Sindicato Nacional de Comisións Obreiras de Galicia - Campañas\nO 1 de outubro de 2021 conmemórase o 31 aniversario do Día Internacional das Persoas Maiores, instaurado pola Asemblea Xeral da ONU, na súa resolución 45/106. Para CCOO non é só un día de celebración, senón tamén de reivindicación e propostas que dean solución aos retos aos que afrontamos como colectivo.\nCCOO reclama tamén neste día a visibilidade e a necesidade de recoñecer as grandes achegas que das persoas maiores realizamos ao avance da nosa sociedade, así como a crear conciencia interxeracional sobre as diferentes oportunidades e desafíos do envellecemento activo.\nOs países en desenvolvemento albergarán máis de dous terzos da poboación de idade avanzada do mundo, que alcanzaremos a cifra de 1100 millóns de persoas maiores no 2050. Hoxe, no noso país, as persoas maiores de 65 anos son case o 20 % dos algo máis de 47,3 millóns de habitantes.\nO noso recordo inicial neste 1.º de Outubro é para os miles de persoas falecidas na pandemia provocada pola covid-19, que asolou a nosa sociedade; tamén vai o noso abrazo solidario para as súas familias. Precisamente, foi esta grave crise sanitaria a que sinalou con maior claridade as luces e as sombras que presenta o noso estado de benestar. Dun lado, malia o innegable esforzo realizado por toda a sociedade e, especialmente, polos servizos públicos de saúde e de servizos sociais, temos que lamentar o elevado custo en vidas humanas rexistrado, especialmente entre a poboación de maior idade, debido nuns casos á insuficiencia de recursos para atallar a crise sanitaria e, noutros, á ineficiencia e a falta de coordinación política. Desde aquí reclamamos que os procesos xudiciais abertos para esclarecer, en determinadas situacións, a responsabilidade do sucedido, e cantos outros precisen este tipo de actuación, se resolvan coa maior celeridade, e que sirvan para evitar situacións similares no futuro.\nPero tamén debemos felicitarnos porque, noutras esferas, a pandemia serviu para visualizar a importancia dos servizos públicos en garantir o benestar de todas as persoas e o éxito compartido que supón que, como sociedade, foramos capaces de superar unha situación tan crítica. Debemos destacar o proceso mundial de vacinación, desenvolvido nun tempo récord. Un fito que non sería posible sen a existencia de Estados cunha conciencia social forte, como os que reclamamos este 1.º de outubro.\nNeste contexto non podemos obviar, por tanto, os retos que aínda afronta o colectivo de persoas maiores e a urxente necesidade de resolver as numerosas lagoas que presenta o sistema de protección social.\nNa situación de crise sanitaria actual, a vida das persoas maiores e a calidade desta está condicionada, por un lado, a que se aseguren e fortalezan uns bos servizos públicos, capaces de manter as medidas de hixiene. Por outro, a que xeremos espazos de convivencia que primen as necesidades sociais en condicións de seguridade, como cidades máis peonís e ciclables ou redes de apoio á poboación vulnerable.\nAs persoas maiores preferimos envellecer nas nosas casas, pero un dos principais problemas é a accesibilidade aos nosos propios fogares; en España hai arredor de cinco millóns de edificios sen ascensor, amais doutras barreiras arquitectónicas; polo cal, uns 1,8 millóns de persoas non teñen a posibilidade de saír da casa.\nCanto á atención a domicilio, hai que identificar as persoas con maiores necesidades de atención e priorizar os coidados considerados imprescindibles en cada caso, para así poder reorganizar os recursos. Ínstase a que sexan os e as asistentes sociais das respectivas consellerías de servizos sociais as que, no marco dunha adecuada coordinación sociosanitaria e baixo a dirección dos servizos públicos de saúde, avalíen as situacións persoais e sociais das persoas usuarias, e non as empresas que actualmente prestan estes servizos.\nO feito de que as persoas maiores sexan vulnerables non implica nin moito menos que perderan a saúde ou capacidades. Os homes e as mulleres que superan os 65 anos seguen tendo aínda expectativas de vivir décadas. Por iso, pública e colectivamente, debemos asumir o desafío de que as súas vidas sexan saudables e activas.\nNese sentido, os sistemas públicos de saúde, dependencia e servizos sociais son elementos esenciais para lograr envellecer en condicións saudables e con autonomía. Ademais, son instrumentos para loitar contra a desigualdade en todas as etapas da vida, abordando as diferenzas territoriais así como a cobertura de servizos e recursos destinados ás persoas maiores.\nHai que seguir garantindo o sistema público de pensións. O último acordo é moi importante, pois elimínase o índice de revalorización das pensións (que limitaba as subas anuais ao 0,25 %), elimínase o factor de sostibilidade, o Estado asume as políticas de interese xeral (emprego, igualdade, apoio sectorial…) que se viñan financiando con cotizacións á Seguridade Social, e comprométese a garantir o sistema público de pensións, ao incluír na Lei xeral da Seguridade Social unha cláusula mediante a cal se transferirá anualmente, a través dos OXE, unha cifra que no 2021 suporía arredor dun 2 % do PIB: 22 000 millóns de euros. Isto representa unha gran mellora nos ingresos do sistema e, polo tanto, da sostibilidade das pensións. Pero hai unha segunda fase que se negociará no outono e estaremos moi atentos para que se peche cun acordo.\nA desigualdade laboral plásmase claramente na fenda existente nas pensións. Tanto o tipo de pensión como as súas contías sitúan as mulleres nunha posición visiblemente peor ca a dos homes. Xa desde antes da crise, as condicións laborais e os distintos niveis de corresponsabilidade social repercuten na contía das futuras pensións e manteñen a desigualdade no acceso a elas e na súa determinación. As políticas para evitar e atacar as consecuencias da crise económica e de coidados nas condicións de traballo, renda e vida das mulleres deben ter un papel protagonista na eliminación da fenda existente.\nPor todo o anterior, reclamamos que a axenda política do noso país recupere o impulso dunha Lei integral dos dereitos das persoas maiores.\nEsta norma debe garantir unha protección específica aos maiores e ter en conta os ámbitos da saúde, a vivenda, a protección social e económica, a protección xurídica, a cultura ou o ocio. Tamén a non discriminación por razón de idade e garantir a visibilidade e participación activa dos maiores en todos os ámbitos da sociedade. En definitiva, unha norma que protexa e impulse a idea do envellecemento activo como un logro obtido polos avances científicos e técnicos do coñecemento humano e, á vez, como un reto para conseguir que durante o tempo que se prolongue a vida se garanta a súa mellor calidade.\nPor todo iso hoxe, día 1 de outubro, a Federacións de Pensionistas e Xubilados de CCOO reclama:\n1) O desenvolvemento e implantación de políticas públicas en materia de promoción de saúde é imprescindible para garantir o envellecemento activo, xa que afecta de forma directa á deterioración da saúde e as capacidades autónomas das persoas maiores. Faise cada día máis imprescindible que o gasto sanitario público alcance, ao menos, o 7,2 % do PIB, algo que levamos anos reivindicando. Ese incremento no financiamento debe acompañarse do incremento do gasto en atención primaria ata o 25 % do total do gasto sanitario, para conseguir acercar á poboación os servizos sanitarios e dar máis capacidade resolutiva á atención primaria.\nEn Galicia, cómpre restituír a atención primaria á situación prepandemia: recuperar accesibilidade e presencialidade, restablecer as capacidades, paralizar o peche de centros de saúde e reabrir os pechados en horarios de mañá e tarde. A mellora da atención primaria depende de que se incorporen novas categorías profesionais para liberar a medicina de familia (logopedia, podoloxía, nutrición, xeriatría, etc.) e de que se impulse a promoción, prevención, rehabilitación e actividades comunitarias dirixidas a actuar sobre os determinantes da saúde.\n2) Seguir protexendo as persoas maiores da covid-19. Hai que considerar tres situacións: persoas maiores autónomas, persoas que requiren axuda a domicilio e persoas residentes en centros de maiores. O primeiro dos casos require illamento e prevención primaria, pero os outros dous precisan dunha aposta polo establecemento de criterios comúns en todo o territorio español, amparando os dereitos de atención á dependencia e a saúde pública, con cooperación interadministrativa, e criterios claros de actuación que deberán aplicar as administracións competentes.\n3) Aumentar a capacidade de resposta do sistema de atención á dependencia ante a crise sanitaria, pois resultou manifestamente débil. Desde o 2012, o desenvolvemento do sistema foise asentando sobre unha fraxilidade que se fixo patente os últimos anos. Potenciar o sistema sobre o eixe crucial da calidade é clave para afrontar os retos demográficos que están por vir. Hai que insistir na relevancia de reorganizar os centros de atención ás persoas dependentes adecuando os seus recursos e espazos en función do grao de dependencia.\n4) Garantir pensións dignas e suficientes, tanto para nós como para os futuros pensionistas. Mostramos neste sentido o noso apoio ao proceso de diálogo social que as organizacións sindicais veñen impulsando desde hai décadas e que se demostrou como o método máis eficaz para garantir pensións dignas, suficientes e sostibles. Ese proceso permitiu recuperar a revalorización das pensións ligadas ao IPC, garantindo o poder adquisitivo de todos os pensionistas; e agora debe culminarse nunha segunda fase na que se revisen as contías das pensións mínimas e as non contributivas, elevándoas ata un nivel suficiente e digno.\n5) Os partidos políticos han ter en conta que o colectivo de persoas maiores é moi vulnerable a políticas de recortes en calquera materia (sanidade, vivenda, pensións…). Máxime cando, en demasiadas ocasións, son as persoas maiores as que se ven obrigadas a asumir o papel de sustentadoras principais dos seus fillos e netos; non é anecdótico que as pensións supoñen a principal fonte de ingresos de máis do 25 % dos fogares.\n6) Erradicar a pobreza enerxética, pois o prezo da luz é desorbitado. Deberían implantarse medidas específicas para a poboación máis vulnerable, como, entre outras, desenvolver programas para a poboación que, por encontrarse en situación de pobreza enerxética, non pode acometer ningunha medida de eficiencia enerxética e necesita que as Administracións públicas (Goberno central, gobernos autonómicos e municipais) financien esas actuacións; ampliar e reforzar o bono social para as persoas vulnerables; estender o prazo de moratoria aos cortes de luz para a poboación vulnerable; ou aplicar unha tarifa máis baixa para un consumo mínimo vital nos primeiros kWh consumidos.\n7) Erradicar os desafiuzamentos. Cada día, unha persoa maior é despoxada da súa vivenda; sofren desafiuzamentos por contías mínimas. É obrigado deseñar políticas públicas que acaben de vez con estas situacións, buscando inicialmente solucións habitacionais ás familias, ata terminar modificando a lexislación vixente.\n8) Apoiar a España baleirada. Se alguén sofre os efectos da falta de servizos, o empobrecemento e o abandono institucional na España baleirada, son os que maioritariamente a habitan: as persoas maiores. Urxe facer políticas que a saquen do esquecemento, cómpre un debate nacional sobre a España que queremos e como a queremos estruturar.\n9) Poñer as medidas necesarias para evitar a exclusión financeira derivada tanto da dixitalización e as dificultades para o uso das tecnoloxías coma do peche de oficinas que obriga a moitas persoas maiores a desprazarse a outras localidades para acceder servizos bancarios.\n10) Desenvolver definitivamente o Plan Nacional sobre Envellecemento Activo, paralizado desde o ano 2018.\n11) Existe marxe fiscal para garantir o financiamento destas medidas; debemos impulsar unha reforma fiscal xusta e suficiente, que nos aproxime á achega fiscal media dos países europeos do noso contorno.


Sada - Ordenanza xeral de prezos públicos\nPublicación provisional : 18-02-2008 BOP Nº 40 -- Publicación definitiva : 18-02-2008 BOP Nº 40\nRedacción Aplicable desde 06-03-2008\n- Artigo 2. Concepto\n- Artigo 3. Procedemento para o establecemento e modificación de prezos públicos\n- Artigo 5. Bonificacións e exencións.\n- Artigo 6. Obrigados ao pagamento\n- Artigo 7. Administración e cobro\n- Artigo 8. Obriga e lugar de pago\n- Disposición final primeira\n- Disposición final segunda\nA presente ordenanza ten por obxecto regular con carácter xeral o establecemento, fixación, modificación, administración e cobro dos prezos públicos deste Concello pola prestación de servizos ou a realización de actividades que non estean regulados por unha ordenanza específica.\n1. De conformidade co previsto no artigo 127 en relación co artigo 41 do Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, o Concello de Sada poderá establecer prezos públicos pola prestación de servizos ou a realización de actividades de competencia municipal sempre que legalmente non teñan a condición de feito impoñible dunha taxa.\n2. Poderanse establecer e esixir prezos públicos pola prestación dun servizo ou a realización dunha actividade administrativa da competencia do Concello que se refira, afecte ou beneficie de modo particular ao obrigado ao pago, cando se cumpra calquera das circunstancias seguintes:\na) Que sexan de solicitude ou recepción voluntaria para os administrados. A estes efectos, considerarase voluntaria a solicitude ou recepción polos administrados cando non veña imposta por disposicións legais ou regulamentarias, ou cando os bens, servizos ou actividades requiridos non sexan imprescindibles para a vida privada ou social do solicitante.\nb) Cando se presten ou realicen polo sector privado, estea ou non establecida a súa reserva a favor do sector público, conforme á normativa vixente.\n3. Non poderán esixirse prezos públicos, en ningún caso, polos servizos e actividades enumerados no artigo 21 do Texto refundido da Lei reguladora das Facendas Locais.\nArtigo 3. Procedemento para o establecemento e modificación de prezos públicos\n1. Conforme co disposto no artigo 47 do Texto refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, o establecemento e modificación de prezos públicos efectuarase por acordo da Xunta de Goberno Local, a proposta da Alcaldía o da concellaría delegada que corresponda.\n2. Os acordos de establecemento ou fixación dos prezos públicos conterán:\n- A determinación do servizo ou actividade a que se refiran.\n- Os supostos de feito dos que derive a obriga de pagamento.\n- As contrapartidas pecuniarias esixibles por cada acto ou feito singularizado, estruturadas na correspondente tarifa.\n- A esixencia ou non do depósito previo do importe total ou parcial do prezo público, como requisito para a prestación do servizo ou a realización da actividade.\n- A declaración expresa de que o prezo público cubre o custo do servizo, conforme á memoria económico-financeira unida á proposta, ou, no seu caso, a parte do custo cuberta con cargo ao orzamento municipal, con indicación da concreta partida.\n- A data desde a que comezará a esixirse o prezo público, de nova creación ou modificado.\n- Os demais aspectos específicos que se consideren necesarios.\n3. Os acordos de establecemento ou modificación dos prezos públicos publicaranse no Boletín Oficial da Provincia e no Taboleiro de Edictos do Concello.\n4. O expediente que se instrúa para a adopción dos acordos de establecemento e modificación de prezos públicos deberá conter, como mínimo:\n1º.- Proposta de establecemento ou modificación do prezo público.\n2º.- Memoria ou informe do xefe da Unidade correspondente.\n3º.- Informe económico-financeiro do Interventor da Corporación, que deberá analizar os seguintes aspectos da Memoria:\na) Fundamentación do importe dos prezos que se propoña.\nb) Grao de cobertura financeira dos respectivos custos económicos.\nc) Previsións presupostarias oportunas para a cobertura da parte do prezo subvencionada cando se faga aplicación do previsto no artigo 5 desta ordenanza.\n1. Os prezos públicos deberán cubrir como mínimo o custo do servizo prestado ou da actividade realizada, debéndose ter en conta para a determinación daquel os custos directos e indirectos orzamentarios, así coma os custos derivados das amortizacións extraorzamentarias.\n2. Ao importe dos prezos públicos sumarase, se é o caso, o importe do imposto sobre o valor engadido, polo tipo vixente no momento do nacemento da obriga de pago deste.\nArtigo 5. Bonificacións e exencións.\nCando existan razóns sociais, benéficas, culturais ou de interese público que así o aconsellen, o Concello poderá establecer prezos públicos por debaixo do custo do servizo ou actividade. Nestes casos, deberán consignarse no orzamento municipal as dotacións oportunas para a cobertura da diferenza resultante, se a houbera.\nArtigo 6. Obrigados ao pagamento\n1. Están obrigados ao pagamento dos prezos públicos os que soliciten os servizos ou actividades polos que deben satisfacerse aqueles.\n2. Está igualmente obrigado ao pagamento do importe dos prezos públicos quen aínda non sendo solicitante, resulte beneficiados polos servizos ou actividades, sen prexuízo das consecuencias xurídicas que se deriven da falta da devandita solicitude.\nArtigo 7. Administración e cobro\nA administración e cobro dos prezos públicos realizarase pola propia Corporación, que poderá establecer normas concretas para a xestión dos mesmos nos acordos singularizados de fixación dos prezos públicos.\nArtigo 8. Obriga e lugar de pago\n1. A obriga de pagamento nace desde que se inicie a prestación do servizo ou se realice a actividade.\n2. O pago dos prezos públicos efectuarase, con carácter xeral, simultaneamente á recepción da actividade ou servizo, no local onde estes se realicen, agás que o acordo concreto de establecemento dispoña outra cousa.\n3. O pagamento realizarase en efectivo e a Corporación expedirá a oportuna carta de pago ou outro documento acreditativo do ingreso.\nPara o non previsto nesta Ordenanza nin nos acordos de establecemento e fixación dos prezos públicos ou na normativa específica que os regule, estarase ao disposto no Texto refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, a Lei 8/1989, de 13 de abril, de taxas e prezos públicos, e a Lei Xeral Presupostaria e normas que a desenvolvan.\nEsta ordenanza entrará en vigor logo de que se publique enteiramente o seu texto no Boletín Oficial da Provincia e transcorra o prazo de quince días a que se refiren os artigos 70.2 e 65.2 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local.\nSada, 12 de xaneiro de 2008


Construíndo muros | Bico da Ría\nQuizais o primeiro gran muro construído polos seres humanos foi a Gran Muralla China, creada no século V a. C, esta é un claro exemplo do que podemos chegar a facer para protexernos, seguen a esta construción moitas outras, como a muralla de Lugo ou a Gran Muralla de Zimbabue, todas elas de carácter defensivo, ata que chegamos a actualidade, grandes muros e murallas construídos para aumentar as desigualdades, o racismo e as mortes.\nO muro de Berlín foi a primeira delas, dividía esta cidade en dous bandos, separou a veciños, amigos, coñecidos, familias… e mesmo os enfrontou, creado por Hitler e destruído anos despois. Na actualidade existen muros que impiden as persoas emigrar a outros paises de xeito ilegal, como é o caso da fronteira de Melilla ou a de México, que os separa de EEUU\nTres días despois da vitoria de Donald Trump en Estados Unidos chegou a orde executiva firmada por el autorizando a construción dunha barreira infranqueable de catro metros de altura na fronteira sur, isto trouxo consigo unha gran conmoción mundial, xa que moi pouca xente se esperaba que cumprira as súas promesas electorais, por dúas razóns principalmente, a primeira: confiabase nun maior control por parte dos demais órganos executivos, xudiciais e lexislativos e a segunda porque a maioría das promesas electorais quedan no esquezo, tal e como debeu acontecer con esta.\nNa actualidade existen 1.050 quilómetros de muros e vallas construídas que separan a fronteira entre México e EEUU, mais o seu total conta cuns 3000 quilómetros de lonxitude. A distancia restante tal e como indicou Trump na súa campaña será pagada polos Mexicanos:” A barreira será financiada inicialmente por Estados Unidos, logo México reembolsará o 100% do custo”, ” Haberá un pago, que sucederá dalgunha forma, quizais dunha forma complicada” afirmou nunha entrevista realizada pola ABC.\nIsto non é a solución para frear a emigración, xa que o único que se consegue é aumentar o número de vítimas. Na actualidade os inmigrantes deben camiñar dous días polo deserto de Sonora; co futuro muro, ata seis días. Estas persoas buscan unha vida mellor e para iso, diríxense ós puntos débiles da fronteira, e atravésana, sabendo as consecuencias que isto lles pode traer.\nA futura construción non afecta soamente aos seres humanos se non que tamén ó medio ambiente, a vida de decenas de especies quedan ameazadas pola presenza do muro, xa que lle impide migrar cara diferentes puntos onde pasar o inverno e o verán. Pero que esperar dun presidente que nega a existencia do cambio climático, e que fai declaracións misóxinas, homófobas e machistas.\nAs medidas tomadas por diferentes dirixentes de distintas potencias, entre elas Trump, están acabando co mundo tal e como o coñecemos, a inestabilidade política chega, os partidos de ultradereita aséntanse, asemella que camiñamos cara a última gran guerra, última porque non vai quedar ninguén para contala.


Inicio / Isidro Parga Pondal\nLaxe 1900 - Laxe 1986\nVIDAL ROMANÍ, J.R: Isidro Parga Pondal, vida e obra, Trasalba (Ourense), Ed. Publicacións da Fundación Otero Pedrayo. 1984\nGURRIARÁN RODRÍGUEZ, RICARDO: Ciencia e conciencia Santiago, Servizo de Publicacións da USC. 2006\nEn tan só quince anos de docencia continuada, interrompida somentes en períodos de formación permanente no estranxeiro, Parga Pondal vaise converter nun dos innovadores máis importantes que tivo a vella institución compostelá. Chegou a impartir ata catro disciplinas diferentes. A constitución dun grupo de profesores mozos agrupados na nova facultade, sen os vellos vicios e a endogamia que había nas do lado, Parga xunto a Calvet, Martín Sauras e Luís Iglesias, por citarmos os máis significados, case todos formados nos principais centros científicos de referencia europeos, vai dar un importante pulo actitudinal á docencia universitaria regrada e pararegrada en Compostela. No seu haber quedou o cambio de relación entre alumnos e alumnas cos profesores, compartindo conxuntamente ocio e lecer instructivo, a incorporación da muller aos equipos de investigación e o achegamento das aulas compostelás á comunidade científica internacional, por significar o máis salientable. Esta última afirmación se pode contrastar ollando o Chemical Abstract, principal compendio da produción científica mundial, ou na revista da Sociedad Española de Física y Química, onde se observa como Parga e algúns dos profesores citados publican artigos científicos a carón dos seus discípulos e discípulas, multiplicando por cinco a cativa produción anterior dos cadros de persoal docente da Universidade de Santiago. En definitiva: un claro referente dinamizador e modernizador. Son claras as manifestacións de Parga sobre a situación docente naquel tempo: "En nuestros centros oficiales falta vida, realidad. Por causa de que tanto ellos (su organización) como la mayoría de sus profesores están petrificados. Salvo casos contados, en los que el profesor consigue por su esfuerzo personal cambiar incluso el espíritu de sus alumnos, luchando contra los demás claustrales, puede decirse que el profesor español, aún en el caso más favorable de poseer ciencia y capacidad, se apoltrona, escudado detrás de las leyes vigentes que él mismo defiende para su comodidad".\nAs primeiras achegas que fixo Parga foron no terreo do estudo das algas mariñas, para logo axiña centrarse na análise mineral, na que sería a súa especialidade definitiva: a xeoquímica. En canto á formación permanente, Parga, desde a súa chegada a Santiago, amosou moito interese por ampliar coñecementos no estranxeiro. Logo dunha primeira tentativa baldía por obter unha bolsa da JAE, en 1924, pese a que ía avalada por Casares Gil e López Suárez, en 1929 consigue ser pensionado en Alemaña e Suíza, durante un ano. Estivo en Zúric na Escola Politécnica (Instituto de Mineraloxía e Petrografía) cos profesores Niggli, Burri, Parker e Jakob. Froito desta estadía publicou varios artigos en revistas científicas alemanas. Pouco antes da súa partida fixera un curso en Madrid para investigadores no Instituto de Investigaciones Físicas (Química-Física, Electroquímica e Electroanálise, dirixidos polo eminente catedrático Enrique Moles), que servira, tamén, para estreitar lazos de colaboración científica e formativa coa rede de laboratorios da JAE e con outros organismos asociativos. Froito destes contactos, unha das maiores preocupacións súas foi colmada: que os seus principais discípulos accedesen a ampliar a formación nas liñas de investigación que estaba abrindo Parga naquel momento; e que estes pasasen a engrosar o cadro de persoal docente da Universidade de Santiago, nun proceso de autoformación, coordenado coa política científica que emanaba do contorno da JAE. Como aconteceu con Zapata Zapata e José Vázquez Garriga, aínda que este último, finalmente, se quedase no Instituto Rockefeller. Finalizando 1932, Parga obtería outra bolsa dun ano de duración, neste caso do consorcio de empresarios da Industria Española de Cementos, para ir a Alemaña (Escola Técnica Superior de Berlín: Zement-Technisches Institut der Technisches Hochschule, con Kühl). Foi elixido entre vinte científicos españois e estranxeiros que optaban á bolsa para estudar a química dos cementos silicatados e a súa destrución por líquidos agresivos. Dos seus traballos naquel centro deixou constancia con varios artigos en revistas alemanas. Naquel momento xa era un investigador galego recoñecido, preocupado pola aplicación científica á industria. En 1930 fora distinguido co premio Alonso Barba, patrocinado pola Sociedad Española de Física y Química para motivar o fomento da investigación. Viña sendo asociado desta corporación desde os seus tempos de estudante en Madrid, e estreito colaborador. Ata un total de dez traballos publicou na súa revista, Anales, tres en colaboración con discípulas que formaban parte dos seus grupos de traballo; foi un dos principais impulsores do achegamento da muller á ciencia e a investigación.\nEn 1934 presenta en Madrid a súa tese de doutoramento (Quimismo de las manifestaciones magmático-cenozoicas de la Península Ibérica). En 1935 puxo en marcha o Laboratorio de Xeoquímica, coa colaboración da Fundación Nacional para Investigaciones Científicas y Ensayos de Reforma (era o laboratorio que recibira maior orzamento), xestionada por José Castillejo, cuñado de Juan López Suárez, dentro das iniciativas promovidas polo Instituto de Estudos Rexionais da Universidade de Santiago. Desde o un de xullo de 1936 era Secretario da Facultade de Ciencias. Poucos días despois, cos primeiros efectos da sublevación, foi expulsado da universidade por esquerdista e galeguista. Sendo suspendido primeiramente de emprego e soldo, logo sería separado do servizo definitivamente.\nLogo da Guerra Civil, xa fóra do labor docente, ao que xamais volvería, proseguiu o seu labor investigador no seu Laxe natal (Laboratorio Xeolóxico de Laxe) estudando a fondo o subsolo galego, compaxinándoo coa iniciativa privada (Kaolines de Lage, 1938), e logo en Zeltia, desde onde comezou a industrialización do cemento galego. Tamén fixo excursións de investigación xeográfico-xeolóxicas, custeadas por Juan López Suárez (1939, con Aperribay e Hernández Pacheco). Mantivo un contacto permanente con científicos e institucións estranxeiras, que en moitas ocasións viñeron á súa casa, atraídos polo seus coñecementos. Desde Laxe seguiu irradiando saber creando escola, ata a súa morte.\nSuperou con amplitude a centena de publicacións, de variada temática dentro do terreo da mineraloxía e a cartografía. Para a obra anterior a 1950 ver Diccionario bio-bibliográfico de escritores (COUCEIRO FREIJOMIL, A., Santiago, 1954). Para a posterior, ver a GEG, voz Parga Pondal, realizada por Vidal Romaní.


Un fortín que non chega\nYanis intenta escapar de Trigueros, da Ponferradina, no Ángel Carro. XESÚS PONTE\nO Lugo deixou escapar nada menos que sete puntos do estadio Ángel Carro nun inicio de campaña no que xogou catro das seis primeiras xornadas como local\nO Club Deportivo Lugo deixou escapar nada menos que sete puntos como local nas seis primeiras xornadas da competición 2019-20 de Segunda División, algo que lle impediu colocarse polo momento nunha zona tranquila da clasificación. E isto sucedeu xusto nun tramo de calendario no que, a priori, contaba con duelos máis accesibles que o que lle chega nas próximas semanas.\nCon sete puntos na clasificación, o Lugo acabará a xornada fóra dos postos de descenso a Segunda B e na zona media da táboa. Con todo, a sensación pode ser un pouco amarga porque o Lugo contaba con dúas circunstancias que puñan serlle favorables neste inicio da competición.\nA primeira delas é que de seis xornadas, o Lugo xogou nada menos que en catro delas como local e aí o balance é de cinco puntos conseguidos sobre os doce que houbo en xogo. Desde o corpo técnico e o persoal en numerosas ocasións falaron da importancia de facer do estadio Ángel Carro un fortín, algo que por agora non conseguiron porque o balance é dunha vitoria, dous empates e unha derrota.\nA outra circunstancia a ter en conta ten que ver cos rivais que pasaron por Lugo ata agora. O conxunto branquivermello xa viu como chegaron ao Ángel Carro dous equipos recentemente ascendidos, como son os casos de Fuenlabrada e Ponferradina; ademais doutros dous conxuntos (Alcorcón e Estremadura) que entran perfectamente no grupo de rivais directos do Lugo na loita por conseguir a permanencia na categoría.\nOs lucenses só foron capaces de gañarlle ao Fuenlabrada, empataron ante o Estremadura e a Ponferradina e cederon por 2-4 fronte ao Alcorcón. Unha bagaxe probablemente por baixo do esperado ao comezo do campionato.\nDURO CALENDARIO. Hai que ter en conta que nas próximas xornadas o calendario endurécese, especialmente nos encontros que vai disputar no Ángel Carro. Os próximos equipos en visitalo serán o Tenerife e As Palmas, contra os que o Lugo non ten especialmente malos resultados nas últimas campañas; pero é que de aí ao final da primeira volta o Lugo ten que recibir a conxuntos como o Huesca, o Raio Vallecano e o Almería, aspirantes claros a loitar polo ascenso de categoría, e tamén dous choques de rivalidade como son o Spórting de Xixón e, sobre todo, o Deportivo.\nEn definitiva, o Lugo está fóra dos postos de descenso polo momento, pero a sensación de deixar pasar algunha que outra oportunidade como local sente o vestiario branquivermello, que agora ten que afrontar encontros ante rivais de notable entidade. Nas últimas campañas, aos lucenses xa lles custou ser sólidos como locais, e na anterior foi unha quimera, pero agora necesita esa forza para non verse nun problema máis adiante.


Cinco ideas para cociñar con fresas | Consumer\nCinco ideas para cociñar con fresas\nO equilibrio entre acidez e dulzor, sumado a unha cor moi intensa e unha textura peculiar, fai da fresa un ingrediente estupendo para realzar infinidade de receitas\nData de publicación: Mércores, 12deMarzode2014\nOs froitos vermellos, incluídas as fresas, son ricos en vitaminas, minerais e fibra. Posúen un interesante perfil nutricional e destacan por ser fonte de antioxidantes. Ademais destas cualidades que fan deles un alimento saudable, son rechamantes, saborosos e moi versátiles para cociñar. Entre marzo e xuño, as fresas atópanse no seu mellor momento e teñen ese punto irresistible que as converte no rubí das fruterías. O equilibrio entre acidez e dulzor, unha textura peculiar e unha cor moi atractivo permiten gozalas tanto en pratos doces como salgados, en bebidas e en distintas comidas do día. A continuación, apúntanse cinco ideas para degustar as fresas, desde o almorzo ata a sobremesa.\nÉ difícil imaxinar un puñado de fresas frescas sen pensar tamén nunha xenerosa ración de nata. Xunto co xeado e as tortas, esta é unha das presentacións máis tradicionais. Con todo, existen moitas formas de empregar esta froita. Algunhas son máis coñecidas que outras, pero todas son exquisitas.\n1. Almorzos: con zumes, leite e cereais\nUnha maneira moi práctica de incorporar froita fresca ao almorzo é utilizar unas cantas fresas. Pódense consumir ao natural ou, tamén, tentar distintas combinacións. A quen lle gusten os cereais e o iogur, engadir ao tazón uns trocitos de fresas recentemente cortados achegaralle un punto de frescura e sabor interesante. Esta mixtura tamén funciona moi ben con leite desnatada en lugar de iogur. Se se prefiren os zumes e tense algo máis de tempo, pódese preparar un zume de kiwi e fresas ou un de ciruelas e fresas ou engadir algunhas fresas ao típico zume de laranxa.\n2. Aderezos: en marmeladas, vinagretas e salsas\nA marmelada de fresa é moi rica con torradas, pero hai outras maneiras de empregala na cociña: é unha base estupenda para facer vinagretas orixinais e salsas para carnes, que admiten combinacións orixinais e ingredientes con carácter. De feito, se se elabora unha salsa de fresas coa intención de aderezar pratos salgados, pódense engadir unhas gotitas de wasabi ou de salsa de soia ou un pouquiño de pementa como contrapunto do dulzor. Combina moi ben con alimentos grasos -como o foie e o paté-, con queixos e en vinagretas para aderezar ensaladas.\n3. Comidas: en ensaladas, con pito e peixe\nA fresa non é unha froita en exceso doce e ten, ademais, unhas notas de acidez moi interesantes para incorporar a certos pratos salgados. Unha posibilidade é utilizalas como ingrediente nun espeto de pito ou nunha terrina de peixe con verduras asadas. Outra, engadila á ensalada para achegar novidade na cor, o sabor e a textura. A fresa, combinada mesmo con mazá, sempre realza unha ensalada de leituga e cenoria. Tamén marida moi ben cunha ensalada de anchoas, queixo brie e cogollos de Tudela e pódese agregar a unhas endibias, co seu correspondente vinagreta.\n4. Bebidas: zumes, batidos e granizados\nSoas ou combinadas, as fresas poden beberse ou degustarse a cucharadas. Se se compra unha caixa e quérese evitar que se estraguen, preparar con elas un zume, un batido ou un granizado é unha boa solución para aproveitar as que están máis maduras ou son menos vistosas. O batido de fresa e plátano, o zume de fresa con ciruelas e o sorbete de fresa cun toque de limón sempre triunfan.\n5. Sobremesas: en tortas, cupcakes, con xeado…\nAs fresas poden usarse en infinidade de pratos; pero o seu punto forte é a repostaría. Neste ámbito, as opcións multiplícanse e atópanse desde o máis sinxelo e tradicional, como unha copa de fresas con nata, ata receitas máis novas e moi ricas, como os cupcakes de fresa, coas que é posible sorprender aos comensais (aínda que son máis calóricas). Unha doce opción para os días máis cálidos é preparar un bavarois de fresas con cava ou ben un biscuit xeado de fresa, se non se quere empregar alcol. Para os máis pequenos, o polo de fresa é unha aposta segura. Se se prefire unha sobremesa lixeira, o espeto de melón, fresas e pera é unha boa alternativa. Se, en cambio, decídese facer unha excepción e gozar de algo un pouco máis contundente, a torta de fresas, as torrijas de entroido con natilla e fresas ou a torta de requeixo e fresas son propostas deliciosas.\ncociñar ensalada fresas-gl\nDéficit da encima DAO: consecuencias e posible solución\nAlimentación complementaria para o bebé desde os 6 meses aos 3 anos\nA dieta mediterránea, aliada dos pacientes respiratorios


760 persoas en 49 concellos retiran máis de 10 toneladas de lixo dos ríos galegos. ADEGA, Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza.\nInicio / Novas / Todas / 760 persoas en 49 concellos retiran máis de 10...\n760 persoas en 49 concellos retiran máis de 10 toneladas de lixo dos ríos galegos\nFomos novamente moitas as persoas as que nos mollamos polos ríos na X Limpeza simultánea. Houbo grupos grandes e pequenos, de nenos e nenas e de maiores. Limpáronse grandes ríos e tamén pequenos regatos, pero todas e todos tiñamos o mesmo obxectivo: coidar os nosos ríos e concienciar á sociedade da necesidade de que estean ben conservados.\nRecolléronse refugallos de todo tipo, e coma sempre abundaron os plásticos (botellas, garrafas, bolsas, sacos...). Apareceron tamén rodas de automóbiles, cristais, unha cadeira de escritorio, unha colchoneta de praia, plásticos de silo, pilas, electrodomésticos, uralitas. As toalliñas húmidas volveu ser do lixo máis abundante. Apareceu tamén roupa, calzado...\nNo reconto preliminar, calculamos que os residuos de todos os concellos (49 en total) suman máis de 10 toneladas cunha participación de 760 persoas, pero debemos lembrar que o noso principal obxectivo non era este. O voluntariado ambiental non é man de obra barata que poida suplir o traballo da administración, somos, por outra banda, unha masa de xente que axuda a concienciar á sociedade. O voluntariado denuncia que a situación dos nosos ríos debe mudar, e para iso facemos actividades como esta.\nA X Limpeza Simultánea “Móllate polos ríos” celebrouse este ano en 49 concellos de toda Galiza, e participarán un total de 69 entidades (asociacións, colectivos ecoloxistas, delegacións de ADEGA, centros de ensino…) e tamén 10 concellos que organizan directamente esta actividade. Actuouse nun total de 49 treitos de río.\nO Proxecto Ríos é un proxecto financiado por Augas de Galicia e a Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio. Para esta actividade contamos coa colaboración da Confederación Hidrográfica Miño-Sil e a Dirección Xeral de Xuventude e Voluntariado, así como cos concellos de A Coruña, A Estrada, Allariz, Arzúa, Cambre, Carballo, Fene, Gondomar, Lugo, Nigrán, Ponteareas, Pontevedra, Rianxo, Ribadumia, Salceda de Caselas, Santiago de Compostela, San Sadurniño, Teo, e Tomiño.\nAo longo desta semana publicaremos na web específica da limpeza: http://limpeza.proxectorios.org/ un informe coas conclusións finais desta actividade, así como as fotos da xornada da limpeza que aínda estamos a recibir dos grupos participantes. De momento van os resultados provisionais. Para descargar algunha foto da xornada pódese entrar no Facebook do Proxecto Ríos.\nWeb das limpezas de ríos\nFB do Proxecto Ríos


LOITA: Volveu a competición tras un ano de parón coa 1ª Copa Galicia\nVolveu a loita en Galicia tras un ano de parón\nDisputouse a I Copa de Galicia de Loita Libre Olímpica, Loita Feminina e Grecorromana e o Campionato Galego de Grappling masculino e feminino\nLoita feminina na I Copa de Galicia / FEGALOITA\nO pavillón municipal de Santa Isabel en Santiago de Compostela, acolleu a Copa de Galicia de Loitas Olímpicas e os campionatos Galegos de Grappling. Deste xeito as competicións de regresaban a Galicia logo dun ano de parón.\nA Federación Galega en colaboración co CL Stellae e o Concello de Santiago de Compostela, organizaron este campionato Galego con un total de 158 inscricións.\nA clasificación da I Copa Galicia estivo encabezada polo Club San Ignacio que tamén venceu en Loita Libre Olímpica e na Grecorromana. No caso do Grapping feminino o trunfo foi para o Club Independente de Vigo, mentes que en categoría masculina gañou o Club Sport Fight.\nCampionato Galego de Grappling / FEGALOITA\nA burbulla da Federación Galega de L e D.A. tivo en Santiago de Compostela, a primeira competición organizada en Galicia nos últimos 13 meses. Foi a cita Galega e o ensaio para os vindeiros campionatos de España.\nA seguridade e os protocolos COVID-19, rexeron ambas competicións, establecendo un marco único de seguridade para todos os participantes. A obrigatoriedade de facer os test de antíxenos naseo-faríngeos, previos a competición, soi a grande novidade de estes eventos, con moi boa acollida por parte dos deportistas. Dos 175 test de antíxenos feitos, todos foron negativos. Non reportando os clubs ningún caso, tras a competición.\nExplican desde a Federación que en total houbo 17 equipos que representaron as cuatro provincias Galegas neste torneo de máximo nivel autonómico.\nSelectivo para os campionatos estatais de loita\nEstes campionatos foron unha proba selectiva, para participar nos campionatos de España deste ano 2021. No caso das Loitas Olímpicas, o próximo gran evento, será o 27 e 28 de marzo en Santiago de Compostela, onde se celebrarán os Campionatos de España U-15, U-17 e U-23 de Loitas Olímpicas.\nNo caso do Grappling, os campionatos de España serán o 10 e 11 de maio en La Nucía (Valencia). Este campionato foi o primeiro filtro para seleccionar os deportistas que acudirán os campionatos de España representando a Galicia.\nOs seleccionadores galegos estiveron moi pendentes dos resultados dos deportistas para confeccionar as diferentes seleccións galegas. Cabe destacar o aumento no número de deportistas femininas que competiron, sendo Galicia un referente a nivel nacional no deporte feminino.\nPor outra banda o Colexio Galego de Árbitros e Xuíces, que está de noraboa polas últimas convocatorias dos nosos árbitros para participar en eventos internacionais coa selección nacional, dirixiron esta competición que se desenrolou en tres tapices oficiais de 10 x 10 metros, cos novos valores do arbitraxe Galego. De este xeito, desde a Federación Galega, púidose avaliar o nivel dos colexiados que acudirán os vindeiros campionatos de España, representando a Galicia.\nPodio da I Copa de Galicia de Libre Olímpica, Feminina e Grecorromana e o Campionato Galego de Grappling / FEGALOITA\nPor riba dos resultados, estivo a satisfacción de organizar un evento seguro, e no que se puxo en valor o traballo nos protocolos e seguridade, así como a implicación dos deportistas e técnicos.\nCLASIFICACIÓN I COPA DE GALICIA DE LOITAS OLÍMPICAS:\nClub San Ignacio 140\nCL Lugo 60\nClub Atila de Ourense 50\nEscuela Ayude 50\nClub El Castro de Vigo 45\nClub Keltoi Cruces 25\nCL Pontevedra 25\nClub Ciudad de Vigo 20\nClub Kuzushi de Vigo 15\nCLASIFICACIÓN LIBRE OLÍMPICA:\nClasificación Libre Olímpica\nClub San Ignacio 205\nClub Keltoi Cruces 165\nCL Pontevedra 160\nClub Sabaris de Baiona 115\nClub Atila de Ourense 75\nCL Lugo 73\nClub Kuzushi de Vigo 70\nCL Rábade 45\nClub El Castro de Vigo 40\nEscuela Ayude 35\nClub San Ignacio 165\nClub Keltoi Cruces 140\nCL Pontevedra 98\nCL Rábade 40\nClub Sabaris de Baiona 40\nClub El Castro de Vigo 35\nCLASIFICACIÓN CAMPIONATO GALEGO DE GRAPPLING:\nClasificación Grappling feminino\nClub Independiente Vigo 40\nClub Graiño Team Coruña 25\nClub Sport Fight 25\nCL O Morrazo 25\nClub Kenpo Pobra 20\nClasificación Grappling masculino\nClub Sport Fight 230\nClub Independiente Vigo 131\nClub Graiño Team Coruña 112\nClub Pretorian 85\nClub Kenpo Pobra 83\nCL O Morrazo 8\nEtiquetas Copa de GaliciafegaloitaGrapplinggrecorromanaloita


Portugal entra na última fase de desconfinamento, agás a área metropolitana de Lisboa | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 01/06/2020 18:19\nAs repuntas impiden que hoxe a rexión de Lisboa, en Portugal, pase á terceira e última fase de desconfinamento.\nHoxe todo Portugal remata o confinamento, pero os case 2 millóns de persoas da área de Lisboa non pasan completamente de fase a causa de varios brotes detectados a semana pasada e que fixeron encadear 4 días consecutivos de subida nos casos de Covid-19 co 90% de novos positivos do país localizados só na capital, o 90%.\nAlgúns destes brotes iniciáronse en festas multitudinarias entre mozos, de feito a maioría dos positivos teñen entre 20 e 30 anos e esta fin de semana o presidente da República pediulles aos máis novos responsabilidade. Polo outro lado, como dicía, hoxe Portugal case entra xa na nova normalidade. A metade dos nenos de preescolar volveron ás aulas e abriron museos, teatros, cines, centros de atención ao cidadán e tamén os centros comerciais.\nItalia suma 60 mortos con coronavirus en 24 horas e achégase aos 33.500\nItalia suma 60 novos falecidos nas últimas 24 horas, o que eleva a cifra de mortos con coronavirus ata os 33.475 desde que se iniciou a emerxencia no país, o 21 de febreiro, segundo os últimos datos oficiais de Protección Civil publicados hoxe.\nRespecto do domingo, rexistráronse 178 novos contaxios, case un terzo na rexión de Lombardía, e son xa 233.197 casos totais desde febreiro.\nNas últimas 24 horas curáronse 848 persoas e reduciuse o número de actuais enfermos en 708, ata os 41.367 pacientes.\nO Reino Unido supera os 39.000 mortos por Covid-19 ao sumar 111 novos falecementos\nO Reino Unido comunicou hoxe 111 novos mortos por Covid-19, o que sitúa o total en 39.045 falecidos confirmados polos tests en hospitais, residencias e domicilios desde o inicio da pandemia.\nAdemais, o Ministerio de Saúde británico informou de 1.570 novos contaxios nunha xornada na que as escolas primarias reabriron en Inglaterra, a pesar das advertencias dalgúns científicos, que consideraban prematura a desescalada.\nTanto o número de falecidos diarios como o de novos infectados é o máis baixo desde finais de marzo.\nFrancia rexistra 31 novas mortes a véspera dunha nova fase de desescalada\nFrancia rexistrou nas últimas 24 horas, véspera do inicio da segunda fase de desescalada, 31 novas mortes por coronavirus en hospitais, o que eleva a cifra de falecementos no país desde o inicio da epidemia ata os 28.833.\nDese total, contabilizado desde o pasado 1 de marzo, 18.506 producíronse en hospitais e o resto en residencias de anciáns e centros de dependencia, indicou nun comunicado a Dirección Xeral de Sanidade, que non actualiza os datos de xeriátricos desde o pasado venres.\nA día de hoxe, 14.288 persoas atópanse hospitalizadas por Covid-19; 1.302 delas en unidades de coidados intensivos, onde o saldo neto entre ingresos e altas mantense en negativo, con 17 pacientes menos nun día.\nFrancia iniciará a segunda fase da súa desescalada mañá, martes, cando poderán reabrir bares e restaurantes e os cidadáns recuperarán a liberdade de desprazarse dentro das fronteiras nacionais sen restricións, entre outras medidas.


O SERGAS REALIZARÁ TEST DE DETECCIÓN DA COVID AOS EFECTIVOS DA GARDA CIVIL DESTINADOS NA NOSA COMUNIDADE\nO Servizo Galego de Saúde realizará test de detección do coronavirus a todos os axentes da Garda Civil que realicen as súas funcións en calquera das catro provincias galegas. En función do resultado do test e da presenza ou non de sintomatoloxía, o profesional sanitario que realice o test serolóxico poderá tomar a decisión de completar o proceso de acordo ao protocolo clínico, nos hospitais públicos do Servizo Galego de Saúde correspondentes á provincia de detección do caso, no prazo máximo de 48 horas.\nAs Forzas e corpos de seguridade do Estado na nosa Comunidade Autónoma transmitiron a necesidade de proporcionar a debida seguridade e certeza en orden a que o traballo se realice coas debidas garantías sanitarias, e para despexar calquera dúbida en entornos de traballo e convivencia tan particulares. Por iso, amosaron o seu interese para artellar, a través dun protocolo, os intercambios de información e traslado dos posibles casos de covid, así como a implementación de medidas sanitarias específicas e áxiles que eviten demoras innecesarias ou períodos de inactividade no normal desempeño das súas funcións.\nA Garda Civil desenvolve un importante labor na protección da seguridade das persoas así como na asistencia e axuda en situacións de emerxencia que requiren dunha resposta inmediata, polo que, os seus efectivos están expostos ao contaxio no normal desenvolvemento das súas funcións de vixilancia e asistencia.\nEsta iniciativa de detección da covid aos efectivos da Garda Civil é consecuencia dun acordo asinado esta semana entre o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, e o xeneral xefe da Garda Civil en Galicia, Luis Francisco Rodríguez, e suporá a inclusión da covid-19 nos estudos epidemiolóxicos que poida realizar a Benemérita, así como a súa utilización para a posta en marcha de campañas de divulgación e prevención sanitaria.\nIgualmente, suporá a inclusión na formación dos efectivos de aqueles aspectos de hixiene, prevención e control de casos de contaxio por covid e a aprobación dun protocolo de medidas hixiénico sanitarias para os axentes en relación co coronavirus.


Víctor F. Freixanes, elixido novo presidente da Real Academia Galega | ::Axenda cultural AELG::\nVíctor F. Freixanes, elixido novo presidente da Real Academia Galega\nDesde a Real Academia Galega (foto: RAG):\n“O Pleno da Real Academia Galega, reunido o 28 de marzo en sesión extraordinaria, apoiou a candidatura á Presidencia da institución de Víctor Fernández Freixanes. O académico obtivo a maioría necesaria para saír elixido, con 18 votos a favor e 1 en contra.\nNo mandato que inicia, o décimo quinto presidente da institución estará acompañado por unha comisión executiva integrada por Henrique Monteagudo e Andrés Torres Queiruga, que continúan como secretario e vicesecretario, e Marilar Aleixandre e Fina Casalderrey, que ocuparán os cargos de tesoureira e arquiveira-bibliotecaria, respectivamente, desempeñados na executiva anterior por Rosario Álvarez e Margarita Ledo Andión. Mantense así a mesma proporción feminina, unha cuestión non menor, apuntou o novo presidente ante o Pleno no seu discurso, no que salientou que a RAG debe fomentar a incorporación de máis mulleres.\nA candidatura de Víctor F. Freixanes, a única formalizada para optar á Presidencia, fora rexistrada o pasado venres, 24 de marzo, subscrita por Margarita Ledo Andión, Antón Santamarina e o seu predecesor na Presidencia, Xesús Alonso Montero, para quen tivo palabras de especial recoñecemento.\nA executiva entrante márcase dúas grandes liñas de traballo, unha de carácter interno e outra centrada na proxección social da Academia. Canto á primeira, Víctor F. Freixanes defendeu a necesidade de manter un “clima de transparencia interna” para superar unha “etapa delicada”. Nesta liña, comprometeuse a “facer todo o esforzo posible para avanzar no camiño do encontro, na construción dese clima necesario para podermos compartir os proxectos de futuro, considerando a lexítima discrepancia unha riqueza”.\nNo tocante á proxección cara á sociedade, salientou que a RAG debe atender, de acordo cos seus propios estatutos, dúas dimensións principais: a do estudo da lingua, mantendo o “servizo á cidadanía” fornecéndoa de recursos, determinacións e traballos a prol do coñecemento e uso normalizado do idioma; e a dimensión da dinamización social, “levando a causa do idioma galego, a súa práctica e a súa estima a todos os estamentos sociais e a todos os ámbitos xeracionais”. (…)”\nEsta entrada foi publicada en Institucións e etiquetada Andrés Torres Queiruga, Antom Santamarina, Fina Casalderrey, Henrique Monteagudo, Margarita Ledo Andión, Marilar Aleixandre, Real Academia Galega, Rosario Álvarez Blanco, Víctor F. Freixanes, Xesús Alonso Montero por asociacionescritoras-es. Marca a ligazón permanente.


Sánchez e Campilho, as poetas best-sellers - Libraría Aira das Letras\nInicio/Blogs/BiosBardia/Sánchez e Campilho, as poetas best-sellers\nEsta semana soubemos que a poeta polaca Wislawa Szymborska vendeu xa 25.000 exemplares da súa antoloxía poética traducida ao brasileiro no país americano. A tiraxe media de libros de poesia no Brasil non supera os 3.000 libros e é común que moitos poetas paguen do seu peto edicións máis modestas. Pero é que a premio Nobel vende ao redor de 20.000 libros de cadanseu título en coreano e é unha escritora querida noutros países.\nO caso de Szymborska é raro mais non único. A poesía, máis alá da pseudolírica da xeración Twitter que triunfa entre a mocidade, ás veces consegue rachar o tópico de ser unha literatura para extremas minorías. Ultimamente xurdiron dous fenómenos, en España e Portugal, que exemplifican moi ben este fenómeno.\nJóquei, de Matilde Campilho (1982), gañou fama de ser o libro de poesía recente máis vendido en Portugal. A autora revolucionou a poesía do país veciño (que algo entende de bos poetas) no 2014, cun primeiro libro que deixa o lector exhausto de beleza e imaxinación. Cunha evidente xenealoxia pizarkiana, a autora lisboeta deseña un proceso de distanciamento coa propia rutina para dotala de maxia. No encantamento, a partir de prosa poética e un arriscado pero exitoso xogo entre escritura aparentemente automática e unha rigorosa harmonía, vai dilucidando a imposibilidade de explicar o amor, o desexo, a pena, a perda da inocencia.\nCampilho, cuxo libro tamén se pode comprar en castelán (editado pola moi interesante Kriller71 Ediciones, con prólogo da ourensá Arancha Nogueira), foi tamén a sensación do FLIP, o festival literario de Paraty, no estado do Rio de Janeiro, onde as bancas quedaron sen exemplares, tanta foi a expectación espertada polos seus recitados.\nMalia o seu éxito de público, a poesía de Campilho non é doada ou sentimental. Por suposto hai un elo evidente co cotián mais a mirada sobre a realidade é oblicua, persoal, fundamentada no misterio do que non se coñece e non na obviedade da arte compracente que simplemente nos dá pistas sobre como lamber as nosas propias feridas.\nEn marzo do 2017 a editorial La Bella Varsovia (unha das máis interesantes compañías dedicadas á poesía en español) publicaba Cuaderno de campo,de María Sánchez (1989). En xuño, só tres meses despois, aparecía a cuarta reimpresión. O volume de vendas non diminuíu nos meses seguintes e a súa autora, unha veterinaria cordobesa, xa é recoñecida como unha das voces máis maduras e interesantes da literatura española actual. De feito, proximamente publicará o seu seguinte libro, Tierra de mujeres, unha proposta entre a narrativa, a reflexión e as memorias baixo o selo Seix Barral, do todopoderoso grupo Planeta. Sánchez participa activamente nos medios de comunicación e mantén un permamente diálogo co seu lectorado a través das súas redes sociais.\nNun Estado que se constrúe hoxe en día contra o seu medio rural, Sánchez converte a experiencia da terra sen asfaltar nunha experiencia literaria autónoma e luminosa. Cuaderno de campo é un diálogo vivo e visceral da autora co humus onde leveda o seu pasado, os seus devanceiros, os seus recordos, cos ósos e o sangue dos animais, coas raíces e o compós da vexetación e dos cultivos. A lectura deste libro é familiar para os galegos, igual que o son os libros de John Berger, porque as querenzas e os desacougos da autora levámolos na nosa cultura popular moi na tona (a tona da terra).\nA poesía de Sánchez, admirada por escritores e xornalistas, loada no Madrid onde a aldea e o pueblo son unicamente ecos dun pasado remoto, é unha comuñón de vento e sabor a herbas. Poesía sensorial cun propósito épico e trascendente. Versos que non rexeitan o ampuloso, o sagrado, o eterno, mais sempre desde o enfoque de alguén que quere ser feliz tripando terróns, botándolle unha acha ao lume, sentando nalgunha sombra e pegar no sono co clan-clan das chocas das cabras. A poesía de Sánchez é algo así como o hilozoismo de Amado Carballo abrazado tenramente pola capacidade de asombro de García Lorca. A memoria de Olga Novo máis austral, máis científica e menos labrega.\ncequelinhos\t2019-01-15T06:34:47+00:00\t15 / 01 / 2019|BiosBardia|


cuartoeso: Rosalía de Castro\nTEMAS DE HOXE EN ROSALÍA (II): MULLER\nDentro do contexto literario do Romanticismo, emerxe unha fonte de conflito, o que se produce entre creación literaria e a muller que aparece en toda a obra de Rosalía; en particular, a problemática da muller escritora. Rosalía rompía todas as normas que “a sociedade (im)puña ás mulleres: facía literatura, literatura feminista, desde unha óptica galega e, ademais, en galego. Non había precedentes.” Ademais da súa preocupación polo papel da muller escritora na sociedade do seu tempo, a poeta constantemente afirma o valor e participación das mulleres galegas na sociedade. Desde o seu punto de vista, o ser feminino debería representar a realidade de Galicia igual que o masculino. En efecto, tanto na poesía como na prosa, encóntranse puntos de vista propios dunha muller crítica que crea novas posibilidades para a condición feminina.\nComo un recurso contra a censura, a poeta fai uso, habitualmente, e dunha forma hábil, da ironía nas súas reflexións sobre o papel da muller na sociedade. Percíbense as súas ideas, por exemplo, cando fala de que a muller non ten capacidade para comprender os problemas sociais, pois ela só ten imaxinación e sentimento: “… O pensamento da muller é lixeiro, góstanos, como ás borboletas, voar de rosa en rosa sobre as cousas tamén lixeiras: non é feito para nós o duro traballo da meditación. Cando a el nos entregamos, imprenámolo, sin sabelo siquera, da innata debilidade, e se nos é fácil engañar ós espíritus frívolos ou pouco acostumados, non socede o mesmo cos homes de estudio e reflexión, que logo conocen que baixo da crara corrente da forma non se atopa máis que o limo insustancial das vulgaridades...” Dúas Palabras da Autora, Follas Novas.\nResumindo, no mesmo prólogo a poeta expresa o sentimento pola xente traballadora e, en particular, polas mulleres coas seguintes palabras:\n“… E ¡sófrese tanto nesta querida terra galega! Libros enteiros puideran escribirse falando do eterno infortunio que aflixe os nosos aldeáns e mariñeiros, soia e verdadeira xente do traballo no noso país. Vin e sentín as súas penas como se fosen miñas, mais o que me conmoveu sempre, e polo tanto non podía deixar de ter un eco na miña poesía, foron as innumerables coitas das nosas mulleres: criaturas amantes para os seus e os estraños, cheas de sentimento, tan esforzadas de corpo como brandas de corazón e tamén tan desdichadas que se dixeren nadas soamente para rexer cantas fatigas poidan aflixir á parte máis frouxa e inxel da humanidade…”Follas Novas.


Os mariscadores de Aguiño alternan ameixa e percebe para alongar a campaña - Canal Rías Baixas\nOs mariscadores de Aguiño alternan ameixa e percebe para alongar a campaña\nRIBEIRA> Os mariscadores de Aguiño alternan a extracción do percebe iniciada este luns con outros recursos como a ameixa. Aínda que esta especie rexistrou unha baixada da cotización, a confraría fai un balance positivo da campaña na que xa levan traballando dende principios de outubro.\nÁ espera de volver a saír ó percebe, algo que previsiblemente farán o próximo luns, os mariscadores de Aguiño dedicaron a semana a outras especies. A principal é a ameixa que rexistrou unha baixada da cotización ante a apertura deste recurso noutras confrarías como a de Ribeira.\nA pesar deste descenso da cotización os mariscadores están satisfeitos coa campaña da ameixa na que levan traballando dende principios de outubro. Constitúe, xunto co percebe e a navalla, un dos recursos fundamentais deste pósito.\nOs profesionais de Aguiño e Ribeira dispoñen tamén de cinco xornadas para a extracción de ourizo antes de que remate o ano que reservarán para as datas máis próximas ó Nadal.\nArtigo anteriorO BNG logra un acordo unánime para investigar o último vertido na ría\nSeguinte artigoGonzalo Caballero pide apoio para aprobar uns Orzamentos con “gran carácter social”\nO Pazo de Goiáns abre ó público tras máis de dous anos de rehabilitación\n15 mulleres emprendedoras formaranse no Coworking da Pobra\nA Pobra conmemora o Día dos Museos con varias actividades ó redor de Valle-Inclán\nA confraría da Pobra dispón dunha batea experimental para o preengorde de semente\nO BNG denuncia as molestias derivadas do mal estado das tapas dos sumidoiros en Deán\nSaen a licitación as obras da nova senda peonil de Burés...\nAMICOS conmemorará o Día da Discapacidade cun festival pola integración\nA noite de San Xoán deixa un regueiro de incidencias en...\nAMBAR expón en Boiro os seus trinta e cinco anos de...\nO concello dispón dun ano para formalizar a compra do Pazo...\n25 Xuño, 2018\nIC Boiro pide que se doten de desfibriladores as instalacións deportivas...


XVI Xornadas CRAI : o que nos contaron, o que fixemos | Fonseca\nAcceso Aberto, Alfabetización e competencias, ALFIN, Comunicación científica, Ferramentas, Persoal de bibliotecas, Recursos electrónicos, Repositorios\nFiled Under Center for Digital Scholarship Brown University, DTU Library, FabLabs, Jornadas CRAI, Laboratorios dixitais, Makerspaces, REBIUN, Universidad Carlos III\nDespois de varias xornadas CRAI sobre MOOCs, en 2018 ábrese un novo ciclo temático adicado aos laboratorios dixitais. Dende a BUSC asistimos César Pérez, Marie-Pierre Bouyssou e Lorena Gómez a unha nova edición que tiveron lugar en Valencia os días 7 e 8 deste mes de xuño á nova edición titulada Los laboratorios digitales: un servicio de apoyo digital a la docencia, la investigación y el aprendizaje.\nOs laboratorios dixitais e os makerspaces relaciónanse con espazos que promoven a aprendizaxe activa e a experimentación coas TICS nun ambiente de colaboración informal. A biblioteca pode crealos ou colaborar na creación dos mesmos, brindando así aos usuarios e usuarias a oportunidade de realizar- de xeito indivudual ou colaborativo- contidos para fins moi diversos.\nNo acto de apertura, presidido pola reitora da Universitat de València, deuse a benvida a os 130 asistentes procedentes de 41 institucións. Posteriormente, a primeira intervención estivo a cargo de Harriete Hemmasi, da Brown University, coa súa ponencia titulada Introducción a los laboratorios digitales: qué son, para qué sirven, a quién se dirigen, qué servicios ofrecen.\nHarriette Hemmasi na súa intervención, plantexando cuestións que relacionan o traballo no makerspace coa comunicación científica.\nHemmassi fixo unha análise do concepto de “digital scholarship” entendéndoa como unha converxencia de habilidades e competencias dixitais para o taballo na contorna académica. Este conxunto de capacitacións implican descobremento, transferencia, compromiso, interdisciplinariedade. Falou tamén da importancia da información dixital neste contexto no que cambian os roles tanto do PDI como do persoal da biblioteca, e subliñou a necesidade e importancia dun espazo no que desenvolver programas dixitais. Chegou deste xeito ao novo concepto de makerspaces presentando as actividades que se poden desenvolver neles tales como a dixitalización, espazos de deseño industrial e audiovisual, estudos de gravación, obradoiros de Arduino e robótica, deseño en ·D… A idea fundamental do exposto por Hemmasi é que os makerspaces fomentan un ensino participativo e transversal, no que traballan tanto o PDI como o PAS. Abondando nesta idea, entrou máis pormenorizadamente nos produtos da impresión 3D e as posibilidades que ofertan, que van dende imaxes anatómicas e mapas topográficos, modelos ede obras de arte e de obxectos arqueolóxicos ata a preservación dixital soporte de texto. Abordou tamén na súa intervención a cuestión da formación que debe recibir o persoal da biblioteca para poder atender os laboratorios dixitais e a necesidade conseguinte de harmonizar ao persoal de biblioteca adicado a tarefas tradicionais co que se dedica a tarefas dixitais). Un aspecto moi importante que plantexou é cómo traballar cos resultados obtidos en termos de preservación e tamén de transferencia de investigación, propoñendo que sexan as biblitotecas, a través dos seus espazos virtuais, as que dirixan a tarefa.\nEn canto a programación do servizo, a biblioteca debe falar:\nCos estudantes: propoñerlles a idea e escoitar as súas respostas e as súas necesidades.\nCos xestores: para convencerlles de que a inversión vailles aforrar espazos novos nun futuro. (A Biblioteca de Brown buscou ademáis financiación externa).\nA seguinte ponencia, Cómo conseguir una verdadera asociación del CRAI/Laboratorio digital con sus usuarios: retos y oportunidades estivo a cargo de Lars Binau, Team Manager da Biblioteca DTU de Dinamarca.\nBinau comezou a súa intervención expoñendo o paradigma de aprendizaxe que se basea no constructivismo social, no diálogo e na experimentación. Este concepto, orientado a proxectos, contempla problemas reais, fundamentándose na creación colectiva. As actividades cobren un amplo abano: clases teóricas, resolución de problemas, traballo en equipo e exercicios de aprendizaxe activa; con actividades que inclúen a gravación das clases e o almacenamento das videoconferencias, dun xeito similar ao que coñecemos como “flipped classroom” ou “clase invertida”. A continuación, presentou a nova biblioteca intelixente da DTU, un proxecto de creación cooperativo ao servizo da aprendizaxe arredor de preto dos 11000 estudantes da devandita universidade. Esta biblioteca ofrece espazos “flexibles” para eventos, exposicións ou laboratorios de medios, entre outras opcións. Ademáis incorpora tecnoloxías avanzadas como o control automático do medio (temperatura e iluminación), localización automática dos libros …Neste modelo de biblioteca, estudantes, profesores e empresarios comparten aprendizaxe, do mesmo xeito que un dos espazos deseñados permete a estes últimos comunicar aos estudantes as súas necesidades. O alumnado que quera atopar financiación para os seus proxectos ten que realizar unha planificación por escrito e gravar un vídeo onde presente a súa proposta.\nTras esta ponencia tivemos unha mesa redonda moderada por Obdulia Vélez, coordinadora de la Línea 2 de REBIUN, na que participan os ponentes da primeira xornada e tamén Manel Lozano (Universitat Pompeu Fabra) y Teresa Malo de Molina (Universidad Carlos III de Madrid). Antes de que a moderadora pase a formular algunhas preguntas aos participantes, Teresa Malo e Manel Lozano expuxeron as súas experiencias , en particular as dúas estratexias institucionais distintas para implantar un laboratorio dixital. Lozano contou como o CRAI da UPF (no que xa existía previamente unha converxencia entre perfís de informáticos, persoal de bibliotea e de audiovisuais) evolucionou, casi de xeito natural, cara un laboratorio dixital. Teresa Malo, pola súa parte, anunciou a apertura en outono do primeiro makerspace da Universidade Carlos III, un proxecto que xurdiu fóra da biblioteca e ao que esta puido unirse despois. Salientou tamén os rasgos que definirían o perfil do bibliotecario ou bibliotecaria que traballe nestes espazos: desexo de aprender, capacidade de comunicación, gusto pola tecnoloxía…no seu parecer, convertiránse en mediadores.\nNas seguintes sesións, tivemos a oportunidade de ver máis pormenorizadamente as experiencias dos dous centros dos que nos falaran pola mañá.\nHarriet Hemmasi ofertounos o primeiro: o Center for Digital Scholarship Brown University., presentando a historia do mesmo; unha institución que leva formando parte da formación dixital da devandita universidade dende os anos 70. Nesa década, iniciouse como unha experiencia docente de poesía con ordenadores, derivando despois no Scholarly Technology Group, cuxo obxectivo era dar soporte das TICs na investigación, docencia e comunicación científica. A creación dun “servizo dixital” enraizado na estrutura da biblioteca facilitou, polo tanto, a solidez e continuidade do proxecto, a súa transformación. Subliñou vivamente o papel da biblioteca na comunicación científica, concluíndo que. no caso dos estudantes, as bibliotecas apréndenlles a ler, escribir e pensar na era dixital. Como detalle importante, a valoración que fixo na súa exposición do repositorio institucional, que nas súas palabras, ademáis de funcionar como depósito pode converterse tamén no portal da creación académica dunha determinada institución.\nO segundo caso, presentado por Lars Binau, chamábase Reframing a library space building in an indoor IOT living lab e resume o obxectivo desta nova biblioteca intelixente. Comezou explicando que tiveron que transformar o espazo adicado aos libros (para os que tradicionalmente se construíron as bibliotecas) nun lugar para as persoas, onde estas se atoparían cómodas, como en casa. Grazas á dixitalización, os libros prácticamente desapareceron da biblioteca, ubicándoa nunha corrente de innovación e nun proxecto nacional chamado Digital Denmark . A incorporación de IoT (Internet das Cousas), precisa tamén de sensores e cámaras que deseñan, por exemplo, mapas de movementos (trackmaps). Segundo o ponente, os obxectivos estratéxicos deste proxecto son tres: espazos educativos e servizos, innovación de datos (data innovation) e xestión dos edificios e servizos.\nNo segundo día das xornadas, desenvolvidas na Facultat de Medicina, as persoas asistentes tivemos a opción de escoller entre dous grupos de traballo.\nO primeiro deles aludía ao proveito que se pode render dos laboratorios dixitais; os retos e oportunidades que poden ofertar ao persoal da biblioteca. Este obradoiro dividiuse en dúas actividades: por unha banda, un debate en pequenos grupos sobre os espazos da biblioteca e os seus usos. Despois de que cada un dos participantes describira a biblioteca na que traballa, fíxose unha reflexión sobre cambio estratéxico desexable nos espazos da biblioteca. Fíxose como remate un intercambio de ideas, escollendo unha cada grupo e compartíndoa despoís cos demáis grupos. A segunda actividade baseouse nun debate sobre laboratorios dixitais organizado do mesmo xeito que a primeira actividade. O escenario era o desenvolvemento dun laboratorio de innovación e emprendemento. Describiuse a fase de preparación (consulta de boas prácticas e distintos actores implicados, recursos dispoñibles, etc.); facendo posteriormente un estudo das necesidades, o que permitiría definir os servizos a prestar. Diseñouse un espazo con zona de fabricación, área de comunicación informal e espazos onde utilizar medios audiovisuais e outras tecnoloxías, así como unha zona para exposición.\nO segundo dos obradoiros os que tivemos opción tiña como meta a creación dun makerspace, tendo en conta os aspectos de planificación, espazo, servizos e persoal. Aquí, os participantes dividímonos en grupos para estudar os diferentes aspectos da implementación do makerspace, facendo fincapé noa misión e orientación do servizo, o perfil profesional necesario, o marketing e difusión do espazo, os equipos que precisaríamos e o mantemento do mesmo, etc. Traballouse sobre unha choiva de ideas, engadindo tamén interrogantes como si é necesario ou non restrinxir e controlar o acceso ao makerspace, as responsabilidades finais do persoal implicado no traballo do espazo, e, especialmente, como deseñar unha estratexia transversal que permita o traballo con outros servizos da universidade. Ademáis disto, Teresa Malo- que coordinou a actividade xunto con Rosa Sánchez Hernández- interveu para contar como foi o proceso de creación e as características do makerspace da UC3M, comentando aspectos como dimensións físicas e custe económico, a orientación exclusiva ao alumnado (TFGs, asociacións de estudantes, etc.) Os proxectos alí realizados pasarían logo unha selección a cargo dun representante da facultade en colaboración co servizo de empendemento, o que facilita o contacto coas empresas. A dispoñibilidade de horarios e de espazos son os dous aspectos que, segundo Teresa Malo, fan da biblioteca unha aliada estratéxica. Un aspecto interesante do makerspace da UC3M é que a iniciativa de creación non partiu da biblioteca, senón que ésta uniuse como aliada e anfitriona, dun proxecto do que formaban parte distintas unidades da UC3M. Convén salientar isto, xa que indica a oportunidade que teñen as bibliotecas universitarias para xuntarse a outros proxectos, fomentando a transversalidade e o carácter interdisciplinar do traballo bibliotecario.\nFicha con un dos aspectos a desenvolver na actividade de creación dun makerspace.\nUn dos perfiles profesionais que propoñía Teresa Malo na súa presentación para traballar no makerspace.\nTralas presentacións dos grupos de traballo e posta en común, procedeuse a clausura dunhas xornadas que deron pé a moito traballo conxunto e, tamén, a moita reflexión.\nCanle en YouTube das Xornadas\nConclusións dos workshops\nBibliografía sobre makerspaces, laboratorios dixitais, etc.\n« O Pazo de Fonseca e o Laboratorio Móbil de Farmacia do ano 37\nMensaxes nos libros (2) : a vosa creatividade responde »


Compostela Aberta rexeita o desaloxo dun centro social 'okupado' en Santiago\nRedacción | Martes, 30 de Maio de 2017, 13:54\nARCHIVADO EN | Santiago de Compostela Escarnio e Maldizer centro social okupación desaloxo\nEfectivos da Policía Nacional procederon na mañá deste martes a desaloxar e tapiar por orde xudicial un edificio okupado no centro histórico de Santiago de Compostela, na rúa en Algalia de Arriba, usado como centro social desde 2014, e coñecido como Escárnio e Maldizer.\nEste feito xerou un enfrontamento entre Policía e colectivo okupa, tras o cal os axentes procederon a identificar a dúas persoas, que foron levadas a comisaría co fin de incoar sanción contra eles no marco da lei de seguridade cidadá.\nÁ primeira hora da mañá deste martes acudiron ao lugar efectivos da Unidade de Prevención e Reacción da Comisaría de Santiago e efectivos da Unidade de Intervención da Coruña para levar a cabo o operativo. Así, pechouse ao tránsito a rúa Algalia de Arriba cunha fileira de axentes mentres operarios procedían ao tapiado. Un camión co material da obra atopábase no medio da vía.\nFontes policiais explicaron a Europa Press que cando chegaron os axentes non había ninguén no inmoble, polo que se procedeu ao seu tapiado. Durante os labores, segundo concretaron as mesmas fontes, un grupo de persoas do colectivo que okupaba o local increpou aos efectivos, polo que a Policía Nacional procedeu a "restablecer a orde".\nAs mesmas fontes policiais aseguraron que durante o operativo non se produciron detencións, máis aló das identificacións, e soamente se rexistrou "algún incidente de orde pública". Tres furgóns de Policía Nacional e decenas de axentes despregáronse pola zona.\nCon todo, fontes consultadas do colectivo okupa aseguran que houbo dúas cargas policiais tras a chegada de manifestantes para protestar contra o peche do edificio.\nDado que a Algalia de Arriba estaba pechada, un grupo de medio centenar de persoas vinculadas co colectivo desaloxado concentrouse na adxacente rúa de Casas Reais cunha pancarta co lema 'Defende os centros sociais, defende ou Escárnio e Maldizer'.\nAlí recibiron con aplausos os dous identificados á súa volta da comisaría de Santiago pasadas as 11,00 horas. Así mesmo, realizaron cánticos como 'Un desaloxo, outra okupación' e 'Non son funcionarios, son mercenarios'.\nO edificio foi no pasado sede da agrupación de baile e canto tradicional Cantigas e Agarimos. Desde o ano 2011 estaba pechado e en 2014 foi okupado para empregarse como centro social autoxestionado.\nDe feito, o Escárnio e Maldizer tiña programadas para estes días diversas actividades como clases de judo, boxeo, baile tradicional, pandeireta e teatro, entre outras. Ás 20,00 horas deste martes convocouse unha concentración en Porta do Camiño contra o desaloxo.\nAPOIO DE COMPOSTELA ABERTA\nPola súa banda, Compostela Aberta, que está á fronte do goberno local de Santiago, emitiu un comunicado no que mostra a súa "preocupación" polo desaloxo do Escárnio e Maldizer, que rexeita por "entender que non é un modo adecuado de proceder por parte das institucións públicas, neste caso da xudicatura e dos Corpos de Seguridade do Estado".\nDefende que este centro social "non presenta ningún problema nin de convivencia nin de seguridade", senón que, "ao contrario, dota de actividade cultural a un edificio histórico e emblemático na cidade vella".\n"Desde Compostela Aberta sempre defendemos e defenderemos o recoñecemento das manifestacións culturais de iniciativa popular, como é o caso dos centros sociais okupados, que optan por funcionar á marxe das institucións", sinala.\nAdemais, censura "o uso da forza" e reivindica "o diálogo e a convivencia como única forma de solucionar os eventuais conflitos que poidan aparecer nestas situacións".


Xullo | 2017 | NOVENOITES\nPoblicado o 23 Xullo, 2017 por novenoites\nEdicións Xerais, Vigo, 2017, 374 páxinas.\nDe novo debuta en Edicións Xerais un narrador serodio que procede do mundo da ciencia, do estudo e conservación da natureza aos que ten contribuído con salientables traballos ensaísticos. Terradentro é a súa primeira obra de ficción. Refírome a Xosé Benito Reza (Celanova, 1956) que, en pasadas semanas, deu ao prelo esta novela de novelas. Terradentro é en realidade tres longos relatos que o autor sitúa na metade do século pasado, no tempo das chancas, nunha vila galega e na súa bisbarra, situada preto da fronteira portuguesa e que ten todas as trazas de ser Celanova. Os tres relatos, con tramas ben diferentes, están ligados polo xorne negro-detectivesco dos mesmos e por compartiren o mesmo protagonista e algúns outros personaxes principais ou secundarios. Protagonista e narrador das tres historias é o avogado da vila, Pepe Rial, que se ve a si mesmo como avogado das silveiras. Porén como investigador é un espelido sabuxo que non ten prezo. Atopa a autoría dos crimes, misterios ou enredos con enxeño, intuición e olfacto, propios dos máis afamados detectives.\nNa primeira historia, “Berros no vento”, Pepe Rial enfróntase ao asasinato de don Esteban que acontece despois da Guerra. Don Esteban é o último fidalgo, como o alcumaban na vila. Aparece morto na casa dun antepasado seu, un indiano. Coa axuda do capitan da garda civil, Augusto Flores, personaxe asemade das outras historias, Pepe Rial resolve un caso moi complexo no que o misterio acada unha dimensión espantosa. “Casagrande de Ademourán”, a segunda historia, acontece nunha casa situada en Remuiños, un lugar na penechaira próxima á fronteira portuguesa ateigado de mámoas que se chantan no campo tumulario. Unha das mulleres que habitan na mansión cóntalle ao avogado Rial a teima dun seu irmán, recentemente falecido, cos tesouros dos mouros, agochados entre as mámoas. Pepe Rial comprométese a atopar o tesouro coa axuda do profesor xubilado Guillermo Mazaira. E así será, mais nun lugar ben diferente do que cría a familia. Unha novela pois sobre a busca de tesouros, obsesión así mesmo moi presente na oralidade e na mitoloxía galegas, que inclúe ademais unha historia de mortes, latrocinios e unha pescuda detectivesca, con resultado favorable debido ao ollo aleuto de Rial. Finalmente a terceira historia, “O can do alcalde”, achéganos o enredo da cadela do alcalde franquista, un personaxe nefasto, camisa azul da Falanxe. A cadeliña aparece pintada a primeira vez de verde, logo de azul e branco e na terceira vez coas cores da bandeira republicana. Pepe Rial tamén resolverá o enigma das pintadas do animal, que moito alporizaron o alcalde, logrando así mesmo a paz para a vila logo dunha década de terror.\nCómpre recoñecer que Xosé Benito Reza debuta na narrativa de ficción con tres historias ben estruturadas e atinadamente desenvolvidas. A investigación e resolución dos enigmas son o elemento estruturador das mesmas. Porén, o lector no só atopa unha máquina de pensar, propia da narrativa detectivesca, senón tamén os principais ingredientes da novela negra: o retrato psicolóxico dos personaxes e a pintura crítica da sociedade vilega e rural nun tempo ido pero no que están aínda moi presentes as pegadas da Guerra.\nNas tres historias posúen especial relevancia as minuciosas e coidas descricións dos personaxes, as recreacións das vidas da xente desta vila da Galicia interior e das paisaxes que son o resultado do esforzo titánico dos vilegos e paisanos das aldeas por domear a natureza.\n(Texto publicado no xornal Faro de Vigo o día 13 de xullo de 2017)\nPublicado en Critica literaria,Narrativa galega\t| Etiquetado Edicións Xerais,Xosé Benito Reza


Detalle do Mestrado Universitario en Políticas Sociais e Intervención Sociocomunitaria (2016/2017)\n2016/2017 · 120 créditos\n- CX1: Comprender e integrar coñecementos complexos para traducilos en propostas de investigación e en programas de intervención en contextos sociais problemáticos.\n- CX2: Formular unha análise crítica da realidade social e do desenvolvemento profesional vinculado aos feitos sociais sobre os que se traballa.\n- CX3: Deseñar, aplicar e avaliar proxectos de investigación en ciencias sociais relacionados cos procesos e situacións de exclusión social.\n- CX4: Dirixir e coordinar equipos de investigación e profesionais de carácter multidisciplinar que traballen nos principais ámbitos da exclusión social.\n- CX5: Elaborar e defender informes, proxectos e memorias no campo das ciencias sociais.\n- CX6: Valorar a adecuación das distintas ferramentas teóricas, metodolóxicas e técnicas para as preguntas e obxectivos específicos expostos sobre a realidade social e as políticas sociais.\n- CX7: Dar respostas innovadoras e orixinais ante situacións problemáticas emerxentes relacionadas coa exclusión social.\n- CX8: Aplicar a perspectiva comparada na comprensión das problemáticas sociais e das respostas e solucións políticas.\n- CX9: Aplicar unha perspectiva interdisciplinar na análise e valoración de problemáticas de exclusión e políticas sociais de inclusión e cohesión.\n- CX10: Recoñecer e valorar os xuízos de valor e as evidencias nos argumentos que sosteñen as descricións e políticas sobre a realidade social.\n- CE1: Determinar as dimensións e categorías adecuadas para o diagnóstico e análise científico das situacións de exclusión social.\n- CE2: Interpretar os feitos e políticas sociais desde as distintos paradigmas teóricos vixentes para a análise da exclusión.\n- CE3: Deseñar e desenvolver procesos de observación e documentación para o estudo das políticas e sistemas de benestar social.\n- CE4: Solicitar e interpretar a información suficiente para chegar a diagnósticos fiables sobre os riscos de exclusión e factores de vulnerabilidade social.\n- CE5: Interpretar as situacións e procesos de marginalización social e económica de colectivos desde unha perspectiva histórica e macro estrutural.\n- CE6: Avaliar a capacidade e eficacia das medidas de intervención para corrixir ou previr situacións e procesos de exclusión social.\n- CE7: Identificar e valorar a posibilidade de intervención e prevención en procesos de conflitividade social.\n- CE8: Identificar procesos e factores de cohesión social, e deseño de medidas para a súa potenciación.\nCompetencias específicas para o módulo migraciones:\n- CEM1: Demostrar coñecementos avanzados sobre os principais movementos migratorios ao longo da historia e a súa relación con procesos de conflitividade e de cohesión social nas sociedades de orixe e destino.\n- CEM2: Dominar as principais ferramentas conceptuais e técnicas que permiten definir un colectivo e problemática migratoria como obxecto de estudo e análise.\n- CEM3: Demostrar un coñecemento avanzado e crítico sobre as principais teorías e debates académicos actuais ao redor das dinámicas migratorias e aos procesos de integración dos colectivos migrantes.\n- CEM4: Explicar os principios básicos que orientan os distintos tipos de políticas migratorias existentes, e a análise da súa eficacia e o deseño e xestión das mesmas.\n- CEM5: Explicar os principios básicos que rexen a co\nO mestrado mantén unha doble vocación: a formación especializada no ámbito académico-científico – alumnado que quera facer carreira académica -, e de investigador-profesional no ámbito das políticas sociais e os procesos de exclusión e desigualdade social - principalmente Administracións Públicas e do Terceiro sector-, de forma que se responda á necesidade social de especialistas universitarios/as cunha sólida formación para a investigación neste ámbito.\nA modalidade de ensino poderá ser presencial ou virtual.\nOs estudos de mestrado se organizan por módulos: 3 módulos:\n- Módulo teórico (TCO.);\n- Módulo metodolóxico (MET.) e\n- Módulo de TFM e prácticas externas (PRACT.).\nHai dous tipos de asignaturas:\n- Obrigatorias (OB.)\n- Optativas (OP.)\nAdemáis hai tres especialidades:\n- Módulo optativo de Migracións (especialidade 1);\n- Módulo optativo de Xénero (especialidade 2);\n- Módulo optativo de Envellecemento e transformacións familiares (especialidade 3).\nOs estudos de mestrado organízanse por módulos. Fai clic nun módulo para obter máis información.\nMódulo de Disciplinas Obrigatorias\nPolíticas sociais en perspectiva comparada Obrigatorio 1º 6 ECTS\nModelos de provisión do benestar Obrigatorio 1º 6 ECTS\nPobreza e desigualdade: debates, medicións e identificación de grupos en risco de exclusión Obrigatorio 1º 6 ECTS\nFontes de información e técnicas estatísticas para a análise das políticas sociais Obrigatorio 1º 6 ECTS\nDeseño, xestión e avaliación de políticas sociais Obrigatorio 1º 6 ECTS\nAusteridade e precariedade na era da globalización Obrigatorio 2º 6 ECTS\nDimensión ética e procesos educativos na acción social Obrigatorio 2º 6 ECTS\nIdentidade, alteridade e interseccionalidade Obrigatorio 2º 6 ECTS\nTécnicas cualitativas para a análise dos discursos e as realidades sociais Obrigatorio 2º 6 ECTS\nInvestigación-acción participativa, acción comunitaria e xestión das organizacións sociais Obrigatorio 2º 6 ECTS\nMódulo de Especialización de Migracións\nMódulo de Especialización de Xénero\nMódulo de Especialización de Envellecemento e Transformacións Familiares\nCano Ruiz, Esther\nCardesín Díaz, José María\nModelos de provisión do benestar\nMartínez Buján, Raquel\nNovo Corti, María Isabel\nBarreiro Gen, María\nFontes de información e técnicas estatísticas para a análise das políticas sociais\nLamela Viera, María Del Carmen\nLópez De Lera, Diego\nPérez Caramés, Antía\nTaboadela Álvarez, Obdulia\nAusteridade e precariedade na era da globalización\nDimensión ética e procesos educativos na acción social\nCandedo Gunturiz, María Dolores F\nCruz López, Laura\nZapico Barbeito, María Helena\nIdentidade, alteridade e interseccionalidade\nTeasley Severino, Cathryn\nTécnicas cualitativas para a análise dos discursos e as realidades sociais\nGarcía Cabeza, Belén\nInvestigación-acción participativa, acción comunitaria e xestión das organizacións sociais


Como engadir novos idiomas para falarche no Asistente de Google | Androide\nComo engadir idiomas ao Asistente de Google\nEder Ferreño | | Trucos con Android, Titorías\nO Asistente de Google ten a capacidade de falar moitos idiomas, pode incluso falar dúas linguas ao mesmo tempo, ou entendelos. Polo tanto, se é bilingüe ou simplemente quere practicar outro idioma co asistente no seu teléfono Android, ten a posibilidade de engadir novos idiomas nos que falar con el. Isto é moi sinxelo.\nAsí, poderás falar co Asistente de Google no teu teléfono Android usando calquera deses idiomas, ao facer consultas ou dar ordes ao asistente. Polo tanto, pode ser unha boa forma de poñer en práctica os teus coñecementos nese idioma.\nOs pasos neste caso son similares para facelo chamar con outro nome. Primeiro de todo imos abrir o Asistente de Google no noso teléfono Android. Unha vez feito isto, fai clic na icona que aparece na parte inferior esquerda da pantalla, o que nos leva a unha nova pantalla. Aquí facemos clic na nosa foto de perfil para entrar na configuración.\nEntón, imos á sección de asistente, da que temos nas pestanas superiores. Dentro desta sección vexamos que a primeira opción é Idiomas, no que prememos. Aquí amosarase o idioma ou os idiomas cos que xa falamos co asistente.\nA continuación temos que engadir os idiomas que queremos, co que poderemos falar co Asistente de Google. A lista de idiomas que o asistente entende é bastante extensa neste sentido, polo que neste caso teremos moitas opcións para escoller. Así podes engadir máis dun neste caso.\nUnha vez engadidos, podemos deixar esta sección agora. A próxima vez que usemos o Asistente de Google en Android, podemos facer consultas ou darche comandos en calquera destes idiomas. Así será posible controlalo deste xeito. Ademais, podemos cambiar de idioma no medio dunha conversa. O asistente tamén cambiará de idioma.\nCamiño completo ao artigo: Androide » Titorías » Como engadir idiomas ao Asistente de Google\nO deseño premium de Vivo Nex 3 e a pantalla curva están totalmente plasmados nun esbozo


Gianni Rodari, Contos por teléfono.\nRecentemente lin o libro Contos por teléfono, de Gianni Rodari. É un conxunto de contiños, algúns moi breves, de temática fantástica e, case sempre, humorística. O libro gustoume moito, é divertido e, aínda que sexa un pouco infantil, dá que pensar, xa que algúns contos teñen "mensaxe"...e o mellor é que, ademais, entretén moito.\nSe teño que escoller un, para min o mellor é o do caranguexiño, esa forma de loitar e insistir no que quere de verdade e ter esa capacidade de non renderse e aguantar todo é incrible... Unha verdadeira lección de vida.\nUn libro moi recomendable.\nJulio Casal Fernández, 3º ESO.\nPublicado por Sophia Faro ás 8:28 a.m.\nXoves 23 de abril. Día do Libro\nVisita de dous membros da Orquestra Sinfónica de G...\nSuscribirse antes do día 23 ten agasallo\nBases do concurso Gañapuntos\nCambiamos para mellorar


ConciliaEscola Verán no CRA de Domirón\_n\nHome > ConciliaEscola Verán no CRA de Domirón\nConciliaEscola Verán no CRA de Domirón\nAlgo máis dun cento de nenos e nenas participan este ano no programa\nA concelleira de Igualdade, Teresa Sabio, desprazouse na mañá do pasado día 13 ao Colexio Rural Agrupado de Domirón para visitar aos vinte e un rapaces e rapazas que participan na quenda desta semana do programa ConciliaEscola Verán. Nesta proposta, impulsada desde o Concello e que conta coa colaboración da Deputación da Coruña, participan algo máis dun cento de menores de entre 4 e 12 anos. A edil de Igualdade recordou que o ConciliaEscola Verán comezou o pasado 27 de xuño e rematará o vindeiro 1 de agosto, ao dividirse nun total de cinco quendas.\nOs nenos e nenas chegan ao CRA de Domirón a primeira hora da mañá e permanecen no centro ata as 14.00 horas. Nese tempo, dous monitores encárganse de implicalos nunha gran variedade de actividades. Representacións de monicreques, debuxo, visitas á Biblioteca municipal, xogos de mesa e tiro con arco forman parte da programación que se leva a cabo tanto no interior como nos patios exteriores das instalacións, no caso de que o tempo así o permita. Esta semana, os rapaces e rapazas terán tamén a súa propia Festa da Auga, unha das citas máis divertidas e esperadas por todos eles.\nTeresa Sabio asistiu o pasado día 13 a unha das divertidas representacións con monicreques protagonizada polos nenos e nenas. A edil naronesa conversou cos menores e felicitounos pola súa implicación nas diferentes actividades programadas. Así mesmo, a concelleira destacou a relevancia deste tipo de programas “dirixidos ás familias da localidade nas que traballan o pai e a nai, prioritariamente, e co fin de poder axudarlles a levar un pouco mellor, aínda que sexa por uns días, a conciliación da súa vida laboral e familiar”.\nSource URL (retrieved on 09/19/2020 - 19:44): http://igualdade.naron.es/actualidade/arquivo/201607/conciliaescola-veran-no-cra-de-domiron


Jorge Mira, catedrático de electromagnetismo, investigador e divulgador, ofrecerá mañá unha charla para alumnado de Bacharelato no IES de Tomiño - Concello de Tomiño\n10 Mai 2022 Jorge Mira, catedrático de electromagnetismo, investigador e divulgador, ofrecerá mañá unha charla para alumnado de Bacharelato no IES de Tomiño A charla inspírase no seu libro: “A que altura está o ceo?” e será retransmitida vía videoconferencia a todos os estudantes do instituto que se poidan conectar\nPosted at 11:28h in Novas\tby\tcecilia\nO próximo día 11 de maio, Jorge Mira, catedrático de electromagnetismo da Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela, investigador e divulgador, ten previsto unha visita ao IES Antón Alonso Ríos para impartir unha charla na que participarán os alumnos de 1º Bacharelato A e 1º Bacharelato B sobre a historia de como o ser humano foi descubrindo as dimensións do universo, dende a época grega ata actualidade.\nA charla inspírase no seu libro: “A que altura está o ceo?”, premio español “Ciencia en acción” de didáctica da ciencia en 2017 e será retransmitida vía videoconferencia a todos os alumnos do instituto que se poidan conectar. Posteriormente, dúas alumnas de segundo da ESO faranlle unha entrevista na radio do instituto, que neste día estará dirixida por dous alumnos de primeiro do ciclo medio de Instalacións de Telecomunicacións. Finalizará a súa estadía facendo unha visita aos talleres de FP básica de Electricidade/Electrónica e de ciclo medio de Instalacións de Telecomunicacións.\nEsta actividade é realizada polo Departamento de Electrónica, e colaboraron os Departamentos de: Biblioteca, Física e Química, e Galego.\nJorge Mira é Catedrático de Electromagnetismo do Departamento de Física Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela.\nA súa investigación abrangue multitude de áreas, dende a ciencia de materiais (na que ten traballos en colaboración co Premio Nobel John B. Goodenough) ata a física matemática, a análise de sistemas sociais, xeografía, medicina ou diferentes ramas da enxeñaría. Polo seu labor investigador ten recibido recoñecementos como o de finalista do premio ao físico español xoven, o premio de investigación da Real Academia Galega de Ciencias o Premio da Crítica de Galicia ou o premio do Colegio Oficial de Físicos de España.\nEn 2016 foi elixido académico correspondente da Real Academia Galega da lingua, en 2018 nomeado membro da comisión de expertos para a reforma da hora oficial polo Goberno de España e en 2020 foi un dos 4 expertos da Xunta de Galicia para o cálculo da expansión da primeira onda da Covid19.\nDesempeña tamén actividades de divulgación científica dende finais dos anos 90, cun perfil coñecido por diferentes programas de televisión e radio, e a súa colaboración en medios de comunicación escrita e outras actividades. Tamén é o creador do programa ConCiencia, de visitas de Premios Nobel a Galicia.Pola súa traxectoria como divulgador ten recibido múltiples recoñecementos a nivel autonómico e español.


SE EDUCAS EN VALORES, PRESENTA O TEU PROXECTO Ó PREMIO Á "ACCIÓN MAGISTRAL 2017"\nPublished: Sábado, 13 Mai 2017 18:47\nA Fundación de Axuda contra a Drogadicción (FAD), a Comisión Española de Cooperación coa UNESCO, e BBVA abriron aos docentes españois a convocatoria para participar no Premio á Acción Magistral 2017. O prazo de entrega é ata o 30 de maio.\nPoden presentarse docentes que impartan clases de Educación Infantil, Primaria, Secundaria, Bacharelato, Ciclos formativos de Grao Medio, Programas de Cualificación Profesional Inicial (PCPI) e Educación especial que desenvolvesen ou estean a desenvolver durante o curso escolar 2016/2017 proxectos educativos relevantes no ámbito da Educación en Valores.\nOs proxectos que poden optar a premio son aqueles que promovan entre o alumnado a transmisión de valores sociais (solidariedade, tolerancia, respecto, xustiza, igualdade, etc.). Valorarase a orixinalidade da temática, das actividades realizadas, das estratexias educativas utilizadas, dos obxectivos establecidos e a introdución de metodoloxías educativas innovadoras. Outro aspecto valorable será o grao de participación das familias implicadas directamente na experiencia, entre outros aspectos.\nExisten varios tipos de premios e categorías:\nCategoría A (0 a 12 anos): Proxectos de Educación en Valores realizados por un ou varios docentes dun mesmo centro educativo de Educación Infantil e/ou Educación primaria. O gañador recibirá 4.000 euros para o/a docente ou docentes autores do proxecto e 4.000 euros para o centro educativo onde se desenvolva o proxecto.\nCategoría B (12 a 18 anos): Proxectos de Educación en Valores realizados por un ou varios docentes dun mesmo centro educativo de Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato, Ciclos Formativos de Grao Medio e/ou Programas de Cualificación Profesional Inicial (PCPI). O gañador recibirá 4.000 euros para o/a docente ou docentes autores do proxecto e 4.000 euros para o centro educativo onde se desenvolva o proxecto.\nPara presentar un proxecto ao premio hai que rexistrarse na web accionmagistral.org. Coas claves pódese acceder ao formulario en liña disposto na web premio.fad.es e enviar a candidatura.\nFSIE DEFENDE NO PLENO DO CONSELLO ESCOLAR DO ESTADO A COMPLEMENTARIEDADE DAS REDES PÚBLICA E CONCERTADA E A APORTACIÓN DA ENSINANZA PRIVADA\nFORMACIÓN: ACCEDE A UNHA BECA DO 40% DO CUSTO DO MÁSTER UNIVERSITARIO EN NEUROPSICOLOXÍA E EDUCACIÓN DE UNIR\nO PUE DAY VOLVE ACHEGAR AS TENDENCIAS MÁIS INNOVADORAS Á COMUNIDADE EDUCATIVA TIC\nO SECRETARIO XERAL DE FSIE, JESÚS PUEYO VAL, COMPARECE PERANTE A SUBCOMISIÓN DE EDUCACIÓN SOBRE O PACTO EDUCATIVO


O Xulgado de Ribeira suspende o desafiuzamento dunha vivenda en Boiro | Canal Rías Baixas\nBOIRO> Segundo informou a Plataforma Stop Desafiuzamentos Barbanza a paralización foi posible grazas á súa intermediación, así como tamén a axuda de Cáritas de Boiro e o departamento de Servizos Sociais deste municipio.\nA Plataforma Stop Desafiuzamentos Barbanza vén de mostrar a súa satisfacción pola decisión do Xulgado Número 2 de Ribeira de suspender a toma de posesión dunha vivenda dunha familia de Boiro, que estaba prevista para o próximo día 15 deste mes de novembro. Ó parecer a intermediación da propia plataforma, así como tamén a axuda de Cáritas de Boiro e o departamento de Servizos Sociais deste municipio, posibilitou chegar a un acordo con entidade financieira.\nÓ parecer, os afectados permutaran no ano 2003 unha finca da súa propiedade cunha coñecida promotora comarcal, a cambio dunha vivenda. Sen embargo a promotora no cumpriu cos seus compromisos crediticios e o banco iniciou unha execución hipotecaria sobre os bens afectados, que incluían tamén a vivenda desta familia.\nO acordo coa entidade financieira, coa que están negociando a posibilidade de que se lle conceda un alugueiro social permitiralle poder seguir dispoñendo da súa residencia.\nplataforma stop desafiuzamentos barbanza\nArtigo anteriorUn incendio nun barco abandonado no porto de Ribeira fai saltar as alarmas\nSeguinte artigoNove usuarios de AMICOS rematan con éxito o curso de bedel