Aragunde remítelle ao BNG as actas dos últimos meses | Cambados(tk)\n“O PP cede ante os medios pero non ante a lei”, así anunciaba Víctor Caamaño (BNG) que o Goberno de Cambados acababa de poñer fin a unha espera de meses para enviar a documentación oficial á oposición tras múltiples queixas -a última ao Valedor do Pobo-. Para o Bloque non se trata máis que dunha estratexia para entorpecer o labor da oposición e que non se saiba “o que ocorre no Concello de Cambados”. A pesar de que Caamaño recibiu as actas dos meses de Febreiro, Marzo, Abril e Maio, non se adxuntaron as tres do presente mes, pese a que a lei é clara ao respecto: dez días como máximo.\nA entrega coincide coa publicación dunha nova por parte do Faro de Vigo – Arousa na que se poñen de relevo os tempos de entrega de documentación das diferentes alcaldías do Salnés aos grupos políticos. A conclusión do citado artigo pódese comprobar co titular do mesmo, e é ben clara: “Cambados es el ayuntamiento dónde más se tarda en informar a la oposición”. O Bloque ve claro que a entrega da documentación por parte de Aragunde é máis pola presión mediática que polo nulo respecto amosado á lei, e que pon en dúbida o seu talante democrático e boa fe como alcalde. Caamaño asegurou que a súa formación seguirá a pedir transparencia, e no tema das actas, que se cumpra estritamente coa lei.\n« Tríptico Ruta do Albariño de ciclismo\nSolicitan ao Concello un mellor acceso ás instalacións de fútbol sala »


Leiceaga visita o Centro de Saúde de Cariño para denunciar o desmantelamento progresivo da sanidade por parte da Xunta | PSOE Cariño\n← Balance breve e perspectivas para o novo ano\nCompromiso co 8 de marzo: carta de Pedro Sánchez →\nO voceiro do PSdeG-PSOE no Parlamento de Galicia, Xoaquín Fernández Leiceaga, estivo en Cariño o pasado xoves, 7 de febreiro, acompañado doutros deputados socialistas e de varios alcaldes e concelleiros da comarca, para alertar da perda sistemática dos servizos de Pediatría en Galicia.\nLeiceaga, que visitou o Centro de Saúde de Cariño acompañado dos alcaldes de Cariño e Cerdido e de representantes de Cedeira e Ortigueira, denunciou o “desmantelamento progresivo” da sanidade pública por parte do goberno galego, sinaladamente no servizo de Pediatría. Anunciou que os socialistas galegos levarán unha pregunta oral ó Pleno do Parlamento que se celebra a vindeira semana sobre a “grave situación na que se atopa o servizo de pediatría” nos concellos das comarcas de Ferrol e Ortegal. Leiceaga reivindicou unha “maior atención ás necesidades sanitarias en Atención Primaria, e singularmente no servizo de Pediatría”, tal e como están reclamando os pediatras, os grupos parlamentarios e os representantes da sociedade.\nO responsable socialista reclamou unha “atención sanitaria tendencialmente homoxénea no territorio para tratar a tódolos cidadáns por igual, cos mesmos niveis de cobertura” e cunha sanidade “máis robusta que atenda ás necesidades da xente”. Criticou que o goberno galego leve dez anos retirando e desmantelando servizos ó mesmo tempo que lle pide á sociedade que revitalice a demografía e manteña a presenza no territorio.\nLeiceaga instou a unha mellora substancial na atención sanitaria comezando pola recuperación das condicións de traballo do persoal, con máis estabilidade laboral. Sinalou a situación concreta da Pediatría, onde dixo que “cumpre empezar por acreditar ás unidades docentes para que poida haber máis prazas MIR e polo tanto unha oferta de pediatras que cubran o conxunto do territorio” e paliar así os dez anos de retraso que ten acumulados o goberno galego.\nNo encontro cos alcaldes de Cariño e de Cerdido, José Miguel Alonso Pumar e Benigno Galego, tamén participaron o voceiro de Sanidade do Grupo Parlamentario Socialista, Julio Torrado, e o deputado da zona José Manuel Pérez Seco, así como representantes institucionais dos concellos de Cedeira e Ortigueira, como xa sinalamos.\nO alcalde de Cariño, José Miguel Alonso Pumar, reivindicou a substitución e reposición de baixas dos facultativos de Pediatría no Centro de Saúde de Cariño. Sinalou ademais a urxencia de restituír o servizo en Cerdido, As Somozas, Moeche e San Sadurniño, que veñen de quedar sen especialista de Pediatría mentres o goberno galego quere manter a atención con profesionais non especializados, co que “o servizo non é axeitado”.\nAlertou ademais que as baixas tanto de Cariño como de Ortigueira e Mañón “non son substituídas, co que o servizo queda en suspenso e os pacientes son derivados a Cedeira, onde os seus veciños tamén se ven afectados por un servizo que pasa de responder a un único concello a sumar os pacientes de catro termos municipais”.\nEste domingo, 10 de febreiro, terá lugar en Santiago de Compostela unha Manifestación pola Sanidade Pública Galega, que partirá ás 12 da mañá da Alameda desta cidade. As persoas que desexen asistir poden facer uso do autobús que sairá ás 9:30 da mañá dende a Casa do Concello de Cariño.


Eu Rural retoma as actividades do Itinerario Formativo “Coas Mans na Masa 2020” este mes de Setembro co curso de Cociña Creativa en O Porriño - EU RURAL\nPublicado ás 14:25h en Novas\tpor\teurural\nO curso contará coa presenza do chef galego Iván Méndez, será de balde e estará orientado a persoas cunha actividade laboral ligada ao sector hostaleiro\nA Asociación de Desenvolvemento Galicia Suroeste Eu Rural reactiva as actividades do Itinerario Formativo “Coas Mans na Masa 2020” previstas para o primeiro semestre deste ano e que finalmente contarán con novas datas de celebración no vindeiro mes de setembro.\nA primeira das actividades será o curso “Cociña creativa con produto local”, que xa acadou unha gran aceptación e participación coas edicións celebradas en Nigrán e Tomiño o pasado mes de febreiro. Consiste nunha acción formativa orientada ás persoas que teñen unha actividade profesional ligada ao sector da hostalaría no territorio de actuación de Eurural e polo tanto os horarios estarán adaptados para poder compatibilizar a actividade laboral coa asistencia ás xornadas.\nEn canto ao contido do mesmo, o chef galego Iván Méndez proporá novas formas de empregar os produtos locais para a elaboración de pratos creativos, innovadores e novidosos. Iván Méndez é un experto en cociña creativa, de recoñecida reputación, gran capacidade de comunicación e ampla experiencia na celebración de eventos de cociña, gastronomía e turismo, ademais de ser o “chef de cabeceira” no programa de Eu Rural “Un Chef no Rural”.\nO obxectivo do programa é dotar aos establecementos hostaleiros de recursos que complementen e modernicen a súa oferta gastronómica, incorporando novas fórmulas e aprendendo novos xeitos de levar a innovación á mesa, e ao mesmo tempo pretende seguir traballando na posta en valor do produto local, de proximidade e de tempada.\nEu Rural conta coa colaboración do Concello de O Porriño para poder desenvolver este curso. O Concello facilitará as instalacións para a súa celebración, así coma a divulgación entre os colectivos interesados en asistir. A acción formativa será impartida os días 31 de agosto e 1 e 2 de setembro de 2020 en horario de tarde. As persoas interesadas poden inscribirse a través do formulario habilitado para este curso na páxina web de Eurural. Será de balde e poderán asistir como máximo 15 participantes. O espazo no que se realizará contará coas medidas oportunas de seguridade, e se informará aos participantes das medidas que deben adoptar persoalmente para poder asistir.\nAparte de en O Porriño, o curso será impartido tamén no Concello de Redondela os días 7, 8 e 9 de setembro, luns, martes e mércores.


Ourense lanza unha campaña para reducir a contaminación por cabichas de cigarro\nRedacción | Venres, 23 de Xuño de 2017, 13:48\nARCHIVADO EN | medioambiente colillas cigarros Ourense Concello campaña\nO Concello de Ourense acaba de iniciar a campaña de concienciación 'Á caza da cabicha', co obxectivo de sensibilizar e concienciar os ourensáns fumadores do problema ambiental que ocasiona tirar as cabichas do tabaco ao chan, servíndose ademais dun revolucionario invento: o 'cabichómetro', que servirá para medir o nivel de cabichas por barrios.\nDurante catro venres do mes de xuño e todos os venres do mes de setembro percorrerá os barrios de O Couto, A Ponte, o centro, Lagoas e Posío.\n"Participarán catro grupos de voluntarios co papel de informadores e educadores ambientais, e dúas ou tres persoas dentro de cada grupo caracterizadas, co fin de visibilizar o problema e propoñer solucións encamiñadas é redución das cabichas na cidade", explican desde o Concello nun comunicado.\nAs accións de rúa englobadas nesta campaña estenderanse durante 9 semanas (os días 9, 16, 23 e 30 de xuño, e 1, 8, 15, 22 e 29 de setembro), pola mañá. Na última semana de xuño quedará exposto o cabichómetro na rúa do Paseo. Desde o 1 de xuño o concello comezará a traballar cos establecementos e bares, "para que se somen a campaña e podan acoller o selo distintivo".\nDentro da campaña desenvolveranse tres accións. En primeiro lugar, cada cada grupo de voluntarios realizará a recollida de cabichas que serán gardadas en envases por cada barrio, marcando a cantidade que en cada un deles se están depositando no chan. Ao día seguinte, colocarán na rúa do Paseo uno 'cabichómetro', como o que hai nas illas Cíes, no que se presentarán todas as cabichas recollidas en todos os barrios propostos.\nCo fin de "visibilizar este problema e propoñer solucións encamiñadas á redución das cabichas na cidade", ao mesmo tempo que se recollen as cabichas, voluntarios informarán os cidadáns do "grave problema" de tirar as cabichas sen control ao chan, aos espazos naturais, ou nos parques infantís: "non só afean a nosa cidade, tamén son un dano ambiental xa que son un elemento non biodegradable", indican desde o Concello.\nAdemais, os voluntarios farán unha performance con dúas ou tres persoas "caracterizadas dunha maneira rechamante", representando un futuro sen aire limpo e con cidades cheas de lixo.


Asociacións educativas entre rexións europeas | Consumer\nAsociacións educativas entre rexións europeas\nO programa Comenius Rexio fomenta a cooperación entre organismos educativos rexionais e locais da Unión Europea\nDesde o seu nacemento en 1995, máis de 35.000 escolas e preto de tres millóns de alumnos de toda Europa traballaron conxuntamente no desenvolvemento dun gran número de proxectos educativos a través das denominadas asociacións escolares Comenius. Agora, 14 anos despois, ademais de escolas e centros de aprendizaxe tamén poderán participar nestas asociacións as distintas autoridades locais e rexionais en materia de educación grazas a Comenius Rexio, unha iniciativa que se porá en marcha en 2009.\nDesde o ano 2007, a gran maioría de accións de cooperación e intercambio dentro do ámbito educativo e formativo en Europa realízanse no marco do Programa de Aprendizaxe Permanente (PAP) da Unión Europea. Este programa, que culminará en 2013, encárgase de financiar distintos proxectos e actividades que favorezan o encontro entre os distintos sistemas educativos europeos englobados á súa vez en catro programas diferentes: Erasmus, destinado preferentemente á educación superior, Leonardo dá Vinci, centrado na Formación Profesional, Grundtvig, dirixido á educación de persoas adultas e Comenius, que se centra nas primeiras etapas educativas, desde infantil ata secundaria.\nO obxectivo de Comenius é fomentar o coñecemento e comprensión da diversidade cultural e lingüística en Europa\nEste último programa, Comenius, comezou a súa andaina dentro do chamado programa Socrates hai xa 13 anos; o seu obxectivo principal é fomentar, tanto entre os estudantes como entre os docentes, o coñecemento e comprensión da diversidade cultural e lingüística en Europa, isto é posible a través da subvención de distintas accións que promoven a mobilidade e cooperación entre os centros educativos de infantil, primaria e secundaria dos 27 estados membros da Unión Europea, así como Noruega, Liechtenstein, Islandia e Turquía. Ata agora, Comenius financiaba catro tipos de accións; por unha banda, as destinadas ao persoal docente, que inclúen cursos de formación para o profesorado, por outra, aquelas en as que participan todos os actores dun centro escolar, entre as que se atopan as asociacións escolares entre centros e as visitas preparatorias para desenvolver despois estas asociacións.\nPero ademais do evidente posto destacado que ocupan os centros escolares, docentes e alumnos no sistema educativo, existen outros actores implicados no ámbito formativo, como poden ser as asociacións de pais e nais, os clubs de mozos, bibliotecas ou museos e, por suposto, as autoridades rexionais e locais responsables da política educativa. Para que estes non queden fose, o Programa de Aprendizaxe Permanente aprobou o pasado mes de novembro o establecemento, dentro do programa Comenius, dun novo tipo de asociacións, denominadas Comenius Rexio. Este novo sistema de asociación, que comezará o próximo ano 2009 e contará cunha dotación orzamentaria anual de 16 millóns de euros, busca crear unha rede de cooperación na que participe, ademais da educación escolar, a educación non formal extraescolar.\nComenius Rexio fomentará o intercambio de experiencias e boas prácticas entre rexións e municipios de Europa\nO obxectivo de Comenius Rexio é fomentar o intercambio de experiencias e boas prácticas entre rexións e municipios de Europa, de modo que se poidan ofrecer mellores e máis oportunidades aos estudantes. Así, os participantes na asociación poden elixir aquel tema sobre o que lles resulte máis interesante e beneficioso traballar: como mellorar a xestión dos centros docentes, métodos para evitar o acoso escolar, evitar o abandono escolar… ou calquera outra temática na que os implicados saiban que poden contribuír coa súa experiencia e á súa vez mellorar coa dos demais. Traballando sobre o tema elixido, a asociación desenvolverá distintas actividades, entre as que se poden incluír intercambio de profesorado, viaxes de estudos, investigacións, probas pedagóxicas ou campañas de sensibilización.\nO Programa de Aprendizaxe Permanente subvencionará durante dous anos ata un máximo de 500 proxectos educativos enmarcados dentro de Comenius Rexio. O primeiro paso para participar no programa é crear unha rede rexional que debe incluír obrigatoriamente os seguintes participantes:\nUnha autoridade local ou rexional cun papel activo na educación escolar.\nPolo menos un centro educativo.\nUn socio local relevante como asociacións de pais de alumnos, centros de formación de profesores, bibliotecas, museos, etc., dependendo da temática elixida.\nUnha vez definido o proxecto que se quere levar a cabo, débese presentar a solicitude da subvención na Axencia Nacional correspondente, -en España o Organismo Autónomo de Programas Educativos Europeos (OAPPE)- e antes do 20 de febreiro de 2009. En xullo do mesmo ano seleccionaranse os proxectos gañadores e en agosto prevese que comecen as accións. Hai que ter en conta que o OAPPE aínda non incluíu na súa páxina web as condicións específicas de solicitude no noso país, polo que haberá que consultar nos próximos días esta información para verificar os requisitos e criterios de participación.\nasociacións comenius educativos programa-gl rexio


Amegrove gaña en Oleiros e achégase ó liderato | Canal Rías Baixas\nAmegrove gaña en Oleiros e achégase ó liderato\n12 Xullo, 2010\nSALNÉS> A gran protagonista da fin de semana foi Amegrove. Os de Porto Meloxo quedáronse a un paso de vencer o sábado en Cangas pero onte non deixaron escapar o triunfo en Oleiros. Sitúanse a dous puntos de Meira na xeral.\nAmegrove vai moi en serio este ano. Na pirmeira fin de semana da temporada con dúas regatas, os de José Ángel Cambados non puideron responder mellor. Primeiro, en Cangas, deixaron escapar unha victoria que tiñan no peto no terceiro longo, cando aventaxaban en cinco segundos a Meira. Pero os moañeses foron mellores trala terceira ciavoga e remontaron para levarse o triunfo.\nNon aconteceu o mesmo en Oleiros, onde dende o principio Amegrove tomou o mando. Na primeira metade de carreira, Meira seguíulle o ritmo, pero despois do segundo longo xa non puido. Dende atrás, Náutico de Vigo ameazou con levarse a victoria pero nuna superou ós de Porto Meloxo.\nA loita polo título preséntase moi aberta con Meira líder e Amegrove segunda a tan só dous puntos.\nNo que respecta ó resto de embarcacións arousáns, Cabo da Cruz pagou onte o esforzo feito en Cagas, onde foron terceiros. En Oleiros foron os peores da quenda de honra pero o seu tempo servíulles para ser quintos, xusto por diante de Vilaxoán. Os vilagarciáns, oitavos en Cangas, venceron onte na terceira quenda diante de Mecos, quintos o día anterior. Ambas embarcacións semellan que terán que conformarse con loitar pola sexta praza toda vez que a quenda de honra lles queda progresivamente máis lonxe.\nTamén foi destacado o papel de Esteirana, oitavo en Oleiros, mentres que Puebla e Rianxo continúan sen poder saír da parte baixa da clasificación.\nArtigo anteriorA Xunta investirá máis de 70 millóns de euros en sanear a Ría de Arousa\nSeguinte artigoLouzán inaugura a rotonda de As Laxes, cun investimento de 70.000 euros\nA reforma do pavillón da Cachada estará lista para o inicio da Superliga 1\nO Concello de Pontevedra aproba as subvencións deportivas de 2019\nUnha vintena de embarcacións disputarán este sábado a XIII Regata Gadis\nMáis de 200 padexeiros participarán na Baixada do Umia\n2 Xullo, 2009\nA Deputación colabora coa organización do Congreso Mundial de Deporte Escolar\nLao Santos deixa o banquiño do BM Rasoeiro\nA loita pola permanencia en Terceira está que arde


Modalidades de estudo | Escola Oficial de Idiomas de Lugo\n1. Cursos ordinarios\nA EOI de Lugo ofrece cursos ordinarios de alemán, chinés, francés, galego, inglés, italiano e portugués.\nO plan de estudos destes idiomas articúlase en tres niveis e 5,7 ou 8 cursos:\na) Nivel básico: 1, 2 ou 3 cursos segundo os idiomas(1=nivel A1 do Marco Común Europeo de Referencia para as Linguas (MECRL) e 2=nivel A2 do MECRL) 3= nivel A2 para Chinés\nb) Nivel intermedio B1: un ou dous cursos (1 e 2=nivel B1 do MECRL).\nc) Nivel intermedio B2: un ou dous cursos (1 e 2=nivel B2 do MECRL).\nd) Nivel C1: un ou dous cursos\ne) Nivel C2: un curso\nNivel básico: certificado de nivel básico A2.\nNivel intermedio: certificado de nivel intermedio B1 e certificado de nivel avanzado B2.\nNivel avanzado: certificado de nivel C1 e C2\nanuais: 120 horas de duración, de setembro a xuño, repartidas en dúas sesións semanais de 2 horas.\nintensivos: 120 horas de duración, de setembro a febreiro ou de febreiro a xuño. Teñen 8 horas de clase semanais e permiten completar dous cursos dun mesmo nivel nun curso académico.\nCursos de actualización lingüística e comunicativa (CALC)\nSon cursos organizados en colaboración co Centro de Formación e Recursos de Lugo (CFR). A oferta de cursos varía dependendo da lingua. De 120 horas de duración, de setembro a xuño, de nivel básico, intermedio e avanzado.\nOrganizados en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística: Hai cursos de linguaxe administrativa galega de niveis medio e superior, de 75 horas de duración, dirixidos a funcionariado e tamén cursos de 60 horas de duración preparatorios para examinarse dos certificados de lingua galega (CELGA).\nA EOI de Lugo é centro de apoio titorial do programa That’s English, que permite estudar inglés a distancia. Máis información aquí.\nNos meses de marzo e/ou abril ábrese o período de matrícula para as persoas que queren obter os certificados da EOI examinándose por libre (sen dereito a asistir ás clases). O alumnado libre pode matricularse en calquera nivel das probas de certificación.


Paulino Azúa, presidente do Comité Executivo do Instituto para a Calidade da ONG | Consumer\nPaulino Azúa, presidente do Comité Executivo do Instituto para a Calidade da ONG\nOs destinatarios teñen dereito a que a ONG fagamos as cousas da mellor maneira posible\nEstá convencido de que, maioritariamente, non existe desconfianza respecto ao traballo da ONG. No entanto, avoga pola mellora continua e recoñece que, en materia de calidade, “queda moitísimo por facer”. Paulino Azúa, presidente do Comité Executivo do Instituto para a Calidade da ONG, aposta por “revisar moitas pautas de actuación e acometer procesos de cambio”. Aínda que insiste: “a ONG de acción social, en xeral, teñen un recoñecemento público notable”.\nQue acollida recibiu a creación do Instituto para a Calidade da ONG (ICONG) entre as propias organizacións? Esperaba máis adhesións?\nA filosofía do ICONG é a de ser unha entidade aberta, que dea servizo a todas as organizacións. Por tanto, non nos expuñamos que houbese moitas ou poucas organizacións, senón que a nosa expectativa era pór o Instituto en marcha. É certo que aínda está constituído por un núcleo pequeno de organizacións, pero estas son de certa entidade.\n“Un dos seus fins é difundir e fomentar a cultura e incorporación dos sistemas de calidade á ONG de acción social”\nSe tivese que destacar un único obxectivo, cal sería?\nTal como recollen os propios estatutos do ICONG, o fin principal é difundir e fomentar a cultura e a incorporación dos sistemas de calidade á ONG de acción social. Isto pasa por sensibilizar e comunicar estratexias en materia de calidade á ONG, impartir formación, proporcionar apoio técnico para que poidan realizar os seus propios procesos de cambio e de mellora, recoñecer ou premiar os avances que as propias organizacións alcancen nos seus procesos de calidade e certificar a norma “ONGconCalidad”.\nDe feito, a idea é que esta norma se equipare a certificacións oficiais como as do sistema ISO. Con que finalidade? Exponse como un instrumento de fiabilidade de face aos doantes ou como unha motivación para a propias ONG, para que se esforcen por conseguir esta certificación?\nO obxectivo primordial é o segundo. O primeiro seria unha consecuencia. No mundo da ONG ha ido calando aos poucos, aínda que aínda queda moitísimo por facer, a necesidade de mellorar os seus propios procesos. Non basta facer o ben, senón que hai que facelo ben. Iso require revisar moitas pautas de actuación e acometer procesos de cambio para a mellora. Nese sentido, a norma “ONGconCalidad” tenta axustar sistemas de calidade máis ou menos estandarizados ao particular mundo da ONG, que ten unha filosofía e uns valores que lle son propios.\n“A ONG de acción social, en xeral, teñen un recoñecemento público notable”\nTeme a desconfianza que parece rodear ao traballo dalgunha ONG? Teme que esta desconfianza se estenda ao resto de organizacións?\nEn xeral, non existe esa desconfianza. A ONG de acción social teñen un recoñecemento público notable. O que ocorre é que, como en todos os sitios, cando hai alguén que se sae do establecido, ese tipo de noticias que recollen malas actuacións, e mesmo escándalos, non benefician á ONG, senón que as colocan no punto de mira. De todos os xeitos, quen colaboran directamente cunha ONG fano porque está convencida dos seus valores, da bondade do proxecto e, nese sentido, o virus queda moi illado. Moi circunscrito ás entidades da que se fala nese momento. En xeral, a opinión pública sobre a ONG é moi favorable.\nA iso contribúe a transparencia. O último informe da Fundación Lealdade certifica a mellora da transparencia da ONG en termos xerais, pero lembra que a maioría das organizacións sometidas a este exame voluntario non alcanza o 10% de financiamento privado mínimo esixido a que cre que se debe?\nHai varios factores. O primeiro sería que a cultura do mecenado ou patrocinio por parte das empresas non está suficientemente estendida. Iso que tanto se dá no mundo anglosaxón, en España non ten profundidade. O segundo factor é a falta de repercusión. Ten máis notoriedade patrocinar exposicións, concertos ou eventos deportivos, que conseguir que un grupo de persoas que veñen do estranxeiro teñan unha atención adecuada. A acción social sempre retribúe moito en valores, pero non ten repercusión mediática. Por outra banda, son moitas a ONG que se converten no brazo activo da Administración pública para o desenvolvemento de programas sociais. Unha boa parte da ONG recibe a maior porcentaxe do seu financiamento a través de financiamento público. E iso reflíctese nos informes. Recibir ese tipo de financiamento, ás veces, crea situacións difíciles e non desexables, pode mediatizar unha función que teñen a ONG e que é ser unha voz crítica ante determinados tipos de situacións, das que son responsables as políticas públicas de benestar social.\n“A ONG estamos a manexar fondos públicos e non só se trata de render contas ante as propias administracións”\nEn xeral, é fácil acceder ás contas dunha ONG? Cre necesario facilitar o acceso de todas as persoas, especialmente os colaboradores ou doantes, aos datos económicos dunha ONG?\nPersoalmente, creo que si. A ONG, en realidade, estamos a manexar fondos públicos e non só se trata de render contas ante as propias administracións, senón que, como non hai nada que esconder, o lóxico sería facelo público. Polo menos, os orzamentos, a liquidación e o balance. Auguro que é unha cultura que se irá estendendo porque as entidades non teñen nada que ocultar.\nPero parece que ata agora descoidaron a mellora da calidade.\nPolo menos, cos parámetros actuais, a calidade é un concepto relativamente novo, pero aplícase desde fai oito ou dez anos. Por iso é polo que o obxectivo básico do ICONG sexa introducir á ONG no mundo da calidade.\nQue se entende por calidade?\nA calidade ten moitas definicións, pero pódese explicar como unha serie de procesos que levan a un desenvolvemento continuo, é unha forma de actuar orientada á mellora continua. No marco da ONG, calidade significa ser consecuente cos valores que se predican e as accións que desenvolven, darse conta de que é necesario un cambio porque os destinatarios teñen dereito a que fagamos as cousas da mellor maneira posible, o mellor que saibamos. Por tanto, a calidade é non anquilosarse en procedementos rutineiros e estar abertos ao cambio. Entender que todas as cousas poden facerse mellor.\n“Calidade significa ser consecuente cos valores que se predican e as accións que desenvolven”\nPara iso é importante o intercambio de ideas. Ademais de presidir o Comité Executivo do ICONG, é director da Confederación Española de Organizacións de Persoas con Discapacidade Intelectual. O próximo mes de novembro, esta entidade celebrará o IV atopo de boas prácticas, no que as organizacións FEAPS porán en común as súas experiencias. A coordinación é un factor crave para avanzar na mellora da calidade?\nO importante é aproveitar os esforzos doutros e ser xenerosos cos propios. Esta é a filosofía destes encontros de boas prácticas, que unha organización que está a desenvolver unha iniciativa que funciona póñaa en coñecemento das demais para que poidan aproveitarse desa experiencia. Iso require unha certa actividade de coordinación, pero no fondo trátase de que unha organización estea aberta á aprendizaxe e outra sexa solidaria contando as bondades dunha iniciativa.\ncalidade comité executivo instituto-gl ong de acción social-gl organizaciones-gl


Edicións Xerais, Vigo, 2003\nFóra de xogo - Nº68\n1ª edición: Febreiro 2003\nO xardineiro Cosme traballa so as lúas de nácara, cando as sombras cobran luz e os amantes soñan con ser camelias. Henrique Bouzas, un emigrante retornado acode a unha cita nos xardíns do sur. Víctor múdase ao Residencial cero, unha urbanización de apartamentos sen fiestras nin portas que reúne soidades e constrúe un novo pensamento...\nLúas de nácara son cinco relatos unidos todos eles por estar feitos coa materia dos soños, do amor e da soidade.\nCrítica da obra (A Nosa Terra. 10-16 de xullo de 2003)\nFalamos hoxe de seis historias para mozos e mozas, propicias pa ler nas vacacións. Cinco delas asinadas por Fina Casalderrei, autora de calidade recoñecida, dona dunha escrita que crea adición. (...)\nAs cinco de Fina Casalderrei perfectamente poderían figurar en calquera colección para adultos. En Lúas de nácara Casalderrei desenvolve ambientes de intriga e misterio nos cales teñen lugar procesos de descuberta (ou redescuberta) interior que teñen que ver coa capacidade para amar. Ambientes perforados por raiolas de selecto lirismo que aparecen e reaparecen para que non esquezamos que o camiño é saber (e poder) sentir. Velaí o motivo de que o número de personaxes destas historias sexa cativo. A soidade (inclusive nos grupos hai illas) enfronta a un consigo mesmo. Por iso é preciso que a protagonista, e narradora, deste primeiro relato fique soa; nun lugar estraño donde acontecen cousas pouco habituais. Será privilexiada depositaria dunha historia de amor e paixón que para os demais pasou desapercibida. Ela, embarazada contrasta ben co protagonista do relato que dá cabo ao volume, home que perde o corazón e que só o recupera nun acto de amor-caridade. Por iso Henrique Bouzas (protagonista de Cita nos xardíns do sur) ten unha estraña cita nunha idade estraña na que está só, sensación de soidade incrementada polo tempo de Nadal. Unha cita que ten que ver co destino, como unha ameaza ou unha certidume que nunca deixará de manifestarse. Velaí a razón pola que a protagonista de Refachos de néboa reatopará o amor perdido, reatoparao onde menos agarda, na viaxe (Camiño de Santiago). E velaí que a morte sorprenda ao protagonista de Residencial cero, cuarto relato, sen que se dea conta, mal soño do que se libera cando recupera a luz e a beleza, eses (tamén) símbolos. E resta aínda o quinto, do que xa antes comentamos algo, no que o protagonista está en perigo de ficas sen corazón, e será salvo pola mesma ameaza. Unha nena de pedir é quen o pon a proba e quen lle confirma a vitoria.\nEntrevista Xerais (Vigo-Pontevedra, 8 de xuño de 2003)\n–¿Cales son as razóns que te levaron a reunir ese monllo de contos que publicas baixo o título de Lúas de nácara? ¿É a primeira vez que acometiches semellante proxecto?\n–Mentiría se dixese que os relatos que compoñen o corpo deste libro foron creados coa intención de que convivisen xuntos. Cada un deles xurdiu dunha arroutada diferente, nalgún caso desas cóxegas que nos fai o mundo dos afectos na pel da alma ata conmovernos, noutros dunha labazada na conciencia por algunhas promesas incumpridas, por ter imaxinado outros posibles rumbos do mundo actual... Foi máis tarde, logo de naceren libres, cando me decatei de que respondían perfectamente a aquilo de “Deus deunos e eles xuntaron”, nunha sorte de rueiros anacarados debuxados pola propia lúa na hora do misterio. Esta foi a primeira vez que me decidín a publicar un libro de relatos, que non os primeiros relatos que escribo.\n–¿Cal é, pois, o elemento que os unifica ou que actúa de xeito transversal en todos eles?\n–A realidade e o máxico, o estado de vixilia e os soños, a vida e a morte, o cotián e o extraordinario, o amor e o desamor, as contradiccións, as utopías... eses ideais que imos deixando no camiño para que o feito de sabelos inacadables non nos manque; todo isto é materia común a todos os relatos. En cada un deles a noite e as sombras de prata que verniza a lúa actúan de bálsamo reparador que suaviza situacións e calma ou move conciencias abrindo as portas a camiños novos, virando a cor do que, en principio semella tráxico. Tal vez todos eles atravesan a razón para iren directos ós sentidos.\n–O libro está sendo moi ben acollido pola crítica. Hai quen o encadra dentro do xénero do fantástico, que ti, ata agora, non frecuentaras moito¿Estás de acordo con esta caracterización?\n–Si... aínda que con matices: eu non teño moi claro onde está a fronteira na que remata o real e comeza o fantástico. A fantasía que eu poida amosar nunha páxina sae do meu armario particular de memorias, no que colecciono momentos. Combínoos cos meus demos interiores e imaxino... Pero diría que todos eles teñen cando menos un pé na realidade, que existe unha ponte máis ou menos velada, un punto no que realidade e fantasía camiñan da man.\n–Nos relatos, tamén, hai unha importante presencia da memoria e da ansia que supón calquera expresión artística. Os protagonistas son pintoras, escultores… ¿Cales eran as razóns para facelo así?\n–Creo que hai unha sensibilidade parella, unha sorte de xene, de espacio común, que está na creatividade do pintor, do escultor, do deseñador... de toda aquela persoa que goza exercendo de inventor, descubridor... Poño por caso: cando lin aquelas cartas que Van Gogh lle enviaba ó seu irmán Theo, atopaba, reflectidos en ocasións, os meus propios desacougos; recoñecíame a min mesma en moitas daquelas declaracións, só tería que transvasalas da pintura á escritura. Mergullarme no fantástico para exercer de pintora, de escultor, de xardineiro..., quizais fose unha maneira inconsciente de agochar o pudor que suporía espir directamente o propio pensamento.\n–¿A escritora ten que situarse sempre nese territorio dos soños do que falaba Álvaro Cunqueiro?\n–Quizais... estou de acordo con don Álvaro Cunqueiro cando escribe: “Verdade ou mentira, aqués anos da vida ou da imaxinación, foron enchendo cos seus fíos o fuso do meu espírito, e agora podo tecer o pano distas historias, novelo a novelo”. Así o diría eu se soubese. É certo que cada un destes relatos beben dos meus soños, pero insisto en que soñar non é máis ca ir detrás de cada pensamento que pasa pola nosa mente. Dise que os soños son quen mellor nos coñecen porque navegan libres polas nosas emocións... Nese senso é posible que estes relatos digan moito máis de min mesma e artificio estea sobre todo en argallar uns vasos comunicantes que poñen o vivido e o soñado nun mesmo nivel. Se eu non fixese un anaco do Camiño de Santiago, se nalgunha ocasión os nenos non me parecesen o mesmísimo Lucifer; pero tamén, se non me conmovesen a cotío as voces da infancia, se non soubese dunha deliciosa historia de amor protagonizada por seres achegados... Se non me intrigasen as técnicas orientais do Feng-Shui para regular espacios... ben seguro que non nacería “Lúas de nácara”.\n–No relato “Residencial cero”, na miña opinión, un dos máis conseguidos de todo o volume, partes do principio do Arata Isozaki, que cre que a arquitectura constrúe o pensamento, para esculcar os límites tan imprecisos entre a vida e a morte. Unha proposta verdadeiramente interesante da que me gustaría que falases.\n–Se ben é certo que, a boa ou mala compaña modifica o ambiente físico, podendo facer que un lugar, unha cidade, un acto.. nos pareza delicioso ou todo o contrario; creo que o espacio físico inflúe en nós, que incluso pode ser tan sutil como para ir directo ó noso subconsciente, danándonos sen nos decatar se é negativo, ou elevando o noso ánimo no caso contrario. Hai lugares que nos invitan a soñar, a gozar, a respirar profundamente, a quedarnos, a compartilos cun ser querido, a facer o amor... e hai outros que provocan incomodidade, angustia, afogo, esterilidade creativa... ás veces dentro da propia casa. Hai espacios nos que, mesmo sen saber dar conta da razón científica, eu non sería quen de ser feliz malia aparentar comodidade e incluso ostentosidade... Estar vivo é algo moito más complexo que o simple feito de respirar. De ese tipo de sensacións fala ese relato.\n–No primeiro relato, o que dá título ao libro, ofreces unha historia de amor entre maiores que na súa lectura na presentación de Pontevedra creou no público un silencio emocionante, arrolado pola copla e polo bolero, que levaba aos asistentes a beliscarnos a pel. ¿Non concibes a escrita sen esta dose de emoción imprescindible?\n–Eu aí remítome sempre a aquela frase de Italo Calvino (Los libros de los otros de Tusquets) cando reflexiona sobre isto e fai referencia a que unha carga de inmediatez vital non se pode simular para escribir unha novela se de certo non se posúe ou se posuíu nalgún momento. As emocións non se transmiten, contáxianse. E eu sei dunha historia de amor próxima e fermosa como todas as historias de amor, que me emociona aínda agora. Posiblemente teña que ver o feito de que o mundo dos afectos éme imprescindible para me sentir viva.\n–Adoitas, tamén, un rexistro intencionalmente lírico. Mesmo te atreves a escribir algún poema. ¿Semella que cada vez te sentes máis cómoda como escritora?\n–Diría “máis desvergonzada” máis necesitada da palabra... Supoño que non son a única que xa hai ben anos lle apeteceu exercer de poeta e agocha os versos ante os descoñecidos, consciente de que antes de acender a luz é preciso ter a lámpada. E, de cando en vez, non me resisto a facer algunha chiscadela (quizais movida pola forza dos verdadeiros poetas). Cómoda non... Cada vez sinto un maior desacougo, un gran respecto pola palabra; algo imos aprendendo e son consciente do difícil que resulta escribir ben. Creo que corrixo máis... Curiosamente tamén me mete menos medo volver a ler algo meu despois de publicado.\n–Lúas de nácara aparece na colección Fóra de Xogo, onde xa tes publicados outros tres títulos, formalmente dirixida a público xuvenil. ¿Cales cres que poden ser os lectores e lectoras do libro?\n–Uf! Iso é sempre tan relativo... Se alguén se achega pretendendo buscar historias de adolescentes non as vai atopar; sen embargo coido que calquera “mozo adulto” que se acerque podería gozar destas lúas. O misterio, a intriga, o desacougo, o amor... están presentes. De feito algún destes relatos foi relatado a xentes de idades dispares (nenos e adultos) e fun testemuña de que os unía unha curiosidade común. Lelos pola súa conta esixe xa un chisco de nivel madurativo. Hai de certo uns matices líricos que un rapaz moi novo pode intuír nunha voz, nun aceno, nunha ollada... pero non na palabra escrita que esixe un diálogo de dous: ti e mailo libro. Con matices... si, creo que tamén o pode ler un público xuvenil, antes non.\n–Despois de ter publicado máis de vinte libros ao longo dunha década, ¿cómo encaras o futuro do teu traballo literario?\n–Comprobar que hai alguén que leu o que eu escribín é unhas das cousas máis fermosas e gratificantes que experimentei co meu traballo literario. Intúo que que a Literatura segue a gardar claves máxicas que me atrapan pero que aínda non descubrín de todo. Non sei que vai acontecer no futuro... Conformaríame con ser quen de ir descubrindo algúns deses segredos que me producen satisfaccións, desacougos... que me fan sentir viva. Gustaríame manterme no camiño de ida, aprender, experimentar... e conseguir seducir sempre a algún lector, algunha lectora. O que máis me angustia sobre o tema é a esterilidade creativa non buscada. De cando en vez aséxame involuntariamente e noto como se me faltase o aire.\nAfíxenme á presencia de Eva e a aquela maneira mística de facer o amor, sen borboriños, sen confidencias..., na que os detalles se resumían en intensas sensacións. Unha onda de desexo invadíame polas noites. Cada vez precisaba máis tempo para me recuperar; semellaba que os días me roesen anos.\nNon sei xusto o tempo que pasou, só sei que fun acougando ata participar de maneira natural nos ritos da veciñanza. Á fin, a paisaxe, a casa, Eva, eu... tiñamos unha relación total naquela urbanización de exiliados que reúnen soidades, de forasteiros que comparten o seu fado e se fan compaña. Todos observados polo mesmo farol, a mesma ilícita montaña... nunha terra de recendo escondido, de flores non nacidas, de sementes que xogaban coa sombra alongada do ciprés.\nPermanecín alí, na casa dos meus soños, convencido de ter atopado o elo que unía o meu presente co meu pasado. Un esgotamento pracenteiro continuaba impedíndome retomar o traballo; tan só agardaba a visita de Eva. Resultábame xa indiferente ese estado de amnesia no que se desenvolvían os nosos encontros. O meu corpo e o meu espírito fundíranse nun magma alimentado dun amor sutil e fragmentado do que non podía lembrar as miudezas. E eu, que de sempre sentira un terror irracional ante a morte, vivía nun continuo estado de semiinconsciencia, coma unha pantasma que se atordase nas horas de vixilia. Xa non me preocupaba que aquela casa non fose, precisamente, o símbolo do útero materno no que me sentir protexido. A miña saúde minguaba, pero facíao dunha maneira doce... Eva ía e viña coma unha sombra que seguise a miña propia sombra. O ceo adoitaba acompañala naquela viaxe, desprazándose nunha carruaxe de nubes grises, de chuvia e de lóstregos transidos.\nCerta atardecida non apareceu, e eu notei como unha corda invisible me abafaba. Abatido, saín a fóra. O ciprés, as casas, o farol, a montaña, a lúa negra... incluso o río que serpeaba no xardín murcho de detrás da casa volvíanse antinaturais, como parte dunha fotografía retocada. Ninguén na rúa, tanta calma...\n© Fina Casalderrey, 2003


Aberto o prazo para enviar creacións ao Festival Primavera de Cine de Vigo - Vigo al minuto\nAberto o prazo para enviar creacións ao Festival Primavera de Cine de Vigo\nA organización do Festival Primavera do Cine en Vigo ven de presentar as bases de convocatoria e as principais novidades para esta quinta edición. Os interesados, galegos e lusófonos, poderán enviar as súas creacións ata o día 17 de marzo. O festival celebrarase do 23 ao 29 de maio, aínda que a direcicón non descarta comezar un pouco antes para aumentar a expectación.\nO director do festival fixo especial énfase na importancia desta quinta edición como consolidación do mesmo. “As nosas pretensións son que o festival medre e se estenda en días, filmes, sedes e actividades paralelas. O proxecto desta quinta edición é que a cidade enteira participe”, declarou o director. “Estamos a preparar un par de sorpresas de intervención na cidade para que todos os vigueses respiren cine e teñan ben claro que se está a celebrar un festival”, engadiu. A organización pretende que Primavera do Cine se difunda máis alá dos puntos de encontro xa coñecidos, o auditorio do Concello e o MARCO. “Queremos chegar ao Calvario, a Coia e ao Casco Vello”.\n“Esperamos o empuxe do Concello para que o festival se converta na cita de cine galego e usófono máis importante do noso pais. Esperamos proxectar máis e mellor. Imos poñer todo o noso empeño para que o festival estoupe!”, sentenciu ao final da rolda Juan de Castro. Como dato de referencia, o ano pasado o festival recibiu 200 títulos dos que finalmente foron proxectados 53.


Era Octubre do ano 1965, casabase meu primo Manolo Conde Teijeiro con Angelita Abuin, a filla de Laiño o do leite. Foi un vodon no parque Rosalia de Castro,foi unha voda de tarde, e logo cena-baile, de padriños Laiño e Carmen Teijeiro, irman de Maruja nai do noivo que finara moi nova seis anos antes.\nPola esquerda meu irman Felipe, Foncho irman do novio, Margarita miña nai, Mercedes, Pepe Camiño, Jose Maria o outro irman do novio, os novios Angelita e Manolo, diante tres nenas Julia Lopez, M Jose Camiño (tiña dous anos) e eu misma Margarita a do Faiado, detras a madriña Carmen Teijeiro, seu irman Felipe (meu pai)e meu tio Manolo Conde pai do novio.\n1 A familia do faiado e maila miña, ¡ que bonita ! todos moi guapos e a máis feitiña a miña sobriña MªJose. Cada un arrima a ascua á súa sardiña !!!!\nComentario por lolita camiño (20-06-2012 23:49)


Redacción | Mércores, 22 de Marzo de 2017, 12:27\nARCHIVADO EN | Feijóo Leiceaga PSOE Congreso OPE\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, ratificou que a oferta pública de emprego (OPE) en Educación, con 1.043 prazas --540 de secundaria, 400 de mestre, 80 de profesores técnicos de FP e 23 de música e artes escénicas--, convocarase en abril despois de que o Goberno central anunciase un real decreto lei que dará "seguridade xurídica" ás oposicións.\nConsciente de que esta norma debe ser referendada no Congreso, cuestión que tamén lle lembrou Xoaquín Fernández Leiceaga, Feijóo pediu ao PSOE que "acerte" esta vez tras "equivocarse" coa estiba.\nConvencido de que o Goberno galego fixo de "cómplice" de Montoro, Leiceaga instou a Feijóo a explicar "por que non convocou antes" a pesar de que se podía facer coa base da taxa de reposición, á vez que advertiu que o decreto lei ten que ser referendado no Congreso, onde os populares non teñen maioría para sacalo adiante en solitario. "Pode ser que o transforme nun proxecto lei e iso lévanos a xuño. Eu espero que sexa mellorado e que se superen as taxas de reposición", subliñou, en todo caso.\n"ACERTAR" TRAS "EQUIVOCARSE" COA ESTIBA\n"Coidado! Que me di que o real decreto lei hai que validalo e que, se cadra, vostedes non están de acordo", replicou o presidente, quen suxeriu unha ameaza velada tras o comentario do socialista. "Está a dicirme: busquen vostedes unha solución para non depender da irresponsabilidade da oposición", agregou.\nAdemais, pediu que o PSOE actúe con "responsabilidade" e manifestou o seu desexo de que "acerte" esta vez tras "equivocarse" coa estiba. "Non xoguen cos opositores!", remarcou.\nPola súa banda, Ana Pontón, a portavoz parlamentaria do grupo nacionalista, incidiu en que Galicia, a pesar de ser "potencia en enerxía eléctrica", non se beneficia desta condición pois "máis dun terzo da nosa enerxía leva a outras partes de España e nós pagamos os custos sociais e ambientais".\nDesta forma, propuxo a Feijóo unha "tarifa eléctrica galega", ademais dun cambio no modelo enerxético que "só beneficia ás empresas" e determinar que sexa incompatible "sentar no Consello de Ministros e no das eléctricas", en relación ás coñecidas ?portas giratorias? que segundo Pontón, "non dan abasto" e a posto como exemplo en ton retórico ao "experto en enerxía Arsenio Fernández de Mesa". Ademais subliñou que o ticket eléctrico "non é suficiente pois só chega a un 6% da poboación".\nPola súa banda, Feijóo tachou as propostas nacionalistas de pouco factibles a nivel Estado e comparou Galicia con outras zonas de España tamén excedentarias, á vez que expresou o seu desacordo coa visión "localista" do BNG: "Nos Peares temos tres encoros, entón non pagamos luz", espetoulle á deputada.


José María Massó, o verdugo de Bueu\nExemplifica a participación conserveira no operativo represivo na Galiza. Xosé María Massó, foi un dos grandes empresarios da Galiza que se enfrascou naquela loita de clases por outros medios que foi o golpe de estado fascista de 1936. O seu nome ficará ligado para sempre á represión en Bueu.\nJosé María Massó\nCilia Torna 24/12/19\nFai parte daquelas sagas de armadores, conserveiros ou navieiros asociados ao terror dos que tanto nos ten falado Dionisio Pereira. A súa xinea é da mesma madeira que os Leiros, os Montenegro ou os Álvarez Bastos en Bouzas, que os Cerqueira ou Vieira en Vigo, que os Moldes en Cangas, que os Ventura en Moaña ou que os Fanego en Cariño. Os días que seguiron ao 18 de xullo de 1936 continuaron a súa loita sen tregua contra os máis, saíron á caza daqueles que organizaron sindicatos, fixeron folgas e pelexaron por todos.\nA loita de clases por outros medios\nEra a loita de clases por outros medios, así o escribiron no seu voceiro, Industrias pesqueras e sabían que era o momento, e non o dubidaron e chamaron “a depuración das filas da clase traballadora, procurando a eliminación de todo xerme disolvente que altere a fecunda harmonía entre capital e traballo. E se hai algún sector desa obra depuradora, ningún en forma máis urxente que o sector pesqueiro”.\nFai parte daquelas sagas de armadores , conserveiros ou navieiros asociados ao terror, que martirizaron a Galiza costeira.\nChamábase Xosé María Massó García é non debeu ter nacido. Fillo, neto e irmán de conserveiros, descendía dunha familia de fomentadores cataláns instalados en Bueu a comezos do século XIX, facendo parte dunha xinea de fonda tradición na produción de salga, fabricación de conserva e comercialización de diferentes artefactos de pesca.\nA diferenza do seu irmán Gaspar, xerente da factoría de Bueu durante o período republicano e de orientación demócrata e galeguista, até o punto de rotular as súas conservas e facer a publicidade en galego, Xosé María Massó sinalouse desde o primeiro momento polas súas posicións reaccionarias, facendo parte dos duros entre os duros naquela patronal conserveira da Galiza. Porén, as súas aspiracións políticas non se verían cubertas até 1939, momento no que chegou á alcaldía de Bueu após unha dura campaña contra as primeiras corporacións franquistas pola súa suposta falta de firmeza nos momentos máis duros da represión.\nO seu nome ficará para sempre ligado á represión en Bueu e n´O Morrazo. Segundo os testemuños de varios veciños de Bueu, procedentes dos fondos do proxecto Nomes e Voces e recuperados nun traballo por Judit Carbajo, “Na fabrica dos Massó, nos servizos mataban a xente que logo no barco C, ían fondear traíanos tamén de fora de Bueu en camións, matábanos na fábrica e levábanos a fondear no barco”. Outra veciña sinalaba que os irmáns Massó eran os que mandaban na vila, destacando que de Xosé María falábase moi mal pois “daba as ordes”, indicando unha persoa diferente que “Xosé María era o que andaba con pistola, logo fora alcalde”.\n"Quen matou o meu marido foi o máis rico do pobo"\nA compañeira do militante nacionalista Ricardo Gómez Buceta deixaría testemuño escrito das confidencias que este lle fixo antes de ser asasinado, xa coñecedor de que a súa vida corría perigo, onde afirma que “se lle sucedía algo o único responsábel era Xosé María Massó e ademais ameazoume a min que se non calaba ía matarme, (…) o que matou ao meu marido foi o máis rico do pobo, matouno por vinganza, por ser honrado e ser bo”.\nAs novas circunstancias xurdidas do réxime do 18 de xullo e o compromiso de Massó coa causa fascista favorecería e melloraría a súa situación económica e persoal. Aproveitándose das dúbidas que ofrecía o seu irmán Gaspar entre as autoridades franquistas remataría por apartalo da máxima responsabilidade da empresa e mesmo da súa xestión, empoleirándose á xerencia da mesma.\nAlcalde do Concello de Bueu entre 1939 e 1971, deputado provincial en Pontevedra e persoa de peso na estrutura vertical do mar, empregaría os seus contactos co poder político para ampliar o seu imperio empresarial, beneficiándoo o franquismo coa concesión para a posta en marcha das factorías baleeiras de Caneliñas e Moras e favorecendo a súa expansión a outras áreas do Estado, concretado nas fábricas de conservas de Barbate e Avilés.\nA súa factoría en Bueu, hoxe convertida no Museo Massó, aínda agarda por unha placa que lembre a todas e todos os bos alí asasinados e torturados.\n"Tolerancia cero" co franquismo na Coruña


Este novo "macro parque infantil" no centro de Vigo será totalmente renovado e ampliado, cun novo pavimento, con caucho e novos xogos infantís e unha xardineira de 83 metros de lonxitude e 1,6 metros de ancho.\nCaballero avanzou que se redistribuirá os espazos da rúa Venezuela, de tal forma que o futuro parque infantil ocupará un dos carrís actuais de circulación e será máis "permeable" grazas a dos novos pasos de peóns nos extremos cunha ducia de balizas luminosas, similares aos da Porta do Sol. O Concello instalará a sinalización horizontal necesaria.\nO goberno de Vigo tamén acordou a participación do Concello no Programa Europeo Autopilot, da Comisión Europea. Explicou Caballero que Vigo recibe máis de 52.000 euros de apoio para un proxecto de mobilidade sostible e intelixente, no que se desenvolverán experiencias que permitan demostrar "as condicións reais da viabilidade da conducción automática de vehículos" na cidade.\nEstá acontecemento, valorou o alcalde de Vigo, una "revolución" na automoción, na conducción automatizada, que "hai que seguila día a día" como "cidade do automóbil" que é Vigo.\nO Museo Quiñones de León custodiará 400 moedas históricas incautadas pola Garda Civil\nCaballero di que a carreira 24 horas de Vigo é "unha proba de dureza extrema", en Castrelos do 26 ao 27


Provincia de Buriram - Wikipedia, a enciclopedia libre\nProvincia de Buriram\n(Redirixido desde "Provincia Buri Ram")\nCapital Buri Ram\nPoboación 1.493.359 habitantes\nÁrea 10.322,9 km²\nDensidade 144,66 hab/km²\nPoboación estimada 1.545.779 habitantes (xullo de 2002)\nBuri Ram (en tailandés: บุรีรัมย์; en khmer: Borei Rom) é unha provincia da Tailandia, na rexión de Isan. A súa capital é a cidade de Buri Ram.\nBuriram está situado no extremo sur da Meseta de Khorat, que conta con varios volcáns extinguidos na súa xeografía. O clima é tropical monzónico, con temperaturas estivais arredor dos 37 °C e invernais nocturnas arredor do 8 °C. Limita, no sentido das agullas do reloxo, comezando polo oeste, coas provincias de Sa Kaeo, Nakhon Ratchasima, Khon Kaen, Maha Sarakham e Surin. Ao sur atópase con Camboxa, coa provincia Oddar Mean Chey.\nHai case uns mil anos, a actual zona de Buri Ram estaba baixo control do Imperio Khmer, conservándose moitas ruínas da época. O maior número delas atópanse na zona do Parque histórico de Phanom Rung. Case non se teñen noticias desta zona de antes da fundación de Bangkok. A principios do século XIX, a cidade que orixinalmente se chamada Pae Muang, pasou a denominarse Buri Ram. Despois da reforma administrativa de finais do século XIX, Buri Ram incorporouse a Tailandia como unha provincia.\nO emblema provincial representa o castelo de arenita do parque Phanom Rung, un santuario hindú na honra de Shivá. O monumento usouse desde o século IX até o século XII, cando o Imperio Khmer caeu baixo o Reino de Ayutthaya.\nA flor símbolo da provincia é a Cochlospermum regium, e a árbore provincial é a Cassia grandis. O lema provincial é: "A cidade de santuarios de pedra arenita, terra de volcáns, fermosa seda e rica cultura".\nA provincia está subdividida en 21 distritos (amphoes) e 2 subdistritos (king amphoes). Os distritos e subdistritos están á súa vez divididos en 189 comunas (tambons), e estas, en 2212 poboados (moobans).\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Provincia_de_Buriram&oldid=4678635"\nÚltima edición o 19 de marzo de 2018 ás 10:46\nA última edición desta páxina foi o 19 de marzo de 2018 ás 10:46.


Analizar o prezo das accións de NVIDIA para comprar títulos | CLMGF\nAnálise do prezo das accións de NVIDIA\nSobre o grupo NVIDIA\nO grupo NVIDIA EUA é actualmente o líder Concepción internacional, desenvolvemento e Venda de procesadores gráficos programables. Propón principalmente os procesadores de ordenadores gráficos e multimedia, senón tamén procesadores móbiles e outros produtos similares.\nTamén desenvolve programas asociados baixo a marca de forza.\nO grupo NVIDIA obtén a maior parte da facturación en Estados Unidos, pero tamén en Taiwán, China, Asia Pacífico e Europa.\nOs principais competidores de NVIDIA\nO grupo NVIDIA está especializado na concepción e comercialización de tarxetas gráficas, así como como procesadores gráficos. Neste campo enfróntase a unha competencia significativa doutros grupos, sexa especializada ou non. Propó-lle descubrir aquí cales son os principais competidores de Nvidia no mundo para axudar a desenvolver unha estratexia de investimento coherente.\nNo campo dos elementos gráficos, os principais competidores do grupo NVIDIA son AMD e empresas Intel .. Tamén é necesario controlar outras empresas de menor escala, como gráficos S3, SIS ou a través de.\nNVIDIA tamén enfronta a algúns xigantes de informática no campo dos semicondutores e que tamén propoñen procesadores gráficos, como Intel , Samsung, TSMC, Qualcomm, Broadcom, Hynix, Micron, Texas Instruments, Toshiba, NXP, Mediatek, Infineon ou StmircOelectronics.\nVai atopar información sobre esta competición no sitio web do seu corredor ou nas noticias económicas.\nNVIDIA desenvolve importantes asociacións estratéxicas que propoñemos descubrir aquí grazas a algunhas explicacións sobre as últimas alianzas.\nen 2013, NVIDIA converteuse nun compañeiro do Grupo Ubisoft para integrar as súas innovacións tecnolóxicas a algúns videojuegos en progreso.\nEn 2016, Tesla Motors solicitou a NVIDIA para equipar as computadoras e as pantallas táctiles dos seus vehículos co Tarj. ETAS e procesadores gráficos máis potentes desta marca.\nEn 2017, NVIDIA converteuse en compañeiro de Bosch no marco da integración da súa plataforma PX de disco e o desenvolvemento da súa intelixencia artificial para os coches autónomos.\nEn 2017, NVIDIA asinou unha asociación co Volvo Car Builder co obxectivo de desenvolver un sistema de condución autónomo. Os primeiros vehículos autónomos deben circularse no ano 2021.\nAnálise da cotización das accións de NVIDIA\nO prezo das accións de NVIDIA actualmente listadas no Departamento Exterior de NASDAQ Mercado global estadounidense e integra o cálculo do índice de corchetes NASDAQ 100.\nImportante datos de accións nas accións de NVIDIA\nEn 2017, a capitalización total do mercado de accións da empresa NVIDIA chega 89 184,55 millóns de dólares estadounidenses.\nO número de títulos emitidos pola NVIDIA e a circulación no mercado é 41 745 300.\nO prezo das accións de NVIDIA actualmente citas a NASDAQ todos os mercados Nasdaq Global Seleccionar mercados nos Estados Unidos.\nNVIDIA Company tamén forma parte da composición do índice de accións tecnolóxicas NASDAQ 100 e, polo tanto, está entre as 100 empresas do sector coa maior capitalización do mercado de valores.\nA participación da empresa NVIDIA consta do 12,73% das participacións da xestión e investigación de Fidelity, un 6,49% das participacións do Grupo Vangard, un 4,17% das participacións da empresa de xestión de PrimecAP, o 3,91% da rúa Street Corporation, o 3,40% de Blackrock Fund Advisors, 2,91% do Jennison Associates LLC Participacións, 2,83% do Goldman Sachs Participacións co, 2,62% de Baillie Gifford Participacións CO e un 1,83% MFS de xestión de investimentos KK.\nrexistro económico e financeiro da empresa NVIDIA\nEn 2012, NVIDIA lanza a súa arquitectura Kepler.\nEn 2013, o grupo descobre a súa primeira consola de videojuegos, Project Shield.\nEn 2014, NVIDIA comercializa unha nova arquitectura Maxwell para tarxetas GTX 900 e 750TI e lanza a serie GTX 900.\nen 2015, NVIDIA Ten 82% das participacións no mercado, pasando por AMD.\nEn 2016, o grupo lanza a arquitectura Pascal e os mercados do GTX 1080.\n2017, NVIDIA e AMD competente para propoñer A solución máis efectiva dos procesadores gráficos.Non obstante, NVIDIA segue sendo o líder das solucións dos xogos na nube coa Geforce Grid.\nNo 2017, NVIDIA asina unha asociación co proveedor de equipos de Bosch para desenvolver produtos de intelixencia artificial e un coche autónomo.\nVantaxes e puntos fortes das accións NVIDIA como un activo en stock\nOs investimentos que levan unha longa posición para a cotización de accións de NVIDIA están baseadas, por suposto, no Convicción de que esta empresa ten perspectivas interesantes para o futuro. Non obstante, para estar convencido, é necesario comparar as análises e débiles desta empresa para determinar as súas capacidades de crecemento o mellor posible. Así, aquí primeiro abordaremos as vantaxes desta empresa e os seus principais puntos fortes.\nEn primeiro lugar, a principal virtude do grupo NVIDIA é o seu posicionamento no mercado mundial. De feito, a compañía goza dunha ampla presenza no seu sector de actividade en moitos países e tamén goza de excelente popularidade entre o público en xeral e nas industrias informáticas, que forman parte da súa clientela.\nO grupo NVIDIA goza , entón, unha forte capacidade de mercado. De feito, expande as súas actividades ao terreo internacional grazas á presenza de oficinas en 14 países. Así é como pode ser protexido efectivamente das crises económicas locais implicando varias economías con diferentes perfís. En concreto, o grupo produce especialmente ben nos novos mercados grazas á súa experiencia, o que lle permite penetra e implementar duradeiros. Esta expansión internacional axudou ao grupo a xerar novas fontes de ingresos e evitar o aspecto cíclico dos mercados nos que opera.\nPara aumentar as súas vendas e mellorar os resultados, o grupo NVIDIA pode contar cunha comunidade de Vendedores importantes. Deste xeito, puido desenvolver unha verdadeira cultura entre os seus principais distribuidores e vendedores, que desempeñan un papel importante na promoción dos seus produtos e investir na formación de vendedores para maximizar a venda deles.\nNVIDIA tamén ten unha ampla gama de produtos no sector das unidades gráficas. Deste xeito, propón produtos de diferentes prezos e niveis, o que lle permite abarcar todo o mercado, alcanzar lugares onde algúns dos seus competidores se especializan nunha gama específica. De feito, Nvidia explota varias marcas que gozan de gran popularidade, como GeForce, Quadro, Tagra, Tesla ou Nforce.\nTamén podemos sinalar como unha vantaxe segura do grupo NVIDIA a capacidade de innovación. Ao traballar nun sector particularmente tecnolóxico, pode basearse nas súas investigacións e desenvolvemento para inventar novos produtos máis rendibles ou responder a novas necesidades. NVIDIA é, ademais, á cabeza dunha carteira de patentes moi importante, con máis de 2.300 patentes hoxe en día.\nFinalmente, podemos apreciar a moi boa situación financeira desta empresa, que ten un estado marcado por un Mellora do seu rendemento nos últimos anos. Por suposto, os investimentos e os accionistas aprecian especialmente estes datos.\nDesvantaxes e puntos débiles de accións NVIDIA como un activo no stock\nAcabamos de revisar as numerosas vantaxes dispoñibles para o grupo NVIDIA E iso debería permitirche garantir a túa boa rendibilidade no futuro. Non obstante, antes de tomar unha posición para a compra a longo prazo por esta acción, tamén debes coñecer os posibles freos a este desenvolvemento e, polo tanto, as debilidades desta empresa. Así, aquí presentamos un resumo dos defectos deste valor e as debilidades da empresa NVIDIA.\nPrimeiro, debido á chegada de dispositivos móbiles, o grupo sufriu recentemente un descenso na venda dos seus produtos destinado a ordenadores. A diferenza dalgúns dos seus competidores, que anticiparon este cambio nos consumidores, NVIDIA aínda non foi posicionado neste novo mercado de forma concluínte.\nO grupo tamén sofre os efectos dunha competencia moi importante por parte doutros grandes empresas multinacionais. Polo tanto, é limitado no que respecta á súa participación no mercado. Tamén hai que ter en conta a competencia chinesa, cada vez máis forte no campo específico dos semicondutores, e que diminúe os prezos, engadindo así unha presión adicional.\nEntre os competidores máis ameazantes para NVIDIA tamén podemos destacar Os recén chegados a segmentos moi específicos que presentan as categorías do nicho de mercado. Por este motivo, o grupo perdeu parte da súa cota de mercado, xa que non puido adaptarse a esta nova competencia.\nTamén podemos apuntar o feito de que o Grupo NVIDIA non pode anticipar correctamente as demandas de produtos, o que leva a un número significativo de oportunidades deated en comparación cos seus competidores. A empresa non puido demostrar a súa capacidade de adaptar a produción ás necesidades dos seus principais clientes, algo que tamén implicou un importante aumento das accións e, polo tanto, as perdas substanciais.\nFinalmente, podemos Lamento que o grupo NVIDIA permaneza enfocado no seu campo principal eo seu éxito está limitado nas outras categorías de produtos. Aínda que é unha das principais empresas do seu sector, Nvidia debe afrontar importantes desafíos a diversificar noutros tipos de produtos ao preservar a súa cultura empresarial actual. Ademais, a falta de opcións na gama de produtos que NVIDIA vende podería facer que perda algúns dos seus clientes, que poderían preferir unha empresa capaz de responder ao conxunto das súas necesidades cunha única oferta completa.\nScooby Doo, onde estás? Mira en liña »\n« Estratexia de control de risco de alto potencial


Aprobado en España un novo fármaco paira o tratamento da leucemia | Consumer\nAprobado en España un novo fármaco paira o tratamento da leucemia\nEste medicamento inhibe una encima que orixina a enfermidade\nData de publicación: Venres, 26deAbrilde2002\nA Axencia Española do Medicamento aprobou a comercialización do fármaco “imatinib”, á venda baixo o nome de “Glivec”, paira o tratamento da leucemia mieloide crónica (LMC). Este medicamento anticanceroso supera a eficacia e tolerancia dos tratamentos anteriores paira a LMC, segundo informaron hoxe expertos durante a presentación do fármaco en España.\nSegundo o laboratorio que o comercializa, Novartis, até agora os fármacos tradicionais anticancerosos actuaban nos fenómenos periféricos, mentres que “imatinib” actúa contra o feito central da enfermidade. Así, o medicamento actúa inhibindo especificamente una encima (bcr-abl), que é a responsable da transmisión anómala que realizan e que orixina a enfermidade.\nO responsable do Servizo de Hematología do Hospital Ramón e Cajal de Madrid, o doutor Jesús Odriozola, asegurou na presentación que “imatinib” é un avance moi importante paira as enfermidades cancerosas, xa que supera as deficiencias de tratamentos como a queimioterapia e a radioterapia, que actúan destruíndo as células malas, pero tamén poden terminar coas sas.\nEn España, uns 340 pacientes xa están a tomar o fármaco, cuxa financiamento corre a cargo do Sistema Nacional de Saúde (SNS).\nDoutra banda, o doutor Juan Luís Steegman, médico adxunto do Servizo de Hematología do Hospital da Princesa de Madrid, asegurou que a leucemia mieloide crónica ten una incidencia baixa, xa que afecta a unha persoa por cada 100.000 habitantes. No entanto, sinalou que se trata dunha enfermidade terriblemente daniña, que ao principio ten una fase relativamente indolente, que dura uns 4 anos, paira converterse despois nunha leucemia aguda.\nEn canto ao tratamento desta enfermidade, este experto dixo que só uns poucos pacientes, en torno ao 22%, teñen a posibilidade de realizarse un transplante de medula ósea paira curarse. Estes casos teñen un importante índice de supervivencia a longo prazo, afirmou.\nAté o momento, aos enfermos que non tiñan a posibilidade dos transplantes víñaselles tratando cunha proteína natural, interferón alfa, que demostrou aumentar a supervivencia no 25% dos casos, apuntou Steegman. A pesar destes posibles tratamentos, o especialista cre que o novo fármaco abre novas expectativas de vida nos enfermos con LMC.\nfármaco Leucemia-gl tratamento


TVG: O conselleiro de Sanidade detalla o novo modelo de atención primaria – Galicia 24 Horas\nTVG: O conselleiro de Sanidade detalla o novo modelo de atención primaria\nBy Redacción on 25 febrero, 2019 Comentarios desactivados en TVG:\nO conselleiro de Sanidade detalla o novo modelo de atención primaria\nJesús Vázquez Almuíña, conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia, foi entrevistado esta mañá no ‘Bos días’ da Televisión de Galicia por Marcos Sueiro. Durante a conversa explicou as medidas que se aplicarán de xeito inmediato para mellorar a atención primaria, enmarcadas nun borrador en que está a traballar o Goberno galego.\nO conselleiro de Sanidade detallou que se implementarán 175 medidas –75 delas de xeito inmediato- para mellorar o servizo de Atención Primaria arredor de seis eidos estratéxicos. Entre elas, destacou “que os médicos terán máis tempo para atender os pacientes e haberá máis coordinación cos hospitais e que se afondará na formación e na investigación na sanidade”. Tamén, explicou que este proceso de mellora da atención primaria foi “participativo e que contou coa opinión de 4.500 cidadáns de Galicia”. En cantos a prazos, salientou que esta semana se calcularán os orzamentos necesarios e que o novo modelo estará listo en seis meses aproximadamente.\nEntre as novidades do plan, Almuíña salientou que “queremos que a enfermería teña máis peso dentro do equipo multidisciplinar”, e fixo fincapé na creación nos últimos anos da figura da/o enfermeira/o especialista, nos campos de pediatría e medicina de familia. Así mesmo, recoñeceu que un dos principais déficits é a falta de profesionais para cubrir as substitucións, polo que “se crearán máis prazas de residentes MIR, pero hai que facelo de xeito compasado co ministerio de Sanidade”. Amais, salientou que “se eliminará o máximo posible a burocracia na Atención Primaria”.\nDurante a conversa, Jesús Vázquez Almuíña referiuse aos hospitais comarcais e afirmou que “imos potenciar que os servizos se acheguen aos cidadáns, todo o que poidamos facer no ámbito comarcal ímolo facer”. Nesa liña, detallou o plan director do Hospital Comarcal de Monforte de Lemos, “en que se mellorarán as consultas externas e a confortabilidade”. Así mesmo, sinalou que foi deslocalizado o servizo de Oncoloxía para que se poidan tratar pacientes nesta especialidade nos centros de Monforte e da Mariña lucense e adiantou que mañá martes se presentará o futuro plan do hospital do Barco de Valdeorras.\nCon respecto ao controvertido tema das vacinas, o conselleiro avanzou que “conseguimos facer un único calendario vacinal para toda España” e ante a posible prohibición da admisión de nenos sen vacinar nas garderías galegas publicado estes días, sinalou que “calquera medida que axude a aumentar a taxa de vacinación debe ser valorada” e sinalou que as taxas en España están no 97 %, mentres que noutros países europeos estas taxas son máis baixas.\nO conselleiro de Sanidade detalla o novo modelo de atención primaria added by Redacción on 25 febrero, 2019


Date 19 Decembro, 2019\nA Guarda congrega nesta fin de semana varias actividades para todas as idades enmarcadas na Programación de Nadal 2019/20 con música, chocolatadas, Pista de Xeo e moito máis.\nDende o Concello recórdase que as fotos do Nadal na Guarda teñen premio, cun sorteo de puntos para a Pista de Xeo entre todos os que compartan as súas fotos cos hashtags #AGuardaéNadal e #NadalnaGuarda nas Redes Sociais.\nA Alameda da Guarda conta xa cunha Pista de Xeo que estará en funcionamento ata o 19 de xaneiro.\nO horario da Pista de xeo é de Luns a venres de 16:00h a 21:30h e as fins de semana de 12:00h a 14:00h e de 16:00h a 21:30h, cun horario especial para o 25 de decembro, 5 e 6 de xaneiro de 16:00h a 21:30h e os días 24 e 31 de decembro de 12:00h a 14:00h e de 16:00h a 20:00h.\nEste ano establécese un sistema de puntos que permitirá facer promocións a través das empresas locais, cada entrada para a Pista de Xeo terá un custo de 7 puntos e cada punto terá un valor de 1€. Todos aqueles comercios que desexen dispor de puntos para a Pista de Xeo poderán mercar os que desexen na empresa colaboradora Informática San Benito no teléfono 986 60 89 20. As empresas que se adhiran ao sistema de puntos deberán de manter o seu compromiso de dispor de puntos nos seus establecementos ao longo da duración da campaña de Nadal, do 5 ao 19 de xaneiro, o seu reparto entre os seus clientes queda á elección de cada comerciante, os puntos que non se consuman ao remate da campaña serán reembolsados.\nChocolatada de Acigu\nA Asociación de Empresarios Acigu CCA organiza a partires das 10:00h da mañá deste sábado unha chocolatada na Praza do Monterreal, en caso de choiva realizarase na Casa dos Alonso.\nNa xornada deste sábado realizarase “Cantos de Nadal” unha iniciativa que pretende alegrar e compartir o espírito do Nadal polas Rúas da Guarda contando coa participación de 6 grupos musicais da zona que amenizarán a todos os presentes na Casa dos Alonso.\nA partires das 18:30h os grupos O Trebón dos Xidos, Agrupación Cultural Guardesa (Cantaruxas e Merliños), Coiro Vello, A Boalleira, Paliqueiras, Carainas, Do Lusco ó Fusco, Tambaluca e o Grupo da Terceira Idade da Guarda interpretarán varias pezas musicais.\nExposición de Pintura MixMedia “anetadocamilo”\nO vindeiro sábado día 21 de decembro ás 13:00h a Casa dos Alonso acolle a inauguración da Exposición de Pintura «anetadocamilo», alcume utilizado por Beatriz Bascoy Cao para expresar con pintura o que con palabras non pode.\nSegundo explica a artista, «anetadocamilo» é un xeito de expresar inquedanzas, sentimentos, de sumirse nun mundo de cor paralelo a un mundo real con demasiados tonos de grises.\nPara esta exposición Beatriz Bascoy traballa coa técnica Mixmedia, unha combinación dunha ou máis técnicas artísticas, de traballo e materiais no lenzo.\n«anetadocamilo» avanza por un camiño onde se segue a emocionar cando unha persoa se para ante unha das súas obras e é capaz de sentir. Esa sensación non mudou dende o principio desta viaxe …Ben sexa en lugares tan diferentes como os pendellos de Agolada ou a Menier Gallery de Londres.\nEsta exposición enmárcase na Programación de Nadal 2019/20 do Concello da Guarda e se pode visitar ata o 4 de xaneiro na pranta baixa da Casa dos Alonso en horario de 8:00h a 15:00h de Luns a venres.\nActuación de Gaitas\nO sábado ás 16:30h o Clube da Terceira Idade da Guarda acolle a actuación do Grupo de Gaitas deste clube, con entrada libre para todo o público.\nNa xornada do Domingo día 22 de decembro a Igrexa Parroquial da Guarda acolle un Concerto de Panxoliñas organizado pola Agrupación Coral Polifónica da Guarda e que terá lugar a partires das 17:00h.\nAXENDA DE NADAL 2019/20\n– SÁBADO 21 DECEMBRO\nNo Monterreal a partir das 10:00 h.\n*En Caso de choiva na Casa dos Alonso\nCantos de Nadal nas prazas cos Grupos Folclóricos da vila.\nNa Casa dos Alonso a partir das 18:30 h.\n– DOMINGO 22 DECEMBRO\nConcerto de Panxoliñas.\nNa Igrexa Parroquial ás 17:00 h.\n– LUNS 23 DE DECEMBRO\nLudoteca de Nadal.\nNas carpas do Monterreal de 16:30 a 19:30 h.\n– MARTES 24 DE DECEMBRO\nNas carpas do Monterreal de 10:00 a 13:00 h.\n– XOVES 26 DE DECEMBRO\nTarde de Xogos de mesa con Brazolinda.\nNas Carpas do Monterreal ás 16:30 h.\nBarferencia «Juan Bautista Alonso Español (1801-1879) por J.M. Villa.\nNo bar A Bodega ás 20:30 h.\n– VENRES 27 DECEMBRO\nEspectáculo Infantil de Clown “Cartoons”\nNo Centro Cultural ás 17:30 h.\n– SÁBADO 28 DECEMBRO\nConcerto de Indie Rock co grupo Inertes.\nNa Praza do Reló ás 20:00 h.\n– LUNS 30 DECEMBRO\n– MARTES 31 DE DECEMBRO\n– XOVES 2 XANEIRO\nNo Monterreal a partir das 16:30 h.\n– VENRES 3 XANEIRO\nConcerto Infantil “Nadal con Paio e Aurelio” – Oviravai.\nNa praza do reló ás 17:30 h.\n– SÁBADO 4 XANEIRO\nConcerto de Electro Pop co grupo Presumido\n– DOMINGO 5 XANEIRO\nCabalgata dos Reis Magos e Recepción Real. Acompañados polas Asociacións Guardesas.\nDende a Alameda da Guarda ata a Casa dos Alonso ás 18:00 h.\n– Exposición dereitos Humanos e Diversidade afectivo sexual e de xénero.\nNa casa dos Alonso do 4 ó 18 de decembro. De 10 a 14 e de 17 a 20 horas.\n– Exposición O Teu Xacobeo – Cruz Vermella Baixo Miño\nNas carpas do Monterreal o 20 e 27 de decembro e 3 de xaneiro de 10:00 a 13:00 h.\n– Exposición de Pintura “anetadocamilo”\nNa Casa dos Alonso do 21 de decembro ó 4 de xaneiro. En horario de apertura do Concello.\nDo 5 de Decembro ó 19 de Xaneiro\nTag:A Guarda, cantos de nadal, Nadal, programación\nSuspensión do Mercado de Nadal na Guarda\nOs nenos e nenas da Guarda contarán dende este luns con actividades infantís\nHorario semanal do transbordador A Guarda – Caminha do martes 11 ao domingo 16 de agosto de 2020\nEN DIRECTO: Magazine especial – Festas do Monte 2020


A varíola do mono motivou unha alerta internacional por parte das autoridades sanitarias que tamén atinxe á Galiza. Desde esta sexta feira, todos os dispositivos asistenciais contan cunha primeira definición de caso á espera dos protocolos específicos que está a elaborar o Ministerio de Sanidade.\nphoto_camera Álvaro Mena, médico internista da unidade de Enfermidades Infecciosas do CHUAC. (Foto: Nós Diario).\n"A varíola do mono é unha enfermidade vírica similar á varíola humana, erradicada desde 1980", explica a Nós Diario Álvaro Mena, médico internista da unidade de Enfermidades Infecciosas do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña.\nNon é unha doenza nova. É unha enfermidade zoonótica emerxente; endémica nalgúns países de África. "Está causada por un virus que afecta fundamentalmente a monos -atopouse por primeira vez nestes animais en 1958, de aí o seu nome- aínda que tamén a outros mamíferos e que pode infectar os seres humanos.\nTransmisión entre persoas\nMena destaca que esta transmisión xa é coñecida. Hai casos documentados de varíola do mono sobre todo en países africanos, como o Congo e Nixeria, mais tamén hai casos documentados en países occidentais, previos a este gromo".\nMalia que a transmisión sostida da varíola do mono de persoa a persoa é limitada e menos eficaz que a transmisión de animal a persoa pode estar na orixe da alerta sanitaria internacional lanzada o pasado 15 de maio.\n"Até o momento os casos habituais eran illados. Lembro un gromo en Estados Unidos, non hai moito, debido á importación ou á compra ilegal de animais infectados que transmitiron o virus ás persoas. Agora tanto no Reino Unido como noutras cidades europeas estanse a ver casos de transmisión entre persoas que exixe un control".\nO contaxio, indica Álvaro Mena, precisa un "contacto estreito". "Sabemos moito máis da varíola humana que da do mono, pero enfermidades coma estas producen unha infección sistémica, do corpo, e unhas lesións na pel similares ás doutras infeccións víricas, tipo varicela". Estas manifestacións, en forma de bocha ou vesícula, conteñen un líquido contaxioso, "pero tamén o é o contacto estreito, sobre todo a través da saliva e das secrecións bronquiais nalgunha fase da infección".\nEsta é a modalidade de transmisión que se supón nos casos que se están a ver agora mesmo, e que Álvaro Mena insiste en desvincular da condición ou orientación sexual das persoas contaxiadas. "Isto é unha infección vírica que se transmite polo contacto estreito, non por vía sexual. Esa proximidade pódese dar durante un contacto sexual, pero tamén nunha aula ou nun equipo de fútbol. É certo que moitos dos casos documentados en Londres e tamén en España son en homes que teñen sexo con homes pero a súa condición nin xustifica nin modifica a transmisión deste virus", conclúe.\nA varíola do mono comparte síntomas con outras doenzas víricas: febre, cansazo e malestar xeral, ademais das lesións cutáneas vesiculosas. "Se aparecen este tipo de manifestacións no corpo é importante consultalo e ter coidado", apunta Mena. O diagnóstico, mediante PCR, exixe recoller mostras do líquido das lesións e o tratamento, a día de hoxe é "sintomático".\n"Non temos directrices terapéuticas estabelecidas, se ben hai antivirais que xa demostraron actividade in vitro, polo tanto son susceptíbeis de seren utilizados".\nPor outra parte, salienta Mena, a vacina da varíola humana protexe, cunha eficacia de 85%, fronte á varíola do mono. "Isto significa que todas as persoas nadas antes de 1980 ou 1979 están razoabelmente vacinadas e teñen unha inmunidade adecuada contra a varíola. Despois desas datas, ao considerarse erradicada, desapareceu do calendario vacinal". Neste contexto, o interese pola vacina da varíola humana aumenta mentres se valora o seu uso e os laboratorios confirman un stock limitado.\nCon todo, a varíola do mono presenta menor gravidade, contaxio e mortalidade que a humana. "O normal é que curse de maneira leve ou moderada". Descoñécese cal será a evolución epidemiolóxica, "pero todos os brotes anteriores lograron controlarse, cun illamento adecuado, con distancia e boa ventilación".\nNo que vai de maio Reino Unido, España, Portugal, Italia e EUA confirmaron casos da varíola do mono. Bélxica, Italia, Canadá e Australia ampliaron a lista nas últimas horas. Os casos sospeitosos aumenta en número e territorios . En Portugal hai 23 confirmados. No Estado, 30, e máis outros 21 en estudo, dos cales un foi rexistrado na Galiza.


OURENSE DIXITAL .com __Ourense celebrará o Día das Letras Galegas 2011 co Libro de Estilo do Concello que normaliza o uso do galego\nA conmemoración deste Día das Letras Galegas de 2011 será único no Concello de Ourense, por canto supón a aparición do primeiro Libro de Estilo que “reivindica e normaliza” o uso do galego na admninistración. A concelleira de Normalización Lingúistica, Isabel Pérez, anunciou o fito este martes ao que tempo que presentou o resto da programación para este 17 de Maio\nA Concellería de Cultura e Normalizalición Lingüística do Concello de Ourense vén de presentar o programa de actos culturais e festivos organizados para conmemorar a efémeride, este 17 de maio, das Letras Galegas. A celebración do Correlingua, coa participación de escolares de toda a cidade; a Festa Irmandiña de Seixalbo; un recital poético e máis un espectáculo audiovisual en torno ao homenaxeado desta edición, Lois Pereiro; e o Roteiro Poético pola Cidade Vella integran o calendario para estes días, que se clausurará o propio 17 coa lectura do Manifesto Letras Galegas 2011 a cargo da Plataforma en defensa pola Lingua Queremos Galego.\nAdemais, aproveitando a data, a Concellería de Normalización Lingüística que dirixe a concelleira do BNG, Isabel Pérez, vén de editar o seu Libro de Estilo, unha publicación que “nace coa vontade de ser ferramenta de comunicación entre a Administración e a cidadanía desde o emprego do noso idioma, o galego”, sinalou Pérez.\nO programa de acto foi dado a coñecer e nun encontro cos medios no que a Concelleira de Cultura e Normalización Lingüística insistiu na importancia de celebrar esta data “dun xeito activo” e buscando a máxima implicación da cidadanía e axentes sociais. Así, Isabel Pérez compareceu acompañada de representantes dos Irmandiños de Seixalbo, a Asociación Cultural Auriense, e a Plataforma Queremos Galego, encargados das distintas actividades programadas nestas datas e que cumplen a función, lembrou Isabel Pérez, de “pór en valor o onoso ben patrimonial máis importante, a nosa lingua, a nosa cultura e a nosa identidade como galegos”, reinvindicando o uso do idioma “en todos os ámbitos sociais, os 365 días do ano, queremos, podemos e debemos vivir en galego sempre”.\nLibro de Estilo do Concello de Ourense\nA celebración das Letras Galega foi o momento escollido pola Concellería de Normalización Lingüística para presentar o Libro de Estilo para a administración local na que veñen traballando nos últimos meses.\nTal e como explicou Antón Lado, representante da Editorial Reverso Comunicacións encargada de desenvolver o proxecto, “foi concebido como ferramenta para a mellora da calidade lingüística da actividade administrativa, pero sobre todo para normalizar a comunicación en galego coa cidadanía”.\nO manual terá a súa versión dixital dispoñible na web do Concello (www.ourense.es) e incorporará tamén unha ferramenta on line con modelos de escritos e demais materiais.\nNo tocante aos contidos, ademais das regras e consellos habituais neste tipo de documentos (sintaxe, puntuación, emprego de maiúsculas, siglas e abreviacións, etc) incorpóranse epígrafes como o uso da lingfuax enon sexista ou a redacción en internet.\nA Concelleira de Cultura, Isabel Pérez, calificouno dun “recursos eminentemente práctico que sexa elemento de normalización transversal en toda a actividade municipal” e apuntou que pola súa natureza “tamén poderá ser aproveitado polos medios de comunicación e a propia cidadanía”.\nA presentación deste Libro de Estilo inicia o calendario de actos que continuarán este xoves 12 de maio cunha serie de propostas culturais en torno a obra e vida do poeta monfortino Lois Pereiro (1958-1996), cuxa escasa pero intensa producción literaria supuxo unha ruptura na tradición literaria realista en Galicia na década dos 70.\nOs seus textos e o seu espíritu serán evocados no espectáculo Mundo Lois, unha proposta escénica e audiovisual que está a percorrer toda a xeografía galega estes días (www.mundolois.gl). Cultura programará duas sesións deste espectáculo no Auditorio o día 12, unha ás 12.000 horas dirixida a escolares da ESO e Bacharelato, e outra aberta ao público ás 20.30 horas. Previamente, ás 20.00 hopas na Praza do Correxedor terá lugar tamén o recital Expansivo Vento Lois.\nDun matiz máis festivo será a axenda do sábado día 14, no que Seixalbo acollerá a súa Festa Irmandiña, “nunha reinvidicación deste barrio histórico”, como explicaba hoxe a representante dos Irmandiños de Seixalbo, Gloria Viana. Os actos arrancaran a partir das 16.00 horas cun mercadiño de segunda man acompañado de animación de rúa da man dos Sircópatas.\nÁs 18.30 horas o presidente da Mesa Pola Normalización Lingüística Carlos Callón estará presentado o seu libro “En castellano no hay problema”.\nÁs 21.00 horas o dúo Espido ofrecerá un concerto na Praza do Cabildo e a partir das 23.30 a música trasládase ao Campo da Enfesta da man de Som do Galpón e Bongo Botrako, entre outros.\nAsí mesmo, o día 16, a Agrupación Cultural Auriense desenvolverá o xa habitual Roteiro Poético polas rúas da Casco Histórico, que partirá as 19.00 horas da Praza do Ferro para rematar ás 21.45 no Café Cultural Auriense, amenizado pola música dos Percutores. Ás 00.00 a xornada remata co concerto de Ondas Martenot na praza do Correxidor.\nManifesto das Letras Galegas 2011\nO propio día 17 Ourense súmase á celebración das Letras Galegas coa lectura do manifesto para este 2011 da Plataforma en Defensa pola Lingua: Queremos Galego, que correrá a cargo do seu voceiro Xose Lois González “O Carrabouxo” ás 12.00 nos Xardíns Pai Feixoo, amenizado pola actuación da Asociación de Música Tradicional Gomes Mouro.\nO manifesto, que será lido de xeito simultáneo nas cidades e vilas de toda Galiza chega nun momento “no que faise urxente parar os ataques contra o galego que estamos recibindo desde moitos frontes”, explicaba esta mañá o representante da Plataforma, Manuel María Carnicero. O texto avoga pola normalización do emprego do idioma en todos os ámbitos,desde o ensino, a publicidade, a sanidade ate outros como a etiquetaxe ou os propios medios de comunicación.


10 consellos paira protexerse nas redes sociais | Consumer\n10 consellos paira protexerse nas redes sociais\nLucía Caro, avogada experta en dereito dixital, ofrece os seus trucos paira navegar protexidos polas redes e blindarse ante casos como o de Facebook, que afectou a preto de 137.000 españois\nData de publicación: Mércores, 11deAbrilde2018\nUns 136.985 internautas españois puideron verse afectados pola posible fuga de datos destapada no caso Facebook, segundo a Axencia Española de Protección de Datos. A rede social tamén admitiu que preto de 87 millóns de contas sufriron a filtración de datos persoais que permitiu á consultora Cambridge Analytica acceder á información persoal dos usuarios e á dos seus contactos con axuda da aplicación Thisisyourdigitallife. E “o caso Facebook podería repetirse”, advirte Lucía Caro, avogada experta en dereito das novas tecnoloxías en Gaona Avogados. Pero, é posible protexer os datos e identidade persoais nas redes sociais? Esta especialista ofrece os seus dez consellos paira logralo: entre eles, configurar ben a privacidade das redes e saber como borrar a nosa pegada dixital.\n1. Que datos teñen apps e redes sociais?\n“Configurar a privacidade de redes sociais é clave paira garantir a nosa seguridade dixital”\nO caso Facebook destapou a recompilación de datos persoais nesta rede social a través da app Thisisyourdigitallife, que tiña acceso ao perfil do usuario e tamén ao dos seus amigos.\nA lexislación europea en protección de datos é tamén de aplicación ao xigante Facebook, pero o consentimento do usuario foi a base paira realizar un acceso lexítimo aos datos persoais: a rede social Facebook pide a aceptación da súa política de privacidade a calquera usuario que queira unirse á plataforma. Revise ben a política de privacidade, xa que é no momento da aceptación destes termos cando estamos a consentir que os nosos datos sexan tratados e almacenados.\n2. As apps fraudulentas existen\nO acceso das aplicacións aos nosos datos é limitado, e non pode abarcar calquera tratamento nin cesións a terceiros. Se se cruzan estes límites, como parece que sucedeu no caso Facebook-Cambridge Analytica, debe saber que o tratamento dos datos xa non é lexítimo.\n3. O caso Facebook pode repetirse\nO escándalo de Cambridge Analytica podería repetirse, ou haberse repetido xa sen que salte aos medios. Saiba que é una opción probable, tendo en conta o laxos que son os controis aos que están suxeitas estas aplicacións.\n4. Configure as súas opcións de privacidade\nA base paira garantir a seguridade dixital da persoa é o coñecemento pleno do que leva o acceso a certas aplicacións, programas, sitios web, subscricións online, etc. As políticas de privacidade e políticas de cookies están por todos lados, polo que se queremos garantir a seguridade dos nosos datos, en primeira instancia débese entender o que consentimos que se faga con eles. O primeiro é comprender o tratamento que se lle dará aos datos, a finalidade e a cesión a terceiros.\nE, ademais, é esencial configurar a privacidade nas redes sociais, en especial de todas as que permitan facer públicas ou compartir con terceiros a información persoal. O nivel de privacidade que ofrecen os produtos dixitalizados debe ser un criterio paira escollelo.\n5. Borrar a súa pegada dixital é difícil\n“As redes sociais permiten borrar o noso perfil de maneira definitiva, pero eliminar por completo nosa pegada dixital non é tan sinxelo”\nAs redes sociais xa permiten borrar o noso perfil de maneira definitiva. Por unha banda, está a desactivación do perfil, que non leva a supresión dos datos de carácter persoal. Doutra banda, está o borrado do perfil, que si supón a eliminación dos datos protexidos do usuario dos ficheiros da empresa.\nNo entanto, o historial de mensaxes con terceiras persoas non desaparece, pois quedaría no chat do receptor dos mesmos. E tampouco son eliminados do ficheiro de terceiros aqueles datos que fosen cedidos. Nese caso, o usuario é o responsable de solicitar ás redes sociais e ás empresas ás que cedeu os datos a súa cancelación e eliminación definitiva; facer una limpeza completa é una tarefa ardua e difícil, pois na maioría dos casos o usuario descoñece quen son.\n6. Como protexer a súa herdanza dixital?\nDo mesmo xeito que a herdanza tradicional, a herdanza dixital é o acto xurídico mediante o cal una persoa que falece transmite os seus bens, dereitos e obrigacións a outra ou outras persoas, que se denominan herdeiros, coa particularidade de que este patrimonio é exclusivamente o adquirido dentro do ámbito tecnolóxico.\nPaira protexer a herdanza dixital existen diversas ferramentas. Pode facerse referencia a ela no documento de testamento notarial, nomeando un albacea que execute os actos dispositivos que consideremos no seu caso, talles como desactivación de redes sociais, asignación de bens dixitais, etc. Outra opción é decantarse por unha empresa especializada nestes servizos: existen aplicacións moi económicas que xestionan as redes sociais e patrimonio dixital e son as encargadas de levar a cabo todas as actuacións que antes se solicitaron e deixado dispostas paira o caso en que suceda una desgraza.\n7. Actualice os seus programas\nEntre os perigos máis destacados da navegación online están o rastrexo, os virus e o phishing, un ciberdelito de furto de información persoal, como é o roubo do contrasinal do seu computador.\nPaira evitalo, o máis efectivo é manter os programas actualizados e ter un antivirus de calidade. Ademais, hai que descargar aplicacións ou programas sempre desde o sitio oficial, pois en caso contrario é probable que estes estean infectadas con virus.\nA navegación a través de una rede wifi pública é mellor evitala polo risco que leva, xa que poden estar non cifradas ou permitir ciberataques, como o phishing. Máis aconsellable usar una rede privada virtual. Pero si conéctase, é aconsellable facelo sempre usando una rede privada virtual.\n9. Compre online con seguridade\nAdemais se se está comprando en Internet ou se dará información sensible, sempre hai que asegurarse de que a páxina web contén na URL as consonantes “https” en lugar de “http”, pois son páxinas cun estándar de seguridade máis elevado.\n10. E entenda que a protección dixital 100 % non existe\nA protección total no ámbito dixital é complicada. No entanto, si é posible minimizar a información e o rastro que deixamos, así como previr e minimizar os riscos de ataques non desexados de terceiros. Paira iso, é esencial coñecer e adecuar ás nosas necesidades as configuracións de privacidade que ofrecen os produtos e servizos dixitais; manter actualizados os programas e software; facilitar só a información que sexa esencial; navegar en páxinas que sexan seguras; e instalar un bo antivirus.\nciberseguridade facebook redes sociais


Seminarista en Lugo desde 1966: O cisne, relato de Pedro J. Rovira\nO cisne, relato de Pedro J. Rovira\nPaquito Dylan é un cisne que doou ao pobo de Belesar o meu benquerido amigo Pepe Rebolo. Coa súa impúdica exhibición de corpo belido fai as delicias dos visitantes que cada vez en maior número veñen gozar deste lugar paradisíaco na ribeira de Diomondi regada polo Pai Miño. Tras el, respectando a distancia súrica, nada humilde a súa parella, que por mor do noxento machismo císnico non se coñece no pobo por máis nome que o de “a femia”.\nDespois de disfrutar na Abacería O Batuxo rexentada por Marco, verdadeiro druída de Baco, dun exquisito xantar, regado cun mencía dos viñedos que circundan o lugar, sentei a contemplar dende o seu mirador o río que maxestoso se estendía aos meus pés.\nPaquito miroume altivo, esperando cobrar o tributo debido á súa beleza natural. Tireille un anaquiño de pan de millo, que el displicente colleu da auga con toda parsimonia. Pero de súbito dirixiu os seus ollos de divo cara arriba.\nUn neno en cadeira de rodas, dende a estrada, esforzábase en atraer cara a el a súa atención movendo frenético os seus braciños esbrancuxados.\nPaquito ten corazón de pallaso. Por iso pasou de min e do meu millo e dedicoulle ao neno unha sesión de voos acrobáticos que desataron unha sonora gargallada neste. A súa risa era tan contaxiosa, que sen darme nin conta eu tamén estaba a rir coma un parvo.\n- Mamá, mamá, lévame xunto ao cisne. Non ves que quere xogar comigo? –díxolle á nai coma se en iso lle fose a vida.\nA nai mirouno cos seus ollos resecos, pois de tanto chorar xa non lle quedaban bágoas. Non era posible. Trinta insuperables chanzos inclinados facían de barreira infranqueable entre a estrada e o pantalán ao que Paquito se subira esgotado polo seu maratoniano exercicio circense.\nO neno botouse a chorar. Non eran os berros finxidos dun neno contrariado. Non. Eran os saloucos calados de quen está afeito a sufrir.\nAo ver a súa anguria, sentinme mal de estar disfrutando de aquilo que estaba vedado para el. Pechei os ollos e un regueiro de amargas lágrimas comezaron a correr pola miña faciana. Ao chegar ao chan, estas lágrimas foron crecendo e crecendo ata converterse nun gran cachón que con grande estrépito caía ao río.\nNon daba creto ao que estaba a pasar. O nivel do río medraba e medraba e o pantalán semellaba unha táboa de surf na que Paquito facía mil e un equilibrio para non caer.\nA auga subiu un, dous, tres, vinte metros. O neno vía cada vez máis preto del o cisne dos seus soños. Un metro máis e o pantalán quedou varado na mesma estrada, ao lado da cadeira de rodas.\nCon andares de pasarela de alto standing, Paquito foise acercando ao neno que o esperaba cos brazos abertos.\nA cara do neno arroibou ata pórse coma a grana. Inutilmente tentou poñerse de pé e avanzar ao seu encontro.\nO cisne apurou o seu paso para non alongar a súa impaciencia de poder tocalo e facerlle os máis tenros aloumiños. Os brazos do neno rodearon o seu corpo e el posou o seu longo colo no seu ombreiro.\nSentín non ser un bo pintor para deixar recollido no lenzo aquela xenuína estampa da felicidade.\n- Mamá, mamá, quéreme! Mira como me quere!\nSen explicarse de onde viñan, dúas bágoas azuis correron de novo polas meixelas da nai.\nA voz de Marco tróuxome de novo á realidade. Preguntoume se me gustara a comida. Díxenlle que si. Que todo estaba moi bo e que o viño era inmellorable.\n- Alégrome que che gustara. É da colleita de hai dous anos, que foi a mellor e chegou a 14º de gradación. É unha serie limitada que reservo para os amigos e que ten por nome O lagar dos soños.\nPublicado por GGuerra ás 6/02/2013 06:00:00 p.m.\nPrexubilacións na quinta do 64\nInfiltrados de Afonso Eiré\nXosé Mª Díaz Castro, Letras Galegas 2014\nMarabillas da natureza


O prezo da luz cae este domingo un 34 por cento\nEn comparación con hai apenas un ano, o prezo do 'pool' para este domingo será un 145,09% superior aos 65,01 euros/MWh do 10 de abril de 2021.\nphoto_camera O prezo máximo da luz para este domingo será entre as 00:00 e as 01:00 horas\nO prezo medio da electricidade no mercado maiorista volverá baixar este domingo, cunha redución do 34,05% con respecto ao sábado, e situarase nos 159 euros por megavatio hora (MWh).\nEn concreto, o prezo medio da 'pool' para este domingo será de 159,33 euros / MWh, case 82 euros máis barato que os 241,59 euros/MWh do sábado, segundo os datos publicados pola Operadora do Mercado Enerxético Ibérico (OMIE). .\nDeste xeito, o mercado almacenista da electricidade dá unha tregua como a do venres pasado, cando rexistrou un prezo -154,7 euros/MWh- que foi o máis baixo desde o pasado 19 de febreiro, antes de que comezase a guerra en Ucraína.\nO prezo máximo da luz para este domingo será entre as 00:00 e as 01:00 horas, con 282,48 euros/MWh, e o mínimo, de 1,03 euros/MWh, será entre as 15 e as 18 horas, aínda que entre as 12 horas. e ás 15 horas o prezo tamén será moi económico, a 3,7 euros/MWh.\nOs prezos da 'pool' inciden directamente na tarifa regulada -a denominada PVPC-, á que están cubertos case 11 millóns de fogares do país, e serven de referencia para os outros 17 millóns que teñen contratados. a súa oferta no mercado libre.\nDe feito, a Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC) comprobou que en 2021, no marco da espiral ascendente da enerxía, perto de 1,25 millóns de persoas pasaron do PVPC a unha tarifa no mercado libre a prezo fixo.\nTope ao gas de 30 euros\nAdemais, o goberno do Estado e o de Portugal presentaron ante a Comisión Europea unha proposta preliminar para establecer un prezo de referencia do gas de 30 euros por MWh co fin de rebaixar o prezo da electricidade.\nA vicepresidenta terceira e ministra de Transición Ecolóxica, Teresa Ribera, deixou claro que se trata dunha proposta conxunta formulada por ambos os gobernos e obxecto de negociación coas autoridades europeas.\nNo caso de que se acepte a proposta, Ribera adiantou que o prezo da luz pode limitarse "en tres ou catro semanas", para o que apuntou que "hai que ter paciencia" porque é necesario que neste tempo "concorda ben" coa proposta conxunta e que se reflicten ben as "inquedanzas técnicas de bo funcionamento que poidan existir".\nDe saír adiante, a proposta repercutiría nos prezos do 'pool' pola súa repercusión, entre outras cuestións, nas ofertas de venda que diariamente realizan no mercado maiorista as centrais de ciclo combinado, que xeran electricidade con gas.\nluz electricidade gas