت پیوندی محکم برقرار کند، بالاخص اگر به او مسئولیت بدهید تا به گلدان‌های اتاقش به موقع رسیدگی کند.\nدختر شما حالا به سنی رسیده است که طراحی دکوراسیون اتاقش را با نظر و سلیقه شخصی خود انجام بدهد. بسیاری از دخترهای جوان عاشق دکوراسیون سنتی و کلاسیک هستند و بسیاری دیگر سبک مدرن و لوکس را می‌پسندند. باید ببینید که علاقه و ذوق دختر شما چگونه است؟ پس در ابتدای کار سبک دیزاین را انتخاب کرده و بعد جزء به جزء لوازم اتاق را تکمیل کنید.\nدخترها وقتی به سن جوانی می‌رسند تعاملات و ارتباطات آن‌ها با محیط اطرافشان بالا می‌رود و به اتاق بزرگتر و جادارتری نیاز دارند. ممکن است دخترتان روزهای زیادی مجبور باشد در اتاق شخصی خود از دوستانش پذیرایی کند و با اطرافیان خود گپ بزند، بهتر است یک کاناپه یا صندلی اضافی در اتاق او قرار بدهید تا یک فضای خصوصی و معاشرتی در اختیار داشته باشد.\nآینه و میز آرایش جزء تفکیک‌ناپذیر اتاق دخترهاست\nبه نورپردازی اتاق دخترتان اهمیت ویژه‌ای بدهید. فرزندتان در این اتاق استراحت می‌کند، درس می‌خواند یا کار می‌کند، برای همه این‌ها به نوری سبک و متعادل نیاز دارد. نوری که نه چشم را بزند و نه ضعف بینایی بیاورد! استفاده از ریسه‌های رنگی و شیک هم ایده خوبی است تا اتاق دخترتان در شب‌ها جذاب و رویایی به نظر بیاید.\nاگر دختر شما طرفدار دوآتیشه دکوراسیون مدرن است قوانین رنگ‌شناسی را در اتاق او رعایت کنید. ترکیب رنگ‌های خنثی مانند سفید و بژ با رنگ‌های جیغی مانند سرخابی و نارنجی برای او بسیار جذاب و هیجان‌انگیز خواهد بود.\nزندگی‌های شهری و آپارتمانی امروزی باعث شده است تا خانه‌ها تنگ‌تر و کوچکتر ساخته شوند. خیلی‌ها به دلیل این که اتاق خواب کمجا و کوچکی دارند قید دیزاین و رسیدگی به ظاهر اتاق را می‌زنند و از دکوراسیون آن دست می‌کشند. اما حتی اتاق‌های کوچک را هم می‌توانید طوری بچینید که هم بزرگ به نظر بیاید و هم تمام اسباب و وسایل شما را به شکلی باورنکردنی در خود جا بدهد. پس اگر اتاق خواب کوچکی دارید ناامید نشوید و این نکات را به ترتیب بخوانید:\nقدرت رنگ‌ها را به هیچ عنوان دست کم نگیرید. استفاده از رنگ‌های روشن در دکوراسیون اتاق خواب کوچک به هر بیننده‌ای توهم می‌دهد که این اتاق بزرگ و دلباز است!\nاتاق جای زیادی برای مانور ندارد پس بهتر است تمرکزتان را بر روی لوازم کاربردی بگذارید و از قرار دادن وسایل اضافی و غیرضروری دوری کنید.\nاستفاده از وسایل چندمنظوره در اتاق‌های کوچک ایده هوشمندانه‌ای است.\nحتی‌الامکان تلاش کنید تعداد کشوها و قفسه‌های خود را افزایش بدهید. مثلا میزها و تختخواب‌های کشودار باعث می‌شوند لباس‌ها و وسایل ریز و درشت خود را سر و سامان بدهید بدون این که به وجود یک دراور جداگانه احتیاج پیدا کنید.\nخرده‌ریزها را به انباری بفرستید اما گیاهان را حذف نکنید! بهتر است برای این که جای خود را باز کنید از دست اشیای دکوری و جاگیر خلاص شوید و چند گلدان کوچک و شاداب به اتاق اضافه کنید، پس از مدتی بدون شک تاثیرش را در روحیه و انرژی‌تان می‌بینید.\nنورپردازی مناسب و اصولی اتاق شما را وسیع‌تر از آنچه که هست نشان می‌دهد. با لوسترها و چراغ‌های دیوارکوب کوچک و جمع‌جور به اتاق خواب نقلی خود روح تازه‌ای ببخشید.\nاتاق خواب شما جهان شخصی شماست، پس آن فضایی را بسازید که فکر می‌کنید برای شما آرامش‌بخش و نشاط‌آور است. در این مقاله نکات مهم و قابل تاملی را در باب دکوراسیون اتاق خواب برای شما بازگو کردیم تا بتوانید در انتخاب عناصر و المان‌های آن دید بازتری داشته باشید و در سال جدید دیزاینی جدید و منحصربفرد را تجربه کنید.


خانه دارینکات خانه داری مفیدآموزش کاشت ساده انواع سبزه های عید+ مدل های جدید تزیین\nآموزش کاشت ساده انواع سبزه های عید+ مدل های جدید تزیین | خانه داری\nآکاآپ: سفره هفت سين با سبزه اش زيباست کـه قبل از عيد کاشته مي‌شود ودر روز عيد با نشاط و شادابي تمام در سر سفره قرار مي‌گيرد. در اين مقاله از مجموعه مقالات آکا، طريقه کاشت سبزه عيد به روش هاي ساده با انواع روش ها اعم از گندم و عدس و... را آموزش ببينيد و در ادامه نمونه هايي از انواع مدل هايي که ميشود سبزي عيد را تزيين کرد را برايتان گردآوري کرده ايم. با ما همراه باشيد.\nآموزش کاشت سبزه عيد نوروز با بذرهاي مختلف\nبراي کاشتن سبزه عيد مي توانيد از انواع بذر سبزيجات استفاده کنيد توجه به قيمت مناسب بذر و سالم و تازه بودن بذر از نکاتي است که بايد مورد توجه قرار بگيرد. در ادامه آموزش کاشتن سبزه عيد با بذرهاي مختلف را در اختيار شما همراهان عزيز و گرامي قرار مي دهيم.\nآموزش کاشتن سبزه گندم براي عيد نوروز\nسبزه گندم از انواع سبزه هاي پرطرفدار و محبوب است و براي کاشتن اين سبزه زيبا و پرطرفدار مي توانيد به روش زير عمل کنيد.\nابتدا يک مشت گندم را خيس کنيد و هر يکي دو شب آب گندم خيس خورده را عوض کنيد تا ترش و خراب نشود.\nبعد از اينکه گندم ها جوانه کوچکي زدند آن ها را درون يک دستمال نخي مرطوب بريزيد تا جوانه ها به صورت کامل در آيند و نوک آن ها مقداري سبز شود.\nدستمال حاوي جوانه هاي گندم را به صورت مرتب با کمک اسپري نم دار و خيس کنيد.\nدر مرحله بعدي کاشت سبزه عيد نوروز کف ظرف مناسبي را مقداري ماسه تميز و شسته شده بريزيد و جوانه هاي گندم را به ظرف منتقل کنيد.\nدر طول روز به مدت يک يا دو مرتبه روي سبزه ها را آب اسپري کنيد.\nتوجه داشته باشيد که نبايد به سبزه ها آنقدر آب دهيد که با کج کردن ظرف آب در کنار ظرف جمع شود.\nآموزش کاشتن سبزه عدس براي عيد نوروز\nسبزه عدس يکي از ساده ترين و محبوب ترين انواع سبزه ها براي عيد نوروز است و شما مي توانيد به روش زير اين سبزه زيبا را براي عيد بکاريد:\n? يا ? هفته قبل از عيد نوروز درون ظرف مناسبي مقداري عدس بريزيد و روي عدس ها مقداري آب بريزيد و اجازه دهيد تا عدس به مدت چند روز در دماي اتاق بماند و هر روز چک کنيد تا اگر آب عدس تمام شده باشد باز هم به عدس آب اضافه کنيد. توجه داشته باشيد عدس را نبايد در آب غرق کنيد بلکه آب را روي عدس اسپري کنيد تا مرطوب بماند.\nبعد از گذشت چند روز دستمال پارچه اي را با کمک آب نم دار کنيد روي عدس ها قرار دهيد سپس ظرف عدس ها را در جايي نزديک به پنجره که هواي معتدلي دارد قرار دهيد.\nهر روز درون ظرف حاوي عدس مقداري آب بريزيد و خالي کنيد تا عدس ها تازه بمانند و روي دستمال نيز هر روي مقداري آب اسپري کنيد تا زماني که عدس ها جوانه بزنند.\nبعد از اينکه عدس ها به صورت کامل جوانه زدند عدس هاي جوانه زده را به ظرف اصلي انتقال دهيد و بعد از اينکه عدس ها مقداري سبز شدند دستمال پارچه اي را از روي آن ها برداريد.\nسبزه عدس را همچنان آبکشي کنيد و روي آن آب اسپري کنيد.\nسبزه عدس را در جايي که از ميزان نور مناسبي برخوردار است قرار دهيد و در اين مدت هر روز ظرف سبزه عدس را نسبت به منبع نور موجود در اتاق بچرخانيد تا سبزه ها به صورت يکدست رشد کنند.\nآموزش کاشتن سبزه خاکشير براي عيد نوروز\nکاشت سبزه خاکشير به راحتي انجام مي شود و شما مي توانيد براي کاشتن سبزه عيد با خاکشير به روش زير عمل کنيد :\nابتدا بذر خاکشير را درون مقداري آب به مدت يک شب خيس کنيد.\nروي سطح کلاه را با کمک لايه نازکي از پنبه بپوشانيد و پارچه تنظيف را روي پنبه قرار دهيد.\nبعد از خيس کردن پارچه بذرهاي خيس خورده را روي سطح کلاه به صورت يکدست بکشيد.\nروي نايلوني تميز چند سوراخ ايجاد کنيد و نايلون را روي سطح کلاه بکشيد.\nسبزه خاکشير را با کمک اسپري و يا آب پاش آب بدهيد.\nبعد از اينکه بذرهاي خاکشير سبز شدند نايلون را از روي کلاه برداريد و سبزه را هر روز آبياري کنيد.\nآموزش کاشتن سبزه بذر کتان براي عيد نوروز\nبراي کاشت سبزه تخم کتان بايد به اندازه ظرف مورد نظرتان ? تا ? قاشق غذاخوري بذر کتان را درون مقداري آب به مدت ?? ساعت خيس کنيد تا بذر خيس شده مانند بذر شاهي حالت ژله اي شکل پيدا کند.\nدرون ظرفي که براي کاشتن سبزه عيد در نظر گرفته ايد مقداري خاک سبک بريزيد و بذر کتان را روي خاک به خوبي پخش کنيد به صورتي که بذرها به صورت کامل روي سطح ظرف را بپوشانند.\nروي ظرف مقداري آب اسپري کنيد و يک عدد کيسه پلاستيکي روي ظرف حاوي سبزه بکشيد و به مدت ? روز ظرف را در جايي گرم و تاريک قرار دهيد.\nبعد از مدت زمان ذکر شده ظرف را به مکاني خنک و پر از نور مانند پشت پنجره منتقل کنيد.\nبعد از گذشت هفت روز ارتفاع سبزه ها ? يا ? سانت مي شود.\nتوجه داشته باشيد که بايد هر روز به مدت يکي دو بار سرپوش پلاستيکي را از روي سبزه برداريد تا اکسيژن کافي به سبزه برسد در غير اين صورت سبزه کپک مي زند.\nبعد از گذشت ?? دقيقه دوباره روي سبزه مقداري آب اسپري کنيد و پلاستيک را روي سبزه قرار دهيد.\nآموزش کاشتن سبزه ماش براي عيد نوروز\nبراي کاشت سبزه ماش ابتدا مقداري ماش را با توجه به ظرف مورد نظرتان درون مقداري آب از شب قبل خيس کنيد و روز بعد آب ظرف را به صورت کامل خالي کنيد و ماش ها را درون ظرف مورد نظرتان به صورت لايه اي نازک ( ? ميلي متر ) پهن کنيد.\nتوجه داشته باشيد که هر قدر قطر لايه بيشتر و يا کمتر باشد سبزه پرپشت و يا کم پشت تر مي شود.\nيک لايه دستمال آشپزخانه روي سطح ماش ها پهن کنيد.\nسطح دستمال آشپزخانه را با اسپري کردن آب روي آن به صورت مرتب خيس نگه داريد.\nاين کار را تا زماني انجام دهيد که دانه هاي ماش جوانه بزنند و جوانه هاي آن به اندازه يک سانت بلند شوند و رنگ آن ها مقداري سبز شود سپس دستمال را از روي جوانه ها برداريد.\nدر اين مرحله از آموزش کاشتن سبزه عيد با ماش روي جوانه ها به مدت ? تا ? مرتبه در روز آب اسپري کنيد توجه داشته باشيد که اسپري کردن آب بايد در حدي باشد که دانه ها نه خشک باشند و نه آب زيادي درون ظرف جمع شود.\nاين روند را تا زماني که سبزه ماش به ارتفاع مورد نظر برسد ادامه دهيد. توجه داشته باشيد که ميزان رشد سبزه ماش به سردي و يا گرمي محل نگهداري آن بستگي دارد.\nآموزش کاشتن سبزه ذرت براي عيد\nبراي کاشت سبزه عيد با ذرت بايد ?? روز قبل از عيد دست به کار شويد و به صورت زير عمل کنيد:\nبه مدت ? روز ذرت را خيس کنيد و هر روز آب آن را عوض کنيد توجه داشته باشيد که نبايد جاي ظرف را عوض کنيد تا زماني که بذر ذرت جوانه بزند.\nبعد از جوانه زدن ذرت ها آن ها را درون دستمال نخي تميزي بريزيد و با کمک آب روي دستمال اسپري کنيد.\nروي ذرت ها را با کمک دستمال بپوشانيد تا مرطوب بمانند و جوانه بزنند.\nبعد از اينکه ذرت ها سبز شدند سبدي مناسب را درون تنگ قرار دهيد و ذرت ها را درون سبد بريزيد.\nتنگ را با کمک آب پر کنيد به گونه اي که ذرت ها درون آب باشند.\nدر اين مرحله از آموزش کاشتن سبزه عيد با ذرت بعد از گذشت ده روز دانه هاي ذرت ريشه مي دهند و سبز مي شوند. توجه داشته مي توانيد درون تنگ ماهي بيندازيد و براي عيد سبزه ذرت با تنگ ماهي داشته باشيد.\nآموزش کاشتن سبزه عيد روي کوزه با شاهي\nکوزه سبز براي کاشتن سبزه عيد از انواع ايده هاي جالب است و شما مي توانيد با استفاده از يک کوزه سفالي و بذر شاهي سبزه کوزه اي زيبايي را در منزل به شيوه زير درست کنيد:\nابتدا درون کوزه را پر از آب کنيد و به مدت يک شب اجازه دهيد تا آب درون کوزه بماند تا قسمت بيروني کوزه نيز خيس شود.\nدر اين مرحله از آموزش کاشتن سبزه عيد روي کوزه جوراب نايلوني بکشيد.\nبذر شاهي را که از قبل به مدت ?? ساعت درون آب خيس کرده ايد به آرامي روي جوراب نايلوني بکشيد به طوري که بذرهاي ژله اي روي سطح کوزه به صورت يکنواخت پخش شوند.\nکوزه سبزه را هميشه پر از آب نگه داريد و به صورت مرتب درون کوزه آب بريزيد.\nکوزه را در مکاني پر از نور قرار دهيد و گاهي کوزه را بچرخانيد تا نور خورشيد به همه سطح کوزه بتابد.\nبعد از گذشت چند روز کوزه سبز مي شود.\nنمونه هايي از سبزه عيد نوروز\nمدل سبزه عيد عروس\nمدل تزيين سبزه عيد\nآموزش کاشت انواع سبزه براي عيد\nمدل سبزه عيد نوروز\nانواع سبزه عيد و بذر سبزه براي عيد نوروز\nمدل سبزه عيد نوروز با چيدمان سفره هفت سين\nآموزش درست کردن زيباترين سبزه هاي عيد نوروز\nآموزش درست کردن سبزه عيد نوروز\nمدل سبزه براي عيد نوروز\nآموزش کاشت انواع بذر سبزه عيد نوروز\nمدل هاي جديد تزيين سبزه عيد نوروز\nمدل سبزه عيد نوروز خاص و جديد\nپلوپز برقی؛ ساده و پرکار\nنکات خانه داری مفید سبزه عید با بذرهای مختلفکاشت سبزی عید نوروزکاشت سبزی عید روی کوزهکاشت سبزی عید با عدسکاشت سبزه عید با گندمکاشت سبزی عید داخل ابکاشت سبزی عیدکاشت سبزه عید با هسته پرتقالكاشت سبزه عيدکاشت سبزه عید با خاکشیرکاشت سبزه عید با عدس


اخبار شهرستان اناراستاندارجدیدکرمان:از تمام گروه‌های سیاسی برای توسعه کرمان استفاده می‌کنم/ مشی سیاسی من اعتدال است - اخبار شهرستان انار استاندارجدیدکرمان:از تمام گروه‌های سیاسی برای توسعه کرمان استفاده می‌کنم/ مشی سیاسی من اعتدال است - اخبار شهرستان انار\nاجتماعی , اسلاید , جدیدترین خبرها , شهر کرمان\nبه گزارش انارما،علیرضارزم حسینی اظهار کرد: به‌لحاظ اینکه استان کرمان یک استان اقتصادی و دارای توانمندی‌های بسیار است، کارآفرینی را در همه زمینه‌ها در دستور کار دارم.\nوی با بیان “رئیس جمهور در جلسه امشب هیئت دولت از بنده به‌عنوان یک مدیر با گرایش اقتصادی نام برد”، افزود: از همه گروه‌ها و جناح‌های سیاسی برای رسیدن به اهداف توسعه‌ای استان استفاده می‌کنم.\nاستاندار جدید کرمان با تأکید بر “مشی سیاسی من بر مبنای اعتدال است”، تصریح کرد: ازآن‌جا که همه نیروها و گروه‌های سیاسی زیر چتر انقلاب و نظام قرار دارند، باید از همه ظرفیت‌ها استفاده شود.\nرزم‌حسینی با تقدیر از حمایت‌ها و رهنمودهای ائمه جمعه و جماعات و به‌ویژه نمایندگان استان کرمان گفت: در مدت کوتاهی که بنده به‌عنوان گزینه استانداری کرمان مطرح شدم، همه گروه‌ها و جناح‌های سیاسی از برنامه‌ها و اهداف کاری بنده اعلام پشتیبانی کردند.\nوی با بیان اینکه مردم استان کرمان لیاقت بیش از این را دارند، خاطرنشان کرد: امیدوارم بتوانم در عرصه خدمت‌رسانی به مردم شریف کرمان موفق عمل کنم.\nرزم‌حسینی اولویت برنامه‌های خود را در حوزه اقتصاد عنوان و تصریح کرد: در سایر بخش‌های فرهنگی و اجتماعی کارهای اساسی و کلیدی باید آغاز شود که انجام این امور نیازمند همکاری و همیاری همه گروه‌هاست.\nاستاندار جدید کرمان با بیان اینکه شعار دولت یازدهم، تدبیر و امید است، خاطرنشان کرد: رئیس جمهور همواره بر اعتدال در همه زمینه‌ها تأکید دارد.