Enviado por Esperanza López... o Dom, 19/01/2020 - 20:42\nUn grupo de alumnas e alumnos de 4º de ESO comenzan este curso un proxecto de voluntariado xuvenil que leva por nome: Pasaporte solidario.\nO longo duns meses deberán desenvolver un número de accións solidarias, son tarefas sinxelas dende dar un pouco do seu tempo axudando a xente que o necesita ata contribuir nun consumo responsable.\nO obxectivo fundamental deste programa é concienciar o noso alumnado na solidariedade, en que a súa contribución á sociedade é fundamental, e que con pouco podese facer moito.\nRECREOS DINÁMICOS EN MARCHA\nEnviado por Dirección o Lun, 16/12/2019 - 22:07\nXa están en marcha os Recreos Dinámicos. Novas actividades para os recreos que se veñen a sumar ás que había ata agora. Despois dun mes de novembro no que empezaron os Xogos tradicionais cos Trompos polo San Martiño. A semana pasada fixérono os Coffee break na biblioteca, conversa amena e entretida en Inglés. Esta semana tócalle empezar á actividade de Baile, o mércores 18 ás 10,05 no Salón de Actos. Na foto o equipo de monitor@s: Yolanda, Xoana, Noa e Diego. Ademais, está en marcha o obradoiro de Robótica no 1º recreo dos luns e dos xoves. Tamén se está a organizar o Campionato de Brilé que comezará despois do Nadal... E outras que irán xurdindo. Animádevos a participar!!!\nBAILADELA TEATRO, CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO\nEnviado por Dirección o Lun, 25/11/2019 - 16:36\nDende o grupo de teatro do IES de Brión BAILADELA TEATRO tamén quixeron manifestar o rexeitamento á violencia de xénero. Parabéns polo traballo!\nCHÍOS CONTRA A VIOLENCIA\nEnviado por Dirección o Dom, 24/11/2019 - 23:50\nFantástico traballo promovido dende a biblioteca: https://bibliobrion.blogspot.com/\nParabéns a todas e todos os participantes, especialmente aos noso rapeiros David e Yassin!\nO IES DE BRIÓN CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO\nEnviado por Dirección o Dom, 24/11/2019 - 20:32\nNa foto unha mostra de como o alumnado de 4ºB manifesta o rexeitamento á violencia de xénero. Ao longo do día 25 de novembro haberá máis mostras...


A Xunta renova o seu compromiso co museo da Casa da Troia - NH Diario\nInicio Santiago A Xunta renova o seu compromiso co museo da Casa da Troia\nA Xunta renova o seu compromiso co museo da Casa da Troia\nO director xeral de Cultura, Anxo M. Lorenzo, visitou o Museo da Casa da Troia co que a Xunta mantén un ano máis a súa colaboración para contribuír aos gastos da xestión das visitas na súa apertura ao público durante este ano. O representante da Consellería de Cultura agradeceu ao presidente da Asociación Cultural Musical de Antigos Tunos Compostelanos e Amigos do Museo da Casa da Troia, Benigno Amor, o seu traballo á fronte deste centro museístico que permite coñecer unha parte da historia da cidade.\nO Goberno autonómico leva colaborando de xeito ininterrompido desde 2015 con este museo. No 2020 ampliou o seu apoio, no marco do seu compromiso por impulsar a actividade museística que se desenvolve en Galicia. O Museo Casa da Troia abriu para a temporada de verán o pasado 18 de maio e estará aberto ao público ata setembro facilitando así que os visitantes poidan coñecer a recreación da pensión de estudantes e a vida universitaria de Santiago de finais do século XIX que inmortalizou Alejandro Pérez Lugín na súa novela La Casa de la Troya.\nArtigo anteriorMalpica | Nova edición do Certame de Poesía Erótica Illas Sisargas\nArtigo seguintePresentado o Vimiverán 2022 co deporte, o teatro e a gastronomía como protagonistas


Autoestrada - Howling Pixel\nUnha autovía é unha vía de dominio e uso público proxectada e construída fundamentalmente para a circulación de vehículos automóbiles.\nSon autovías, en España, as estradas, que non reunindo todos os requisitos das autoestradas, teñen as seguintes características:\nDeben ter calzadas independentes para cada sentido de circulación.\nDeben ter limitado o acceso a e desde as propiedades lindeiras.\nNon pode cruzar nin ser cruzada ao mesmo nivel por outras sendas, vías, liñas de ferrocarril ou tranvía nin por ningunha servidume de paso.A diferenza fundamental entre autovía e autoestrada é que esta última está especialmente proxectada, construída e sinalizada para a exclusiva circulación de automóbiles. Para ese efecto, un automóbil é un vehículo motor que circula sen carrís e sen conexión a unha fonte exterior de enerxía, excluíndose de tal cualificación os ciclomotores, coches de minusválidos e os tractores e demais maquinaria agrícola que, polo tanto, teñen prohibido circular polas autoestradas.\nKween District é un distrito da Rexión Leste de Uganda. A poboación capital atópase en Binyiny, unha das dúas municipalidades do distrito.\nLimita co Distrito Nakapiripirit polo norte, co Distrito Amudat polo nordeste, co Distrito Bukwa polo leste, coa República de Kenya polo sur, co Distrito Kapchorwa polo oeste e co Distrito Bulambuli polo noroeste.\nO distrito comezou a funcionar como tal o 1 de xullo de 2010, anteriormente formaba parte do Distrito Kapchorwa. Conxuntamente co Distrito Kapchorwa e co Distrito Bukwa, forma parte da subrexión Sebei. Atópase ao norte do Monte Elgon, a unha altitude media de 1.900 msnm.\nSegundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación estimada de 67.171 habitantes.Está cruzado pola Autoestrada Mbale-Moroto na súa zona oeste, con dirección norte-sur.\nEl Rosal é un concello colombiano situado no departamento de Cundinamarca. Forma parte da provincia de Sabana Occidente. Sitúase a vinte quilómetros de Bogotá, D. C., a capital da nación.\nEl Rosal é chamado "O Xardín da Sabana", e o seu acceso dende Bogotá dáse pola Rúa 80, ou Autoestrada Medellín. Conta cunha importante produción agroindustrial.\nLa Vega, oficialmente San Juan de La Vega, é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na Provincia do Gualivá, a 54 km de Bogotá, e a 45 minutos da mesma pola autoestrada que conduce a Medellín. A temperatura media anual está entre os 22 e os 24 ºC.\nSant Andreu de Llavaneres, coñecido tamén como Llavaneres, é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Maresme. Segundo datos do INE tiña 10.406 habitantes en 2011.\nEstá situado a 36 km ao norte de Barcelona, á beira da costa mediterránea onde conta co porto deportivo Port Balís. Está entre o mar situado ao leste e o Parque Natural do Montnegre e o Corredor ao oeste. A poboación ten boas comunicacións coa capital grazas á liña 1 de Rodalies de Barcelona, así como a autoestrada C-32 e a N-II.


339 persoas superaron o coronavirus nas últimas 24 horas na área sanitaria - Pontevedra Viva\nDatos covid-19 durante este venres 6 de agosto na área sanitaria de Pontevedra-O Salnés\nVenres 6 de Agosto, 2021 ás 09:39 do Venres 6 de Agosto, 2021\nO Servizo Galego de Saúde notifica este martes 2.419 pacientes con infección activa de covid-19 na área sanitaria de Pontevedra e O Salnés. Son 243 casos menos que onte xoves mentres que se confirmaron 97 novos casos por probas diagnósticas de infección activa.\nNo Concello de Pontevedra son 80 casos menos o que sitúa o total en 705 casos activos, en Sanxenxo son 265 casos (35 menos), en Poio 127 casos (10 menos) e en Marín 196 casos (10 menos).\nO número de pacientes hospitalizados é de 26 persoas atendidas na área sanitaria. Delas 21 están no Hospital Montecelo, 2 no Quirón Saúde Miguel Domínguez e 3 no Hospital do Salnés. Sete deles están ingresados en estado crítico na Unidade de Coidados Intensivos (UCI).\nOnte xoves eran 34 as persoas ingresadas, das que 28 estaban en planta e seis na UCI.\nO resto das persoas que contraeron o virus, 2.386 casos, atópanse illados nos seus domicilios con sintomatoloxía breve ou asintomáticos.\nDesde o inicio da pandemia 17.237 pacientes da área sanitaria superaron a covid-19. Nas últimas 24 horas curáronse 339 persoas.\nEn canto á realización de probas PCR, nas últimas 24 horas fixéronse 741 o que eleva o total na área sanitaria de Pontevedra e O Salnés ás 281.151.\nA estas probas súmanse as 113.210 probas de antígenos e outras 104.644 probas de detección realizadas ata a data.\nPara este venres están convocadas 4.004 persoas con idades entre 20 e 29 anos no Recinto feiral de Pontevedra para recibir a primeira dose de Pfizer. No recinto vilagarcián de Fexdega hoxe non hai programación de vacinas.\nA Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que, na última actualización, o número de casos activos de coronavirus en Galicia é de 18.195 deles 4.513 son da área da Coruña, 2.156 da de Lugo, 1.520 da de Ourense, 2.419 da de Pontevedra, 4.420 da área de Vigo, 2.112 da de Santiago e 1.055 da de Ferrol.\nDo total de pacientes positivos, 53 están en UCI, 255 en unidades de hospitalización e 17.887 no domicilio. Polo de agora, en Galicia hai un total de 142.500 persoas curadas, rexistrándose 2.483 falecementos.\nO número de PCR realizadas é de 2.603.485.\nO número de doses de vacina contra a covid-19 administradas é de 3.612.037.


Servizos útiles con mapas de Google / "Captcha" | Revista | EROSKI CONSUMER\nServizos útiles con mapas de Google\nBaixo o concepto de "Google Map Hack" ou "Mashup" agrúpase un bo número de servizos interesantes e de grande utilidade para o usuario. Trátase de encher de sinais ou etiquetas os mapas de Google, que cobren practicamente todo o planeta, para convertelos en guías temáticas cun servizo específico. A interactividade e o código aberto dos mapas de Google permiten a moitos usuarios avanzados ir máis aló da mera consulta de rúas ou estradas para introducir neles elementos como os restaurantes favoritos de cada internauta, as zonas de cobertura Wifi (Internet sen fíos) ou as imaxes tomadas por outros internautas no lugar sinalado no mapa.\nPanoramio (www.panoramio.com): Trátase dun servizo español que permite aos usuarios introducir nos mapas de Google Earth (a "bóla do mundo" de Google, con fotos por satélite en tres dimensións) todas as imaxes que queiran. A idea é que quen viaxe polo plano poida picar nos diferentes puntos do mapa e obteña fotografías colocadas polos demais internautas. Así, é máis sinxelo situarse e o usuario obtén unha dimensión visual da zona que está a explorar. O servizo logrou un éxito enorme e Google comprouno recentemente.\nO ladrillómetro (www.ladrillometro.com): É un servizo que permite comparar o prezo que os internautas pagan pola súa casa, ou o seu aluguer, en relación cos seus veciños de barrio. A idea é que os usuarios vaian deixando no servizo os datos do seu aluguer ou a súa hipoteca de modo que calquera persoa poida facer cunha soa prema sobre o mapa, unha idea do rango de prezos da zona en cuestión. Este servizo, como tantos outros da denominada gama social, ou 2.0, será tanto máis útil cantos máis usuarios participen e, en cambio, terá pouco de realista cando só haxa uns poucos usuarios nun barrio determinado que deixaran os seus datos.\nXeovivendas (www.geoviviendas.com/geobusqueda): Trátase dun portal especializado na oferta de pisos en venda, alugueiro de apartamentos e locais comerciais que utiliza os mapas de Google de xeito que o usuario poida situarse rapidamente de modo espacial e identificar a zona onde está o inmoble que se lle ofrece. O servizo funciona nas dúas direccións, de modo que tamén o internauta pode dirixirse a unha zona concreta onde desexe adquirir unha propiedade e ver sobre plano toda a oferta que concentra alí o portal.\nTagzania (www.tagzania.com/es): É unha páxina web que permite "etiquetar" lugares, isto é, marcar sobre o mapa os puntos que consideremos de interese. Por exemplo, serve para sinalar os restaurantes favoritos, o lugar do primeiro bico, as etapas dunha volta ciclista ou as novas sete marabillas do mundo. Ademais dos mapas de Google, utiliza os servizos cartográficos de Yahoo! e Microsoft para crear un dos servizos máis completos da Rede.\nCaptcha é o acrónimo da rebuscada frase "Completely Automated Public Turing Test to tell Computers and Humans Apart" ("Proba de Turing pública e automática para diferenciar máquinas e humanos"). Trátase dunha proba desafío-resposta utilizada en computación para determinar cando o usuario que trata de acceder a un determinado servizo de Internet é unha máquina ou un ser humano.\nAdoita ser habitual que os ciberdelincuentes utilicen programas-robot capaces de adiviñar as claves que os usuarios usen para entrar en servizos como a conta de correo, por exemplo. Estes robots xeran códigos aleatorios a gran velocidade ata que dan co correcto e se introducen nos servizos particulares; dende alí poden enviar centos de miles de mensaxes spam á lista de contactos do usuario, ou mensaxes infectadas con virus. Para evitar a súa entrada utilízanse os captchas, que se plasman visualmente con códigos borrosos, desenfocados ou deformados, que un ser humano si pode entender, pero que non pode saltar un programa-robot. Deste xeito exércese unha barreira de defensa ante os ataques automáticos.\nNon obstante, os captchas teñen un gran problema de accesibilidade para minusválidos, xa que en ocasións para interpretalos hai que facer un esforzo visual ou intelectual notable, polo que a súa utilización é moi discutida e se aposta por estándares que permitan ao usuario optar por un código de son.


Marzo | 2011 | De Lorean de Bois\nUnha xeira na Xironda\nArtigo publicado no Lecer deste domigo. Grazas a Antonio, Carme, Pelón e Tito, e toda a Xironda\nA Xironda é unha parroquia do concello de Cualedro situada a poucos quilómetros da Raia portuguesa. Achegámonos este ano para revisitar os amigos que fixemos o ano pasado. Igual que o ano pasado ficamos na Casa do Cruceiro, onde tan ben nos trataran Carme máis Antonio.\nA intención deste ano era a de pasar uns días de lecer. Non tanto ir polos diversos entroidos sudgalaicos, senón máis ben descansar e visitar os múltiples recursos que ten a Xironda e máis a súa contorna. O incríbel Castro de San Millán e o de Saceda,a Peneda da Muller, o neveiro dos Monterrei, ou os antigos fornos comunais. A Xironda é máis que Entroido, é un sitio para visita en calquera momento do ano.\nLaza: entre a tradición e a posmodernidade\nEn calquera caso non puidemos evitar achegarnos a Laza o Luns Borralleiro para que nos picaran co toxo e nos tiraran as formigas. Dende logo, que distancia máis grande entre este Entroido, explotado dun xeito xa masivo, e o Entroido por descubrir que se celebra na Xironda.\nEn Laza, vai perdendo a tradición á que lle gaña a decadencia. Por suposto, unha decadencia que tamén ten o seu encanto. Na Praza da Picota de Laza, mestúranse grupos dispares. Familias que levan as súas crías a coñecer un Entroido ancestral. Xanciños e Milhomes vindos dende todas as partes da Galiza. Guaperiñas urbanitas que tiran de Iphone para compartir retallos da súa vida, en tempo real. Rapazas acabadas de ser muller que se agarran a bidóns de calimocho que logo volverán á terra, será o Pachamama, acurrucadas nun portal mentres algún rapaz coa faciana volcánica de pus trata de meterlles man.\nA Praza da Picota mentres se espera a que baixe a “Morena”, é un fervedoiro de todos estes actores, vixiados de preto polos peliqueiros que non dubidarán en mallar neles se interrompen o camiño. É unha festa moi wilderiana, na que os disfraces e o alcol precipitan os acontecementos. Historias anónimas debaixo das máscaras.\nFalta pouco, este ano a Morena atrásase. A Picota ferve en litronas e calimochos que vai de man en man. Agroma a impaciencia. Algunha liorta que tira fariña. Baixa a Morena, ruído, toxos, formigas, máis fariña. Rebumbio.\nA Xironda: Un Entroido de carallo\nNa Xironda tamén hai festa. O Trío Sevilla anima a velada. Entre canción e canción exhorta a Comisión para que conte con eles o ano que vén. Esperemos que non.\nNo centro da praza un enorme lume que leva case todo o Entroido aceso ilumina e quenta tanto os que levan moitos entroidos nas costas como aos novicios. Viño, chourizos, panceta e pantrigo, dan forzas para o baile. Cumbia mesturada con muiñeiras sae dos altofalantes da Sevilla.\nOs mozos bailan mentres os maiores gozan ao seu xeito, sentados, vendo como bailan os mozos, recordando. Nun recanto, un rapaz faille as beiras a unha moza que xoga a non ter interese. Se cadra o lume as máscaras e a música, fai que agrome ese amor que se foi cociñando paseniño.\nSae a queimada, hai que tirarlle un grolo. Os diversos pasos do ritual do Entroido indican que a súa fin se aproxima. Hai que queimalo. Os rapaces van á praza do lado coller un enorme boneco de palla que fixeran nos días anteriores. Mide máis de tres metros e loce un enorme falo ergueito. Entre todos o levan á praza, fronte ao escenario do Trío Sevilla que por fin recolle.\nO boneco do Entroido da Xirona, entre as lapas\nO grande órgano xa lle foi cercenado e loce na man dun home encaramado ao boneco tumbado que o move no ar iniciando a poxa. As comadres comezan a poxar por ese gran carallote de palla. Ímolo papar todo– berran unhas poxantes. Risas xerais. No momento máis divertido da noite, as mulleres poxan e lánzanse chanzas unhas a outras. Os homes azuzan –Sei que non tés diso na casa, ou? Os pequenos rin, algúns porque entenden, outros contaxiados polo ambiente festivo. Finalmente sae en cincuenta euros.\nCóllese ao boneco e tírase ao lume. Ese lume que alumeou durante todo o Entroido, agora é o responsábel de acabar con el. A palla combuste rápido, fai moito fume.\nAai, Entroidiño! – láianse as máscaras convertidas en plañideiras O entroido marchou coma un ninja, entre unha nube de fume. O Entroido xa foi, ata o ano que vén. Volverase coller a palla.Volverase facer o boneco. O mozo volverá facer as beiras e os máis vellos aledaranse de levar un Entroido máis para o cadaleito.\nO ano que vén volverá o Entroido. Onde o pasaremos? Na anónima Laza ou na familiar Xironda? Bebendo calimocho ou viño cosecheiro? As dúas son boas opcións. Depende do que procuremos.\nDende logo, se vamos a Laza, non podemos deixar de ir tomarlle o cabrito ou o cocido a Casa Elena, en Souteliño, a un par de quilómetros.\nDo que non podemos deixarde facer na Xironda, falaremos na seguinte entrega.\nBaixo da Terra (Termarum)\nArtigo publicado no Lecer do día 07 de Febreiro de 2010. Co pasar dos anos, o proxecto de Castrolandín segue a ser exemplo da xestión do Patrimonio por parte da comunidade local. Os Amigos dos Castros logo de petar en moitas portas institucionais, obtendo largas e negativas, acadaron levar a cabo o proxecto. Este proxecto vén demostrar como para a arqueoloxía institucional, este tipo de asocicións son consideradas un estorbo ao contrario que noutros lugares do mundo. O maior mérito é o de amosar como pode agromar un proxecto fresco xurdido dende a base.\nCuntis, un manancial de patrimonio\nMámoas, petróglifos, arquitectura eclesiástica e señorial, augas termais e por suposto, un castro moi especial é o que nos agarda en Cuntis, concello pontevedrés que visitamos esta semana a bordo do noso De Lorean.\nEfectivamente, Cuntis conta con abondoso patrimonio prehistórico (tamén histórico e artístico) que xustifica a nosa visita, pero máis aló da cantidade nos interesa a calidade, xa que o xacemento de Castrolandín, á marxe dos bos resultados colleitados nas súas escavacións, resulta paradigmático pola súa xestión e posta en valor.\nComezando polo principio, na sede da Fundación Terra Termarum, xunto a Biblioteca Municipal, recomendárannos distintas visitas. Deste xeito se o que nos interesa son as mámoas, indicarannos como chegar até o Campo das Tombas en Arcos de Furcos ou ó Petouto dos Mouros na parroquia de Troáns. Se o que queremos é ver gravuras milenarias, a cantidade de pedras insculturadas deste concello é enorme, distinguíndose até cinco áreas de petróglifos: A Ran, Cequeril, Laxos-Cardecide, Arcos de Furcos e Xinzo.\nMais como apuntabamos, non podemos pasar por Cuntis sen visitar Castrolandín. Moitos son os aspectos que fan deste xacemento un dos máis especiais do noso territorio. En primeiro lugar, o trazo máis subxectivo vén dado por ter sido xunto ó de Neixón o lugar onde o noso De Lorean comezou a súa andaina mediante colaboracións voluntarias nos veráns de 2005 e 2006, grazas a unha equipa de profesionais dirixida por Carlos Otero que coa súa paciencia e atención levou os pasos de varios estudantes cara ao mundo da Arqueoloxía.\nTerra Termarum. A Fundación\nDeixando de lado os recordos persoais, inevitábeis ó escribir sobre este xacemento, cómpre sinalar o que converte a xestión de Castrolandín en modélica.\nPois se Castrolandín chegou a escavarse e converterse nun referente tanto a nivel científico como de visitas, foi grazas á iniciativa da comunidade local que a través da Asociación de Amigos dos Castros primeiro, e da Fundación Terra Termarum despois, foi a verdadeira artífice da recuperación do xacemento.\nOs primeiros froitos agromaron cando en 2001, tras anos de traballo, a Asociación recuperou o San Xoán Castrexo cuxa tradición se perdera na longa noite de pedra.\nEsta celebración do solsticio de verán, ten como escenario a croa do castro iluminada cunha gran cacharela central e múltiples fachos de piñas en lampas que arrodean o perímetro.\nComo sinala Ayán(Pasado e Futuro de Castrolandín.2002 PDF) , son tres os elementos simbólicos que destacan nesta festa: o ritual propiciatorio/purificador como en todas as cacharelas de San Xoán, a procura da fertilidade por parte das mulleres en idade que chimpan as lampas e a autoafirmación da aldea fronte á outras veciñas mediante a celebración nun outeiro da festa facéndoa visíbel dende moitos puntos da bisbarra.\nUnha vez acadado este obxectivo e xa constituída a Fundación Terra Termarum, presidida por D. Olimpio Arca e integrada pola devandita Asociación, a Comunidade de Montes de Castrolandín, o concello de Cuntis e dúas empresas, Engasa e mais a propietaria do balneario Termas de Cuntis empezaron a traballar a prol da recuperación do lugar.\nEn colaboración co LaPa (CSIC) elaborouse un plan director que foi patrocinado con fondos Leader, posibilitándose as primeiras sondaxes arqueolóxicas que deron paso a sucesivas campañas de escavación en 2004.\nMáis adiante, en 2007 configurouse un campo de traballo e artellouse un proxecto ocupacional no que ocupantes do centro penitenciario da Lama colaboraban nos traballos de escavación.\nCastrolandín, un castro para visitar\nO terceiro aspecto que incide sobre a personalidade de Castrolandín é o xeito en que os achados foron xestionados, potenciándose dende un primeiro momento a divulgación das resultas dos traballos.\nCastrolandín ofrécelle ó visitante unha rápida e clara vista xeral sobre o fenómeno castrexo, polo seu tamaño, moi abarcábel e polos múltiples tipos de estruturas arquitectónicas existentes, identificándose diferentes tipoloxías de unidades domésticas, edificios comunais, e unhas defensas –foxo e murallas– que facían de Castrolandín un poboado inexpugnable.\nNo seu día, entrábase ó castro subindo unhas escaleiras flanqueadas por un torreón que aínda podemos ver hoxe.\nVista dun sector escavado de Castrolandín\nActualmente creouse un Obradoiro de cerámica castrexa que cun traballo de arqueoloxía experimental compilou os pasos e técnicas da elaboración dos cacharros na Idade do Ferro co obxectivo de facer réplicas grazas a unha base de datos das formas.\nNo obradoiro realízanse fundamentalmente réplicas de pezas exhumadas en Castrolandín, aínda que tamén se fixeron algunhas doutros xacementos. Mediante a elaboración de cursos e materiais didácticos, o obradoiro pretende converterse en referencia no ámbito da elaboración de réplicas arqueolóxicas.\nNa sede da Fundación Terra Termarum podemos ver e adquirir estas pezas para quen queira levarse un orixinal recordo da súa visita a Castrolandín.\nEsta experiencia fálanos da importancia da olería nestas sociedades prehistóricas como medio de satisfacer as distintas necesidades que xorden no seu seo e da enorme cantidade de información que os arqueólogos poden tirar dun pequeno anaco de barro.\nMais esta importancia da olería non é só propia das sociedades prehistóricas. Se atendemos á sociedade tradicional galega, vemos tamén como estas entendían en gran medida a súa adaptación ó medio a través das manufacturas do barro.\nPor este motivo, nas seguintes xeiras, os nosos bois carretárannos polos principais centros oleiros do país intentando comprender o seu pasado, presente e futuro.\nPara este traballo colarémonos nos talleres de diferentes oleiros para comprender o seu traballo e coñecer as distintas perspectivas que teñen para a supervivencia deste ancestral oficio nunha Galiza postmoderna. \nPor outra banda trataremos a través da nosa seción de concienciar as autoridades políticas sobre a necesidade da realización dunha feira especializada en olería tradicional en Compostela, a capital pangalaica, para dar a coñecer a autóctonos e visitantes as técnicas e formas dos distintos centros oleiros.\nDeixamos Castrolandín co paso lento dos nosos bois, agardando que o exemplo de xestión do patrimonio por parte dunha comunidade local non caia no esquecemento e que o traballo de xente como Mario Touceda, Fran Ameijeiras, Manuel Vilaverde ou Elena Cerviño sirva para alentar a xente de toda Galiza a realizar empresas similares\n Estes artigos xa foron pendurados no blog e podedes consultalos na categoría “olería”\nTal e como dixemos, velaí subimos as cartas orixinais de Schapiro e Cook, así como as traducións. As traducións son do noso amigo e filólogo Javier Portela a quen agradecemos que lle dedicase parte do seu tempo. Por suposto, grazas tamén a Ana polas fotos.\nEstimada Sra Heimann\nMoitas grazas pola súa carta ademais das fotografías. Estou realmente encantado de telas no meu poder xa que non vexo o manuscrito dende o ano 1931, e sorpréndeme moito tanto a calidade que teñen como o novidoso dos cadros. Non tiven a oportunidade de comparar as fotos con outros traballos pero creo que o Chartres ma. foi realizado arredor, ou máis ben a comezos, dos anos vinte do século XII. En calquera caso o que máis me sorprende é que sexa tan antigo xa que eu tiña a idea de que as pinturas pertencían ó mesmo período ca portada. Heille escribir de volta cando atope tempo para poñer a proba este razoamento e compare as fotos coas miniaturas datadas e os extractos do texto.\nSupoño que pasarán anos ata que poida volver visitar Souillac. Mentras tanto, non creo que sexa de interese saber se o gravado de Teófilo está incompleto ou se é unha obra en si. Sen embargo, fágame saber se atopa algo, ben sexa iconográfico ou estilístico, que arroxe un pouco de luz no caso de Souillac. Teño pensado facer o correspondente estudio da portada de Vézelay, que tiven a oportunidade de estudiar in situ o pasado Agosto.\nTamén lle envío á mesma dirección unha copia do artigo de Silos. Como pode ver, foi publicado en decembro do 1939 na revista Art Bulletin, aínda que este número atrasouse seis meses.\nPor favor, non dubide en acudir a min se precisa que lle busque calquera cousa por aquí, ou ben se quere que lle consiga fotos ou publicacións. Estarei encantado de serlle de axuda.\n ma. refírese a manuscript aínda que a abreviatura que se utiliza é mc.\n Portal pode referirse a portada aínda que tamén pode ser pórtico.\n8 de maio de 1940\nQuerida Sra. Heimann:\nRecibín a súa carta do 22 de Abril, e quérolle dicir que lamento moito que polo momento as cousas non funcionaran como tiñamos pensado para que traballase aquí con nós no departamento de diapositivas. Francamente, a razón principal é que o Dr. Guido Schoenberger, que traballou con nós o ano pasado, non conseguiu atopar unha praza de profesor e polo tanto a miña obriga é proporcionarlle unha. Durante o ano pasado reorganizou completamente o sistema o que nos permitiu mellorar o departamento de diapositivas de tal maneira que agora sería realmente difícil traballar sen el. Así que agora, véxome na obriga de atopar máis fondos fóra da universidade que nos permitan financiar a súa estancia por un ano máis.\nAínda que non parece que haxa moita intención de que saían prazas aquí, eu pola miña parte farei todo o posible para recomendala no caso que saia algunha. Escribinlle unha carta falándolle de vostede ó Arquivo de Arte Cristiana de Princeton, pero como xa lle dixen non son demasiado optimista xa que non creo que habiliten ningunha praza para o próximo ano.\nQuérome disculpar por non terlle respondido antes en referencia as fotografías de Beatus Apocalypse. Sinto ter que dicirlle que aquí, en Nova Iorque, non teño os negativos deses manuscritos Beatus . En cambio, poderá conseguir fotos de todos eles dun fotógrafo madrileño, Vicente Moreno, que vive no 9 da Praza das Cortes.\nDeséxolle o mellor,\nWalter. W. S. Cook\nUn misterioso libro antigo\nPenduramos o artigo que publicamos onte no Galicia Hoxe\nComo xa dixemos na nosa anterior andaina pola pérfida Albión, volvemos encantados da nosa viaxe por Inglaterra.\nAdemais dos elementos do patrimonio histórico-artístico que visitamos, ou da campiña, esa tupida alfombra de herba que cobre a illa, volvemos fascinados por outra gran mostra da cultura británica: os pubs.\nOs pubs ingleses son un territorio liminar, indeterminado, dentro da cosmoloxía inglesa. Un pequeno microcosmos que serve para unir/separar a esfera privada da pública, para transitar da unha á outra.\nOs pubs son lugares públicos, de encontro, de conversa, mais teñen tamén un aquel de privado, de fogar. Coa súa luz tenue e tamizada por cristais decorados e a súa decoración a poder de moqueta e de mobles de madeira, acadan un ambiente íntimo, pousado.\nDentro do universo pub hai moitos subtipos. Existen pubs destinados a un público mozo, con música máis ou menos alta e múltiples xogos de taboleiro ou de dardos, mesmo algún con adaptacións de futbolíns. É habitual nestes pubs que algún día de semana organicen xogos colectivos coma os “quiz”, xogos de preguntas e respostas.\nNos últimos tempos veñen de agromar unha serie de pubs, denominados “gastro-pubs”, nos que se lle dá unha volta aos pratos tradicionais de pub coma o peixe con patacas fritidas ou as salchichas con puré, por certo, moito máis saborosos que a fama que lles precede. Estes pubs especialízanse en comidas, ofrecendo unha variedade máis ampla que outros e en moitos casos con toques de “nova cociña”.\nPorén, os pubs que máis nos gustaron foron os real Ale pubs. Estes pubs reciben o seu nome dun tipo de cervexa, a Ale, unha cervexa con máis corpo que as habituais lager ou pilsen das nosas terras e cun característico sabor amargo. Nos real Ale pubs, é habitual atopar un bo elenco de billas de cervexa deste tipo cambiando cada certo tempo de marcas ou de especialidades.\nNormalmente son cervexas elaboradas en pequenas fábricas case locais dun xeito practicamente artesanal. Claro que tamén hai grandes marcas que operan a nivel nacional, pero é habitual atopar pubs que só traballen Ales locais.\nBillas de Ale no Devonshire Arms\nRecoñeceremos un real Ale pub ao entrar pola súa gran ringleira de billas ao carón da barra. Son billas especiais, diferentes ás nosas cun mando que destaca en altura e do que os camareiros turran cara si varias veces ao escanciar unha pinta, pois non é un sistema de presión senón máis ben de bombeo o que libera esta bebida que adoitan servir máis morna ca nós e menos gaseada, evitando a molesta inchazón no bandullo.\nPrecisamente nun destes real Ale pubs foi onde nos contaron a historia que queremos compartir con vós. Concretamente no Devonshire Arms, en Cambridge, pub especializado na pequena cervexeira local Milton Brewery.\nQuedamos alí con Ana Hernández, unha amiga investigadora especializada en Miniaturas medievais que se achegou a vernos dende Londres, onde realizaba a súa estadía de doutoramento.\nPedimos unhas pintas de “Augustus”, a Ale que máis nos gustou de toda a viaxe, da Milton Brewery, e sentamos nunha pequena mesa. Puxémonos brevemente ao día e logo Ana dispúxose a contarnos unha historia que xa nos anticipara por mail que nos tiña que contar, que nos ía encantar.\n–Eu vou moito pola biblioteca do Warburg Institute, unha biblioteca enorme na que case sempre atopo o que busco…e ás veces o que non busco– dixo como anticipando o que ía contar.\n–A bibllioteca está ordenada por temática, non por alfabeto, polo que cando vas coller un libro, os que o rodean están relacionados co que ti queres –púxonos en antecedentes–. Pois ben, fun coller un libro e ao seu carón había outro que me chamou a atención. Collino. Era un libro vello pero bastante ben conservado, con agarimo. As tampas algo soltas pero sen estar rotas. Fun á miña mesa e logo de consultar o que me interesaba, abrín este para ver o que atopaba. O libro abriuse directamente nunha páxina, como se houbese un marcapáxinas, –dixo con misterio–. Pero marcapáxinas non había, había uns papeis.\nNese intre Ana, sabedora de que toda a nosa atención estaba nas súas verbas colleu a pinta e deulle un enorme grolo. Nós fixemos o mesmo, case inconscientemente.\nO libro pertencía ao fondo de Adelheid Heimann, investigadora que doara a súa colección de libros á institución–outra pausa dramática– o que había dentro eran cartas dirixidas a ela, de 1940!\nAdemais eran cartas entre investigadores, unha de Schapiro e outra de Cook. Schapiro, sobre todo, é un coñecidísimo historiador da Arte, un banzo fundamental na evolución da disciplina. Hai que imaxinar a sorpresa, para unha investigadora que pensaba pasar outra mañá de tedio na biblioteca e que de repente atopa dúas cartas que levaban sesenta anos encapsuladas no tempo.\nClaro que non é unha descuberta de primeira orde, pero si que é unha xanela aberta á vida de tres persoas que en tempo de guerra seguen adiante coa súa teima e paixón, se cadra para non pousar os ollos no convulso mundo que lles tocou vivir.\nContrasta unha vida de trincheiras estancadas, de liñas paralelas sen movemento nas que as vidas eran fichas dun xogo de altos mandos, coas destes cosmopolitas investigadores que pensan en postos en fundacións e en visitas a Vezelay e Chartres, intercambiando artigos e opinións. Un mundo académico que por definición se opón ao mundo real.\nNa carta de Schapiro, hai a única alusión á Guerra, cando di “Supoño que pasará moito tempo antes de poder visitar Souillac” ou “no tempo que vivimos non haberá demasiado interese” , referíndose a un relevo que chama “relevo de Teophilus”.\nAdemais, Schapiro mándalle unha copia dun artigo seu sobre Silos e ponse á súa disposición no que precise.\nNa súa carta ,Cook, moi suavemente, dille que é imposíbel obter o posto que ela solicitara no “slide lantern department”, alegando que un tal Guido Schoenberg ten máis méritos e está ligado ao lugar. Asemade recoñécelle que non ve posibilidades de que fagan novos contratos a medio prazo. En calquera caso, recomendouna para o “Index of Christian Art at Princetown” pero tampouco cre que teñan vacantes. Unha investigadora tratando de sobrevivir en tempos difíciles.\nDespídese indicando que el non ten os negativos dunhas fotos que ela lle solicitara do Beato do Apocalipse, que debe poñerse en contacto cun tal Vicente Moreno, en Madrid.\nPara quen queira consultalas, penduraremos as cartas e unha tradución delas no noso blog deloreandebois.wordpress.com\n1 comentario\t| Publicado enAndainas pola pérfida Albión\nAchégase o Entroido polo que recomendamos un destino para pasar esta festas cerca do Triángulo Máxico: A Xironda. Este artigo foi publicado orixinalmente no Lecer do día 21-06-2010\nO noso De Lorean é un enxeño mecánico que tirado por bois nos permite desprazarnos no tempo. Normalmente viaxamos cara ó pasado a través dos restos que subsisten no presente para tratar de achegarnos un pouco ás sociedades que a produciron. Mais os vestixios do pasado non sempre se nos presentan a xeito de castros, igrexas ou pazos.\nÁs veces estes vestixios teñen un carácter máis antropolóxico e teñen que ver con comportamentos ancestrais dos que é difícil establecer un comezo, un punto de inicio. Tal é o caso do Entroido que acaba de celebrarse en toda Galiza, nomeadamente o que ten lugar en Laza e os seus arredores que nos remiten a ritos que non están necesariamente relacionados coa cristiá loita de Don Carnal e Dona Cuaresma.\nNesta xeira non trataremos de establecer orixes ou estudar dun xeito académico este tema tan apaixonante como complexo, senón que o noso obxectivo, simplemente, é o de aproveitar este Domingo de Piñata para coñece-la realidade que atopamos nalgúns puntos da zona Sur da provincia de Ourense e animar a quen queira coñece-los de primeira man en vindeiros anos.Máscaras, cachucha, charangas, fariña, gaitas, bica, formigas e licor-café son algúns dos ingredientes que marcan o Entroido ourensán, aderezados con moitas ganas de esmorga.\nDesta volta, pois, os nosos bois levarannos por ese denominado Triángulo Máxico que semella unha especie de Triángulo das Bermudas no que moreas de persoas se perden nestas datas esvaecéndose a noción do espazo-tempo.\nLaza convértese durante estes días centrais do Entroido nun campo de batalla no que as formigas se enfrontan aos homes, os peliqueiros a calquera que se interpoña no seu camiño e o viño e licor-café ao equilibrio dos asistentes.\nBatalla campal na Franxa de Laza. Salvador Brun\nO propio escenario favorece o desconcerto, a confusión, pois a Praza da Picota, a principal de Laza, adaptada aos desniveis do terreo e que acolle nos seus socalcos a centos de persoas é un protagonista máis deste participativo Entroido. Catro rúas desembocan nela, o que supón catro flancos de ataque para os peliqueiros que aparecen, co seu sorriso perpetuo, por calquera deles. A confusión total dáse na Baixada da Morena, o luns de Entroido, entre toxos, fariña e formigas e os berros, empurróns e avalanchas que provocan na concorrencia.\nLaza gábase de ser o máis antigo dos Entroidos galegos e o seu segredo de lonxevidade cecais sexa o de saber adaptarse aos tempos. Na Picota mestúrase a Galiza máis tradicional coa máis posmoderna. Os ancestrais látegos dos peliqueiros golpean traxes de superheroes trasnoitados, os toxos pican as cabezas de urbanitas filoenxebristas con gafas de pasta, a “Cabritinha” das charangas comparte espazo co Himno do Antigo Reino de Galiza que agroma dos foles das gaitas e o licor-café mestúrase coas botellas de dous litros de calimocho.\nMais tamén hai maxia fóra do Triángulo. O noso De Lorean recalou nas terras arraianas do pobo da Xironda, Concello de Cualedro. Trátase dun pobo que no Entroido recupera a toda a xuventude que ten dispersa pola Galiza. A Xironda viviu o seu esplendor cando a Raia separaba dúas realidades económicas e ringleiras de homes e gando a traspasaban de noite, polas montañas, buscando un suplemento ás economías de subsistencia.\nA sorpresa: A Xironda\nA Xironda acolleunos con amabilidade no seu Entroido e queremos agradecer ós seus veciños, sobre todo a Carmen e Antonio, a Tito e ao Pelón que nos convidaran á súa verbena do domingo á noite a escoita-la orquestra Alkar e a comer dos seus chourizos, panceta e empanada e a beber do seu saboroso viño.\nSegundo nos contaban os veciños, A Xironda foi dos poucos sitios que non atendeu á prohibición da ditadura sobre o Entroido e seguían a poñe-las chocas e as máscaras de madeira como os seus antergos, mentres Atila pasaba por Galiza. Co decorrer do tempo, a tradición foi esmorecendo chegando a venderse os traxes antigos, xa en desuso, aos peliqueiros de Laza.\nAproximadamente a partir do 2000 comezou a recuperarse a tradición. O detonante foi a ancestral rivalidade co veciño pobo de Cualedro. Ao decatárense de que estes estaban copiando os antigos traxes xirondeses que quedaban, decidiron ser máis rápidos e xuntar cartos e esforzos para seren eles os recuperadores.\nHoxe en día contan cuns trinta traxes feitos ao xeito antigo coas correspondentes máscaras, asemade, a recuperación serviu finalmente para que os mozos do pobo ficaran nel no Entroido e non andasen pola noite, conducindo, dun lado a outro do Triángulo.\nPeliqueiros en ringleira na Praza da Picota. Salvador Brun\nO traxe e careta amítanse moito aos tradicionais de Laza, mais na Xironda chámanse Máscaras en troco de Peliqueiros. Tamén levan as chocas que fan soar ritmicamente co seu camiñar e látegos de coiro por se alguén se interpón na súa ruta.\nOutro dos fitos importantes dos festexos xirondeses é a queima do Entroido, un boneco antropomorfo feito de palla de trigo e centeo que co seu enorme e ergueito falo alude, de seguro, a algún rito propiciatorio de fertilidade nas colleitas. Asemade, para a palla do Entroido, resérvase unha cantidade dos cultivos que se traballa, colleita e trilla dun xeito tradicional, manual, pois a máquina fai palla inservíbel para o boneco. A sementeira, a colleita e demais procesos dos cereais para face-lo Entroido festéxanse con xuntanzas e merendolas populares.\nSeguindo a traza da Raia chegamos a Oímbra, onde tamén se celebra un peculiar Entroido no que a xente vai acompañada dunha charanga polas bodegas das casas na procura dun vaso de viño e algo para botar ao estómago, chourizo, empanada unha cunca de caldo ou chocolate con churros. A troula está asegurada nesta pequena poboación fronteiriza.\nNesta pequena xeira co noso De Lorean fixemos un percorrido polo Entroido ourensán alternativo, menos masificado mais igual de divertido e animado.\nAgardamos animar aos lectores a facer unha andaina por estes pobos sudgalaicos onde serán acollido con calor a pesar do frío inverno. Para aqueles interesados, hai na Xironda unha Casa Rural, a Casa do Cruceiro, onde serán moi ben acollidos e terán un refuxio para o Entroido. Asemade, a Xironda está moi ben comunicada con Verín, Xinzo e Laza, polo que é posíbel escoller ou combinar un Entroido multitudinario ou un máis familiar e integrador.


A XXIV edición Feira do Libro de Ferrol que hoxe comeza abre a temporada en Galicia\nos postos volverán situarse na praza da constitrución\tluis polo\nredacción ferrol | viernes, 19 de abril de 2013, 01:38\nComeza hoxe a XXIV Feira do Libro de Ferrol e a súa VI Festa da Lectura, do Libro e da Palabra na praza da Constitución. A cita alóngase ata o día 23 e abre o calendario destes eventos en toda Galicia.\nA feira contará con oito postos, menos que noutras edicións, que permanecerán abertos en horario de 11.00 a 14.00 horas e de 17.00 a 21.00. A fin de semana o horario de mediodía alóngase ata as 14.30. Manuel Rodríguez, director da cita e presidente da Agrupación de Libreiros de Ferrolterra, salienta que, para esta edición, conxúganse “boas expectativas e novidades, como a atención ao libro dixital, a caseta outlet con libros de ocasión, as presentacións nas casetas ou o ambigú-cafetaría”.\nO listado de participantes comprende á Libraría Cortizas (Ferrol), Metrópolis Cómics, Central Librera Dolores, Espacio Lector Nobel (Ferrol), Libraría Cartabón (Vigo) e A Serpe Edicións. Tamén haberá unha caseta para Biblioteca Infantil, cun amplo catálogo de libros infantís a disposición dos máis pequenos, e unha Caseta Outlet, con libros descatalogados e de ocasión.\nO programa comeza ás 10.00 horas con xogos infantís para os colexios, obradoiros de chapas e cadernos a cargo do profesorado e alumnado do Centro Ocupacional Aspaneps. De 12.00 a 14.00 horas o fiscal Luis Anguita Juega presenta “Siempre habrá un lugar para soñar” e “Donde está tu destino”. Ás seis da tarde celébrase o espectáculo de contos “As dúbidas dos animais”, realizado por Fátima. De 18.00 a 20.30 horas o brooker ferrolán Alberto Chan asinará “Gane dinero en Bolsa” e “De pezqueñín a tiburón”. A inauguración oficial da feira será ás 19.00 horas coa actuación do Toxos e Froles e a intervención dos representantes institucionais.\nPosteriormente actuará o narrador oral Celso Fernández Sanmartín cos seus relatos “Bicoca de boca en boca”. Xa, ás 20.00 horas, presentarase o libro e audiovisual “Un chapeu negro e un nariz de paiaso. Tras os pasos de Roberto Vidal Bolaño”, que inclúe textos de Montse Penas Presas e imaxes e son de Gonzalo Enríquez Veloso.


» Chamamos a participar da concentración pola Diada en Vigo\nEste 11 de setembro chamamos a participar da concentración convocada pola plataforma Galiza con Catalunya, da cal formamos parte, en solidariedade con Catalunya na súa Diada. Será en Vigo ás 20:00 nas Escaleiras do Marco.\nDurante este último ano o poder tratou de frear con todos os medios ao seu dispor o procés catalán cara a súa independencia, desatándose unha enorme vaga de represión que está a afectar dende os cargos políticos que apostaron pola realización do referendo que agora mesmo se atopan na cadea até o conxunto do movemento catalán de liberación nacional.\nDende Galiza Nova, organización xuvenil do BNG, rexeitamos o modo de proceder do antidemocrático estado español. O sistema persegue sen descanso o único movemento que puxo en perigo o statu quo do estado español nas últimas décadas, o proceso catalán cara a súa independencia, e por extensión, todos os movementos de liberación nacional.\nCatalunyagaliza con catalunyaVigo


Vieiros: Galiza Hoxe - "Os galegos temos un tesouro nas embarcacións tradicionais"\nEncontro aberto a blogueiros\nRedacción - 10:30 07/07/2007\nTags: bitácoras blogues Curuxeiras encontro blogueiros Ferrol Ramón Manuel Bouzas VIII Encontros de Embarcacións Tradicionais de Galiza\nUnha camisola do blogue da Singradura da Relinga\nEste ano, dentro das actividades do oitavo Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galiza hai un buraquiño para os blogueiros tamén.\nO sábado 7 a partir das 19.00 horas hanse xuntar en Ferrol varias persoas unidas pola súa querencia á cultura galega do mar e polas súas habilidades para faceren unha bitácora e iren subindo cousiñas á rede sobre este mundo.\nVieiros falou un chisco con Ramón Manuel Bouzas Tobío, o blogueiro de Singradura da Relinga, a bitácora do Grupo de Cultura Mariñeira da Asociación O Xeito da vila de Esteiro, no Concello de Muros. A vila de Ramón Bouzas é o que el chama un resultado da industrialización galega, con tres vellas fábricas de salga de peixes que foron reconvertidas ou que xa caeron. Na ría de Muros e Noia navegan con Lanchas do Xeito, unha embarcación de orixe medieval que, segundo di Bouzas, serviu de referente para a posterior construción doutros moitos tipos de lanchas.\nRamón Bouzas tamén nos contou que este encontro nace como unha ferramenta máis para pór en valor a cultura mariñeira xa que "sempre se acaba creando unha rede social arredor dos blogues e é o que a nós nos interesa: fomentar esta cultura e que chegue a todo o mundo, tamén pola rede".\nCon Singradura da Relinga están na organización deste encontro os blogueiros de Lajareu por barlovento e Homes de pedra en barcos de pau. Tamén anda metido o webmaster de Cultura Marítima, a web da Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial (FGCMF).\nÉ a primeira vez que se fai, e segundo di Bouzas, agardan darlle continuidade. "A nosa idea é unicamente coñecérmonos as persoas que andamos na administración dos blogues e das webs relacionadas coa cultura do mar. Encarando este encontro coa pretensión de que poida xermolar algún día unha rede completa de blogueiros interesados pola cultura do mar galego".\nHai que recuperar a presenza en todas as rías do país das embarcacións tradicionais\nUn dos obxectivos da FGCMF é "poñer en valor a cultura do mar e dos ríos galegos e socializala", segundo comenta Ramón Bouzas. "Trátase de recuperar a presenza, en todas as rías do país, das embarcacións de sempre e de transmitir o coñecemento pola cultura marítima, para que a xente teña un coñecemento histórico, económico e social do que acontecía até hai nada no mar galego", engade.\n"Non se trata só dunha labor etnográfica", di Bouzas, "senón tamén de socialización, de comunicación á sociedade actual do que é a cultura do mar, para que a xente colla o hábito de volver ver de novo obxectos e feitos típicos da súa cultura, ocupando as rías e os peiraos, mais tamén a rede".\nPode que se chegue a xuntar moita xente escoitando aos compañeiros blogueiros do mar e da rede, no local social da Asociación de Veciños do Ferrol Vello, que foi emprestado para o Encontro. Aproveitando as novas tecnoloxías, di Ramón Bouzas, "podemos difundir a nosa actividade e enriquecer o traballo que se está a facer dende a Federación por pór en valor a nosa cultura".\nImaxe da cabeceira do blogue que xestiona Ramón Bouzas\nUnha Lancha de Xeito, das máis vellas de Galiza\nOutra Lancha de Xeito, amarrada en Esteiro


Revisión como estaba o 7 de abril de 2010 ás 16:51\nPequena corrección ortográfica\nRevisión como estaba o 7 de abril de 2010 ás 16:44 (editar)\nRevisión como estaba o 7 de abril de 2010 ás 16:51 (editar) (desfacer)\nm (Pequena corrección ortográfica)\nNo mesmo 412 entra en contacto co emperador Honorio e asina un tratado de alianza, polo cal Roma comprométese a dar provisión (annonaanona) e a cesión de terra na [[Galia]] a cambio de devolver á súa irmá [[Gala Placidia]]. Este foi o comezo da organización dos visigodos como reino e Estado permanentes, ao que contribuíu Ataúlfo en gran medida.\nCasou dúas veces. A súa primeira esposa é de nome descoñecido, pero se sabe que con ela tivo seis fillos. A súa segunda esposa foi [[Gala Placidia]], filla do emperador romano [[Teodosio I o Grande]]. En xaneiro de 414 casaríase por sorpresa (segundo rito romano) con Gala Placidia en Narbona, aínda que o historiador Jordanes indica que casaronsecasáronse no 411 no foro Livii (Forli). A data de Jordanes pode referirse realmente ao comezo do romance entre ela e o rei godo, pois algúns historiadores afirman que houbo máis amor que política en devandita unión.\nAtaulfo logo de fixar a súa residencia en [[Barcelona|Barcino]] e pactar cos Romanos foi asasinado por Dubio a principios do verán de 415, unha persoa da súa confianza que lle traizoa. Non se sabe exactamente quen foi o responsable do regicidiorexicidio, pero varios pretendentes intentan subir ao poder. [[Walia]], irmán do falecido, consegue o respaldo da maioría da asemblea, pero [[Sixérico]] levantouse en rebeldía desprazando as súas aspiracións.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/1497269"


DOG Núm. 249 Xoves, 31 de decembro de 2015 Páx. 53174\nO seu uso como material envolvente nas fachadas de pequenas edificacións, moitas delas situadas nos cascos antigos das cidades e en zonas rurais, axudaría a embelecer o tecido construtivo galego cun material de fácil colocación e respectuoso co ambiente.\nAsí mesmo, as avanzadas técnicas actuais de corte das que as empresas dispoñen, posibilita a súa elaboración en placas de moi variados tamaños e formatos comerciais. Isto, unido aos múltiples acabados superficiais que se poden conseguir co granito, proporciona unha amplísima gama de solucións distintas coas que satisfacer as esixencias de todo tipo de construcións.\nPor outra banda, o vixente código técnico de edificación establece unha serie de requisitos con obxecto de cumprir as exixencias básicas de aforro de enerxía nos edificios. Neste senso o granito ten un coeficiente de transmisión térmica moi adecuado que, sumado a súa montaxe con cámara de aire ou con materiais illantes, ofrece unha gran resistencia térmica, contribuíndo á redución dos consumos enerxéticos.\n1. Esta orde ten por obxecto aprobar as bases, que se inclúen como anexo I, polas que se rexerá a concesión de subvencións da Consellería de Economía, Emprego e Industria en réxime de concorrencia non competitiva, para a rehabilitación con granito das fachadas de edificacións de vivenda existentes na Comunidade Autónoma de Galicia.\n1. Para poder ser beneficiario das subvencións deberá presentarse unha solicitude axustada ao modelo normalizado que se inclúe como anexo II desta orde, que irá acompañada dos documentos que se especifican no artigo 6º das bases reguladoras.\n1. As subvencións reguladas por estas bases teñen por obxecto fomentar a rehabilitación con granito das fachadas de edificacións de vivenda existentes contribuíndo a embelecer o tecido construtivo galego cun material de fácil colocación e respectuoso co ambiente a vez que se mellora a eficiencia enerxética.\n• A substitución ou instalación das carpinterías exteriores (portas e fiestras) e vidros.\n2. Cando o importe do gasto subvencionable supere as contías establecidas no Real decreto lexislativo 3/2011 do 14 de novembro, polo que se aproba o texto refundido da Lei de contratos do sector público, para o contrato menor, o beneficiario deberá solicitar como mínimo tres ofertas de diferentes provedores, con carácter previo á contratación do compromiso para a obra, a prestación do servizo ou a entrega do ben, salvo que polas súas especiais características non exista no mercado suficiente número de entidades que as realicen, presten ou subministren ou salvo que o gasto se tivese realizado con anterioridade á solicitude da subvención.\n3. Permítese a subcontratación total ou parcial, polo beneficiario das actuacións subvencionables, sempre que se axusten ás previsións dispostas no artigo 27 da Lei 9/2007 do 13 de xuño, de subvencións de Galicia.\n2. A Orde da Consellería de Economía do 11 de febreiro de 1998, pola que se regula a tramitación anticipada dos expedientes de gasto, modificada pola Orde do 27 de novembro de 2000 e pola Orde do 25 de outubro de 2001, posibilita a tramitación anticipada dos expedientes de gasto imputables ao capítulo VII no exercicio inmediatamente anterior ao dos orzamentos con cargo aos cales se vaian a imputar os correspondentes gastos, sempre que exista crédito adecuado e suficiente no proxecto de Lei dos orzamentos xerais aprobado polo Consello da Xunta de Galicia do día 19 de outubro de 2015.\nCo esta finalidade, no proxecto da Lei de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2016 está consignado crédito por importe de 300.000,00 € na aplicación orzamentaria 09.20.734A.780.1 «Plan de utilización da pedra natural na envolvente de edificios» para atender as axudas da presente Orde.\n2. Non poderán obter a condición de beneficiarios, as persoas físicas nas que concorra algunha das circunstancias previstas no artigo 10.2 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia e na súa normativa de desenvolvemento.\nA persoa solicitante poderá autorizar de conformidade co artigo 2 do Decreto 255/2008, do 23 de outubro, e a Orde da Consellería da Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza, do 7 de xullo de 2009 que o desenvolve, a consulta dos seus datos de identidade no Sistema de verificación de datos de identidade do Ministerio de Facenda e Administracións Públicas.\nc) Reportaxe fotográfica antes da rehabilitación que inclúa imaxes do conxunto da vivenda e concretamente das fachadas a rehabilitar.\ne) Cando resulte de aplicación, segundo o indicado no punto 2 do artigo terceiro, copia das tres ofertas solicitadas e en caso de non se optar pola máis vantaxosa, memoria xustificativa da diferente elección. No caso de non presentar as ofertas por concorrer algunha das circunstancias indicadas na citada base, deberá indicar o motivo.\nDado que o procedemento de concesión destas subvencións se tramitará en réxime de concorrencia non competitiva, todas as resolucións serán notificadas de xeito individualizado no prazo de tres meses a contar dende a solicitude do interesado de acordo co establecido na Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. O vencemento do prazo máximo sen que sexa notificada a resolución lexitima aos interesados para entender desestimada por silencio administrativo a solicitude de concesión da subvención.\n1. A renuncia á subvención poderase facer axustándose ao modelo que se inclúe como anexo V destas bases reguladoras, así como por calquera outro medio que permita a súa constancia, de acordo co establecido no artigo 91º da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.\n3. O acto polo que se acorde ou se denegue a modificación da resolución será ditado polo conselleiro de Economía, Emprego e Industria logo da instrución do correspondente expediente, no cal se lle dará audiencia ao interesado nos termos previstos no artigo 10º.\nf) Dispoñer dos documentos debidamente auditados nos termos esixidos pola lexislación sectorial aplicable ao beneficiario en cada caso.\nh) Os beneficiarios deberán dar a adecuada publicidade do carácter público do financiamento nas actuacións que deriven da execución do proxecto, en cumprimento do artigo 15.3 da Lei 9/2007, de subvencións de Galicia. En concreto, os beneficiarios das axudas deberán facer constar o cofinanciamento con fondos da Xunta de Galicia a través da Consellería de Economía, Emprego e Industria, mediante carteis coa lenda Proxecto cofinanciado, xunto co do escudo normalizado da Xunta de Galicia.\n– Unha relación clasificada dos gastos e investimentos da actividade, con identificación do acredor e do documento, o seu importe, a data de emisión e a data de pagamento, indicando, se é o caso, as desviacións acaecidas sobre o presuposto subvencionado (anexo VI).\n– As facturas deberán cumprir os requisitos establecidos no Real decreto 1619/2012, do 30 de novembro, polo que se aproba o Regulamento polo que se regulan as obrigas de facturación (BOE nº 289, do 1 de decembro).\nf) No caso de que o proxecto non fose preceptivo, o indicado no apartado anterior, acreditarase mediante informe técnico sobre a adecuación da solución construtiva á norma «UNE 22203. Construción de aplacados de fachada con pedra natural».\ng) Certificación por técnico competente de que se cumpren ou melloran as esixencias mínimas que fixa o Código técnico da edificación no documento «DB HE-1 Limitación da demanda enerxética» agás das levadas a cabo para o exclusivo mantemento do inmoble para as que se esixirá a acreditación da mellora da eficiencia enerxética.\ni) Declaración complementaria do conxunto das axudas solicitadas para as mesmas actuacións subvencionadas, tanto as aprobadas ou concedidas, como as pendentes de resolución, das distintas administracións públicas ou calquera dos seus organismos, entes públicos ou privados, nacionais ou internacionais. (anexo VII).\nDe conformidade coa Lei orgánica 15/1999, do 13 decembro, de protección de datos de carácter persoal, os datos persoais recollidos na tramitación desta disposición, cuxo tratamento e publicación autoricen as persoas interesadas mediante a presentación das solicitudes, serán incluídos nun ficheiro denominado «Relacións Administrativas coa Cidadanía» e Entidades cuxo obxecto é xestionar o presente procedemento, así como para informar as persoas interesadas sobre o seu desenvolvemento. O órgano responsable deste ficheiro é a Secretaría Xeral Técnica da Consellería de Economía, Emprego e Industria. Os dereitos de acceso, rectificación, cancelación e oposición poderanse exercer ante a Secretaría Xeral Técnica da Consellería de Economía, Emprego e Industria, mediante o envío dunha comunicación ao seguinte enderezo: Consellería de Economía, Emprego e Industria-Secretaría Xeral Técnica. San Caetano, s/n, 15781 Santiago de Compostela, ou a través dun correo electrónico a lopd.industria@xunta.es


Concienciación e conservación do territorio camiñan da man en Ponteareas co voluntariado ambiental xuvenil - Comarcas na Rede\nHomeO CondadoPonteareasConcienciación e conservación do territorio camiñan da man en Ponteareas co voluntariado...\nConcienciación e conservación do territorio camiñan da man en Ponteareas co voluntariado ambiental xuvenil\nCoidar o medio ambiente xa non é unha opción, é unha obriga para todas as persoas que habitan no planeta. Algo do que é consciente o Concello de Ponteareas, que leva anos desenvolvendo o programa de Voluntariado Ambiental Xuvenil, posto en marcha pola Concellaría de Voluntariado que dirixe Miguel Bouzó e que ofrece á mocidade “a oportunidade de desfrutar, aprender e mellorar os vínculos coa súa contorna”.\nEste verán máis dunha vintena de mozos e mozas participan nas actividades formativas ao aire libre deste programa, que busca que a mocidade ponteareá desfrute do seu tempo de lecer coñecendo a flora e fauna da súa contorna e fomentando a súa concienciación medioambiental.\n“Queremos que os rapaces e rapazas sexan conscientes da importancia da conservación do medio natural e de mellorar a calidade dos ecosistemas, pero tamén que desfruten de actividades de lecer diferentes, que fomenten o contacto social con actividades saudábeis e evitando o sedentarismo”, salienta o edil.\nDeste xeito, durante a participación no programa os mozos e mozas reciben unha formación práctica sobre tarefas tradicionais do rural asociadas so medio ambiente, coñecen un pouco máis a Rede Natura 2000 e a súa flora e fauna, achéganse ao patrimonio de Ponteareas, conciéncianse sobre a problemática dos residuos ou aprenden a seguir rastros e pegadas da fauna da contorna e a distinguir as especies exóticas invasoras.\nA formación complétase con actividades como a limpeza de río e de monte; a limpeza do río dende kayak, que permite retirar lixo ao que é difícil de acceder dende terra; a aprendizaxe sobre o ceo nocturno ou a realización dunha mostraxe de fauna e flora da contorna ponteareá.\nIniciadas as obras do camiño escolar que transformarán a rúa Trobador Xoán García de Guillade e outras da contorna\nPonteareas elabora un plan integral para converter a área fluvial da Freixa-San Roque nun excepcional espazo natural e de ocio\nGrande acollida dos composteiros individuais repartidos entre a veciñanza da parroquia de Fontenla


Denuncian as saturacións das Urxencias de Santiago de Compostela\nMalia existir unha previsión de incremento de afluencia nos servizos de Urxencias e de incremento das hospitalizacións, mantivéronse tamén camas pechadas ata o último momento aseguran dende o Grupo Común da Esquerda\nO Grupo Común da Esquerda denuncia que a falta de previsión da Consellería de Sanidade estea a levar os galegos e galegas, un ano máis, a sufrir saturacións nos servizos de Urxencias. "A previsión que se tiña que ter feito en relación ás necesidades de persoal para cubrir o incremento das enfermidades respiratorias que acontece todos os anos en inverno non se levou a cabo. A realidade é que os reforzos que se están a dar nos servizos de Urxencias son absolutamente puntuais e insuficientes para cubrir o incremento de asistencias que se está a dar", denunciou Eva Solla, quen rexistrou varias iniciativas ao respecto esta mañá no Parlamento.\nMalia existir unha previsión de incremento de afluencia nos servizos de Urxencias e de incremento das hospitalizacións, mantivéronse tamén camas pechadas ata o último momento. A raíz disto, producíronse situacións coma a da pasada fin de semana no Hospital de Santiago de Compostela, onde 38 doentes agardaban por unha cama de hospitalización. "Estamos a ver durante estes días en cidades como Vigo, Pontevedra, Ferrol ou A Coruña como a Xunta alonga ata o último minuto a apertura das camas que ten pechadas. Ademais, os reforzos dos servizos de Urxencias son limitados no tempo e non resolven a necesidade permanente de máis persoal nos servizos de Urxencias e hospitalización e nos Puntos de Atención Continuada", expuxo a deputada.\nO Grupo Común da Esquerda considera que os recortes en Atención Primaria -onde, nalgúns centros, hai esperas de ata unha semana- e nas distintas especialidades do sistema sanitario fan que incremente o número de asistencias aos servizos de Urxencias, que tampouco están a ser reforzados. Por este motivo, nas iniciativas rexistradas solicítanselle á Xunta explicacións e información a respecto do número de persoas que se empregaron para reforzar estes servizos, da duración que teñen eses contratos e do motivo polo que non se están a abrir a totalidade das camas. "Solicitamos tamén que se cubran esas necesidades de incremento de persoal, tanto nos PAC como nos servizos de Urxencias, e desde logo nos servizos de hospitalización. Entendemos, ademais, que esta solución é previsible cada ano e polo tanto era evitable que volvesen saturarse deste xeito os servizos de Urxencias", apuntou finalmente Eva Solla.


7H - Cooperativa Cultural - CROA MAGAZINE7H - Cooperativa Cultural - CROA MAGAZINE\n7H – Cooperativa Cultural\n19 junio, 2015 Marta Villar Cruces 1 comentario\n7H é unha cooperativa de traballo asociado e sen ánimo de lucro que ten como obxectivo a unión e regularización do sector profesional das industrias Culturais e Creativas en Galicia; así como a dinamización do traballo de socias e socios e a creación de proxectos, dinámicas e outras accións que promovan o asentamento da creación artística na sociedade.\nA súa esencia como proxecto é aplicar os valores cooperativos para axudar a construir unha comunidade cunha estrutura participativa e democrática, onde se visibilice a apoie aos traballadores do sector e na se adquira un claro compromiso de traballo de cara á sociedade.\nEn 7H estamos convencidos de que non só é posible mellorar a realidade laboral do sector cultural e creativo; tamén é necesario. Unha positiva valoración do propio colectivo, a súa unión e regularización laboral, así como a procura dunha maior visibilización social dos profesionais do sector, resultan imprescindibles para facilitar este proceso.\nPor todo isto, tres son os obxectivos básicos de 7H:\n• Conseguir unhas condicións apropiadas para os traballadores da cultura facilitando un marco legal no que traballar e promovendo en colectividade a defensa dos nosos dereitos.\n• Crear unha comunidade activa onde xerar sinerxías, compartir experiencias, ideas, promover melloras na formación e unirnos para lograr maior visibilización de cara a sociedade; así como vantaxes como colectivo fronte a administración\n• Promocionar e democratizar a creación contemporánea mediante o desenvolvemento de proxectos artísticos sen ánimo de lucro nos que prevaleza a implicación social sobre o interese económico.\nCo obxectivo de posibilitar un marco laboral legal para os profesionais da cultura 7H actúa como estrutura paraugas, facilitando o traballo de xestión para as socias e socios. A cooperativa é a encargada de xestionar coa Administración os temas de contratación e facturación; cada socio traballador pode así cotizar polo Réxime Xeral da Seguridade Social con todas as súas garantías e abonando os gravames só cando realice un traballo.\nO corazón de 7H é a plataforma networking, un espazo de encontro 2.0 creado para fomentar a participación entre socios; unha comunidade en rede onde compartir experiencias e propostas, facilitar a creación conxunta de proxectos e solventar as necesidades e problemas do sector. Ademais deste espazo interactivo integrado na web, cada profesional conta cun espazo personal en formato portafolio no que expoñer os seus traballos.\nPor outra banda, 7H ten como meta ofrecer unha formación práctica e continua, tanto no campo da xestión administrativa como no eido creativo; e respondendo sempre ás necesidades das nosas socias e socios.\nPOR QUE UNIRTE?\nEres profesional independente e non cotizas máis de 15.000€ ao ano? Estás iniciando unha actividade profesional pero non podes cotizar como autónomo? Ocasionalmente precisas facturar algunha nómina por conta propia? Entón asóciate!\nPrevious Article← Marta Armada – Cerámica y Diseño de Joyas\nNext ArticleSesión Vermouth! en O Mercado Street Food →\nPingback: 7H entrevista a súa socia Actante Dorado - CROA MAGAZINE


Referentes do deporte galego reclaman o dereito de Galiza a competir coas...\nVía Galega presenta un documental dentro da campaña "Galiza, un Pobo, unha selección".\nFernando Vázquez nun momento do vídeo\nRedacción 13:29 do 28 de decembro de 2021\nVía Galega, dentro da campaña "Galiza, un Pobo, unha selección", vén de realizar un documental coa participación de 13 persoas relevantes e representativas do deporte galego. Nese vídeo verten a súa opinión sobre o dereito, o interese e a necesidade de poder competir representando a Galiza oficialmente e internacionalmente en todas as disciplinas deportivas.\nDeclaran que sería a unha oportunidade moito maior para as nosas e os nosos deportistas poderen participar en competicións internacionais, xunto con manifestar o dereito a poder escoitar o himno galego no podio, amais de ser emotivo e emocionante.\nSinalan como Galiza no deporte é unha verdadeira potencia e referente en distintos deportes a nivel mundial e subliñan a importancia que ten o deporte na loita pola igualdade de xénero.\nAlexandre 'Jano' Sanmartín. Seleccionador nacional de fútbol gaélico\n“Agora, correspóndelle á Xunta tomar en consideración a opinión destes referentes do ámbito deportivo que xunto cos milleiros de cidadáns e cidadás están a reclamar seleccións galegas en todos os deportes”, indican.\n“O Goberno galego non pode continuar de costas a esta reivindicación e ten que reclamar as competencias plenas para poder competir oficialmente coas nosas seleccións. O seu desleixo e desprezo aos nosos símbolos e a todo o que nos conforma como nación é tan extremo que até evita os encontros amigábeis, co obxecto de invisibilizarnos como galegas e galegos e afondar máis na nosa irrelevancia como País”.\ncampaña selección galega Vía Galega


O Goberno acorda con ERC reunir "pronto" a mesa de diálogo con Cataluña | Noticias de Galicia | CRTVG\nO Goberno acorda con ERC reunir "pronto" a mesa de diálogo con Cataluña\nPublicado o 03/09/2020 16:25\nO voceiro de Esquerra Republicana no Congreso asegura que o seu partido está disposto a negociar os presupostos. Pero antes pide que se cumpran dous requisitos. Primeiro, que o goberno retome a mesa de diálogo en Cataluña a mediados de setembro. E segundo, que Ciudadanos quede fóra do pacto orzamentario. O executivo de Pedro Sánchez comprométese a convocar unha xuntanza coa Generalitat canto antes pero pídelle as formacións que abandonen os vetos cruzados.\n"Gobernar é elixir e non sempre a opción máis doada é o convinte ou o mellor. Non é o mesmo pactar con Ciudadanos no que se refire a investimentos en sanidade, educación ou igualdade que con Esquerra Republicana", asegura Gabriel Rufián, voceiro de ERC no Congreso.\n"Este goberno non vai elixir para excluir a uns elixindo a outros, Este goberno vai traballar con todos e fai un chamamento por igual a todas as formacións políticas, pedíndolle xenerosidade ao resto para que non se produzan vetos cruzados", advírtelle María Jesús Montero, voceira do Goberno.\nTamén o PNV está diposto a negociar as contas xerais. O seu voceiro no Congreso, Aitor Esteban, considera lóxico que conten co apoio da maioría que permitíu a constitución do actual Goberno. Porén, non se opón a coincidir con Ciudadanos. Pedro Sánchez pechou a rolda de contactos co resto de formacións a través de videoconferencia. O deputado do BNG, Néstor Rego, amosouse partidario de que os presupostos se pacten coas forzas da esquerda soberanista que apoiaron a investidura.\nCataluña Goberno central Pedro Sánchez PNV ERC\nDúas xuntanzas de mozos deixan 15 positivos en Vigo e Nigrán\nOs pais piden baixas tamén nos casos en que os nenos teñan que facer corentena sen dar positivo\nÚltima hora: O Celta aparta a Lucas Olaza


papalibros: Un casoiro ben mal amañado\nPublicado por David ás 7:22:00 p.m.\n09:17 do 22 de maio de 2009\nEste libro encantoume.\nFala sobre un tema moi importante xa que se esta a dar en moitos paises a convivencia entre distintas culturas nun mesmo territorio.\nGrazas a este libro aprendin moito sobre a cultura punxabi e o conflicto da multiculturalidade en Ingleterra e que nos serve de exemplo á nosa comunidade.\n12:56 do 28 de maio de 2009\nAo empezar a ler o libro fixen un lio con todos os nomes que había pero ao final acabei por entender todos aqueles nomes e relacioneinos ben.\nO libro aínda que pareza ser un "rollo" non o é; é moi entretido e apréndense moitas cousas del que ao mellor non se aprenderían senon o lésemos.\nToda persoa que queira ler, eu recoméndolle que lea este libro porque trata as diferenzas de culturas e este tema está presente en todo momento actualmente.\n16:00 do 28 de maio de 2009\nEste libro esta moi ben,porque amosa a situación dos matrimonios concertados,dende o outro punto de vista e menos coñecido,o dos homes.\nEste libro fai que coñezamos mellor a situacion de convivencia das culturas nun lugar e as consecuencias que isto deriva.\n10:50 do 8 de xuño de 2009\nEste libro, ao contrario que os anteriores, gustoume moito pola facilidade de comprensión e lectura.\nOutra cousa que me gustou desta obra de Bali Rai foi o tema tratado por ser unha cousa que, aínda que nos parezca mentira, segue a suceder na sociedade en que vivimos.\n15:45 do 8 de xuño de 2009\nEste libro é moi interesante,xa que a través del achéganos a diferentes culturas e ao mesmo tempo a diferentes tipos de vida.Como é a vida dentro da cultura punxabi e a vida fóra dela,así como as grandes diferenzas existentes.\nCéntrase na cultura punxabi e a través dos personaxes vemos por exemplo a existenza de racismo,sexismo,...\nRecomendo este libro,porque é un libro no que se aprende moito sobre a cultura punxabi e merece ser leído.\nMarina Vázquez Gómez.\n18:25 do 8 de xuño de 2009\neste libro gustoume moito,porque describe unha relixión que eu descoñecia (a punxabi),ademais do libro tamen me gustou moito a charla co autor e o traductor,en lineas xerais recomendolle este libro a toda xente que queira leer. miguel mejuto bermejo\n21:24 do 8 de xuño de 2009


Ponte...nas Ondas! acada no seu 20 aniversario o Premio Ondas.\nEstás en Canais Cultura Ponte...nas Ondas! acada no seu 20 aniversario o Premio Ondas.\nVenres, 07 Novembro 2014 01:39 Redaccion @valminorinfo\nEste xoves 6 de novembro deuse a coñecer o fallo do xurado da 61ª edición dos Premios Ondas, un dos máis prestixiosos galardóns de radio e televisión que se conceden en España.\nA Asociación pedagóxica e cultural Ponte...nas Ondas! que leva achegando a experiencia radiofónica e de comunicación aos escolares das dúas marxes do Miño, acadou un dos codiciados galardóns.\nRadio Barcelona da SER outorgou 25 premios aos profesionais, empresas e traballos nacionais e internacionais máis sobresalientes de radio, publicidade radiofónica, televisión e música desde ano 2014.\nOs Premios Ondas, un dos máis prestixiosos galardóns de radio e televisión que se conceden en España, premian cada ano aos profesionais, empresas e traballos nacionais e internacionais máis sobresalientes en radio, publicidade radiofónica e televisión. Nesta edición dos Premios Ondas, que contan co apoio oficial da Unión Europea de Radiodifusión (UER), foron presentadas preto de 300 candidaturas de máis de 20 países de todo o mundo.\nUn deses "cabaliños alados" - a figura dos premios - viaxará de volta a Galicia das mans da Asociación Ponte... nas ondas! que logo de celebrar o seus 20 anos de vida "creando pontes" e vínculos entre os escolares das dúas marxes do Miño, ven correspondido deste xeito a súa labor.\n"Cando un pequeno grupo de profesores e profesoras, desde varios centros escolares públicos, deciden implicarse con toda a súa paixón nunha actividade coa radio nun proxecto pedagóxico e cultural, estamos de noraboa. Cando ademais, ese proxecto faise internacional, implica a moitos centros de ensino e radios de todo o mundo, e dura xa máis de vinte anos, esa iniciativa é case un pequeno milagre alimentado con ilusión e empeño por moitas persoas, desde moitos países e en varios idiomas. É a riqueza de compartir, de valorar quen somos e quen fomos, de medrar e experimentar xuntos; e de facelo todo a través das ondas da radio." comenta o gondomareño Santiago Veloso, presidente da asociacións.\nNestas dúas décadas de historia, compartiron músicas e até as crearon; descubríronnos o patrimonio común e puxéronno en valor; gozaron coas fermosas palabras de moitos escritores e escritoras que achegaron as súas mensaxes desde distintos puntos do planeta; contaron co apoio e o afecto de grandes da radio; foron pioneros na utilización de novas tecnoloxías como o "streaming" a nova televisión por Internet que lle deron unha nova dimensión e fixeron máis grande a experiencia; "e aínda foron pais e nais doutras criaturas que hoxe teñen vida propia como o Festival Internacional de Teatro PONTE...NA ESCENA , o libro-CD-DVD NA PONTE ou os premios BOAS ONDAS".\nA semente que plantaron aqueles profesores e os seus alumnos é hoxe unha árbore grande e forte, con raíces e pólas que se estenden polo bosque da sabedoría, da ilusión, e do respecto entre culturas. Unha ábore cuxas ramas alcanzan por igual os ámbitos da comunicación, a cultura, o patrimonio, a innovación educativa, o emprego da TICs, o compromiso social e a beleza da condición humana. Sombra que acolleu a nenos e nenas que medraron educándose na radio e hoxe son profesionais dela, emisores desas boas ondas que tiveron a fortuna de compartir desde ben pequenos con todos os que forman parte deste proxecto.A entrega de premios terá lugar nunha gala o próximo 25 de novembro no Gran Teatre do Liceu de Barcelona.\nO locutor e músico galego Xurxo Souto -colaborador coa Asociación- avalou a proposta da candidatura aos premios.\nVM.info falou con Santiago Veloso, presidente de Ponte...nas ondas e veciño de Gondomar.\nA asociación colle folgos xa para acadar o seguinte obxetivo que é conseguir a inscripción do Patrimonio Inmaterial galego-portugués na Lista Representativa da UNESCO.\n2013-05-22 - Ponte..nas escena. O teatro como patrimonio común


escola de verducido: 2019\nACUARIO/ TRABALLO EN EQUIPO\nPublicado por comenius en 8:47 p. m. No hay comentarios:\nBIBLIOTECA " FUERA DE AQUI HORRIBLE MONSTRUO"\nData: Xoves 24 de Outubro / Luns 28 de Outubro\nA partires das 12:15 na Biblioteca da Escola\n- Exposición de Libros do Mundo na Biblioteca da Escola.\n- Nobugh, o pai de Nebrás veu á escola a ler para os nenos e nenas pequenos contos en árabe, ruso e italiano.\n- Facemos un marcapáxinas reutilizando os plásticos sobrantes de plastificar, debuxando con rotuladores permanentes e con pegatinas. Xogan coa transparencia do soporte.\nA data foi comemorada por primeira vez en Outubro de 1999.\nEste día ten como obxectivo destacar a importancia das Bibliotecas Escolares na educación, asi como promover o gosto pola lectura.\nAs bibliotecas escolares desempeñan un papel moi importante nas escolas e son un vehículo de transmisión de coñecemento, non só a través dos libros mais tamén das actividades que aqui se desenvolven.\nPublicado por comenius en 6:04 p. m. No hay comentarios:\nA NOSA ESCOLA NA ALDEA\nApañamos castañas na finca de Helena, unha amiga da escola.\nVisitamos esta finca con gran variedade de árbores,fomos dando un paseo ata alí dende a escola nunha maña solleira despois da merenda. Puxemos a proba a nosa habilidade de apañadores de castañas e Julio, o pai de Helena, fixo coroas para os que atoparon a castaña máis grande e tamén para o que apañou a máis pequena.\nE, sorpresa final, a casa de Helena é unha casa con moita música e deixounos tocar un pouquiño o seu piano. Voltamos felices á escola despois desta experiencia que nos proporciona o noso contorno e os bos e xenerosos amigos da nosa escola na aldea.\nPublicado por comenius en 8:53 p. m. No hay comentarios:\nDurante a Semana do 3 ao 7 de Xuño, celebramos na escola de Verducido o Día Mundial do Medio Ambiente cun intercambio de plantas e sementes.\nConvidamos a toda a Comunidade Escolar a participar.\nDe 9:00 a 14:00 horas pasade polo colexio. Nos soportais da entrada temos plantas e sementes que proveñen da horta da escola. Podedes levar o que poidades plantar.\nParticipade nesta experiencia, para ser feliz hai que compartir. Queremos que os nosos nenos e nenas sexan felices e aprendan a compartir.\nPublicado por comenius en 9:47 p. m. No hay comentarios:\nNACERON OS PITI´ÑOS\nDespois de moito agardar, por fin naceron os pitiños na clase de Infantil de 4 e 5 anos.\nCando medren un pouquiño faremos un sorteo para levalos á casa e podelos coidar.\nPublicado por comenius en 10:00 p. m. No hay comentarios:\nXUNTOS APRENDEMOS TODOS /" AS/OS AMIGOS CONTAN"\nEsta actividade consiste en convidar aos amigos/as da nosa escola ( familias, veciños...) a vir ler, contar contos, experiencias, cousas relacionadas cos seus traballos ou aficcións aos nenos e nenas da escola.\nCrear na escola oportunidades de participación para a Comunidade Educativa creando así un clima de colaboración e complicidade entre a escola e a familia que tanto vai favorecer aos nenos e nenas no seu desenvolvemento: Todos aprendemos e ensinamos.\nAnimar aos nenos e nenas a participar e colaborar coa comunidade tendo aos seus pais como modelos.\nDa súa man coñecimos títulos marabillosos e moi recomendabeis :\n- A chave dos soños.\n- El caballero que no quería luchar\n- Bágoas debaixo da cama\n- Cuando las niñas vuelan alto\n-El jardín curioso.\nA comunidade Educativa aprende e ensina.\nUtilizamos os recursos dispoñibles na Comunidade para apoiar a aprendizaxe.\nFacemos un inventario de recursos persoais, patrimoniais, paisaxisticos, etc.


Hiperuricemia: que é, cales son os seus riscos e como baixar o ácido úrico | Consumer\nModerar o consumo de certos alimentos, inxerir máis fibra e seguir unha dieta mediterránea axudan a baixar os niveis de ácido úrico\nData de publicación: Luns, 16deNovembrode2020\nO ácido úrico é un composto producido polo fígado tras a metabolización das purinas: as principais son a xantina, a hipoxantina, a adenina e a guanina. Ao redor do 40 % das purinas obtéñense pola dieta —están presentes en moitos alimentos, sobre todo nos de orixe animal—, mentres que o 60 % restante é xerado polo noso organismo. A dieta, por tanto, desempeña un papel moi importante nos nosos niveis de ácido úrico. E pode axudar a baixalos, como contámosche a continuación. Pero unha persoa con niveis de acedo úrico elevados poida que estea asintomática. Con todo, se esta situación faise crónica ou os valores van ascendendo de forma progresiva co paso do tempo, antes ou despois a enfermidade dará a cara: a pinga ou os cálculos renais son as manifestacións máis frecuentes.\nPor que pode subir o ácido úrico\nUn consumo excesivo de carnes vermellas, marisco, peixe azul, alimentos grasos, café, alcol ou bebidas azucaradas fará que os valores de acedo úrico dispárense. Pola contra, unha alimentación equilibrada, na que se fomente a inxesta de froitas, verduras, carnes e peixes brancos e na que se beba abundante auga, pode axudar a controlar o ácido úrico e a mantelo en cotas normais.\nNa maioría das ocasións, a hiperuricemia está motivada por unha menor eliminación renal. No resto dos casos, débese a un aumento de produción de acedo úrico por parte do noso corpo polo consumo de alimentos ricos en purinas, inxesta de alcol, factores xenéticos, exceso de exercicio físico ou por sobrepeso.\nO ácido úrico elimínase a través dos riles (polos ouriños) e do intestino (polas feces), aínda que nunha cantidade moito menor. Se a excreción non é a adecuada ou hai un aumento na produción, o ácido úrico queda retido no organismo, incrementándose a súa concentración en sangue, o que se coñece como hiperuricemia primaria.\nTamén hai unha hiperuricemia secundaria ocasionada por enfermidades renais, metabólicas, ligada para os efectos da quimioterapia e ao consumo de fármacos (de diuréticos, habituais para baixar a tensión ou para favorecer a función renal, e por baixas doses de aspirina).\nE hai certas alteracións xenéticas que poden influír en rexistrar altos niveis de ácido úrico. “Son aquelas relacionadas coa regulación da síntese ou a excreción renal de ácido úrico. Estes factores poderían explicar que algunhas asociacións familiares ou raciais teñan máis risco de padecer pinga”, sinala a doutora Ana Zugasti, vogal de comunicación e membro da área de Nutrición da Sociedade Española de Endocrinoloxía e Nutrición (SEEN).\nRiscos de ter o acedo úrico alto\nNos homes, os valores normais de acedo úrico en sangue deben ser inferiores ao 7 mg/dL; e nas mulleres, inferiores ao 6 mg/dL. Os homes son máis tendentes a padecer hiperuricemia, sendo a idade na que máis se detecta entre 40 e 60 anos. Con 65 anos, o risco de padecela é catro veces maior que o das mulleres. Os niveis elevados de acedo úrico nas mulleres danse a partir da menopausa, polos desaxustes hormonais.\nO exceso de ácido úrico que non se elimina queda depositado no organismo. O máis frecuente é que o faga nas articulacións, en forma de cristal, ocasionando artrite gotosa. Esta enfermidade maniféstase con dor e hinchazón nas articulacións, sobre todo nos dedos das mans e os pés, os xeonllos, talóns e nocellos. Tamén pode acumularse nos riles e formar cálculos, inflamación renal e insuficiencia renal crónica.\nAdemais, son cada vez máis os estudos que relacionan hiperuricemia cun maior o risco de padecer enfermidades cardiovasculares e desencadear máis rapidamente a diabetes.\nAlimentación e outros consellos para baixar o ácido úrico rapidamente\nUn diagnóstico temperán da hiperuricemia permite atallar o posible desenvolvemento de distintas enfermidades asociadas: unha analítica anual é suficiente. Se os niveis son elevados, será o médico quen determine o tratamento que se debe seguir.\nPor suposto, a alimentación e os hábitos saudables axudan, e moito, a diminuír o ácido úrico ata uns parámetros máis seguros.\nAlimentos non recomendados\n“Investigacións realizadas na última década definiron con maior claridade algúns factores de risco de hiperuricemia e pinga, como o exceso na inxesta de carnes (extractos de carne, caldo de carne, mollejas, fígado, ril, carne de tenreira, miolos, pavo, lombo de tenreira, costela de vaca, carne de porco, carne de vacún, pito, carne de cordeiro) e de peixes e mariscos (boquerón, anchoa, sardiñas, arenque, troita, cangrexo, salmón, recoiro)”, indica a especialista. “O abuso de alcol (en especial, cervexas e licores) e de fructosa ou refrescos endulzados tamén eleva o risco de padecer hiperuricemia ou pinga incidente”, sinala.\nHai alimentos que provoquen ataques de pinga?\nEn canto aos alimentos cuxo consumo deberiamos potenciar se queremos baixar o ácido úrico a doutora recomenda seguir unha dieta mediterránea e “os produtos lácteos desnatados, alimentos de soia e legumes”. En canto á inxesta de café, e aínda que se asocia negativamente co risco de pinga, a doutora considera que “en mulleres si pode estar asociada cun maior risco de hiperuricemia, mentres que en homes o risco é menor”.\nPerder os quilos de máis\nAdemais de coidar a dieta, é indispensable perder peso se se padece de hiperuricemia: en pacientes con obesidade comprobouse como por cada 10 quilos menos os niveis de acedo úrico descende en 1 mh/dL. “É inescusable non aconsellar un programa de adelgazamento ao paciente con pinga e sobrepeso”, recalca o médico, e lembra que “a hiperuricemia e a pinga asócianse con diversas entidades metabólicas e vasculares, incluíndo obesidade, hipertensión arterial, dislipemia, resistencia á insulina, diabetes mellitus, litiasis renal, insuficiencia renal, arteriosclerosis e enfermidades cardiovasculares”.\nácido úrico dieta sa gota-gl


Novas investigacións en Galicia: Como os suevos se foron facendo co poder na antiga Gallaecia - Historia de Galicia\nBandeira que foi utilizada para representar o reino suevo\npor Redacción · 14 Out, 2017\nA desfeita do Imperio Romano en Occidente durante o século V d.C. deu lugar a un período caracterizado pola fragmentación e a rexionalización. Xurdiron así un número moi importante de reinos e entidades que conformaron o mapa político de Europa occidental durante séculos. De todos estes, o reino suevo é quizá un dos máis sorprendentes. Foi un dos primeiros reinos que se constituíron como tal, nomeado a partir de diversos grupos de elites militares que chegaron á península ibérica xunto con outras coñecidas etnias como son os vándalos e alanos. Tamén foi un dos primeiros reinos en establecer unha sede rexia, neste caso en Braga, xerando todo un programa político de embelecemento da cidade que lembraría o antigo evergetismo romano. Igualmente foi o primeiro reino medieval que se converteu oficialmente ao catolicismo, establecendo con iso unha forte alianza coa Igrexa niceana que chega ata os nosos días, como mostraría o coñecido Crismón de Quiroga. O reino suevo atraeu poderosamente a atención e a imaxinación do público e dos intelectuais, como mostra, por exemplo, o que se chegou a crear en datas recentes unha bandeira representativa deste reino.\nCon todo, o reino suevo é tamén un dos máis descoñecidos dos reinos postromanos. Como mostra Pablo Cruz Díaz no seu recente libro sobre o tema (O reino suevo (411-585), Akal), as fontes escritas para estudar este período son especialmente escasas, e hai certos momentos da súa historia que descoñecemos por completo. E existe aínda máis descoñecemento sobre as xentes e comunidades locais que habitaban este territorio. Salvo algunhas escasas referencias moi complexas de interpretar que nos dá Hidacio, bispo de Chaves a principios do século V, non temos información sobre como vivían os homes e mulleres que compuñan o reino suevo e como afrontaron este complicado período. É por iso que a Arqueoloxía resulta fundamental para afrontar este problema. Nos últimos anos puxéronse en marcha importantes proxectos que tratan de desentrañar os segredos dun reino escuro e ás veces confuso. As escavacións levadas a cabo en Braga e as súas contornas están a dar moita información sobre este período. Os recentes descubrimentos en Vigo deron un envorco á forma de entender as conexións deste territorio co Mediterráneo e o comercio marítimo durante os séculos V ao VII d.C. Igualmente, o proxecto arqueolóxico e de divulgación de longa duración en Viladonga (cuxo desenvolvemento se pode ver no seguinte blogue: http://intervencionviladonga17.blogspot.com/) continúa desvelando importantes segredos sobre este importante sitio. Por último, cabe mencionarse que se está organizando unha importante exposición en Ourense sobre a arqueoloxía dos suevos que mostra a actualidade e o interese sobre este tema.\nLenzo de muralla en Penadominga / Carlos Tejerizo\nComo se derrubou a Gallaecia romana\nO proxecto que actualmente estamos a levar a cabo ten como obxectivos analizar a través das evidencias arqueolóxicas, as transformacións que se produciron no interior da antiga provincia romana da Gallaecia tras o derrube do sistema romano; e entender como as comunidades locais adaptáronse, e tamén resistiron, a unha fonda crise que, salvando os evidentes anacronismos, podería lembrarnos á actual crise política e económica. E un dos elementos que nos vai a permitir estudar todo este proceso son os castros. Pouco se pode engadir á importancia dos castros na conformación cultural dos territorios do noroeste peninsular durante a Idade do Ferro. Algúns destes foron intensamente reocupados durante o período suevo e a nosa hipótese é que a súa análise arqueolóxica pode ofrecer unha información crucial sobre estas comunidades locais.\nDurante esta primeira campaña de traballos arqueolóxicos centrámonos no estudo dun conxunto de castros con evidencias de reocupacións durante o período suevo que se atopan na conca do Sil e os seus arredores. Nesta contorna existe unha densa concentración de castros útiles para os nosos propósitos, como son Valencia do Sil, Formigueiros, Santa María de Mones ou Penadominga. Para este primeiro achegamento, utilizamos técnicas arqueolóxicas tradicionais, como a prospección sistemática en busca de evidencias na superficie; pero igualmente aplicamos novas técnicas de investigación, como o uso de drones ou os coñecidos Sistemas de Información Xeográfica, que nos permiten realizar análises moi pormenorizadas das características espaciais destes castros.\nCastro de Valencia do Sil / Carlos Tejerizo\nSen dúbida, esta primeira incursión sobre o período suevo a través destes castros reocupados foi un éxito. En primeiro lugar permitiunos constatar non só esta densa concentración de asentamentos en altura ocupados durante este período, senón tamén que obedecen a unha organización moi complexa do espazo. Non se trata de reocupacións esporádicas ou anárquicas, senón que responden a unha vontade de integración do territorio no que se asentan. Desta maneira, unha hipótese que manexamos é que o curso do río Sil durante o período do reino suevo actuase como un nexo de comunicación e de comercio fundamental para o territorio. Como se comentou antes, as novas investigacións levadas a cabo en Vigo por parte de Adolfo Fernández fortaleceron a idea de que a antiga Gallaecia xogou un papel comercial de primeira orde con importantes vínculos no Mediterráneo durante os séculos V ao VII d.C. É moi posible que o curso do río Sil participase destes procesos e que nos mostre unha sociedade moi complexa e organizada, como nos leva a pensar a investigación en marcha.\nFotografía aérea mediante voo dron do castro de Formigueiros, reutilizado en época sueva / Antonio Franco “Muros”\nCastros para controlar vías de comunicación e comercio\nDoutra banda, a análise espacial deste conxunto de castros lévanos a pensar nunha especialización funcional. Así, algúns deles parecen máis vinculados co control de certas vías de paso, quizá relacionados coa gandaría de curto percorrido, como ocorrería co coñecido caso de Penadominga. Neste castro localizáronse hai algúns anos algúns broches que moi probablemente pertenzan a unha necrópole asociada ao castro e que nos sinalaría unha comunidade organizada e de certa complexidade social. Tamén localizamos castros cuxa función parece estar relacionada co control e a articulación territorial a pequena escala. Este podería ser o caso de Formigueiros, en Samos, onde se realizaron varias escavacións que puxeron en evidencia un conxunto de estruturas domésticas posiblemente pertencentes a varias fases así como de material moi interesante, como as coñecidas laxes con imaxes de peixes gravados. O voo dron que realizamos non só nos deu a oportunidade de sacar imaxes espectaculares do sitio, senón que o seu tratamento dixital vai permitir ter unha idea moito máis densa sobre a estrutura espacial do castro.\nMateriais suevos documentados no castro de Valencia do Sil / Carlos Tejerizo\nComo diciamos ao comezo, o reino suevo segue atraendo a atención dos especialistas precisamente polo moito que queda por facer. A investigación que puxemos en marcha esperamos que boten algunha luz sobre un período apaixonante do que sabemos moi pouco e aínda menos das xentes sinxelas que viviron naquela época, as “sociedades sen historia” das que fala o antropólogo americano Eric Wolf. Os primeiros pasos deste proxecto sobre os castros con reocupaciones en época sueva mostran un complexísimo mundo no que contornas como o curso do río Sil serían nós fundamentais de articulación das relacións comerciais do momento. Esperamos que nas próximas campañas poidamos ampliar esta información e, sobre todo, compartila con todo o mundo.\nEquipo “Sputnik Labrego” (sputniklabrego.com)\nCarlos Tejerizo García (Incipit-CSIC)\nMario Fernández Pereiro (Universidade de Santiago de Compostela)\nCeltia Rodríguez González (Universidade de Santiago de Compostela)\nÁlvaro Carvajal Castro (Universidade do País Vasco)\nTemas: Carlos TejerizocastroGallaeciaReino SuevoSilSuevos\nAtopan as vivendas mellor conservadas dun castro en Galicia nunha excavación en Navia de Suarna\nSeguinte Os lumes queiman o castro de Chandebrito e cercan o mosteiro de Oseira e o Castelo de Monterreal\nAnterior Como era a liña férrea do Douro e Miño no século XIX


Un dos traballos de maior densidade realizado no marco da Axenda Urbana da Coruña e que se configura, ademais, como un dos seus apartados substanciais é a formulación dunha síntese conceptual do que consideremos modelo urbano sustentable, xunto co seu correspondente sistema de medición. Un tándem indisociable e innegociable para a nosa axenda.\nSinalamos que á beira do corpo teórico do que consideremos un urbanismo sustentable debemos sinalar, sen equívocos, cales son os obxectivos cuantificables que queremos alcanzar. É dicir, habémosnos/habémonos de comprometer coa determinación de metas concretas (en termos medibles) ou a Axenda será un desiderátum sen utilidade trasformadora algunha ou, no mellor dos casos, será un conxunto de proxectos inconexos a xestionar.\nDe forma moi resumida, para nós, o modelo urbano que mellor se axusta aos principios de eficiencia e habitabilidade urbana é a cidade compacta na súa morfoloxía, complexa na súa organización, eficiente metabólicamente e cohesionada socialmente. É o que poderiamos chamar urbanismo ecolóxico que adopta este modelo tanto na transformación de tecidos existentes como no deseño de novos desenvolvementos urbanos.\nNeste apartado temos que agradecer a inmensa achega realizada pola Axencia de Ecoloxía Urbana de Barcelona\nO modelo urbano sustentable da AUAC 2030