O XXV Encontro dos Pobos encherá de música tradicional O Baixo Miño - Telemariñas\nInicio A Guarda O XXV Encontro dos Pobos encherá de música tradicional O Baixo Miño\nO XXV Encontro dos Pobos encherá de música tradicional O Baixo Miño\nGrupo Do Lusco ó Fusco\nUnha nova edición do Encontro dos Pobos, e xa van 25, arranca este fin de semana en Tomiño. O grupo de bailes e gaitas guardés Do Lusco ó Fusco organiza o que xa se converteu nun dos festivais de música tradicional máis representativos do sur da provincia de Pontevedra. Nesta vixésimo quinta edición o público poderá disfrutar de balde das actuacións de grupos tanto locais como internacionais.\nO festival arranca este sábado 21 de xullo na praza do Seixo (en caso de choiva trasladarase o auditorio de Goián), coas actuacións da Asociación Val de Piran, procedentes de Eslovenia, Do Lusco e Fusco, o grupo de baile tomiñés Virxe do Alivio e a agrupación folclórica a asturiana Cuelebre.\nO Domingo o XXV Encontro dos Pobos chega ás 20.30 horas a Viladesuso (Oia) da man Do Lusco ó Fusco e da agrupación eslovaca de Val de Piran, así como a actuación de diversas bandas de Oia, como Tralo Mosteiro e a Fiada de Viladesuso.\nXa o martes 24 de xullo o auditorio de San Bieito de A Guarda (se o clima non o permite celebrarase no pavillón da Sangriña) acollerá as actuacións de agrupacións locais como Vento Mareiro, Xamaraina, Doxe nun ano ou Do Lusco ó Fusco, entre outras.\nO festival remata o mércores 25 de xullo ás 21.30 horas na praza do Calvario do Rosal (en caso de choiva será no auditorio) coas actuacións de Do Lusco ó Fusco, A Asociación Cultural de Lembranzas da Terra de Guillarei e a agrupación eslovaca mencionada.\nArtículo anteriorEl Acanor Novás debutará en casa ante el Torrelavega\nArtículo siguienteA Guarda acometerá obras de urbanización en un trecho de la Baixada a San Caetano


Sobe o custo da vida: o IPC aumenta na Galiza por riba da media estatal\nSegundo os datos que vén de publicar o INE, o Índice de prezos de consumo medrou oito décimas na taxa anual galega ao remate de 2021.\nUn supermercado galego (Foto: Carlos Castro/Europa Press).\nRedacción 09:54 do 14 de xaneiro de 2022\nO índice de prezos de consumo (IPC) medrou oito décimas a súa taxa anual na Galiza ao remate de 2021, até 6,7%, co que se sitúa dúas décimas por riba da media estatal, segundo os datos que publica esta sexta feira o Instituto Nacional de Estatística (INE).\nTal como indicou o INE, a taxa anual do IPC aumentou en decembro a respecto de novembro en todos os territorios, situándose a Galiza entre os que rexistran un menor incremento, do mesmo modo que Balears e Catalunya.\nPor grupos, o que contabiliza maior inflación en taxa anual na Galiza volve ser a vivenda (+27,1%), seguida do transporte (+10,8%), alimentos e bebidas non alcohólicas (+4,8%) e hoteis, cafés e restaurantes (+2,7%). Só comunicacións rexistrou un descenso en 2021 (-0,3%).\nPola súa parte, en variación intermensual, os prezos mantivéronse con menores variacións, a pesar de que a vivenda subiu 6,9% no país entre novembro e decembro e o vestido e o calzado baixou 2,5%.\nA nivel estatal, o IPC subiu 1,2% en decembro en relación ao mes anterior e elevou a súa taxa interanual até 6,5%, un punto por riba da taxa de novembro e o seu nivel máis alto en 29 anos, debido o encarecemento da luz, dos alimentos e dos hoteis e restaurantes.\nA taxa interanual do IPC rexistrada en decembro (6,5%) é dúas décimas inferior á avanzada a finais do mes pasado polo INE (6,7%). No caso da taxa mensual (1,2%), o dato definitivo é unha décima menor ao que adiantou Estatística (1,3%). Co dato interanual de decembro, o máis elevado desde maio de 1992, o IPC encadea a súa duodécima taxa positiva consecutiva e sitúa a inflación media de 2021 na contorna do 3%.\nSegundo Estatística, no comportamento interanual do IPC destaca a suba dos prezos da electricidade, maior en decembro deste ano que en igual mes de 2020, e dos alimentos, especialmente dos legumes e hortalizas, do pan e os cereais e da carne.\nvivenda alimentación ipc


Fomento acorda someter a información pública o Proxecto da Variante de Ourense - Blog de Celso Delgado\nHome Estradas Fomento acorda someter a información pública o Proxecto da Variante de Ourense\nFomento acorda someter a información pública o Proxecto da Variante de Ourense\nPublica hoxe o BOE que o Ministerio de Fomento aprobou someter a información pública, o documento técnico de Adecuación do Proxecto de Construción: Variante de Ourense. Tramo: Ligazón de Eirasvedras coa N-120 no seu punto quilométrico (p.k.) 573,800 Ligazón de Quintela coa N-120 no p.k. 572,000, na provincia de Ourense.\nO tramo dunha lonxitude de 1,7 km, ten un orzamento estimado de licitación de 30,2 millóns de euros.\nTrátase de someter ao trámite de información pública os axustes agora incluídos no trazado que foi aprobado o pasado 27 de abril, segundo anunciou o Boletín Oficial do Estado. Os axustes son os seguintes:\n- Supresión da glorieta Sur da ligazón de Eirasvedras.\n- Axustes na glorieta Norte.\n- Axustes da rasante dos viarios na zona próxima ao rio Miño.\n- Habilitación como calzada bidireccional do tramo da N-120 entre a glorieta Norte de Eirasvedras e Quintela que terá carácter de provisional ata a execución do segundo tramo do variante Norte entre Quintela e A Casa.\nO trazado ten a súa orixe na ligazón de Eirasvedras, onde existen actualmente dúas calzadas separadas, baixo o paso superior do ramal da estrada N-120 que dá acceso a Ourense a través da calzada unidireccional da N-120. As dúas novas calzadas da variante que se proxecta conectan coas existentes da citada ligazón de maneira que se dá continuidade á N-120 cara á N-525 e viceversa.\nTras un percorrido de 1,7 km, o tramo finaliza na ligazón de Quintela, onde conecta coa N-120 á altura do núcleo de Tarascón, no p.k. 572, para o que se incluíu unha conexión provisional en forma de fondo de saco que permite dar ao proxecto a condición de obra completa e poñer en servizo o tramo.\nOs principais cambios introducidos atópanse na ligazón de Eirasvedras, no que se suprimiu a glorieta Sur situada sobre a calzada da N-120 próxima ao río Miño. Así mesmo, axustáronse os trazados dos ramais afectados para conducilos ata a glorieta Norte, e a rasante dalgúns deles para axustalos ao terreo o máximo posible.\nO outro cambio substancial é a conversión a dobre sentido de circulación dun tramo duns 600 m da calzada Norte da N-120, que funcionará provisionalmente con esta configuración ata a execución do segundo tramo da Variante de Ourense, entre Quintela e A Casa. Isto motivou a inclusión de pequenos axustes de trazado nas entradas e saídas de ramais nas glorietas das ligazóns de Eirasvedras e Quintela.\nFomento acorda someter a información pública o Proxecto da Variante de Ourense Reviewed by Celso Delgado on jueves, julio 20, 2017 Rating: 5


Amalia Bóveda: 'Se queremos un futuro distinto, precisamos dunha memoria distinta, na sociedade e nas administracións' - Pontevedra Viva\nActo central do Día da Galiza Martir 2021 na Caeira\nAmalia Bóveda: "Se queremos un futuro distinto, precisamos dunha memoria distinta, na sociedade e nas administracións"\nMartes 17 de Agosto, 2021 ás 16:17 do Martes 17 de Agosto, 2021\n85 anos despois do fusilamento de Alexandre Bóveda, o monte da Caeira volveuse converter este 17 de agosto nun lugar de memoria. O monumento creado no seu recordo volveu ser o epicentro das celebracións organizadas por toda Galicia para lembrar a súa figura e conmemorar o Día da Galiza Mártir.\nEn Pontevedra e Poio tamén se organizaron actos no cemiterio de San Amaro e na praza de Curros Enríquez, pero o que coincide co punto no foi executado volveu ser o máis simbólico e, un ano máis, tamén o máis reivindicativo. Ao igual que nos últimos anos, o aniversario rematou cunha ofrenda floral e aproveitouse para reclamar a institucionalización do Día da Galiza Mártir.\nA conmemoración do Día da Galiza Mártir, instaurada polos galegos no exilio en 1942 en Bos Aires, ten o seu acto central na Caeira desde hai 25 anos, tal e como lembrou a concelleira de Memoria Histórica de Poio, Marga Caldas. Como cada ano desde 1996 -agás o parón de 2020 obrigado pola pandemia-, a edil nacionalista reclamou que "hoxe é día de dar voz a todas esas historias silenciadas, para por nome e apelidos aos milleiros de mortos e desaparecidos durante a represión franquista".\nAmalia Bóveda, filla de Alexandre Bóveda, coincidiu con esta petición da concelleira de Poio e sinalou que esta simbólica data "vai moito máis aló da figura de Alexandre" e debe servir para lembrar a todos os mártires, pois para a súa celebración hai "tantos motivos como mártires temos".\nA filla de Bóveda lembrou que este día "precisa de institucionalización" e reiterou unha reclamación de reparación, verdade, xustiza e non repetición. Insistiu tamén en que "se queremos un futuro distinto, precisamos dunha memoria distinta tamén, tanto na sociedade como nas administracións, e iso tamén se simboliza" con actos como o celebrado cada 17 de agosto.\nMarga Caldas, que abriu o acto, manifestouse na mesma liña e insistiu na necesidade de que o 17 de agosto sexa recoñecido pola Xunta de Galicia como un día dos mártires galegos "para facer cumprir a memoria de Bóveda, pero para facer cumprir tamén a memoria de todas as mulleres e homes mártires galegos pola súa liberdade e por xustiza democrática".\n"Recuperemos a memoria desde todos os ámbitos da sociedade, recuperemos a liberdade de decidir, loitemos por esa Galiza libre pola que loitaba Bóveda, honesta e independente, esa Galiza pola que Bóveda deu a súa vida", afondou Marga Caldas, que sinalou a importancia deste día "para non dar ao esquecemento, para loitar contra a impunidade, para representar a inxustiza perpetuada contra un pobo, para recuperar a memoria das mulleres e dos homes que viviron asoballados por defender aquilo no que crían".\nCaldas reivindicou unha "Galiza libre" porque 85 anos despois do levantamento militar "seguimos presenciando como as administracións estatais e autonómicas seguen sen devolvernos o que nos foi expoliado", pero tamén tivo unha lembranza especial para o recente logro do momento memorialista, pois "grazas ao movemento civil galego recuperamos o Pazo de Meirás", en alusión ás dúas sentenzas xudiciais que devolveron ao Estado a propiedade deste Pazo que durante a Ditadura foi residencia de verán de Franco en Sada e ata 2020 permaneceu en mans dos seus herdeiros.\nEn nome da Fundación Bóveda falou David Otero, que este 2021 lembrouse especialmente das traballadoras e traballadores pola memoria, algúns e algunhas presentes no acto, como a vilagarciá Montse Fajardo. Para todos eles quixo pedir honra e recoñecemento, pois "son compañeiras e compañeiros que achegan contidos á causa da nosa memoria galega democrática" e tamén "loitadoras e loitadores pola verdade" que "divulgan a nosa memoria democrática que se fai antídoto contra o fascismo e antídoto contra a cultura do silencio e contra a educación do non saber, do non preguntar".\nAs persoas que traballan pola memoria histórica axudan, segundo Otero, a dicir "non á manipulación da nosa memoria, da nosa historia" e queren achegar á cidadanía ao horror padecido polo terror franquista, ao tempo que "estimulan tránsitos á esperanza, teñen a firmeza en que olvidar é morrer".\nDavid Otero tamén lembrou a asociación de nova creación Mocidade Galega pola Memoria, pero dedicou a maior parte do seu discurso aos traballadores pola memoria porque "temos o dereito á verdade, a mentira vai ter freo. Hai que falar de vítimas, pero tamén de executores, de torturas tamén pero tamén de torturadores, e as leis seguen na impunidade e na humillación das vítimas, elas e eles procuran as verdades e, como decía Bertolt Brecht, quen non sabe a verdade, é como é, pero quen a sabe e lle chame mentira, é un criminal".\nREPRESENTACIÓNS DE TODOS OS PARTIDOS\nAta a Caeira desprazáronse representantes de todos os partidos políticos con representación en Poio e Pontevedra, capitaneados polos alcaldes, Luciano Sobral e Miguel Anxo Fernández Lores, e tamén das fundacións Alexandre Bóveda e Castelao e da asociación Mocidade Galega pola Memoria.\nNon faltaron a líder nacional do BNG, Ana Pontón, a eurodeputada nacionalista Ana Miranda, o deputado Luís Bará, e concelleiros de PSOE, BNG e PP de Pontevedra e Poio. A presenza máis novidosa foi a do presidente local do PP de Pontevedra, Rafael Domínguez.\nMentres o seu homólogo de Poio, Ángel Moldes, xa acudiu en outras ocasións, Domínguez é o primeiro presidente local do Partido Popular de Pontevedra en acudir a este acto.\nEn declaracións aos medios de comunicación antes do acto, explicou que o ano pasado non acudiu por "problemas de datas" e que pensa que debe acudir ao acto porque "é un recoñecemento a unha persoa que foi asasinada fai 85 anos" e "o único delito que cometeu foi amar a Galiza e o que temos que facer todos os galegos que amamos a Galiza é estar aquí".\nDía da Galiza Martir na Caeira\n85 anos despois do fusilamento de Alexandre Bóveda, o monte da Caeira volveuse converter este 17 de agosto nun lugar de memoria no Día da Galiza Mártir. Asistiron representantes de BNG, PSOE e PP de Pontevedra e Poio e por primeira vez desde que se celebra en Poio, acudiu un líder do PP de Pontevedra


O Colectivo RPM abre a convocatoria para as Residencias Paraíso 2019 | Erregueté\nResidencias Paraíso inicia o seu terceiro ano de vida como programa de residencias artísticas de investigación e creación arredor da danza e as artes vivas contemporáneas en Galicia. Un programa que sucede grazas a unha rede de colaboración de espazos de distinta natureza, dende teatros ou centros de arte a facultades ou espazos non convencionais. Este exercicio de diálogo entre todas as partes –impulsores, coprodutores e espazos cómplices– é o que dota dunha identidade tan singular a este proxecto.\nO maior valor do programa de Residencias Paraíso é que sucede grazas a unha rede que atravesa de norte a sur o noso territorio a través da colaboración de espazos de distinta natureza, dende teatros ou centros de arte a facultades ou espazos non convencionais. As tipoloxías dos distintos espazos favorecen a acollida das diversas fases dun proxecto artístico, como por exemplo a fase de investigación, a de escritura, o traballo dramatúrxico, a creación coreográfica, así como residencias de carácter técnico.\nEste exercicio de diálogo entre todas as partes –impulsores, coprodutores e espazos cómplices– é o que dota dunha identidade tan singular a este proxecto. Desta forma o CONCELLO DA CORUÑA, o CONCELLO DE LUGO, o CONCELLO DE NARÓN, o CONCELLO DE OURENSE, o CONCELLO DE CARBALLO, o CONCELLO DE SANTIAGO, a VICERREITORÍA DO CAMPUS DE PONTEVEDRA da UNIVERSIDADE DE VIGO e o CONCELLO DE RIBADAVIA, suman forzas para a construción desta nova edición do programa.\n10 ESPAZOS COLABORADORES EN 2019\nIgrexa Santa María da Magdalena e/ou o Auditorio Manuel María da Casa da Cultura de Ribadavia\nCreadores/as de danza e artes vivas de creación contemporánea.\nArtistas con sede en Galicia e no resto do territorio nacional.\nAs residencias ocorrerán entre abril e novembro de 2019.\nA convocatoria está aberta entre o 21 de xaneiro e o 11 de febreiro de 2019.\nA selección farase pública na web do Colectivo RPM antes do 6 de marzo de 2019 trala confirmación\ncos/as artistas seleccionados/as.\nParticipar do encontro anual co resto de artistas seleccionados/as nunha xornada aberta ao público o 23 de novembro de 2019 na Sala Agustín Magán do CSC de Santa Marta (Santiago de Compostela).\nA Sala Agustín Magán do CSC de Santa Marta de Santiago de Compostela acollerá o día 23 de novembro de 2019 o encontro anual de Residencias Paraíso 2018, coa participación de cada un/unha dos/as artistas residentes e dosespazos colaboradores do programa, onde compartiremos as claves de cada experiencia en residencia nunha xornada aberta ao público.\nO importe total destinado para este programa é de 20.000 euros (impostos incluídos).\nRealizarase un pagamentoo fraccionado do seguinte xeito:\n– Entrega da primeira factura polo 50% do importe total durante o periodo de residencia. (*)\n– Entrega da segunda factura polo 50% restante tralo encontro previsto ao final do programa con todos os/as participantes (*) e a entrega da memoria xustificativa do período de traballo (que deberá entregarse nos quince días posteriores ao remate da residencia).\n(*) No caso das residencias que suceden entre abril e agosto de 2019 axustaranse as porcentaxes de pagamento de modo que a primeira factura sume o 75%, deixando o 25% restante para a segunda factura.\nDossier de proxecto: documento cos detalles da investigación ou proxecto a realizar, nomeando, se fose o\ncaso, outros colaboradores ou apoios cos que conte o proxecto.\nTraxectoria das persoas involucradas no proxecto con enlaces de vídeo de proxectos anteriores.\nProgramación expandida: documento explicativo das propostas de diálogo coa comunidade e o espazo\nanfitrión en relación ao seu proxecto de investigación ou creación.\nOs documentos incluiránse no formulario de inscrición online por medio dun enlace de descarga (por\nexemplo dropbox, google drive ou calquer servidor elexido que permita a súa descarga).\nA selección do espazo de residencia para cada un dos proxectos seleccionados pola comisión levarase a cabotendo en conta as características fundamentais de cada proxecto así como a dispoñibilidade de datas do/a artista do espazo. Aínda que non o se pode garantir en todos os casos, o criterio de adxudicación tentará proporcionar tanto a tipoloxía de espazo desexado polo/a artista como o período idóneo para a estancia en residencia.


SEÑOR, MÍRANOS :: Nosanaicinhadoceo\nInicio > Música galega > MISA > CANTOS DE ENTRADA > SEÑOR, MÍRANOS SEÑOR, MÍRANOS (m)\n(Xurxo Gómez Gude)\nSeñor, míranos con amor ós que vimos proclama-la túa palabra.\n- Oh, palabra de verdade que nos móstra-lo camiño. O teu pobo redimido en ti busca o seu destino.\n- Pensamento e corazón, luz e paz piden seguido; manda axiña, Ti, Señor, o teu Valedor divino.\n- Son os feitos os que ves, nos que te chaman Amigo; o que reza sen sentir, o teu favor non pode recibir.


Os funcionarios da Xunta poderán acollerse ao teletraballo desde o xoves – Galicia 24 Horas\nOs funcionarios da Xunta poderán acollerse ao teletraballo desde o xoves\nBy Redacción on 30 diciembre, 2013 Comentarios desactivados en Os funcionarios da Xunta poderán acollerse ao teletraballo desde o xoves\nA partires do vindeiro xoves -o primeiro día laborable do ano- os empregados públicos da Xunta de Galicia que así o demanden poderán acollerse ás fórmulas de flexibilidade horaria e de teletraballo que ata o de agora non estaban reguladas. O Diario Oficial de Galicia publica hoxe a Orde pola que por primeira vez en Galicia se regula a acreditación, a xornada e horario de traballo, a flexibilidade horaria e o teletraballo no eido da Administración autonómica.\nA regulación afecta a case 17.000 persoas entre persoal funcionario e estatutario, persoal que presta servizo nas entidades públicas instrumentais e, no caso do persoal laboral, cando pola súa natureza lle sexa de aplicación. Só queda excluído do ámbito desta Orde o persoal de Xustiza -que xa conta coa súa propia regulación-, o persoal que presta servizo nos centros docentes e o persoal do Sergas, debido ás súas características particulares e á natureza das súas funcións.\nA normativa establece distintos tipos de xornadas e horarios laborais, así como a posibilidade de flexibilizalos adaptándoos ás necesidades do traballador. Ata o de agora tan só existía un horario ríxido, de 7,45 a 15,15 de luns a venres, e que só se permitía a flexibilidade por razóns de conciliación familiar para persoas con fillos menores de 12 anos ou maiores ao seu cargo.\nCoa entrada en vigor desta Orde, establécense tres tipos de horarios, un xeral, un flexible por conciliación familiar e outro de flexibilidade automática. O horario xeral mantense coma ata o de agora, de 7,45 a 15,15 horas, pero co engadido de que os empregados disporán diariamente de 30 minutos para compensar os eventuais retrasos na chegada ao seu posto de traballo.\nO horario flexible por conciliación familiar e laboral -que xa existía- continúa afectando a traballadores con fillos menores de 12 anos ou maiores ao seu cargo. Neste caso, dentro dunha marxe entre as 7,30 e as 18,30 horas, á petición da persoa interesada, fixarase un horario diario de referencia. Ese horario de referencia poderase alongar ata as 20,00 horas de luns a xoves e ata as 15,30 horas os venres, sempre que o centro de traballo estea aberto. Os interesados deberán solicitar esta opción, que deberá ser autorizada polo órgano competente.\nOs funcionarios da Xunta poderán acollerse ao teletraballo desde o xoves added by Redacción on 30 diciembre, 2013


Segmento A - Wikipedia, a enciclopedia libre\nKia Picanto, un automóbil de turismo do segmento A con carrozaría hatchback.\nFiat Panda, un automóbil de segmento A de 1980.\nO segmento A é un segmento de automóbiles que se sitúa por encima dos microcoches e por baixo do segmento B. Actualmente estes vehículos miden aproximadamente entre 3´30 m e 3´70 m de longo, e xeralmente teñen espazo suficiente para catro adultos, a diferenza dun microcoche que só ten cabida para dúas persoas.\nSalvo escasas excepcións, a carrozaría é practicamente sempre hatchback ou monovolume; neste último caso denomínanse tamén "micromonovolumes". Os motores teñen como máximo catro cilindros e poucas veces superan os 1´6 litros de cilindrada.\nNon hai designacións específicas para nomear a estes automóbiles, senón que conviven varios termos como "automóbiles (micro)urbanos", "cidadáns", "utilitarios" ou "pequenos". No Xapón existe unha categoría fiscal para estes automóbiles denominada kei car, que determina entre outros aspectos unha lonxitude menor a 3´40 m e unha cilindrada inferior a 660 cc.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Segmento_A&oldid=5756667"


Relatos de medo | IES Ribeira do Louro\n“ O meu pai chegaba do traballo ás dúas e media. Cando se atrasaba, a angustia instalábase na miña casa. Era un medo difuso, unha tensión que nos facía permanecer en silencio. A miña nai, sen dicir nada, asomábase unha e outra vez ao balcón para ver se o meu pai chegaba nun intento inútil de acurtar a ansiedade. Contaxiabámonos o medo uns a outros. Nunca houbo\nviolencia física. Eran só os gritos do meu pai, o seu xesto de furia sen motivo, a súa susceptibilidade imprevisible”\n(Cita extraída de Anatomía del Miedo)\n“Hai pouco preguntáchesme por que dicía que che tiña medo.\nComo de costume, non souben que contestarche, en parte precisamente, polo medo que me dás, e en parte porque son demasiados os detalles que fundamentan ese medo, moitos máis\ndos que podería coordinar a medias mentres falo. A súa magnitude excede en moito tanto a miña memoria como o meu entendemento?”\n(Carta Ao Pai) Frank Kafka.\n“O inverno de 1764 foi moi cru e os lobos adoecían de fame. Atacaban os campesiños atrasados, roldaban de noite ao redor das vivendas, ouveaban desde o solpor ata o amencer e asaltaban os cortellos. Circulou un ruxerruxe terrible. Falábase dun lobo colosal, de pelo gris, case branco; que devorara a dous nenos e o brazo dunha muller; matara a todos os mastíns da comarca e, saltando as tapias, uliscaba sen temor ningún baixo as portas. Ningún home deixou de sentilo resollar; o seu refolgo facía estremecer a chama das luces. Invadiu a provincia un pánico terrible. Ninguén saía de casa de noite nin á noitiña.\nA escuridade parecía poboada en todas partes pola sombra daquela besta...”\n(O lobo) Guy de Maupassant\n“ Unha noite os postos da feira ambulante que hai onda o concello apareceron queimados, e uns encapuchados bateron nun señor magrebí que vendía alfombras pola rúa.\nTodos os ataques eran iguais: catro ou cinco individuos coa cabeza rapada asaltaban no medio da noite a persoa que quixesen agredir. Case que sempre en moto e sempre coas cabezas rapadas. Había nazis soltos pola cidade. Por Galicia enteira... sabíao todo o mundo, non era ningún segredo. Unha mañá ao principio das vacacións, o centro aparecera sementado de follas con emblemas e frase xenófobas. Outro día un grupo de neonazis mallara un\nrapaz, á porta dunha discoteca por negarse a erguer o brazo e saudar como eles lle ordenaban\nAlexandre non puido dicir máis nada. Botouse a chorar. Sentou no sofá coa súa nai e chorou.\n-Por que pasan estas cousas, mamá?\nÁs veces pensamos que os pais coñecen todas as respostas. Ás veces pensamos que os pais deben coñecer todas as respostas. Pero ela garda silencio. Quizais porque para iso non hai resposta.”\n(Un bosque cheo de faias) Francisco Castro\nNun mundo que prefire a seguridade á xustiza, hai\ncada vez máis xente que aplaude o sacrificio da xustiza nos\naltares da seguridade. Nas rúas das cidades celébranse as\ncerimonias. Cada vez que un delincuente cae furado, a\nsociedade sente alivio ante a enfermidade que a acosa. A\nmorte de cada mal vivente sorte efectos farmacéuticos\nsobre os ben viventes. A palabra farmacias vén pharmakos,\nque era o nome que daban os gregos ás vítimas humanas\ndos sacrificios ofrendados aos deuses en tempos de crises.\nO medo é a materia prima das prósperas industrias da\nseguridade privada e do control social. Unha demanda firme\nsostén o negocio. A demanda medra tanto ou máis que os\ndelitos que a xeran, e os expertos aseguran que así seguirá\nFlorece o mercado das policías privadas e os cárceres\nprivados, mentres todos que máis, quen menos, ímonos\nvolvendo vixiantes do próximo e prisioneiros do medo.\nMedo da muller á violencia do home e medo do home á\nmuller sen medo.\nMedo aos ladróns, medo á policía.\nMedo á porta sen pechaduda, ao tempo sen reloxo, aos\nneno sen televisión.\nMedo á noite sen pílulas para durmir e medo ao día sen\npílulas para espertar.\nMedo á multitude, medo á soidade, medo ao que foi e ao\nque puido ser, medo de morrer, medo de vivir...\n―Non teñas medo‖,\na i eu tiña medo\n(O soño sulagado, 1955)\n“Nun afastado país existiu hai moitos anos unha Ovella\nnegra. Foi fusilada. Un século despois, o rabaño\narrepentido ergueulle unha estatua ecuestre que ficou moi\nben no parque.\nAsí, no sucesivo, cada vez que aparecían ovellas\nnegras eran rapidamente pasadas polas armas para que as\nvindeiras xeracións de ovellas comúns e correntes puidesen\nexercitarse tamén na escultura”.\n( A ovella negra ) Augusto Monterroso.\nTeño medo de te ver\nnecesidade de te ver\nesperanza de te ver\ndesazóns de te ver.\nTeño ganas de te atopar\npreocupación de te achar\ncertidume de te achar\npobres dúbidas de te achar.\nTeño urxencia de te oír\nledicia de te oír\nboa sorte de te oír\ne temores de te oír\nquizais máis o primeiro\n(Viceversa). Mario Benedetti\nuf que medo\n“Era no 1972. Ficara cunha moza nun arrabalde de Praga, nun apartamento que nos prestaran. Dous días antes, durante todo un día, interrogárana sobre min. De modo que ela quería verme ás agachadas (temía que a seguiran en todo momento), para me dicir que preguntas lle fixeran e o que ela respondera. Se por casualidade me interrogaban, as miñas respostas serían idénticas ás súas. Era aínda unha rapaciña que apenas sabía do mundo. O interrogatorio trastornáraa e o medo, desde había tres días, remexíalle sen cesar as entrañas. Estaba moi pálida e saía constantemente, durante a nosa conversa, para ir ao cuarto de baño, ata o punto de que o ruído da auga que enchía a cisterna acompañou o noso encontro.\nCoñecíaa desde había tempo. Era intelixente, aguda, sabía perfectamente controlar as súas emocións e ía sempre tan impecablemente vestida que o seu traxe, ao igual que o seu comportamento, non permitía entrever a mínima parcela de espido. Pero, de súpeto, o medo, coma un gran coitelo, racháraa.\nO ruído da auga enchendo a cisterna do cuarto de baño, practicamente non paraba e eu vía aqueles ollos que me fitaban, cheos de anguria (dous ollos angustiados nun rostro sensato) e canto máis angustiados se puñan aqueles ollos, máis absurdo, estúpido, escandaloso, incomprensible eimposible de realizar, volvíase o meu desexo”.\n(O xesto teatral do pintor) Milan Kundera\nNOVA CARTA ERASMUS 2014-2020


O partido Fisioterapia Ronda . . . Ribadeo - Sarriana: a melloría dos mariñáns a proba diante do líder - Futbolinlugo\nO partido Fisioterapia Ronda . . . Ribadeo – Sarriana: a melloría dos mariñáns a proba diante do líder\nO fútbol provincial recupera paso a paso a normalidade. Despois do gran número de encontros suspendidos a pasada xornada por mor dos numerosos positivos en Covid 19, neste fin de semana tódolos equipos lucenses da Preferente, agás o Escairón, poderán disputar os seus partidos.\nUn dos máis salientables é o derbi provincial que disputan o domingo ás 16:15 horas no Pepe Barrera o Ribadeo e a Sarriana, coa arbitraxe do colexiado lucense Fernández Teijido.\nO Ribadeo é sétimo na clasificación con 19 puntos. En zona de promoción de permanencia, o cadro mariñán márcase o obxectivo de abandoala nesta segunda volta. O certo é que as sensacións indican que é un obxectivo ao alcance da man para o cadro adestrado por Dani Moirón, que amosou unha boa imaxe nos últimos encontros disputados. Ademáis, conta cos reforzos de Dapo, que afrontará a súa segunda etapa no clube, e Andrés Díaz, ribadense con pasado recente no fútbol compostelán, que axudarán a paliar a importante vaga de lesións do cadro ribadense.\nEnfronte estará o líder. A Sarriana cumpre sen escaparse do guión o que se presumía antes de comezar a temporada: ser o gran favorito ao ascenso. O camiño será longo e complexo, pero sobrepasado o ecuador do campionato os de Edu Rodríguez camiñan con paso firme. É certo que lonxe da Ribela non son o equipo dominador que son no seu feudo, de onde non deixaron escapar un só punto. A domicilio, os sarriaos caeron derrotados en tres ocasións (Montañeros, As Pontes e Mugardos). A saída de Mitogo no mercado invernal foi compensada coa chegada do monfortino Adri Díaz, cedido polo CD Barco.\nO último enfrontamento entre Sarriana e Ribadeo no Pepe Barrera tivo lugar o 1 de abril de 2021 e rematou con empate a un tanto. Gerardo adiantou aos visitantes e Lucky igualou o encontros no tramo final.\nJACOB (RIBADEO FC)\nBoas sensacións. «Sen dúbida estamos no mellor momento da temporada. Recuperamos xogadores e, a pesar das baixas importantes que aínda temos, os adestramentos teñen outro ritmo e outro nivel que os de comezos de liga. Creo que podiamos levar máis puntos que os que indica a clasificación, pero teño a sensación que se seguimos nesta dinámica imos perder moi poucos de aquí a final de temporada».\nA Sarriana. «Teñen moi bos xogadores e a presión de gañar sempre, pero si somos o equipo que estamos a ser o encontro será igualado. Creo que os prantexamentos van marcar un pouco o que vai ser o partido, que o imaxino aberto e disputado ata o final».\nA inquietude coa Covid-19. «É unha situación estrana. Confiamos en que este encontro se vai xogar, pero si preparas a semana sin saber ao cento por cento si o partido se poderá disputar non é o ideal. Creo que se debería facer algún tipo de protocolo ante certas situacións. O primeiro é a saúde nosa e dos nosos, pero deberíase atopar un termo medio, algo razoable en canto á situación na que estamos e tendo en conta que temos que mirar cara adiante».\nBRAIS (SD SARRIANA)\nO retorno. «A verdad é que é un partido especial para min. O Ribadeo é un club donde pasei bos momentos e do que gardo grandes recordos. Ademáis conservo varios amigos da miña época alí e teño ganas de velos. Ademáis é a primeira vez que vou xogar ao campo novo en partido oficial, e quero levar os tres puntos para Sarria.\nO Ribadeo. «Coñezo a case tódolos xogadores e sei que son un equipo que nunca che pon as cousas fáciles e si están ben é complexo gañarlles. Agardo un equipo forte e perigoso á contra e balón parado. Logo depende do que propoña o equipo en ataque».\nAdaptación á Sarriana. «Estou moi contento porque desde a última temporada no Ribadeo non tiña a continuidade que estou comezando a ter aquí. Cando non xogas nun tempo aprecias esa confianza que depositan en ti e quero devolvela en forma de bo xogo. Ao comezo costoume adaptarme ao estilo de xogo porque nunca xogara dunha forma tan combinativa, o que conleva unha maior concentración, pero pouco a pouco voume adaptando».\nSantaballés – As Pontes (Domingo ás 16:15 horas na Liga): encontro de proximidade no que os chairegos teñen ocasión de achegarse ao seu rival se conseguen os tres puntos. Os de Rafa Casanova chegan logo de golear ao Escairón a pasada xornada).\nResidencia – Lemos (Domingo ás 17:30 horas na Cheda): os de Dani Galán buscarán a ansiada vitoria para comezar a mirar cara arriba diante dun conxunto monfortino acomodado na zona alta da clasificación.\nTaboada – Portomarín (Domingo ás 16 horas na Medela): o cadro local buscará tres puntos que os volvan a enganchar coa zona alta da táboa. Enfronte estará o líder, que baixa enteiros lonxe do seu feudo.\nBurela – Lourenzá (Domingo ás 16 horas na Marosa): os dous equipos atópanse empatados a puntos. O que resulte vitorioso estará máis preto da zona de permanencia.\nIberia – Cabreiros (Domingo ás 16:15 horas nas Valgas): o conxunto de San Miguel, logo do seu triunfo da pasada xornada é segundo na táboa. Un triunfo achegaríao ao seu rival desta xornada, líder sólido do subgrupo.\nMuimenta – Fonsagrada (Domingo ás 16 horas no Pichón): terceiro contra cuarto. Tres puntos vitais para achegarse ao intratable Meira e, sobre todo, para escapar da zona de perigo.\nParadela – Páramo (Domingo ás 16 horas no Gandarón): o conxunto local defende a segunda praza diante dun rival que só conta con dous puntos menos. O que logre os tres puntos achegarase ao Becerreá, que descansa nesta xornada.\nComercial – Cazás (Domingo ás 18 horas no Rodríguez Lago 1): tan só dous puntos de diferencia na clasificación entre o conxunto local, segundo, e os chairegos, quintos, que non é quen de vencer lonxe do seu campo no que vai de temporada.\nCD Lugo – O Val (Domingo ás 19:30 horas na Cheda): as lucenses, segundas na clasificación poden achegarse ao liderato se acadan os tres puntos diante do pechacancelas.\nFoto de portada: María del Mar Sabín.


A Patiña, un ano despois\nTeima | As mans sobre a cidade – Capítulo 6\nÁlex Pernas | Cambre | 27 de novembro. Venda da propiedade de costas aos inquilinos, traballadores sociais contratados pola propiedade para “orientar” os veciños, cláusulas en vivendas de protección oficial que non se respectan, subas abusivas do prezo do alugueiro, un ano para botalos das súas casas e nin unha soa administración pública que os defenda. Así están a vivir os veciños do inmóbel de protección oficial da Patiña, en Cambre, vítimas da especulación inmobiliaria e da falta de previsión, ou do abandono premeditado dos poderes públicos para ofrecer vivenda protexida.\nHai un ano, cando publicamos a reportaxe Especulan coas vidas, ao redor de setenta familias, moitas delas con poucos recursos, tiñan ante si un futuro incerto. Sufrían as mesmas tácticas que no pasado realizara a especulación inmobiliaria noutras vivendas en alugueiro de protección oficial: desde falta de mantemento das instalacións, até as negativas de renovación de contratos ou silencios por resposta.\nOs veciños empezaron a moverse. Manifestáronse e realizaron concentracións, denunciaron publicamente o que estaba acontecendo, puxéronse en contacto coa Xunta de Galicia, co concello de Cambre, e intentárono con LURI 6 SAU, a empresa filial do Banco Santander e propietaria do edificio, o cal era xestionado a través da Inmobiliaria Altamira, tamén do Banco Santander.\nA información era contraditoria: o contrato inicial asinado en 1997 entre Fadesa, construtora das vivendas, e a Xunta de Galicia, establecía un período de protección oficial de 30 anos, namentres que unha lexislación posterior limitaba a duración da protección a un máximo de 20 anos. A Xunta defende que prima a nova lexislación, co que o edificio xa non era de protección oficial e o período de protección rematara no ano 2017. O Banco Santander asegurou que continuaba a selo e que a protección remataría no 2027.\nAs posturas dos diferentes actores quedaron da seguinte forma:\nA Xunta lavou as mans deixando desamparadas ás familias sen darlles ningunha alternativa.\nUnión por Cambre, partido de goberno no concello tanto na lexislatura anterior coma na actual, prometeu en campaña a creación de 112 vivendas de protección oficial no municipio.\nO Banco Santander asegurou, de palabra, que os contratos serían renovados por tres anos nas mesmas condicións incluso no caso de que o inmoble fose vendido.\nOs veciños continuaron igual, sen ningunha certeza de cal sería o seu futuro máis inmediato.\nUn ano despois, o inmóbel foi vendido a Haya Real Estate SAU, empresa propiedade de Cerberus, un fondo voitre dos Estados Unidos.\n[Haya Real Estate SAU é unha empresa coa que ten lazos José María Aznar Botella, fillo do expresidente do goberno José María Aznar López e da exalcaldesa de Madrid, Ana María Botella Serrano, condenada pola venda de 18 edificios de protección oficial ao grupo Fidere, filial do fondo voitre Blackstone. A condena sería revocada polo tribunal de contas por dous votos contra un, sendo os membros que votaron a favor da revogación Margarita Mariscal de Gante y Mirón -exministra de xustiza no goberno de José María Aznar- e José Manuel Suárez Robledano -nomeado neste tribunal, xunto a Margarita Mariscal, a proposta do Partido Popular.]\nDesde hai tempo, asociacións, plataformas e particulares de diversos ámbitos veñen denunciando o abuso que están a exercer estas empresas, fondos e bancos, coa chamada burbulla do alugueiro. A administración destes edificios polas entidades xestoras, a maioría das cales entenden a vivenda coma un produto máis sen ter en conta ás familias, os dereitos e as necesidades delas, resulta pouco eficaz, cando ademais en moitos casos operan desde Madrid, manexando grandes lotes e sen coñecer as particularidades de cada lugar.\nNeste artigo imos aproximarnos a estas cuestións desde a particularidade do caso da Patiña, o que sucedeu neste ano e como afectou ás veciñas e veciños, tanto no seu día a día coma nas expectativas de futuro.\nConcentración de persoas afectadas na Patiña diante da Casa do Concello de Cambre hai un ano. Imaxes recollidas no Facebook do colectivo A Patiña en Loita. @José Antonio Otero/ IrreversibleTV\nVenda de costas aos veciños e novas condicións\nA comezos de agosto do 2019, os veciños comezaron a recibir notificacións da Inmobiliaria Altamira nos que se indicaba que en abril deste mesmo ano se realizara a venda do inmoble a Haya Real Estate. En ditas notificacións, indicábase o novo número de conta no que os inquilinos que non tivesen os recibos domiciliados deberían facer os ingresos, seguindo nas mesmas condicións que até o momento.\nNo caso de vivendas de protección oficial existe o coñecido coma dereito de tenteo; isto é que ante a venda do inmoble, os inquilinos teñen a opción de poder comprar as súas vivendas de forma preferente. Este dereito non foi respectado, estando varios dos habitantes da Patiña interesados en realizar a compra.\nNos contratos de alugueiro indicábase que o inquilino renunciaba expresamente ao dereito de tenteo, pero o certo é que dita cláusula podería ser considerada coma abusiva. Fose como fose, o Banco Santander, unha vez máis, primou os intereses das grandes corporacións e fondos voitre sobre os das persoas.\nNese momento, boa parte dos veciños aínda non renovaran o contrato trala súa finalización. Unha vez rematados, ao non ter recibido ningunha notificación por parte da propietaria, e continuar alí despois de 15 días da finalización do contrato, poderían seguir un ano máis nas mesmas condicións.\nAlgúns dos veciños puxéronse en contacto coa Inmobiliaria Altamira para a renovación. Uns non recibiron resposta; outros si a recibiron, xeralmente varios meses despois da pregunta e a poucos días da finalización do contrato. Respostas nas que se solicitaban unha serie de condicións para a renovación que nunca se esixiran en ocasións anteriores: mes de fianza e aval, contratos de traballo, ou o aval de persoas alleas ao contrato.\nPara moitas das persoas da Patiña non resultaba doado obter isto, e moito menos con tan pouco prazo. A pesar de levar vivindo no edifico moitos anos, nalgúns casos case unha década, e pagando sen falta tódolos meses, agora esixían moita documentación para a renovación.\nA única saída para estes veciños é abandonar os seus fogares, o edificio e a vila onde levan vivindo moitos deles máis dunha década. Pero ir a onde? Na bisbarra houbo subidas de ata o 30% nos alugueiros…\nA mala xestión non se limitou a non dar novas ata o último momento, mantendo a dúbida nos veciños, que non sabían se debían buscar outro sitio onde vivir ou non. Tamén houbo casos nos que se solicitou aos veciños que achegasen algún documento para a renovación, coma contratos de traballo indefinidos, e tras facelo, dixéronlles que non era suficiente e pediron máis, como avais de persoas alleas ou un documento oficial no que se demostrase que ningunha das persoas do contrato era propietaria de ningún tipo de inmóbel. Cómpre dicir que isto podería ter sentido até certo punto nunha vivenda de protección oficial, pero ao acabar a protección unha petición así xa non vén ao caso. Nalgunha ocasión, a inmobiliaria enviou por correo un contrato para que os inquilinos o asinasen e llo volvesen a enviar a Madrid. Despois de facelo, a entidade xestora indicou que as condicións cambiaban e que o contrato non valía, volvendo a enviar outro con condicións máis duras.\nUn grupo de veciñas, con Antón Sánchez, o deputado de Anova que foi un dos políticos que se interesou polo caso o ano pasado. Esta mesma semana, co asunto de actualidade, renovouse o interese de forzas parlamentarias.\nEn novembro do 2019, xa coñecida a venda por parte dos veciños, estes descubriron outra cousa que non sorprendeu a ninguén: as palabras lévaas o vento, e coma tal, a promesa de palabra do Santander na que afirmaron que os contratos serían renovados 3 anos nas mesmas condicións aínda que o inmóbel fose vendido, non valía nada.\nHaya Real Estate púxose en contacto cos veciños para anunciar subidas do 50%. Así, os alugueiros de 280 euros pasarían a ser de 420 euros; os de 300 euros, de 450 euros; e os de 330, a 495 euros.\nCoñécese o caso dalgún veciño que levaba anos pagando 450 euros (o cal ía en contra da legalidade, xa que a protección oficial indicaba a obrigatoriedade dun prezo moi inferior a ese). Neste caso, o novo prezo coa subida do 50% podería chegar até os 675 euros. Estes aumentos non poden ser afrontados por moitos dos veciños que viven en situación precaria, sen apenas poder chegar a fin de mes, e algúns precisando da axuda dos servizos sociais para pagar as facturas. Se xa resultaba difícil asumir os gastos até o momento, que posibilidades habería de poder afrontar esta subida?\nA única saída para estes veciños é abandonar os seus fogares, o edificio e a vila onde levan vivindo moitos deles máis dunha década. Pero ir a onde? Na bisbarra houbo subidas de ata o 30% nos alugueiros; resulta imposible atopar algo con condicións similares. A Xunta non ten previsión de realizar novas vivendas de protección oficial no municipio, na contorna… en ningures, e das vivendas prometidas en campaña polo partido de goberno do Concello de Cambre aínda non se sabe nada; pero os veciños necesitan unha solución inmediata, non poden agardar.\nXa pasou máis dun ano dende que se soubo que se ía chegar a esta situación, pero ningún dos poderes ofreceu aínda unha solución real.\nO 7 de outubro do ano 2019, algúns dos veciños atoparon nas súas caixas de correo un panfleto no que unha entidade nomeada Viviremos se ofrecía coma mediadora gratuíta entre os inquilinos e a empresa propietaria do edificio.\nNo documento, a entidade afirmaba que se comunicaba cos inquilinos desa forma porque non lles fora posíbel poñerse en contacto con eles por outros medios; porén, tamén dicía que dispoñía do permiso por parte da propietaria para realizar dita mediación. O panfleto remataba cun número de teléfono e correo electrónico, con dominio viviremos.org, ao que o inquilino debería chamar en caso de estar interesado nos seus servizos.\nOs veciños preguntáronse como era posible que a entidade non atopase forma de poñerse en contacto con eles cando se organizaran na plataforma A Patiña en Loita e estaban presentes en redes sociais, pero si conseguisen facelo coa empresa propietaria do inmóbel, para o cal primeiro tiveron descubrir quen era a nova propietaria, e despois poñerse en contacto con ela, e que contestase. A eles resultáralles moi complicado.\nUn veciño comunicou que se cruzou coa persoa que repartiu os panfletos. Esa persoa dixo que era unha traballadora social e que estaba distribuíndo as comunicacións de parte de Haya Real Estate, a empresa propietaria do edificio.\nFacendo unha pequena busca en internet, pódese atopar facilmente información sobre esta organización.\nEntrando no dominio viviremos.org, a páxina redirixe ao dunha empresa, Alteba. Na súa web, afírmase que “Alteba é unha empresa de servizos inmobiliarios, que da resposta ás demandas dos seus clientes, en calquera aspecto relacionado co negocio”. Tamén que “desde un código de relación co cliente que destaca polo compromiso co resultado, a nosa misión é a de asesorar, deseñar e executar plans de actuación. Sempre desde o enfoque de entender ao cliente, para atender as súas demandas, de forma persoal e á medida exacta das súas necesidades”.\nIndícase tamén que o seu obxectivo principal é “realizar un proceso a través do cal os intereses da propiedade e as necesidades das persoas que viven no inmóbel conflúan nun acordo que dea lugar á finalización do conflito por vía non xudicial”.\nNa Revista de mediación publicouse un artigo asinado por Carlos Peiró Ripoll, coordinador do programa Viviremos, onde se explican os obxectivos e modo de actuación de dito programa. Sinala que “desbordados polo alarmante aumento dos casos de ocupación de vivendas, os bancos están decidindo adoptar outro tipo de medidas extraxudiciais para abordar a problemática que supón esta realidade”. Tamén explica que se creou o programa para os bancos “polos efectos corporativos que para a súa imaxe pública están tendo as habituais imaxes nos medios de comunicación, nos que se leva a cabo un lanzamento de vivenda”.\nNo caso da Patiña non se trata de vivendas ocupadas; é máis, incluso no caso dos contratos xa finalizados, a continuación no inmóbel estaría dentro da legalidade coa prórroga automática, dado que os veciños seguiron pagando o alugueiro. En todo momento os veciños foron os primeiros preocupados pola situación, intentando poñerse en contacto con ámbalas dúas propietarias, mais estas non deron resposta.\nDaquela, por que motivo Haya Real Estate decidiu contratar os servizos desta empresa mediadora, a cal, recordemos, ten coma obxectivo principal resolver os problemas de ocupación que teñen as empresas propietarias (noutras palabras: conseguir que os veciños saian dos inmobles sen acudir aos tribunais, evitando desta forma a mala imaxe que un despexo daría á entidade; ou, en todo caso, conseguir que se realice un contrato de alugueiro cando este non exista), cando nin o inmóbel estaba ocupado ilegalmente, nin a propia Haya Real Estate atendeu ás reclamacións realizadas directamente polos veciños?\nA rebarbadora derrubando portas\nOutro dos episodios que se poden destacar dende que Haya Real Estate é a propietaria do edificio, foi o acontecido o 10 de outubro deste ano 2019. Contra as dez da mañá, algúns veciños escoitaron fortes ruídos no edificio; ao ir comprobar o que pasaba, puideron ver como varias persoas estaban intentando abrir unha das portas dos pisos, utilizando para isto unha rebarbadora.\nResultaron ser traballadores contratados pola nova propietaria, os cales afirmaron que estaban, por orde de Haya Real Estate, abrindo os pisos baleiros para sacar fotos e despois arranxalos para así volver alugalos.\nDisto pódense sacar varias conclusións respecto á mala xestión destas entidades:\nPrimeiramente, como é posible que a propietaria teña que abrir os pisos á forza?, non dispón acaso das chaves dos mesmos? É posible que a antiga dona do inmoble non llas tivese entregado, pero isto non é máis que outro exemplo de mala xestión.\nEn ningún momento se avisou aos veciños do que se ía realizar. É sinxelo comprender o susto que levaron ao ver como varios descoñecidos estaban abrindo os pisos pola forza. Tamén se pode sacar outra conclusión: unha vez máis, a empresa propietaria non tivo en conta aos veciños nas súas actuacións.\nE, dado o descoñecemento por parte da propietaria da situación do inmoble e dos alugueiros, non resulta improbábel a posibilidade de que a información que tivese respecto aos pisos baleiros e ocupados fose errónea. Que pasaría se tivesen entrado nun piso habitado?\nO caso dos inquilinos que quixeron deixar o piso\nOs problemas ocasionados pola mala xestión das propietarias non só afecta aos inquilinos mentres viven no edificio, senón tamén unha vez o abandonan. Uns que deixaron a vivenda no mes de xullo, tiveron multitude de dificultades para realizar as xestións con LURI 6. Malia que naquel momento a propietaria xa era Haya Real Estate, os veciños aínda non tiñan constancia disto.\nEstes inquilinos intentaron poñerse en contacto coa propietaria por medio do correo electrónico. Este correo foi contestado algo máis dunha semana despois; a contestación consistiu en que a entidade xestora devolveu un número de incidencia e informou de que se chamaría os inquilinos durante a seguinte semana para confirmar a data de devolución de chaves e para asinar o contrato de fin de arrendamento. Nunca os chamaron.\nPasou o tempo e os inquilinos decidiron chamar telefonicamente á Inmobiliaria Altamira. Nunha primeira chamada, a teleoperadora rendeuse despois de 10 minutos nos que non foi quen de atopar a vivenda nos sistemas da inmobiliaria. Nunha segunda chamada, conseguiuno finalmente o cuarto teleoperador co que falaron tras máis de 20 minutos ao teléfono. De novo, déronlles un número de incidencia e indicaron que volverían chamar. Tampouco os chamaron.\nNa última semana de arrendamento, e sen novidades por parte da propietaria, os inquilinos decidiron mandarlle un burofax. Indicaban que abandonaban o piso deixándoo a disposición da propietaria; tamén informaban que, en caso de non recibir comunicación por parte da propietaria para devolver as chaves nun prazo, consignarían as mesmas no xulgado.\nA piques de cumprirse este prazo, os antigos inquilinos recibiron unha chamada de Gosende y Asociados SL, empresa que xa se encargara hai uns anos da entrega de chaves e as sinaturas dos contratos do edificio. Indicaron que a Inmobiliaria Altamira lles solicitara que recolleran as chaves. Altamira non ten ningún tipo de infraestrutura na provincia da Coruña.\nNo acto de devolución de chaves, os inquilinos tiveron que asinar o contrato de finalización de arrendamento, documento que tiña data anterior ao día no que foi asinado (tiña a data de finalización do contrato de alugueiro) e no que se indicaba que a localización do acto era Madrid. As outras partes do contrato eran representantes da Inmobiliaria Altamira, as cales non estaban presentes, co que a representante de Gosende y Asociados selou unha copia do documento, informando que recibira as chaves. Tamén explicou aos inquilinos que o contrato orixinal sería enviado a Madrid para que fose asinado polas representantes da Inmobiliaria Altamira e devolto de novo aos inquilinos nos seguintes días. Os inquilinos tardaron case tres meses en recibilo de volta.\nO problema é o seguinte: os procesos monitorios deben ser iniciados nos xulgados que correspondan á localidade na que estea a persoa reclamada, neste caso, Madrid. Polo tanto, os antigos inquilinos terían que desprazarse case 600 quilómetros para poder facer a reclamación.\nEn dito documento establecíase un prazo de 30 días para que a propietaria devolvese a fianza. Pasados os 30 días, esta non foi devolta. Pouco despois, os antigos inquilinos decidiron enviar un novo burofax reclamando as cantidades debidas, ademais dos intereses. Ao igual que o anterior burofax, este tampouco foi respondido.\nFinalmente, e despois de catro meses de espera, os antigos inquilinos recibiron a devolución da fianza; iso si, sen os intereses de demora.\nA distancia trae consigo máis problemas ca os indicados ata o momento. Ao pasar os meses sen ter resposta ao burofax nin recibir a devolución da fianza, os inquilinos propuxéronse iniciar un proceso monitorio contra a propietaria, fórmula legal establecida para a reclamación de cantidades e que non require de avogado ou procurador. O problema é o seguinte: os procesos monitorios deben ser iniciados nos xulgados que correspondan á localidade na que estea a persoa reclamada, neste caso, Madrid. Polo tanto, os antigos inquilinos terían que desprazarse case 600 quilómetros para poder facer a reclamación. Calquera outro tipo de reclamación realizada dende os xulgados da Coruña obrigaríaos a contratar un avogado.\nO pesadelo dos que deixaron o piso nesa época non só se limita á devolución de chaves e á recuperación da fianza. O mes seguinte ao remate do arrendamento, LURI 6 volveu cobrarlles o alugueiro. Ao segundo mes non o fixo LURI 6, senón Haya Real Estate, xa que foi cando empezou a encargarse de realizar os cobros. A nova propietaria non tiña constancia de que o piso estivese baleiro, e seguía cobrando por un arrendamento que xa non existe.\nNo caso dunha veciña que abandonou o edificio no mes de setembro, cando xa se encargaba completamente da xestión Haya Real Estate, acudiu ao piso un Axente da Propiedade Inmobiliaria (API) para comprobar o estado do mesmo e recoller as chaves. Dito API recolleu as chaves, pero negouse a asinar o correspondente documento no que se confirmaba a entrega, así como as condicións nas que se atopaba o piso no momento da entrega, indicando que non fora autorizado para facelo. Dous meses despois da entrega do piso, a fianza tampouco foi recibida, nin son respondidos os burofaxes enviados pola antiga inquilina solicitando a devolución da mesma.\nO futuro está aínda máis escuro que hai un ano para os veciños da Patiña: os problemas continúan, as incidencias das vivendas seguen sen amañarse coa nova propietaria, a cal tampouco contesta ás peticións dos veciños, aumentaron os prezos a pesar de todas as promesas, e os veciños seguen sen ter alternativa.\nCon propietarios que só pensan en obter cada vez máis beneficio económico, sen preocuparse polos seus inquilinos, e ante a inacción das Administracións que deberían velar polo dereito a vivenda das persoas, que é o que nos queda aos cidadáns de a pé?


Portada » Pleno » Convocatoria del pleno\nPor Fonforrón septiembre 14, 2016 5 comentarios\nPolo Cambio en Porto do Son O incendio que arraso o noso concello fai un par de semanas, foi unha desgracia ... agravada en parte pola incomprensible falla de brigadas propias no concello e polas pésimas condicións dos pozos de abastecemento de auga e das motobombas\nNo pleno extraordinario celebrado hoxe, o PP de Porto do Son manifestou que non considera urxente tomar medidas para atallar as consecuencias do incendio nin programar medidas de prevención para evitar que volva pasar.\nClara Novasnovas Se houbese outro goberno,non habería incendio?\nPolo Cambio en Porto do Son Se houbese outro goberno o mellor os daños non eran tantos, posto que non se renunciaria a cuadrilla antiincendios do concello e intentariase limpar durante os meses antes do veran, as motobombas estarian en condicións, e o mellor igual habia un equipo de protecion civil mais amplio (recordemos que o anterior equipo o actual equipo de goberno botouno).\nSi houbese outro goberno, igual no concello de Porto do Son habria algunha bandeira azul izada nas nosas plaias.\nSe houbese outro goberno, fijo que habria socorriscas en mais plaias que nas actuales (recordemos, que solo hai 1 socorrista).\nSi houbese outro goberno, quizais o mellor en San Pedro xa tiñades empezado algun tramo do saneamento.\nSe houbese outro goberno, a chuleria non seria a tónica constante nos plenos, e no trato hacia o resto de geupos que non son o PP.\nSi houbese outro goberno, non nos faria falta secretaria, e eses 18.000€ anuales que cobra esa persona, serian destinados a outras cousas mais necesarias.\nEspero que a tua pregunta sea saciada.\nEstá claro que quen lle contestou isto a clara, ten pouca ou nula idea do que escribiu.\n1º No ano 2006 gobernaba o PSOE no Concello e na Xunta co Bloque e ardeu moito máis que este ano, así que demagoxias as mínimas.\n2º Ou sexa que se gobernasen eles había un equipo de Protección Civil máis amplo para limpalo monte. Ignorante de min, sempre pensei que ese equipo estaba para outros servizos.\n3º ¿Queren dicirnos que con eles no goberno, o Concello intentarían limpalos montes cos cartos de todos? Montes que na inmensa maioría pertencen ás comunidades de montes e outros son de titularidade privada como son os de Baroña, onde solo arderon agros privados.\n4º O ano pasado en Noia, con un alcalde socialista, tampouco foron quen de ter máis que un socorrista. E sobre a bandeira azul, non é ouro todo o que reloce.\n5º Se houbese outro goberno varias aldeas de Miñortos, Portosín, Nebra e Baroña, estarían sen saneamento porque o seu partido, non eles, votaron en contra e San Pedro, con gobernos socialistas, tivo varios edís, que polo que deduce pouco lles miraron polo saneamento.\n6º Non merece a pena recorrer ás hemerotecas para recordarlles como gobernaba a xente do "seu partido", contra o Bloque, PP e outros cando os houbo.\n7º Non comparto a idea de que o alcalde teña secretaría, pero non debeu cometer ningunha irregularidade cando a "denuncia" solo a fan a través de esta rede social, quizás porque son consecuente que en outros pobos os seus "colegas" tamén dispoñen de unha.\nNo pleno da Deputación xa vimos que posición tomou o seu partido xunto coa portavoz do Bloque.\nSe antonte foi Barberá (PP) El Supremo abre causa a Rita Barberá por el blanqueo de capitales en el caso Imelsa\nHoxe tocoulle a Griñán e ChavesEl fiscal pide seis años de cárcel para el expresidente andaluz Griñán por el caso de los ERE\ncomo non podía ser menos, destacados membros do PSOE, poñen a man no lume por eles.\nContádeos e a ver quen gana.........\nTe recomiendo que cambies de oculista y de interlocutores: Pedro Sánchez y Susana Díaz, que ponen la mano por Manuel Chaves y José Antonio Griñán, no son mucho de fiar, porque no hay peor "ciego" que el que no quiere ver, ni "sordo" que no quiere escuchar.\nEl fiscal general del Estado, Cándido Conde Pumpido, reconoce que el PSOE supera al PP en corrupción al revelar que en la actualidad hay un total de 730 casos de corrupción, entre procedimientos judiciales y diligencias de investigación, abiertos contra partidos políticos, de los que 264 son procedimientos penales abiertos contra cargos públicos o políticos del PSOE y 200 contra miembros del PP\nCuenta, cuenta... aunque sea con la calculadora.\nXa conto,e sin calculadora.\nSi nun lado hay 500 ladróns,sinvergonzas,saqueadores,etc,e no outro lado 300(o de 500 e 300 e simplemente un exemplo),a mín danme 800 tipos de esa calaña.\nOu os 500 son menos ladróns que os 300 ,ou viceversa?.\nE co de ladróns,sinvergonzas e saqueadores me quedo corto,bastante corto creo.\nAínda que claro,non deberíammos escandilazarnos por eso,porque neste país está claro que gústanos que nola metan(a man no peto quero decir,non pensen en outra cousa),dado os resultados.\nBueno debería decir gústavos ou gustalles,xa que a min no me gusta..


Aprobadas as obras de mellora da rede viaria en Deixebre, Os Ánxeles e Trasmonte\nO Concello de Oroso acaba de dar luz verde ós traballos de mellora e acondicionamento da rede de viais e camiños en distintos núcleos de poboación das parroquias de Deixebre, Os Ánxeles e Trasmonte.\nA rede viaria dos lugares afectados, A Igrexa, Cas, Vilar de Abaixo, Zan e A Costa, presentaba un forte desgaste no pavimento actual debido ao intenso fluxo de tráfico que soportan, tanto de vehículos lixeiros como pesados, asociados a actividades agrícolas e gandeiras.\nEstas intervencións dan resposta á demanda da veciñanza destas parroquias, quen reclamaban a necesaria renovación destes viais. As obras de mellora que se van realizar contribúen a evitar riscos e garantir así a seguridade viaria e a circulación de vehículos.\nOs traballos contan cun orzamento de 275.000€ e están incluídos dentro do Plan Único de Concellos da Deputación Provincial da Coruña. Para a mellora e acondicionamento destes viais, proponse facer unha renovación do pavimento e proceder á colocación de sinalización vertical e horizontal.\n“Estas intervencións súmanse a actuacións anteriores do Concello de Oroso para renovar constantemente os servizos e infraestruturas municipais, tanto no casco urbano como nas parroquias”, explica o alcalde, Manuel Mirás Franqueira.


Eulalia Carro Sobral - Do Gris Ao Violeta\nPortada » Represaliadas e resistentes » Eulalia Carro Sobral\nfranquismo, represión, Salcedo, solidariedade, traballadoras\nXa de pequena, Lali Carro tiña que faltar á escola para poder axudar ao seu pai co gando. E todo empeorou cando a súa nai, Amelia Sobral, finou deixando atrás sete crianzas, a máis pequena, Pablo, con só oito días. Lali era a maior das tres nenas e desde entón levou a casa aínda que só tiña dezanove anos. Había tres que rematara a guerra e era un tempo de moita miseria. Pasou toda a mocidade cun só vestido e para non estragalo, traballaba cunha especie de quimono feito cun saco. Moitas veces ía recoller abono ao cuartel de Figueirido e tanto ela como o seu pai axudaron a moitos presos, sobre todo levándolles comida.\nEn 1945 casou con Pastor Torres, que pasou tres anos agochando a súa militancia comunista, primeiro no monte e despois nun tobo que a súa nai, Teresa Paz, lle fixo na casa. Entregouse en maio de 1939 e un mes despois tivo que regresar por un tempo ao agocho. En 1948 levárono preso, acusado de repartir pasquíns do PC, co que seguiu a colaborar na clandestinidade. A Lali tocoulle tirar do fillo e da filla soa até decembro de 1949, cando Pastor logrou definitivamente a liberdade.\nLali non o quería en política. Xa sufrira dabondo tras o golpe. O seu pai, Severino Carro, tamén estivera uns días no monte, agochando que fora secretario da Sociedade de Agricultores e Gando. A súa nai, Amelia Sobral Acuña, baixara como Pastor defender a legalidade e aínda que non lles pasou nada, os cívicos si raparon a súa irmá, Leonor Sobral, e mataron o seu irmán, Abelardo, pola súa vinculación á Sociedade de Agricultores e Obreiros de Vilaboa. A súa viúva, Hermosinda Lamoso, estaba embarazada da cuarta nena cando o levaron. Nunca apareceu o corpo.\nEsta é unha biografía resumida, a completa pódese encontrar no PDF descargable. Tamén se poden consultar as publicacións: Homenaxe ás mulleresrepresaliadas e resistentesde Pontevedra, Folleto ‘As vítimas silenciadas e esquecidas Homenaxe ás familias da Pontevedra obreira, sindicalista e agrarista masacrada polo fascismo’, A Pontevedra boa e xenerosa e Salcedo, a represión franquista contra a loita obreira e agraria.\nBiografía de Eulalia Carro Sobral


Suarbol. Mitos, lendas e contos galegos\nInicio / Categorías / Festas e mitoloxía relixiosa / Suarbol\nSuarbol pertence ó concello de Candín, provincia de León, e é lugar veciño de Moreira e Piornedo, parroquia de Donís, concello de Cervantes (Lugo).\nAntigamente este lugar dos Ancares leoneses chamábase Ambasaguas. Os veciños de Suarbol mailos de Valouta querían facer unha igrexa entre os dous lugares, onde chaman O Coladín que aínda que é máis próximo a Suarbol, quedaba entremedias.\nE tiñan unha imaxe da Virxe María que é a que está hoxe na igrexa de Suarbol.\nPero houbo lío. De día os de Valouta subían a imaxe da Virxe ó Coladín pero de noite a imaxe, misteriosamente, volvía a baixar. Eran os de Suarbol que querían facer a igrexa onda eles pois dicían que a Virxe ía estar moi soa no monte.\nAcabou por construírse a igrexa onde quixeron os de Suarbol, onde había unha árbore, por íso aquel lugar deixou de chamarse Ambasaguas e pasou a chamarse Suarbol.\nOs de Valouta acabaron facendo outra igrexa; a diferencia é que os de Suarbol fixeron casa rectoral para o cura e os de Valouta non puideron porque Valouta é "hijuela", ou parroquia anexa, de Suarbol.\nEsta lenda foi recollida a principios da década de mil novecentos noventa á informante Sra. María de Casa Naipes, de Donís, Cervantes (Lugo).


Vieiros: Galiza Hoxe - Quen fai máis país?\nPREMIOS RAMON PIÑEIRO\nQuen fai máis país?\nAs asociacións que conceden o galardón presentarán os seus candidatos até o 15 de xullo. O gañador coñecerase o 27 de agosto.\nRedacción - 11:00 05/07/2009\nTags: facer país láncara premio ramón piñeiro\nO Premio Ramón Piñeiro, organizado pola Asociación Cultural Val de Láncara, recoñece o labor desenvolvido por unha persoa ou entidade galega a prol do país, que se elixirá entre as candidaturas presentadas polas asociacións é colectivos culturais da das comarcas de Sarria, Baralla e O Corgo. Os organizadores están tamén abertos ás suxestións doutras entidades do resto de Galiza.\nO 15 de xullo remata o prazo para a presentación das candidaturas e posteriormente iniciarase o proceso de reflexion e decisión. Haberá dúas votacións. Á segunda chegarán só 4 propostas. O nome da persoa ou da entidade galardoada vaise publicar o día 27 de agosto e o premio entregarase, en Láncara, concello natal de Ramón Piñeiro, nun acto solemne. Na presentación desta nova edición, os seus organizadores destacaron que este "é un ano especial", pola homenaxe que se lle rende a Piñeiro, e aseguraron que "esperan acertar co gañador".\nEn anos anteriores o Premio Ramón Piñeiro 'Facer País' recoñeceu o labor e a traxectoria de Isaac Díaz Pardo, Luís Tosar, Milladoiro, Xosé Manuel Beiras, Xosé Neira Vilas, A Nosa Terra e Avelino Pousa Antelo. Precisamento Pousa Antelo, gañador da sétima edición, será o encargado de entregar o galardón ao novo gañador.\nActo de entrega a Avelino Pousa Antelo do seu premio, hai uns meses


As Feiras e Festas de As San Lucas foron presentadas en Santiago, rematando así a súa difusión nas cidades que formaron o Antigo Reino de Galicia. | Faro Ocio Norte\nO programa, que pretende chegar a todos os públicos combinando tradición e modernidade, desenvolverase entre o mércores día 17 de outubro e o domingo día 21. Miguel Souto subliñou que “as San Lucas son feira, festa, cultura e tradición”. O pregón correrá a cargo do reitor da Universidade de Santiago de Compostela, Antonio López, e terá lugar o mércores 17 ás 20:45 horas. López realizou os seus estudos no seminario e no instituto San Rosendo de Mondoñedo.\nEntre as actividades atópase a celebración dun dos principais espectáculos de doma nocturna, o primeiro que se alberga en Galicia. O presidente da Asociación, Miguel Souto, destaca que este espectáculo desenvolverase “na feira máis antiga de Galicia e no marco incomparable da Praza da Catedral, en fronte do monumento declarado Patrimonio da Humanidade pola Unesco”.\nEste primeiro espectáculo de doma nocturna que se celebra en Galicia terá lugar o día grande das Feiras e Festas de As san Lucas, o 18 de outubro, ás 21:00 horas na Praza da Catedral. Poderase ver un segundo pase o día 19, tamén ante o monumento declarado Patrimonio da Humanidade, nesta ocasión, ás 21:30 horas.\nA programación recolle ademais, entre outras moitas citas, a tradicional chegada dos cabalos polas rúas empedradas da cidade ata a feira e o seu paso pola Praza da Catedral, que será retransmitida por unha pantalla xigante, a actuación de Quico Cadaval, o encontro folclórico, teatro, un concurso de andadura galega, morfolóxico de cabalos e de trote, demostracións de ferrado e forxa, a segunda xuntanza de tractores clásicos e a homenaxe a Pascual Veiga.\nEntrega do Premio Mondoñedo10 Teatro\nO auditorio Pascual Veiga de Mondoñedo acollerá o vindeiro domingo, 21 de outubro ás doce e media do mediodía o acto de entrega do Premio Mondoñedo10 2018 Teatro no transcurso dun acto no que o grupo de teatro da asociación cultural Alexandre Bóveda representará dúas breves pezas teatrais, unha de Rafael Dieste e outra de Álvaro Cunqueiro baixo a dirección de Lino Braxe.\nA Asociación As San Lucas en colaboración co Concello de Mondoñedo e o Colectivo Mondoñedo É veñen de fallar o Premio Mondoñedo10 2018 Teatro que recae en Nome: Bonita, de Vanesa Sotelo. O galardón outórgase este ano por terceira vez co obxectivo de establecer vínculos permanentes entre a cidade e a localidade que lles dá nome coas mellores obras de creación cultural producidas en Galicia e en galego nos últimos dez anos.\nO auditorio municipal acollerá tamén durante as feiras e festas das San Lucas a exposición ‘Premios María JosefaWonenburgerPlanells 2007-2017’, dedicada ás mulleres científicas galegas e baseada no premio creado na honra desta científica galega pioneira no seu campo. A mostra poderá visitarse de once da mañá a sete da tarde ata o domingo 21. Despois recalará nos outros catro concellos para os que presta servizo o CIM mindoniense: Lourenzá, A Pastoriza, Abadín e Riotorto.


O Concello aproba un plan para facer fronte ao cambio climático e reducir emisións | Concello de Coirós\nHomeNoticias CoirósConcelloO Concello aproba un plan para facer fronte ao...\nO Concello sumouse en xaneiro do ano 2019 a iniciativa europea do Pacto de Alcaldes para o Clima e a Enerxía. Este reúne ás autoridades locais e rexionais que de forma voluntaria comprométense a implantar os obxectivos de clima e enerxía da Unión Europea no seu territorio. Os asinantes teñen como obxectivo a redución das emisións de CO2 en polo menos un 40 % para 2030 e a aumentar o seu resiliencia aos impactos do cambio climático.\nNo caso de Coirós este plan permitirá non emitir 2.312,161 toneladas de CO2 o ano, o que equivale ao 40,6 % de redución ao respecto do ano de referencia, o 2010.\nO documento resalta que ata o momento, entre 2010 e 2020, realizáronse accións que supoñen unha redución do 6,4% polo que Coirós ten demostrado que é posible cumprir co obxectivo marcado.\nFinanciación para a redacción doPACES


Animación na rúa en Cee: Cultura no Camiño 2017 - Concello de Cee\nComo punto final a este Verán Cultural 2017, a tradicional animación da rúa na Praza da Constitución tenrá lugar do 27 ao 31 de agosto. A colaboración do Concello de Cee e o programa Cultura no Camiño 2017 fará posible encher a Alameda ceense de acrobacias, clown, maxia, malabares, teatro e ilusións ópticas. Será ás 20:30h, excepto o día 31 que empezará a partir das 18h.\nDomingo, 27 de agosto ás 20:30 na Alameda: Pistacatro\nDentro do programa Cultura no Camiño 2017, Pistacatro chega a Cee cun espectáculo de novocirco. Espectáculo da compañía Pistacatro Productora de Soños para o programa Cultura no Camiño.\nLuns, 28 de agosto ás 20:30h na Alameda: Francesca Martello\nA protagonista colga a colada na praza pública de cada vila que visita e coa súa lavadora portátil crea confusión na tranquila vida dos habitantes. Este show baséase sobre unha innovadora forma de espectáculo de rúa, onde a manipulación de obxectos, clown e malabares son as bases para a comunicación narrativa.\nMartes, 29 de agosto ás 20:30h na Alameda: Lila Star\nEsta artista branca con alma de negra, criada no seo dunha familia de acróbatas de circo clásico, apaixoada da purpurina e obsesiva pola cor morada; que se confesa adicta ás berenxenas e que forma parte do club de fans de Deep Purple, Violeta Parra e, casi casi, de Pink Floyd (!ay! se puxesen un pouco de blues nese pink…) leva á escena un especta-culazo con mooooooooitooooo flow, onde os equilibrios imposibles sobre obxectos se fan posibles a ritmo de temazos que non poderás deixar de bailar!!!!\nMércores, 30 de agosto ás 20:30h na Alameda: “Por qué é salgada a auga do mar” de Os Quinquilláns\nOs Quinquilláns presentan, neste espectáculo teatral de pequeno formato, unha divertida obra con dous actores onde se debate sobre a orixe do sal na auga do mar.\nO argumento parte dun conto tradicional que trata de dar explicación á salinidade dos océanos e que ten versións en case todas as culturas do mundo, aínda que Os Quinquilláns fan unha adaptación para cada función, con alusións á xeografía e medio natural da zona de representación: xeografía, coñecemento do medio, ecoloxía, ciencia, bioloxía, historia natural, experimentos científicos, patrimonio oral, tradición, mediciña natural…\nSempre que as condicións meteorolóxicas o permitan, o espectáculo irá acompañado dun pequeno pasarrúas con bonecos inchables, no que o público acompañará aos personaxes a unha “expedición aos fondos mariños” na que descubrirán como viven e se desenvolven especies coma a manta-raia, o cabaliño de mar, os peixes de cores…\nXoves, 31 de agosto ás 18:00h na Alameda: “Ilusións ópticas” co Mago Romarís\nUnha ilusión óptica é calquera ilusión do sentido da vista que nos leva a percibir a realidade de forma errónea, un erro na interpretación que fai o noso cerebro sobre as sinais que o ollo lle envía. Gracias a este “erro” de apreciación, podemos desfrutar das sensacións únicas e incríbles que nos brindan as Ilusións Ópticas. E podemos transformar ese suposto “erro” nunha experiencia didáctica, nunha experiencia divertida, convertila nunha experiencia única.\nEsta exposición recolle unha selección das mellores e máis efectivas Ilusións Ópticas, dende as máis clásicas que levan sorprendendo dende fai siglos, ata as máis novedosas e impactantes. Un conxunto de máis de cincuenta Ilusións Ópticas que non van deixar indiferente a ninguén. O seu formato, cuidadosamente elaborado, os seus contidos, dirixidos a todos os públicos, invitan ao espectador a ser protagonista. O seu carácter lúdico, didáctico e interactivo, fan desta exposición unha actividade única e diferente, ata agora nunca vista no noso país. O éxito desta exposición está garantido polo inxenio e talento dos seus creadores, dos recoñecidos expertos en sorprender ao público: o Mago Vituco e o Mago Romarís.\nO público, calquera que sexa a súa idade, se ve cautivado por cada unha das Ilusións Ópticas que lle son presentadas, e se ve animado a interactuar con elas. Síntese protagonista nestas experiencias, e despois de tocar, medir, comprobar e poñer a proba o seu sentido visual, seguirá sin poder crer o que está vendo. Hologramas, anamorfosis, paradoxas, etc… porán a proba o inxenio de cada participante..\nInvitamos ao público a descubrir e coñecer con nós o porqué e o cómo destas fabulosas e fascinantes Ilusións Ópticas en “VER PARA CRER”.\nCategorías Cultura Etiquetas clown, Cultura no Camiño, infantil, magia, nenos, niños, teatro, verano Navegación de artigos


Mobilidade | Concello de Sada\n21/10/2018 Os descendentes malditos de Tántalo\nA Xunta de Galicia somete ao trámite de información pública o proxecto de construcción do treito N-VI–AP-9 da Vía Ártabra\n-A exposición ao público, para os efectos da presente resolución, realízase na Axencia Galega de Infraestruturas (San Caetano, s/n, 15781 Santiago de Compostela), no Servizo de Infraestruturas da Coruña (rúa Vicente Ferrer, 2, 15008 A Coruña) e nas Casas dos Concello de Cambre, do Concello de Oleiros e do Concello de Sada.\nSada convoca á veciñanza a unha presentación para dar a coñecer o proceso de creación dos Consellos Sectoriais.\n-Un dos obxetivos finais do proceso de participación cidadá posto en marcha coa creación dos Consello Sectoriais é a participación das asociacións e da veciñanza nos orzamentos en próximos anos.\nEducación renova os sistemas de canalizacións de pluviais e realiza a prolongación da marquesiña no Pedro Barrié de Mondego.\n-“Se trata, sinala a concelleira socialista Raquel Bolaño, do compromiso adquirido por min coa comunidade escolar no relativo á continuación da pasarela-corredor, unindo neste caso as dúas portas de entrada por onde entran os escolares.”\nA espectacularidade da costa sadense protagonista do II Trail Costa Doce.\n-Medio milleiro de persoas cubriron as prazas dispoñibles para esta proba que levará a cabo nun circuíto circular que se desenvolve en terreo de monte, excepto os primeiros e últimos 1.000 metros e un tramo na parroquia de Carnoedo, que transcorren por asfalto, fundamentalmente en zonas peonís.\nA concellería de Benestar e Igualdade programa diversos actos para conmemorar o 25 de novembro.\nA concellería de Benestar e Igualdade, xestionada pola nacionalista Isabel Reimundez, conmemora o 25 de novembro, Día Internacional da Eliminacion da Violencia contra as Mulleres, desenvolvendo varias actividades dirixida a sensibilizar á poboación respecto da situación de violencia na que viven moitas mulleres.\nBenestar Social mellora cunha aplicación informática o servizo de axuda no fogar\n- Con esta aplicación os veciños verán mellorados os horarios de atención, estarán geolocalizados para facilitar a visita dos profesionais e até poderán ter acceso o seu historial, ao plan de intervención, os incidentes que tiveron e, deste xeito, diminuír as consultas ou chamadas telefónicas.


Imaxinasons: Daniel Levin e as paisaxes sonoras do violoncello en Imaxina Sons. 8º Festival de Jazz de Vigo\n27 junio, 2012 Daniel Levin e as paisaxes sonoras do violoncello en Imaxina Sons\nDaniel Levin e o seu cello protagonizan unha das sesións máis singulares do 8º Festival de Jazz de Vigo no escenario do MARCO o mércores 27 de xuño a partir das 20.30h. De Daniel Levin (Vermont, EEUU, 1974) di a publicación norteamericana All About Jazz que é un dos violoncellistas máis excepcionais traballando na vangarda musical; tamén na revista francesa Jazz Magazine subliñan que é unha figura con maiúsculas do violoncello. Indubidablemente singular como compositor, improvisador e intérprete, Levin coloca o cello en primeiro plano no seu disco en solitario Inner Landscape (2011) demostrando as súas posibilidades expresivas. Por veces semella un combate; noutras, un namoramento. As entradas para o concerto, a 3 euros, véndense desde as 19.30h na billeteira do MARCO.\nCon Inner Landscape (Clean Feed 2011), o músico estadounidense acomete un desafío con resultado sobresaínte: unha gravación só con cello con seis improvisacións que se converten nun mosaico da potencialidade contemporánea deste instrumento. Semella que a Levin gustáballe xogar coas pezas do lego cando era cativo e gozou moito ir colocando formas e cores neste disco sen sentir a presión de construír formas útiles. O certo é que consegue crear unha paisaxe que envolve o ouvinte. O pasado ano deu un gran concerto no Festival Jazz ao Centro de Coimbra, nun escenario abraiante como é o Mosteiro de Santa Clara-a-Velha, obtendo da audiencia unha atención inquebrantable. A conta deste show, escribía o crítico Nuno Catarino: “ Se por veces o arco delineaba melodías doces, outras veces as cordas expresaban unha rugosidade atípica. A exuberancia técnica foi particularmente exposta nos momentos en que Levin traballaba en simultáneo o arco e o pizzicato”. O que nos propón no MARCO de Vigo é unha viaxe emocional e inesperada co cello como compañeiro.