Pele Childhood Story Plus Untold Biography Facts de LifeBogger\ncasa FÚTBOL CLÁSICO Pele Childhood Story Plus Untold Biography Facts\nLB presenta a historia completa dun deus de fútbol que é máis coñecido polo alcumo; 'Perla Negra.'. Pele Childhood Story plus Untold Biography Facts trae a vostede unha visión completa dos acontecementos notables desde o seu tempo de infancia ata a data. A análise implica a súa historia de vida antes da fama, a vida familiar e moitos ACTOS e ON-Pitch feitos pouco coñecidos sobre el. Si, é o único futbolista que superou os límites da natureza. Agora sen máis adiante, deixa Begin.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Vida da infancia\nEdson Arantes do Nasimiento tamén coñecido como Pele naceu en Três Corações, Brasil, por D. João Ramos do Nascimento AKA Dondinho (pai) e da Sra. Celeste Arantes (nai).\nCreceu na cidade de Três Corações, no estado de Galicia, aproximadamente ao noroeste de 200 millas Río de Xaneiro. Pele naceu como o primeiro fillo da familia Dondinho. Ao nacer, os seus pais o nomean 'Edison ' despois do inventor Thomas Edison. Tamén creceu tendo apodos sobrenaturales 2; "Dico e Pele". A súa familia deulle o sobrenome "Dico" o que significa "Fillo dun Guerreiro". O pai de Pele, tamén coñecido como Dondinho, foi considerado por moitos como un guerreiro no campo. Foi un futbolista valente.\nO alcumo "Pele" veu dos seus compañeiros de clase na escola. Pele era o tipo feliz que non lle importaría aos seus amigos inquietantes e burlándose del na escola. El soñaría aínda cando estivese perturbado. No entanto, houbo límites. Eses amigos da súa aproveitaron os seus malos camiños pronunciadores. Na escola, Pele utilizouse para pronunciar o nome do seu porteiro local Vasco da Gama 'Bile' as "Pila". O seu xeito incorrecto de pronunciar o nome fixo que os seus compañeiros fuxissenlle. De aí, decidiron darlle o apelido "Pele" con pouco coñecemento da súa implicación para a comunidade futbolística. De feito, os seus compañeiros nunca sabían que era un nome de ouro. Un nome dado de broma. Un nome que se converteu nos nomes maiores, incluso maiores que 99.9% que o mundo xa coñeceu.\nSegundo unha entrevista, Pele dixo que o nome era inicialmente un alcumo de infancia, o que non lle gustou. Cando se lle pregunte por que? isto foi o que dixo ...\nNon era un apelido que quería como neno. A miña familia chamouno Dico, os meus compañeiros na rúa chamáronme a Edson. Cando empezaron a chamarme Pelé non quería que fosen. Pensei que era un nome de lixo. Agora mesmo o ves na Biblia. En hebreo Pelé significa milagre. Un teólogo descubriu isto e despois díxome. O que significa, está alí na Biblia.\nDaquela cando alguén dixo: "Ei, Pele", gritaría e enojaría. Nunha ocasión tocoi un compañeiro de clase por iso e obtivo unha suspensión de dous días. Isto, de forma previsible, non tiña o efecto desexado. Outros nenos déronse conta que me molestaba e así que empezaron a chamarme Pele aínda máis. Entón deime conta de que non era para min o que son chamado. Agora encántame o nome, pero ao meu non me acabou.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -O seu soño de rapaz\nO soño de Boyle de Pele de converterse nun piloto foi cortado por un desafortunado incidente cando un avión local caeu preto da súa casa, matando ao piloto e a todo o pasaxeiro a bordo.\nO mozo Pele abandonou a súa casa e foi ao hospital para ver a autopsia e, ao ver o cadáver do piloto, decidiu que o seu soño de neno deixará. De feito, a carreira de avións voadores non era para el.\nComo a sorte tería, o aspecto do seu pai tamén se estendeu ao fútbol e Dondinho converteuse no primeiro adestrador profesional de fútbol de Pele. Pele relata o apoio da súa nai á ambición da súa infancia para converterse nun piloto profesional. Non lle agradou ver o fútbol como unha carreira.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Aumento da pobreza\nA súa familia foi sorprendida pola pobreza. O propio Pele nunca é o fillo máis poderoso. Naquela época, os fondos de peto que se lle regalaron nin sequera podían permitir o fútbol. Como pícaro, Pele adoitaba xogar cun calcetín feito con papel porque non podía permitirse comprar un fútbol para manter no seu fogar. Nalgún momento, el xogou ao fútbol cos mangos durante as pausas. Como consecuencia dos poucos fondos que tiña, Pele tivo que ocupar varios traballos estraños como neno para gañar cartos extra. Recibiu as primeiras leccións no fútbol do seu pai e xogou para varios equipos afeccionados na súa mocidade.\nNon pasou moito antes de que Pele observase que fora bendicido co talento sobrenatural do xogo. Empezou cun estilo de fútbol propio. Isto inventou mentres facía moito fútbol indoor. No Brasil naquela época, o fútbol interior era cada vez máis popular.\nPele foi de feito os únicos nenos a dominar a nación enteira. Era a súa habilidade driblante, pasaxeira, ritmo e gol que marcaba a habilidade que o impulsaba á estrela.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Vida familiar\nPADRE: O pai de Pele, João Ramos do Nascimento AKA Dodinho naceu o 2 de outubro 1917. Foi un centro de ataque ao fútbol brasileiro e non era só un pai, senón un mentor e mellor amigo do seu fillo Pelé.\nPele (Esquerda) e Pai, Dodinho (dereita)\nDondinho xogou para unha serie de pequenos clubs durante os seus anos de carreira. Aínda que non tiña moita impresión como o seu fillo, fixo algo que o seu fillo non puido bater na súa lendaria carreira. Poderás saber que mentres leves.\nNaquela época, o fútbol estaba entre os menos pagados. O ideal era que os futbolistas estivesen entre os máis pobres do país. Por iso, Dondinho era pobre. El se aposentou cedo debido ás necesidades de gañar máis cartos con outros traballos. Logo da retirada do fútbol, Dondinho tomou o traballo de limpeza hospitalaria onde fixo efectivo adicional para axudar á carreira do seu fillo.\nDondinho ensinou a Pele a pasar con precisión, realizar artes bribosas, usar o ombreiro para deixar os defensores mortos e cambiar rapidamente o ritmo aos defensores da manobra. E máis aló do aspecto técnico do fútbol, Pele aprendeu algo. Aprendeu a ser un verdadeiro home ao pasar o tempo co seu pai. Young Pele derivou alegría e paixón polo intercambio lúdico e futuro que tiña co seu pai. Ademais, adoraba o xeito no que o seu pai tomaba seriamente as súas opinións, coma se fose un home.\nMentres Dondinho traballaba no salón, recordaba os famosos xogadores aos que se enfrontou, e falaba sobre o seu irmán maior, que demostraba unha promesa extraordinaria como futbolista pero morreu en 25.\nGran parte da súa carreira é incompleta. Non obstante, sabemos que en preto de doce anos nos campos de fútbol de suciedade do Brasil, Dondinho logrou obxectivos 893 en xogos 775 excluíndo 19 en xogos 6 para Brasil.\nDondinho era un número clásico 9 mentres que o seu fillo Pele xogaba como número 10. Pele optou por un papel máis profundo no que podería orquestar ataques e avanzar.\nAgora este é o rexistro. Dondinho marcou cinco goles coa cabeza nun partido. Pelé sempre aspiraba a bater este récord pero nunca puido saír da súa carreira. Os goles de Dondinho aínda seguen sendo un récord mundial non oficial e unha fazaña que o propio Pele non podía crer. Cando se lle pregunte sobre iso, Pele dixo unha vez; "Só Deus pode explicar como o meu pai fixo iso".\nO brillo de Dondinho só se pode expresar aquí como o recordamos ao escribir sobre o seu fillo Legendario 'Pele'. Dondinho viviu durante 89 anos. Morreu en 16 Novembro 1996 en São Paulo.\nNai: Pele tivo unha nai sobreprotectora chamada Sra. Celeste Arantes. Ela era unha empregada antes de converter a unha casa de casa a tempo completo. Díxase detrás de cada home xenial unha muller aínda maior. Este caso, é unha nai maior.\n"A miña nai é unha muller fantástica". dixo Pelé. "Ela sempre me importou a miña familia ea miña educación, e ela me ensinou a respecto das persoas. Ela me deu a oportunidade de aprender a respectar a xente ".\nEstaban moi preto, así como Pele tamén estaba preto do seu pai. Curiosamente, a súa nai non sempre estaba a bordo con pouco Pelé converténdose nun futbolista. Dona Celeste, que sempre buscaba aos seus fillos, viu ao fútbol como a "Procura morto" e "Un camiño seguro á pobreza". Ela quería que Pelé se concentrase nos seus estudos.\nEra como o anxo sentado nos ombros de Pele, sempre animándolle a facer o correcto, moral e constructivo. Segundo Pele, "Naqueles primeiros anos, cando me sorprendeu xogando ao fútbol, ela me daría unha boa amarradura verbal. ¡E ás veces moito peor! "\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Relación de vida\nO seu primeiro matrimonio foi con Rosemeri dos Reis Cholbi en 1966.\nA parella foi bendicida con dúas fillas. Eles se divorciaron en 1982. Desde 1981 ata 1986, estaba involucrado románticamente con Xuxa, quen axudou a converterse nun modelo. Xuxa tiña só 17 anos de idade cando comezaron a data.\n1994 casou coa psicóloga e cantante evangélica Assíria Lemos Seixas. Pelé limpa as bágoas cando recordou o seu alegre pasado durante a súa voda con Assiria Seixas Lemos o mes de abril 30, 1994 na cidade costeira de Recife, Brasil.\nMáis que a policía estatal de 170 gardaron a parella e invitados de 300 na Igrexa Episcopal Anglicana. Foi o segundo matrimonio para ambos. Ela deu a luz a xemelgos, Joshua e Celeste. Separáronse en 2008.\n2016, Pele, 75, casou con Marcia nunha pequena cerimonia relixiosa en Guaruja, na costa de Sao Paulo, Brasil.\nA estrela do fútbol xubilado estivo en relación con Marcia durante seis anos antes do seu matrimonio.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Estilo de vida\nCando se trata de estilo de vida, pódese sentir algún atributo de Pele. En primeiro lugar, adoraba presentar fotos. Debaixo hai un elegante Pelé que presenta fronte a un Mercedes-Benz en 1970. A súa imaxe chamativa era adecuada, xa que o seu xogo no campo gañoulle o apelativo "O Rei Pelé", que significa "O rei Pelé".\nFalando de Estilo de Vida, vale a pena mencionar outro punto. El gústalle tocar a súa guitarra. Na foto de abaixo, Pelé relaxa na piscina do hotel coa súa guitarra despois da 1970 World Cup en México. O torneo foi música aos seus oídos, xa que Brasil reivindicou o seu terceiro título mundial.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Un obxectivo de medios e tesouro nacional\nPelé sorrir ao lavarse no baño 1963 maio. Foi un obxectivo de medios en todos os lugares onde foi, converténdose no futbolista máis lendario.\nO goberno brasileiro declarou a Pelé como un tesouro nacional oficial en 1961 para impedilo de ser trasladado fóra do país.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Amor por Neymar\nAmbos son os mellores amigos e inseparables. Segundo Neymar, "O punto de inflexión da miña vida foi cando o rei do fútbol, Pele primeiro chamoume. El díxome que o Chelsea se espanta ". Neymar Xa foi representado xogando coa lenda. Pele cre Neymar só ten que mellorar a súa posición para superar ao mellor goleador do Real Madrid Cristiano Ronaldo.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Guerra Civil Cese o Lume\nPara manter o diñeiro en circulación, en parte para pagar Pele's salarios, en parte para gañar cartos para o club a partir do seu premio activo, Santos recorreu ao mundo xogando amistosos de alto perfil, a expensas da súa forma doméstica. Un amigo en Lagos, Nigeria levou ás dúas faccións no Guerra civil nigeriana chamar a un alto o fogo 48 para que puidesen velo xogar. Tanto as tropas nigerianas como as tropas rebeldes de Biafran observaron que Pele xogaría nunha visita á súa nación desgarrada pola guerra. Pele quedou sorprendido cando viu a Nigeria por primeira vez.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Carreira e logros tempranos\nPele foi asinado por Santos cando era 15. Marcou catro goles no seu debut na liga nun partido contra o FC Corinthians en setembro 7, 1956.\nFoi prolífico incluso na súa mocidade, liderando o equipo nacional de 1958 Brasil para un campionato mundial de Suecia sobre 17.\nEn 17, Pele converteuse no gañador máis novo dunha Copa do Mundo. Tamén marcou dúas veces na final contra o home de Suecia. O seu primeiro gol onde xogou o balón ante un defensor antes Volleying no canto da rede, foi seleccionado como un dos mellores goles da historia da Copa do Mundo.\nSeguindo o segundo gol de Pelé, xogador sueco Sigvard Parling comentaría máis tarde; "Cando Pelé marcou o quinto gol nesa Final, teño que ser sincero e dicir que me sentín como aplaudindo"\nFoi na Copa Mundial 1958 que Pelé comezou a usar unha camiseta co número 10.\nPelé tamén xogou no Campeonato Sudamericano. no Competición 1959 el foi nomeado mellor xogador do torneo e foi máximo goleador con goles 8, xa que o Brasil chegou segundo, malia ser invicto no torneo.\nUn prolífico goleador, foi coñecido pola súa habilidade para anticipar aos opositores na zona e rematar as ocasións cun disparo preciso e poderoso con dous pés.\nEstilo de xogo distintivo de Pele\nEn Santos, novembro 19 é coñecido como 'Pele Day' para celebrar o aniversario do seu obxectivo 1,000th.\nPele 1000 obxectivo marca\nPele está quinto na lista de campións da Copa Mundial de Fútbol de todos os tempos con 12 - eo segundo brasileiro máis alto de Ronaldo.\nCando Pele retirouse, JB Pinheiro, o embaixador brasileiro ante as Nacións Unidas, dixo: "Pele xogou ao fútbol durante 22 anos, e nese tempo fixo máis para promover a amizade e fraternidade mundial que calquera outro embaixador en calquera lugar".\nPele marcou os trucos de 92 e marcou catro goles en 31 ocasións, cinco en seis ocasións e unha vez marcou oito nun partido. E moitos dos obxectivos de Pele foron marcados con patadas en bicicleta.\nPele: The Bicycle Kick Master\nPele marcou tres ou máis goles nun xigantesco tempo 129 durante a súa carreira. 1 nos obxectivos profesionais. 1, 280 en 1, 360 xogos. Tamén ten o récord mundial de trucos de sombreiro. 92 en total. Pele nunca cría en penas. Unha vez dixo: "Unha pena é unha forma cobarde de marcar".\nEn 1997, Pele recibiu un honorario cabaleiro británico. Foi nomeado Ministro de Deporte en Brasil en 1995, servindo ata 1998. Foi votado atleta do século polo Comité Olímpico Internacional (COI) en 1999. Pele foi integrado no National Soccer Hall of Fame en 1999.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Jersey inestimable\nCando Pele xogou para a Nova York, moitos dos seus oponentes quixeron intercambiar camisas con el que o club debía dar a cada un dos seus adversarios unha camiseta despois de cada encontro. "Pele foi o principal atractivo" di Gordon Bradley, un dos adestradores do club na época. "Ás veces, tivemos que levar camisas 25 ou 30 connosco a un encontro; de non ser así, nunca teriamos saída do estadio vivo".\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Non é amigo de Maradona\nPele e Maradona non son amigos. En 2010, Pele dixo do arxentino: "Non é un bo exemplo para os mozos. Tiña o agasallo dado por Deus de poder xogar ao fútbol, e é por iso que ten sorte ".\nA resposta de Maradona: "A quen lle importa o que di Pele? Pertence a un museo ".\nRivalidade Pele / Maradona\nPele dixo en 2006: "Por 20 anos pregúntanme a mesma pregunta, quen é o máis grande? Pele ou Maradona? Respondo que todo o que tes que facer é mirar os feitos: ¿cantos goles marcou co pé dereito ou coa cabeza?\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Embaixador de boa vontade da ONU\nUn portavoz e un atleta, Pelé promoveu unha campaña contra a droga antes do encontro con Diego Maradona e Michael Platini o mes de maio 23, 1988 en Francia. Usou a súa fama para marcar a diferenza despois do fútbol, servindo como embaixador das Nacións Unidas para a ecoloxía eo medio ambiente.\nPele: o embaixador de boa vontade das Nacións Unidas\nPele traballou como embaixador de boa vontade de UNICEF e como embaixador das Nacións Unidas, traballando para protexer o medio ambiente e loitar contra a corrupción en Brasil.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Un videojuego chamado despois del\nPele tivo un videojuego chamado de novo no 1980 chamado 'Pelé's Soccer'. É un xogo de fútbol para o Atari 2600, e moi posiblemente o videoxogo de aniversario máis antigo. O xogo permite marcar goles en toda Sudamérica.\nAo xogar, comeza por primeira vez nas rúas do Brasil e realiza tiros de truco para superar ao porteiro. Entón, viaxa a novos barrios no seu camiño cara ao gran estadio.\nPele Childhood Story Plus Untold Feitos da biografía -Promovendo o seu arranque\nCando preparou o lanzamento nun partido durante o 70 de México, Pele sinalou ao árbitro que necesitaba empatar os cordóns. As cámaras comezaron a revelar as botas Puma de adiante - a empresa experimentou un enorme impulso das vendas.


En cuestión de fanecas, o tamaño si que importa - Vigo al minuto\nAuthor RedacciónPosted on 29 julio 2011 29 julio 2011\nAlexandre Alonso, cunha das mostras.\nDuvi/ Pode modificar de xeito grave o seu ciclo sexual e a produción de ovos, tanto en cuestión de produtividade como de calidade. Se dende hai anos bombardease aos cidadáns co lema PeZqueñines, non grazas, agora unha tese de doutoramento desvela que no caso da faneca preservar aos individuos de maior tamaño é tamén de vital importancia para garantir o seu potencial reprodutivo e, por tanto, a súa supervivencia. “Manter unha estrutura poboacional equilibrada, con todos os tamaños e idades representados na poboación, é fundamental para garantir a viabilidade da especie”, explica Alexandre Alonso, investigador do IIM-CSIC.\nForon cinco anos de traballo recollendo datos de composición bioquímica e contido enerxético a través de mostras de fígado, gónadas e músculos obtidas nas lonxas de Vigo e Ribeira para chegar a unha conclusión clara: da talla depende a cantidade e calidade dos ovos producidos. Tendo en conta que esta especie madura aos 15 centímetros e que unha femia de 25 cm pode producir máis de 200.000 ovos, as contas son esclarecedoras.\nDurante a súa investigación Alonso conseguiu a primeira posta en catividade desta especie, o que permitiu facer unha descrición completa do desenvolvemento embrionario da faneca. Este peixe, o Trisopterus Iuscus, sen gran peso exportador, é unha especie emblemática, das máis consumidas en Galicia e moi importante para a flota artesanal. Sen estudos do estado da poboación nas costas galegas, o que si se pode apuntar é que a partir dos anos 60 e 70 “as capturas descenderon notablemente aínda que non sabemos se por un descenso do esforzo pesqueiro ou do tamaño da poboación. Historicamente existe un déficit de coñecemento das nosas poboacións de peixes que esperemos ir cubrindo pouco a pouco”, recalca o investigador.\nNa busca de novos modelos de xestión pesqueira\nAgora tocaría dar un paso máis aló: unha das consecuencias directas da tese de Alonso é a posibilidade de desenvolver unha xestión máis eficaz das políticas pesqueiras integrando “dalgún xeito” nos modelos “os indicadores de potencial reprodutivo dunha poboación. O patrón actual de explotación pesqueira, coa eliminación selectiva de individuos de maior tamaño, leva á redución gradual de produtividade das poboacións de peixes, con consecuencias graves en termos de capturas e viabilidade do stock”, subliña Alonso. Como “non temos unha ferramenta máxica que sirva para todo”, sería necesario acadar un coñecemento biolóxico o máis preciso posible para lograr as medidas de xestión máis axeitadas».\nO problema é como xestionar todo iso. “É moi difícil actuar sobre as artes de pesca, xa que a propia natureza dos aparellos tende a recoller aos máis grandes. Por iso, as áreas protexidas poden ser unha alternativa viable, a pesar de que o seu deseño non é nada sinxelo e de que pode funcionar para algunhas especies pero para outras non, dependendo da mobilidade, das áreas de desove ou das migracións”, asegura o investigador, que considera que antes de tomar calquera medida restritiva “sería conveniente avaliar cal é o estado real das poboacións de faneca nas nosas augas”. Iso, xunto coa modificación das normas de explotación e a promoción dunha pesca sostible, son os aspectos que deben abordar as futuras investigacións.


.:: • Benvido á Web Oficial do Concello de Bande •::. Os nen@s do Ceip aprenden Educación vial xogando\nInicio Centro de atención cidadá Novas Os nen@s do Ceip aprenden Educación vial xogando\nOs nen@s do Ceip aprenden Educación vial xogando\nO Concello de Bande en colaboración coa Xefatura Provincial de Tráfico pon en marcha unha xornada de educación vial para os nen@s do Ceip Xoaquin Lourenzo e para os pais e poboacion en xeral que practica actividades deportivas ao aire libre. Os obxectivos desta xornada son entre outros, ofrecer mecanismos de prevención así como información aos pais, formadores e aos nen@s principalmente para a súa posta en marcha nestas idades máis temperáns.\nTamén promovida dende o pavillón de deportes, e nesta mesma xornada, levarase a cabo unha olimpiada deportiva na que participarán nenos e educadores e coa que se pretende incentivar a práctica do deporte e a alimentación sana nos nenos dende curtas idades.\nA dita xornada terá lugar o vindeiro venres 3 de maio, cunha primeira charla dirixida aos pais e á poboación que practica deporte empregando a rede viaria, que se celebrará no salón de actos do Ceip e a continuación nen@s, pais e formadores levaran a cabo as boas prácticas nun circuíto preparado para eles no patio do Ceip.\nA continuación desenvolveránse as actividades deportivas coas que se rematará a xornada e que contarán entre outras cunha gincana e un partido de fútbol.\nA actividade estará dirixida por Dosinda Aguiar, coordinadora de educación vial da Xefatura Provincial de Tráfico de Ourense.\nAs actividades deportivas estarán dirixidas por Jorge Alvarez, o monitor deportivo do Concello de Bande.


A progresión do Maniños contra a euforia do Eume | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nA progresión do Maniños contra a euforia do Eume\nO lider da Segunda Autonómica de fútbol visita o campo do Pote. O Maniños recibe ao Eume Deportivo (domingo, 16,30 h) coas baixas de Santi que continua lesionado e de Casteleiro que deberá cumprir un partido de sanción. Angel Mahia convocou aos seus xogadores para o xoves e o venres desta semana.\nA directiva do Cultural Maniños informa do mantenemento dos prezos para o crucial partido deste domingo. Os socios deberán abonar 0,60 € e o público en xeral 3€. Os menores de 18 anos terán acceso gratuito. Vai ser un partido bonito para os afeizoados, segundo o adestrador do Maniños Angel Mahía.\nO Eume deportivo achegaráse a Maniños con todas as gañas que aporta o primeiro posto da categoria. Sempre é máis doado cargar coa responsabilidade de ir de primeiro que estar nunha posición comprometida, segundo o adestrador de Pontedeume Juan Fernandez.\nO pasado domingo houbo relevo de lider na Segunda Autonómica de fútbol. O Ortigueira cedeulle o liderato ao Eume, tras perder o encontro fronte ao Narahío. O mister do Ortigueira Washington Ferrer afirma que perderon a pesar de xogar un dos mellores partidos da temporada.


ASOCIACIÓN ALTERNATIVA VECIÑAL VIGO: xuño 2013\nTOCA PENSAR NAS PEMES\nNa España de Rajoy caen as empresas e cae o emprego privado, sen que o sector público sexa unha alternativa. É algo que sucede sobre todo nas pequenas e medianas empresas, que en España son as realmente importantes, aínda que non o pareza. Dende que estalou a crise todo estivo centrado en arranxar a banca -a custa dos contribuíntes, por certo-, pero con iso non abonda. Hai que ir máis alá, partindo de que á banca se lle puxeron as cousas realmente doados, mentres que ás 'pemes' non será posible aplicarlles unha receita tan xenerosa, que empezou por asumir as perdas de moitas caixas e algúns bancos, pasou por entender o nivel de risco do propio país e rematou por concederlle fondos públicos e sanear as súas contas, ás veces con axustes internos, outras non tanto.\nDa crise sairase cando o país sexa capaz de crear emprego, o cal pasa necesariamente polas pequenas e medianas empresas, xa que España, se ben ten algunhas multinacionais importantes, non é un país de grandes compañías. Xa se fixo unha reforma laboral que contribuíu a rebaixar os soldos e a dar moito marxe de actuación aos empresarios -a ditosa flexibilidade-, de modo que agora toca ir máis alá. Por moitas voltas que se lle dea ao asunto, será difícil avanzar sen unha política fiscal e monetaria expansiva, o cal require a colaboración europea, a falta dunha moeda propia en España.\nComo parece que España seguirá no euro, só cabe pensar nun cambio de estratexia da eurozona, que pase por darlle a máquina dos billetes, a risco de xerar un pouco de inflación. É fundamental que Alemaña asuma isto e deixe atrás a súa propia política de austeridade, xa que con tipos de interese tan baixos xa non abonda coas políticas do Banco Central Europeo, sen apenas recorrido.\nA depreciación interna española é cada día máis unha realidade -o país empobreceuse moito nos últimos anos- e agora toca pensar no emprego, cambiando de política, en busca do crecemento. Os que se resisten a ceder, sobre todo dende o ámbito alemán, deberían saber que o custo de non se mover pode ser peor. Para todos, tamén para eles.\nQERIDOS REIS MAGOS\nQueridos reis magos, escríbovos esta carta con 6 meses de antelación para que non vos pille por sorpresa. Este ano porteime moi ben, aceptei sen chiar todos os traballos de merda que me ofreceron, traballei as horas extras non remuneradas que me pediron e non me botei a chorar cada vez que vin a irrisoria nomea que me ingresaron.\nAceptei de bo grao ter que pagarlle a facenda un pasteiro por cobrar 3 meses a axuda familiar que me deron por non cotizar o suficiente o ultimo ano. Mordín a lingua cando teño visto que os meus 8 anos de autónomos, pagando un ril de seguridade social, non serviron para nada máis que para desanimar os que pretenden emprender e me piden consello.\nPasei os últimos anos reeducando os meus pais na crenza errónea que tiñan de que alugar era tirar o diñeiro. Reciclo o lixo, aforro auga duchándome, pecho a billa cando lavo os dentes, compro en pequeno comercio e non me automedico. Como 5 pezas de froita e verdura ao día, bebo 2 litros de auga diarios e fago exercicio 4 veces por semana.\nE aínda así, cando chega o día 6 de xaneiro, érgome ilusionada para ver se me trouxestes o que pido. E nos dous últimos anos trouxéstesme a mesma merda. Traballo precario que só beneficia ao empresario, suba de impostos, recortes en sanidade e educación, indultos aos banqueiros e desimputacións aos poderosos. Así que este ano non vos vou mandar a carta a vós. Voulla mandar a Correa que é máis efectivo. Déixovos que teño que ir facendo oco no garaxe para o Xaguar\nO FUTURO PINTA NEGRO\nO futuro pinta negro, con voitres, disfrazados de gaivota, roldando nosos castigados petos, para pagar máis impostos, máis por transporte, por falar por teléfono, pola electricidade e así, unha longa cadea só suxeita á imaxinación predadora dos nosos gobernantes que, coa escusa do déficit, causado polos seus mandatarios financeiros e os seus administradores, os bancos, desenvolveron un déficit de vergoña e dignidade aínda maior.\nPor eles, polos banqueiros "rescatados" co noso diñeiro, comeremos menos, teremos menos calefacción, compraremos menos roupa, medicamentos, libros e xoguetes para os nosos netos, non poderemos saír a divertirnos e; sobre todo, a axuda aos nosos fillos no paro, reducirase; perderemos os nosos aforros nas preferentes bancarias e xa podemos darnos cun canto nos dentes se evitamos o desafiuzamento e nos alcanza para mal comer.\nNós os pensionistas, os vellos, os que traballamos toda unha vida para sacar adiante a España (se, a España e non a "este país" como o denominan os políticos e os furibundos nacionalistas), non recibimos a paga que nos corresponde por lei, polo incremento (e tanto) do custo da vida en nosa máis que escuálida pensión que a subiron unha escuálida porcentaxe do que debía ser. Ademais do xa escamoteado por outras vías, teremos que pagar polas receitas e por medicamentos, ademais do euro por receita, se o Constitucional non o remedia.\nEsta brutal redución do poder adquisitivo da pensión é un castigo inxusto aos vellos de parte deste goberno que parece estar presidido, mais que por un presidente por un Pinocho mentireiro ao que o nariz lle chega á esquina. O descarado incumprimento do programa electoral, que resulta ademais, como no caso das pensións, un incumprimento da lei, é o colmo do engano político programado.\nA verdade é que non se como podemos soportar tanta mentira e corrupción na nosa clase política; parece mesmo que nos estamos a afacer e que a tónica na economía, as empresas e as familias é tratar de medrar, de onde haxa, sen que a honradez que debería presidir todas as nosas accións importe xa a ninguén, un pemento.\nPobre país aquel que chega a esta situación de corrupción; pois perder a moral e a dignidade é perder o máis valioso do ser humano; é peor que perder a vida: O cumprimento do déficit acordado cos nosos verdugos, os financeiros alemáns non o vale.\nO NIVEL DOS POLÍTICOS\nO nivel dos políticos en España é lamentable. Dende hai anos escoitamos oitos cidadáns formular esta queixa. Este sentimento popular confírmase con numerosos estudos e enquisas, onde se valora os políticos como un dos principais problemas de España e se lles puntúa con suspensos clamorosos.\nA política non se conforma unicamente coas persoas que exercen postos de representación ou de dirección nos partidos, senón que tamén a integran os xornalistas, os medios de comunicación, os líderes xeradores de opinión, os líderes dos traballadores, dos empresarios, e todos os cidadáns opinen ou non e participen ou non no debate político.\nÉ evidente que aqueles que se dedican á política veñen dando mostras do baixo nivel dos políticos en todos os partidos. Non podemos deixar de recoñecer esta situación, que é moito máis grave precisamente polo grao de exemplaridade que deben asumir os que se dedican a este labor.\nPero o debate sobre o nivel da política en España debe ir moito máis alá.\nOs xornalistas e os medios de comunicación, que en moitos casos exhiben un grao de dependencia ideolóxica, partidista e mesmo persoal desorbitado, non axudan a que a información e o debate público gozo do nivel e calidade que debe ter. Se partimos de información incorrecta, non veraz, incompleta, e en ocasións manipulada, o resto do debate non pode ter o nivel axeitado.Os xeradores de opinión, xa sexa xornalistas, líderes de movementos sociais ou personaxes mediáticos de calquera índole responden en moitas ocasións a intereses moi particulares que condicionan claramente as súas opinións e posicionamentos. Non existen practicamente líderes que opinen en liberdade e con criterio propio sobre asuntos do debate político.En canto aos líderes dos traballadores de todos os ámbitos, dise que parecen inmersos dende hai anos en posicións defensivas moi conservadoras, máis preocupados por preservar os dereitos dos traballadores aplicando estratexias do século XIX que por participar nun debate político do século XXI, con modernidade e visión de futuro. É evidente que neste caso a forte crise económica e as políticas laborais retrógradas obrigaron os sindicatos a situarse neste tipo de estratexias, sen ter marxe para elevar o nivel dos seus posicionamentos no debate político do país.\nOs representantes empresariais veñen sufrindo condenas xudiciais por malas prácticas e resultados empresariais nefastos, sen que isto sexa óbice para que sigan atrevéndose a opinar sobre como se debe xestionar o país. Os líderes dos empresarios representan un empresariado que busca máis beneficios hoxe, en vez dun maior valor da súa empresa mañá. Por iso defenden despedimento libre, recorte de dereitos, etc. Só buscan o bonus de decembro, sen importarlles que a empresa peche en xaneiro. Moitas veces fálase do baixo nivel da produtividade en España, e responsabilízase unicamente os traballadores, esquecendo a produtividade empresarial, é dicir a eficacia dos que organizan os factores de produción. Afortunadamente os empresarios españois non son así na súa maioría. Non obstante, os voceiros que dispoñen de micrófonos mediáticos se o son, e os utilizan para intoxicar o debate púbico.\nPor último, encontrámonos os cidadáns, que como suxeitos políticos forman parte do sistema político español, e polo tanto determinan tamén o nivel político do país. As opinións e forma de actuar dos cidadáns veñen moi condicionadas por todos os colectivos sinalados anteriormente. Non obstante, isto non é escusa para non esixir aos cidadáns un nivel mínimo de formación, información, respecto e responsabilidade á hora de participar no debate político. Se os cidadáns non entenden o seu papel no sistema político nin asumen a responsabilidade das súas accións e expresións o nivel da política en España pode mellorar.\nTodos estes suxeitos políticos son corresponsables da situación e do nivel da política española. Agora ben, é evidente que non todos teñen o mesmo grao de responsabilidade.\nOs principais responsables desta situación son, sen dúbida, quen se dedican ou se dedicaron á política nos últimos anos.\nEn España sufrimos un circulo vicioso moi perverso que condiciona todo o sistema. A valoración dos políticos é baixa e o ataque xeneralizado que sofren supón un tremendo desincentivo para que xente con elevado talento e capacidade se dedique á política. Como moita xente brillante renuncia a estar en política, o nivel medio é menor, e como consecuencia a crítica xeneralizada aínda maior. E así o ciclo comeza de novo.\nPor suposto que hai cidadáns brillantes que se dedican a funcións políticas, pero ninguén pode negar que moitos cidadáns moi valiosos, capaces e con experiencia acreditada, malia ter vocación política, declinan participar en procesos políticos polos fortes desincentivos que existen.\nMoitos destes cidadáns optan por opositar, por dedicarse a traballar no sector privado, con mellores retribucións e menor desprestixio social, ou por traballar no estranxeiro, xa sexa en funcións públicas ou privadas.\nPor outro lado, nos principais partidos políticos militan numerosos cidadáns con excelentes perfís e que poderían achegar con éxito as súas capacidades a labores de xestión pública. Non obstante, estes recursos humanos son xeralmente desaproveitados, xa sexa pola escasa ambición destes militantes (desincentivados polo explicado anteriormente) ou por un sistema electoral e de selección de cargos públicos que non premia nin fomenta a capacidade e o talento.É imprescindible romper con esta situación. Pero esta tarefa non resulta sinxela. Só un forte liderado e unha gran vocación política por parte dunha nova xeración honesta, nobre e valente pode dar o salto necesario que precisa este país.Como vedes son moi crítico coa situación actual, pero tamén moi optimista respecto ao futuro. Vexo unha xeración que no medio prazo vai ter a sa ambición, a vocación e a honestidade de asumir con humildade o papel que lle corresponde. Esta xeración romperá con este círculo vicioso perverso, e saberá aproveitar o capital humano dos partidos e da sociedade. E farano sen os complexos que existen hoxe en día, e contando tamén con persoas moi valiosas da xeración actual que achegarán a súa experiencia e coñecemento.Moitos pensaredes que se trata dunha utopía ou dun sono inalcanzable. Ben, é posible que teñades razón.\nPero como di un bo amigo, na situación actual non nos queda outra que soñar e traballar. Eu dende logo non só non me resigno, senón que aposto claramente por este proceso e por este futuro.\nSe queremos que as cousas cambien necesitamos esperanza, enerxía e tamén soñadores con algo de inxenuidade.\nPara conseguilo correspóndenos apoiar a xente nobre e honesta que demostra capacidade, compromiso e valor. Que os hai, e moitos. Temos que axudalos na súa formación política e no seu camiño. Esta simple e humilde tarefa é a que me apetece e me ilusiona levar a cabo, e para a que vos pido a todos a vosa colaboración.\nPoñamos enerxía, esperanza e algo de inxenuidade.\nCando xermolaron as primaveras árabes, preguntámonos como se podían considerar democracias uns réximes que non garantían os dereitos das mulleres\nRecórdana? Que se foi penalti, que se non, que se volve dalo... O aparato que revolucionou as vellas tardes de fútbol, ameaza agora con gobernar o noso destino. As reválidas, a materia de relixión, a lei do aborto de 1985, os emigrantes en Alemaña, a pobreza... E as mulleres. O feminismo inspirou a única revolución social triunfante no século XX. No XXI, seguimos representando a maioría da poboación mundial, pero a igualdade que non conseguimos está cada vez máis lonxe. A xerarquía católica salvadoreña denuncia que a traxedia de Beatriz, embarazada dun feto inviable que pon en risco a súa vida, é unha manipulación a favor do aborto. A tunecina Amina Tyler afronta unha severa condena por dispoñer do seu propio corpo nun país musulmán. Cando xermolaron as primaveras árabes, algúns -máis ben algunhas- preguntámonos como se podían considerar democracias uns réximes que non garantían os dereitos das mulleres. Esta é a resposta. Pero non pasa nada.\nEn España, xa o ven, tampouco. Non obstante, vendo a alegría coa que o Goberno lle dá á moviola, sorpréndeme que non promovese aínda unha medida que solucionaría moitos dos seus problemas. Cunha reforma aquí, outra alá, poderían incapacitar administrativamente as mulleres como nos anos corenta do século pasado. Imaxínanse o ben que lle viría á ministra de Sanidade que o seu marido puidese abrir e pechar contas bancarias ao seu nome sen ter que darlle explicacións? De la Infanta, xa, nin falamos. E iso sen contar con que prohibindo o traballo remunerado ás casadas, como Piar Primo de Rivera logrou na posguerra, baixaría o paro unha barbaridade. O voceiro do PP no Congreso declarou que Ana Mato non é parva, e ten razón. Somos moito máis parvos os demais, por tragar co que estamos a tragar.


Tomiño conta cunha oficina de igualdade que ofrece orientación e formación ás mulleres da localidade | A peneira do Baixo Miño\nTomiño conta cunha oficina de igualdade que ofrece orientación e formación ás mulleres da localidade\n:: A alcaldesa destacou que é a primeira vez que ás mulleres terán un servicio especialmente concibido para elas ::\nNa mañá de hoxe presentouse en rolda de prensa a Oficina de Igualdade do Concello de Tomiño, que ten como obxectivo promover as condicións dunha igualdade efectiva entre os homes e as mulleres, apoiar a estas últimas na superación das discriminacións que aínda existen, e favorecer a súa participación na vida pública.\nA alcaldesa de Tomiño e responsable do Departamento de Igualdade, Sandra González, presentou a nova oficina acompañada pola técnica da área, Marta Gil González, con ampla experiencia en temas de xénero.\nA rexedora local salientou o feito de que é a primeira vez que Tomiño conta cunha oficina especialmente concibida para a muller. O servizo xurdiu da inquedanza por ofrecer un espacio ás mulleres de Tomiño onde atopen asesoramento, información e asistencia.\nA oficina, que leva en funcionamento xa algúns meses, tratará de incidir tamén na educación, prevención e sensibilización social sobre temas como violencia de xénero, machismo, discriminación, etc.\nSandra González salientou que a presentación da oficina se fixo coincidir nesta data coma homenaxe aos 100 anos do Día da Muller Traballadora. Por outra banda, esperouse a ter unha programación pechada antes de dar a coñecer publicamente o departamento. Nos primeiros meses de funcionamento, se intentou recabar a información necesaria para coñecer as necesidades e preferencias das usuarias e sentar as bases para a súa atención.\nOutra liña de traballo é a do fomento do emprego feminino, con apoio ás iniciativas empresariais, asesoramento curricular, e bolsa de emprego para mulleres.\nE tan importante como o anterior, a formación, xa que esta é a base da maior parte dos cambios sociais que se pretenden promover.\nDentro deste eido, está previsto organizar diferentes conferencias, xornadas e cursos, itinerarios formativos e de aplicación das novas tecnoloxías.\nA día de hoxe están organizadas xa varias actividades e cursos, como as seguintes:\n Graduado da ESO, para o que xa está aberto o prazo de matrícula.\n Informática e aplicacións de novas tecnoloxías. Dentro deste apartado, impartiranse polas parroquias diferentes cursiños de informática básica, internet, deseño gráfico, creacións de páxinas web, idiomas, etc.\n Tamén organizaranse varios obradoiros de autoestima, charlas sobre as novas leis de dependencia, violencia de xénero, etc.\n Así mesmo, están previstas unhas xornadas sobre hábitos saudables e a colaboración nun bo número de actividades organizadas por asociacións ou grupos de mulleres, nos máis diversos temas.\n En abril, coincidindo coa Mostra de Cultivos do Baixo Miño, organizarase unha mostra fotográfica sobre as mulleres que traballan nos viveiros da zona, que son a ampla maioría da man de obra destes establecementos (máis do 90%).\n No mes de maio, celebrarase un obradoiro de itinerarios de emprego relacionado coa agricultura ecolóxica, o turismo rural e outros temas de desenvolvemento local.\n Estase a traballar tamén na celebración de actividades conxuntas entre as concellerías de Igualdade e Medio Ambiente.\nCo respecto á atención de casos de violencia de xénero, a responsable da oficina informou que as usuarias son derivadas ao CIM da Guarda, aínda que nun par de meses, un equipo multidisciplinar da oficina de Igualdade e Benestar de Gondomar, se desprazará periodicamente para atender en Tomiño.\nNa rolda de prensa presentouse tamén a cartelería e postais feita para promocionar a Oficina, nos que se incluíu información básica e teléfonos de atención e interese para a muller.\nNa oportunidade deuse conta ademais das reunións mantidas coas asociacións locais para difundir a oficina e fomentar a creación de vocalías para xestionar a solicitude de axudas e realización de proxectos que fomenten á participación das mulleres.\nCon respecto ás demandas das usuarias que nestes primeiros meses se achegaron á oficina, a técnica indicou que “a maioría solicita asesoramento, busca un traballo ou pregunta por formación”.\nThis entry was posted on Venres, 7 Marzo 2008 at 16:53 and is filed under Tomiño.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.


María José Talavera recibirá o Premio Ada Byron do CPEIG\nO Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG) vén de dar a coñecer o nome da profesional que este ano vai ser distinguida co seu Premio Ada Byron, un galardón co que a entidade profesional quere facer visible o traballo da muller no ámbito informático. Segundo informou o CPEIG, o premio irá dar este ano a mans de María José Talavera, directora xeral de VMware Iberia. O Premio Ada Byron, que homenaxea no seu nome á investigadora considerada como a primeira programadora (buscando reivindicar a súa figura e visualizar, por extensión, a longa listaxe de mulleres innovadoras e científicas eclipsadas polos homes ao longo da historia), será entregado no marco da Noite da Enxeñaría en Informática de Galicia, este venres 16 en Santiago.\nMaría José Talavera é na actualidade a directora xeral de VMware Iberia. Desde as oficinas de VMware en Madrid, encárgase de reforzar o liderado da compañía no mercado da mobilidade e dos servizos na nube, así coma o desenvolvemento de negocio de VMware en España e Portugal. Licenciada en Informática pola Universidade Politécnica de Madrid, comezou a súa andaina profesional no sector TI en Lambda Internacional, unha multinacional americana de consultaría de TI. Posteriormente, María José Talavera incorporouse á división Data Management de IBM, primeiro na área de servizos e despois na área de Software. Máis tarde, converteuse na responsable de vendas de Software para o Sector Financeiro en IBM e despois na responsable de Vendas Globais para BBVA en IBM, onde se familiarizou coas negociacións en contornas internacionais. No ano 2010, María José uniuse a Compuware, onde ocupou o cargo de directora xeral para España primeiro, e, a continuación, tamén para Portugal, até que se incorporou a VMware en marzo de 2012. Ao longo de máis de 25 anos de experiencia laboral, a premiada co Ada Byron traballa con paixón por contribuír ao desenvolvemento competitivo das empresas a través da tecnoloxía e coa consideración da importancia do factor humano para conseguilo, “froito da crenza de que a diversidade nos equipos reflicte mellor a realidade da vida e contribúe de forma significativa á innovación”, segundo sinala a propia galardoada.\nA Fundación TIC e o SERGAS difundirán hábitos saudables nas redes sociais\nA Fundación TIC da Deputación de Lugo e a Xerencia Integrada de Lugo, Cervo e Monforte do SERGAS veñen de unir forzas para impulsar hábitos saudables entre a poboación da provincia. E farano, segundo fixeron saber, a través da promoción na Internet e nas redes sociais de pezas audiovisuais informativas acerca das cousas que podemos facer para mellorar a nosa calidade de vida. Estas pezas serán elaboradas por alumnado e bolseiros da Fundación TIC baixo a supervisión de profesionais. Poderemos velas na web da Fundación, no seu Facebook e na súa canle de YouTube, entre outros espazos en liña.\nA iniciativa conxunta foi dada a coñecer polo patrón da entidade dependente da Deputación de Lugo, Álvaro Santos, e o xerente da Xerencia Integrada, Ramón Ares. O convenio asinado abrangue tamén traballos informativos sobre o funcionamento dos servizos dos centros sanitarios así coma dos actos de conmemoración do Día Internacional de Enfermería. Santos sinalou que “con este acordo queremos difundir o importante labor social dos profesionais sanitarios na promoción de condutas e hábitos saudábeis entre os lucenses, fundamentais para previr enfermidades e ter unha boa calidade de vida”. Ademais, o patrón da TIC afirmou que “esta é unha oportunidade máis para que os alumnos e titulados en prácticas da nosa Escola de Imaxe e Son leven á práctica os seus coñecementos en realización e produción nun escenario real”. Segundo lembra o organismo provincial, con este acordo supéranse os 170 convenios de colaboración que a TIC ten asinados con organizacións sen ánimo de lucro da provincia.\nA AETG axudará á Cruz Vermella no avance dos seus servizos TIC\nCruz Vermella en Galicia e a Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia (AETG) asinaron un acordo de colaboración destinado a contribuír ao fomento da Sociedade da Información e o desenvolvemento do TIC en Galicia. Na formalización do acordo participaron a presidenta autonómica de Cruz Vermella en Galicia, Carmen Colmeiro, e o presidente da Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia, Julio Sánchez. Con este marco de cooperación, as enxeñeiras e enxeñeiros da AETG-COETG impulsarán e fortalecerán un dos principais eidos de traballo da devandita organización humanitaria: pór a innovación ao servizo das persoas mediante a posta en marcha de proxectos e solucións específicas.\nComo lembraremos, a Cruz Vermella vai ser galardoada este venres durante a celebración da Noite da Enxeñaría en Informática do CPEIG. O colectivo profesional quixo recoñecer a repercusión acadada polo servizo de teleasistencia avanzada da ONG.\nVolvendo ao acordo asinado hoxe, o acto serviu para facer un repaso polas traballos despregados pola Cruz Vermella en materia tecnolóxica: o devandito servizo de teleasistencia, a xeolocalización, a videoatención ou a proximidade. A idea é tirar partida do pacto coa AETG para “continuar esta liña de traballo, mellorando os servizos xa existentes e ofrecendo outros novos”.\nCarmen Colmeiro fixo saber que as ditas ferramentas TIC da organización van dirixidas sobre todo ás persoas maiores ou ás persoas con diversidades funcionais ou motrices ou cognitivas. Colmeiro tamén lembrou que a Cruz Vermella ten “moi presentes ás súas coidadoras e coidadores” xa que estes servizos “resúltanlles igualmente útiles á hora de velar polas persoas dependentes e mesmo hai aplicacións especiais pensadas para elas eles”.\nA Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia, pola súa banda, recordou que o seu obxectivo é contribuír ao desenvolvemento e progreso da “nosa Comunidade Autónoma” a través “da potenciación das telecomunicacións, fomentando o desenvolvemento e a incorporación das novas tecnoloxías da comunicación e a Sociedade da Información”.\nCoa sinatura deste acordo, dixo, a AETG-COETG empresta “especial atención á área socio-sanitaria na cal o fomento das novas tecnoloxías incide directamente na calidade de vida das persoas”.


“Debemos ter un Goberno como o vasco, que pule polos intereses propios”\nXose Luís Rivas posa coa súa zanfona nun parque cercano á sede do BNG onde tivo lugar a entrevista. Foto: BNG\nTras unha vida adicada á música primeiro con Fuxan os ventos, posteriormente con A Quenlla; e sempre simultaneando co dúo co seu inseparable Mero. Falemos de política cultural. Como valora a xestión da Xunta neste eido?\nA Xunta do Partido Popular nunca tomou en consideración a cultura. Eu creo que incluso a considerou como un enimigo. A cultura se perde a liberdade e o espirito crítico, non é cultura. A cultura tense que estar facendo e refacendo, e faise e refaise en contraste co que ve, co que encontra e co que xestiona. Por tanto, a cultura e o mundo do cultural o que necesita non é protección, senón liberdade e medios. Estes son os dous puntos cos que non conta agora mesmo. A política cultural da Xunta foi desastrosa.\nCre que a polarización existente a día de hoxe na política, supón un perigo en termos dunha regresión en canto a dereitos e consensos que xa estaban previamente asumidos?\nA crise do 2008 foi aproveitada para unha regresión en dereitos e liberdades e nós, dende o BNG, temémonos que esta crise, que xa comezamos a albiscar producida pola pandemia, vai ser aproveitada para iso. O medo, a inestabilidade económica... Témome que vamos a ter que pelexar moi duro para frear esta nova regresión. Ademais eu creo que o covid non nos debe atemorizar, debe facernos permanecer cautos e prevenidos, pero sobre todo debe facernos sacar a grande lección de que os servizos públicos son esenciais. Uns servizos públicos básicos ben dotados: sanidade, educación e a atención á vellez. Esta última dunha maneira seria, dunha maneira digna e sen discriminación, hai que pensar na xente que conta cunha pensión de 600€ e non pode pagarse unha residencia, nin pública nin privada. Iso hai que atallalo, en lugar dunha regresión, fai falta unha progresión e dedicar efectivos a isto. Máis tras unha pandemia que reforzou a importancia destes servizos públicos. Onde estivo a sanidade privada con camas e respiradores?\n“Nada vos queda por facer / A vosa teima fai crecer / A nosa loita”, esciribiu na canción Aquí. Hoxe esta loita parece que pode levar ao nacionalismo de novo a ser segunda forza no Parlamento galego. Que cambiou dende entón? Foi premonitorio?\nNon creo que sexa unha frase premonitoria, é unha frase de resistencia, é dicir, non mudou nada. É unha realidade, o nacionalismo entendido non como unha corrente política, senón como a necesidade de defensa dun país e dunha identidade esta aí. Ten vaivéns, pero con nós non poden. Pódennos achacar todos cantos males queiran, todas as pestes bíblicas, pero non é certo, sempre rexurdimos de novo. E esta vez con forza porque creo que por primeira vez hai un asentamento do noso programa, unha seriedade e unha tranquilidade manifesta. A mensaxe do BNG é unha mensaxe de defensa, pero tamén de esperanza e ilusión nun país que pode e debe ser. Porque non hai país mellor no mundo, témolo todo. Temos un clima benigno, unha xente emprendedora e reflexiva. Saímos fóra e fixemos mundo, e aquí podémolo facer se nos dan as condicións. O difícil está en crear esas condicións e o reto é crear esa ilusión na xente e iso é o que pretendemos.\nPilar García Negro di que o nacionalismo non pode reducir a súa acción electoral a pedir o voto, senón que debía exercer en certo modo a pedagoxía, concorda?\nSomos un país moi compartimentado. Eu fun mestre, e coñecín un país do s.XIX en pleno final do s.XX. Con isto quero dicir que a pesares das enormes potencialidades, Galicia foi un país maltratado secularmente.\nDo ano 1980 ao 1995, pasamos de ter dúas vacas cada familia nas beiras das cunetas e por prados pequeniños. E pasamos a muxir con ordenadores, e con salas de ordeño do último grito. Que quero dicir con isto, pois que o capital humano que ten é capaz de facer o esforzo e a modificación necesaria para ser feliz. A felicidade non a conseguiu con estas modificacións, porque chegaron as cotas e a durisima recesión económica. Pero a potencialidade haina, só necesita un Goberno que se sente co país , e reflexione en conxunto con el. Crendo no país e proporcionando esperanza: ‘Imos facelo, podemos facelo’.\nSe o BNG acada a Xunta, cal cre que debería ser a primeira medida a pór enriba da mesa?\nEu creo que neste momento tal e como están as cousas, o primeiro que hai que facer é reforzar os servizos públicos xa. Son urxentes tamén as políticas de conciliación, porque o problema de poñer toda a maquinaria a andar de novo é un problema basicamente de conciliación e de políticas públicas. Blindar a sanidade pública, facer acopio de efectivos, a investigación... Son moitas as frontes. Non me podo olvidar da necesidade de pegar un puñetazo enriba da mesa e dicir: que pasa coa nosa industria? Esixir a intervención pública de Alcoa, esixir que Endesa e Naturgy paguen o que lle deben a este país para poñer a funcionar as áreas de influencia industrial deste país, como a comarca de Ferrolterra, a de As Pontes e a de Ordes. En definitiva, debemos ter un Goberno como o vasco, que pule polos intereses propios e sepa negociar en base a eles.\nAgora que trae Euskadi a colación, que opina desa semellanza que lle confiren algúns ao PPdeG co PNV?\nA diferenza non é sutil, é clara. Primeiro, o PNV é unha dereita moderna, cousa que non é o PP. Segundo, o PNV é unha dereita vasca que defende os intereses do País Vasco, e esa é a gran diferenza. E non os defende en contra do resto de nacións ou rexións do Estado, senón que os defende a favor deles, e a favor dunha lóxica. O PP nunca defendeu Galicia porque está supeditado a intereses máis grandes. Non se pode entender como no medio dunha pandemia que azotou con forza ao Estado español, o PP vote en Bruselas en contra da mutualización da débeda europea só por facerlle a puñeta ao Goberno de Sánchez. É obvio, que o Goberno central errou nalgunhas cousas pero non era o momento de esta facendo guerra. Nós fomos claros, neste momento toca arrimar o hombro e gardar as ‘armas’ e xa falaremos dos erros cando pase a pandemia.\nNun contexto tan volátil como o actual non se poden extraer conclusións dos estudos demoscópicos, pero si tendencias. Unha delas é a forza do BNG entre a mocidade, onde aspira a ser primeira forza entre os mozos de 18 a 30 anos. Vostede como o candidato de maior idade, como valora este feito e a que cre que se debe?\nPois eu teño que facer unha valoración positiva, realmente é grata sobre todo para quen leva moito tempo intentando que este país teña visibilidade. A situación é completamente distinta da que tiñamos nós con 20 anos, pero é cíclica. Volve ser unha situación de, en certo punto, desespero. Que horizonte hai para a mocidade? Que expectativa ten para programar a súa vida? Non hai.\nO nacionalismo non é que de esa certeza de que vas ter un traballo, pero da a ilusión de traballar por facer algo, e de poder facelo dende aquí e para aquí. Esa é a nosa máxima. Hai que sentarse a falar do país e non o facemos. O PP e o PSOE non están dispostos a sentarse a falar do país porque teñen outros intereses. É dicir, cando falamos de Navantia, nós somos tres millóns contra oito de Andalucía e para PP e PSOE, os votos mandan, e nós dicimos que iso non pode ser así.\nDous dos problemas estruturais de Galicia son a situación do sector do mar e do agrogandeiro. Dous problemas cun eixo decisorio a miles de quilómetros en Bruselas. Cre que dende a Xunta hai marxe suficienta para dar un cambio de rumbo en ambos eidos?\nSi, ademais demostrámolo. No goberno de coalición co PSOE en 2005 tivemos responsabilidades políticas no campo do rural e demostramos que si que se poden facer outras políticas, tivemos responsabilidades políticas en industria e tamén demostramos que hai alternativa. Si se pode meter a pata, metimos a pata nalgunhas cousas pero non en tantas como se di. Pero os eixos esenciais e as políticas esenciais foron certeiras e claras e demostraron que era factible. Factible facer unha política de incorporación de xente ao campo, mostramos que era necesario ordenar o territorio e facer unha política forestal e de montes seria.\nPorque o problema non estaba no servizo de prevención e extinción de incendios, o problema estaba na ordenación do territorio. Obviamente é preciso ese servizo pero non pode estar continuamente actuando nun caos. Mostramos que tantos anos de políticas do PP, con el e despois de Franco, deran como resultado un caos no ordenamento urbanístico de tal modo que o monte entrou nas casas e as casas entraron no monte.\nRespecto da cuestión agrogandeira fai falta un grupo lácteo potente, que este sector tivese base territorial para baixar os prezos e depender menos dos insumos das materias primas de fóra e ter máis marxe de ganancia, sen necesidade de ter que endebedarse. Non se fixo ningunha política neste sentido.\nNecesitamos ter unha horta propia, que non está na PAC,é dicir, a horta galega non está na PAC e resulta que ten unha potencia e un futuro tremendo.\nÉ preciso e básico implementar un cultivo ecolóxico, xa que todo tende aí. Non podemos perder a nosa capacidade produtiva, ter unha superficie agraria útil exigua que anda entre o 21 e o 23 por cento, cando en Europa a media é de como mínimo un 40 por cento. E agora coa pandemia veuse que necesitamos que o país teña un mínimo de provisionamento de bens básicos, e transformar aquí para que o valor engadido quede aquí.\nDespois no relativo á pesca, que se deixen de historias, nestes momentos o mar ferve de sardiña. É dicir, hai sardiña por todas partes, os mariñeiros din ‘a sardiña non colle no mar, hai que sacala’. E o único que levantou a voz foi Néstor Rego que conseguiu 1.800 toneladas máis. Debemos contar cunha cotas dignas, o que non pode ser é que a flota do cerco pare mañán, ou que a pesca artesanal teña cotas igual, cando non depreda.\nÉ certo que non temos as competencias para decidir que cotas pescamos, pero si temos a vontade política de dicir non, con nós hai que contar. E sobre todo, dicir non, nós temos 7 ou 8 deputados en Madrid e nós non asinamos ese proxecto. Exercer presións a prol dos nosos sectores.\nE para rematar, é preciso darlle unha volta ao saneamento das rías e restauralas, porque estamos renunciando paulatinamente a unha riqueza inmensa tanto económica como medioambiental.\nVostede non é un político profesional a pesares de estar vinculado ao nacionalismo dende hai anos. Como valora a súa primeira lexislatura no Parlamento galego?\nÉ un traballo ímprobo, moitas veces desesperante, porque son mil temas aos que hai que atender e claro chegas sen experiencia. Pero, por un lado positivo porque conseguimos facer visibles unha serie de problemas, conseguimos acuñar solucións e conseguimos algunha victoria pequeniña.\nPero é que aquí hai un problema de base, e é que o Parlamento debe saír á rúa e que a xente teña noticia do que alí se discute e alí se debate.\nQue o ten agotado nun maior grao: a rixidez da actividade parlamentaria ou a precariedade da actividade cultural?\nNon o sei, eu tiven sorte en canto a precariedade da actividade cultural porque o compaxinaba coa labor de mestre, entón non foi tal, pero vina en moitos compañeiros. Mira hai que afirmar dunha vez que Galicia foi sempre un país de artistas; de moita cultura.\nEu nos meus anos teño visto a xente analfabeta que sen saber ler nin escribir pero que era capaz de compoñer pezas mestras. Un país con este potencial non necesita axudas, necesita que lle permitan, que non lle poñan trabas.\nA cultura hai que permitirlle que saia a flote e impregne á sociedade, e dende logo hai un plano que hai que potenciar e protexer e é a lingua. Porque a fala é un dereito e unha ferramenta útil para quen a utiliza; e todo galego non só ten o dereito e a necesidade, ten o deber de coñecer a súa lingua.\n30 jun 2020 / 06:00


Féria Medieval | CUIDAD DE CRISTAL\nFéria Medieval A Coruña\nUnha feira con orixe\nA FEIRA FRANCA QUE SE TORNOU EN CHAMAR FEIRA DAS MARABILLAS\nNo ano 1502 un grande incendio arrasou a cidade, o que hoxe en día é o centro histórico, a Cidade Vella. As casas de madeira a mayoría naquel entón, que daron totalmente destruidas.\nAnte a petición de axuda dos coruñeses a coroa de Castilla ( a cidade era de realengo) concedeu o privilexio de celebrar unha feira franca anual.\nA partir de 1502 a Feira Franca duraría 30 días e celebraríase do 15 de Xullo ata o 14 de Agosto. A súa intención era a promoción comercial da cidade debastada polo incendio.\nA Feira debería realizarse dentro dos muros da Cidade Vella para contribuir a que estivese máis poboada e ennoblecida. Paralelamente no atrio da igrexa de Santiago celebrábanse periodicamente CONCEJOS ABERTOS.\nEn 1995 a UNED, no marco dos seus cursos de verán, inicia a celebración dunha representación e mercado medieval no centro histórico. Desde esta data e de forma ininterrumpida, vense celebrando intramuros, na Cidade Vella a representación medieval que coñecemos como Feira das Maravillas.


Identifican novas causas xenéticas do autismo – Xenomica\nClick para ver video orixinal\nOs últimos avances científicos sobre o autismo permiten mellorar o diagnóstico xenético deste trastorno que lle afecta ao un por cento da poboación. Un grupo de investigadores galegos, coordinados polo profesor Ánxel Carracedo participan no estudo internacional que logrou descifrar unha nova causa do autismo.\nA orixe dos trastornos do espectro autista é aínda un crebacabezas incompleto para a ciencia. Trátase dunha doenza cun compoñemente xenético importante na que poden estar involucrados máis de 200 xenes.\nUn recente estudo internacional no que participaron investigadores galegos supuxo un avance no diagnóstico da enfermidade. Por primeira vez, os científicos atoparon unhas mutacións concretas do ADN que nos son herdadas dos pais, que se producen nas primeiras fases de desenvolvemento embrionario e que explican algúns dos casos de autismo.\n«Conseguimos cun equipo americano un método para identificar estas mutuacións, que non afectan a todo o organismo e que coñecemos como mosaico» hoxe podemos chegar a diagnosticar os nenos que teñen este transtorno nun 40 por cento dos casos», di o profesor Ánxel Carracedo.\nO sesenta por cento dos nenos con autismo van desenvolver outra enfermidade asociada.\n«É moi important este estudo para conseguir mellores diagnósticos que nos leve a terapias máis orientadas», asegura a psicologa Montserrat Fenrnández.\nOs expertos insisten na importancia do diagnóstico xenético para predicir as posibles doenzas adicionais. «moitos rapaces que teñen TEA , teñen tamén esquizofrenia, epilesia…. Coñecer estas mutacións permitenos predicilas», apunta Ánxel Carracedo.\nO autismo aféctalle ao un por cento da poboación e caracterízase por dificultades nas relacións sociais, alteracións da capacidade de comunicación, e dificultades cognitivas. «saber as causas é o primeiro paso para entendelo e para no futuro encontrar a sua cura, asegura Carracedo.\n(Ver video orixinal)\n← El Instituto Roche crea el Observatorio de la Medicina Personalizada\nDown Compostela presenta el calendario «21 anos contigo» →


Comezamos o programa Con-Ciencia, por unha costa sostible\nOnte comezamos o programa Con-Ciencia con Arenaria Coodinación. A biblioteca será o espazo onde se desenvolverán os obradoiros e talleres de divulgación científica sobre sostibilidade, nos que alumnado de 2º de ESO participará ao longo do curso en sesións de titoría e nas materias de Física e Química e ITI.\nNo marco do noso tema interdisciplinario para o 2018-19, facemos nosos os obxectivos desta iniciativa promovida polo Grupo de Acción Local de Pesca Costa Sostible, Seo de Fisterra-Ría de Muros Noia, e no que colaboran o Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia, a Asociación de Oceanográfos de Galicia e a Fundación CETMAR (Centro Tecnolóxico do Mar), co respaldo da Consellaría do Mar e o FEMP (Fondo Europeo Marítimo e de Pesca). Coma eles, pretendemos “con-cienciar” o noso alumnado e procuramos:\nPoñer de manifesto a problemática actual global en materia de medio ambiente.\nValorar e debater como nos afecta a nivel local.\nFomentar unha actitude e traballo en equipo para tratar de expoñer solución.\nMaría e David son os oceanógrafos que nos acompañarán en moitas das xornadas. Chegaron ben cedo, e dispuxeron nas mesas da biblioteca un mundo vido do mar, próximo e afastado a un tempo, ao que nos foron levando da man e sobre o que espertaron a nosa curiosidade cienctífica e corresponsabilidade, entre sorrisos e chiscadelas que, de seguro, han ir facendo pouso.\nDos fósiles de amonites, primeiros moluscos dos que temos rexistro fósil, aos bivalvos, aos gasterópodos, escalópodos, aos cefalópodos, aos peixes… Un mundo que sostén o noso ecosistema mariño. O Nautilus, coa proporción áurea que o converteu en paradigma da perfección estética e deu nome ao submariño de Xulio Verne. A caracola, na que as lendas acubillan o son do mar e que, en realidade, o que fai é ecoar os nosos latexos (non deixa de ser tamén poético!). Que comemos, volandeiras ou zamburiñas? Por que as ostras crean perlas? E o polvo, sería un alumno avanzado nas nosas aulas? Como se reproduce o melgache? Cantos dentes ten Gastón, o tiburón do Acuario da Coruña? Todas as baleas se alimentan de placton? Como se defende o cabaliño de mar, como se alimenta, como cría? Por que é tan importante a estrela de mar para o medio mariño?\nE nós, que estamos a facer por manter este mundo que vai máis alá das películas de Disney, das lendas e do anecdotario popular que nos acompaña?\nObservemos ese mar que nos alimenta, que sostén a economía de moitas das nosas familias, que nos aporta pracer no deporte e no lecer. É un mar que está a falarnos dun planeta que se resente.\nAquí estamos pois co noso alumnado, coñecendo para aportar solucións e compromisos.\nPublicado o Outubro 11, 2018 Xaneiro 30, 2019 por etikelesPosted in Ciencia,O mar,SostibilidadeEtiquetado Biblioteca do IES de Porto do Son,GALP,Programa Con-Ciencia,Sostibilidade.\nAnterior Previous post: Versos para un ano máis cos clubs!\nSeguinte Next post: E ti, de quen vés sendo?


Arrinca a 34ª edición do Festival Cineuropa co mellor cinema e todas as medidas de seguridade – #CINEUROPA35\nArrinca a 34ª edición do Festival Cineuropa co mellor cinema e todas as medidas de seguridade\nBy Luisa6 Novembro, 2020Novembro 3rd, 2021Noticias\nO acto de apertura terá lugar ás 19:30 h. no Teatro Principal e contará coa presenza do alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, a concelleira de Acción Cultural, Mercedes Rosón, e varios membros da corporación municipal.\n‘Druk’ (Another round), do danés Thomas Vinterberg, será o filme proxectado na sesión inaugural.\nHoxe venres 6 de novembro, dará comezo ás 19:30 h no Teatro Principal de Santiago de Compostela o acto de apertura da 34ª edición de Cineuropa, dando así lugar a 17 días compartindo o mellor cinema do último ano. O acto inaugural, que será presentado por Moncho Lemos, contará coa presenza do alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, a concelleira de Acción Cultural, Mercedes Rosón, e varios membros da corporación municipal. Así mesmo, o director do festival, José Luis Losa, analizará as liñas principais da programación desta edición. Druk (Another round) é o filme elixido para inaugurar esta nova edición. Trátase do novo traballo do danés Thomas Vinterberg, unha historia sobre a falsa tolerancia da sociedade danesa que foi distinguido co premio ao mellor actor (Mads Mikkelsen) no Festival de Cine de San Sebastián.\nO festival mantén o seu formato presencial, reivindicando o ámbito cultural como un espazo seguro, e velará polo estrito cumprimento do protocolo anti-Covid. Segundo o director do certame, José Luis Losa, “a celebración en liña de Cineuropa sería inviable porque tratamos de amosar o cinema máis potente a nivel artístico e creativo do ano, os filmes máis premiados e mellor valorados pola crítica, cousa que tamén implica un valor en termos de mercado. É dicir, as distribuidoras non estarían dispostas a nos ceder estas películas para ser amosadas en liña porque iso suporía o fin da súa traxectoria no circuíto de festivais que, dada a súa calidade, será longa e frutífera. Para outro festival que ten outro tipo de contidos, podería ser posible, pero Cineuropa está nas antípodas. Sería marabilloso poder facelo, porque o formato en liña tamén é unha reivindicación do cinema de emerxencia, poro, polo de agora, non é posible”.\nA programación do certame máis veterano de Galicia exhibirá case un centenar de películas en catro salas da cidade (Teatro Principal, Salón Teatro, NUMAX e Sala Mozart do Auditorio de Galicia). Os horarios das proxeccións garanten o cumprimento do toque de queda e do protocolo hixiénico-sanitario de limpeza e desinfección das salas entre sesións. A programación completarase con homenaxes, encontros con cineastas, mesas debate e o xa tradicional concerto da Real Filharmonía de Galicia, que nesta ocasión musicalizará The kid (de Charles Chaplin) baixo a dirección de Timothy Brock. O programa completo está dispoñible no sitio web cineuropa.gal.\nA adquisición das entradas desta edición será gradual. O pasado mércores saíron á venda as entradas dispoñibles para as sesións desta fin de semana. O vindeiro luns día 9 ás 10 h, poranse á venda as entradas para a semana do luns 9 ao domingo 15, ambos incluídos. Por último, o luns 16 de novembro ás 10.00 h, sairán á venda as entradas da semana do luns 16 ao domingo 22.\nÉ posible seguir o día a día de Cineuropa a través dos seus perfís en redes sociais: Twitter (@cineuropa_gal), Facebook (/cineuropa.gal), Instagram (cineuropa.gal). Ademais, Cineuropa34 conta cunha canle de Telegram dende a as persoas subscritas poderán recibir información sobre as actividades e a actualidade do festival.


Ternera Gallega - O DOG publica unha pr�rroga para a celebraci�n de elecci�ns en sete consellos reguladores\nO DOG publica unha pr�rroga para a celebraci�n de elecci�ns en sete consellos reguladores\n(mediorural.xunta.es 15/07/2011) Os consellos reguladores vitivinícolas indicaron que a coincidencia das eleccións co período de vendima suporía para eles atrancos no seu traballo cotiá. A Consellería do Medio Rural determinou ampliar os mandatos por un prazo máximo dun ano. O Diario Oficial de Galicia (DOG) publica hoxe a prórroga dos mandatos dos órganos de goberno dos Consellos Reguladores das Denominacións de Orixe Monterrei, Rías Baixas, Ribeira Sacra, Ribeiro e Valdeorras e das Indicacións Xeográficas Protexidas Pataca de Galicia e Ternera Gallega. Segundo o establecido na normativa vixente inicialmente, a convocatoria de eleccións debería realizarse entre os meses de maio e xullo deste ano para rematar o proceso entre tres e catro meses máis tarde, mais a realización do proceso nesas datas ocasionaría importantes problemas aos consellos reguladores, segundo eles mesmos indicaron á Consellería do Medio Rural. Os máis afectados pola convocatoria serían os consellos pertencentes ao sector vitivinícola (cinco dos sete implicados), pola coincidencia do proceso electoral co período de vendima, tendo en conta que conforme ao novo estatus xurídico destes organismos o peso da organización das eleccións recae sobre os consellos reguladores e non sobre a Consellería do Medio Rural. Por esta razón, o departamento que dirixe Samuel Juárez determinou unha prórroga dos mandatos dos órganos de goberno dos consellos reguladores destas denominacións de orixe e indicacións xeográficas protexidas. Este aprazamento prolongarase ata o día da toma de posesión dos novos vogais elixidos logo da convocatoria electoral, tendo como máximo unha duración dun ano, aínda que a previsión da consellería é de que a convocatoria se realice xa no último trimestre deste ano. Prórroga necesaria Ademais da posible interferencia dos traballos da vendima e mesmo do período de vacacións estival, existen outros motivos que xustifican a prórroga. Entre eles débese destacar que, a día de hoxe, os cinco consellos reguladores das denominacións de orixe vitivinícolas están a traballar no coñecido como “expediente técnico” para o seu posterior envío á Comisión Europea. Este trámite, que ten como data límite o 31 de decembro de 2011, afecta aos técnicos dos consellos reguladores que se encargarían de colaborar na organización do proceso electoral, polo que resulta conveniente rematar este expediente antes da preparación dos comicios. Pola súa banda, os consellos reguladores das indicacións xeográficas protexidas Pataca de Galicia e Ternera Gallega están inmersos no proceso de modificación dos seus respectivos pregos de condicións (documentos nos que se recolle unha serie de cambios demandados no seu momento polo sector), sendo conveniente que o proceso electoral non coincida cos trámites de adaptación desta documentación remitida á Comisión Europea.


EVENTOS | IES Rego de Trabe\nO día 30 de outubro celebramos o MAGOSTO no centro en colaboración coa ANPA.\nSe queres saber máis sobre o magosto, as castañas, as cores do outono... pásate polo taboleiro de Dinamización.\nUN ANO MÁIS O EDLG COLABORA CO CLUB DE LECTURA VAGALUMES\nXov, 10/10/2019 - 12:43 — sandra villar\nLembrade que aínda estades a tempo de apuntarvos para formar parte do club de lectura VAGALUMES. E de ver as súas novidades e recomendacións na súa PÁXINA DE INSTAGRAM\nComo sempre, haberá tamén propostas en lingua galega. Esperámosvos!!\nblogue de sandra villar\nNOVO CONCURSO DE RELATO E MICRORRELATO DE TERROR\nXov, 03/10/2019 - 13:15 — sandra villar\nTras o éxito do ano pasado o EDLG e a Biblioteca volven convocar un concurso de historias de terror para o Samaín.\nEste ano, como novidade, as vosas historias deberán estar inspiradas polos sons deste sonigrama que o equipo creou especialmente para a ocasión e que podedes escoitar no noso iVoox:\nAquí tedes as bases, que podedes descargar premendo na imaxe correspondente:\nMICRORRELATOS PARA PRIMEIRO CICLO:\nRELATOS DE TERROR PARA 2º CICLO E BACHARELATO:\n26.09.2019: DÍA EUROPEO DAS LINGUAS\nVen, 27/09/2019 - 15:03 — sandra villar\nConmemoramos o Día europeo das linguas con este mural realizado polo alumnado de 1°ESO:\nXornada de clausura do Club de Lectura 2018-2019\nO alumnado membro do Club de Lectura do RDT despediu este ano académico por todo o alto. Viron "O conto do cortador de bambú" mentres comían na Biblio. Realizaron un roteiro literario pola Coruña. Visitaron o antigo local de ensaio dos inicios do teatro galego na Praza de María Pita (sede do Conservatorio Nacional de Arte Galega). Puideron seleccionar libros para ler e mantiveron un encontro coas libreiras de Moito Conto, na Rúa San Andrés. Por último desfrutaron das súas novas adquisicións para próximas lecturas e un saboroso xeado.\nEste ano compartiron boas ideas e bos momentos. Moitas grazas a este súper Club!\n(clic na imaxe para acceder á galería)\nFESTA E XOGOS POLO DÍA DAS LETRAS GALEGAS\n"Tiven unha infancia curiosa. Xogaba cos outros nenos ás bólas, á pelota, á pita cega, á estornela, ao zamanquiño, que se xogaba á perna coxa, á chica e á porquiña, que é unha especie de hóckey galego primitivo. A pelota e as palas eran de pau de toxo" Antón Fraguas\nAntón Fraguas dedicou á súa vida ao estudo das nosas festas e tradicións, por iso no RDT hoxe celebramos o Día das Letras Galegas cunha gran variedade de actividades e xogos para todo o alumnado. Dende unha proxección sobre Antón Fraguas, homenaxeado deste ano, un pasapalabra e photocall co autor, pasando polos diversos xogos tradicionais como: a mariola, as chapas, o pano, saltar a comba, carreiras de sacos etc.\nO peche da xornada foi de festa e correu da man do alumnado de 1º da ESO, que bailou para todo o centro pezas inspiradas na música tradicional galega.\n(Fai clic nas imaxes para acceder ás galerías)\nGalería do evento\nGalería do Photocall con\nAquí tedes o deseño gañador do concurso de marcapáxinas do EDLG que xiraba arredor da figura do homenaxeado das Letras Galegas este ano: Antón Fraguas Fraguas. A súa utora é Uxía Montero Torreiro de 2°C.\nO xurado decidiu conceder tamén un accésit ao deseño de Victoria Martins Pereira de 3°B.\nPodes descargar tamén a plantilla para o concurso no arquivo anexo.\nInterpretación do alumnado de 3ºB a partir da obra de José Jorge Letria:\nNormas de organización e funcionamento: NOF\nProposta curricular de centro\nPlans de recuperación de pendentes\nCriterios de promoción e obtención de título\nGuía de estudos superiores de Galicia


Rábade non abrirá as piscinas e modificará o programa das festas - Terrachaxa.com\nRábade non abrirá as piscinas e modificará o programa das festas\n2 Xul 2020 Actualidade, Rábade Actualidade, Rábade\nO alcalde de Rábade, Franscisco Fernández Montes, fixo un comunicado por redes sociais aos veciños, no que explica a decisión municipal de non abrir este ano as piscinas e anuncia unha serie de medidas.\nFernández Montes, que agradeceu o comportamento da pobación durante a pandemia explicou que as normas que chegan dende a Xunta son moi dispares e que hai un alto risco de contaxio nas piscinas polo que decidiron non abrir este ano mentres non “estea máis controlada a situación”.\nAnunciou que malia esta decisión, os socorristas foron contratados igual e exercerán o seu trabaño na zona do río Miño, concretamente na ponte de ferrol.\nAsí mesmo, o alcalde anunciou que as festas non se celebrarán da forma tradicional e manterán as celebracións máis destacadas adaptando o programa naquelas actividades que supoñan un menor risco de contaxio e evitando a concentración masiva da poboación.\nEtiquetas coronavirusFestas patronaispandemiaPiscinasRábade\nAnterior A Deputación convoca as axudas para empresas e emprededores dentro do programa Prende!\nSeguinte O brote de covid-19 da Mariña esténdese á cidade de Lugo e a Asturias


A pexa do sexismo | Galicia | EL PAÍS\nA pexa do sexismo\nVoces disidentes contestaron desde o século XIX o androcentrismo na literatura galega. O discurso patriarcal non foi aínda completamente superado\n24 MAY 2012 - 20:15\tCEST\nO óleo de Luís Seoane Mulleres apañando froita.\n“Pilleina entre os pinos soa, / alba de medo tornou; / quixo fuxir, mais non pudo /, (que sabe que peixe eu son). / Rogárame de rodillas; / de rodillas me rogou; / tembrou como a vara verde / que estremece a virazón. / Cal quen teme ser oída, dixo:-...pídocho por Dios...-! / -Estás fresca!, -lle contesto- / vente a min con oracións”. María Xosé Queizán analizou versos coma estes en Misoxinia e racismo na poesía de Pondal, un ensaio publicado a finais dos noventa que ergueu forte polémica. O debate arredor do sexismo na literatura galega reavivouse recentemente, como proba a controversia, recollida por este xornal, entre as profesoras Pilar García Negro e Helena Miguélez arredor da figura de Carvalho Calero. “Pondal non é o único”, asegura Queizán. O imaxinario patriarcal “ou ignora as mulleres, ou presenta unha imaxe negativa delas, ou idealízaas. Non é que o fagan dun xeito deliberado. É máis grave: non nos ven, non pensan en nós”, sinala. No Rexurdimento e nas primeiras décadas do século XX escribíronse parte das páxinas que mellor reflicten os prexuízos androcéntricos.\nMais houbo, desde o principio, voces disidentes. A mediados do século XIX, a mera presenza de sinaturas femininas na literatura “ataca os alicerces do dominante poder masculino que se baseaba na súa ocultación para garantir a súa hexemonía. Tíñano en común os sistemas literarios que nos rodean (castelán, francés, portugués...); mais nós temos unha singularidade que nos sitúa na vangarda da creación literaria, política e feminista de todo o XIX occidental: Rosalía de Castro”, salienta a profesora Celia Armas. Pero non só Rosalía. Nese tempo tamén publicaron, en castelán, outras mulleres concienciadas coma Filomena Dato, Sofía Casanova, Maria Vinyals ou Maria Barbeito, reivindicadas pola profesora Aurora Marco.\nA invisibilización das mulleres continuou, malia todo, no discurso dominante. “A muller quedou apartada, como suxeito, dos debates intelectuais do galeguismo levada a cabo polos homes das Irmandades e os homes de Nós. Nese momento créase un imaxinario potente, debido ao seu carácter fundacional: a mitificación da muller-Nai, a utilización masculinizada do celtismo, etc. É posíbel atopar algunha representación alternativa, moi condicionada polos modelos realistas que seguían a visibilizar un modelo de muller oprimida. A vítima pasiva da emigración de Castelao ou Dieste nos seus relatos, ou a Marquesiña, de Castelao, poderían ser exemplos”, reflexiona a profesora María Xesús Nogueira.\nAmósase de acordo con ela Helena Miguélez, para quen “o discurso do nacionalismo cultural que hoxe fica representado nas institucións culturais autonómicas é patriarcal, porque tivo a súa orixe e se desenvolveu en interacción con discursos igualmente patriarcais que ían acadando status hexemónico no Estado español a finais do XIX e principios do XX”. “A metáfora da saudade non pode ser comprendida historicamente sen considerarmos os discursos coloniais do centralismo español sobre o chamado sentimentalismo dos galegos, esa forma de ser entre mansa, inactiva e feminina que escritores como Pardo Bazán, Juan Ramón, Unamuno ou Azorín describían como base étnica do ser galego”, engade.\n“O discurso patriarcal dos rexionalistas do XIX continuou no primeiro terzo do XX nos relatos costumistas, coa presenza de mulleres submisas á estrutura social imposta, nunha idealización na figura das casadas e na representación de lerchas e prostitutas, mulleres que non se sometían ó papel asignado de esposas e nais. As primeiras son personaxes pasivos, sufridores, vítimas da miseria ou da mala vida que lles dan os seus homes, dos que son dependentes. Dos membros da Xeración Nós, só Otero lle dará certo protagonismo ás mulleres. Con todo, as marcas patriarcais están presentes nos criterios de relación dos homes coas mulleres e nos comentarios autoriais”, matiza a profesora Camiño Noia.\nXulgar o período que segue a 1936 é, porén, “complexo”, segundo Nogueira. “Algúns autores trazan personaxes femininos, pero poucas veces transgreden modelos herdados. O enfoque social visibilizou nalgún caso, e case sempre desde a opresión, modelos femininos, pero as representacións dunha feminidade alternativa son escasas. Abondo significativo é que un dos poemas máis emblemáticos da literatura escrita por mulleres, Penélope, de Xohana Torres desafíe un texto dun poeta canónico como Cunqueiro con aquel Eu tamén navegar!”, sostén.\nA escritora Carmen Blanco analizou na súa tese a “estética, complexa e contraditoria” respecto disto en Otero, Blanco Amor, Carvalho, Cunqueiro, Celso Emilio e Díaz Castro. De Celso Emilio salienta a nai como prototipo feminino positivo, mentres que de Cunqueiro apunta como reflectiu o machismo da sociedade tradicional galega. En Blanco Amor detecta un profeminismo do “mito da muller forte”. A tamén profesora Carmen Fernández atopou no teatro de Cunqueiro maior presenza de personaxes femininos, explica na revista Agália.\nA contestación ao discurso patriarcal reforzouse a partir dos cincuenta. A escritora Fátima Rodríguez lembra que autoras como Xohana Torres, Helena Villar, Chus Pato ou Margarita Ledo, “tiveron que romper moitos pratos para facer visible esoutro discurso, brindando ao poema unha corporeidade distinta”. Pura Vázquez, Luz Pozo, María do Carmo Kruckenberg ou Xohana Torres foron das primeiras. “Non foron escritoras feministas nin tiveron atrancos en publicar por parte dos seus colegas poetas, ao contrario. Das catro, Xohana Torres será a que asuma as ideas feministas dunha maneira máis evidente a partir do segundo poemario, Tempo de ría”, asegura Camiño Noia. As outras tres, na súa opinión, “asumen os papeis historicamente asignados ás mulleres, sen reivindicar cambios. Só Luz Pozo, a partir dos oitenta, fará unha poesía máis reivindicativa contra o patriarcal”. É María Xosé Queizán quen protagoniza nese tempo a reivindicación feminista.\nEn ocasións, sinala a investigadora María Liñeira, a contestación aos prexuízos androcéntricos tamén procede de autores. “Por exemplo, a poesía erótica de Darío Xohán Cabana explora a sexualidade feminina lonxe do discurso patriarcal sobre a tensa relación entre o ideal feminino e a vellez”, comenta. A poeta Marta Dacosta citou nun artigo a Rafa Villar, Carlos Negro, Eduardo Estévez ou Vázquez Pintor como autores que se identificaron coas “voces femininas”. Hai máis: Séchu Sende, Rodríguez Fer ou Fernández Paz.desafíe un texto dun poeta canónico como Cunqueiro con aquel Eu tamén navegar!”, sostén.\nEn ocasións, sinala a investigadora María Liñeira, a contestación aos prexuízos androcéntricos tamén procede de autores. “Por exemplo, a poesía erótica de Darío Xohán Cabana explora a sexualidade feminina lonxe do discurso patriarcal sobre a tensa relación entre o ideal feminino e a vellez”, comenta. A poeta Marta Dacosta citou nun artigo a Rafa Villar, Carlos Negro, Eduardo Estévez ou Vázquez Pintor como autores que se identificaron coas “voces femininas”. Hai máis: Séchu Sende, Rodríguez Fer ou Fernández Paz.\nAvances e resitencias en democracia\nA partir dos oitenta prodúcese o máis sólido avance na superación dos prexuízos sexistas. Nunha obra sobre historia feminista da literatura, a profesora Helena González salienta as propostas poéticas de Xela Arias, Ana Romaní, Pilar Pallarés, Chus Pato, Olga Novo, Enma Couceiro ou Yolanda Castaño. “A revista A Festa da Palabra Silenciada actúa como viveiro”, asegura. Tamén o escritor Xavier Queipo opina que o discurso patriarcal non foi transcendido, senón “mitigado”. Hai "autores", explica, que “souberon entender a continuidade entre os sexos e particularmente na expresión da sexualidade como Antón Lopo (Ganga), Alfonso Álvarez Cácamo (Peito de Vimbio) ou un servidor (Dragona)”. Camiño Noia pensa que hoxe “en xeral, os esquemas patriarcais non caben na literatura galega, nin de mulleres nin de homes”. A narrativa de Teresa Moure, Begoña Caamaño, María Reimondez, Marilar Aleixandre, Inma López Silva ou Anxos Sumai son exemplos “da superación do discurso patriarcal na narrativa actual”.\nMalia todo, “segue existindo profundo desequilibrio na igualdade de oportunidades”, advirte María Liñeira. Proba diso é non só que os homes publican máis, senón que “as autoras continúan asociadas a certos xéneros que a crítica considera inferiores”, subliña. É máis,”as maquinarias editorial e crítica tenden a feminizar consonte a uns modelos opresivos os textos das autoras”, engade. Concorda a escritora Marilar Aleixandre, que apunta que “por parte dalgúns críticos hai un tratamento asimétrico, con preguntas como ‘¿forma parte dunha corrente de poesía de mulleres?’ que nunca se lle fan aos varóns”. Outra manifestación disto mesmo, sostén, é que “a partir dos noventa hai unha tendencia a ver ‘moitas’ mulleres onde seguen sendo minoría. Dise que a meirande parte dos poetas dos noventa son mulleres. Na realidade, de 93 que publicaron o seu primeiro libro nesa década só 26 somos mulleres. Por outra banda, ao parecer é tabú dicir que na RAG debería haber un número razoable de mulleres”.\nOutra escritora, María Reimóndez, comparte a percepción. “Non se nos considera como autoras autónomas e individuais, senón como subsección. E utilízanse expresións baleiras como universo feminino, ou dise que facemos literatura ideolóxica, como se a de Ferrín ou a de Celso Emilio non o fose; ou considérasenos como unha moda. Outro grao é xa o insulto, a lapidación pública”, asegura.\nDe semellante xeito opina a escritora María do Cebreiro. “En principio non comparto a visión teleolóxica segundo a cal partiriamos dunha submisión da muller que se vería superada en etapas recentes”, di. “Poderiamos pensar que hoxe en día as cousas son moi distintas, pero a miña opinión é que o debate que Rosalía librou contra os prexuízos misóxinos en certa maneira segue a estar aí”, conclúe. Segundo argumenta a profesora Kirsty Hooper, o feito de que as mulleres non contasen con referentes en canto a voces públicas nun período esencial de formación da identidade galega, axuda a explicar a “fragmentareidade” do desenvolvemento histórico da narrativa de autoría feminina.


Decadencia celeste - Faro de Vigo\n21·06·10 | 09:30\nO lamentable espectáculo ofrecido polo Celta, evitando sequera empatar diante do Huesca, é a enésima mostra da decadencia na que o primeiro club de fútbol dos galegos caíu dende que é propiedade do empresario Carlos Mouriño. Tras o descenso de só hai tres anos –a mesma tempada na que fomos eliminados da UEFA en oitavos de final polo Werder Bremen, tras derrotar ao Spartak de Moscova, e na que baixamos a segunda cando o Rácing de Santander non quixo empatar diante do Betis– os celtistas fomos agotando os listados de adxectivos para cualificar de forma mesurada o comportamento do cadro de futbolistas na lameira e o dos responsables técnicos e equipo directivo céltico nos despachos: "decepcionante", "bochornoso", "ridículo", "escandaloso", "deprimente", "desilusionante", "agónico", "patético", "suicida", "horroroso", "pésimo", "mediocre", "nefasto"…\nDende a marcha do club de Félix Carnero como director deportivo, Mouriño prescindiu dos celtistas no cadro técnico e apostou polos "profesionais" de conveniencia. Velaí os pobres resultados de Ramón Martínez e Miguel Torrecilla que enrolaron no cadro vigués a un longa nómina dos seus coñecidos que, coa excepción tan honrosa de Silva (bautizado en Balaídos como "Silviña"), non deixaron pegada na nosa memoria nin amosaron, cando xogaron (algúns moi pouco o fixeron), compromiso ningún coas nosas cores. Pola contra, xogadores de sangue celeste como Gustavo López e Francisco Noguerol, dous dos nosos capitáns máis comprometidos e honrados, foron despedidos sen o mínimo respecto nin recoñecemento pola súa traxectoria en defensa da camiseta nosa. Outrosí sucede coa liquidación de xogadores valiosos como Roberto Trashorras ou Falcón, expostos á venda dunha forma tan pouco discreta que avergonza. Disparates, que demostran a falta de habilidade dos dirixentes célticos (sexa Mouriño ou o actual director xeral) para moverse no territorio dos soños e dos sentimentos, qué é onde, tamén, se xogan o futuro os clubs de fútbol profesional (aí están as eleccións recentes do Barsa para demostralo).\nCada club asina un contrato de emoción coa súa afección. Un documento non escrito, renovado cada inicio de tempada, sometido a análise cada xornada na bancada, onde se recollen os niveis de afouteza, compromiso e xogo bonito a respectar por parte dos xogadores e do adestrador que, máis alá da coiuntura dos resultados, serán correspondidos por niveis equiparables de entusiasmo e apoio incondicional por parte dos seareiros. Esa é a fórmula ("Nunca camiñaredes sós" din en Anfield, "Sempre Celta" dicimos en Balaídos) que asegura a continuidade dos clubs (a "Historia") máis alá de presidentes e adestradores. Carlos Mouriño nunca quixo asinar ese contrato co celtismo. Temo que mentres o equipo continúe nas súas mans, vaia facelo.


Mapas para xogar > Tag > mapa+de+grecia - Mapas interactivos\nMapas para xogar > mapa+de+grecia\nO mundo grego: colonias e cidades\nCon este mapa pódese facer un percorrido por algunhas cidades e colonias gregas e fenicias que eran relevantes na antiga Grecia. ¿Sabías como poñer todos eles no mapa?\nCidades gregas antigas\nA historia da antiga Grecia pode dividirse en catro períodos (escuro, arcaico, clásico, helenístico), cada un dos cales fixo deste tempo o berce da civilización occidental.\nA historia da antiga Grecia pode dividirse en catro períodos (escuro, arcaico, clásico, helenístico), cada un dos cales fixo desta vez o berce da civilización occidental. C ...\nCon este mapa pódese facer un percorrido por algunhas das cidades e colonias gregas e fenicias que eran relevantes na Grecia antiga. Escolla entre a lista proposta cada unha das cidades á ...


O primeiro centro especializado de danza galego, en Narón | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nO primeiro centro especializado de danza galego, en Narón\nO Padroado de Cultura de Narón (A Coruña) estrea este curso o primeiro centro especializado de danza de toda Galicia. Trátase da segunda institución de formación cultural do concello naronés, tras a escola de teatro. As clases arrincan esta tarde con 30 alumnos, a maioría pertencentes á comarca de Ferrolterra e que contan con certa experiencia no mundo artístico.\nCristina Montero dirixe este pioneiro proxecto. Comezarase cun nivel de acceso e un primeiro curso. No de acceso ofrecerase unha visión xeral da danza mentres que o primeiro curso será máis específico. Máis adiante creáranse dous cursos máis.\nO curso de acceso terá unha duración de tres horas semanais divididas en dúas sesións dunha hora e media. Os alumnos de primeiro curso asistirán a sete horas semanais de clases nas que se inclúe adestramento físico, creación e interpretación. Cristina Montero explicou que « se fará unha experiencia ponte entre a escola de danza e a de teatro».\nNa sesión inaugural desta tarde acudirá unha convidada de excepción, a bailarina e coreógrafa Maruxa Calas.\nAdemais de Montero, o profesorado fórmase por Rut Balbís, da compañía Pisando Ovos e Flor Maceiras. Tamén se desenvolverán cursos intensivos e máster class con coreógrafos que visiten Narón e sobre temáticas pouco traballadas ata o momento na danza en Galicia.


Artur Mas buscará unha alianza catalá contra a lei españolista de Wert - Països Catalans - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nArtur Mas buscará unha alianza catalá contra a lei españolista de Wert\nRedacción 18 maio 2013 17:15 h.\nO día despois do consello de Ministros dar luz verde ao anteproxecto da LOMCe, o presidente da Generalitat de Cataluña Artur Mas anunciou que convocará partidos políticos e ao mundo educativo para se opoñer ao españolismo centralista da lei Wert. Estuda tamén presentar un recurso diante do Tribunal Constitucional.\ngaliza catalans lei pa sos wert\nA próxima semana o presidente da Generalitat Artur Mas convocará partidos políticos e representantes do mundo educativo para facer fronte ao centralismo españolista da Lei Wert que o día 17 foi aprobada no Consello de Ministros. “Non baixaremos a cabeza ante estas OPAS hostís que nos queren facer desde fóra” dixo Mas na súa intervención na que asegurou que desde o goberno central buscan “romper a cohesión social” de Cataluña. Fixo un chamamento á unidade para defender o seu modelo educativo e lingüístico.\n“Será combatida por vías democráticas até as últimas consecuencias en defensa daquilo que gañamos traballando durante moitos anos” engadiu Artur Mas antes de asegurar que defenderán con todos os medios o sistema educativo catalán que lle outorga á cidadanía “coñecemento do noso idioma propio, coñecemento doutros idiomas e cohesión social”. Definiu a Lei Wert como unha “OPA hostil” contra o catalán e contra Cataluña despois de que o goberno dese o visto bo a unha lei que obrigaría á Generalitat a facerse cargo do pago dun colexio privado ao alumnado que queira estudar en castelán e non dispoña de centros públicos ou concertados.\nO goberno catalán sinalou tamén a través do conseller de Interior, Ramón Espadaler, a vontade de levar a lei diante do Tribunal Constitucional se non se dan modificacións substanciais no seu trámite parlamentar.


Demografía e vida laboral\nAlberto Núñez Feijóo | sábado, 1 de diciembre de 2018, 01:44\nademografía como ciencia que estuda por medio de estatísticas os diferentes aspectos das colectividades humanas ten foco posto sobre o saldo negativo que amosa a diferenza entre máis mortes que nacementos; dito doutro xeito, axexa as causas que provocan unha moi baixa taxa de nacementos que se atopa a moita distancia do índice biolóxico de supervivencia da especie. Velaí a Sondaxe de Fecundidade que vén de informar o Instituto de Estatística, INE, sinalando as causas que lastran a materialización dos desexos das mulleres dun máis grande número de fillos que non poden asumir por causa da situación económica que condicionan os recursos familiares, a imposibilidade de conciliar a vida persoal e laboral, a limitada duración dos permisos de maternidade e paternidade ou a falta dunha política de axudas á natalidade.\nO devandito traballo estatístico, vinte anos máis tarde de realizar o último coñecido, racha coa opinión estendida en certos sectores que supoñen unha causa acomodaticia entre a xente máis nova. A sondade evidencia todo o contrario, fronte ao desexo e a disposición das mulleres a ter dous fillos, así manifestado en tres de cada catro casos, é no sistema de precariedade laboral, en fogares no que se precisa a actividade laboral de ámbolos dous membros para asegurar a renda necesaria para vivir; coa inseguridade fronte a contratos temporais e ás políticas de discriminación que provocan unha fenda salarial ou o efecto “teito de cristal” que bloquean as carreiras profesionais, por causa da maternidade, onde está o motivo lóxico e de razón que lles impide acadar o obxectivo familiar de reprodución cobizado.\nMáis aínda, a extensión da precariedade laboral, cos seus baixos salarios, a temporalidade e a oferta constante de empregos a tempo parcial, impiden á xente moza emanciparse antes de cumprir os trinta anos, imposibilitando realizar o seu ciclo vital, incluído loxicamente a natalidade co efecto do alongamento na idade de nacemento do primeiro fillo e a redución do período de fertilidade. Asunto que non amosa cambio ou recuperación por máis que a propaganda oficial fale de mellora no ciclo económico e de emprego. Crúa evidencia da que nos fala o Índice Sintético de Desenrolo Xuvenil Comparado, elaborado polo Centro Raíña Sofía sobre Adolescencia e Xuventude da FAD, nun proxecto global de compilación, sistematización e obtención de datos na análise da realidade social da mocidade. Demografía e vida laboral, son vasos comunicantes.