A Eurocámara aproba un paquete de normas para mellorar a libre circulación de mercadorías e a protección dos consumidores | Consumer\nA Eurocámara aproba un paquete de normas para mellorar a libre circulación de mercadorías e a protección dos consumidores\nOs Estados membros deberán garantir un uso correcto da marcado CE e aplicar sancións se é necesario\nO Parlamento Europeo deu onte luz verde a un paquete lexislativo que facilitará a libre circulación de bens no mercado interior e reforzará a protección dos consumidores. Así, os Estados membros deberán garantir un uso correcto da marcado CE e aplicar sancións en caso necesario.\nAdemais, os importadores só poderán introducir no mercado comunitario produtos que respecten a lexislación europea en materia de seguridade e hixiene. O pleno funcionamento do mercado interior de mercadorías esixe a supresión dos obstáculos técnicos e administrativos impostos polos Estados membros.\nSegundo a Eurocámara, as normas aprobadas onte facilitarán a eliminación destas barreiras establecendo un marco común para a comercialización dos produtos, harmonizando os requisitos de acreditación dos bens e garantindo o cumprimento do principio de recoñecemento mutuo, que impide a un país da UE rexeitar un produto comercializado legalmente noutro.\nO pleno funcionamento do mercado interior de mercadorías esixe a supresión dos obstáculos técnicos e administrativos impostos polos Estados membros\n“Hai países da Unión nos que é obrigatorio o uso das bicicletas con freos no manillar, mentres que noutro non. Coa entrada en vigor da nova lexislación, os Estados xa non poderán aplicar requisitos técnicos como este ,”explicou Alexander Stubb, un dos parlamentarios que traballou neste paquete de normas. Os países terán ata 2010 para aplicar a nova lexislación.\nA nova normativa fixa un marco común para a comercialización dos produtos, asegurando a libre circulación das mercadorías e a protección dos consumidores. Deste xeito, establece que “é fundamental aclarar tanto aos fabricantes como aos usuarios que ao colocar a marcado CE nun produto o fabricante declara que este cumpre todos os requisitos e que asume a plena responsabilidade respecto diso”. Os Estados terán que garantir que a colocación do marcado respecta as condicións establecidas na lexislación comunitaria e “perseguir as violacións e os abusos” que se poidan cometer.\nPola súa banda, os fabricantes terán que someter a ensaio, sempre que se considere pertinente, os produtos para protexer a saúde e a seguridade dos usuarios. Así mesmo, garantirán que o artigo vai acompañado das instrucións e a información relativa á seguridade na lingua oficial do país.\nO principio de recoñecemento mutuo impide a un país da UE rexeitar un produto comercializado legalmente noutro\nAs novas normas tamén regulan a responsabilidade dos importadores, que só poderán introducir no mercado comunitario “produtos conformes”. Se o importador detecta que un produto non é conforme coas normas europeas, deberá informar diso ao fabricante e ás autoridades de vixilancia. Ademais, deberá ter unha listaxe dos artigos que non cumpren a lexislación e das retiradas do mercado.\nA nova lexislación tamén esixe harmonizar as normas técnicas dos Estados membros asegurando o cumprimento do principio de recoñecemento mutuo, segundo o cal un país da UE non pode prohibir a venda, dentro do seu territorio, de produtos comercializados legalmente noutro Estado.\nNo caso das armas, que poden constituír un risco grave para a saúde e a seguridade das persoas, non estarán sometidas á restrición das normas técnicas. Por tanto, se a comercialización dun tipo de arma está permitida nun Estado e prohibida noutro, este último poderá impedir que se comercialice no seu mercado nacional.\n-Fíxase un marco común para a comercialización dos produtos que pretende asegurar a libre circulación das mercadorías e a protección dos consumidores.\n-O prazo para aplicar a nova lexislación acábase en 2010.\n-A marcado CE, controlado pola Comisión, compromete ao fabricante a cumprir todos os requisitos e a asumir plena responsabilidade respecto diso. Os fabricantes tamén garantirán que o produto vai acompañado das instrucións e a información relativa á seguridade facilmente comprensible para os consumidores.\n-Os Estados emprenderán accións xudiciais no caso de que se faga un uso incorrecto do marcado.\n-Cando as autoridades nacionais pídano, os importadores facilitarán toda a información e documentación necesarias para demostrar a conformidade do produto.\n-Cada Estado membro deberá designar no seu territorio uno ou máis puntos nos que se recollan os datos relativos aos produtos.\nconsumidores Estados libre circulación de mercancías-gl mercado-gl normas-gl


Resultado do proceso de selección de peón de obra pública. Pel Reactiva 2021\nLista definitiva peón OP web.pdf286.75 KB\nAnexos peón obras PEL 21.pdf23.09 KB\nRealizada a proba práctica do proceso selectivo para a contratación laboral-temporal dunha persoa como peón de obra pública para o Concello de Teo publícase o resultado e a proposta de contratación.\nPublicado en teo.gal o 27 de abril de 2021.\nReunido o tribunal para a contratación laboral-temporal dunha persoa como peón de obra pública para o Concello de Teo, de acordo coa subvención concedida ao efecto pola Deputación de A Coruña, e realizadas as valoracións dos méritos presentados publícanse o listado e a data da proba práctica.\nO tribunal acorda emprazar ás persoas aspirantes, na Casa Común de Oza (Ribas nº 12-Oza), o martes 27 de abril de 2021 ás 11:30 horas para a realización da proba práctica.\nPublícase a lista definitiva de persoas admitidas e excluídas no proceso selectivo para ocupar un posto de peón de obra pública para o Concello de Teo. Pel Reactiva Concellos.\nPublícase a lista provisional de persoas admitidas e excluídas no proceso selectivo para ocupar un posto de peón de obra pública para o Concello de Teo (Pel Reactiva Concellos)\nO BOP número 64 do xoves 8 de abril publica a convocatoria do proceso selectivo para cubrir un posto de peón especialista cun contrato temporal de 8 meses de duración a xornada completa. Esta convocatoria realízase ao abeiro do programa PEL Concellos Reactiva 21, cofinanciado pola Deputación da Coruña.\nO obxecto da presente convocatoria é a contratación laboral temporal na categoría de peón especialista mediante o sistema de concurso - oposición, dunha persoa desempregada para levar a cabo os traballos de apoio a oficiais de albanelería contemplados no proxecto “Cuadrilla de servizos básicos. Obras, parques, camiños e xardíns”, traballos que figuran descritos na memoria que acompaña á solicitude de subvención presentada ó abeiro da Resolución da Deputación da Coruña pola que se aproban as bases do “Programa PEL-CONCELLOS REACTIVA 2021, de integración laboral mediante a contratación de persoal en risco de exclusión social para a execución de obras e servizos mínimos municipais dos concellos da provincia de menos de 20.000 habitantes, incluído na liña 1.1 do plan de emprego local 2021” (BOP nº 210, de 09/12/2020).\nA persoa seleccionadas incorporaranse no departamento municipal de obras. A modalidade contractual será a dun contrato temporal de traballos de interese social/fomento do emprego agrario.\nAs persoas aspirantes interesadas nos postos de traballo a contratar terán que presentar unha instancia (Anexo II), dirixida á Alcaldía, dentro do prazo de cinco (5) días, a contar dende o seguinte ao da publicación do anuncio de convocatoria no BOP, no Rexistro do Concello de Teo, en horario de atención ao público de 9:00 a 14:00 horas ou por calquera das formas previstas no artigo 16.4 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das Administracións Públicas. Neste caso, as persoas aspirantes deberán comunicarlle ao Concello a remisión da solicitude mediante fax (981809401) ou enviando un correo electrónico a aedl@teo.gal, dentro do mesmo prazo de presentación das instancias. No caso da remisión de correo electrónico indicarase como asunto: Peón OP 2021.


Trasladado en helicóptero tras sufrir unha caída en Trives\nInicio/Concellos/Trasladado en helicóptero tras sufrir unha caída en Trives\nPasadas as 12h. deste sábado 3 de abril unha persoa resultaba ferida con lesións de consideración ao sufrir unha caída nun accidente doméstico en Trives. En concreto, o accidente producíase nunha beirarrúa situada no recinto da súa propia vivenda, situada na avenida das Américas en Trives.\nAta o lugar desprazábanse de inmediato un médico e un ATS do PAC de Trives nunha ambulancia, así como os voluntarios da agrupación de Protección Civil da Proba de Trives e os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 a bordo do helicóptero medicalizado con base en Ourense.\nUnha vez estabilizada a persoa ferida, o equipo médico trasladouno para ser atendido nun hospital.\nFotos: Protección Civil de Trives.\naccidente ferido helicóptero protección civil sanitarias traslado Trives urxencias voluntarios\nUnha saída de vía no cruce de Chandoiro (O Bolo) sáldase cunha persoa ferida\nA provincia rexistra nesta madrugada 3 accidentes de tráfico relacionados con xabaríns\nExcelente acollida da estrea da obra “Asemblea Xeral” de Lauro Olmo e Pilar Enciso, no Barco\nOs infantís do CD Rúa pasan á final da Copa Deputación tras vencer ao Athletic Valenzá\nA Deputación abre unha liña de axuda para eventos e actividades do Barco CCA\nSober homenaxea a un garda civil falecido en misión humanitaria en Kosovo\nPetiscos e animación na Praza de Abastos do Barco coa campaña “Quere ao teu mercado”


Os traballadores de Ence reúnense coa ministra de Traballo: 'É positivo, o Goberno xa nos escoita' - Pontevedra Viva\nOs traballadores de Ence concentráronse ás portas da comida-mitin do PSOE e reuníronse coa ministra de Traballo\nMércores 22 de Maio, 2019 ás 17:57 do Mércores 22 de Maio, 2019\nOs traballadores de Ence volveron sacar á rúa as súas críticas ao PSOE pola súa postura en relación coa permanencia de Ence na Ría de Pontevedra. Este mércores, máis dun cento de persoas concentrouse ás portas do Hotel Galicia Palace, onde se celebraba unha comida-mitin socialista coa presenza da ministra de Traballo, Magdalena Valerio. Ademais de volver amosar o seu rexeitamento ao Executivo de Pedro Sánchez, nesta ocasión, tamén lograron un avance moi positivo: falar directamente coa ministra.\nMagdalena Valerio reuniuse cos presidentes do comité de empresa de Ence, Ana Cedeira e Ignacio Acuña, durante máis de 20 minutos e, aínda que se tratou dun encontro privado, os representantes sindicais si indicaron, ao remate do mesmo, a súa satisfacción porque, por primeira vez, foron recibidos por un integrante do Goberno.\n"É un avance positivo cando xa a propia ministra de Traballo nos recibe. Iso é algo alentador. Polo menos, xa nos escoitaron, cousa que o mes pasado en Vigo non sucedeu así", valorou Ana Cedeira, en alusión a que durante a campaña das eleccións xerais intentaron falar en Vigo con Pedro Sánchez e non o lograron. Nesta caso, si obtiveron resposta da ministra e veno "positivo, si, porque o Goberno xa nos escoita".\nOs representantes do comité trasladáronlles que eles seguirán "defendendo os nosos postos de traballo, que é o que temos que facer", pero están satisfeitos porque o ton da reunión foi "cordial" e porque "ela apoiou os traballadores e os postos de traballo". "O apoio aos traballadores foi claro", asegurou Ignacio Acuña.\nSegundo explicou Acuña, transmitíronlle que "hai que gobernar con coherencia e non se pode dicir para un mesmo problema unhas cousas en Asturias e outras aquí" explicáronlle a realidade da empresa "para que teña esa sensibilidade e sexa capaz de transmitila a quen lla teña que transmitir". Son conscientes de que ela non é a presidenta do Goberno, de maneira que lle pediron que lle entregue a Pedro Sánchez un manifesto que xa tentaron darlle en Vigo.\nAdemais, Cedeira e Acuña insistiron este mércores en que cando os políticos falan de traslado "o que queren é dar unha certa pátina de defensa dos postos de traballo", pero a realidade non é esa, senón que "non hai tal traslado, só hai continuar onde estamos ou peche. E o peche o que conleva é que nos vaiamos ao paro de cabeza todos".\nNa reunión tamén estiveron o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero; a subdelegada do Goberno en Pontevedra, Maica Larriba; e o delegado do Goberno en Galicia, Javier Losada. Non participou o candidato do PSOE á Alcaldía, Tino Fernández, a quen nos últimos días foron dirixidas a maioría das críticas dos traballadores de Ence. Este mesmo mércores corearon, ás portas do Galicia Palace, "Tino, cabrón, traballa de peón".\nAínda que non estivo na reunión, a intervención do alcaldable socialista foi decisiva para que puidera producirse, pois os representantes dos traballadores de Ence acadaron este encontro coa ministra de Traballo porque así llo solicitou expresamente Tino Fernández.\nDe feito, segundo indicaron desde o PSOE, ditos representantes en ningún momento pediron ese encontro, nin formal nin informalmente, senón que foi o candidato pontevedrés, coa súa mediación, o que conseguiu que Valerio accedese a escoitalos.\nAs persoas concentradas ás portas do hotel berraron a Tino Fernández á súa entrada, insultándoo e insistindo en cuestións como "non tes vergoña". Un traballador seguiuno ata dentro do establecemento e durante varios minutos negouse a saír ao exterior a pesar de que os responsables de seguridade llo pediron insistentemente.\nOutros dos lemas coreados polas persoas concentradas mentres facían ruído e usaban megáfonos e chifres foron "co pan dos nosos fillos non ides xogar", "os obreiros somos nós" ou "5.000 traballadores fronte a catro vividores".\nProtesta dos traballadores de Ence na comida-mitin do PSOE\nOs traballadores de Ence volveron sacar á rúa as súas críticas ao PSOE pola súa postura en relación coa permanencia de Ence na Ría de Pontevedra. Este mércores, máis dun cento de persoas concentrouse ás portas do Hotel Galicia Palace, onde se celebraba unha comida-mitin socialista


Vacatio legis | InnovArte Educación Infantil\nIn LexislArte on 01/02/2012 at 07:58\nNo Dereito denomínase vacatio legis ao lapso de tempo que transcorre entre que se publica unha norma e a súa entrada en vigor. Se ben, é habitual que a propia norma estableza a entrada en vigor ao día seguinte -ou pola contra, enténdese que é vinte días despois da súa publicación no Boletín Oficial-, hai certos casos nos que se adía por motivos como os que seguen:\n-para que poida ser estudada polas persoas que se van a ver afectadas pola devandita norma;\n-pola necesidade dun prazo para emitir outras normas accesorias;\n-por motivos técnicos para preparar a súa correcta actualización;\n-por outras cuestións prácticas como que unha norma que modifica un plan de estudos teña unha vacatio legis ata o curso seguinte para que se aplique desde o comezo dun ano académico.\nEmporiso, non deixa de sorprendernos a publicación de regulamentos dirixidos a todos os niveis de ensino non universitario, con data de entrada en vigor ao día seguinte da súa publicación no DOG, máxime cando se trata de normas que presumen de ser radicalmente innovadoras e rompedoras co que se viña facendo ata o momento. Acaba de suceder co Decreto 229/2011, polo que se regula a atención á diversidade na Comunidade Autónoma de Galicia, e xa pasara o mesmo co Decreto 79/2010, para o plurilingüísmo para o ensino non universitario de Galicia.\nIsto non é unha cuestión de purismo xurídico, senón porque, ambas as dúas normas –como é habitual-, derrogan os anteriores decretos polos que se rexían ata ese momento os centros educativos, así como todas as de igual ou inferior rango que se opoñan ao establecido nese decreto.\nDesentrañar a normativa en educación, é algo que non está ao alcance de moitas persoas, sendo do gusto de moi poucas. As normas prodúcense en distintos momentos, moitas delas como resposta a problemas que van xurdindo cos que non se contaba inicialmente; mesmo precisan da creación de estruturas que non existían. Non hai case ningunha lexislación educativa que non poida entrar en contradición ou discrepancia con outras xa publicadas.\nPorén, a publicación dun decreto que precisa de estruturas, de especialistas, de organización de espazos e de tempos escolares, non pode producirse dun día para outro e derrogar dun golpe todo o existente. Crea un baleiro legal que vén a demostrar que nos centros, a meirande parte do tempo vívese á marxe da lei. Farase coma sempre, escoitaremos a pseudointerpretación de alguén que parece tela lido e non pasará nada; ata que xurda unha denuncia. Daquela poñémonos a ler a norma e a buscarlle as regañas legais.\nCo doado que podería ser que o Decreto se publicase o mesmo día e se lle puxera unha entrada en vigor o día 1 de setembro de 2012. Con tempo dabondo para que a administración a completase vía ordes, resolucións, circulares ou instrucións, nacidas das achegas, dúbidas e problemas detectados pola inspección educativa, equipos directivos, departamentos de orientación, equipos de orientación específica, centros de educación especial e outros moitos, entre eles, familias afectadas pola norma; especialmente cando están por verse diversas situacións non contempladas que poden xurdir no momento de solicitude de praza nos centros, no de matrícula, na emisión de ditames de escolarización e flexibilización, no de promoción de curso ou etapa educativa.\nNós, canto á educación infantil, vimos algúns aspectos nese decreto que precisan de entrar máis polo miúdo, e dos que falaremos máis devagar.\nUnha mágoa, unha ocasión desaproveitada de empezar todo de novo, todo concordante, non feito de remendos. Custa imaxinalo, pero canto se agradecería que fora todo no mesmo lote e que logo non houbera que andar rastrexando polo DOG sempre coa dúbida de que nos queda algo por ler.\n(Imaxe Reloxo de area dixital vía Microsiervos)\n« Before Libros para querer 01/02/2012\nAfterO casorio dos paxaros 03/02/2012 »


Mini: “por fin alcaldesas e alcaldes non teñen que mendigar na Deputación da Coruña” - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nMini: “por fin alcaldesas e alcaldes non teñen que mendigar na Deputación da Coruña”\n20 Dec 2016 ás 12:32\nparlamentogalego mini deputacion-da-coruna\nMini: “Por fin os alcaldes e alcaldesas non teñen que ir polos despachos mendigando nada e iso é un salto cualitativo”\nO BNG aposta pola supresión das deputacións que considera entes obsoletos e historicamente institucións utilizadas “para exercer políticas caciquís”, e esa aposta pola súa desaparición non implica nin perda dos seus recursos, patrimonio ou emprego xa que pasarían a ser transferidos á Xunta de Galiza.\nAsí o explicou o deputado pola Coruña, Xosé Luís Rivas, na comparecencia do presidente da Deputación coruñesa, Valentín Formoso, na comisión parlamentaria de orzamentos. Pero “o BNG non ten capacidade suficiente para conseguir a súa desaparición” así que, mentres existan, decide participar nos gobernos destas institucións “por responsabilidade política” e para “adelgazar as súas funcións e facelas máis transparentes”, como xa está a facer no goberno da Deputación da Coruña.\nNeste sentido, Rivas parabenizou ao goberno provincial por ter aprobado xa o seu orzamento para 2017, “moito antes da Xunta e do Goberno central”, o que é “unha boa nova” para os concellos “que xa teñen unha cifra de ingresos para o vindeiro exercicio”. En concreto, 54 millóns de euros a distribuír entre os municipios da provincia, ao que se suman a contía de superávit da entidade, en total 72 millóns de euros para os concellos.\n“Iso significa que os municipios, -con independencia de cal sexa a súa cor política, e quero recalcou iso-, van ter máis recursos para 2017 e van repartirse con criterios obxectivos e transparentes, 74 millóns de euros sen necesidade de ir mendigar nada polos despachos, e iso si que é un salto adiante”, argumentou Rivas. “Antes a habilidade dun alcalde ante a deputación consistía en saber conseguir cartos”, -lamentou-, “agora hai criterios obxectivos dos que debería tomar nota a Xunta que, no que respecta a distribución de recursos entre os municipios, segue instalada nun reparto caciquil”.\nO deputado nacionalista salientou tamén a redución ao 5,1% das subvencións nominais, cando no último goberno provincial do PP chegaron a superar o 30%, un signo máis do cambio de modelo no actual executivo da Deputación da Coruña co gobernado polo PSOE e polo BNG, aos que felicitou polo cambio.\nOlalla Rodil volve a reclamar que se cumpra a lei da crtvg, aprobada hai cinco anos\nOlalla Rodil propon á Deputación de Lugo un plan para dar máis autonomía aos concellos


As novas Galaxy Tab S de Samsung xa teñen prezo – Mallando no Android\nAs novas Galaxy Tab S de Samsung xa teñen prezo\nO pasado 13 de xuño Samsung presentou as novas Galaxy Tab S, unha nova liña de tablets que se sitúan na cabeceira deste tipo de dispositivos que empregan o sistema operativo Android, que ademais veñen con numerosos accesorios para aumentar a nosa produtividade.\nAgora vense de desvelar os prezos nos que poderemos atopar estes trebellos no noso País a partir do vindeiro 4 de xullo. Son os seguintes:\nSamsung Galaxy Tab S 10.5 polgadas versión WiFi: 499 €\nSamsung Galaxy Tab S 10.5 polgadas versión 4G: 599 €\nSamsung Galaxy Tab S 8.4 polgadas versión WiFi: 399 €\nSamsung Galaxy Tab S 8.4 polgadas versión 4G: 499 €\nPorén, desde hoxe mesmo poderanse ver en máis de 50 tendas repartidas por todo o Estado español. Quen esté pensando mercar un destes novos trebellos, facendo a reserva a partir de hoxe nas tendas Samsung Experience Store, El Corte Inglés ou Fnac recibirá unha funda Book Cover de agasallo, valorada en 59 euros.\nBixby, o novo asistente de Samsung que permitirá facer compras a partir dunha foto dos produtos\nS-Voice xa forma parte da historia. Samsung prepara un novo …\n21 Xaneiro, 2017\nO Samsung Galaxy Fold chega ao noso país o 18 de outubro\nXa hai data para a posta á venda do Samsung …\nTrailer do Unpacked de Samsung no Mobile World Congress\nComo sabedes, o vindeiro luns estaremos no Samsung Unpacked, onde …\n21 Febreiro, 2014


A partir do 30 de xaneiro podrán visitarse os xardíns do Pazo de Meirás\nO conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez, participou por videoconferencia na segunda reunión da Comisión de seguimento sobre o futuro de Meirás, onde se acordou abrir á cidadanía os xardíns deste ben a partir do vindeiro día 30 de xaneiro. Aténdese así a petición trasladada polo Goberno galego na anterior xuntanza. O conselleiro expresou a súa satisfacción, pero lembrou a importancia de manter o réxime de visitas, dado que Meirás ten a consideración de ben de interese cultural (BIC).\nNeste sentido, a Xunta demandou ao Goberno central -titular de Meirás en cumprimento da execución provisional da sentencia- a elaboración dun plan de apertura “progresiva e parcial dos espazos interiores, dando prioridade á seguridade, pero tendo en conta que se debe garantir o acceso á cidadanía”. Solicitou, así mesmo, non seguir retrasando os prazos previstos, que o Goberno central traslada agora á segunda quincena de marzo. E instou a iniciar a apertura dos dous espazos vencellados aos elementos de especial consideración: as estatuas do Mestre Mateo, situadas na capela, e a biblioteca de Emilia Pardo Bazán, a fin de manter o plan de visitas inherente a súa condición BIC.\nO titular de Cultura valorou positivamente que o Estado accedese ás recomendacións e peticións da Xunta para reabrir os xardíns este mesmo mes e facer así efectiva e real a recuperación do inmoble para o patrimonio público a pesares das limitacións derivadas da covid. Con todo, expresou a necesidade de seguir traballando para axilizar a reapertura total cun “horizonte coherente e un calendario claro” para convertelo nun espazo vivo.\nCon este obxectivo, a Comunidade Autónoma comprometeuse, igualmente, a estudar o borrador de convenio que o Estado remitirá para determinar o papel de cada administración.\nDurante o encontro acordouse, ademais, a composición do novo grupo de expertos que se encargará de reflexionar sobre os futuros usos do inmoble. Á proposta da Xunta, incorpóranse o catedrático de Historia Contemporánea da Universidade de Santiago, Ramón Villares, e a catedrática de Historia Contemporánea da Universidade de Valencia, Isabel Burdiel. “Dúas persoas de recoñecido prestixio, solventes, avaladas pola súa brillante traxectoria académica e profesional e profundamente coñecedores da historia que poderán dar esa visión plural e a longo prazo que o futuro das Torres de Meirás precisa”, explicou o conselleiro.\nRamón Villares é catedrático da Universidade compostelá desde a década dos 80. Autor de máis de 70 publicacións, conta con premios e recoñecementos como o Fernández Latorre, o Otero Pedrayo ou o Premio da Cultura Galega de Proxección Exterior. Foi reitor da USC e presidente do Consello da Cultura Galega.\nIsabel Burdiel é especialista en historia política e cultural do liberalismo europeo do século XIX. Dedicou unha parte importante da súa obra á historiografía das mulleres e á investigación sobre a construción de identidade. En 2011 recibiu o Premio Nacional de Historia por unha biografía de Isabel II. Recentemente vén de publicar a biografía Emilia Pardo Bazán.


5 ameazas para a saúde na praia | Consumer\n5 ameazas para a saúde na praia\nEstás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención\nIr á praia é unha actividade saudable se se realiza de maneira adecuada, xa que, en caso contrario, pode levar riscos como irritacións oculares ou intoxicacións alimentarias\nData de publicación: Luns, 24deXullode2017\nXa hai semanas que os areais están cheos de persoas que gozan do sol e do mar. A pesar de que ir á praia é unha actividade saudable e pracenteira se se fai de maneira adecuada, pode levar algúns riscos que deben previrse, como a exposición excesiva ao sol, irritacións oculares pola auga mariña ou intoxicacións alimentarias. O artigo explica cales son as principais ameazas dun día de praia e como se poden previr.\n1. Exposición imprudente ao sol\nA exposición ao sol por si mesma non é prexudicial; ten efectos positivos se se toma con moderación e sábese como protexerse. Só así se evitarán os riscos de permanecer ao sol moito tempo, un dos factores de risco máis importante de cancro de pel, asociado sobre todo a un patrón de exposición intermitente, pero intensa, con episodios de queimaduras. A melanoma é un dos tumores malignos cuxa incidencia non descende, a pesar das numerosas campañas de prevención que destacan a importancia de protexerse ben dos raios do sol.\nA precaución neste campo é fundamental, e as medidas que axudarán a facelo pasan por evitar estar moito intre ao sol; protexerse con parasoles, gorras, camisetas e lentes de sol; aplicarse sempre protector solar (mínimo de 30) media hora antes da exposición e repetir cada dúas ou tres horas, despois de suar ou bañarse; extremar as medidas de prevención entre as 11:00 e as 16:00 horas; vixiar en especial aos nenos e persoas maiores; e beber auga con frecuencia para evitar cadros de deshidratación.\n2. Irritación ocular pola auga de mar\nOutro dos puntos sensibles do verán son os ollos, xa que factores como o aumento da radiación solar, a area da praia, a auga do mar ou unha luz solar máis potente favorecen as molestias oculares. Segundo o Consello Xeral de Ópticos-Optometristas, expor os ollos á sequedad do aire e á auga do mar pode conducir a varios problemas, como cataratas, cegueira temporal ou conjuntivitis. Esta última é a patoloxía máis común. Consiste nunha inflamación ou infección causada por virus ou bacterias ou a unha reacción alérxica a axentes irritantes como sustancias químicas que entran en contacto cos ollos. Os síntomas máis comúns da conjuntivitis son picor, ardor, enrojecimiento, lagrimeo excesivo ou visión borrosa.\nA exposición ultravioleta é acumulativa ao longo da vida e está relacionada co desenvolvemento temperán de cataratas\nÉ importante ter en conta que os raios ultravioletas chegan en moita máis cantidade aos ollos en lugares como a praia, porque a auga actúa como espello destes raios. Para evitar os riscos asociados, é aconsellable utilizar lentes de sol con filtros protectores homologados, gorras con visera e non estar ao sol durante as horas centrais do día e en exceso. Non hai que esquecer que a exposición ultravioleta é acumulativa ao longo da vida e está relacionada co desenvolvemento temperán de cataratas .\nOutras ameazas do ollo son o sal de mar, que pode provocar irritacións, polo que é recomendable usar lentes de mergullo no baño ou non abrir os ollos debaixo da auga, e a area da praia, que pode entrar no ollo. Un remedio efectivo nestes casos son as bágoas artificiais, que refrescan e acougan as molestias máis leves.\n3. Zambullidas perigosas\nPrácticas tan estendidas como tirarse de cabeza desde espigóns ou, mesmo, desde a mesma praia constitúen unha das principais causas de lesión de medula espinal. Segundo a Federación de Asociacións de Persoas con Discapacidade Física e Orgánica da Comunidade de Madrid (FAMMA), co inicio das vacacións e o aumento da práctica de deportes acuáticos, apréciase un incremento do número de accidentes e lesións medulares que poden derivarse dunha inadecuada zambullida en piscinas, ríos ou mar, sobre todo en mozos de entre 15 e 30 anos. Algúns dos consellos desta federación son:\nEvitar zambullirse con brusquidade e, se se fai, debe efectuarse desde un mínimo dun metro e medio de profundidade. Non tirarse desde árbores ou balcóns.\nNon tirarse de cabeza en lugares onde non se saiba cal é a profundidade, xa que un golpe podería provocar unha lesión medular. É mellor tirarse de pé antes que de cabeza. E se se opta por facelo, é fundamental que os brazos se coloquen como prolongación do corpo para protexer pescozo e cabeza.\nNon estar en lugares con pouca profundidade e auga turbia.\nNon bañarse en augas non aptas ou por onde circulen motos acuáticas ou lanchas.\nAnte un accidente, inmobilizar o pescozo e procurar non mover a columna. Evitar usar coches particulares para levar ao accidentado.\nAdemais das zambullidas, outro problema grave son os afogamentos. Segundo datos da Real Federación Española de Salvamento e Socorrismo (RFESS), o número de mortes por afogamento en España en 2016 foi de 437, das que 226 (un 52%) producíronse na praia, sobre todo durante os meses de maio, xuño, xullo e, especialmente, agosto. Algunhas medidas de prevención pasan por bañarse en augas habilitadas para iso, sobre todo en zonas vixiadas, e evitar entrar na auga de forma brusca, sobre todo despois de tomar o sol ou para comer.\n4. Pícnics con riscos\nAs altas temperaturas que se alcanzan na praia son a mellor condición para que se desenvolvan os microorganismos patógenos (en especial E. coli e Salmonella) nos alimentos, responsables da maioría de toxiinfecciones alimentarias que suceden no verán. Para mantelos baixo control é recomendable consumir produtos recentemente elaborados; facer unha elección do menú sinxela, é dicir, que non requira moitos preparativos nin ter que dispor de moita infraestrutura; lavar ben froitas e verduras e lavarse ben as mans; e non mesturar alimentos crus con cociñados.\nUn aspecto fundamental é conservar a cadea de frío e manter, con neveiras portátiles, a temperatura de refrixeración nos alimentos que así o requiran. Non deben deixarse a temperatura ambiente máis dunha hora. É importante ter presente estas precaucións sempre, pero sobre todo na manipulación de alimentos máis sensibles como carnes, aves ou ovos. Tamén é recomendable beber auga embotellada.\n5. Exceso de calor\nA calor, cando é excesivo e prolongado, obriga ao corpo humano a un esforzo de adaptación para manter a temperatura corporal normal, polo que se súa máis e as veas dilátanse, segundo o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade. Son especialmente sensibles os nenos, as persoas maiores, as embarazadas e os lactantes, porque teñen maior risco de deshidratación . Os principais síntomas son sede intensa, perda de apetito, fatiga, sensación de malestar, dor de cabeza e dificultade para concentrarse.\nPara evitalo, o Ministerio aconsella beber moita auga (evitar bebidas alcohólicas, café ou té); permanecer en lugares frescos, na sombra e tomarse unha ducha ou baño fresco; baixar as persianas para evitar que o sol entre directamente; inxerir comidas lixeiras como ensaladas, froitas, verduras ou gazpachos, que permitirán repor os sales perdidos pola suor; evitar actividades no exterior durante as horas de máis calor; usar roupa lixeira de cor clara; e protexerse do sol.\nplaya-gl sol verán\nVer máis sobre Prevención\nComo previr o golpe de calor cando sobe moito a temperatura


Blog de Celso Delgado: Excelente iniciativa na Veiga : “A Feira das Montañas de Trevinca”\nExcelente iniciativa na Veiga : “A Feira das Montañas de Trevinca”\nViaxo onte pola tarde ata o concello da Veiga para coñecer a 1ª Feira das\nMontañas de Trevinca, un evento que amosa os produtos da Alta Montaña Galega: as Fabas Lobas e o Mel do bosque.\nTiven a oportunidade de estar acompañado polo alcalde da Veiga, Juan Anta que explicoume que cando comezou este proxecto non había nin un só apicultor na Veiga e hoxe hai máis de 25.\nTampouco había practicamente mel e actualmente case toda a mel da Veiga está etiquetada e envasada baixo esta marca e participando máis de 25 persoas, movendo unha cantidade próxima aos 10.000 – 12.000 quilos este ano e triplicándose cada ano as colmeas na Veiga.\nEn canto á Faba Loba, dixo que esta iniciativa comezou este ano con 25 veciños que sementaron máis dunha hectárea de terra abandonada para recoller máis de 1.200 quilos de fabas, esa Faba Loba que, por primeira vez, ponse á venta na Veiga.\nSalientar que Deputación de Ourense colabora de éxito importante nesta iniciativa tan importante para o desevolmenento económico sostible e a fixación de poboación nese fermoso e extenso concello rural de alta montaña que conta coa cume máis alta de Galicia (Pena Trevinca, con 2.127 metros) e o maior conxunto de ecosistema de turbeiras e de lagoas de orixe glaciar de Galicia e o segundo da Península Ibérica.\nUn Concello, con gran potencial turístico, con rutas de alta montaña recorrendo Trevinca, dúas praias onde gozar do piragúismo, do padel surf ou un paseo en catamarán, noites estreladas onde contemplar as estrelas, unha rede etnográfica repartida por 7 aldeas, recolleita de cogomelos, pesca, caza e moitas máis cousas...Recomendo a todos visitalo.\nDestacar tamén que puiden ver os resultados da segunda edición do proxecto "Un Nadal enxebre" que conseguiu que todo o pobo estea decorado con produtos locais convertendo a Veiga no belén enxebre máis grande de Galicia".\nParabéns ao alcalde, ao equipo organizador e a todos os veciños do Concello .\nPublicado por Celso Delgado a las domingo, diciembre 15, 2019


Campo do Castro ou Punta Sarridal: Alterado en parte pola construción do castelo da Concepción. No mes de maio de 2017 iniciáronse unha serie de sondaxes arqueolóxicas baixo a dirección de Emilio Ramil onde apareceron estruturas habitacionais. No mes de decembro de 2017 apareceu o que sería un monumento con forno, o que confirmaría a presenza dunha nova sauna da Idade do Ferro en Galicia. Segundo Ramil, durante os días de escavación non apareceu moito material cerámico, pero o que si foron xurdindo foi unha boa cantidade de canto rodado que podería ter relación cun lugar onde se faría algún tipo de lume. Ao seguir escavando o equipo arqueolóxico decatouse de que non estaban ante unha habitación galaico-romana, senón ante unha estrutura que cortaba dous muros circulares de dúas casas de plena época castrexa e que comezaba a tomar unha forma distinta. Dita estrutura tería dúas partes diferenciadas, pero que formarían parte da mesma construción. Os monumentos con forno son propios da cultura castrexa e atópanse na antiga Gallaecia, occidente de Asturias e Norte de Portugal. Trátase dunha sauna de uso ritual con baños de vapor. Son edifcios rectangulares diferentes ás outras construcións dos castros, cunha gran pedra decorada ou non no medio do edificio, a coñecida como pedra formosa que facía de separación e cun furado na parte baixa coma porta de acceso á cámara da terma que evitaba a perda do vapor e da calor. Tamén se atopou o pé dunha columna do monumento que apunta a unha estancia cuberta que, de confirmarse, sería unha singularidade máis do monumento con formo.\nCastro de Vilardois: Duns 100 metros de diámetro, érguese nun esporón sobre o río Mandeo que actuaba como defensa natural. Polo leste conta con muralla monumental e foxo.\nCastro de Orra: Sobre o castro construíuse unha casa. De forma irregular, ten unhas medidas aproximadas de 100 por 70 metros.\nCastro de Riboira: De forma elíptica cunhas medidas aproximadas de 150 por 120 metros, cunha soa liña defensiva completa que nalgúns tramos acada unha altura de cinco metros. Na croa hai muros que puideran actuar como lindes de fincas. A metade do castro está plantada de eucaliptos. O acceso polo norte está danado por unha canteira. Sobre a croa hai dous postes da liña eléctrica.\nLago (Lago); Loiravella (Loiravella-Loira); Crecente e Lousada (Loira); Lodeiro (Lourido); Castrillon, Lavacerido, Punta Taraza e Riobó (Meirás); O Ariño, Casianes, Os Castros, As Ferreirías, A Lagoa, Punta Castrelo, Punta Gabeira ou O Rodo e Praia do Redo (Pantín); Carreira de Abaixo e Lodeiro (Sequeiro); Aviño, Monte do Foro, Punta Frouxeira, O Pereiro e O Poulo (Valdoviño); Punta do Bico (Praia dos Curas-Valdoviño); Bidueiros (Vilaboa); Frádigas e Vilarrube (Vilarrube); Coto Redondo.\nCastro de Loiravella: De forma elíptica, duns 90 metros L-O e 50 metros N-S, cunha liña defensiva. En 2018 foron talados os eucaliptos con maquinaria pesada, desbrozando o terreo e volto a plantar. Non catalogado. (Información de Luis S. Seoane).\nCastro de Punta Castrelo: Castro costeiro fortificado situado no medio dunha península arredeada de cantís, a uns 90 metros sobre o nivel domar. Ten forma circular, duns 70 metros de diámetro cunha soa liña defensiva. Ao sur, no acceso á península, hai unha zona elevada e chaira que podería ser un antecastro. (Información de Luis S. Seoane).\nCastro de Ril: Tiña forma circular duns 70 metros de diámetro, cunha soa liña defensiva. Adivíñase un antecastro polo leste. Parte do castro está ocupado por unha vivenda.\nCastro das Barreiras: Atópase moi preto do casco urbano. Situado nunha chaira, conserva unha muralla terreira que nalgún punto supera os oito metros de altura e os restos dun foxo. A finais do ano 2009 realizáronse labores de limpeza e recollida de datos. Nas sondaxes do ano 2010 saíron á luz muros de vivendas ademais de medio milleiro de fragmentos, a maioría cerámicos, pero tamén restos de ferro. No ano 2018, o Concello de Vimianzo habilitou un presuposto para continuar coas escavacións.


Igadi na Rede / Guía Exterior - Crise política en Turquía\nGuía Exterior / nº 022-4/2007 de 4 de maio\nCrise política en Turquía\nA constante presión sobre Erdogan e as diferentes manifestacións nas rúas entre os partidarios do secularismo e o islamismo, provocan un panorama complexo que pode variar ante os próximos comicios lexislativos e presidenciais. (Foto: Decenas de miles de persoas axitan bandeiras nacionais turcas para opoñerse ao candidato á presidencia do goberno durante un mitin en Estambul o 29 de abril de 2007).\nO pulso entre o primeiro ministro turco Recep Tayyip Erdogan, o estamento militar e os partidos seculares ante o nomeamento do islamita Abdullah Gül como presidente da República, desatou unha delicada crise política en Turquía que ameaza seriamente a súa estabilidade sociopolítica, a profundización da democracia e as negociacións para a admisión na Unión Europea.\nA sombra da experiencia de intervencións militares na política turca planea no panorama no caso de confirmarse a consolidación dos islamitas no goberno. Como inicial elemento de solución, as presións internas obrigaron a Erdogan a aceptar un adianto das eleccións lexislativas para xullo próximo.\nAs claves da tensión política turca\n1) Cal é o carácter da crise?\nA necesidade de nomear, a través da Asemblea Nacional, a un novo presidente da República trala finalización en maio do mandato do actual presidente Ahmet Necdet Sezer, desatou unha crise política de alto nivel para o primeiro ministro islamita, Recep Tayyip Erdogan.\nEn principio, Erdogan especulaba coa súa propia candidatura para posteriormente postular ao seu ministro de Asuntos Exteriores, Abdullah Gül, como candidato presidencial.\nA maioría parlamentaria do seu Partido da Xustiza e o Desenvolvemento, AKP (que posúe 354 dos 550 deputados na AN) permitiu realizar unha votación inicial a favor de Gül na Asemblea, que non tivo o quórum suficiente polo boicot dos partidos de oposición. Posteriormente, o Tribunal Constitucional declarou inválida a votación.\nTras fortes presións e manifestacións na rúa, a favor e en contra de Erdogan, o primeiro ministro propuxo a celebración de eleccións lexislativas anticipadas e a modificación constitucional que permita a elección popular do presidente.\n2) Que resultados cabe agardar dunhas eleccións anticipadas?\nAs eleccións lexislativas turcas estaban previstas para novembro próximo. Erdogan e o AKP aspiraban a revalidar a súa maioría parlamentaria para un novo período de cinco anos, ata o 2012.\nPero a crise política actual obrigou a Erdogan a buscar unha alternativa co adianto dos comicios lexislativos para o 22 de xullo próximo.\nA pesar da crise e as presións, os cálculos electorais semellan favorecer a Erdogan e o AKP. Os partidos da oposición, especialmente liderados por Deniz Baykal, do Partido Republicano do Pobo, CHP, non ten capacidade electoral para derrotar a un AKP con sólido apoio, tanto nos sectores populares como na clase media e profesional, segundo as recentes enquisas.\nO notable desempeño económico turco e o pragmatismo de Erdogan son factores que posibilitarían unha nova vitoria electoral para o AKP e a consolidación da súa maioría parlamentaria.\n3) Cales son as consecuencias do pulso entre Erdogan e os militares?\nO principal factor de oposición á elección presidencial de Abdullah Gül proven da poderosa elite militar turca.\nO xefe do Estado Maior, Yasar Buyulkanit, advertiu o mesmo día da votación na Asemblea Nacional que o estamento militar “observaba con preocupación” os acontecementos políticos.\nEsta inxerencia militar na política turca supón un complicado panorama para Erdogan, xa que os militares (que se consideran a si mesmos como os garantes do secularismo e a unidade nacional) temen que a elección de Gül na presidencia e Erdogan na xefatura de goberno, consoliden o islamismo como o principal factor de poder na Turquía moderna e que os militares se vexan relegados como factor decisorio de poder.\nTodo isto sen esquecer que, constitucionalmente, o presidente da República é o xefe das Forzas Armadas e ten a facultade para nomear ao Estado Maior militar.\nPolo tanto, os militares turcos observan con suspicacia a Erdogan e Gül, contra quen se argumenta que a súa esposa utilice publicamente o velo islámico. Consideran que ambos líderes islamitas posúen unha “axenda islámica oculta” dirixida a “islamizar radicalmente Turquía” no próximo período de goberno.\n4) É posible un golpe militar?\nNa Turquía republicana moderna, os militares interviron en catro ocasións na política nacional, a fin de mudar o rumbo no seu favor: 1960, 1971, 1980 e, dun xeito indirecto, en 1997.\nO elevado prestixio da casta militar dentro da sociedade turca (unha enquisa de 2003 amosou que o 88% dos turcos consideraban ao Exército como a institución que máis confianza lles inspiraba) reforza a súa posición social e lles outorga unha especie de prerrogativa de intervención lexítima na política interna.\nAs advertencias do xeneral Buyulkanit contra a designación presidencial de Gül desataron toda serie de temores e especulacións sobre unha nova intervención militar na política turca.\nNon obstante, e a diferenza de situacións anteriores, a conxuntura internacional actual non vería favorablemente un novo golpe militar en Turquía. Todo depende do manexo político da crise por parte de Erdogan e as negociacións das demandas con Buyulkanit, a casta militar turca e os partidos da oposición.\n5) Modificará a crise o mapa político turco?\nA constante presión sobre Erdogan e as diferentes manifestacións nas rúas entre os partidarios do secularismo e o islamismo, provocan un panorama complexo que pode variar ante os próximos comicios lexislativos e presidenciais.\nA maioría parlamentaria do AKP e a capacidade de xestionar a crise por parte de Erdogan probablemente aseguren un novo período de goberno para os islamitas, con ou sen Gül no cargo presidencial.\nPero este proceso probablemente resulte dunha negociación e reparto de parcelas de poder entre os islamitas, os partidos seculares e a elite militar.\nDetrás da actual crise tamén están os intereses políticos de Baykal e o CHP, así como doutros partidos “kemalistas” e nacionalistas como o MHP, minoritarios na Asemblea Nacional.\nNon obstante, a resolución da crise pode provocar un problema interno dentro do AKP, entre os partidarios do pragmatismo de Erdogan e determinados sectores descontentos ante a presumible cesión oficial ante as demandas dos militares e os seculares.\n6) Representa o AKP un “islamismo moderado”?\nNa Turquía secular moderna, a conformación dun movemento político islamita a partir dos anos setenta foi posible coa creación do Partido do Benestar e a Prosperidade (Refah Partisi), proscrito constitucionalmente en 1998 por “ameazar a integridade secular turca”.\nNon obstante, os islamitas turcos distan enormemente de calquera orientación radical, militante ou revolucionaria, en comparación con outros movementos islámicos dentro do mundo musulmán.\nO Refah Partisi, antecesor do actual AKP e hoxe tamén incluído no Partido da Felicidade, permitiu conformar baixo o liderado do ex primeiro ministro Necmettin Erbakan (precisamente, desaloxado do poder en 1997 tras un enfrontamento coa casta militar) unha especie de “islamismo de carácter laico”, impulsado por diversas cofradías, pero coidando de respectar os preceptos republicanos contidos na Constitución turca de 1982.\nErdogan e Gül, os sucesores do legado de Erbakan, nivelaron esta orientación islamita moderada cara unha visión tamén europeísta e pro-occidental, aínda que sen obviar ao mundo islámico e túrquico. O pragmatismo do AKP da pe a que diversos analistas consideren a este partido (curiosamente, membro da democracia cristiá europea) como unha especie de partido de centro-dereita, aínda que cun marcado énfase relixioso.\nNo ámbito internacional, Erdogan dispón dunha interesante posición favorable, principalmente polo seu pragmatismo político e por ser un impulsor da Alianza e o Diálogo de Civilizacións, xunto ao presidente do goberno español, José Luis Rodríguez Zapatero, o ex presidente iraniano Mohammed Khatami, e o ex secretario da ONU, Kofi Annan.\n7) Existe a posibilidade dun enfrontamento civil?\nA realización de diversas manifestacións pro-seculares e pro-islamitas, a tensión entre o goberno e os militares e os violentos enfrontamentos rexistrados en Istambul durante a celebración do pasado 1 de maio, amosaron os temores, dentro e fóra de Turquía, sobre un posible enfrontamento interno de carácter civil.\nNon obstante, que a crise política actual poida derivar nun enfrontamento armado ou unha “guerra civil” resulta unha análise aventurada e esaxerada. Nos derradeiros anos, Turquía logrou cimentar unha estabilidade social e política, con signos claros de recuperación económica trala crise financeira de 2001.\nSen embargo, existen fisuras internas que aumentan os graos de conflitividade. É cada vez maior o auxe político da ultradereita nacionalista, que afecta á convivencia con outras minorías étnicas e relixiosas, así como da renovación da insurxencia kurda a través do Partido dos Traballadores do Kurdistán, PKK.\nPrecisamente, o xeneral Buyulkanit advertiu, a comezos de abril, da posible invasión militar turca ao Kurdistán iraquí, por considerar esta rexión un “santuario dos separatistas kurdos”.\nParalelamente, as ameazas de morte contra o premio Nobel Orhan Pamuk, por recoñecer o xenocidio armenio; o asasinato do editor armenio Hrant Dink e de tres xornalistas dunha editorial cristiá, e as tensións coa minoría islámica aleví, de orientación xiíta e esquerdista, manifestan os síntomas de posibles conflitos relixiosos e políticos aparcados da atención pública.\n8) Qué posición adopta a Unión Europea?\nO comisario europeo para a Ampliación, Olli Rehn, declarou no momento de escenificarse a crise política turca, que os actores involucrados “deben respectar as regras da democracia e a decisión da Corte Constitucional”. Ademais, Bruxelas recibiu con beneplácito a oferta de Erdogan de adiantar os comicios parlamentarios.\nA posición europea semella dirixir as súas críticas cara a elite militar turca e a posibilidade dunha nova intervención castrense na política dese país, que afectaría aos límites da relación entre o poder civil e militar.\nCanalizando os mecanismos de solución cara os preceptos constitucionais e democráticos, Bruxelas tenta preservar os avances cara a democratización formal do país, realizados por Erdogan desde a súa chegada ao poder no 2002.\nPara a UE, resulta imperativo garantir a estabilidade dun país emerxente como Turquía, candidato á adhesión e peza estratéxica clave dentro do espazo euroasiático. Polo tanto, o próximo período de goberno 2007-2012 en Turquía constitúe un marco temporal decisivo para as negociacións de admisión iniciadas en decembro de 2005.\n9) Afectará a crise á candidatura turca na UE?\nPrecisamente, a crise política turca ocorre nun momento de certa parálise (Chipre, o xenocidio armenio) do proceso de negociación para unha eventual admisión turca na UE.\nNeste sentido, e sen ocorrer crise política de por medio, en Bruxelas contaban cunha contundente vitoria electoral do AKP en 2007 e coa posibilidade de seguir contando con Erdogan e Gül como os seus principais interlocutores na negociación.\nNo caso de Abdullah Gül, a súa presenza diplomática ven sendo significativa para a UE, xa que probablemente sexa o político turco mellor coñecido en Bruxelas, e considerado ademais con un interlocutor pragmático e favorable ás negociacións turco-europeas.\nPero unha ruptura constitucional en Turquía complicaría as negociacións de admisión coa UE. O xeneral Buyulkanit manifesta unha posición non exactamente europeísta e xa declarara meses atrás que, ante os constantes obstáculos para a admisión de Turquía, o seu país podería variar de orientación xeopolítica, probablemente cara outros socios como Rusia, China, Irán e o mundo turcófono en Asia Central.\n10) Qué factores xeopolíticos se manifestan coa crise turca?\nUnha desestabilización interna ou a definitiva intervención militar para solucionar a crise política illaría internacionalmente a Turquía, incluso probablemente modificando a súa tradicional orientación prooccidental.\nA pacificación e estabilización do espazo euroasiático e de Oriente Medio sinala a Turquía como un factor estratéxico clave para Europa occidental e EEUU.\nEsta importancia aumenta ante a necesidade de presentar a Turquía como un modelo político alternativo para o mundo musulmán (simbiose entre Islam e democracia), a través de imperativos político-militares (socio estratéxico da OTAN, a OSCE e o Consello de Europa), e de necesidades enerxéticas (Turquía é a ruta principal de paso para os oleodutos e gasodutos do mar Caspio a Europa, a traverso do mar Mediterráneo).\nA diferenza do golpe militar de 1980, avalado por Occidente nun delicado momento conxuntural para os seus intereses (triunfo da revolución islámica en Irán, invasión soviética de Afganistán, pulso de poder entre a OTAN e o Pacto de Varsovia), unha nova intervención militar en Turquía non contaría cun firme apoio exterior.\nÚLTIMA REVISIÓN: 06/05/2007


Paseo pola escultura urbana - Turismo de Ourense\nPaseo pola escultura urbana\nUn roteiro para descubrir as principais estatuas e esculturas da cidade\nAs esculturas son unha parte imprescindible do decorado urbano, presentes nas cidades desde antigo. En Ourense a colocación destes motivos comeza na Idade Media tardía nas fachadas das igrexas: algunhas das mellores mostras témolas na Catedral, por exemplo, na súa porta norte. A motivos relixiosos tamén obedece a colocación de cruceiros, grandes cruces de pedra sobre pedestais nas cruces de camiños que protexían os viaxeiros. Hoxe, a súa silueta lembra o pasado eminentemente rural de Ourense, aínda que na súa maioría son de factura moderna.\nNon será ata o século XIX que Ourense incorpore un urbanismo moderno. A cidade pasa os límites da améndoa medieval, ábrense novas vías de comunicación e o gusto polo decorativo trasládase ao espazo público. Neste contexto instálanse numerosas fontes (na súa maioría procedentes de procesos de desamortización nos mosteiros veciños) e comezan a aparecer as primeiras esculturas públicas, que honran a personaxes destacables. A do ilustrado Padre Feijóo e a de Concepción Arenal serán as primeiras.\nNos anos 80 Ourense vive unha auténtica eclosión creativa da man da xeración dos artistiñas, reunidos en torno ao Volter, no Eironciño dous Cabaleiros. A súa obra estenderase por toda a cidade con murais e tamén esculturas de temática moi diversa, abstractas e figurativas. No parque Miño é posible visitar unha fermosa galería ao aire libre que condensa obras dos seus autores máis representativos.\nO catálogo de escultura urbana en Ourense é amplo. Para descubrilo, aquí deixámosvos unha proposta de dez pezas singulares que, por motivos diversos, non deberiades perder.\nInaugurada en 1887, esta peza en bronce, moi ao gusto da época, é obra de Juan Soler y Damau, colocada sobre un pedestal en granito obra de Zabala. Nela homenaxéase a un dos personaxes chave da Ilustración en España, nado nunha aldea próxima a Ourense. A idea de colocar esta estatua xorde co bicentenario do seu nacemento, en 1876, pero tardou máis dunha década en concretarse. Certames literarios, actuacións para recadar fondos e actividades científicas arrouparon a instalación da decana das esculturas en Ourense.\nO espazo que ocupan os mananciais termais das Burgas, símbolo da cidade, foi obxecto dunha profunda remodelación en 1989, momento no que se instalan aquí dúas singulares esculturas. A primeira é a Casa da nube, obra de Luis Borrajo, o primeiro escultor que levará a abstracción á escultura pública da cidade. A súa posición elevada conséguese en 2010 coa apertura da piscina termal, que en inverno rodea dunha nube de vapor esta peza en bronce. Ao seu lado atópase un relevo homenaxe a Calpurnia Abana, obra de Acisclo Maznzano, unha alegoría das ninfas das Burgas que acompañan os bañistas da zona.\nEsta peza de gran formato realizada en bronce representa o corpo dunha muller. É obra do escultor ourensán Borrajo e unha das poucas esculturas, talvez a única, nas que este artista habitualmente abstracto elixe a figuración. Foi instalada en 2002 ao final da Alameda, sobre un pedestal de granito case a nivel de chan.\nA zona dos xogos de infancia de moitos ourensáns, incluído o autor, é homenaxeada por Xaime Quessada nesta escultura, un fauno a lombos dun mouchiño, realizada en bronce sobre pedestal de pedra. No chan, pequenas placas de bronce lembran a coñecidos personaxes, protagonistas das bandas desñadas que se compraban nos quioscos e se lían e intercambiaban entre amigos neste lugar.\nProbablemente sexa unha das esculturas máis fotografadas da cidade. Esta obra de Ramón Conde (1999) converteuse en punto de encontro nunha das rúas con maior tránsito de persoas, nunha esquina, ademais, de gran valor arquitectónico. Homenaxea un oficio tradicional e unha estampa clásica do Ourense de outrora: as mulleres que cada mañá, a primeira hora, acudían á cidade vender o leite producido nas aldeas veciñas.\nTamén obra de Ramón Conde, disputa coa Leiteira a honra de ser un dos puntos máis fotografados da cidade. Este curioso grupo escultórico lembra a figura dun pioneiro, Estanislao Reverter, promotor do Rallye de Ourense, unha competición que empeza en 1967 e hoxe continúa a celebrarse. Aquí aparece xunto ao seu inseparable colaborador Antonio Coleman sentados sobre o mítico Alpinche, un Renault Alpine con motor Porsche, idea do propio Reverter, co que ambos competiron en numerosas ocasións.\nEn 2001 o escultor Xosé Cid realiza esta peza, recordo dun dos oficios tradicionais que máis se asocia á cidade. Aquí a homenaxe é dobre. Por unha banda, á castaña, alimento imprescindible na dieta tradicional da Galicia rural e de interior, e á que Ourense lle dedica unha das principais datas do seu ciclo festivo, o Magosto. Por outro, ao traballo das mulleres: castañeiras, leiteiras ou rianxeiras (vendedoras do mercado)… tantas veces invisibilizado.\nHoxe en día aínda é posible atopar postos de castañas nas rúas, cuxo delicioso aroma impregna os días de outono.\nEsta curiosa peza de César Lombera (ano 2002) representa un entrañable personaxe de boina negra lendo un xornal: é O Carrabouxo, protagonista da viñeta humorística que desde 1992 publica a diario o debuxante Xosé Lois González na prensa local. A súa particular visión da actualidade converteuno nun referente do humor gráfico na cidade.\nA figura desta muller pioneira, defensora incansable dos dereitos humanos, garda vinculación con Ourense, cidade que visitou en numerosas ocasións. Non sorprende pois que a escultura que hoxe a homenaxea, obra de Aniceto Marinas sobre pedestal de Parada Justel, fose das primeiras en instalarse en España tras a súa morte. A obra inaugúrase en 1898 nos xardíns da Alameda, para despois ser trasladada, non sen gran polémica, ao seu emprazamento actual, fronte aos antigos xulgados, lembrando o seu importante papel nos temas penais. Co traslado desaparece o pedestal orixinal.\nPouco despois de inaugurarse a Ponte do Milenio, Xosé Lois Carrera realiza esta figura en granito que, cos seus 7 metros de altura e 3 máis de 30 toneladas de peso, recibe a todos os que se achegan á cidade. Este impoñente torso masculino representa o río Miño e a unión das súas beiras, e o seu título homenaxea a morte de Roy, o replicante de Blade Runner.


Comedor | CEIP San Marcos\nO comedor como un servizo máis do Colexio informará todos os meses do seu menú que\nProcuramos ofrecer unha dieta sana e equilibrada ademáis de atender a aquelasdía a día se sirve ao alumnado.\ndietas necesarias en función de intolerencias ou alerxias alimentarias.\nAsimesmo a publicidade do menú debe servir para que, nas casas, complementen\nnas outras comidas a dieta diaria.\nO menú dun determinado dia pode verse alterado por circunstancias alleas ao comedor\nA Consellería de Educación e FP acaba de publicar unha orde na que se contempla a compensación económica ás familias becadas de comedor que nestes días. debido á situación que estamos a vivir, non poden facer uso do mesmo.\nEsto inclúe tanto ás familias de GRATUIDADE TOTAL como ás que abonan UN EURO polo servizo.\nAnte a imposibilidade de facervos chegar os impresos de pago de comedor aconsellámosvos que fagades o pago telemático, a través de Abalar, para o que estades todos habilitados.\nSe por calquera cuestión non podedes facelo así mandade un correo ao centro e mandarémosvos á volta de correo un PDF para que poidades acudir ao voso banco habitual.


Mercedes Rebolo Nieto\n"Mercedes naceu en Vilagarcía de Arousa e aos 10 anos embarcou en Vigo rumbo a Bos Aires coa súa nai e dúas irmás. Alí residía desde había uns meses seu pai e as súas dúas irmás maiores. O seu pai traballaba nunha empresa téxtil e a súa situación económica non era mala.\nAo chegar escolarizárona nunha clase dous cursos menos da súa idade, para que aprendese a historia e os costumes do país. Ela sentíase incómoda e moi pouco integrada pola diferenza de idade. Ao ver o seu malestar, a súa nai buscou unha profesora particular e con esa axuda, en poucos meses, pasárona ao curso correspondente á súa idade.\nNeses anos Arxentina estaba gobernada por Perón e a súa muller, Evita Perón. Os alumnos ían todos vestidos igual, cun gardapó branco que o goberno lles facilitaba de balde aos nenos familias das familias máis necesitadas. Ademais, ao chegaren pola mañá ao colexio, dábanlles a todos un almorzo.\nAos 14 anos empezou a traballar cunha xornada de 6 horas e, como era menor, na mesma empresa asistía ás clases ata completar os estudos básicos. Nesa época acudía con regularidade ás actividades dos numerosos centros galegos de Bos Aires e foi nun baile de Entroido onde coñeceu ao que posteriormente sería o seu marido e pai dos seus tres fillos. El traballaba como taxista e ela nunha empresa de televisores.\nEn 1973, e xa cun neno pequeno, deciden regresar a España e instálanse en Redondela onde o seu marido traballa como guindastrista na construción da ponte de Rande. Nese tempo naceu o seu segundo fillo. Oito anos máis tarde volveron de novo a Bos Aires e montaron alí unha zapatería.\nEn 2002 a situación económica do país empeorou e o negocio non lles ía ben. Foi entón cando, animados polo seu fillo maior, decidiron vir para Tenerife. O seu fillo xa residía na illa coa súa esposa e un fillo pequeno. En Canarias viviron tres anos, ela traballaba como prateira nun hotel e o seu marido, como taxista.\nEn 2005 o seu marido quedou sen traballo e trasladáronse a Ferrol, onde vive o seu fillo mediano. Aquí segue a vivir a día de hoxe, xa xubilada.\nMercedes garda un bo recordo das boas persoas que coñeceu en todos os lugares onde viviu e, por iso, sempre se sentiu integrada".\nNo colexio no ano 1953\nNa festa de entroido con 12 anos


A Primeira Fotografía da Historia - Xosé Rivera Estudio de Vídeo y FotografíaXosé Rivera Estudio de Vídeo y Fotografía\n1 junio, 1826 por Xosé\nA Primeira Fotografía da Historia\nA importancia da fotografía na historia recente estriba en que nos achegou a outras realidades, outras perspectivas, dotounos de maior obxectividade e informounos de situacións que sen ela descoñeceríamos co cal nos dou unha maior sensibilidade; e ainda que en ocasións foi utilizada para contarnos mentiras convertiuse nunha ferramenta fundamental do periodismo, da arte, da narrativa, da documentación e da vida diaria.\nHai fotografías que cambiaron a historia, ou que foron utilizadas para cambiala, e a continuación vou a postear as fotografías máis icónicas da historia:\nNiepce Primera Fotografía 1826\nEsta é a primeira fotografía da historia, realizada por Joseph Nicéphore Niépce en 1826 mediante o método que chamou Heliografía na que capturou a vista dende a sua ventá. Niepce comenzou a facer experimentos con barnices sensibles á luz, con cloruro de prata etc. pero as imaxes desvanecianse en seguida, ata que probou con betún de xudea e en 1822 comezou a conseguir imaxes duradeiras, desafortunadamente estos primeiros negativos destruíronse ao intentar positivalos. Finalmente en 1826 logrou esta imaxe do tellado do veciño, a que é considerada a Primeira Fotografía da Historia e todo isto fixoo só por ser un mal debuxante o que o levou a buscar un método que lle permitise reflexar a realidade dun xeito fiel. Outra vez as nosas debilidades fannos fortes ;)\nCategoría: Historias Fotográficas Etiquetas: Niepce 0 Comentarios


España/ A Moción de Censura de Vox fracasa ao non obter o apoio de ningún partido político. | Noticias | E-distrito\nSó os 52 deputados de Vox votan a favor e os outros 298 opóñense a Abascal. Casado anuncia a ruptura do PP con Vox: "Hasta aquí hemos llegado".\n23 outubro 20120\nA quinta moción de censura da democracia rematou cun resultado sen sorpresas. Só os 52 deputados de Vox apoiaron a candidatura do seu líder, Santiago Abascal, á Presidencia do Goberno, e todo o resto do Congreso, os 298 deputados restantes, votaron en contra. Unha humillante maioría que reflicte tanto a soidade parlamentaria na que queda Vox como a ausencia dunha maioría alternativa á que sustenta ao Executivo, que se esforzou durante os dous días de debate en presentar precisamente esa realidade: que calquera alternativa pasa por unha ultradereita á que mesmo o PP repudiou este xoves.\nTrátase da peor derrota parlamentaria para un candidato nas cinco mocións de censura que se presentaron en democracia, das que só foi exitosa a de Pedro Sánchez en 2018. Vox non logrou sumar un só apoio e nin tan sequera unha abstención á candidatura de Abascal desde que anunciou a moción de censura en xullo, e mesmo PP, Cs, Foro ou UPN, habitualmente moi duros coa xestión de Sánchez, preferiron votar Non. Así, tras dous días de debate, Pedro Sánchez seguirá na Moncloa, aínda que iso era case o de menos, porque se daba por descontado. A moción de Vox tiña outro destinatario: o líder do PP, Pablo Casado, ao que Abascal pretendía disputar o liderado do bloque do dereita pero que, segundo confesou el mesmo, terminou deixando ao candidato "perplexo". Non só é que Casado, tras varios días de dúbidas, se opuxese a dar nin sequera unha abstención á moción de Abascal. É que o seu discurso foi inusualmente duro con Vox e marcou claramente distancias tras meses de achegamentos.\nNin sequera a exvoceira popular Cayetana Álvarez de Toledo, partidaria da abstención, rompeu a disciplina de voto do PP. E iso revela o illamento parlamentario no que, neste momento, está sumido Vox tras a viraxe de Casado, que se converteu no auténtico protagonista do segundo día da moción de censura cunha intervención na que espetou a Abascal que nin o PP "é" como Vox, nin "quere" selo.\nO Goberno celebrou o golpe de temón do PP, pero móstrase cauto á espera de ver en que se traduce á hora da verdade. Sánchez, na súa última intervención, ofreceu ao PP retirar a súa polémica reforma do Consello Xeral do Poder Xudicial ( CGPJ) se acepta negociar a súa renovación. Pero o vicepresidente segundo, Pablo Iglesias, mostrou pouca confianza en que o PP se afaste de forma definitiva de Vox, do que "depende para gobernar" en Madrid, Murcia ou Andalucía. Con todo, fontes do Executivo consideran que a moción e a estrepitosa derrota de Abascal reforzan a Sánchez e a posibilidade de aprobar uns Presupostos.\nDerivado de 20Minutos


Unha nova imaxe de marca potenciará os sectores produtivos de Melide\n26/06/2020. O Concello de Melide vén de presentar unha nova imaxe de marca baixo a cal se desenrolarán varias campañas destinadas a potenciar os sectores produtivos da nosa vila melidense despois da crise do Covid-19\nMelide 26 de xuño de 2020. – O Concello de Melide a través da Concellaría de Promoción Económica presentou na mañá de hoxe unha nova imaxe de marca baixo a cal se pretende potenciar a actividade dos sectores produtivos da nosavila.\nTal e como indica Xosé Igrexas, concelleiro de Promoción Económica “baixo o eslogan “Merca en Melide, Cerne de Galicia”, levaranse a cabo durante os vindeiros meses campañas de promoción, abarcando ao comercio, hostalería, ou calquera outro establecemento que presente actividade na noso Concello”.\nA nova imaxe de marca é unas das iniciativas encamiñadas a apoiar o sector produtivo local, para intentar paliar as consecuencias da crise económica derivada da Covid-19. Así, o Concello amosa un comercio seguro fronte a Covid-19, de proximidade e de confianza, onde a mellor opción é investir na propia vila para crear emprego e xerar futuro.\nO logo co eslogan “Merca en Melide, Cerne de Galicia”, realizado en varias cores vistosas que simbolizan no só o cruce de Camiños de Santiago senón tamén o de estradas que fan que Melide sexa o corazón de Galicia.


Os ovos son un dos alimentos que máis casos de salmonelose producen en España. EP\nO incremento das temperaturas favorece a proliferación de microorganismos nos alimentos\nAs intoxicacións alimentarias en nenos "multiplícanse" durante o verán debido a que se come máis fóra do fogar e o incremento das temperaturas favorece a proliferación de microorganismos nos alimentos, segundo advirte a Sociedade Valenciana de Pediatría (SVP).\nAs intoxicacións alimentarias prodúcense pola inxesta de alimentos contaminados por bacterias ou as súas toxinas, virus ou parasitos, cuxos efectos daniños no organismo poden ser importantes. "Hai que ter especial coidado coas comidas estivais ao aire libre, xa que non sabemos en que estado poden atoparse os alimentos, pois ao sacalas de casa rómpese a cadea de frío e existe máis risco de intoxicación alimentaria", recorda o presidente da SVP, Luís Carlos Blesa.\nREFRIXERACIÓN. Nesta época é frecuente que moitas familias realicen máis comidas na praia, o campo ou a piscina. "É habitual pasar o día fóra de casa e levar a comida, pero hai que ter en conta que as altas temperaturas fan complicado manter refrixerados os alimentos de forma adecuada, o que incrementa os riscos de toxicidade", recorda.\nEntre as intoxicacións e infeccións máis frecuentes no verán destacan as gastroenterites, producidas por bacterias ou as súas toxinas. Segundo a Sociedade Española de Endrocrinoloxía e Nutrición, calcúlase que estas intoxicacións afectan cada ano en Europa a uns 40.000 casos e causan 3.300 hospitalizacións e, en casos puntuais, incluso a morte.\nNo caso da salmonelose, unha das máis coñecidas, "prodúcese por diversas especies de bacterias do xénero "Salmonella", vinculadas coa temperatura excesiva na conservación de alimentos procedentes de aves, carnes, e incluso froitas e verduras, ou á falta de lavado destas últimas". "No entanto, son os ovos e as receitas de comidas que se realizan con eles, unha das causas que máis casos de salmonelose producen en España", subliña o doutor.\nHIDRATACIÓN. "Este tipo de problemas de saúde poden derivar en episodios de diarrea, febre, dor abdominal e de cabeza, vómitos, náuseas, debilidade e malestar xeral, que poden chegar a danar a saúde dos nenos. Por iso, se os síntomas perduran e non remiten con medidas habituais -hidratación adecuada, especialmente con soros de rehidratación oral, consellos dietéticos sinxelos, repouso e antitérmicos, segundo os casos- acúdase ao pediatra, de forma programada ou urxente, segundo a intensidade de cada caso en concreto", advirte sobre a gravidade deste tipo de cadros.\nNo entanto, insiste en que esta situación tamén pode xerarse no fogar se a familia non mantén unha refrixeración adecuada das comidas ou se non se lavan de xeito correcto os alimentos antes de cociñalos ou inxerilos. Segundo un informe da Organización de Consumidores, máis do 50% destas intoxicacións ten a súa orixe en alimentos preparados en casa.\nSanidade inclúe a pílula antiVIH no financiamento púbica


Investigación de oficio da Valedora do Pobo: igualdade de trato e de oportunidades das mulleres investigadoras no ámbito da investigación científica. - Valedor do PoboValedor do Pobo\n07 Febreiro, 2020 actualidade, Muller, Queixa de oficio\nMUJERES E CIENCIA\nO 11 de febreiro celébrase o Día Internacional da Muller e a Nena na Ciencia.\nUnha das principais liñas estratéxicas definidas pola Valedora do Pobo na súa etapa á fronte da institución é a efectividade do dereito fundamental á igualdade de trato e oportunidades entre mulleres e homes. O feminismo, como ideoloxía que promove a igualdade de mulleres e homes, e a erradicación dos estereotipos que coartan a súa liberdade, ten que ser aceno de identidade da institución, o feminismo sen cualificativos. O feminismo necesita de mulleres feministas fortes e de homes feministas fortes.\nPor este motivo, é urxente analizar a situación do persoal investigador e, en particular, a repercusión que a maternidade ten na carreira investigadora das mulleres científicas. Segundo informacións recibidas, as investigadoras non poden competir en condicións de igualdade en convocatorias ou avaliacións de proxectos científicos pola falta de inclusión do factor de corrección derivado das baixas de maternidade. Por outra banda, na configuración da carreira científica, a constante presión para participar en grupos de investigación que poidan obter financiamento para proxectos competitivos penaliza ás mulleres científicas cando non se adoptan as medidas necesarias para unha efectiva corresponsabilidade parental e para unha conciliación real.\nA igualdade de trato e a igualdade de oportunidades das mulleres en relación co embarazo, o permiso por maternidade ou a crianza dos fillos deben plasmarse na carreira científica. A evidencia desta brecha de xénero nas actividades relacionadas coa ciencia, a tecnoloxía, a enxeñería e as matemáticas fan que unha porcentaxe moi baixa de nenas inclínense por desenvolver a súa formación en ámbitos científicos ou tecnolóxicos.\nPolo exposto a Valedoría decidiu iniciar unha nova actuación de investigación para coñecer os datos en relación á igualdade de trato e a igualdade de oportunidades no ámbito da investigación científica. En concreto, trátase de definir e avanzar nas actuacións para a efectividade do dereito á igualdade das mulleres investigadoras na carreira científica no seo das universidades e centros de investigación en Galicia.


Tempo. Demasiado quente para traballar? Pode exercer un dereito de retirada. Aquí tes como - o máis | Sublimis\nTempo. Demasiado quente para traballar? Pode exercer un dereito de retirada. Aquí tes como – o máis\nmoi quente para traballar? Ten dereito de retirada … suxeito a condicións. (J.-P. Muller / AFP)\nEste artigo foi publicado inicialmente en 3 Xullo de 2015.\nEn 2015, Jean-Jacques Candelier, Northern Communist MP, presentou unha proposta para unha lei “Autorizar a retirada de empregados en caso de temperaturas superiores a 35 ° C.\nEsta factura é totalmente inútil na medida en que o código de traballo xa prevé certos dispositivos. Non hai un baleiro lexislativo, a lei aprehende este problema na súa totalidade.\nNon hai necesidade de necesidade, teño problemas para comprender as ambicións deste membro.\nA retirada correcta no código de traballo\nArtigo L 4131 – 1 do código do traballo ten unha definición inequívoca do dereito de retirada:\n“O traballador advirte inmediatamente ao empresario de Calquera situación de traballo que ten unha razón razoable para pensar que ten un perigo serio e inminente para a súa vida ou a súa saúde, así como calquera defecto que atopa nos sistemas de protección.\npode retirarse de tal situación. “\nEsta escritura xeral non fornece unha lista de patróns. O empregado é libre de facer a súa propia estimación. Se pensa que a súa situación de traballo presenta “un perigo serio e inminente para a súa vida ou a súa saúde”, pode exercer o seu dereito de retirada.\nA lista de forma limitada dos motivos sería en ningún caso xulgado. Polo tanto, non é necesario especificar que este dereito de retirada pode ser exercido en caso de onda de calor porque xa é o caso.\nMáis aló de 33 ° C, o perigo está probado por certo, o señor Candelier afirma que este dereito debe ser exercido cando as temperaturas superen os 35 ° C. Por que este límite?\na priori, depende da lexislación a medida que temos en Francia as nosas propias recomendacións do Instituto Nacional de Investigación e Seguridade (INRS ) E o fondo de seguro de saúde. Máis aló de 30 ° C por actividade sedentaria e 28 ° C por un traballo que require actividade física, a calor pode ser un risco para os empregados.\nSe as temperaturas superan os 33 ° C, o perigo está probado e recoméndase que se recomenda O empresario evacuó aos seus empregados da área de traballo.\nNon son leis, senón recomendacións que a miúdo se tiveron en conta polos prud’homales.\nO empresario é responsable da seguridade dos seus empregados\nna instrución interdepartamental do 12 de maio de 2015 relacionada co plan térmico, estas recomendacións foron mencionadas de novo e aclarou que o empresario foi responsable de poñer os seus salarios con seguridade.\nDebe tomar medidas adecuadas como a subministración de auga, aireación, un sistema de aire acondicionado e, especialmente, para garantir unha temperatura ambiente dentro da propiedade por baixo de 33 ° C.\nOs empresarios a miúdo despedidos\nun existente dun empregado Un dereito de retirada pode ter sancións como unha acusación de post-abandonamento ou falta de remuneración.\nou artigo L 4131 – 3 di:\n“Non hai sanción, ningunha restricción salarial non pode ser tomada contra un traballador ou grupo de traballadores que retiran dunha situación de traballo que tiñan un motivo razoable para pensar que presentaba un perigo serio e inminente para a vida ou a saúde de cada un deles.”\nSe o patrón considérase razoable, que o dereito de retirada é lexítimo, o empresario pode ser condenado a pagar salarios perdidos, danos ou para cancelar un despedimento sen causa.\nPrevious Post - Previous post: Gramática dos casos (Galego)\nNext Post - Next post: CRISSTIC CRISS POP CAR e CACHUEST


A cultura muxiá resoa como a Pedra de Abalar - Muxía - Que pasa na costa\nMuxía Cultura miro villar libros fundacion lopez abente lopez abente\nEste pasado sábado 22 de outubro de 2011 a Fundación Gonzalo López Abente presentou unha das súas primeiras publicacións. E o fixo como non, en Muxía, co libro inédito "Bretemada", do poeta muxián que da nome á Fundación.\nNo acto participaron o Alcalde de Muxía e Presidente da Fundación, Félix Porto, o Presidente da Real Academia Galega X. L. Méndez Ferrín, o autor da edición Miro Villar e Henrique Alvarellos e Olivia Rodríguez, editor e directora da colección Rescate, respectivamente, de Alvarellos Editora.\nDá gusto ver como estes actos de índole cultural son ben recibidos na vila da Barca. Dá conta da incidencia da Fundación na veciñanza, algo fundamental para o bo resultado dos seus traballos.\nAsí, veciños e personalidades do eido cutural da Costa da Morte arrexuntáronse ao carón deste poemario que dá un repaso pola metonimia do país. O Presidente da Real Academia, o mitico Mendez Ferrín, destacou o labor da Fundación e especialmente a recuperación de este inédito de López Abente, un libro que abre novos camiños de investigación na historia da literatura galega e na obra de López Abente facendo que no mundo cultural e literario “Muxía resoe con forza como a Pedra de Abalar”.\nEditorial Alvarellos: Colección Rescate: Bretemada.\nElección Histórica da Costa da Morte: Gonzalo López Abente.\nCabaneses que espallan cultura.\nFernando Moreiras emulou a Plácido Castro e levou o Premio de Tradución.\nRivadulla Corcón leva a lenda da Furna da Buserana a un libro.\nUn curso sen actividades extraescolares


O Pleno da Deputación aprobou por unanimidade esixir a devolución do “céntimo sanitario” – EnComún\nPioneira en Galicia na reclamación deste importe\nO pasado 1 de abril, o Pleno da Deputación de Lugo aprobou por unanimidade a proposta do Goberno provincial para recuperar o recadado ilegalmente co céntimo sanitario.\nRECLAMARÁN QUE SE CUANTIFIQUE O IMPORTE QUE SE TEN QUE DEVOLVER, E QUE SE DEVOLVA “NO MENOR TEMPO POSIBLE”\nAsí, a Deputación instará á Axencia Estatal Tributaria a devolver o céntimo sanitario por ser un “ingreso indebido”, que o Tribunal de Xustiza da Unión Europea declarou ilegal. Ademais, o organismo provincial reclamará á Xunta de Galicia que cuantifique, de acordo coas asociacións de transportistas, cal é o importe do gravame susceptible de ser reembolsado, e esixirá a ó presidente da Xunta que inicie as xestións necesarias para garantir o reintegro do Imposto de Vendas Minoristas de Determinados Hidrocarburos “no menor tempo posible, clarificando as canles necesarias para solicitar o seu reembolso”. Por último, a Deputación pedirá a devolución dos máis de 90.000 euros que achegou a institución ó cobro deste gravame nos últimos anos.\nAPOIO DA INSTITUCIÓN PROVINCIAL ÁS REIVINDICACIÓNS DO TRANSPORTE DE MERCANCÍAS E VIAXEIROS\nCabe destacar que a Deputación de Lugo é a primeira de Galicia en pedir o reembolso do chamado céntimo sanitario. A finais do mes pasado, o mandatario provincial, José Ramón Gómez Besteiro, mantivo un encontro coa presidenta da patronal luguesa de transporte de mercancías, Carmen Castelao, e o presidente da patronal luguesa de transporte de viaxeiros, Luis Abeledo, para coñecer de primeira man as reivindicacións do sector, e amosarlles o apoio da Deputación ás súas peticións. Según precisou Carmen Castelao, un camión con 150.000 quilómetros ó ano pode recuperar unha media de 6.000 euros anuais pola devolución do “céntimo sanitario”. No caso do transporte de viaxeiros, o presidente da patronal luguesa precisou que o importe medio a devolver a cada un dos 5.000 vehículos que hai en Galicia ascendería a 3.000 euros.•


Vieiros: Galiza Hoxe - Hai canteira de superheroes do triatlón: e veñen fortes coma carballos\nCampionato galego para menores\nHai canteira de superheroes do triatlón: e veñen fortes coma carballos\nOs pequenos da especialidade deron recital deportivo hai poucos días en Portomarín. Quilómetros de ilusión a pé, nado e bici.\nTags: canteira triatlón\nXavier Gómez Noya nunha imaxe de arquivo, coa camisola da selección galega\nCen metros coma peixes furando polo Miño adiante, catro quilómetros apertándolle á bicicleta e un quilómetro máis a pé, lixeiros deica a meta. E todo isto marcando tempos por baixo do cuarto de hora. Os maiores chegan aos doce anos, e compiten aínda na categoría alevín, pero xa apuntan maneiras de campións. A pasada fin de semana tiveron a súa festa deportiva na vila luguesa de Portomarín. Aló competiron tamén, no dobre de distancia, as rapazas e rapaces de categoría infantil (13 e 14 anos), e co triplo de desafío (algo máis coa natación, 500 metros) os da categoría cadete (15 e 16 anos).\nGaliza celebrou así a quinta edición dunha proba inédita a nivel estatal, xa que no conxunto do Estado non se organiza campionato para os máis pequenos. Segundo relata para Vieiros o presidente da Federación Galega de Triatlón, Francisco Villanueva, a cita é a cada edición máis exitosa e reúne maior número de participantes. De xeito especial, destaca a presenza de rapazas, xa que actualmente os campionatos xuntan case un número similar de cativas e cativos, cando apenas hai uns anos as féminas apenas aparecían nesta especialidade deportiva.\nAlicia Paz e Martín Liste foron os vencedores na proba alevín. Laura Blanco e Antonio Serrat gañaron en Infantil. E Camila Alonso e Marcos del Río foron os máis rápidos en categoría cadete. Hai que salientar que, xustamente os cadetes (en alevín e infantil non se disputa o campionato estatal), as mozas e mozos galegos son con diferencia os mellores do Estado, tal e como amosaron nas últimas citas. O sábado pasado, Marcos del Río, do AD Fogar, de Carballo, parou o cronómetro en 34'43'', logo de 500 metros de natación, 12 km de bici e 3 km de carreira a pé, un chisco por diante de Roberto Barral, do Bricosa. Na categoría feminina, Camila Alonso, do Triatlón Ferrol, bateu as rivais cun tempo de 38'02, moi por diante da segunda clasificada, Maria Verdia, do AD Fogar, que pechou en 40'18.\nAs figuras arrastran, e a escola faille sitio ao triatlón\nVarios factores explican que a especialidade do triatlón prendese forte entre os novos. Con Francisco Villanueva repasamos varios deles. En primeiro lugar a aparición de figuras de relevo internacional. O ordense Iván Raña en primeiro lugar e o ferrolán Xavier Gómez Noya a continuación, son ídolos imprescindíbeis para entender a atención mediática e social que foi gañando o triatlón. Admiten desde a federación que, malia o importante número de triunfos, a atención, comparativamente, é aínda pequena, pero destacan o incremento de minutos e liñas conseguido na prensa en datas recentes.\nCando hai anos ía polas escolas a dar algunha charla sobre o triatlón, Villanueva comezaba preguntando quen coñecía do triatlón. Se cadra apenas unha ou dúas mans se erguían nas aulas, recorda. En contraposición, hoxe a cousa virou ben distinta, xa que "o 90% sabe de que se trata o triatlón". Máis aínda, alén de Raña e Gómez Noya, os nomes máis comúns, en moitas escolas coñecen tamén dos triunfos e a categoría de nomes como Saleta Castro e Aida Valiño. A galería de heroes deportivos dos escolares aumenta e, desde a federación, agradecen tamén o compromiso conseguido da administración durante a anterior lexislatura.\n"A organización de probas escolares foi decisiva", explica Francisco Villanueva. Lembra o dirixente do triatlón galego que durante todo o curso realízanse competicións para as escolas que convidan máis aló dos rapaces que xa se moven arredor dos clubes. A maioría son probas de duatlón (só bici e carreira a pé), e acercan a moitas rapazas e rapaces a este deporte. Na actualidade, a Federación Galega de Triatlón non conta aínda co compromiso do actual goberno para o mantemento do apoio á especialidade.\nTraballo incansábel dos clubes e apoio dos pais\nUn terceiro eixo é o compromiso dos clubes deportivos, na actualidade un total de 22 a nivel galegos, malia que só 9 traballan con regularidade coa canteira. Seis deles acudían a pasada fin de semana a Portomarín. Na cima da clasificación por equipos atopamos ao poderoso Cidade de Lugo Fluvial e no segundo posto por escadras vemos aos composteláns do Bricosa Arcade Inforhouse. Na terceira praza quedou o AD Fogar, de Carballo. Participaron ademais o Triatlón Ferrol, o Olímpico de Vedra e o Triatlón Mar de Vigo. Malia a escaseza dos recursos, a ilusión e a fame deportiva dos rapaces unida ao compromiso de nais e pais, valoran desde a federación, outórgalle azos adicionais ao triatlón en Galiza.\nA aparición de figuras como Noia, Raña, Aída Valiño ou Saleta Castro (na imaxe) estimula a aposta dos pequenos por este deporte


Javier Pastor gaña o X premio "Pura e Dora Vázquez de Ilustración" - Deputación Provincial de Ourense\nJavier Pastor gaña o X premio "Pura e Dora Vázquez de Ilustración"\nO xurado elixiu por unanimidade a obra do ilustrador barcelonés, que destaca pola súa forza visual e un uso moi expresivo do collage e do cromatismo.\nA esta edición presentáronse 60 obras, récord de participación do certame, procedentes de Galicia, Andalucía, Cataluña, Madrid, Navarra, Valencia, Baleares, País Vasco, Portugal, Arxentina e Italia.\nO ilustrador Javier Pastor Díaz (Barcelona, 1974) foi o gañador da X edición do premio "Pura e Dora Vázquez de Ilustración Infantil e Xuvenil", que convoca a Deputación de Ourense, dotado con 1.500 euros.\nO xurado, reunido hoxe no Centro Cultural "Marcos Valcárcel", destacou da obra premiada "a súa forza visual" e o "uso moi expresivo do collage dixital". Asemade, valora sinaladamente que se trata dunha "composición con gran dinamismo", axeitada para o segmento de idade ao que vai dirixida a narración, e tamén subliña a "modernidade e o cromatismo da ilustración", a cal, "reforza e potencia o texto, conformando un conxunto agarimoso, moi axeitado para o público infantil".\nO xurado -que adoptou por unanimidade a súa decisión-, estivo presidido polo deputado de Cultura da Deputación de Ourense, Avelino García Ferradal, e integrado polos vogais: Eva Torres, directora do Museo Municipal de Ourense; Carlos Costoya, pintor; os ilustradores David Rubín e Xoán G. Baltar, e pola gañadora na modalidade de narración, Ángela Fernández Rey. Como secretario actuou o responsable de Comunicación da Deputación de Ourense, Fernando R. Méndez.\nJavier Pastor Díaz naceu en Barcelona aínda que ten raíces galegas. É licenciado en Historia do Arte pola Universidade de Barcelona e profesionalmente traballa como ilustrador, profesión á que leva dedicado máis de dez anos.\nO certame "Pura e Dora Vázquez" acadou este ano un récord de participación de todas as edicións celebradas ata o momento, con 60 obras rexistradas, procedentes de Galicia, Andalucía, Cataluña, Madrid, País Vasco, Navarra, Valencia, Baleares, Portugal, Arxentina e Italia


Vendo a miña casa: o contrato de arras | Consumer\nVendo a miña casa: o contrato de arras\nEste sinal de compravenda dunha vivenda non é obrigatoria pero si necesaria e importante para dar seguridade xurídica á operación\nData de publicación: Luns, 13deNovembrode2017\nNo proceso de venda dun piso é fácil que nalgún momento un potencial comprador, moi interesado, propoña asinar o contrato de arras. E o mesmo ocorre cando se quere comprar unha vivenda de segunda man. Pero, que é o contrato de arras? Como se rubrica e que consecuencias ten? Este contrato é un pacto de reserva co que se entrega unha cantidade de diñeiro concertada entre comprador e vendedor en concepto de sinal. É unha garantía, pero tamén ten algúns perigos, xa que se pode chegar a perder o diñeiro. A continuación, explícase de maneira útil e sinxela todo o que hai que saber achega do contrato de arras.\nAgora é bo momento para vender unha casa e, de feito, produciuse un repunte xeneralizado da compravenda de vivendas, como constatan os datos do Consello Xeral do Notariado. Así, no segundo trimestre deste ano, as vendas creceron en todas as comunidades autónomas, salvo en País Vasco, e chegáronse a superar as 142.000 transaccións.\nNeste escenario, se se desexa pór á venda un inmoble, é fácil atopar comprador, pero hai aspectos menos sinxelos, pois neste proceso aparecen numerosos trámites que hai que facer e contratos e cláusulas cos que haberá que familiarizarse. E o mesmo ocorre cando se quere adquirir unha casa de segunda man. Entre outros, está un concepto quizais descoñecido: o contrato de arras. Que é, quen e como o asinan e que hai que ter en conta?\nQue é un contrato de arras e que debe incluír?\nÉ moi habitual denominar a unha compravenda inmobiliaria contrato de arras. En realidade, non é un contrato autónomo, senón “unha cláusula que se plasma na maioría das compravendas e coa que se busca garantir un cumprimento”, explica Rafael González Tausz, experto de Inmoabogados . Consiste nun pacto de reserva do inmoble polo cal se entrega unha cantidade de diñeiro que se debe concertar entre comprador e vendedor como sinal.\nCanto custa vender unha casa?\nE que debe conter este contrato de arras ou cláusula de arras? O máis habitual e idóneo é que inclúa toda a información que despois irá no contrato definitivo de compravenda. É dicir, debe aparecer a identificación do vendedor e o comprador, así como a da vivenda e os seus posibles anexos. Debe incorporar tamén o prezo da mesma e de que forma procederase a pagala, se se pactou como se abonarán os gastos, en que data formalizarase a escritura, etc. Debe ser o máis detallada posible para evitar futuros problemas.\nÉ obrigatorio asinar contrato de arras?\nSe se quere comprar unha casa ou vender un inmoble, débese ter claro que non é obrigatorio formalizar un contrato de arras, xa que o contrato pode existir mesmo de forma verbal. No entanto, si que resulta moi conveniente asinalo para dar seguridade xurídica a un negocio de importe elevado, como é a venda dunha vivenda e, aínda que legalmente non é necesario, “entendemos que na práctica si o é”, sinala o experto.\nOnde debe asinarse un contrato de arras?\nUn contrato de arras sempre debería facerse tras un previo asesoramento legal cun avogado. É un paso delicado, ao que non sempre se lle presta a debida atención “e que en demasiadas ocasións realízase sen asesoramento algún”, expón González Tausz. É habitual que este contrato se formalice nas axencias inmobiliarias, pero, en opinión do avogado, “ás veces estas subordinan os intereses das partes ao mero feito de obter a firma para poder cobrar a súa comisión”.\nHai que pagar algo por facer un contrato de arras? Non se pode falar de custos fixos, xa que pode facerse como documento privado. Pero, en caso de contratar a un avogado, os custos de elaborar o documento serían os que supuxese o asesoramento xurídico.\nContrato de arras: teño que devolver o diñeiro do sinal se decido non vender?\nSe o dono do piso bótase para atrás na venda e asinouse un contrato de arras, que ocorre? E ao revés: que pasa se é o potencial comprador quen decide non quedar coa vivenda? A resposta depende do tipo de contrato de arras asinado.\nPor unha banda están as arras penitenciales, que permiten desvincularse do acordo a cambio de perder diñeiro. Se o vendedor desiste, como penalización (segundo o artigo 1454 do Código Civil) deberá devolver por duplicado a cantidade que percibiu como arras ou sinal. Con todo, se é o comprador quen dá marcha atrás no proceso, leste perderá a totalidade do diñeiro dado como sinal.\nEn cambio, hai outras arras que son tan só confirmatorias ou como pagos a conta. Estas últimas non permiten desvincularse do acordo “e o prexudicado podería xudicialmente obrigar a comprar ou vender ao incumplidor”, advirte González Tausz.\ncompra contrato mercado inmobiliario-gl venda\nEstrágase o lavalouzas, paga o propietario ou o inquilino?


CIG-Industria lanza unha campaña contra o Convenio Estatal do Metal asinado por CCOO, UGT e CONFEMETAL - CIG: Confederación Intersindical Galega\n21 Setembro 2021 16:18\nCIG-Industria lanza unha campaña contra o Convenio Estatal do Metal asinado por CCOO, UGT e CONFEMETAL\nAnuncia a súa intención de “impugnalo” e denuncia que traslada ao sector os recortes de dereitos contemplados nas reformas laborais do PSOE e do PP\nconvenio estatal do metal\nCompostela - 21 Abr 2016\nO pasado 29 de marzo CCOO, UGT e CONFEMETAL asinaron un Convenio Estatal para o sector do Metal que aplica as reformas laborais de 2011 do PSOE, que abría a posibilidade de deixar sen efecto a negociación colectiva provincial, e a de 2012 do PP, que dá prioridade aos convenios de empresa sobre os sectoriais, posibilitando condicións inferiores ás do sector. Reformas que foron contestadas no seu día e que a CIG-Industria denuncia que “agora utilizan para abaratar salarios ou introducir máis flexibilidade nas condicións laborais”.\nDiante disto, Xoán Xosé Bouzas, secretario nacional de CIG-Industria, e Manuel Simón, secretario de Negociación Colectiva da federación, compareceron este xoves en rolda de prensa para explicar as consecuencias deste convenio, anunciar a súa impugnación para intentar botalo abaixo e informar da campaña que a federación vén de pór en marcha para “desenmascarar o que significa”.\nPara iso, Manuel Simón explicou que no mes de outubro a CIG recibiu unha convocatoria de CONFEMETAL para unha xuntanza na que a patronal comunicou a súa intención de negociar un convenio estatal do sector do Metal “aproveitando as reformas laborais, porque meses despois ía haber un cambio de goberno e se cadra derrogaban esa lexislación”.\nNesa xuntanza a CIG transmitiu a súa posición en contra desa lexislación laboral, moi prexudicial para as e os traballadores, a súa oposición a negociar a toda presa e a súa disconformidade a ir a un convenio estatal do sector. “Fronte a isto propuxemos esperar polo posible cambio de goberno xa que todos os partidos políticos a excepción do PP dicían que ían reformar esas leis”.\nNo mes de marzo a CIG foi convocada a unha xuntanza en Madrid onde se lle fixo entrega do texto dun convenio que tiñan xa redactado e acordado para a súa sinatura CCOO, UGT e a patronal e ao que se opuxo a CIG.\nPara a CIG-Industria a sinatura deste convenio estatal é un paso máis da patronal e as centrais sindicais españolas para eliminar os convenios provinciais porque, segundo explicou Manuel Simón, deixa cada vez menos materias a negociar, que son asumidas por eles desde Madrid e que afectan a modalidades de contratación, períodos de proba, clasificación profesional, número de xornadas de traballo, réxime disciplinario, normativa en prevención de riscos laborais, mobilidade xeográfica, formación e cualificación profesional, entre outras.\nO secretario de Negociación Colectiva de CIG-Industria explicou ademais que se crea unha comisión paritaria que pode vir a calquera convenio e asinalo se as partes non se poñen de acordo nun ano, independentemente da representación sindical que teñan. “Resérvanse para poder negociar en Madrid no momento que eles queiran: salarios, vacacións, permisos e licenzas, ordenación da xornada, mobilidade funcional, promoción e ascensos…”\nMedidas que, denunciou, teñen como obxectivo dinamitar os convenios provinciais e que entende que “nos debilitan aos traballadores/as, deixándonos sen poder de decisión porque pasan a decidir as cúpulas en Madrid”. Unha situación especialmente grave, segundo o secretario de Negociación Colectiva, porque “se nos está coartando a función fundamental, que é o sindicalismo, e o que son as asembleas de traballadores/as, para que sexan eles os que decidan as súas condicións de traballlo”.\nPara ilustrar esta situación explicou que cando foi a sinatura deste convenios “os líderes de CCOO e UGT tiñan a plataforma da empresa, que puxo a patronal enriba da mesa, pero os que foron de Galiza non tiñan nin idea do que se ía asinar”. Tal foi así que segundo Simón “falando cos secretarios nacionais de Negociación Colectiva de CCOO e UUGT de Galiza, non sabían nin ao que ían, nin nada, iso si, aos dez minutos pasan o papeliño a asinar e asinaron como obedientemente se lles manda desde as cúpulas”.\nCampaña contra a convenio\nO secretario nacional de CIG-Industria, Xoán Xosé Bouzas sinalou que a federación pon en marcha unha campaña para explicar o que significa esta negociación de cúpulas, onde todo se amaña entre a gran patronal e os sindicatos estatais creando así o marco ideal para recortar dereitos e salarios. “Até o de agora a negociación máis preto dos centros de traballo levaba consigo que había mobilizacións, había asembleas de traballadores/as e polo tanto a negociación era moito máis viva”.\nUnha vez asinado o convenio a CIG-Industria distribuirá nas asembleas de delegados/as, que xa comezou a convocar, e en asembleas nos centros de traballo, información a todos e cada un dos traballadores e traballadoras. “Queremos facer unha campaña intensiva e agresiva, para que saiban o que significa este convenio e que o utilizan para desmobilizar e afastar a negociación para que así non saiban o que se está acordando”.\nBouzas indicou que a intención da federación é convocar, logo do aproximadamente mes e medio que dedicarán a asembleas e informar, mobilizacións para darlle un toque der atención á patronal galega e para reclamar, máis unha vez un convenio galego do metal -dentro dun Marco Galego de Relacións Laborais- onde se puidera unificar o sector e a normativa laboral. “Sería bo para os traballadores/as e para a propia patronal, porque se evitaría dese xeito que empresas de fóra que teñen convenios máis baixos que no país veñan facer competencia desleal ás empresas galegas”.\nNa rolda de prensa os representantes de CIG-Industria denunciaron ademais que con este convenio se acordou implantar e xestionar a actual Tarxeta Profesional para o todo o sector do metal (TSM) e a formación preventiva de riscos laborais para o sector, con cursos dun mínimo de 20 horas. “Isto quere dicir que todos os traballadores/as teremos que pagarlle a estas organizacións máis de 100€ por curso, como xa ocorre no sector do naval e na construción”, aseguraron.\nAo seu entender, deste xeito preténdese blindar o modelo formativo e garantir que seguen recibindo cartos públicos para financiarse.