2013 programa concierto rosalía by Julián Jesús Pérez - issuu\nCONCERTO CONMEMORATIVO 150 ANIVERSARIO DE CANTARES GALLEGOS\nCoro de Cámara da Coruña Director: Julián Jesús Pérez Raquel Rodríguez Martínez, soprano Francisco Javier Prego Martínez, tenor Julián Jesús Pérez, piano\nMuseo de Belas Artes Domingo, 24 de novembro de 2013, ás 12.00 h A Coruña\nConcerto conmemorativo do XX Aniversario\nNOTAS AO PROGRAMA Por Julián Jesús Pérez A presentación pública deste programa que preparamos en conmemoración do 150 aniversario da publicación de Cantares Gallegos, un dos poemarios máis coñecidos da nosa universal poetisa Rosalía de Castro, non supón a nosa primeira incursión nun programa íntegro de música galega. No ano 2000 ofrecemos un concerto titulado Os Nosos Poetas, a Nosa Música, no que se combinaron obras corais e cantigas –tamén chamadas melodías ou baladas– galegas para voz e piano. Nesta ocasión, e dado o motivo que nos impulsou, as pezas baseadas en textos rosalianos atópanse na primeira parte do concerto e as demais, ben sobre textos tradicionais, ben sobre textos doutros poetas como Manuel Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro ou Salvador Golpe, compoñen a segunda parte. Na primeira parte predomina como xénero a cantiga de salón: catro fermosísimas pezas para voz e piano de Juan Montes, Andrés Gaos e José Baldomir, para finalizar cunha obra coral composta en 2010 que ten un significado moi especial para nós, xa que foi dedicada ao Coro de Cámara da Coruña e ao Coro Universitario da Coruña cando eu mesmo compartía a dirección dos dous coros. O autor, Javier Busto, quen tivo a ben traballar connosco en dúas ocasións, é tamén un recoñecido director de coros. Traballou con formacións corais de moitos países e as súas obras foron e son interpretadas por coros de todo o mundo. A segunda parte comeza con tres cantigas de salón para voz e piano: a coñecida “Os teus ollos”, de José Castro Chané; “Meus amores”, de José Baldomir; e “Soedades”, de Marcial de Adalid. Neste sentido, viaxaremos no tempo dende as primeiras décadas do século XX ata o pleno século XIX. O seguinte grupo de obras está protagonizado pola música coral: unha cantiga sobre texto tradicional composta por Emilio Lede, unha breve suite coral baseada en cantigas tradicionais, harmonizada por Agustín Bertomeu Salazar na etapa en que dirixiu a Coral Polifónica de Pontevedra e dúas cantigas creadas a partir de textos poéticos de Celso Emilio Ferreiro, compostas por Antonio Paz Valverde, director e fundador da Coral Polifónica do Porriño, e quen firma estas liñas. Catro poetas e dez compositores –entre eles, o alacantino Agustín Bertomeu e o vasco Javier Busto– compoñen este programa de cantares galegos, malia que non todos eles formen parte do corpus poético da nosa Rosalía. Nel están representadas as catro provincias galegas dende as localidades da Coruña (Andrés Gaos, Marcial del Adalid, José Baldomir e quen isto escribe), Santiago de Compostela (Rosalía de Castro e José Castro Chané), Lugo (Juan Montes), Oza-A Coruña (Salvador Golpe), Barro-Pontevedra (Emilio Lede), Celanova-Ourense (Manuel Curros Enríquez e Celso Emilio Ferreiro) e O PorriñoPontevedra (Antonio Paz Valverde). Confiamos en que o concerto sexa do seu agrado. Moitas grazas pola súa asistencia.\nI - Cantigas sobre textos de Rosalía de Castro Negra sombra (a dúo) ……...…..…………….………………………….………….. Juan MONTES 1840-1899 Doce sono (tenor) ………………………………………………..…….…………… Juan MONTES 1840-1899 Rosa de abril (soprano) ………………………………………….….…..…………… Andrés GAOS 1874-1959 Maio longo (soprano) …………………….………….………….……………….. José BALDOMIR 1867-1947 Rosalía de Castro: un poema (coro) ………………………...………..……………… Javier BUSTO 1949\nII – Cantigas sobre textos doutros poetas galegos e tradicionais Os teus ollos (a dúo) ………………………………….…….………………….. José Castro CHANÉ 1856-1917 Texto: Manuel Curros Enríquez Meus amores (tenor) …………………….………….……...….………………… José BALDOMIR 1867-1947 Texto: Salvador Golpe Soedades (soprano) …………………….…...……………….……………….. Marcial del ADALID 1826-1881 Texto: tradicional Prende, salgueiriño, prende (coro) ………………...………..………………………… Emilio LEDE 1974 Texto: tradicional María Soliña (coro) ……………………………………………………. Antonio PAZ VALVERDE 1937 Texto: Celso Emilio Ferreiro Unha vez (coro) ……………………………….….……………………...…..... Julián Jesús PÉREZ 1965 Texto: Celso Emilio Ferreiro Tres cantigas de Pontevedra (coro) ……...……….…….…………………… Agustín BERTOMEU 1933 - Canta ti, cantarei eu - Vente sentar ao meu lado - Por que choras, miña prenda? RAQUEL RODRÍGUEZ MARTÍNEZ, soprano FRANCISCO JAVIER PREGO MARTÍNEZ, tenor CORO DE CÁMARA DA CORUÑA JULIÁN JESÚS PÉREZ, piano e director\nRAQUEL RODRÍGUEZ MARTÍNEZ, soprano Naceu en Avilés. É licenciada en Arquitectura Superior pola Universidade da Coruña, con especialidade en Urbanismo e máster en Plans e Proxectos, do Territorio á Cidade. Realizou os seus estudos de bacharelato científico-técnico con honras no Instituto Carreño Miranda, onde colaborou como redactora e editora da revista Texedores de Lletres. Cursou a especialidade de Debuxo Artístico e foi gañadora do Segundo Premio Internacional de Manos Unidas. Instruída en artes gráficas, realizou o deseño, maquetación e redacción da guía Los colores de las cuerdas para os concertos didácticos da Orquestra Sinfónica de Galicia. Posúe o título profesional de Música con matrícula de honra na Cátedra de Guitarra Clásica polo Conservatorio Julián Orbón. Estudou como especialidade a materia de Dirección Coral, realizou varios cursos de técnica vocal e continúa a súa formación musical na disciplina de canto no Conservatorio Profesional da Coruña. Interveu nun concerto didáctico para alumnos de instituto e en actos académicos da Universidade da Coruña con Julián Jesús Pérez como pianista. Participou durante sete anos no Coro Julián Orbón, foi directora da coral de adultos da asociación Versalles e membro do Coro Universitario da Coruña e da Camerata Vocal da Universidade da Coruña. Actualmente pertence ao Coro de Cámara da Coruña, onde desempeña ocasionalmente funcións de solista.\nFRANCISCO JAVIER PREGO MARTÍNEZ, tenor Nacido na Coruña, é enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos, máster en Prevención de Riscos Laborais e diploma de estudos avanzados (DEA) na área de Enxeñería e Infraestrutura dos Transportes. Na actualidade cursa o programa de doutoramento en Enxeñería Civil no campo das propiedades estruturais das mesturas bituminosas, baixo a dirección do Dr. Ignacio Pérez, profesor titular de Camiños e Aeroportos na ETS Enxeñeiros de Camiños, Canais e Portos da Universidade da Coruña. Comezou a estudar canto na Escola Municipal de Música da Coruña en 1997, da man da soprano Paula Fernández Santacruz e do tenor Pablo Carballido. Recibiu clases maxistrais da soprano Teresa Novoa no Conservatorio Superior de Vigo e participou na estrea en España da Jazz Mass de Scott Stroman co coro da Escola Municipal baixo a dirección do autor. En colaboración co Servizo de Extensión Universitaria da Universidade da Coruña ofreceu diversos recitais en varias facultades, pechou o curso académico na Escola Universitaria de Fisioterapia durante varios anos e participou en diversos concertos con motivo da festividade de San Domingos da Calzada na ETS Enxeñeiros de Camiños, Canais e Portos da Coruña, cos pianistas José Núñez Ares, Pedro Plasencia e Rubén Alvar. Tamén\ncolaborou con outros intérpretes como Vera Pavlova, Ludmila Orlova e Alexis Díez (pianistas) e Tabea Graser (soprano) en recitais ofrecidos en diversas cidades de Galicia. No ano 2010 únese ao Coro Universitario da Coruña e prosegue a súa formación musical con Julián Jesús Pérez; máis tarde pasa á Camerata Vocal da Universidade da Coruña, coa que participa en talleres de canto coral impartidos polo compositor e director Javier Busto. En 2012 intégrase no Coro de Cámara da Coruña, actividade que compaxina na actualidade co seu traballo no departamento de I+D+i dunha empresa construtora ourensá.\nCORO DE CÁMARA DA CORUÑA O Coro de Cámara da Coruña é unha agrupación de voces mixtas. Aínda que cultiva todo tipo de música coral de cámara, o coro concédelle especial atención á polifonía europea do Renacemento, así como ao repertorio contemporáneo. Dende a súa presentación na R. I. Colexiata de Santa María o 11 de xuño de 1993, ofreceu concertos en distintos lugares de España (Madrid, Barcelona, Salamanca, Burgos, Zamora) e do resto de Europa. Realizou gravacións para diversos programas da RTVG. No seu repertorio destacan obras como as odas “Welcome to all the pleasures” e “Come ye, sons of art away” de H. Purcell e o “Réquiem” de G. Fauré, obras e ciclos corais de R. Halffter, F. Schubert, W. A. Mozart, F. Chopin, F. Mendelssohn, R. Vaughan Williams, E. Elgar, motetes e himnos de T. L. de Victoria, F. Guerrero, T. Tallis, Diego de Muelas etc. Colaborou con solistas vocais, orquestras de cámara e os pianistas Irina Moriatova, José Manuel Yáñez e Rubén Alvar. Actuou nalgúns dos principais teatros, templos e salas de concerto de Galicia. En 1995 realizou unha xira por Escocia, invitado por The Edinburgh University Renaissance Singers. En decembro de 1997 realizou a súa segunda xira europea; nesta ocasión ofreceu dous concertos en Polonia e un na cidade ucraína de Lviv. En agosto do 2002 participou no XXV Festival Internacional de Música de Órgano, Coral e de Cámara xunto ao organista finlandés Dan Lönnqvist na cidade de Gdansk e no ciclo Concertos de Órgano, Corais e de Cámara en Gdynia xunto ao organista polaco Boguslaw Grabowski como parte dunha nova xira por Polonia. Participou en numerosas ocasións en ciclos corais da cidade como os Encontros de Música Relixiosa e do Nadal, así como os Encontros de Música Coral Fonseca. En 2004 interveu con éxito de público e crítica no VI Ciclo Concertos de Outono que organiza o Museo de Belas Artes da Coruña. En novembro de 2005 ofreceu un concerto de música relixiosa na R. I. Colexiata de Santa María como conmemoración das vodas de prata de don Rafael Taboada como abade do devandito templo. Nos últimos anos colaborou en diversos concertos organizados pola Aula de Música da Vicerreitoría de Cultura e Comunicación da Universidade da Coruña, así como no xa tradicional Concerto de Nadal que organiza a Biblioteca de Estudos Locais da nosa cidade.\nEntre a actividade recente do Coro de Cámara da Coruña destacan a participación no V Ciclo de Música Sacra de Povoa de Varzim (Portugal) e os concertos ofrecidos en Barcelona (cripta da Sagrada Familia) e Roma (igrexa de Santiago e Montserrat, convidados pola Embaixada de España, preto da Santa Sé e ante o edificio da Embaixada, en presenza do embaixador don Francisco Vázquez e da súa santidade o papa Benedicto XVI), así como a gravación do seu primeiro CD Canción con todos, a colaboración no CD Sacra et Profana xunto a outros coros de toda España, e a participación xunto á Camerata Brigantina no ciclo Conciertos Temáticos que organiza o MAC (Museo de Arte Contemporánea) e Unión Fenosa.\nJULIÁN JESÚS PÉREZ Naceu na Coruña. É doutor en Didáctica da Lingua e da Literatura (sobresaliente cum laude), posgraduado en Educación Musical, titulado en Piano, diplomado en Dirección Coral, licenciado en Filoloxía Inglesa e profesor de Música en ensino secundario; tamén é profesor titular de Lingua Inglesa (actualmente en excedencia). Así mesmo, creou e foi director da Aula de Música na Universidade da Coruña (2005-2011). Realizou os seus estudos musicais de solfexo e piano con María Moscoso e completounos con diversos cursos de dirección Coral, polifonía, canto e pedagoxía musical en diversos países europeos con mestres como Jordi Casas, Javier Busto, Mireia Barrera, Martin Schmidt e Peter Phillips, entre outros. En 1992 recibiu o Premio-Bolsa Rosa Sabater de Polifonía no Curso Internacional Música en Compostela. Durante un longo período traballou na Coruña e Madrid con Irina Moriatova (piano) e Inés Rivadeneira (canto). No campo da dirección orquestral recibiu consellos do mestre Benito Lauret e clases de James Ross; así mesmo, asistiu a unhas masterclasses co mestre Simone Fermani (do Conservatorio Giuseppe Verdi de Milán). Actualmente perfecciónase como pianista de cámara con Ilona Timchenko. En 2013 asistiu a I Taller Coral Internacional Corhabana na capital cubana, onde traballou con algúns dos mellores mestres de coro do país. No eido da investigación traballa sobre didáctica e motivación en secundaria, así como sobre temas musicais. Publicou diversos artigos sobre temas pedagóxicos e de divulgación musical. Coordinou a edición de dous libros sobre temática musical na Universidade da Coruña, dos que tamén é coautor. En maio de 2011 publicou a súa tese de doutoramento baixo o título Motivar en secundaria. El teatro: una herramienta eficaz; en xullo dese mesmo ano publicou o seu libro Vida y pedagogía de un maestro: Julián Pérez Palacios. Ofreceu conferencias na Universidade da Coruña e no Centro Fonseca. En 1998 fundou o Coro de Cámara Madrigalia e en 1990 o Coro Universitario da Coruña, que dirixiu entre 1990-1992 e 2005-2010. Tamén creou e dirixiu a Orquestra de Cámara da Universidade da Coruña (2006-2010). Foi subdirector do Coro Universitario de Santiago. Dende a súa fundación en 1992 dirixe o Coro de Cámara da Coruña. Con esta formación actuou por toda Galicia e cidades do resto de España; así mesmo, participou en xiras e concertos por Escocia, Polonia, Ucraína, Portugal e Italia. Como pianista de cámara, con Olga Raíces (soprano) e Fernando Enseñat-Berea (barítono) integra o trío Capriccio Vocale, creado en 1999; o grupo gravou en 2007 o seu primeiro traballo discográfico. En 2012 colaborou como director invitado coa Camerata Brigantina (Nova Orquestra de Cámara de Betanzos), con Florian Vlashi como concertino, e co Coro de Cámara Si vis me Canere de Santiago de Compostela.\nTEXTOS DAS CANTIGAS NEGRA SOMBRA Texto de Rosalía de Castro\nROSA DE ABRIL Texto de Rosalía de Castro\nCando penso que te fuches, negra sombra que m´asombras, ó pè d´os meus cabezales tornas facéndome mofa.\nNasín cand´as prantas nascen, n-o mes d´as froles nasín n-unha alborada mainiña, n-unha alborada d´abril. Por eso me chaman Rosa, mais a d´o triste sorrir, con espiñas para todos, sin ningunha para ti. Desque te quixen, ingrato, todo acabou para min, que eras ti para min todo, miña groria e meu vivir. ¿De qué, pois, te queixas, Mauro? ¿De qué, pois, te queixas, di, cando sabes que morrera por te contemplar felís? Duro cravo m´encrevaches c´o ese teu maldesir, c´o ese teu pedir tolo que non sei qué quer de min, pois dínche canto dar puden, avariciosa de ti. O meu corazón che mando c´unha chave para o abrir; nin eu teño máis que darche, nin ti máis que me pedir.\nCando maxino qu´es ida no mesmo sol te m´amostras, y eres a estrela que brila, y eres ò vento que zòa. Si cantan, ês ti que cantas, si choran, ês ti que choras, y ês ò marmurio d´o río, y ês a noite y ês á aurora. En todo estás è ti ês todo, pra min y en min mesma moras, nin me deixarás ti nunca, sombra que sempre m´asombras. DOCE SONO Texto de Rosalía de Castro Baixaron os Anxeles á dond´ela estaba, fixéronlle un leito c´as pracidas alas é lonxe a levano n´a noite calada. Cando a alba d´o día tocou á campana e n´o alto d´a torre cantou a calandria os Anxeles mesmos, pregada-las alas “por que?” marmurano, “¿por que despertala?”\nMAIO LONGO Texto de Rosalía de Castro Maio longo, Maio longo, todo cuberto de rosas: para algúns, telas de morte; para outros, telas de bodas. Maio longo, Maio longo, fuches curto para min, veu contigo a miña dicha, volveu contigo a fuxir.\nROSALÍA DE CASTRO: UN POEMA Texto de Rosalía de Castro\nMEUS AMORES Texto de Salvador Golpe\nTal coma as nubes que leva o vento, i agora asombran, i agora alegran os espacios inmensos do ceo, así as ideas loucas que eu teño, as imaxes de múltiples formas de estranas feituras, de cores incertos, agora asombran, agora acraran, o fondo sin fondo do meu pensamento.\nDous amores a vida gardar me fan: a Patria, y-o que adoro no meu fogar, A familia y-a terra onde nacín ... ¡Sin esos dous amores non sei vivir!\nOS TEUS OLLOS Texto de Manuel Curros Enríquez Ten a serena o canto i a serpe o alento, o lago ten a onda, Dios ten o inferno. Ti tés dabondo co que tés escondido neses teus ollos. Cando se pon a lúa tras dos penedos, Choran as estreliñas Todas do ceo. Tamén eu choro cando non me alumean eses teus ollos.\nCando xa no meu peito non sinta amor; Canda da miña patria non vexa o sol.... Ven, morte, ven axiña cabo de min, ¡que sin amor nin Patria non sei vivir!\nSOEDADES Texto tradicional Airiños, airiños, aires, airiños d´a miña terra, airiños, airiños, aires, airiños, levaime a ela. Anduriñas, anduriñas, que añidades no lugare, as doentes ansias miñas n´as vosas alas levade. Estreliña, miña estrela, que conoces meus pesares, quando ch´o pregunte ela dille as miñas soedades. PRENDE, SALGUEIRIÑO, PRENDE Texto tradicional Prende, salgueiriño, prende, beira da fonte pequena. Tamén os meus ollos prenden nos olliños dunha nena.\nMARÍA SOLIÑA Texto de Celso Emilio Ferreiro\nUNHA VEZ Texto de Celso Emilio Ferreiro\nPolos camiños de Cangas a voz do vento xemía: “ai, que soliña quedache, María Soliña.”\nNos areales de Cangas muros de noite se erguían: “ai, que soliña quedache, María Soliña.” As ondas do mar de Cangas acedos ecos traguían: “ai, que soliña quedache, María Soliña.” As gueivotas sobre Cangas soños de medo tecían: “ai, que soliña quedache, María Soliña.” Baixo os tellados de Cangas anda un terror de auga fría: “ai, que soliña quedache, María Soliña.”\nTRES CANTIGAS DE PONTEVEDRA Texto tradicional Canta ti, cantarei eue, iremo-los dous cantando, cante quen tivera amores porque os meus vanse acabando. Vente sentar ó meu lado, ti nunha pedra i eu noutra. Ei si choraremos xuntos a nosa fortuna pouca. Por que choras, miña prenda? Como non hei de chorare? Pasou por min o meu mozo e non me quixo falare.\n2013 programa concierto rosalía


Os intereses de Felipe VI en Arabia Saudita a pesar da complicidade con Estado Islámico | Irmandade\nO estado español exportou armas por valor de novecentos millóns ao réxime saudita entre 2014 e 2016, a pesar das violacións de dereitos.\nPor mor da convocatoria da manifestación do sábado, a CUP puxo sobre a mesa as relacións do rei Felipe VI e do estado español con Arabia Saudita, considerado un dos réximes que financia Estado Islámico ou, polo menos, contribúe a difusión da ideoloxía extremista de que se nutre. E é Estado Islámico quen reivindicou os atentados de Barcelona e Cambrils.\n‘Sabemos perfectamente que o berce do fanatismo relixioso islámico é Arabia Saudita e os seus aliados do Golfo Pérsico’, dicía nesta entrevista a VilaWeb o filólogo, escritor e tradutor iraquí asirio Pius Alibek. ‘E sabemos que non só é o berce, senón tamén a mina de ouro. Unha fonte de financiamento. E isto pasa á luz pública en Siria. Todo o mundo estaba de acordo ao principio que Arabia Saudita e Qatar axudasen ao-Nusrat, unha organización yihadista subvencionada e armada por poderes occidentais por medio dos seus aliados na zona. ‘\nArabia Saudita é a principal financiadora da difusión do wahabismo, unha corrente político e relixioso que fai unha lectura fundamentalista do islam, de carácter totalitario, que é a base ideolóxica de Estado Islámico. E é o diñeiro de Arabia Saudita que axudan a financiar mesquitas e escolas coránicas partes que fagan difusión. Por exemplo, segundo este informe recente do think tank The Henry Jackson Society, o financiamento no estranxeiro do extremismo provén de institucións e fundacións vinculados con gobernos do Golfo Pérsico: ‘Sobre todo hai Arabia Saudita, que desde os anos sesenta levou a cabo un proxecto multimillonario para exportar o islam wahabí por todo o mundo islámico, incluídas as comunidades musulmás de occidente. ‘\nExportación de armas españolas en Arabia Saudita\nEntón, por que España mantén tan boas relacións con estes dous estados ?, preguntábase Jordi Martí Font, bloguero de + VilaWeb e concelleiro da CUP en Tarragona. Unha parte da resposta radica nas relacións comerciais entre ambos os estados, que inclúen a venda de armas españolas ao réxime saudita. O ano pasado, España vendeu armas por valor de 116 millóns de euros, dos cales a maioría foron a parar ao exército saudita. Así consta no informe ‘ Estatísticas españolas de exportación de material de defensa ‘ do Goberno, feito público este mes de maio. Só entre 2014 e 2016 as vendas de armas españolas en Arabia Saudita ascendeu a 900 millóns de euros. Unhas armas que Amnistía Internacional denunciou que son utilizadas en guerras como a de Iemen, onde houbo numerosas denuncias de violación do dereito internacional polos ataques contra poboación civil.\nE o papel da monarquía española, con Juan Carlos, primeiro, e Felipe V agora foi fundamental para o mantemento destas relacións. A comezo de ano, o actual rei español visitou Riad nunha viaxe que se aprazou dúas veces no medio da polémica pola represión de disidentes políticos e a vulneración de dereitos humanos. Foi unha visita para fortalecer unhas relacións entre ambas as monarquías que comezou o seu pai e que terminou coa concesión a Felipe VI da máxima condecoración de Arabia Saudita.\nA viaxe, que había que facer en xaneiro, tivo un primeiro adiamento en febreiro do ano pasado, coincidindo coa decapitación de corenta e sete individuos, entre os que o clérigo Nimr Baqr ao-Nimr, defensor dos dereitos humanos . A interinidade ao goberno español entón era a escusa perfecta. E en novembro volveuse a aprazar -supostamente- pola morte dun irmán do rei Salman. A viaxe terminouse facendo a pesar das protestas dalgúns partidos da oposición no congreso español e as denuncias de colaborar e manter relacións cun réxime que viola sistematicamente os dereitos humanos.\nUn resumo rápido, feito por Amnistía Internacional : ‘Este ano o goberno continuaba restrinxindo severamente a liberdade de expresión, de asociación e de reunión. As autoridades detiñan, axuizar e encarceraban quen realizaban tarefas de defensa dos dereitos humanos e os que criticaban o goberno, en aplicación da lexislación antiterrorista de 2014 e de máis leis, xa miúdo despois de xuízos sen garantías. Entre as persoas detidas había presos de conciencia. A tortura e máis malos tratos baixo custodia continuaban sendo unha práctica habitual. Seguían facéndose xuízos sen garantías … ‘E hai que engadir a violencia contra as mulleres, que son obxecto dun’ apartheid por razóns de sexo e son vítimas de métodos crueis de castigo, incluíndo a pena de morte, acusadas de adulterio e de bruxaría ‘.\nA viaxe de Felipe, a fortuna de Juan Carlos\nTodo iso non fixo reconsiderar as relacións de amizade entre a casa real española e a saudita, nin as relacións diplomáticas entre ambos os estados, nin tampouco a viaxe de negocios no que Felipe V apadriñou un acordo entre a empresa española Navantia e o goberno saudita para a construción de cinco corvetas navieras por valor de dous mil millóns de euros.\nFelipe V xa facer unha viaxe a principios de 2015, por mor da morte do rei Abdalá Bin Abdelaziz, que tivo unha relación de amizade de moitos anos co rei emérito español, Juan Carlos de Borbón. Aquela visita, así como a deste ano, serviron a Felipe V para estreitar relacións e consolidar a amizade co sucesor, Salman bin Abdelaziz.\nE de onde vén esta amizade antiga? Hai forza especulacións, pero o xornalista Jaime Peñafiel, experto en monarquías europeas, explicou hai un tempo: ‘Na época de Franco, cando foi a crise do petróleo do 73, pediron a Juan Carlos que intercediera co soberano de Arabia Saudita, grazas á boa relación que tiñan. Fíxoo, o problema solucionouse e garantiuse a subministración de petróleo en España. ‘\nE iso, en cambio de que? Peñafiel explicábao: ‘A cambio diso, o autorizaron a cobrar uns céntimos por cada barril de petróleo que se importaba desde Arabia Saudita. Isto, non llo retirou paso Suárez máis tarde, e é moito diñeiro. ‘ Pode ser unha explicación á orixe da fortuna de Juan Carlos, que en 2012 o diario The New York Times chegou a cuantificar: O rei é amplamente valorado en círculos de negocios polo feito de actuar como negociador e embaixador económico do seu país, pero segue sendo un segredo como conseguiu a súa riqueza persoal. Calcúlase que a riqueza da familia real española é duns 2.300 millóns de dólares [1.700 millóns de euros], unha cantidade que os seus partidarios consideran que foi inflada pola inclusión de propiedades do goberno ‘, dicía naquela reportaxe .\nUn exemplo visible deste papel de Juan Carlos fíxose evidente a raíz do incidente en Botsuana, cando participaba nun safari. Aquela viaxe foi organizado polo magnate sirio da construción Mohammed Eyad Kayali. ‘Ambos os amigos traballaran xuntos nun contrato de 9,9 millóns de dólares para un tren bala que o monarca axudou a negociar para un consorcio español en Arabia Saudita.’ O diario pedíase canto diñeiro recibía Juan Carlos en comisións por facer papeis como leste.\nUn papel que Juan Carlos exerceu ata hai pouco: intercedió entre Arabia Saudita e o consorcio formado por RENFE, Adif, Talgo e OHL para tratar de acougar os ánimos por mor das disputas entre as construtoras polos problemas de eficacia dun proxecto desta magnitude. Uns problemas dos que se derivan sobrecustos por imprevistos técnicos que teñen que ver co feito de que os raíles se constrúen sobre area.\nOs datos da fortuna acumulada por Juan Carlos saen dun estudo do que fala o New York Times, elaborado polo profesor de finanzas Said Herman Matthijs, da Universidade de Gante, que analizaba o gasto da realeza en Europa. ‘Supoño que, polo menos, [Juan Carlos] é un millonario, pero a cuestión é se é un mil millonario, cal é a súa riqueza real’, dicía Matthijs.\nFelipe V mantén o talante do seu pai en relación co réxime saudita. A pesar das decenas de denuncias de violacións dos dereitos humanos sobre a mesa; a pesar das probas evidentes de apoio máis ou menos directo a quen alentou aos atentados de Barcelona e de Cambrils. E os de París, Niza, Manchester, Bruxelas, Estocolmo, Berlín, Londres …\nJosé Casulleras Nualart – http://www.vilaweb.cat


Ceo pouco nubrado e temperaturas sen cambios significativos\nRedacción 09 junio 2020 21:30 h.\nEste mércores espérase influencia anticiclónica sobre Galicia, aínda que que a presenza dunha fronte ao noroeste da comunidade galega deixará algunhas nubes altas. Con esta situación, prevese ceo pouco nubrado en xeral, con nubes de tipo alto, máis nubrado canto máis ao norte.\nSegundo a información publicada por Meteogalicia, dependente da Consellería de Medio Ambiente, o vento soprará de compoñente norte, frouxo no interior, moderado na costa, con intervalos fortes pola tarde no litoral atlántico.\nPola súa banda, as temperaturas non experimentarán cambios significativos. Deste xeito, nas cidades galegas as máximas subirán ata os 26 graos en Ourense ou os 25 en Pontevedra, mentres que en Lugo non se superarán os 21 graos. En canto aos valores mínimos, descenderán ata os oito graos na capital lucense, mentres que na Coruña ou a Boa Vila os termómetros non baixarán dos 13.\nA fin de semana terá un tempo revolto, con precipitacións\nDi o refrán que "ata o corenta de maio non te quites o sayo", e esta primavera a máxima vólvese a cumprir debido ás temperaturas baixas, máis propias de abril que de xuño, que durante os próximos días seguirán afectando a amplas zonas do país, segundo sinalou Rubén del Campo, portavoz da Axencia de Meteoroloxía (Aemet). En xeral, as próximas xornadas serán frescas, máis propias de abril, e con valores que, por exemplo, en Castela e León non pasarán dos 16-19 graos. Unha situación que se atopa nas antípodas das últimas semanas nas que luciu un sol estival e as temperaturas chegaron a superar os trinta graos en boa parte de Galicia.\nChoivas, chuvascos e temperaturas máis propias do mes de abril serán a tónica en Galicia polo menos ata o vindeiro martes\n"Estamos nun ano moi cálido que, segundo as predicións estacionais, parece que seguirá coa mesma dinámica, xa que se prevé un trimestre con temperaturas máis altas do normal excepto no noroeste peninsular", apostilou Del Campo. Con todo, esta semana estará marcada polo ambiente inestable, as choivas e chuvascos, algúns fortes e con saraiba, sobre todo no norte e no oeste da Península, Baleares e no norte de Canarias e polas temperaturas que serán máis frescas do normal para a época, de feito, serán valores máis propios do mes de abril, segundo informou onte a Axencia Estatal de Meteoroloxía (Aemet).\nDurante a segunda metade da semana, Rubén del Campo prognosticou que se intensificarán as precipitacións no terzo norte da Península e o venres, aínda que aínda con moita incerteza, prevé que chegue unha borrasca ao Golfo de Biscaia, o que provocaría chuvascos tormentosos e intensos na área cantábrica e en Pireneos. Estes chuvascos estenderanse probablemente ao resto do norte e este peninsular.\nA situación parece que continuará revolta durante o fin de semana no terzo norte —non se superarán os 20 graos de máxima— e o noroeste da Península. Do Campo non descarta que se poidan producir chuvascos tamén noutras moitas zonas.\nA inestabilidade, as choivas e as baixas temperaturas non se cinguirán só a esta semana, senón que se prolongarán máis aló do fin de semana. De feito, ese é o panorama que se aveciña polo menos ata o vindeiro martes.\nJuegos de lotería que ofrecen más probabilidades de ganar


Palabra de Rei | Galicia Digital\nQue os españois sexamos maioritariamente monárquicos, non é pola institución, nin porque Deus, patria e Rei fose o lema dos nosos devanceiros. Entendo que se somos monárquicos, especialmente os maiores, é polo servizo que o Rei Emérito, Juan Carlos, prestou a este país na difícil transición, cando tanto medo se pasou pola posible involución, tráxica para todos.\nNon sei o que dixo en Lugo o Rei Melchor, nin a quen molestou, porque aínda que sempre contemplo a Cabalgata, non me quedo ao parlamento desde o balcón da Casa do Concello. Só sei que o que non é posible é que o que fai de Rei Melchor diga que fixo un discurso irónico e crítico, porque nin é o seu papel, nin é o momento, nin o lugar, nin o público presente está para iso.\nO Rei Melchor ten que sementar ilusión, evidenciar bondade, serenidade, maxestade\nPara ironizar e criticar hai que esperar ao Antroido que é, precisamente, a festa que todo o permite, aínda que non desde o balcón do Concello, senón que esas cousas aínda no Antroido- hai que facelas desde abaixo.


O Concello lanza a candidatura das Illas Cíes como Patrimonio da Humanidade e, o 1 de xaneiro de 2014, iniciará unha tramitación que requerirá da "mobilización absoluta de toda a cidade", en verbas do alcalde. Caballero confía en conseguir o nomeamento e define ás Cíes como un "enclave natural de valor universal sen igual en todo o planeta".\nluns, 18 nov 2013\nAbel Caballero avanzou este luns que "imos lanzar a candidatura das Illas Cíes para constituirse en Patrimonio da Humanidade" da UNESCO, por ser un "enclave natural de valor universal sen igual en todo o planeta" e xogar un papel medioambiental "excepcionalmente notable".\nO goberno de Vigo inicia por tanto a tramitación, un "procedemento complexo e longo" -estimado por Caballero en tres anos- que precisará dun planteamento de partida do Concello como promotor da idea para despois ser trasladado á Xunta de Galicia e, á súa vez, ao Goberno de España.\nO alcalde detallou que a candidatura requerirá dunha "mobilización absoluta de toda a cidade", colectivos e institucións, que dará comezo o 1 de xaneiro. O mes e medio restante de 2013 será empregado para concluir coa planificación, xa "relativamente avanzada", tal e como asegurou.\nCaballero puntualizou que Galicia ten outras tres candidaturas en marcha -a Ribeira Sacra, a ruta norte do Camiño de Santiago e os Ancares- ás que Vigo respalda e coas que non quere competir. O alcalde ofreceu o apoio de Vigo ás tres e adiantou que "imos medir os tempos" para que a opción de Cíes como Patrimonio da Humanidade sexa "singular e non entre en competencia con estas nominacións, que nos encantaría que a conseguiran".\nSilva apela á forza da sociedade civil na defensa dos dereitos das persoas nunhas xornadas de Xustiza e Sociedade\nO Concello organiza o domingo unha concentración motera para concienciar sobre seguridade vial


About Us - Qingdao CO-NEL Group Co, Ltd\nConcreto lanza bomba Truck\nExcelentes pequenos Bomba de pedra\nformigón Colocación lanza\nShotcrete máquina de pulverización\nCentrais de formigón Fábrica\nQingdao CO-NEL Group Co, Ltd foi estabilished en 1993. A partir de agora principal ten tres bases de produción están localizadas respectivamente en 1.Qingdao Shangdong, 2.Xi'an Chongqing e 3.Liuzhou Guangxi. Setted 28 Oficinas de Servizos Corporativos no doméstico e no exterior ..\n"Co-NEL marca" orixina do alemán filosofía técnica avanzada e rigoroso, quedamos as técnicas de investigación, produción, vendas e servizo post-venda en conxunto.\nMaquinaria de construción, incluíndo lanza bomba camión de 25m para 56m, Formigón Colocación boom tipo móbil HGY13 para HGY23, Auto tipo de escalada de 24m a 35m, pequeno engadido fino XBS serie bomba concreta 20-40m3 / h, JBT Serial Mezclador Bomba 30-40m3 / h, HBT serie de formigón Pump30-100m3 / h, Shotcret Spraying machine, Batching planta e así por diante.\nNa actualidade, os nosos productos poden ser atopados en toda a China e foron exportadas a Rusia, Corea do Sur, Casaquistán, Irán, Mongolia, Exipto, Singapur, Malaisia, Vietnam, Indonesia, Australia, Romanía, América, Níxer, Congo, Illas Mauricio e outros países . CO-nel co seu super rendemento e espírito optimista están servindo a todo o mundo.\nBenvido ao correo electrónico bob@conele.com para máis información\nDirección: TIEQISHAN ROAD 413, Chengyang District, 266107, Qingdao, Shandong, China\nCaracterísticas construtivas do formigón ...\nComo resolver o bloqueo da entrada de ...\nVenda previa e venda post-venda de Konecranes ...\nCal é a diferenza entre o camión bomba ...\nComo resolver o ruído da bomba t de formigón ...\nCelia: Ola, Benvido a visitar o noso sitio web. Non dubide en contactar connosco\nCelia: Que máquina queres?


Salceda solicita os programas da Deputación e Xunta de Galicia para xerar emprego | Novas do Eixo Atlántico | Novas do Eixo Atlántico\nSalceda de Caselas | A concellería de emprego solicita diferentes postos de traballo a través do Plan Provincial de Obras e Servizos da Deputación, Plan de Cooperación da Xunta de Galicia e da orde de contratación de perceptores de RISGA.\nEn total o concello solicitará 28 persoas a través dos tres plans: 5 postos corresponden a orde de contratación de perceptores de RISGA, 10 persoas a través do Plan de Cooperación da Xunta de Galicia e 13 postos co Plan Provincial da Deputación.\nDende a concellería, Marina Cabaleiro quere lembrar que o pasado ano a Xunta rexeitou a solicitude de 5 traballadores a través da orde de perceptores de RISGA, dándolle ós concellos limítrofes un número moito máis elevado e deixando a concellos como Salceda sen ningún. Por outra banda, do persoal solicitado a través do Plan de Cooperación só se lle concederon o noso concello 3 monitores – socorristas, ós cales tivemos que renunciar porque a resolución chegou no mes de outubro despois do peche das piscinas municipais. A concelleira de emprego tamén quere subliñar que no 2014 tivemos que rexeitar darlle traballo a 12 persoas a través do Plan da Deputación por a lei que o goberno central impuxo ós concellos para manter o límite da masa salarial, xa que os traballadores que veñen polo Plan da Deputación traen subvencionado un salario que non chega o mínimo do convenio polo que o concello ten que pagar a diferenza. Sinalar de que a lei non permite tampouco duplicar os mesmos postos se se trata de un gasto salarial que teña que asumir o concello, xa que a subvención que nos da a Deputación non é suficiente. Polo tanto, a renuncia as prazas foi motivada polos informes desfavorables que o secretario e a interventora fixeron á solicitude en base as leis impostas polo goberno central.\nA tenente alcalde socialista Marina Cabaleiro, tamén lle quere recordar ó portavoz do Partido Popular que se tanto lle preocupan os veciños e veciñas de Salceda podería preocuparse de que a Xunta de Galicia se acorde de nos cando se lle solicitan AFD(Accións Formativas para Desempregados), xa que no ano 2014 concellos como O Porriño, Ponteareas ou Mos concedéronlle máis de un, rexeitando todas as solicitudes do Concello de Salceda. Tendo, como todos sabemos unha poboación moi preocupada pola formación, e a cal é asumida integramente con orzamento municipal.\nPor suposto, dende o concello o que se pretende e poder darlle emprego ós cidadáns, nunca se rexeitarían prazas dentro da legalidade, pero o portavoz do Partido Popular non pode pretender que no las saltemos, ignorando os informes dos técnicos municipais. Resaltar tamén que os concellos temos totalmente prohibido facer contratacións, pero si a obrigatoriedade de manter os servizos os cidadáns, normativa esta imposta polo goberno central e só se puido crear un posto de traballo para substituír un empregado que se acababa de xubilar, por ser un condutor e non se pode substituír por un peón de obras.\nPublicado o 22 Xan 2015 en Salceda de Caselas, Traballo.\nA Deputación da Coruña inviste 3 millóns de euros para crear 428 empregos nos concellos da provincia


Está en: › Museos de Galicia › Presentación\nArte de cozina en que se trata el modo en que... (1620)\nMartínez Montiño, Francisco\n[Colección de 28 debuxos representando figuras... (1550?)\nFlores astrologiae (latine) (18 noviembre 1488)\nLiber chronicarum (12 julio 1493)\nSei Libri della Cosmographia Universali... (1558)\nFlossanctorum : tercera parte : y Historia... (1589)\nRegla y establecimientos dela orden dela... (1555)\nRegla y establecimientos de la orden y... (1655)\nVergara y Alaba, Francisco de\nColeccións bibliográficas dos museos de Galicia\nAs bibliotecas dos Museos de Galicia son unhas grandes descoñecidas para o público en xeral. A Dirección Xeral de Políticas Culturais quere contribuír ao seu coñecemento poñendo en marcha proxectos de dixitalización que dean visibilidade ás xoias do patrimonio bibliográfico galego que se custodian nestas bibliotecas.\nEste primeiro proxecto, resultado da colaboración entre a Biblioteca de Galicia, o Museo Massó e o Museo das Peregrinacións e de Santiago, supuxo a dixitalización de máis de 19.800 páxinas que se poñen agora a disposición de todos os cidadán a través de Galiciana.\nNa biblioteca do Museo de Peregrinacións e de Santiago, onde se poden atopar fondos relacionados ca historia da cidade de Santiago, a figura do apóstolo e o fenómeno das peregrinacións, dixitalizáronse 20 das súas obras de fondo antigo máis destacadas.\nA biblioteca do Museo Massó (Bueu, Pontevedra) conta cunha das coleccións de incunables máis importantes de Galicia, destacando tamén polo seu fondo de temas marítimos e navais. Nela realizouse a dixitalización de 39 obras, entre manuscritos e monografías, incluíndo 15 dos seus incunables.


O PSdeG leva o PP de Feijóo ao Constitucional pola reforma "fraudulenta" de dúas leis e un decreto - Praza Pública\nFeijóo, amosando no pleno do Parlamento unha campaña do PSdeG crítica cos seus dez anos de Goberno © Parlamento de Galicia\nO Goberno de Feijóo volveu converter en habitual a práctica instaurada en tempos de Fraga e suprimida polo bipartito segundo a cal cada ano, de xeito paralelo aos orzamentos, tramita a coñecida como "lei de acompañamento". Esta controvertida vía legal é empregada para reformar dun golpe e pola vía rápida outras múltiplas leis e normas, as máis das veces sen conexión ningunha entre si e en moitas ocasións sen apenas relación coa materia orzamentaria.\nA lei de acompañamento de 2019 atinxía a unha vintena de normas dispares, pero Xunta e PP apostaron a última hora por utilizar esta vía para reformar unha lei e dous decretos máis. A xuízo do PSdeG os populares forzaron tanto esta figura ata, neste caso, empregala "de xeito fraudulento". E por iso van tentar demostralo ante o Tribunal Constitucional.\nDurante o trámite da lei de acompañamento dos Orzamentos o PP introduciu emendas para modificar as leis de Caza e do Consello Económico e Social e mais un decreto sobre centros de menores sen conexión ningunha co texto lexislativo remitido pola Xunta ao Parlamento\nDurante o trámite de emendas á lei de acompañamento, alén das da oposición foron rexistradas un total de 55 polo propio PP, unha delas para suprimir a controvertida figura do pediatra desprazable, cuxo anuncio xerara amplas protestas. Outras cinco foron tramitadas para modificar a lei de caza de 2013 -na regulación da caza de xabaríns-, para introducir cambios no decreto que regula dende 2005 os centros de menores e mais para cambiar a lei do Consello Económico e Social (CES) de Galicia no referente á composición deste órgano. As dúas restantes tiñan como cometido acomodar a exposición de motivos da lei de acompañamento a estes cambios non previstos.\nPara o PSdeG é claro que o PP "decidiu ampliar de maneira fraudulenta o contenido do proxecto de lei" de acompañamento. Obviando o Regulamento da Cámara, fixeron "un uso desviado do dereito de emenda" introducindo asuntos sen "relación ningunha co proxecto de lei obxecto de tramitación".\nLeiceaga, durante unha sesión de control © Parlamento de Galicia\nO PSdeG advirte ao Constitucional que os de Feijóo "secuestraron toda posibilidade de exame e debate" porque é imposible que a oposición presentase "emendas ás emendas"\nO feito de cambiar a lei de caza, a lei do CES e o regulamento dos centros de menores por esta vía, defende o escrito elevado polos socialistas ao Constitucional, "secuestrou toda posibilidade de exame e debate" aos grupos diferentes do PP, toda vez que non existen as "emendas ás emendas". Toda a oposición viuse "privada no seu dereito a propoñer solucións normativas alternativas ás novas propostas legais que non formaban parte" da lei de acompañamento" cando o Goberno de Feijóo a remitiu ao Parlamento, detallan.\nNun escrito no que o PSdeG cita diversas sentenzas nas que o propio TC sentenciou contra a posibilidade de que as emendas substitúan o trámite normal dunha lei ou por ir contra a Constitución, os propios socialistas lembran que xa advertiran formalmente do que consideran unha irregularidade durante o propio trámite no Parlamento. Pero o PP ignorou a advertencia esgrimindo un informe dos servizos xurídicos da Cámara coa "afirmación xenérica" de que "pode considerarse" que as emendas "superan o mínimo de conexión" coa lei que estaba a discutirse para "seren admitidas a trámite". Nese informe, apuntan, "nada se di" de cales son esas supostas "conexións" entre a caza do xabarín, os centros de menores e o CES cos Orzamentos para 2019.\nOs socialistas piden ao Tribunal Constitucional que suspenda o acordo que deu luz verde ás emendas "fraudulentas"\nCon estes argumentos o PSdeG tentará que o Constitucional ditamine que o PP de Feijóo vulnerou os dereitos do Grupo Socialista a exercer a súa función regulamentaria de oposición, que certifique que a Xunta infrinxiu a Constitución en materia de participación política e, daquela, anule o acordo da Mesa da Comisión Terceira do Parlamento na que o PP, facendo valer a súa maioría absoluta, permitiu tramitar as emendas que cren "fraudulentas".\nPara o voceiro socialista na Cámara, Xoaquín Fernández Leiceaga, o acontecido "abre as portas a emendar calquera texto legal" durante o trámite de calquera lei, estea relacionada ou non. Por iso, din, pretenden que o TC "estableza con claridade" os límites no uso dos resortes da lei de acompañamento, unha controvertida figura que, lembra, na etapa de Emilio Pérez Touriño á fronte da Presidencia da Xunta nunca foi utilizada.\nO Parlamento de Galicia foi en 2018 o menos lexislador de todas as cámaras autonómicas, empatado co Parlament, ao aprobar só unha modificación da lei de saúde, a lei de orzamentos para 2019 e a súa lei de acompañamento\nO presidente espera “que eses atrasos se poidan recuperar ao longo deste 2019” despois de que malia á súa maioría absoluta o Parlamento de Galicia fose o pasado ano o menos lexislador do Estado, empatado con Catalunya


Educación para o Desenvolvemento (EpD) - ESFWiki\nA educación formal\nInvestigación para o...\nPage last modified 08:58, 29 Mar 2017 by Admin\nESFWiki. Que é e como funciona? > Areas de Traballo > Educación para o Desenvolvemento (EpD)\nEducación para o Desenvolvemento (EpD)\nA EpD, xunto con Sensibilización-Incidencia Política (tamén coñecida como Campañas ou Movilización) e Programas Internacionais forman o trío de eixos de traballo de Enxeñería Sen Fronteiras. É sen dúbida o eixo con máis potencial transformador cara a unha sociedade xusta e solidaria. Nos últimos tempos ESF trata de integrar o enfoque de Educación para a Cidadanía Global (ou cosmopolita), e máis recentemente a Educación para a Emancipación no mesmo. Distínguense 2 liñas de traballo principais neste eixo:\n- Educación formal: de carácter regulado (asignaturas ou cursos con recoñecemento académico nas tres universidades galegas sobre Cooperación Internacional e Tecnoloxía para o Desenvolvemento Humano, xornadas sectoriais con recoñecemento académico como as de Auga, Soberanía Alimentaria ou as de Enerxías, etc.).\n- Educación non formal: estructurado, pero sen regulación oficial (xornadas ou charlas organizadas por ESF de distintos temas, relatorios que ESF é invitada a dar dentro de programas máis grandes, formación interna da base social, etc.). Cando son actividades organizadas por ESF é recomendable botar un ollo a esta lista de comprobación para organización e eventos. Tradicionalmente, as actividades encadradas neste bloque organizadas por ESF se enfocaron ao alunado universitario, con algunha incursión puntual á secundaria. Dende 2015 se conta cun grupo específico de EpD no eido profesional, como xeito de procurar buscar modelos empresariais que poñan ás persoas no centro. De momento se traballou na investigación para o coñecemento deste sector empresarial (particulamente o tecnolóxico), a través de estudos que pretenden dar como resultado a proposta de campañas de educación e procesos de traballo conxunto cara outra empresa posible nun futuro próximo.\nHai unha subliña que podería encadrarse dentro da Educación formal, pero que dada a súa importancia e identidade por si mesma pódese considerar aparte, que é a Investigación para o Desenvolvemento (IpD).\nAdemais se traballan dous programas principais que integran elementos de ambas liñas, e doutras áreas de traballo de ESF:\nOs Programas de Coñecemento da Realidade\nO voluntariado transformador como a maior expresión da EpD. É a base de ESF, e se considera orgánicamente como unha liña específica de traballo (cunha vocalía na Xunta Directiva).\nNon se poden deixar de mencionar os espazos informais, ao que en ESF Galicia se lles chama de xeito xenérico vertebración, que son moi importantes de cara á creatividade, a creación e fortalecemento dos grupos, e ao fortalecemento das relacións sociais dentro da organización, claves en calquer iniciativa transformadora.


Retazos de la vida de un Médico Rural - Museo Medico Rural Maceda\nRetazos de la vida de un Médico Rural\nIn Actividades, Actualidade\nRecibimos no Museo do Doutor Rural un dos primeiros exemplares do libro “Retazos de la Vida de un Médico Rural” escrito polo director do Museo o doutor José Manuel Lage.\nComo introdución ao libro reproducimos aquí o prólogo deste libro:\nSe eu fose investigador, intentaría afondar no feito comprobable de que en Maceda, unha importante cidade de Ourense, todos os personaxes que exerceron a medicina, doutoráronse ou non durante un século, foron fillos desta cidade; Este é un dato curioso porque facendo unha breve revisión da historia, é difícil atopar algo semellante en calquera outro lugar da nosa xeografía e atrévome a dubidar de que algo así suceda en calquera parte do mundo.\nEsta historia que imos ler non é máis que a vida real sen adornos nin florecementos do último dos que podemos clasificar como “Médicos rurais”, xa que desde a implantación de centros de saúde e hospitais rexionais esta cifra experimentou un tanto borrosa, xa que hai frecuentes cambios de médicos que agora son os encargados de substituír a estes heroes da medicina. Sistema que seguramente conseguiu unha modernización da medicina, pero perdeu ese carácter entrañable e familiar do médico de cabeceira nas zonas rurais.\nHai uns anos, nun lugar tan emblemático non só para a Vila de Maceda senón para a provincia, ata me atrevería a dicir por Galicia, como o seu Castelo medieval, coñecín a este entrañable personaxe e a súa muller, cumprindo o dito It é certo que –detrás dun gran home sempre hai unha gran muller–, que neste caso, como se pode ver, cúmprese en moitas das experiencias tan brillantes relacionadas neste volume.\nQuizais se poida pensar que nuns anos non será posible coñecer a unha persoa en profundidade, pero no meu caso e principalmente debido á miña proximidade á execución deste libro, podo afirmar sen medo a equivocarme, que agás para a súa muller, deben ser moi poucos os que coñezan mellor o carácter, a ética, o espírito de solidariedade, a profesionalidade e o agarimo que o protagonista e o autor deste libro intercambiou cos meus veciños que eu.\nEste é basicamente o resultado da lectura case simultánea de cada unha das páxinas que pouco a pouco foron saíndo da pluma deste doutor convertido en escritor da súa propia vida, como resultado da súa recente xubilación e que teño a honra de humildemente ilustrar con algúns debuxos sinxelos.\nUnha vez inmerso en cada unha das súas historias, ademais de acompañado de horas de conversa enriquecedora con esta agarimosa parella, fixo que a nosa amizade fose cada vez máis entrañable, de aí a miña declaración de coñecer ben a este doutor rural.\nPara un mozo coa súa carreira acabado de comezar o desenvolvemento do seu traballo nun ambiente tan duro como nas nosas vilas daquela, é evidente que non foi doado e contribuíu a endurecer aínda máis se é posible, de esa forza xuvenil co novo doutor Lage enfrontado a ese desafío.\nHai moitas experiencias relacionadas neste libro, desde anécdotas triviais da súa infancia, ata as perdas máis dolorosas de pacientes, así como as instrutivas conversas xuvenís cos seus antecesores en medicina e farmacia.\nTamén verás en moitas das súas historias as enormes dificultades que superaba día a día para desenvolver o seu traballo, dadas as condicións da medicina, especialmente da medicina rural, naqueles tempos de mediados do século pasado.\nPero, obviamente, non todas eran dificultades e dificultades. Este bo home co seu indubidable sentido do humor, pero cun respecto envexable polo seu traballo e polos seus pacientes, revélanos dun xeito moi gráfico e didáctico, moitas das divertidas anécdotas vividas no seu despacho, así como nas múltiples visitas Fogares realizados por todas as aldeas dos arredores, que circulan a calquera hora do día ou da noite polas inhóspitas estradas de barro, agora na súa maioría asfaltadas.\nA xenerosidade, o altruísmo e a filantropía deste personaxe non pon fin á súa vida laboral, porque despois da súa xubilación, non sen problemas burocráticos e económicos, lanzou unha idea que levaba moito tempo arredor da súa cabeza, e que logo co tempo suficiente conseguiu convertela nunha fermosa realidade.\nA creación dun museo dedicado aos médicos rurais non foi tarefa doada, porque no seu desenvolvemento atopouse con malentendidos e a falta de recursos das distintas administracións, pero co seu imperturbable tesón logrou aos poucos cun notable esforzo e dedicación, que o valor social e cultural desta iniciativa sería comprendido por todos.\nNon obstante, non todas foron dificultades, xa que as doazóns para ese proxecto, ademais de doar doado todos os seus instrumentos, tamén foi o encargado de recompilar os dos seus antecesores e os seus familiares, incorporando tamén os de médicos xubilados doutras localidades galegas. , que, ao coñecer un proxecto tan interesante, non dubidaron en achegar o seu gran de area, logrando ser un dos museos temáticos máis interesantes do mundo con importantes deficiencias e en constante crecemento.\nEste libro non pretende ser un manual nin un tratado médico, nin tampouco é unha novela, nin máis nin menos que a historia veraz e rigorosa, co necesario toque de humor que dá a distancia, das experiencias vividas por un deses heroes, que foron os últimos médicos rurais.\nConvenio ca Deputacion Ourense\nAsociación Museo Do Médico Rural de Maceda


A aspirina pode perder a súa capacidade de previr o infarto se se combina con ibuprofeno, segundo a FDA | Consumer\nA aspirina pode perder a súa capacidade de previr o infarto se se combina con ibuprofeno, segundo a FDA\nOs expertos aconsellan tomar o ácido acetil salicílico media hora antes do analxésico se se necesitan ambos os fármacos\nData de publicación: Domingo, 17deSetembrode2006\nA aspirina -o ácido acetil salicílico- pode perder a súa gran capacidade de previr o infarto e as enfermidades cardiovasculares se se toma combinada con ibuprofeno, outro dos analxésicos máis comúns. A alerta lanzouna a axencia estadounidense do medicamento, a FDA, e é de vital importancia pois miles de persoas toman acedo acetil salicílico para evitar un infarto de repetición e en máis dunha ocasión ven obrigadas a recorrer ao ibuprofeno para frear unha dor de costas ou de moas.\nA popular aspirina está considerada como un potente antiagregante plaquetario. As plaquetas son células do sangue, como os glóbulos vermellos e os brancos, que teñen a misión e a capacidade de agruparse entre si co fin de taponar os pequenos orificios dos vasos sanguíneos polos que pode escaparse o sangue. Son as que contribúen a formar as postillas que pechan as feridas.\nO problema que expón este mecanismo nos pacientes propensos a sufrir un infarto é que esa acumulación de plaquetas acabe por formar un trombo: taponaría unha arteria e produciríase un accidente cardiovascular, segundo explicou o director do Centro de Información do Medicamento de Biscaia, Juan do Arco. A función da aspirina é unirse a unha desas plaquetas, unha encima chamada cox-1, e impedirlle formar coágulos con facilidade.\nO ibuprofeno ten esa mesma capacidade. Con todo, mentres a acción anticoagulante deste dura apenas oito horas, a da aspirina prolóngase durante toda a vida da proteína, que é de varios días. O problema é que o ibuprofeno ocupe, se se toma antes da aspirina, o espazo que necesita o ácido acetil salicílico para traballar e controlar a propensión a sufrir accidentes cardiovasculares. Como consecuencia, pasadas oito horas, o paciente deixa de estar protexido contra as enfermidades do corazón.\n“Este é un asunto que os cardiólogos coñeciamos e, aínda que non existe un estudo definitivo sobre a cuestión, xa o tivemos en conta na nosa práctica clínica”, explica Antonio Fernández Ortiz, xefe da Unidade Coronaria do Hospital Clínico de Madrid. Este experto aconsella aos pacientes que, no caso de que necesiten combinar ambos os fármacos, primeiro inxiran a aspirina e pasada polo menos media hora, o ibuprofeno.\nAsí se garantirán os dous efectos que se buscan: o anticoagulante dunha pastilla e o analxésico da outra. “Outra posibilidade a ter en conta, sempre que sexa posible, é a de substituír o ibuprofeno por outro analxésico, como o paracetamol, que é menos potente”, detalla Fernández Ortiz.\nacedo acetil salicílico aspirina capacidade ibuprofeno-gl infarto-gl


Falece Manuel Regueiro, exdirector de Política Lingüística da Xunta\nOcupou varios cargos vinculados á educación e a promoción do galego e foi profesor en instituto de Lugo e Vilalba\n31/05/2019 09:48 h\nFaleceu aos 76 anos Manuel Regueiro Tenreiro, durante anos unha das referencias en Galicia nos estudos e difusión do galego, como foron os seus cargos institucionais ao fronte de Política Lingüística da Xunta entre 1989 e o ano 2000 e logo como director do Centro de Estudos Ramón Piñeiro.\nRegueiro naceu na localidade de Perbes, en Miño, en 1943. Estudou o ensino secundario en Santiago de Compostela. Licenciado en Filosofía e Letras na Universidade de Salamanca, doutorouse en Filosofía na Universidade Complutense de Madrid. Foi profesor en Soria, Salamanca, Lugo (Xoán Montes), Ferrol, Vilalba (onde foi director do instituto) e de novo en Lugo, no instituto Ánxel Fole. Foi subdirector xeral de Inspección e Reforma Educativa (1988-1989) e director xeral de Política Lingüística (1989-2000), ademais dun dos impulsores do Museo Pedagóxico de Galicia.\nColaborou na publicación dos primeiros libros de texto en lingua galega: Introducción á Filosofía (Galaxia, 1979) e Historia da Filosofía (Galaxia, 1980). Foi fundador e membro do consello asesor da Revista Galega de Ensino.\nUnha das últimas aparicións públicas de Regueiro Tenreiro foron na homenaxe que se lle dedicou a Antonio Fraguas no instituto Lucus Augusti de Lugo. Cunha saúde deteriorada, quixo acompañar aos exalumnos da persoa á que se lle dedica este ano o Día das Letras Galegas\nObituarios Lugo ciudad Vilalba Miño Ferrol ciudad


O concurso escolar organizado por Afundación, a Obra Social de ABANCA, contou coa participación de case 71.000 estudantes de toda España\nNa imaxe, os alumnos e alumnas de 1º de ESO do IES Perdouro de Burela co director de Zona A Mariña de ABANCA, Carlos Teijeiro, e a responsable de seguros de ABANCA na zona A Mariña, Ana Belén Rodríguez.\nA aula de 1º de ESO do IES Perdouro de Burela recibiu hoxe o premio nacional do programa de educación financeira Segura-Mente, impulsado por ABANCA e a súa Obra Social, Afundación. Ao acto asistiron o director de Zona A Mariña de ABANCA, Carlos Teijeiro, e a responsable de seguros de ABANCA na zona A Mariña, Ana Belén Rodríguez. Ademais de entregar o cheque co premio, os representantes institucionais agradeceron ao alumnado e ao profesorado do centro a súa implicación co programa.\nA aula gañadora deste instituto lucense poderá gozar dun premio de 1.000 euros en experiencias pola súa proposta de teatro sostible para difundir o patrimonio cultural da España baleirada.\n‘Segura-Mente’ é un xogo ameno e divertido a través do cal 70.600 alumnos e alumnas de 3º a 6º de Primaria, E.S.O. e F.P. Básica de toda España puideron, durante o curso 2021-22, adquirir unha aprendizaxe significativa sobre finanzas mentres reforzaban os seus coñecementos de historia, arte, literatura e mesmo sobre os Obxectivos de Desenvolvemento Sostible.\nEste programa educativo foi recoñecido polo Banco de España e a Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV) co premio ‘Finanzas para todos’ na categoría de ‘mellor iniciativa de educación financeira’.\nAdemais dos máis de 70.000 alumnos e alumnas participantes, esta edición de ‘Segura-Mente’ contou coa implicación de profesionais de ABANCA e Afundación, que se implicaron activamente co programa realizando de maneira voluntaria talleres para escolares de todo o territorio nacional.\nO proxecto forma parte do programa de acción educativa que impulsan ABANCA e a súa Obra Social, Afundación, cuxo obxectivo é achegar aos estudantes de todo o territorio español as ferramentas necesarias para ser adultos responsables e conscientes do futuro.


febrero 2020 – Biblio/EDLG Soutelo\nfebrero 25, 2020 por Uxía Pérez Míguez·Sin comentarios\nXa chegou o gran día. Hoxe no colexio estamos todos moi diferentes… non sei que pasa que non coñezo a ninguén!!!\nChegamos á plaza do Gaiteiro e alí tomamos un chocolate quentiño para repoñer forzas. Moitas grazas a Anpa Meixoeiro por convidarnos e logo… FESTA RACHADA!!!\nBailaron todos e todas: nenos e nenas, mestres e mestras, pais e nais…\n30 de Xaneiro de 2020: DÍA DA PAZ\nfebrero 12, 2020 por Uxía Pérez Míguez·Sin comentarios\nfebrero 3, 2020 por Uxía Pérez Míguez·Sin comentarios\nBo día ratiños! Comezamos febreiro cunha chea de novidades na nosa biblioteca. Quen serán os primeiros en dar conta delas? Saúdos!


Freixanes:''O segredo de un arroz no punto é tapalo con unha folla de xornal, pero escollida para que non intoxique''\nRosa Veiga 10 agosto 2010 12:54 h.\nO director de Galaxia dende 2002, Víctor Freixanes, é ademáis xornalista, escritor, profesor, e foi responsable de programas e espacios culturais en televisión, radio e xornais diversos. En cuestións culinarias é igual de variado ó tempo que clásico e declara ser incondicional do cocido e dos berberechos.\nResposta: O cocido galego e non o digo por decir senon porque para mín, comelo é unha experiencia relixiosa, pero falo deses cocidos nos que se mete absolutamente de todo. Agora para o verao me parecen fantásticos os berberechos, tamén en empanada, e o pulpo ceboleiro en caldeirada que fai o Manolo Acuña na Illa de Ons. O que non como é o touciño cocido de porco pois cando era pequeno cheguei a odialo despois de que me obrigasen a comelo en tacos moi gordos que eran difíciles de baixar. Esto pasábame a mín pero tamén o meu irmao.\nR: Sobre todo, bebo viños, tanto brancos como tintos, e cervexa. Me encantan en viños brancos os "albariños" Rías Baixas e en tintos os "mencías" de Valdeorras pero tamén a "tinta femia" ou "caiño" que se fai no Morrazo. En bebidas non son nada aficionado os cócteles alcohólicos.\nR: Gustame moito o arroz con leite que facían na "Aboega" de Gondarem, no norte de Portugal, e agora creo que cambiou de donos.\nP: Na cociña, qué pratos prefire preparar?\nR: Na cociña son máis ben regular. Deféndome no arroz con calqueira cousa, sexan berberechos ou vexetais ou marisco, e sei facer a tortilla de pataca con moitas cousas como pementos, chourizos, cebola, etc.\nP: Algún segredo para triunfar con algún deses pratos?\nR: Para que o arroz chegue ó punto perfecto hai que poñerlle por riba unha folla de xornal que chupe ben o vapor durante 10 minutos, nesa fase na que o arroz consume a auga, e así evitamos que se enchoupe. É importante seleccionar ben o xornal a hai algunhas páxinas que nunca deben usarse para evitar intoxicacións (risas) polo que se escribe nelas.\nP:Se considera clásico ou innovador en materia de comida?\nR: Clásico para comer aínda que me gusta probar de todo, tamén das novas cociñas, pero sempre volvo o clásico como as carnes roxas de Castilla-La Vieja con viño recio de La Rioja ou cochinillo, cocidos maragatos e todo o que supón ter sabores fortes.\nP:Habitual de comidas completas con varios pratos e postres ou do tapeo?\nR: O tapeo non é para mín, son máis ben de un só prato, sen postre. A froita levoa para comer no traballo e dela me encantan as ameixas que están sempre o meu lado, na mesa, igual que o café pois sin él non hai nada.\nP: Máis de carne ou de peixe?\nR: Gustame moito a carne roxa de boi asada pero son máis de peixes, sobre todo pequenos como acedías, xurelos, fanecas ou rapantiños.\nP: Algún capricho comestible para momentos concretos, por exemplo, estar baixo presión?\nR: O café é indispensable para mín xunto co traballo, e ambos van xuntos.\nP: O último xantar que lle sorprendeu e gustou?\nR: Fai dos anos sorprendeume gratamente unha fantasía de cociña mexicana que me puxeron a base de vexetais.\nP: E pola contra, algún descubrimento recente pero que non lle gustara?\nR: Pois no mesmo país, ó que vou bastante, non me gustaron os vermes verdes e as formigas gordas e tamén me pareceu horrorosa unha carne de camelo que comín no deserto do Sahara.\nP: Algo que lle gustaría probar porque o coñece de oídas?\nR: Pois de oídas chámame a atención a comida con lagartos e serpes do Magreb pero relamente non me apetece demasiado probala.\nP: ¿Quén ou qué cosa está para comela?\nR: Unha posta de sol na praia de Carnota.\nR: Rillaría por unha perna a nula educación pública que temos, esa que amosamos cando conducimos o coche ou cando damos unha mala contestación nun restaurante.\nP: Pensa que somos o que comemos?\nR: Penso que somos o que comemos pero tamén o que soñamos.\nFreixanes:''O segredo de un arroz no punto é tapalo con unha folla...


Por Irene Agrelo Janza hace 2737 días Comentarios (1)\nVoume adiantar un pouco na minha sucesión de feitos acaecidos para facer esta entrada adicada ao noso último día de clase, o pasado mércores 9 de maio.\nNa clase anterior, a profesora advertiranos de que iamos ser suxeitos dun experimento. Na clase propia do experimento cheguei un pouco tarde, asique non podo saber se houbo algunha outra explicación.\nSi cheguei a tempo para a explicación e reparto de roles, parece ser que vai haber dous roles, cinco persoas que serán os críticos e o resto serán os suxeitos do experimento.O reparto de roles consiste nun sorteo. A profesora elixe cinco números ao azar, nos iremos dicindo os números que ela elixiu ata que saian os cinco, a persoa cuxa ficha no arquivo da profesora coincida en orde co número elixido será un dos afortunados elixidos.\nPor ser a primeira nese ficheiro, saio de primeira, o número un. Despois saen Andrea Fernández, Patricia Dávila, Sonia Figueira, e o número que nunca se dixo, o 45 e que quedamos coa dúbida de quen sería. Todos os demais son suxeitos.\nParéceme entender que os críticos non debemos centrarnos tanto no video como no nas reaccións dos nosos compañeiros ao mesmo, os seus comportamentos e que debemos reflexionar a qué se deben. Mentres tanto os suxeitos deben apuntar ou expresar o seu parecer a un powerpoint que imos a visualiar.\nComo para min é imposible reflexionar e observar sen tomar apuntes, igualmente collín un rexistro das ideas que apareceron na clase, que adxunto nun documento a esta entrada do blog. Este documento non é unha recollida de datos imparcial, xa que como na clase non podía participar no debate, engadín á recollida de datos as miñas propias ideas. Algunhas destas ideas fan referencia a ideas expostas polos compañeiros, non é a miña intención ofender a ninguén, de xeito que espero que ninguén se considere atacado. No caso de ser así, pídolle desculpas de antemán.\nEmpezamos o experimento ás 17.55\nO primeiro que se entende é que non hai ningún comentario ou presentación sobre o powerpoint por parte da profesora, co cal os suxeitos deben sacar as súas propias conclusións non só sobre cada imaxe que apareza, senón sobre qué vai en xeral o documento.\nUnha vez aclarado este punto, detallo as minhas reflexións ao longo da clase:\n- Atópamonos nunha situación moi forzada, hai que presionar para que os suxeitos den a súa opinión sobre o que ven, pois a información aportada non incita ao debate. Custa moito chegar a conclusións, incluso estando nun grupo grande, no que podería haber máis variedade de opinións.\n- Teñen que interpretar información ambigüa, o cal é cansado e non aporta beneficios, xa que nunca se confirma se a interpretación é correcta ou non dun xeito satisfactorio. Isto fai que os suxeitos perdan a atención, se distraian con facilidade ou que simplemente "pasen" do powerpoint.\n- Cando aparece información no Powerpoint, atópase formando un "amasijo", que non di nada en si mesmo sen unha interpretación ou explicación, sen alguén que te guíe na dirección axeitada, na dirección á que se dirixe o documento. Este "amasijo" de información pode ser interpretado de tantos xeitos que non é útil se non se lle atopa un punto comén.\n- Obsérvase tamén que sorprendentemente canta menos información se da, máis comentan os suxeitos, xa que resulta máis fácil divagar, expresar ideas que moi probablemente non tenhen absolutamente nada que ver co tema sobre o que vai o propio documento. Pola contra, se hai moita información, os suxeitos non opinan, o cal pódese deber a que é máis problemático ser crítico e divagar nun texto ben documentado. (Tamén pode ser que a calidade de imaxe permitía ler ben os textos curtos, pero era case imposible ler os que eran moi longos)\n- O obxectivo do experimento creo que é reflexionar sobre a importancia dos comentarios críticos, de analizar as cousas que queremos compartir cos demais, non limitarnos a publicalas, senón poñerlles unha cara, un sentido. Vendelas de algún xeito.\nEn conclusión, eu diría que esta clase ten duas vertientes de reflexión. En primeiro lugar, a nosa propia rede social, onde tantísimas veces a profesora nos pediu que fosemos críticos co material que subimos. Un documento en sí mesmo non di nada se non está ben presentado. Un documento como o que nos presentou na clase pode ser absolutamente inútil se non ten un comentario crítico reflexivo que o acompañe.\nE na outra vertiente, temos a propia do Powerpoint "El regreso de los profesores". Creo que este regreso non fala so do regreso a nivel histórico en importancia, tal e como se describía no Powerpoint, senón que no noso pequeno experimento ven a resaltar o valor intrínseco do profesor. Unha figura que te guía a través dunha evolución, dun descubrimento. Que te axuda a non divagar por rutas sen saída.\nTense comentado moitas veces que a figura do profesor podía desaparecer, dado que a enormidade de información que está hoxe en día ao alcance dos cativos, nunca poderá sen abarcada por unha soa persoa. Pero a figura do profesor, do bo profesor, nunca foi (e se nalgún caso foi asi, é unha vergonza e claramente non é un bo profesor) unha mera gravadora de información. Sempre foi a figura que guiaba e compañaba no crecemento, no descubrimento, análise e reflexión sobre a información. Este experimento demostra mellor que calquera outro que a figura do profesor non corre perigo na sociedade da información.\nA profesora remata o experimento plantexando unha pregunta: "Cando subimos algo á rede, ¿qué sentido ten para nós?" Eu teño claro cal é o sentido que ten para min todo o que subo, e creo que mais ou menos sempre o relaciono co tema do que estou falando. De todos xeitos, despois de esta clase creo que me pensarei moito máis os documentos que subo, despois de todo non creo que o obxectivo desta asignatura sexa "engordar unha lista de documentos relacionados co asesoramento", senón máis ben facer unha reflexión crítica sobre documentos puntuais e significativos.\nEspero non terme equivocado moito na miña observación. ;)\nLourdes Montero hace 2723 días\nPois é una refeelxión moi interesante que toca o ceo do experimento...


A Asociación de Veciños O Tesón de Ribadeo ve incorrecta a sinalización e os accesos da autoestrada |\nHome Actualidade A Asociación de Veciños O Tesón de Ribadeo ve incorrecta a sinalización e os accesos da autoestrada\nA Asociación de Veciños O Tesón de Ribadeo ve incorrecta a sinalización e os accesos da autoestrada\nRIBADEO.- A asociación de veciños O Tesón de Ribadeo mostran a súa preocupación porque a sinalización de accesos á vila dende a autoestrada non son claros. Consideran que isto pode afectar negativamente ao comercio, xa que unha porcentaxe importante de xente pode pasar de largo e ir para outras poboacións.\nDende a AVV de Veciños O Tesón vemos con preocupación que, dende que se finalizou a autovía ó paso por Ribadeo, foise esquecendo un feito que é importante para a nosa vila: se se ven dende Galicia, é doado pasar de largo sen decatarse que a única saída para Ribadeo está antes do mesmo pobo, mesturada coa indicación de ‘porto de Ribadeo’ e ‘Vegadeo’.\nSabemos que non é o único caso que afecta a infrastructuras de estradas, pois aí está nunha situación parella o entronque entre a circunvalación e a estrada que vertebra toda a zona rural interior do concello. Sen esquecer iste dato, tamén sabemos o dano que representa para Ribadeo que unha porcentaxe apreciable de xente pase de largo por non ter que dar a volta na autovía unha vez cruzada a ponte.\nAfectados polo plano sectorial de Vivenda na zona de Foxo concentráronse en Burela


Arteixo, Xinzo e Viveiro terán desde este xoves as restricións máis duras de Galicia | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 20/01/2021 21:33\nEstes tres concellos, que rexistran os peores datos epidemiolóxicos, deberán adoptar o chamado 'modelo Carballiño' de restricións excepcionais. A partir desta medianoite, volven a unha situación moi semellante ao confinamento da desescalada. Isto implica o peche total da hostalería, que só poderá manter o servizo de recollida e a entrega a domicilio.\nAdemais, clausúrase toda actividade considerada non esencial. Pechan os ximnasios, as instalacións deportivas, as bibliotecas, os locais de xogo e os centros culturais e sociais. Os comercios e mercados ao aire libre poderán traballar pero só ao 50 % da súa capacidade.\nEn Xinzo de Limia a incidencia acumulada supera os 2.000 casos por cen mil habitantes. A poboación prepárase para quedar na casa logo dun mes de decembro laxo que moita xente lamenta.\nO Entroido rematou antes de comezar. Agora pechan os bares e restaurantes e os comercios só poden traballar ao 50 %.\nViverio, con 1.700 casos por 100.000 habitantes, tamén se suma ao modelo Carballiño. A partir de agora paralízase toda a actividade considerada non esencial.\nPechan as bibliotecas, os ximnasios, as instalacións deportivas e paralízase a actividade cultural e social. Son medidas excepcionais que tamén se aplican en Arteixo.\nAdemais, nestes tres concellos as xuntanzas limítanse exclusivamente a persoas conviventes.


Menos universitarios | Galicia Digital\nAs cifras, normalmente, van in crescendo. E adóitase establecer cadros que marcan evolución de produccións, ingresos, vendas e calquera outro concepto mensurable. Neste caso, as cifras refírense a estudiantes universitarios en Galicia, e son decrecentes.\nA Conferencia de Reitores das Universidades Españolas ven de facer público o informe das cifras da Universidade e os seus alumnos, que recolle datos do curso 2006-2007 en relación cos anteriores, apreciándose que en Galicia tiñamos neste curso algo máis dun vinteún por cento menos de universitarios que seis anos atrás.\nO fenómeno -en maior ou menor grado- ven sendo compartido polo resto das universidades públicas españolas, onde se rexistra de media unha baixa do catorce por cento de estudiantes.\nAs universidades máis afectadas son as de Navarra, Asturias, Galicia e Aragón nas que se supera esa porcentaxe do vinteun por cento na que Galicia está inmersa.\nNo fenómeno, sen dúbida, terá que ver a evolución da sociedade galega e española que reflicte agora a diminución dos nacementos rexistrada nos anos oitenta, que se agora ten repuntado o resultado non se verá ata cursos por agora ben lonxanos.\nNon hai que pensar en causas económicas ou sociais, porque a Universidade hoxe está plenamente descentralizada, e o seu acceso é pleno para quen reúna características precisas de idoneidade, salvando problemas económicos de outrora.\nAínda así, hai menos universitarios, moitos menos. Vintedous mil menos en Galicia. Terannos que explicar, ademáis das cifras, as causas que orixinan esta baixa e o que se vai facer diante desta situación. E incluso, agora que se quere potenciar a Formación Profesional, haberá que facer un estudio en paralelo de ambos mundos para ver como evoluciona a nosa sociedade en canto a formación para o futuro.


"Todo o apoio á nova dirección, pero tamén quero ver que pasos se dan" - G24\n"Todo o apoio á nova dirección, pero tamén quero ver que pasos se dan"\nGonzalo Caballero reivindica a súa figura no PSdeG tras perder as primarias cunha candidatura que defende como "da militancia e das bases"\n"Temos que acertar entre todos en como fortalecer PSdeG"\n"Teño 46 anos, e desde logo non estou en idade de xubilación"\nG24.gal 05/11/2021 10:34\nGonzalo Caballero, secretario xeral saínte do PSdeG, volveu ofrecer este venres "todo o meu apoio á nova dirección" dos socialistas galegos, pero tamén deixou claro que quere "ver que pasos se dan".\nCaballero foi entrevistado no Bos días onde explicou como se desenvolveu o seu encontro deste xoves con Valentín González Formoso: "Estiven con Valentín porque acudiu ao Parlamento e saudeino con total normalidade. Non hai problemática a maiores. O partido celebrou unhas primarias e a partir de aí temos que acertar entre todos en como fortalecer PSdeG".\n"Cumprirei cos meus deberes e coa miña autenticidade"\nSobre a súas funcións a partir de agora, tanto no Parlamento como no PSdeG, Caballero é concluínte: "Son militante desde hai máis de 25 anos, seguirei sendo un militante comprometido durante toda a miña vida, traballando por Galicia desde o socialismo e desde a esquerda, e poñer o mellor de min mesmo ao servizo dos galegos e das galegas".\n"Cumprirei cos meus deberes e coa miña autenticidade, e coa miña forma de entender a vida e o meu compromiso político. E iso é o que vou facer e asumindo tamén as responsabilidades no Parlamento de Galicia. A min correspóndeme facer oposición ás políticas da dereita e facer propostas para axudar a mellorar a situación de Galicia", asegurou Caballero.\n"Recibín o 40 % do apoio da militancia, e estou inmensamente agradecido a quen me deu o apio para un proxecto de PSdeG claramente na esquerda, feito de abaixo a arriba, que quere confrontar coa dereita e con Feijóo. Vou ser leal á miña forma de entender a política e o socialismo. En definitiva vou seguir traballando a carón dese plan, e vouno facer con lealdade ao novo secretario xeral".\n"Había dous proxectos, un deles tiña apoio das baronías, e outro era unha candidatura da militancia e das bases"\nCaballero saíu derrotado nunhas primarias nas que di ser "consciente de que había dous proxectos, e que un deles tiña apoio das baronías, das grandes alcaldías, das deputacións que goberna o Partido Socialista, e outro era unha candidatura da militancia e das bases".\nReivindicando esa forza das bases di que "é evidente que esa foto da noite electoral reflicten diferentes maneiras de entender o socialismo galego".\n"Eu represento unha liña claramente na esquerda", asegura Caballero. "E vou seguir activo no meu partido, no que teño unha longa traxectoria con momentos de soidade fronte ao gran poder do aparato do partido, e unha traxectoria a longo prazo e eu busco servir a Galicia, eu débome aos galegos".\n"Así o vou facer, con lealdade, con propostas para fortalecer o PSdeG e fortalecer tamén os acertos do novo secretario xeral, que debe acertar para seguir construíndo o mellor socialismo galego".\n"Teño que cumprir coa responsabilidade que nos deron os galegos"\nGonzalo Caballero vai seguir sendo o voceiro do PSdeG no Parlamento, onde di que non cre que a súa posición se vexa debilitada tras a derrota nas primarias. "Aos debates do Parlamento hai que ir coas mellores propostas, coas mellores ideas, iso é o que fago, e seguireino facendo. Dando respostas de esquerda para saír da maior crise, para reactivar a economía, para fortalecer servizos públicos, cun proxecto socialista, galeguista, de esquerdas", asegurou.\n"Eu teño que cumprir coa responsabilidade que nos deron os galegos. Non ten que ver cunha cuestión orgánica. Eu mesmo, cando fun elixido secretario xeral, hai catro anos, mantiven de voceiro ao compañeiro Xoaquín Fernández Leiceaga, que fixo unha magnífica tarefa no grupo parlamentario".\n"Agora correspóndelle ao partido acertar. Hai un 40 % do partido que nos deu responsabilidade para construír e para apoiar liderado de Valentín González Formoso. Estou moi agradecido á militancia do partido, con votos espallados por toda Galicia e que me deron a maioría na provincia de Pontevedra e de Ourense. E especificamente ao electorado urbano, porque nas cidades tiven maior nivel de apoio, encabezado pola miña agrupación a de Vigo, na que tiven o 80 % dos votos".\n"Vou traballar a carón do novo secretario xeral. Despois de catro anos nos que o PSdeG avanzou, e recuperou posicións, quero que o novo PSdeG baixo mandato de Valentín siga crecendo os próximos catro anos, mantendo a liña de fortalecemento en Galicia".\n"Cando a dirección queira outras medidas, terá que explicalas"\n"Eu vou asumir as responsabilidades que me correspondan, porque son un home comprometido. Teño vida profesional e persoal resolta. Dende hai dous anos son parlamentario. A miña responsabilidade é estar no Parlamento. Son loitador, un cidadán comprometido co que creo. Nestes momentos correspóndeme ser o voceiro do grupo socialista, e é o que vou facer", insistiu Caballero, ao reivindicarse como un activo do PSdeG.\n"Cando a dirección queira outras medidas, terá que explicalas e terá que compartilas co conxunto do partido e entre todos acertar", dixo Caballero.\nNon obstante, a súa lealdade non parece que vaia ser un cheque en branco: "Pola miña banda vai haber un impulso construtivo, vai haber todo o apoio á nova dirección pero tamén quero ver que pasos se dan, e como se acerta para que esa proposta de integración do outro candidato se converta nunha realidade".\n"Hai que pasar das palabras aos feitos. Onte, Valentín trasladoume que necesita tempo. Estamos todos na liña de construír e fortalecer o PSdeG. Eu sempre vou estar no meu partido con lealdade a quen lle corresponda dirixilo, pero tamén coa vocación de construír o PSdeG con maior fortalecemento, e tamén manter a miña actividade e o meu compromiso coa militancia do PSdeG".\n"Non estou en idade de xubilación"\nO que Caballero deixou claro é que ninguén o debe dar por morto políticamente: "Eu teño 46 anos, e desde logo non estou en idade de xubilación", afirmou. "A min vanme seguir vendo defender unha saída de esquerdas para Galicia, alí onde o partido me queira colocar e onde eu crea que deba estar".\nFormoso critica a Xunta por eliminar a Tarxeta Básica sen formular alternativas\nFormoso reclámalle á Xunta máis medidas económicas e sanitarias para paliar a crise\nOs socialistas apoian as demandas do transporte de máis axudas para paliar os prexuízos polo peche da A6


O PP convida a Represas a rectificar as súas acusacións ou a acudir aos Tribunais por afirmar que Solla utilizou recursos municipais para pagar a súa defensa persoal cando estivo imputado – PP de Ponteareas\nHome Sin categoría O PP convida a…\n-“É completamente falso que o ex alcalde utilizase recursos municipais, xa que a lei non o permite, e se o Sr Represas é coñecedor destes feitos o que ten que facer é acudir ao xulgado e denuncialo” sentencia Villar.\n-O PP critica ao Alcalde por non querer incluir no pleno ordinario a moción do Grupo Popular na que se solicita que este asuma persoalmente as costas do proceso derivado da súa mala xestión no expediente da praza de Técnico de Intervención, porque aprobouno a sabendas de que tiña os informes desfavorables.\nO Grupo Popular de Ponteareas quere manifestar o seu malestar ante as recentes declaracións do BNG nas que afirma disparates tan graves como que o ex alcalde, Salvador González Solla, utilizou recursos públicos para a súa defensa persoal nas diferentes imputacións que se lle realizaron, por certo, todas elas arquivadas.\n“É falso e moi grave acusar deste tipo de actuacións e solicitamos unha rectificación pública do BNG” pola seguinte afirmación “non imos aceptar leccións éticas nin morais do PP, e menos despois de que empregasen na súa etapa de goberno recursos municipais para a defensa persoal non Xulgado nos casos nos que o exalcalde Solla estaba imputado”.\nPara o PP o que lle pasa ao BNG, é que está molesto porque quedou en evidencia coa súa nefasta tramitación na praza de Técnico de Intervención, e non queren recoñecer os seus erros e asumir as súas responsabilidades a pesar das reiteradas advertencias realizadas pola Secretaria municipal habilitada durante toda a tramitación deste expediente. Por iso tenta desviar a atención con mentiras e disparates.\nSobre a acusación feita polo alcalde de anteriores sentenzas desfavorables no mandato do PP, a ex edil de Economía, Belén Villar, lémbralle que as que non se pagaron foi porque a intervención municipal non permitía abonalas porque non eran “sentenzas firmes”.\nE sobre as facturas da empresa de recollida do lixo decirlle que estas sí se pagaron, pero fora de prazo, por iso xeraron intereses, por demorarse no prazo de pago, xa que a lei obriga a que sexa en 30 días, pero o mais curioso é que o BNG critique isto cando o Sr Represas leva dous anos e medio na Alcaldía e aínda non pagou estes intereses que siguen día a día incrementándose. Ademais de que o Alcalde debería ser un pouco máis cauto nas súas acusacións xa que o Concello de Ponteareas actualmente non cumpre cos prazos medios de pago que fixa a Lei o que podería xerarlle o mesmo problema non só coa empresa de recollida do lixo senón co resto de provedores”.


CATRO GALEGOS PARTICIPARÁN NO CAMPIONATO DE ESPAÑA DE MEDIA DISTANCIA EN POSADAS O DÍA 25 DE AGOSTO - Fegatri\nCATRO GALEGOS PARTICIPARÁN NO CAMPIONATO DE ESPAÑA DE MEDIA DISTANCIA EN POSADAS O DÍA 25 DE AGOSTO\nO Campionato de España de Media Distancia celebrarase o domingo 25 de agosto en Posadas (Córdoba) cunha participación total de trescentos deportistas. Na proba elite feminina participará a galega Aída Valiño (Wild Wolf Cidade de Lugo Fluvial), mentres que na masculina Galicia contará con tres participantes: Gustavo Rodríguez (Wild Wolf Cidade de Lugo Fluvial), Iván Cáceres (Diablillos de Rivas, pero con licenza galega) e Cristóbal Dios (Arcade Inforhouse).\nOs percorridos desta durísima proba son de 1,9 quilómetros de natación (no pantano de la Breña), 91 quilómetros de bicicleta e 21 quilómetros de carreira a pe.\nNa proba de elite masculina (8:00 horas) participarán un total de 61 deportistas e tres de eles son galegos: Gustavo Rodríguez, Iván Cáceres e Cristóbal Dios. Gustavo é o que ten máis experiencia nesta distancia e este ano “o obxectivo é estar loitando pola vitoria, pero non podo falar de postos. A longa distancia é unha loita contra un mesmo, e nunca sabes como van aparecer os demais rivais. Sei que estou nun bo momento, pero tamén sei que haberá moitos triatletas en gran estado de forma e que porán difícil o triunfo”. Chega ben a carreira a pesar dunha lesión que tivo hai un par de meses que o deixou sen adestrar a carreira a pe durante tres semanas, pero agora parece superado. O tudense pensa que o seu futuro deportivo está enfocado á longa distancia: “Son carreiras de aproximadamente catro horas, un tempo de duración bastante parecido as probas do meu deporte de orixe (o ciclismo). Ademais os ritmos non tan explosivos destas carreiras adáptanse bastante ben as miñas características”.\nA proba feminina comezará so cinco minutos máis tarde e nela só estará a galega Aída Valiño, nun total de 22 participantes. A galega enfronta a cita con moita ilusión, aínda que recoñece que non está excesivamente acostumada a esta distancia: “É o segundo tríatlon de media distancia que fago. O obxectivo é intentar gañar ou facer podio”. O único problema é que Aída estivo estes últimos días con febre, pero asegura que “teño moitas ganas de competir e esperando que non faga moita calor”.\nAdemais, haberá grupos de idade, con case douscentos participantes, unha carreira sprint e unha proba de paratriatlon.\nNo campionato de España de media distancia do ano 2012, Marta Jiménez proclamouse campioa de España, mentres que Saleta Castro foi bronce. Na categoría masculina, Gustavo Rodríguez foi noveno.\n← Prev: O XXV TRÍATLON DO MIÑO REUNIRÁ O DOMINGO 25 DE AGOSTO AOS MELLORES DEPORTISTAS GALEGOS Next: RICARDA LISK E UXÍO ABUÍN, GAÑADORES DO XXV TRÍATLON DO MIÑO EN LUGO →


Nomo - Wikipedia, a enciclopedia libre\nEste artigo trata das divisións administrativas do Antigo Exipto. Para os seres fantásticos véxase gnomo.\nUn nomo (νομοι, "distrito" en grego) era unha división administrativa no Antigo Exipto. Estas comunidades organizadas e independentes apareceron no período Predinástico (arredor do século XXXII a.C.), agrupados en dous reinos (o do Norte e o do Sur), e por volta de 3200 a.C. foron unificados nun só reino polo faraón Menes. Os nomos tiñan unha capital, un emblema propio, un número, e estaban gobernadas por un nomarca, que actuaba en nome do faraón. No período greco-latino (a partir do século IV) convertéronse en rexións administrativas. O termo demótico era sepat pero, como en case todo o referente ao Antigo Exipto, é a expresión grega a que se transmitiu a Occidente.\nO número de nomos e a súa numeración variou moi pouco, entre 38 e 42, durante os tres milenios que durou esta civilización. Algúns, como Xois, no delta do Nilo, ou Khent, no Alto Exipto, xa aparecen na Pedra de Palermo, que data da V dinastía. Outros menciónanse máis tarde, como Bubastis, no Imperio Novo. A numeración iníciase de sur a norte, xa que para os antigos exipcios todo comezaba no sur. Os 22 nomos do Alto Exipto fixáronxe na V dinastía (están gravados no quiosque de Senwosret I en Karnak). O número definitivo de vinte nomos do Baixo Exipto non foi fixado até o Período grecorromano. El Fayum e os oasis non formaban parte do esquema.\nO número total de 42 nomos tiña un valor simbólico, xa que este era no número dos xuíces dos mortos. Un escritor cristián do século II, Clemente de Alexandría aseguraba que os exipcios tiñan 42 libros sagrados.\n1 O nomarca\n3 Lista de nomos\nO nomarca[editar | editar a fonte]\nDurante a primeira parte do Imperio Antigo a administración provincial estaba a cargo de diferentes funcionarios do goberno central, que en ocasións eran enterrados no cemiterio real e participaban na construción das pirámides. Durante as dinastías V e VI apareceron no Alto Exipto os nomarcas, que compaxinaban a súa función de gobernadores coa de "gran sacerdote". O seu posto foi en ocasións hereditario e noutras foi designado polo faraón. Se o goberno central era forte, os nomarcas actuaban como gobernadores do rei e se era feble convertíanse case en reinos nos que os nomarcas instauraban casas dinásticas e que se enfrentaban entre si até que un deles se establecía como faraón de todo o Exipto.\nEn realidade, os exipcios nunca usaron o título "nomarca", que é unha denominación grega. Desde o Imperio Medio a dignidade coñecíase como combinación de "gran sacerdote" e "gobernador da cidade". Só en Beni Hasan non contaban coa compoñente relixiosa.\nOs nomos sobreviviron o período greco-latino. En época romana, chegaron a acuñar moeda e mantiveron o seu papel de unidades administrativas até os tempos de Diocleciano e Constantino. A partir de 307 foron substituídos por unidades de menor tamaño chamadas pagi, nos que o control pasou ás mans dos pagarcas. Estes tiñan como función principal ao principio a recadación de impostos, mais logo asumiron tamén un papel militar.\nLista de nomos[editar | editar a fonte]\nO Baixo Exipto, que se estende polo delta do Nilo desde Menfis, a capital do Imperio Antigo desde o Imperio Antigo, até o mar Mediterráneo, contaba con 20 nomos. O primeiro era, precisamente o que incluía Menfis, Saqqara e Gizeh, na rexión actual do Cairo, e logo continuaban numerados polo oeste e finalmente polo leste. Así, Alexandría era o terceiro nomo e Bubastis o número dezaoito.\nO Alto Exipto, que vai desde a Primeira Catarata cara o norte polo val do Nilo, dividíase en 22 nomos. O primeiro era o de Elefantina, fronteira tradicional coa Nubia no que hoxe en día é Asuán. Waset (a Tebas antiga e Luxor contemporáneo) estaba no cuarto nomo, Amarna no número catorce e Meidum no vixésimo-primeiro.\nTradución do nome\n1 Aneb-Hetch Menfis Mit Rahim Muro branco\n2 Khensu Letopolis Ausim Coxa de vaca\n3 Ament Apis Kom el-Hisn Oeste\n4 Sapi-Res Ptkheka Tanta Escudo do Sur\n5 Sap-Meh Sais Sa el-Hagar Escudo do Norte\n6 Khaset Xois Sakha Touro da montaña\n7 A-ment Metelis Damanhur Arpón do Oeste\n8 A-bt Heroonpolis Tell al-Maskhuta Arpón do Leste\n9 Ati Busiris Abu Sir Bara Andjeti\n10 Ka-khem Athribis Tell Atrib Touro negro\n11 Ka-heseb Leontopolis Tell al-Urydam Touro de Heseb\n12 Theb-ka Sebennytos Samanud Becerra e vaca\n13 Heq-At Heliópolis Materiya (suburbio do Cairo) Cetro prósperos\n14 Khent-abt Tanis (Sile) San el-Hagar Oriental\n15 Tehut Hermopolis parva Baqliya Ibis\n16 Kha Mendes Tell al-Rubˁ Peixe\n17 Semabehdet Diospolis parva Tell Balamun O trono\n18 Am-Khent Bubastis Tell Bastah (near Zagazig) Príncipe do Sur\n19 Am-Pehu Leontopolis (Tanis) Nebesha or San Príncipe do Norte\n20 Sopdu Arabia Saft al-Henna Falcón con plumas\n1 Ta-Seti Elefantina Asuán Terra do arco\n2 Thes-Hor Apollonopolis magna Edfu Trono de Horus\n3 Ten Nekhen al-Kab Santuario\n4 Waset Tebas Karnak Cetro\n5 Herui Coptos Qift Os dous falcóns\n6 Aa-ta Tentyra Dendera O crocodilo\n7 Seshesh Diospolis parva Hu Sistro\n8 Abdju Abidos al-Birba Terra grande\n9 Min Panopolis Akhmim Min\n10 Wadkhet Aphroditopolis Ifteh Cobra\n11 Set Hypselis Shutb A criatura asociada co deus Set\n12 Tu-ph Antaeopolis Qaw al-Kebir Víbora da montaña\n13 Atef-Khent Lycopolis Asyut Sicomoro do Baixo e Víbora\n14 Atef-Pehu Cusae al-Qusiya Sicomoro do Alto e Víbora\n15 Un Hermopolis magna al-Ashmunayn Lebre\n16 Meh-Mahetch Theodosiopolis Beni Hassan Orix\n17 Anpu Cynopolis al-Kais Anubis\n18 Sep Alabastronopolis Kom al-Ahmar Set\n19 Uab Oxyrhynchus al-Bahnasa Dous cetros\n20 Atef-Khent Herakleopolis Magna Ihnasiyyah al-Madinah Sicamoro do Sur\n21 Atef-Pehu Crocodilopolis/Arsinoe Madinat al-Fayyum Sicamoro do Norte\n22 Maten Aphroditopolis Atfih Coitelo\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Nomo&oldid=5042350"\nA última edición desta páxina foi o 24 de xaneiro de 2019 ás 17:12.