Mulleres nais e feministas elaboran o primeiro mapa das violencias machistas durante a maternidade\nSusana Rois | 27 de novembro de 2019\nPresentación do Observatorio sobre as violencias machistas na maternidade e na crianza en Compostela (Materfem).\nNa semana do 25-N, Maternidades Feministas en Compostela (Materferm) presenta o Observatorio sobre as violencias machistas cotiás que afectan ás mulleres na maternidade e ás súas crianzas. Un espazo de expresión que permitirá recoller as denuncias e as demandas das nais e das mulleres ao cargo de crianzas para lanzar propostas de cambio.\nO Observatorio sobre as violencias machistas cotiás que afectan ás mulleres na maternidade e ás súas crianzas busca confrontar, durante os próximos meses, as distintas formas de violencia ás que se ven sometidas as mulleres con crianzas na vida cotiá.\n«Hai máis dun ano que nos xuntamos por primeira vez na Libraría Lila de Lilith, un encontro que nos serviu para caer na conta das moitas violencias sutís, que non somos capaces de fixar nin de expresar con palabras, das que somos obxecto polo feito de ser nais», explica Comba Campoi, unha das integrantes de Materfem, «violencias reais que nos fan sufrir».\nUn proxecto pioneiro\nO Observatorio inicia a súa andaina cun proxecto pioneiro feito por mulleres nais para mulleres nais. Un formulario, inicialmente dirixido ás mulleres da área compostelá, para identificar e avaliar todas as formas de violencia -«encubertas, sutís e constitutivas de delito»-, que enfrontan as mulleres durante a maternidade e a crianza.\nTrátase de facer, por primeira vez, un diagnóstico que amose a incidencia das violencias machistas nas nosas vidas como nai e mulleres ao cargo de crianzas.\n«O estudo pretende ser máis cualitativo que cuantitativo», aclara Comba Campoi, «se ben, queremos chegar a cantas máis mulleres mellor. Todas as experiencias e todas as respostas serán consideradas, veñan de onde veñan; porque se trata de facer, por primeira vez, un diagnóstico que amose a incidencia das violencias machistas nas nosas vidas».\nUn espazo de expresión para nais e coidadoras\nDeste xeito, o formulario online deseñado polas integrantes de Materfem converterase nun espazo de expresión para as mulleres e de visibilización para o colectivo. Pero por riba de todo, destaca Campoi, «é unha ferramenta que nos permitirá extraer conclusións e formular propostas de solución adecuadas para que a distintas Administracións con capacidade para decidir sobre políticas sociais as teñan en conta».\nA enquisa presenta oito bloques distintos dedicados a outras tantas violencias que o núcleo central de Materfem identificou durante unha dinámica de grupo: institucional, psicolóxica, estrutural, económica, obstétrica, sexual, cultural.\nCada un destes apartados ofrece varios supostos que guían as as mulleres pola súa maternidades ou polo seu tempo de crianza. «Deste xeito», asegura Comba Campoi, «teremos a oportunidade de confirmar se as nosas suposicións son certas ou se hai episodios que pasan totalmente desapercibidos cando representan un gran sufrimento para as nais ou as coidadoras que os sofren».\nEstratexias de resposta ás violencia machistas\nÉ importante saber se denunciaron ou non e por que; que contestación recibiron, e que estratexias adoptaron co fin de superar esas situacións de violencia.\nAdemais de identificar as formas principais de violencia machistas que afectan ás nais e ás súas crianzas, desde Materfen tamén queren coñecer cales son as respostas habituais das mulleres. «É importante saber se as denunciaron ou non e por que; que contestación recibiron, e que estratexias adoptaron co fin de superar esas situacións de violencia: separáronse, mudaron de residencia, deixaron o traballo, sacrificaron tempo coas súas fillas, o seu propio descanso...», afirma Campoi.\nA todas esas estratexias recollidas as socias de Materfem sumarán as súas propias propostas, «accións de visibilización e denuncia para facer valer os nosos dereitos e contribuír a unha sociedade humana e máis amigábel», explican desde o movemento, que espera poder ofrecer unha primeira valoración dos resultados cara o 8-M.\nMaternidade Feministas en Compostela reunide desde hai máis dun ano mulleres nais de crianzas de todas as idades. Xúntanse o segundo sábado de cada mes na libraría Lila de Lilith da capital galega, o mesma espazo que acolleu esta cuarta, 27 de novembro, a presentación do Observatorio sobre violencias machistas na maternidade e na crianza.\nBotabamos en falta un espazo onde manter a nosa militancia feminista, despois de tela aparcado ou reducido, precisamente, por mor da maternidade.\nSegundo conta Comba Campoi, acudiron convocadas por Sabela Losada, outra das fundadoras do movemento. «O primeiro foi un encontro de mulleres que compartiamos a experiencia da maternidade e que botabamos en falta un espazo onde manter a nosa militancia feminista, despois de tela aparcado ou reducido, precisamente, por mor da maternidade».\nChegaron a ese encontro máis de medio cento de mulleres da contorna compostelá. Hoxe son unhas 20 as que lideran a asociación de forma regular. Foron, tamén, as encargadas de abrir novas vías de compromiso co feminismo, confrontando algunhas dinámicas contraditorias propias deste movemento global.\n«A maternidade e a crianza mudan os horarios e ofrecen experiencias alleas a moitos círculos sociais. Conseguimos dar con referentes novos e situar as nosas vivencias como nais no marco do feminismo», di Campoi.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /articulo/social/maternidade-feminismo-ulleres-nais-feministas-elaboran-primeiro-mapa-propio-das-violencias-machistas-metenidade/20191127140800087434.html


12 | Febreiro | 2021 | O Ximnasio de Academo\nErguerse de mañá cedo para ir traballar a Marcosende ten de cando en vez estes privilexios. Acaso a proximidade recente dos soños acompañe unha mirada surreal que busca alternativas á disposición convencional das cousas. Nesas circunstancias a caligrafía das árbores e o ceo continxente son sempre unha posibilidade de encontro co epifánico, co enigmático.\nO firmamento sempre foi un excelente profesor de artes plásticas. Coñece todos os estilos e sabe levarnos desde o barroco ao expresionismo abstracto sen que lle trema a man no itinerario.\nManexa os brillos e os contrastes, a saturación, a exposición, a vibratilidade, e faino nun instante, con certeza, sen medo a errar e equivocarse.\nAs artes da fotosofía, como o seu propio nome indica, son discípulas da luz e dependen dos seus caprichos e fluencias, dos seus recursos naturais para a sorpresa. As leccións que nos deparan son sempre gratas e instrutivas, amigas a un tempo do deleite e do coñecemento.\nSó nos cabe mirar e escoitar a palabra muda que nos impregna de silencio, porque é o puro falar do Outro. No fondo acceder á voz que nos resoa na conciencia. Como fixeron os humanos durante séculos e séculos antes de ficar envaidecidos polas máquinas e a técnica.\nRecoñezo que este xénero do contrapicado místico con árbores filtradas e ceos tormentosos é facil de aprender e depara case sempre preciosos agasallos. Non hai máis que coller a máquina e premer o disparador ante a sorpresa. Primeiro dispara e logo pregunta. Mais é, ao mesmo tempo, un exercicio de humildade e de estoicismo na mirada, no que nos devolve a resposta: a nosa condición de especie desarraigada, sen vínculo de orixe e de raíz, de soidade ontolóxica á procura dun diálogo transcendente, que parte sempre do evidente e detense no inaudito, naquilo que a palabra que subxace na mirada xa lle advirte como límite.Porque diso é do que se trata: da finitude e da estrema, do linde, do límite.


31/05/2018 14/10/2017 por Siro\nDin ben Alfonso Guerra e os que, coma el, recordaron estes días que os feixismos viñeron da man dos nacionalismos. Din ben, pero deben aclarar que foi “dos nacionalismos de Estado”, non dos nacionalismos das comunidades sen estado propio. O nazismo naceu do nacionalismo alemán, o feixismo do nacionalismo italiano, e o falanxismo do nacionalismo español. O feixismo español naceu, entre outros motivos, para acabar cos nacionalismos catalán, vasco e galego; e por iso cando triunfou e inspirou a ideoloxía do franquismo, os rapaces da miña xeración estudamos que “La patria no es la tierra, ni la raza, ni el idioma. La patria es una unidad de destino en lo universal”.\nTamén di ben quen recorda con ironía que cando un catalán “se excede” ao manifestar o seu amor a Cataluña, é un delincuente e o español que “se excede” ao manifestar o seu amor a España, é un patriota. Por exemplo, Piqué, que non é independentista, como estivo a favor do referendo do pasado día 1, é un mal español e un delincuente; e os que lle asubían cada vez que toca o balón cando xoga coa selección española, son tan patriotas coma o histórico alcalde de Móstoles. E igual os autores e divulgadores dos milleiros de whatsapp´s –os máis deles de enxeño nulo e pésimo gusto- que circularon pola rede nas últimas semanas para atacar aos nacionalistas cataláns e, sobre todo, aos seus dirixentes.\nA verdade é que, como políticos, Puigdemont e Junqueras valen pouco. Demostrárono Jordi Évole cando entrevistou ao presidente e o puxo en evidencia ao recordarlle que, non hai moito, votara contra o dereito de autodeterminación dos pobos kurdo e saharahui; e Josep Borrell nun debate televisado con Junqueras – vicepresidente económico da Generalitat-, no que xogou con el como cun boneco do pim-pam-pum. Porén, Puigdemont e Junqueras valían para levar adiante un proceso soberanista fraudulento, en nome da democracia que burlaron unha e outra vez, e fixérono. Iso -as formas, o método, non a vontade independentista- é o que os descualifica.\nNo Gran Teatro do Mundo non hai papel máis difícil que o de “demócrata”, de aí que tan poucos o representen con acerto. Os patriotas españoles negan aos patriotas cataláns o dereito a constituír unha república independente; aos patriotas cataláns tenlles sen coidado que a república independente se consiga esmagando aos cataláns que non o son; e os patriotas galegos que apoian o proceso soberanista catalán pechan os ollos para non ver as falcatrúas da folla de ruta e aplauden coa orellas.\nPor iso foi gratificante a sesión do pasado mércores no Congreso, na que todos os líderes estiveron a bo nivel e se impuxo a cortesía parlamentaria. Rajoy non quere aplicar o artigo 155 e está disposto a modificar a Constitución. É o camiño para tentar arranxar este enguedello, no que os únicos que gañan son os chinos, que venden bandeiras catalás e españolas a esgalla.\nCategorías Artigos e entrevistas, Puntadas sen fío Etiquetas Carles Puigdemont, Mariano Rajoy, Rajoy Navegación de artigos\nPuntadas sen fío: O lume do desamor


Comeza o ano con novos retos para os runners Máis que Auga - Máis que Auga | Gimnasio en Vigo | Piscina | Pádel\nComeza o ano con novos retos para os runners Máis que Auga\nO noso grupo de running non para! Remata un ano e comeza o seguinte sen descanso para os nosos corredores, que cada día son máis e máis valentes e ambiciosos.\nO grupo comezou a dar as súas primeiras zancadas aí polo ano 2011, para dar resposta as petición de usuarios que querían saír a correr fóra da instalación e… ata hoxe. Nove anos despois contamos cun grupo de 150 runners entre as tres instalacións, que adestran todos os luns e mércores na súa instalación e os venres fan unha quedada conxunta.\nTemos un equipo moi variado en idades (dende os 20 a 60 anos) e moi igualado en sexo (case 50% homes e mulleres). É un grupo heteroxéneo si, pero no que todos os seus integrantes gozan ao máximo adestrando e traballando xuntos. Porque se algo teñen os nosos runners é ese ambiente, esa sensación de familia que transmiten dende lonxe e que enseguida contaxian a todos os que se achegan a eles como se fora un virus.. pero dos bos! E se importante son os runners non podemos esquecer a labor dos nosos técnicos: Alex Brea (Navia), Javi Vázquez (Coia) y Borja Hernández (Barreiro) saben incentivar aos seus pupilos para que continúen buscando obxectivos que cumprir e novos soños que conquistar.\nSe queres sumarte ao grupo, so tes que preguntar nas recepcións dos nosos centros e aí te indicarán os pasos a seguir. É unha actividade gratuíta para os nosos abonados, que iso si, teñen que pagar un seguro obrigatorio anual para poder realizar actividades ao aire libre.\nXa comezamos a pensar nos retos do 2020, no que coma sempre o circuíto Run Run de Vigo será un obxectivo prioritario como grupo, pero ao que iremos sumando novos desafíos. Un deles será a maratón de Valencia, unha das máis importantes de Europa, que en 2020 cumpre 40 anos. Así, un grupo importante de runners MQA planea viaxar a Valencia para enfrontarse xuntos a esta temible distancia.\nO martes 21 de xaneiro acudimos a gala de entrega dos premios da Run Run 2019, na que Máis que Auga recolleu o primeiro premio ao equipo con máis participacións, ademais de ser segundo na clasificación por equipos por puntos. Tamén houbo recoñecementos para varios dos nosos deportistas por subirse ao podio ou ben por participar en todas as carreiras que formaban o circuíto. Os nosos premiados son Dolly Darlen García, Rosa Álvarez, Manuel Parra, Vanesa Lemos, Lucía Montes, Lucía Pombo, Edwin Guamá, Santiago Bernández (segundo na categoría M-3), Rosa Álvarez (segunda na categoría F-4).\nE tamén nesta gala deuse a coñecer o calendario do ano 2020, no que o circuíto Run Run estará formado por 12 probas. A primeira terá lugar este domingo 26 (12:00 horas) coa emblemática Subida ao Castro, na que os tres quilómetros de percorrido fanse moito más longos polo enorme desnivel e as máis de 500 escaleiras.\nMáis que Auga dáche a benvida a túa casa!


Inicio Noticias Xerais O CULTURAL MANIÑOS ADXUDICOUSE O XXXI TROFEO CONCELLO DE ARES\nO CULTURAL MANIÑOS ADXUDICOUSE O XXXI TROFEO CONCELLO DE ARES\nO Numancia de Ares, aproveitou este encontro para agradecerlle ao Cultural Maniños a súa colaboración durante a temporada pasada.\nNunha calurosa tarde de domingo, en medio da voráxime da novedosa Festa Indiana de Ares, Numancia e Maniños citáronse nun Prados Vellos, esta vez non tan ateigado, para loitar polo XXXI TROFEO CONCELLO DE ARES de fútbol modesto.\nAntes do comezo do partido, a nosa Vicepresidenta, Gelvi Fernández fixo entrega a Presidenta do Cultural Maniños, Puri Hermida, dunha placa en agradecemento por parte do noso club a entidade de O Pote, por cedernos as suas instalacións de maneira totalmente desinteresada, durante o tempo que duraron as obras da reparación do muro de Prados Vellos.\nNo aspecto deportivo, Miguel Carballeira e Jose Antón dispuxeron dos seguintes xogadores neste envite:\nNUMANCIA: Carlos Arnoso, Amenedo, Antón, Berto, Vicente, Pablo Ferro, Elías, Julio, Espiñeira, Alex Pita e Rubén. Tamén xogaron: Pivo, Martín, Chapu, Carlos Vázquez e Joaquín.\nNa primeira metade, o Maniños foi moi superior a un Numancia que nunca atopou o seu sitio no campo. O maior ritmo de xogo dos de Fene, con boa circulación de balón e ideas moi claras, fixo que o Numancia sufrira neste primeiro tempo. O 0-2 ao descanso facía xustiza a o bo facer dos visitantes en Prados Vellos.\nNa reanudación, igualaronse as forzas e o Numancia tivo algunha ocasión de gol. Nunha delas, o gardarredes visitante facíalle unha gran parada a Chapu cando a Marea Vermella cantaba ó gol. Un novo tanto do Maniños, refrendaba o 0-3 definitiva e proclamaba aos de O Pote como campións do XXXI TROFEO CONCELLO DE ARES de fútbol modestos.\nUnha vez finalizado o partido, o Delegado da RFGF de Fútbol en Ferrol, Manolo Mesa, José Juan Vilar en representación do Concello de Ares e Gelvi Fernández representando ao Numancia, facían entrega dos trofeos aos dous equipos e tamén dun detalle ao colexiado do partido.\nEsta semana, os nosos adestrarán martes e xoves, xogando dous partidos amigables. O venres ás 19:30 visitarán O Ramo para medirse a SD Barallobre. O domingo recibirán en Prados Vellos ao equipo coruñes do Orillamar SD, no que será o último partido amigable antes do comezo da Liga, previsto para o domingo 2 de Setembro no campo de A Veiga de Cabañas ante o equipo local.\nGalería de imaxes do XXXI Trofeo de Afeccionados Concello de Ares 2018


Abel Caballero mantivo un encontro con Sergio Vázquez Torrón, secretario xeral de Infraestruturas do Ministerio de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana con que acordou a “coordinación” das actuacións na elaboración do PXOM e que avanzou a realización dun estudo de alternativas da saída sur ferroviaria.\nA Xunta de Goberno Local resolveu este xoves o concurso público para completar “unha das grandes obras da cidade”, segundo explicou Caballero: a senda peonil e ciclista que unirá Urzáiz con Chapela pola antiga vía do tren. Contando coa primeira fase xa aberta, o orzamento se eleva a case 3,4 millóns de euros.\nA cita deportiva será entre o 9 e o 16 de maio e volve á cidade logo de que o pasado ano non se celebrase polo Covid. O Concello validou este xoves o acordo coa Deputación para levalo adiante, cunha achega de 55.000 euros a carga de cada administración.


21 DÍAS CO GALEGO: Día 09 - Rueiros de literatura / Un tren cargado de misterios\nUn tren cargado de misterios grazas a Diego Boquete e Adrián Boquete.\nFoto tirada de aquí.\nComo sabedes, a semana pasada aprobouse chamar ao aeroporto internacional de Lavacolla en Santiago de Compostela ROSALÍA DE CASTRO. Así mesmo, a compañía aérea norueguesa Norwegian vai levar a imaxe de Rosalía nun Boeing. Esta decisión foi tomada porque querían homenaxear a nosa autora polo seu duplo papel pioneiro na “recuperación do galego” e na “emancipación da muller”.\nComo vedes, podemos sentirnos orgullosas e orgullosos de nosa poeta e de nós mesm@s como galegas e galegos, que forman parte da lingua e da cultura que sempre defendeu Rosalía de Castro. Este ano cúmprense 180 anos do seu nacemento este 24 de febreiro, que mellor maneira de homenaxeala que lendo a súa obra.\nAquí tes unha ligazón onde podes ler máis información sobre a nosa grande poeta.\nAsí pois, hoxe o noso reto colectivo da semana vai ter que ver coa insigne poeta galega e coas nosas escritoras e escritores, porque temos moitos e moi boas e bos.\nComo sabes hai moitos monumentos, rúas, prazas, comercios, etc. que levan o nome da nosa poeta, pero tamén temos outras moitas e moitos escritores que dan nome a outros tantos lugares.\nRETO SEMANAL COLECTIVO: procura algunha escritora ou escritor que lle dea nome a algunha rúa, praza, comercio, etc. Fai un vídeo onde leas un fragmento da súa obra ao lado do seu nome.\nPodes ver neste vídeo de Amancio Prada o poema musicado de "Airiños, airiño aires" de Cantares gallegos de Rosalía de Castro. Gañarán as clases que máis localizacións atopen e teñan máis persoas recitando poemas.\n(Cada persoa nunha localización recitando vai nun arquivo diferente)\nPublicado por A profa en 2/06/2017\nEtiquetas: 2017, Agustín Fernández Paz, día 09, Diego Boquete, Hadrián Boquete, Lendo a Agustín Fernández Paz, poesía, recitar, Rosalía de Castro, Un tren cargado de misterios


Folga mundial polo clima\nCategoría: Folga mundial polo clima\nMáis de 300 organizacións súmanse á Folga Mundial polo Clima\n12 septiembre, 2019 12 septiembre, 2019 Publicado en Crise climática, Emerxencia climática global, Folga mundial polo climaDeja un comentario\nAs organizacións asinantes piden que se declare de maneira inmediata a emerxencia climática e tómense as medidas concretas necesarias para reducir rapidamente a cero as emisións netas de gases de efecto invernadoiro\nEsixen un novo modelo socioecolóxico que non comprometa a supervivencia da vida tal e como a coñecemos\nMáis de 300 organizacións xa mostraron o seu apoio á convocatoria de Folga Mundial polo Clima do próximo 27 de setembro\nNumerosas cidades e pobos acollerán diversos actos o próximo 27 de setembro en apoio á Folga Mundial polo Clima. Unha data que se produce no marco das mobilizacións polo clima, a nivel global, e da semana de acción do 20 ao 27 de setembro convocada por Fridays for Future\nO próximo 27 de setembro celébrase a Folga Mundial polo Clima cun alcance global e que, no caso de España, conta co apoio de máis de 300 organizacións, entre elas Petón do Lobo, adheridas ao manifesto publicado o pasado mes de xullo en defensa do futuro, dun planeta vivo e dun mundo xusto. Unha folga que ten como obxectivo esixir aos gobernos medidas efectivas ante a emerxencia climática. Esta crise climática é o maior reto ao que se enfronta a humanidade e, por este motivo e co fin de dar resposta á magnitude do problema, a sociedade está a coordinarse a nivel mundial. Durante a semana do 20 ao 27 de setembro terán lugar numerosas accións en multitude de municipios de todo o Estado, que culminarán en mobilizacións masivas en todo o mundo o 27 de setembro.\nDurante as últimas semanas leváronse a cabo numerosos xestos de apoio á Folga Mundial polo Clima por parte de distintos actores sociais, da comunidade científica e da artística, que reflicten a necesidade de abordar unha transición ecolóxica urxente e xusta. Espérase que estes xestos de apoio redóbrense nas próximas semanas e que sirvan de aliciente para chamar á participación a toda a sociedade nas accións convocadas. Accións en forma de manifestacións, folgas estudantís e de consumo, peches de lugares de traballo, mobilizacións e concentracións nos centros de traballo e nas rúas… Un gran berro común e unitario na loita climática.\nA crise climática, consecuencia directa do modelo de produción extractivista, baseada principalmente no uso de combustibles fósiles e do consumo globalizado actual, pon en risco a supervivencia humana e a dun gran número doutras especies e ecosistemas, afectando especialmente ás poboacións máis empobrecidas e vulnerables.\nDesde hai décadas a comunidade científica alerta da deterioración dun gran número de ecosistemas, tanto terrestres como mariños, así como do punto de non retorno fronte ao cambio climático. Os recentes informes sobre o estado da biodiversidade do IPBES (Plataforma Intergobernamental de Biodiversidade e Servizos Ecosistémicos) sinalan que preto dun millón de especies entre animais e plantas atópanse ao bordo da extinción como consecuencia das actividades humanas. Así mesmo, o último informe do Grupo Intergobernamental de Expertos sobre o Cambio Climático (IPCC), publicado o pasado agosto, sinala que a redución das emisións de gases de efecto invernadoiro de todos os sectores é o único modo de manter o quecemento global por baixo dos críticos 1,5 °C.\nNon responder con suficiente rapidez e contundencia á emerxencia climática, ecolóxica e civilizatoria suporá a morte e o aumento da pobreza extrema para millóns de persoas, ademais da extinción de moitas especies e, mesmo, de ecosistemas completos.\nPor todo iso, e en defensa do presente e do futuro, dun planeta vivo e dun mundo xusto, as persoas e colectivos asinantes do manifesto efectúan un chamamento a toda a sociedade (cidadanía e diferentes actores sociais, ambientais, de cooperación, sindicais, etc.) para que o próximo 27 de setembro únanse ás distintas mobilizacións previstas: folga estudantil, folga de consumo para construír estratexias de consumo alternativo que respecten os dereitos, a vida e os límites biofísicos do planeta, e folga laboral no sector do ensino andaluz convocada por CXT. Así mesmo, organizacións sindicais convocarán asembleas nos centros de traballo para pedir medidas de transición ecolóxica e xusta nas empresas; mentres que algunhas organizacións ecoloxistas e sociais realizarán un peche de 24 horas das súas oficinas e instan a outros actores a un peche total ou parcial durante o desenvolvemento da manifestación.\nAs organizacións e plataformas convocantes fan ademais un chamamento a toda a poboación para que nas oficinas, colexios, concellos e outros lugares de traballo realícense concentracións simbólicas de catro minutos e 15 segundos, entre as 11 e as 12 da mañá dese mesmo día. Un acto que sirva de reflexión ao redor do gran sinal de alarma que supuxo alcanzar o pasado mes de abril unha concentración de partículas de dióxido de carbono na atmosfera de 415 ppm (partes por millón), nivel que non se rexistraba desde facía tres millóns de anos,\nEste manifesto, que conta xa co apoio de máis de 300 organizacións, é só o comezo. Nas próximas semanas pedirase o apoio individual daquelas persoas que queiran sumarse á esixencia de adoptar colectivamente as medidas necesarias para enfrontar a crise ecolóxica e social actual.\nA continuación, preséntase unha lista das mobilizacións confirmadas para o próximo 27 de setembro. Iranse actualizando nos próximos días a través das páxinas web das plataformas convocantes Mocidade polo Clima, 2020 Rebelión polo Clima e Alianza polo Clima.\nColectivos que apoian a Folga:\nA convocatoria de Folga Mundial polo Clima reúne o apoio de máis de 300 organizacións que asinaron o manifesto en defensa do futuro, dun planeta vivo e dun mundo xusto


Actuar ante atrasos e falta de pagamentos de salario | Consumer\nActuar ante atrasos e falta de pagamentos de salario\nOs traballadores afectados contan con diversos mecanismos xurídicos para conseguir o abono do seu salario\nImaxe: Caitlin Regan\nOs quebrantos nas cadeas de pagos, as dilacións nos abonos de clientes e acredores e o risco das empresas de sucumbir ás tensións de tesouraría provocan que moitas compañías atrasen o abono das nóminas, e mesmo, que non poidan afrontar o seu pago nun prazo razoable. Nalgúns outros casos, as empresas utilizan a moura salarial como unha estratexia para forzar a baixa do empregado sen ter que abonar indemnización nin liquidación. Pero os traballadores afectados poden valerse de diversos mecanismos xurídicos para esixir o pago dos seus salarios.\nFalta de pagamentos e atrasos, cada vez máis frecuentes\nA falta de pagamento dos soldos ou atraso no abono das nóminas converteuse, coa crise, nunha situación bastante corrente. Estes atrasos continuos prexudican de modo grave ao traballador, quen ademais ten a obrigación de seguir co cumprimento dos seus deberes laborais, desprazarse ao seu lugar de traballo e afrontar os gastos que iso lle poida supor.\nEn ocasións, os traballadores optan por esperar a que a situación se\nnormalice para evitar pór en risco o seu posto de traballo . Con todo, se a demora nos pagos é ampla ou os atrasos son moi continuos, poden optar por buscar protección legal nas ferramentas estipuladas pola normativa vixente. As alternativas son:\nDenunciar ante a Inspección de Traballo a situación de atraso ou falta de pagamento. Á empresa imporíaselle unha sanción cualificada como “moi grave” e que implica unha multa de entre 6.251 e 187.515 euros.\nReclamar ante a Xurisdición Social a cantidade económica debida, cunha recarga por moura do 10%.\nSolicitar a rescisión do contrato de traballo, con dereito a unha indemnización legal igual á establecida para o despedimento declarado improcedente, é dicir, de 45 días de salario por ano traballado. Esta acción pódese acumular á anterior.\nSe non se percibe o salario, hai que interpor a demanda ou reclamación ante a primeira falta de pagamentos\nNos casos en que non se abone o salario, os traballadores deben actuar con prema e interpor a demanda ou reclamación ante a primeira falta de pagamentos, en lugar de esperar a que a situación empeore. Ten que facerse deste xeito porque, se deber nóminas é unha estratexia empresarial pensada para abaratar o despedimento, o traballador podería estar entre seis e doce meses sen percibir ningún ingreso. Sucede deste xeito porque, aínda que o traballador ten dereito a solicitar a extinción da súa relación laboral, ata que a sentenza sexa firme non ten acceso ao desemprego.\nIso implica que o empregado pode permanecer, no mellor dos casos, un seis meses sen percibir ningún ingreso: o tempo que tarde en interpor a demanda, outros dous meses máis para que se celebre a conciliación e, no seu caso, o xuízo pertinente, e un mes máis ata que se dita sentenza firme.\nSe a empresa recorrese, a relación laboral seguiría vixente ata o seis ou oito meses, que é o tempo que demora a resolución do recurso. Isto supón para o traballador un período de entre seis e doce meses sen cobrar.\nO traballador, ante unha falta de pagamento, pode optar por extinción do contrato, con dereito a unha indemnización igual á do despedimento improcedente. É unha alternativa viable, a condición de que se aduza e comprobe o grave incumprimento das obrigacións do empresario. Así o establece e prevé no seu artigo 50 o Estatuto dos Traballadores.\nComo grave incumprimento das obrigacións enténdense, ademais do atraso nos pagos, outras situacións como a modificación substancial nas condicións de traballo que redunden en prexuízo da formación profesional e no menoscabo da dignidade do traballador.\nPódese solicitar a extinción do contrato se a falta de pagamento rexístrase durante un mínimo de tres meses continuados\nIsto significa que o traballador conta cunha “causa xusta”para solicitar a extinción do contrato. Con todo, para chegar a esta instancia, a falta de pagamento deberá ser continuado. Non se pode pretender a extinción do contrato nestas condicións, se se tratase dun mero atraso esporádico.\nA xurisprudencia do Tribunal Supremo de Xustiza aplica un “criterio obxectivo de atraso continuado” e adoita ditar sentenza a favor do traballador cando se dá unha falta de pago puntual do salario, mes a mes, durante un período aproximado dun ano. No entanto, tamén se pode solicitar esta extinción se a falta de pagamento rexístrase durante un mínimo de tres meses.\nComo reclamar ante unha falta de pagamento\nNo caso de que o traballador estea afiliado a un sindicato, pode cursar a reclamación a través da organización. Outra vía é contratar a un avogado e a terceira é cursala en por si. Só deberá ter en conta que o prazo para exercitar a reclamación é dun ano desde o día seguinte ao que a empresa debeu abonar a cantidade debida.\nO primeiro paso é dirixirse ao servizo ou centro de Mediación, Arbitraxe e Conciliación da súa comunidade autónoma. Alí facilitaranlle un impreso no que deberá detallar os seus datos, os da empresa e o importe e conceptos polos que se lle debe determinada cantidade de diñeiro.\nNestes casos, chámase á empresa a un acto de conciliación. Se non se presenta, dáse por finalizada a vía administrativa. Neste punto, o traballador deberá contratar a un avogado ou solicitar un de oficio nos xulgados para continuar coa reclamación por vía xudicial.\nEmpresas: evitar caer na falta de pagamento\nDesde a óptica das empresas, a miúdo, as demoras no pago do salario son froito do mal devir dos negocios. Se as finanzas non van segundo o plan de negocios e as tensións de tesouraría ameazan con levar á empresa a números vermellos, o empresario pode prever que o pago das nóminas estará en risco. Para evitar entrar en situación de falta de pagamento e actuar con antelación, débese valorar cales serían as medidas legais máis adecuadas, en función da situación. Dado que abonar as nóminas é unha obrigación empresarial básica, convén prever contextos de risco para evitar males maiores para ambas as partes.\nSegundo sinalan expertos legais, as medidas serán máis ou menos agresivas segundo a situación pola que atravese a empresa. En calquera caso, o asesoramento legal é imprescindible, posto que haberá que empezar por realizar unha análise da situación real para expor as medidas máis adecuadas, sexa cal for o tamaño da empresa.\nAlgunhas das medidas consideradas máis flexibles son:\nModificación das condicións de traballo que afecten á xornada, ao horario, ao réxime de traballo a quendas, ao sistema de remuneración, etc.\nSe fose posible e isto implicase redución de custos, pódese valorar o traslado da localización do centro de traballo.\nTramitación dun Expediente de Regulación de Emprego.\nEntre as máis drásticas, estas alternativas de actuación:\nExtinción dos contratos de traballo por causas económicas, técnicas, organizativas ou produtivas. O que se denomina despedimento obxectivo.\nTramitación dun Expediente de Regulación de Emprego para efectuar un despedimento colectivo.\nDeclaración de concurso de acredores, que representa tecnicamente unha suspensión de pagos.\natraso contrato despedimento empresa impago-gl nómina-gl salario


Deporte • 19/06/2018\nPreto de nove quilómetros suma o novo percorrido da carreira que se celebrará o domingo un de xullo. Espérase a participación de máis de seiscentos corredores dende a categoría absoluta aos pitufos. A inscrición ten un custe de seis euros para os maiores de 16 anos, dos cales un será para a Asociación de familiares e enfermos mentais Lenda. Até o 28 de xuño está aberto o prazo para anotarse na páxina championchipnorte.com ou na zapatería Susuela.\nA décimo primeira edición da Carreira Popular de Redondela será a máis ambiciosa até o momento ao ampliar a 9 quilómetros o percorrido para a categoría absoluta, dous máis que o pasado ano. Un traxecto que será circular, con saída da casa do Concello e que contará co aliciente da paisaxe xa que chegará até a zona da Portela con percorrido polo litoral.\nUn incremento da distancia coa que a Asociación Deportiva CAR, organizadora do evento, tentan satisfacer aos corredores máis esixentes e co obxectivo de 2019 chegar aos dez quilómetros para converterse en proba federada.\nMalia todo fan fincapé en que continúa a ser unha proba accesible para todo tipo de corredores, xa que os desniveis son case inexistentes e animan a participar e non deixarse asustar polos nove quilómetros, xa que do que se trata é de desfrutar dunha xornada deportiva ao aire libre.\nOs corredores dividiranse en sete categorías: os pitufos (2014-2015) que percorrerán cincuenta metros, o dobre será o percorrido dos prebenxamíns (2011-2013), oitocentos metros percorrerán os benxamíns (2009-2010), os alevíns chegarán ao quilómetro, quilómetro e medio será a distancia que percorran os corredores infantís (2005-2006), tres mil será a distancia para os cadetes (2003-2004) e a categoría absoluta percorrerán nove quilómetros.\nA proba comezará ás 10.00 da mañá coa saída do grupo de cadetes e media hora máis tarde a absoluta. Os últimos en saír serán os pitufos ás 12.25 horas e agárdase que a proba remate sobre ás 12.30 ou 12.45.\nComo nas edicións pasadas, a carreira tamén ten unha compoñente solidaria, e un euros dos seis que custa a inscrición para os maiores de 16 anos irá destinada a asociación redondelá Lenda, os máis pequenos non terán que pagar por participar pero dende a organización instan a aportar un quilo de alimentos non perecedoiros na recollida do dorsal.\nOs dorsais poderanse recoller o sábado de 16:00 a 20:00 horas no Multiúsos da Xunqueira de Redondela, ou de 08:30 a 10:00 horas do día da proba na zona de saída, situada diante do Concello. Co dorsal, entregarase un obsequio conmemorativo da proba.\nConcelleiro de Deportes Julio Mougán\nDestaca que é un referente entre as carreiras populares\nPresidente Asociación CAR Francisco Otero\nA carreira amplía o seu percorrido e presenta novos alicientes como a paisaxe\nColaboración con Lenda\nCarreira con compoñente solidaria. Un euro irá para asociación redondelá e tamén se recollerán alimentos non perecedoiros


Baltar reúnese co presidente da Asociación de produtores de aceite de oliva de Galicia - Deputación Provincial de Ourense\nBaltar reúnese co presidente da Asociación de produtores de aceite de oliva de Galicia\nNa actualidade, esta entidade está a tramitar o expediente para a declaración como denominación de orixe "Aceite e Aceituna de Galicia".\nOurense, 10 de marzo de 2017.- O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, reuniuse hoxe no Pazo Provincial co presidente da Asociación de produtores de aceite de oliva de Galicia (APAG), o ourensán José Antonio García, a quen lle confirmou o apoio da institución provincial a este sector da economía agraria ourensá. Na actualidade, esta asociación atópase nun momento importante da súa traxectoria xa que está a tramitar o expediente para a declaración como denominación de orixe protexida "Aceite e Aceituna de Galicia", "unha boa noticia -expresou Manuel Baltar- porque os avances en promoción e acreditación poden contribuír a impulsar o labor que se leva a cabo neste sector da actividade agraria".\nBaltar ofreceulle a colaboración da Deputación de Ourense, poñendo a disposición desta asociación o Inorde e o Centro Cultural "Marcos Valcárcel", como tamén o Centro de Investigacións Agro-gandeiras, para a organización de xornadas informativas e técnicas.\nA Asociación de produtores de aceite e oliva de Galicia (APAG) aglutina a 68 produtores das catro provincias galegas, que contan con preto de 100.000 olivos distribuídos en 76 hectáreas. Na provincia de Ourense os produtores localízanse principalmente en Castrelo, O Carballiño e O Barco de Valdeorras, "aínda que os temos contabilizados practicamente en case todos os concellos", afirma José Antonio García.\nAPAG creouse no ano 2015 co obxectivo de reunir nun mesmo organismo aos produtores de aceite e aceituna de Galicia, ofrecéndolles asesoramento técnico relativo aos procesos do aceite de oliva, desde a plantación de olivos ata a recollida da aceituna.


A protesta gandeira bloquea as industrias e o grupo de Lugo deslígase da mobilización - Praza Pública\nsábado 12, setembro 2015\nBloqueo á factoría de Leite Río en Lugo © Revista Afriga\nDúas facianas da loita gandeira. Despois de seis días de tractorada en Santiago e semana e media en Lugo, dende a madrugada deste sábado púxose en marcha a nova fase das mobilizacións para esixir que o preacordo formulado por industria e distribución, "magnífico" para a Xunta, inclúa "garantías" da fin dos prezos por baixo dos custos de produción. Tal e como decidiran os gandeiros ao abeiro da Plataforma pola Defensa do Sector Lácteo Galego, a práctica totalidade das factorías lácteas do país foron bloqueadas polos tractores mentres, en Lugo, o grupo que nas últimas semanas se desmarcou da plataforma daba por finalizada a tractorada entre acusacións de "vandalismo".\nXa nas últimas horas do venres comezaron os bloqueos. Columnas de tractores dirixíronse a factorías como a de Celta, en Pontedeume, a de Nestlé en Pontecesures, á fábrica de Leyma en Arteixo ou á de Feiraco en Negreira. Realizáronse bloqueos, asemade, na planta de Leite Río en Lugo, na de Larsa en Outeiro de Rei ou na de Puleva en Nadela. Tras apenas doce horas de protesta a Plataforma coida que as fábricas das provincias da Coruña e Pontevedra están paralizadas "ao 100%" e un "grupo pequeno de Lugo" tenta que aconteza o propio, explica en declaracións a Praza.gal o voceiro do colectivo, Anxo Escariz, responsable da Organización de Produtores de Leite (OPL). Nalgúns lugares, ademais, realizáronse verquidos de leite como protesta, caso por exemplo de Touro, onde se baleiraron uns 5.000 litros, segundo indica Unións Agrarias.\nOs gandeiros subliñan o "bloqueo do 100% das factorías na Coruña e Pontevedra\nMentres isto sucedía en múltiples puntos de Galicia, unha asemblea gandeira ante o edificio administrativo da Xunta servía para escenificar, non sen tensión, a fin da tractorada de Lugo. Como en días pasados o encargado de poñerlle voz á decisión foi o gandeiro Roberto López, quen instou os presentes a "marchar e facer as cousas dentro da legalidade". "Os grupos de Whatsapp son moi rápidos e téñennos a todos ao día", polo que "non fai falta vir aquí con 2.000 tractores e bloquear Lugo" para que siga a circular a información, xustificou.\nLópez alude a actos "vandálicos" para xustificar a fin da tractorada e desmárcase das protestas nas industrias\nEntre os motivos aludidos por López para o desmarque da protesta está, precisamente, o bloqueo ás industrias, nas que aprecia actos "vandálicos". Se esas accións "conseguen algo", di, será benvido, aínda que, pola súa banda, asume o "compromiso" de aproveitar "o grupo de xente que estivo estes días comigo" para "seguir traballando". Esa agrupación servirá para conseguir mellores prezos, afirma na liña do manifestado dende a Consellería do Medio Rural nos últimos días. Nun sentido semellante, a Asociación Galega de Cooperativas Agroalimentarias (Agaca) anunciaba nun comunicado que se "desvincula" da Plataforma por non compartir a "radicalización" das protestas.\nA Plataforma aprecia "un discurso teledirixido" no voceiro do grupo de Lugo\nPara a Plataforma pola Defensa do Sector Lácteo Galego o sucedido este sábado en Lugo "non é nada que non soubésemos xa", ben ao contrario, "xa o advertíramos por activa e por pasiva", asegura Anxo Escariz. "Nós estamos ao lado dos gandeiros", que "terán que decatarse de que foron manipulados" polos erixidos en líderes da protesta lucense e "borrón e conta nova", resume, mentres algúns dos tractores que arrodeaban a Muralla se unen aos bloqueos en factorías como a de Larsa en Outeiro. A xuízo do voceiro da Plataforma o "discurso" despregado para poñerlle fin á protesta de Lugo "é un discurso teledirixido" e axustado, en última instancia, ás liñas trazadas dende o Goberno galego. A postura da Plataforma, advirte, non vai mudar, e o bloqueo ás industrias será "indefinido ata que a ministra opte por asinar" un acordo con "garantías" de prezos xustos.\nBloqueo na planta de Celta en Pontedeume © Revista Afriga\nOs tractores, abandonando a Ronda da Muralla de Lugo CC-BY-SA Praza Pública\nAínda que por motivos ben diferentes dos de Lugo, o desprazamento dos vehículos ata as diferentes factorías, a tractorada de Santiago tamén rematou case por completo este sábado. Antes de abandonar a cidade a Plataforma pola Defensa do Sector Lácteo Galego quixo simbolizar o agradecemento á veciñanza da capital pola súa "comprensión" durante os días das protestas.\nEn representación da plataforma o seu voceiro, Anxo Escariz, entregoulle ao alcalde compostelán, Martiño Noriega, a reprodución en miniatura dun tractor cunha placa "coa data na que deixamos liberados os veciños". "Tivemos un apoio total da cidadanía, do alcalde e da corporación" e "por iso quixemos facer este pequeno obsequio", explica.\nOs gandeiros decidiron repartir leite á veciñanza da Avenida de Lugo "que foi a que máis sufriu" os efectos da protesta\nDentro destes agradecementos a Plataforma enmarca tamén dous repartos de leite de balde. O primeiro ten como escenario a Avenida de Lugo, que estivo bloqueada durante toda a mobilización e serviu como escenario das asembleas. A veciñanza desta zona da cidade "foi a que máis sufriu", admite Escariz, e por iso "lle facemos este obsequio". O segundo reparto realízase na Porta Faxeira, no centro de Compostela.\nEn declaracións aos medios Noriega subliña que a veciñanza da cidade "amosou a solidariedade da capital e soubo soportar molestias e inconvenientes" ao "entender a xustiza da reivindicación". Mentres, lamenta, as declaracións do presidente da Xunta sobre as protestas e a "satisfacción" dos alcaldes ao respecto amosan, ao seu xuízo, "a falta de solucións que hai no Goberno autonómico e no central cara a unha reivindicación xusta.\nAnxo Escariz entrégalle o tractor ao alcalde de Santiago CC-BY-SA Praza Pública


A Xunta Local de Goberno aprobou o inicio do expediente de extinción da concesión administrativa do restaurante Jonathan, debido ao falecemento de Karina Falagan. Outro dos acordos tomados na reunión semanal do goberno pasa por dar luz verde á pavimentación do vial de acceso á presa de Eiras.\nA Asociación Provincial de Empresarios da Construcción (Apec) valora "en sobremanera " que o Supremo validara do PXOM de Vigo. Así o enfatizou Caballero logo de manter unha reunión de traballo con responsables deste colectivo na que se prantexaron posibles vías de cooperación entre ambas entidades.\nO alcalde de Vigo mantivo hoxe venres un encontro cos organizadores do próximo Congreso europeo de Mecánica de Rocas, que chegará a Vigo en maio do ano próximo. O Concello cooperará cos promotores deste evento, vencellados á facultade de Minas da Universidade de Vigo. O último congreso internacinal do sector organizouse en Pekín e o ano que vén será Vigo a que reciba aos máis de 300 participantes que espara a organización.\nO alcalde Abel Caballero presentou hoxe a Gran Festa Romana-Celta, un espectáculo visual e sonoro "para revivir unha etapa histórica de vigo" que terá lugar o 18 de xullo no Auditorio de Castrelos, ás 23 horas con entrada libre.


As caixas dos recordos – InnovArte Educación Infantil\nAs caixas dos recordos\ninnovarteinfantil 08/04/2011 06/05/2011 EmocionArte\nCando empezamos o proxecto EncaixArte, decidimos que algunhas das caixas as reservaríamos para facer uns “contedores” de recordos, segredos, tesouros…, tiña que ser algo especial xa que logo o que alí se ía gardar tamén era especial.\nCon tal fin fomos xuntando todo tipo de “baratijas”, “pedras preciosas”, cunhas, flores secas, botóns, cristais pulidos polo mar, buguinas, plumas, etc. Agora chegou o momento, e velaí as nosas caixas dos recordos, a condición –tamén para exercitar a capacidade de decisión e consecuencias das eleccións- cada un só podería elixir dez elementos e con eles facer a combinación que desexara, para iso vai ser a súa caixa dos tesouros. O primeiro recordo: unha foto de cadaquén no momento de rematar a obra.\nLogo vemos cada unha das caixas: biberóns, chupetes, bonecos, libros de baño, chaves de cofres de tesouros…\nÁs veces, a estética importa moito, pero non ten porque supor ningún gasto. Esa é a mensaxe principal xunto coa importancia dos aspectos emocionais que se gardaran coidadosamente.\nC. autonomía e iniciativa persoal,consumo responsable,emocional\nAnterior 10 claves para un ensino máis eficaz\nSeguinte De que cor é a terra?


Un obradoiro de creación abre o festival de artes escénicas de Ferrol\nA Casa Loti acolle desde onte o desenvolvemento do obradoiro de Ibuprofeno Teatro\tjorge meis\nredacción ferrol | martes, 31 de mayo de 2016, 03:04\nSemella languidecer, pero segue viva. Algúns marchan, mais outros fican para seguir loitando por ela. Porque, como di ese xa recoñecido e popular lema, “Ferrol mola”. Coa intención de contribuír, desde as artes escénicas, “a recuperar o amor” por esta cidade e, por suposto, achegar o teatro á rúa e á xente, celébrase desde onte o I Festival de Artes Escénicas “Fóra do Mapa”, impulsado desde a Concellería de Cultura que dirixe Suso Basterrechea.\nO edil confiou á actriz local Cristina Moreira a organización dun programa que ata o vindeire domingo tentará ser punto de encontro interdisciplinar de profesionais, público e amantes das artes escénicas. “Poñendo o noso punto de mira nalgúns dos lugares emblemáticos de Ferrol, levamos a escena á rúa, e ao dar vida a eses lugares, lembramos que non estamos fóra do mapa senón de que, como nos gusta dicir aos ferroláns, Ferrol mola”, din desde a organización.\nA proposta, que se prolongará ata o domingo coa implicación de nove compañías, permitirá dar a coñecer tamén as novas formas de teatro que están a xurdir da man das novas tecnoloxías e das redes sociais. O menú será moi variado. Obradoiros, sesións de microteatro e ata un roteiro teatralizado guiado compartirán cartel coa inauguración dunha exposició, o pase dunha proxección ou mesmo un faladoiro arredor das artes escénicas.\nCon edificio do Antigo Hopicio como sede central do Festival –alí terán lugar algunhas destas actividades ademais de ofrecerse toda a información relativa ao programa–, as representacións sucederanse durante toda a semana por espazos como o Teatro Jofre, Torrente Ballester, Galerías Ferrol, El imperdible, Acevedo, Casa Romero, Ateneo, Hotel Suizo, Librería Quijote, Cine Avenida, CIFP Rodolfo Ucha Piñeiro e Casa Loti. Neste último local comezou onte un dos dous obradoiros formativos incluídos no festival, o de “Obsolescencia programada” impartido pola compañía Ibuprofeno Teatro.\nOito persoas –había dez prazas dispoñibles– asisten a unha actividade no que se traballarán cuestións como a a escrita, a interpretación, o movemento, a posta en escena, os ambientes sonoros ou a estética do espectáculo. Todo isto co espazo como punto de partida. De aí que optaran pola casa Loti como escenario para o curso.\n“Propoñemos ocupar para a nosa experiencia algún inmoble ou edificio abandonado, en desuso, nun estado máis ou menos ruinoso, para explorar as sensacións que nos transmita...”, salientan desde o grupo. O domingo, ás 13.00 horas, os participantes amosarán o aprendido nunha sesión de teatro miúdo. Outra das propostas formativas é a que ofrecerá, entre mañá e o venres, a compañía Voadora baixo o título “Be crazy”. O curso, a celebrar no Antigo Hospicio, traballará desde unha perspectiva lúdica, “irrevente e desinhibida” a interpretación en dramatuxia conemporánea.\nMáis información sobre o festival e reservas para as actividades no mail foradomapa@gmail.com; www.foradomapa.org; ou no Antigo Hospicio (de 10.30 a 13.30 e de 16.30 a 19.30).


Revisión de hace 2363 días creada por Álvaro Conde Debén\nÚltima actualización de hace 2363 días en Álvaro Conde Debén\nXa por último, sen ter en conta o apartado de bibliografía utilizada nesta materia, centrareime en realizar unha conclusión acerca do que foi para min cursar esta materia.\nDestacar, que xa puxen moito do que pensaba acerca disto nas entradas de No es un adios, es un hasta pronto e Conclusión de grupo. Formación e Desenvolvemento Profesional do Profesorado (http://stellae.usc.es/red/blog/view/51387/conclusin-de-grupo-formacin-e-desenvolvemento-do-profesorado), polo que non creo que poida decir moitas mais cousas novidosas aparte do dito nestes documentos.\nEn primeiro lugar, creo que é necesario agradecerlle enormemente tanto a Lourdes Montero, como ao resto de compoñentes do Grupo de investigación Stellae, esta oportunidade de participar nun proxecto tan ambicioso como é o desta rede social.\nEn canto ao traballo levado a cabo durante todo o cuatrimeste en “Formación e Desenvolvemento Profesional do Profesorado” o único que podo dicir é que realmente me serviu de gran axuda, tanto a min como aos meus compañeiros, sobre todo a aqueles que temos pensado dedicarnos ao eido “formativo” ou educativo no noso futuro. Gracias a esta materia, resolvín numerosas dúbidas ademais de adquirir novos puntos de vista, recibir unha maior formación... acerca de numerosas temáticas como pode ser: vocación, identidade do profesorado, formación incial e permanente, sociedade líquida... Ademais, nesta materia traballamos diversos contidos de actualidade como poden ser o caso da LOMCE ou das protestas en Baleares que, tras o seu análise e debate na aula, servime para poder posicionarme, xa que penso que debemos ter unha comprensión global do problema ou cuestión para poder opinar acerca dela.\nPor outra banda, tal e como xa dixen na introdución e nos artigos mostrados neste apartado, unha das cousas que mais me gustou no transcurso desta materia e que me levo para sempre é a posibilidade dun cambio metodolóxico no ámbito educativo tal e como vimos nesta materia a través do traballo na rede social Stellae. Este pareceme un aspecto moi a ter en conta, xa que se esta práctica se extendera nun futuro, creo que poderíamos resolver moitos dos problemas existentes no ámbito educativo na actualidade como pode ser a falta de motivación do alumnado, a materia pendiente de moitos docentes na actualidade... Ademais, tal e como indicaban algúns dos textos analizados e traballados nesta materia, debemos fomentar unha actidude de orientador ou de guía entre o profesorado. Que sexan os propios alumnos os protagonistas da súa formación a través da construción dos seus propios saberes ou coñecementos. Esta sería a metodoloxía mais eficaz para mín. Por exemplo, os alumnos deixarían de aburrirse na aula xa que estarían traballando en todo momento. As súas actitudes cambiarían xa que de él dependerá a súa formación...\nPor outra bando, coido que debemos de resaltar o traballo levado en grupo. En primeiro lugar, debo dicir que o grupo co cal traballei nesta materia, xa é un grupo consolidado, no que nos entendemos a perfección, e por encima de todo, atópase a nosa amizade, o que fai que a nosa actividade mellore de forma ben visible. Debo resaltar, que dende o meu punto de vista, este é o método axeitado de traballo, intercalando o traballo individual co colectivo, xa que desta forma sacaremos o mellor de cada individuo sexa dunha ou doutra forma.\nXa por último neste traballo, gustaríame dicir que non sei se volverei a traballar nesta plataforma pero reitero os meus agradecementos a todo o equipo que está detrás deste portal, xa que grazas a eles lévome moitas ideas, coñecementos, novas metodoloxías... que coido que me poden servir nun futuro non moi lonxano.


Feijóo destaca que a rehabilitación do Castelo de Pambre contribuirá a engrandecer os Camiños de Santiago -\nFeijóo destaca que a rehabilitación do Castelo de Pambre contribuirá a engrandecer os Camiños de Santiago\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, destacou que a rehabilitación do Castelo de Pambre, en Palas de Rei (Lugo), contribuirá a engrandecer os camiños de Santiago, ao erixilo no "monumento máis representativo da comarca da Ulloa".\nÉ, resaltou durante unha visita este venres, "un dos poucos exemplos de arquitectura militar da Idade Media" que se conserva en Galicia.\nNeste sentido, considerou que actuacións como a súa rehabilitación reforzan o potencial do Camiño para que 2017 volva ser un ano marca de peregrinos como foi 2016 e para preparar o Ano Santo Xacobeo 2021. "Esperemos, o mellor Ano Santo da historia", proclamou.\nFeijóo lembrou que a Xunta comprou en 2011 esta torre, coa finalidade de non deixar caer un elemento importante do patrimonio da comunidade, e iniciou o proxecto de rehabilitación.\nAdemais da restauración dos muros do recinto fortificado, o traballo dos arqueólogos permitiu coñecer elementos da fortaleza como o alxibe ou varias tumbas anexas á capela máis antiga que o castelo.\n"Tamén se recuperou a calzada de pedra que levaba á entrada principal e rehabilitouse a zona residencial", segundo reivindicou o titular do Goberno galego.\nAsí mesmo, resaltou a creación dun centro de interpretación que ofrece unha proxección multimedia, ilustra a importancia histórica deste edificio, ofrece un percorrido pola Idade Media en Galicia e repasa as vicisitudes polas que pasou o castelo.\nNese obxectivo de reforzar o potencial do Camiño, o xefe do Executivo autonómico referiuse a outras intervencións no Pazo de Xelmírez, o Obradoiro, Carretas, Casa Pasarín e o castelo de Monterrei.\nDespois, Feijóo percorreu as instalacións de JIM Sports, unha das maiores empresas de España en venda de material deportivo, que exporta a máis de 30 países e que ampliou a súa presenza no parque empresarial de Palas coa axuda do programa de bonificación de solo industrial da Xunta.\nComentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 13-03-2017 00:12


ADEGA e a Mancomunidade Serra do Barbanza retoman o programa de concienciación sobre o lixo – O Barbanza\nADEGA e a Mancomunidade Serra do Barbanza retoman o programa de concienciación sobre o lixo\nRegresa o programa O Lixo Dende O Teu Concello, impulsado pola asociación ecoloxista ADEGA e o Complexo Medioambiental da Mancomunidade da Serra do Barbanza. Trátase dunha iniciativa para achegar aos concellos e a cidadanía contidos e actividades de educación ambiental, con charlas e obradoiros destinados a promover actitudes de respecto e coidado da contorna e de sustentabilidade. Outro dos obxectivos do programa é subministrar á xente medidas para reducir o plástico nas súas vidas e para a correcta reciclaxe dos embalaxes.\nA iniciativa ponse a disposición dos concellos de Brión, Lousame, Noia, Porto do Son, Muros, Ames, Pontecesures, Carnota e Rois.\nO programa ofrece un total de 11 actividades predefinidas que estarán acompañadas de materiais de\nconsulta sobre a grave problemática do lixo e as posíbeis solucións. Poderanse acoller a elas tanto os Concellos como os centros de ensino, asociacións de veciños/as, culturais, etc., da Mancomunidade do Barbanza.\nADEGA salienta a flexibilidade do programa (que pode adaptarse ás situacións particulares de cada centro ou asociación) e máis a metodoloxía activa e participativa da que fai gala, coa que se pretende achegar a temática dos residuos a todos os ámbitos da sociedade, “para que esta perciba as implicacións sociais, naturais e económicas do lixo”.\nOs concellos e outras entidades da Mancomunidade da Serra do Barbanza que queiran desenvolver algunhas destas actividades ou realizar algunha outra acción relacionada coa xestión dos residuos sólidos urbanos na súa bisbarra deben contactar con ADEGA a través do correo: residuos@adega.gal.


A DOR DAS MULLERES, SEMPRE AS MULLERES!!! - O Taboleiro de Fillos de Galicia\nA DOR DAS MULLERES, SEMPRE AS MULLERES!!!\nMensagempor cachafeiro » sexta, 05 dez 2008, 16:47\nConfeso que non estaba previsto escribir esta entrada, pero o xornal de hoxe trata sobre o avance do número de vítimas pontevedresas do golpe, feito polo proxecto de investigación Nomes, voces e lugares e, de pasada, afírmase no artigo que solo houbo unha muller fusilada de Pontevedra.\nAbro un paréntese: 1º.- Debemos distinguir entre as vítimas de Pontevedra (68 segundo o informe) e as vítimas en Pontevedra, que superan amplamente os dous centos de persoas. 2º Hai, polo menos, dúas mulleres fusiladas de Pontevedra, ámbalas dúas tras consello de guerra: Consuelo Acuña Iglesias (en sitios aparece Janeiro), o 14-12-36 e Elvira Lodeiro González o 19 do mesmo mes, as dúas de Salcedo e fusiladas en Monte Porreiro. ( Véxase: Morrer en Salcedo).\nPois ben, a lectura do xornal faime lembrar que o papel das mulleres como vítimas da represión tras o golpe, queda moitas veces nun segundo plano, eclipsadas- do mesmo xeito que moitos obreiros- polos casos de persoas máis coñecidas por ocupar postos politicamente máis relevantes.\nNon hai maior castigo que a morte pero a dor máis grande, o maior sufrimento, acaso sexa o que afecta a aqueles que sobreviven aos seus seres máis queridos, é unha sorte de morte que se prolonga no tempo. E as sobreviventes foron as mulleres. Elas van sufrir a represión directa do cárcere, das malleiras e outras vexacións que non custa traballo supoñer e que se calan, pero tamén serán as que teñan que tirar para adiante, moitas con fillos pequenos, cos seus homes mortos, no cárcere ou fuxidos e cos seus bens incautados pola lei de responsabilidades políticas. Algunhas andando no estraperlo ou na busca do volframio ou traballando de sol a sol, como a filla e neta de R. Meis que aproveitaban a lúa chea para sachar o seu millo porque de día tiñan que ir ao xornal.\nPoñámonos no lugar de Celia, Marina, Angelita...ás que lle cortan o pelo ao cero e lles pintan UHP na fronte por teren desfilado coas milicias, soportando as burlas, mesmo as cancións da época ( Pelonaaa, sen pelos/cuatro pelos que tenías/ los vendiste de estraperlo...).\nPoñámonos tamén no das mulleres que, escondidas na xunqueira do Cobo, escoitan cantar aos seus homes e familiares e logo os disparos, un 17 de abril do 37.\n¿Cal sería a dor da muller dun dos fusilados de Marín que, segundo me contaba a súa filla, bótase a correr detrás da camioneta que saía da Normal ata Monte Porreiro e, cando chega alí, xa o seu home estaba morto e volta a unha funeraria para que lle fíen unha caixa que leva ao lombo para que non o enterren sen ela?\nTampouco é difícil imaxinar a cara de terror cando os cívicos entraban na casa furando os bocois, indo o viño a monte, co pretexto de ver se había escondidos dentro.\n¿ Que pasaría pola cabeza de Maruja cando vai correndo a ver o corpo torturado e mutilado do que fora, facía anos, o seu mozo e que no agosto do 36 aparece na subida a Bora?\nTamén é o momento de lembrar á señora Carme e as idas ao monte para buscar toxo e deixarlle comida e roupa aos seus irmáns, fuxidos entre Mourente e Marcón.\n¿Cal non sería a dor de Ita Lia Kuper mentres le a carta (estarrecedora di un comentarista neste blog) que lle dirixe o seu fillo Jacobo Zbarsky antes de morrer?\n¿A cantas mortes equivale a dor da muller entrada en anos que aparece nunha foto abrazada ao piñeiro da carretera de Campañó, na Caeira, onde xunto a outros compañeiros, fusilaron ao seu fillo Víctor Casas?.\nCalquera día, hoxe sen máis, é preciso lembrar a Consuelo e Elvira e aos centos de mulleres que sufriron, nelas e nos seus, a barbarie.\nMensagempor cachafeiro » sábado, 14 mar 2009, 17:33\nAs milicianas representaron unha nova imaxe, como máis tarde as guerrilleiras, tamén mitificadas en certa medida. Alentadas por un discurso igualitario, alistáronse en Batallóns organizados de forma voluntaria os primeiros días da guerra, aínda que por un decreto de outubro dese mesmo ano (1936), houberon de retirarse da fronte e pasaron a realizar tarefas auxiliares. Só unhas poucas continuaron na loita.\nAlgunhas mulleres uníronse ás Milicias galegas, fundadas e organizadas na fronte de Madrid nun Batallón, comisariado por Santiago Álvarez, que xurdiu a iniciativa da Fronte Popular Galega e singularmente de Castelao, de acordo co PCE. O Batallón das Milicias Galegas, converteuse no 4º Batallón da 1ª Brigada da 11ª División do 5º Corpo do Exército Popular. Cando as tropas dos sublevados atacaron Madrid en novembro de 1936, entre as forzas que lles fixeron frente, había mulleres. Apenas hai información das galegas. As que cita Santiago Alvarez en Las milicias populares gallegas, son Marciana Pimentel traballaba en Madrid no servizo doméstico na casa dun tenente coronel\nMarciana Pimenteldo Exército que pasou ao bando franquista. Marciana ingresou nas Milicias e traballou na enfermaría. Despois pasou a traballar na rúa Lista onde había oficinas e un obradoiro de confección da 11ª División. Alí prestaba tamén os seus servizos a súa curmá Eduvigis, da que non hai máis noticias, nen tan sequer o apelido. Marciana marchou despois a un cuartel de Guadalajara e posteriomente regresou a Madrid. Ao finalizar a guerra, co home nun campo de concentración, fixo da súa casa un lugar de acollida para viciños e coñecidos que estaban á espera de poder regresar a Galiza.\nEsperanza Rodríguez Gómez foi unha campesiña que ingresou nas Milicias Galegas e pasou ao citado Batallón. Foi das máis estoicas e valerosas combatentes. Por mérito de guerra, chegou a oficiala da 4ª Compañía, coa que participou desde Seseña e Villaverde en todas as grandes batallas. Tamén ingresou nas Milicias Paulina Rodríguez, natural de San Miguel, Vilamartín de Valdeorras (Ourense). Irmá de Eladio Rodríguez, tenente do Batallón Galicia na fronte de Asturias, creado a mediados de agosto do 36, e Capitán da 11ª División, fusilado en 1941. Outra miliciana galega, da que se descoñecen datos foi Florinda.\nA máis coñecida é Enriqueta Otero Blanco, ?A Pasionaria do Povo Galego?, ?A Pasionaria lucense?. Cando estourou a Guerra Civil, achábase en Madrid exercendo o maxisterio. Incorporada como miliciana de cultura á defensa de Madrid en xaneiro de 1937, destinada na Serra de Guadarrama, integrouse na Primeira Brigada Móvil de Choque da 46º División. Alí abriu hospitais-escolas, encargouse da formación dos soldados na liña de batalla, creou lares para os soldados e, no aspecto militar, chegou á graduación de Comandanta. A segunda parte da guerra estivo entre Madrid e Levante. Cando, subida a un tanque, seguía arengando á poboación madrileña sobre a necesidade de resistir, foi detida e conducida ao cárcere onde estivo algo menos dun mes porque, a véspera da rendición da cidade, escapou a Lugo e refuxiouse na casa do párroco de Santa María a Nova. Posteriormemte iniciou a súa actividade como guerrilleira co (a) ?María Dolores"\nhttp://www.culturagalega.org/album/mull ... torica.php


A policía detén un home como presunto coautor da morte de Samuel Luiz | Noticias de Galicia | CRTVG\nA policía detén un home como presunto coautor da morte de Samuel Luiz\nPublicado o 29/09/2021 14:14\nA Policía Nacional detivo este martes un home como presunto coautor da morte de Samuel Luiz. Con esta, xa son sete as persoas arrestadas. Hai tres homes en prisión, unha muller en liberdade provisional e dous menores, cuxo caso se derivou ao xulgado de menores.\nTras máis de dous meses sen arrestos relacionados coa malleira mortal que rematou coa vida do mozo o 3 de xullo, os axentes detiveron unha sétima persoa, a que lle imputan un suposto delito de asasinato e que é amigo dos seis detidos con anterioridade, segundo confirmou o delegado do Goberno, José Miñones, e tampouco coñecía á vítima.\nEsta mañá o detido pasou a disposición do Xulgado de Instrución número 8 da Coruña, que é quen investiga os feitos.\nAdemais a Brigada Provincial da Policía Xudicial da Coruña entregou a documentación derivada do baleirado dos móbiles dos detidos.\nDespois disto, o delegado do Goberno cre que a investigación pode pecharse este mércores. "Veremos se ao longo das próximas horas hai algún acontecemento máis", apuntou José Miñones en declaracións aos xornalistas en Carballo, e engadiu que, non obstante, "a previsión é poder pechar a investigación policial ao longo da mañá de hoxe".\nCRIME DE SAMUEL LUIZ I\nO delegado do Goberno, José Miñones, agarda que hoxe se poida pechar a investigación policial. O último detido xa está a disposición xudicial e os policías entregaron a documentación derivada da análise dos móbiles dos detidos.https://t.co/6Dw80FKAGB pic.twitter.com/HQw6s352ow\n— G24 (@G24Noticias) September 29, 2021\nKaio Amaral, Diego Montaña e Alejandro Freire, alcumado, Yumba, están no cárcere acusados dun delito de homicidio ou asasinato despois de declarar no xulgado. Mentres que Catherine Silva foi posta en liberdade coa obrigación de comparecer ante o xuíz. Ademais, hai outros dous implicados internados nun centro de menores.\nA Kaio Amaral tamén se lle acusa do delito de apropiación indebida por levar o móbil do falecido. Ante o xuíz negou toda participación na malleira, descargou toda responsabilidade en Diego Montaña e Alejandro Freire e unicamente asumiu o furto do móbil. Todos solicitaron a súa posta en liberdade, pero os maxistrados da Audiencia decretaron o seu mantemento en prisión ao apreciar risco de destrución de probas e de fuga, xa que poderían enfrontarse a 25 anos de cadea.\nDe entre todas as persoas que presenciaron a malleira mortal a Samuel e testificaron ante o xuíz, trece identificaron a Diego Montaña como partícipe, mentres que a Alejandro Freire sinalárono seis. Ademais, os investigadores atoparon restos de ADN dos dous en cristais rotos recollidos no paseo marítimo e na cabeza da vítima.\nPor outra banda o xulgado númro 8 da Coruña que leva o caso ampliou a documentación para pedir as mensaxes que se enviaron entre os detidos antes e despois da malleira mortal. É a resposta a unha petición da Fiscalía dos Estados Unidos, xa que é a compañía americana Facebook a que custodia as copias das conversas.\nO fiscal pediu mais datos para poder defender o caso nun xulgado e lograr que un xuíz autorice a entrega do contido desas mensaxes de Whatshapp e Instagram, que, supostamente, borraron os detidos. Os investigadores consideran que nesas mensaxes pode haber información relevante e tamén queren saber en que termos se referían á vítima.\nDeteñen seis persoas en Ourense por participar nunha liorta de madrugada\nEn liberdade o mozo que participou nunha pelexa ás portas dunha discoteca de Ferrol


ANPA AGROMAR AGOLADA: A Mesa propón aos partidos que concorren ao 25S seis medidas a prol do galego\nA Mesa propón aos partidos que concorren ao 25S seis medidas a prol do galego\nA Mesa propón ás formacións que concorren as eleccións unhas propostas concretas, sen apenas custos e asumíbeis que axudarían “reverter o proceso de substitución lingüística que padece o noso idioma”.\nA Mesa pola Normalización Lingüística propuxo aos diferentes partidos que concorren ás eleccións do 25 de setembro seis propostas que teñen como finalidade “que por fin se actúe para reverter o proceso de substitución lingüística que padece o noso idioma”. Son medidas que, en palabras de Marcos Maceira, presidente da Mesa, son “asumidas por todas as forzas políticas e sociais, moitas xa recollidas en acordos nacionais como o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega ou en tratados internacionais como a Carta Europea das Linguas Rexionais e Minorizadas”. Que as organizacións políticas asuman estas 6 medidas sería toda unha declaración de intencións e compromiso destas para co idioma propio do país.\n“Temos como punto de partida a Carta Europea e o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, aprobado por unanimidade, cuxa elaboración contou coa participación de case 1000 persoas representativas de todos os sectores sociais, de todas as ideoloxías e tendencias, con 445 medidas concretas, das cais, consideramos que 6 se poden comezar a aplicar de xeito inmediato, e máis cando todos os estudos demostran que é urxente facelo”, engadíu Maceira.\nA recuperación do papel normalizador da CRTVG, un plan de choque para recuperar o galego no ensino, accións claras e concretas no ámbito das administracións públicas incluíndo xustiza e saúde, os transportes públicos, acordos para a recepción mutua do sinal da Radio Televisión Portuguesa e a TVG, e o condicionamento das axudas públicas á utilización da lingua galega. Eis esas seis propostas que A Mesa pon sobre a mesa.\nSegundo explicou Maceira, “son medidas sinxelas, con apenas custe e que só poden ter un efecto positivo”, engadindo que “non son todas as medidas que o noso idioma precisa, mais si, de entre elas, as que a administración galega pode pór en funcionamento con máis urxencia”. Lembrou, ademais, que as multitudinarias mobilizacións nestes anos en defensa do galego apontan a que a maioría da sociedade apoia este tipo de compromisos a prol do idioma.\nA Mesa pola Normalización Lingüística tamén chamou os partidos a debatiren sobre a lingua publicamente, na televisión e na radio, “para que coñezamos as súas propostas para reverter a situación do galego”.


O Concello de Boiro demanda á Consellería do Mar solución á problemática do sector mexilloeiro – O Barbanza\nO Concello de Boiro demanda á Consellería do Mar solución á problemática do sector mexilloeiro\nO Concello de Boiro vén de solicitar á Consellería do Mar información sobre os pasos realizados para poñer solución a problemática do sector mexilloeiro, unha problemática que segundo explican fontes do Executivo boirense “non está a te resposta por parte da Xunta”, de aí que os representantes do dito sector se puxeran en contacto co Goberno local na procura de “arranxar a situación que están a sufrir”.\nO Concello tamén lembra que no mes de decembro o pleno da Corporación boirense aprobou por unanimidade a derrogación inmediata o artigo 13.2 polo que se regula o réxime de conservación e explotación dos recursos marisqueiros e algas; a renuncia a aprobación de plans do percebe que impoñan cambios no marco legal existente para a recollida de mexilla; e o compromiso de que os cambios futuros se debatan no seo do Consello do Mexillón.\nO Concello engade que o sector mexilloeiro é “un sector fundamental para a economía do municipio” que “nestes intres está a ver limitadas as condicións para o desenvolvemento idóneo do seu traballo”.\nA respecto do devandito, o Consistorio quere trasladar á Xunta “que os bateeiros recoñecen que por parte da Consellería se comprometeron con eles en estudar as zonas do litoral con cría e sen percebes para poder desenvolver o seu traballo pero que a situación segue sen estar solucionada”.\nO Goberno local tamén pon o foco na preocupación do sector sobre a situación na que se atopan, “xa que hai zonas do litoral que teñen cría e non percebe que seguen pechadas sen motivo algún e non reciben ningún tipo de resposta por parte da Administración autonómica”.\nO Concello recorda que os bateeiros piden unicamente “que se revise o litoral” e que “se achegue información dos pasos que se realizaron nos últimos meses para poñer solución a esta problemática que afecta gravemente ao traballo dun dos sectores máis importantes para a economía boirense como é o sector mexilloeiro”, engaden dende o Consistorio.


Vieiros: Galiza Hoxe - Cregos galegos maniféstanse a prol da lingua e censuran o silencio dos bispos\nApoian a folga no ensino do xoves 21\nRedacción - 13:55 19/01/2010\nTags: cregos decretazo Foro Bispo Araúxo Igrexa\n"A Igrexa galega non pode quedar á marxe de decisións absurdas e evitábeis que afectan e prexudican a cultura e a promoción da lingua galega", expón nun comunicado o Foro de Curas Galegos 'Bispo Araúxo'. "Pedímoslle, pois, a todos os crentes galegos, tamén aos Bispos de Galicia, cuxo silencio nos doe e lamentamos, que manifesten a súa oposición ás Bases para o decreto do plurilingüismo", engaden. Deste xeito, o Foro lembra o Manifesto polo galego na Igrexa, asinado en xullo de 2009, e únese e apoia a folga xeral no ensino e a manifestación do xoves 21 de xaneiro en Santiago.\n"O Concilio Pastoral de Galicia marcounos un camiño a seguir no Terreo Cultural a todos os cristiáns, non só aos leigos senón tamén aos curas e aos bispos, non só na liturxia senón tamén nas escolas, nos Seminarios e no ensino en xeral", sinalan en lembranza do Concilio celebrado polas dióceses do país a finais da década dos 70. Ao respecto, lembran varios dos puntos clave acordados naquela xuntanza e a prol dos que a Igrexa se comprometía en Galiza, obxectivos cara aos que, trinta anos despois, queda aínda longo camiño:\n11.1.- O C.P.G. pídelle a todos os cristiáns, Bispos, Curas e Leigos, cadaquén segundo a súa específica misión, que participen na promoción da lingua galega, por ser un valor humano que está asociado coa liberación do home galego e, por ende, coa evanxelización.\n11.2.-Xa que a escola é peza chave para promoción da lingua, o C.P.G. une a súa voz coa de outros moitos que coidan insuficiente a concesión vixente sobor do ensino do galego, e reclama da autoridade competente a normalización da lingua galega.\n11.3.- As escolas, Seminarios Menores, Medios de comunicación dependentes da Igrexa, por teren unha finalidade cultural, e os Seminarios Maiores, ademais por razón pastoral, han de poñer empeño especial no ensino da lingua e cultura galega, pro que han de preparar o persoal especializado que se necesita.\n11.4.- Un Concilio galego non se pode desentender daqueles galegofalantes, illados artificialmente da Igrexa en Galicia. Pedímoslle aos nosos Bispos que fagan as necesarias xestións para unha máis razoable división que abranga os hoxe illados; e no intre, nomeen unha Comisión que, de acordo cos seus Bispos, abrirlle a solución ó problema da lingua nai daqueles.\n"Outra Igrexa é posíbel", Irimegos nunha das Romaxes de Crentes Galegos


My Mexican Bretzel, de Nuria Giménez Lorang | A Cuarta Parede : A Cuarta Parede\n“Que é a realidade senón unha reconstrución continua e infinita?”, formula un descoñecido Paravadin Kanvar Kharjappali durante o transcurso de My Mexican Bretzel. A recentemente estreada ópera prima de Nuria Giménez Lorang non refuta as súas costuras fílmicas; tan só semella agochalas tras o envoltorio dun melodrama intimista, que non deixa de remitir á obra de Margerite Duras, sobre a vida dunha parella europea de clase alta entre as décadas dos 40 e 60 do século XX. Así, o espectador entra en contacto coas escapadas, infidelidades e demais fragmentos de todo aquilo que compón o universo cotián de Vivian e Léon Barrett, ao que é posíbel acceder mediante as verbas extraídas do diario dela e as imaxes captadas pola cámara del.\nMais, de onde xorden estas dúas dimensións? A nivel visual, a peza traballa con e desde a metraxe encontrada nunhas 50 bobinas que a directora descubriu no soto da casa dos seus avós maternos após o pasamento del. Tras un proceso de dixitalización que amosaría o seu contido (as filmacións caseiras que Frank A. Lorang fixera da súa muller, Ilse G. Ringier) e o bo estado de conservación do mesmo, Giménez Lorang comeza —en paralelo á elaboración duns textos que constitúen o corpus escrito da obra e cos que finalmente se produciría unha converxencia— un traballo de experimentación e exploración das posibilidades que ofrece o real como punto de partida na construción da ficción. Porque, corenta anos despois, Frank e Ilse están a interpretar, pero non a eles mesmos, xa que o filme non xira nin se concibe coma un documental que busca ilustrar historias familiares de xeito fidedigno. Trátase máis ben dunha constante reflexión sobre a farsa do suposto real.\nMy Mexican Bretzel opta e adopta un carácter próximo ao filme-ensaio, presentando a dicotomía existente entre os actos de ver e filmar. Como admitirá Vivian respecto das gravacións do seu marido, “estou farta de que só me mire cando me enfoca”, chegando a sinalar tamén o autoengano que subxace no acto mesmo da filmación (“filmamos o que facemos ou facemos o que filmamos?”). A propia aproximación ás personaxes dá conta disto, xa que o público non atopa na pantalla un mero retrato documental dos avós da directora. Pola contra, este é confrontado con personaxes construídas a partir de aquilo que da imaxe se puido descodificar. Así mesmo, a peza aborda directamente a cuestión do poder de significación e —especialmente debido ás súas condicións particulares de creación— de resignificación da imaxe mediante as operacións de montaxe, poñendo en evidencia o paso dunha aparente cámara-ollo a unha sorte de cinema-puño que actúa directamente sobre aquilo que percibe o espectador. Porque Giménez Lorang non fai senón apropiarse, seleccionar e manipular, cunha intención e contextos espaciais e temporais moi distintos aos da súa concepción, un material e unha ollada que non deixan de serlle alleos.\nEsa ollada, mérito irrefutábel, tal e como recollen os títulos de crédito, de Frank A. Lorang, xa no seu estado orixinal sería quen de engaiolar a aquela pertencente ao espectador actual. Secasí, na peza apréciase igualmente un minucioso traballo de cor —en clara alusión aos filmes de Douglas Sirk dos que tamén bebe a trama— froito dun intencionado labor de unificado e retoque do fotograma a nivel individual, capaz de fusionar imaxes e texturas pertencentes a anos, bobinas e lugares dispares para facelas pasar por un continuo que comparte unha mesma localización e temporalidade, aludindo, de novo, ao carácter falsario do documental. Amais, dita intencionalidade presenta unha dimensión narrativa, posto que ao longo de My Mexican Bretzel prodúcese unha sutil evolución cromática, especialmente perceptíbel na pantalla grande do cinema, que actúa en paralelo á evolución emocional da protagonista. As cores, que comezan situadas nunha intensidade correspondente á xuventude e amor da parella, avanzan nun apagado e debilitamento paralelos a aquilo que sucede coa relación e coa propia vida de Vivian.\nTamén existe intencionalidade, e se callar máis marcada, no arriscado tratamento sonoro que presenta a peza, de novo moito máis manifesto na experiencia compartida do seu visionado nunha sala de cinema. Porque, alén das únicas catro pezas musicais que compoñen a banda sonora, ao longo dos 73 minutos de duración do filme son escasos os instantes nos que o son ambiente consegue brotar desde a imaxe, producíndose no seu lugar unha mestizaxe sonora coa atmosfera do espazo real e físico do espectador. Deste xeito, nin a música nin o son, que na súa coidada dosificación adquiren maior forza e intensidade, afogan ao fotograma, acabando por exercer un mero papel acentuador. Amais, esa proposta sonora permítelle a Giménez Lorang tratar a cuestión do silencio fronte ás imaxes en movemento, explorando a forza inherente a estas nuns termos actualmente inusitados. Así, todo o poder discursivo corresponde á imaxe, que pasa a ser a que ditamina o ton do groso da narración.\nNesta mesma liña de acción, a tamén ausencia dunha voz en off que corresponda á personaxe de Vivian responde a unha busca de afondar noutras cuestións. Esta escolla non só elimina, de cara ao espectador, un elemento informativo transcendental á hora de comunicar parte do que conforma a idiosincrasia desa personaxe, senón que pon en evidencia unha diferenza de estatus na súa relación. Porque, en tanto portador da cámara, a capacidade de discurso público correspóndelle a Léon e á súa mirada-filmación, relegando a Vivian ao silencio, tanto literal como figurado. Secasí, dita omisión recupera o seu espazo de materialización no formato do diario, que traslada a súa concepción inicial de elemento de lectura e non de escoita á propia pantalla cinematográfica. Amais, esta escolla formal respecta e evidencia de xeito deliberado o que a directora entende como “pacto do silencio” entre a folla e o autor de aquilo íntimo que se escribe, pero que non se quere ou non se pode verbalizar.\nPor outra parte, unha das finalidades últimas do escrito nas páxinas dun diario non é outra que a de cumprir unha función de captación da memoria en tanto que fugaz. Unha cuestión á que a propia imaxe tamén pretende dar resposta, e que se convirte noutra das reflexións de Vivan Barret e do filme en trazos xerais, resultando posíbel vencellar os pensamentos da protagonista en torno á relación entre a filmación e a lembranza cunha das consideracións que Chris Marker introduce no seu máis aclamado filme-ensaio Sans Soleil (1983), e do que moi posibelmente tamén se nutra a peza de Giménez Lorang: “Pasei a vida cuestionando a función do recordo, que non é o contrario do esquecemento, senón máis ben o seu reverso. Non recordamos, reescribimos a memoria como se reescribe a historia”. Porén, e a diferenza do que acontece na obra do autor francés, en My Mexican Bretzel o lido do diario entra en contradición con esa imaxe que nos fala e que nos minte, expoñendo aquilo que o artificio do cinema realmente é: nas verbas roubadas do farsante metafórico que representa Kharjappali, “outra forma de contar a verdade”.


Trece clubes náuticos incorpóranse ao selo Galicia Calidade\nUn total de 13 clubes náuticos recibiron o distintivo de Galicia Calidade, e únense ao Nauta Sanxenxo que xa o tiña. O conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde, fixo entrega das certificacións, que tamén recibiu Ausnauga, nun acto celebrado no Real Club Náutico de Sanxenxo no que mparticipou a presidenta de Portos de Galicia, Susana Lenguas.\nA marca de garantía galega avala deste xeito a calidade das instalacións náutico deportivas de Galicia, que lidera o número de náuticos con Q de Calidade Turística de España, con seis de cada dez instalacións certificadas.\nOs clubs náuticos que se incorporan á plataforma Galicia Calidade Lecer avalan a aposta de Galicia Calidade e da Xunta por impulsar o turismo de calidade en Galicia e promocionar a nosa comunidade como destino náutico de referencia.\nGalicia Calidade Lecer agrupa establecementos de ocio, restauración e hostalería de Galicia con calidade certificada. O seu obxectivo é impulsar a calidade como elemento que marque a diferenza respecto de outros destinos turísticos, xerar confianza nos consumidores e acadar maior visibilidade e valoración dos establecementos certificados.


Nova convocatoria para Carolina Camino, desta volta coa selección española de voleibol sub17 para o Torneo Internacional WEVZAO Sil, periódico en galego de información xeral.\nNova convocatoria para Carolina Camino, desta volta coa selección española de voleibol sub17 para o Torneo Internacional WEVZA\nen Deportes, Última hora 11 de Xullo de 2018\nA xogadora quiroguesa do CV Ribeira Sacra estará na concentración e no campionato que se celebrarán en agosto\nA xogadora de voleibol Carolina Camino Fernández.\nCarolina Camino Fernández, natural de Quiroga (Lugo) con ascendencia en terras do Bolo (criouse en Lentellais), iniciouse no mundo do voleibol da man de Antonio García no colexio Manuel Respino da Rúa onde xogou ata que se desprazou á localidade lucense onde fichou polo CV Ribeira Sacra, o club que tantas alegrías lles está dando á afección.\nAnos despois deses inicios, con apenas 15 anos, a evolución desta xove deportista de algo máis de 1,80m. de estatura e cualidades innatas, foi en constante ascenso e hoxe dá un paso máis, ao ser unha das seleccionadas pola Federación Española de Voleibol para a concentración sub17 en Soria e posterior Torneo Internacional WEVZA que se disputará en Holanda a finais do mes de agosto no que ademais da selección española, participarán as de Francia, Bélxica, Italia, Portugal, Alemania, Suiza e Holanda.\nO CVRibeira Sacra sempre foi un viveiro de xogadoras nacionais e esta nova enche de ledicia a todo o equipo. No pasado Nadal foi Nerea González Fontal e agora Carolina Camino quen xa pasou pola selección galega en pista e praia e xogou o campionato de España de clubs.\nA concentración en Soria será do 5 (ás 20h.) ao 14 de agosto na Residencia Universitaria Duques e o torneo disputarase do 14 ao 19.\nMáis información na vindeira edición de O Sil Deportivo.\nCarolina Camino comarca convocatoria española noticias O Barco provincia ribeira sacra selección sub Valdeorras Volta 2018-07-11\nManzaneda e o seu campamento romano, nun workshop de arqueoloxía en Santiago\nvindeira indomable cancro mama proteccións Anxela soleada La Faraona cubiella tintas adiante sub 12 club atletismo rúa adenomas Javier Casillas colorrectal tony endoscopistas derrotas viena andaina treito Catre Teatro antano estación autobuses cribado recadado pedagoga lápidas detectados plataformas bajo cinco formativos incondicional Vicente Solarat Iris táboa


Comezan as obras de mellora das beirarrúas do Polígono Industrial de Castiñeiras - Pontevedra Viva\nMellora das beirarrúas no Polígono Industrial de Castiñeiras\nComezan as obras de mellora das beirarrúas do Polígono Industrial de Castiñeiras\nMércores 23 de Outubro, 2019 ás 14:07 do Mércores 23 de Outubro, 2019\nEsta semana arrancaron as obras de mellora das beirarrúas no Polígono Industrial de Castiñeiras, que contan cunha subvención da Consellería de Economía, Emprego Industria, e dos remanentes do Plan Concellos da Deputación de Pontevedra.\nO alcalde e o arquitecto técnico municipal puideron comprobar o inicio desta actuación que vai supoñer a renovación dos espazos de tránsito de peóns, sobre todo nunha zona moi empregada pola cidadanía que a diario fai deporte.\nNo proxecto técnico detállase que se reformarán espazos deteriorados nunha lonxitude total de 2.023,5 metros. Consta de dúas actuacións: a primeira consiste na renovación das beirarrúas, nas que se dá un uso intenso e a presenza de maleza nos espazos baleiros entre as naves; e na segunda, delimitarase unha especie de senda peonil a cada lado da EP-1301, que é a estrada que atravesa o polígono de Castiñeiras.\nFélix Juncal, alcalde de Bueu, destaca a importancia desta obra que "busca mellorar a seguridade vial e a accesibilidade neste espazo, e que era unha vella demanda da Asociación de Empresarios do Parque Empresarial".\nA empresa adxudicataria é Construcciones E.C. Casas cun orzamento de 63.617 euros.


O distintivo “Comercio de Confianza” segue sumando adhesións en Santiago\nUnha tenda santiaguesa que loce xa o selo "Comercio de Confianza".\nO selo de "Comercio de Confianza" que xestiona a Cámara de Comercio de Santiago segue a gañar adhesións, grazas á colaboración do Concello de Santiago que sufragará o custo da certificación a 200 establecementos comerciais da capital galega.\nA Cámara de Comercio de Santiago segue coa iniciativa do selo “Comercio de Confianza”, que acredita que os establecementos comerciais cumpren os protocolos sanitarios e de seguridade establecidos pola Secretaría de Estado de Comercio. A entidade cameral entende que reactivar a actividade comercial é esencial para iniciar a recuperación da economía tras o parón imposto pola loita contra a pandemia do covid-19 e para iso é imprescindible que os clientes confíen en que os establecementos ofrezan un entorno seguro.\nCoa campaña “Comercio de Confianza” ademais búscase reactivar o consumo no comercio, resaltando cualidades como a cercanía, a confianza e a calidade, e as medidas sanitarias adoptadas polo comercio para favorecer unha compra segura. No caso dos establecementos comerciais de Santiago, a Cámara conta coa colaboración do Concello de Santiago quen facilitou que 200 establecementos comerciais da cidade poidan acceder ao selo "Comercio de confianza", impulsado pola Cámara de Comercio de España e a Secretaría de Estado de Comercio, sufragando os gastos para os comercios.\nCentro Comercial As Cancelas e Carrefour Santiago\nAs Cancelas é o primeiro centro comercial de España que o recibe, para o seu xerente, Javier Casado, “estas medidas son proba do compromiso de todos por ofrecer aos nosos clientes espazos seguros nos que realizar as súas compras”. Aspectos como a xestión de riscos e da saúde no traballo, a protección no relativo a control de aforo, distancias mínimas de seguridade, fluxos de persoas e uso de material de protección individual, así como as boas prácticas de limpeza hixiene e a señalética de seguridade recordatoria, entre as que se inclúen o uso de xel hidroalcohólico e a permanente limpeza e desinfección de todas as súas instalacións, resultaron claves para obter este certificado que garante a seguridade de traballadores, operadores e clientes.\nPor outra banda. para Carrefour Santiago e para o seu director, Tomás Corona “os clientes, tras esta pandemia, aprenderon a valorar especialmente a seguridade e a hixiene que lles ofrecemos e por ese motivo centrámonos agora en recibilos en espazos de compra seguros. O selo da cámara de comercio no noso centro frente ao Covid, recoñece a efectividade das nosas medidas de seguridade e hixiene. Queremos clientes seguros nas súas compras con nos e este selo é unha proba real”.\nOutros establecementosa comerciais\nPero non so os centros comerciais se adheriron a este selo, tamén todo tipo de locais comerciais. En declaracións recollidas pola Cámara de Comercio santiaguesa,. Belén Portela de Juan Portela Seijo, expresou o seu "agradecemento pola colaboración da Camara de Comercio de Santiago de Compostela e do Pazo de Raxoi por otorgarnos este selo de confianza. Estamos convencidos que xuntos podemos. Grazas pola confianza depositada no noso traballo".\nCristina Gerpe “na Tienda de María, xa temos o selo da Camara de Comercio de Santiago de Compostela que nos acredita como Comercio de Confianza, porque a nosa prioridade é que as nosas clientas síntanse seguras”.\nDolores Sánchez González, da Farmacia Rosalía de Castro 115, manifestou o seu agradecemento á Camara de Comercio de Santiago de Compostela e ao Pazo de Raxoi pola súa implicación na prevención da saúde.e, aplaudiu á iniciativa do Selo “ Comercio de Confianza “ a Saúde a a hixiene nos establecementos da nosa cidade.\nLuis Sánchez de Joyería Gerardo, agradeceu "á Camara de Comercio de Santiago de Compostela e ao Pazo de Raxoi a avaliación e o selo comercio de confianza. Por parte de Joyería Gerardo, poñeremos en marcha todas cantas premisas sexan necesarias para garantir a seguridade dos nosos clientes".\nFran Martínez, xerente Espagat, agradeceu á Camara de Comercio como canal de difusión de empresa comprometida coa seguridade dos seus clientes ante o risco do Covid-19”.\nVanesa Alvite, xerente Joyería José Antonio, súmase aos agradecementos á Cámara e ao Pazo de Raxoi "apoiar iniciativas como esta que garanten a clientela poder mercar en establecementos seguros, grazas a este distintivo que desde hoxe loce no noso establecemento".\nFernando Pablos, administrador de Micromedia recoñece que o seu establecemento mantén, revisa e reforza en todo momento o seu compromiso coa seguridade do seu persoal e dos seus clientes, actualizando os seus protocolos de boas prácticas de acordo aos cambios das circunstancias en cada momento.\nPuede ver este artículo en la siguitente dirección /articulo/empresa/distintivo-comercio-confianza-sigue-sumando-adhesions-santiago/20200717184111014699.html


Grao en Química – curso 2021/2022\nQueremos presentarvos tamén o Plan de Acción Titorial (PAT) – MEET-UVigo que se pon en marcha cada curso para que a vosa chegada á universidade sexa máis doada. Para isto faranse grupos pequenos de novo estudantado e cada un deles terá un estudante dos últimos cursos do grao que fará a labor de mentor para axudarvos no voso primeiro ano na universidade. Están programadas reunións ao longo do curso que vos contaremos no acto de benvida.\nPor último tamén dispoñedes dunha Guía do Estudante, onde aparece recollida información xeral sobre os estudos e a universidade.\nSede benvidos/as á Facultade de Química da Universidade de Vigo.


O Arquivo da Deputación pon en valor o labor social e feminista de Juana de Vega a través da Asociación de Señoras da Beneficencia e o Hospicio Provincial\nRecupera o proceso de creación da entidade, o seu aloxamento no Hospicio Provincial, o regulamento desta e a acción social que leva a cabo coa fórmula da beneficencia en feminino\nA través desta achega, a Deputación continúa visibilizando o traballo de dixitalización do Arquivo, de importante valor como parte do patrimonio cultural galego\nNunha nova entrega do 'Documento do mes', o Arquivo da Deputación da Coruña pon en valor a labor social e feminista de Juana de Vega, canalizada a través da Asociación de Señoras da Beneficiencia e o Hospicio Provincial.\nNo documento, titulado 'Beneficencia liberal en feminino: Juana de Vega, a Asociación de Señoras e o Hospicio Provincial', recóllese o procedemento de creación da Asociación de Señoras da Beneficencia da Coruña, fundada no ano 1838 por Juana de Vega, para a que a beneficencia social era un deber cívico baseado no principio liberal na procura da felicidade.\nA Asociación estaba formada por damas progresistas de familias vinculadas á burguesía comercial e a fidalguía aburguesada como Francisca Roldán, herdeira do conde de Taboada e viúva de Agar; Pilar Losada e Miranda, filla do conde de Maceda e esposa do conde de Priegue; Rosa Taboada e Mondragón, casada con Loriga, capitán xeneral de Galicia; Amalia da Rúa Figueroa, nai de Emilia Pardo Bazán; Antonia Suarez de Deza, filla do señor de Láncara, casada con Manuel Calderón e María del Carmen Mosquera e Ribeira, filla do marqués de Guimarey, esposa de José María Bermúdez de Castro, comandante da Milicia Urbana e presidente da Deputación da Coruña. Todas elas, cidadáns progresitas influentes, de formidable peso económico, político e social, achegan reputación e caudais á entidade. O seu embrionario feminismo aproveita a única saída viable ao espazo de participación cidadá, facendo da beneficencia en feminino unha fórmula de acción social.\nNo texto recollido no arquivo provincial destácase que a Asociación concentra a maior parte das atencións no Hospicio Provincial, creado pola Deputación da Coruña nunha complexa fusión de edificios en 12000 m2. O Hospicio Provincial, tamén coñecido como Casa da Misericordia, comunica o Hospital fundado por Teresa Herrera coa abandonada Fábrica de mantelerías de Monte Alto, adquirida por Juana de Vega e cedida posteriormente ao ente provincial xunto cuns terreos anexos. Na peza difundida polo Arquivo Provincial tamén se pode consultar o plano do Hospicio e o regulamento da Asociación, que foi aprobado o 26 de xuño de 1855.\nA través desta nova entrega do 'Documento do mes', o ente provincial continúa visibilizando o traballo de dixitalización do Arquivo Provincial, de importante valor como parte do patrimonio cultural galego, fonte de información e memoria das sociedades pasadas. As publicacións están comentadas pola historiadora e directora do Arquivo Provincial, Carmen Molina.\nLigazón ao 'Documento do mes' de xaneiro do Arquivo da Deputación da Coruña: