A Xunta pasa de acudir a unha reunión co Ministerio para mellorar Atención Primaria\nRedacción | Mércores, 10 de Abril de 2019, 10:10\nARCHIVADO EN | Sergas Sanidade Almuiña\nA orde do día do Consello Interterritorial ten un único punto: reformar a Atención Primaria. A pesar da crise deste servizo en Galicia, o conselleiro non acudirá a negociar co Estado e os seus homólogos doutras autonomías, alegando que a reunión se convoca demasiado precipitadamente.\nO conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, expresou o seu rexeitamento á "precipitada convocatoria" do Consello Territorial para este 10 de abril no que, como "único punto" da orde do día, inclúese o plan para a Atención Primaria. Así, criticou a "présa" do Ministerio de Sanidade de aprobar unha "estratexia" tan "só unhas horas antes de que se inicia a campaña electoral".\nMinistra e conselleiros de Saúde nun pasado Consello\nNunha carta, á que tivo acceso Europa Press, remitida este martes á ministra de Sanidade, María Luisa Carcedo, o titular de Sanidade subliña que unha "estratexia de leste calibre debe contar cun amplo consenso das comunidades, profesionais e cidadáns" e "cunha profunda reflexión sobre o contido e sobre o procedemento de elaboración".\n"Desde Galicia non compartimos a présa de pechar e aprobar unha estratexia para a Atención Primaria do presente e futuro tan só unhas horas antes de que se inicia a campaña electoral, xa que, con total seguridade leva a un resultado non desexado", advirte Almuiña.\nNeste sentido, o titular de Sanidade de la Xunta considera na misiva que a reforma "que se lle conceda á Atención Primaria debe ter un maior peso cualitativo e cuantitativo, que debe contar cos cambios normativos e coa memoria económica necesaria", á que, engade, "non fai referencia o borrador presentado" e, "por suposto, cos compromisos das diferentes administracións implicadas para que as medidas e a estratexia sexan efectivas".\nQUEIXAS E COMPETENCIAS\nPara Almuiña trátase de "un documento no que se aprecian constantes invasións de competencias autonómicas", en relación ao desenvolvemento de programas de atención domiciliaria, a definición de cocientes "aceptables" ou a "periodicidade das aprobacións das ofertas públicas de emprego", entre outras.\n"Ademais, o Ministerio está a incumprir claramente as súas competencias, xa que non se impulsou a flexibilización do procedemento de acreditación de unidades docentes para a formación sanitaria especializada, tendo como consecuencia o que non se aumentou a oferta de prazas de formación de especialistas nin axilizado a acreditación das unidades docentes independentes, especialmente daquelas especialidades consideradas como deficitarias para as comunidades autónomas", expón o conselleiro.\nNeste sentido, reprocha que a día de hoxe "non se tomaron en consideración polo Ministerio as solicitudes enviadas de Pediatría". "Seguimos á espera da o recepción das 26 resolucións administrativas das solicitudes de acreditación das unidades docentes da nosa Comunidade autónoma", sinala na carta.\nIgualmente, lamenta Almuiña que "non se dotaron os medios necesarios que permitan reducir os actuais prazos de tramitación e resolución dos expedientes de homologación de títulos de especialista extracomunitario".\nAsí mesmo, puntualiza que están pendentes de que se poña en marcha o Rexistro Estatal de Profesionais sanitarios para poder realizar "os estudos necesarios de especialistas precisos para as sucesivas convocatorias de prazas de especialistas en formación".\nNesta liña, o conselleiro engade que "tampouco se puxo en marcha a vía extraordinaria de acreditación de persoal de enfermería especialista en Enfermería Familiar e Comunitaria nin se fixo o recoñecemento dos traballadores sociais como profesionais sanitarios".\nPor todo iso, Almuiña conclúe na súa carta que "a Xunta de Galicia mostra o seu rexeitamento ao documento 'Marco Estratéxico da Atención Primaria' proposto polo Ministerio de Sanidade".\nA ministra de Sanidade, Consumo e Benestar Social, María Luisa Carcedo, convocou este mércores, ás 15,30 horas, ás comunidades autónomas, reunión á que non acudirá o conselleiro, para abordar nun pleno monográfico do Consejo Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde (CISNS) o marco estratéxico para a Atención Primaria (AP).


A nova caseta turística da Praza de España, parada obrigada para os excursionistas - Visit-Pontevedra, Turismo de Pontevedra\nA nova caseta turística da Praza de España, parada obrigada para os excursionistas\nA concelleira de Turismo de Pontevedra, Carlota Román, destaca que maio foi un mes de transición\nA caseta de información turística da Praza de España recibiu a 1.707 visitantes nos primeiros 15 días dende a súa apertura. O elemento, que foi dotado dunha nova imaxe pola Concellería de Turismo de Pontevedra, que dirixe Carlota Román García, converteuse así nunha referencia central da promoción da cidade. E moi especialmente, pola súa situación, para os excursionistas que chegan en autobús e se deteñen na cidade.\nA caseta da Praza de España estreou unha singular cuberta a mediados de maio. A Concellería optou por forrala cun recubrimento acabado con cristais de efecto espello. O seu aspecto está a recibir numerosos comentarios positivos. Ademais, Carlota Román subliña que tamén se reforzou a atención coincidindo coa chegada dos meses de primavera, que ademais de seren preludio da temporada alta, rexistran un aumento substancial deste tipo de turismo de excursionistas.\nDos 1.707 visitantes que pasaron pola Praza de España, un total de 1.510 foron nacionais e 197 internacionais. Entre os españois predominaron madrileños e andaluces, mentres que os estranxeiros están dominados polos arxentinos e franceses.\nA estatística recolle tamén a visita de 326 pontevedreses que quixeron coñecer a nova caseta en profundidade e non dubidaron en pedir información ao persoal de atención.\nO volume de traballo que se desenvolve na caseta da Praza de España queda claro polo dato de que achega o 47% dos visitantes totais atendidos. Durante o mes de maio, a Concellería de Turismo ofreceu información a un total de 3.627 visitantes nas súas instalacións da Casa da Luz e Praza de España. Neste período aínda non estivo aberta a caseta da rúa Eduardo Pondal, no entorno das estacións.\nCarlota Román considera que estes datos demostran claramente o acerto de ter apostado pola adquisición da caseta (instalada provisionalmente para o Campionato de Europa de Triatlón) e pola súa remodelación exterior cunha estética sorprendente.\nAs estatísticas globais do mes de maio dan preponderancia aos visitantes andaluces e madrileños entre o turismo nacional e aos alemáns e arxentinos no internacional. En canto ao lugar de aloxamento predomina Sanxenxo, cun 30%, mentres que un 16% dos visitantes afirmaron durmir en Pontevedra. O 92% alóxase en hoteis. O rango de idade apunta cara os excursionistas, pois o 56% eran maiores de 60 anos chegados en autobús. Só o 6% dos visitantes xa coñecían Pontevedra. En canto aos motivos da visita, o 54% dixo estar interesados por recomendacións, guías de viaxes e Internet.


A Gaivota: 11/2007\nOlaa! Pois como fai moito que non me pasaba vou deixar unha entrada e xa teño excusa para non volver pasar en unha semana polo menos xP\nA foto é 3ºB-niie+siiL e a sacamos nós o día que fomos a Arnoia, coa axuda de Mon, que co disparador automático non nos safabamos (cabe dicir que non nos safabamos ou zafabamos ou como se diga porque poñía a cámara enriba dunha mesa e centraba a pantalla ao outro lado da mesa, elogo ao pasar por debaixo para ir a poñerme a tiraba, e cando daba a volta e ía correndo ao redor da uve de mesas quedaba en plan tirarme en plancha!).\nPois iso, que a foto é moi guai do paraguai (non sendo por que a Nieves non lle deu a gana de poñerse e Sil se acoplou jaja!) e que 3ºB mola moito (:\nCada un é un mundo, mais nos levamos todos bastante ben, e iso mola eh!? jaja! Un biquiño! Quérovooooos!\nPublicado por Adriana ás 22:58 8 comentarios\nSi, resulta que son unha apaixonada dos crebacabezas, atópoos moi relaxantes e son unha forma de perder o tempo como outra calquera.\nVeña, vouvos poñer para comezar un sinxeliño, deses de principiante.\nA ver cantos de vós sodes quen de rematar este crebacabezas e dicir que persoas do centro aparecen nel.\nQuen sabe, igual estás ti, ou ti, que che pica a curiosidade? Pois, se é que sabes, claro, AQUI a resposta :D\nPublicado por A profa ás 20:02 4 comentarios\nAí vos deixo uns chistes gráficos seleccionados dun powerpoint que me mandaron. Boa falta fai botar unha risotada de vez en cando. Xa me direde se vos fixeron gracia ou non.\nAí vos deixo uns chistes ghráficos selecsionados dun poghuerpoint que me mandaron. Boa falta fai botar unha risotada de ves en cando. Xa me diredes se vos fixeron ghrasia ou non.\nPublicado por Álex Cortés ás 13:16 3 comentarios\nOs grupos cultos CC e CT simplifican en galego eliminando o primeiro elemento despois de i (ditado) e u (estrutura).\nPero hai unhas excepcións que son as seguintes:\nadicción (dependencia) – convicción – dicción – drogadicción – evicción – ficción – fricción – friccionar - indicción - micción\nliposucción – succión - succionar\nadicto – adicta – amicto – anfictión – anfictionia – apodíctica – apodíctico – convicto – convicta – deíctico – deíctica – dicterio – drogadicto – drogadicta – edicto – ficticio – ficticia – flictena – ictericia – ictérico – ictérica - ictio- (prefixo grego 'peixe') – ictiocola – ictiófago – ictiófaga – ictiol – ictiólogo – ictióloga – ictioloxía – ictiolóxico – ictiolóxica – ictiosauro – ictiose – ictus – invicto – invicta – lictor – nictalope – nictalopía – nictaxináceas – nictitación – nictitante – nicturia – pictografía – pictográfico – pictográfica – pictograma – pictórico – pictórica – ricto - stricto sensu – tictac – veredicto – vindicta\ndúctil – ductilidade – ducto – eructar – eructo – suctorios\nPublicado por A profa ás 23:26 0 comentarios\nOnte, xoves 22 de novembro, o alumnado de 2º de ESO, participou nunha charla-coloquio da Asociación para o Estudio da Lesión Medular. Nesta charla impartida por dous membros da asociación, afectados por lesión medular, trata de informar sobre as conductas axeitadas para previr accidentes, sobre todo de tráfico, como comportarse ante un accidentado e as consecuencias das lesións medulares e os seus diferentes graos.\nPublicado por Begoña Otero ás 8:42 1 comentarios\nSeccións: actividades, pensar\nPublicado por A profa ás 21:36 2 comentarios\n- Jelouuu a todas e a todos !\n- Quixen poñer o vídeo directamente na páxina, pero son demasiado patosa e non dou feito. xD\nÉ de Frank-T, está en castelán, pero encántame ! Espero que a vós tamén ! ^^\nReparade na liberdade das imaxes e na beleza das palabras.\nGrazas por ser "O de mates" (:\nPublicado por nieveh ás 17:28 6 comentarios\nSeccións: música, pensar\nPublicado por José R. Vidal ás 16:18 5 comentarios\nAquí vos deixo uns debuxos que molan feitos co xiz na rúa.\nPublicado por Nuria RR ás 19:32 8 comentarios\n25 de Novembro: Día Internacional Contra a Violencia Cara á Muller\nComo non é posible colgar a foto do panel tan bonito elaborado polo noso alumnado de 4º, déixovos un enlace cunha exposición dixital do Instituto de la Mujer.\nPublicado por Begoña Otero ás 17:13 2 comentarios\nSeccións: violencia de xénero\nO VINDEIRO 25 DE NOVEMBRO COMEMÓRASE O\nNo noso centro, o alumnado de 4º de ESO participou nun obradoiro para previr a violencia de xénero en xoves de secundaria, en 3 sesións os días 24, 31 e 7 de novembro.\nNo obradoiro, organizado polo Centro de Información á Muller do Concello de Cangas, abordouse o tema das relacións de parella:\n· Relacións sanas e enfermas\n· Conflicto e maltrato\n· A violencia de xénero\n· Apoios e recursos cos que contan as mulleres que padecen violencia de xénero.\nO obradoiro tivo un desenvolvemento práctico e o alumnado elaborou un mural coas ideas traballadas.\nPublicado por Begoña Otero ás 9:08 0 comentarios\nPublicado por A profa ás 21:25 0 comentarios\nSeccións: o que lemos títulos\nTítulo: Todo vai ir ben\nA nai dunha rapaza chamada Minia comeza a sentir unha dor nas costas que lle aparecera un día mentres levantaba unhas bolsas da compra. Fai probas pero non lle atopan nada así que a nai de Minia comeza a preocuparse. Un día comunícanlle que ten metástase de ósos, polo que se ten que operar rapidamente e poñerse un tratamento de quimioterapia.\nMinia está moi preocupada e cóntalle todo o que lle acontece ao seu osiño de peluche Churbi e á súa mellor amiga Raquel.\nCando á nai de Minia lle din que ten un cancro recorda o que lle acontecera a última vez; cando tivera que someterse a un tratamento contra o cancro de mama que a deixara moi debilitada e lle tiveran que amputar unha mama.\nA Minia e ao seu irmán Tomé mándanos ir pasar unha tempada á casa dos avós mentres a súa nai se vai sometendo ao tratamento. Pero un día a nai de Minia ponse mala e teñen que ingresala urxentemente no hospital. Ao final a nai de Minia ponse ben e segue vivindo coa súa familia.\n(Texto de Manuel González Poses, 1º ESO)\nPublicado por A profa ás 21:06 0 comentarios\nTítulo: Arnoia, Arnoia\nTrata sobre un príncipe chamado Nmógadah, un Príncipe Segredo das terras de Arnoia que é capturado e obrigado a exiliarse polos habitantes de Veciños, despois de que estes invadisen o seu país. Pero é axudado polo Mestre Lionel e polo Libredón libérase dos seus captores e comenza toda unha aventura na que logran vingar a morte de Mai Loretta.\n(Texto de Gabriel Portela Núñez, 3º ESO)\nPublicado por A profa ás 20:51 1 comentarios\nA historia transcorre despois da segunda guerra mundial.\nThomas era un rapaz que cando ía montar no tren, para escapar da pobreza que deixara a guerra, se perdeu.\nDespois de andar varios meses sen rumbo buscando a súa nai, atopou un home e fixéronse amigos e el mandoulle que lle chamase Muletas porque andaba con muletas e ese era o seu alcume.\nForon vivir á casa dunha amiga de Muletas. Despois duns meses marcharon a Alemaña onde viviron nun campamento de refuxiados durante uns meses, e despois foron por catro casas diferentes onde os acollían.\n(Texto de Elena Álvarez Martínez, 2º ESO)\nPublicado por A profa ás 20:50 3 comentarios\nOla, este é o comezo dun novo proxecto colaborativo baseado nas lecturas realizadas por todas as persoas que formamos parte do IES MONTE CARRASCO de Cangas do Morrazo.\nFuncionamento do proxecto:\n1) Nesta sección da Gaivota iremos recollendo resumos propios das lecturas e, o que é máis importante, as nosas opinións sobre as obras para que lles sirvan de referencia aos futuros lectores.\n2) Debaixo de cada resumo figurará entre parénteses o seu autor ou autora.\n3) Non haberá censura nas opinións realizadas sempre e cando sexan respectuosas co autor e coa obra e non sexan anónimas.\nAquí tes o índice dos títulos publicados.\nPublicado por A profa ás 20:42 1 comentarios\nCarlota é unha rapaza de 16 anos, ten cancro e teñen que rapala para poder facerlle a quimioterapia.\nAcábase de mudar a unha vila nova e ao primeiro non quere ir ao colexio polo de estar rapada.\nTen unha foto dun cantante dun grupo de música que se chama Poch e que morreu pouco despois de que se mudara. Empeza a falar con el, é dicir, coa foto, e cóntalle os seus problemas.\nNo colexio coñece a Paulina que logo se fai amiga dela, a Nacho que quere ser o seu superheroe, a Moncho, o delegado da clase, do que se fai moi amigo e a Miguel, do que namora.\nUn día, a nai de Carlota cóntalle que viu a Paulina bicándose con Miguel e ela entristécese moito.\nMoncho, certo día, dille que está namorado dela...\nPublicado por A profa ás 19:54 3 comentarios\nTítulo: A expedición do Pacífico\nUnha rapaza galega, Emilia, métese de polisón nun barco que vai facer unha expedición polo Pacífico. O seu irmán, membro da expedición, descóbrea e vístea de rapaz, xa que na época no que se ambienta o libro as mulleres non podían facer ese tipo de cousas. O resto do grupo acepta a súa presenza, crendo que é un neno. Durante a viaxe Emilia namórase dun dos compañeiros, Diego. O grupo ten moitas dificultades para facer o seu traballo e rematan sen cartos e cun expedicionario morto. Ao final da novela, Emilia...\n(Texto de Adriana Pérez, 3º ESO)\nPublicado por A profa ás 18:53 1 comentarios\nBlog do autor: Cabrafanada\nCartas de amor é un libro que non trata de cartas de amor como o seu propio nome indica, non. O libro trata de cartas escritas por mulleres que se envían unhas persoas a outras de temas normalmente tristes.\nPor exemplo, unha carta trata de que unha amiga lle envía unha carta a outra amiga na que lle di que ela apreza moito a súa amizade pero que non só sente iso por ela senón que está namorada dela. Noutro dos textos unha muller envíalle unha carta á súa cuñada dicíndolle que mentres viñan emigrando nunha patera cara a España, o seu marido caeu ao mar e morreu afogado e que pariu o seu fillo que está ben e a salvo.\n(Texto de Sheila Martínez Taboada, 2º ESO)\nPublicado por A profa ás 18:01 1 comentarios\nTareixa, a irmá do escritor Xabier Louzao, que leva dous meses sen noticias del, recibe un sobre con cartas dun pintor chamado Adrián dirixidas a Xabier.\nEste pintor dille que acaba de mercar unha casa embruxada e cóntalle que: recibiu mensaxes de socorro, encontrou un libro cunha imaxe que cambiaba cada vez que a ollaba, e outros extraños sucesos. Xabier decide acudir a axudar o seu amigo Adrián. Os dous amigos teñen que se enfrontar a misterios que nós non somos quen de imaxinar.\n(Texto de Guilhem Galceran, 2º ESO)\nPublicado por A profa ás 17:52 4 comentarios\nUn rapaz tiña que loitar contra o neno máis forte do seu colexio. Tiña que facer unha serie de probas e unha delas era xogar ás bólas. Ese rapaz contra o que tiña que loitar era o mellor xogando ás bólas. A súa tía-avoa contoulle que se lle dicías unhas palabras máxicas á cadeira que tiña na cociña atada, transformábase nun cabalo e ías á terra dos soños. Contoulle tamén que na terra dos soños vivía alguen chamado Atrapasoños. Xogaba ás bolas cos soños e tocáballes a harmónica para que fosen os soños máis bonitos. Atrapasoños tiña unha bóla máxica que con ela gañaba a todos. O rapaz foi á terra dos soños a loitar contra a raiña Raña para que liberara o Atrapasoños. El queria encontralo para que lle prestase a bóla máxica. Atopará o Atrapasoños?\n(Texto de Anxo Piñeiro Barcia, 1º ESO)\nPublicado por A profa ás 16:48 1 comentarios\nA un mestre de universidade os fillos regálanlle un xogo de ordenador chamado PARALELL CITY.\nNo xogo estaba a gañar cartos. Xa estaba a piques de formar PARALELL CITY 2 e gañar cartos na vida real cando recibe un mail dicindo que o teñen que executar no xogo e na vida. Como pensaba que era unha broma, non fixo caso ata que lle mandaron unha carta ao seu domicilio dicíndolle o mesmo.\nTiña tanto medo que fixo un pacto cos que lle mandaron a carta, el non morrería se se encargaba de matar aos que non cumprían as normas do xogo.\nPodes ler o comezo do libro aquí.\n(Texto de Nuria Ruiz Ruiz, 1º ESO)\nPublicado por A profa ás 12:33 2 comentarios\nPublicado por A profa ás 10:00 2 comentarios\nO libro Chocolata de Marisa Núñez convértese na primeira obra do Estado que consegue o Premio Internacional do Libro Infantil convocado pola Fondation Espace Enfants de Suíza.\nEsta obra está publicada por Oqo Editora. Podedes atopar unha entrevista coa autora aquí .\nDáse a casualidade de que lin este ano o libro e podo dicirvos que ademais do texto, é moi fermoso polas ilustracións.\nLogo non digades que veñen as festas e non se vos ocorren agasallos orixinais para os vosos irmáns pequenos.\nPublicado por A profa ás 22:36 2 comentarios\nAquí deixo un par de vídeos de Green Day ,American Idiot e Boulevard of brooken dreams do álbum American idiot polo que lle deron un emmy.\nPublicado por Manuel glz 1ºB ás 17:30 9 comentarios\nPois xa fomos ver a obra de Sarabela Teatro os de terceiro e os de cuarto, como os primeiros en chegar teñen privilexios quitamos unha foto enriba do escenario, todo coma estrelas.\nDespois, mentres non comezaba a obra algúns e algunhas aproveitaron para ligar cos dos outros centros, pero non descoidamos o asunto que nos levaba alí e tamén temos algunhas fotos da obra:\nPublicado por A profa ás 23:31 4 comentarios\nPublicado por A profa ás 21:37 0 comentarios\nComo son un desastre e aínda non teño a listaxe con todos os enderezos (isto vai polos de terceiro), póñovos aquí os recursos lingüísticos dos que vos falara na clase.\nEspero que lle sexan útiles a todo o mundo.\nVOLGA – Vocabulario Ortográfico da Lingua Galega da Real Academia Galega. Non é un dicionario, isto é, non trae definicións das palabras. Base de datos de busca de palabras, ollo, cando unha palabra aparece en vermello é que é incorrecta. Se non atopa a palabra probablemente tamén será incorrecta.\nDICIONARIO DA RAG – Dicionario da Real Academia Galega. Trae as definicións das palabras, presenta un inconveniente bastante grave, non está actualizado á reforma ortográfica de 2003, pero para todo o demais vale igual.\nCORRECTORES – Páxina do portal da Consellería con diferentes correctores que se poden descargar.\nDICIONARIOS EN LIÑA – Artigo sobre dicionarios na rede de El Correo Gallego, ten enlaces bastante útiles.\nPublicado por A profa ás 12:19 1 comentarios\nOs alumnos de 3º fixeron unha saída ao Parque Natural do Monte Aloia, Tui, o pasado venres 16, saída organizada polo Departamento de Ciencias Sociais.\nAquí vos deixo algunhas imaxes:\nNo centro de dotación, facendo o xogo de adiviñar animais\nDurante a camiñada polas sendas e admirando as fermosas vistas dos arredores\nPublicado por Andrea Profe ás 15:13 9 comentarios\nPublicado por Álex Cortés ás 15:15 6 comentarios\nPublicado por A profa ás 16:15 5 comentarios\nVolvo a actualizar para dedicarllo a Álex, que está de cumpreanos (:\nIncrible!, xa levas 28 anos por aí incordiando con que se non parín desde o xoves e con que Pitághoras isto, Pitághoras aquilo.\nPor serto! Esta mañá iámoste facer unha especie de "festiña" sorpresa, pero como és unha mala persoa e tes que ser puntual, ghringas! Así aprendes a deixarnos 1o minutiños ó principio de cada clase... E se non che cantamos nada foi porque estabas dun mal humor... =S Dabas medo! Estaste a faser un profe velliño e amarghado que non sabe máis que protestar e berrar jajajaja! xP\nNon teño moito máis tempo...\nJAPi BERDEi!!! ^^\nPublicado por Adriana ás 14:35 4 comentarios\nAtopei este video na bitácora do compañeiro Domingo Méndez, mestre en Cieza, no que amosa intervencións do xuíz de menores de Granada, Emilio Calatayud Pérez. Creo que paga a pena que todos e todas, profesores, alumnos, pais, autoridades, lle botemos unha ollada e ... reflexionemos.\nPublicado por José R. Vidal ás 23:13 2 comentarios\nHoxe lin isto de María Yáñez en Lingua de @mor:\n"A verdade é que me fai moita graza: mentres nalgúns (poucos pero moi concorridos) sitios de internet a xente non fai máis que discutir sobre se é mellor usar a normativa oficial ou a reintegrada co portugués, no outro lado da galaxia interneteira, pero moito máis preto do que pensan, hai unha lexión de galegos nacidos nos 90 reinventando a maneira de escribir o noso idioma. Pódense ver en centos de fotologs e myspaces, e choutar dun a outro sen enterarse da misa á metade, que é do que se trata. Non podo evitar sentirme unha anciá cando intento descifrar oracións como as que seguen.\n“eu ps xip!e ox encma ver a tnya aish xa fcia tmp k nn te via(dnd a fstuki d mmnta) e xa tiña gniñas!!”\n“bkñs pa tos!!krvs m88!”\n“wNoO Q aSiaS & Q oSqUerO a td0sS!!*”\n“ps na o iwal k ye dixn a pi, k m alegr d k o psarads bn! o sbdo xa vos vin a ti e a sheila kndo viñsteis sludr k si k o tbais psndo bn jij e o dmngo k vos tokou andr kas rifas, peo s slo foi ata as 2 kdouvos noite e noite!! jj”\nEstes exemplos foron escritos hoxe mesmo por rapazas da miña aldea, que está na Terra Chá de Lugo, e que andan polos 16 anos. Pode que un 30 por cento da súa clase teña un fotolog, e esa porcentaxe repítese en maior ou menor medida en moitos máis institutos do rural, como tiven ocasión de comprobar nun par de visitas recentes a estes centros. Para que logo digan que non se escribe en galego, ou que a escrita pública en galego está reducida a uns cantos autores. Ou que só escriben en galego os profesores de instituto. Diso nada. Son os alumnos de instituto os que máis están a facer pola lingua ultimamente: usala, usala e usala, ata estragala, darlle a volta, quitarlle as vogais abertas ou pechadas. Sentila como algo útil para expresar calquera inquedanza da súa cabeciña adolescente. Non podo ver máis que futuro e esperanza cada vez que leo por aí un\nA lingua galega morreu. Viva a lingua galega."\nA verdade é que me intriga saber que pensades sobre o tema, ou simplemente saber se non pensades nada.\nPublicado por A profa ás 20:26 8 comentarios\nSeccións: lingua, pensar\nXa sei que me ides chamar pesado, pero aí vai unha nova entrada. Seguimos co de pensar, pero agora cun pouco máis de diversión e xeometría. Pequena historia do tangram e como fabricarse un... sae moito máis barato que mercalo!!!\nXa sei que me ides chamar pesado, pero aí vai unha nova entrada. Seghimos co de pensar, pero aghora cun pouco máis de diversión e xeometría. Pequena historia do tangram e como fabricarse un... sae moito máis barato que mercalo!!!\nO tangram é un xogo chinés moi antigo chamado “Chi Chiao Pan” que significa “xogo dos sete elementos” ou “táboa da sabedoría”. Existen varias versións sobre a orixe da palabra “tangram”. Unha das máis aceptadas conta que a inventou un inglés unindo a palabra cantonesa “tang” (que significa chinés) coa raíz latina “gram” (que significa escrito ou gráfico). Outra versión conta que a orixe do xogo remóntase aos anos 618 a 907 da nosa era, época na que reinou en China a dinastía Tang de onde derivaría o nome.\nNon se sabe con seguridade quen inventou o xogo nin cando. As primeiras publicación chinas nas que aparece o xogo datan do século XVIII, época na cal o xogo xa era moi coñecido en varios países do mundo. en China, o tangram era moi popular e considerábase un xogo para mulleres e nenos.\nA partir do século XVIII, publicáronse en América e Europa varias traducións de libros chineses nos que se explicaban as regras do tangram. Chamaban ao xogo “o crebacabezas chinés” e fíxose tan popular que o xogaban tanto nenos como adultos, persoas comúns e personalidades do mundo das ciencias e as artes. Napoleón Bonaparte volveuse un verdadeiro especialista no tangram dende que foi exiliado á illa de Santa Elena.\nEn canto ao número de figuras, a maior parte das publicacións occidentais copiaron as figuras chinesas orixinais, que ascendían a algúns centos. Ao principio o tangram foi publicado en forma de libro, en torno a 1870 concedíase máis atención ao xogo mesmo e as súas sete pezas, de xeito que o tangram era producido e vendido como un obxeto: pezas de marfil, tarxetas coas siluetas e envoltorio en forma de caixa.\nCara 1900 engadíranse novas figuras e formas xeométricas, chegando a un total de máis de 900. En 1973, os deseñadores holandeses Joost Elffers e Michael Schuyt produxeron unha edición en rústica con 750 figuras novas, acadando así un total de máis de 1600. Da edición de 1973 vendeuse ata o de agora máis dun millón de exemplares en todo o mundo. Actualmente pódense realizar co tangram arredor de 16000 figuras distintas.\nConstrúe o teu propio xogo do tangram\nÉ mellor empregar unha folla cuadriculada, senón precisaremos regra e escuadra ou cartabón.\n1. Debuxa un cadrado de 10 cm por lado. (20 cadradiños da folla).\n2. Traza unha das diagonais do cadrado e a recta que une os puntos medios de dous lados consecutivos do cadrado; esta recta debe ser paralela á diagonal.\n3. Debuxa a outra diagonal do cadrado e lévaa ata a segunda liña.\n4. A primeira diagonal que trazaches deberás partila en catro partes iguais (cada pedaciño medirá 5 cadradiños).\n5. Traza a recta que se amosa no debuxo.\n6. Por último traza estoutra recta.\nSe o pegas nun cartón ou unha chapa de madeira antes de recortar, mellor que mellor.\nAgora xa podedes construír figuras, tanto as que atopedes en libros e internet como as que vós inventedes. As regras son moi sinxelas: hai que empregar as sete pezas e non se poden poñer unhas enriba das outras.\nPublicado por Álex Cortés ás 23:29 5 comentarios\n(Décima vez polo menos que escribo isto> falta de práctica xD)\nÓ teclado Adriana (3ºB) ^^\nPois intentei publicar unha entrada sobre Luar na Lubre pero como non daba atopado un vídeo deles decidín buscar estes que os atopei moito antes. O primeiro é do Chojin, El final del cuento de hadas, e o segundo é de Falsa Alarma, Bondad y malicia. Non son en galego pero non paaaaaasa nada!(x Somos españois iguais non? Pois iso! Espero que vos gusten e vos conciencien (:\nPor fiin acabo! Despois de vinte minutos cargando as fotos... jajaja Hai que mellorar a velocidade do blog! xP\nQue vos cundaa! Chao!^^\nPublicado por Adriana ás 22:45 9 comentarios\nSeccións: música, violencia de xénero\nPropúxenlle aos meus titorandos/as unhas frases cun obxectivo moi simple: PENSAR. Xa sei que non está moi de moda iso de pensar, pero resulta que a min gústame e paréceme interesante. Ademais estou seguro de que teño na clase trece persoas con demasiada intelixencia como para gardala toda dentro da cabeza e non compartila cos demais. Seguro que moitos de vós tamén, así que deixo aquí as frases por se a alguén lle apetece darlle un pouco á cabeciña ou simplemente ler algo interesante.\nPropúxenlle aos meus titorandos/as unhas frases cun obxectivo moi simple: PENSAR. Xa sei que non está moi de moda iso de pensar, pero resulta que a min ghústame e paréseme interesante. Ademais estou seghuro de que teño na clase trese persoas con demasiada intelixencia como para ghardala toda dentro da cabesa e non compartila cos demais. Seghuro que moitos de vós tamén, así que deixo aquí as frases por se a alghén lle apetese darlle un pouco á cabesiña ou simplemente ler algho interesante.\nPensa nesta frase durante os seguintes días (estaría ben que a memorizases ou a levases escrita para lembrala).\nNon precisas sentarse ex profeso, podes aproveitar calquera momento.\nEstaría ben que tratases de descubrir cal é a súa orixe (se a dixo alguén coñecido, é un proverbio, etc.).\nTrata de expresar coas propias palabras o que significa.\nTes que pensar se estás de acordo co que di a frase ou en desacordo ou depende da situación; estaría ben que exemplificaras cada pensamento.\nTrata de discutir a frase con outras persoas: familiares, amigos, compañeiros, profesores, etc.\n“A xente nova é o futuro.”\n“A veces, lavándonos a mans, ensuciamos a conciencia.”\n“Aínda que a todos lle está permitido pensar, moitos afórrano.”\n“Cando o carro xa está roto moitos diranvos por onde había que pasar.”\n“Cando fales, procura que as túas palabras sexan mellores que o silencio.”\n“De humanos é equivocarse; de tolos persistir no erro.”\n“Onde todos pensan igual, ninguén pensa moito.”\n“O diñeiro pode ser a cobertura de moitas cousas, pero non che da o principal. Dáche comida\npero non apetito; medicina pero non saúde; coñecidos pero non amigos; servidores pero non lealdade; días de alegría pero no paz nin felicidade.”\n“O mundo non está en perigo polas malas persoas senón por aquelas que permiten a maldade.”\n“O respecto ao dereito alleo é a paz.”\n“O talento é algo corrente. Non escasea a intelixencia, senón a constancia.”\n“A única persoa que non se equivoca é a que nunca fai nada.”\n“É mellor estar calado e parecer idiota que falar e despexar as dúbidas definitivamente.”\n“Hai persoas que loitan un día e son boas. Hai outras que loitan un ano e son mellores. Están as que loitan moitos anos e son moi boas. Pero están as que loitan toda a vida: esas son as imprescindibles.”\n“Hai un pasado que marchou para sempre pero hai un futuro que aínda é noso.”\nPublicado por Álex Cortés ás 21:05 5 comentarios\nO luns imos ir ao teatro ver Margar no pazo do tempo, unha obra dirixida por Ánxeles Cuña Bóveda e que pon en escena o grupo Sarabela Teatro, unha das compañías teatrais de máis longa traxectoria no teatro galego actual que leva nos escenarios desde os anos 80.\nVelaquí vos deixo unhas cantas impresións sobre a obra. Supoño que despois de vela xa contaremos máis. Clica sobre as imaxes para velas en grande.\nOs de Sarabela teñen unha páxina web dinámica moi chula, visítaa: www.sarabelateatro.com\nPublicado por A profa ás 14:48 7 comentarios\nA Regueifa é unha especie de portal web sen ánimo de lucro dende o que todos aqueles creadores e creadoras que o desexen poden difundir, distribuir e amosar a súa obra baixo licenza Creative Commons. Non importa o que fagas (música, videocreación, fotografía, poesía, pintura, banda deseñada...) nen como o fagas, se é dixitalizábel e queres difundilo na rede a través de A REGUEIFA PLATAFORMA, escríbelles a info@aregueifa.net.\nOs da Regueifa teñen tamén un blog no que podes participar.\nE o mellor do mellor é que desde A Regueifa podes escoitar e descargar a música que se fai aquí.\nDéixovos aquí un vídeo de The Homens que me gusta, aos que non lles guste o pop que saiban que na Regueifa tamén poden atopar cousas moito máis heavis.\nPublicado por A profa ás 10:51 2 comentarios


Festa corsaria -\nInicioArtigos de opiniónFesta corsaria\nMarín, agosto de 2019\nCorsario, corsaria: [Navegante, navío] que coa autorización do seu goberno se dedica a atacar e saquear navíos doutros países.Dicionario RAG.\nEstamos gobernados por corsari@sque saquean o noso país, o noso navío. O mellor exemplo témolo na sanidade pública. Acosada, canoneada e abordada polos corsarios das grandes corporacións que chuchan o interior do ovo deixando a casca.\nHoxe gran parte dos servizos do Sergas están en mans privadas. O goberno corsario do PP entregoulle aos seus amos a decisión de que aparellos de electromedicina mercar e cando empregalos. Agasallounos coa limpeza dos hospitais e centros de saúde ou os servizos de lavandería. A alimentación funciona con criterios económicos de rendibilidade e non en función das necesitades sanitarias. Así a inauguración do novo hospital de Vigo, o Álvaro Cunqueiro, veu acompañada de alarmantes denuncias dos pacientes sobre a pésima calidade dos menús: xantar frío, cea queimada, comida escasa…\nQue dicir da pediatría. A atención pediátrica estase convertendo nun articulo de luxo na sanidade galega. A incompetencia e o desinterese dos nosos corsarios fai que pais e nais teñan que desprazarse, e nalgúns casos facer moitos quilómetros, para os seus fillos e fillas seren atendidos. Como acontece coa rapazada de Vilaboa que ten que peregrinar ao pediatra a Soutomaior.\nEsta é unha situación que se repite por toda Galiza. Todos os días podemos ler nos xornais as queixas d@sprofesionais e das asociacións de usuari@sdenunciando os atrasos e a falta de médicos. Onde nunca poderemos ver estas queixas é na TVG, nen escoitalas na Radio Galega, xa que os corsarios teñen secuestrados os nosos medios de comunicación públicos.\nEn Marín non somos alleos a estes actos de piratería.No noso novo centro de saúde tamén se poden ver as colas e tamén se sofren os atrasos nas citas para que che atenda o médico.\nAs urxencias no Punto de Atención Continuada (PAC) merecen capítulo aparte. A falta de médic@s e Ats neste servizo en Marín, como no resto de Galiza, é unha constante que se repite poñendo en perigo a vida das persoas. Cando nun fin de semana no PAC de Marín non hai persoal de reforzo, como debería haber, pode acontecer que o centro quede sen persoal sanitario se hai que saír para atender unha urxencia. Isto aconteceu en A Estrada co tráxico desenlace que xa coñecemos.\nO importante é o botín, a conta de resultados e non gastar de mais en cuestións que os corsarios consideran secundarias como son a vida das persoas.\nMarín ten tradición na actividade de corso, o famoso corsario Juán Gago de Mendoza xa facía das súas atacando Naos e loitando contra os franceses. Hoxe desde o concello os nosos corsarios modernos seguen con esa tradición, sendo cómplices necesarios do saqueo sanitario e xustificando o deterioro dos nosos centros educativos públicos en beneficio dos privados. Sempre tiveron unha actitude pasiva cando nos deixaron sen ambulancia pola noite e defenderon ao Sergas ante as carencias do novo centro de saúde, antepoñendo os intereses partidarios fronte ás necesidades do pobo de Marín.\nCompre afundir estes buques corsarios se queremos garantir un futuro para a sanidade publica galega. Temos que combatelos todos os días reivindicando unha mellor sanidade pública e preparármonos para o gran combate naval de Maio do 2020. Precisamos tripulacións preparadas e decididas para lanzarse á abordaxe liberadora.


O Bosque, Cesullas, Cabana de Bergantiños - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO Bosque, Cesullas, Cabana de Bergantiños\nlugar da parroquia de Cesullas, no concello de Cabana de Bergantiños\nO Bosque é un lugar da parroquia de Cesullas no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña cinco habitantes (dous homes e tres mulleres).\nErmida de Nosa Señora das Neves coas casa do Bosque o fondo\nAntigamente foi capital do concello de Cabana de Bergantiños.\nNo lugar está a ermida de Nosa Señora das Neves, que ten un adro triangular, cunha fachada pentagonal. A espadana está sen campás.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=O_Bosque,_Cesullas,_Cabana_de_Bergantiños&oldid=5572526»\nÚltima edición o 28 de agosto de 2020 ás 19:44\nA última edición desta páxina foi o 28 de agosto de 2020 ás 19:44.


Gayoso, Medalla Castelao 2017 - SOCIAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nGayoso, Beramendi, Cristina Pato, Oceanográfico de Vigo e o Grupo Nove, Medallas Castelao 2017\nRedacción 08 xuño 2017 13:24 h.\nO Consello da Xunta aprobou a concesión destes recoñecementos, que se entregarán o vindeiro 28 de xuño.\nXosé Ramón Gayoso, Medalla Castelao 2017. O presentador de Luar, o programa que TVG leva emitindo 25 anos, engade un galardón máis na súa traxectoria. Non é o único que este 28 de xuño vai recibir esta distinción, mais o seu nome é o que centra boa parte das miradas. Canda el, o Consello da Xunta decidiu que concedía a Medalla Castelao a Xusto Beramendi, Cristina Pato, o Oceanográfico de Vigo e o Grupo Nove.\nFeijóo destacou que Gayoso é "historia viva da TVG"; ao tempo que se refería a Beramendi como "un dos máis destacados historiadores de Galiza". O presidente galego tamén destacou a carreira musical de Cristina Pato, ben como o papel do Oceanográfico de Vigo e a proxección da nova cociña galega que fai o Grupo Nove.\nConsagrou a súa vida académica ao estudo das ideoloxías e o nacionalismo, de feito, entre as súas obras figuran estudos sobre as figuras de Vicente Risco, Manuel Murguía ou Alfredo Brañas, ademais do monumental ensaio De provincia a nación: Historia do galeguismo político. Este último valeulle o Premio Nacional de Ensaio 2008. Actualmente preside a xunta rectora do Museo do Pobo Galego do que foi cofundador. Ademais, é membro fundador da Fundación Castelao e director da sección de pensamento político da Fundación Vicente Risco.\nEsta ourensá foi a primeira muller gaiteira en publicar, con tan só 18 anos, un álbum en solitario, Tolemia. Posteriormente publicou outros 6 discos como gaiteira solista e dous máis como pianista. En 2017 fixo historia ao recibir un Grammy xunto coa banda Silk Road Ensemble coa que actualmente colabora en Nova York.\nEste centro centenario leva a cabo un importante traballo de formación de investigadores e técnicos sobre o medio mariño. Desenvolve a súa actividade investigadora no ámbito dos recursos mariños, dos problemas relacionados coa oceanografía e a contaminación do medio mariño. Na actualidade o Centro Oceanográfico de Vigo é o máis grande dos nove centros do Instituto Español de Oceanografía cun equipo de 119 persoas e forma parte do Campus de Excelencia Internacional Campus do Mar.\nEste colectivo de cociñeiros leva desde 2003 reivindicando a modernidade e a vixencia da nova cociña galega, sen renunciar ás orixes da vangarda gastronómica e combinando o mellor da tradición e a innovación. O grupo, inicialmente composto por nove cociñeiros, foi medrando ata acadar os 24 membros e 18 restaurantes que actualmente o compoñen. Todos eles suman oito estrelas Michelin e 18 soles Repsol e, co seu labor, engaden valor á marca Galicia situando o noso país no mapa.\nForma parte da historia viva da Televisión de Galicia, cadea na que comezou a traballar desde o mesmo día da súa inauguración, en 1985, a carón da falecida Mercedes Bouzón. Desde entón, presentou programas como Entre nós, Boa noite, Lúa nova, O veciño do xoves, Corazonada, Adiviña quen vén esta noite, e Pensando en ti. Pero terminou por consagrarse como un dos rostros máis recoñecidos da nosa televisión da man do programa Luar. Antes de iniciar a súa traxectoria televisiva, foi lanzador de martelo, avogado e compoñente do dúo musical Keltia, co que lanzou o LP Choca esos cinco.\nMáis dunha centena de mulleres reuniuse esta mañá na praza da Peregrina en Pontevedra para interpretar 'Un violador no teu camiño', a performance representada por primeira vez o pasado 25-N en Santiago de Chile cunhas 10.000 participantes e viralizada a través das redes sociais.\nA Plataforma veciñal Mina Touro - O Pino NON vén de presentar ante a Xunta escritos de alegacións para poñer de manifesto as deficiencias que, a ollos do colectivo, invalidan o contido do proxecto de explotación, plan de restauración e estudo de impacto ambiental presentados pola empresa Cobre San Rafael, promotora do proxecto de extracción de cobre a ceo aberto.


Esta primeira recomendación nola manda a Asesoría de Bilbiotecas Escolares.\nA actriz, guionista e directora teatral Andrea Bayer acadou con este libro o\nXI Premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques 2014 (Infantil)\nTrátase dunha peza teatral, publicada por Baía Edicións, e ilustrada por Chus Ferrín.\nO lobo ouvéalle á lúa para que esperte. Ten algo moi importante que lle dicir, pero dous animais pídenlle que cale. Temen que os ouveos esperten a un gato rabudo que vive nese mesmo lugar. A insistencia do lobo fai que os animais fuxan buscando acubillo.\nQue quererá contarlle o lobo á lúa? Conseguirá o seu propósito sen que o gato esperte e o escorrente?\nSegundo a propia autora, é unha obra "tenra,divertida e intrigante, na que os seus personaxes, Nina, a tartaruga; Duarte,o elefante, e Miñao,un gato malhumorado, conviven a pesar das súas diferencias".\nUnha historia ideal para representar...\nE ti...que personaxe queres ser?\nEtiquetas: normalización, novidadeslectoras, recomendación lectora


Km.0 Surf-Camp Deputación de Lugo\nAsí foi o Surf Camp Lugo 2014\nPor admin Lunes, 30 de junio de 2014\nQueriamos deixarvos co mellor do que nos deparou o IV Surf Camp Deputación de Lugo 2014 pero todos vós non cabiades neste post. Estamos inmensamente agradecidos pola vosa acollida, por que, a pesar de que o tempo non nos acompañase, en ningún momento perdestes o voso sorriso e as vosas ganas por aprender e gozar das actividades do fin de semana. A vosa implicación e as ganas de pasalo ben énchenos de orgullo e píntanos un sorriso que tardaremos en quitar das nosas caras. Unha vez máis, grazas por facer entre todos un gran Surf Camp Deputación de Lugo! Todo o que precisas saber para aproveitares ao máximo o Surf-Camp Deputación de Lugo\nPor admin Jueves, 26 de junio de 2014\nMañá comeza Surf-Camp Deputación de Lugo. Que ganas! O mellor ambiente surfeiro xa se nota por toda A Mariña e vós incrementástelo durante os últimos días: estamos inmensamente agradecidos pola calorosa acollida que tivo esta cuarta edición porque en pouco máis de 10 días desde que abrimos o proceso de inscrición, esgotáronse todas as prazas para os cursos intensivos de surf!\nE aínda queda algunha praza (moi poucas!) para as actividades do domingo. Bule e chama ao 633 859 227 para reservares a túa antes de que se esgoten. Se aínda estás pensándoo, imos pórcho fácil para que non teñas escusa en achegarche e gozar dun fin de semana irrepetible na Mariña.\nO venres, 27 de xuño daremos o pistoletazo de saída da 4ª edición do Surf-Camp Deputación de Lugo. A cita será ás 18:00 horas no Paseo Marítimo de Viveiro, onde nos acompañarán os nosos campións e campioas de surf e todos os que queirades compartir con nós o momento. Acto seguido, desprazarémonos á Casa do Concello de Viveiro á inauguración propiamente dita do IV Surf-Camp. No Salón de Actos, ás 19:00, agardaranos toda unha referencia e un exemplo vital máis alá do surf, Aitor Francesena, que, entre outras cousas, nos demostrará que a vida pode ser marabillosa.\nUn pouco antes, para ir quentando motores, a partir das 16:30 ata as 19:00 horas, poderás pasar pola explanada do paseo marítimo de Viveiro para gozar dunha sesión de multiactividades deportivas: simulador de surf, skates eléctricos, longskate, segway… Esta actividade estaba prevista, nun principio, para o sábado á tarde, mais por motivos meteorolóxicos cambiámola para o venres para que a poidas desfrutar sen ter que mirar para o ceo. Garantímosche que non haberá un momento para que te aburras.\nO sábado 28 de xuño, será o momento de inaugurar as ondas da Mariña. Para iso quedamos citados ás 11:00 horas da mañá na praia de Lóngara, en Barreiros. Alí teremos un pequeno briefing, entregarémosvos o material necesario para gozardes dun curso intensivo de surf e dividirémonos en grupos (iniciación, perfeccionamento e profesional) para que todos poidamos tirar o máximo proveito da experiencia. Lembra que os cursos desenvolveranse de 11:00 a 14:00 e de 16:00 a 18:00 horas e que estarán impartidos por grandes figuras do surf como Estitxu Estremo, Aitor Francesena, Dani García, Luis Rodríguez ou Milo Castelo.\nPara repor forzas dunha gran mañá gozando do mar da Mariña, propómosche un xantar popular na mesma praia a partir das 14:00 h, onde poderás confraternizar e embeberche do mellor ambiente de praia e surfeiro cos teus compañeiros de táboa. O lugar escollido non podía ser outro que unha das máis afamadas praias desta costa privilexiada: Lóngara en Barreiros.\nO broche de ouro deixámolo para o domingo 29 de xuño. Entre as 12 e as 14 h na praia da Rapadoira en Foz haberá clases gratuítas de multiactividade (iniciación ao surf, paddle surf, etc) e perfeccionamento, impartidas polos surfeiros. Se te animas, aínda hai algunha praza dispoñible e o teléfono 633 859 227 está a agardar pola túa chamada.\nO mellor da Mariña, o mellor ambiente e todo practicando un deporte que te enganchará. Vés?\nVer Km.0 Surf Camp Lugo 2014 en un mapa más grande\n7 clubes na Mariña para formar unha canteira de surf envexable\nPor admin Martes, 24 de junio de 2014\nSurf-Camp Deputación de Lugo non sería posible sen a ilusión que nos trasmitides ao contactar con nós, sen a grande acollida que recibimos, sen as vosas ganas de pasalo ben e acercarvos ao mundo do surf.\nPero tampouco existiría o Surf-Camp Deputación de Lugo sen a estimable colaboración dos 7 clubs que surf que levan anos e anos traballando na Mariña por transmitir todos os valores do surf entre os máis cativos, creando unha canteira envexable e sobre todo amantes deste deporte.\nEntre eles suman máis de 250 socios e socias pero o seu número non deixa de medrar. Aquí os tedes a todos. Graciñas por colaborar con nós!\n¡Hola!Ola Surf Club de Ribadeo\nAvenida Calvo Sotelo nº 30\n609 903 211\nNorth Shore Surf Club de Barreiros\nSurfiños Surf Club de Foz\nSensación Surf Club de Foz\nRúa Emilia Pardo Bazán, 14\n639 89 21 15\nLimosa Surf Club de San Cibrao\nOxígeno Surf Club de Viveiro\nVan Surf Club de Viveiro\nAvda.Galicia, 33 baixo\nMilo Castelo ou como gañar 11 veces o campionato galego de surf\nPor admin Lunes, 23 de junio de 2014\nA finais da década dos 80, un crío de tan só 14 anos apuntábase en Razo ao seu primeiro campionato de surf. Cunha actuación espectacular e a pesar de que competía contra rapaces moito máis curtidos e con máis traxectoria na categoría sub-16, o campionato galego foi para el. Un ano despois repetiría triunfo aos 15, pero na categoría sub-18, logo de acadar o 4 posto a nivel español. Nacía unha figura do surf que desde aquela non abandonou o top 10 nacional: Milo Castelo.\nCoa categoría de deportista de elite desde o ano 2004, o palmarés de Milo Castelo é dos que se poden presumir. Foi campión de Europa I.S.A e subcampión de España en 2004, ata en 11 veces na súa traxectoria proclamouse campión galego e outras 5 subcampión. Outros trofeos que o contemplan son o campionato Luso-Galaico 2002 ou o do circuíto universitario de Los Ángeles .\nSon case 30 anos de experiencia enriba dunha táboa de surf que o levaron a coñecer os lugares máis emblemáticos e tamén os insólitos do panorama internacional. Na actualidade é un freesurfer que procura inculcar no seus alumnos a sensibilización polo medio, o traballo en equipo e o respecto pola natureza, uns valores que transmite na escola Mission Surf School e que tamén nos trasladará no IV Surf-Camp Deputación de Lugo:\nUn dos mellores surfistas galegos do momento: Luis Rodríguez\nPor admin Jueves, 19 de junio de 2014\nFonte: El Blog de Occy\nContinuamos coa presentación das figuras do surf que nos acompañarán no Surf-Camp Deputación de Lugo 2014 con todo un surfeiro de portada: Luis Rodríguez.\nNon todos os días se sae na capa dunha das revistas de referencia deste deporte, e menos que o surfeiro protagonista sexa un galego. Pasoulle ao ferrolán Luis Rodrígez na edición de xaneiro de 2011 da afamada revista Surfer Rule onde o noso surfeiro cabalga unha das ondas máis afamadas da Mariña.\nLuis Rodríguez está considerado un dos mellores surfistas do momento na nosa terra. Subcampión de España 2012, foi premiado ao mellor Wipeout durante o Punta Galega EVE Challenge 2012, dúas mostras que o avalan como un dos chanzos do podio da nosa comunidade e que terás a oportunidade coñecer xa que será un dos nosos monitores.\nBlog persoal Un exemplo de superación vital: Aitor Francesena, “Gallo”\nAitor Francescana é toda unha lenda que se expande máis alá de Zarautz, onde ten a súa propia escola de Surf. Baixo as súas ordes estiveron noutrora pequenos pupilos que hoxe son nomes propios e figuras tan destacadas do circuíto surfeiro como Aritz Aramburu, Mario Azurza, Eneko Acero, Idoia Meabe ou Axi Muniain.\nTodos coinciden en destacar de “Gallo” a súa plena implicación con cada un deles e a súa destreza como mestre. Pero sobre todo, para eles, para nós, Aitor é unha grande persoa que se converteu nun exemplo de superación que traspasa as fronteiras do deporte. Hai agora case 2 anos, as circunstancias da vida quixeron poñerlle unha pedra no camiño a Aitor cando estreaba a súa flamante condición de seleccionador nacional de surf. Un martes calquera na súa amada praia de Zarautz, un accidente surfeando fixo que perdese por completo a visión. Pero o que para calquera outra persoa podería ser un duro golpe, Aitor ergueuse e revelouse contra o destino.\nAitor leva o surf no sangue: é o seu mundo, os seus amigos, a súa vida. Un día pensou: “Por que non vou poder?” e decidiu volver cabalgar sobre as ondas. Cunha ilusión e unhas ganas de continuar na brega envexables, ergueuse e continuou con paso firme.\nQuen o coñece di que non hai quen poida detelo. Tivo que cambiar os seus métodos, tivo que volver aprender moitas das cousas que antes daba por sabidas, pero así é Aitor: un exemplo de superación porque, como el di, “a vida pode ser marabillosa”.\nNeste vídeo, Mario Azuza, un dos seus queridos discípulos, faille unha emotiva entrevista:\nAitor contaranos a súa historia o venres a partir das 19:00 horas no Salón de Actos do Concello de Viveiro e, ademais, será un dos monitores do curso intensivo do grupo de perfeccionamento. Unha oportunidade única de aprender da man dun dos grandes.\nUnha campioa de Europa que vive un idilio con Galicia: Estitxu Estremo\nPor admin Miércoles, 18 de junio de 2014\nContinuamos a presentación dos cracks que nos acompañarán no IV Surf-Camp Deputación de Lugo con toda unHa referencia do surf feminino en España que, ademais de ser campioa de Europa, ten unha vinculación con Galicia: a grande Estitxu Estremo.\nEstitxu leva case toda a súa vida ligada ao mundo das táboas e do surf. Nada en Irún, comezou a gozar coas ondas cando só tiña 14 anos nas praias de Hendaia, a orixe deste deporte en Europa segundo conta a lenda. Aí foi onde comezou a forxarse neste mundo ata chegar a ser a especialista e referente que é hoxe en día.\nDespuntou ao pouco de se iniciar: cando levaba só dous anos, estreouse nas competicións a nivel autonómico e, de aí, aos nacionais, europeos e mundiais. Non é de estrañar que acabase por conseguir o título europeo de surf absoluto en 1997-1999 en Irlanda. Desde aquela, está dedicada ao surf de xeito profesional: deportista de élite, desde o ano 2000 foi membro da selección española de surf e está considerada unha das mellores surfistas de España. O seu palmarés así o certifica: campionatos de Europa absolutos de Longboard ASP 2010 e tamén de Surf 1997-1999, máis de 5 anos entre as 3 mellores de Europa ASP nas modalidades de surf e longboard, 17ª no Campionato do mundo de Longboard ASP 2010 ou 9ª do mundo no campionato do mundo ISA de surf en Durban, por só citar algúns datos do seu amplo currículo.\nAdemais, Estitxu vive un idilio con Galicia. Cando decidiu estudar INEF, a súa elección estaba clara. Os arenais e, sobre todo, as nosas boas ondas levárona á Coruña. Desde aí e cunha autocaravana, percorreu as nosas costas para gozar da súa paixón. Deste xeito, viviu en primeira persoa a eclosión do surf en Galicia sendo ela unha das actrices protagonistas deste fenómeno. Estitxu será a monitora no Surf-Camp Deputación de Lugo do curso intensivo de surf de nivel perfeccionamento. Deixámosvos cun vídeo onde repasa a súa traxectoria:\nEntrevista en Marca: “Cada vez somos más mujeres las que nos dedicamos al surf”\nO vixente campión de Europa: Dani García\nFoto: Special Surf\nComezamos coa presentación das figuras do surf que farán todo o posible para que aproveites ao máximo a túa estadía no Surf-Camp Deputación de Lugo 2014 con alguén que é historia viva do surf na península, unha auténtica lenda deste deporte que viviu a súa progresión ata elevalo ás máximas cotas: Dani García.\nDani é o exemplo máis sobresaliente da canteira de surf cántabra. 60 son as vitorias que o contemplan ao longo da súa traxectoria, tanto en campionatos internacionais como nacionais ou rexionais. Competiu en preto de 200 finais e participou en 500 campionatos. Aí é nada.\nO último dos seus grandes triunfos foi o Campionato de Europa Sénior acadado o ano pasado, co que fixo historia. Con el, son catro os cetros europeos (2 sénior e 2 júnior) que locen nas súas vitrinas. Todo un campión en maiúsculas.\nEntre torneo e torneo, Dani saca tempo para levar, xunto ao seu irmán Raúl, unha das escolas de referencia na península, a cántabra Special Surf School. Alguén que desde moi novo leva subido a unha táboa ten moito que nos ensinar.\nVelaquí o tedes en acción no Eurosurf Azores 2013 onde se proclamou campión:\nImaxínaste aprendendo de todo un campión de Europa? No Surf-Camp Deputación de Lugo é posible!\nWeb: Special Surf School\n90 segundos para saber todo o que precisas sobre o Surf Camp Deputación de Lugo 2014\nPor admin Martes, 17 de junio de 2014\nSe es do que andas sempre ás presas, este vídeo está feito para ti: todo o que precisas saber sobre o Surf Camp Deputación de Lugo en só 90 segundos, grazas á Fundación Tic:\nChega o Surf-Camp Deputación de Lugo 2014!\nPor admin Lunes, 16 de junio de 2014\nJosé Ramón Gómez Besteiro na presentación do Surf Camp Deputación de Lugo\nChegou o momento que todos estabades a esperar e esta vez, en pleno verán: xa podemos anunciar unha nova edición de Km0 Surf-Camp Deputación de Lugo!. Apunta as datas: os próximos días 27, 28 e 29 de xuño, A Mariña converterase unha vez máis no epicentro surfeiro español cunha edición cargada de novidades. A primeira: atendendo aos suxestións que nos fixestes chegar en edicións anteriores, duplicamos as prazas dispoñibles ata un total de 280 para todas as actividades e cun marcado matiz didáctico para que aproveites ao máximo a experiencia.\nSerán tres días intensos cheos de actividades planificadas para que te enganches, se aínda non o estás, connosco ao mundo do surf cun completo programa. E para iso contamos coas grandes figuras deste deporte que, un ano máis, compartirán contigo as ondas da Mariña.\nDá igual que sexa a primeira vez que te subas a unha táboa como se xa dominas as artes surfeiras: hai un espazo para todos. Durante toda a xornada do sábado haberá tres cursos intensivos de surf de 5 horas de duración específicos para o teu nivel (iniciación, perfeccionamento e profesional) cun total de 80 prazas. A inscrición abrirase ao longo desta semana.\nAsí que nós pomos o plan e ti o talento e as ganas. A que esperas para gozar do surf na costa lucense cos mellores deportistas? Contaremos con monitores e non ter material non é escusa: pómolo á túa disposición.\nLembra que tamén podes seguirnos en Facebook e Twitter, onde poderás manterte informado de todas as novidades, a apertura do prazo de inscrición…\nAs mellores praias, os mellores surfeiros e o mellor ambiente: apúntaste?\nAcerca de Km.0 Surf-Camp\tAnímate a participar neste evento organizado pola Deputación de Lugo para promover o turismo ecolóxico e o surf na Mariña. Contaremos cos mellores surfeiros do panorama para ensinarte as bondades deste deporte os días 27, 28 e 29 de xuño. Máis info, contacto e inscricións\nArquivo\tjunio 2014\nRedes Sociais\tImaxes\tVer más imágenes Warning: simplexml_load_file(http://gdata.youtube.com/feeds/api/users/surfcamplugo/favorites?v=2&max-results=4&orderby=published) [function.simplexml-load-file]: failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.0 410 Gone\nin /home/hosting/km0surfcamp.deputacionlugo.org/www/wp-content/plugins/subzane-youtube-recent-videos-widget/subzane_youtube_plugin.php on line 85\nWarning: simplexml_load_file() [function.simplexml-load-file]: I/O warning : failed to load external entity "http://gdata.youtube.com/feeds/api/users/surfcamplugo/favorites?v=2&max-results=4&orderby=published" in /home/hosting/km0surfcamp.deputacionlugo.org/www/wp-content/plugins/subzane-youtube-recent-videos-widget/subzane_youtube_plugin.php on line 85\nWarning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/hosting/km0surfcamp.deputacionlugo.org/www/wp-content/plugins/subzane-youtube-recent-videos-widget/subzane_youtube_plugin.php on line 89\nVídeosNo videos foundVer más vídeos Predición Meteorolóxica\tSíguenos


III Foro Apícola | AGA. Apicultura Galega\nIII Foro Apícola\n(22 / 01 / 2021)\nO III FORO APÍCOLA acolle a 30ª Mostra Galega de Apicultura especial por celebrarmos ao mesmo tempo tamén o 35º aniversario de AGA e o 25º aniversario da cooperativa Erica Mel. Durante o foro pretendemos tratar os temas máis actuais da nosa apicultura, presentar innovacións e celebrarmos os aniversarios. Despois de 35 anos estamos inmersos nun proceso de renovación profundo e de recambio xeracional. Como dato valga a cifra de 119 novos socios e socias dende o primeiro de xaneiro deste ano. Xente nova que ven con moito ímpetu e que recibimos cos brazos abertos.\nHaberá un espazo para nenos e nenas con actividades apícolas, así que podedes traer convosco aos futuros abelleiros e abelleiras.\nTamén temos organizado un gran xantar de irmandade, para o que tedes que apuntarvos e pagar por adiantado. Agardámosvos a todas e todos, o III Foro Apícola é aberto a todo o público polo que podedes acudir coas vosas familias e amigos.\nActividades para nenos e nenas, por Fina Pérez, educadora ambiental.\nInformación e trámites para os socios e socias.\nNa nave de Erica Mel:\nFeira de material apícola e exposición de novidades, durante todo o día.\nO menú será: empanada, pulpo, carne o caldeiro, postre, café e bebidas. Para reservar o xantar hai que ingresar 22 € no nº de conta ES02 2080 0348 38 3000018210 antes do día 30 de maio, indicando no concepto "Xantar Arzúa" e o nome do socio/a. Despois poñerse en contacto con AGA para dar o nome e indicar a data do pago ou enviar o xustificante por email. Entregarase o vale para o xantar no mostrador do Centro do Queixo e do Mel.\nEsqueciches o teu contrasinal? Por favor, introduce o teu email. Recibirás un correo cun enlace para poñer unha nova contrasinal.\nRestablecer a contrasinal


Adentrados no mundo dos castelos - Xornal Escolar - La Región | Diario de Ourense y su provincia, fundado en 1910.\nAdentrados no mundo dos castelos\nCRISTINA R. 10/01/2018 13:01 h.\nUn interesante proxecto sobre os Castelos ocupou boa parte do primeiro trimestre dos nenos e nenas do CEIP Carlos Casares de Xinzo de Limia. Xa rematado este estudo, fan balance do moito que aprenderon e canto se divertiron con este tema.\nPara celebrar o remate deste apaixonante proxecto, prepararon un festín. Escolares e mestras vestíronse para a ocasión cos traxes de princesas e cabaleiros. Non faltou un baile medieval, así como unha serie de xogos de maneira rotativa, todos eles relacionados coa temática. Así, participaron en carreiras de cabalos, zancos, construción de castelo e bolos. En todas estas actividades contaron coa axuda das familias. Para rematar a xornada festiva, todos xuntos compartiron unha comida a base de brochetas de froita, sandwiches variados, rosquillas ou canapés, entre outras delicias gastronómicas. Como en todo banquete que se precie, non faltou a beberaxe máxica con conxuro incluido realizado pola Maga Susana. A actividade foi todo un éxito e os nenos e nenas do Carlos Casares xa son uns verdadeiros expertos na temática dos castelos e as peculiariades que os rodean.\nCONCERTO e TEATRO Durante a xornada festiva tamén se incluiu un breve concerto feito polos nenos do cole que acuden ao conservatorio. Entre os instrumentos que se escoitaron atopábanse: flautas, violín, piano, trompetas... Tocaron unhas curtas pezas acompañados pola súa mestra Esmeralda. As familias escenificaron mediante un teatrillo de títeres o conto:"La Leyenda de San Jorge". Foi así unha xornada magnífica.


Aló ó pe de Lagos\nXa vos vale.\nUn toma unas semáns de asueto despois dun intenso, e triunfante, verán no eido deportivo e non contentos con poñerme a parir en privado, mediante “emails” e mensaxes ó móvil, onde o máis bonito que me decíades era: “vago”; agora encima queredes avergoñarme públicamente diante destes amables e desocupados señores que nos leen.\nE ainda por riba vai comentalo alguén que habitualmente lee esta páxina e nunca deixa nada en público...\nEn fin , vou comezar por onde vos deixei onte ( e que Frai Luís de León me perdoe).\nEmbarcamos no “María Visitación” un Benneteau Oceanis 39 que tíñamos que levar ata Lagos aló en baixo no Algarve.\nO barco levámolo dende Camariñas.O seu dono quería pasar as súas vacacións no Algarve e non podía perder tempo no transporte.\nNun principio o encargo recibírao Xurxo e María , quenes con moi bo criterio pensaron en Fuco, Manolo e eu para completar a tripulación .\nO barco, xa o seu nome o di todo: “María Visitación”, é un cruceiro, cruceiro.\nEsto é: Nengunha concesión á maniobra ou á rapidez de navegación, e todas ó confort interior e exterior.\nA bañeira en vez de estar libre e despexada para facilitar o movimento por ela da tripulación , estaba presidida por unha mesa con neveriña de xeo para as comelladas fondeados ; e o carro da maior fora trasladado ó teito da cabina por mor de non estorbar á comodidade dos invitados.\nO interior ía en consonancia: Por ter, ata había unha enorme pantalla de plasma no salón e no baño privado do armador unha ducha de hidromasaxe... tonterías de “pijo”.\nEsto, queiras que non, era un novo concepto de navegación para min.\nA vida a bordo durante a travesía foi extremadamente cómoda e con amplitude inusitada . Pola contra á hora das escasas maniobras que tivemos por mor da falta de vento, evidenciábase a falta de ergonomía da bañeira e da disposición dos “winches” e demáis aparellos que quedaban nun plano secundario fronte as concesións ó luxo e ós invitados.\nE ainda por riba de pesado , era lento, lento.\nPero bueno, o vento tampouco nos deu moitas alegrías; e fixemos a motor a maior parte do percorrido ata Cascais, onde paramos a facer gasoil , e onde por fin poidemos probar o (moi escaso) potencial da lencería da que dispoñíamos: Unha maior enrollable e sen sables, e un xénova tamén enrollable.\nComo ves un barco feito para correr...(??)\nDespois da parada da repostaxe e da carga de auga doce , demos rumbo en demanda de Cabo Espichel , vendo como segundo nos íamos afastando da enseada de Cascais ía caendo de novo o vento , botando man do motor.\nPor máis que ollábamos para o anemómetro de vento real a cousa non pasaba dos catro nós no mellor dos casos.\nAsí seguimos ata caseque a altura de Punta Arrifana onde reaxustamos o rumbo a un 200º para darlle un resgardo suficiente ó Cabo San Vicente que nos agardaba unhas vinte millas máis abaixo .\nPor entre a bruma albiscábamos xa o promontorio do Cabo; e de non haber problemas poderíamos estar entrando na Mariña de Lagos á noitiña.\nCando viramos San Vicente ó noso estribor disfrutamos dun solpor deses que parecen feitos co “photoshop” , e caseque ó tempo entrou unha brisa de vento terral que nos permitíu de novo izar (mellor dito desenrolar) o trapo e aumentar un chisco de velocidade.\nTíñamos gañas de chegar ,e eu, xa me permitira chamar á Adega da Marinha para reservar unha mesa en previsión de que nos quedáramos sen cea quente.\nÁs nove (hora local) estabamos xa amarrados no pantalán da nova e lustrosa Mariña de Lagos, co cal nunha hora estaríamos ceando en terra. Sí, era unha hora imprudente para tentar cear nun país europeo; pero como queira que xa avisara, non houbo problemas.\nLagos seguía igualiño que sempre na parte vella. Pola contra os arredores enchéranse de edificios de apartamentos e unha enorme e coidade mariña ocupaba toda a banda de beiramar da estrada principal da cidade dándolle un novo pulo e vida á esa zona.\nComo o Algarve é vello coñecido para min , e moito máis Lagos, permitínme facer de cicerone ata que o cansancio poido máis e a eso das tres da mañá encamiñei os meus pes cara o barco xunto con Fuco , mentres o resto da tripulación daban boa conta duns dixestivos (noutro lares chámanlle:”gin-tonics”) nun dos baretos a rebosar na parte vella da cidade pertiño do Mercado de Escravos.\nÓ fin e ó cabo ,eu en poucos días estaría de volta no Algarve ainda que esta vez a bordo da miña resucitada Volusia.\nComentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-09-2009 16:50


A lenda do peregrino pantasma - Vivecamino\nEsta vez profundizamos na historia, ou mellor dito, lenda, máis coñecida relacionada co misterio e a Catedral de Santiago. Atréveste a descubrila?\nO Camiño de Santiago é unha viaxe que ben poderíamos considerar máxica, unha experiencia única que queda gravada a lume en cada un dos peregrinos que deciden percorrelo. Un periplo tan especial que non só vén caracterizado polos motivos que nos levan a realizalo, senón tamén polo transfondo, marco e telón que supón cada unha das rutas, sempre cargadas de encanto.\nGalicia é unha terra máxica, iso seguro que xa o saberedes a estas alturas. Hai pouco repasábamos unha das lendas máis coñecidas, talvez a que máis, a Santa Compaña e cuxa historia podedes lembrar aquí. Non é o único dos “contos” que pasa de xeneración a xeneración, ainda menos no Camiño. Hoxe profundizamos na que, posiblemente, sexa a lenda máis coñecida de Santiago de Compostela, a do peregrino pantasma.\n¿Existen as pantasmas, as almas errantes? Esa en realidade é unha pregunta que nós non podemos responder, pero do que non cabe dúbida é que a historia que nos ocupa ten ese halo de misterio, e ao mesmo tempo encanto-traxedia que sempre adoita ir ligado aos relatos con séculos ás costas. A lenda do peregrino pantasma lévanos a Santiago, concretamente á Praza da Quintana. ¿Qué a fai tan especial? A aparición dunha silueta, sombra neste caso, que conforme chega o atardecer en diante cobra a forma dun peregrino.\nA Praza dá Quintana, ou tamén coñecida Quintana de Mortos, é un dos tantos lugares emblemáticos que alberga Santiago. Como ben di o nome, foi durante séculos un cemiterio ata que finalmente, debido á falta de espazo, terminou por clausurarse como tal a finais do século XVIII. A partir de entón a lenda do coñecido peregrino non fixo máis que crecer e crecer. Os visitantes que se acheguen ao lugar poderán observar ao “espectro” na base da Torre do Reloxo, entre a Porta Real e a entrada da Porta Santa, perfectamente ataviado coa capa, chapeu ademáis do bastón, todo iso froito do efecto óptico que produce a iluminación e o pararraios da Catedral.\nCon todo, son duas as lendas que parecen ir ligadas a xa famosa pantasma do peregrino, e que a continuación contaremos.\nUnha historia de amor tráxica\nUnha das lendas está directamente relacionada cun sacerdote e unha monxa de clausura. Como reza o relato, o clérigo sentía un gran amor por unha monxa pertencente ao Convento de San Pelayo, situado en San Paio de Antealtares.\nCo fin de poder verse a soas con ela, o sacerdote recorría todas as noites un estreito pasadizo secreto situado baixo a Praza da Quintana, o cal unía como xa podedes imaxinar a Catedral co convento. Froito do amor que se profesaban, e debido ao cansazo do sacerdote coa situación, éste propúxolle á monxa quedar a medianoite do día seguinte na Praza da Quintana para fuxir xuntos, e con iso empezar unha nova vida.\nChegou a noite posterior á proposta. O sacerdote acudeu á cita no lugar indicado ataviado cunha túnica propia dos peregrinos para non levantar sospeitas. Por desgraza, a monxa, a súa amada, nunca chegou a aparecer. Desde entón dise que o clérigo acode noite tras noite á praza para esperar á súa dama…\nA historia do Peregrino Leonard du Revenant\nA seguinte das lendas está directamente relacionada co Camiño, unha historia que nos transporta nada máis e nada menos que ao século XV. Situándonos na devandita data, e poñéndonos na pel dun criminal da época, unha das formas de conseguir o indulto total pasaba por facer o Camiño de Santiago, demostrando así o noso máis profundo arrepentimento e respeto cara o apóstol.\nUn dos casos ten a Leonard du Revenant como protagonista. Fillo dun afamado e rico nobre de París. Con altas expectativas de facerse coa fortuna do proxenitor canto antes, decideu asasinar o seu pai. Non tardou en ser xulgado polo Duque de Borgoña, aínda que en lugar de sentencialo a morte debido aos rumores que situaban a Leonard como inclusive posible pai de éste, optou por otargarlle o castigo e penitencia de completar o Camiño de Santiago.\nLeonard, decideu realizar a peregrinación co fin de, tras concluír a viaxe, facerse coa fortuna do seu pai, pero caeu namorado ao pouco tempo de cruzar os Pireneos dunha posadera. Para desgraza de Leonard, a rapariga xa estaba comprometida. A arrogancia e total frialdade do nobre desembocaron non nun só asasinato, senón en dous. Durante unha noite e escondido nun bosque, Leonard asesinou á parella da rapariga. Tras raptala e violala, o nobre puxo fin á súa vida.\nA noticia non tardou en correr como a pólvora entre as autoridades da época. Leonard, asustado por esta vez sí ser sentenciado a morte, decideu facerse pasar por monxe Franciscano co fin de non chamar a atención entre os pobos veciños. “Convertido” en sacerdote, Leonard chegou por fin a Santiago. Agora só faltába buscar acubillo, aínda que para a sua desdicha, todas e cada unha das pousadas xa estaban cheas.\nCo fin de completar a peregrinación canto antes, Leonard decideu durmir en plena rúa, pegado ao muro da Catedral. Desa maneira, ao amencer os sacerdotes poderían conceder o perdón polos seus pecados. Non ía ser unha noite fácil…\nSegún conta a lenda, esa mesma noite que Leonard caeu nos brazos de Morpheo xunto á Catedral, apareceu en soños seu pai, quen para máis señas se dirixeu ao seu propio fillo: “¡¡Leonard, fillo meu!! Coa tua peregrinación a Santiago quedas redimido da pena pola miña morte, posto que eu perdoeiche. Pero cumprirás condena polos dous xóvenes aos que asasinaches durante o Camiño. Ata que as súas almas non viaxen a Compostela e che mostren o seu perdón, non poderás abrazar ao Santo Apostol”.\nTras dirixirse ao seu fillo, éste, asustado, desenvainou a súa espada para atacar ao seu proxenitor. Moito más rápido que Leonard, o pai clavou a espada no peito do seu fillo. A partir de aquí, o resto é historia. Leonard acode noite tras noite ao mesmo enclave, a Praza da Quintana, co fin de esperar a chegada dos dous xóvenes, e con iso, poder obter o perdón definitivo.\nNoticia A Santa Compaña: A lenda galega máis estendida\nO Castelo de Ponferrada, estampa templaria\nNoticia O Castelo de Ponferrada, estampa templaria


Masterclass gratuita en directo en IESIDE sen muros sobre «Transformación dixital, Industria 4.0 e Pemes» – Noticias de Vigo Masterclass gratuita en directo en IESIDE sen muros sobre «Transformación dixital, Industria 4.0 e Pemes» | Noticias Vigo\nMasterclass gratuita en directo en IESIDE sen muros sobre «Transformación dixital, Industria 4.0 e Pemes»\nA experta en internacionalización de empresas ligada á innovación e transformación dixital, Ana Teresa Lehmann, falará mañá mércores 16 de decembro sobre como o novo contexto provocado pola COVID19 actúa como un acelerador na dixitalización\nPublicado por Noticias Vigo o día 15/12/2020\nAna Teresa Lehmann, doutora en Economía e experta en internacionalización de empresas ligada á innovación e transformación dixital, falará mañá mércores 16 de decembro ás 19.00 h sobre «Transformación dixital, Industria 4.0 e Pemes: visión desde o Eixo Atlántico» no contexto de como o impacto da pandemia está a actuar como un acelerador da dixitalización nunha sociedade na que a permanente conectividade é o «cemento» dunha nova economía e sociedade. A inscrición neste encontro pode realizarse aquí.\nO Instituto de Educación Superior Intercontinental da Empresa, institución de ABANCA e Afundación, a Obra Social de ABANCA, promove a iniciativa IESIDE sen muros na que, nesta nova edición, relatoras de prestixio no ámbito académico nacional e internacional, impartirán sesións virtuais gratuítas en directo e interactivas ao longo dos meses de decembro e xaneiro.\n«Transformación dixital, Industria 4.0 e Pemes: visión desde o Eixo Atlántico» exporá como a dobre disrupción Industria 4.0-COVID19 pode incidir nos modelos de negocios e estratexias empresariais, nunha economía de plataformas hiperconectada na que o concepto de mercado está a cambiar radicalmente. A sesión dedica unha atención especial ás Pemes e á inserción de territorios como Galicia e Portugal nas cadeas de valor resultantes da nova orde global.\nAna Teresa Lehmann traballa desde hai dúas décadas na docencia, a xestión pública e privada e na consultoría. Secretaria de Estado de Industria de Portugal entre 2017 e 2018, consultora de organizacións internacionais (OCDE, UNCTAD, Comisión Europea etc.), actualmente é presidenta do Comité de Investimentos do Fundo de Innovación Social e do Consello Xeral do Fondo de Fondos para a Internacionalización (Portugal) e profesora na Universidade de Porto. Doutorada en Economía pola Reading University (Reino Unido), recibiu varios premios de excelencia académica e á súa carreira profesional e mantén unha presenza activa en diversos foros profesionais e en medios de comunicación sobre investimento estranxeiro e internacionalización. As seguintes sesións serán no mes de xaneiro. Carlos Escario falará sobre «Creces ou envelleces? O antiaging organizativo» o próximo 12 de xaneiro e Nieves Cifuentes abordará a sesión «Cara á enerxía do futuro: do homo sapiens á enerxía circular» o 14 de xaneiro.


Publicidade nativa no contexto Martech Zone\nPublicidade nativa no contexto\nMércores, decembro 12, 2012 Domingo, setembro 8, 2013 Douglas Karr\nÁs veces é difícil manterse ao día con todo argot de mercadotecnia estes días, pero aquí está outro que podes comezar a escoitar ... publicidade autóctona.\nO termo publicidade autóctona está a ter unha considerable tracción na comunidade de publicidade en liña, pero a súa definición foi confusa ata agora. A publicidade nativa non é publicitaria. Pola contra, aporta valor a calquera páxina que agrade mellorando a experiencia do usuario e engadindo valor para os consumidores. Os datos recentes confirman que os editores, axencias, comerciantes e investidores cren que a publicidade nativa é o segmento que máis medra no negocio da publicidade en liña.\nSolve Media escribiu un whitepaper se desexa información adicional sobre a publicidade nativa.\nAquí tes un exemplo de publicidade nativa do sitio Solve Media, un CAPTCHA Type-IN:\ntags: CAPTCHA Type-INpublicidade autóctona\nEstatísticas de compras de vacacións de Chase 2012 ata a data\nAs canónicas entre dominios NON son para a internacionalización


Marcos Porto deixa o Club Ciclista Ponteareas tras tres anos á fronte | Federación Galega de Ciclismo\nHai 3 anos e medio que o seu Presidente Marcos Porto Isla, collía as rendas do Club Ciclista Ponteareas, xunto con outras 10 persoas na Directiva do mesmo, atopándose nese momento o Club case ao borde da desaparición, con moi poucos nenos e nenas, sen practicamente subvencións, sen diñeiro nas contas e cunha imaxe do mesmo bastante deteriorada.\nForon 3 anos e medio de moito traballo, tanto do seu Presidente, Directiva e como do seu Director Deportivo, Jose Francisco Veiga García, buscando patrocinadores entre mais de 200 empresas, percorrendo os Colexios do Condado-Paradanta, cambiando toda a estrutura do Club para levalo ao século XXI.\nQueren agradecer a todas e cada unha das persoas que lles prestaron o seu apoio e axuda neses momentos, moitos deles desinteresadamente para axudar aos mais pequenos e a que o Club recobrase a forza que outrora tivo.\nComezaron esa aventura con moito traballo e tesón e con iso lograron que actualmente sexa a Escola de Ciclismo de referencia en Galicia, con mais de 100 nenos e nenas, co apoio económico das Institucións e cada un dos patrocinadores e colaboradores, que sen eles non sería posible, coa axuda de moita xente que achega o seu granito de area nesta andaina.\nTrátase dunha Escola de referencia tanto en Galicia como no ámbito nacional, xa que moi poucas escolas coidan o agarimo a cada neno e nena, e dándolles a oportunidade que fagan a modalidade de ciclismo que mais lles apaixona, entre elas o Ponteareas conta con ciclistas nas modalidades de Estrada ata a categoría de Junior incluída, Minibtt, XCO, CICLOCRÓS, ENDURO e DESCENSO, estando en moitas ocasións competindo no mesmo dia ata en 6 competicións distintas, e con pódiums en todas elas.\nO seu PRESI, como comunmente lle chaman os nenos e nenas do Club a Marcos Porto, deixará o cargo, pero non se desvincula da entidade, xa que continuará axudando no que o Ponteareas necesite e axudando á nova directiva.


Redacción | Venres, 12 de Xaneiro de 2018, 18:31\nARCHIVADO EN | Dépor Cristóbal Parralo Andone\nCrisóbal asegura que "queda tempo". Foto: RC Deportivo\nO empate ante o Vilarreal só serviu ao Dépor para dar unha pequena marxe. Así é como ve o presente do equipo Cristóbal Parralo.\nO adestrador deportivista salienta que "a situación márcaa a clasificación" e "queda tempo e partidos para mellorala". Por iso, manifesta que "por empatar o último día non se arranxaron os problemas, que só se solucionarán cando encadeemos catro ou cinco bos resultados".\nAsí, pensando no partido ante o Valencia, asegura que "tal como está a situación, gañar estes tres puntos faríanos ver todo de forma diferente".\nSobre o once, o técnico valorou a posibilidade de poñer xuntos a Lucas e Andone. "Pensámolo e buscámolo desde o principio", revelou. Con todo Cristóbal prioriza os "problemas importantes" do equipo, que recibe goles con demasiada facilidade. "Temos que coller esa seguridade para poder encaixar esas pezas que a todos nos gustaría ver no campo", explicou.\nPrecisamente, Andone volve á actualidade pola súa posible saída neste mercado de xaneiro. Desde o Córdoba, que ten o 30% dos dereitos do xogador, revelan que Tino Fernández tratou de comprar a totalidade do pase.\nSegundo o seu máximo accionista, o Dépor tiña unha oferta de 12 millóns da Premier e só lle ofrecía 2 ao club andaluz, que atravesa unha grave crise económica e está en descenso. A cantidade foi rexeitada: "Correspondíannos 3,6 millóns e se o vendese polos 2 millóns, seguro que moitos dirían que quedei co 1,6 restante", relatou.


O Consorcio Provincial contra Incendios aproba importantes medidas e felicítase polo seu bo estado financeiro\nO organismo, integrado por membros da Deputación de Pontevedra e da Xunta, reuniuse onte de maneira telemática e aprobou por unanimidade os 20 puntos da orde do día. Salientan a súa boa posición económica, proxectan reformas na xestión e aproban a adquisición dun novo vehículo de rescate.\nO pleno extraordinario do Consorcio Provincial para a prestación do Servizo Contra Incendios e Salvamento foi presidido pola presidenta da Deputación Carmela Silva, e asistiron o Director Xeral de Emerxencias, dous deputados provinciais, e as delegacións da Xunta en Pontevedra e Vigo.\nA boa saúde económica e financeira do Consorcio Provincial quedou reflectida cos datos da conta xeral de 2019: un balance de patrimonio neto e pasivo corrente de 8,6 millóns de euros, a conta do resultado económico-patrimonial axustado de +239.783,71 euros, o resultado orzamentario axustado de +730.139,36 euros, o remanente de tesourería para gastos xerais de 4.467.041 euros o que supón 438.006 euros máis respecto a 2018, e un período medio de pago de 16,3 días. Amais, segundo o informe da Secretaria-Interventora, se cumpre co obxectivo de estabilidade orzamentaria, coa regra de gasto e co límite da débeda cumprindo así co principio de sustentabilidade financeira (o consorcio ten unha débeda financeira do 0%).


Dereitos só para unha minoría? en Fervenzas, revista galega de Traballo Social | Oficina Dereitos Sociais Coia :: ODS-Coia\nSubmitted by dr_ods_coia on Dom, 09/03/2014 - 00:51 .\nDesde o comezo, os habitantes de Coia souberon das dificultades para chegar a fin de mes, sufriron e sofren pola adicción ás drogas, coñeceron o paro -non como dato estatístico- e o emprego en precario como realidade diaria de moita da súa veciñanza. Esta crúa realidade fixo que desde o inicio a xente tomase conciencia e que, como di Manolo S. Bayona, compañeiro de Baladre “Coordinación de loitas contra o paro, o empobrecemento e a exclusión social”, entendésemos que: “xuntas a calquera parte, soas a ningunha”. Isto levou a que a veciñanza se organizase en asembleas e asociacións e celebrase festas populares para conseguir que nas rúas se loitase pola VIDA.\nEstas loitas no barrio, e as reflexións que nos provocaban, fixeron que nos atopásemos con outros colectivos e xentes. Nós desenvolviamos as nosas accións no barrio dentro da comunidade cristiá do Cristo da Victoria de Coia, igrexa de base que desde a teoloxía da liberación continúa articulando moitas das loitas e resistencias das veciñas e veciños do barrio. Logo, en Vigo, tamén levamos a cabo accións conxuntas co Grupo de Axitación Social (GAS), "colectivo de resistencia ao capitalismo, que centra a súa actividade no eido local, a reinvindicación de dereitos sociais, o reparto da riqueza e o rexeitamento do militarismo e do desarrollismo", e xa fóra dos límites da cidade, coas xentes de Baladre que levan trinta anos enredando ao redor destes asuntos.\nDe xeito rápido, pasamos polas orixes da ODS-Coia que deron como resultado a aparición dun punto de información e denuncia de dereitos sociais en Coia, á imaxe dos que xa estaban a funcionar noutros territorios do Estado e co afán de ser unha ferramenta para alentar o apoio mutuo real entre a xente dos nosos barrios. Xirando ao redor do intercambio de información sobre axudas sociais, de visibilizar/denunciar o empobrecemento e de buscar respostas colectivas fronte á exclusión e á perda de dereitos; sempre na procura de xerar relacións coa poboación non mobilizada e os colectivos sociais, sen os que entendemos que non é posible levar a cabo ningún proceso de cambio que desborde o sistema capitalista que nos oprime e destrúe a vida.\nE sen moita máis estrutura cá dos nosos corpos, sen máis entidade cá da comunidade, na que moitas tamén participamos noutras tarefas, e ocupando o espazo físico que a parroquia do Cristo da Victoria ten na rúa Baiona 9, en Coia, Vigo, en setembro de 2007 comezamos a andaina, cun día e hora de atención (luns de 17h00 a 19h00) que mantemos ata a data.\nA tarefa que tratamos de desenvolver pasa por:\n- Ofrecer información alternativa sobre prestacións sociais (tipos de axudas, contías, requisitos, documentación, onde dirixirse...).\n- Visualizar e denunciar a dor e a miseria, no medio da riqueza duns poucos, a través de campañas, actos de rúa, escritos...\n- Artellar respostas colectivas e desde abaixo fronte ao capitalismo.\nNo último ano e medio o número de persoas que acode á ODS-Coia non para de medrar. O aumento do desemprego, a falta de respostas das administracións ‒en especial dos servizos sociais‒, o crecemento da desigualdade, a carreira de obstáculos que hai que pasar para acceder ás axudas sociais, unida ao encarecemento da vida, están a provocar que a xente se faga preguntas e busque solucións ante a perda de dereitos.\nCansas de sufrir na miseria que nos deixa este sistema fracasado, que por boca dos servizos sociais non para de repetirnos que "non hai cartos", desde a ODS-Coia decidimos dar un paso cara adiante unindo forzas para que se cumpran os dereitos de todas. É moi grave que respostas como estas as teñan que escoitar persoas ou familias que só procuran solucións ante a insuficiencia de recursos, nun Estado que se di Social. O problema da maioría está en que sen eses cartos non pode pagar vivenda, nin recibos de luz, nin medicinas, nin os gastos escolares... Como dicía unha muller nunha das entrevistas “por desgraza, o único que che fai falla para vivir son cartos” e semella que os servizos sociais poucos teñen para unha maioría cada día máis empobrecida.\nPero algunhas non temos tan claro iso de que “non hai cartos”. Non hai máis que ver os datos do que deixan de recadar cos impostos que perdoan ás operacións financeiras e ás grandes fortunas, os datos de fuga de capitais a paraísos fiscais ou os usos que lle dan aos cartos que si teñen e que van sempre orientados a que esta idea de economía fracasada, autodestrutiva e inimiga das persoas siga funcionando e xerando miseria e explotación. Por exemplo, usándoa para pagar a débeda froito da especulación da banca ou a mensaxe que deixan novas coma estas:\n- “A Xunta gastará 11 millóns para patrocinar dúas furgonetas de Citroën”: en tempos de recorte do gasto público chama a atención este patrocinio. Máis aínda cando o orzamento da Xunta na RISGA para o 2012 foi de 32,5 millóns de euros.\n- “O Goberno endebedarase para pagar 1.780 millóns de euros en mísiles, obuses e cazas”: como avisa a xente de Utopía Contagiosa “o goberno español, ás portas do rescate económico e dun maior desmantelamento do estado de benestar, aprobou un crédito ao ministerio de defensa de 1.782 millóns de euros para pagar parte da débeda en armamento (36.000 millóns de euros que o exército debe ás industrias militares”.\nSon dous exemplos máis, de moitos, que din ás claras que os cartos están, pero que se moven ‒en grandes contías‒ polos petos dunha minoría que cada vez precisa de máis espazo para os seus negocios.\nAnte esta realidade de tremenda inxustiza, no último ano sentimos a necesidade de comezar a reunirnos quincenalmente para tentar artellar respostas man a man coas persoas que desde hai tempo se achegaban á ODS-Coia ou á parroquia buscando solucións aos seus problemas de precariedade e crecente empobrecemento. Desas xuntanzas xurdiu, entre outras iniciativas, a campaña “Vivir dignamente é un dereito”, coa que pretendiamos denunciar esa realidade dramática que estaban a padecer moitas familias no noso barrio e en toda a cidade a través da presentación masiva dun escrito exercendo o dereito de petición perante a Xunta e o Concello. Neste escrito a persoa asinante expoñía as súas circunstancias económicas e sociais e solicitaba unha renda básica que permitise satisfacer con dignidade as súas necesidades elementais. Tras uns meses cheos de actividades de denuncia e sensibilización, a campaña culminou a finais de xuño coa entrega colectiva nos rexistros da Xunta de Galicia e do Concello de Vigo do centenar de follas de denuncia social que logramos recoller.\nSen dúbida, para ODS-Coia, e para moitos grupos e persoas, a Renda Básica das iguais (RBis) é unha ferramenta axeitada para tratar de parir outro mundo, outra sociedade que supere inxustizas, desigualdades, pobrezas...\nTemos claro que non podiamos falar das empobrecidas sen facelo primeiro do problema social que supón que a riqueza de todas estea en mans dunha minoría. Por iso entendemos que a RBis serve a curto prazo para repartir a riqueza de todas as persoas e a longo prazo para superar o capitalismo e construír outra sociedade con parámetros de equidade e xustiza social.\nAtendendo a estas razóns e a moitas máis, definimos a RBis como o dereito que ten cada cidadán e cada cidadá, polo feito de nacer, a percibir unha cantidade periódica para cubrir as súas necesidades materiais. Non ten nada que ver coas persoas empobrecidas, senón coa redistribución da riqueza.\nE poñémoslle ademais as seguintes características que fan que a RBis non teña nada que ver coas rendas mínimas (RISGA en Galiza):\n- Individual: non familiar.\n- Universal: non contributiva e para todas as persoas.\n- Incondicional: independente do nivel de ingresos e do mercado de traballo.\n- Suficiente: a contía ha de ser polo menos igual ao limiar de pobreza e cada persoa ha de recibir a mesma cantidade.\n- Unha parte da RBis percibirase en man e a outra en forma de bens de uso colectivo. Por exemplo: cobrariase o 80%, que sería monetario e individual, e o 20% iría para o fondo renda básica.\nEn decembro de 2012 presentabamos en Galiza, con Baladre e máis xentes, o libro “Repartindo a nosa riqueza. Estudo de viabilidade da Renda Básica das Iguais en Galiza", e con el o traballo de varios anos co fin de dar a coñecer este instrumento, pero tamén para amosar a súa viabilidade tanto política como económica nesta parte do mundo.\nPolo momento esta é a nosa tarefa, unha pequena trincheira que nos anima a seguir no camiño coa compaña doutras e na que queremos ver que unha luz anuncia o día.\n Para máis información consultar: odscoia.arkipelagos.net\n Para máis información consultar: www.coordinacionbaladre.org\n "Juntas a cualquier parte, solas a ninguna", Manolo S. Bayona. Publicado en: http://odscoia.arkipelagos.net/content/%E2%80%9Cjuntas-cualquier-parte-s...\n Para máis información consultar: www.comunidadebasecoia.org\n Para máis información consultar: grupodeaxitacionsocial.blogspot.com.es\n Para afondar no tema visitar a web de José Iglesias Fernández: www.rentabasica.net, onde hai artigos, vídeos, referencias bibliográficas e moitas máis cousas sobre a RBis.\n Lores, D., García, E., Sáez, M. (coords.); Iglesias, J., Molina, S., Fidalgo, M., Medina, L., Pérez, S., Fonte, P. e Seco, L. (2012) Repartindo a nosa riqueza. Estudo de viabilidade da Renda Básica das Iguais en Galiza. Málaga: Baladre, Zambra, Lapsus, ODS-Coia, GAS.\n Dun poema de Celso Emilio Ferreiro: "Aquelo que eu prefería,/revolución, canto tarda./Mais o meu anceio agarda/unha luz que anúncia ó día"


O Ciclo de Lied trae ao Principal un dos carteis máis atraentes das súas doce edicións - Noticias. Concello de Santiago de Compostela\nO Ciclo de Lied trae ao Principal un dos carteis máis atraentes das súas doce edicións\nÁngel Currás e Víctor Carou.\nNa rolda de prensa para dar a coñecer o programa do Ciclo de Lied.\n14/09/2011 O tenor Mark Padmore, a mezzosoprano Anna Grevelius, os barítonos Philip Smith e Thomas E. Bauer e a soprano Sandrine Piau, acompañados ao piano polo xa habitual Roger Vignoles, serán os protagonistas do XII Ciclo de Lied. O programa, composto por catro concertos no que resta de mes de setembro, os martes e os xoves no Teatro Principal, foi presentado en rolda de prensa polo concelleiro de Cultura, Ángel Currás e polo novo director-xerente do Auditorio de Galicia, José Victor Carou.\nO novo responsable do Auditorio mostrouse orgullo de dar a coñecer "un dos carteis máis atraentes que temos presentado" e definiu como unha "pequena milagre musical" a permanencia durante doce anos deste ciclo, dun xénero musical tan pouco difundido. De feito, recordou, só existen dous eventos deste tipo en España e moi poucos en Europa.\nTras darlle a benvida a Carou como director xerente do Auditorio, o concelleiro de Cultura, Ángel Currás, avalou este Ciclo de Lied como "unha cita contrastada, singular e de calidade". Segundo dixo, programas como este e os presentados nas últimas semanas � Festival Músicas da Itinerancia, Peregrinos Musicais ou Programa de Abono do Auditorio- demostran que "Santiago ten un carácter musical como ningunha outra cidade de Galicia".\nEsta nova entrega do Ciclo de Lied leva por título "Humano, espiritual...la bonne chanson". A definición, segundo explicou Víctor Carou, obedece ás temáticas desta edición, entre as que se inclúe un programa de cancións espirituais e sacras pensando especialmente co gallo da conmemoración do oitavo centenario da consagración da Catedral. Da selección das cancións encargouse especialmente o pianista inglés Roger Vignoles, quen celebra así o seu decenio como director artístico do certame.\nSobre os cantantes, Víctor Carou destacou a presenza de dúas figuras de recoñecido prestixio internacional como Mark Padmore e Sandrine Piau, auténticos especialistas no xénero do lied e que abrirán e clausurarán o ciclo, respectivamente. O tenor inglés é xa un vello coñecido do público compostelán e a cantante francesa é a primeira vez que se presenta no Principal.\nO programa tamén inclúe no segundo concerto a "dúas novas promesas": a mezzosoprano sueca Anna Grevelius e o barítono inglés Philip Smith. O calendario de concertos complétao o barítono alemán Thomas E. Bauer, quen tamén chega por primeira vez a Santiago.\nO programa de concertos será o seguinte:\nMartes 20 setembro\nFranz Schubert, Gustav Mahler, Sally Beamish, Gabriel Fauré\nXoves 22 de setembro\nANNA GREVELIUS mezzosoprano\nPHILIP SMITH barítono\nHenry Purcell, Franz Schubert, Hugo Wolf, Johannes Brahms\nMartes 27 de setembro\nJohannes Brahms, Gustav Mahler, Robert Schumann\nGabriel Fauré, Franz Liszt, Ernest Chausson, Claude Debussy, Alexander Zemlinsky, Richard Strauss, Francis Poulenc\nAcompañados por Roger Vignoles ao piano\nO abono para os catro concertos ten un prezo de 18 euros, mentres as entradas soltas custan 6 euros. Os abonos e billetes poden mercarse a través do servizo de venda de entradas de Caixa Galicia (www.novacaixagalicia.es ou 902 434 443). No despacho de billetes do Teatro Principal (de 12:30 a 14:00 e de 18:00 a 21:00) tamén se poderán comprar os abonos o venres 16 e o luns 19 de setembro, e as entras soltas o día de cada concerto.\nPrograma dos catro concertos


A gaiola de Faraday: Unha batería que se recarga ao 100% nun minuto\nPublicado por Jaime Blanco ás luns, maio 11, 2015\nLaura Arcay Rozas 12:01 do 12 de maio de 2015\nSen dúbida, sería un gran éxito, xa que así, o pouco que lle dura a batería actualmente aos teléfonos e o moito que lles leva cargar, xa formaría parte do pasado. Tamén temos que ter en conta, que o tempo que a xente abandona os dispositivos para deixalos cargar, xa non existiría, polo tanto, as persoas pasarían incluso máis tempo aferrados a estas tecnoloxías.\nRubén Ferreiro Arias 12:24 do 12 de maio de 2015\nMoi bo traballo! Creo que o intento de mellorar as baterías xa se debería haber feito moito antes, pois as actuais tardan moito en cargar e descárganse moi rápido. Por iso me pareceu moi interesante e útil este novo invento.\nAnónimo 11:55 do 13 de maio de 2015\nUn traballo moi interesante. Actualmente utilízanse moitos dispositivos que funcionan con batería e, se se pode conseguir que se cargue nun minuto, sería un avance moi significativo e importante.\nNerea segade 11:58 do 18 de maio de 2015\nÉ un estudo realmente interesante! A maioría das baterías de hoxe en día, tardan moito en cargarse e, se precisas usar o mesmo aparello electrónico durante todo o día, tes que depender do cargador ou dunha batería portátil. Espero que este proxecto se poida comercializar pronto xa que, sería un avanze e unha vantaxe bastante significativa\nTania Jiménez 12:14 do 19 de maio de 2015\nUn avance moi importante, debido a que case todos os dispositivos utilizan batería e necesitan ser cargados, cousa que require tempo.\nBruno Fraga 12:23 do 20 de maio de 2015\nSe estas baterías chegaran a implantarse no mercado actual sería un paso xigantesco para todos os dispositivos que funcionan con batería. Eliminaríanse os longo períodos de carga o que daría paso a unha maior versatilidade e disfrute de todos os dispositivos actuaís.


Este Nadal en Lugo, ningunha mascota sen comida | Radio Lugo | Cadena SER\nEste Nadal en Lugo, ningunha mascota sen comida\nBaixo este lema o Concello de Lugo ben de poñer a andar unha nova campaña a prol dos animais de compañía de familias con menos recursos\nHaberá diferentes puntos de recollida de alimentos espallados pola cidade lucense / Cedida\n15/12/2021 - 12:12 h. CET\n'Este Nadal en Lugo, ningunha mascota sen comida'. Este é o lema co que o Concello de Lugo ben de poñer a andar unha nova campaña a prol das mascotas. Segundo apunta o concelleiro de Medio Ambiente, Miguel Fernández, e a presicenta da Asociación Ayuda Alimentaria Animalista, Noelia Rodríguez, o obxectivo desta iniciativa é colaborar "coas familias con menos recursos co fin de que poidan alimentar os seus cans, gatos ou outros animais de compañía".\nDende as institucións lanzan unha mensaxe de colaboración da cidadanía "para que demostre unha vez máis a súa solidariedade". Deste xeito, habilitaranse varios puntos de recollida de alimentos en establecementos ubicados en distintas zonas da cidade, que tamén colaboran neste campaña.\nMáis dun centear de familias lucenses precisan da axuda que brinda a Asociación Ayuda Alimentaria Animalista. Dende a organización ofertan un banco de alimentos para familias en risco de exclusión social con mascotas e tamén axudan a alimentar colonias e animais en estado de abandono.\nOs puntos de recollida de alimentos son: