Campaña do ISSGA sobre a prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios | Gabinete Confederal Saúde Laboral\nCampaña do ISSGA sobre a prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios\nO ISSGA presentou o pasado 11 de maio de 2018 unha nova campaña sobre a prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios. Esta actividade está recollida no Plan anual de actividades do instituto e forma parte das actuacións de asesoramento, información e sensibilización específicas para reducir a sinistralidade laboral no sector da industrial musical e de espectáculos públicos, en concreto na actividade de montaxe e desmontaxe de escenarios públicos.\nEsta acción vai dirixida a empresarios/as, mandos intermedios, traballadores/as e persoas con responsabilidade en materia preventiva e, en especial, en coordinación de actividades empresariais.\nNa montaxe e desmontaxe de escenarios para espectáculos intervén moita normativa diferente, aínda que non existe ningunha especifica. Con esta actuación o ISSGA tenta elaborar unha folla de ruta para aplicar normativa doutros sectores á montaxe e desmontaxe de escenarios establecendo un paralelismo entre eles.\nOs documentos que compoñen esta campaña son:\n- A Folla de prevención, denominada “Prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios”, realizada en colaboración coa Asociación Galega de Empresas Musicais (AGEM) e na que se recollen os principais aspectos realacionados coa prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios: Introdución e lexislación, coordinación de actividades, documentación de PRL na montaxe de escenarios ou bancadas, riscos e medidas preventivas, lembra, bibliografía e normativa aplicable.\nFolla de prevención.\n- Dous trípticos e dous carteis nos que se detallan os aspectos más destacables da documentación de prl na montaxe de escenarios ou bancadas así como sobre a coordinación de actividades. Está a elaborarse un terceiro documento sobre ruído, tamén en formato tríptico e cartel, que completará a documentación desta campaña e que se publicará proximamente.\nTríptico 1, onde se recollen os aspectos máis importantes relacionados coa documentación de PRL na montaxe de escenarios ou bancadas: Introducion, lexislación, documentación de PRL na montaxe de escenarios ou bancadas, escenarios realizados con elementos de estada tubuar, escenarios realizados con outros elementos metálicos tubulares ou doutros materiais e escenarios móbiles.\nLigazón Tríptico 1: Prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios. Documentación de prl na montaxe de escenarios ou bancadas.\nTríptico 2, onde se recollen os aspectos máis importantes relacionados coa coordinación de actividades na montaxe e desmontaxe de escenarios: Introdución e lexislación, coordinación de actividades, fase de montaxe e desmontaxe e fase de celebración.\nLigazón Tríptico 2 : Prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios. Coordinación de actividades.\nCartel 1, no que se lembran os aspectos máis importantes relacionados coa documentación de prl na montaxe de escenarios ou bancadas.\nLigazón Cartel 1: Prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios. Documentación de prl na montaxe de escenarios ou bancadas.\nCartel 2,no que se lembran os aspectos máis importantes relacionados coa coordinación de actividades na montaxe e desmotaxe de escenarios.\nLigazón ao Cartel 2: Prevención de riscos laborais na montaxe e desmontaxe de escenarios. Coordinación de actividades.\nEntre os aspectos que cómpre destacar no desenvolvemento destes traballos e que se recollen na documentación que se preseta, destacan entre outros:


"Brotes familiares" aceleran o coronavirus en Santiago, superando os 60 contaxios e o 10% de test positivos\nRedacción | Xoves, 10 de Setembro de 2020, 19:30\nA análise detallada dos datos do SERGAS de Santiago desvela un panorama procupante. Certo é que hoxe descenderon os casos activos, pero isto é enganoso. En realidade o coronavirus está a acelerar e de feito hoxe bateu os seus records do mes.\nAsí, o mércores Sanidade descubriu 68 contagios e máis do 10% dos test PCR déronlle positivo.\nNon se trata dun problema puntual, das cifras de hoxe. A análise das medias móbiles a tres días confirma un relevante ascenso desde principios de mes. O que era unha media de 44 novos contaxiados ao día converteuse nunha media de 50. O que era unha media de 3,7% de test positivos converteuse, debido ao 10% de , nunha media de 7,5% positivos.\nNON HAI BROTES NOVOS CON ESTAS CIFRAS DE NOVOS CONTAXIADOS?\nEsta escalada prodúcese sen que o SERGAS informe de brotes novos. O último que comunicou, o do Multiusos do Sar, declarouno o 2 de setembro e deuno por controlado o 4, hai case unha semana.\nCuestionadas sobre este repunte, fontes do SERGAS indican a Galiciapress que está impulsado por pequenos brotes familiares, casos illados e casos importados. Por tanto, aínda que recoñecen a subida, estas fontes da EOXI descartan que, por agora, xurdise algún outro brote potencialmente moi perigoso, como foi o do Multiusos ou calquera que se declare en residencias.\nHai que lembrar que as administracións teñen obrigación de declarar un brote cada vez que logran relacionar 3 ou máis casos. Suponse que coas cifras que estamos sufirendo estes días,, uns 50 positivos ao día, Sanidade debería ser capaz de ir relacionando casos ata formar brotes. Outras EOXIs, como a deOurense, informan case a diario da aparición de brotes, por moi pequenos que sexan, mesmo de 3 conviventes.\nSe o SERGAS non estivese a ser capaz de detectar brotes, estariamos ante unha enorme cantidade de casos orfos, un dos indicadores dunha posible transmisión comunitaria.\nO SERGAS está a realizar de media, aproximadamente, case 700 probas ao día. Cando se declarou o rebrote no Multiusos aumentou a cifra a máis de 900.\nSantiago é un dos concellos aos que a Xunta someteu recentemente a restricións. Segúnel DOG de hoxe, Sanidade o porcentaxe de positividade das PCR "mantense elevada" e lvos grupos de idade máis afectados están entre os 15 e os 24 anos, polo que se sospeita que pode haber "un número importante de asintomáticos ou paucisintimáticos" que "facilitarían a transmisión".\nPolo menos oito directores de insititutos da área pediron hoxe ao Goberno que atrasae unha semana o inicio do curso escolar. Máis do 70 por cento dos casos da comarca concéntranse no Concello de Santiago, agrega a orde, di o DOG.


Quen somos? - Shenzhen Lantaisi Technology Co., Ltd.\nShenzhen LANTAISI Technology Co., Ltd, fundada en 2016, está composta por un grupo de técnicos e vendas cunha ampla experiencia na carga sen fíos do teléfono móbil. Os técnicos, que teñen entre 15 e 20 anos de experiencia en xestión de produción, esquema de transformación tecnolóxica e coñecemento no campo da carga sen fíos, son de Foxconn, Huawei e outras compañías de renome. Centrámonos na I + D, na produción de equipos de carga sen fíos para teléfonos móbiles, auriculares TWS e reloxos Apple e ofrecemos solucións de carga sen fíos profesionais. Agora somos o membro de WPC e membro de Apple.\nTodos os nosos produtos pasaron os certificados CE, RoHS e FCC. Algúns teñen certificados QI e MFI.\nMade In China é a nosa plataforma B2B desde 2020. Pasamos a inspección de fábrica por Made In China.\nO noso obxectivo é converterse no "fabricante intelixente" de primeira clase da cadea de subministración de enerxía nos produtos electrónicos móbiles, esforzámonos en explorar a tecnoloxía máis avanzada cada ano. Podemos facer OEM e ODM en profundidade para os nosos valiosos clientes e seguro que ofreceremos máis valor aos nosos socios.


Xestor/a de Innnovación – CITACA\nXestor/a de Innnovación\n02/12/2019 | Oferta de emprego\nTitulacion: Xestor/a de Innnovación\n( Relación laboral : C. indefinido)\nConocimientos: – Debido a que se xestionan proxectos de diferentes temáticas, non se require una titulación concreta pero sí é IMPRESCINDIBLE que sepa manexarse e teña interese en diferentes tecnoloxías.\n– Imprescindible usuario/a avanzado/a en MS Office: Word, Excel, Powerpoint\nValorable: posuír algún Máster relacionado coa Xestión da Innovación.\nFunciones: A corto prazo, o posto basease en colaborar co equipo técnico na realización de diagnósticos de innovación a diferentes empresas galegas co fin de definir un Plan Estratéxico de Financiación de I+D+i adaptado as súas necesidades.\nA medio e longo prazo, esperase que poda detectar oportunidades de financiación da innovación dos seus clientes e estar capacitado/a para prepararlles o expediente dos proxectos de I+D+i e acompañarlles no seu seguimento coma xestor/a de innovación.\nA longo prazo espérase que este/a profesional poda encargarse das tarefas de xestión de proxectos a nivel europeo.\nDebido ao perfil da empresa contratante, empresa emprendedora constituida por tres socios-traballadores, o perfil buscado noN dependerá dun "cargo", sinon que complementará a experiencia e competencia dos actuais técnicos/as de INNPLICA.\nLugar: Ames (A coruña)\nHorario: De 08:30 a14:00 e de 15:30 a 18:00 horas\nIncorporacion inmediata: No\nEnxeñaría Informática (T/S/G)\nEnxeñaría de Telecomunicación (T/S/G)\nTodas as Enxeñarías Industriais\nCapacidade crítica e/ou de análise\nEnviar por correo electrónico a emprego.online@uvigo.es indicando no asunto a denominación do posto ofertado.


O sistema operativo Android (sistema operativo) é desenvolvido por Google que é usado por 80% dos teléfonos intelixentes do mundo. Isto significa que hai unha oportunidade incrible androide desenvolvedores para o seu futuro entrante. Se temos en conta que a próxima xeración de usuarios de Internet (que é máis de 1 millóns) pode acceder a internet por primeira vez no seu móbil. O desenvolvemento é a posibilidade de desenvolver unhas aplicacións Android funcionales e ben desexadas que lle ofrecerían unha fantástica oportunidade para conectarse coa cantidade de persoas que recorren aos seus teléfonos móbiles habilitados para internet para atopar información sobre calquera cousa mentres camiñan ou se moven no coche ou en tren .\nAfortunadamente para as persoas que están interesadas en aprender o desenvolvemento de aplicacións de Android, no proceso de se converter de consumidores a creadores, hai demasiadas opcións para seguir o que fará un excelente traballo para axudarche a aprender os principios básicos da programación de Android e Java. Tamén entenderás que comezaches un emocionante curso para converterse nun experto desarrollador de Android.\nO curso de formación de Android está deseñado para estudantes que son novos para Android e que desexen saber como poden crear aplicacións Android poderosas e probalo. O bo de este adestramento Android é que non necesitas habilidades especializadas na codificación para inscribirse neste curso de formación en Android. Se sabe como usar un teléfono intelixente para navegar en internet ou enviar fotos e enviar un correo electrónico aos seus amigos, sería suficiente.\nAprender algo novo non é fácil:\nComo sabes que aprender algo novo non é fácil se se trata dun desenvolvemento de aplicacións de Android / Probas ou deseño de imaxes con Photoshop ou CorelDraw. Debe ter unha paixón e un entusiasmo para aprender algo novo e seguir avanzando para acadar coñecementos sobre iso. Bo Android cursos de formación e tutoriais en Android Development / Testing axudarache a percorrer o proceso de facer as mellores aplicacións Android funcionais que teñan un alto valor nos parámetros de forma e funcionalidade.\nElixindo un Instituto de Mellor Formación:\nAo final do curso de Android, terás o suficiente coñecemento para desenvolver e probar aplicacións simples pero potentes que podes compartir cos teus coñecidos. É moi importante seleccionar o fornecedor de adestramentos con prudencia xa que só se autorizaron institutos de aprendizaxe de TI, como Solucións tecnolóxicas innovadoras, posúe os coñecementos e coñecementos necesarios para ti.


Formas, subespecies, taxóns,… | Bolboretas galegas\nArtrópodos fotografados en Galiza\n← Lygistopterus sanguineus (Linnaeus, 1758)\nFormas, subespecies, taxóns,…\nPublicado o 2013/03/12 por xisbe\nEsta entrada vai relacionada coa que virá a continuación.\nEsta Coenonimpha é un satirino bastante común en todo o país con varias xeracións ao longo do ano e que presenta aspectos diversos en función da época e do medio. A mostra é bastante sesgada porque non presento individuos de altitude nin de perto do nivel do mar e son case exclusivamente da zona onde vivo coa excepción da foto da Terra Chá. Sei que mirando máis atoparía algunha do Courel ou Ancares, ou de Abril ou de Setembro, pero as que apareceron non son da mínima calidade requirida que desexo. Agradecía que calquera de vos me enviase exemplares de outras localizacións e datas para presentalas e poder ver se hai diferencias.\nAo que vamos.¿Vendo este exemplo diriades que estamos ante formas variadas, distintas subespecies ou diferentes taxóns?\nClicade nas imaxes para agrandalas.\nEste tema das formas, subespecies é demais é un tema bastante controvertido e que supera con moito os meus limitados coñecementos e experiencia. É por iso que contactei con unha autoridade no tema, Eliseo H. Fernández Vidal, que ademais de amigo é a maior autoridade sobre as bolboretas galegas. Penso que a súa resposta está mellor incluída como colofón da entrada que dentro dos comentarios.\nAsimesmo coloco as fotografías enviadas por César e Jose.\nFotos cedidas por César Ayres de ASHEGA\nFotos cedidas por Jose Otero.\nQué tal Xisbe, alégrome que volvas polos teus foros.\nAs fotos que nos presentas de seis Coenonympha pamphilus amosando os seus reversos alares, certamente variables en marcas e ocelación, non representan outra cosa que o gran polimorfismo que amosa esta especie respecto a estas, así como a outras características fenotípicas externas.\nEsta especie, ocupa unha gran área de distribución xeográfica, que abarca toda Europa, parte de Asia e o norte de África. É politípica, é decir, presenta varias subespecies moi ben definidas tanto biolóxica como xeograficamente, pero en Galicia todas as súas poboacións se adscriben ao mesmo taxón subespecífico que, sen maiores reparos, correspóndese coa subespecie tiponominal (pamphilus Linnaeus, 1758).\nEn Galicia constitúe un dos máis comúns ropalóceros, ocupando todo tipo de zonas herbáceas desde a costa até bastante enriba nas montañas. Todas as súas poboacións están intercomunicadas, é dicir, existe intercambio xenético entre elas, non existindo ningunha barreira que as manteña ailladas.\nA súa gran variabilidade fenotípica débese a un elevado polimorfismo intra e interpoblacional (moi frecuente entre todas as especies do seu xénero), dimorfismo sexual discreto e estacional relevante. Tamén a que, a causa dese gran polimorfismo, pode presentar ecofenotipos moi variados dependendo do tipo de substrato e bioclima.\nDa Península Ibérica describíronse varias subespecies que non resisten unha análise rigorosa e multitude de formas infrasubespecíficas que non teñen significación taxonómica algunha. Con unha excepción a f. lyllus Esper, , descrita de Portugal e que se tivo historicamente incluso como especie aparte, que está presente en gran parte das poboacións ibéricas, incluídas as galegas sobre todo canto máis ao sur.\nEntre as fotos que amosas poden identificarse varias das formas (entre casi a centena delas descritas) ás que autores clásicos, como Verity y Tutt, deron nome. Pero como che digo non teñen significación taxonómica nin biolóxica algunha.\nMoitas grazas a César Ayres, Jose Otero e Eliseo H. Fernández Vidal.\n2 respostas a Formas, subespecies, taxóns,…\nLuis Álvarez di:\n2013/03/13 ás 7:50 p.m.\nIgual es una pregunta trampa pero yo pienso que no es más que el hecho de que estamos ante una especie muy polimórfica. Con su prima la arcania creo que pasa lo mismo, que incluso en un mismo sitio (o en localidades muy próximas) te encuentras ejemplares ligeramente diferentes entre si. En BV tengo 2 C. pamphilus y 2 C. arcania de localidades muy cercanas y pasa exactamente eso.\n2013/03/14 ás 1:10 a.m.\nSi que é iso Luis, é o que ven decindo Eliseo, pasa practicamente con todas as Coenonymphas.\nUnha alegría volver a saber de ti.\nGrazas polo comentario\nCategorías Seleccionar categoría Sen clasificar\nHistórico Seleccionar mes Xaneiro 2014 Decembro 2013 Xuño 2013 Maio 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Febreiro 2013 Novembro 2012 Outubro 2012 Setembro 2012 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2009


Homenaxe ao doutor Gonzalo Gurriarán, no Barco\nInicio/Concellos/Homenaxe ao doutor Gonzalo Gurriarán, no Barco\nDescubriuse unha placa no lugar onde antigamente estaba ubicada a súa consulta na vila\nUn membro de Isaga e o alcalde do Barco, descubrindo a placa.\nCo lema “Compromiso e galeguidade”, a Irmandade da Sanidade Galega (ISAGA) en colaboración co Concello do Barzo organizaba un acto de lembranza e recoñecemento á figura de Gonzalo Gurriarán. O programa comezaba no mediodía do 22 de marzo co descubrimento dunha placa na avenida Manuel Quiroga, no lugar onde antigamente estaba a consulta deste médico valdeorrés.\nDe seguido, xa no edificio multiusos do Barco, abordábase a súa faciana de médico, investigador, deportista e defensor do medio ambiente cunha serie de intervencións que correron a cargo de Roberto Fernández, médico de familia e estudoso da medicina rural, e de Ricardo Gurriarán, historiador e fillo do facultativo homenaxeado.\nA homenaxe tivo un broche musical a cargo do dúo de piano e gaita do Conservatorio do Barco.


Sen choio, sen casa e agora tamén sen universidade | Ollaparo off\nAmérica, Educación, Estado, Opinión, Política\t— 3 Agosto, 2014 at 9:51 a.m.\n“O Estado perde 11.839 millóns ao vender Catalunya Banc” (tirado da imprensa)\nTanto ten, todo o Reino de España fede. A corrupción arreza. Por toda parte, calquera partido político agocha un latrocinio na faltriqueiraou está a pensalo. O ex presidente balear e ministro do PP Matas entrando no cárcere por trafego de influencias, e o seu colega de Castelló Fabra na lista de espera, pola dereita nacional, entanto os 45 de Gürtel, Bárcenas e os sete ananos e o pío Cotino camiñan en idéntica formación. E naasa catalanista, o “molt honorable” Pujol e a súa estraña familia, pura corporación Corleone con barretina, saca os seus devanceiros da pichoca para xustificar o pantasma da fortuna de 137 millóns de euros agochada desde tempos inmemoriais. Porén, na sedicente esquerdanon son cañotos, mas ao xeito progresita. Logo da revelación das sicavs do clan Cañete-Valenciano -Meyer e pendentes de que a xuíz Mercedes Alaya parachute ao Supremo ós ex presidentes daa Junta, Chaves e Griñán, o novo secretario xeral do PSOE, un tal Sánchez, que pasará á historia por ter inaugurado a etapa do teleprompternos discursos políticos, lembrounos ao Adolfo Suarez do “podo prometer e prometo”. Foi durante a clausura do congreso onde vai ser referendado por aclamación como novo líder do partido cando afirmou que se chegar ao goberno ha revisar os acordos coa Santa Sé, derogará a reforma laboral e mexeráceo e terra para que a crisenon a paguen os de sempre. Lindas palabras. Todo el adobiado nopódium triunfal polos catro secretarios xerais que no PSOE foron. A sabermos: o home que na transición ratificou os privilexios concedidos por Francoao Vaticano (Felipe González); a persoa que perpetrou un golpe de estado económico ao mudar o artigo 135 da Constitución e promoveu co consenso de CCOO e UGT a primeira contrarreforma laboral (José Luis Rodríguez Zapatero) eo individuo que á frente da Comisión de Economía da Unión Europea, primeiro, despois da Competencia, foi o executor doaustericidio ditado pola troika (Joaquín Almunia). E faltabao que entrega oinvestigo, Alfredo Pérez Rubalcaba,o da triste figura, pirixel en todos os mollos reaccionarios dos anteriores gobernos socialistas. Por tanto, home que levou ao partido de Pablo Iglesias ao pior resultado da súa historia, foi despedido con todas as honras polos delegados presentes noconclave. Imaxinan vostedes o que pasaría si en cada empresa, en cada choio desta “piel de toro”, se fixera o mesmo: premiarmos a quen nos arruína? Iríamos de cú. Aliás, se callar iso é o que está a acontecer. Recuamos e progresamos ao xeito, porque os que nos representan son uns cazurros cleptómanos aos que aplaudimos as falcatruadas. Ai esapaifoca militancia socialista que congreso após congreso dí amén ás alloadas dos seus líderes impasible el ademán! Este dúo é quen ten arrasadoo país. Con distinta letra mas coa mesma música e sobre todo cunha mesma vocación: viver do conto. Di a vixente Constitución, e sentenza osisiño común, que todo ciudadá español tén dereito a un traballo digno e a unha vivenda, e que a riqueza do estado está ao servizo do interesexeral. Porén, nin choio nin casa. Dende os Pactos da Moncloa até as recentes involucións laborais encetadas por Zapatero eafondadas por Rajoy (coa complicidade de CCOO e UGT na etapa socialista), todas foron manobras para abaratar os soldos, empeorar as condicións de traballoe pauperizar o emprego. Seis millóns de desempregadose unha masiva emigración de novos talentos (a nova cara do exilio político) están a fitar para nós. ¡España va bien! Certo é que até hai ben pouco houbo quen tiña o seu anaco de vivenda própria ou o colchón da familia para ir tirando. Daia suposta milagre de que con unha taxa de desemprego do 26% a poboación activa (case o 60% entre os menores de 35 anos) a rúa aínda non sexa dinamita.Alén do cortalumes que se lleatribúeá economía somerxida, na que, por certo, non adoita inserirse os cartos evadidos pola casta dominante aos paraísos fiscais. Mais iso tamén liscou e agora son as magras pensións dos avós as que terman da vida . Os nosos representantes decidiron ofrecer novos xacementos de usura á banca amiga, que todos os anos perdoa millóns de euros aos partidos, a través da trama das hipotecas lixo e as preferentes. Un choio que nono sóinzouo sono imposible de ter ao alcance de todos os petos unha casa en cómodos prazos, senón que ademais deixouo país convertido nunha inmensa formigoneira pola cobiza combinada dos amos das finanzas e a mafia do tixolo. E agora chegou a quenda das nosas universidades, o derradeiro recurso das clases medias para mellorar as condicións de vida dos seus cachorros. Co choio a velas vir e a posibilidade de ter un teito digno convertido nun desideratum, os máis crentes pensaban nos estudos universitarios como salvavidas promoción persoal.\nOs nosos representantes decidiron ofrecer novos xacementos de usura á banca amiga, que todos os anos perdoa millóns de euros aos partidos, a través da trama das hipotecas lixo e as preferentes.\nPorén, mais unha vez topamos coas pirañas da banca, por mor dos cambios lexislativos introducidos introducidos polos respectivos gobernos do PSOE e do PP para meter os nosos campus no denominado Plan Bolonia, que non mais do que unha maquinación coa queaqueloutrar os estudos superiores ao xeito do mercado. Desta forma, seatécomezo do 2000 facer unha carreira nunha universidade pública en España era factible para moita xente, de agora en diante funcionara un númerus clausus económico que acrecentará ainda máis as xa altas cotas de desigualdade social que a criseprovocou. E todo porque Botín e os da súa curia viron no alma mater unha excelente oportunidade de negocio, tras esquilmar o filón das hipotecas lixoe as trapalleiras preferentes, auténticos buratos negros onde se encontran sumidos millóns de familias. Primeiro subíronse as taxas e mudouse a estrutura académica, introducindo ensinos de catro anos e másteres de un ano.Vendíase asín a idea de que a meirande parte do alumnado tivera unha potente formación troncal, deixando a especialización para aqueles estudantes con maiores recursos para defrontar o maior custo da matrícula e a demora en egresar. Porén, feita a lei polos diferentes ministros de educación do duopolio hexemónico (a excomunista Pilar del Castillo polo PP; María Jesús San Segundo, Mercedes Cabrera e Ángel Gabilondo polo PSOE e José Ignacio Wert mais unha vez pola dereita), feita a trampa.\nO proxecto que manexa o actual executivo procura agora deixar os graos en tres anos e os másteres en dous, unha involución catastrófica para as economías máis modestas. A solución, unha vez mais, sempre é a mesma: endebedarse coa banca nesa modalidade que chaman bolsa–empréstito. Así, o sistema financieiro español, líder europeo en marxes abusivas de intermediación, non só será o maior caseiro do país senón que aumentara o seu pasivo e ostentará a maior carteira de clientes do mundo entre a xuventude emprendedora. Con este panorama, nos derradeiros dous anos de “boloños” rexistraronse 45.000 matrículas menos nas universidades públicas. Con todo, será o Banco de Santander o gran beneficiado da ”modernización universitaria” argallada polos sucesivos gabinetes socialistas e populares. Pelotazo que converteu un ben de primeira necesidade como era estudar unha carreira nun auténtico artigo de luxo. De feito, a entidade que preside o ínclito Emilio Botín leva anos fagocitando a comunidade universitaria a través da súa rede Universia. Trátase dun potente portal dixital que oferece en exclusiva un rexime de monopolio contidos de todos os centros de ensino superior de España e Latinoamerica perante a absoluta permisividade das autoridades oficiais e académicas.A penetración do Santander nos campus chega até o punto de sufragar congresos internacionais aos que concorren regular emansamente decanos e reitores de todas as universidades. Comparsas eles do botín en curso e tan entregados á causa que xa é tradición que a reunión anual do Consello de Administración de Universia se faga o mesmo día eno mesmo lugar que ten lugar a Conferencia de Reitores Universitarios Españois (CRUE). Dous foros simbióticos que sempre contan coa presenza estelar do banqueiro de banqueiros e zar das “primas únicas” como xeneroso anfitrión.\nA penetración do Santander nos campus chega até o punto de sufragar congresos internacionais aos que concorren regular emansamente decanos e reitores de todas as universidades.\nNesta auténtica “merenda de negros”, con perdón da metáfora, en que converteu o negocio do ensino universitario en España só uns cantos intelectuais se atreven a criticar os designios da banca manumisora. A catedrática Teresa Miras Portugal, presidenta do Comité de Expertos que analizou a situación da universidade, valorou así as consecuencias da reforma en marcha: “O empréstito universitario afundiará definitivamente a clase media” La Voz de Galicia 28/07/14). Eo constitucionalista Roberto L. Blanco Valdés, nun recente artigo publicado un día antes no mesmo xornal, intitulado “Estudiantes: ¡que Bolonia os coja confesados!”, denominando de “cataclismo” amentada reforma e sinalando responsábeis: “A política universitaria –a de Wert e os seus predecesores converteu os nosos estudantes nunhas desvalidas cobaias, que están expostas ao capricho e ocorrencias de Ministros e Gobernos”. No entanto, os medios de comunicación celebraban o éxito do Terceiro Congreso Internacional Universia de Rio de Janeiro con asistencia de balde de 1.103 reitores españois e latinoamericanos, de 33 países. Despois forrarse coas miserias do “corralito” arxentino e os réditos da súa paridade monetaria, a inmensa ubre do Banco Santander, a boa madrastra do duopolio dinástico gobernante que patentou a transición, pretende agora captar a decenas de millóns de futuros profesionais das dúas beiras do Atlántico. Xeracións emerxentes de universitarios pilladas no cepo das bolsas–empréstitomade in Bolonia. Sen choio, sen casa, sen universidade. Todo para os bankerse os seus sacristáns.\nRafael Cid Xornalista e analista político. Foi redactor xefe da revista “Cambio 16” e membro do equipo de investigación do xornal “El País”. Premio Ortega y Gasset de xornalismo. Hogano,  escribe en diferentes medios alternativos, comprometidos cos movimentos sociais e o activismo cidadá.É colaborador do xornal “Rojo y Negro” e de Radio Klara.Conferenciante. Vén de prologar olibro “La ficción democrática” (La Linterna Sorda, Madrid 2013)\nTags Emilio Botín PP PSOE Universidade


Redondela manterá pechados os parques infantís ata contar con todas as medidas sanitarias\nInstitucional • 16/06/2020\nO goberno local explica que "ante a imposibilidade de cumprir en dous días as esixencias da Xunta", que inclúen a desinfección diaria das zonas de xogo, a limitación do aforo e a colocación de dispensadores de hidroxel, optan por manter pechados tanto os parques infantís como as zonas biosaudables. Engaden que o concello irá abrindo "de xeito paulatino e estudado" as distintas áreas para que, unha vez que poidan ser utilizadas por nenos e nenas "conten con todas as garantías sanitarias".\nO Concello manterá pechados os parques infantís e zonas biosaudables do municipio ata que se estuden por parte dos técnicos municipais, as posibilidades da súa apertura paulatina e controlada, unha apertura que "dende logo non é a que propón a Xunta de Galicia, dun día para outro, adoptando medidas que afectan aos concellos pero, como é habitual, sen contar para nada coa opinión dos propios concellos", asegurou a alcaldesa, Digna Rivas.\nRivas criticou a "improvisación" de que fai gala a Xunta do PP logo de estar "literalmente desaparecida durante un estado de alarma no que os concellos tivemos que asumir competencias que non eran nosas para non deixar desprotexidos aos nosos veciños e veciñas".\nCómpre sinalar que as normas publicadas no Diario Oficial de Galicia establecen, entre outras cousas, a desinfección diaria das zonas de xogo, limitación de aforo con 4 metros cadrados por cada neno ou nena e colocación de dispensadores de hidroxel, "medidas que non se poden levar a cabo en dous días".\nChama a rexedora local "á responsabilidade das nais e pais que, ata o de agora, amosaron un comportamento exemplar durante o confinamento" e adiantou que o concello irá abrindo, "de xeito paulatino e estudado" as distintas áreas infantís para que, unha vez que poidan ser utilizadas por nenos e nenas "conten con todas as garantías sanitarias".\nAsemade, Digna Rivas fixo un chamamento a que non se retiren os precintos dos parques infantís e zonas biosaudables, como sucedeu no dia de onte, ata que o faga o Concello xa que, entón, poderán ser utilizadas ditas áreas "con todas as garantías para a saúde dos nosos nenos e nenas".


Unha festa para dar a benvida ao verán no Parque de Belvís - Noticias. Concello de Santiago de Compostela\nUnha festa para dar a benvida ao verán no Parque de Belvís\nElvira Cienfuegos presentou a Festa.\n18/06/2008 A concelleira de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sustentábel, Elvira Cienfuegos, presentou en roda de prensa a Festa de Verán/A Feira do Sol, que se celebrará durante mañá e tarde do sábado 21no Parque de Belvís. As actividades comezarán ás 12:00 horas e prologaranse durante todo o día, tendo prevista a súa finalización por volta das 20:30 h. Estas actividades están organizadas en colaboración coa Consellaría de Medio Ambiente e CESPA.\nA concelleira sinalou que un dos pratos fortes do día será A Feira do Sol, un apartado da Festa que contará cunha carpa grande con cociñas solares, unha exposición sobre a mundanza climática, unha degustación de pizza e paella vexetal, un obradoiro solar e máis un obradoiro de compostaxe. Este obradoiros desenvolveranse en horario de mañá, de 12:00 a 14:20 horas, e horario de tarde, de 16:30 a 17:30 horas. Paralelamente a Feira estará activa durante este horario e prolongándose ata as 20:30 horas.\nAlén da Feira do Sol a Festa de Verán contará con moitas outras actividades: durante todo o día nas terrazas de Belvís estará instalado un mercado de produtos de Comercio Xusto, de agricultura ecolóxica e de artesanía; e a partires das 17:30 e ate as 20:30 horas, contarase con actuacións de contacontos, animación de rúa, xogos populares e deporte rural galiciano. A música, o bo humor e o respecto ao medio natural tamén estarán presentes toda a xornada.\nUnha cidade con zonas verdes para vivilas\nElvira Cienfuegos quixo resaltar que "Santiago é unha cidade que conta cun gran número de zonas verdes que son diversas na súas estruturas, características, equipamentos, tamaños... Mais todas teñen en común funcionar como promotores da saúde, entendida como benestar físico, mental e social". Ao que engadiu: "Son espazos para o lecer que propician o contacto coa natureza, as súas arbores melloran a calidade do aire, interveñen de xeito favorable na dinámica da auga... Cumpren por tanto unha función ambiental fundamental".\nUn obxectivo fundamental para a Concellaría de Medio Ambiente é desenvolver actividades de educación ambiental. As zonas verdes da cidade son espazos idóneos para realizar este tipo de actividades educativas cun formato lúdico e festivo. En palabras de Elvira Cienfuegos "isto é o que pretendemos coa Festa de Verán e A Feira do Sol, unha festa para todos os públicos", en definitiva, "unha xornada para que pretende sensibilizar e comprometerse en prácticas ambientais sustentables".\nCartaz coas actividades.


MES DE ABRIL, MES DO LIBRO\nO 23 de Abril celébrase o DÍA INTERNACIONAL DO LIBRO\nO 23 de abril de 1616 morreron Miguel de Cervantes e William Shakespeare, dous dos persoeiros máis importantes da literatura universal. Agora celebramos este día como o Día do Libro.\nNo colexio cada curso preparou un conto para contalo a outro curso inferior.\nOs nenos de cinco anos contaron o conto:" Os sete cabritiños" aos de catro anos.\nOs nenos de catro anos representaron o conto: "A ratiña presumida" para os de tres anos.\nNa biblioteca hai unha pregunta para todos os nenos e nenas:\nSe foses un libro, que libro che gustaría ser?\nOs nenos de catro anos escribiron: "O coelliño branco", "A casa da mosca chosca", "No David", "O gato con botas", "A ratiña presumida"....\nCando chega a hora do conto, faise un corro arredor da persoa que conta o conto e, mentras as historias van cobrando vida, vemos ollos asustados, felices, asombrados, chispeantes,...\nContos contados ou lidos pero iso sí repetidos moitas veces.\nSon esperados, aprendidos, representados ("eu son o príncipe, ti es a bruxa...."), e acaban formando parte da historia persoal do grupo.\nPublicado por Ángeles. en 19:26\nFina Blanco dijo...\nEncántame visitar o teu blog!Dá gusto ver docentes tan implicados no disfrute dun sorriso dun neno ou nena.Estas vivencias son as que de verdade fan medrar a educación :aprendizaxe=ledicia.Unha aperta para ti e biquiños para os pitufos e pitufas de infantil.


O euribor baixa ata o 2,219% e volve abaratar as hipotecas | Consumer\nO euribor baixa ata o 2,219% e volve abaratar as hipotecas\nOs analistas prevén que o índice hipotecario subirá nos próximos meses\nO euribor baixou en setembro e situouse no 2,219%, catro milésimas menos respecto de agosto, segundo datos provisionais que deberá confirmar o Banco de España. O índice utilizado para fixar o interese das hipotecas mantense máis baixo que hai un ano, polo que as cotas dos préstamos que se revisen nas próximas semanas abarataranse.\nAquelas persoas que teñan unha hipoteca media de 120.000 euros cun prazo de amortización de 20 anos verán como a cota mensual que han de pagar sitúase en 619,58 euros, 9,14 euros menos que o que abonaban tras a anterior revisión anual.\nOs expertos prevén que o indicador hipotecario subirá nos próximos meses, tras marcar o seu cuarto mínimo histórico en xuño (2,103%), cando se expuña a posibilidade de que se producise un recorte de tipos para reactivar a economía da eurozona.\nA partir do mes que vén os mercados comezarán a descontar as próximas subidas de tipos por parte do Banco Central Europeo (BCE), o que provocará un incremento paulatino do euribor, segundo os analistas, que coinciden en que é moi difícil que volva marcar niveis mínimos e, moito máis, que se achegue ao nivel máis baixo da súa historia, o 2,014% que rexistrou en xuño de 2003.\nabaratar euribor hipotecas-gl


Todos os bombeiros e policías locais de Vigo ofrecéronse a axudar na traxedia de Santiago - Vigo al minuto\nTodos os bombeiros e policías locais de Vigo ofrecéronse a axudar na traxedia de Santiago\nConcentración silenciosa este venres na Praza do Rei/Tresyuno Comunicación\nOs 27 concelleiros que forman a Corporación ante o «drama do tremendo accidente de Santiago» gardaron 5 minutos de silencio durante unha concentración organizada, este venres, na Praza do Rei. Os voceiros dos dous partidos da oposición, ademáis do alcalde, salientaron a solidariedade coas víctimas, as súas familias e os feridos e trasladaron unha mensaxe de “unidade de toda a cidade” ante o que calificaron de “terrible desgracia”.\nO acalde reiterou que suspéndense todos os actos festivos durante os sete días de loito aprobados polo Concello, e avanzou que algúns deses actos, como o concerto de Pablo Alborán – previsto nun principio para este domingo día 28 en Ifevi, pasa para o 14 de agosto – poderían recuparerse ao longo do mes que ven. Tamén queda posposto para o vindeiro día 5 o Pleno que debería celebrarse o vindeiro luns.\nAsimesmo, indicou que a totalidade dos Bombeiros e axentes da Policía Local que estaban fora de servizo ou de vacación estes días, amosaron a súa dispononibilidade inmediata para prestar os seus servizos en Santiago se eles fosen necesarios, o cal, “amosa a fonda solidariedade dos veciños desta cidade coas víctimas desta traxedia”.\n"Los coges, los metes en un sobre y se los das al presidente"


Coas forzas restablecidas tras a xornada de descanso e contando co regreso de Víctor Cachón, os pupilos de Suso Rey porán a proba o parapeto do OPDE Ribera Navarra. O Burela FS saltará mañá á pista do pavillón Elola, ás 18.30 horas, para acabar coa imbatibilidade local do segundo clasificado.\nAínda que non se presenta como a cancha máis axeitada para retomar a senda do triunfo tras o axustado marcador de Puertollano, o Burela FS afanarase na pelexa polos tres puntos co apoio engadido de medio centenar de afeccionados que viaxarán a Tudela coa peña A Pataca Naranxa. Os mariñáns necesitan puntuar para manter a regularidade que os levou ata a súa actual quinto posto (24 puntos).\nA décimo terceira praza final de 2009-10 contrasta vistosamente coa traxectoria do Ribera nesta tempada. O cadro de Víctor Acosta ostenta uns números envexables, con tan só dous tropezos, en Ceuta (4ª xornada, 3-1) e Lanzarote (8ª xornada, 6-4). Algúns dos responsables desta nova andadura navarra son o ala brasileiro Fabricio, o peche Lescun e o ala-peche Jonathan Cámara, procedentes do RAM León; o gardameta Abel, do Sala 10 Zaragoza; ou o ala-pivote Andresito, do Reale Cartagena.\nA nota negativa no vestiario laranxa será a baixa de Minu, que non viaxou por molestias nun xemelgo do que xa se resentiu no último encontro.\nO outro duelo da metade alta da táboa protagonizarano Puertollano, terceiro, e UPV Maristas Valencia, cuarto. Ao líder canario, Gáldar, tócalle visitar a pista do Zamora, décimo. Pisándolle os talóns ao Burela FS dende a sexta praza e 23 puntos, o BP Andorra visita esta fin de semana o décimo sétimo clasificado, Frontera Tobarra.


O 40,7% dos españois diagnosticados de sida en 2005 descoñecía estar infectado por VIH, segundo Sanidade | Consumer\nO 40,7% dos españois diagnosticados de sida en 2005 descoñecía estar infectado por VIH, segundo Sanidade\nIso impediu tratar a tempo a estes pacientes, previr reinfecciones e protexer ás súas parellas debidamente\nSegundo os últimos datos sobre a sida, actualizados a 30 de xuño de 2006 e remitidos hoxe polo Ministerio de Sanidade ás comunidades autónomas a través da Secretaría do Plan Nacional sobre a SIDA, catro de cada dez españois diagnosticados en 2005 (40,7%) descoñecía estar infectado por VIH, mentres que a porcentaxe ascende ao 62,9% en persoas que se infectaron por relacións sexuais non protexidas. Precisamente, este atraso foi o que lles impediu beneficiarse a tempo do tratamento para mellorar a evolución da súa infección, previr reinfecciones e protexer ás súas parellas sexuais.\nSanidade asegurou que ata a data recibiuse a notificación de 1.479 casos de sida diagnosticados en 2005, o que supoñen o 89,7% dos casos que haberá cando se complete o proceso, polo que a cifra estimada de casos nese ano sitúase en 1.649, fronte aos 2.001 novos casos que se rexistraron en 2004. Desta forma, o descenso foi dun 17,5% (17,5% en homes e 17,7% entre as mulleres), segundo a citada fonte.\nÉ preciso non baixar garda fronte ao VIH/sida, adoptando medidas de prevención (especialmente o uso do preservativo) e facéndose a proba do VIH (que é gratuíta e confidencial) se se desenvolveron prácticas de risco, segundo aconsellou Sanidade á vista destas cifras. Dos diagnósticos realizados en 2005, o 76,7% recaeu en homes. Ademais, a idade media de diagnóstico de sida mantense ao redor dos 40 anos, mentres que a proporción de casos pediátricos (menores de 13 anos) sitúase no 0,4%.\nO 47,5% das persoas que desenvolveron sida en 2005 contraeron hai anos a infección por compartir material de inxección para a administración parenteral de drogas, o que afectou ao 50,7% dos homes e ao 36,8% das mulleres. As persoas que contraeron a infección por relacións heterosexuais non protexidas ascenden ao 31% dos casos e en números absolutos continúan sendo máis frecuentes en homes que en mulleres. A terceira vía de transmisión máis frecuente foron as relacións homosexuais non protexidas entre homes, que supón o 15,2% de todos os casos e o 19,8% dos que afectan a homes.\nOs casos de sida notificados desde o inicio da epidemia en 1981 ata xuño de 2006 ascenden a 73.013 en total. Aínda que a extensión dos novos tratamentos antirretrovirais, a finais de 1996, diminuíu un 75% a incidencia de sida no noso país, Sanidade lembra que España segue sendo un dos países con maior incidencia en Europa occidental.


Yolanda Díaz insiste en que derrogará este ano a reforma laboral do PP | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 23/10/2021 20:28\nOs socialistas afirman que non hai perigo de ruptura con Podemos a pesar do conflito aberto dentro do Goberno pola derrogación da reformal laboral. A ministra de Traballo, Yolanda Díaz, admite que hai moita resistencia pero asegura que se vai derrogar este ano. Adriana Lastra responde que será o PSOE quen o faga.\nA vicepresidenta segunda e ministra de Traballo, Yolanda Díaz, aproveitou a súa intervención no décimo segundo Congreso das Comisións Obreiras, para asegurar que Unidas Podemos mantén a súa decisión, inalterable, dixo, de derrogar este ano a reforma laboral do PP.\n"Si, imos derrogar a reforma laboral e esta é a mensaxe que lles quero enviar ás persoas traballadoras deste país, imos derrogar a reforma laboral a pesar de todas as resistencias, que as hai, e son moitas"\nUnidas Podemos considera que os socialistas, e principalmente a vicepresidenta primeira, non queren derrogala e acusan a Nadia Calviño de entremeterse nun proceso que é competencia exclusiva da ministra de Traballo. Por iso solicitaron unha reunión urxente da comisión se seguimento do pacto de Goberno que terá lugar esta semana. A vicesecretaria xeral do PSOE, Adriana Lastra, respondeu desde o congreso dos socialistas estremeños.\n"Si, imos derrogar a reforma laboral, ímolo facer, ímolo facer, e vaino facer o partido socialista obreiro español"\nFontes socialistas aseguran que non hai perigo de ruptura e que a coalición está forte pero o reelixido secretario xeral das CC.OO, Unai Sordo, facía esta advertencia.\n" Coidado con xogar con lume, coidado con precipitar finais acelerados de lexislaturas, coidado coa experiencia da repetición electoral e o que pasou coa irrupción da extrema dereita por facer o parvo"\nO partido popular critica as contradicións internas do Goberno de Pedro Sánchez.\n"O problema non é que non haxa orde nun goberno, é a inseguridade xurídica, a inestabilidade e a incerteza que está xerando este Goberno con tanta contradición e con tanta loita interna", conclúe a voceira popular


Historia | Adegas Moure\nAdegas Moure nace da idea dun xove Baldomero e continúa a súa andaina xeración tras xeración, no seo dunha familia humilde e traballadora. E iso fainos sentir moi orgullosos.\nRetrato dun novo Baldomero Moure tras a súa chegada a Cuba.\nO día no que José Moure proba un viño da uva chamada Albariño... mmm...\nJosé Moure fillo e Evaristo Rodríguez, terceira xeración da adega.\nPaloma Rodríguez, Adrían Rodríguez e José Moure, cuarta xeración.\nTodo sueño tiene un catalizador. Una idea, que se transforma en una filosofía, y que termina convirtiéndose en historia, y en algún caso, en vino. Y el catalizador de nuestro sueño fue Baldomero Moure.\nBaldomero Moure Pérez nace en Arxuá, parroquia de A Cova, en 1892. Criado no seo dunha familia humilde, tivo que emigrar a Cuba na procura de traballo. Alí traballa na industria do ferrocarril, até chegar ao posto de capataz e consegue os seus primeiros aforros.\nDe regreso en Galicia, casa con Carmen López Moure, natural do Priorado. Carme, ao cabe duns anos, herda unhas pequenas terra en A Cova, lugar de Cuñas (onde actualmente se encontra a adega). O seu marido Baldomero, un namorado dos viños desta zona, comeza a comprar, cos aforros que trouxera de América, e agrupar pequenas fincas (algo propio do minifundismo) e cultivalas con viñedo, creando así as primeira parcelas da propiedade.\nA comezos dos anos vinte, elabóranse os primeiros viños, que se venderían a granel e a nivel local, debido ao momento histórico que se vivía na zona, que imposibilitaba a venda do viños embotellados. Ao mesmo tempo, cos restos daquelas vinificacións, comézanse a destilar os primeiros bagazos. Nun primeiro momento, ao adquirir Baldomero a súa primeira alquitara e, anos máis tarde, mediante destilación en alambique.\nDeste matrimonio nace José Moure, “Pepe de Cuñas”, que será, xunto á súa esposa Ana Vázquez, fundador de Adegas Moure en 1958.\nNos anos cincuenta, este mozo emprendedor elabora e embotella as súas primeiras augardentes -antes mesmo que os viños-, aproveitando que tiña sona de ser un gran destilador. A primeira augardente da casa chamábase “Josana”, de José e Ana, que comeza a distribuír en Galicia.\nNa primavera de 1963, o caso do metílico fundiu a outros produtores de augardentes, na crise máis importante do alcohol en España. Este feito sitúao nunha situación vantaxosa grazas á sanidade e calidade do seu produto. O fundador decide, xa naqueles tempos, procurar os mellor resultado posible nas súas augardentes, usando só materia prima óptima e realizando os primeiros destilados da zona cunha boa separación dos seus compoñentes para conseguir os resultados máis satisfactorios.\nNon sabemos que viño probara uns anos antes Pepe, para que decidise arrancar as froiteiras de aquel terreo de Cuñas e plantar Albariño. O que si sabemos é que aquel lugar reunía unhas condicións excepcionais para o cultivo desa uva. E el acabou por se converter en pioneiro na zona posteriormente coñecida como Ribeira Sacra. Hoxe en día é o noso espazo máis emblemático, a antiga finca de Cuñas que custodia a adega. É curioso pensar como ás veces o simple feito de probar unha copa de viño pode cambiar tanto a historia.\nEn 1982 produciríase outro feito importante no crecemento de Adegas Moure: a incorporación da terceira xeración. Evaristo Rodríguez e José Manuel Moure, que serían os grandes impulsores deste viño no mundo.\nA boa formación e visión dos novos xerentes da empresa provoca un grande salto cualitativo. En 1986 constrúese unha nova adega (que na actualidade alberga a sala de barricas) con tecnoloxía máis avanzada e modernízanse as técnicas tanto de cultivo como de vinificación, ao que anos máis tarde se unirían as melloras nos sistemas de destilación. Coménzanse a embotellar augardentes coas marcas de “A Chisca” e “ Cepa” e, uns poucos anos máis tarde, os primeiros viños.\nO Abadía da Cova Branco é o primeiro viño de Adegas Moure, composto integramente de Albariño da finca de Cuñas.\nA nosa pequena empresa comezou a medrar, apostando por viños e augardentes de calidade e axiña se situou como sostén para a propia Denominación de Orixe pois, xunto con outras dúas adegas, foi pioneira en aglutinar esforzos para a formación deste selo de calidade. Desas reunións xorden as ideas para a súa constitución (cun papel destacado por parte de Evaristo Rodríguez, actual xerente da casa) e que desembocarán na creación da mesma en 1995.\nNo ano 2004 constrúese a actual adega de vinificación de viños do ano, laboratorio e unha adega de miro-vinificación, onde se desenvolven os proxecto de I+D+i.\nA empresa continúa o seu proceso de crecemento consolidándose como unha entidade innovadora e un referente dentro da Ribeira Sacra. Desde as primeiras elaboracións, conséguense numerosos premios e recoñecementos locais, nacionais e internacionais e comézase a exportar viño a diferentes países europeos como Suíza, Alemaña, Austria, Finlandia ou Suecia e tamén a outros mercados como México, O Canadá, USA ou A China.\nHoxe en día, a cuarta xeración da adega (Paloma, José e Adrián) comezan a súa andaina, continuando as vías de experimentación e melloras constantes no traballo de campo e adega, implantados na filosofía de Adegas Moure.\n“En silencio e escuridade, a aletargada cepa comeza a se remover...”\nA Ribeira Sacra representa unha contorna natural única, que temos o deber de preservar, para que poida gozar do, ao igual que nós, as xeracións futuras.\nSomos unha pequena familia que se dedicou durante xeracións a elaborar viños e augardentes no corazón da Ribeira Sacra, nun lugar máxico coñecido como “O Cabo do Mundo”.\nA razón de Abadía da Cova é elaborar viños, licores e augardentes coa menor intervención posible, respectando e protexer o medio ambiente. A meta que nos marcamos desde o nacemento desta empresa é a de mantermos a autenticidade e tipicidade da nosa materia prima, para que chegue aos nosos clientes coa maior garantía de calidade e orixe.\nEstamos absolutamente implicados na viticultura de precisión, a conservación do territorio e o respecto polos valores culturais da nosa contorna. Realizamos todos os traballos de forma manual, na procura de produtos auténticos, sans e sustentables, para acadarmos os estándares de calidade máis elevados.\nCompromiso coa contorna desde unha perspectiva humana, cultural e económica\nMínima intervención na materia prima\nviñedos A Ribeira


Rutas de senderismo e cicloturismo en Vigo | Mar de Ons\nNaviera Mar de Ons / Viaxes ás Cíes, Ons e Vigo – Cangas / Ruta Vigo – Cangas – Vigo / Rutas de senderismo e cicloturismo en Vigo\nRuta Casco histórico – Cangas\nA través desta ruta o visitante descubrirá o patrimonio histórico-artístico de Cangas do Morrazo, descubrindo as ruelas do seu casco antigo coas súas casas de patín, tan típicas das Rías Baixas, e as súas prazas de gran encanto.\nRuta de Congorza – Cangas\nNa ruta de Congorza, historia e cultura mestúranse coa natureza e impresionantes paisaxes. Trátase dunha ruta recomendada para ir con nenos, pois finaliza no Lago da Congorza ou Laguna Massó, tamén coñecida como a “Laguna dos Patos”, un lugar de gran riqueza natural e zona ideal para desfrutar de momentos únicos de esparexemento.\nRuta de Cabo Home – Cangas\nRota Costeira das Furnas – Cangas\nRuta Costeira Areamilla e Limens – Cangas\nA Senda Costeira de Areamilla e Liméns é unha fantástica ruta de sendeirismo que percorre as paisaxes costeiras do Morrazo. Trátase dunha ruta que empeza no porto de Cangas e se dirixe cara o norte bordeando a costa e ofrecendo unhas impresionantes vistas do Océano Atlántico.\nRuta Monte do Castro – Vigo\nRuta Casco Antigo – Vigo\nEsta ruta natural rodea toda a cidade polos seus montes. O sendeiro discorre ao longo de 40 quilómetros e é a maior ruta de sendeirismo de Vigo. Dado o seu tamaño, pódese recorrer en 3 fases dunhas 5 horas cada una. Ademais, ao longo do seu percorrido hai numerosos accesos dende os que iniciar traxectos de menor duración.


RESUME ROTEIRO POLO CAMIÑO A SANTIAGO: MELIDE - ARZÚA (12/02/2011) - Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde\nRESUME ROTEIRO POLO CAMIÑO A SANTIAGO: MELIDE – ARZÚA (12/02/2011)\nEn Melide diante da igrexa do Sancti Spiritus\nNeste sábado, algo frío de mañá, mais luminoso e agradable, continuamos co Camiño a Santiago onde remataramos o ano pasado o traxecto do Camiño Primitivo, na praza que temos diante do Concello de Melide encóntranse o Camiño Primitivo e o Camiño Francés. Non imos falar aquí de Melide, xa que o fixemos o ano pasado, tan só dicir que partimos desde a praza do concello e convento Sancti Spiritus para visitarmos a igrexa do Carme desde onde hai unha boa vista de Melide. Camiño de Arzúa pasamos por Santa María, O Raído, Boente e Castañeda que, son lugares de tradición xacobea, en Boente é de salientar a súa igrexa de Santiago, e Castañeda que era famosa polos fornos do cal empregado na catedral de Santiago. As pequenas pedras que traían os peregrinos medievais desde as canteiras calcáreas de Triacastela que, era un símbolo de participación na empresa construtiva.\nDicir que desde Melide a Arzúa cruzamos tres ríos abundantes en auga, polo menos nesta época e neste ano, así cruzamos o río Furelos, o río Boente e finalmente o río Iso que ao atravesármolo por unha ponte de orixe medieval dá acceso ao que fora o hospital de Ribadiso, un dos últimos hostpitais que permaneceu aberto no Camiño Francés ao servizo do peregrino. O edificio inmediato ao río foi restaurado e recuperado como albergue de peregrinos en 1993, conformando unha zona acolledora e ben fermosa. Comentar que aquí foi onde comemos e seguidamente fomos atendidos polas persoas que atenden o albergue e, que nos ensinaron as instalacións, agradecer a amabilidade de todos eles, especialmente, a amabilidade de Manolo. Tan só unha crítica, a quen corresponda, o feismo dos contedores do lixo diante deste aocolledor albergue, instamos desde aquí, a quen corresponda que poña os medios para remediar este feismo que, consideramos que non é tan difícil de encontrar unha solución.\nLogo, seguimos ata Arzúa, famosa polos queixos da súa comarca, aquí podemos encontrar a Rúa do Peregrino, a igrexa de Santiago e, a capela da Madalena, pertencente a un desaparecido hospital.\nEn Arzúa concluímos a camiñata de hoxe.\nCamiño de Santiago, Patrimonio_cultural, Roteiros_2011 Primitivo


O ciclo comezará o sábado 21 maio coa artista canadense Kee Avil, que combina guitarra, voz, electroacústicas e música electrónica.\nO Vello Cárcere de Lugo recupera o ciclo Liberdades Sonoras despois de dous anos de parón obrigado debido a la pandemia.\nO ciclo Liberdades Sonoras, que regresa despois de dous anos de parón obrigado debido á pandemia, abrirase o sábado 21 de maio co concerto de Kee Avil, proxecto da artista multidisciplinar Vicky Mettler e unha das apostas do prestixioso selo canadense Constellation. O concerto será a presentación, por primeira vez en Europa, do seu álbum debut, Crease. A canadense combina guitarra, voz, electroacústicas e electrónica cunha gran exploración das diferentes arquitecturas compositivas para crear cancións dunha gran sensibilidade estrutural, con detalles crecentes e intensos.\nContinuará o venres 3 de xuño co concerto da banda chilena Newen Afrobeat, referente deste estilo musical a nivel mundial e conformada por 13 músicos en escena. A súa música é unha fusión de afrobeat con música latina e funk, con cancións cheas de mensaxe social en defensa dos territorios e as comunidades. Unha verdadeira festa familiar de música, danza e conciencia social e que nesta xira presentará nova música.\nO ciclo pechará o sábado 25 de xuño co concerto de Verde Prato, gañadora do Premio MIN 2022 a mellor disco en euskera polo seu álbum debut, Kondaira eder hura. É expoñente dunha xeración de artistas novos que están a recuperar a tradición vasca para levala a lugares insospeitados, sorprendentes e emocionantes, cruzando na súa música cantos populares e litúrxicos con música electrónica. Verde Prato acaba de publicar a principio deste mes de maio o seu novo EP, Jaikiera, que recibiu grandes eloxios da crítica nacional.\nLiberdades Sonoras pretende atraer a Lugo propostas arriscadas e innovadoras, difíciles de ver nas programacións habituais das salas de concertos, para dar protagonismo e novas lecturas ao lugar que as acolle.\nAs tres citas abrirán as súas portas ás 20:00, e son de acceso libre ata completar aforo. A organización corre ao cargo de WORK ON SUNDAY e CLAP, co apoio da Área de Cultura, Turismo e Promoción da Lingua do Concello de Lugo.


Un humor sen artificios - La Opinión de A Coruña\nA Panadaría leva ao Garufa 'Pan! Pan!', unha parodia musical dos 'westerns' americanos co que debutaba no 2013 como compañía n A peza está dentro do festival Elas Son Artistas\nAreta Bolado, Noelia Castro e Ailén Kendelman, nunha función de 'Pan! Pan!'. pilar abades\nCinta illante, unha bandeira estadounidense e moito humor. Iso e todo o que precisa A Panadaría para dar vida aos saloons e o deserto de Pan! Pan!, o seu primeiro espectáculo, que a compañía recupera como parte do I Festival Metropolitano de Música e Artes pola Igualdade Elas Son Artistas. A peza, unha parodia dos clásicos westerns americanos, estará esta noite ás 21.00 horas no Garufa Club, onde as intérpretes recrearán unha persecución de indios e vaqueiros coa que prometen máis dunha gargallada.\nAcompañada de música orixinal, e coa habitual proposta minimalista da formación, A Panadaría tocará en Pan! Pan! todos os tópicos do xénero. Os ranchos, os duelos, o whisky e as vinganzas non faltarán nesta representación teatral, na que o grupo narra a historia de Harry (Noelia Castro), un cowboy que cruza o deserto para recuperar a súa namorada, secuestrada polo indio Peito Lobo (Ailén Kendelman). "O western é moi coñecido en Galicia por todas as películas que se dobraban ao galego. Nós dámoslle a volta a todo, comezando polo feito de que somos tres mulleres en escena, cando son filmes nos que dominan os homes", conta a actriz Ailén Kendelman, que define a obra como "unha reivindicación do teatro sen artificios".\nPan! Pan! caracterízase, como todas as pezas da compañía, pola sinxeleza. Os escenarios nos que se desenrola a trama non son fronteira algunha para o grupo, que reproduce a viaxe de Mississippi a Arkansas do seu protagonista cunha bandeira e un cadrado delimitado no chan. "Decidimos que non ía ter escenografía. Era importante que o público fora parte activa do que facemos, ten que completar o que está a ver", explica Kendelman.\nNas mans da intérprete, a bandeira estrelada convértese en pano, mandil ou parte dunha cadeira de montar. A versatilidade da tela xoga un papel fundamental ao longo de toda a peza, que conta ademais cun acompañamento musical creado especialmente para a ocasión. A busca de Harry a amenizan as cancións firmadas por Kendelman que, de novo baixo un corte cómico, interpretan as tres actrices nesta caricatura do oeste. "É música vocal con percusión corporal. Recreamos as bandas sonoras destas películas, para dar forma á atmosfera do far west", comenta a autora.\nAs súas letras merecíanlle no 2015 a nominación á Mellor Música Orixinal nos María Casares. Pouco despois da súa estrea, a peza facíase tamén con galardóns como o Premio da Crítica Galicia ou o primeiro premio Xuventude Crea, que animaba ás artistas no seu debut a converterse nunha compañía profesional. " Pan! Pan! ía ser microteatro, pero as bases do Xuventude impulsounos a aumentalo", confesa Kendelman, que se atopaba coas súas compañeiras nunha lectura dramatizada en Ribadavia. Era entón cando xurdía a sintonía entre as tres intérpretes, que lanzaban ao mundo o seu "primeiro boliño" sen máis pretensións que a de "facer teatro". A obra, que desde aquela non teñen deixado de interpretar, marcaba o selo das seguintes funcións que levarían a escena, entre as que destaca a súa versión da historia do primeiro matrimonio homosexual de España, Elisa e Marcela.\nPara Elas Son Artistas, porén, o grupo ten preferido lembrar os seus inicios. A Panadaría resalta a iniciativa da sala Mardi Gras, que busca desde o xoves visibilizar a figura da muller dentro da industria artística. "O festival é unha marabilla. Hai que amosar que hai mulleres artistas en todos os ámbitos", apunta a actriz da compañía, que aposta sempre por "grupos íntegros de mulleres" tanto no escenario como no "equipo técnico". "Semella que temos que demostrar moito máis que un home. Hai que loitar por ser iguais de valoradas", conclúe.


A transcrición en procariotas lévaa a cabo un só tipo de ARN polimerase, que necesita unha secuencia de ADN chamada caixa de Pribnow e o factor sigma (σ) para empezar a transcrición. Nos eucariotas, a transcrición realízana tres tipos de ARN polimerases, cada unha das cales necesita unha secuencia especial no ADN chamada promotor e un conxunto de proteínas de unión ao ADN (factores de transcrición) para iniciar o proceso. A ARN polimerase I é a responsable da transcrición dos xenes do ARN ribosómico (ARNr). A ARN polimerase II (Pol II) transcribe todos os xenes codificantes de proteínas e tamén algúns non codificantes (como os dos ARN nucleares pequenos, ARN nucleolares pequenos ou ARN non codificantes longos). A Pol II inclúe un dominio C-terminal (CTD) que é rico en residuos de serina. Cando estes residuos son fosforilados, o dominio C-terminal únese a varios factores proteicos que promoven a maduración e modificación do transcrito. A ARN polimerase III transcribe os xenes dos ARNr de 5S, os ARN transferentes (ARNt), e algúns pequenos ARNs non codificantes (como o 7SK). A transcrición remata cando a polimerase encontra unha secuencia chamada terminador.\nUn sistema de expresión é un sistema especificamente deseñado para a produción dun determinado produto xénico. Este é normalmente unha proteína aínda que pode ser tamén ARN, como o ARNt ou un ribocima. Un sistema de expresión consta dun xene, normalmente codificado por ADN, e a maquinaria molecular requirida para a transcrición do ADN a ARNm e a tradución do ARNm a proteína utilizando os reactivos proporcionados. En sentido amplo isto inclúe a todas as células vivas, pero o termo é normalmente utilizado para referirse á expresión como unha ferramenta de laboratorio. Un sistema de expresión é, pois, a miúdo artificial dalgunha maneira. Porén, os sistemas de expresión baséanse en procesos fundamentalmente naturais. Os virus son un excelente exemplo, xa que se replican utilizando a célula hóspede como un sistema de expresión para as proteínas do xenoma viral.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Expresión_xénica&oldid=4993716"\nA última edición desta páxina foi o 19 de novembro de 2018 ás 10:05.


Maruja Mallo - MARTA PAZ - Rede Museistica Provincial de Lugo\nCollage (papeis, revista estampa e código qr), acrílico e óleo sobre lenzo. 70 x 70 cm Maisquepublicanas é un xogo de palabras entre mulleres republicanas e mulleres públicas: mulleres que traballaron tamén fora da casa, no espazo público, un espazo tradicionalmente asignado aos homes. Esta idea nace da necesidade constante que temos as mulleres de rescatar do esquecemento ás nosas ancestras. Mulleres que ao longo da historia fixeron moito por construír un mundo mellor, máis igualitario e máis xusto. Destrás destas pinturas está o traballo de moitas mulleres e homes que loitan día a día por recuperar a memoria histórica, e sobre todo o apoio e o cariños das compañeiras de nomepisesofreghao e Lola Ferreiro. Moitas gracias. Maruja Mallo é parte de este proxecto, coa sua entrada ao blog e o seu cadro.\nDescripción: Collage (papeis, revista estampa e código qr), acrílico e óleo sobre lenzo. 70 x 70 cm Maisquepublicanas é un xogo de palabras entre mulleres republicanas e mulleres públicas: mulleres que traballaron tamén fora da casa, no espazo público, un espazo tradicionalmente asignado aos homes. Esta idea nace da necesidade constante que temos as mulleres de rescatar do esquecemento ás nosas ancestras. Mulleres que ao longo da historia fixeron moito por construír un mundo mellor, máis igualitario e máis xusto. Destrás destas pinturas está o traballo de moitas mulleres e homes que loitan día a día por recuperar a memoria histórica, e sobre todo o apoio e o cariños das compañeiras de nomepisesofreghao e Lola Ferreiro. Moitas gracias. Maruja Mallo é parte de este proxecto, coa sua entrada ao blog e o seu cadro.\nCreador: MARTA PAZ\nReportaje: Marta Paz Artista, activista feminista do colectivo nomepisesofreghao, hacktivista, linuxeira e empresaria. Licenciada en Belas Artes pola Universidade de Sevilla. As últimas exposicións xiraron entorno a miradas feministas sobre a realidade contemporánea “Bravas en Loita” - mulleres que saíron á praza de Tahir (Cairo), e tamén as de Compostela e A Coruña, mulleres anónimas que protagonizan as revolucións urbanas, que toman as rúas das cidades para defender os dereitos de todas. Os retratos de Tahir proveñen de fotografías compiladas a través das redes sociais, e gracias a outras e outros activistas doutras cidades. Outra mirada, máis perversa, da historia relixiosa contemporánea en “Santa Paganía”, unha volta sarcástica e unha interpretación moi persoal da espiritualidade da semana santa. Por último, “máisquepublicanas” é unha serie de retratos para inmortalizar grandes heroínas da república que fixeron políticas de rebeldía e loitaron polos dereitos das mulleres en campos moi dispares. Este proxecto está feito en colaboración co colectivo feminista Nomepisesofreghao e co asesoramento de Lola Ferreiro. Un proxeco de investigación con dous soportes, os cadros pintados e un blog coa documentación de cada una delas ao que se pode acceder por códigos Qr integrados nos propios cadros, asi a persoa que estea mirando un dos retratos poderá acceder á biografía da representada no mesmo sitio escaneando co seu móbil o código Qr.\nFecha de visualización: 2012


Misión, Visión e Valores - Asociacion Erguete\nTraballar para xerar oportunidades e prestar servizos a persoas e familiares afectadas por condutas aditivas, disruptivas ou de risco impulsando a súa inclusión e fomentando hábitos de vida saudables, tendo sempre en conta a perspectiva de xénero.\nAspirar a ser unha asociación referente na prevención e intervención en condutas aditivas e problemas asociados, con servizos de calidade e innovadores, profesionais expertos, e sendo unha plataforma para a denuncia social.\nA Asociación Érguete desenvolve a súa estratexia e busca conseguir os seus obxectivos guiada polos seguintes valores: Profesionalidade, innovación, sensibilización, compromiso social, flexibilidade / adaptabilidade, calidade, e igualdade de xénero.\nDar unha atención personalizada e áxil ás persoas que requiren os nosos servizos.\nDispoñer de persoal profesional capacitado para levar a cabo a misión da Asociación e que todo o equipo estea satisfeito de formar parte de Érguete.\nMellorar a coordinación e comunicación entre procesos craves para poder ofrecer proxectos innovadores e de máxima calidade que dean resposta ás necesidades de quen o requira.\nMellorar a sustentabilidade económica conseguindo novos ingresos e procurar que os obtidos sexan máis eficentes.


DECORACIÓN DE NADAL | OS MERLIÑOS\nEstes últimos días estivemos decorando as nosas aulas e os corredores de Infantil para que todo vaia tomando un ambiente navideño. Así podedes ver a árbore tan fermosa que fixeron os Merliños na profe Lucía coas súas propias mans.\nE na clase da profe Cris fixemos unha orixinal árbore cuns pratos de plástico e unhas mandalas de nadal que coloreamos con rotuladores. Mirade que chulo quedou!!\nPublicado por Cris Fraga en 15:37\nEtiquetas: CURSO 2010/2011, NADAL\nvane rego dijo...\norixinais os que máis, vouvos contratar de decoradores para a miña casa jajaja\n25 de diciembre de 2010, 11:56


E se o pan kosher estivese a piques de converterse en viral? - Coolt\nCecilia F. Santomé 01/04/2018 Gastro\nE se o pan kosher estivese a piques de converterse en viral?\nO pan e, canda el, as panadarías e tafonas de vello viven un momento dourado tan inesperado como delicioso. Coa beizón da rama foodie do movemento hipster, a rehabilitación deste elemento esencial da nosa cociña é imparable. A curiosidade que esperta é directamente proporcional ao número de variedades exóticas que se comercializan. De sementes, de centeo, con especias ou de masa nai: moitas son as fórmulas habituais que xa nos van sabendo a pouco. Por iso, guiad@s por unha gula nada pecaminosa, buscamos alicientes na tradición panadeira que triunfa alén das nosas fronteiras: a do pan kosher.\nDespois de que en 2016 o mundo sucumbise ao pastrami, a gastronomía hebrea está de novo en voga. E todo grazas a esa inmensa fábrica de tendencias que é Williamsburg, o barrio máis trendy de Brooklyn. Coa maior concentración de hipsters por metro cadrado de Nova York e a máis notable comunidade xudía da cidade, era cuestión de tempo que os seus camiños volvesen cruzarse. Entre restaurantes e ultramarinos ortodoxos, as horas da post-modernidade apodéranse agora da liturxia do pan kosher.\nE é que este bocado, coñecido de maneira xenérica como challah, é, en realidade, un alimento ritual. Baixo esta denominación, agóchanse múltiples variantes destinadas ás celebracións xudías, aínda que a máis popular sexa unha especie de brioche trenzado.\nSexa en forma de trenza ou non, o pan xudeu é moi vistoso\nÉ costume que, o vernes pola mañá, as mulleres xudías elaboren este pan ou saian mercalo para telo listo para o shabbat. Faise con auga quente, azucre, sal, fermento e aceite, e o resultado é unha masa suave e cun toque doce. Unha vez amasado, a tradición manda que belisquen un anaco -do tamaño dunha noz, aproximadamente- e o separen do resto. Ese pedazo queimarase no forno e non valerá para comer, pois representa esa parte de nós que non nos gusta e temos que separar da nosa natureza. O malo queda así carbonizado, reducido ao plano terreal.\nCon ese aroma tan característico, as casas vanse preparando para o día máis espiritual da semana. Durante o shabbat, acompañaranse as tres comidas con pan kosher, símbolo da perfección material e da elevación do ser humano, para honrar a Yahweh.\nEste pan representa o maná, así como a unión do material e o inmaterial\nPoida que para horror d@s ultras, o interese por este alimento non deixa de medrar entre @s xentís. Sen reparar na dimensión relixiosa do pan kosher, tanto se transforma en sobremesa (engadíndolle un chisco de zume de laranxa ou mesmo chocolate) como se converte no brunch de moda. O reclamo exótico da súa forma é a clave. Katerina Gozlan, que rexenta o madrileño Gourmet Kosher, subliña que “a forma trenzada viste calquera mesa e comida”. É é que, en tempos de selfies e exposición mediática, nin a cociña tradicional hebrea se libra de caer nas redes de Instagram.\n@Ce_FerSan | Fotos: Instagram @covenantisraelwines, @amar__rafi, @mangercasheretbiobyemma\nPosted in Gastro and tagged celebración shabbat, challah, cociña xudía, cociñar kosher, comida kosher, ingredientes kosher, ingredientes pan kosher, pan kosher, pan trenzado, pan xudeu, preparar pan kosher, que é comida kosher, receitas kosher. Bookmark the permalink.\nPlans para unha fin de semana literaria en Barcelona


a unha nova axuda no | Sublimis\na unha nova axuda no\nComo facer Proporcionar unha oferta automotiva barata para traballadores fráxiles e emprego en necesidade? Segundo a nosa información, o goberno vai en breve confiar a Inspección Xeral de Finanzas unha misión de coñecementos sobre o establecemento dunha oferta de microcréditos que permite familias de baixa renda para acceder menos vehículos contaminantes. Realorizaría a todos os fabricantes e daría acceso ao premio á conversión do automóbil.\nAínda que o plan de pobreza enfatiza o acompañamiento ao regreso á actividade, sabemos que hoxe ” HUI que acceder a un vehículo é o primeiro freo indirecto no emprego, antes da custodia do neno. Pero para moitos modestos franceses, dotando cun vehículo, para asegurarse de que, enche e manter pode recorrer ao pesadelo financeiro. O descontento destes condutores de baixos ingresos na rotonda foi oído en novembro cando apareceron o aumento dos impostos de gasolina. Aceptación incluso, o premio á conversión do automóbil foi considerado insuficiente para adquirir un vehículo menos contaminante.\nda reparación de adquisición\nA inspiración atopouse en “Negocio & poverty”, as ideas e proxectos creados en 2010 por Emmanuel Faber (Danone) e Martin Hirsch (AP-HP), dous grandes xefes comprometidos. En 2012, a Asociación creou un programa de investimento social con Renault para ofrecer reparaciones de auto-prezo. Os beneficiarios potenciais son identificados por varios socios, como o Pôle Emploi para os desempregados, Adie para Micro-Emprendedores, ADR para Home Sids, etc. “Non queremos establecer un limiar de ingresos; son os nosos socios que establecen os seus propios criterios”, di Nicolas Douziech, líder do proxecto mobilizado en “Company & poverty”.\nMáis de 350 garaxes acordaron traballar sen facer beneficios e 2.000 persoas foron dirixidas en 2018 cara á reparación de solidariedade. Renault ofrece pezas de reposición a custo e subvenciona unha porción da factura, caendo do 40 ao 60%. Pero só un terzo das reparaciones se realizan porque os coches adoitan estar en estado lamentable. “De aí a idea de montar un proxecto de acceso de vehículos de confianza. É dicir que un vehículo novo, porque o noso público non pode correr o risco de investir 3.000 euros por unha oportunidade, é necesario reiterar seis meses despois das reparaciones “, di Nicolas Douziech.\n90 euros por mes máis de 4 anos\nDesde xuño de 2016, 400 Dacia Sandero novo cun valor facial de 7.990 euros foron distribuídos para aluguer a longo prazo , cun microcrédito (a través da Adie ou a rede de Caisses d’Epargne) e unha opción de compra. “Financiamos un vehículo en tres ou catro anos ao prezo dunha compra en efectivo, é dicir, de 7 a 10% de economía”, di Nicolas Douziech. Os pagamentos mensuais poden ser de 90 euros por mes durante 4 anos, mentres que unha oferta comercial normal executaría máis de 5 anos polo mesmo prezo. Renault fai un esforzo sobre o prezo do coche e da taxa de crédito. A metade dos clientes xa ten un vehículo, cuxa idade media é de 18 anos, poden afectar o premio de conversión, é dicir, 2.000 ou 4.000 euros.\nO obxectivo é chegar a 10.000 coches ao ano en 2022. Unha empresa Na economía de solidariedade creouse, o Club de Mobility, cun representante de Pôle Emploi no Consello de Administración. O seu próximo desafío: baixar o custo do seguro, moitas veces prohibitivo para os condutores novos.\nPrevious Post - Previous post: A seguinte escaseza de combustibles fósiles forzará a transición de enerxía\nNext Post - Next post: podes comer o teu propio esperma


Ángeles Vázquez destaca o aumento da produción de leite en Galicia que a mantén como comunidade líder no sector - Terrachaxa.com\nÁngeles Vázquez destaca o aumento da produción de leite en Galicia que a mantén como comunidade líder no sector\nA conselleira do Medio Rural, Ángeles Vázquez, sinalou este venres que a produción de leite en Galicia segue medrando o que permite manter a nosa comunidade como líder nacional do sector, concentrando preto do 40% da produción española. Fíxoo durante a inauguración da cuarta edición do mestrado en produción de leite que desenvolve o Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo (CIAM), dependente da consellería, o Campus Terra da Universidade de Santiago de Compostela e o Laboratorio Interprofesional Galego de Análise do Leite (Ligal).\nEn xullo de 2017 (último mes do que se teñen rexistros oficiais) Galicia produciu case 228.000 toneladas de leite o que significa un aumento superior ao 3% respecto ao mes anterior e do 2,4% respecto ao mesmo período de 2016. Esta tendencia alcista mantense dende fai anos, pero ademais, desta vez, súmanse tamén os datos positivos en canto aos prezos do leite, que está en 29,9 céntimos o litro. En xullo de 2016 estaba en 26,8, polo tanto, falamos de 3,1 céntimos máis respecto ao ano pasado e 0,2 máis que en xuño deste verán.\nEn Galicia o 94,96% da produción total págase por riba dos 28 cts/l e se analizamos os gandeiros que cobran o litro por riba dos 30 céntimos medraron un 10% respecto ao mes de xuño ata acadar os 2.520, que representan o 30,38% do total.\nPor todo iso, a titular de Medio Rural definiu este como un momento “crucial” para o sector lácteo. “As explotacións funcionan cada vez de xeito máis profesional e están a adaptarse ás condicións que impón o mercado, por este motivo, dende a Xunta estamos a implicarnos de forma decidida para que o noso sector lácteo despegue definitivamente”, declarou, e engadiu que, neste sentido, ten unha importancia crucial para dar resposta a unha “dinámica empresarial moi esixente que demanda técnicos fortemente especializados, con capacidade para analizar os problemas, dar respostas e propoñer solucións”.\nA conselleira, que estivo acompañada pola directora xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias, Belén do Campo, aproveitou tamén para falar dos novos premios á excelencia da calidade hixiénico-sanitaria de produtores de leite cru de vaca que este ano puxo en marcha a consellería. Xa están seleccionados o medio centenar de finalistas entre as 4.905 explotacións que podían optar a este novo galardón por estar inscritas no Rexistro de Explotacións Leiteiras de Calidade Diferenciada (Recaldi) e que, polo tanto, están en disposición de usar o distintivo de calidade Galega 100 %.\nA través das análises feitas polo Ligal, que colabora con estes premios, fíxose esta primeira selección 50 gandeiros aos que se lles comunicou por carta a súa condición de finalista. A continuación procederase á visita das granxas para comprobar que as características da mesma son as axeitadas. Neste sentido, a conselleira sinalou que hoxe reuniuse o comité de valoración que será o que organice os traslados e avalíe as explotacións.\n“O obxectivo é recoñecer a aqueles profesionais que apostan por coidar ao máximo o seu proceso produtivo”, explicou a Ángeles Vázquez. Así, haberá ata 10 categorías de premios en función do tamaño de explotación (pequenas, medianas e grandes) e o sistema de produción (en intensivo, extensivo ou media). Por último, haberá un galardón específico tamén para as granxas en ecolóxico.\nAnterior O BNG pedirá, unha vez máis, a creación dun novo xulgado do Social para Lugo\nSeguinte O Concello de Vilalba impulsa un novo curso das escolas deportivas municipais “referentes no fomento do deporte”


Improvisar; a ti tamén che da pavor? - Tania Veiga Danza Malinké\nImprovisar; a ti tamén che da pavor?\nImprovisar a ti tamén che da pavor?\nNo vídeo anterior faleiche do ritmo Guidamba e expliqueiche que é un ritmo que se baila soleando. Tamén che dixen que será o ritmo sobre o que traballemos o próximo trimestre e aproveitarei para que nos vaiamos soltando no arte de solear.\nSi te imaxinas no momento previo a improvisar, éntrache mediño, vértigo ou vergoña?\nEu son das que se pon nerviosa e realmente, estes nervios non me deixan disfrutar ó 100%. Vergoña tamén sinto un pouco, porque unha cousa é facer algo que está pautado (unha córeo) e outra diferente facer algo que che sae de adentro.\nSon tamén moi crítica comigo. Reconózome criticándome durante toda a improvisación: que seguro que non coloco ben os brazos, que a miña posición está descoidada, que non bailo con enerxía abondo, que non me deixo fluír… E claro, non me deixo fluír.\nFluír é algo que me custa moito moito moito. O meu racional imponse ós meus impulsos e déixame presa.\nE non me gusta que esto me aconteza. Entendo que é unha limitación, que incluso podo traspasar estes instantes a unha filosofía vital. Moitas veces, o meu racional imponse ós meus impulsos (e esto pásanos a tódalas persoas que deixamos de facer algo pola vergoña…).\nSi, sonche sincera, este é o meu punto fraquísimo.\nPero como non me gusta, busco traballalo. Teño feito cursos de danza africana nos que se traballa a improvisación. Foron sempre moi positivos, por máis que o pasara mal en certos momentos.\nAprendendo a improvisar, dinme conta de que “non se nace aprendido” tampouco en esto de solta-lo corpo.\nQuizais de cativxs era doado, pero sendo adultxs, hai que volver a reeducarse. E pódese facer.\nTamén aprendín ferramentas moi útiles para poder crear solos: podes basearte nun estímulo musical; podes utilizar movementos pautados, desfacelos e xogar con eles para crear unha frase; podes inspirarte nunha palabra e investigar esta palabra no teu corpo; podes utilizar frases/poemas; podes traballar dende as emocións… Hai un sinfín de exercicios.\nNo próximo trimestre, utilizarei algunhas das ferramentas aprendidas, tanto para solta-lo corpo e minimizar a carga do racional no movemento, como para crear frases-movementos propios.\nSi che encanta improvisar, xenial estarás na túa salsa! E si che da pavor, é unha boa ocasión para romper barreiras. Haberá moito xogo e estarás en familia.\nUnha das maiores aprendizaxes foi saber que non hai persoa máis crítica comigo mesma que eu. Nin as compis nin xs profes nin xs músicos te sinalan mentras bailas. Máis ben admiran a nosa valentía.\nNeste trimestre, por medio de xogos e dinámicas seguiremos traballando a nosa forma física, coordinación e control corporal.\nA diferencia é que darémoslle cabida á improvisación pero con pautas, acompañada de exercicios.\nÉ o trimestre da creatividade, o máis divertido, ideal para que busques a túa cor, para que reluza o que tes no teu interior.\nP. D. Si non nos coñeces ou non te podes facer unha idea do que pasará no trimestre, tamén podes solicitar unha aula de proba gratuíta antes do 25 de marzo aquí!\nP. D. 2 Non deixes que túas limitacións te impidan alcanzar os teus soños! Ven a expandirte!


Poblicado o 19 Maio, 2014 por novenoites\nEditorial Galaxia, Vigo, 2014, 473 páxinas\nMalia ser considerado habitualmente pola crítica unha das figuras referenciais da poesía galega da segunda metade do século XX, autor dun libro, Nimbos que representa, segundo Méndez Ferrín, “un dos cumes da poesía galega posterior á guerra civil”, o poeta nado en Guitiriz, e sobre todo a súa obra poética, ficaba na invisibilidade case que absoluta. Salientábase na súa poesía a capacidade para achegarse á problemática existencial do ser humano, o afán de ir ao fondo das cousas, de sondar nas propias dúbidas, o equilibrio entre os opostos, o valor simbólico da paisaxe e a mestría técnica dos seus versos. Mais, como digo, todo referido ao único libro que o poeta publicou en vida. O resto da súa obra, tanto anterior como posterior a Nimbos estaba considerada quer como perdida, quer como fragmentaria. Un tallante reducionismo ao redor de Nimbos, que causou que a meirande parte da obra diazcastriana permanecese inédita ata o 14 de abril do presente ano, data na que se rematou de imprentar a Poesía galega completa de Díaz Castro en Editorial Galaxia. O pulo, xaora, da dedicación ao autor do Día das Letras Galegas está provocando os mesmos efectos de sempre: durante estes meses ve luz un presado de monografías e, o que é más importante, a edición da súa poesía en galego completa, que non esgota porén, a produción creativa da súa figura.\nMais o gran valor e interese deste volume son os de ter sacado á luz a poesía inédita de Díaz Castro, tres cuartas partes da poesía en galego do autor. A meirande parte da mesma concéntrase en dous poemarios de preguerra: Follas verdes (1934) e Follas ô aire (1935). Engade o editor, como apéndice, unha escolma epistolar: as cartas intercambiadas con Fernández del Riego, Ramón Piñeiro, Carballo Calero, e Luís González Tosar, indispensables para coñecer a xestación das edicións de Nimbos.\nO editor, tendo en conta a arañeira ecdótica da obra de Díaz Castro, realizou unha fixación textual, empregando diversos criterios para determinar en cada caso a versión máis respectuosa coa vontade do autor. Xa que logo, unha edición que sen ser crítica tampouco é divulgativa e que o lectorado galego recibirá con alegría, xa que nos fornece do material necesario para entender a obra que, “como cinza de rosas”, deixou escrita Díaz Castro.\n(Texto publicado no suplemento Faro da Cultura do xornal Faro de Vigo, páxina XVI o día 17 de maio de 2014)


O ciclo Distopías Cotiás retoma a actividade este outono con varios encontros en liña – Coruña Dixital\nO ciclo Distopías Cotiás, que impulsan a Rede Municipal de Bibliotecas e Coruña Dixital coa implicación do Centro Ágora, retoma a súa actividade trala pausa do verán cunha serie de encontros en liña arredor do impacto da tecnoloxía nas nosas vidas.\nOs encontros, que novamente teñen carácter mensual, serán en liña e respectarán a estrutura habitual: unha pequena charla introdutoria e un tempo de posta en común, debate e preguntas aberto a todas as asistentes.\nEste mes de outubro, Distopías Cotiás achegouse ao camiño cara unha cidadanía dixital máis consciente, crítica e activa da man de Víctor Sampedro, profesor de Comunicación Política e Opinión Pública, con quen conversamos arredor das iniciativas de alfabetización tecnolóxica que desenvolve despois de publicar “Dietética digital para adelgazar al Gran Hermano” (Icaria, 2018), un libro que se liberou e actualizou con recursos, manuais de iniciativas similares e unha guía didáctica que podedes atopar na súa web.\nNeste tempo, realizáronse en torno a esta iniciativa máis de 60 eventos divulgativos e formativos, nacionais e internacionais; entre eles, varios programas de formación en cidadanía dixital para profesores de secundaria, como o celebrado a finais de 2019 no Centro Galego das Artes da Imaxe da Coruña.\nA sesión de Dietética Digital no noso programa celebrouse en paralelo a outra iniciativa impulsada xunto a asociación valenciá Cidadanía e Comunicación. Unha serie de obradoiros en liña baixo o título “Persoas consumidoras versus cidadanía dixital”, dirixidos a educadores e formadores e do que podes atopar máis información aquí.\nSe non puideches asistir en directo, non te preocupes! Aquí tes o vídeo da sesión:\nComo seguir o fío Distopías Cotiás?\nPara estar ao tanto de vindeiras convocatorias, podes sumarte ao Meetup de Distopías Cotiás. Ademais, dende Coruña Dixital trasladaremos a información de cada convocatoria na nosa web e redes.\nUnha vez celebrada, cada sesión quedará ao teu dispor na nosa canle de Youtube, á que, por certo, te podes subscribir 😉\nAí poderás ver tamén as sesións de Distopías Cotiás que celebramos anteriormente, así como outros contidos que poden ser do teu interese.\nO ciclo Distopías Cotiás retoma a actividade este outono con varios encontros en liña2020-10-212020-12-15https://corunadixital.gal/wp-content/uploads/2016/04/coruna_dixital_header.pngCoruña Dixitalhttps://corunadixital.gal/wp-content/uploads/2020/10/distopiascotias.png200px200px\nBig Data e Intelixencia Artificial na sesión de maio de Distopías CotiásDistopías Cotiás\nDietética Dixital en Distopías CotiásDistopías Cotiás


Título: A avoa gánster\nPara Ben, os venres son o peor día da semana. Mentres os seus pais ven Bailando coas estrelas, el ten que pasar a noite coa súa vellísima avoa.\nNon pode faltar a sopa de repolo e a partida de Scrabble. Pero un día Ben descobre que a súa avoa agocha un auténtico tesouro…\nSerá a ladroa de xoias máis buscada do mundo?\nSushi Books publica por primeira vez en lingua galega unha das divertidas obras do actor, cómico e autor inglés David Walliams. A avoa gánster é un deses títulos desternillantes e de áxil lectura que axudan a crear lectores e mantelos nunha época tan complicada como é a (pre)adolescencia.\nManter tanto a capa como as ilustracións orixinais de Tony Ross é un acerto da editora, así como respectar os distintos cambios de formato e tipografía que aparecen ó longo do volume e que aportan moito dinamismo a súa lectura.\nTamén é interesante presentar os valores que transmite este libro como esenciais para a xuventude: o respecto ós maiores, a paixón por todo o aparentemente banal, o amor pola familia, a dureza tanto física como mental das enfermidades e a necesidade de combatilas aferrándose a vida.\nO seu ritmo áxil e a súa trama aparentemente sinxela mais moi imaxinativa fai que este libro sexa unha inclusión acertada no noso sistema literario. Coido que os libros de David Walliams gozarán dunha recepción moi positiva por parte dos lectores.


20 May 2022 01:34\nO persoal de limpeza da Coruña aproba o preacordo do novo convenio colectivo\nPor primeira vez na historia se someteu a referendo outorgando decisión real ás asembleas\nA Coruña - 10 Sep 2021\nTras 11 meses de negociacións coas patronais da limpeza, diferentes mobilizacións e 3 días de folga chegouse a un preacordo para o novo convenio colectivo de Limpeza de Edificios e Locais que foi ratificado, por primeira vez na historia do sector, en referendo vinculante para todas as centrais sindicais, estiveran de acordo ou non. Un paso adiante na organización das fregonas amarelas.\nO representante da CIG, Paulo Rubido, salienta a elevada participación nas tres asembleas celebradas en Santiago, A Coruña e Ferrol, nas que votaron preto de 500 traballadoras e traballadores. “Cremos que é esencial que se lle dera ao persoal do sector a capacidade de decidir sobre o contido do seu convenio colectivo. Cómpre destacar tamén que se deu a participación máis alta da historia do sindicalismo no sector”.\nNas asembleas, ademais de votar en urna, deuse un intenso debate sobre se aceptar o preacordo ou continuar coas mobilizacións. “O preacordo foi respaldado por unha ampla maioría polas asembleas”, sinala Rubido quen adianta que con estes resultados o acordo asinarase, previsiblemente a semana que vén.\nCondicións do preacordo\nO preacordo contempla incrementos salariais do 0% para 2020; do 1,7% para 2021; do 1,6% para 2022 e do 1,7% para 2023.\nSegundo explica Rubido isto tradúcese nun incremento de 265,13 euros anuais para 2021, ou o que é o mesmo, 22,09 € en 12 meses. Para o ano 2022 será 253,8 euros anuais, 518,93 euros acumulados, 21, 15 euros en 12 meses. En 2023, a suba acadará os 273,98 euros -792,91 euros acumulados-, ou sexa, 22,83 euros en 12 meses.\nXunto a isto, o convenio recolle a revisión a IPC real dos 4 anos a final de convenio, con aplicación a 1 de xaneiro de 2024, manténdose a redacción do plus de transporte tal e como está, retirándose do xulgado a demanda, que volverá presentar ao final do convenio.\nA Loita das Fregonas Amarelas\nA loita por mellorar as condicións do convenio colectivo de Edificios e Locais da provincia da Coruña foi a loita das fregonas amarelas, porque as traballadoras e traballadores do sector fixeron da súa ferramenta de traballo un símbolo de dignidade en demanda de melloras nas súas condicións laborais. Unha loita que foi ademais histórica, porque era a primeira vez que se daban unhas mobilizacións como estas en 30 anos.\nA limpeza é un sector maiormente feminizado no que, das máis de 10.000 persoas que traballan, só na provincia da Coruña, máis de 8.000 son mulleres. Isto provocou que fora un sector historicamente invisibilizado, ao igual que as súas demandas, mais que se tornou visible cando foi declarado esencial por mor da pandemia.\nRubido lembra que a patronal pretendía manter na precariedade a estas traballadoras, mesmo empeorando as condicións recollidas en convenio, que finalmente mantén a súa redacción –agás no relativo a incrementos salariais- tal e como está, malia ter ampliado os seus beneficios polo reforzo dos labores de limpeza que houbo que facer polos protocolos covid-19. “As traballadoras foron quen de manter o pulso contra a patronal, fregona en man, e tras das mobilizacións e as xornadas de folga, conseguir o obxectivo de ver melloradas as súas condicións salariais”, afirma. “Para os vindeiros convenios, a loita continúa”, conclúe.\nA CIG-Industria convoca asembleas para avaliar as accións ante o bloqueo patronal na negociación do convenio do metal\nAlcanzado un preacordo para a sinatura do primeiro convenio de TUSSA\nTraballadoras da limpeza en folga sacan as fregonas amarelas á rúa en demanda dun convenio digno\nA CIG defende a necesidade de seguir reclamándolle a Repsol compromisos de investimento na refinería\nO comité de folga da limpeza da Coruña anuncia novos paros para os días 11 e 12 de maio


José García Liñares: «Vivirei como un xubilado máis, non creo que me aburra, nunca o estiven»\nCarballo: José García Liñares: «Vivirei como un xubilado máis, non creo que me aburra, nunca o estiven»\n«A semana que vén marcharei, tal e como xa dixen, e tamén nomearase ao novo alcalde, ou alcaldesa», explica o ata agora rexedor de Cerceda\nCarballo / La Voz 19/01/2020 05:00 h\nÉ alcalde de Cerceda dende hai case 25 anos. Acadou o bastón en febreiro de 1995 e xa non o soltou. Agora, tras a sentenza que o inhabilita para cargo público durante 8 anos por prevaricación administrativa, José García Liñares (1951, Tordoia) decide marchar. Tócalle abrir novos frontes na súa vida, afastada dos focos mediáticos da política.\n-O martes falou dun prazo de dez días para deixar o cargo.\n-E mantéñoo. O que sucede é que hai cousas do Concello que están da miña man e quero deixalas arranxadas para que a persoa que veña despois empece, por así dicilo, de cero.\n-Ese elixido é Juan Manuel Rodríguez, o seu número dous?\n-Pode ser el, ou calquera dos que conforman o actual goberno municipal de Cerceda.\n-Cando se dará a coñecer o substituto, ou substituta?\n-Tamén, a semana que vén.\n-¿Mantén que a sentenza da Audiencia Provincial é inxusta?\n-Insisto, son un demócrata e acato as resolucións xudiciais. Todas. As que son favorables e as que non o son. Pero unha cuestión é acatar e outra, moi distinta, é estar de acordo. E non o estou.\n-Porque manteño que se houbo un erro, foi administrativo, na licitación dunha obra. Por certo, non meu, senón dos servizos técnicos. Estou condenado, porque aí están os escritos, pese a que se recoñece no xuízo que non tiven constancia, nin de forma oral nin por escrito, que houbera un erro na tramitación do expediente de contratación das lagoas do parque acuático do Acevedo. Pero un erro administrativo non pode derivar nun xuízo penal. Creo que é inxusto.\n-Podería recorrer ao Supremo e manterse no cargo ata que o alto tribunal se pronunciara?\n-Podería, como solicitar a nulidade de actuacións á Audiencia Provincial, apelar ao Constitucional, ir a Estrasburgo... Pero non vou exercer ese dereito. Sempre dixen que se o fallo da Audiencia Provincial era contrario aos meu intereses o normal é que marchase e así o farei. Acudir ao Supremo é complicado porque unha apelación tarda uns dous anos en resolverse. O Concello, os intereses dos veciños están moi por riba do interese privado dun alcalde. Non podo paralizar a vida do Concello por un tema persoal, non o farei. A nivel persoal vivín unha especie de pesadelo, do que quero pasar páxina o antes posible. Por iso tampouco quero exercer o meu dereito de acudir ao Tribunal Supremo.\n-¿O seu teléfono móbil segue a botar fume?\n-Por sorte si, e todas as chamadas, mensaxes e wasaps son para agradecer o que fixen estes 25 anos por Cerceda.\n-Na oposición estarán contentos.\n-Que o estean. Foi o voceiro do PP quen me denunciou, pero é unha vitoria pírrica. Non fun condenado por meter a man na caixa. A oposición acadou no xulgado o que non logrou nas urnas. Por certo, son sete maiorías absolutas. E a persoa que tome o relevo ten tres anos por diante para facer un bo traballo en favor dos veciños e cunha maioría absoluta, que sempre é importante cando se comeza na política.\n-Hai quen di que vostede non marchará nunca, que seguirá movendo os fíos no goberno.\n-Xa o dixen na rolda de prensa na que anuncie a miña marcha. Cando cheguei non quixen ser títere de ninguén e polo tanto teño que actuar en consecuencia. A persoa que veña terá toda a liberdade para traballar. Non quero que sexa o meu títere. Sería unha mala persoa se lle ordenase o que ten que facer. Outra cousa é que se alguén me chama para pedir un consello ou que lle dea a miña opinión sobre un tema, dareilla, pero sen ánimo de intervir. Eu sempre estarei a disposición da persoa que leve o Concello, pero sen influír na súa toma de decisións, que quede claro.\n-Fágame un rápido balance da súa traxectoria política.\n-De 25 anos de alcalde? Creo que deixo un goberno estable, cunha nova e reforzada maioría absoluta. Tamén deixo un Concello saneado, sen débedas, sen cargas. Un Concello con centro de día e fogar residencial, cun polígono, como o Acevedo, que xera 1.500 postos de traballo directos, co que iniciamos a cuarta fase de ampliación cuns 428.000 metros cadrados máis. O Aquapark segue a ser un referente en Galicia. Temos o lago das Encrobas, que debe ser o futuro turístico de Cerceda. Melloráronse as redes de comunicacións. Agora Cerceda está moito máis preto da Coruña, de Santiago, de Alvedro, de Lavacolla, da A-6 con Madrid... Teño que falar tamén de Sogama, porque cando ninguén apostou por Sogama en Cerceda eu fun o único que si apostei e os resultados están aí: mil postos de traballo máis, entre directos e indirectos. Sempre defendín a súa ampliación, con moitos críticos que dicían que non, e aí está. Melloráronse e aumentaron as instalacións deportivas, hai mellores estradas, máis sendas peonís, un xardín botánico, a Aula da Natureza. Deixo un Concello, que apenas ten 5.000 habitantes, que ten unha das rendas per cápita máis elevadas de Galicia. E deixo un Concello con cinco millóns de euros en subvencións para sendas peonís e renovación do alumeado público. Un millón de euros para a senda verde Cerceda-Santiago, 700.000 euros para saneamento...\n-Está preparado para vivir lonxe dos focos, da prensa, das liortas políticas...?\n-A miña etapa ao fronte do Concello de Cerceda rematou, iso quero deixalo claro. Estarei de vez en cando polo Concello durante dous ou tres meses porque hai temas que non se poden resolver nuns días e quero explicarlle ao futuro alcalde, ou alcaldesa, como están os expedientes. En canto a miña situación persoal, serei como calquera xubilado. Farei o que me dea a gana, como levantarme tarde, sen demasiadas inquietudes, ler, ver a televisión... Non creo que me aburra, nunca o estiven.\n-Como lle gustaría que o recordaran?\n-Por ser boa persoa, con defectos e virtudes, con erros e acertos, pero que sempre actuei pensando no mellor para Cerceda.\nCerceda Audiencia Provincial Tribunal Supremo Tordoia O Acevedo